Conclusie van advocaat-generaal Darmon van 19 februari 1987. - COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN TEGEN ITALIAANSE REPUBLIEK. - NIET-NAKOMING - DIERVOEDERS. - ZAAK 363/85.



Jurisprudentie 1987 bladzijde 01733



Conclusie van de advocaat generaal

++++

Mijnheer de President,

mijne heren Rechters,

I I - 1 . De Commissie verzoekt het Hof vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om volledige uitvoering te geven aan artikel 1, lid 3, van richtlijn nr . 80/502 van de Raad houdende wijziging van richtlijn nr . 74/63/EEG tot vaststelling van maximumgehalten aan ongewenste stoffen en produkten in diervoeders, de krachtens de artikelen 5 en 189 EEG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen .

2 . Aan de Italiaanse Republiek wordt met name verweten dat zij de communautaire definities van de termen of uitdrukkingen "dieren", "huisdieren" en "mengvoeders" niet in haar nationaal recht heeft omgezet .

II II - 3 . Richtlijn nr . 74/63 vormt, te zamen met de richtlijnen nr . 70/524 van de Raad van 23 november 1970 betreffende toevoegingsmiddelen in de veevoeding, en nr . 79/373 van de Raad van 2 april 1979 betreffende de handel in mengvoeders, een "coherent geheel", met

" als gemeenschappelijk doel het opvoeren van de produktiviteit in de landbouw doordat door het gebruik van 'geschikte diervoeders van goede kwaliteit' de kwaliteit van de dierlijke produktie wordt bevorderd ." ( 1 )

4 . De in richtlijn nr . 80/502 voorkomende definities van de termen of uitdrukkingen "dieren", "huisdieren" en "mengvoeders", zijn reeds terug te vinden in artikel 2 van richtlijn nr . 79/373 .

III III - 5 . Vaststaat dat de Italiaanse Republiek niet binnen de door richtlijn nr . 80/502 gestelde termijn - dat wil zeggen, uiterlijk op 1 juli 1981 - specifieke maatregelen heeft genomen om de richtlijn ten uitvoer te leggen . In dit verband heeft zij verklaard dat met het oog op de formele omzetting in nationaal recht van de in genoemd artikel 1, lid 3, gegeven definities een wetsontwerp bij het Italiaanse Parlement is ingediend .

6 . De Italiaanse regering is van oordeel dat zij daarom nog niet is tekortgeschoten in haar verdragsverplichtingen, en voert aan dat, zelfs al zijn deze definities niet formeel terug te vinden in haar nationale regeling, uit deze laatste kan worden afgeleid voor wie de diervoeders zijn bestemd ( dieren en huisdieren ) en welke de kenmerken zijn van de mengvoeders . Aan artikel 1, lid 3, zou dus reeds uitvoering zijn gegeven door de vigerende Italiaanse wet van 15 februari 1963, zoals gewijzigd in 1968 ( hierna : de Italiaanse wet ).

IV IV - 7 . Bijgevolg moet worden nagegaan of de Italiaanse wettelijke regeling van vóór de gemeenschapsrichtlijn de toepassing van deze laatste kan verzekeren . Daartoe moeten de desbetreffende nationale bepalingen worden onderzocht . In zijn arrest in zaak 29/84 ( 2 ) overwoog het Hof immers, dat blijkens artikel 189, derde alinea, "de omzetting van een richtlijn niet noodzakelijkerwijs in elke Lid-Staat een optreden van de wetgever vereist", wanneer de "volledige toepassing" ervan maar daadwerkelijk wordt verzekerd .

8 . De preëxistente Italiaanse wettelijke regeling zou derhalve aan de communautaire eisen kunnen voldoen, indien zij het bereiken van het door richtlijn nr . 80/502 beoogde doel mogelijk maakt, ook al komen de bewoordingen van de richtlijn er niet letterlijk in voor . ( 3 )

V V - 9 . Blijkt bij vergelijking van artikel 1, lid 3, van richtlijn nr . 80/502 met artikel 1 van de Italiaanse wet waarin vergelijkbare definities voorkomen, dat de gemeenschapsbepalingen op toereikende wijze in nationaal recht zijn omgezet?

10 . Met betrekking tot de definitie van "dieren" als bedoeld in artikel 1, lid 3, sub f ), is er mijns inziens geen sprake van niet-nakoming . De Italiaanse wet is immers van toepassing "op produkten ... die bestemd zijn voor de voeding van vee" ( 4 ), een algemene categorie die "dieren" volgens de definitie van de richtlijn omvat .

11 . Hoe ligt de zaak voor huisdieren? Zij vormen stellig een bijzondere categorie "dieren" in de zin van de richtlijn, met als wezenlijk kenmerk dat zij niet door de mens worden gegeten . De Italiaanse wet bevat geen enkele bijzondere bepaling voor deze categorie dieren . Het kan evenwel nodig zijn dat het maximumgehalte aan ongewenste stoffen en produkten in voeders verschilt naargelang deze voeders bestemd zijn voor "dieren" of voor "huisdieren ".

12 . Gezien het doel van de richtlijnen nrs . 74/63 en 80/502, te weten de bescherming van de gezondheid van mens en dier, verwijt de Commissie verweerster terecht dat zij, door dit onderscheid niet in te voeren, haar verplichtingen niet is nagekomen .

13 . Wat de "mengvoeders" betreft, moet worden opgemerkt, dat de definitie in de nationale wet restrictiever is dan die in de richtlijn . Immers, volgens de definitie in de richtlijn zijn mengvoeders "gemengde organische of anorganische stoffen, met of zonder toevoegingsmiddelen, bestemd voor dierlijke voeding langs orale weg in de vorm van volledige diervoeders of aanvullende diervoeders", terwijl de nationale wet daarmee enkel doelt op "door een passende combinatie van twee of meer enkelvoudige diervoeders bekomen produkten", dat wil zeggen voeders die geen minerale produkten en toevoegingsmiddelen bevatten en verschillen van aanvullende diervoeders .

14 . De Italiaanse wet staat het gebruik van al deze bestanddelen weliswaar niet in de weg, doch zij komen niet voor in de nationale definitie van "mengvoeders ".

15 . Daar het om een communautaire definitie gaat, moet zij in de wettelijke regeling van alle Lid-Staten zijn terug te vinden . Bijgevolg moet ook op dit punt de aan verweerster verweten niet-nakoming bewezen worden geacht .

VI

VI - 16 . Mitsdien geef ik het Hof in overweging :

- vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet uiterlijk op 1 juli 1981 de nodige bepalingen vast te stellen voor de uitvoering van artikel 1, lid 3, sub g en h, van genoemde richtlijn nr . 80/502, de krachtens de artikelen 5 en 189 EEG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen,

- verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure .

(*) Vertaald uit het Frans .

( 1 ) Arrest van 3 oktober 1985, zaak 28/84, Commissie/Duitsland, Jurispr . 1985, blz . 3115, r.o . 12 .

( 2 ) Arrest van 23 mei 1985, zaak 29/84, Commissie/Duitsland, Jurispr . 1985, blz . 1667, r.o . 23 .

( 3 ) Arrest van 26 oktober 1983, zaak 163/82, Commissie/Italië, Jurispr . 1983, blz . 3273, r.o . 9 en 10 .

( 4 ) Eigen cursivering .