Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Beroep tot schadevergoeding - Voorwerp - Vordering tot vergoeding van aan Gemeenschap toe te schrijven schade - Uitsluitende bevoegdheid van gemeenschapsrechter

[EG-Verdrag, art. 215, tweede alinea (thans art. 288, tweede alinea, EG)]

2. Niet-contractuele aansprakelijkheid - Voorwaarden - Schending van rechtsregel die rechten toekent aan particulieren - Onmogelijkheid om WTO-overeenkomsten in te roepen om wettigheid van gemeenschapshandeling te betwisten of beroep tot schadevergoeding te funderen - Uitzonderingen - Gemeenschapshandeling die uitvoering ervan beoogt te verzekeren of uitdrukkelijk en specifiek daarnaar verwijst

[EG-Verdrag, art. 215, tweede alinea (thans art. 288, tweede alinea, EG)]

3. Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Bananen - Invoerregeling - Tariefcontingent - Opening en verdeling - Toekenning van invoercertificaten - Vaststelling van referentieperiode - Vertrouwensbeginsel - Schending - Geen

(Verordening nr. 404/93 van de Raad, art. 20, sub d, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1637/98)

4. Niet-contractuele aansprakelijkheid - Voorwaarden - Onrechtmatigheid - Ontoereikende motivering van regelgevende handeling - Daarvan uitgesloten

[EG-Verdrag, art. 215, tweede alinea (thans art. 288, tweede alinea, EG)]

Samenvatting

1. Wanneer in het kader van een beroep tot schadevergoeding de onwettigheid niet is begaan door een nationaal orgaan doch door een instelling van de Gemeenschap, is de schade die eventueel ten gevolge van de uitvoering van de gemeenschapsregeling door de nationale autoriteiten kan zijn ontstaan, toe te schrijven aan de Gemeenschap. Aangezien de gemeenschapsrechter bij uitsluiting bevoegd is om krachtens artikel 215 van het Verdrag (thans artikel 288 EG) uitspraak te doen op beroepen tot vergoeding van dergelijke schade, kunnen de nationale rechtsmiddelen aan particulieren die menen dat zij door handelingen van de gemeenschapsinstellingen zijn benadeeld, mogelijkerwijs geen doeltreffende bescherming van hun rechten bieden.

( cf. punten 26-27 )

2. In het kader van de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap is voor een recht op schadevergoeding vereist, dat de geschonden rechtsregel ertoe strekt aan particulieren rechten toe te kennen. Dit geldt niet voor de WTO-overeenkomsten. Gelet op hun aard en opzet behoren deze overeenkomsten immers in beginsel niet tot de normen waaraan de gemeenschapsrechter de wettigheid van handelingen van de gemeenschapsinstellingen toetst. Alleen ingeval de Gemeenschap uitvoering heeft willen geven aan een in het kader van de WTO aangegane bijzondere verplichting of indien de gemeenschapshandeling uitdrukkelijk naar specifieke bepalingen van de overeenkomsten in de bijlagen bij de WTO-overeenkomst verwijst, dienen het Hof en het Gerecht de wettigheid van de betrokken gemeenschapshandeling aan de WTO-regels te toetsen.

( cf. punten 45-46, 50-51, 58 )

3. De vaststelling van de referentieperiode die voor de toekenning van certificaten voor de invoer van bananen aan de marktdeelnemers in aanmerking moet worden genomen, behoort tot de keuze van de middelen die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van het beleid van de gemeenschapsinstellingen op het gebied van de gemeenschappelijk marktordening voor bananen. De instellingen beschikken op dit punt derhalve over een zekere beoordelingsvrijheid. De marktdeelnemers mochten er dan ook niet op vertrouwen dat de verschuiving in de tijd van de voor de afgifte van invoercertificaten in aanmerking genomen referentieperiode die was neergelegd in de oorspronkelijke versie van verordening nr. 404/93 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector bananen, zou worden gehandhaafd. Voorts kunnen de overgangsmoeilijkheden die zich bij een fundamentele herziening van de marktordening kunnen voordoen, in beginsel van geval tot geval worden opgelost door toepassing van de hardheidsregeling in artikel 20, sub d, van verordening nr. 404/93, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1637/98, ook al moeten daartoe eerst alle omstandigheden die de situatie van de betrokken marktdeelnemer kenmerken, gedetailleerd worden onderzocht.

( cf. punten 76, 78 )

4. Daar een beroep op gebrekkige motivering van een regelgevende handeling een zuiver formeel middel is, kan het niet tot aansprakelijkheid van de Gemeenschap leiden.

( cf. punt 79 )