ARREST VAN HET GERECHT (Vijfde kamer)

21 juni 1996

Zaak T-41/95

A. M. Moat

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Ambtenaren — Beroep tot schadevergoeding — Uitvoering van arrest houdende nietigverklaring van aanstelling — Te laat opgesteld beoordelingsrapport”

Volledige Engelse tekst II-939

Betreft:

Beroep tot vergoeding van de schade die verzoeker stelt te hebben geleden door het niet of te laat uitvoeren van het arrest van het Gerecht van 16 december 1993, Moat/Commissie (zaak T-58/92, Jurispr. blz. II-1443), door de te late opstelling van zijn beoordelingsrapport over de periode 1991/1993 en door het achterwege blijven van een met redenen omkleed antwoord op een als verzoek en/of klacht aangemerkte nota van 30 maart 1994.

Beslissing:

Verwerping.

Resumé van het arrest

Op 6 februari 1992 solliciteert verzoeker naar het ambt van hoofd van eenheid 7 („Aanwerving”) van directoraat A (Personeelszaken) van directoraatgeneraal IX (Personeelszaken en algemeen beheer) (ambt IX. A. 7) alsmede naar het ambt van hoofd van eenheid 3 („Vervoer en toerisme”) van directoraat D (Mededingingsregelingen, misbruik van machtsposities en andere concurrentievervalsing III) van directoraatgeneraal IV (Concurrentie), waarin zou worden voorzien in de rangen A3, A4 of A 5. Deze twee ambten zijn het onderwerp van de op 30 januari 1992 gepubliceerde kennisgevingen van vacature COM/6/92 en COM/4/92.

Nadat verzoekers sollicitaties naar genoemde ambten en zijn vervolgens ingediende klachten zijn afgewezen, stelt deze bij een op 12 augustus 1992 ter griffie van het Gerecht neergelegd verzoekschrift een beroep in, strekkende tot nietigverklaring van verweersters besluiten houdende afwijzing van zijn sollicitaties, tot nietigverklaring van de besluiten houdende aanstelling van andere personen in die ambten en tot vergoeding van de schade die hij zijns inziens heeft geleden door de te late opstelling van zijn beoordelingsrapport over de periode van 1 juli 1989 tot en met 30 juni 1991, door het feit dat dit rapport tijdens de voorziening in genoemde ambten niet is geraadpleegd, en door het ontbreken van een met redenen omkleed antwoord op zijn klacht.

Bij arrest van 16 december 1993, Moat/Commissie (T-58/92, Jurispr. blz. II-1443), verklaart het Gerecht het besluit houdende afwijzing van verzoekers sollicitatie naar het ambt IX.A.7 en aanstelling van de heer T. in dat ambt nietig en verweipt het het beroep voor het overige.

Op 10 maart 1994 publiceert verweerster een nieuwe kennisgeving van vacature (COM/41/94) betreffende het vacante ambt IX.A.7.

Op 30 maart 1994 dient verzoeker een als verzoek als bedoeld in artikel 90, lid 1, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen (Statuut) en/of klacht als bedoeld in artikel 90, lid 2, van het Statuut aangemerkte nota in, waarin hij inlichtingen vraagt over het gevolg dat aan zijn sollicitatie naar het ambt IX. A.7 (COM/6/92) is gegeven. In zijn nota vraagt hij bovendien vergoeding van de schade die hij stelt te hebben geleden door de wijze waarop verweerster het arrest van het Gerecht van 16 december 1993 heeft uitgevoerd.

Bij een op dezelfde dag krachtens artikel 90, lid 1, van het Statuut ingediend verzoek vraagt hij om vergoeding van de schade die hij stelt te hebben geleden als gevolg van de te late opstelling van zijn beoordelingsrapport over de periode van 1 juli 1991 tot en met 30 juni 1993.

Op 7 april 1994 herpubliceert verweerster kennisgeving van vacature COM/41/94 samen met de annulering van kennisgeving van vacature COM/6/92.

Op 8 juni 1994 wijst verweerster het verzoek om schadevergoeding betreffende de te late opstelling van het beoordelingsrapport over de periode 1991/1993 af.

Op 3 september 1994 dient verzoeker krachtens artikel 90, lid 2, van het Statuut een klacht in tegen de uitdrukkelijke afwijzing van zijn verzoek om schadevergoeding betreffende de te late opstelling van zijn beoordelingsrapport over de periode 1991/1993 en tegen de stilzwijgende afwijzing van zijn als verzoek en/of klacht aangemerkte nota. Deze klacht wordt afgewezen.

De ontvankelijkheid

Een gepensioneerd verzoeker heeft weliswaar geen belang bij nietigverklaring van een kennisgeving van vacature of van een besluit tot aanstelling van een ambtenaar betreffende een post waarop hij geen aanspraak meer kan maken, doch hij behoudt een persoonlijk belang bij de voortzetting van een beroep tot vergoeding van de schade die hij stelt te hebben geleden door het besluit houdende weigering om hem te bevorderen alsmede door allerlei fouten en nalatigheden van de administratie (r.o. 26).

Referentie:Gerecht5 december 1990, Marcato/Commissie, T-82/89, Jurispr.blz. II-735, r.o. 53 en 54; Gerecht9 februari 1994, Latham/Commissie, T-82/91, JurAmbt. blz. II-61, r.o. 24 en 25

Ten gronde

Het niet ofte laat uitvoeren van het arrest van 16 december 1993

Volgens vaste rechtspraak kan een verzoeker slechts aanspraak maken op schadevergoeding indien hij aantoont, dat de instelling een fout heeft begaan, dat er inderdaad een vaststaande en meetbare schade is ontstaan en dat er een oorzakelijk verband bestaat tussen de fout en de gestelde schade (r.o. 37).

Referentie: Gerecht26 februari 1992, Herkenrath e.a./Commissie, T-16/89, Jurispr. blz. II-275, r.o. 36

Blijkens de rechtspraak van het Gerecht is het tot aanstelling bevoegd gezag niet verplicht, een overeenkomstig artikel 29 van het Statuut ingeleide aanwervingsprocedure ten einde te voeren. Dit beginsel geldt ook in het geval dat, zoals in casu, de aanwervingsprocedure gedeeltelijk nietig is verklaard bij een arrest van de gemeenschapsrechter. Bijgevolg kan een dergelijk arrest in geen geval van invloed zijn op de discretionaire bevoegdheid van het tot aanstelling bevoegd gezag om zijn keuzemogelijkheden in het belang van de dienst te verruimen door de aanvankelijke kennisgeving van vacature te annuleren en tegelijkertijd een nieuwe procedure ter voorziening in het ambt in te leiden (r.o. 38).

Referentie: Gerecht 14 februari 1990. Hochbaum/Commissie, T-38/89. Jurispr. blz. II-43, r.o. 15 en 16

Bijgevolg heeft verweerster artikel 176 van het Verdrag niet geschonden door kennisgeving van vacature COM/6/92 te annuleren en tegelijkertijd bij wege van publikatie van kennisgeving van vacature COM/41/94 een nieuwe procedure in te leiden (arrest Hochbaum/Commissie, reeds aangehaald, r.o. 16). Aangezien het tot aanstelling bevoegd gezag het recht had een nieuwe aanwervingsprocedure in te leiden zonder ter uitvoering van het arrest verplicht te zijn de procedure voort te zetten in het stadium waarin deze zich vóór de onwettige handeling bevond, was het in het onderhavige geval niet verplicht, de op de eerdere kennisgeving van vacature COM/6/92 ingediende sollicitaties opnieuw te onderzoeken (r.o. 39).

Bovendien heeft verweerster een onberispelijke termijn in acht genomen door binnen drie maanden na het arrest houdende nietigverklaring van een aanstelling in een ambt een nieuwe kennisgeving van vacature betreffende dat ambt te publiceren. Het tot aanstelling bevoegd gezag was immers niet verplicht de aanwervingsprocedure inderhaast voort te zetten omdat een van de potentiële kandidaten voor het betrokken ambt de pensioengerechtigde leeftijd naderde (r.o. 40).

Verzoeker heeft overigens geen schade geleden door het feit dat de kennisgeving van vacature in maart 1994 is gepubliceerd, daar zijn situatie, wat zijn procesbelang betreft, op 10 maart 1994 niet merkbaar verschilde van zijn situatie op 16 december 1993. Zowel in december 1993 als in maart 1994 had verzoeker immers de mogelijkheid naar het omstreden ambt te solliciteren en in voorkomend geval schadevergoeding te vorderen wegens een eventuele weigering om hem in het betrokken ambt aan te stellen (r.o. 41).

Referentie: Latham/Commissie, reeds aangehaald, r.o. 24 en 25

De op het tot aanstelling bevoegd gezag rustende zorgplicht verplichtte dit gezag overigens niet, verzoeker persoonlijk op de hoogte te brengen van zijn plannen betreffende het ambt IX.A.7. Zelfs al verkeerde verzoeker na de publikatie van kennisgeving van vacature COM/41/94 van 10 maart 1994 in de onzekerheid omtrent verweersters plannen betreffende dit ambt, toch kon hij uit de annulering van de kennisgeving van vacature COM/6/92 op 7 april 1994 en uit zijn telefoongesprek met de directeurgeneraal van het directoraatgeneraal Personeelszaken en algemeen beheer opmaken, hoe het tot aanstelling bevoegd gezag op het arrest houdende nietigverklaring reageerde. Verzoeker heeft evenwel uit eigen beweging nagelaten op kennisgeving van vacature COM/41/94 te solliciteren, omdat hij van oordeel was dat het daarvoor te laat was (r.o. 42).

De te late opstelling van het beoordelingsrapport over de periode van 1 juli 1991 tot en met 30 juni 1993

Volgens vaste rechtspraak kan een ambtenaar morele schade lijden door het zonder bijzondere rechtvaardigingsgrond ten gevolge van te late opstelling ontbreken van een beoordelingsrapport in zijn persoonsdossier, indien zijn loopbaan daardoor nadelig kan zijn beïnvloed of indien dit bij hem onzekerheid of ongerustheid omtrent zijn toekomst heeft veroorzaakt (r.o. 54).

Referentie: Gerecht 8 juni 1995, Allo/Commissie, T-496/93, JurAmbt. blz. II-405, r.o. 89

Het ontbreken van een met redenen omkleed antwoord op de als verzoek en/of klacht aangemerkte nota

Blijkens rechtsoverweging 42 van dit arrest was verweerster niet gehouden verzoeker persoonlijk op de hoogte te brengen van het gevolg dat aan het arrest van 16 december 1993 was gegeven, en was verzoeker op de hoogte van de kennisgeving van vacature COM/41/94 en van de annulering van de kennisgeving van vacature COM/6/92. Het stond hem derhalve vrij, naar het ambt IX.A.7 te solliciteren (r.o. 62).

Dictum:

Het beroep wordt verworpen.