Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van kenmerken van waar – Doel – Vrijhoudingsbehoefte – Omvang van onderzoek

(Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 7, lid 1, sub c)

2. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van kenmerken van waar – Begrip

(Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 7, lid 1, sub c)

3. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van kenmerken van waar

(Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 7, lid 1, sub c)

Samenvatting

1. Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk streeft met het verbod, beschrijvende tekens of aanduidingen als gemeenschapsmerk in te schrijven, het met het algemeen belang strokende doel na dat tekens of aanduidingen die de kenmerken beschrijven van waren of diensten waarvoor de inschrijving wordt aangevraagd, door eenieder vrij kunnen worden gebruikt. Deze bepaling belet derhalve dat die tekens of aanduidingen op grond van de inschrijving ervan als merk aan een onderneming worden voorbehouden. Voor de toepassing van deze bepaling dient te worden onderzocht of het betrokken teken in minstens één van de mogelijke betekenissen ervan een kenmerk van de betrokken waren of diensten aanduidt.

(cf. punten 20, 22)

2. Om een merk bestaande uit een woord of een neologisme gevormd door een combinatie van bestanddelen als beschrijvend in de zin van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk te kunnen aanmerken, dient een eventueel beschrijvend karakter niet alleen te worden vastgesteld voor elk van die bestanddelen, maar ook voor het woord of het neologisme zelf.

Een merk bestaande uit een neologisme of een woord waarvan elk bestanddeel een beschrijving vormt van kenmerken van de waren of diensten waarvoor de inschrijving wordt aangevraagd, vormt zelf ook een beschrijving van de kenmerken van die waren of diensten in de zin van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94, tenzij het neologisme of het woord merkbaar verschilt van de loutere som van de bestanddelen ervan. Dit laatste veronderstelt dat het neologisme of het woord door de voor deze waren of diensten ongebruikelijke combinatie een indruk wekt die voldoende afwijkt van de indruk die uitgaat van de eenvoudige samenvoeging van hetgeen wordt aangeduid door de bestanddelen ervan, zodat het meer is dan de som van die bestanddelen. Dienaangaande is het tevens relevant om de betrokken term tegen de achtergrond van de toepasselijke lexicale en grammaticale regels te analyseren.

(cf. punten 26‑27)

3. Niet aangetoond is dat het woordmerk Homezone, waarvan een van de mogelijke betekenissen „thuiszone” of „nabijgelegen zone” is en waarvan de inschrijving als gemeenschapsmerk is aangevraagd voor telecommunicatiediensten van klasse 38 in de zin van de Overeenkomst van Nice, een telecommunicatiedienst van deze klasse of een van de kenmerken ervan kan aanduiden in de zin van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk, aangezien dit teken het verlaagde tarief van de mobieletelefoniedienst, voor de gebruiker die zich in een door hemzelf bepaalde zone bevindt, kan aanduiden, zonder dat wordt gepreciseerd in welk opzicht dit teken een verwijzing inhoudt naar het begrip tarief en dus daardoor in staat is een telecommunicatiedienst aan te duiden die wordt gekenmerkt door een specifieke tariefbepaling. Derhalve kan niet worden gesteld dat dit merk ook beschrijvend is voor de andere diensten van klasse 38 louter op grond dat deze diensten verbonden zijn met de mobieletelefoniedienst die de tarifaire optie „homezone” bevat.

Evenmin is aangetoond dat het woordmerk Homezone, waarvan de inschrijving is aangevraagd voor „apparaten voor het opnemen, het overbrengen en het weergeven van geluid of beeld, magnetische gegevensdragers, gegevensverwerkende apparatuur en computers” van klasse 9, deze waren of een van de kenmerken ervan kan aanduiden. Dat deze waren in staat zijn om de werking mogelijk te maken van een mobieletelefoniedienst die wordt gekenmerkt door tariefbepaling op basis van de plaats van de ontvanger van deze dienst, toont immers niet aan dat het relevante publiek een rechtstreeks en concreet verband zou kunnen leggen tussen de term „Homezone” en de betrokken waren. Derhalve wordt daardoor niet het bewijs geleverd dat het teken Homezone, waarvan de betekenis voorts niets te maken heeft met het begrip tarief, dergelijke waren of bepaalde kenmerken ervan beschrijft.

Om dezelfde reden is niet aangetoond dat het woordmerk Homezone, waarvan de inschrijving is aangevraagd voor „ingenieursdiensten; computerprogrammering; diensten van een programmeur; het verstrekken van technische expertise; technische advisering en expertise; verhuur van dataverwerkingsapparatuur en computers; technische projectering en planning van inrichtingen voor de telecommunicatie” van klasse 42, deze diensten of een van de kenmerken ervan kan aanduiden.

Ten slotte is niet aangetoond dat het woordmerk Homezone, waarvan de inschrijving is aangevraagd voor de „diensten van een netwerkexploitant, informatiemakelaar en provider, te weten bemiddeling bij en verhuur van toegangstijd tot databases; onderzoek op het gebied van de telecommunicatietechniek; updating van databasesoftware; opslag van gegevens in computerdatabases; installatie, onderhoud van databasesoftware; verhuur van toegangstijd tot een computerdatabase” van die klasse 42, deze diensten of een van de kenmerken ervan kan aanduiden. Het argument dat deze diensten „noodzakelijk [zijn] om de parameters van de dienst (bijvoorbeeld de plaats en de omvang van de door de gebruiker bepaalde thuiszone) en de voor de telefoonfactuur noodzakelijke verbindingsgegevens te verzamelen en te verwerken”, is immers – afgezien van het feit dat het op grond daarvan niet mogelijk is om voor elke categorie van betrokken diensten vast te stellen in welk opzicht die diensten voor het verzamelen en verwerken van de parameters van de mobieletelefoniedienst en van de voor facturatie noodzakelijke gegevens uit het oogpunt van de geografische plaats en de omvang van de thuiszone van de gebruiker noodzakelijk zijn – niet in staat om aan te tonen dat het teken Homezone dergelijke diensten of bepaalde kenmerken ervan beschrijft. Uit die argumentatie blijkt niet dat het betrokken publiek het teken Homezone onmiddellijk en zonder verder nadenken zal opvatten als een beschrijving van een van de kenmerken van die diensten.

(cf. punten 33, 37, 48‑49, 53, 60‑61, 66, 68)