Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Beroep wegens niet-nakoming – Voorwerp van geschil – Vaststelling tijdens precontentieuze procedure

(Art. 226 EG)

2. Eigen middelen van de Europese Gemeenschappen – Vaststelling en terbeschikkingstelling door lidstaten

(Verordeningen van de Raad nr. 2913/92, art. 243, leden 1 en 2, en nr. 1150/2000, art. 6, lid 3, sub a en b, 9, 10 en 11)

3. Lidstaten – Verplichtingen – Toezichthoudende taak van Commissie – Plicht van lidstaten – Medewerking aan onderzoek inzake niet-nakoming van verplichtingen

(Art. 10 EG en 226 EG; verordening nr. 1552/89 van de Raad, art. 18)

Samenvatting

1. In het kader van een beroep wegens niet-nakoming mag het petitum van het verzoekschrift weliswaar in beginsel niet meer omvatten dan de in het dispositief van het met redenen omklede advies en in de aanmaningsbrief gestelde niet-nakomingen, maar kan de Commissie het Hof verzoeken om de niet-nakoming vast te stellen van verplichtingen die voortvloeien uit de oorspronkelijke versie van een later gewijzigde of afgeschafte gemeenschapshandeling, die in nieuwe bepalingen zijn gehandhaafd. Daarentegen mag het voorwerp van het geding niet worden uitgebreid tot verplichtingen die voortvloeien uit nieuwe bepalingen die niet hun tegenhanger vinden in de oorspronkelijke versie van de betrokken handeling, daar dit een schending zou opleveren van de wezenlijke vormvoorschriften waaraan de niet-nakomingsprocedure dient te voldoen.

(cf. punt 35)

2. De lidstaten zijn verplicht een recht van de Gemeenschappen op de eigen middelen vast te stellen, zodra hun douaneautoriteiten in staat zijn om het bedrag van de uit een douaneschuld voortvloeiende rechten te berekenen en zij de belastingschuldige kunnen aanwijzen, en dienen deze rechten dan ook op te nemen in de boekhouding overeenkomstig artikel 6 van verordening nr. 1150/2000 houdende toepassing van besluit 94/728 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen.

Wat de mogelijkheid van de lidstaten betreft om de vastgestelde rechten te boeken in de specifieke boekhouding bedoeld in artikel 6, lid 3, sub a, van deze verordening (boekhouding B), kan het enkele uitblijven van betaling van de bedragen niet worden geacht neer te komen op een betwisting van de rechten in de zin van deze bepaling. Volgens artikel 243, lid 1, derde alinea, van verordening nr. 2913/92 tot vaststelling van het communautair douanewetboek moet voor een dergelijke betwisting immers beroep worden ingesteld in de lidstaat waar de beschikking is genomen of waar om een beschikking is verzocht, bij de douaneautoriteit en vervolgens bij een onafhankelijke instantie. Het aldus geformuleerde vereiste van een formeel beroep is nodig om redenen van rechtszekerheid en maakt het mogelijk te verzekeren dat de bepalingen op douanegebied snel en eenvormig worden toegepast in het belang van een snelle en doeltreffende terbeschikkingstelling van de eigen middelen van de Gemeenschappen.

De onjuiste boeking van de rechten in boekhouding B kan tot gevolg hebben dat de desbetreffende eigen middelen te laat op de rekening van de Commissie worden geboekt, hetgeen overeenkomstig de artikelen 9 en 10 van verordening nr. 1150/2000 moet geschieden binnen dezelfde termijn als die welke krachtens artikel 6, lid 3, sub a, van deze verordening geldt voor het opnemen van deze rechten in boekhouding A. Ingevolge artikel 11 van deze verordening verplicht elke te late boeking op de in artikel 9, lid 1, bedoelde rekening de betrokken lidstaat tot het betalen van vertragingsrente voor de gehele periode van de vertraging. Deze rente is opeisbaar ongeacht de reden waarom de boeking op de rekening van de Commissie te laat is geschied.

(cf. punten 63, 68, 73‑74)

3. Uit artikel 10 EG volgt dat de lidstaten te goeder trouw moeten meewerken aan elk door de Commissie krachtens artikel 226 EG verricht onderzoek en haar daartoe alle gevraagde informatie moeten verstrekken.

Uit de verplichting van de lidstaten om in loyale samenwerking met de Commissie de maatregelen te treffen die de toepassing verzekeren van de bepalingen van gemeenschapsrecht betreffende de vaststelling van eventuele eigen middelen, die inzake verificatie meer specifiek is vastgelegd in artikel 18 van verordening nr. 1552/89 houdende toepassing van besluit 88/376 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen, vloeit in het bijzonder voort dat wanneer de Commissie grotendeels op de door de betrokken lidstaat verstrekte gegevens is aangewezen, deze lidstaat alle bewijsstukken en andere nuttige documenten onder redelijke voorwaarden ter beschikking van de Commissie moet stellen, zodat deze kan verifiëren of, en zo ja in welke mate, de betrokken bedragen eigen middelen van de Gemeenschappen vormen.

(cf. punten 82‑83)