In de zaken 30/82 en 136/82 is voorts, voor het eerst bij repliek, in samenhang met het sub 1 gevorderde betoogd, dat de Commissie aan artikel 4, sub 3, van beschikking nr. 2794/80 juncto artikel 6, lid 1, sub b, van beschikking nr. 1831/81 een onjuiste toepassing zou hebben gegeven en wel door voor de jaren 1977-1979, wat verzoekster betreft, van een te geringe capaciteit uit te gaan, hetgeen ertoe zou hebben geleid dat de referentieproduktiecijfers, langs de weg van toepassing van de aanpassingsregel van artikel 4, sub 3, niet voldoende zijn verhoogd. Zou de Commissie voor verzoeksters walsstraat II te Bremen van de juiste capaciteit van 459000 ton per maand zijn uitgegaan, dan had zij verzoekster in het kader van beschikking nr. 2794/80 hogere produktiequota moeten toekennen, hetgeen bij de berekening van het rekenkundig gemiddelde van artikel 6 van beschikking nr. 1831/81 dan weer tot voor haar gunstiger uitkomsten had moeten leiden; in mijn conclusie in zaak 244/81 heb ik die regeling uitvoerig besproken.

Ik ben er niet zeker van of verzoekster deze grief na het arrest in zaak 119/81, dat na haar laatste memorie werd gewezen, wenst te handhaven. Het lijkt mij twijfelachtig, vooral omdat zij er tijdens de mondelinge behandeling niet meer over heeft gesproken.

Hoe dan ook, het is niet moeilijk te be-, wijzen dat hetgeen verzoekster te dezen betoogde, geen nadere grond tot nietigverklaring oplevert.

Terecht heeft de Commissie erop gewezen dat het, wat artikel 6 van beschikking nr. 1831/81 betreft, alleen aankomt op de produktiequota voor het vierde kwartaal van 1980 en het eerste kwartaal van 1981, alsook dat de desbetreffende mededelingen, wat de toepassing van artikel 4, sub 3, van beschikking nr. 2794/80 betreft, door verzoekster niet zijn aangevochten. De Commissie kon dus van de destijds vastgelegde waarden uitgaan, en het gaat — bij individuele beschikkingen — niet aan daarop terug te komen nadat de beroepstermijnen zijn verstreken. Van belang is ook dat een desbetreffende grief — met betrekking tot het tweede kwartaal van 1981 — reeds in zaak 119/81 is voorgedragen en dat het Hof daaromtrent heeft beslist dat er van een onjuiste toepassing van artikel 4, sub 3, van beschikking nr. 2794/80 — wegens onjuiste vaststelling van verzoeksters capaciteit over de jaren 1977-1979 — geen sprake was. Van nieuwe feiten of bewijsmateriaal is in zoverre ook thans niet gebleken; veeleer beroept verzoekster zich in hoofdzaak op stukken die reeds in zaak 119/81 zijn overgelegd. Waar die stukken destijds al niet vermochten te staven dat verzoeksters capaciteit in de jaren 1977-1979 hoger moest worden aangeslagen, valt bezwaarlijk aan te nemen dat het Hof met betrekking tot dat tijdvak thans tot een ander oordeel zou komen.

Aan vorenstaande overwegingen zou in dit verband hoogstens nog het volgende kunnen worden toegevoegd: mocht het Hof mijn opvatting in zaak 303/81 tot de zijne maken en uitspreken dat verzoekster bij juiste toepassing van artikel 14 van beschikking nr. 2794/80 in het eerste kwartaal van 1981 recht op een hoger produktiequotum had gehad, dan zouden daaraan tenminste gevolgen moeten worden verbonden in het kader van artikel 6 van beschikking nr. 1831/81, waarin het immers om alle toegestane aanpassingen gaat; derhalve zouden de haar volgens beschikking nr. 1831/81 toekomende quota opnieuw moeten worden berekend.