ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 370/11

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 27 oktober 2011 — Republiek Oostenrijk/Scheucher — Fleisch GmbH, Tauernfleisch Vertriebs GesmbH, Wech-Kärntner Truthahnverarbeitung GmbH, Wech-Geflügel GmbH, Johann Zsifkovics, Europese Commissie

(Zaak C-47/10 P) (1)

(Hogere voorziening - Staatssteun - Artikelen 87 EG en 88, leden 2 en 3, EG - Verordening (EG) nr. 659/1999 - Beschikking van geen bezwaar - Beroep tot nietigverklaring - Voorwaarden voor ontvankelijkheid - Middelen tot nietigverklaring die kunnen worden aangevoerd - Begrip „belanghebbende” - Motivering van arresten - Bewijslast - Maatregelen tot organisatie van procesgang voor Gerecht - Artikelen 64 en 81 van Reglement voor procesvoering van Gerecht)

2011/C 370/16

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordigers: E. Riedl, gemachtigde, M. Núñez-Müller, J. Dammann, Rechtsanwälte)

Andere partijen in de procedure: Scheucher — Fleisch GmbH, Tauernfleisch Vertriebs GesmbH, Wech-Kärntner Truthahnverarbeitung GmbH, Wech-Geflügel GmbH, Johann Zsifkovics (vertegenwoordigers: J. Hofer en T. Humer, Rechtsanwälte), Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Kreuschitz en A. Stobiecka-Kuik, gemachtigden)

Voorwerp

Hogere voorziening ingesteld tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zesde kamer) van 18 november 2009, Scheucher — Fleisch e.a./Commissie (T-375/04) houdende nietigverklaring van beschikking C(2004) 2037 def. van de Commissie van 30 juni 2004 inzake steunmaatregel NN 34A/2000 betreffende de kwaliteitsprogramma’s en de labels „AMA-Biozeichen” en „AMA-Gütesiegel” in Oostenrijk (PB 2005, C 105, blz. 30) — Onjuiste uitlegging van het begrip „rechtstreeks en individueel raken” in artikel 263, vierde alinea, VWEU — Schending van artikel 108, lid 2, VWEU doordat het Gerecht heeft geoordeeld dat de Commissie verplicht was de in die bepaling bedoelde procedure in te leiden — Schending van de regels inzake de bewijslast — Ontoereikende motivering van het bestreden arrest — Ontbreken van de nodige maatregelen van instructie

Dictum

1) De principale en de incidentele hogere voorziening worden afgewezen.

2) De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten.

3) De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

(1) PB C 80 van 27.3.2010.
1)

Richtlijn 97/67/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst, in haar oorspronkelijke versie en in de versies zoals gewijzigd bij de richtlijnen 2002/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 juni 2002 en 2008/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 februari 2008, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen een nationale regeling die voor de aanbieders van postdiensten die buiten de werkingssfeer van de universele dienst vallen, een externe procedure voor de behandeling van klachten van gebruikers van die diensten voorschrijft.
2)

De verplichting van artikel 12, lid 1, van richtlijn 96/82, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/105, om op een langetermijnbasis rekening te houden met de noodzaak een voldoende afstand tussen de onder deze richtlijn vallende inrichtingen enerzijds en door het publiek bezochte gebouwen anderzijds te laten bestaan, houdt voor de bevoegde nationale autoriteiten niet de verplichting in om in omstandigheden als die van het hoofdgeding de vestiging van een door het publiek bezocht gebouw te verbieden. Deze verplichting verzet zich daarentegen wel tegen een nationale wettelijke regeling, volgens welke de vergunning voor de vestiging van een dergelijk gebouw moet worden afgegeven zonder dat de risico’s van vestiging binnen de radius van de veiligheidsafstanden in het stadium van de planning of van de individuele beslissing naar behoren zijn beoordeeld.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 269/10

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk) — Etimine SA/Secretary of State for Work and Pensions

(Zaak C-15/10) (1)

(Milieu en bescherming van menselijke gezondheid - Richtlijn 67/548/EEG - Verordening (EG) nr. 1272/2008 - Boraatverbindingen - Indeling als voor voortplanting vergiftige stoffen van categorie 2 - Richtlijn 2008/58/EG en verordening (EG) nr. 790/2009 - Aanpassing van deze indelingen aan vooruitgang van techniek en wetenschap - Geldigheid - Methodes van beoordeling van intrinsieke eigenschappen van deze verbindingen - Kennelijk onjuiste beoordeling - Rechtsgrondslag - Motiveringsplicht - Evenredigheidsbeginsel)

2011/C 269/15

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Etimine SA

Verwerende partij: Secretary of State for Work and Pensions

in tegenwoordigheid van: Borax Europe Ltd

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Geldigheid van richtlijn 2008/58/EG van de Commissie van 21 augustus 2008 tot dertigste aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn 67/548/EEG van de Raad betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (PB L 246, blz. 1) en van verordening (EG) nr. 790/2009 van de Commissie van 10 augustus 2009 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing daarvan aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB L 235, blz. 1) wat betreft de indelingen van boraten als voor de voortplanting vergiftige stoffen — Onjuiste beoordeling van het volgens bijlage VI bij richtlijn 67/548/EEG vereiste bestaan van een risico bij normaal gebruik

Dictum

Bij het onderzoek van de prejudiciële vragen is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten enerzijds van richtlijn 2008/58/EG van de Commissie van 21 augustus 2008 tot dertigste aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn 67/548/EEG van de Raad betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen en anderzijds van verordening (EG) nr. 790/2009 van de Commissie van 10 augustus 2009 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, voor zover deze richtlijn en deze verordening bepaalde boraatverbindingen hebben ingedeeld als voor de voortplanting vergiftige stoffen van categorie 2.

(1) PB C 63 van 13.3.2010.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 226/7

Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 9 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo — Spanje) — Campsa Estaciones de Servicio SA/Administración del Estado

(Zaak C-285/10) (1)

(Zesde btw-richtlijn - Artikelen 11, A, lid 1, en 27 - Maatstaf van heffing - Uitbreiding van regels inzake onttrekkingen tot handelingen tussen verbonden partijen tegen kennelijk lagere prijzen dan normale marktprijzen)

2011/C 226/11

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Tribunal Supremo

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Campsa Estaciones de Servicio SA

Verwerende partij: Administración del Estado

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal Supremo — Uitlegging van de artikelen 6, 11 en 27 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Uitbreiding van de regels inzake onttrekking voor privédoeleinden tot transacties tussen verbonden entiteiten in geval van duidelijk lagere prijzen dan de normale marktprijs

Dictum

De Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzet dat een lidstaat op handelingen als die in het hoofdgeding, tussen verbonden partijen die een kennelijk lagere prijs dan de normale marktprijs hebben afgesproken, een andere regel inzake de vaststelling van de maatstaf van heffing toepast dan de algemene regel van artikel 11, A, lid 1, sub a, van deze richtlijn door de regels inzake de vaststelling van de maatstaf van heffing in geval van onttrekking of gebruik van goederen en diensten voor privé-doeleinden van de belastingplichtige, in de zin van de artikelen 5, lid 6, en 6, lid 2, van deze richtlijn, bij uitbreiding op deze handelingen toe te passen, hoewel deze lidstaat de procedure van artikel 27 van deze richtlijn niet heeft gevolgd om de machtiging te verkrijgen om een dergelijke, van deze algemene regel afwijkende maatregel te nemen.

(1) PB C 246 van 11.9.2010.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 232/8

Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 16 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret — Denemarken) — Unomedical A/S/Skatteministeriet

(Zaak C-152/10) (1)

(Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefindeling - Gecombineerde nomenclatuur - Opvangzakken voor dialyse van kunststof uitsluitend bestemd voor dialysemachines (kunstnieren) - Urineopvangzakken van kunststof uitsluitend bestemd voor catheters - Posten 9018 en 3926 - Begrippen „delen” en „toebehoren” - Andere artikelen van kunststof)

2011/C 232/13

Procestaal: Deens

Verwijzende rechter

Højesteret

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Unomedical A/S

Verwerende partij: Skatteministeriet

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Højesteret — Uitlegging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987, met betrekking tot de tarief– en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1) — Opvangzakken uit kunststof alleen voor kunstnieren — Indeling onder postonderverdeling 9018 90 30 of 3926 90 99 — Opvangzakken alleen voor catheters — Indeling onder postonderverdeling 9018 39 00 of 3926 90 99 — Begrip „Deel en toebehoren”

Dictum

De gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, in de op het hoofdgeding toepasselijke versies, moet aldus worden uitgelegd dat een kunststof opvangzak voor dialyse die speciaal is ontworpen om te worden gebruikt met een dialysemachine (kunstnier) en slechts op deze wijze kan worden gebruikt, tussen mei 2001 en december 2003 moest worden ingedeeld onder postonderverdeling 3926 90 99 van deze nomenclatuur als „kunststof en werken daarvan”, en dat een urineopvangzak van kunststof die speciaal is ontworpen om te worden gebruikt met een catheter en dus slechts op deze wijze kan worden gebruikt, voor dezelfde periode moest worden ingedeeld onder postonderverdeling 3926 90 99 van deze nomenclatuur als „kunststof en werken daarvan”.

(1) PB C 148 van 5.6.2010.
2)

De artikelen 12, leden 2 en 5, en 217, lid 1, van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 82/97, alsmede artikel 11 van verordening nr. 2454/93, zoals gewijzigd bij verordening nr. 12/97, gelezen in samenhang met artikel 243 van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 82/97, moeten aldus worden uitgelegd dat een belanghebbende, in een procedure ter zake van geheven douanerechten, de heffing kan bestrijden door een in een andere lidstaat voor dezelfde goederen verstrekte bindende tariefinlichting over te leggen als bewijs, zonder dat de door deze bindende tariefinlichting beoogde rechtsgevolgen kunnen intreden. Het staat evenwel aan de nationale rechter, uit te maken of de desbetreffende procesregels van de betrokken lidstaat voorzien in de mogelijkheid om dergelijke bewijsmiddelen over te leggen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 194/6

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 mei 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Kammergericht Berlin — Duitsland) — Berliner Verkehrsbetriebe (BVG), Anstalt des öffentlichen Rechts/JPMorgan Chase Bank N.A., Frankfurt Branch

(Zaak C-144/10) (1)

(Rechterlijke bevoegdheid in burgerlijke zaken - Artikelen 22, punt 2, en 27 van verordening (EG) nr. 44/2001 - Exclusieve bevoegdheid van gerechten van staat van vestiging voor geschillen betreffende geldigheid van besluiten van organen van vennootschappen - Omvang - Rechtsvordering ingesteld door publiekrechtelijke rechtspersoon en strekkende tot vaststelling van nietigheid van overeenkomst wegens gestelde ongeldigheid van besluiten van organen van die rechtspersoon betreffende sluiting van die overeenkomst - Aanhangigheid - Verplichting van gerecht waarbij zaak laatst is aangebracht, om uitspraak aan te houden - Omvang)

2011/C 194/07

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Kammergericht Berlin

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Berliner Verkehrsbetriebe (BVG), Anstalt des öffentlichen Rechts

Verwerende partij: JPMorgan Chase Bank N.A., Frankfurt Branch

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Kammergericht Berlin — Uitlegging van de artikelen 22, punt 2, en 27 van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1) — Exclusieve bevoegdheid van de gerechten van de staat van vestiging van vennootschappen voor geschillen betreffende de geldigheid van de besluiten van organen van die vennootschappen — Toepasselijkheid van deze exclusievebevoegdheidsregel op een door een publiekrechtelijke rechtspersoon ingestelde rechtsvordering tot vaststelling van de nietigheid van een overeenkomst wegens de gestelde ongeldigheid van de besluiten van diens organen betreffende het sluiten van die overeenkomst

Dictum

Artikel 22, punt 2, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moet aldus worden uitgelegd dat het niet van toepassing is op een geschil in het kader waarvan een vennootschap aanvoert dat een overeenkomst haar niet kan worden tegengeworpen omdat een besluit van haar organen dat tot het sluiten van die overeenkomst heeft geleid, ongeldig is wegens schending van haar statuten.

(1) PB C 148 van 5.6.2010.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 103/7

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 17 februari 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Staatssecretaris van Financiën/Marishipping and Transport BV

(Zaak C-11/10) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Verordening (EEG) nr. 2658/87 - Gemeenschappelijk douanetarief - Douanerechten - Vrijstelling - Farmaceutische stoffen - Samenstelling - Beperkingen)

2011/C 103/10

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hoge Raad der Nederlanden

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Staatssecretaris van Financiën

Verwerende partij: Marishipping and Transport BV

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Nederland — Uitlegging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1) — Farmaceutische stoffen met vrijstelling van douanerechten — Stof in niet-zuivere vorm — Beperkingen

Dictum

Bijlage I, eerste deel, titel II, deel C, punt 1, sub i, bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij de verordeningen (EG) nrs. 2031/2001 van de Commissie van 6 augustus 2001 en 1832/2002 van de Commissie van 1 augustus 2002, moet aldus worden uitgelegd dat een op de lijst van stoffen in bijlage 3 in het derde deel van diezelfde bijlage I vermelde farmaceutische stof, waaraan andere, met name farmaceutische, stoffen zijn toegevoegd, niet meer in aanmerking kan komen voor de vrijstelling van douanerechten die van toepassing zou zijn geweest indien die stof zich in zuivere vorm had bevonden.

(1) PB C 80 van 27.3.2010.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 139/11

Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 17 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Naftiliaki Etaireia Thasou AE (C-128/10), Amaltheia I Naftiki Etaireia (C-129/10)/Ypourgos Emporikis Naftilías

(Gevoegde zaken C-128/10 en C-129/10) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Vrij verrichten van diensten - Cabotage in zeevervoer - Verordening (EEG) nr. 3577/92 - Artikelen 1 en 4 - Voorafgaande administratieve vergunning voor cabotagediensten - Controle van veiligheid van schepen - Handhaving van openbare orde in havens - Openbaredienstverplichtingen - Ontbreken van nauwkeurige en vooraf bekende criteria)

2011/C 139/18

Procestaal: Grieks

Verwijzende rechter

Symvoulio tis Epikrateias

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Naftiliaki Etaireia Thasou AE (C-128/10), Amaltheia I Naftiki Etaireia (C-129/10)

Verwerende partij: Ypourgos Emporikis Naftilías

In tegenwoordigheid van: Koinopraxia Epibatikon Ochimatagogon Ploion Kavalas — Thasou (C-128/10)

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Symvoulio tis Epikrateias — Uitlegging van de artikelen 1, 2 en 4 van verordening (EEG) nr. 3577/92 van de Raad van 7 december 1992 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de lidstaten (cabotage in het zeevervoer) (PB L 364, blz. 7) — Nationale regeling die voorziet in een voorafgaande administratieve vergunning voor cabotagediensten — Systeem dat controle mogelijk maakt, of de dienstregeling zodanig kan worden uitgevoerd dat de veiligheid van het schip en de orde in de haven verzekerd zijn — Ontbreken van nauwkeurige en vooraf bekende criteria

Dictum

Artikel 1 juncto artikel 4 van verordening (EEG) nr. 3577/92 van de Raad van 7 december 1992 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de lidstaten (cabotage in het zeevervoer), moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling waarbij een stelsel van voorafgaande vergunningen voor cabotagediensten in het zeevervoer wordt ingevoerd dat voorziet in de vaststelling van administratieve besluiten die verplichten tot de inachtneming van bepaalde „slots” ten behoeve van de veiligheid van de schepen en de orde in de havens, en voorts wegens de openbaredienstverplichtingen, op voorwaarde dat dit stelsel gebaseerd is op objectieve criteria die niet-discriminerend en vooraf bekend zijn, met name in het geval dat meerdere reders belangstelling hebben om op hetzelfde tijdstip dezelfde haven aan te doen. Wat administratieve besluiten waarbij openbaredienstverplichtingen worden opgelegd betreft, moet bovendien kunnen worden aangetoond dat er een reële behoefte aan openbare diensten bestaat wegens de ontoereikendheid van de geregelde vervoerdiensten in een situatie van vrije mededinging. Het staat aan de nationale rechter om te beoordelen of in de hoofdgedingen aan deze voorwaarden is voldaan.

(1) PB C 134 van 22.5.2010.
1)

Het begrip „gewone verblijfplaats” in de zin van de artikelen 8 en 10 van verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000, moet aldus worden uitgelegd dat het de plaats is die een zekere integratie van het kind in een sociale en familiale omgeving tot uitdrukking brengt. In de situatie van een zuigeling die met zijn moeder sinds slechts enkele dagen verblijft in een andere lidstaat dan die van zijn gewone verblijfplaats, waarnaar hij is overgebracht, moet daarbij met name rekening worden gehouden met de duur, de regelmatigheid, de omstandigheden en de redenen van het verblijf op het grondgebied van die lidstaat en van de verhuizing van de moeder naar die staat, en, met name wegens de leeftijd van het kind, met de geografische en familiale wortels van de moeder en de familiale en sociale banden die zij en het kind in die lidstaat hebben. Het staat aan de nationale rechter om de gewone verblijfplaats van het kind te bepalen, rekening houdend met alle feitelijke omstandigheden die eigen zijn aan elke zaak. Indien de toepassing van de hiervoor genoemde criteria in het hoofdgeding tot de conclusie leidt dat de gewone verblijfplaats van het kind niet kan worden vastgesteld, moet het bevoegde gerecht worden bepaald op grond van het criterium van de plaats waar het kind zich bevindt in de zin van artikel 13 van de verordening.
1)

Artikel 10, sub b-iv, van verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000, moet aldus worden uitgelegd dat een voorlopige voorziening geen „gezagbeslissing die niet de terugkeer van het kind met zich brengt” in de zin van deze bepaling vormt en niet de basis kan vormen voor een overdracht van bevoegdheid aan het gerecht van de lidstaat waarnaar het kind ongeoorloofd is overgebracht.