ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
80

Wat de handelwijze van het TABG na de indiening van het verzoek om bijstand, dat wil zeggen na 24 januari 2014, betreft, dient in herinnering te worden gebracht dat wanneer bij het TABG of, in voorkomend geval, bij het tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegde gezag krachtens artikel 90, lid 1, van het Statuut een verzoek om bijstand in de zin van artikel 24 van dat Statuut wordt ingediend, dat gezag uit hoofde van de bijstandsplicht en indien het een incident betreft dat in een ordelijke, rustige ambtelijke sfeer geen pas geeft, met de nodige energie en met de door de omstandigheden van het concrete geval vereiste spoed en zorg moet optreden om de feiten te achterhalen en er, met kennis van zaken, de passende consequenties aan te verbinden. Hiertoe volstaat het dat de ambtenaar die of het personeelslid dat om de bescherming van zijn instelling vraagt, een begin van bewijs levert dat de aanvallen waarvan hij het slachtoffer stelt te zijn, echt zijn. In een dergelijk geval dient de betrokken instelling de geschikte maatregelen te nemen, en met name een administratief onderzoek in te stellen teneinde in samenwerking met de klager de feiten vast te stellen die aan zijn klacht ten grondslag liggen (arresten van 26 januari 1989, Koutchoumoff/Commissie, 224/87, EU:C:1989:38, punten 15 en 16, en 25 oktober 2007, Lo Giudice/Commissie, T‑154/05, EU:T:2007:322, punt 136; zie ook arrest van 24 april 2017, HF/Parlement, T‑570/16, EU:T:2017:283, punt 46 en aldaar aangehaalde rechtspraak) en, in het licht van de resultaten van het onderzoek, de nodige maatregelen te nemen, waaronder, zoals in het onderhavige geval, de inleiding van een tuchtprocedure tegen de beschuldigde wanneer de administratie aan het einde van het administratieve onderzoek tot de slotsom komt dat er sprake is van psychisch geweld.
Artikel 1, leden 1 en 2, van besluit 2014/119 luidt als volgt:

„1. Alle tegoeden en economische middelen die toebehoren aan, eigendom zijn van, in bezit zijn van of onder zeggenschap staan van de op de lijst in de bijlage geplaatste personen die als verantwoordelijk geïdentificeerd zijn voor het verduisteren van Oekraïense overheidsmiddelen en personen die verantwoordelijk zijn voor mensenrechtenschendingen in Oekraïne, en natuurlijke personen of rechtspersonen, entiteiten of lichamen die banden hebben met hen, worden bevroren.

2. Er worden geen tegoeden of economische middelen rechtstreeks of onrechtstreeks ter beschikking gesteld aan of ten behoeve van de op de lijst in de bijlage geplaatste natuurlijke personen of rechtspersonen, entiteiten of lichamen.”
57

Verzoekster voert aan dat de kamer van beroep rekening had moeten houden met een illustratie met als opschrift „VW Caddy Life (2004‑2010)”, die in een artikel van de online encyclopedie Wikipedia stond, en voorts met een illustratie in een aanbod van een tweedehandsauto, die als bijlagen aan de nietigheidsvordering waren gehecht. Dat deze illustraties in aanmerking worden genomen, is van belang daar het voertuig daarin is afgebeeld met een bumper met dezelfde kleur als de rest van het voertuig. Het verschil in kleur van de bumpers dat in de bestreden beslissing meermaals naar voren is gebracht, is dus niet relevant.
54

Anders dan de Commissie ter terechtzitting heeft betoogd, is voor de verwijzing naar de in artikel 108 van het Financieel Reglement bedoelde instantie op grond van artikel 106, lid 2, eerste alinea, van dat reglement, niet vereist dat er vooraf een rechterlijke beslissing of een administratief besluit voorhanden is. Indien die beslissing of dat besluit niet voorhanden is, verwijst de aanbestedende dienst de zaak volgens artikel 105 bis, lid 2, van het Financieel Reglement, gelezen in samenhang met artikel 106, lid 2, eerste alinea, naar die instantie wanneer hij vaststelt dat een mogelijke financiële onregelmatigheid, met name zoals bedoeld in artikel 106, lid 1, onder c), van het Financieel Reglement, kan leiden tot „risico’s die de financiële belangen van de Unie in gevaar brengen”, in de zin van artikel 105 bis, lid 1, tweede alinea, onder a), van dat reglement. Dat is het doel van het systeem voor vroegtijdige opsporing en uitsluiting. De aanbestedende dienst moet evenwel voordat hij de zaak naar de in artikel 108 van het Financieel Reglement bedoelde instantie verwijst, beoordelen of er sprake is van een dergelijk risico en, in voorkomend geval, of dat risico de financiële belangen van de Unie in gevaar kan brengen.
10.

Steunmaatregelen van de staten – Verbod – Uitzonderingen – Steun die onder de in artikel 107, lid 3, onder c), VWEU bedoelde uitzondering kan vallen – Voorwaarden – Stimulerend effect en noodzaak van de steun – Overeenkomsten inzake luchthaven- en marketingdiensten die een voordeel opleveren voor een luchtvaartmaatschappij – Overeenkomsten die de financiële situatie van de begunstigde onderneming verbeteren, maar niet noodzakelijk zijn om de doelstellingen van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU te bereiken – Uitgesloten [Art. 107, lid 3, onder c), VWEU] (zie punten 186‑196)
5.

Beroep tot nietigverklaring – Natuurlijke personen of rechtspersonen – Regelgevingshandelingen – Handelingen die geen uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengen en de verzoekende partij rechtstreeks raken – Begrip rechtstreekse geraaktheid – Criteria – Besluit waarbij de Commissie vaststelt dat er geen sprake is staatssteun – Beroep dat is ingesteld door een concurrent van de begunstigde onderneming – Concurrerende onderneming die bewijst dat zij rechtstreeks is geraakt in haar recht om gevrijwaard te blijven van vervalsing van de mededinging – Ontvankelijkheid (Art. 263, vierde alinea, VWEU) (zie punten 89‑101)
Arrest van het Gerecht (Tweede kamer – uitgebreid) van 9 september 2020 – Arkéa Direct Bank e.a./ECB

(Zaak T‑149/18)

„Economisch en monetair beleid – Prudentieel toezicht op kredietinstellingen – Bijdrage aan het depositogarantiestelsel of het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds door middel van onherroepelijke betalingstoezeggingen – Aan de ECB opgedragen taken – Specifieke toezichtbevoegdheden van de ECB – Artikel 4, lid 1, onder f), en artikel 16, lid 1, onder c), en lid 2, onder d), van verordening (EU) nr. 1024/2013 – Maatregel waarbij de verplichting wordt opgelegd om het totale bedrag van de uitstaande onherroepelijke betalingstoezeggingen in mindering te brengen op het tier 1-kernkapitaal – Geen individuele toetsing”

1. Economisch en monetair beleid – Economisch beleid – Toezicht op de financiële sector van de Unie – Gemeenschappelijk Toezichtsmechanisme – Prudentieel toezicht op groepen kredietinstellingen op geconsolideerde basis – Eigenvermogensvereisten – Omvang van het toezicht en de beoordeling door de Europese Centrale Bank [Verordening nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad, art.26, lid 1, eerste alinea a)-f); verordening nr. 1024/2013 van de Raad, art. 4, lid 1, f)] (zie punten 45‑50)

2. Economisch en monetair beleid – Economisch beleid – Toezicht op de financiële sector van de Unie – Gemeenschappelijk Toezichtsmechanisme – Prudentieel toezicht op groepen kredietinstellingen op geconsolideerde basis – Eigenvermogensvereisten – Omvang van het toezicht en de beoordeling door de Europese Centrale Bank – Verplichting om een individueel prudentieel onderzoek te verrichten [Verordening nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad, art. 92, lid 3; verordening nr. 1024/2013 van de Raad, art. 4, lid 1, f), en art. 16, lid 1, c), en lid 2, d)] (zie punten 51, 65‑72)

3. Economisch en monetair beleid – Economisch beleid – Toezicht op de financiële sector van de Unie – Gemeenschappelijk Toezichtsmechanisme – Prudentieel toezicht op groepen kredietinstellingen op geconsolideerde basis – Eigenvermogensvereisten – Omvang van het toezicht en de beoordeling door de Europese Centrale Bank – Middelen die het voorwerp kunnen zijn van een maatregel waarbij de verplichting wordt opgelegd om een specifiek beleid te voeren of de betreffende middelen op een specifieke wijze te behandelen – Begrip – Onherroepelijke betalingstoezeggingen (EPI) – Daaronder begrepen [Verordening nr. 1024/2013 van de Raad, art. 4, lid 1, f), en art. 16, lid 1, c), en lid 2, d)] (zie punten 59, 60)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot gedeeltelijke nietigverklaring van zowel besluit ECB/SSM/2017‑9695000CG7B84NLR5984/207 van de ECB van 19 december 2017 als besluit ECB-SSM-2019-FRCMU-4 van de ECB van 14 februari 2019

Dictum

1) Punt 8 van besluit ECB/SSM/2017‑9695000CG7B84NLR5984/207 van de Europese Centrale Bank (ECB) van 19 december 2017 en punt 5 van besluit ECB-SSM-2019-FRCMU-4 van de ECB van 14 februari 2019 worden nietig verklaard.
6.

Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid – Beperkende maatregelen tegen de Democratische Republiek Congo – Werkingssfeer – Personen die betrokken zijn geweest bij het beramen, aansturen of plegen van handelingen die ernstige schendingen of misbruik van de mensenrechten inhouden – Begrip – Personen die dergelijke handelingen in het verleden hebben gepleegd, ondanks het feit dat er geen bewijs is dat zij thans bij dergelijke handelingen zijn betrokken of eraan deelnemen – Daaronder begrepen – Uitlegging die steun vindt in de mogelijkheid om de beperkende maatregelen te verlengen – Nuttig effect [Besluit 2010/788/GBVB van de Raad, zoals gewijzigd bij besluiten (GBVB) 2016/2231 en 2017/2282, art. 3, lid 2, b), en art. 9, lid 2] (zie punten 81‑84, 86)
4.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst – Begrip – Neologisme bestaande uit elementen die de kenmerken van de betrokken waren of diensten beschrijven – Daaronder begrepen omdat de combinatie niet ongebruikelijk is [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punt 25)
Arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 19 december 2019 – Vins el Cep / EUIPO – Rotkäppchen-Mumm Sektkellereien (MIM NATURA)

(Zaak T‑589/18)

„Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk MIM NATURA – Oudere internationale woord- en beeldmerken en ouder nationaal woordmerk MM, MM en MUMM – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001”

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beeldmerk MIM NATURA – Woord- en beeldmerken MM, MM en MUMM

[Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)]

(zie punten 26, 57, 69, 75)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 12 juli 2018 (zaak R 2270/2017‑1) inzake een oppositieprocedure tussen Rotkäppchen-Mumm Sektkellereien en Vins el Cep, SL

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.
4.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten – Complementariteit van de waren of diensten [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 27, 28)
7.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten – Beoordelingscriteria [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 55)
1.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beoordelingscriteria [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 19, 20, 69‑71)
1.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst – Doel – Vrijhoudingsbehoefte [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punt 15)
2)

Miles-Bramwell Executive Services Ltd wordt, behalve in haar eigen kosten, verwezen in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).
5.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten – Complementariteit van de waren of diensten – Perceptie door het relevante publiek van het belang, voor het gebruik van een waar of dienst, van een andere waar of dienst [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 39, 40)
5.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten – Complementariteit van de waren of diensten – Kledingstukken, schoeisel en hoofddeksels van klasse 25 in de zin van de Overeenkomst van Nice [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 31, 32, 36)
2.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Ouder merk bestaande in een Uniemerk – Weigering van inschrijving wegens het bestaan van een zelfs tot een deel van de Unie beperkte relatieve weigeringsgrond [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 22)
5.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Overeenstemming van de betrokken merken – Meerdere letters in dezelfde volgorde [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 39)
2.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst – Doel – Vrijhoudingsbehoefte [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punt 24)
2.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst – Begrip – Merk bestaande uit een woord of een neologisme dat ontstaat uit een combinatie van elementen [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punten 20‑22)
84

Samen met de argumenten die de Commissie in de loop van het geding heeft aangevoerd, onder meer in antwoord op de schriftelijke vragen van het Gerecht (zie punten 78‑80 hierboven), tonen deze elementen aan dat zij genoegen heeft genomen met deze opmerkingen van de Slowaakse autoriteiten over de situatie van de begunstigde onderneming zoals die bestond vóór de verkoop van de aandelen ervan aan vennootschap N., dat wil zeggen toen zij nog onder zeggenschap stond van vennootschap P. Deze beoordeling wordt bevestigd door de motivering in punt 57, onder d), van het bestreden besluit, waarin de Commissie een standpunt inneemt over verzoeksters grief en daarbij rekening houdt met de opmerkingen van de Slowaakse autoriteiten. Daarin wordt in wezen opgemerkt dat deze autoriteiten volgens de Commissie genoegzaam hebben aangetoond dat de begunstigde onderneming een kmo was op het tijdstip dat de betrokken steun krachtens het toepasselijke Slowaakse recht op 7 november is toegekend. De Commissie is daarin van mening dat er geen band bestaat tussen de begunstigde onderneming en vennootschap N., in de zin van de begrippen „partnerondernemingen” of „verbonden ondernemingen” zoals gedefinieerd in artikel 3, leden 2 en 3, eerste tot en met derde alinea, van de bijlage bij de kmo-aanbeveling, waarvan de tekst overeenkomt met die van artikel 3, leden 2 en 3, van bijlage I bij verordening nr. 651/2014. Evenzo meent zij dat in casu, gelet op de rechtspraak en haar besluitvormingspraktijk, niet is voldaan aan het criterium van ondernemingen die verbonden zijn via een natuurlijke persoon of een in gemeenschappelijk overleg handelende groep van natuurlijke personen indien ten minste een deel van hun activiteiten op dezelfde betrokken markt of op verwante markten wordt uitgeoefend in de zin van artikel 3, lid 3, vierde en vijfde alinea, van de bijlage bij die aanbeveling, waarvan de tekst overeenkomt met die van artikel 3, lid 3, vierde en vijfde alinea, van bijlage I bij die verordening. Bij gebreke van bewijs van nauwe commerciële banden, met name in de vorm van overeenkomsten tot verkoop, aankoop, verdeling van leveranciers of andere commerciële belangen, tussen de begunstigde onderneming enerzijds en vennootschap N. en de hoofdaandeelhouder ervan anderzijds, kunnen die onderneming en die vennootschap niet als verbonden ondernemingen worden beschouwd op het tijdstip van toekenning van de steun. De Commissie is het met de Slowaakse autoriteiten eens dat deze onderneming samen met vennootschap N. een kmo vormt. Tot staving van deze conclusie bevat het bestreden besluit een tabel met een overzicht van het aantal personeelsleden, de omzet en de jaarresultaten van de begunstigde onderneming en vennootschap N. samen voor 2010‑2015.
Artikel 3 van het Protocol (nr. 36) betreffende de overgangsbepalingen (PB 2016, C 202, blz. 321; hierna: „Protocol nr. 36”) luidt:

„1. Overeenkomstig artikel 16, lid 4, [VEU] worden de bepalingen van dat lid en van artikel 238, lid 2, [VWEU] inzake de bepaling van de gekwalificeerde meerderheid van stemmen in de Europese Raad en de Raad van kracht op 1 november 2014.

2. Wanneer, tussen 1 november 2014 en 31 maart 2017, een besluit moet worden genomen met gekwalificeerde meerderheid van stemmen, kan een lid van de Raad verzoeken dat het besluit wordt genomen met de in lid 3 omschreven gekwalificeerde meerderheid. In dat geval zijn de leden 3 en 4 van toepassing.

3. Tot en met 31 oktober 2014 zijn de volgende bepalingen van kracht, onverminderd artikel 235, lid 1, tweede alinea, [VWEU].

Voor de besluiten van de Europese Raad en de Raad waarvoor een gekwalificeerde meerderheid van stemmen vereist is, worden de stemmen van de leden als volgt gewogen:

België 12 Bulgarije 10 Tsjechië 12 Denemarken 7 Duitsland 29 Estland 4 Ierland 7 Griekenland 12 Spanje 27 Frankrijk 29 Kroatië 7 Italië 29 Cyprus 4 Letland 4 Litouwen 7 Luxemburg 4 Hongarije 12 Malta 3 Nederland 13 Oostenrijk 10 Polen 27 Portugal 12 Roemenië 14 Slovenië 4 Slowakije 7 Finland 7 Zweden 10 Verenigd Koninkrijk 29

De besluiten komen tot stand wanneer zij ten minste [260] stemmen hebben verkregen en de meerderheid van de leden voorstemt, indien zij krachtens de Verdragen op voorstel van de Commissie moeten worden genomen. In de overige gevallen komen de besluiten tot stand wanneer zij ten minste [260] stemmen hebben verkregen en ten minste twee derde van de leden voorstemmen.

Een lid van de Europese Raad of van de Raad kan verlangen dat, in de gevallen waarin de Europese Raad of de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een handeling vaststelt, wordt nagegaan of de lidstaten welke die gekwalificeerde meerderheid vormen ten minste 62 % van de bevolking van de Unie vertegenwoordigen. Indien blijkt dat niet aan deze voorwaarde is voldaan, is de handeling niet vastgesteld.

4. Tot en met 31 oktober 2014 geldt, in gevallen waarin overeenkomstig de Verdragen niet alle leden van de Raad aan de stemming deelnemen, namelijk in de gevallen waarin verwezen wordt naar de gekwalificeerde meerderheid omschreven in artikel 238, lid 3, [VWEU], de gekwalificeerde meerderheid van stemmen als het overeenkomstige aandeel van gewogen stemmen en het overeenkomstige aandeel van het aantal leden van de Raad alsmede, in voorkomend geval, hetzelfde percentage van de bevolking van de betrokken lidstaten, als vastgesteld in lid 3 van dit artikel.”
In haar conclusie van 27 augustus 2015, die op 11 december 2015 is gepubliceerd, heeft de EFSA besloten dat „de mogelijke blootstelling aan PCA in de vorm van residuen (dat wil zeggen hetzij voor consumenten, hetzij voor werknemers en voorbijgangers of inwoners) als zorgwekkend [moest] worden gezien daar het onmogelijk [was] een drempelwaarde voor genotoxische carcinogeniteit te bepalen” (hierna: „conclusie van de EFSA van 2015”). In dat document stond eveneens het volgende:

„[E]en kwestie wordt tevens als zeer zorgwekkend beschouwd wanneer de beoordeling op een hoger niveau niet is kunnen worden afgerond wegens een gebrek aan informatie en wanneer uit de beoordeling op het laagste niveau niet kan worden afgeleid dat een gewasbeschermingsmiddel dat de werkzame stof bevat naar verwachting, voor minstens één van de representatieve gebruiksdoeleinden ervan, geen enkel schadelijk effect heeft op de gezondheid van mens of dier of op het grondwater, noch enig onaanvaardbaar effect heeft op het milieu”.
132

Dus ook al kan de benadering van de Commissie ten aanzien van Hamelin worden aangemerkt als een gelijke behandeling van verschillende situaties – in die zin dat aan deze onderneming een verlagingspercentage van 85 % is toegekend dat in de eerste plaats is gebaseerd op de product/omzet-ratio, die bedoeld was om rekening te houden met het „monoproduct”-karakter van de andere ondernemingen, niettegenstaande het feit dat zij geen „monoproduct”-onderneming was en een zeer geringe product/omzet-ratio had –, dit neemt niet weg dat de aanpassing van het basisbedrag van haar geldboete objectief gerechtvaardigd was in het licht van de hiervoor in de punten 120 tot en met 124 vermelde criteria en gelet op het feit dat de deelname van Hamelin aan de inbreuk die tot vaststelling van het niet-aangepaste basisbedrag van haar geldboete heeft geleid, volkomen vergelijkbaar was met die van de andere ondernemingen (zie punten 107 en 108 van dit arrest). In dit verband zij erop gewezen dat het aangepaste basisbedrag van de geldboete van Hamelin nog steeds het hoogst is, vergeleken met dat van de geldboete die aan de andere ondernemingen is opgelegd, hetgeen recht doet aan het feit dat zij in 2007 de hoogste omzet had gerealiseerd, dat het niet-aangepaste basisbedrag van haar geldboete het hoogst was en dat zij de laagste product/omzet-ratio had. Al deze elementen tezamen hebben geleid tot de toekenning van een verlagingspercentage van 85 %, dat lager is dan het percentage dat aan alle andere ondernemingen is verleend, met als resultaat een aangepast basisbedrag dat bijna tweemaal zo hoog is als dat van verzoeksters (22607550 EUR tegenover 11823500 EUR) en dat door de Commissie terecht als evenredig en voldoende afschrikkend is aangemerkt. In dit verband moet eveneens in aanmerking worden genomen dat het niet-aangepaste basisbedrag van de aan Hamelin opgelegde geldboete weliswaar reeds het hoogst was (150717000 EUR), maar dat het dat van de aan verzoeksters opgelegde geldboete (118235000 EUR) met slechts ongeveer een vierde overschreed. Derhalve kon de Commissie zich op goede gronden beroepen op de mogelijk buitensporige aard van het basisbedrag van de aan Hamelin opgelegde geldboete als een andere bijzondere omstandigheid in de zin van punt 37 van de richtsnoeren, teneinde een aanzienlijke aanpassing van dit bedrag te rechtvaardigen en te verzekeren dat dit bedrag evenals de andere basisbedragen onder het plafond van 10 % kwam te liggen, terwijl tegelijkertijd het evenwicht tussen al deze bedragen werd bewaard.