25

De Secretary of State for the Home Department betoogt voor de verwijzende rechter dat hij krachtens artikel 11, lid 1, onder e), van richtlijn 2004/83 gerechtigd was om de vluchtelingenstatus van OA in te trekken vanwege een duurzame wijziging van omstandigheden in diens land van herkomst, omdat volgens hem de minderheidsclans in de regio Mogadishu niet meer worden vervolgd door de meerderheidsclan en de staat daar doeltreffende bescherming biedt. In dit verband baseert hij zich op de vaststellingen in het oriëntatiearrest van de verwijzende rechter van 3 oktober 2014, MOJ e.a. (terugkeer naar Mogadishu): „ii) In het algemeen loopt een ‚gewone burger’ (dit wil zeggen iemand die geen banden heeft met de ordestrijdkrachten, met overheids- of officieel bestuur, met ngo’s of internationale organisaties) bij zijn terugkeer naar Mogadishu na een periode van afwezigheid geen dusdanig reëel risico te worden vervolgd of schade te lijden, dat hij bescherming behoeft op grond van artikel 3 EVRM of artikel 15, onder c), van [richtlijn 2004/83]. [...] [...] vii) Iemand die terugkeert naar Mogadishu na een periode van afwezigheid zal een beroep doen op zijn naaste verwanten, indien hij dergelijke verwanten heeft die in de stad wonen, om hem te helpen bij zijn hervestiging in de stad en voorziening in zijn levensonderhoud. Hoewel een persoon die terugkeert ook hulp kan vragen aan leden van zijn clan die geen naaste verwanten zijn, zal dergelijke hulp waarschijnlijk alleen worden verleend wanneer de hulpvrager tot een meerderheidsclan behoort, aangezien minderheidsclans weinig te bieden hebben. viii) In Mogadishu is het belang van het clanlidmaatschap gewijzigd. Clans voorzien nog steeds potentieel in mechanismen voor sociale ondersteuning en in hulp bij de toegang tot bestaansmiddelen, maar vervullen minder dan voorheen een beschermende functie. In Mogadishu zijn er geen clanmilities, is er geen sprake van clangeweld en is er geen discriminerende behandeling wegens het behoren tot een clan, zelfs niet wegens het behoren tot een minderheidsclan. [...] xi) Derhalve kunnen alleen personen zonder bijstand van een clan of familie, die bij terugkeer geen financiële middelen uit het buitenland zullen ontvangen en die geen echt vooruitzicht hebben op het verkrijgen van toegang tot bestaansmiddelen, verwachten dat zij in omstandigheden zullen leven die slechter zijn dan wat uit het oogpunt van humanitaire bescherming aanvaardbaar is. xii) Uit het bewijs blijkt duidelijk dat niet alleen degenen die afkomstig zijn uit Mogadishu nu in het algemeen naar de stad kunnen terugkeren zonder een risico als bedoeld in artikel 15, onder c), [van richtlijn 2004/83] of een reëel risico op armoede te lopen. Niettemin is de verhuizing naar Mogadishu voor een persoon uit een minderheidsclan zonder vroegere banden met de stad en zonder financiële middelen of andere vorm van steun door de clan, de familie of de maatschappij waarschijnlijk niet realistisch, aangezien bij gebreke van mogelijkheden van huisvesting en enige vorm van bestendige financiële steun een reëel risico bestaat dat enkel nog de mogelijkheid rest van een leven in een kamp voor ontheemden waar het reële gevaar bestaat van een leven in omstandigheden die onder aanvaardbare humanitaire standaarden liggen.”