ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Harmonisatie van wetgevingen — Voedingswaarde-etikettering van levensmiddelen — Richtlijn 90/496 — Referentiedatum voor vaststelling van voedingswaarde — Houdbaarheidsdatum — Toelaatbaarheid — Vaststelling van toegestane afwijkingen tussen vermelde waarde en bij officiële controle vastgestelde waarde — Bevoegdheid van lidstaten — (Richtlijn 90/496 van de Raad, art. 1, lid 4, sub k, en 6, lid 8)

2. Harmonisatie van wetgevingen — Voedingswaarde-etikettering van levensmiddelen — Richtlijn 90/496 — Schending van rechtszekerheidsbeginsel en evenredigheidsbeginsel — Geen — (Richtlijn 90/496 van de Raad, art. 1, lid 4, sub k, en 6, lid 8)

Samenvatting

1. De artikelen 1, lid 4, sub k, en 6, lid 8, van richtlijn 90/496 inzake de voedingswaarde-etikettering van levensmiddelen moeten aldus worden uitgelegd dat, enerzijds, de waarde van een voedingsstof, zoals vitamine C, die op een levensmiddel is vermeld na een analyse ervan door de fabrikant, mag overeenstemmen met de waarde van die voedingsstof in het betrokken levensmiddel op de houdbaarheidsdatum van dit levensmiddel en, anderzijds, de lidstaten bij de huidige stand van het gemeenschapsrecht bevoegd zijn om de toegestane afwijkingen tussen de vermelde waarde en de bij een officiële controle vastgestelde waarde vast te leggen.

cf. punt 41, dictum 1

2. Aan de geldigheid van richtlijn 90/496 inzake de voedingswaarde-etikettering van levensmiddelen wordt geen afbreuk gedaan door het feit dat de artikelen 1, lid 4, sub k, en 6, lid 8, van deze richtlijn geen nauwkeurige aanwijzingen bevatten omtrent de referentiedatum die in aanmerking moet worden genomen voor de vaststelling van de gemiddelde waarde van een voedingsstof in een levensmiddel, noch omtrent de grootte van de toegestane afwijkingen tussen de vermelde waarde en de bij een officiële controle vastgestelde waarde.

Enerzijds heeft de gemeenschapswetgever immers geenszins inbreuk gemaakt op het rechtszekerheidsbeginsel, maar overeenkomstig artikel 249, derde alinea, EG het te bereiken resultaat vastgelegd, namelijk de consument in staat te stellen een geschikt voedingspakket te kiezen aan de hand van met name de vermelding van gemiddelde waarden waardoor de waarde van de betrokken voedingsstoffen het best wordt weergegeven en waarin tevens rekening is gehouden met diverse factoren, en heeft hij de nationale instanties de bevoegdheid gelaten de vorm en middelen te kiezen om dit resultaat te bereiken. Anderzijds bevatten de artikelen 1, lid 4, sub k, en 6, lid 8, van de richtlijn doordat zij de nationale instanties aldus enige beoordelingsvrijheid laten ter zake van de vaststelling van zowel de referentiedatum voor de berekening van de gemiddelde waarde als de toegestane afwijkingen tussen de vermelde waarde en de bij een officiële controle werkelijk vastgestelde waarde, geen inadequate of onevenredige beperkingen van de activiteiten van de voedingsmiddelenfabrikanten.

cf. punten 47-49, dictum 2
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Gemeenschappelijke handelspolitiek — Maatregelen die beogen te voorkomen dat nagemaakte of door piraterij verkregen goederen op markt worden gebracht — Verordening nr. 3295/94 — Werkingssfeer — Goederen in extern douanevervoer — Daaronder begrepen — (Verordening nr. 3295/94 van de Raad, art. 2 en 11)

2. Handelingen van de instellingen — Verordeningen — Uitvoering door lidstaten — Verplichting tot conforme uitlegging van nationaal recht — Grenzen — Legaliteitsbeginsel ter zake van strafbare feiten en straffen

Samenvatting

1. Artikel 11 van verordening nr. 3295/94 tot vaststelling van bepaalde maatregelen betreffende het binnenbrengen in de Gemeenschap alsmede de uitvoer en de wederuitvoer uit de Gemeenschap van goederen waarbij inbreuk is gemaakt op bepaalde intellectuele-eigendomsrechten, zoals gewijzigd bij verordening nr. 241/1999, verplicht de lidstaten om sancties vast te stellen voor het geval dat inbreuk wordt gemaakt op het in artikel 2 van deze verordening neergelegde verbod op het in het vrije verkeer brengen, de uitvoer, de wederuitvoer of de plaatsing onder een schorsingsregeling van nagemaakte goederen. Deze bepalingen zijn van toepassing op een situatie waarin goederen die zich in doorvoer tussen twee niet tot de Europese Gemeenschap behorende staten bevinden, door de douaneautoriteiten van een lidstaat in die lidstaat voorlopig in beslag worden genomen.

cf. punten 55, 64, dictum 1

2. De verplichting om het nationale recht in overeenstemming met de bewoordingen en het doel van het gemeenschapsrecht uit te leggen teneinde het daardoor voorgeschreven resultaat te bereiken, kan niet uit zichzelf en onafhankelijk van een door een lidstaat vastgestelde wet de strafrechtelijke aansprakelijkheid van een marktdeelnemer die inbreuk op de bepalingen van een communautaire verordening heeft gemaakt, doen ontstaan of verzwaren.

Deze verplichting vindt immers haar grenzen in de algemene rechtsbeginselen die integrerend deel uitmaken van het gemeenschapsrecht, met name het rechtszekerheidsbeginsel en het verbod van terugwerkende kracht. Met name het legaliteitsbeginsel ter zake van straffen, zoals verankerd in artikel 7 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, dat een algemeen beginsel van gemeenschapsrecht vormt dat de grondwettelijke tradities van de lidstaten gemeen hebben, verbiedt een gedrag strafbaar te stellen dat niet op grond van een nationale regel is verboden, zelfs wanneer deze in strijd met het gemeenschapsrecht is.

cf. punten 61, 63-64, dictum 2
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Beroep wegens niet-nakoming — Onderzoek van gegrondheid door Hof — In aanmerking te nemen situatie — Situatie bij verstrijken van in met redenen omkleed advies gestelde termijn — (Art. 226 EG)

2. Beroep wegens niet-nakoming — Recht van beroep van Commissie — Discretionaire uitoefening — (Art. 226 EG)

3. Lidstaten — Verplichtingen — Uitvoering van richtlijnen — Niet-nakoming — Rechtvaardiging op basis van interne orde — Ontoelaatbaarheid — (Art. 226 EG)

Samenvatting

1. In het kader van een beroep op grond van artikel 226 EG moet het bestaan van een niet-nakoming worden beoordeeld op basis van de situatie waarin de lidstaat zich bevond aan het einde van de in het met redenen omkleed advies gestelde termijn.

cf. punt 15

2. In het stelsel van artikel 226 EG doet de omstandigheid dat een maatregel tot uitvoering van een richtlijn op het punt staat te worden vastgesteld, niet ter zake en ontneemt zij de Commissie niet elk belang bij een beroep wegens niet-nakoming, aangezien deze over een discretionaire bevoegdheid beschikt om een dergelijk beroep in te stellen.

cf. punt 17

3. Een lidstaat kan zich ter rechtvaardiging van de niet-inachtneming van de in een richtlijn voorgeschreven verplichtingen en termijnen niet op nationale bepalingen, praktijken of situaties beroepen.

cf. punt 18
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Harmonisatie van wetgevingen — Auteursrecht en naburige rechten — Verhuurrecht en uitleenrecht voor beschermde werken — Richtlijn 92/100 — Vergoeding voor auteurs bij openbare uitlening — Bevoegdheid van lidstaten om voor bepaalde categorieën instellingen in vrijstelling te voorzien — Draagwijdte — (Richtlijn 92/100 van de Raad, art. 5, lid 3)

Samenvatting

Artikel 5, lid 3, van richtlijn 92/100 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom, krachtens hetwelk een lidstaat bepaalde categorieën instellingen kan vrijstellen van betaling van de in de leden 1 en 2 van hetzelfde artikel bedoelde vergoeding voor openbare ontlening, staat een lidstaat toe, zonder hem daartoe te verplichten, voor bepaalde categorieën instellingen in een vrijstelling te voorzien. Indien de omstandigheden in een lidstaat de invoering van een bruikbaar onderscheid tussen categorieën instellingen onmogelijk maken, dient deze lidstaat, om de richtlijn correct uit te voeren, de verplichting tot betaling van de betrokken vergoeding aan alle betrokken instellingen op te leggen.

cf. punt 20
Zaak C‑164/01 P

G. van den Berg

tegen

Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Beroep tot schadevergoeding – Niet-contractuele aansprakelijkheid – Melk – Extra heffing – Referentiehoeveelheid – Producenten die verbintenis tot niet-levering zijn aangegaan – SLOM-producenten – Wisseling van bedrijf – Weigering om specifieke referentiehoeveelheid toe te kennen”

Samenvatting van het arrest

1. Hogere voorziening – Middelen – Middel aangevoerd tegen overweging van arrest die niet noodzakelijk is voor onderbouwing van dictum – Falend middel

2. Landbouw – Gemeenschappelijke ordening van markten – Melk en zuivelproducten – Extra heffing op melk – Toekenning van referentiehoeveelheden die van heffing zijn vrijgesteld – Producent die zijn leveringen heeft opgeschort op grond van stelsel van premies voor niet in handel brengen of omschakeling en zijn bedrijf vervolgens heeft overgedragen – Nationale bestuurspraktijk waardoor hij zijn specifieke referentiehoeveelheid in geval van overdracht van bedrijf kan behouden – Vertrouwensbeginsel – Schending – Geen

(Verordening nr. 857/84 van de Raad, zoals gewijzigd bij verordening nr. 764/89)

3. Hogere voorziening – Middelen – Rechtsoverwegingen van arrest die gemeenschapsrecht schenden – Dictum gebaseerd op andere rechtsoverwegingen – Afwijzing

1. In het kader van een hogere voorziening dienen de grieven tegen ten overvloede aangevoerde overwegingen van een arrest van het Gerecht zonder meer te worden afgewezen, omdat die niet tot vernietiging van het arrest kunnen leiden.

(cf. punt 60)

2. In het kader van de toekenning van referentiehoeveelheden die op grond van verordening nr. 857/84, zoals gewijzigd bij verordening nr. 764/89, zijn vrijgesteld van de extra heffing op melk, mag een melkproducent alleen verwachten dat een nationale bestuurspraktijk wordt toegepast waardoor hij de specifieke referentiehoeveelheid na de overdracht van zijn oorspronkelijke bedrijf kan behouden, indien de toepasselijke gemeenschapsregeling in een dergelijke mogelijkheid voor de bevoegde nationale autoriteiten heeft voorzien of indien de Gemeenschap zelf voordien een situatie heeft geschapen die een gewettigd vertrouwen in die zin kan wekken. Het bestaan van een nationale bestuurspraktijk kan op zich geen grond zijn voor een gewettigd vertrouwen van een producent dat hij door de Gemeenschap in overeenstemming met deze praktijk zal worden behandeld.

(cf. punt 69)

3. Indien in de motivering van een arrest van het Gerecht blijkt van een schending van het gemeenschapsrecht, maar het dictum ervan op andere rechtsgronden gerechtvaardigd voorkomt, moet de hogere voorziening worden afgewezen.

(cf. punt 95)
Zaak C-95/01

Strafzaak

tegen

John Greenham en Léonard Abel

(verzoek van het Tribunal de grande instance de Paris om een prejudiciële beslissing)

„Vrij verkeer van goederen – Artikelen 28 EG en 30 EG – Verbod op in handel brengen van levensmiddelen waaraan vitaminen en mineralen zijn toegevoegd – Rechtvaardiging – Evenredigheid”

Samenvatting van de arrest

Vrij verkeer van goederen – Kwantitatieve beperkingen – Maatregelen van gelijke werking –Verbod om levensmiddelen waaraan andere voedingsstoffen zijn toegevoegd, zonder voorafgaande toestemming in handel te brengen – Rechtvaardiging – Bescherming van volksgezondheid – Voorwaarden

(Art. 28 EG en 30 EG)

De artikelen 28 EG en 30 EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij, wanneer aan bepaalde voorwaarden is voldaan, niet eraan in de weg staan dat een lidstaat zich behoudens voorafgaande toelating verzet tegen het in de handel brengen van in een andere lidstaat wettig vervaardigde en in de handel gebrachte levensmiddelen waaraan andere voedingsstoffen, zoals vitaminen of mineralen, zijn toegevoegd dan die waarvan het gebruik in eerstbedoelde lidstaat is toegelaten.

Enerzijds moet de procedure van voorafgaande toelating gemakkelijk toegankelijk zijn en binnen een redelijke termijn kunnen worden afgesloten, en indien zij wordt afgesloten met een weigering, moet hiertegen in rechte kunnen worden opgekomen. Anderzijds moet een niet-toelating tot het in de handel brengen berusten op een grondige evaluatie van het risico voor de volksgezondheid, met inachtneming van de meest betrouwbare wetenschappelijke gegevens die beschikbaar zijn en de meest recente resultaten van het internationale onderzoek.

(cf. punt 50 en dictum.)
Gevoegde zaken C‑264/01, C‑306/01, C‑354/01 en C‑355/01

AOK Bundesverband e.a.

tegen

Ichthyol-Gesellschaft Cordes, Hermani & Co. e.a.

(verzoeken van het Oberlandesgericht Düsseldorf en het Bundesgerichtshof om een prejudiciële beslissing)

„Mededinging – Ondernemingen – Ziekenfondsen – Mededingingsregelingen – Uitlegging van artikelen 81 EG, 82 EG en 86 EG – Vaststelling door organisaties van ziekenfondsen van maximumbedragen voor vergoeding van geneesmiddelen”

Samenvatting van het arrest

Mededinging – Gemeenschapsregels – Onderneming – Begrip – Organisatie van ziekenfondsen die maximumbedragen vaststelt voor vergoeding van kosten van geneesmiddelen – Daarvan uitgesloten – Voorwaarden

(Art. 81 EG)

Het begrip onderneming in de context van het communautaire mededingingsrecht omvat niet instellingen die zijn belast met het beheer van wettelijke stelsels van ziektekosten‑ en ouderdomsverzekering die een zuiver sociaal doel hebben en geen economische activiteit uitoefenen. Dit is het geval met ziekenfondsen die, ofschoon de wetgever hun ter bevordering van een goed beheer een zekere vrijheid heeft gegeven bij de vaststelling van de hoogte van de premies, wettelijk verplicht zijn hun verzekerden verplichte verstrekkingen te verlenen, die in wezen identiek zijn en niet afhangen van het bedrag van de premies. Daar de ziekenfondsen geen enkele invloed hebben op deze verstrekkingen en zij een soort op solidariteit gebaseerde gemeenschap vormen waardoor zij onderling tot een evenwichtige verdeling van kosten en risico's kunnen komen, concurreren de ziekenfondsen dus niet met elkaar, noch met particuliere instellingen, ter zake van de verplichte wettelijke verstrekkingen op het gebied van zorg of geneesmiddelen, hun belangrijkste taak.

Wanneer die organisaties ziekenfondsen uit hoofde van een hun door de wetgever opgelegde verplichting vaste maximumbedragen vaststellen voor de vergoeding van de kosten van geneesmiddelen door de ziekenfondsen, handelen zij niet als ondernemingen of ondernemersverenigingen in de zin van artikel 81 EG, aangezien zij geen eigen belang op het oog hebben dat kan worden losgekoppeld van het uitsluitend sociale doel van de ziekenfondsen, maar zich kwijten van een verplichting die volledig verbonden is met de activiteiten van die ziekenfondsen in het kader van het wettelijk ziektekostenverzekeringsstelsel.

(cf. punten 47, 52‑54, 56-57, 63‑65 en dictum)
Zaak C-500/01





Commissie van de Europese Gemeenschappen

tegen

Koninkrijk Spanje





«Niet-nakoming – Markt voor telecommunicatiediensten – Weer in evenwicht brengen van tarieven – Toegang tot aansluitnetwerk – Richtlijn 90/388/EEG – Artikel 4 quater»

Conclusie van advocaat-generaal P. Léger van 10 juli 2003

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 januari 2004

Samenvatting van het arrest
Zaak C-311/01





Commissie van de Europese Gemeenschappen

tegen

Koninkrijk der Nederlanden





«Niet-nakoming – Sociale zekerheid – Artikelen 69 en 71 van verordening (EEG) nr. 1408/71 – Werkloosheidsuitkeringen – Grensarbeiders – Behoud van recht op uitkeringen bij zoeken naar werk in andere lidstaat»

Conclusie van advocaat-generaal C. Stix-Hackl van 27 februari 2003

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 6 november 2003

Samenvatting van het arrest
Zaak C-152/01





Kyocera Electronics Europe GmbH

tegen

Hauptzollamt Krefeld





(verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing)

«Gemeenschappelijk douanetarief – Douanewaarde – Vaststelling van transactiewaarde – Interesten te betalen krachtens financieringsovereenkomst – Daarvan uitgesloten – Voorwaarden – Interesten onderscheiden van werkelijk betaalde of te betalen prijs – Aangifte zonder vermelding van verschuldigde of betaalde interesten»

Conclusie van advocaat-generaal F. G. Jacobs van 23 januari 2003

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 20 november 2003

Samenvatting van het arrest

1.. Gemeenschapsrecht – Meertalige teksten – Uniforme uitlegging – Divergentie tussen verschillende taalversies – Algemene opzet en doel van betrokken regeling als referentiebasis

2.. Gemeenschappelijk douanetarief – Douanewaarde – Transactiewaarde – Vaststelling – Interesten te betalen krachtens financieringsovereenkomst – Daarvan uitgesloten – Voorwaarden – Interesten onderscheiden van werkelijk betaalde of te betalen prijs – Aangifte zonder vermelding van verschuldigde of betaalde interesten

(Verordening nr. 1495/80 van de Commissie, art. 3, lid 2, sub a)

1.

2.
«Verordening (EG) nr. 258/97 – Nieuwe voedingsmiddelen – In handel brengen – Veiligheidscontrole – Vereenvoudigde procedure – Wezenlijke gelijkwaardigheid aan bestaande voedingsmiddelen – Voedingsmiddelen geproduceerd met genetisch gemodificeerde maïslijnen – Aanwezigheid van residuen van transgeen eiwit – Maatregel van lidstaat die handel in of gebruik van nieuw voedingsmiddel op zijn grondgebied tijdelijk beperkt of schorst»
Zaak C-78/01





Bundesverband Güterkraftverkehr und Logistik eV (BGL)

tegen

Bundesrepublik Deutschland, vertegenwoordigd door Hauptzollamt Friedrichshafen





(verzoek van het Bundesgerichtshof om een prejudiciële beslissing)

«Vrij verkeer van goederen – Extern douanevervoer – Vervoer onder dekking van carnet TIR – Overtredingen of onregelmatigheden – Mogelijkheid voor organisatie die zich garant heeft gesteld, te bewijzen waar overtreding of onregelmatigheid is begaan – Termijn voor bewijs – Verplichting voor lidstaat die overtreding of onregelmatigheid vaststelt, om plaats daarvan op te sporen»

Conclusie van advocaat-generaal P. Léger van 14 januari 2003 I - 0000

Arrest van het Hof van 23 september 2003 I - 0000

Samenvatting van het arrest

1.. Vrij verkeer van goederen – Extern communautair douanevervoer – Vervoer onder dekking van carnet TIR – Overtredingen of onregelmatigheden – Plaats waar overtreding of onregelmatigheid is begaan – Overlegging van bewijs binnen gestelde vervaltermijn door organisatie die zich garant heeft gesteld – Toelaatbaarheid

(Verordening nr. 2454/93 van de Commissie, art. 454, lid 3, eerste alinea, en 455)

2.. Vrij verkeer van goederen – Extern communautair douanevervoer – Vervoer onder dekking van carnet TIR – Overtredingen of onregelmatigheden – Plaats waar overtreding of onregelmatigheid is begaan – Overlegging van bewijs door organisatie die zich garant heeft gesteld – Duur en aanvang van termijn – Rechtszekerheidsbeginsel

3.. Vrij verkeer van goederen – Extern communautair douanevervoer – Vervoer onder dekking van carnet TIR – Overtredingen of onregelmatigheden – Verplichtingen van lidstaat die overtreding vaststelt – Verplichting te onderzoeken waar overtreding daadwerkelijk is begaan, en wie schuldenaren van douanerechten zijn – Daarvan uitgesloten

(Verordening nr. 2454/93 van de Commissie, art. 454 en 455)

1.

2.

3.
Zaak C-156/01





R. P. van der Duin

tegen

Onderlinge Waarborgmaatschappij ANOZ Zorgverzekeringen UA

en

Onderlinge Waarborgmaatschappij ANOZ Zorgverzekeringen UA

tegen

T. W. van Wegberg-van Brederode







(verzoek van de Centrale Raad van Beroep om een prejudiciële beslissing)

«Sociale zekerheid – Pensioen- of rentetrekkers en hun gezinsleden die in andere lidstaat wonen dan lidstaat die pensioen of rente verschuldigd is – Medische kosten gemaakt in lidstaat die pensioen of rente verschuldigd is – Voorwaarden voor vergoeding – Bevoegde lidstaat en bevoegd orgaan – Artikelen 21, 22, 28 en 31 van verordening (EEG) nr. 1408/71»

Conclusie van advocaat-generaal D. Ruiz-Jarabo Colomer van 24 oktober 2002 I - 0000

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 3 juli 2003 I - 0000

Samenvatting van het arrest

1.. Sociale zekerheid van migrerende werknemers – Ziektekostenverzekering – Pensioen- of rentetrekkers en hun gezinsleden die in andere lidstaat wonen dan lidstaat die pensioen of rente verschuldigd is – Medische kosten gemaakt in lidstaat die pensioen of rente verschuldigd is – Vergoeding door lidstaat van woonplaats – Voorwaarden

(Verordeningen van de Raad nr. 1408/71, art. 22, lid 1, sub c-i, en 28, en nr. 574/72, art. 29)

2.. Sociale zekerheid van migrerende werknemers – Ziektekostenverzekering – Pensioen- of rentetrekkers en hun gezinsleden die in andere lidstaat wonen dan lidstaat die pensioen of rente verschuldigd is – Orgaan bevoegd voor verlening van voorafgaande toestemming om zich voor passende behandeling naar andere lidstaat te begeven – Orgaan van woonplaats

(Verordening nr. 1408/71 van de Raad, art. 22, lid 1, sub c-i, en 28)

1.

2.
Zaak C-104/01





Libertel Groep BV

tegen

Benelux-Merkenbureau





(verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing)

«Merken – Harmonisatie van wetgevingen – Richtlijn 89/104/EEG – Tekens die merk kunnen zijn – Onderscheidend vermogen – Kleur als zodanig – Kleur oranje»

Conclusie van advocaat-generaal P. Léger van 12 november 2002 I - 0000

Arrest van het Hof van 6 mei 2003 I - 0000

Samenvatting van het arrest

1.. Harmonisatie van wetgevingen – Merken – Richtlijn 89/104 – Tekens die merk kunnen zijn – Kleur als zodanig – Voorwaarden

(Richtlijn 89/104 van de Raad, art. 2)

2.. Gemeenschapsrecht – Uitlegging – Richtlijnen – Verklaring opgenomen in notulen van Raad – Inaanmerkingneming – Ontoelaatbaarheid bij gebreke van steun in richtlijn zelf

3.. Harmonisatie van wetgevingen – Merken – Richtlijn 89/104 – Weigering van inschrijving of nietigheid – Ontbreken van onderscheidend vermogen – Mogelijkheid voor kleur als zodanig om onderscheidend vermogen te hebben – Voorwaarden

(Richtlijn 89/104 van de Raad, art. 3, lid 1, sub b, en lid 3)

4.. Harmonisatie van wetgevingen – Merken – Richtlijn 89/104 – Inschrijving van nieuw merk – Onderzoek van teken door bevoegde autoriteit – Noodzaak van grondig onderzoek

(Richtlijn 89/104 van de Raad, art. 2 en 3)

5.. Harmonisatie van wetgevingen – Merken – Richtlijn 89/104 – Weigering van inschrijving of nietigheid – Ontbreken van onderscheidend vermogen – Beoordeling van onderscheidend vermogen van kleur als zodanig – Inaanmerkingneming van algemeen belang om beschikbaarheid van kleuren niet ongerechtvaardigd te beperken

(Richtlijn 89/104 van de Raad, art. 3, lid 1, sub b, en lid 3)

6.. Harmonisatie van wetgevingen – Merken – Richtlijn 89/104 – Weigering van inschrijving of nietigheid – Ontbreken van onderscheidend vermogen – Erkenning van onderscheidend vermogen van kleur als zodanig – Verkrijging van onderscheidend vermogen door gebruik

(Richtlijn 89/104 van de Raad, art. 3, lid 1, sub b)

7.. Harmonisatie van wetgevingen – Merken – Richtlijn 89/104 – Weigering van inschrijving of nietigheid – Ontbreken van onderscheidend vermogen – Erkenning van onderscheidend vermogen van kleur als zodanig – Voorwaarden

(Richtlijn 89/104 van de Raad, art. 3, lid 1, sub b, en lid 3)

8.. Harmonisatie van wetgevingen – Merken – Richtlijn 89/104 – Weigering van inschrijving of nietigheid – Ontbreken van onderscheidend vermogen – Beoordeling van onderscheidend vermogen van kleur en van algemeen belang om beschikbaarheid van kleuren niet ongerechtvaardigd te beperken – Inaanmerkingneming van aantal waren of diensten waarop inschrijvingsaanvraag betrekking heeft

(Richtlijn 89/104 van de Raad, art. 3, lid 1, sub b, en lid 3)

9.. Harmonisatie van wetgevingen – Merken – Richtlijn 89/104 – Weigering van inschrijving of nietigheid – Ontbreken van onderscheidend vermogen – Beoordeling van onderscheidend vermogen van merk – Concreet onderzoek dat ook gebruik van merk omvat

(Richtlijn 89/104 van de Raad, art. 3, lid 1, sub b, en lid 3)

1.

2.

3.

4.

5.

6.

7.

8.

9.