ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Internationale overeenkomsten – Overeenkomsten van Gemeenschap – Euro-mediterrane overeenkomst EG-Marokko – Sociale zekerheid van migrerende werknemers

(Euro-mediterrane overeenkomst EG-Marokko, art. 65, lid 1, eerste alinea)

Samenvatting

Artikel 65, lid 1, eerste alinea, van de Euro-mediterrane overeenkomst EG‑Marokko, dat ter zake van de sociale zekerheid elke discriminatie op grond van nationaliteit van Marokkaanse staatsburgers ten opzichte van staatburgers van de lidstaat van ontvangst verbiedt, dient aldus te worden uitgelegd dat het zich verzet tegen de weigering door de lidstaat van ontvangst om de wettelijke inkomensgarantie voor ouderen toe te kennen aan een Marokkaanse staatsburger die de leeftijd van 65 jaar heeft bereikt en legaal op het grondgebied van die staat verblijft, wanneer zij binnen de werkingssfeer van genoemde bepaling valt

– hetzij omdat zij zelf in de betrokken lidstaat arbeid in loondienst heeft verricht,

– hetzij in haar hoedanigheid van gezinslid van een Marokkaanse werknemer die in deze lidstaat werkzaam is of is geweest.

(cf. punt 73 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vrij verkeer van personen – Vrijheid van vestiging – Verdragsbepalingen – Werkingssfeer

(Art. 43 EG en 56 EG)

Samenvatting

Een nationale maatregel volgens welke bij het belasten van dividenden als inkomsten uit kapitaal ter hoogte van een forfaitair rendement dat wordt berekend door toepassing van een bepaald percentage op een grondslag die behalve het door de aandeelhouder geïnvesteerde kapitaal ook een deel van de aan de werknemers van de uitkerende vennootschap betaalde lonen omvat, geen rekening mag worden gehouden met de lonen van de werknemers die in een filiaal van die vennootschap of door haar dochtermaatschappij in een derde land zijn tewerkgesteld, maakt hoofdzakelijk inbreuk op de uitoefening van de vrijheid van vestiging in de zin van de artikelen 43 EG en volgende.

Zo een dergelijke maatregel het vrije kapitaalverkeer beperkt, zijn deze beperkingen een onvermijdelijk gevolg van de belemmering van de vrijheid van vestiging en rechtvaardigen zij niet dat die maatregel wordt getoetst aan de artikelen 56 EG tot en met 58 EG.

Op de artikelen 43 EG en volgende kan geen beroep worden gedaan in een situatie die de vestiging van een vennootschap van een lidstaat in een derde land betreft. Het hoofdstuk van het Verdrag betreffende de vrijheid van vestiging bevat namelijk geen enkele bepaling op grond waarvan de voorschriften ervan ook voor een dergelijke situatie gelden.

(cf. punten 27, 29‑30 en dictum)
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Prejudiciële vragen

–

Ontvankelijkheid

–

Vragen gesteld zonder voldoende precisering van juridische en feitelijke context

–

Vragen gesteld in context waarin nuttig antwoord is uitgesloten (Art. 234 EG) (cf. punten 7‑11)

Onderwerp

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing – Hof van beroep te Antwerpen – Uitlegging van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 (PB L 28, blz. 1) – Materiële werkingssfeer – Vraag of een door een lidstaat ter financiering van zijn socialezekerheidsstelsel geheven aanvullende crisisbijdrage daaronder begrepen is – Verplichting voor de betrokkene om die bijdrage ook te betalen ingeval hij onderworpen is aan een ander socialezekerheidsstelsel dan dat van de woonstaat – Verenigbaarheid met artikel 39 EG

Dictum

Dictum

Het door het Hof van beroep te Antwerpen bij beslissing van 29 november 2005 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is niet-ontvankelijk.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Sociale politiek – Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers – Organisatie van arbeidstijd – Arbeidstijd – Begrip

(Richtlijn 2003/88 van het Europees Parlement en de Raad, art. 2; richtlijn 93/104 van de Raad, art. 2)

Samenvatting

Richtlijn 93/104 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, zoals gewijzigd bij richtlijn 2000/34, en richtlijn 2003/88 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd moeten aldus worden uitgelegd dat

– zij in de weg staan aan de regeling van een lidstaat volgens welke wachtdiensten die een arts verricht volgens het stelsel van fysieke aanwezigheid op de werkplek zelf, maar tijdens welke hij geen daadwerkelijke werkzaamheden verricht, niet in hun geheel als „arbeidstijd” in de zin van die richtlijnen worden beschouwd;

– zij er niet aan in de weg staan dat een lidstaat een regeling toepast die voor de vergoeding van de werknemer voor de wachtdienst die hij verricht op zijn werkplek, de perioden tijdens welke daadwerkelijk arbeidsprestaties worden verricht en de perioden tijdens welke geen daadwerkelijke arbeid wordt verricht, op verschillende wijze in aanmerking neemt, voor zover een dergelijke regeling integraal het nuttig effect waarborgt van de rechten die door die richtlijnen aan de werknemers zijn verleend om hun gezondheid en veiligheid doeltreffend te beschermen.

(cf. punten 31, 35‑36 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Prejudiciële vragen – Bevoegdheid van Hof – Grenzen – Vraag gesteld in kader van geschil betreffende toepassing van nationale regeling die niet binnen werkingssfeer van gemeenschapsrecht valt – Daarvan uitgesloten

(Art. 234 EG)

Samenvatting

Wanneer een nationale regeling binnen de werkingssfeer van het gemeenschapsrecht valt, moet het Hof, ingeval het om een prejudiciële beslissing wordt verzocht, alle uitleggingsgegevens verschaffen die de nationale rechter nodig heeft om te kunnen beoordelen of die regeling verenigbaar is met de fundamentele rechten waarvan het Hof de eerbiediging verzekert. Het Hof heeft die bevoegdheid echter niet ten aanzien van een wettelijke regeling die niet binnen het kader van het gemeenschapsrecht valt, en wanneer het voorwerp van het geding geen enkele aanknoping heeft met de in de bepalingen van de Verdragen bedoelde situaties.

(cf. punten 12‑13)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vrij verkeer van personen – Vrijheid van vestiging – Vennootschappen – Richtlijn 68/151 – Jaarrekening

(Richtlijn 68/151 van de Raad, art. 6)

Samenvatting

Het vereiste dat sancties in geval van niet-openbaarmaking van de jaarrekening passend zijn, zoals dat is neergelegd in artikel 6 van de Eerste richtlijn (68/151) strekkende tot het coördineren van de waarborgen, welke in de lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van de tweede alinea van artikel 58 van het Verdrag, om de belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen als van derden, zulks teneinde die waarborgen gelijkwaardig te maken, kan als zodanig niet door de autoriteiten van een lidstaat in een strafzaak tegenover een verdachte worden ingeroepen om na te gaan of voor de verdachte gunstigere strafbepalingen die sinds het tijdstip van de inbreuken in werking zijn getreden, met dat vereiste verenigbaar zijn, wanneer dit tot gevolg zou kunnen hebben dat het in deze bepalingen neergelegde lichtere strafregime buiten toepassing wordt gelaten. Een richtlijn kan, uit zichzelf en onafhankelijk van een door een lidstaat ter uitvoering van deze richtlijn vastgestelde nationale wet, immers niet bepalend zijn voor de strafrechtelijke aansprakelijkheid van de verdachte, noch deze aansprakelijkheid verzwaren.

(cf. punten 29‑30, 36, 45 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Procedure — Beroep ingesteld door lidstaat en strekkende tot vaststelling dat Commissie onbevoegd is om na expiratie van EGKS-Verdrag maatregelen vast te stellen op gebieden die onder dit Verdrag vallen — Onbevoegdheid van Hof — (Art. 97 KS)

Samenvatting

Het Hof van Justitie is kennelijk onbevoegd om kennis te nemen van een vordering van een lidstaat om vast te stellen dat de Commissie na de expiratie van het EGKS-Verdrag onbevoegd is om maatregelen te nemen op de gebieden welke binnen dit Verdrag vielen en niet het onderwerp zijn geweest van een akkoord tussen de staten die dit Verdrag hebben ondertekend, waarbij de geldingsduur van dit Verdrag tijdelijk werd verlengd in het kader van de overgang van het EGKS-stelsel naar het EG-stelsel, daar een dergelijke vordering niet binnen de categorieën beroepen valt waarvoor het Hof bevoegd is.

cf. punten 20-22
BESCHIKKING VAN HET HOF (Derde kamer)

15 januari 2004

„Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de Procesvoering – Richtlijnen 75/442/EEG en 91/156/EEG – Beheer van afvalstoffen – Begrip afvalstof – Petroleumcokes”

geeft

HET HOF VAN JUSTITIE (Derde kamer),

na de verwijzende rechterlijke instantie ervan in kennis te hebben gesteld dat het Hof voornemens is overeenkomstig artikel 104, lid 3, van zijn Reglement voor de procesvoering te beslissen bij met redenen omklede beschikking, na de in artikel 23 van het Statuut-EG van het Hof van Justitie bedoelde belanghebbenden te hebben verzocht, hun eventuele opmerkingen dienaangaande in te dienen, de advocaat-generaal gehoord, de navolgende

Beschikking

1

2

Rechtskader

3

4

5

6

7

8

9

1.

a)

b)

ii)

2.

10

11

12

13

14

15

1.

2.

3.

4.

16

17

18

19

20

21

1)

2)

3)

4)

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

37

38

39

40

41

42

43

44

45

46

47

48

49

HET HOF VAN JUSTITIE (Derde kamer),

De griffier De president
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Absolute weigeringsgronden – Merken uitsluitend bestaande uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van kenmerken van waar of dienst – Doel – Vrijhoudingsbehoefte

(Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 7, lid 1, sub c)

2. Hogere voorziening – Middelen – Toetsing door Hof van beoordeling van aan Gerecht voorgelegde feiten – Uitgesloten – Teken aangevraagd als gemeenschapsmerk

(Art. 225 EG; Statuut-EG van het Hof van Justitie, art. 51)

Samenvatting

1. Met het verbod op inschrijving als gemeenschapsmerk van tekens of aanduidingen die in de handel kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van de waren of diensten waarvoor inschrijving wordt aangevraagd, streeft artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 een doel van algemeen belang na, volgens hetwelk die tekens of aanduidingen door eenieder ongestoord moeten kunnen worden gebruikt. Deze bepaling belet derhalve dat die tekens of aanduidingen op grond van hun inschrijving als merk aan een enkele onderneming worden voorbehouden.

(cf. punten 24-25)

2. De beoordeling van de feiten die het Gerecht verricht in het kader van een beroep tot nietigverklaring dat is ingesteld tegen een beslissing van een kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), en op grond waarvan het aanneemt dat een teken waarvan de inschrijving is aangevraagd, „bij de betrokken consumenten geen ongewone indruk achterlaat”, levert geen rechtsvraag op die als zodanig vatbaar is voor toetsing door het Hof in het kader van een hogere voorziening.

(cf. punten 29-30)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vrij verkeer van personen — Vrijheid van vestiging — Rijbewijs — Richtlijn 91/439 — Door lidstaat van oorsprong afgegeven rijbewijs dat niet in rijbewijzenregister van lidstaat van ontvangst kan worden ingeschreven — Verplichting tot inwisseling van rijbewijs — Ontoelaatbaarheid — Inachtneming van voorwaarden betreffende vernieuwing van rijbewijs in laatstgenoemde staat — Bewijslast rustend op houder van rijbewijs — Discriminatie op grond van nationaliteit — Verbod — Niet-toepasselijkheid op situatie die volledig in interne sfeer van lidstaat ligt — (Richtlijn 91/439 van de Raad, art. 1)

Samenvatting

Artikel 1, leden 1 en 2, van richtlijn 91/439 betreffende het rijbewijs, zoals gewijzigd bij richtlijn 96/47, waarin het beginsel van onderlinge erkenning van rijbewijzen van Europees model wordt geponeerd, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een regeling van een lidstaat volgens welke houders van een door een andere lidstaat afgegeven rijbewijs die zich op zijn grondgebied hebben gevestigd, in bepaalde omstandigheden verplicht zijn dit rijbewijs in te wisselen tegen een nationaal rijbewijs op grond dat een door een andere lidstaat afgegeven rijbewijs dat niet in overeenstemming is met de in de lidstaat van ontvangst toepasselijke bepalingen inzake geldigheidsduur, niet kan worden ingeschreven in het rijbewijzenregister van deze laatste staat.

De houder van een door een andere lidstaat afgegeven rijbewijs die zijn normale woonplaats overbrengt naar het grondgebied van een andere lidstaat die gebruik heeft gemaakt van de in artikel 1, lid 3, van richtlijn 91/439 bedoelde mogelijkheid om een aantal van zijn nationale bepalingen toe te passen, dient het bewijs te leveren dat hij voldoet aan de voorwaarden die in de bepalingen van de lidstaat van ontvangst zijn gesteld met betrekking tot de vernieuwing van het rijbewijs. Wanneer dit bewijs is geleverd, dienen de autoriteiten van laatstgenoemde lidstaat daaruit evenwel de gevolgen te trekken en deze houder toe te staan een voertuig te besturen met zijn oorspronkelijke rijbewijs.

Aan deze conclusie wordt geen afbreuk gedaan door de omstandigheid dat een lidstaat van de op zijn grondgebied wonende gemeenschapsonderdanen niet kan eisen dat zij hun door een andere lidstaat afgegeven rijbewijs inwisselen tegen een nationaal rijbewijs, terwijl de houders van een nationaal rijbewijs, hoofdzakelijk onderdanen van de lidstaat van ontvangst, hun rijbewijs periodiek tegen een nieuw rijbewijs moeten inwisselen. Eventuele discriminaties die onderdanen van een lidstaat naar het recht van die staat kunnen ondervinden, vallen immers binnen de werkingssfeer van dit recht, zodat zij in het kader van het interne rechtsstelsel van die staat moeten worden opgelost.

cf. punten 35-37
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Kort geding - Opschorting van tenuitvoerlegging - Voorlopige maatregelen - Voorwaarden - Ernstige en onherstelbare schade - Belang van verzoeker bij gevraagde opschorting

(Art. 242 EG en 243 EG)

Samenvatting

$$Opschorting van de tenuitvoerlegging alsmede voorlopige maatregelen kunnen door de kortgedingrechter enkel worden bevolen, indien onder meer vaststaat dat zij spoedeisend zijn in die zin dat het ter voorkoming van ernstige en onherstelbare schade aan de belangen van de verzoeker noodzakelijk is dat zij reeds vóór de beslissing in het hoofdzaak worden toegestaan en effect sorteren. Voorlopige maatregelen die niet van dien aard zijn dat zij de door de verzoeker gestelde ernstige en onherstelbare schade zouden kunnen voorkomen, kunnen daartoe zeker niet noodzakelijk zijn. Indien de verzoeker geen belang heeft bij de gevraagde voorlopige maatregelen, kunnen deze maatregelen dus niet voldoen aan het criterium van spoedeisendheid.

Door de vaststelling van een definitieve beschikking in een procedure inzake toepassing van de mededingingsregels verliest de belanghebbende elk belang bij de voortzetting van een kortgedingprocedure die strekt tot opschorting van de tenuitvoerlegging van een handeling in het kader van die procedure en van de tegen hem ingestelde procedure.

( cf. punten 23-26 )
12

Het Oberste Gerichtshof was in een zaak waarin de omstandigheden vergelijkbaar waren met die welke tot het arrest van 9 maart 1999 in zaak C-212/97 (Centros, Jurispr. blz. I-1459) hebben geleid, evenwel van oordeel dat een prejudiciële verwijzing naar het Hof niet noodzakelijk was en besliste dat § 10 IPRG in intracommunautaire zaken niet meer kon worden toegepast wegens de voorrang van het gemeenschapsrecht (arrest van 15 juli 1999, reeds aangehaald). Wanneer het gaat om de oprichting van een filiaal in Oostenrijk, moet thans derhalve de rechtsbevoegdheid van een rechtspersoon die in overeenstemming met het recht van een andere lidstaat is opgericht, worden beoordeeld naar het recht van die staat, voorzover de statutaire zetel, de hoofdzetel of de hoofdvestiging zich in een lidstaat bevinden.
Trefwoorden



Trefwoorden

1. Prejudiciële vragen - Antwoord dat duidelijk valt af te leiden uit rechtspraak - Toepassing van artikel 104, lid 3, van Reglement voor procesvoering

(Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 104, lid 3)

2. Fiscale bepalingen - Harmonisatie van wetgevingen - Omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde - Economische activiteiten in zin van artikel 4 van Zesde richtlijn - Inmenging van holding in beheer van dochtervennootschappen - Daaronder begrepen in geval van handelingen die op grond van artikel 2 van richtlijn aan belasting over toegevoegde waarde zijn onderworpen

(Richtlijn 77/318 van de Raad, art. 2 en 4, lid 2)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Kort geding - Opschorting van uitvoering - Voorlopige maatregelen - Voorwaarden - Ernstige en onherstelbare schade - Bewijslast - Beschikking waarbij Commissie terugvordering van staatssteun gelast - Schending van rechten van begunstigden

(Art. 242 EG)

2. Kort geding - Voorwaarden voor ontvankelijkheid - Verzoekschrift - Vormvereisten - Uiteenzetting van middelen op grond waarvan toekenning van gevorderde maatregelen aanvankelijk gerechtvaardigd voorkomt

(Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 83, lid 2)

Samenvatting

1. Aangaande het spoedeisend karakter van een verzoek om opschorting van de uitvoering, moet de partij die zich op ernstige en onherstelbare schade beroept, het bestaan daarvan aantonen. Om het bestaan van dergelijke schade aan te tonen, hoeft niet met absolute zekerheid te worden aangetoond dat de schade is ingetreden, en volstaat het dat die schade met een zekere mate van waarschijnlijkheid voorzienbaar is. Dit neemt echter niet weg dat de partij die om de maatregel verzoekt, gehouden blijft de feiten te bewijzen waarop hij zijn verwachting van die ernstige en onherstelbare schade baseert. Deze voorwaarde is niet vervuld indien die partij slechts algemene overwegingen formuleert, zonder concrete elementen aan te voeren die haar beweringen staven.

Aantasting van de rechten van de personen die als begunstigden van met de gemeenschappelijke markt onverenigbare steunmaatregelen worden beschouwd, is inherent aan elke beschikking waarbij de Commissie de terugvordering van dergelijke steun gelast, en kan op zich, los van een concrete beoordeling van de ernst en het onherstelbare karakter van de specifieke schade die in elk individueel geval wordt gesteld, niet als ernstige en onherstelbare schade worden beschouwd.

( cf. punten 14-16, 21 )

2. Voldoet niet aan de vereisten van artikel 83, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof, volgens hetwelk een verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging de middelen moet bevatten, zowel feitelijk als rechtens, op grond waarvan de opschorting waartoe wordt geconcludeerd, aanvankelijk gerechtvaardigd voorkomt, een verzoek waarin de verzoeker slechts verwijst naar zijn beroep tot nietigverklaring in de hoofdzaak met de bewering dat dit beroep waarschijnlijk zal worden toegewezen. De loutere verwijzing naar het beroep tot nietigverklaring kan het ontbreken van een uiteenzetting van de middelen daarvan die de fumus boni juris van het verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging aantonen, niet verhelpen.

( cf. punten 25-27 )
61999O0007

Beschikking van het Hof van 30 april 1999. - Franco Campoli tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen. - Hogere voorziening - Procedure - Termijnen - Aanvangstijdstip - Betekening - Begrip - Niet-ontvankelijkheid. - Zaak C-7/99 P.



Jurisprudentie 1999 bladzijde I-02679
Beschikking van het Hof van 11 mei 1999. - Philippe Anssens tegen Directeur des services fiscaux du Nord. - Verzoek om een prejudiciële beslissing: Tribunal de grande instance de Lille - Frankrijk. - Prejudiciële verwijzing - Niet-ontvankelijkheid. - Zaak C-325/98.



Jurisprudentie 1999 bladzijde I-02969



Samenvatting



Trefwoorden

Prejudiciële vragen - Ontvankelijkheid - Vragen gesteld zonder voldoende precisering van juridische en feitelijke context - Vragen gesteld in context die bruikbaar antwoord uitsluit

[EG-Verdrag, art. 177 (thans art. 234 EG); 's Hofs Statuut-EG, art. 20]

Samenvatting

Wegens het vereiste om tot een voor de nationale rechter nuttige uitlegging van het gemeenschapsrecht te komen, is het noodzakelijk dat deze een omschrijving geeft van het feitelijk en juridisch kader waarin de gestelde vragen moeten worden geplaatst, of althans de feiten uiteenzet waarop die vragen zijn gebaseerd.

De in de verwijzingsbeschikkingen verstrekte gegevens en gestelde vragen dienen niet enkel om het Hof in staat te stellen een bruikbaar antwoord te geven, doch ook om de regeringen der Lid-Staten en de andere belanghebbende partijen de mogelijkheid te bieden, overeenkomstig artikel 20 van 's Hofs Statuut-EG opmerkingen te maken. Het Hof dient erop toe te zien, dat deze mogelijkheid gewaarborgd blijft, nu ingevolge genoemde bepaling alleen de verwijzingsbeschikkingen ter kennis van de belanghebbende partijen worden gebracht.

Bijgevolg is kennelijk niet-ontvankelijk, doordat het Hof niet in staat wordt gesteld een nuttige uitlegging van het gemeenschapsrecht te geven, het verzoek van een nationale rechter die in zijn verwijzingsbeschikking niets vermeldt over de feitelijke en juridische situatie in de bij hem aanhangige zaak, noch over de redenen waarom hij het noodzakelijk acht het Hof vragen te stellen.
Beschikking van de president van het Hof van 23 juli 1998. - Spyridoula Celia Alexopoulou tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen. - Tussenkomst. - Zaak C-155/98 P-I.



Jurisprudentie 1998 bladzijde I-04943



Samenvatting



Trefwoorden

1 Procedure - Interventie - Ambtenarenrechtspraak - Interventie van ambtenaar in kader van door andere ambtenaar ingesteld beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Voorwaarden

('s Hofs Statuut-EG, art. 37, tweede alinea; Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 93 en 123)

2 Procedure - Interventie - Belanghebbende personen - Voorwerp van geding vergelijkbaar met dat van ander, bij Gerecht aanhangig geding - Weigering van toelating tot interventie - Schending van rechten van verdediging - Afwezigheid

('s Hofs Statuut-EG, art. 37, tweede alinea; Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 93 en 123)

Samenvatting

3 Wanneer het gaat om een verzoek tot tussenkomst van een ambtenaar in een door een andere ambtenaar ingesteld beroep tot nietigverklaring, moet onder "belang bij de beslissing van het rechtsgeding" in de zin van artikel 37, tweede alinea, van 's Hofs Statuut worden verstaan een rechtstreeks belang bij hetgeen wordt beslist op de conclusies die specifiek betrekking hebben op de handeling waarvan de nietigverklaring wordt gevorderd.

Niet ontvankelijk is bijgevolg het verzoek tot tussenkomst van een ambtenaar in een door een andere ambtenaar ingesteld beroep tot nietigverklaring van het te zijnen aanzien genomen indelingsbesluit.

4 Wanneer een verzoeker tot tussenkomst zelf partij is in een bij het Gerecht aanhangig geding, waarvan de behandeling is geschorst in afwachting van de eindbeslissing van het Hof in het geding waarin hij wenst te interveniëren, wordt aan zijn recht van verweer geen afbreuk gedaan indien hij niet wordt toegelaten tot tussenkomst in laatstbedoelde zaak, waarin het gaat om een situatie of om stellingen overeenkomend met die in zijn eigen zaak.

De beslissing van het Hof in het aldaar aanhangige geding zal immers geen invloed hebben op de rechten die de verzoeker tot tussenkomst kan doen gelden in het geding waarin hij de verzoekende partij is en waarin hij alle door hem nuttig geachte argumenten tot staving van de in zijn verzoekschrift aangevoerde middelen kan uiteenzetten.