Zaak T‑334/12

Plantavis GmbH

en

NEM, Verband mittelständischer europäischer Hersteller und Distributoren von Nahrungsergänzungsmitteln & Gesundheitsprodukten eV

tegen

Europese Commissie

en

Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA)

„Bescherming van de consument — Gezondheidsclaims voor levensmiddelen — Verordening (EU) nr. 432/2012 — Beroep tot nietigverklaring — Regelgevingshandeling die geen uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengt — Rechtstreeks geraakt — Ontvankelijkheid — Verordening (EG) nr. 1924/2006 — Exceptie van onwettigheid — Repertorium van gezondheidsclaims”

Samenvatting – Arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 12 juni 2015

Beroep tot nietigverklaring – Natuurlijke personen of rechtspersonen – Begrip „regelgevingshandeling” in de zin van artikel 263, vierde alinea, VWEU – Elke handeling van algemene strekking met uitsluiting van wetgevingshandelingen – Verordening van de Commissie tot vaststelling van een lijst van toegestane gezondheidsclaims voor levensmiddelen – Daaronder begrepen

Zie de tekst van de beslissing. (cf. punt 20)

Het begrip „regelgevingshandeling” in de zin van artikel 263, vierde alinea, in fine, VWEU moet aldus worden begrepen dat het ziet op handelingen van algemene strekking, met uitsluiting van wetgevingshandelingen. Verordening nr. 432/12 tot vaststelling van een lijst van toegestane gezondheidsclaims voor levensmiddelen die niet over ziekterisicobeperking en de ontwikkeling en gezondheid van kinderen gaan, is een regelgevingshandeling. Die verordening is immers door de Commissie vastgesteld in de uitoefening van uitvoeringsbevoegdheden in het kader van de regelgevingsprocedure met toetsing, en vormt bijgevolg geen wetgevingshandeling. Bovendien heeft verordening nr. 432/2012 een algemene strekking voor zover zij van toepassing is op objectief omschreven situaties en bindende rechtsgevolgen heeft voor een algemeen en in abstracto omschreven categorie van personen. (cf. punten 24‑27)

Aan de voorwaarde van „rechtstreekse geraaktheid” in de zin van artikel 263, vierde alinea, VWEU is slechts voldaan indien de bestreden maatregel rechtstreeks gevolgen heeft voor de rechtspositie van de verzoeker en bovendien geen enkele beoordelingsbevoegdheid laat aan degenen tot wie hij is gericht en die met de uitvoering ervan zijn belast, omdat die uitvoering zuiver automatisch is en alleen uit de bestreden regeling voortvloeit zonder dat andere, nadere regels moeten worden toegepast. In een beroep tegen verordening nr. 432/2012 tot vaststelling van een lijst van toegestane gezondheidsclaims voor levensmiddelen die niet over ziekterisicobeperking en de ontwikkeling en gezondheid van kinderen gaan, dient de verzoeker aan te geven welke door die verordening bestreken claims zijn rechtspositie aantasten, teneinde aan te tonen dat hij rechtstreeks wordt geraakt in de zin van artikel 263, vierde alinea, VWEU. Meer bepaald dient de verzoeker aan te tonen dat hij, toen het beroep werd ingesteld, in commerciële mededelingen over zijn producten gebruikmaakte van claims die na de vaststelling van verordening nr. 432/2012 waren verboden. In dit verband is het niet de taak van de Unierechter de claims op te sporen en aan te wijzen op basis waarvan het beroep eventueel ontvankelijk zou kunnen zijn, met name wanneer ongeveer 2000 gezondheidsclaims in het geding zijn, waarvan er 222 zijn toegestaan en 1 719 zijn verboden. Indien de claims die de verzoeker betreffen, voorkomen op de lijst van hangende claims omdat zij nog moeten worden geëvalueerd, en de Commissie nog niet definitief heeft beslist of zij worden toegestaan dan wel verboden, staat er geen beroep daartegen open. Hangende claims blijven immers vallen onder de rechtsregeling die vóór de vaststelling van verordening nr. 432/2012 op die claims van toepassing was. Bijgevolg kunnen ondernemingen waarvoor die claims van belang zijn – overeenkomstig artikel 28, leden 5 en 6, van verordening nr. 1924/2006 inzake voedings- en gezondheidsclaims voor levensmiddelen – daarvan blijven gebruikmaken bij hun verkoop van levensmiddelen. (cf. punten 28, 30, 32, 36)

Zie de tekst van de beslissing. (cf. punten 50, 51)

Als handelingen of besluiten waartegen een beroep tot nietigverklaring in de zin van artikel 263 VWEU openstaat, zijn te beschouwen, maatregelen die bindende rechtsgevolgen in het leven roepen die de belangen van de verzoeker kunnen aantasten doordat zij diens rechtspositie aanmerkelijk wijzigen. Om uit te maken of een handeling of besluit dergelijke gevolgen sorteert, moet te rade worden gegaan met de wezenlijke inhoud ervan. Het repertorium van toegestane gezondheidsclaims, dat door de Commissie is opgesteld overeenkomstig artikel 20 van verordening nr. 1924/2006 inzake voedings- en gezondheidsclaims voor levensmiddelen, vormt als zodanig geen rechtshandeling waartegen een beroep krachtens artikel 263 VWEU openstaat. Zoals blijkt uit overweging 31 van verordening nr. 1924/2006, is het repertorium van toegestane gezondheidsclaims immers een communicatie-instrument met het oog op transparantie en voorlichting, teneinde te vermijden dat aanvragen worden ingediend voor claims die al zijn geëvalueerd. Hoewel dat repertorium informatie verschaft over de rechtshandelingen die op het gebied van voedings- en gezondheidsclaims zijn vastgesteld, heeft het niet tot doel voor derden rechtsgevolgen in het leven te roepen. (cf. punten 56, 58, 59)