ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
3.

Derde middel, betreffende het verzoek tot nietigverklaring, ontleend aan schending en onjuiste toepassing van artikel 266 VWEU en gedelegeerde verordening (EU) nr. 1268/2012 (1). Dienaangaande wordt betoogd dat artikel 85 bis, lid 2, van gedelegeerde verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 (2), waarop de Commissie zich in haar brief van 30 april 2021 heeft gebaseerd, op het tijdstip van de terugbetaling van de geldboete niet meer van kracht was, en dus niet meer van toepassing was.
—

het EUIPO en andere partij in de procedure voor de kamer van beroep, mocht deze in de procedure voor het Hof interveniëren, verwijzen in hun eigen kosten en in de vergoedingen en kosten van verzoekster.
2.

Tweede middel: schending van artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001. In dit verband wordt betoogd dat verweerster artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001, zoals uitgelegd in de rechtspraak, heeft geschonden, volgens welke wanneer de adressaat van een OLAF-verslag voornemens is voor de betrokken personen schadelijke maatregelen vast te stellen, deze personen recht hebben op toegang tot het betrokken verslag
—

op grond van artikel 134 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht — dat bepaalt dat de in het ongelijk gestelde partij wordt verwezen in de kosten — te gelasten dat de Raad wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in die van Haswani, die zich het recht voorbehoudt om daarvan het bewijs te leveren in de loop van de procedure.
—

de bestreden beslissing wijzigen in de zin dat: — verzoeksters beroep wordt toegewezen; — de door verzoekster tot nietigverklaring ingestelde vordering ICD 10 296 tot nietigverklaring van het litigieuze model in haar geheel wordt afgewezen; — verzoekster tot nietigverklaring wordt verwezen in de kosten die verzoekster voor de kamer van beroep en de nietigheidsafdeling heeft gemaakt;
—

vaststelling en verklaring dat het Uniemerk AMICONE nr. 11 005 725 geen voorstelling is van de BOB “Amarone della Valpolicella” in de zin van artikel 103, lid 2, onder b), van verordening (EU) nr. 1308/2013 (1), en niet valt onder één van de andere door Consorzio per la tutela dei vini Valpolicella aangevoerde absolute of relatieve nietigheidsgronden, en dat het bijgevolg geldig is,
6.

Onjuiste vaststelling van een inbreukbesluit zoals bedoeld in artikel 7, lid 1, van verordening (EG) nr. 1/2003 (1) — Het besluit is in strijd met artikel 7, lid 1, van verordening (EG) nr. 1/2003, omdat de Commissie geen legitiem belang heeft bij de vaststelling van haar beslissing jegens verzoekster.
2.

De Commissie heeft niet naar behoren beoordeeld of verzoekster in staat zou zijn om te voldoen aan het aanvullende vereiste dat corrigerende slots alleen voortdurend kunnen worden overdragen indien dit gepaard gaat met de overdracht van haar exploitatievergunning, in tegenstelling tot wat mogelijk is op grond van de regelingen inzake luchtvaartvergunningen van het Verenigd Koninkrijk.
2.

Tweede middel, ontleend aan een kennelijke beoordelingsfout. In dit verband voert verzoeker een reeks objectieve aanwijzingen betreffende met name de anciënniteit en de meritepunten aan en stelt hij dat die aanwijzingen aantonen dat het bestreden besluit ongegrond is.
C 338/32

Beroep ingesteld op 7 juli 2021 — BPCE e.a. / GAR

(Zaak T-385/21)

(2021/C 338/41)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: BPCE e.a. (Parijs, Frankrijk) en 44 andere verzoekende partijen (vertegenwoordigers: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi en M. Dalon, advocaten)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

Conclusies

— besluit nr. SRB/ES/2021/22 van 14 april 2021 betreffende de berekening van de voor 2021 vooraf aan het GAF te betalen bijdragen krachtens artikel 263 VWEU nietig verklaren voor zover dit besluit betrekking heeft op verzoeksters;

— de volgende bepalingen van de GAM-verordening, de uitvoeringsverordening en de gedelegeerde verordening krachtens artikel 277 VWEU buiten toepassing verklaren: — artikel 69, leden 1 en 2, en artikel 70, lid 1 en lid 2, onder a) en b), van de GAM-verordening; — artikel 4, lid 2, en artikelen 6 en 7 van de gedelegeerde verordening, alsmede bijlage I bij deze verordening; — artikel 4 van de uitvoeringsverordening;

— verweerder verwijzen in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters acht middelen aan die in essentie identiek of vergelijkbaar zijn met deze in zaak T-383/21, Banque postale/GAR.
C 338/27

Beroep ingesteld op 30 juni 2021 — Unimax Stationery/EUIPO — Mitsubishi Pencil (uni)

(Zaak T-369/21)

(2021/C 338/35)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Unimax Stationery (Daman, India) (vertegenwoordiger: E. Amoah, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Mitsubishi Pencil Co. Ltd (Tokio, Japan)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: Uniebeeldmerk uni — Uniemerk nr. 6 920 615

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 22 april 2021 in zaak R 1909/2020-5

Conclusies

— de bestreden beslissing vernietigen;

— het EUIPO verwijzen in de kosten van de procedure.

Aangevoerd middel
1.

Het bestreden afwijzingsbesluit van de Commissie van 14 april 2021 miskent de strekking van artikel 197, lid 2, onder c), van het Financieel Reglement van de EU (1) in het kader van aanbesteding VP/2020/008 en past deze bepalingen op rechtens ontoelaatbare wijze toe op Europese ondernemingsraden. Het vereiste dat de aavragende Europese ondernemingsraden — als bewijs van stabiliteit en financiële draagkracht — hun eigen begroting, jaarbalans en bankrekening moeten overleggen, zou de grote meerderheid van de Europese ondernemingsraden, die ingevolge de nationale omzettingsbepalingen van richtlijn 2009/38/EG (2) geen rechtspersoonlijkheid hebben, van meet af aan uitsluiten van financiëring. Dit is in strijd met het beginsel van gelijke behandeling en non-discriminatie en gaat lijnrecht in tegen het doel van het steunprogramma.
2.

Het tweede middel is eraan ontleend dat het verzoek om eindbetaling met betrekking tot het project “Slovak Safer Internet Centre IV” weer in behandeling moet worden gegeven aan de Commissie en INEA opdat dit wordt beoordeeld, hun controlebevoegdheid wordt uitgeoefend en de contractuele verplichtingen uit subsidieovereenkomst nr. INEA/CEF/ICT/A2015/1154788 worden nagekomen, en is tevens eraan ontleend dat de Commissie moet worden gelast om de eindbetaling van de subsidiabele kosten van verzoeker over te maken in overeenstemming met de geldige en van kracht zijnde subsidieovereenkomst, op grond van het feit dat de Commissie bevoegd is om zaken te behandelen betreffende de uitvoering van projecten en financiële overdrachten op basis van geldige en van kracht zijnde overeenkomsten tussen de Commissie en verzoeker.
—

Verzoekster voert aan dat het bestreden besluit wezenlijke vormvoorschriften schendt. Ten eerste heeft de Commissie haar zorgvuldigheidsplicht geschonden door geen rekening te houden met de relevante en betrouwbare gegevens afkomstig van het Naturvårdsverket (milieubeschermingsinstantie, Zweden) terwijl die — zo zij dit wel zou hebben gedaan — tot een verschillende uitkomst in het besluit zouden hebben geleid. Ten tweede heeft de Commissie verzoeksters recht om te worden gehoord niet in acht genomen. Het bestreden besluit is een individuele maatregel die bezwarend is jegens verzoekster. Indien de Commissie, eens zij tot het besef was gekomen dat de ondernemingen in het algemeen en verzoekster in het bijzonder hun emissiegegevens hadden afgerond, verzoekster had gehoord, dan had verzoekster kunnen uitleggen dat de door haar overgelegde gegevens dergelijke afrondingen bevatten. Ten derde is de motiveringsplicht geschonden. Het is onmogelijk om uit het besluit af te leiden waarom verzoekster werd uitgesloten en het besluit bevat geen enkele motivering ten aanzien van — onder meer — de gelijke behandeling.
7.

Zevende middel: het door de Europese Commissie aan verzoeker opgelegde vereiste om een hoger openbaar belang bij openbaarmaking van de gevraagde documenten aan te tonen is in strijd met verordening (EG) nr. 1049/2001 en de beginselen daarvan. Bovendien is het hoger openbaar belang (bij openbaarmaking van de gevraagde documenten) in casu gelegen in de controle van de wetgevingsprocedure en het beheer van openbare middelen. Dit belang weegt zwaarder dan de door de Europese Commissie aangevoerde uitzonderingen en voor de behartiging van dit belang is verzoeker in sterke mate aangewezen op de gevraagde documenten.
C 228/32

Beroep ingesteld op 31 maart 2021 — Valve / Commissie

(Zaak T-172/21)

(2021/C 228/43)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Valve Corp (Bellevue, Washington, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordigers: L. Kjølbye, S. Völcker en G. Caldini, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— gehele of gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2021) 75 final van de Commissie van 20 januari 2021 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaken AT.40413 — Focus Home, AT.40414 — Koch Media, AT.40420 — ZeniMax, AT.40422 — Bandai Namco en AT.40424 — Capcom), en

— verwijzing van de Europese Commissie in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

Eerste middel, ontleend aan een onjuiste opvatting van de feiten en van het recht bij de toepassing van artikel 101, lid 1, VWEU met betrekking tot de vaststelling dat er sprake is van overeenkomsten/onderling afgestemde feitelijke gedragingen tussen Valve en elk van de vijf uitgevers van pc-videogames, doordat de Europese Commissie de relevante rechtspraak ten onrechte heeft uitgebreid tot gedrag dat niet als “afstemming” kan worden aangemerkt en blijk heeft gegeven van een onjuiste beoordeling van het betrokken gedrag.

Tweede middel, ontleend aan een onjuiste opvatting van de feiten en van het recht bij de toepassing van artikel 101, lid 1, VWEU wat betreft de conclusie van de Commissie dat de gestelde overeenkomsten/onderling afgestemde feitelijke gedragingen tussen Valve en elk van de vijf uitgevers van pc-videogames “ertoe strekken” de mededinging te beperken in de zin van artikel 101, lid 1, VWEU, doordat de Commissie heeft verzuimd te beoordelen of het betrokken gedrag nieuw was en blijk heeft gegeven van een onjuiste beoordeling van de relevante juridische en economische context, namelijk de relevantie van de richtlijn inzake auteursrechten, de rol van Valve als tweezijdig platform en de aard van de betrokken producten en diensten (digitale videospellen).
—

verwijzing van andere partij in de procedure in de kosten van de procedure voor het EUIPO en, in voorkomend geval, het EUIPO in de kosten van de onderhavige procedure.
—

verwijzing van het EUIPO en andere partij in de beroepsprocedure, mocht die in deze procedure interveniëren, in de kosten;
Beroep ingesteld op 15 maart 2021 — Hangzhou Dingsheng Industrial Group e.a./Commissie

(Zaak T-150/21)

(2021/C 182/85)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Hangzhou Dingsheng Industrial Group Co., Ltd (Hangzhou, China), Dingheng New Materials Co., Ltd (Rayong, Thailand), Thai Ding Li New Materials Co., Ltd (Rayong) (vertegenwoordigers: G. Coppo en G. Pregno, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— uitvoeringsverordening (EU) 2020/2162 van de Commissie van 18 december 2020 tot opening van een onderzoek naar de mogelijke ontwijking van de bij uitvoeringsverordening (EU) 2015/2384 en uitvoeringsverordening (EU) 2017/271 ingestelde antidumpingmaatregelen ten aanzien van de invoer van bepaald bladaluminium van oorsprong uit de Volksrepubliek China, door de invoer van uit Thailand verzonden bladaluminium, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Thailand, en tot registratie van deze invoer, nietig verklaren voor zover zij betrekking heeft op verzoeksters;

— de Commissie verwijzen in de kosten van deze procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters één middel aan, waarmee zij aanvoeren dat de Commissie het recht onjuist heeft toegepast door het onderzoek te openen zonder dat sprake was van voldoende bewijsmateriaal in de zin van artikel 13, lid 3, van de antidumpingbasisverordening.
1.

Het besluit bevat onjuistheden en schendt voorts artikel 107, lid 1, VWEU, voor zover daarin wordt vastgesteld dat de havenautoriteiten een economische activiteit uitoefenen in de door de Commissie bedoelde zin. Dienaangaande wordt aangevoerd dat de Commissie ten onrechte van mening was dat zij de criteria die in de praktijk en in de rechtspraak waren ontwikkeld met betrekking tot havens in andere lidstaten, of met betrekking tot andere soorten infrastructuur, naar analogie kon toepassen, in strijd met de algemene beginselen van gelijke behandeling en behoorlijk bestuur.
—

Ter ondersteuning van het beroep worden drie middelen aangevoerd, die in wezen identiek zijn aan of vergelijkbaar zijn met de middelen die zijn aangevoerd in zaak T-53/21, EVH/Commissie.
—

Verweerster heeft de Verdragen van de Europese Unie en de bepalingen van de concentratieverordening geschonden door de geplande concentratie op willekeurige wijze te splitsen. Met name heeft verweerster bepaalde procedurevoorschriften op het gebied van concentraties niet in acht genomen, waardoor zij voor de beslissing relevante omstandigheden niet of op onjuiste wijze in aanmerking heeft genomen. In dit verband heeft zij met name de juridische, economische en feitelijke samenhang van de geplande concentratie als geheel miskend, de transactie ten onrechte aangemerkt als asset swap, geen rekening gehouden met de gevolgen voor de mededinging die worden teweeggebracht doordat RWE AG een deelneming van 16,67 % in E.ON SE verkrijgt, en de mededingingsrechtelijke gevolgen van de transactie onjuist beoordeeld.
C 128/44

Beroep ingesteld op 19 februari 2021 — Kande Mupompa/Raad

(Zaak T-104/21)

(2021/C 128/53)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Alex Kande Mupompa (Kinshasa, Democratische Republiek Congo) (vertegenwoordigers: T. Bontinck, P. De Wolf, A. Guillerme en T. Payan, advocaten)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

— besluit (GBVB) 2020/2033 van de Raad van 10 december 2020 nietig verklaren, voor zover verzoeker daarbij is gehandhaafd onder punt 7 van de bijlage bij dit besluit;

— uitvoeringsverordening (EU) 2020/2021 van de Raad van 10 december 2020 nietig verklaren, voor zover verzoeker daarbij is gehandhaafd onder punt 7 van de bijlage bij deze verordening;

— de Raad verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker twee middelen aan die in wezen identiek zijn aan of overeenstemmen met de middelen die in het kader van zaak T-103/21, Boshab/Raad, zijn aangevoerd.
C 128/52

Beroep ingesteld op 19 februari 2021 — Ruhorimbere/Raad

(Zaak T-120/21)

(2021/C 128/67)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Éric Ruhorimbere (Mbuji-Mayi, Democratische Republiek Congo) (vertegenwoordigers: T. Bontinck, P. De Wolf, A. Guillerme en T. Payan, advocaten)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

— besluit (GBVB) 2020/2033 van de Raad van 10 december 2020 nietig verklaren, voor zover verzoeker daarbij is gehandhaafd onder punt 9 van de bijlage bij dit besluit;

— uitvoeringsverordening (EU) 2020/2021 van de Raad van 10 december 2020 nietig verklaren, voor zover verzoeker daarbij is gehandhaafd onder punt 9 van de bijlage bij deze verordening;

— de Raad verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker twee middelen aan die in wezen identiek zijn aan of overeenstemmen met de middelen die in het kader van zaak T-103/21, Boshab/Raad, zijn aangevoerd.
—

het EUIPO en, inzien zij intervenieert, de andere partij in de procedure voor het EUIPO verwijzen in hun eigen kosten en in de kosten die verzoekster zijn opgekomen in de procedure voor het Gerecht en in de beroepsprocedure voor het EUIPO.
—

verweerder en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep, indien deze laatste intervenieert in de procedure, verwijzen in de kosten van de procedure.
—

Verweerster is tekortgeschoten in haar verplichting om zelfstandig tot een besluit over de ingediende inschrijvingen te komen. Een enkele bevestiging achteraf van het resultaat van de beoordeling in het ontwerp van het TEB Evaluation Report van de ESA is ontoelaatbaar. Dat geldt des te meer wanneer twijfel bestaat over de rechtmatigheid van de beoordeling en voor aanbestedingsbesluiten waaraan zulke hoge kosten zijn verbonden.
Beroep ingesteld op 23 december 2020 — Anhui Wanwei Updated High-Tech Material Industry en Inner Mongolia Mengwei Technology / Commissie

(Zaak T-764/20)

(2021/C 62/50)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Anhui Wanwei Updated High-Tech Material Industry Co. Ltd (Chaohu City, China), Inner Mongolia Mengwei Technology Co. Ltd (Bai Town, China) (vertegenwoordigers: J. Cornelis, F. Graafsma en E. Vermulst, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— uitvoeringsverordening (EU) 2020/1336 van de Commissie van 25 september 2020 tot instelling van definitieve antidumpingrechten op bepaalde soorten polyvinylalcohol van oorsprong uit de Volksrepubliek China (1) nietig verklaren;

— de Europese Commissie verwijzen in de kosten van verzoeksters.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vijf middelen aan.

1. Eerste middel: artikel 2, lid 6 bis, van verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (hierna: “basisverordening”) voorziet in een benadering en creëert een uitzondering die niet in de Antidumpingovereenkomst (“ADO”) van de WTO zijn opgenomen en die derhalve niet kunnen worden toegepast.

2. Tweede middel: schending van artikel 2, lid 6 bis, onder a), van de basisverordening door verweerster doordat zij ervan is uitgegaan dat Mexicaanse jaarrekeningen niet onmiddellijk beschikbaar waren, zij haar zorgvuldigheidsplicht niet is nagekomen door geen rekening te houden met relevante gegevens volgens welke Turkije niet het geschikte representatieve land kon zijn, en zij Mexico niet als het meest geschikte representatieve land heeft gekozen.

3. Derde middel: schending van artikel 2, lid 10, van de basisverordening wegens een correctie voor een fictieve commissie en een kennelijke beoordelingsfout bij de vaststelling dat Wanwei optreedt als een op commissiebasis werkende agent doordat het vereiste van een billijke vergelijking niet in acht is genomen en doordat de normale waarde naar boven is gecorrigeerd voor niet-terugvorderbare btw.

4. Vierde middel: schending van artikel 3, leden 2 en 3, van de basisverordening en een kennelijke beoordelingsfout bij de vaststelling van de prijsonderbieding en dientengevolge schending van artikel 3, lid 6, van de basisverordening doordat geen gesegmenteerde analyse van de prijsonderbieding is uitgevoerd, niet de nodige correcties voor kwaliteitsverschillen zijn aangebracht en geen prijsonderbieding voor het product in zijn geheel is vastgesteld.

5. Vijfde middel: schending van verzoeksters’ rechten van verdediging doordat is geweigerd om bepaalde informatie mee te delen die noodzakelijk was om opmerkingen over de analyse van de onderbieding te kunnen maken.

(1) PB 2020, L 315, blz. 1.
C 53/47

Beroep ingesteld op 14 december 2020 — OM / Commissie

(Zaak T-728/20)

(2021/C 53/63)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: OM (vertegenwoordiger: N. de Montigny, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

— nietig te verklaren het besluit waarbij de terugbetalingsverzoeken 247-251 en 252-256 zijn afgewezen;

— het besluit van 23 maart 2020 tot afwijzing van de klacht nietig te verklaren;

— de verwerende partij te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter onderbouwing van haar beroep beroept verzoekster zich allereerst op de ontvankelijkheid van haar beroep gericht tegen een besluit waarvan is kennisgegeven middels de afwijzing, op 23 maart 2020, van haar op 5 december 2019 ingediende klacht, welke besluit zij aanmerkt als een nieuw besluit, vastgesteld op basis van een nieuw onderzoek van haar situatie, nadat de administratie het in haar eerste klacht uiteengezette middel had toegewezen. Ten gronde voert zij vier middelen aan:

1. Eerste middel, ontleend aan de tegenstrijdigheid van de besluiten met betrekking tot de wijziging van de motivering na de terugbetaling van soortgelijke kosten in het verleden.

2. Tweede middel, ontleend aan het ontbreken van een concreet en gedetailleerd onderzoek van de betrokken verzoeken om vergoeding van ziektekosten.

3. Derde middel, ontleend aan schending van het recht om te worden gehoord.
—

besluit SA.40349 (2020/MI3) B2/AD/MKL/D*2020/101866 van de Commissie van 3 september 2020, bij welk besluit verzoeksters’ klacht van 20 juni 2020 werd afgewezen waarmee verzoeksters zich keerden tegen de door de Franse overheid op grond van de tariefbesluiten van 10 juli 2006, 12 januari 2010 en 31 augustus 2010 aan producenten van fotovoltaïsch opgewekte energie verleende staatssteun, nietig verklaren op de grond dat: — verzoeksters krachtens artikel 24, lid 2, van verordening (EU) 2015/1589 het recht hebben om bij de Commissie een klacht in te dienen teneinde bezwaar te maken tegen onrechtmatige steun; — de Commissie krachtens artikel 12, lid 1, van verordening (EU) 2015/1589 elke klacht over onrechtmatige steun zo snel mogelijk in het kader van een inleidende onderzoeksfase moet bestuderen; — de Commissie de bepalingen van het VWEU over staatssteun moet toepassen en niet nalatig mag zijn.
8.

De Commissie heeft ten onrechte de nadere toelichting die verzoekster in haar brief van 15 juli 2020 heeft verstrekt, niet in aanmerking genomen. — De Commissie had de nadere toelichting van verzoekster in aanmerking moeten nemen, aangezien deze niet laat was verstrekt en dus niet was uitgesloten.
1.

Het bestreden besluit geeft blijk van een kennelijke beoordelingsfout, schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en niet-nakoming van de zorgplicht, omdat: — de beëindiging van verzoeksters contract op grond van bezuinigingsmaatregelen kennelijk onjuist was en in strijd was met de specifieke subsidieovereenkomst voor 2020 van de Gezamenlijke Ondersteuning van projecten in de Europese regio’s (Jaspers) en met het besluit van het directiecomité van de EIB van 2019; — de beëindiging van verzoeksters contract op grond dat de werklast van de Smart Development Division (afdeling voor slimme ontwikkeling) van Jaspers, waar verzoekster was aangesteld, lager was dan die van de andere afdelingen van Jasper, waardoor er geen operationele behoefte was om verzoekster aan te houden, kennelijk onjuist was; en — de beëindiging van verzoeksters contract kennelijk indruiste tegen het dienstbelang, zij het vanuit een administratief of financieel oogpunt, of vanuit het oogpunt van de werklast, en in strijd was met het beginsel van behoorlijk bestuur en de zorgplicht.
1.

Eerste middel: de bestreden verordening schendt artikel 37, leden 1 en 5, van verordening (EG) nr. 1272/2008 juncto deel 2 van bijlage VI bij deze verordening, omdat de in het REACH-registratiedossier opgenomen informatie over de stof niet in aanmerking is genomen. Dit is een kennelijke beoordelingsfout.