ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1.

Beroep tot nietigverklaring — Termijnen — Aanvang — Handeling met beperkende maatregelen ten aanzien van een persoon of entiteit — Handeling die is gepubliceerd en aan de adressaten is meegedeeld — Datum van mededeling van de handeling — Mededeling aan de betrokkene via publicatie in het Publicatieblad van de Europese Unie — Termijn die ingaat op de veertiende dag na deze publicatie (Art. 263, zesde alinea, VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 102, lid 1; besluit 2010/413/GBVB van de Raad, art. 24, lid 3; verordening nr. 267/2012 van de Raad, art. 46, lid 3) (cf. punten 32‑47)
1.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met het oudere merk — Beoordelingscriteria (Verordening nr. 207/2009, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 15, 16, 23)
152

Zoals in punt 104 hierboven is aangegeven, toetst de Unierechter eerst volledig of een maatregel al dan niet binnen de werkingssfeer van artikel 107, lid 1, VWEU valt (arresten van 22 december 2008, British Aggregates/Commissie, C‑487/06 P, EU:C:2008:757, punt 111, en 16 september 2013, British Telecommunications en BT Pension Scheme Trustees/Commissie, T‑226/09 en T‑230/09, niet gepubliceerd, EU:T:2013:466, punt 39). Bijgevolg staat het aan de Unierechter om na te gaan of de door de Commissie aangevoerde feiten inhoudelijk juist zijn en het bewijs kunnen vormen dat is voldaan aan alle voorwaarden om te kunnen spreken van „steun” in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU (arrest van 1 juli 2008, Chronopost en La Poste/UFEX e.a., C‑341/06 P en C‑342/06 P, EU:C:2008:375, punt 142). Tevens heeft de Unierechter herhaaldelijk geoordeeld dat artikel 107, lid 3, onder c), VWEU de Commissie een discretionaire bevoegdheid verleent, die impliceert dat economische en sociale factoren worden afgewogen (arresten van 20 september 2007, Fachvereinigung Mineralfaserindustrie/Commissie, T‑375/03, niet gepubliceerd, EU:T:2007:293, punt 138, en 27 september 2012, Italië/Commissie, T‑257/10, niet gepubliceerd, EU:T:2012:504, punt 133). Daaruit volgt dat het door de Unierechter uitgeoefende toezicht op deze afweging betrekking heeft op de vraag of de procedureregels zijn nageleefd, of de motivering toereikend is, of de feiten inhoudelijk juist zijn en of er geen sprake is van een kennelijke beoordelingsfout dan wel van misbruik van bevoegdheid (arrest van 13 september 1995, TWD/Commissie, T‑244/93 en T‑486/93, EU:T:1995:160, punt 82).
146

In de eerste plaats betoogt de Commissie, zakelijk weergegeven, dat volgens een strikte uitlegging van artikel 11, lid 10, van de basisverordening het niet mogelijk is de betaalde antidumpingrechten alleen in mindering te brengen voor bepaalde transacties, modellen of PNC en niet voor de andere, omdat dit het risico van omzeiling van het recht en van manipulatie van de prijzen niet kan opheffen en dus in strijd is met het doel van artikel 11, lid 10, van de basisverordening, namelijk elke mogelijkheid van distorsie van de wederverkoopprijzen en de latere verkoopprijzen als gevolg van dumping uit te sluiten. Indien zou worden toegestaan dat de antidumpingrechten ten dele niet in mindering worden gebracht, zou de verbonden importeur immers interne compensatieregelingen kunnen invoeren, bijvoorbeeld de antidumpingrechten tot uitdrukking brengen in de prijzen van PCN waarvoor de vraag niet erg elastisch is, maar niet in de prijzen van andere PCN waarvoor de vraag zeer elastisch is.
10

De kamer van beroep heeft in wezen opgemerkt, allereerst, in punt 37 van de bestreden beslissing, dat het ruitmotief, zoals weergegeven in het betwiste merk, een gewone basisafbeelding was die bestond uit zeer eenvoudige elementen, en dat algemeen bekend was dat deze afbeelding vaak was gebruikt ter decoratie van verschillende waren, waaronder waren van klasse 18. Vervolgens heeft de kamer van beroep in de punten 41 en 42 van de bestreden beslissing vastgesteld dat het betwiste merk, bij gebreke van elementen die het individualiseren ten opzichte van andere geruite afbeeldingen, niet geschikt was om zijn wezenlijke identificatie‑ of herkomstfunctie van een merk te vervullen. Bovendien heeft de kamer van beroep in de punten 43 en 47 van deze beslissing overwogen dat de structuur van schering en inslag van het betwiste merk geen wezenlijk kenmerk van dat merk was en het daardoor geen onderscheidend vermogen verkreeg. Voorts toonde het feit dat de structuur van schering en inslag was gekopieerd volgens punt 46 van de bestreden beslissing niet aan dat deze voor het relevante publiek de commerciële herkomst aanduidde. Volgens punt 48 van de bestreden beslissing geldt dit ook voor de specifieke kleurencombinatie, namelijk bruin en beige. De kamer van beroep heeft in punt 49 van de bestreden beslissing bijgevolg vastgesteld dat het betwiste merk zeer eenvoudig was en geen element bevatte dat het kon individualiseren zodat het geen gewoon en uiterst eenvoudig ruitmotief leek. In punt 50 van de bestreden beslissing heeft zij daaraan toegevoegd dat tekens zoals het betwiste merk in het algemeen werden gebruikt als extra tekens naast het huismerk van de fabrikant, zodat zij in punt 51 van de bestreden beslissing tot de slotsom is gekomen dat dit merk geen onderscheidend vermogen bezat. Voorts heeft de kamer van beroep in punt 55 van de bestreden beslissing geoordeeld dat de door de houder van het betwiste merk overgelegde documenten niet aantoonden dat het relevante publiek de gewoonte had om hypotheses te maken over de commerciële herkomst van de bedoelde waren op basis van de motieven. Ten slotte heeft de kamer van beroep in de punten 73 tot en met 75 van de bestreden beslissing overwogen dat op grond van de door verzoekster verstrekte bewijzen niet was aangetoond dat het betwiste merk onderscheidend vermogen had verkregen door het gebruik dat ervan was gemaakt op een wezenlijk deel van het relevante grondgebied, namelijk in Denemarken, Portugal, Finland en Zweden, noch op de datum waarop het werd aangevraagd, noch na de inschrijving ervan.
51

In het bijzonder bevatte de verklaring van K. de volgende inlichtingen. Ten eerste stelde K. dat verzoekster, voorheen Przedsiębiorstwo POLMOS Białystok SA, sinds de jaren 1970 en tot 2011 wodka Żubrówka had geproduceerd zowel voor de Poolse markt als voor export. Volgens K. had deze wodka weliswaar meerdere etiketten in de loop der jaren, maar was en is deze steeds ontworpen met een in de fles geplaatste grashalm die in Polen en in verschillende andere landen wordt beschermd door een merk bestaande in een „fles met een grashalm”. Ten tweede voegde K. daaraan toe dat de door verzoekster in flessen van 0,5, 0,7 en 1 liter geproduceerde wodka Żubrówka met een groen etiket gedurende de periode van 1998 tot 2003 naar Frankrijk was uitgevoerd via de tussenhandelaar PHZ AGROS en, vervolgens, direct door verzoekster. Hij preciseerde dat vóór 2000 de wodka Żubrówka met een groen etiket die bestemd was voor export naar Frankrijk, was geproduceerd door POLMOS Poznań, maar dat het voorkomen van de flessen, van de etiketten en van de in de fles geplaatste grashalm juist hetzelfde was als het door verzoekster gehanteerde vanaf 2000. Ten derde voegde K. voorbeelden van foto’s als bijlage bij zijn verklaring om de wijze van etikettering van de flessen wodka Żubrówka met een groen etiket te tonen alsmede het grasmotief dat gelijkmatig was geplaatst in die flessen, daaronder begrepen in de flessen bestemd voor de Franse markt in de periode van 1998 tot 2003. Volgens K. bleek expliciet uit deze foto’s dat een grashalm duidelijk zichtbaar was voor elke consument, ongeacht of deze de voorkant of de achterkant van de fles ziet.
45

Aangaande, ten slotte, de bewijswaarde van de door verzoekster tijdens de procedure voor het BHIM overgelegde opiniepeiling over het onderscheidend vermogen van het betrokken driedimensionale teken, zij benadrukt dat de kamer van beroep terecht heeft geoordeeld dat deze peiling enkel bij het publiek van Duitstalige deskundigen was uitgevoerd en niet bij het publiek van deskundigen van de Europese Unie, dat in casu het relevante publiek is. Ook al gaat het om een aanvraag voor een driedimensionaal merk, dat bij veronderstelling kan worden „gelezen” zonder dat enige taalkennis is vereist zoals verzoekster terecht aanvoert, dit neemt niet weg dat het publiek van Duitstalige deskundigen vertrouwder is met de door de Duitse of Oostenrijkse ondernemingen gecommercialiseerde waren en dus op natuurlijke wijze meer geneigd is om in een opiniepeiling vaker hun naam te noemen dan het publiek van deskundigen van de Unie in haar geheel beschouwd.
31

In de tweede plaats verbiedt artikel 7, lid 1, sub h, van verordening nr. 207/2009 inschrijving van een merk dat de weergave of nabootsing uit heraldiek oogpunt van een embleem van een internationale intergouvernementele organisatie bevat, wanneer dit embleem via het Internationaal Bureau van de WIPO aan de verdragsluitende Staten bij het Verdrag van Parijs is meegedeeld. Dit verbod geldt echter enkel in de situatie waarvan sprake in artikel 6 ter, lid 1, sub c, van het Verdrag van Parijs, dat wil zeggen wanneer het betrokken merk, in zijn geheel bezien, bij het publiek de indruk wekt dat er een verband bestaat tussen de houder of de gebruiker van dit merk en de intergouvernementele organisatie in kwestie of het publiek omtrent het bestaan van een dergelijk verband misleidt (zie in die zin arrest EUROPEAN DRIVESHAFT SERVICES, punt 29 supra, punt 59).
2)

De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten alsmede die van Yuanping Changyuan Chemicals Co. Ltd, met uitzondering van de kosten die laatstgenoemde heeft gemaakt in verband met de interventie van de Europese Commissie.
1)

Artikel 4 van besluit 2013/199/EU van de Commissie van 25 juli 2012 betreffende steunmaatregel SA.29064 (11/C, ex 11/NN) – Verschillende vliegbelastingtarieven toegepast door Ierland, wordt nietig verklaard voor zover Ierland daarbij gelast wordt de steun, waarvan het bedrag in punt 70 van dit besluit is vastgesteld op 8 EUR per passagier, van de begunstigden ervan terug te vorderen.
2.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met het oudere merk — Beeldmerk APRO — Beeldmerken B-PRO by Boomerang en woordmerken PRO MOUNTAIN et PRO OUTDOOR [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (cf. punten 27, 35, 37, 40, 41, 45‑49)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Beroep tot nietigverklaring – Handelingen waartegen beroep kan worden ingesteld – Begrip – Factuur van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) waarin de verschuldigde bedragen exact worden vermeld – Daaronder begrepen

(Art. 263 VWEU)

2. Exceptie van onwettigheid – Draagwijdte – Handelingen ten aanzien waarvan de exceptie van onwettigheid mogelijk is – Handeling van algemene strekking waarop het bestreden besluit is gebaseerd – Noodzaak van een juridisch verband tussen de bestreden handeling en omstreden handeling van algemene strekking

(Art. 263 VWEU en 277 VWEU)

3. Harmonisatie van de wetgevingen – Vergoedingen en rechten verschuldigd aan het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) – Verordening nr. 340/2008 – Verzoek tot registratie van een stof – Valse verklaring – Oplegging van een vergoeding voor administratieve kosten door het Agentschap – Bedrag van die vergoeding meer dan 17 maal hoger dan de voor de registratie van de stof verschuldigde vergoeding – Schending van het evenredigheidsbeginsel

(Verordening nr. 340/2008 van de Commissie, punt 11 van de considerans)

Samenvatting

1. Zie de tekst van de beslissing.

(cf. punt 21)

2. Zie de tekst van de beslissing.

(cf. punten 24, 25)

3. Het evenredigheidsbeginsel maakt deel uit van de algemene beginselen van het Unierecht en eist dat de door een bepaling van het Unierecht aangewende middelen geschikt zijn om de door de betrokken regeling nagestreefde legitieme doelstellingen te bereiken en niet verder gaan dan daarvoor noodzakelijk is. Daarbij komt dat, wanneer de auteur van de bestreden handeling een ruime beoordelingsbevoegdheid heeft, alleen de omstandigheid dat een vastgestelde maatregel kennelijk ongeschikt is om het nagestreefde doel te bereiken, de wettigheid van die maatregel kan aantasten.

In dit verband preciseert punt 11 van de considerans van verordening nr. 340/2008 betreffende de aan het Europees Agentschap voor chemische stoffen te betalen vergoedingen krachtens verordening nr. 1907/2006 dat het indienen van onjuiste informatie in het kader van een aan ECHA gericht verzoek tot registratie van een bepaalde chemische stof moet worden ontmoedigd door het opleggen van een vergoeding voor administratieve kosten door ECHA en eventueel van een afschrikkende boete door de lidstaat. Uit dit punt van de considerans volgt dat het opleggen van een vergoeding voor administratieve kosten ertoe bijdraagt de ondernemingen te ontmoedigen valse informatie te verstrekken. Uit dit punt van de considerans volgt echter ook dat de vergoeding voor administratieve kosten niet mag neerkomen op een geldboete.

Een vergoeding voor administratieve kosten die meer dan 17 maal hoger is dan de vergoeding die de onderneming voor de registratie van de betrokken stof moest betalen, en meer dan 28 maal hoger is dan het bedrag van de vergoeding die deze onderneming met een juiste aangifte had kunnen vermijden, is echter kennelijk onevenredig aan het door de regeling nagestreefde doel.

(cf. punten 33, 34, 36, 38)
4.

Gemeenschapsmerk — Opmerkingen van derden en oppositie — Onderzoek van de oppositie — Schorsing van de procedure — Verzoek tot schorsing op grond van een vordering tot nietigverklaring van een ouder merk — Afwijzing van het verzoek wegens indiening van deze vordering in de oppositieprocedure — Ontoelaatbaarheid (Verordening nr. 2868/95 van de Commissie, art. 1, regel 20, lid 7, sub c) (cf. punten 38‑42)
4.

Gerechtelijke procedure — Aanvoering van nieuwe middelen in de loop van het geding — Middel dat voor het eerst in repliek is aangevoerd — Niet-ontvankelijkheid — Vergelijkbare vereisten voor de ter ondersteuning van een middel aangevoerde argumenten (Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 48, lid 2, eerste alinea) (cf. punt 51)
8.

Exceptie van onwettigheid — Draagwijdte — Handelingen ten aanzien waarvan de exceptie van onwettigheid mogelijk is — Voorlopig communautair kader voor staatssteun ter vergemakkelijking van de toegang tot financiering in de context van de economische en financiële crisis — Daaronder begrepen — Voorwaarden (Art. 107, lid 3, sub b, VWEU en 277 VWEU; mededeling 2009/C 16/01 van de Commissie, punt 4.2.2, sub h) (cf. punten 150‑155)
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beoordelingscriteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 18, 34)

2. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beeldmerk Sani – Beeldmerken Hani of llani en RANI (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 19‑21, 37‑40)

3. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Overeenstemming van de betrokken merken – Beoordelingscriteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 23, 30)

4. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Weging van de punten van overeenstemming of van verschil van de tekens – Inaanmerkingneming van de objectieve verkoopmodaliteiten (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punt 42)

Onderwerp

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 27 september 2012 (zaak R 236/2012‑4) inzake een oppositieprocedure tussen Aujan Industries Co. (S J C) en Global-Invest Bartosz Turek

Dictum

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) Rani Refreshments FZCO wordt verwezen in de kosten.
3.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten — Complementariteit van de waren of diensten (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 29, 30)
1.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met het oudere merk — Beoordeling van verwarringsgevaar — Criteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b, en lid 2, sub c) (cf. punten 18‑20)
2.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Absolute weigeringsgronden — Merken uitsluitend bestaande uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst — Begrip — Merk bestaande uit een woord of een neologisme dat ontstaat uit een combinatie van elementen (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, sub c) (cf. punten 15, 16)
4.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met ouder merk — Weging van punten van overeenstemming of van verschil van tekens — Inaanmerkingneming van intrinsieke kenmerken van tekens of van verkoopmodaliteiten van waren of diensten (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punt 63)
3.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met ouder merk — Beeldmerk fRee YOUR STYLe. en woordmerken FREE STYLE (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 32, 39, 45, 51, 52)
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Gemeenschapsmodellen – Nietigheidsgronden – Gebruik van onderscheidend teken in later ingeschreven model – Gebruik van teken dat overeenstemt met onderscheidend teken – Daaronder begrepen (Verordening nr. 6/2002 van de Raad, art. 25, lid 1, sub e) (cf. punten 23, 24)

2. Gemeenschapsmodellen – Nietigheidsgronden – Gebruik van onderscheidend teken in later ingeschreven model – Weergave van reinigingsapparaat (Verordeningen van de Raad nr. 6/2002, art. 25, lid 1, sub e, en nr. 207/2009, art. 8, lid 1, sub b, en 9, lid 1, sub b) (cf. punten 25-29, 42, 47-49, 53, 64)

3. Gemeenschapsmerk – Rechtsgevolgen van gemeenschapsmerk – Rechten verbonden aan merk – Recht om gebruik van merk te verbieden – Gebruik van zelfde of soortgelijk teken voor zelfde of soortgelijke waren of diensten – Begrip gebruik (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 9, lid 1, sub b) (cf. punt 39)

4. Gemeenschapsmerk – Rechtsgevolgen van gemeenschapsmerk – Rechten verbonden aan merk – Recht om gebruik van merk te verbieden – Gebruik van zelfde of soortgelijk teken voor zelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met merk – Beoordeling (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b, en 9, lid 1, sub b) (cf. punten 44, 45, 61, 63)

Onderwerp

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 26 oktober 2011 (zaak R 2179/2010-3) inzake een nietigheidsprocedure tussen AM Denmark A/S en Su Shan Chen

Dictum

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) Su-Shan Chen wordt verwezen in de kosten.
3.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten — Soortgelijkheid van betrokken waren of diensten — Beoordelingscriteria — Complementariteit van waren (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punt 24)
De vraag of een „op een vaste plaats aangebracht merk” een beeldmerk of een driedimensionaal merk vormt, dan wel tot een bijzondere categorie merken behoort, is voor de beoordeling van het onderscheidend vermogen ervan irrelevant.

Luidens artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk wordt immers inschrijving geweigerd van merken die elk onderscheidend vermogen missen. Dit onderscheidend vermogen moet worden beoordeeld ten opzichte van de waren of diensten waarvoor de inschrijving is aangevraagd, uitgaande van de perceptie ervan door het relevante publiek. Een minimaal onderscheidend vermogen is evenwel voldoende om de in dit artikel genoemde absolute weigeringsgrond uit te sluiten. De perceptie van het relevante publiek kan echter worden beïnvloed door de aard van het teken waarvan de inschrijving is aangevraagd. Aangezien de gemiddelde consument niet de gewoonte heeft om de commerciële herkomst van waren af te leiden uit tekens die met het uiterlijk van deze waren samenvallen, hebben dergelijke tekens enkel onderscheidend vermogen indien zij op significante wijze afwijken van de norm of van wat in de betrokken sector gangbaar is.

Doorslaggevend voor de toepasselijkheid van de aangehaalde rechtspraak is niet de kwalificatie van het betrokken teken als beeld-, driedimensionaal of ander teken, maar wel het feit dat dit teken samenvalt met het uiterlijk van de waar zelf. Zo is dit criterium, behalve op driedimensionale merken, toegepast op beeldmerken bestaande in een tweedimensionale weergave van de aangeduide waar, alsook op een teken bestaande in een dessin dat op het oppervlak van een waar was aangebracht. Evenzo kunnen abstracte kleuren en kleurencombinaties volgens de rechtspraak enkel in uitzonderlijke omstandigheden worden geacht intrinsiek onderscheidend vermogen te hebben, aangezien zij met het uiterlijk van de aangeduide waren samenvallen en in beginsel niet ter aanduiding van de commerciële herkomst worden gebruikt.

(cf. punten 15, 16, 18‑21)