5

De feiten die ten grondslag liggen aan het geding, zijn in de punten 1 tot en met 15 van het bestreden arrest uiteengezet als volgt: „1 Op 3 en 5 november 1999 heeft [Yoshida] twee merkaanvragen ingediend [bij het EUIPO krachtens verordening nr. 40/94]. 2 De inschrijvingsaanvragen betroffen de hieronder afgebeelde beeldmerken: 3 De waren waarvoor de merkaanvraag werd ingediend, behoren tot de klassen 8 en 21 in de zin van de Overeenkomst van Nice van 15 juni 1957 betreffende de internationale classificatie van de waren en diensten ten behoeve van de inschrijving van merken, zoals herzien en gewijzigd (hierna: ‚Overeenkomst van Nice’). Zij zijn omschreven als volgt: — klasse 8: ‚Messenmakerswaren, scharen, messen, vorken, lepels, wetstenen, wetsteenhouders, wetstalen, tangetjes voor het verwijderen van visgraten’; — klasse 21: ‚Gerei en vaatwerk voor de huishouding of de keuken (niet van edele metalen of verguld of verzilverd), wentelaars, keukenspatels, messenblokken voor het plaatsen van messen, taartscheppen, pasteischeppen’. 4 Bij beslissingen van 14 september en 23 november 2000 heeft de onderzoeker deze inschrijvingsaanvragen afgewezen op grond dat de betrokken tekens elk onderscheidend vermogen misten in de zin van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 40/94 […]. 5 Nadat de tweede kamer van beroep van het [EUIPO] op 31 oktober 2001 een van de voornoemde weigeringsbeslissingen had vernietigd, heeft de onderzoeker op 11 juli 2002 zijn bezwaar betreffende de andere merkaanvraag ingetrokken. De betrokken merken zijn op 25 september 2002 en 16 april 2003 ingeschreven. 6 Op 10 juli 2007 hebben [Pi‑Design e.a.] vorderingen tot nietigverklaring van die merken ingesteld volgens artikel 51, lid 1, onder a), van verordening nr. 40/94 […], op grond dat de inschrijving van deze merken in strijd was met artikel 7, lid 1, onder e), ii), van deze verordening […]. In hun opmerkingen van 17 december 2007, hebben [zij] daaraan toegevoegd dat de inschrijving ook nietig moest worden verklaard omdat die merken elk onderscheidend vermogen misten. 7 Bij beslissingen van 15 en 21 juli 2008 heeft de nietigheidsafdeling van het [EUIPO] de vorderingen tot nietigverklaring in hun geheel afgewezen. 8 Op 25 augustus 2008 hebben [Pi‑Design e.a.] beroep ingesteld tegen beide beslissingen van de nietigheidsafdeling. 9 Bij [de litigieuze beslissingen] heeft de eerste kamer van beroep van het [EUIPO] de beroepen toegewezen uit hoofde van de absolute weigeringsgrond van artikel 7, lid 1, onder e), ii), van verordening nr. [40/94] en de beslissingen van de nietigheidsafdeling vernietigd. 10 In de punten 24 tot en met 28 van de [litigieuze] beslissingen heeft de kamer van beroep om te beginnen erop gewezen dat de tekens bij de indiening van de merkaanvragen louter als ‚beeldtekens’ werden aangemerkt, zonder dat daarbij enige omschrijving was gevoegd. Nadat de onderzoeker bezwaren tegen deze tekens had geformuleerd, heeft [rekwirante] aangegeven dat het teken een tweedimensionale afbeelding was van de ‚vorm van een product’, namelijk een messenheft [zaak R 1235/2008‑1] dan wel een ‚afbeelding van messenheften’ weergaf [zaak R 1237/2008‑1]. In de correspondentie die heeft plaatsgevonden nadat [Pi‑Design e.a.] een vordering tot nietigverklaring hadden ingesteld, heeft [rekwirante] het teken evenwel omschreven als een ‚willekeurige geometrische figuur’ dan wel een ‚tekening die bestaat uit punten’ [zaak R 1235/2008‑1]. 11 Volgens de kamer van beroep werd deze omschrijving juist verstrekt om te ontkomen aan de toepassing van artikel 7, lid 1, onder e), ii), van verordening nr. [40/94], aangezien de foto’s van de door de merkhouder verhandelde messen bevestigden dat de omlijning van de zwarte punten de omtrek van een messenheft afbeeldde en dat deze punten holtes weergaven. 12 De kamer van beroep heeft dienaangaande in punt 29 van de [litigieuze] beslissingen verklaard dat ‚een merk moet worden onderzocht met inachtneming van alle relevante omstandigheden van het concrete geval. Tot die factoren behoren vanzelfsprekend de inlichtingen en de stukken die door de houder van het merk ter ondersteuning van zijn aanvraag vrijwillig zijn overgelegd’. 13 Vervolgens heeft de kamer van beroep in de punten 30 en 31 van de [litigieuze] beslissingen gepreciseerd dat ‚het teken een beeldmerk is dat bestaat uit een tweedimensionale afbeelding van het handvat van de waren waarvoor de inschrijving wordt aangevraagd’. Dat een merk als een beeldmerk werd gekwalificeerd, sloot volgens haar echter niet automatisch uit dat artikel 7, lid 1, onder e), ii), van verordening nr. [40/94] werd toegepast. 14 Tot slot heeft de kamer van beroep in de punten 33 tot en met 41 van de [litigieuze] beslissingen onderzocht of de zwarte punten die holtes weergaven, een technische functie vervulden. Op basis van de gegevens betreffende bestaande octrooien is zij tot de slotsom gekomen dat de holtes noodzakelijk waren ter verkrijging van een antislipwerking en dat het feit dat hetzelfde resultaat kon worden verkregen met andere vormen, niet eraan in de weg stond dat de betrokken weigeringsgrond werd toegepast. 15 Aangezien de kamer van beroep de inschrijvingen nietig heeft verklaard op basis van artikel 7, lid 1, onder e), ii), van verordening nr. [40/94], heeft zij geoordeeld dat de zij zich niet meer hoefde uit te spreken over de andere door [Pi‑Design e.a.] ingeroepen nietigheidsgrond waarvan [rekwirante] de ontvankelijkheid betwistte.”