ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1

Verzoekster, Acegas-APS SpA, voorheen Acqua, Elettricità, Gas e servizi SpA (Acegas), is een kapitaalvennootschap waarvan de meerderheid van de aandelen in handen is van de stad Triëst (Italië). Zij is in 1997 opgericht, na omvorming van het gemeentelijke bedrijf Azienda Comunale Elettricità Gas e Acqua. Verzoekster is deze laatste in haar rechten en verplichtingen opgevolgd. De oprichtingsakte van verzoekster voorziet erin dat de openbare diensten die voorheen door het gemeentelijk bedrijf werden verzorgd, aan haar zijn toegewezen. In overeenstemming met haar vennootschappelijk doel verzorgt verzoekster in hoofdzaak de distributie van water, elektriciteit en methaangas alsook de inzameling, het vervoer en de verwerking van afval op het grondgebied van de stad Triëst en enkele gemeenten van de provincie Triëst. Krachtens haar statuten mag verzoekster ook interveniëren in complementaire activiteitengebieden en activiteitengebieden die haar door de stad Triëst of, na voorafgaand akkoord van deze laatste, door andere publieke of particuliere entiteiten worden toegewezen.
Zaak T‑169/02

Cervecería Modelo, SA de CV

tegen

Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

„Gemeenschapsmerk – Oppositieprocedure – Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeldmerk in vorm van flesje bier dat woordelement ‚negra modelo’ bevat – Ouder nationaal beeldmerk Modelo – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”

Arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 15 februari 2005

Samenvatting van het arrest

1. Gemeenschapsmerk – Beroepsprocedure – Beroep bij gemeenschapsrechter – Rechtmatigheid van beslissing van kamer van beroep in oppositieprocedure – Betwisting door aanvoeren van nieuwe gegevens, feitelijk of rechtens – Ontoelaatbaarheid

(Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 63 en 74, lid 1)

2. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar van verwarring met ouder merk – Beeldmerk NEGRA MODELO en beeldmerk Modelo

(Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b)

1. Volgens artikel 74, lid 1, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk blijft in procedures inzake relatieve afwijzingsgronden het onderzoek beperkt tot de door de partijen aangevoerde feiten, bewijsmiddelen en argumenten en tot de door hen ingestelde vordering. In het geval van een relatieve afwijzingsgrond kunnen gegevens, feitelijk en rechtens, die voor het Gerecht worden ingeroepen zonder voordien voor de instanties van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) te zijn aangedragen, de wettigheid van een beslissing van de kamer van beroep van het Bureau derhalve niet aantasten.

In het kader van de toetsing van de wettigheid van de beslissingen van de kamers van beroep van het Bureau, waarmee het Gerecht krachtens artikel 63 van verordening nr. 40/94 is belast, kunnen deze gegevens, feitelijk en rechtens, bijgevolg niet in aanmerking worden genomen om de wettigheid van de beslissing van de kamer van beroep te beoordelen en moeten zij dus niet-ontvankelijk worden verklaard.

(cf. punten 22‑23)

2. Bij de gemiddelde Portugese consument bestaat gevaar van verwarring van de afbeelding van een flesje bier in verschillende kleuren dat het woordelement „negra modelo” bevat, waarvan de inschrijving als gemeenschapsmerk wordt gevraagd voor „bieren” van klasse 32 in de zin van de Overeenkomst van Nice, en het beeldmerk Modelo, dat eerder in Portugal werd ingeschreven voor „siropen, bieren, frisdranken en alcoholvrije dranken” van dezelfde klasse, aangezien het feit dat het dominerende bestanddeel „modelo” van het aangevraagde merk en het oudere merk fonetisch en begripsmatig gelijk zijn, de visuele verschillen neutraliseert die voortvloeien uit de bijzondere grafische kenmerken van het aangevraagde merk, zodat deze verschillen verwarringsgevaar niet kunnen uitsluiten. Dat de conflicterende tekens dezelfde waar aanduiden, zorgt ervoor dat de overeenstemming tussen deze tekens wordt versterkt.

(cf. punten 40, 43, 46)
Op 7 april 1999 heeft de oppositieafdeling aan interveniënte de volgende fax doen toekomen:

„Notification of deficiencies in the notice of opposition [Rule 15 and 18 (2) of the Implementing Regulation]

[...]

The examination of the notice of opposition has shown that the indication of the goods and services has not been provided in the language of the opposition proceedings (english).

This deficiency must be remedied within a non extendible period of two months from receipt of this notification, that is on or before 07/06/1999.

The notice of opposition will otherwise be rejected on grounds of inadmissibility.”

[„Kennisgeving van gebreken van het oppositiebezwaarschrift (regels 15 en 18, lid 2, van de uitvoeringsverordening)

[...]

Uit het onderzoek van het oppositiebezwaarschrift is gebleken dat de opgave van de waren en diensten niet in de taal van de oppositieprocedure is overgelegd (Engels).

Dit gebrek dient binnen een niet-verlengbare termijn [van twee maanden] te worden verholpen, te weten uiterlijk op 07/06/1999.

Bij gebreke hiervan zal het oppositiebezwaarschrift niet-ontvankelijk worden verklaard.”]
5

Op 9 juni 1998 heeft Metro-Goldwyn-Mayer Lion Corp. (hierna: „verzoekster”) krachtens artikel 42 van verordening nr. 40/94 oppositie ingesteld tegen de aangevraagde inschrijving, en wel voor alle waren en diensten waarop de aanvraag betrekking had. De oppositie berustte op het oudere nationale merk MGM dat is ingeschreven in Denemarken (klassen 9, 16 en 41), in Finland (klassen 9 en 41), in Frankrijk (klassen 9, 15, 16, 35, 38 en 41), in Duitsland (klasse 9), in Italië (klassen 9, 15, 16, 35, 38 en 41), in Portugal (klasse 9), in Spanje (klasse 9), in Zweden (klasse 9), in de Beneluxlanden (klassen 9, 15, 16, 20 en 41), in Griekenland (klassen 9, 15 en 16), in het Verenigd Koninkrijk (klassen 9, 35 en 41) en in Oostenrijk (klassen 9, 16 en 41), alsook op gemeenschapsmerkaanvraag nr. 141820, die op 1 april 1996 was ingediend voor de waren en diensten die behoren tot de klassen 9, 38 en 41.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Absolute weigeringsgronden – Merken zonder onderscheidend vermogen – Driedimensionaal merk – Vorm van witte doorzichtige flacon

(Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 7, lid 1, sub b)

Samenvatting

Mist niet elk onderscheidend vermogen in de zin van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsrecht, een driedimensionaal teken dat bestaat uit de vorm van een flacon van plastic, rechtstaand op zijn dop voorgesteld en bestaande uit een doorzichtig flesje met een witte dop waarvan de voor- en achterkant een uitstekend V-vormig profiel hebben dat een lijn vormt met de contour van de zijribben van het flesje, waarvan inschrijving is aangevraagd voor „zepen; bleekmiddelen en andere wasmiddelen; poets- en polijstmiddelen; aromatische reinigers; chemische middelen voor het reinigen van porselein, steen, hout, glas, metalen en plastics” en voor „houders van plastic voor vloeibare, geleiachtige en pasteuze middelen” van de klassen 3 en 20 in de zin van de Overeenkomst van Nice, aangezien de combinatie van deze bestanddelen werkelijk specifiek is en niet als alledaags voor alle betrokken waren kan worden aangemerkt, waardoor aan de flacon aldus een bijzonder en ongebruikelijk uiterlijk wordt verleend dat de aandacht van het betrokken publiek trekt en dit publiek, ontvankelijk geworden voor de verpakking van de betrokken waren, in staat stelt, de in de inschrijvingsaanvraag opgegeven waren te onderscheiden van waren met een andere commerciële herkomst. Deze overweging vindt bovendien steun in het feit dat in elf van de vijftien lidstaten die ten tijde van de indiening van de inschrijvingsaanvraag deel uitmaakten van de Gemeenschap, een driedimensionaal merk met dezelfde vorm is ingeschreven.

(cf. punten 40, 47‑48)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Mededinging – Mededingingsregelingen – Overeenkomsten tussen ondernemingen – Begrip – Wilsovereenstemming met betrekking tot toekomstig marktgedrag – Daaronder begrepen – Vorm van wilsuiting – Geen invloed

(Art. 81, lid 1, EG)

Samenvatting

Voor het bestaan van een overeenkomst in de zin van artikel 81, lid 1, EG volstaat het, dat de betrokken ondernemingen hun gezamenlijke wil tot uitdrukking hebben gebracht om zich op de markt op een bepaalde wijze te gedragen. Wat de vorm van deze gemeenschappelijke wilsuiting betreft, volstaat dat een beding de uitdrukking vormt van de wil van de partijen om zich op de markt overeenkomstig de bewoordingen ervan te gedragen. Het wezenlijke element van het begrip overeenkomst in de zin van artikel 81, lid 1, EG is dus het bestaan van een wilsovereenstemming van ten minste twee partijen, ongeacht de vorm die daaraan wordt gegeven, voorzover hij de getrouwe weergave van die wilsovereenstemming is.

(cf. punten 59‑61)
ARREST VAN HET GERECHT (Vierde kamer)

17 december 2003

Zaak T-324/02

Hans McAuley

tegen

Raad van de Europese Unie

„Uitvoering van arrest van Gerecht — Aanstelling van taaladviseur van Engelse en Ierse taalafdeling van Raad — Sluiting van procedure van voorziening in ambt uit hoofde van artikel 29, lid 1, sub a, van Statuut — Misbruik van bevoegdheid — Beroep tot schadevergoeding”

Volledige Franse tekst II - 1657

Betreft:

Beroep tot nietigverklaring van het in de brief van de directeurgeneraal van directoraatgeneraal A, „Personeelszaken en algemeen beheer”, van de Raad van 30 januari 2002 vervatte besluit houdende sluiting van de procedure van voorziening in het ambt van taaladviseur van de Engelse en Ierse taaiafdeling uit hoofde van artikel 29, lid 1, sub a, van het Statuut en overgang naar de volgende fase van de procedure, geregeld in artikel 29, lid 1, sub b, van het Statuut, te weten de organisatie van een intern vergelijkend onderzoek, en anderzijds een vordering tot schadevergoeding.

Beslissing:

Het in de brief van de directeurgeneraal van directoraatgeneraal A, „Personeelszaken en algemeen beheer”, van de Raad van 30 januari 2002 vervatte besluit houdende sluiting van de procedure van voorziening in het ambt van taaladviseur van de Engelse en Ierse taaiafdeling uit hoofde van artikel 29, lid 1, sub a, van het Statuut en overgang naar de volgende fase van de procedure, geregeld in artikel 29, lid 1, sub b, van het Statuut, te weten de organisatie van een intern vergelijkend onderzoek, wordt nietig verklaard. Verzoekers vordering tot schadevergoeding wordt afgewezen. De Raad wordt verwezen in de kosten.

Samenvatting
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Europese Gemeenschappen — Instellingen — Recht van toegang van publiek tot documenten — Verordening nr. 1049/2001 — Beperkingen van recht van toegang tot documenten — Niet-openbaarmaking van document afkomstig van lidstaat zonder voorafgaande toestemming van die staat — (Art. 255 EG; verordening nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 4, lid 5)

2. Europese Gemeenschappen — Instellingen — Recht van toegang van publiek tot documenten — Verordening nr. 1049/2001 — Mededeling van documenten die afkomstig zijn van lidstaat en zich in bezit van instelling bevinden — Brief waarbij verzet wordt aangetekend, namens lidstaat gericht aan instelling — Verificatie van bevoegdheid van auteur van brief — Onbevoegdheid van instelling — (Verordening nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 4, lid 5)

Samenvatting

1. Blijkens artikel 4, lid 5, van verordening nr. 1049/2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie geniet een lidstaat een bijzondere behandeling met betrekking tot de toegang tot documenten die afkomstig zijn van derden en zich in het bezit van die instellingen bevinden. Deze bepaling biedt elke lidstaat immers de mogelijkheid de instellingen te verzoeken een van hem afkomstig document niet zonder zijn voorafgaande toestemming openbaar te maken. Zij geeft uitvoering aan verklaring nr. 35 bij de Slotakte van Amsterdam, volgens welke de in artikel 255 EG neergelegde beginselen en voorwaarden inzake de toegang tot documenten het een lidstaat mogelijk maken de Commissie of de Raad te verzoeken, een uit die lidstaat afkomstig document niet zonder zijn voorafgaande toestemming aan derden door te geven. De aldus aan de lidstaten geboden mogelijkheid vindt haar verklaring in het feit dat verordening nr. 1049/2001 tot doel noch tot gevolg heeft de nationale wetgevingen ter zake van toegang tot documenten te wijzigen.

cf. punten 40-41

2. Het staat niet aan de Commissie zich uit te laten over de verdeling van de bevoegdheden volgens de organieke bepalingen van elke lidstaat. Wanneer deze instelling in het bezit is van een document dat afkomstig is van een lidstaat, en een brief ontvangt waarbij op grond van artikel 4, lid 5, van verordening nr. 1049/2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie verzet wordt aangetekend tegen de mededeling van dat document, hoeft zij niet uit te maken of de auteur van die brief bevoegd was om zich tegen de openbaarmaking te verzetten, maar dient zij alleen na te gaan of de brief op het eerste gezicht afkomstig is van een lidstaat in de zin van die bepaling.

cf. punten 46, 48
ARREST VAN HET GERECHT(Enkelvoudige kamer)

17 juli 2003

Zaak T-81/02

Margot Wagemann-Reuter

tegen

Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen

„Openbare dienst — Verlof om redenen van persoonlijke aard — Vacature — Herwaardering van ambt — Herplaatsing”

Volledige Franse tekst II-933

Betreft:

Beroep strekkende tot, enerzijds, nietigverklaring van het stilzwijgend genomen besluit van de Rekenkamer tot afwijzing van het door verzoekster op 22 januari 2001 ingediende verzoek tot herplaatsing na afloop van een verlof om redenen van persoonlijke aard, en van het besluit van de Rekenkamer van 12 december 2001 tot afwijzing van verzoeksters klacht van 14 augustus 2001, en anderzijds, vergoeding van de materiële en morele schade die verzoekster zou hebben geleden.

Beslissing:

Het beroep wordt verworpen. Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

Samenvatting

Ambtenaren – Verlof om redenen van persoonlijke aard – Verstrijken – Herplaatsing – Verplichting van administratie – Voorwaarde – Vacature – Begrip – Herwaardering van ambt – Daarvan uitgesloten

(Ambtenarenstatuut, art. 40, lid 4, sub d)

Artikel 40, lid 4, sub d, van het Statuut verplicht de gemeenschapsinstellingen, ervoor te zorgen dat een ambtenaar wiens verlof om redenen van persoonlijke aard is verstreken, wordt herplaatst bij de eerste vacature in een tot zijn categorie of groep behorend ambt dat met zijn rang overeenkomt, mits hij de voor dit ambt vereiste geschiktheid bezit. Het begrip vacature veronderstelt het bestaan van een te vervullen ambt, dat wil zeggen een ambt dat niet of binnenkort niet meer wordt bekleed, vandaar de „vacature”, in de zin van ambt zonder bekleder of ambt waarin moet worden voorzien, hetgeen, met inachtneming van de in de artikelen 4 en 29 van het Statuut bedoelde modaliteiten en aanwervingsprocedures moet geschieden door de toekomstige bekleder van het ambt aan te wijzen.

De herwaardering van een ambt, hetgeen tot gevolg heeft gehad dat de bekleder van dat ambt tot een hogere graad is bevorderd, kenmerkt zich door het ontbreken van elke „vacature” in eerdergenoemde zin, omdat het ambt en de ambtsdrager voor en na de herwaardering dezelfde zijn.

(cf. punten 26, 28 en 29)

Referentie: Gerecht 1 juli 1993, Giordani/Commissie, T-48/90, Jurispr. blz. II-721, punt 50; Gerecht 13 september 1995, Buick/Commissie, T-276/94, JurAmbt. blz. I-A-221 en II-667, punt 34
Op 5 april 1989 stelde de Commissie een beschikking vast inzake een verificatie te verrichten bij AKZO, CFK, ICI, Matthes & Weber, Rhône-Poulenc en Solvay uit hoofde van artikel 14, lid 3, van verordening nr. 17 van de Raad (Zaak IV/33.133) (hierna: „verificatiebeschikking”), die met name de volgende overwegingen bevatte:

„Volgens informatie waar de Commissie over beschikt, is de markt voor natriumcarbonaat in de [Gemeenschap] strikt verdeeld op grond van de landsgrenzen, waarbij iedere producent in beginsel zijn verkopen in de Gemeenschap beperkt tot zijn ‚thuismarkt’, dat wil zeggen de lidstaat of lidstaten waar hij productiefaciliteiten bezit;

Zodoende is Solvay, die zeven fabrieken in de [Gemeenschap] heeft, de enige EEG-producent die leveringen verricht in de meerderheid van de lidstaten, terwijl zij helemaal geen leveranties verricht in het Verenigd Koninkrijk en Ierland, welke landen het gebied van ICI zijn;

Van haar kant levert ICI ogenschijnlijk niet in de [Gemeenschap] buiten haar ‚thuismarkten’ in het Verenigd Koninkrijk en Ierland en de andere producenten schijnen dienovereenkomstig hun verkopen te beperken tot traditionele nationale markten;

Volgens de informatie van de Commissie zijn er wezenlijk verschillende catalogusprijzen voor iedere lidstaat maar afnemers kopen alleen van de nationale producent aangezien andere leveranciers niet bereid zijn om te verkopen op de thuismarkt van een andere producent;

In die lidstaten, waar er verscheidene leveranciers zijn, passen deze identieke catalogusprijzen toe en voeren vrijwel gelijktijdig een uniforme prijsverhoging door;

Het is noodzakelijk om vast te stellen of de schijnbare rigiditeit in de […] markt [van de Gemeenschap] en de schijnbare afwezigheid van mededinging het gevolg [zijn] van overeenkomsten of onderling afgestemde feitelijke gedragingen tussen de producenten die vallen onder artikel [81 EG];

Het is voorts noodzakelijk om vast te stellen of de afspraken, die mogelijk onder artikel [81 EG] vallen, zich uitstrekken tot lichte gecalcineerde soda, die eveneens wordt geproduceerd door de zes genoemde producenten;

Overeenkomsten of onderling afgestemde feitelijke gedragingen met betrekking tot de afscherming van nationale markten en/of prijsafspraken zouden ernstige inbreuken kunnen vormen op artikel [81 EG] en worden waarschijnlijk uitgevoerd onder uiterste geheimhouding;

Teneinde de Commissie de gelegenheid te geven alle relevante feiten vast te stellen met betrekking tot de mogelijke overeenkomsten en/of onderling afgestemde feitelijke gedragingen, dient een beschikking te worden gegeven waarbij de onderneming wordt gelast zich te onderwerpen aan een verificatie uit hoofde van artikel 14, lid 3, van verordening nr. 17;

[…]”
Gevoegde zaken T‑107/01 en T‑175/01

Société des mines de Sacilor – Lormines SA

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„EGKS-Verdrag – IJzer‑ en staalindustrie – Afstand van mijnbouwconcessies – Lasten door Franse Republiek aan mijnbouwondernemingen opgelegd – Klacht – Ontbreken van positief antwoord van Commissie – Beroep wegens nalaten – Beroep tot nietigverklaring – Ontvankelijkheid – Procesbevoegdheid – Onderneming in zin van artikel 80 KS”

Arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 7 juli 2004

Samenvatting van het arrest

1. Procedure – Exceptie van niet-ontvankelijkheid – Middelen van niet-ontvankelijkheid van openbare orde – Ambtshalve onderzoek door rechter

(Art. 80 KS; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 113)

2. Beroep tot nietigverklaring – Beroep krachtens artikel 33, tweede alinea, KS ingesteld door ondernemingen of verenigingen daarvan – Procesbevoegdheid – Ondernemingen in zin van artikel 80 KS – Onderneming die zowel bij instelling van haar beroep als ten tijde van handelingen die zij in haar bij bestreden beschikking afgewezen klacht heeft aangebracht, die hoedanigheid niet bezat – Geen procesbevoegdheid

(Art. 33, tweede alinea, KS en 80 KS)

3. Beroep wegens nalaten – Beroep krachtens artikel 35 KS ingesteld door ondernemingen of verenigingen daarvan – Procesbevoegdheid – Ondernemingen in zin van artikel 80 KS

(Art. 35 KS en 80 KS)

1. Ingevolge artikel 113 van het Reglement voor de procesvoering kan het Gerecht in elke stand van het geding ambtshalve ingaan op middelen van niet-ontvankelijkheid die van openbare orde zijn; tot die middelen behoort de bevoegdheid van de gemeenschapsrechter om kennis te nemen van het beroep. Het toezicht van het Gerecht beperkt zich dus niet tot de door partijen aangevoerde middelen van niet-ontvankelijkheid.

Een middel van niet-ontvankelijkheid betreffende het ontbreken van de hoedanigheid van onderneming in de zin van artikel 80 KS werpt een vraag van openbare orde op, aangezien het betrekking heeft op verzoeksters procesbevoegdheid en op haar toegang tot de beroepswegen, en kan door het Gerecht dus ambtshalve worden onderzocht.

(cf. punten 51‑52)

2. De rechtssubjecten die een beroep tot nietigverklaring kunnen instellen, worden in artikel 33, tweede alinea, KS limitatief opgesomd, zodat de subjecten die daarin niet zijn vermeld, niet geldig een dergelijk beroep kunnen instellen.

Een onderneming die, doordat zij geen productieactiviteit uitoefende, zich bij de instelling van haar beroep niet kon beroepen op de hoedanigheid van onderneming in de zin van artikel 80 KS, en dit evenmin kon toen de handelingen plaatsvonden die zij heeft aangebracht, in de klacht tegen de afwijzing waarvan zij opkomt, heeft dus niet de procesbevoegdheid om beroep tot nietigverklaring van een EGKS-beschikking in te stellen.

(cf. punten 53‑54, 56, 59‑62)

3. Een beroep wegens nalaten krachtens artikel 35 KS is slechts ontvankelijk indien verzoekster de hoedanigheid van onderneming in de zin van artikel 80 KS bezit.

(cf. punt 55)
Zaak T-255/01





Changzhou Hailong Electronics & Light Fixtures Co. Ltd en Zhejiang Yankon Group Co. Ltd

tegen

Raad van de Europese Unie





«Dumping – Vaststelling van normale waarde – Marktvoorwaarden – Vergelijkbaar land – Artikel 2, lid 7, van verordening (EG) nr. 384/96»

Arrest van het Gerecht (Vijfde kamer ─ uitgebreid) van 23 oktober 2003

Samenvatting van het arrest

1.. Gemeenschappelijke handelspolitiek – Verdediging tegen dumpingpraktijken – Dumpingmarge – Vaststelling van normale waarde – Invoer uit landen die geen markteconomie hebben, zoals bedoeld in artikel 2, lid 7, sub b, van verordening nr. 384/96 – Toepassing van regels die voor landen met markteconomie gelden – Toepassing voorbehouden aan producenten die voldoen aan voorwaarden van artikel 2, lid 7, sub b, van verordening nr. 384/96

(Verordeningen van de Raad nr. 384/96, art. 2, leden 1-7, en nr. 905/98)

2.. Gemeenschappelijke handelspolitiek – Verdediging tegen dumpingpraktijken – Dumpingmarge – Vaststelling van normale waarde – Invoer uit landen die geen markteconomie hebben, zoals bedoeld in artikel 2, lid 7, sub b, van verordening nr. 384/96 – Algemene regel volgens welke prijs van derde landen met markteconomie als referentie geldt – Gebruik van andere redelijke grondslag uitsluitend in geval van onmogelijkheid om algemene regel toe te passen

(Verordening nr. 384/96 van de Raad, art. 2, lid 7, sub a)

3.. Gemeenschappelijke handelspolitiek – Verdediging tegen dumpingpraktijken – Dumpingmarge – Vaststelling van normale waarde – Invoer uit landen die geen markteconomie hebben, zoals bedoeld in artikel 2, lid 7, sub b, van verordening nr. 384/96 – Onderscheid tussen producenten die al dan niet onder marktvoorwaarden opereren – Non-discriminatiebeginsel – Schending – Geen

(Verordening nr. 384/96 van de Raad, art. 2, lid 7, sub b)

1.

2.

3.