Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Prejudiciële vragen - Bevoegdheid van Hof - Grenzen - Uitlegging gevraagd wegens toepasselijkheid van bepaling van gemeenschapsrecht als gevolg van verwijzing in nationaal recht - Bevoegdheid om deze uitlegging te verstrekken

[EG-Verdrag, art. 177 (thans art. 234 EG)]

2. Douane-unie - Toepassing van douaneregeling - Recht van beroep - Beroep tegen beschikkingen van douaneautoriteiten - Beroep bij rechterlijke instanties al dan niet afhankelijk van voorafgaand beroep bij douaneautoriteiten - Toepassing van nationaal recht

(Verordening nr. 2913/92 van de Raad, art. 243)

3. Douane-unie - Toepassing van douaneregeling - Recht van beroep - Opschorting van tenuitvoerlegging - Autoriteiten bevoegd om opschorting te gelasten

(Verordening nr. 2913/92 van de Raad, art. 243 en 244)

Samenvatting

1. Uit de tekst van artikel 177 van het Verdrag (thans artikel 234 EG) noch uit het doel van de bij dit artikel ingestelde procedure blijkt dat de auteurs van het Verdrag de bevoegdheid van het Hof om bij wege van prejudiciële beslissing uitspraak te doen over een bepaling van gemeenschapsrecht hebben willen uitsluiten in het bijzondere geval dat het nationale recht van een lidstaat naar de inhoud van die bepaling verwijst ter vaststelling van de voorschriften die in een zuiver interne situatie van die lidstaat van toepassing zijn.

Wanneer dus een nationale wettelijke regeling zich voor haar oplossingen voor een interne situatie conformeert aan de in het gemeenschapsrecht gekozen oplossingen teneinde in vergelijkbare situaties één enkele procedure te verzekeren, heeft de Gemeenschap er stellig belang bij dat ter vermijding van uiteenlopende uitleggingen de uit het gemeenschapsrecht overgenomen bepalingen of begrippen in de toekomst op eenvormige wijze worden uitgelegd, ongeacht de omstandigheden waaronder zij toepassing moeten vinden.

( cf. punten 21, 32 )

2. Artikel 243 van verordening nr. 2913/92 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, moet aldus worden uitgelegd dat het aan het nationale recht staat te bepalen of de justitiabelen eerst bij de douaneautoriteit beroep tegen de beschikkingen van de douaneautoriteiten moeten instellen, dan wel of zij de zaak onmiddellijk bij de rechterlijke instantie aanhangig mogen maken.

Deze bepaling maakt immers deel uit van titel VIII van het douanewetboek, inzake het recht op beroep. De in deze titel opgenomen bepalingen hebben evenwel, anders dan een groot deel van de materiële bepalingen van het douanewetboek, alleen betrekking op enkele essentiële aspecten van de bescherming van de betrokken marktdeelnemers, zonder de beroepsprocedure in bijzonderheden te regelen. Door alleen de grote lijnen van de beroepsprocedure vast te stellen, heeft de gemeenschapswetgever niet uitgesloten dat het nationaal recht toestaat dat een marktdeelnemer zich in voorkomend geval rechtstreeks tot een onafhankelijke instantie wendt. De gemeenschapsregeling bevat overigens ook geen elementen die de conclusie wettigen, dat een marktdeelnemer het beroep bij de douaneautoriteit achterwege kan laten en de zaak onmiddellijk bij de onafhankelijke instantie aanhangig kan maken, wanneer het toepasselijke nationale recht het beroep bij de douaneautoriteit verplicht heeft gesteld.

( cf. punten 37-39, 42-43, dictum 1 )

3. Artikel 244 van verordening nr. 2913/92 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, moet aldus worden uitgelegd dat het de bevoegdheid om de tenuitvoerlegging van een bestreden beschikking op te schorten, uitsluitend toekent aan de douaneautoriteiten. Deze bepaling doet evenwel niet af aan de bevoegdheid van de rechterlijke instanties waarbij krachtens artikel 243 van dit wetboek een beroep is ingesteld, om een dergelijke opschorting te gelasten, teneinde te voldoen aan de op hen rustende verplichting om de volle werking van het gemeenschapsrecht te verzekeren.

( cf. punt 49, dictum 2 )