Een lidstaat die weigert de beroepskwalificaties van ingenieur te erkennen die in een andere lidstaat zijn behaald op basis van een enkel in de betrokken lidstaat verzorgde universitaire opleiding, komt de verplichtingen niet na die op hem rusten krachtens richtlijn 89/48 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hogeronderwijsdiploma’s waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten, zoals gewijzigd bij richtlijn 2001/19, in het bijzonder krachtens artikel 3 daarvan.

Onder voorbehoud van het bepaalde in artikel 4 van deze richtlijn geeft artikel 3, eerste alinea, sub a, van die richtlijn aan elke aanvrager die in het bezit is van een „diploma” in de zin van deze richtlijn, op grond waarvan hij een gereglementeerd beroep in een lidstaat kan uitoefenen, het recht om het zelfde beroep in elke andere lidstaat uit te oefenen. Voorts kan het „diploma” in de zin van artikel 1, sub a, van richtlijn 89/48 bestaan uit een geheel van titels.

Artikel 8, lid 1, van richtlijn 89/48 legt de ontvangende lidstaat derhalve de verplichting op om de attesten en documenten die door de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten zijn afgegeven, hoe dan ook te aanvaarden als bewijs dat aan de voorwaarden voor erkenning van een diploma is voldaan. Bijgevolg kan de ontvangende lidstaat niet de grondslag onderzoeken waarop dergelijke documenten zijn afgegeven, maar beschikt hij wel over de mogelijkheid om controles te verrichten met betrekking tot die voorwaarden van artikel 1, sub a, van richtlijn 89/48 welke, gelet op de bewoordingen van deze documenten, niet reeds vervuld lijken te zijn.

Bovendien bevat de definitie van het begrip „diploma” in artikel 1, sub a, van richtlijn 89/48 weliswaar enkele voorbehouden ten aanzien van de toepasselijkheid van deze richtlijn op kwalificaties die zijn verkregen in derde staten, maar behelst noch artikel 1, sub a, van die richtlijn noch een andere bepaling van die richtlijn enigerlei beperking wat de lidstaat betreft waarin een aanvrager zijn beroepskwalificaties moet hebben verworven.

Uit artikel 1, sub a, eerste alinea, van de richtlijn volgt immers uitdrukkelijk dat het voldoende is dat de opleiding „overwegend in de Gemeenschap” is genoten. Deze uitdrukking omvat zowel de opleiding die volledig werd gevolgd in de lidstaat die de betrokken opleidingstitel heeft afgegeven, als die welke geheel of gedeeltelijk in een andere lidstaat werd gevolgd. Niets kan bovendien een dergelijke beperking rechtvaardigen, aangezien de kernvraag die moet worden beantwoord, is of de aanvrager al dan niet bevoegd is om een gereglementeerd beroep in een lidstaat uit te oefenen. Volgens het bij deze richtlijn ingevoerde stelsel wordt een diploma niet erkend wegens de intrinsieke waarde van de hiermee afgesloten opleiding, maar omdat het in de lidstaat waarin het werd afgegeven of erkend, toegang verleent tot een gereglementeerd beroep.

Voorts beoogt het bij richtlijn 89/48 ingevoerde algemene stelsel van erkenning juist staatsburgers van een lidstaat die zijn toegelaten tot een gereglementeerd beroep in een lidstaat, in staat te stellen toegang tot dit beroep in andere lidstaten te hebben. Dat een staatsburger van een lidstaat die een gereglementeerd beroep wenst uit te oefenen, opteert voor toegang tot dit beroep in de lidstaat van zijn voorkeur, kan derhalve op zich geen misbruik van het door richtlijn 89/48 ingevoerde algemene stelsel van erkenning vormen. Het recht voor staatsburgers van een lidstaat om de lidstaat te kiezen waarin zij hun beroepskwalificaties wensen te verwerven, is namelijk inherent aan het gebruik binnen een gemeenschappelijke markt van de door het Verdrag gewaarborgde fundamentele vrijheden. De ontvangende lidstaat is ingevolge artikel 3, eerste alinea, sub a, van richtlijn 89/48 niet alleen gehouden, onder voorbehoud van eventuele compenserende maatregelen, tot erkenning van de ingenieursdiploma’s van een andere lidstaat wanneer de opleiding ter verkrijging van deze diploma’s geheel of gedeeltelijk in deze lidstaat is verzorgd, maar ook van de diploma’s die door de bevoegde autoriteiten van deze lidstaat zijn afgegeven na afsluiting van een volledig in de ontvangende lidstaat verzorgde opleiding.

(cf. punten 54-55, 61-64, 71-73, 83 en dictum)