De Commissie bestrijdt de ontvankelijkheid van het beroep, stellende dat verzoekster daarbij geen belang meer had, omdat zij in februari 1979 na een vergelijkend onderzoek was aangesteld als ambtenaar bij het Europese Parlement.

Deze exceptie kan niet als tardief worden beschouwd op grond dat zij eerst tijdens de mondelinge behandeling is opgeworpen. Het is immers bekend dat de ontvankelijkheid van een beroep overeenkomstig een algemeen vereiste ook ambtshalve door de rechter moet worden onderzocht. Dit ligt in de lijn van uw rechtspraak, zoals met name blijkt uit rechtsoverweging 12 van het arrest van 17 mei 1976 (gevoegde zaken 67-85/76, Cotelle e. a., Jurispr. 1976, blz. 391).

Het argument dat verzoeksters belang op het moment van het beroep niet is bestreden, zou mijns inziens evenmin terzake zijn. De Commissie stelt terecht dat het procesbelang op grond van het beginsel der proceseconomie moet bestaan tot het moment van de uitspraak: het zou immers volkomen overbodig zijn dat het Hof tijd en energie zou besteden aan de beslissing van een geschil waarbij geen der partijen meer enig belang heeft.

Wij dienen derhalve in te gaan op de specifieke inhoud van de exceptie van niet-ontvankelijkheid. Volgens de Commissie heeft verzoekster elk belang bij het onderhavige beroep verloren, omdat zij intussen ambtenaar bij het Europese Parlement is geworden; in die hoedanigheid kan zij immers overeenkomstig artitikel 29, lid 1, sub c, van het Statuut een verzoek om overgang naar een vacante post bij de Commissie indienen, waardoor zij in dezelfde positie zou komen te verkeren als wanneer zij ingevolge vergelijkend onderzoek COM/C/149 zou zijn aangesteld.

Met deze stelling kan ik het om verschillende redenen niet eens zijn.

In de eerste plaats lijkt het mij niet juist plaatsing op een reservelijst voor posten in verschillende standplaatsen, waaronder Brussel, op één lijn te stellen met de door het Statuut aan de ambtenaren geboden mogelijkheid om vacante posten te bezetten zonder een vergelijkend onderzoek uit te schrijven. De andere twee wegen, die eerst moeten worden bewandeld indien aan de voorwaarden ervoor is voldaan, zijn die van de bevordering en overplaatsing binnen de instelling en die van binnen de instelling georganiseerde interne vergelijkende onderzoeken. De kans op overgang van de ene naar de andere instelling is derhalve tamelijk klein, zodat deze situatie niet met plaatsing op een reservelijst kan worden vergeleken. Het verschil tussen deze twee situaties blijkt voorts nogal duidelijk wanneer men bedenkt dat plaatsing op de lijst, zoals gezegd, de mogelijkheid inhield om rechtstreeks in Brussel te werk te worden gesteld, terwijl, zo een ambtenaar van het Parlement dit wenst, hij zowel overgang naar de Commissie als tewerkstelling te Brussel moet zien te verkrijgen; het is bekend hoe moeilijk de in Luxemburg tewerkgestelde ambtenaren van de Commissie overplaatsing naar Brussel kunnen krijgen.

Voorts moet rekening worden gehouden met de factor tijd. De weigering om mejuffrouw M. op de aanwervingslijst van de Commissie te plaatsen, dateert uit 1977. Zij werd echter pas in februari 1979, dus veel later, als ambtenaar bij het Parlement aangesteld. Het belang van deze verschillende data blijkt duidelijk, indien men bedenkt dat de eventuele gegrondverklaring van het beroep tot gevolg zou hebben dat de situatie van mejuffrouw M. met terugwerkende Ια-acht tot 1977 zou worden herzien, met alle gevolgen vandien voor de verdere ontwikkeling van haar carrière. Het feit dat verzoekster geen schadevergoeding heeft gevorderd, doch enkel nietigverklaring van het besluit van de Commissie waarbij zij lichamelijk ongeschikt werd verklaard voor haar functies, is mijns inziens in dit verband van geen belang: zou aan haar verzoek gevolg worden gegeven, dan zou de nietigverklaring, zoals dit normaal het geval is, ook met betrekking tot de loopbaan van betrokkene werking ex tune hebben.

Mijns inziens moet de door de Commissie opgeworpen exceptie derhalve worden afgewezen. Verzoekster heeft nog steeds procesbelang en derhalve moet het beroep in zoverre ontvankelijk worden geacht.