36.

Het Gerecht heeft geoordeeld dat het om de volgende redenen geen uitspraak meer behoefde te doen over de vorderingen tot nietigverklaring: „27 Er zij enerzijds aan herinnerd dat het procesbelang, waarvan de ontvankelijkheid van een beroep afhangt, weliswaar moet worden beoordeeld op het moment waarop het verzoekschrift is ingediend[ ( 10 )], doch dat dit het Gerecht niet kan beletten te constateren dat op het beroep niet meer behoeft te worden beslist, ingeval een verzoeker die aanvankelijk procesbelang had, door een gebeurtenis die heeft plaatsgevonden na de instelling van dat beroep, geen persoonlijk belang meer heeft bij de nietigverklaring van de bestreden beschikking. Wil een verzoeker een beroep tot nietigverklaring van een beschikking kunnen voortzetten, dan moet hij immers nog steeds een persoonlijk belang hebben bij de nietigverklaring van de bestreden beschikking.[ ( 11 )] Bovendien moet een verzoeker volgens vaste rechtspraak een bestaand en actueel belang bij de nietigverklaring van de bestreden handeling hebben, zodat hij, wanneer het door hem aangevoerde belang betrekking heeft op een toekomstige rechtssituatie, moet aantonen dat de aantasting van die situatie nu al zeker is.[ ( 12 )] 28 Wat, anderzijds, beroepen tot nietigverklaring van een loopbaanontwikkelingsrapport betreft, zij eraan herinnerd dat het loopbaanontwikkelingsrapport een intern document is dat als voornaamste doel heeft, de administratie te verzekeren van periodieke informatie over de wijze waarop haar ambtenaren hun werkzaamheden verrichten[ ( 13 )] en dat voor die ambtenaar dus een belangrijke rol speelt bij de ontwikkeling van zijn loopbaan, met name wat de overplaatsing en bevordering betreft. Dit betekent dat het loopbaanontwikkelingsrapport in beginsel alleen het belang van de beoordeelde raakt, voor zover hij nog een loopbaan voor zich heeft, dat wil zeggen tot de definitieve beëindiging van zijn werkzaamheden. Daarna heeft de ambtenaar dus geen belang om een beroep tegen zijn loopbaanontwikkelingsrapport in te stellen of voort te zetten, tenzij hij een bijzondere omstandigheid aantoont waaruit een persoonlijk en actueel belang bij de nietigverklaring blijkt.[ ( 14 )] 29 In casu stelt de Commissie dat verzoeker, die op grond van artikel 78 van het Statuut wegens blijvende invaliditeit die als volledig wordt beschouwd is gepensioneerd, zijn werkzaamheden definitief heeft beëindigd en overeenkomstig bovenvermelde rechtspraak geen belang meer heeft bij de voortzetting van zijn beroep. Verzoeker stelt echter dat die rechtspraak om twee redenen niet op zijn geval van toepassing is. In de eerste plaats betreft het hier geen definitieve beëindiging van werkzaamheden, aangezien hij volgens artikel 14 van bijlage VIII bij het Statuut in de dienst kan worden herplaatst wanneer zijn gezondheidstoestand dat mogelijk maakt. In de tweede plaats betrof het een verplichte pensionering en vond deze plaats na de instelling van het beroep. Hij is van mening dat in deze omstandigheden zijn recht op rechterlijke bescherming zwaarder moet wegen dan andere overwegingen, zodat hij een oordeel kan krijgen over de wettigheid van het betrokken loopbaanontwikkelingsrapport. Derhalve heeft hij nog steeds een persoonlijk en actueel belang bij de nietigverklaring van dat rapport. 30 Met betrekking tot, in de eerste plaats, de kwestie van het definitieve karakter van de beëindiging van de werkzaamheden in geval van pensionering wegens blijvende invaliditeit die als volledig wordt beschouwd moet worden opgemerkt dat, ook al voorziet artikel 14 van bijlage VIII bij het Statuut de mogelijkheid dat een ambtenaar die een invaliditeitspensioen geniet wordt herplaatst, een blijvende invaliditeit die als volledig wordt beschouwd door de wetgever wordt opgevat als de beëindiging van de loopbaan van de betrokken ambtenaar. Zo bepaalt artikel 53 van het Statuut dat ‚[d]e ambtenaar van wie de invaliditeitscommissie heeft vastgesteld dat hij voldoet aan de voorwaarden genoemd in artikel 78, ambtshalve wordt gepensioneerd op de laatste dag van de maand waarin bij besluit van het (TABG) de definitieve arbeidsongeschiktheid van de ambtenaar is vastgesteld’. Artikel 47 van het Statuut noemt als reden voor de definitieve beëindiging van de werkzaamheden elke pensionering, daaronder begrepen die wegens blijvende invaliditeit die als volledig wordt beschouwd. Voor wat betreft het al dan niet definitieve karakter van de daarmee samenhangende beëindiging van de werkzaamheden, wordt deze invaliditeit door de wetgever dus op dezelfde wijze beschouwd als de andere redenen voor de beëindiging van de werkzaamheden waarvan het definitieve karakter geen enkele twijfel lijdt, zoals ontslag, ontslag wegens onvoldoende geschiktheid voor het ambt of tuchtrechtelijk ontslag. 31 Hieruit volgt dat in het stelsel van het Statuut ervan moet worden uitgegaan dat bij een pensionering wegens blijvende invaliditeit die als volledig wordt beschouwd in de zin van de artikelen 53 en 78 van het Statuut, in beginsel de loopbaan van de ambtenaar wordt beëindigd. Deze pensionering verschilt dus van het in artikel 59 van het Statuut voorziene ziekteverlof, dat geen invloed heeft op de voortzetting van de loopbaan van de ambtenaar die tijdelijk niet in staat is zijn werkzaamheden te verrichten. 32 Het Gerecht is derhalve van oordeel dat verzoekers pensionering op grond van artikel 78 van het Statuut overeenkomstig bovenvermelde rechtspraak afbreuk doet aan zijn belang om nietigverklaring van het betrokken loopbaanontwikkelingsrapport te verkrijgen, aangezien zijn loopbaan binnen zijn instelling in beginsel definitief is beëindigd. 33 Aan deze conclusie wordt niet afgedaan door het argument dat verzoeker ontleent aan een eventuele herplaatsing in de dienst op grond van artikel 14 van bijlage VIII bij het Statuut. Er zij immers aan herinnerd dat een verzoeker een bestaand en actueel belang bij de nietigverklaring van de bestreden handeling moet hebben en dat hij, wanneer het door hem aangevoerde belang betrekking heeft op een toekomstige rechtssituatie, moet aantonen dat de aantasting van die situatie nu al zeker is. Vastgesteld zij echter dat verzoekers herplaatsing in de dienst van de Commissie slechts een eventuele gebeurtenis is waarvan thans niet zeker is of deze zal worden verwezenlijkt. Het betreft dus enkel een hypothetisch belang dat als zodanig onvoldoende is om vast te stellen dat zijn rechtssituatie wordt aangetast indien het betrokken loopbaanontwikkelingsrapport niet nietig wordt verklaard.[ ( 15 )] 34 In de tweede plaats moet met betrekking tot het feit dat verzoeker verplicht is gepensioneerd en dat deze pensionering na de instelling van het beroep heeft plaatsgevonden worden opgemerkt dat het Gerecht reeds de gelegenheid heeft gehad, te oordelen dat een ambtenaar die zijn werkzaamheden heeft beëindigd wegens ontslag op grond van onvoldoende geschiktheid voor het ambt of een tuchtrechtelijk ontslag dat na de instelling van een beroep in rechte definitief is geworden, geen belang heeft bij de nietigverklaring van zijn beoordelingsrapport.[ ( 16 )] Uit de rechtspraak volgt dus dat het al dan niet vrijwillige karakter van de beëindiging van de werkzaamheden irrelevant is voor de vraag of er een procesbelang bestaat. Wat het moment van pensionering ten opzichte van de datum van de instelling van het beroep betreft, zij er voorts aan herinnerd dat uit de in punt 27 hierboven genoemde rechtspraak blijkt dat het feit dat het procesbelang is verdwenen nadat het beroep is ingesteld het Gerecht niet kan beletten, vast te stellen dat er geen uitspraak meer behoeft te worden gedaan over het beroep.[ ( 17 )] 35 Gelet op het voorgaande, moet worden vastgesteld dat de door verzoeker gewenste wijziging van het betrokken loopbaanontwikkelingsrapport in beginsel geen enkel gevolg heeft voor zijn loopbaan, die per 28 februari 2005 is beëindigd. Verzoeker dient dus een bijzondere omstandigheid aan te tonen op grond waarvan hij een persoonlijk en actueel belang bij de nietigverklaring behoudt.[ ( 18 )] 36 Opgemerkt zij dat verzoeker, waar hij het definitieve karakter van de beëindiging van de werkzaamheden betwist, geen enkele bijzondere omstandigheid aanvoert in de zin van de voormelde beschikking N/Commissie. Hij stelt evenwel dat hem een belang bij de nietigverklaring van het betrokken rapport moet worden toegekend teneinde de eerbiediging van zijn recht op een doeltreffende rechterlijke bescherming te garanderen. 37 Dienaangaande volstaat de vaststelling dat het recht op een doeltreffende rechterlijke bescherming alleen het recht inhoudt om voor de rechter op te komen tegen handelingen van de gemeenschapsinstellingen die, aangezien zij de belangen van de verzoeker raken, voor hem bezwarend zijn.[ ( 19 )] Vastgesteld zij echter dat wegens verzoekers pensionering noch het litigieuze besluit noch het betrokken loopbaanontwikkelingsrapport thans, en zo lang hij niet in de dienst is herplaatst, voor hem bezwarend is. Hieruit volgt dat, en het is in dit stadium niet nodig om een uitspraak te doen over de relevantie van verzoekers argument indien het tot staving van een eventueel beroep was aangevoerd in het geval verzoeker in de dienst zou zijn herplaatst, ervan moet worden uitgegaan dat hij aan het recht op een doeltreffende rechterlijke bescherming geen recht op een uitspraak van het Gerecht over dit beroep tot nietigverklaring kan ontlenen. 38 Uit de voorgaande overwegingen volgt dat verzoeker geen bestaand en actueel procesbelang heeft aangetoond. Er behoeft derhalve geen uitspraak te worden gedaan over de vorderingen tot nietigverklaring van het betrokken loopbaanontwikkelingsrapport. 39 Met betrekking tot de vorderingen om de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 43, de gids voor de overgang of de thans geldende bepalingen onwettig te verklaren zij opgemerkt dat, zoals verzoeker zelf heeft aangegeven, deze excepties van onwettigheid vormen die in het kader van het beroep tot nietigverklaring zijn opgeworpen. Derhalve behoeft daarover geen uitspraak te worden gedaan.”