Op 25 januari 1995 werd de beschikking van het Hessische Verwaltungsgerichtshof van 23 december 1994 vernietigd bij een beschikking van het Bundesverfassungsgericht, die onder meer de navolgende passage bevat:

„Dreigt de verzoeker zonder voorlopige rechtsbescherming ernstig te worden aangetast in zijn grondrechten en kan die aantasting niet meer ongedaan worden gemaakt door toewijzing van zijn vordering in de hoofdzaak, dan kan — in voorkomend geval na een grondig onderzoek, feitelijk en rechtens, van de in de hoofdzaak geformuleerde vordering — voorlopige rechtsbescherming worden verleend, tenzij in uitzonderlijke gevallen bijzonder ernstige gronden daaraan in de weg staan (...)

2. De bestreden beschikking van het Hessische Vcrwaltungsgerichtshof voldoet niet aan de genoemde constitutionele eisen (...)

Het Hessische Vcrwaltungsgerichtshof verliest uit het oog, dat in het arrest van het Hof van Justitie van 5 oktober 1994 (zaak C-280/93) slechts de marktordening van bananen als zodanig is getoetst, maar niet de gevolgen daarvan in een concreet geval van onbillijkheid. Bovendien heeft het Hof bij beschikking van 29 juni 1993 (zaak C-280/93 R, Duitsland/Raad, Jurispr. 1993, blz. I-3667) geoordeeld, dat de Commissie verplicht is het tariefcontingent aan te passen wanneer dit in de loop van het verkoopseizoen noodzakelijk blijkt te zijn om rekening te houden met uitzonderlijke omstandigheden die met name van invloed zijn op de voorwaarden voor de invoer, en dat de Bondsrepubliek Duitsland op elk moment de procedure van artikel 16, lid 3, of van artikel 30 van de verordening kan inleiden. Verordening (EEG) nr. 404/93 is derhalve — ongeacht de vraag of zij geldig is — zo open, dat bij de toepassing ervan gevallen van bijzondere onbillijkheid kunnen worden opgevangen.

Daar het Vcrwaltungsgerichtshof er kennelijk van uitgaat, dat T. Port in geval van toepassing van een niet aangepast tariefcontingent regelrecht op een faillissement afstevent, had het in het kader van zijn overwegingen ook moeten onderzoeken, of dit faillissement het grondrecht dat artikel 14, lid 1, van het Grundgesetz aan T. Port verleent (bescherming van de vermogensrechten, cf. BVerfGE 83, blz. 201, 208 e. v. ), niet op onherstelbare wijze schendt, zodat voor de duur van de procedure in de hoofdzaak een voorlopige regeling voor de onbillijkheid moet worden getroffen. De uitzonderlijke, in de bepalingen betreffende het tariefcontingent niet in aanmerking genomen omstandigheden kunnen voor de Commissie aanleiding zijn om op verzoek van de bondsregering overeenkomstig artikel 16, lid 3, of artikel 30 van verordening (EEG) nr. 404/93 te voorzien in een regeling voor gevallen van onbillijkheid. Dit klemt temeer, daar in een ander geval van onbillijkheid reeds een extra contingent is toegekend.

In zijn beschikking op het verzoek om voorlopige maatregelen had het Verwaltungsgerichtshof, ook al gaat het uiteindelijk uit van de toepasselijkheid van de marktordening voor bananen als zodanig, derhalve moeten ingaan op de vraag, of het stilzitten van de Bondsrepubliek Duitsland niettegenstaande het feit, dat de marktordening voor bananen regels voor het geval van onbillijkheden bevat, niet in strijd was met de ook door het gemeenschapsrecht verleende bescherming van de grondrechten.”