Zaak C-602/10

SC Volksbank România SA

tegen

Autoritatea Naţională pentru Protecţia Consumatorilor – Comisariatul Judeţean pentru Protecţia Consumatorilor Călăraşi (CJPC)

(verzoek van de Judecătoria Călăraşi om een prejudiciële beslissing)

„Bescherming van consument — Consumentenkredietovereenkomsten — Richtlijn 2008/48/EG — Artikelen 22, 24 en 30 — Nationale regeling ter uitvoering van die richtlijn — Toepasselijkheid op overeenkomsten die buiten materiële en temporele werkingssfeer van betrokken richtlijn vallen — Verplichtingen waarin die richtlijn niet voorziet — Beperking van bankprovisies die kredietgever in rekening mag brengen — Artikelen 56 VWEU, 58 VWEU en 63 VWEU — Verplichting tot invoering van adequate en doelmatige procedures voor buitengerechtelijke geschillenbeslechting in nationaal recht”

Samenvatting van het arrest

Prejudiciële vragen — Bevoegdheid van Hof — Grenzen — Uitlegging waarom is verzocht wegens toepasselijkheid van bepalingen van in nationaal recht omgezette richtlijn op niet door Unierecht beheerste situaties — Bevoegdheid tot geven van die uitlegging

Vrij verrichten van diensten — Beperkingen — Nationale wettelijke regeling die kredietinstellingen verbiedt bepaalde bankprovisies in rekening te brengen — Wettelijke regeling die geen bijkomende last voor in andere lidstaten gevestigde kredietinstellingen met zich brengt — Toelaatbaarheid

Prejudiciële vragen — Ontvankelijkheid — Voorwaarden — Vragen die verband houden met reëel geschil of voorwerp van geding — Verzoek waarbij aan Hof voldoende nadere gegevens over feitelijke en juridische context worden verstrekt

Zoals blijkt uit punt 10 van de considerans van richtlijn 2008/48 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102, mogen de lidstaten overeenkomstig het Unierecht de bepalingen van deze richtlijn toepassen op gebieden die niet binnen de werkingssfeer ervan vallen. Zij kunnen dus met betrekking tot kredietovereenkomsten die buiten de werkingssfeer van die richtlijn vallen, nationale maatregelen handhaven of invoeren die overeenstemmen met de bepalingen van deze richtlijn of met een aantal daarvan. Daaruit volgt dat artikel 22, lid 1, van richtlijn 2008/48 aldus moet worden uitgelegd dat het zich er niet tegen verzet dat kredietovereenkomsten tot verstrekking van een door een onroerend goed gewaarborgd krediet binnen de materiële werkingssfeer van een nationale maatregel ter omzetting van deze richtlijn in nationaal recht vallen, ook al sluit artikel 2, lid 2, sub a, van voornoemde richtlijn dergelijke overeenkomsten uitdrukkelijk van de materiële werkingssfeer van deze laatste uit. Voorts verzet artikel 22, lid 1, van deze richtlijn er zich evenmin tegen dat een lidstaat voor deze overeenkomsten de kredietinstellingen niet in die richtlijn voorziene verplichtingen oplegt ter zake van de soorten provisies die deze ondernemingen in rekening mogen brengen in het kader van consumentenkredietovereenkomsten die binnen de werkingssfeer van deze maatregel vallen. Het valt immers niet in te zien dat een dergelijke regel van consumentenbescherming op een door richtlijn 2008/48 niet geharmoniseerd gebied, op het wel door de richtlijn geharmoniseerde gebied het aan deze richtlijn ten grondslag liggende evenwicht kan verstoren tussen de doelstellingen van consumentenbescherming en de totstandbrenging van een goed functionerende interne markt voor consumentenkrediet. (cf. punten 40, 44, 62, 67, dictum 1 en 3)

Zie de tekst van de beslissing. (cf. punten 48-51)

Artikel 30, lid 1, van richtlijn 2008/48 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102 moet aldus worden uitgelegd dat het zich er niet tegen verzet dat een nationale maatregel ter omzetting van deze richtlijn in nationaal recht de werkingssfeer in de tijd van die maatregel zodanig afbakent dat zij ook van toepassing is op kredietovereenkomsten tot verstrekking van een door een onroerend goed gewaarborgd krediet, die zijn uitgesloten van de materiële werkingssfeer van die richtlijn en die bestonden op de datum van inwerkingtreding van de betrokken nationale maatregel. Indien de lidstaten voor deze overeenkomsten in hun nationale regeling tot uitvoering van richtlijn 2008/48 een regel kunnen invoeren die specifiek overeenstemt met de in artikel 30, lid 1, van de betrokken richtlijn bedoelde overgangsmaatregel, kunnen zij met, inachtneming van de regels van het VWEU en onverminderd andere handelingen van afgeleid recht die eventueel relevant zijn, in beginsel ook een andere overgangsmaatregel vaststellen, die inhoudt dat de betrokken regeling ook van toepassing is op overeenkomsten die bestonden op de datum van inwerkingtreding van de regeling. (cf. punten 53-54, dictum 2)

Een nationale wettelijke regeling die kredietinstellingen verbiedt bepaalde bankprovisies in rekening te brengen in het kader van consumentenkredietovereenkomsten, vormt geen beperking van het vrij verrichten van diensten. Die nationale bepaling kan immers weliswaar een aanpassing van bepaalde contractuele bedingen impliceren, maar brengt op zich geen bijkomende last voor in andere lidstaten gevestigde kredietinstellingen mee en noodzaakt, a fortiori, die ondernemingen niet om hun beleid en commerciële strategie te herzien om de markt van een lidstaat te kunnen betreden onder met de wetgeving van die lidstaat verenigbare voorwaarden. Bijgevolg blijkt niet dat de betrokken nationale bepaling de toegang tot de genoemde markt minder aantrekkelijk maakt en bij betreding van die markt het vermogen van de betrokken ondernemingen om van meet af aan efficiënt te concurreren met de van oudsher in die lidstaat gevestigde ondernemingen daadwerkelijk vermindert. (cf. punten 78-80, 83, dictum 4)

Zie de tekst van de beslissing. (cf. punten 86-87)