ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
—

Nietigverklaring van uitvoeringsbesluit C(2017) 4682 final van de Commissie van 6 juli 2017, waarbij een gedeelte van de steun uit het Europees Sociaal Fonds voor het operationele programma Opleidingen ten behoeve van concurrentievermogen in het kader van de doelstellingen „Convergentie” en „Regionaal concurrentievermogen en werkgelegenheid” in de Tsjechische Republiek, alsmede een gedeelte van de steun uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling voor de operationele programma’s Onderzoek en ontwikkeling ten behoeve van innovatie in het kader van de doelstelling „Convergentie” in de Tsjechische Republiek en Technische bijstand in het kader van de doelstellingen „Convergentie” en „Regionaal concurrentievermogen en werkgelegenheid” in de Tsjechische Republiek; en
—

in elk geval, het bedrag te betalen dat aan de Europese Unie of — in voorkomend geval — aan de EIB verschuldigd is voor termijnen die vervallen na de datum van dit verzoekschrift en waarvoor Syrië niet overgaat tot betaling, te weten: — de hoofdsom en de rente voor elke termijn; — contractuele vertragingsrente, tegen het jaarlijkse tarief dat gelijk is aan de som van (i) 2,5 % (250 basispunten) en (ii) het tarief overeenkomstig artikel 3.01, vanaf de vervaldag van elke termijn tot de datum van betaling door Syrië.
—

In dit verband voert verzoekster aan dat verweerster de relevante rechtspraak onjuist heeft toegepast, omdat deze volgens haar niet geldt in gevallen waarin het administratieve dossier is afgesloten. Bovendien bestaat er in zaken betreffende staatssteun een zeer groot openbaar belang bij de verkrijging van zoveel mogelijk informatie met het oog op het houden van toezicht op overheidsinstanties, en behoren in dergelijke zaken andere overwegingen te gelden voor op commerciële belangen gebaseerde argumenten dan die welke relevant zijn in zaken betreffende fusies of in kartelzaken.
1.

Eerste middel: schending van artikel 18, lid 1, onder a) en artikel 18, lid 4, onder c), van verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds en tot wijziging van verordening (EU) nr. 1093/2010 (1), aangezien Banco Popular zich niet in de in die voorschriften omschreven situatie van falen bevond.
—

verweerder veroordelen tot betaling van de met het onderhavige beroep samenhangende en daardoor ontstane kosten, alsook van de kosten die verzoekster zijn opgekomen in de procedure voor de kamer van beroep, dan wel, indien de andere bij het bestreden besluit betrokken partij intervenieert in de onderhavige procedure, verweerder en de andere bij het bestreden besluit betrokken partij hoofdelijk veroordelen tot betaling van de met het onderhavige beroep samenhangende en daardoor ontstane kosten, alsook van de kosten die verzoekster zijn opgekomen in de procedure voor de kamer van beroep.
—

het beroep uiteengezet in het verzoekschrift ontvankelijk en gegrond te verklaren, en bijgevolg, — in hoofdorde, de bestreden beslissing te vernietigen en het EUIPO te bevelen de Uniemerkaanvraag nr 15 950 637 voor het beeldmerk GRATIS in te schrijven in het merkenregister voor alle in deze inschrijving opgeëiste waren; — in ondergeschikte orde, de bestreden beslissing te vernietigen en het EUIPO te bevelen de Uniemerkaanvraag nr. 15 950 637 voor het beeldmerk GRATIS in te schrijven in het merkenregister voor „parfumerieën, cosmetische producten, geuren en deodoranten voor persoonlijk gebruik”;
—

het bestreden besluit gedeeltelijk nietig te verklaren voor zover de president daarin ten onrechte ten eerste heeft vastgesteld dat de handelingen van de directeur Communicatie jegens verzoekster, zoals bedoeld in de punten 20 tot en met 24, 25, 31, 34, 46, 50 en 51 van het rapport, geen psychisch geweld vormden, ten tweede dat het niet nodig was om een tuchtprocedure tegen die directeur in te leiden, en ten derde dat het bestreden besluit waarbij wordt vastgesteld dat verzoekster slachtoffer is geweest van psychisch geweld, strikt vertrouwelijk moet blijven;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 277/46

Beroep ingesteld op 11 mei 2017 — UI (*1)/Raad

(Zaak T-282/17)

(2017/C 277/68)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: UI (*1) (vertegenwoordiger: J. Diaz Cordova, advocaat)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

— de verwerende partij te gelasten om hem aan te stellen in de post AST/SC2 van het algemeen secretariaat van de Raad (DG A3)

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker met name de wettigheid aan de orde van de procedures die, aldus verzoeker, tot gevolg hebben gehad dat hij ten onrechte niet is aangesteld in de betrokken post. Verzoeker verwijst met name naar de opstelling, door de verwerende partij, van een aanvullend document waarmee zijn inziens geen rekening had moeten worden gehouden bij zijn beoordeling, aangezien het lange tijd na beëindiging van zijn proeftijd is opgesteld. De verwerende partij heeft bij de beoordeling van verzoekers geval bepaalde fundamentele rechten geschonden, waaronder het recht op eerbiediging van het privéleven, de vertrouwelijkheid van mededelingen en het recht om een klacht in te dienen.

(*1) Informatie gewist in het kader van de bescherming van natuurlijke personen met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens.
3.

Derde middel, ontleend aan de weigering van toegang tot het eindverslag dat OLAF aan de Europese Commissie heeft verstrekt, voor zover: — het bestreden besluit artikel 15, lid 3, VWEU, artikel 42 van het Handvest en verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie schendt; — verzoekster toegang had moeten krijgen tot het eindverslag van OLAF zodra de debetnota was opgesteld en het besluit tot invordering door middel van compensatie was vastgesteld, teneinde haar recht van verweer ten volle uit te kunnen oefenen; — de Commissie zich had moeten houden aan de nationale voorwaarden inzake het recht van toegang tot documenten waarop een ongunstig besluit wordt gebaseerd; — het beginsel van mededeling van onderzoeks- en evaluatieverslagen van de Commissie was neergelegd in de subsidieovereenkomst; — de Commissie hoe dan ook de inhoud van een document had kunnen meedelen door bepaalde passages onleesbaar te maken.
3.

Derde middel: onjuiste toepassing van het recht door de kamer van beroep omdat zij oordeelde dat ACER bevoegd was om een biedzonegrens in te stellen als bedoeld in artikel 15 van verordening (EU) 2015/1222 van de Commissie. — Verzoekster voert aan dat de kamer van beroep het recht kennelijk onjuist heeft toegepast door te concluderen dat ACER bevoegd was om de biedzoneconfiguraties te wijzigen en nieuwe biedzones als bedoeld in artikel 15 van verordening (EU) 2015/1222 van de Commissie in te stellen. Volgens verzoeksters handelde ACER ultra vires en nam zij het rechtskader en de bevoegdheid van de lidstaten niet in aanmerking.
1.

EFSA heeft artikel 6, lid 1, van verordening nr. 1376/2006 (1) geschonden, door deze bepaling niet toe te passen op de verlangde informatie. Volgens artikel 6, lid 1, van deze verordening had EFSA de uitzondering betreffende de bescherming van „commerciële belangen van een natuurlijke of rechtspersoon, met inbegrip van intellectuele eigendom”, neergelegd in artikel 4, lid 2, eerste streepje, van verordening nr. 1049/2001, niet mogen toepassen op de verlangde informatie.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 239/56

Beroep ingesteld op 26 mei 2017 — Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi/EUIPO — M. J. Dairies (BBQLOUMI)

(Zaak T-328/17)

(2017/C 239/69)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi (Nicosia, Cyprus) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, QC, en V. Marsland, solicitor)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: M. J. Dairies EOOD (Sofia, Bulgarije)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „BBQLOUMI” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 069 034

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 16 maart 2017 in zaak R 497/2016-4

Conclusies

— vernietiging van de bestreden beslissing;

— verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Aangevoerd middel
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 249/45

Beroep ingesteld op 9 juni 2017 — Linak/EUIPO — ChangZhou Kaidi Electrical (Vorm van elektrisch gestuurde hefkolom)

(Zaak T-368/17)

(2017/C 249/62)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Linak A/S (Nordborg, Denemarken) (vertegenwoordigers: V. von Bomhard en J. Fuhrmann, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: ChangZhou Kaidi Electrical Co. Ltd (Changzhou, China)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken model: verzoekende partij

Betrokken model: gemeenschapsmodel „Elektrisch gestuurde hefkolom” — gemeenschapsmodel nr. 101 159-0002

Bestreden beslissing: beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 21 maart 2017 in zaak R 1412/2015-3

Conclusies

— vernietiging van de bestreden beslissing;

— verwijzing van het EUIPO en interveniënte in de kosten van verzoekende partij.

Aangevoerd middel
1.

Eerste middel: onrechtmatigheid van het besluit van de Europese Commissie van 9 februari 2017, waarbij verzoekende partij wordt gelast zich te onderwerpen aan een inspectie op grond van artikel 20, leden 1 en 4, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1) (hierna: „bestreden besluit”). Volgens verzoekende partij is het bestreden besluit onrechtmatig, daar het is gebaseerd op bepalingen die indruisen tegen het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”) en het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (hierna: „EVRM”). In dit verband voert zij het volgende aan: — artikel 20 van verordening nr. 1/2003 is in strijd met het recht op een doeltreffende voorziening in rechte, zoals gewaarborgd in artikel 47 Handvest en artikel 6 EVRM, voor zover erbij niet is voorzien in een doeltreffende voorziening in rechte tegen het uitvoeren van inspecties door de Commissie; — artikel 20 van verordening nr. 1/2003 is tevens in strijd met het beginsel van de processuele gelijkheid, zoals gewaarborgd in artikel 47 Handvest en artikel 6 EVRM, voor zover erbij niet is voorzien in inzage in de stukken die het besluit tot inspectie van de Commissie ondersteunen, noch in de mededeling ervan.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 239/51

Beroep ingesteld op 15 mei 2017 — Buck-Chemie/EUIPO — Henkel (Afbeelding van toiletdoorspoelinrichtingen)

(Zaak T-296/17)

(2017/C 239/64)

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Buck-Chemie GmbH (Herrenberg, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Schultze, J. Ossing, R.-D. Härer, C. Weber, H. Ranzinger, C. Brockmann en C. Gehweiler, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Henkel AG & Co. KGaA (Düsseldorf, Duitsland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van de betrokken tekening of het betrokken model: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken tekening of betrokken model: gemeenschapstekening of -model nr. 1663618-0003

Bestreden beslissing: beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 8 maart 2017 in zaak R 2113/2015-3

Conclusies

— de bestreden beslissing vernietigen;

— verweerder en de andere partijen verwijzen in de door verzoekster voor het Gerecht en de kamer van beroep gemaakte kosten.

Aangevoerde middelen

— schending van de artikelen 62 en 63 van verordening nr. 6/2002;

— schending van artikel 25, lid 1, onder a) en b), van verordening nr. 6/2002;

— schending van artikel 3, onder a), van verordening nr. 6/2002;

— schending van artikel 4, lid 1, van verordening nr. 6/2002;
1.

Eerste middel: schending van artikel 8 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie (hierna: „Protocol”). Dit middel bestaat uit vier onderdelen. — Het eerste onderdeel is ontleend aan de omvang van de in artikel 8 van het Protocol bedoelde immuniteit. — Het tweede onderdeel is ontleend aan het voorwerp van de in artikel 8 van het Protocol bedoelde immuniteit. — Het derde onderdeel is ontleend aan de traditionele bescherming door het Parlement van de in artikel 8 van het Protocol bedoelde immuniteit. — Het vierde onderdeel is ontleend aan schending van de in artikel 8 van het Protocol bedoelde immuniteit van Marine Le Pen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 195/34

Beroep ingesteld op 18 april 2017 — Recylex e.a./Commissie

(Zaak T-222/17)

(2017/C 195/48)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Recylex SA (Parijs, Frankrijk), Fonderie et Manufacture de Métaux (Anderlecht, België), Harz-Metall GmbH (Goslar, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Wellinger, S. Reinart en K. Bongs, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— de bij besluit C(2017) 900 final van de Europese Commissie van 8 februari 2017 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU, aan verzoeksters opgelegde geldboete verlagen;

— verzoeksters betalingsfaciliteiten toestaan;

— verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters zes middelen aan.

1. Eerste middel: de Commissie heeft ten aanzien van verzoeksters ten onrechte geen toepassing gemaakt van punt 26 (laatste lid) van de clementiemededeling (1) wat betreft de duur van de inbreuk.

2. Tweede middel: de Commissie heeft ten aanzien van verzoeksters ten onrechte geen toepassing gemaakt van punt 26 (laatste lid) van de clementiemededeling wat betreft de inbreuk in Frankrijk.

3. Derde middel: de Commissie heeft ten onrechte toepassing gemaakt van een specifieke verhoging van 10 % bij de berekening van de geldboete op basis van punt 37 van de boeterichtsnoeren (2).

4. Vierde middel: de Commissie heeft verzoeksters ten onrechte geen vermindering met 50 % van de boete toegestaan in overeenstemming met het eerste streepje van punt 26 van de clementiemededeling.

5. Vijfde middel: het bestreden besluit schendt zowel het evenredigheidsbeginsel en het non-discriminatiebeginsel als het beginsel inzake het persoonlijke karakter van de boete.

6. Zesde middel: het Hof wordt verzocht om gebruik te maken van zijn onbeperkte rechtsmacht om aan verzoeksters betalingsfaciliteiten toe te staan voor welk nog verschuldigd gedeelte van de boete ook.

(1) Mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (PB 2006, C 298, blz. 17), laatstelijk gewijzigd door de mededeling van de Commissie inzake wijzigingen aan de mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (PB 2015, C 256, blz. 1).

(2) Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 23, lid 2, onder a), van verordening (EG) nr. 1/2003 worden opgelegd (PB 2006, C 210, blz. 2).
1.

Ethniko Kentro Erevnas kai Technologikis Anaptyxis (hierna: „EKETA”) betwist de eis die de Commissie in het kader van de uitvoering van het HUMABIO-project bij debetnota nr. 3241615288/29.11.2016 heeft gesteld. Bij die debetnota heeft de Commissie gevorderd dat EKETA de voor het HUMABIO -project ontvangen bijstand gedeeltelijk terugbetaalt, namelijk voor een bedrag van 64 720,19 EUR. Die vordering kwam er nadat de Europese Commissie een controle ter plaatse had verricht in de kantoren van verzoeker.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 129/34

Beroep ingesteld op 8 maart 2017 — Asolo/EUIPO — Red Bull (FLÜGEL)

(Zaak T-150/17)

(2017/C 129/53)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Asolo LTD (Limassol, Cyprus) (vertegenwoordiger: W. Pors, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Red Bull GmbH (Fuschl am See, Oostenrijk)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: Uniewoordmerk „FLÜGEL” — Uniemerk nr. 637 686

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 17 november 2016 in zaak R 282/2015-5

Conclusies

— vernietiging van de bestreden beslissing in haar geheel;

— afwijzing van de vordering tot nietigverklaring;

— verwijzing van het EUIPO en Red Bull in de kosten.

Aangevoerde middelen

— schending van artikel 54, lid 2, van verordening nr. 207/2009;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 104/51

Beroep ingesteld op 20 januari 2017 — Amicus Therapeutics UK en Amicus Therapeutics/EMA

(Zaak T-33/17)

(2017/C 104/72)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Amicus Therapeutics UK Ltd (Gerrards Cross, Verenigd Koninkrijk) en Amicus Therapeutics, Inc. (Cranbury, New Jersey, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: L. Tsang, J. Mulryne, Solicitors, en F. Campbell, Barrister)

Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)

Conclusies

— nietigverklaring van het op 14 december 2016 door de verwerende partij aan de verzoekende partijen meegedeelde besluit tot vrijgave van de klinische studie AT1001-011 op grond van verordening (EG) nr. 1049/2001;

— subsidiair, het besluit terugverwijzen naar de verwerende partij en haar opdragen het besluit te heroverwegen na de verzoekende partijen de gelegenheid te hebben geboden om specifieke opmerkingen in te dienen inzake concrete, vóór de vrijgave te bewerken onderdelen van de klinische studie; en

— de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen twee middelen aan.

1. Eerste middel, inhoudend dat op de klinische studie in kwestie in het kader van artikel 4, lid 2, van verordening (EG) nr. 1049/2001 een algemeen vermoeden van vertrouwelijkheid rust, gezien: i) de opzet en de bewoordingen van de betrokken Unierechtelijke sectorale wetgeving; ii) de plicht van de Unie-instellingen om gevolg te geven aan de verplichtingen op grond van artikel 39, lid 3, van de overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom; en iii) het belang van de grondrechten op privacy en eigendom van de verzoekende partijen.
6.

Zesde middel, voorts of subsidiair: de Commissie heeft de aan de verzoekende partijen opgelegde geldboete op een aantal manieren verkeerd berekend en het Gerecht zou deze geldboete dienen te verlagen. De Commissie (a) had zich meer op verzachtende omstandigheden en minder op verzwarende omstandigheden en aanpassingen uit hoofde van „leergeld” („entry fee”) moeten baseren, om de bijkomstige en andere rol van de verzoekende partijen weer te geven, zoals vastgesteld door de Commissie; (b) heeft niet ten aanzien van elke partij dezelfde methode toegepast ter berekening van de waarde van verkopen, met als gevolg dat de verzoekende partijen zonder objectieve rechtvaardigingsgrond minder gunstig zijn behandeld; (c) had een grotere verlaging moeten toepassen op de cijfers van de geldinkomsten van de verzoekende partijen, om hun relatieve economische kracht weer te geven; en (d) had bij de berekening van de waarde van de verkopen, de EONIA-verkopen niet mogen meenemen.
—

In dat verband wordt aangevoerd dat het bestreden besluit noodzakelijkerwijs moet zijn gebaseerd op een expliciete rechtsnorm en niet, zoals in de onderhavige zaak, op een Guide on Financial issues, die afkomstig is van de diensten van de Commissie en geen juridische waarde heeft. Het schendt ook het beginsel van behoorlijk bestuur, dat de Commissie verbiedt handelingen vast te stellen die voor de geadresseerden bindend zijn, en zich daarbij te baseren op een rapport van een ten aanzien van de Commissie externe accountant, dat gebrekkig en tegenstrijdig is.
3.

Derde middel: indien, anders dan volgens verzoekers voornaamste argument, het criterium voor plaatsing op de lijst aldus moet worden uitgelegd dat daaronder elke belangrijke zakenman in Syrië moet worden begrepen, ongeacht of deze zakenman banden heeft met het Syrische regime, en ongeacht of deze persoon van het Syrische regime profiteert of het steunt, verzoekt verzoeker om vaststelling dat artikel 28, lid 2, onder a), van besluit 2013/255/GBVB, en artikel 15, lid 1, onder a), van verordening nr. 36/2012, niet van toepassing zijn voor zover zij verzoeker betreffen, omdat het plaatsingscriterium onevenredig is ten aanzien van de voor het overige legitieme doelstellingen van deze bepalingen.
—

Het besluit van verweerder van 17 juli 2015 tot afwijzing van verzoeksters voorstel in antwoord op de uitnodiging tot het indienen van voorstellen in het kader van de Connecting Europe Facility en op basis van het meerjarige werkprogramma als vastgesteld in 2014;
—

veroordeling van verweerder tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die de verzoekende partij heeft geleden als gevolg van het onrechtmatige besluit tot niet-verlenging enerzijds en de onrechtmatige tenuitvoerlegging van het arrest in zaak T-658/13 P (1) anderzijds: 63 246 EUR voor gederfde inkomsten; 26 630 EUR voor de vergoeding aan de verzoekende partij van het verlies van pensioenrechten voor een periode van 19 maanden, of een bedrag dat het Gerecht ex aequo et bono vaststelt; 1 200 EUR voor juridische kosten die de verzoekende partij in de precontentieuze fase heeft gemaakt vanaf de datum van het conceptbesluit van 29 januari 2016 tot de datum van het besluit van verweerder van 21 april 2016; 60 000 EUR voor het verlies van de kans op een contract voor onbepaalde tijd, of een bedrag dat het Gerecht ex aequo et bono vaststelt; 50 000 EUR voor immateriële schade die de verzoekende partij heeft geleden als gevolg van de door verweerder tijdens de procedure voor de tenuitvoerlegging van het arrest in zaak T-658/13 P gemaakte fouten en veroorzaakte onregelmatigheden en schade;
—

de handelingen van de Commissie die uitgaan van de Eenheid concentratiecontrole in het Directoraat-generaal Mededinging, in het kader van de uitvoering van de derde voorwaarde („non-MNO-Remedy”) van besluit M.7018, inzonderheid het standpunt dat zij heeft ingenomen in de e-mailberichten van 24 oktober 2016 en 29 oktober 2016 waarbij de non-MNO-Remedy bij wege van uitsluiting van de MVNO’s (mobile virtual network operators) — zoals verzoekster — is beperkt tot de loutere dienstverstrekkers, nietig te verklaren;
—

verwijzing van het EUIPO en Elka Zaharieva in de kosten die Şölen zijn opgekomen in de procedure voor het Gerecht en in de bestuurlijke fase van de procedure, inzonderheid in de nietigheids- en beroepsprocedure voor het EUIPO.
—

De Commissie heeft wezenlijke vormvoorschriften geschonden doordat zij niet heeft voldaan aan de motiveringsvereisten die zijn neergelegd in artikel 296, lid 2, VWEU en zij inbreuk heeft gemaakt op het recht op behoorlijk bestuur zoals dit is vastgelegd in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.