18

In deze context heeft het Bundespatentgericht beslist de behandeling van de zaak te schorsen en het Hof de volgende prejudiciële vragen te stellen: „1) Moet een besluit betreffende een op 15 februari 2007 bij de bevoegde nationale autoriteit (in casu het [DPMA]) ingediend verzoek tot wijziging van het productdossier van een BGA, waarbij met name wordt beoogd dat het in plakken snijden en verpakken van het product (in casu: Schwarzwälder Schinken) enkel in het productiegebied mag worden verricht, worden vastgesteld krachtens verordening nr. 510/2006, die op het tijdstip van de indiening van het verzoek van toepassing was, dan wel op basis van verordening nr. 1151/2012, die van kracht was op het tijdstip van het besluit? 2) Indien het besluit krachtens de thans geldende verordening nr. 1151/2012 moet worden vastgesteld: 1.a) Levert de omstandigheid dat een onoordeelkundig vervoer van het product naar andere gebieden met het oog op de verwerking ervan (in plakken snijden en verpakken) schadelijke gevolgen kan hebben voor de authentieke smaak, de authentieke kwaliteit en de houdbaarheid van dit product, vanuit het oogpunt van de kwaliteitsbewaking ervan, een afdoende en productspecifieke motivering op in de zin van artikel 7, lid 1, onder e), van verordening nr. 1151/2012 om het in plakken snijden en verpakken enkel in het productiegebied toe te staan? 1.b) Leveren de in het productdossier vastgestelde vereisten betreffende het in plakken snijden en verpakken van het product, die niet verder gaan dan de op het gebied van levensmiddelenhygiëne geldende normen, vanuit het oogpunt van de kwaliteitsbewaking van het product een afdoende en productspecifieke motivering op in de zin van artikel 7, lid 1, onder e), van verordening nr. 1151/2012 om het in plakken snijden en verpakken van dat product enkel in het productiegebied toe te staan? 2.a) Kan het, met betrekking tot de in het productdossier betreffende een BGA opgelegde regel volgens welke het in plakken snijden en verpakken van het product enkel in het productiegebied ervan mag worden verricht, in beginsel als een afdoende en productspecifieke motivering in de zin van artikel 7, lid 1, onder e), van verordening nr. 1151/2012 worden beschouwd dat in dat geval (productie)controles in het productiegebied mogelijk zijn [artikel 7, lid 1, onder g), juncto artikel 36, lid 3, onder a), en artikel 37 van verordening nr. 1151/2012] die vaker kunnen worden verricht en die in de regel grotere garanties bieden dan (misbruik)controles in de zin van artikel 36, lid 3, onder b), juncto artikel 38 van verordening nr. 1151/2012? 2.b) Indien de vraag onder [punt 2.a)] ontkennend wordt beantwoord: Is een andere benadering gerechtvaardigd wanneer het gaat om een product waarvoor interregionaal een grote vraag bestaat en waarvan grote hoeveelheden buiten het productiegebied worden versneden en verpakt, ook al werden tot hiertoe geen concrete gevallen van misbruik van de BGA in de zin van artikel 13 van verordening nr. 1151/2012 vastgesteld? 3. Kan het, met betrekking tot de in het productdossier betreffende een BGA opgelegde regel volgens welke het in plakken snijden en verpakken van het product enkel in het productiegebied ervan mag worden verricht, als een afdoende en productspecifieke motivering in de zin van artikel 7, lid 1, onder e), van verordening nr. 1151/2012 worden beschouwd dat zonder deze verplichting de traceerbaarheid van het verwerkte product niet meer volledig kan worden gewaarborgd? Is het in deze context relevant dat: a) de traceerbaarheid van levensmiddelen, inzonderheid die van dierlijke oorsprong, moet worden gewaarborgd volgens artikel 18, lid 1, van verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden [(JO 2002, L 31, blz. 1)], juncto uitvoeringsverordening (EU) nr. 931/2011 van de Commissie van 19 september 2011 inzake de traceerbaarheidsvoorschriften die bij verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong zijn vastgesteld [(JO 2011, L 242, blz. 2)]; b) de traceerbaarheid van het product moet worden gewaarborgd middels de deelneming van de marktdeelnemers die het product verwerken aan rechtens vrijwillige doch in de praktijk bindende particuliere garantiestelsels? 4. Indien het antwoord op de tweede vraag onder de punten 1 tot en met 3 bevestigend luidt: Kan of moet met betrekking tot het productdossier betreffende een BGA erin worden voorzien dat – bij wege van een ten opzichte van het verplicht terugbrengen van het product voor het in plakken snijden en verpakking ervan naar het productiegebied minder vergaande maatregel – de buiten het productiegebied gevestigde verwerkers van het product ter zake moeten worden onderworpen aan een controle die wordt verricht door het volgens het productdossier voor de in het productiegebied voor verificaties bevoegde autoriteiten en organen [artikel 7, lid 1, onder g), van verordening nr. 1151/2012]? 3) Indien het besluit krachtens verordening nr. 510/2006 moet worden vastgesteld (zie eerste prejudiciële vraag), verzoekt de verwijzende rechter om beantwoording van de onder punt 2 gestelde vragen op basis van artikel 4, lid 2, onder e), van deze verordening, junctis artikel 8 en overweging 8 van verordening nr. [1898/2006].”