ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Artikel 23, lid 3, van kaderbesluit 2002/584, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299, moet aldus worden uitgelegd dat niet aan het in die bepaling bedoelde vereiste van tussenkomst van de uitvoerende rechterlijke autoriteit is voldaan wanneer de uitvoerende lidstaat een politiedienst belast met de taak na te gaan of er sprake is van overmacht en of is voldaan aan de voorwaarden om de persoon tegen wie het Europees aanhoudingsbevel is uitgevaardigd langer in hechtenis te houden, en in voorkomend geval een nieuwe datum voor overlevering vast te stellen, zelfs al heeft deze persoon het recht om de uitvoerende rechterlijke autoriteit te allen tijde te verzoeken zich over de bovengenoemde gegevens uit te spreken.

Artikel 23, lid 5, van kaderbesluit 2002/584, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299, moet aldus worden uitgelegd dat de in de leden 2 tot en met 4 van dit artikel bedoelde termijnen worden geacht te zijn verstreken — met als gevolg dat de betrokkene in vrijheid moet worden gesteld — wanneer niet is voldaan aan het vereiste van tussenkomst van de uitvoerende rechterlijke autoriteit als bedoeld in artikel 23, lid 3, van genoemd kaderbesluit.
1)

Artikel 18, leden 1 en 3, van richtlijn (EU) 2015/849 van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2015 inzake de voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld of terrorismefinanciering, tot wijziging van verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad en richtlijn 2006/70/EG van de Commissie, gelezen in samenhang met artikel 5 van en bijlage III, punt 3, onder b), bij deze richtlijn, moet aldus worden uitgelegd dat: het een meldingsplichtige entiteit niet verplicht om een cliënt automatisch een hoog risiconiveau toe te wijzen, en dus om ten aanzien van die cliënt verscherpte cliëntenonderzoeksmaatregelen toe te passen, op de enkele grond dat die cliënt een niet-gouvernementele organisatie is, een van de werknemers van die cliënt staatsburger is van een derde land met een hoog corruptierisico of een handelspartner van diezelfde cliënt, maar niet de cliënt zelf, banden heeft met een dergelijk derde land. Een lidstaat kan evenwel in zijn nationaal recht dergelijke omstandigheden identificeren als aanwijzingen van een potentieel hoger risico van witwaspraktijken en terrorismefinanciering, waarmee de meldingsplichtige entiteiten bij hun risicobeoordeling ten aanzien van cliënten rekening moeten houden, voor zover deze factoren in overeenstemming zijn met het Unierecht en inzonderheid met het evenredigheidsbeginsel en het non-discriminatiebeginsel.
Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 24 november 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Överklagandenämnd för studiestöd — Zweden) — MCM / Centrala studiestödsnämnden

(Zaak C-638/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Vrij verkeer van personen - Artikel 45 VWEU - Gelijke behandeling - Sociale voordelen - Verordening (EU) nr. 492/2011 - Artikel 7, lid 2 - Financiële steun voor het volgen van hoger onderwijs in een andere lidstaat - Woonplaatsvereiste - Alternatief vereiste van maatschappelijke integratie voor studenten die niet binnen de lidstaat wonen - Situatie van een student met de nationaliteit van de steunverstrekkende staat die al sinds zijn geboorte woonachtig is in de staat waar hij studeert)

(2023/C 24/04)

Procestaal: Zweeds

Verwijzende rechter

Överklagandenämnden för studiestöd

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: MCM

Verwerende partij: Centrala studiestödsnämnden

Dictum

Artikel 45 VWEU en artikel 7, lid 2, van verordening (EU) nr. 492/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2011 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Unie

moeten aldus worden uitgelegd dat

zij niet in de weg staan aan een regeling van een lidstaat die de toekenning, aan het kind van een persoon die de lidstaat van ontvangst waar hij werkte heeft verlaten en is teruggekeerd naar de eerstbedoelde lidstaat, waarvan hij de nationaliteit heeft, van financiële steun voor een studie in de lidstaat van ontvangst afhankelijk stelt van het vereiste dat het kind een band heeft met de lidstaat van herkomst, in een situatie waarin het kind sinds zijn geboorte in de lidstaat van ontvangst woont, en de lidstaat van herkomst andere onderdanen die niet aan het woonplaatsvereiste voldoen en die een dergelijke financiële steun voor een studie in een andere lidstaat aanvragen ook aan de voorwaarde van een band onderwerpt.

(1) PB C 53 van 15.2.2021.
Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 september 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Income Tax Tribunal of Gibraltar — Verenigd Koninkrijk) — Fossil (Gibraltar) Limited / Commissioner of Income Tax

(Zaak C-705/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Staatssteun - Steunregelingen die door de regering van Gibraltar ten uitvoer zijn gelegd met betrekking tot de vennootschapsbelasting - Besluit (EU) 2019/700 - Niet-belasten van inkomsten uit passieve rente en royalty’s - Besluit van de Europese Commissie waarbij de steunregeling onrechtmatig en onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard - Verplichting tot terugvordering - Omvang - Nationale bepaling die niet was opgenomen in het onderzoek door de Commissie naar de litigieuze staatssteun - Verrekening van in het buitenland betaalde belasting ter voorkoming van dubbele belasting)

(2022/C 418/05)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

Income Tax Tribunal of Gibraltar (Verenigd Koninkrijk)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Fossil (Gibraltar) Limited

Verwerende partij: Commissioner of Income Tax

Dictum

Besluit (EU) 2019/700 van de Commissie van 19 december 2018 inzake steunmaatregel SA.34914 (2013/C) die ten uitvoer is gelegd door het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot het vennootschapsbelastingstelsel in Gibraltar,

moet aldus worden uitgelegd dat:

het er niet aan in de weg staat dat de nationale autoriteiten die belast zijn met het van de begunstigde terugvorderen van onrechtmatige en met de interne markt onverenigbare steun, een nationale bepaling toepassen die voorziet in een regeling waarbij de door die begunstigde in het buitenland betaalde belastingen worden verrekend met die welke hij in Gibraltar verschuldigd is, indien blijkt dat deze bepaling van toepassing was ten tijde van de betrokken transacties.

(1) PB C 257 van 4.7.2022.
2)

Artikel 2, lid 2, onder a), van richtlijn 2000/78 moet aldus worden uitgelegd dat een regel van een arbeidsreglement van een onderneming die werknemers verbiedt om door middel van woorden, kleding of anderszins om het even welke religieuze of levensbeschouwelijke overtuiging te uiten, geen directe discriminatie “op grond van godsdienst of overtuiging” in de zin van deze richtlijn vormt voor werknemers die hun vrijheid van godsdienst en geweten wensen uit te oefenen door zichtbaar een teken of kledingstuk met een religieuze connotatie te dragen, mits die regel op algemene en niet-gedifferentieerde wijze wordt toegepast.
3)

Artikel 5, leden 1 en 2, van verordening nr. 715/2007, gelezen in samenhang met artikel 3, punt 10, van deze verordening, moet aldus worden uitgelegd dat de omstandigheid dat een manipulatie-instrument in de zin van deze laatste bepaling ná het in het verkeer brengen van een voertuig, bij wijze van herstelling in de zin van artikel 3, lid 2, van richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen, werd geïnstalleerd, niet van belang is ter beoordeling of het gebruik van dit instrument op grond van dit artikel 5, lid 2, verboden is.
1)

Artikel 4, lid 1, eerste alinea, onder c), van richtlijn 2003/86/EG van de Raad van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging moet aldus worden uitgelegd dat de datum die als uitgangspunt moet worden genomen om te bepalen of het kind van een gezinshereniger die de vluchtelingenstatus heeft verkregen, een minderjarig kind in de zin van die bepaling is, in een situatie waarin dit kind meerderjarig is geworden vóór de toekenning van de vluchtelingenstatus aan de gezinsherenigende ouder en vóór de indiening van het verzoek tot gezinshereniging, de datum is waarop de gezinsherenigende ouder een asielaanvraag heeft ingediend met het oog op het verkrijgen van de vluchtelingenstatus, mits binnen drie maanden na de erkenning van de vluchtelingenstatus van de gezinsherenigende ouder een verzoek tot gezinshereniging is ingediend.
1)

Artikel 17, lid 1, van het op 28 mei 1999 te Montreal gesloten Verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer, dat op 9 december 1999 door de Europese Gemeenschap is ondertekend en namens de Europese Gemeenschap is goedgekeurd bij besluit 2001/539/EG van de Raad van 5 april 2001, moet aldus worden uitgelegd dat een situatie waarin een passagier om een onbepaalde reden ten val komt op een mobiele vliegtuigtrap, en letsel oploopt, onder het begrip “ongeval” in de zin van die bepaling valt, ook wanneer de betrokken luchtvervoerder in dit verband niet tekort is geschoten in zijn verplichtingen om zorgvuldigheid te betrachten en de veiligheid van de passagiers te waarborgen.
1)

Artikel 34, punt 3, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moet aldus worden uitgelegd dat een door een rechterlijke instantie van een lidstaat gewezen arrest waarin een arbitraal vonnis wordt overgenomen geen beslissing in de zin van die bepaling is wanneer een rechterlijke instantie van die lidstaat een beslissing waarvan de uitkomst overeenstemt met die van het arbitrale vonnis niet zou hebben kunnen geven zonder voorbij te gaan aan de bepalingen en de algemene doelstellingen van die verordening, met name de relatieve werking van een in een verzekeringsovereenkomst opgenomen arbitragebeding en de regels inzake aanhangigheid in artikel 27 van de verordening. In dat geval kan het betrokken arrest in die lidstaat niet in de weg staan aan de erkenning van een beslissing die door een rechterlijke instantie in een andere lidstaat is gegeven.
Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 5 mei 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Association France Nature Environnement / Premier ministre, Ministre de la Transition écologique et solidaire

(Zaak C-525/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Milieu - Richtlijn 2000/60/EG - Kader voor maatregelen van de Europese Unie betreffende het waterbeleid - Artikel 4, lid 1, onder a) - Milieudoelstellingen betreffende oppervlaktewateren - Verplichting van de lidstaten om goedkeuring te weigeren voor programma’s of projecten die een achteruitgang van de toestand van een oppervlaktewaterlichaam kunnen teweegbrengen - Begrip “achteruitgang” van de toestand van een oppervlaktewaterlichaam - Artikel 4, leden 6 en 7 - Afwijkingen van het verbod op achteruitgang - Voorwaarden - Programma of project met tijdelijke effecten die van korte duur zijn en geen langetermijngevolgen voor de toestand van een oppervlaktewaterlichaam hebben)

(2022/C 244/10)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d’État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Association France Nature Environnement

Verwerende partijen: Premier ministre, Ministre de la Transition écologique et solidaire

Dictum

Artikel 4 van richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid moet aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten niet toestaat om bij de beoordeling of een programma of een project verenigbaar is met de doelstelling om te voorkomen dat de waterkwaliteit achteruitgaat, tijdelijke effecten die van korte duur zijn en geen langetermijngevolgen voor het water hebben buiten beschouwing te laten, behalve indien het duidelijk is dat dergelijke effecten naar hun aard slechts een geringe impact hebben op de toestand van de betrokken waterlichamen en niet kunnen leiden tot “achteruitgang” daarvan in de zin van die bepaling. Wanneer de bevoegde nationale autoriteiten tijdens de procedure tot goedkeuring van een programma of een project vaststellen dat het een dergelijke achteruitgang kan teweegbrengen, kan dat programma of dat project slechts worden goedgekeurd indien aan de voorwaarden van artikel 4, lid 7, van die richtlijn is voldaan, ook al is die achteruitgang van louter tijdelijke aard.

(1) PB C 35 van 1.2.2021.
2)

Zhejiang Jiuli Hi-Tech Metals Co. Ltd wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie.
1)

Artikel 4, lid 1, onder c), iii), en lid 2, onder b), van verordening (EU) nr. 1307/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van voorschriften voor rechtstreekse betalingen aan landbouwers in het kader van de steunregelingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot intrekking van verordening (EG) nr. 637/2008 van de Raad en verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale regeling waarin is bepaald dat de in die bepalingen bedoelde minimumactiviteit op landbouwarealen die in een voor begrazing of teelt geschikte natuurlijke staat worden gehouden, door de landbouwer moet worden verricht met zijn eigen dieren.
1)

Artikel 80, lid 2, onder a) en c), en artikel 90, lid 3, onder a), van verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van een gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten en tot intrekking van de verordeningen (EEG) nr. 922/72, (EEG) nr. 234/79, (EG) nr. 1037/2001 en (EG) nr. 1234/2007 van de Raad, moeten aldus worden uitgelegd dat het certificaat dat is opgenomen in een document V I 1 dat overeenkomstig artikel 43 van verordening (EG) nr. 555/2008 van de Commissie van 27 juni 2008 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen voor verordening (EG) nr. 479/2008 van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt, wat betreft de steunprogramma’s, de handel met derde landen, het productiepotentieel en de controles in de wijnsector wordt opgesteld voor een partij wijn die in de Europese Unie wordt ingevoerd en waaruit blijkt dat de partij wijn is bereid volgens door de Internationale Organisatie voor wijnbouw en wijnbereiding aanbevolen en gepubliceerde of door de Unie toegestane oenologische procedés, relevant is bij de beoordeling of deze partij in overeenstemming is met de toegestane oenologische procedés als bedoeld in artikel 80, lid 2, onder a) en c), van verordening nr. 1308/2013, zonder dat het evenwel op zich reeds volstaat om deze overeenstemming aan te tonen.
C 198/5

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 24 maart 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Midden-Nederland — Nederland) — X, Z / Autoriteit Persoonsgegevens

(Zaak C-245/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens - Verordening (EU) 2016/679 - Competentie van de toezichthoudende autoriteit - Artikel 55, lid 3 - Verwerkingen door gerechten bij de uitoefening van hun rechterlijke taken - Begrip - Ter beschikking stellen aan een journalist van uit een gerechtelijke procedure afkomstige stukken waarin persoonsgegevens zijn opgenomen)

(2022/C 198/06)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Rechtbank Midden-Nederland

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: X, Z

Verwerende partij: Autoriteit Persoonsgegevens

Dictum

Artikel 55, lid 3, van verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming) moet aldus worden uitgelegd dat het tot de uitoefening door een gerecht van zijn “rechterlijke taken” in de zin van deze bepaling behoort om uit een gerechtelijke procedure afkomstige stukken waarin persoonsgegevens zijn opgenomen tijdelijk ter beschikking te stellen aan journalisten om hen in staat te stellen beter verslag te doen van het verloop van die procedure.

(1) PB C 297 van 7.9.2020.
4)

Artikel 4 van verordening (EG) nr. 864/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 betreffende het recht dat van toepassing is op niet-contractuele verbintenissen (“Rome II”) moet aldus worden uitgelegd dat het recht dat van toepassing is op de verplichting tot schadeloosstelling uit hoofde van de zorgplicht die rust op de grootmoedermaatschappij van een failliete vennootschap, in beginsel het recht is van het land waar deze vennootschap is gevestigd, ook al is het bestaan van een tussen deze twee vennootschappen gesloten financieringsovereenkomst, waarin een forumkeuze is opgenomen, een omstandigheid waardoor kennelijk nauwere banden met een ander land in de zin van lid 3 van dit artikel kunnen worden vastgesteld.
1)

Artikel 4, lid 1, van richtlijn 2014/40/EU van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaks- en aanverwante producten en tot intrekking van richtlijn 2001/37/EG moet aldus worden uitgelegd dat het bepaalt dat de in artikel 3, lid 1, van deze richtlijn vastgestelde maximumemissieniveaus voor teer, nicotine en koolmonoxide van sigaretten die bestemd zijn om in de lidstaten in de handel te worden gebracht of te worden geproduceerd, moeten worden gemeten volgens de meetmethoden die voortvloeien uit ISO-normen 4387, 10315, 8454 en 8243, waarnaar dat artikel 4, lid 1, verwijst.
3)

Verordening 2016/679 moet aldus worden uitgelegd dat zij zich er niet tegen verzet dat de belastingautoriteit van een lidstaat een aanbieder van internetadvertentiediensten verplicht om haar informatie te verstrekken over de belastingplichtigen die advertenties in een van de rubrieken van zijn internetportaal hebben geplaatst, mits de betrokken gegevens met name noodzakelijk zijn voor de specifieke doeleinden waarvoor zij worden verzameld en het tijdvak gedurende hetwelk die gegevens worden verzameld niet langer is dan strikt noodzakelijk om de doelstelling van algemeen belang te verwezenlijken.
C 148/3

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 10 februari 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesverwaltungsgericht Steiermark — Oostenrijk) — LM / Bezirkshauptmannschaft Hartberg-Fürstenfeld

(Zaak C-219/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Vrij verrichten van diensten - Terbeschikkingstelling van werknemers - Richtlijn 96/71/EG - Artikel 3, lid 1, onder c) - Arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden - Beloning - Artikel 5 - Sancties - Verjaringstermijn - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 41 - Recht op behoorlijk bestuur - Artikel 47 - Effectieve rechterlijke bescherming)

(2022/C 148/03)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landesverwaltungsgericht Steiermark

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: LM

Verwerende partij: Bezirkshauptmannschaft Hartberg-Fürstenfeld

In tegenwoordigheid van: Österreichische Gesundheitskasse

Dictum

Artikel 5 van richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten, gelezen in samenhang met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en tegen de achtergrond van het algemene Unierechtelijke beginsel van behoorlijk bestuur, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling die in geval van niet-nakoming van de verplichtingen inzake de beloning van ter beschikking gestelde werknemers voorziet in een verjaringstermijn van vijf jaar.

(1) PB C 304 van 14.9.2020.
Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 16 december 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Giudice di pace di Massa — Italië) — GN, WX / Prefettura di Massa Carrara — Ufficio Territoriale del Governo di Massa Carrara

(Zaak C-274/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 63 VWEU - Vrij verkeer van kapitaal - Wegverkeer - Registratie en belasting van motorvoertuigen - Bestuurder die in een lidstaat woonplaats heeft - In een andere lidstaat geregistreerd voertuig - Voertuig dat voor korte tijd om niet ter beschikking wordt gesteld - Nationale regeling die personen die sinds meer dan zestig dagen in Italië woonplaats hebben, verbiedt om in deze lidstaat aan het verkeer deel te nemen met een in het buitenland geregistreerd voertuig)

(2022/C 84/16)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Giudice di pace di Massa

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: GN, WX

Verwerende partij: Prefettura di Massa Carrara — Ufficio Territoriale del Governo di Massa Carrara

Dictum

Artikel 63, lid 1, VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een regeling van een lidstaat die het eenieder die sinds meer dan zestig dagen woonplaats heeft in die lidstaat, verbiedt om in die lidstaat aan het verkeer deel te nemen met een in een andere lidstaat geregistreerd motorvoertuig, ongeacht de persoon op wiens naam dat voertuig is geregistreerd, zonder dat rekening wordt gehouden met de duur van het gebruik van dat voertuig in eerstgenoemde lidstaat en zonder dat de betrokken persoon aanspraak kan maken op vrijstelling wanneer dit voertuig niet is bestemd om hoofdzakelijk in eerstgenoemde lidstaat duurzaam te worden gebruikt of daar feitelijk niet duurzaam wordt gebruikt.

(1) PB C 297 van 7.9.2020.
Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 13 januari 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal Administrativo — Portugal) — Autoridade Tributária e Aduaneira/Termas Sulfurosas de Alcafache SA

(Zaak C-513/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 132, lid 1, onder b) - Vrijstellingen voor bepaalde activiteiten van algemeen belang - Vrijstelling voor ziekenhuisverpleging en medische verzorging - Handelingen die daarmede nauw samenhangen - Thermale kuren - Bedrag dat wordt geïnd voor het openen van een persoonlijk dossier dat medische achtergrondinformatie bevat)

(2022/C 109/14)

Procestaal: Portugees

Verwijzende rechter

Supremo Tribunal Administrativo

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Autoridade Tributária e Aduaneira

Verwerende partij: Termas Sulfurosas de Alcafache SA

Dictum

Artikel 132, lid 1, onder b), richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat de handeling bestaande in het openen van een persoonlijk dossier met medische achtergrondinformatie, die het recht verleent om in een kuuroord medische verzorging bestaande in “klassieke thermale kuren” te verwerven, kan vallen onder de in deze bepaling vastgestelde vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde als handeling die nauw samenhangt met medische verzorging, voor zover dit dossier gegevens bevat over de gezondheidstoestand, de voorgeschreven en geplande medische verzorging alsmede over de wijze waarop die verzorging zal worden verstrekt, waarbij de raadpleging van die gegevens onontbeerlijk is om die verzorging te kunnen verstrekken en de nagestreefde therapeutische doelstellingen te kunnen bereiken.

Die medische verzorging en de daarmee nauw samenhangende handelingen moeten bovendien worden verricht onder sociale voorwaarden die vergelijkbaar zijn met die welke gelden voor publiekrechtelijke lichamen, door een centrum voor medische verzorging en diagnose of door een andere naar behoren erkende inrichting van dezelfde aard in de zin van artikel 132, lid 1, onder b).

(1) PB C 19 van 18.1.2021.