Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Vrij verkeer van goederen ° Vrij verrichten van diensten ° Verdragsbepalingen ° Werkingssfeer ° Materiële uitvoer van vermogenswaarden ° Daarvan uitgesloten ° Toepassing van bepalingen inzake kapitaal- en betalingsverkeer

(EEG-Verdrag, art. 30, 59, 67 en 106; richtlijn 88/361 van de Raad)

2. Vrij verkeer van kapitaal ° Vrijmaking van kapitaalbewegingen ° Richtlijn 88/361 ° Nationale controlemaatregelen ° Vereiste van voorafgaande vergunning voor materiële uitvoer van vermogenswaarden ° Ontoelaatbaarheid ° Mogelijkheid van particulieren om zich op desbetreffende bepalingen te beroepen

(Richtlijn 88/361 van de Raad, art. 1 en 4)

Samenvatting

1. Een wettelijke regeling die voor de uitvoer van geldstukken, bankbiljetten of cheques aan toonder een administratieve vergunning of een voorafgaande aangifte vereist, en die op niet-naleving daarvan strafsancties stelt, valt niet onder de werkingssfeer van de artikelen 30 en 59 van het Verdrag.

Uit het stelsel van het Verdrag blijkt immers, dat materiële uitvoer van vermogenswaarden niet onder voornoemde artikelen maar onder artikel 67 van het Verdrag en richtlijn 88/361 voor de uitvoering van deze bepaling valt, en, zelfs indien werd aangetoond dat die uitvoer een betaling in het kader van het goederen- of dienstenverkeer vormde, zouden op deze verrichting niet de artikelen 30 en 59 van toepassing zijn, maar artikel 106 van het Verdrag.

2. Richtlijn 88/361 voor de uitvoering van artikel 67 van het Verdrag, en meer in het bijzonder de artikelen 1, waarbij de Lid-Staten worden verplicht de beperkingen met betrekking tot het kapitaalverkeer op te heffen, en 4, volgens hetwelk zij de nodige maatregelen kunnen nemen om overtredingen van hun wettelijke en bestuursrechtelijke voorschriften tegen te gaan, verzetten zich ertegen, dat voor de uitvoer van geldstukken, bankbiljetten of cheques aan toonder een voorafgaande vergunning wordt vereist, maar staan daarentegen niet eraan in de weg, dat voor die verrichting een voorafgaande aangifte wordt vereist.

Ofschoon artikel 4 niet alleen van toepassing is op maatregelen die beogen overtredingen op fiscaal gebied of met betrekking tot het bedrijfseconomische toezicht op financiële instellingen tegen te gaan, maar ook op maatregelen die ten doel hebben illegale activiteiten van vergelijkbare ernst tegen te gaan, zoals het witwassen van geld, de handel in verdovende middelen en het terrorisme, kan het vereiste van een vergunning immers niet worden aangemerkt als een maatregel die nodig is in de zin van die bepaling, want dit zou erop neerkomen dat het de uitoefening van het vrij verkeer van kapitaal doet afhangen van het goedvinden van de administratie en zou uit dien hoofde die vrijheid illusoir kunnen maken. Daarentegen kan het vereiste van een voorafgaande aangifte wel als een dergelijke maatregel worden aangemerkt, daar dit, anders dan het vereiste van de voorafgaande vergunning, de betrokken verrichting niet opschort, doch de nationale autoriteiten in staat stelt, een doeltreffende controle uit te voeren om overtredingen van hun wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen tegen te gaan.

Voornoemde bepalingen kunnen voor de nationale rechter worden ingeroepen en tot gevolg hebben dat de daarmee strijdige bepalingen niet van toepassing zijn.