BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT

17 oktober 2002

Zaak T-215/02 R

Santiago Gómez-Reino

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Procedure in kort geding — Ambtenaren — Ontvankelijkheid — Bezwarend besluit”

Volledige Franse tekst II-1019

Betreft:

Verzoek om een aantal voorlopige maatregelen, te weten, ten eerste, de overlegging van een aantal documenten te gelasten, ten tweede, de opschorting van een aantal besluiten betreffende interne onderzoeken van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) te gelasten en een verbod op te leggen dergelijke besluiten te nemen, en ten derde, maatregelen te treffen op grond van artikel 24 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen.

Beslissing:

Het verzoek in kort geding wordt afgewezen. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

Samenvatting

Kortgeding – Verzoek om instelling te gelasten, te verklaren dat er geen nieuwe gegevens bestaan die heropening van tuchtprocedure kunnen rechtvaardigen – Verzoek waarvoor rechter in kort geding niet bevoegd is

De vraag of het beroep in de hoofdzaak ontvankelijk is, behoort in beginsel niet in het kader van een procedure in kort geding te worden behandeld, doch dient te worden aangehouden tot het onderzoek van dat beroep, tenzij dit op het eerste gezicht kennelijk niet-ontvankelijk voorkomt. Zou in kort geding uitspraak worden gedaan over de ontvankelijkheid wanneer deze voorshands niet geheel is uitgesloten, dan zou daarmee immers op de beslissing van het Gerecht in de hoofdzaak worden vooruitgelopen. (cf. punt 26) Referentie: Gerecht 4 februari 1999, Peña Abizanda e.a./Commissie, T-196/98R, JurAmbt. blz. I-A-5 en II-15, punt 10, en aldaar aangehaalde rechtspraak; Gerecht 12 oktober 2000, Barleycorn Mongolue en Boixader Rivas/Parlement en Raad. T-208/00R. JurAmbt. blz. I-A-209 en II-941. punt 13

Ingevolge artikel 104, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht moet een verzoek om een voorlopige maatregel een duidelijke omschrijving van de omstandigheden waaruit het spoedeisend karakter van het verzoek blijkt, alsmede de middelen, zowel feitelijk als rechtens, op grond waarvan de maatregel aanvankelijk gerechtvaardigd voorkomt (fumus boni juris), bevatten. Dit zijn cumulatieve voorwaarden, zodat een verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging moet worden afgewezen wanneer aan een van deze voorwaarden niet wordt voldaan. (cf. punt 27) Referentie: Gerecht 10 februari 1999, Willeme/Commissie, T-211/98R, JurAmbt. blz. I-A-15en II-57, punt 18

Het bestaan van een bezwarend besluit in de zin van de artikelen 90, lid 2, en 91, lid 1, van het Statuut is een noodzakelijke voorwaarde voor de ontvankelijkheid van een door een ambtenaar tegen zijn instelling ingesteld beroep. Handelingen of besluiten waartegen een beroep tot nietigverklaring kan worden ingesteld bestaan echter alleen in maatregelen die bindende rechtsgevolgen hebben welke de belangen van de verzoeker rechtstreeks en onmiddellijk kunnen aantasten door een duidelijke wijziging te brengen in zijn rechtspositie. Van een dergelijke handeling is geen sprake in het geval van een ambtenaar die erover klaagt dat het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) een onderzoek instelt naar onrechtmatig handelen dat hem zou kunnen worden verweten, wanneer er geen verslag van deze instantie bestaat in de zin van artikel 9 van verordening nr. 1073/1999, betreffende onderzoeken door het OLAF, opgesteld onder het gezag van de directeur en aan de betrokken instelling gezonden, met conclusies die hem persoonlijk aantasten, en overigens geen enkele actie van rechterlijke of disciplinaire aard tegen de betrokkene naar aanleiding van een dergelijk verslag is ingeleid. (cf. punten 42, 46-48 en 54) Referentie: Hof 10 december 1969, Grasselli/Commissie, 32/68, Jurispr. blz. 505, punten 4-7; Hof 1 februari 1979, Deshormes/Commissie, 17/78, Jurispr. blz. 189, punt 10; Gerecht 13 juli 1993, Moat/Commissie, T-20/92, Jurispr. blz. II-799, punt 39; Gerecht 6 juni 1996, Baiwir/Commissie, T-391/94, JurAmbt. blz. I-A-269 en II-787, punt 34; Gerecht 18 juni 1996, Vela Palacios/ESC, T-293/94, JurAmbt. blz. I-A-305 en II-893, punt 22

In beroepen van ambtenaren moeten vorderingen tot vergoeding van materiële of morele schade worden afgewezen, voorzover zij nauw verband houden met de vorderingen tot nietigverklaring die zelf als niet-ontvankelijk of ongegrond zijn afgewezen. (cf. punt 55) Referentie: Gerecht 15 mei 1997, N/Commissie, T-273/94, JurAmbt. blz. I-A-97 en II-289, punt 159; Gerecht 23 januari 2002, Gonçalves/Parlement, T-386/00, JurAmbt. blz. I-A-13 en II-55, punt 92