ARREST VAN HET HOF VAN 13 DECEMBER 1990. - COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN TEGEN ITALIAANSE REPUBLIEK. - NIET-NAKOMING - CADMIUMLOZINGEN. - ZAAK C-70/89.



Jurisprudentie 1990 bladzijde I-04817



Partijen

Overwegingen van het arrest

Beslissing inzake de kosten

Dictum



Trefwoorden

++++

Lid-Staten - Verplichtingen - Niet betwiste niet-nakoming

( EEG-Verdrag, artikel 169 )

Partijen

In zaak C-70/89,

Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseurs R . Gosalbo Bono en G . Marenco als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij G . Berardis, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg,

verzoekster,

tegen

Italiaanse Republiek, vertegenwoordigd door L . Ferrari Bravo, hoofd van de dienst diplomatieke geschillen van het Ministerie van Buitenlandse Zaken, als gemachtigde, bijgestaan door P . G . Ferri, avvocato dello Stato, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Italiaanse ambassade, 5, rue Marie-Adélaïde,

verweerster,

betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen, dat de Italiaanse Republiek de krachtens het EEG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor een volledige en correcte omzetting in nationaal recht van richtlijn 83/513/EEG van de Raad van 26 september 1983 betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoelstellingen voor lozingen van cadmium ( PB 1983, L 291, blz . 1 ),

wijst

HET HOF VAN JUSTITIE,

samengesteld als volgt : O . Due, president, G . F . Mancini, T . F . O' Higgins en G . C . Rodríguez Iglesias, kamerpresidenten, Sir Gordon Slynn, R . Joliet, F . A . Schockweiler, F . Grévisse en M . Zuleeg, rechters,

advocaat-generaal : C . O . Lenz

griffier : D . Louterman, hoofdadministrateur

gezien het rapport ter terechtzitting,

gehoord de mondelinge opmerkingen van partijen ter terechtzitting van 21 november 1990,

gehoord de conclusie van de advocaat-generaal ter zelfder terechtzitting,

het navolgende

Arrest

Overwegingen van het arrest

1 Bij op 7 maart 1989 ter griffie van het Hof neergelegd verzoekschrift heeft de Commissie van de Europese Gemeenschappen het Hof krachtens artikel 169 EEG-Verdrag verzocht vast te stellen, dat de Italiaanse Republiek de krachtens het EEG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor een volledige en correcte omzetting in nationaal recht van richtlijn 83/513/EEG van de Raad van 26 september 1983 betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoelstellingen voor lozingen van cadmium ( PB 1983, L 291, blz . 1 ).

2 Bij richtlijn 76/464/EEG van 4 mei 1976 betreffende de verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeenschap worden geloosd ( PB 1976, L 129, blz . 23 ), heeft de Raad een lijst vastgesteld van stoffen - waaronder cadmium - die worden gekenmerkt door toxiciteit, persistentie en bio-accumulatie . Volgens artikel 6 van de richtlijn moest de Raad voor die stoffen grenswaarden en kwaliteitsdoelstellingen vaststellen .

3 Voor cadmium zijn die grenswaarden en doelstellingen vastgesteld bij voornoemde richtlijn ( hierna : "de richtlijn "), die door de Lid-Staten op 28 september 1985 moest zijn uitgevoerd .

4 Overeenkomstig hun verplichting krachtens artikel 6, lid 1, van de richtlijn deelden de Italiaanse autoriteiten de Commissie op 28 oktober 1985 mee, dat de in de richtlijn bedoelde voorschriften reeds in diverse wettelijke regelingen waren opgenomen, en wel in wet nr . 319 van 10 mei 1976 houdende bepalingen tot bescherming van het water tegen verontreiniging ( GURI nr . 641 van 29.5.1976 ), de wijzigingswet nr . 650 van 24 december 1979 ( GURI nr . 352 van 29.12.1979 ), de circulaire van het interministerieel comité van 29 december 1976 en het besluit van dat comité van 4 februari 1977 ( Supplemento ordinario GURI nr . 69 van 21.2.1977 ).

5 Van oordeel dat die regelingen geen passende omzetting van de richtlijn vormden, heeft de Commissie een niet-nakomingsprocedure ingeleid .

6 Voor een nadere uiteenzetting van de zaak, het procesverloop en de middelen en argumenten van partijen wordt verwezen naar het rapport ter terechtzitting . Deze elementen van het dossier worden hieronder slechts weergegeven voor zover dat noodzakelijk is voor de redenering van het Hof .

7 Volgens de Commissie voldoet de Italiaanse wettelijke regeling op de volgende zeven punten niet aan de richtlijn .

8 In de eerste plaats bevat de Italiaanse wettelijke regeling geen grenswaarden uitgedrukt in grammen cadmium per kilogram verwerkt cadmium, terwijl bijlage I bij de richtlijn de vaststelling van dergelijke grenswaarden verlangt .

9 In de tweede plaats verplicht de Italiaanse wettelijke regeling bestaande industriële bedrijven, de grenswaarden uiterlijk per 1 maart 1989 in acht te nemen, terwijl die bedrijven dat ingevolge bijlage I van de regeling al uiterlijk per 1 januari 1986 moesten doen .

10 In de derde plaats moeten de grenswaarden volgens de Italiaanse wettelijke regeling worden gemeten boven het lozingspunt, terwijl artikel 3, lid 2, van de richtlijn voorschrijft, dat die metingen moeten worden verricht op het punt waar het afvalwater in het milieu komt, dat wil zeggen op het punt waar het het bedrijf of de zuiveringsinstallatie verlaat .

11 In de vierde plaats bevat de Italiaanse wettelijke regeling geen procedure voor de controle van de hoeveelheden verwerkt cadmium, terwijl een dergelijke controle ingevolge bijlage I, punt 4, van de richtlijn verplicht is .

12 In de vijfde plaats voorziet de Italiaanse wettelijke regeling niet in een stelsel van voorafgaande vergunningen voor lozingen, terwijl een dergelijk stelsel ingevolge de leden 3 en 4 van artikel 3 van de richtlijn wel is vereist .

13 In de zesde plaats komen de door de Italiaanse wettelijke regeling voorgeschreven analysemethoden ter bepaling van het cadmiumgehalte van afvalwater niet overeen met de in artikel 3, lid 5, en bijlage III, punt 1, van de richtlijn bepaalde methoden .

14 Ten slotte, omdat lozingsvergunningen onder de Italiaanse regeling automatisch worden afgegeven, zijn de met de controle op de lozingen belaste provinciale laboratoria niet in staat, het bij artikel 4 van de richtlijn aan de autoriteiten van de Lid-Staten opgedragen toezicht uit te oefenen .

15 De Italiaanse Republiek heeft in haar verweerschrift niet betwist, dat de bezwaren van de Commissie gegrond zijn .

16 Mitsdien moet worden vastgesteld, dat de Italiaanse Republiek de krachtens het EEG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor een volledige en correcte omzetting in nationaal recht van richtlijn 83/513 van de Raad van 26 september 1983 betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoelstellingen voor lozingen van cadmium .

Beslissing inzake de kosten

Kosten

17 Volgens artikel 69, paragraaf 2, van het Reglement voor de procesvoering moet de in het ongelijk gestelde partij in de kosten worden verwezen . Daar de Italiaanse Republiek in het ongelijk is gesteld, dient zij in de kosten te worden verwezen .

Dictum

HET HOF VAN JUSTITIE,

rechtdoende, verklaart :

1 ) Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor een volledige en correcte omzetting in nationaal recht van richtlijn 83/513/EEG van de Raad van 26 september 1983 betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoelstellingen voor lozingen van cadmium, is de Italiaanse Republiek de krachtens het EEG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet nagekomen .

2 ) De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten van de procedure .