Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Ambtenaren ° Beroep ° Bezwarend besluit ° Begrip ° Inlichtingen, verstrekt door afwikkelingsbureau met betrekking tot verzoek om vergoeding van ziektekosten ° Daarvan uitgesloten

(Ambtenarenstatuut, art. 90, lid 2)

2. Ambtenaren ° Beroep ° Voorafgaande administratieve klacht ° Termijnen ° Klacht tijdig ingediend bij onbevoegde dienst op basis van door deze dienst verstrekte inlichtingen ° Verschoonbare dwaling ° Gevolgen ° Opschorting van beroepstermijn

(Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91)

3. Ambtenaren ° Sociale zekerheid ° Ziektekostenverzekering ° Ziektekosten ° Begrip ° Kosten voor psychopedagogisch onderwijsprogramma ° Programma ontwikkeld en uitgevoerd door personen zonder medische of paramedische vorming in kader van onderwijsinstelling ° Daarvan uitgesloten

(Ambtenarenstatuut, art. 72, lid 1)

4. Ambtenaren ° Sociale zekerheid ° Ziektekostenverzekering ° Afwikkelingsbureaus ° Behandeling van vergoedingsaanvragen ° Modaliteiten

(Ambtenarenstatuut, art. 72; regeling inzake de ziektekostenverzekering, art. 20)

5. Procedure ° Inleidend verzoekschrift ° Vormvereisten ° Summiere uiteenzetting van aangevoerde middelen

(Statuut-EEG van Hof van Justitie, art. 19; Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 38, lid 1)

6. Ambtenaren ° Sociale zekerheid ° Ziektekostenverzekering ° Ziektekosten ° Vergoeding ° Voorwaarden ° Beoordeling met inachtneming van feitelijke en juridische elementen van elke aanvraag

(Ambtenarenstatuut, art. 72, lid 1)

7. Gemeenschapsrecht ° Beginselen ° Bescherming van gewettigd vertrouwen ° Voorwaarden

8. Ambtenaren ° Zorgplicht van administratie ° Draagwijdte ° Grenzen

Samenvatting

1. Als bezwarende handelingen in de zin van artikel 90, lid 2, Ambtenarenstatuut kunnen uitsluitend worden beschouwd, handelingen van het tot aanstelling bevoegd gezag die een bepaalde rechtspositie rechtstreeks kunnen aantasten. De loutere kennisgeving van het voornemen om in de toekomst een bepaald besluit te nemen, kan voor de betrokken ambtenaar rechten noch verplichtingen scheppen.

Een mededeling van een afwikkelingsbureau betreffende een verzoek om vergoeding van ziektekosten, waaruit blijkt dat later een beslissing zal worden genomen, vormt geen bezwarend besluit in de zin van voormelde bepaling.

2. De niet-inachtneming van de termijnen van artikel 90, lid 2, Ambtenarenstatuut staat niet in de weg aan de ontvankelijkheid van een voorafgaande administratieve klacht of van het beroep tegen de afwijzing van deze klacht, wanneer sprake is van verschoonbare dwaling.

Waar het gaat over beroepstermijnen, die van openbare orde zijn en waarover partijen noch de rechter naar believen kunnen beschikken, moet het begrip verschoonbare dwaling beperkend worden uitgelegd, zodat het slechts betrekking kan hebben op uitzonderlijke omstandigheden, met name wanneer de betrokken instelling zich aldus heeft gedragen, dat dit gedrag alleen of in doorslaggevende mate bij een burger te goeder trouw, die alle zorgvuldigheid aan de dag legt die van een persoon met normale kennis van zaken mag worden verwacht, tot een begrijpelijk misverstand heeft geleid. In een dergelijk geval kan de administratie namelijk geen beroep doen op haar eigen miskenning van het rechtszekerheids- en het vertrouwensbeginsel die de oorzaak was van de dwaling van de burger.

Van een verschoonbare dwaling, die de beroepstermijn niet doet ingaan, is sprake wanneer binnen de in het Statuut vastgestelde termijn een klacht wordt ingediend bij een onbevoegde dienst, op grond van onjuiste inlichtingen verstrekt door deze dienst, die zich ertoe heeft beperkt de klacht te retourneren zonder ze door te zenden naar de bevoegde dienst, waar zij dus te laat is ingekomen.

3. De kosten voor bijzondere lessen van psychopedagogische aard, in het kader van een gespecialiseerd onderwijsprogramma van een school, dat niet is ontwikkeld of uitgevoerd door personen die voldoen aan de wettelijke voorwaarden om de geneeskunde of een paramedisch beroep uit te oefenen dan wel door een naar behoren erkend medisch of paramedisch instituut, kunnen niet worden beschouwd als medische kosten die in aanmerking komen voor vergoeding krachtens artikel 72, lid 1, Ambtenarenstatuut.

4. Artikel 20 van de regeling inzake de ziektekostenverzekering heeft tot doel, in het kader van het gemeenschappelijk stelsel een pragmatische en efficiënte afwikkeling van de verzoeken om vergoeding mogelijk te maken. De verdeling van de aanvragen over de verschillende afwikkelingsbureaus heeft een louter geografisch karakter en impliceert geen bevoegdheids- of taakverdeling tussen de afwikkelingsbureaus. Wanneer dus een bij een afwikkelingsbureau ingediende aanvraag om terugbetaling naar een ander bureau is doorgestuurd om vertraging van de afwikkeling te voorkomen, tast zulks de regelmatigheid van het naar aanleiding van het verzoek om terugbetaling vastgestelde besluit niet aan.

5. Het inleidend verzoekschrift moet een summiere uiteenzetting van de aangevoerde middelen bevatten. Dit betekent, dat in het verzoekschrift duidelijk moet worden gemaakt wat het middel inhoudt waarop het beroep is gebaseerd, en dat de enkele vermelding daarvan in abstracto niet voldoet aan de eisen van het Statuut en van het Reglement voor de procesvoering.

Aangezien in de loop van het geding geen nieuwe middelen mogen worden voorgedragen, mag een middel waarvan in het verzoekschrift geen summiere uiteenzetting is gegeven, in repliek niet worden gepreciseerd.

6. Het tot aanstelling bevoegd gezag moet bij elk verzoek om vergoeding van ziektekosten in het licht van de feitelijke en juridische gegevens die de betrokkene heeft verschaft, nagaan of aan de voorwaarden voor vergoeding op grond van artikel 72, lid 1, Ambtenarenstatuut is voldaan, en is daarbij niet gebonden aan een eerder besluit op basis van andere of minder volledige gegevens.

De omstandigheid dat de administratie ermee heeft ingestemd bepaalde door een ambtenaar gemaakte ziektekosten ten laste van het gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering te brengen, verleent de betrokkene dus geen recht op toekomstige vergoeding van soortgelijke kosten, aangezien de administratie hem geen concrete toezeggingen heeft gedaan.

7. Het recht op bescherming van het gewettigd vertrouwen komt toe aan elke particulier die zich in een situatie bevindt waaruit blijkt, dat de gemeenschapsadministratie bij hem gegronde verwachtingen heeft gewekt. Een ambtenaar kan zich evenwel niet op schending van het vertrouwensbeginsel beroepen wanneer de administratie hem geen welomschreven toezeggingen heeft gedaan.

8. De zorgplicht van de administratie ten opzichte van haar personeel is een weergave van het door het Ambtenarenstatuut geschapen evenwicht tussen de wederzijdse rechten en verplichtingen in de betrekkingen tussen het administratief gezag en de ambtenaren. Deze plicht brengt met name mee, dat dit gezag bij zijn beslissing over de situatie van een ambtenaar alle elementen in aanmerking moet nemen die zijn besluit kunnen beïnvloeden, en daarbij niet enkel rekening behoort te houden met het belang van de dienst, maar ook met dat van de betrokken ambtenaar. De bescherming van de rechten en belangen van de ambtenaren vindt echter steeds haar grenzen in de eerbiediging van de geldende regels.