NL
Jur isprudentie
ECLI:EU:F:2011 :196 1ARREST VAN H ET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN
(Eerste kamer)
15 december 2011
Zaak F-9/11
Verónica Sabbag A fota
tegen
Raad van de E uropese Un ie
„Openbare dienst — Ambtenaren — Beoordeling — Bevordering — Bevorderingsronde 2010 — 
Ontbreken van beoordelingsrapport”
Betreft: Beroep, ingesteld kra chtens artikel 270 V WEU, van toepassing op het EGA-Verdrag op 
grond van ar tikel 106 bis ervan, waarbij Sabbag Afota, ambtenaar v an de Raad, het 
Gerecht v raagt om n ietigverklaring van haar b eoordelingsrapport over de pe riode van 
1 januari 2008 t ot en me t 30 juni 2009 a lsmede van het besluit van de Raad o m haar i n 
het kad er van de bevorderingsronde 2010 n iet te bevorderen.
Beslissing:Het beroep w ordt verworpen. Verzoekster zal naast haar e igen ko sten de ko sten van de 
Raad dra gen.
Samenvatting
1. Ambtenaren — Beroep — Beroep tegen besluit tot afwijzing van klacht — Gevolg — Beroep tegen 
bestreden handeling — Uitzondering — Besluit dat gee n bevestigend besluit is
(Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91)
2. Ambtenaren — Bevordering — Vergelijking v an v erdiensten — Modaliteiten — 
Inaanmerkingneming van beoordelingsrapporten — Onvolledig persoonsdossier — Gevolgen
(Ambtenarenstatuut, art. 43 en 45)
3. Ambtenaren — Bevordering — Vergelijking van verdiensten — Beoordelingsbevoegdheid van 
administratie — Omvang — Elementen die in aa nmerking kunnen worden genomen
(Ambtenarenstatuut, art. 45, lid 1)
4. Ambtenaren — Bevordering — Vergelijking van verdiensten — Beoordelingsbevoegdheid van 
administratie — Rechterlijke toetsing — Grenzen
(Ambtenarenstatuut, art. 45)
5. Ambtenaren — Bevordering — Criteria — Verdiensten — Inaanmerkingneming van niveau van 
gedragen verantwoordelijkheden en talenkennis — Omvang
(Ambtenarenstatuut, art. 45)
2 ECLI:EU:F:2011 :196SAMENVATTING–ZAAKF-9/11
SABBAGAFOTA/RAAD
6. Ambtenaren — Bevordering — Klacht van niet-bevorderde k andidaat — Afwijzend besluit — 
Motiveringsplicht — Omvang — Ontoereikende mo tivering — Regularisatie tijdens contentieuze 
procedure — Voorwaarde
(Ambtenarenstatuut, art. 25, lid 2, 45 e n 90, lid 2)
1. Uit de artikelen 90 e n 91 v an het Statuut volgt da t het beroep da t een in het Statuut bedoeld 
persoon i nstelt tegen ee n besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag of tegen het verzuim van da t 
gezag om ee n in het Statuut voorgeschreven m aatregel te treffen, slechts on tvankelijk is indien de 
betrokkene eerst bij het tot aanstelling bevoegd gezag een klacht heeft ingediend en indien deze klacht 
althans gedeeltelijk uitdrukkelijk of stilzwijgend is afgewezen.
De ad ministratieve kl acht e n de uitdrukkelijke o f stilzwijgende afwijzing daar van vormen dus ee n 
onderdeel van ee n complexe procedure en zijn slechts een voorwaard e om beroep te ku nnen instellen 
bij de rechter. In deze omstandigheden heeft het beroep, zelfs indien dit formeel tegen de afwijzing van 
de klacht is gericht, t ot gevolg da t bij de rechter beroep w ordt ingesteld tegen het bezwarend besluit 
waartegen de klacht is ingediend, behalve w anneer de afwijzing van de klacht ee n andere strekking 
heeft da n di e van het besluit waartegen de klacht is ingediend. Het is imme rs m ogelijk da t een 
uitdrukkelijk besluit tot afwijzing van ee n kl acht, g elet op de inhoud ervan, het door de ve rzoeker 
bestreden besluit niet bevestigt. Dit is het geval wanneer het besluit tot afwijzing van de klacht ee n 
heronderzoek van de situatie van de ve rzoeker op basis van nieuwe gegevens rechtens en feitelijk 
bevat of het oorspronkelijke b esluit wijzigt of aanvult. In die gevallen vormt de afwijzing van de klacht 
een handeling die on derworpen is aan de controle van de rechter, die daar mee r ekening houdt bij de 
beoordeling van de wettigheid van het bestreden besluit, en deze handeling zelfs beschouwt als een 
bezwarend besluit dat in de plaats komt van laatstgenoemd besluit.
(cf. punten 24 e n 25)
Referentie:
Hof: 28 mei 1980 , Kuhner/Commissie, 33/79 e n 75/79, punt 9; 17 januari 1989 , Vainker/Parlement, 293 /87, punten 7 
en 8
Gerecht v an ee rste aa nleg: 12 december 2002 , Morello/Commissie, T-338/00 e n T-376/00, punt 35; 10 juni 2004 , 
Eveillard/Commissie, T-258/01, punt 31; 14 oktober 2004 , Sandini/Hof van Justitie, T-389/02, punt 49; 7 juni 2005 , 
Cavallaro/Commissie, T-375/02, punten 63-66; 25 oktober 2006 , Staboli/Commissie, T-281/04, punt 26
Gerecht v an d e Europese U nie: 9 december 2009 , Commissie/Birkhoff, T-377/08 P, punten 50-59 e n 64; 
21 september 2011 , Adjemian e.a./Commissie, T-325/09 P, punt 32
2. Het beoordelingsrapport vormt een onon tbeerlijke b eoordelingsfactor telkens wanneer de loopbaan 
van ee n ambtenaar i n aa nmerking wordt genomen me t het oo g op de vaststelling van ee n besluit 
betreffende zijn bevordering.
Dit betekent dat een bevorderingsprocedure on regelmatig is wanneer het tot aanstelling bevoegd gezag 
de verdiensten van de ka ndida ten niet heeft kunnen ve rgelijken, omdat de beoordelingsrapporten van 
één of mee rderen van hen door toedoen van de ad ministratie me t een aa nzienlijke ve rtraging zijn 
opgesteld.
ECLI:EU:F:2011 :196 3SAMENVATTING–ZAAKF-9/11
SABBAGAFOTA/RAAD
Een d ergelijke on regelmatigheid w ordt echter niet bestraft w anneer het on tbreken v an h et 
beoordelingsrapport ka n w orden gecompe nseerd d oor het bestaan van andere informatie over de 
verdiensten van de ambtenaar. Voor de nietigverklaring van de bevorderingen is voorts niet voldoende 
dat het dossier van ee n ka ndidaa t on regelmatig en on volledig is, tenzij wordt vastgesteld da t deze 
omstandigheid ee n beslissende invloed heeft kunnen hebben op de bevorderingsprocedure.
(cf. punten 42-44)
Referentie:
Hof: 18 december 1980 , Gratreau/Commissie, 156 /79 e n 51/80, punten 22 e n 24
Gerecht v an ee rste aa nleg: 19 september 1996 , Allo/Commissie, T-386/94, punt 38; Morello/Commissie, reeds 
aangehaald, punt 84, en aa ngehaalde rechtspraak; 8 maart 2006 , Lantzoni/Hof van Justitie, T-289/04, punt 62
3. Bij de beoordeling van de ve rdiensten van voor bevordering in aa nmerking ko mende ambtenaren 
houdt het tot aanstelling bevoegd gezag op grond van ar tikel 45, lid 1, van het Statuut voor de 
toekenning van ee n bevordering me t name r ekening me t de rapporten di e over de ambtenaren zijn 
uitgebracht, h et gebruik, in de uitoefening van hun ambt, van andere talen da n de taal waarvoor zij 
van ee n grondige ke nnis blijk hebben gegeven, en zo no dig me t het niveau van de gedragen 
verantwoordelijkheden. In het licht v an deze dri e elementen m oet dat gezag de ve rdiensten van de 
voor bevordering in aa nmerking ko mende ambtenaren ve rgelijken. Wanneer de ve rdiensten van de 
voor bevordering in aa nmerking ko mende ambtenaren op basis van de dri e in artikel 45, lid 1, van het 
Statuut uitdrukkelijk genoemde elementen gelijk zijn, kan da t gezag echter subsidiair a ndere elementen 
in aa nmerking nemen, zoals de leeftijd van de kandida ten en hun anciënniteit in de rang of de dienst.
De aldus aan de ad ministratie toegekende ruime b eoordelingsbevoegdheid w ordt echter begrensd door 
het vereiste da t de ve rgelijking van de ve rdiensten van de ka ndida ten me t zorg en on partijdig moet 
geschieden, in het belang van de dienst en overeenkomstig het beginsel van gelijke b ehandeling. In de 
praktijk m oet deze ve rgelijking op voet van gelijkheid en op basis van ve rgelijkbare informatie en 
inlichtingen plaatsvinden.
(cf. punten 53, 55 e n 60)
Referentie:
Gerecht van ee rste aanleg: 15 september 2005 , Casini/Commissie, T-132/03, punt 53, en aa ngehaalde rechtspraak
Gerecht v oor ambtenarenzaken: 7 november 2007 , Hinderyckx/Raad, F-57/06, punt 45; 5 mei 2010 , Bouillez 
e.a./Raad, F-53/08, punt 50
4. Het tot aanstelling bevoegd gezag beschikt voor de ve rgelijking van de ve rdiensten van de voor 
bevordering in aa nmerking ko mende ambtenaren over ee n ruime b eoordelingsbevoegdheid e n de 
controle van de Unierechter moet zich beperken tot de vraag of de ad ministratie, gelet op de wegen 
en m iddelen die haar t ot haar oo rdeel kon den brengen, binnen redelijke g renzen is gebleven en niet 
een ke nnelijk on juist gebruik van haar b evoegdheid heeft gemaakt. D e rechter kan zijn oo rdeel over 
de kw alificaties en de verdiensten van de ka ndida ten dus niet in de plaats stellen van da t van het tot 
aanstelling bevoegd gezag.
(cf. punt 54)
Referentie:
Gerecht van ee rste aanleg: Casini/Commissie, reeds aangehaald, punt 52, en aa ngehaalde rechtspraak
4 ECLI:EU:F:2011 :196SAMENVATTING–ZAAKF-9/11
SABBAGAFOTA/RAAD
5. Wat het criterium van het niveau van de gedragen ve rantwoordelijkheden betreft, bij de vergelijking 
van de verdiensten van de voor bevordering in aanmerking ko mende ambtenaren wordt dit niveau niet 
hoofdzakelijk bepaald door de omvang van de uitgeoefende leidinggevende taken, daar ee n ambtenaar 
een hoog niveau van ve rantwoordelijkheden ka n dra gen, zonder talrijke on dergeschikten te hebben en, 
omgekeerd, ee n a mbtenaar vee l on dergeschikten ka n h ebben z onder b ijzonder vee l 
verantwoordelijkheden te dra gen.
Wat het criterium van de talenkennis betreft zij bovendien opgemerkt da t een ambtenaar w eliswaar 
kan beklemtonen da t hij mee rdere werktalen beheerst, doch di t niet wegneemt da t, zoals uit de 
bewoordingen van ar tikel 45 v an het Statuut volgt, bij de ve rgelijking van de ve rdiensten rekening 
moet worden gehouden me t het gebruik van de talen, en niet me t de kennis ervan.
(cf. punten 58 e n 59)
Referentie:
Gerecht van de Europese Unie: 16 december 2010 , Raad/Stols, T-175/09 P, punt 48
6. Het tot aanstelling bevoegd gezag is weliswaar n iet gehouden, de bevorderingsbesluiten te motiveren 
jegens de niet-bevorderde kandida ten, doch het is wel verplicht, z ijn besluit tot afwijzing van ee n door 
een niet-bevorderde ambtenaar i ngediende klacht me t redenen te omkleden, waarbij de motivering van 
dit afwijzend besluit wordt geacht samen te vallen me t die van het besluit waartegen de klacht w as 
gericht. D e toereikendheid van de motivering moet overigens worden beoordeeld aa n de hand van de 
wezenlijke elementen van het betoog waarop de instelling antwoordt.
Voor zover het tot aanstelling bevoegd gezag een begin van ee n motivering heeft verstrekt, ku nnen in 
de loop van het geding nadere preciseringen worden gegeven.
(cf. punten 62, 63 e n 65)
Referentie:
Hof: 7 februari 1990 , Culin/Commissie, C-343/87, punt 13
Gerecht van ee rste aanleg: 3 oktober 2006 , Nijs/Rekenkamer, T-171/05, punt 42; 4 juli 2007 , Lopparelli/Commissie, 
T-502/04, punt 77
Gerecht voor ambtenarenzaken: Hinderyckx/Raad, reeds aangehaald, punt 32