Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Beroep wegens niet-nakoming – Voorwerp van geschil – Vaststelling tijdens precontentieuze procedure

(Art. 226 EG)

2. Milieu – Instandhouding van natuurlijke habitats en wilde flora en fauna – Richtlijn 92/43 – Specialebeschermingszones – Verplichtingen van lidstaten

(Richtlijn 92/43 van de Raad, art. 6, lid 3)

3. Milieu – Instandhouding van natuurlijke habitats en wilde flora en fauna – Richtlijn 92/43 – Specialebeschermingszones – Verplichtingen van lidstaten

(Richtlijn 92/43 van de Raad, art. 6, leden 3 en 4)

4. Milieu – Instandhouding van natuurlijke habitats en wilde flora en fauna – Richtlijn 92/43 – Bescherming van soorten

(Richtlijn 92/43 van de Raad, art. 12, lid 1, sub d)

5. Milieu – Instandhouding van natuurlijke habitats en wilde flora en fauna – Richtlijn 92/43 – Bescherming van soorten

(Richtlijn 92/43 van de Raad, art. 16)

6. Milieu – Instandhouding van natuurlijke habitats en wilde flora en fauna – Richtlijn 92/43 – Bescherming van soorten

(Richtlijn 92/43 van de Raad, art. 12, 13 en 16)

7. Lidstaten – Verplichtingen – Uitvoering van richtlijnen – Niet-nakoming

(Art. 249, derde alinea, EG)

Samenvatting

1. Het voorwerp van een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG wordt afgebakend door de precontentieuze procedure die in deze bepaling is neergelegd, zodat het verzoekschrift niet op andere bepalingen kan berusten dan die welke tijdens die procedure zijn genoemd. Dit vereiste kan evenwel niet zo ver gaan, dat er in alle gevallen een volmaakte overeenstemming moet bestaan tussen de nationale bepalingen die in het met redenen omklede advies worden genoemd, en die welke in het verzoekschrift worden vermeld. Wanneer tussen deze twee fasen van de procedure een wetswijziging heeft plaatsgevonden, is het immers voldoende dat het stelsel dat met de in de precontentieuze procedure gewraakte wetgeving was ingevoerd, in zijn geheel bezien in stand is gelaten door de nieuwe maatregelen die de lidstaat na het uitbrengen van het met redenen omklede advies heeft vastgesteld en die in het kader van het beroep in geding worden gebracht.

(cf. punt 27)

2. Artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, doet het vereiste van een passende beoordeling van de gevolgen van een plan of project dat niet direct verband houdt met of nodig is voor het beheer van een gebied als specialebeschermingzone afhangen van de voorwaarde dat de waarschijnlijkheid of het risico bestaat dat dit plan of project significante gevolgen heeft voor het betrokken gebied. Gelet op inzonderheid het voorzorgsbeginsel bestaat dit risico wanneer op basis van objectieve gegevens niet kan worden uitgesloten dat het plan of project significante gevolgen heeft voor het betrokken gebied.

De voorwaarde waarvan de beoordeling van de gevolgen van een plan of project voor een bepaald gebied afhangt, laat derhalve niet toe om bepaalde categorieën projecten daaraan te onttrekken op basis van criteria die niet kunnen waarborgen dat deze projecten geen significante gevolgen kunnen hebben voor beschermde gebieden.

(cf. punten 40‑41)

3. Het door een nationale regeling opgezette stelsel, op basis waarvan voor inrichtingen die emissies veroorzaken, een vergunning slechts kan worden geweigerd indien de emissies bijzondere gevolgen lijken te kunnen hebben voor een beschermd gebied binnen de invloedssfeer van deze inrichtingen zoals die is gedefinieerd aan de hand van onder meer algemene, met de inrichtingen verband houdende criteria, waarborgt niet dat artikel 6, leden 3 en 4, van richtlijn 92/43 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna wordt nagekomen, aangezien dit stelsel niet waarborgt dat projecten of plannen betreffende deze inrichtingen die emissies veroorzaken, geen beschermde gebieden buiten de invloedssfeer daarvan treffen.

(cf. punten 50‑51)

4. Artikel 12, lid 1, sub d, van richtlijn 92/43 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, dat het verbod op beschadiging of vernieling van de voortplantings‑ en rustplaatsen stelt, ziet niet alleen op opzettelijke handelingen, maar ook op handelingen die dat niet zijn. Door het in deze bepaling gestelde verbod niet te beperken tot opzettelijke handelingen, anders dan hij heeft gedaan voor de sub a tot en met c van deze bepaling bedoelde handelingen, heeft de communautaire wetgever zijn wil te kennen gegeven, de voortplantings‑ of rustplaatsen een verhoogde bescherming te bieden tegen handelingen die beschadiging of vernieling ervan veroorzaken. Gelet op het belang van de door de richtlijn nagestreefde doelstellingen van bescherming van de biologische diversiteit is het niet onevenredig dat het in artikel 12, lid 1, sub d, gestelde verbod niet beperkt is tot opzettelijke handelingen.

(cf. punt 55)

5. Voorziet niet in een rechtskader dat in overeenstemming is met de door artikel 16 van richtlijn 92/43 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna opgezette afwijkingsregeling, de nationale bepaling die het toestaan van de afwijkingen niet afhankelijk stelt van de vervulling van alle in artikel 16 neergelegde voorwaarden, maar als enige voorwaarde voor het toestaan van deze afwijkingen stelt dat daarbij geen dieren, met inbegrip van hun nest‑, broed‑, woon‑ of toevluchtsplaatsen, en planten van bijzonder beschermde soorten opzettelijk worden verstoord.

Ook al is voor de in de richtlijn neergelegde afwijkingen van de verboden een bestuurlijk besluit noodzakelijk dat de bevoegde instanties vaststellen met inachtneming van de voorwaarden die artikel 16 voor het toestaan van afwijkingen stelt, blijft het nationale rechtskader in strijd met de door de richtlijn opgezette regeling

(cf. punt 61)

6. De artikelen 12, 13 en 16 van richtlijn 92/43 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna vormen een coherent geheel van normen, dat een strikt systeem van bescherming van de dier‑ en plantensoorten beoogt te waarborgen.

Waarborgt geen dergelijk systeem de nationale bepaling die bij het vermelden van de gevallen waarin het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen verboden is, niet duidelijk, specifiek en strikt ziet op de in de artikelen 12 en 13 van de richtlijn gestelde verboden op aantasting van de beschermde soorten.

(cf. punten 66‑67)

7. Met het oog op de juiste uitvoering van een richtlijn is het in een lidstaat geldende rechtskader, waarin met het gemeenschapsrecht strijdige bepalingen van de deelstaten en een federale bepaling die daarmee in overeenstemming is, naast elkaar bestaan, niet geschikt om daadwerkelijk, duidelijk en nauwkeurig de volledige toepassing van de richtlijn te waarborgen.

(cf. punt 78)