ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
—

schending van het non-discriminatiebeginsel, aangezien het vaartuig Marta Lucia R, na zijn opname in de IATTC-IOO-lijst, automatisch in de EU-IOO-lijst is opgenomen, terwijl andere vaartuigen die op het grondgebied van de lidstaten actief zijn, slechts na een procedure op tegenspraak in de IATTC-IOO-lijst zouden zijn opgenomen;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 246/37

Beroep ingesteld op 9 juli 2010 — Internationaler Hilfsfonds/Commissie

(Zaak T-300/10)

()

2010/C 246/64

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Internationaler Hilfsfonds eV (Rosbach, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Kaltenecker, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— de beschikking van de Commissie van 29 april 2010 nietig verklaren voor zover zij verzoekster toegang weigert tot niet of slechts gedeeltelijk vrijgegeven documenten;

— verweerster verwijzen in de kosten van de procedure en in de kosten van verzoekster.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster komt op tegen de beschikking van de Commissie van 29 april 2010 waarbij haar tweede verzoek om toegang tot bescheiden betreffende de LIEN-overeenkomst 97-2011, waartoe geen toegang was verleend, gedeeltelijk is afgewezen.

Ter ondersteuning van haar beroep stelt verzoekster in wezen dat de Commissie niet gerechtigd was haar toegang tot de opgevraagde documenten te weigeren op grond van de in artikel 4 van verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) opgenomen uitzonderingen betreffende de bescherming van het besluitvormingsproces en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer en de integriteit van het individu. In dit verband wordt ook aangevoerd dat een hoger openbaar belang openbaarmaking van de nog niet toegankelijk gemaakte documenten gebiedt.

(1) Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).
Bovendien zijn de betrokken verordeningen vastgesteld op basis van een onjuiste rechtsopvatting doordat is geconcludeerd dat de bijkomende opmerkingen van de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid over verzoeksters aanvragen van 4 december 2009 geen advies of geen deel van een advies vormden zoals bedoeld in artikel 16 van verordening (EG) nr. 1924/2006.
—

schending van het recht op een doeltreffende voorziening in rechte, aangezien verzoeker niet in kennis is gesteld van de hem ter beschikking staande rechtsmiddelen;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 209/40

Beroep ingesteld op 18 mei 2010 — Commissie/EU Research Projects

(Zaak T-220/10)

()

2010/C 209/62

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: N. Bambara, gemachtigde, en C. Erkelens, advocaat)

Verwerende partij: EU Research Projects Ltd (Hungerford, Verenigd Koninkrijk)

Conclusies

— verweerster veroordelen tot terugbetaling aan de Commissie van een bedrag van 102 039,32 EUR, vermeerderd met 4, 80 % rente vanaf 28 december 2006 tot het tijdstip van betaling van het verschuldigde bedrag, en

— verwerende partij verwijzen in de kosten, met inbegrip van die van de Commissie.

Middelen en voornaamste argumenten

De Commissie vordert in het kader van het onderhavige beroep krachtens artikel 272 VWEU terugbetaling van hetgeen zij verweerster te veel heeft betaald, namelijk 102 039,32 EUR, vermeerderd met 4,80 % rente vanaf het tijdstip waarop de schuld is ontstaan, dat wil zeggen vanaf 28 december 2006.

In het kader van het vijfde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (1998 — 2002) heeft de Commissie onder meer met verweerster een „overeenkomst voor projecten inzake onderzoek en technologische ontwikkeling” gesloten, dat nummer IST-2001-34850 droeg. Het bedrag dat verzoekster op grond van deze overeenkomst vordert, is gelijk aan het verschil tussen het aan verweerster betaalde voorschot en de totale kosten waarvan verzoekster overeenkomstig de relevante bepalingen van de overeenkomst heeft erkend dat zij voor vergoeding in aanmerking komen. Deze vordering berust op het feit dat verweerster heeft verzocht om zich uit het project terug te trekken en de relevante contractuele verplichtingen niet is nagekomen.

Ter ondersteuning van haar vordering voert de Commissie één middel aan. Verweerster is haar contractuele verplichtingen niet nagekomen door de Commissie niet het verschil terug te betalen tussen de door deze laatste aan haar verschuldigde financiële bijdrage en het totale bedrag van het voorschot dat zij reeds heeft ontvangen. De financiële bijdrage waarop verweerster recht heeft, is kleiner dan het totale bedrag dat verzoekster als voorschot heeft betaald. Bovendien kunnen volgens het Belgische recht, dat op de overeenkomst van toepassing is, onverschuldigde betalingen worden teruggevorderd. Bijgevolg dient verweerster het verschuldigde bedrag te betalen.
—

de inschrijvingsaanvraag voor gemeenschapsmerk nr. 8235202 „ID SOLUTIONS” in te willigen voor „Papier, karton en hieruit vervaardigde producten voor zover niet begrepen in andere klassen; drukwerken; boekbinderswaren; foto’s; schrijfbehoeften; kleefstoffen voor kantoorgebruik of voor de huishouding; materiaal voor kunstenaars; penselen; schrijfmachines en kantoorartikelen (uitgezonderd meubelen); leermiddelen en onderwijsmateriaal (uitgezonderd toestellen); plastic materialen voor verpakking, voor zover niet begrepen in andere klassen; drukletters; clichés” van klasse 16;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 209/44

Beroep ingesteld op 26 mei 2010 — Vuitton Malletier/BHIM — Friis Group International (Weergave van sluitmechanisme)

(Zaak T-237/10)

()

2010/C 209/68

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Louis Vuitton Malletier SA (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: P. Roncaglia, G. Lazzeretti, M. Boletto en E. Gavuzzi, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Friis Group International ApS (Kopenhagen, Denemarken)

Conclusies

— de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 24 februari 2010 in zaak R 1590/2008-1 vernietigen, voor zover daarbij gemeenschapsmerk nr. 3693116 is nietig verklaard voor de waren van de klassen 9, 14 en 18;

— verweerder verwijzen in de kosten van de procedure; en

— de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten die verzoekster zijn opgekomen voor de kamer van beroep en de nietigheidsafdeling, indien zij tussenkomt in deze zaak.

Middelen en voornaamste argumenten

Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: beeldmerk dat een sluitmechanisme weergeeft voor waren van de klassen9, 14 18 en 25 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 3693116

Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: de partij die nietigverklaring vordert heeft haar vordering gebaseerd op absolute nietigheidsgronden overeenkomstig artikel 52, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad

Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring van het gemeenschapsmerk

Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke toewijzing van het beroep

Aangevoerde middelen: verzoekster voert twee middelen aan ter ondersteuning van haar beroep.

In het kader van haar eerste middel stelt verzoekster dat de bestreden beslissing artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad schendt doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat deze bepaling van toepassing is op het litigieuze gemeenschapsmerk met betrekking tot de waren van de klassen 9, 14 en 18. In het bijzonder heeft de kamer van beroep: (i) blijk gegeven van een onjuiste opvatting door bij de beoordeling van het onderscheidend vermogen van het litigieuze merk ervan uit te gaan dat dit merk bestaat in de vorm van de betrokken waren, en (ii) ten onrechte geoordeeld dat er geen sprake was van onderscheidend vermogen van huis uit.

Met haar tweede middel voert verzoekster aan dat de bestreden beslissing artikel 52, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad schendt, doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat deze bepaling niet van toepassing was op het onderhavige geval.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 195/28

Beroep ingesteld op 18 mei 2010 — Banco Santander/Commissie

(Zaak T-227/10)

2010/C 195/43

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Banco Santander, SA (Santander, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, M. Muñoz de Juan, R. Calvo Salinero, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— artikel 1, lid 1, van de bestreden beschikking nietig verklaren voor zover daarin wordt verklaard dat artikel 12, lid 5, van de Texto Refundido de la Ley del Impuesto sobre Sociedades (gecodificeerde versie van de Spaanse wet op de vennootschapsbelasting; hierna: „TRILS”) elementen van staatssteun bevat;

— subsidiair, artikel 1, lid 1, van de bestreden beschikking nietig verklaren voor zover daarin wordt verklaard dat artikel 12, lid 5, TRLIS elementen van staatssteun bevat wanneer het van toepassing is op verkrijgingen van deelnemingen die de verwerving van controle inhouden;

— subsidiair, artikel 4 van de bestreden beschikking nietig verklaren voor zover daarin wordt bepaald dat het bevel tot terugvordering geldt voor verrichtingen van vóór de publicatie in het PBEU van de eindbeschikking waarop het onderhavige beroep betrekking heeft, en

— de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

De in casu aan de orde zijnde beschikking is dezelfde als die welke aan de orde is in de zaken T-219/10, Autogrill España/Commissie, T-221/10, Iberdrola/Commissie en T-225/10, Banco Bilbao Vizcaya Argentaria/Commissie.

De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke in het kader van die zaken zijn aangevoerd.

Concreet is blijk gegeven van onjuiste opvattingen van het recht bij de juridische kwalificatie van de maatregel als staatssteun, bij de bepaling van de begunstigde van die maatregel en bij de vaststelling van de uiterlijke datum om het gewettigd vertrouwen te erkennen. Dit laatste middel wordt aangevoerd omdat de bestreden beschikking het bestaan van gewettigd vertrouwen erkent, maar tegelijkertijd een onderscheid maakt tussen verrichtingen die hebben plaatsgevonden vanaf de inwerkingtreding van de maatregel tot aan de datum van bekendmaking van het besluit waarbij de formele onderzoeksprocedure is ingeleid, en verrichtingen die nadien hebben plaatsgevonden.
C 161/47

Beroep ingesteld op 7 april 2010 — Evropaïki Dynamiki/Commissie

(Zaak T-167/10)

(2010/C 161/75)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis en M. Dermitzakis, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— besluit SG.E.3/FM/psi — Ares (2010) 43764 van 27 januari 2010 van het secretariaat-generaal betreffende de afwijzing van haar verzoek om herziening nietig verklaren, waarmee zij overeenkomstig verordening (EG) nr. 1049/2001 heeft verzocht om herziening van het standpunt dat het directoraat-generaal Informatica bij brief van 18 september 2009 had ingenomen naar aanleiding van verzoeksters oorspronkelijke verzoek van 14 augustus 2009 om toegang tot alle verzoeken om prijsopgaven voor perceel 3A ESP-DESIS;

— besluit SG.E.3/FM/MIB/rc/psi — Ares (2010) 131966 van het secretariaat-generaal van 11 maart 2010 betreffende de afwijzing van haar verzoek om herziening nietig verklaren, waarmee zij overeenkomstig verordening (EG) nr. 1049/2001 heeft verzocht om herziening van de standpunten die het directoraat-generaal (DG) Informatica, het Publicatiebureau van de Europese Unie (OP, voorheen: OPOCE) en het DG Budget in hun respectieve brieven van 11 december 2009 hadden ingenomen naar aanleiding van verzoeksters oorspronkelijke verzoek van 9 oktober 2009 om toegang tot alle verzoeken om prijsopgaven voor alle percelen van de overeenkomsten ESP, ESP DIMA en ESP-DESIS (behandeld door DG Informatica), de kaderovereenkomsten van het OPOCE nrs. 6011, 6102, 6103, 6020, 10042, 6121, 6031, 10030 en de kaderovereenkomst van DG Budget nr. BUDG/O101;

— de Commissie verwijzen in de verzoeksters procedurele en andere kosten in verband met haar vordering, ook indien de onderhavige vordering wordt afgewezen.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van haar vorderingen betoogt verzoekster dat de Commissie inbreuk heeft gemaakt op verordening nr. 1049/2001 door geen concreet en individueel onderzoek van de in het verzoek om toegang genoemde documenten te verrichten, teneinde te boordelen of de aangevoerde uitzonderingen toepassing vonden dan wel of gedeeltelijke toegang kon worden toegestaan. Voorts moeten de door de Commissie aangevoerde rechtvaardigingsgronden betreffende de bescherming van het economische beleid van de EU, de bescherming van de commerciële belangen en redenen van openbare veiligheid volgens verzoekster volledig ongefundeerd worden verklaard, omdat de redenen waarop de Commissie zich baseert, algemeen en abstract van aard zijn en niet aantonen dat de Commissie een specifiek en individueel onderzoek van de verlangde documenten heeft verricht.
—

de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep, ingeval zij in de onderhavige procedure als interveniënte zou tussenkomen, verwijzen in de kosten van de procedure, verzoeksters kosten voor de kamer van beroep daaronder begrepen.
—

Ten derde komen verzoeksters op tegen de kwalificatie van de maatregel als staatssteun, in de mening dat het niet voldoende is te stellen dat landbouwcoöperaties die hun werkzaamheden niet 100 % met hun vennoten uitoefenen (zuiver onderlinge coöperatie) een „voordeel” genieten omdat zij fiscaal anders worden behandeld dan vennootschappen, waarbij wordt voorbijgegaan aan het feit dat coöperaties en kapitaalvennootschappen zich niet in een feitelijk of juridisch vergelijkbare situatie bevinden. Bovendien, zelfs indien deze vergelijking wordt aanvaard – quod non – houdt het belastingstelsel voor coöperaties geen voordeel in, maar vertoont het verschillen op grond van de opzet en de aard van het Spaanse belastingstelsel, zoals de Commissie zelf heeft erkend in de oorspronkelijke beschikking, die het arrest van 12 december 2006 op dit punt ongemoeid heeft gelaten.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 148/47

Beroep ingesteld op 8 april 2010 — Barilla/BHIM — Brauerei Schlösser (ALIXIR)

(Zaak T-157/10)

2010/C 148/76

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Barilla G. e R. Fratelli SpA (Parma, Italië) (vertegenwoordigers: A. Colmano, G. Sironi en A. Vanzetti, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Braurei Schlösser GmbH (Düsseldorf, Duitsland)

Conclusies

— vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 25 januari 2010 in zaak R 820/2009-2;

— afwijzing van de oppositie die door de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep is ingesteld tegen inschrijving van het betrokken gemeenschapsmerk;

— subsidiair, verwijzing van de zaak naar verweerder voor afwijzing van de oppositie, en

— verwijzing van verweerder en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „ALIXIR” voor waren van onder meer klasse 32

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Oppositiemerk of -teken: Duits woordmerk „Elixeer” voor waren van klasse 32

Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie in haar geheel

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat er gevaar voor verwarring van de betrokken merken bestond.
—

subsidiair, schending van artikel 24 van verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988, gelezen in samenhang met het huidige artikel 4, lid 3, VEU (beginsel van loyale samenwerking), doordat de correctie door extrapolatie is toegepast ondanks het feit dat er geen tekortkomingen in het stelsel van beheer van, controle op of audit van de gewijzigde overeenkomsten aan het licht zijn gekomen, nu de voor het beheer bevoegde organen de Spaanse wettelijke regeling toepasten, met betrekking waartoe het Hof van Justitie van de Europese Unie niet heeft geoordeeld dat zij in strijd is met het recht van de Europese Unie. De naleving van het nationale recht door de beheerders kan — ook al leidt dit mogelijkerwijs tot de vaststelling door de Commissie van onregelmatigheden of concrete inbreuken op het recht van de Europese Unie — niet als basis dienen voor een extrapolatie wegens inefficiëntie van het stelsel van beheer, wanneer het Hof van Justitie niet heeft vastgesteld dat de door die organen toegepaste wet in strijd is met het recht van de Europese Unie en de Commissie geen niet-nakomingsprocedure krachtens artikel 258 VWEU heeft ingeleid;
—

de Commissie heeft de verplichting tot samenwerking geschonden die op de verhouding tussen haarzelf en de begunstigden van de financiering van toepassing dient te zijn, in die zin dat zij tot vaststellingen is gekomen en oordelen heeft geveld nog voordat zij de gevraagde antwoorden en verduidelijkingen van de Regio Puglia had ontvangen en onderzocht.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 113/73

Beroep ingesteld op 1 maart 2010 — Prionics/Commissie en EFSA

(Zaak T-112/10)

2010/C 113/107

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Prionics AG (vertegenwoordigers: H. Janssen en M. Franz, advocaten)

Verwerende partijen: Europese Commissie en Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA)

Conclusies

— de „Scientific Opinion on Analytical sensitivity of approved TSE rapid tests” van de EFSA en de Commissie nietig verklaren, voor zover daarin thans niet wordt aanbevolen om bij het toezicht op BSE gebruik te maken van twee door verzoeksters geproduceerde tests, de Prionics®-Check LIA en de Pronics®-Check PrioSTRIP;

— de EFSA en de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster komt op tegen het wetenschappelijke verslag van de EFSA van 10 december 2009 betreffende de analytische gevoeligheid van goedgekeurde snelle TSE-tests (hierna: „EFSA-verslag”). In dat verslag wordt onder meer aanbevolen, de analytische gevoeligheid van twee BSE-tests van verzoekster (Prionics®-Check LIA en Pronics®-Check PrioSTRIP) met geschikte experimenten opnieuw te beoordelen.

Tot staving van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

In het kader van het eerste middel betoogt verzoekster dat de beginselen van goed bestuur zijn geschonden, aangezien verweersters hun aanbeveling in het EFSA-verslag op een onjuiste beoordeling van de feiten en op tegenstrijdige informatie baseren.

In het kader van het tweede middel wordt schending gesteld van het beginsel van de rechten van verdediging in procedures die kunnen leiden tot een voor de betrokkenen bezwarende handeling. Voorts wordt dienaangaande aangevoerd dat er sprake is van schending van de algemene rechtsbeginselen van gelijke behandeling en van bescherming van het gewettigde vertrouwen, aangezien de EFSA, in strijd met haar eigen bekendgemaakte bestuursrechtelijke voorschriften, verzoekster niet de mogelijkheid heeft geboden om vóór de openbaarmaking van het EFSA-verslag te worden gehoord.

In de derde plaats betoogt verzoekster dat er sprake is van schending van de algemene rechtsbeginselen van gelijke behandeling en van bescherming van het gewettigde vertrouwen, aangezien de EFSA, in strijd met haar eigen bekendgemaakte bestuursrechtelijke voorschriften, in het EFSA-verslag niet heeft gewezen op de rechtsmiddelen die tegen dit verslag konden worden ingesteld.

Ten slotte voert verzoekster aan dat de fundamentele beginselen van beroepsvrijheid en van ondernemingsvrijheid zijn geschonden door de openbaarmaking van het EFSA-verslag niet af te wegen tegen de nadelige gevolgen daarvan voor verzoekster.
—

de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 9 december 2009 (zaak R 934/2009-2), waarvan kennis is gegeven op 21 december 2009, vernietigen voor zover daarbij gemeenschapsmerk „L112” (EU 002349728) is nietig verklaard voor de waren „farmaceutische en diergeneeskundige producten; medische producten om in te nemen; voedseladditieven voor medisch gebruik” van klasse 5; subsidiair, de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 9 december 2009 (zaak R 934/2009-2), waarvan kennis is gegeven op 21 december 2009, vernietigen voor zover daarbij gemeenschapsmerk „L112” (EU 002349728) is nietig verklaard voor de waren „medische producten om in te nemen; voedseladditieven voor medisch gebruik” van klasse 5; volstrekt subsidiair, de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 9 december 2009 (zaak R 934/2009-2), waarvan kennis is gegeven op 21 december 2009, vernietigen voor zover daarbij gemeenschapsmerk „L112” (EU 002349728) is nietig verklaard voor de waren „medische producten om in te nemen” van klasse 5;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 100/58

Beroep ingesteld op 8 februari 2010 — Victoria Sánchez/Parlement en Commissie

(Zaak T-61/10)

2010/C 100/86

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Fernando Marcelino Victoria Sánchez (Sevilla, Spanje) (vertegenwoordiger: N. Domínguez Varela, advocaat)

Verwerende partijen: Europees Parlement en Europese Commissie

Conclusies

— vaststellen dat het stilzitten van het Europees Parlement en de Commissie bij de beantwoording van het bij brieven van 6 oktober 2009 ingediende verzoek in strijd is met het gemeenschapsrecht, en de betrokken instellingen aanmanen om te reageren.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeker in de onderhavige zaak diende op 28 augustus 2008 bij de Commissie verzoekschriften van het Parlement een verzoekschrift in over een netwerk van corruptie dat in Spanje zou bestaan op het gebied van sociale zekerheid en volksgezondheid. Op 3 mei 2009 deelde de voorzitter van deze commissie hem mee dat zijn verzoekschrift niet verder werd behandeld.

Op 6 december 2009 richtte verzoeker een uitnodiging als bedoeld in artikel 265 VWEU aan het Europees Parlement en de Europese Commissie. Daarin verzocht hij:

— het Europees Parlement, de beslissing van de voorzitter van de Commissie verzoekschriften, waarvan hem op 3 mei 2009 kennis was gegeven, nietig te verklaren en te onderzoeken onder welke omstandigheden deze beslissing tot stand was gekomen;

— de Europese Commissie, ook een onderzoek naar de rechtsbedeling in Spanje te starten.

Aangezien verzoeker binnen de daartoe gestelde termijn geen antwoord ontving, heeft hij het onderhavige beroep wegens nalaten ingesteld.

Ter onderbouwing van zijn beroep voert verzoeker aan dat zijn grondrechten — met name het recht van petitie, het recht van gelijkheid voor de wet en het recht op non-discriminatie — zijn geschonden, alsmede dat in casu is voldaan aan de voorwaarden om de nalatigheid van de verwerende instellingen vast te stellen.