ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Ambtenaren - Beroep - Voorafgaande administratieve klacht - Termijnen - Van openbare orde

(Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91)

2. Ambtenaren - Beroep - Voorafgaande administratieve klacht - Niet tijdig betwist stilzwijgend besluit tot afwijzing van verzoek - Later uitdrukkelijk besluit - Bevestigend besluit - Verval van recht

(Ambtenarenstatuut, art. 90, lid 1, en 91)

Samenvatting

1. De in de artikelen 90 en 91 Ambtenarenstatuut bedoelde klacht- en beroepstermijnen, die zijn ingesteld ter verzekering van de duidelijkheid en zekerheid der rechtssituaties, zijn van openbare orde, zodat partijen of de rechter er niet vrijelijk over kunnen beschikken.

De omstandigheid dat een instelling niet erop heeft gewezen dat de klacht te laat was ingediend, kan het Gerecht niet ontslaan van zijn verplichting te verifiëren of de statutaire termijnen in acht zijn genomen.

2. Daar een uitdrukkelijk besluit tot afwijzing van een verzoek, dat afkomt na een stilzwijgend genomen besluit tot afwijzing van hetzelfde verzoek, een louter bevestigende handeling is, geeft het, nu een statutaire bepaling in die zin ontbreekt, de ambtenaar die het stilzwijgend genomen besluit tot afwijzing van zijn verzoek niet tijdig heeft betwist, niet de mogelijkheid de precontentieuze procedure voort te zetten door voor hem een nieuwe klachttermijn te doen ingaan. Daardoor zou immers afbreuk worden gedaan aan de rechtszekerheid, die verlangt dat de verzoeken en beroepen van de ambtenaren en personeelsleden van de Gemeenschappen door nauwkeurige, strikt te interpreteren regels worden beheerst.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Procedure - Inleidend verzoekschrift - Vormvereisten - Summiere uiteenzetting van middel rechtens - Nadere uitwerking in repliek - Argumenten van verweerder eerst in dupliek uiteengezet - Eerbiediging van beginsel van hoor en wederhoor

(' s Hofs Statuut-EEG, art. 19, eerste alinea; Reglement voor de procesvoering, art. 38, lid 1, sub c)

2. Ambtenaren - Pensioenen - Ouderdomspensioen - Berekening - Ambtenaar die vergoeding wegens beëindiging van dienst ontvangt - Verwerving van nieuwe rechten op ouderdomspensioen - Begrip

(Ambtenarenstatuut, art. 77; Verordening nr. 3518/85 van de Raad, art. 4, lid 7)

Samenvatting

1. Een middel tot nietigverklaring kan slechts in repliek nader worden uitgewerkt, indien het in het inleidend verzoekschrift summier was uiteengezet, zodat was voldaan aan de eisen van artikel 19, eerste alinea, van 's Hofs Statuut-EEG en artikel 38, lid 1, sub c, van het Reglement voor de procesvoering, die ertoe strekken de communautaire rechter in staat te stellen de wettigheid van de bestreden handeling te toetsen en de verweerder niet te beroven van de mogelijkheid zijn belangen doeltreffend te behartigen.

Dat de verweerder zijn argumenten met betrekking tot dit middel eerst in dupliek uiteenzet, vormt geen schending van het beginsel van hoor en wederhoor.

2. Artikel 4, lid 7, van verordening nr. 3518/85 tot vaststelling van bijzondere maatregelen betreffende de beëindiging van de dienst van ambtenaren van de Gemeenschappen in verband met de toetreding van Spanje en Portugal, dat uitgetreden ambtenaren in staat stelt "nieuwe rechten op ouderdomspensioen" te verwerven, maakt geen onderscheid tussen de twee hoofdelementen die volgens artikel 77 Ambtenarenstatuut de berekening van het ouderdomspensioen bepalen, te weten het aantal door de betrokkene verworven pensioenjaren en het basissalaris behorende bij zijn laatste rang en salaristrap.

Daaruit volgt, dat de periode waarin de ambtenaar die vrijwillig de dienst heeft beëindigd, de in de verordening voorziene vergoeding ontvangt en zijn bijdragen aan het pensioenstelsel van de Gemeenschappen blijft betalen, zowel in aanmerking kan worden genomen voor de verhoging van het aantal pensioenjaren als voor het volmaken van de termijn van een jaar waarin hij overeenkomstig artikel 77 Ambtenarenstatuut in zijn laatste rang en salaristrap ingedeeld moet zijn geweest opdat zijn pensioen op basis van het daarbij behorende salaris wordt berekend.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Ambtenaren - Beroep - Procesbelang - Beroep tot nietigverklaring van aanstelling van andere ambtenaar - Verzoeker niet benoembaar - Niet-ontvankelijkheid

(Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91)

Samenvatting

Een ambtenaar kan slechts krachtens de artikelen 90 en 91 van het Statuut tegen de aanstelling van een andere ambtenaar opkomen, wanneer hij persoonlijk belang heeft bij de nietigverklaring daarvan.

Dit is niet het geval wanneer de ambtenaar niet heeft gesolliciteerd, noch voldoet aan de in de kennisgeving van vacature gestelde vereisten, en dus geen aanspraak kan maken op de post waarop die aanstelling is geschied.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Mededinging - Mededingingsregelingen - Onderling afgestemde feitelijke gedraging - Bewijs van inbreuk - Bewijslast

(EEG-Verdrag, art. 85, lid 1)

2. Mededinging - Mededingingsregelingen - Overeenkomsten tussen ondernemingen en onderling afgestemde feitelijke gedragingen - Begrip - Wilsovereenstemming met betrekking tot toekomstig marktgedrag

(EEG-Verdrag, art. 85, lid 1)

3. Handelingen van de instellingen - Motivering - Verplichting - Draagwijdte - Beschikking tot toepassing van mededingingsregels

(EEG-Verdrag, art. 190)

Samenvatting

1. Wanneer de Commissie voldoende nauwkeurig en sluitend bewijsmateriaal heeft verzameld om de overtuiging te schragen, dat het gedrag van verscheidene ondernemingen enkel zijn verklaring kan vinden in het bestaan van een kartel of een onderling afgestemde feitelijke gedraging, staat het aan de betrokken ondernemingen om aan te tonen, dat hun gedrag op bevredigende wijze kan worden verklaard zonder dat een dergelijke schending van de krachtens artikel 85, lid 1, EEG-Verdrag op hen rustende verplichtingen behoeft te worden aangenomen.

2. Als een door artikel 85, lid 1, EEG-Verdrag verboden overeenkomst en onderling afgestemde feitelijke gedraging zijn te beschouwen periodieke bijeenkomsten van producenten, tijdens welke wilsovereenstemming wordt bereikt met betrekking tot prijsinitiatieven, maatregelen ter vergemakkelijking van de toepassing van die prijsinitiatieven en kwantitatieve verkoopdoelen.

3. De Commissie is krachtens artikel 190 EEG-Verdrag weliswaar gehouden, haar beschikkingen met redenen te omkleden met vermelding van de feitelijke en juridische gegevens waarvan de wettigheid van de maatregel afhangt en van de overwegingen die haar tot het nemen van haar beschikking hebben geleid, doch het is in het geval van een beschikking tot toepassing van de mededingingsregels niet vereist, dat zij ingaat op alle feitelijke en rechtspunten die door elke betrokkene tijdens de administratieve procedure zijn opgeworpen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Ambtenaren - Bezoldiging - Vijfjaarlijkse aanpassing - Salarisnabetaling - Recht op moratoire interessen - Geen recht bij gebreke van vaststaande of bepaalbare vordering

(Ambtenarenstatuut, art. 65)

2. Ambtenaren - Bezoldiging - Aanpassingscoëfficiënten - Vijfjaarlijkse aanpassing te laat vastgesteld - Dienstfout van administratie - Schade als gevolg van geldontwaarding - Oorzakelijk verband - Recht op compensatoire interessen

(Ambtenarenstatuut, art. 65, lid 2)

Samenvatting

1. Een verplichting moratoire interessen te betalen, is slechts denkbaar wanneer het bedrag van de hoofdvordering vaststaat, althans op grond van vaststaande objectieve gegevens kan worden bepaald. Aangezien de op grond van artikel 65 Ambtenarenstatuut aan de Raad toekomende bevoegdheid de bezoldigingen en pensioenen van de ambtenaren en andere personeelsleden aan te passen en de hierop van toepassing zijnde aanpassingscoëfficiënten vast te stellen, een zekere discretionaire bevoegdheid inhoudt, bestaat dus over de hoogte van die aanpassingen en coëfficiënten geen enkele zekerheid zolang de Raad die bevoegdheid niet heeft uitgeoefend en de desbetreffende verordening niet heeft vastgesteld, zodat, wanneer zulks niet het geval is, de achterstallige salarissen, zodra zij na de vaststelling van bedoelde verordening zonder ongerechtvaardigde vertraging worden uitbetaald, niet vergezeld behoeven te gaan van moratoire interessen.

2. Uit artikel 65, lid 2, Ambtenarenstatuut volgt, dat de besluiten tot wijziging van de op de salarissen van toepassing zijnde aanpassingscoëfficiënten zonder ongerechtvaardigde vertraging moeten worden genomen. Iedere niet te verontschuldigen vertraging bij de vaststelling van de regeling moet derhalve als een dienstfout worden beschouwd. Voor de vraag of een vertraging ongerechtvaardigd is, moet er rekening mee worden gehouden, dat de instellingen dienen te beschikken over een redelijke termijn, afhankelijk van de omstandigheden van het concrete geval en de ingewikkeldheid van het dossier, om hun voorstellen of besluiten uit te werken.

Wanneer een verordening tot wijziging van de aanpassingscoëfficiënten wordt vastgesteld na een voorbereidingsprocedure van ongerechtvaardigde, excessieve duur, kan de toepassing met terugwerkende kracht van deze verordening niet de schade compenseren die de betrokkenen hebben geleden als gevolg van het verlies aan koopkracht van de met enige jaren vertraging uitbetaalde achterstallige salarissen. Een dergelijke schade als gevolg van een aan de administratie te verwijten vertraging geeft recht op compenserende interessen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Ambtenaren - Terugvordering van het onverschuldigd betaalde - Voorwaarden - Onregelmatigheid van betaling - Kennis van betrokkene - Criteria

( Ambtenarenstatuut, artikel 85 )

Samenvatting

Een ambtenaar droeg, in de zin van artikel 85 van het Statuut, kennis van de onregelmatigheid van betalingen door de administratie uit hoofde van artikel 67, lid 1, wanneer hij, met name gelet op de hoge positie die hij in de communautaire administratie bekleedt, moest weten dat de communautaire school - en kindertoelagen die hem werden betaald, op grond van artikel 67, lid 2, niet konden cumuleren met een studietoelage die het kind van de betrokkene ontving krachtens een wet op de studiefinanciering van zijn land van herkomst, waarvan de strekking gelijk was aan de aan hem betaalde communautaire toelagen en duidelijk bleek uit de titel en de inhoud van de wet .
1)

Mits te allen tijde volledig wordt voldaan aan de vereisten van artikel 218, leden 2, 6 en 8, VWEU, staan de Verdragen er niet aan in de weg dat de Raad van de Europese Unie het besluit over de sluiting van het Verdrag van de Raad van Europa inzake het voorkomen en bestrijden van geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld (Verdrag van Istanbul) door de Europese Unie, met inachtneming van zijn reglement van orde, pas vaststelt nadat de lidstaten een “gemeenschappelijk akkoord” hebben bereikt om op de binnen hun bevoegdheden vallende gebieden gebonden te worden door dit verdrag. De Verdragen staan er daarentegen wel aan in de weg dat de Raad een extra stap toevoegt aan de in artikel 218 VWEU geregelde sluitingsprocedure door de vaststelling van het besluit over de sluiting van dat verdrag afhankelijk te maken van de voorafgaande constatering dat er sprake is van een dergelijk “gemeenschappelijk akkoord”.
—

voor zover deze overeenkomst — indien artikel 26 van deze overeenkomst aldus moet worden uitgelegd dat het de interne toepassing binnen de Europese Unie van het mechanisme voor geschillenbeslechting toestaat — onder meer in de definities van “investeerders” en “investering” in artikel 1 van de voorgenomen overeenkomst niet uitdrukkelijk in een specifieke regel of ontkoppelingsclausule voorziet waarin de niet-toepasselijkheid tussen de lidstaten van het algemene mechanisme van artikel 26 wordt vastgesteld?
Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 6 september 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Judecătoria Târgu-Mureş — Roemenië) –procedure ingeleid door Delgaz Grid SA

(Zaak C-95/22) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in strafzaken - Artikel 82 VWEU - Recht op informatie in strafprocedures - Recht op informatie over de beschuldiging - Richtlijn 2012/13/EU - Artikel 6, lid 1 - Toepassingsgebied - Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Effectieve rechterlijke bescherming - Klacht betreffende de buitensporig lange duur van de strafprocedure - Nationale regeling op grond waarvan een dergelijke klacht alleen kan worden ingediend door personen die de status van verdachte of beklaagde hebben - Artikel 267 VWEU - Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Kennelijke onbevoegdheid)

(2022/C 424/16)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Judecătoria Târgu-Mureş

Partij in de strafprocedure in het hoofdgeding

Delgaz Grid SA

Dictum

Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om te antwoorden op de vraag die de Judecătorie Târgu-Mureș (rechter in eerste aanleg Târgu-Mureș, Roemenië) bij beslissing van 28 januari 2022 heeft gesteld.

(1) Datum van indiening: 11.02.2022
C 35/21

Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 2 december 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Specializat Cluj (bijzondere rechter Cluj — Roemenië) — NC / Compania Naţională de Transporturi Aeriene Tarom SA

(Zaak C-229/22) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Luchtvervoer - Verordening (EG) nr. 261/2004 - Artikel 5, lid 1, onder c), iii) - Compensatie en bijstand aan luchtreizigers - Annulering van vluchten - Recht op compensatie bij aanbieding van een alternatief reisplan - Voorwaarden - Discrepantie tussen de verschillende taalversies van een Unierechtelijke bepaling - Alternatief reisplan waarbij de passagiers niet eerder dan één uur voor de geplande vertrektijd kunnen vertrekken)

(2023/C 35/24)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Tribunal Specializat Cluj

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: NC

Verwerende partij: Compania Naţională de Transporturi Aeriene Tarom SA

Dictum

Artikel 5, lid 1, onder c), iii), van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91

moet aldus worden uitgelegd dat

wanneer een vlucht wordt geannuleerd, de betrokken passagiers recht hebben op de in artikel 7 van die verordening bedoelde compensatie door de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert, tenzij de annulering hun minder dan zeven dagen voor de geplande vertrektijd wordt meegedeeld en die luchtvaartmaatschappij hun een alternatief reisplan aanbiedt dat hen in staat stelt niet eerder dan één uur voor de geplande vertrektijd te vertrekken en hun eindbestemming minder dan twee uur later dan de geplande aankomsttijd te bereiken.

(1) Datum van indiening: 29.3.2022.
Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 1 maart 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal — Ierland) — K.M. / Director of Public Prosecutions

(Zaak C-493/21) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Gemeenschappelijk visserijbeleid - Verordening (EG) nr. 1224/2009 - Controlesysteem dat de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid moet garanderen - Artikel 89 - Handhavingsmaatregelen - Artikel 90 - Strafrechtelijke sancties - Evenredigheidsbeginsel - Uitlegging van het arrest van 11 februari 2021, K. M. (Sancties opgelegd aan een scheepvaartkapitein) (C-77/20, EU:C:2021:112))

(2022/C 222/07)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

Court of Appeal

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: K.M.

In tegenwoordigheid van: Director of Public Prosecutions

Dictum

De artikelen 89 en 90 van verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad van 20 november 2009 tot vaststelling van een communautaire controleregeling die de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid moet garanderen, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 847/96, (EG) nr. 2371/2002, (EG) nr. 811/2004, (EG) nr. 768/2005, (EG) nr. 2115/2005, (EG) nr. 2166/2005, (EG) nr. 388/2006, (EG) nr. 509/2007, (EG) nr. 676/2007, (EG) nr. 1098/2007, (EG) nr. 1300/2008, (EG) nr. 1342/2008 en tot intrekking van verordeningen (EEG) nr. 2847/93, (EG) nr. 1627/94 en (EG) nr. 1966/2006, gelezen in het licht van het in artikel 49, lid 3, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde evenredigheidsbeginsel, moeten aldus worden uitgelegd dat het aan de nationale rechter staat om op basis van de beoordelingscriteria die het Hof heeft vastgesteld in zijn arrest van 11 februari 2021, K. M. (Sancties opgelegd aan een scheepvaartkapitein) (C-77/20, EU:C:2021: 112) te beoordelen of, gelet op de begane inbreuk en de ernst ervan, de verplichte inbeslagneming van alle aan boord van het betrokken vaartuig gevonden vangsten en al het daar aangetroffen vistuig evenredig is aan de verwezenlijking van het legitieme doel dat wordt nagestreefd met het verbod dat is neergelegd in artikel 32, lid 1, van verordening (EG) nr. 850/98 van de Raad van 30 maart 1998 voor de instandhouding van de visbestanden via technische maatregelen voor de bescherming van jonge exemplaren van mariene organismen, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 227/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 13 maart 2013, en om in voorkomend geval na te gaan of de werkingssfeer van het besluit tot inbeslagneming van vangsten en vistuig moet worden aangepast, gemoduleerd of gematigd.

(1) PB C 401 van 4.10.2021.
Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 13 december 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha (Spanje) — Servicio de Salud de Castilla-La Mancha (SESCAM) / BF

(Zaak C-151/21) (1)

(Door het EVV, de Unice en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Clausule 4 - Non-discriminatiebeginsel - Volksgezondheid - Berekening van anciënniteitstoelagen - Nationale regeling waarbij er voor het vaste personeel met een ambtenarenstatus bij de berekening van anciënniteitstoelagen geen rekening wordt gehouden met tijdvakken die overeenkomen met werkzaamheden die tijdelijk in een hogere beroepscategorie zijn verricht)

(2022/C 119/18)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Servicio de Salud de Castilla-La Mancha (SESCAM)

Verwerende partij: BF

Dictum

Clausule 4 van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de Unice en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen een nationale regeling die bepaalt dat een werknemer met een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd die tijdelijk werkzaamheden verricht in een hogere beroepscategorie dan de zijne, recht heeft op de driejaarlijkse anciënniteitstoelagen die overeenkomen met zijn beroepscategorie, ook al komen in het geval van een werknemer met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd die in dezelfde situatie verkeert, de driejaarlijkse anciënniteitstoelagen overeen met die van de beroepscategorie waarin hij daadwerkelijk werkzaamheden heeft verricht.

(1) Datum van indiening: 9.3.2021.
Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 26 maart 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal du travail de Liège — België) — VW / Federaal agentschap voor de opvang van asielzoekers (Fedasil)

(Zaak C-92/21) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Grenstoezicht, asiel en immigratie - Asielbeleid - Criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming - Verordening (EU) nr. 604/2013 (Dublin III) - Artikel 27 - Rechtsmiddelen tegen het overdrachtsbesluit - Opschortende karakter van het beroep - Artikel 29 - Werkwijzen en termijnen voor de overdracht - Normen voor de opvang van personen die om internationale bescherming verzoeken - Richtlijn 2013/33/EU - Artikel 18 - Nationale maatregel waarbij aan een asielzoeker ten aanzien van wie een overdrachtsbesluit is genomen, een plaats wordt toegewezen in een specifieke opvangstructuur waar de opgevangen personen worden begeleid bij de voorbereiding van hun overdracht)

(2021/C 289/28)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Tribunal du travail de Liège

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: VW

Verwerende partij: Federaal agentschap voor de opvang van asielzoekers (Fedasil)

Dictum

Artikel 27 van verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet ertegen verzet dat een lidstaat ten aanzien van een verzoeker die beroep heeft ingesteld tegen een besluit om hem over te dragen aan een andere lidstaat in de zin van artikel 26, lid 1, van deze verordening, maatregelen treft ter voorbereiding van deze overdracht, zoals de toewijzing van een plaats in een specifieke opvangstructuur waar de opgevangen personen worden begeleid bij de voorbereiding van hun overdracht.

(1) PB C 138 van 19.4.2021.
1)

Artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat het begrip “eigenlijk voorwerp van de overeenkomst” in de zin van deze bepaling de bedingen van een kredietovereenkomst omvat die bepalen dat de buitenlandse munteenheid de rekenmunt en de euro de betaalmunt is en die tot gevolg hebben dat het wisselkoersrisico bij de kredietnemer komt te liggen, aangezien in die bedingen een wezenlijk onderdeel van die overeenkomst wordt bepaald.
1)

Artikel 5 van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, en het vereiste van transparantie van contractuele bedingen moeten in het kader van een hypothecaire lening aldus worden uitgelegd dat zij de verkoper toestaan om in een dergelijke overeenkomst geen volledige definitie te geven van de referentie-index die wordt gehanteerd voor de berekening van een variabele rentevoet of om de consument vóór de sluiting van deze overeenkomst geen informatiebrochure met een overzicht van de vroegere evolutie van die index te overhandigen omdat de informatie over deze index officieel is bekendgemaakt, op voorwaarde dat een normaal geïnformeerde, redelijk omzichtige en oplettende gemiddelde consument, gelet op de publiekelijk beschikbare en toegankelijke gegevens en op de in voorkomend geval door de verkoper verstrekte informatie, in staat is gesteld om de concrete werking van de berekeningswijze van de referentie-index te begrijpen en om op basis van duidelijke en begrijpelijke criteria de — mogelijk aanzienlijke — economische gevolgen van een dergelijk beding voor zijn financiële verplichtingen in te schatten.
Beschikking van de president van het Hof van 11 februari 2021 — Islamic Republic of Iran Shipping Lines, Hafize Darya Shipping Lines (HDSL), Safiran Payam Darya Shipping Lines (SAPID), Khazar Sea Shipping Lines Co., Rahbaran Omid Darya Ship Management Co., Irinvestship Ltd, IRISL Europe GmbH / Raad van de Europese Unie

(Zaak C-506/19 P) (1)

(2021/C 182/64)

Procestaal: Engels

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

(1) PB C 319 van 23.9.2019.