Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Prejudiciële vragen - Bevoegdheid van Hof - Grenzen - Kennelijk irrelevante vragen en hypothetische vragen gesteld in context waarin nuttig antwoord is uitgesloten - Vragen zonder verband met voorwerp van hoofdgeding

(Art. 234 EG)

2. Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Gemeenschapsregeling - Vervanging van verdragen inzake sociale zekerheid tussen lidstaten - Grens - Handhaving, ten voordele van werknemer die recht van vrij verkeer heeft uitgeoefend vóór inwerkingtreding van verordening nr. 1408/71 en toepasselijkheid van Verdrag in zijn land van oorsprong, van bepalingen van bilaterale overeenkomst inzake werkloosheidsverzekering - Modaliteiten

[EG-Verdrag, art. 48, lid 2, en 51 (thans, na wijziging, art. 39, lid 2, EG en 42 EG); verordening nr. 1408/71 van de Raad, art. 6 en 7]

3. Vrij verkeer van personen - Werknemers - Gelijke behandeling - Regeling van lidstaat die, wat voorwaarden voor toekenning van werkloosheidsuitkering betreft, werknemers die gedurende bepaalde periode op grondgebied van deze staat hebben gewoond, bevoordeelt - Onverenigbaarheid

[EG-Verdrag, art. 48 (thans, na wijziging, art. 39 EG)]

Samenvatting

1. In het kader van de in artikel 234 EG voorgeschreven samenwerking tussen het Hof en de nationale rechterlijke instanties staat het uitsluitend aan de nationale rechter aan wie het geschil is voorgelegd en die de verantwoordelijkheid draagt voor de te geven rechterlijke beslissing om, gelet op de bijzonderheden van het geval, zowel de noodzaak van een prejudiciële beslissing voor het wijzen van zijn vonnis te beoordelen, als de relevantie van de vragen die hij aan het Hof voorlegt. Wanneer de vragen betrekking hebben op de uitlegging van gemeenschapsrecht, is het Hof derhalve in beginsel verplicht daarop te antwoorden.

In uitzonderlijke gevallen staat het evenwel aan het Hof om, ter toetsing van zijn eigen bevoegdheid, te onderzoeken in welke omstandigheden de nationale rechter hem om een prejudiciële beslissing heeft verzocht. Het Hof kan slechts weigeren uitspraak te doen over een prejudiciële vraag van een nationale rechter, wanneer duidelijk blijkt dat de gevraagde uitlegging van het gemeenschapsrecht geen enkel verband houdt met een reëel geschil of met het voorwerp van het hoofdgeding, wanneer het vraagstuk van hypothetische aard is of wanneer het Hof niet beschikt over de gegevens, feitelijk en rechtens, die voor hem noodzakelijk zijn om een nuttig antwoord te geven op de gestelde vragen.

( cf. punten 18-19 )

2. De door het Hof in het arrest van 7 februari 1991, Rönfeldt, C-227/89, geformuleerde beginselen, volgens welke de bepalingen van verordening nr. 1408/71 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, buiten toepassing kunnen worden gelaten om op een werknemer die onderdaan is van een lidstaat, een bilaterale overeenkomst die normaal door deze verordening is vervangen, te blijven toepassen, gelden ook ingeval deze werknemer vóór de inwerkingtreding van deze verordening en voordat het Verdrag in zijn lidstaat van oorsprong van kracht is geworden, van zijn recht op vrij verkeer gebruik heeft gemaakt.

Wanneer de tijdvakken van verzekering of van arbeid op basis waarvan een werknemer, onderdaan van een lidstaat, aanspraak kan maken op een werkloosheidsuitkering, zijn ingegaan vóór de inwerkingtreding van verordening nr. 1408/71, moet de situatie van deze werknemer voor de gehele periode waarin hij gebruik heeft gemaakt van zijn recht op vrij verkeer worden beoordeeld aan de hand van de bepalingen van de bilaterale overeenkomst en met inachtneming van alle door hem vervulde tijdvakken van verzekering of van arbeid, zonder dat daarbij een onderscheid moet worden gemaakt naargelang deze tijdvakken vóór of na de inwerkingtreding van het EG-Verdrag en verordening nr. 1408/71 in de lidstaat van oorsprong van de werknemer vallen. Maakt de betrokkene daarentegen, na al zijn aan de overeenkomst ontleende rechten te hebben uitgeput, opnieuw gebruik van zijn recht op vrij verkeer, en vervult hij nieuwe tijdvakken van verzekering of van arbeid die uitsluitend na de inwerkingtreding van verordening nr. 1408/71 vallen, dan wordt zijn nieuwe situatie door deze verordening beheerst.

( cf. punten 28, 35, dictum 1-2 )

3. Nationaal recht kan voorzien in een gunstiger regeling dan het gemeenschapsrecht, mits deze regeling in overeenstemming is met de beginselen van gemeenschapsrecht. De regeling van een lidstaat die werknemers die vóór hun laatste tewerkstelling in het buitenland vijftien jaar op het grondgebied van deze lidstaat hebben gewoond, wat de voorwaarden voor toekenning van een werkloosheidsuitkering betreft, bevoordeelt, is onverenigbaar met artikel 48 van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG).

( cf. punt 39, dictum 3 )