ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Bovendien kan uit een grondige lezing van het met het onderhavige beroep bestreden besluit worden afgeleid, dat verweerster twijfel koesterde, of er bij de betwiste maatregelen sprake was van staatssteun, maar uiteindelijk heeft besloten om de bezwaren af te wijzen zonder de formele onderzoeksprocedure in te leiden. Daardoor heeft zij het belang geschaad dat verzoeker had bij de indiening van opmerkingen over eventuele door de Italiaanse autoriteiten bij de Commissie ingediende verklaringen in het kader van de formele onderzoeksprocedure van artikel 108 VWEU, en bij het noodzakelijke onderzoek van de verenigbaarheid dat de Commissie dient te verrichten in het kader van de beoordeling van de intensiteit van de verstoringen van de mededinging als gevolg van de aan het licht gebrachte fiscale voorkeurbehandeling.
—

Rente over de verschuldigd te achten bedragen tot een percentage dat vergelijkbaar is met dat ingevolge Section 35A van de Supreme Court Act 1981, of enig ander door het Gerecht passend te achten bedrag;
Beroep ingesteld op 2 april 2010 — Frankrijk/Commissie

(Zaak T-154/10)

(2010/C 161/69)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. Belliard, G. de Bergues, B. Beaupère-Manokha en J. Gstalter, gemachtigden)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— de bestreden beschikking in haar geheel nietig verklaren;

— de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Met dit beroep vordert verzoekster de nietigverklaring van beschikking C(2010) 133 def. van de Commissie van 26 januari 2010, waarbij is vastgesteld dat de impliciete onbeperkte garantie ten gunste van La Poste, die voortvloeit uit de bepalingen van Frans recht betreffende de juridische gevolgen van haar status van een aan een overheidsbedrijf van industriële en commerciële aard gelijkgestelde publiekrechtelijke rechtspersoon, met de interne markt onverenigbare staatssteun is [staatssteun nr. C 56/2007 (ex E 15/2005)].

Tot staving van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan:

— de Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, door niet rechtens genoegzaam het bestaan van staatssteun te bewijzen. De Commissie heeft namelijk noch inzake de bewijslast, noch inzake de bewijsstandaard de regels voor de bewijsvoering op het gebied van staatssteun geëerbiedigd;

— de Commissie heeft blijk gegeven van onjuiste opvattingen met betrekking tot zowel het recht als de feiten, door het bestaan vast te stellen van een impliciete onbeperkte garantie ten gunste van La Poste;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 148/35

Beroep ingesteld op 22 maart 2010 — Communauté de communes de Lacq/Commissie

(Zaak T-132/10)

2010/C 148/61

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Communauté de communes de Lacq (Mourenx, Frankrijk) (vertegenwoordiger: J. Daniel, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— de Europese Unie veroordelen tot betaling aan verzoekster van het bedrag van 10 000 000 EUR wegens de onrechtmatigheden en de nalatigheden die de Commissie heeft begaan met betrekking tot het feit dat de vennootschap ACETEX haar verbintenissen heeft verbroken;

— de Europese Unie veroordelen tot betaling aan verzoekster van het bedrag van 25 000 EUR uit hoofde van niet-terugvorderbare kosten;

— de Europese Unie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Het beroep van de Communauté de communes de Lacq strekt tot verkrijging van vergoeding voor de schade die zij zou hebben geleden door de beschikking van de Commissie waarbij verenigbaar met de gemeenschappelijke markt en met de werking van de EER-Overeenkomst is verklaard de concentratie tot verkrijging van zeggenschap over Acetex Corporation door Celanese Corporation, zonder enige juridische waarde aan een beweerde verbintenis van Celanese te hechten, inzonderheid de verbintenis tot voortzetting van de exploitatie van de fabriek van Acetex te Pardies gedurende vijf jaar (zaak COMP/M.3625 — Blackstone/Acetex).

Ter onderbouwing van haar beroep betoogt verzoekster dat de Commissie het rechtszekerheids- en het vertrouwensbeginsel heeft geschonden doordat zij met haar uitlegging van de EG-verordening inzake concentraties (1), alle personen die ten aanzien van deze concentratie derden zijn (de werknemers en de lokale verantwoordelijken) elke bescherming ontzegt, terwijl vaststond dat de werknemers wegens de door de onderneming Celanese Corporation opgenomen verbintenissen gedurende vijf jaar beschermd waren tegen beëindiging van de activiteit.

Verzoekster heeft daardoor zonder twijfel grote schade geleden. De lokale collectiviteiten van deze sector ontlopen namelijk aanzienlijke belastinginkomsten en zien zich geconfronteerd met talrijke uit de sluiting van de fabriek voortvloeiende sociale uitgaven. Tal van werknemers van Acetex dreigen immers te zullen worden ontslagen, maar ook vele werknemers van de ondernemingen waarvan de activiteit nauw met die van de onderneming Celanese Corporation gelieerd was.

Subsidiair vordert verzoekster, voor het geval de aansprakelijkheid wegens fout van de Europese Commissie niet zou worden aanvaard, dat de foutloze aansprakelijkheid van de Commissie zou worden erkend. Er bestaat geen enkele twijfel over het feit dat de Commissie schade heeft geleden en dat deze schade abnormaal en bijzonder is, en de weigering van de Europese Commissie om jegens de onderneming Celanese Corporation een sanctie te treffen, is de rechtstreekse oorzaak van die schade.

(1) Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (PB 2004, L 24, blz. 1).
—

niet-inachtneming van het arrest van het Hof van 8 mei 2008, Zuckerfabrik Jülich e.a. (C-5/06 en C-23/06–C-36/06, Jurispr. blz. I-3231), daar de Commissie in de bestreden verordening willekeurig ook de parameter „totaalbedrag van de restituties” in de berekening van de productieheffingen heeft gewijzigd, ofschoon deze parameter voor het Hof niet aan de orde was;
—

de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 7 januari 2010 in zaak R 944/2006-1, waarbij de beslissing van de oppositieafdeling van het BHIM van 28 mei 2008 in oppositieprocedure nr. B 1009607 is vernietigd, onverenigbaar met verordening (EG) nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk verklaren, en derhalve gemeenschapsmerk nr. 5 016 704 AIRFORCE inschrijven in klasse 14.
—

subsidiair, schending van artikel 24 van verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988, gelezen in samenhang met het huidige artikel 4, lid 3, VEU (beginsel van loyale samenwerking), doordat de correctie door extrapolatie is toegepast ondanks het feit dat er geen tekortkomingen in het stelsel van beheer van, controle op of audit van de gewijzigde overeenkomsten aan het licht zijn gekomen, nu de voor het beheer bevoegde organen de Spaanse wettelijke regeling toepasten, met betrekking waartoe het Hof van Justitie niet heeft geoordeeld dat zij in strijd is met het recht van de Europese Unie. De naleving van het nationale recht door de beheerders kan — ook al leidt dit mogelijkerwijs tot de vaststelling door de Commissie van onregelmatigheden of concrete inbreuken op het recht van de Europese Unie — niet als basis dienen voor een extrapolatie wegens inefficiëntie van het stelsel van beheer, wanneer het Hof van Justitie niet heeft vastgesteld dat de door die organen toegepaste wet in strijd is met het recht van de Europese Unie en de Commissie geen niet-nakomingsprocedure krachtens artikel 258 VWEU heeft ingeleid;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 100/56

Beroep ingesteld op 5 februari 2010 — Reisenthel/BHIM — Dynamic Promotion (Kratten en korven)

(Zaak T-53/10)

2010/C 100/83

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Peter Reisenthel (Gilching, Duitsland) (vertegenwoordiger: E. Aliki Busse, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Dynamic Promotion Co. Ltd (Bangkok, Thailand)

Conclusies

— de beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 6 november 2009 en 10 december 2009 in zaak R 621/2009-3 vernietigen;

— subsidiair, verzoeker herstel in de vorige toestand toekennen;

— het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ingeschreven gemeenschapsmodel waarvan nietigverklaring is gevorderd: gemeenschapsmodel nr. 217955-0001 voor „kratten (manden, kistjes) en korven”

Houder van het gemeenschapsmodel: Dynamic Promotion Co. Ltd

Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmodel vordert: verzoeker

Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

Beslissing van de kamer van beroep: niet-ontvankelijkverklaring van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van het recht om te worden gehoord en onjuiste uitoefening door de kamer van beroep van haar beoordelingsvrijheid.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 100/64

Beroep ingesteld op 16 februari 2010 — Flaco Geräte/BHIM — Delgado Sánchez (FLACO)

(Zaak T-74/10)

2010/C 100/94

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Flaco Geräte GmbH (Gütersloh, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Wirtz, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Jesús Delgado Sánchez (Socuellamos, Spanje)

Conclusies

— de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 23 november 2009 in zaak R 86/2009-2 vernietigen;

— verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „FLACO” voor waren van de klassen 7, 8, 9 en 11

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Oppositiemerk of -teken: Spaans merk „FLACO”, voor waren van klasse 7

Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke weigering van de inschrijving als gemeenschapsmerk

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad, aangezien de kamer van beroep ten onrechte rekening heeft gehouden met een verkeerde vertaling van de waren waarop het oppositiemerk betrekking heeft; schending van artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009, aangezien de kamer van beroep geen rekening heeft gehouden met de door verzoekster opgeworpen exceptie van niet-gebruik.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 80/38

Beroep ingesteld op 28 januari 2010 — Nederland/Commissie

(Zaak T-29/10)

2010/C 80/63

Procestaal: Nederlands

Partijen

Verzoekende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: C. Wissels en Y. de Vries, agenten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies van verzoekende partij

— Gedeeltelijke nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 18 november 2009 in zaak Nr. C 10/2009 (ex. N 138/2009) — Nederland/steun aan ING Groep N.V.;

— Veroordeling van de Commissie in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

In de bestreden Beschikking heeft de Commissie vastgesteld dat bepaalde maatregelen, genomen door de Nederlandse staat ten aanzien van ING Groep N.V., staatsteun inhouden in de zin van artikel 107, eerste lid, VWEU, en heeft zij deze steun verenigbaar verklaard met de gemeenschappelijke markt onder bepaalde voorwaarden. Volgens de Beschikking resulteert de wijziging van de aflossingsvoorwaarden ten aanzien van 5 miljard euro van de kapitaalinjectie in additionele steun.

Het verzoekschrift is gericht tegen artikel 2, eerste paragraaf, van de Beschikking, dat mede steunt op de vaststelling van de Commissie dat de wijziging van de aflossingsvoorwaarden ten aanzien van 5 miljard euro van de kapitaalinjectie staatsteun inhoudt.

Ten eerste voert verzoeker aan dat de Beschikking in strijd is met artikel 107 VWEU, voor zover de Commissie in de Beschikking heeft geoordeeld dat de aanpassing van de aflossingsvoorwaarden van de participatie in het kernkapitaal van ING 2 miljard euro additionele staatsteun ten gunste van ING inhoudt. Naar de mening van verzoeker heeft de Commissie de aanpassing van de aflossingsvoorwaarden ten onrechte als staatssteun aangemerkt om de volgende redenen:

— Voor zover er sprake is van staatssteun, bestaat deze volgens de Beschikking uit de volledige participatie in het kernkapitaal van ING; een wijziging van de voorwaarden, waaronder deze steun kan worden terugbetaald, kan niet bovenop deze participatie staatsteun inhouden.

— De aanpassing van de aflossingsvoorwaarden had door de Commissie moeten worden meegenomen in haar beoordeling van de participatie in het kernkapitaal, en had niet apart moeten worden beoordeeld.

— Indien de Commissie de aanpassing van de aflossingsvoorwaarden wel op zichzelf in het licht van de staatssteunregels had kunnen beoordelen, dan heeft zij bij deze beoordeling een aantal fouten gemaakt.

— De Commissie heeft in haar beoordeling ten onrechte niet laten meewegen dat de aanpassing van de aflossingsvoorwaarden mede tot doel had om deze voorwaarden meer in overeenstemming te brengen met de marktconforme aflossingvoorwaarden.

Ten tweede voert verzoeker aan dat de Beschikking in strijd is met het zorgvuldigheidsbeginsel, doordat de Commissie heeft nagelaten de nodige kennis te vergaren omtrent de relevante feiten.

Ten derde is verzoeker van mening dat de Beschikking in strijd is met het motiveringsbeginsel, doordat de Commissie heeft nagelaten haar oordeel dat de aanpassing van de aflossingsvoorwaarden additionele steun inhoudt, afdoende te motiveren.
Rectificatie van de mededeling in het Publicatieblad in zaak T-507/10

( Publicatieblad van de Europese Unie C 13 van 15 januari 2011, blz. 28 )

2011/C 72/61

De mededeling in het Publicatieblad in zaak T-507/10, Uspaskich/Parlement, dient te worden gelezen als volgt:

Beroep ingesteld op 28 oktober 2010 — Viktor Uspaskich/Europees Parlement

(Zaak T-507/10)

2011/C 72/61

Procestaal: Litouws

Partijen

Verzoekende partij: Viktor Uspaskich (Kėdainiai, Litouwen) (vertegenwoordiger: Vytautas Sviderskis, advocaat)

Verwerende partij: Europees Parlement

Conclusies

— besluit nr. P7_TA(2010)0296 van het Europees Parlement van 7 september 2010 betreffende het verzoek tot opheffing van de parlementaire immuniteit van Viktor Uspaskich nietig verklaren;

— de verwerende partij veroordelen tot betaling van een vergoeding van 10 000 EUR voor immateriële schade;

— de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeker baseert zijn vordering op vier middelen.

In de eerste plaats schond verweerder volgens verzoeker zijn rechten van de verdediging en het beginsel van behoorlijk bestuur in procedure 2009/2147 (IMM). Het Europees Parlement weigerde verzoeker in de procedure tot opheffing van zijn immuniteit te horen zowel in de commissie juridische zaken als in plenaire zitting. Het Parlement hield geen rekening met de meeste van verzoekers argumenten en liet ze onbeantwoord.

In de tweede plaats baseerde het Europees Parlement het bestreden besluit op een onjuiste rechtsgrondslag en schond artikel 9, lid 1, sub a, van het protocol betreffende voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, aangezien het uitging van een kennelijk onjuiste uitlegging van artikel 62, leden 1 en 2, van de Litouwse Grondwet. Verzoeker verwijst naar het arrest van het Gerecht van 19 maart 2010, Gollnisch/Parlement, T-42/06, waarin het Gerecht een soortgelijke schending door het Europees Parlement heeft vastgesteld.

In de derde plaats nam verweerder het beginsel van fumus persecutionis niet in acht en maakte hij een kennelijk onjuiste beoordeling bij de toepassing ervan. Verweerder ging volledig voorbij aan zijn vorige besluiten betreffende fumus persecutionis. Het Europees Parlement hield er bovendien geen rekening mee dat ten tijde van de beslissing tot strafrechtelijke vervolging politici niet verantwoordelijk waren voor overtredingen in verband met bestuur en dat gegevens over de instructie waren gepubliceerd.

In de vierde plaats schond verweerder verzoekers recht om overeenkomstig artikel 6, lid 3, van het Reglement van het Europees Parlement een verzoek om verdediging van zijn immuniteit in te dienen. Verzoekers vraag dat zijn immuniteit zou worden verdedigd op grond dat de maatregel krachtens welke hij een zekerheid van 436 000 EUR moest stellen, onevenredig is aan de mogelijke maximumgeldboete voor het ten laste gelegde strafbare feit, heeft verweerder geweigerd te onderzoeken.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 51/35

Hogere voorziening ingesteld op 9 december 2009 door Petrus Kerstens tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 september 2009 in zaak F-102/07, Kerstens/Commissie

(Zaak T-498/09 P)

2010/C 51/67

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirant: Petrus Kerstens (Overijse, België) (vertegenwoordiger: C. Mourato, advocaat)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

— vernietiging van het bestreden arrest;

— terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie;

— verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Met deze hogere voorziening verzoekt rekwirant om vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 september 2009 in zaak F-102/07, Kerstens/Commissie, waarbij een beroep strekkende tot nietigverklaring van verschillende besluiten van de Commissie betreffende de toekenning aan rekwirant van gratificatiepunten van het directoraat-generaal en/of gratificatiepunten ter erkenning van aanvullende taken verricht in het belang van de instelling in het kader van de bevorderingsrondes 2004, 2005 en 2006, is verworpen.

Tot staving van de hogere voorziening voert rekwirant twee middelen aan, ontleend aan:

— een onjuiste rechtsopvatting van het Gerecht voor ambtenarenzaken bij de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling, artikel 5 van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 45 van het Statuut en van de door de directeur van het Bureau beheer en afwikkeling van individuele rechten vastgestelde criteria voor de toekenning van gratificatiepunten voor het jaar 2005 krachtens voormelde bepaling alsmede verkeerde opvatting van het bewijsmateriaal;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 51/45

Beroep ingesteld op 30 december 2009 — Hubei Xinyegang Steel/Raad van de Europese Unie

(Zaak T-528/09)

2010/C 51/82

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Hubei Xinyegang Steel Co. Ltd (vertegenwoordigers: F. Carlin, barrister, N. Niejahr, Q. Azau, A. MacGregor, lawyers)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

— verordening (EG) nr. 926/2009 van 24 september 2009 van de Raad tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaalde naadloze buizen en pijpen, van ijzer of van staal, van oorsprong uit de Volksrepubliek China (1), nietigverklaren voor zover deze een antidumpingrecht en een definitieve inning van voorlopige rechten instelt op de door verzoekster geëxporteerde goederen, subsidiair, deze verordening nietigverklaren wat de voorlopige rechten ten aanzien van verzoekster betreft;

— verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Het onderhavige verzoek strekt tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 926/2009 van 24 september 2009 van de Raad tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaalde naadloze buizen en pijpen, van ijzer of van staal, van oorsprong uit de Volksrepubliek China, voor zover deze op verzoekster van toepassing is.

Verzoekster voert drie middelen aan.

Ten eerste voert verzoekster aan dat de Raad de feiten kennelijk onjuist heeft beoordeeld door de „betrokken producten” aan de hand van te eenvoudig voorgestelde categorieën te identificeren. Vervolgens stelt zij dat de Commissie ten onrechte een vergelijking maakt met in de VS geproduceerde goederen.

Ten tweede betoogt verzoekster dat de Raad artikel 9, lid 5, van de basisverordening (2) schendt door in de bestreden verordening verzoeksters IB-status in te trekken terwijl deze aanvankelijk, tijdens de administratieve procedure voorafgaand aan de publicatie van de voorlopige verordening, door de Commissie was toegekend. (3)

Ten derde stelt verzoekster dat de Raad de artikelen 9, lid 4, en 10, lid 2, van de basisverordening schendt door het instellen van een definitief recht en de beslissing de voorlopige rechten, geheven op de door verzoekster naar de EU geëxporteerde „betrokken producten”, te innen, aangezien deze beslissingen gegrond zijn op een kennelijk onjuiste vaststelling van het bestaan van een dreigende aanmerkelijke schade.

(1) PB 2009, L 262, blz. 19

(2) Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 1996, L 56, blz. 1)

(3) Verordening (EG) nr. 289/2009 van de Commissie van 7 april 2009 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op bepaalde naadloze buizen en pijpen, van ijzer of van staal, van oorsprong uit de Volksrepubliek China, PB L 94, blz. 48
—

Af te wijzen het beroep dat door de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep is ingesteld tegen de beslissing van verweerders oppositieafdeling van 10 augustus 2007 in oppositieprocedure B 849 150;
3)

Schending en onjuiste toepassing van artikel 23 van verordening EG nr.1/2003 (1), aangezien deze bepaling in de eerste plaats uitsluitend voor de bestraffing van inbreuken op het EG-Verdrag en niet van inbreuken op het EGKS-Verdrag bedoeld is, en in de tweede plaats alleen voor actieve ondernemingen die in het voorgaande jaar een omzet hebben behaald. Verzoekster, die zich in vereffening bevindt, had aangetoond dat zij in het jaar 2008 geen omzet heeft behaald.
—

de Europese Commissie op grond van de artikelen 235 EG en 288, tweede alinea, EG veroordelen tot betaling aan de thans in liquidatie verkerende vennootschap Azienda Agricola Bracesco Srl van een schadevergoeding van 335 000 EUR of van een ander bedrag dat in de loop van de procedure wordt vastgesteld en in elk geval door de rechter passend wordt geacht, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf het ontstaan van de schuld tot de dag van betaling;