ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 236/18

Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 21 mei 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — Procedure ingesteld door de Kansaneläkelaitos

(Zaak C-269/14) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Overheidsopdrachten - Richtlijn, 2004/18/EG - Artikel 1, lid 4 - Concessieovereenkomst voor diensten - Begrip - Samenstel van overeenkomsten tussen een socialezekerheidsinstelling en taxivennootschappen dat voorziet in een elektronische procedure van rechtstreekse vergoeding van de vervoerkosten van de verzekerden en in een systeem van boeking van de vervoermiddelen))

(2015/C 236/24)

Procestaal: Fins

Verwijzende rechter

Korkein hallinto-oikeus

Partij in het hoofdgeding

Kansaneläkelaitos

Dictum

Artikel 1, lid 4, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten moet aldus worden uitgelegd dat een samenstel van overeenkomsten als aan de orde in het hoofdgeding als een „concessieovereenkomst voor diensten” in de zin van die bepaling kan worden beschouwd op voorwaarde dat de aanbestedende dienst het economische exploitatierisico dat hij loopt, geheel of voor een significant deel heeft overgedragen. Het staat aan de verwijzende rechterlijke instantie na te gaan of dit geval is, rekening houdend met alle specifieke kenmerken van de verrichtingen waarop dit samenstel van overeenkomsten betrekking heeft.

(1) PB C 261 van 11.8.2014.
—

ten tweede duidelijk en begrijpelijk is geformuleerd, dat wil zeggen dat het beding uit grammaticaal oogpunt begrijpelijk is voor de consument en dat bovendien in de overeenkomst de concrete werking van het mechanisme waarop het betrokken beding betrekking heeft, alsook de verhouding tussen dit mechanisme en het mechanisme dat is voorgeschreven door andere bedingen op een transparante wijze wordt uiteengezet, zodat de consument op basis van duidelijke en begrijpelijke criteria de economische gevolgen die er voor hem uit voortvloeien, kan inschatten.
1)

Artikel 60 van verordening (EEG) nr. 918/83 van de Raad van 28 maart 1983 betreffende de instelling van een communautaire regeling inzake douanevrijstellingen, zoals gewijzigd bij de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek en de aanpassingen van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, moet aldus worden uitgelegd dat een importeur die op het grondgebied van de Europese Unie speciaal voor laboratoriumgebruik gefokte dieren invoert die zijn bestemd voor een openbare instelling, een instelling van openbaar nut of een particuliere instelling die toestemming heeft, met als voornaamste bezigheid het onderwijs of het wetenschappelijk onderzoek, voor deze soort goederen in aanmerking kan komen voor vrijstelling van invoerrechten in de zin van dit artikel, ook als hij niet zelf een dergelijke instelling is.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 138/19

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 26 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Christie’s France SNC/Syndicat national des antiquaires

(Zaak C-41/14) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2001/84/EG - Artikel 1 - Intellectuele eigendom - Veiling van oorspronkelijke kunstwerken - Volgrecht ten behoeve van de auteur van een oorspronkelijk kunstwerk - Schuldenaar van de volgrechtvergoeding - Koper of verkoper - Contractuele afwijking))

(2015/C 138/24)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour de cassation

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Christie’s France SNC

Verwerende partij: Syndicat national des antiquaires

Dictum

Artikel 1, lid 4, van richtlijn 2001/84/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2001 betreffende het volgrecht ten behoeve van de auteur van een oorspronkelijk kunstwerk moet aldus worden uitgelegd dat het niet eraan in de weg staat dat de volgrechtvergoedingsplichtige, die bij nationale wetgeving als zodanig is aangewezen, of het nu de verkoper betreft of een actor uit de professionele kunsthandel die bij de transactie betrokken is, met ieder ander, daaronder begrepen de koper, overeenkomt dat laatstbedoelde uiteindelijk de kosten van het volgrecht geheel of gedeeltelijk zal dragen, voor zover een dergelijke contractuele regeling geen enkel gevolg heeft voor de verplichtingen en de verantwoordelijkheid van degene die jegens de auteur vergoedingsplichtig is.

(1) PB C 102 van 7.4.2014.
1)

Artikel 13, B, onder d), punt 6, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/680/EEG van de Raad van 16 december 1991, moet aldus worden uitgelegd dat beleggingsmaatschappijen als de in het hoofdgeding betrokken vennootschappen, waarin kapitaal is samengevoegd door meer dan één belegger die het risico in verband met het beheer van de daarin bijeengebrachte activa draagt, met het oog op de aankoop, het bezit, het beheer en de verkoop van onroerende zaken teneinde daaruit winst te maken, die als dividend zal worden uitgekeerd aan de gezamenlijke aandeelhouders, die ook uit een stijging van de waarde van hun deelneming profijt halen, kunnen worden beschouwd als „gemeenschappelijke beleggingsfondsen” in de zin van deze bepaling, op voorwaarde dat de betrokken lidstaat deze vennootschappen aan bijzonder overheidstoezicht heeft onderworpen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 279/9

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 25 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administratīvā apgabaltiesa — Letland) — VAS „Ceļu satiksmes drošības direkcija”, Latvijas Republikas Satiksmes ministrija/Kaspars Nīmanis

(Zaak C-664/13) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Vervoer - Rijbewijs - Verlenging door lidstaat van afgifte - Voorwaarde dat betrokkene op het grondgebied van die lidstaat verblijft - Verklaring van verblijfplaats))

(2015/C 279/10)

Procestaal: Lets

Verwijzende rechter

Administratīvā apgabaltiesa

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: VAS „Ceļu satiksmes drošības direkcija”, Latvijas Republikas Satiksmes ministrija

Verwerende partij: Kaspars Nīmanis

Dictum

Artikel 12 van richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 betreffende het rijbewijs moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een wettelijke regeling van een lidstaat volgens welke het enige middel dat een persoon die in deze lidstaat om de afgifte of de verlenging van een rijbewijs verzoekt, ter beschikking staat om aan te tonen dat hij aan de in artikel 7, lid 1, onder e), en lid 3, onder b), van die richtlijn vastgestelde voorwaarde van de „gewone verblijfplaats” in de zin van bedoeld artikel 12 op het grondgebied van die lidstaat voldoet, erin bestaat dat hij het bewijs levert dat sprake is van een opgegeven woonplaats op het grondgebied van de betrokken lidstaat.

(1) PB C 71 van 8.3.2014.
1)

Receptplichtig geneesmiddelen voor menselijk gebruik zoals die in de hoofdgedingen, waarvoor geen handelsvergunning is verleend door de bevoegde instanties van een lidstaat of krachtens verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau, vallen onder richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004, op grond van artikel 2, lid 1, van deze richtlijn wanneer zij industrieel of door middel van een industrieel procedé zijn vervaardigd. Deze geneesmiddelen kunnen slechts vallen onder de uitzondering van artikel 3, punt 1, van deze richtlijn, zoals gewijzigd, wanneer zij zijn bereid volgens een medisch recept dat is opgesteld voorafgaand aan hun bereiding, die specifiek moet geschieden voor een vooraf geïdentificeerde patiënt. Die geneesmiddelen kunnen slechts onder de uitzondering van artikel 3, punt 2, van richtlijn 2001/83, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27, vallen wanneer zij rechtstreeks worden verstrekt door de apotheek die deze geneesmiddelen voor haar klanten heeft bereid. Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of in de hoofdgedingen aan de voorwaarden voor de toepassing van die bepalingen is voldaan.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 236/11

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 mei 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Verder LabTec GmbH & Co. KG/Finanzamt Hilden

(Zaak C-657/13) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Vrijheid van vestiging - Artikel 49 VWEU - Beperkingen - Gefaseerde inning van de belasting over latente meerwaarde - Handhaving van de verdeling van de heffingsbevoegdheid tussen de lidstaten - Evenredigheid))

(2015/C 236/14)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht Düsseldorf

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Verder LabTec GmbH & Co. KG

Verwerende partij: Finanzamt Hilden

Dictum

Artikel 49 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een belastingregeling van een lidstaat, zoals de in het hoofdgeding aan de orde zijnde regeling, waarin is bepaald dat, in geval van overdracht van activa van een op het grondgebied van die lidstaat gelegen vennootschap aan een op het grondgebied van een andere lidstaat gelegen vaste inrichting van die vennootschap, de op het grondgebied van eerstgenoemde lidstaat ontstane latente meerwaarde van die activa wordt onthuld, over die meerwaarde belasting wordt geheven en die belasting gefaseerd wordt geïnd in tien annuïteiten.

(1) PB C 71 van 8.3.2014.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 198/8

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 16 april 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Karoline Gruber/Unabhängiger Verwaltungssenat für Kärnten, EMA Beratungs- und Handels GmbH, Bundesminister für Wirtschaft, Familie und Jugend

(Zaak C-570/13) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Milieu - Richtlijn 2011/92/EU - Milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten - Bouw van een winkelcentrum - Bindende werking van een overheidsbesluit om geen milieueffectbeoordeling te verrichten - Geen inspraak van het publiek))

(2015/C 198/10)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Karoline Gruber

Verwerende partijen: Unabhängiger Verwaltungssenat für Kärnten, EMA Beratungs- und Handels GmbH, Bundesminister für Wirtschaft, Familie und Jugend

Dictum

Artikel 11 van richtlijn 2011/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling als die in het hoofdgeding, op grond waarvan een overheidsbesluit waarbij wordt vastgesteld dat voor een project geen milieueffectbeoordeling hoeft te worden verricht, bindende werking heeft ten aanzien van buren die niet het recht hebben in beroep te gaan tegen dat overheidsbesluit, mits die buren, die behoren tot het „betrokken publiek” in de zin van artikel 1, lid 2, van deze richtlijn, voldoen aan de nationaalrechtelijke criteria betreffende het „voldoende belang” of de „inbreuk op een recht”. Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of aan deze voorwaarde is voldaan in het bij hem aanhangige geding. Zo dat het geval is, dient hij vast te stellen dat een overheidsbesluit om geen dergelijke beoordeling te verrichten geen bindende werking heeft jegens bedoelde buren.

(1) PB C 24 van 25.1.2014.
1)

Artikel 13, lid 2, onder a), van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de gewijzigde en bijgewerkte versie van verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1992/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006, moet in die zin worden uitgelegd dat de ingezetene van een lidstaat die binnen de werkingssfeer van deze verordening, zoals gewijzigd, valt en enkele dagen per maand op het grondgebied van een andere lidstaat werkt op basis van een oproepcontract, zowel gedurende de dagen waarop hij werkzaamheden in loondienst verricht als gedurende de dagen waarop hij dat niet doet, is onderworpen aan de wetgeving van de werkstaat.
Artikel 1, lid 1, derde alinea, van richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2007, en de artikelen 2, 44, lid 1, en 53, lid 1, onder a), van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich in beginsel niet ertegen verzetten dat de beoordeling van de door de inschrijvers ingediende inschrijvingen onwettig wordt verklaard op de enkele grond dat de gekozen inschrijver nauwe banden had met door de aanbestedende dienst aangewezen deskundigen die de inschrijvingen hebben beoordeeld. De aanbestedende dienst moet in ieder geval nagaan of er eventueel sprake is van belangenconflicten en passende maatregelen nemen om dergelijke conflicten te voorkomen, te onderkennen en te beëindigen. Bij het onderzoek van een beroep tot nietigverklaring van het gunningsbesluit op grond dat de deskundigen partijdig waren, kan van de afgewezen inschrijver niet worden geëist dat hij concreet aantoont dat de deskundigen partijdig hebben gehandeld. Het is in beginsel zaak van het nationale recht om vast te stellen of en in welke mate de bevoegde administratieve en rechterlijke autoriteiten rekening moeten houden met de omstandigheid dat een eventuele partijdigheid van de deskundigen al dan niet van invloed was op een besluit tot gunning van de opdracht.

Artikel 1, lid 1, derde alinea, van richtlijn 89/665, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/66, en de artikelen 2, 44, lid 1, en 53, lid 1, onder a), van richtlijn 2004/18 moeten aldus worden uitgelegd dat een redelijk geïnformeerde en normaal zorgvuldige inschrijver die de aanbestedingsvoorwaarden pas kon begrijpen toen de aanbestedende dienst, na beoordeling van de inschrijvingen, volledige informatie over de motivering van zijn besluit verstrekte, het recht moet hebben om na het verstrijken van de in het nationale recht gestelde termijn een beroep betreffende de wettigheid van de aanbesteding in te stellen. Dat recht van beroep kan worden uitgeoefend tot het verstrijken van de termijn voor beroep tegen het besluit tot gunning van de opdracht.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 171/5

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 26 maart 2015 — Europese Commissie/Moravia Gas Storage a.s. (voorheen Globula a.s.), Tsjechische Republiek

(Zaak C-596/13 P) (1)

((Hogere voorziening - Interne markt voor aardgas - Verplichting van aardgasondernemingen - Opzetten van een systeem voor de onderhandelde toegang van derden tot gasopslaginstallaties - Besluit van de Tsjechische autoriteiten - Tijdelijke ontheffing voor toekomstige installaties voor ondergrondse gasopslag te Dambořice - Besluit van de Commissie - Bevel tot intrekking van het ontheffingsbesluit - Richtlijnen 2003/55/EG en 2009/73/EG - Toepassing ratione temporis))

(2015/C 171/06)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Armati en K. Herrmann, gemachtigden)

Andere partijen in de procedure: Moravia Gas Storage a.s., voorheen Globula a.s. (vertegenwoordigers: P. Zákoucký en D. Koláček, advokáti), Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek, T. Müller en J. Vláčil, gemachtigden)

Dictum

1) Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie, Globula/Commissie (T-465/11, EU:T:2013:406), wordt vernietigd.

2) De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie.

3) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

(1) PB C 61 van 1.3.2014.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 138/13

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 maart 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tallinna Ringkonnakohus — Estland) — Tallinna Ettevõtlusamet/Statoil Fuel & Retail Eesti AS

(Zaak C-553/13) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Indirecte belastingen - Accijns - Richtlijn 2008/118/EG - Artikel 1, lid 2 - Aan accijns onderworpen vloeibare brandstof - Belasting op detailverkoop - Begrip „specifiek doeleinde” - Vooraf vastgestelde besteding - Organisatie van het openbaar vervoer op het grondgebied van een stad))

(2015/C 138/16)

Procestaal: Ests

Verwijzende rechter

Tallinna Ringkonnakohus

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Tallinna Ettevõtlusamet

Verwerende partij: Statoil Fuel & Retail Eesti AS

Dictum

Artikel 1, lid 2, van richtlijn 2008/118/EG van de Raad van 16 december 2008 houdende een algemene regeling inzake accijns en houdende intrekking van richtlijn 92/12/EEG moet in die zin worden uitgelegd dat op grond daarvan niet kan worden aangenomen dat een belasting als die in het hoofdgeding, voor zover deze wordt geheven over de detailverkoop van aan accijns onderworpen vloeibare brandstof, een specifiek doeleinde heeft in de zin van deze bepaling, wanneer zij ertoe strekt de organisatie te financieren van het openbaar vervoer op het grondgebied van het overheidslichaam dat deze belasting oplegt, en op dit lichaam, los van het bestaan van die belasting, de verplichting rust om deze activiteit uit te voeren en te financieren, ook al zijn de opbrengsten van deze belasting uitsluitend aangewend voor de uitvoering van die activiteit. Die bepaling moet bijgevolg in die zin worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen een nationale regeling zoals die aan de orde in het hoofdgeding, waarbij een dergelijke belasting is ingesteld op de detailverkoop van aan accijns onderworpen vloeibare brandstof.

(1) PB C 15 van 18.1.2014.
2)

Artikel 5, punt 1, sub a, van verordening nr. 44/2001 moet aldus worden uitgelegd dat in omstandigheden als die in het hoofdgeding een verzoeker die van een derde een obligatie aan toonder heeft verworven, zonder dat de instelling die die obligatie heeft uitgegeven jegens die verzoeker vrijwillig een verbintenis is aangegaan — het is aan het verwijzende gerecht om dit te verifiëren — zich niet op de in deze bepaling neergelegde bevoegdheid kan beroepen voor de vordering die hij tegen die emittent instelt op grond van de voorwaarden van de obligatielening, niet-nakoming van de informatie- en toezichtverplichtingen en de prospectusaansprakelijkheid.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 118/4

Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 12 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Polen) — Minister Finansów/Oil Trading Poland sp. z o.o.

(Zaak C-349/13) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Accijns - Richtlijnen 92/12/EEG en 2008/118/EG - Werkingssfeer - Minerale oliën en energieproducten - Smeeroliën die voor andere doeleinden dan als motor- of verwarmingsbrandstof worden gebruikt - Daarvan uitgesloten - Accijns op het verbruik van energieproducten die door een lidstaat overeenkomstig de regels van de regeling betreffende de geharmoniseerde accijns wordt geheven - Begrip „formaliteiten in verband met het overschrijden van grenzen” - Artikel 110 VWEU - Betalingstermijn die in een aantal gevallen korter is voor intracommunautaire verwervingen dan voor op de nationale markt verworven producten))

(2015/C 118/06)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Naczelny Sąd Administracyjny

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Minister Finansów

Verwerende partij: Oil Trading Poland sp. z o.o.

Dictum

Artikel 3, lid 3, van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop en artikel 1, lid 3, van richtlijn 2008/118/EG van de Raad van 16 december 2008 houdende een algemene regeling inzake accijns en houdende intrekking van richtlijn 92/12 moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet eraan in de weg staan dat niet binnen de werkingssfeer van deze richtlijnen vallende producten, zoals smeeroliën die voor andere doeleinden dan als motor- of verwarmingsbrandstof worden gebruikt, worden onderworpen aan een heffing waarvoor dezelfde regels gelden als voor de in die richtlijnen opgenomen regeling betreffende de geharmoniseerde accijns, voor zover de toepassing van die heffing op bedoelde producten in het handelsverkeer tussen de lidstaten geen aanleiding geeft tot formaliteiten in verband met het overschrijden van grenzen.

(1) PB C 274 van 21.9.2013.
1)

De Republiek Polen is de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 96 tot en met 98 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde juncto bijlage III bij die richtlijn, door een verlaagd tarief voor de belasting over de toegevoegde waarde toe te passen op de levering van voor brandbeveiliging bestemde goederen als vermeld in bijlage 3 bij de wet van 11 maart 2004 inzake de belasting op goederen en diensten.