Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Sociale politiek - Mannelijke en vrouwelijke werknemers - Gelijke beloning - Beloning - Begrip - Aanvullend ouderdomspensioen, betaald door particuliere bedrijfsregeling - Daaronder begrepen - Vaststelling van naar geslacht verschillende leeftijd voor aanspraak op pensioen - Ontoelaatbaarheid

(EEG-Verdrag, art. 119)

2 Sociale politiek - Mannelijke en vrouwelijke werknemers - Gelijke beloning - Artikel 119 EEG-Verdrag - Toepasselijkheid op particuliere bedrijfspensioenregelingen - Vaststelling in arrest van 17 mei 1990 (zaak C-262/88) - Werking beperkt tot uitkeringen, verschuldigd uit hoofde van tijdvakken van arbeid na datum van genoemd arrest

(EEG-Verdrag, art. 119; Richtlijn 86/378 van de Raad)

Samenvatting

3 Bedrijfspensioenen die worden uitgekeerd uit hoofde van een bedrijfsregeling die het resultaat is van overleg tussen de werkgever en de vertegenwoordigers van diens werknemers, een aanvulling vormt op het wettelijke sociale-zekerheidsstelsel en zonder enige bijdrage van de overheid wordt gefinancierd, zijn te beschouwen als beloning in de zin van artikel 119 van het Verdrag en vallen bijgevolg onder het in dat artikel vervatte verbod van discriminatie op grond van het geslacht. In dit verband is irrelevant, dat die bedrijfsregeling is geënt op de nationale wettelijke regeling en dat ingevolge laatstgenoemde regeling het bedrijfspensioen tegelijk met het wettelijk pensioen moet worden uitgekeerd.

Artikel 119 van het Verdrag verzet zich dus ertegen, dat een mannelijke werknemer in het kader van een aanvullende bedrijfspensioenregeling door de vaststelling van een naar geslacht verschillende pensioenleeftijd pas op latere leeftijd dan een in dezelfde omstandigheden verkerende vrouwelijke werknemer aanspraak kan maken op een bedrijfspensioen.

4 Artikel 119 van het Verdrag is rechtstreeks van toepassing op alle vormen van discriminatie die reeds als zodanig zijn te herkennen met behulp van de in dat artikel vermelde criteria gelijke arbeid en gelijke beloning, zonder dat nationale of communautaire maatregelen nodig zijn om die criteria met het oog op hun toepassing nader te omschrijven.

Daar aan de hand van de bestanddelen van de in geding zijnde beloning en de in artikel 119 genoemde criteria rechtstreeks kan worden vastgesteld, dat de vaststelling van een naar geslacht verschillende pensioenleeftijd voor bedrijfspensioenen een discriminatie oplevert, kan de gediscrimineerde werknemer, niettegenstaande de bepalingen van richtlijn 86/378, zijn rechten op uitbetaling van het bedrijfspensioen op dezelfde leeftijd als zijn in een gelijke situatie verkerende vrouwelijke collega geldend maken; elke korting die wordt toegepast ingeval de onderneming vervroegd wordt verlaten, moet op basis van die leeftijd worden berekend.

Ingevolge het arrest van 17 mei 1990 (C-262/88, Barber) kan evenwel op de rechtstreekse werking van artikel 119 van het Verdrag slechts een beroep worden gedaan ten einde gelijkheid van behandeling op het gebied van bedrijfspensioenen te eisen, wanneer het gaat om uitkeringen die verschuldigd zijn uit hoofde van na de datum van uitspraak van dat arrest vervulde tijdvakken van arbeid, behoudens de uitzondering ten gunste van werknemers of hun rechtverkrijgenden die vóór die datum een rechtsvordering hebben ingesteld of een naar geldend nationaal recht daarmee gelijk te stellen vordering hebben ingediend.