Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Beroep tot nietigverklaring ° Bevoegdheid van gemeenschapsrechter ° Beschikking van Commissie, waarbij wordt vastgesteld dat kwijtschelding van invoerrechten niet gerechtvaardigd is ° Conclusie strekkende tot bevel aan Commissie, nieuwe beschikking te geven ° Niet-ontvankelijkheid

(EG-Verdrag, art. 173 en 176)

2. Eigen middelen van de Europese Gemeenschappen ° Navordering van rechten bij invoer of bij uitvoer ° Voorwaarden voor afzien van invordering, gesteld in artikel 5, lid 2, van verordening nr. 1697/79 ° Vergissing van bevoegde autoriteiten "die de belastingschuldige redelijkerwijze niet kon ontdekken" ° Beoordelingscriteria ° Concreet geval

(Verordening nr. 1697/79 van de Raad, art. 5, lid 2)

3. Beroep tot nietigverklaring ° Middelen ° Rechtsdwaling ° Beschikking van Commissie, houdende toepassing van verordening betreffende kwijtschelding van rechten bij invoer of bij uitvoer in plaats van verordening betreffende navordering van deze rechten ° Dwaling betreffende rechtsgrondslag, zonder gevolgen voor materiële beoordeling van rechten van marktdeelnemer ° Nietigverklaring niet gerechtvaardigd

(Verordeningen van de Raad nr. 1430/79, art. 13, en nr. 1697/79, art. 5, lid 2)

Samenvatting

1. In het kader van een beroep tot nietigverklaring kan de gemeenschapsrechter niet zonder in de bevoegdheden van het administratief gezag te treden, een gemeenschapsinstelling gelasten de maatregelen te nemen, welke volgens artikel 176 van het Verdrag nodig zijn ter uitvoering van een arrest waarbij een beschikking nietig wordt verklaard. In het kader van een beroep tot nietigverklaring van een beschikking van de Commissie, waarbij wordt vastgesteld dat kwijtschelding van invoerrechten niet gerechtvaardigd is, is de conclusie, ertoe strekkende dat de Commissie wordt verplicht een nieuwe beschikking te geven, dus niet-ontvankelijk.

2. Artikel 5 , lid 2, van verordening nr. 1697/79 inzake de navordering van de rechten bij invoer of bij uitvoer stelt drie voorwaarden, waaraan tegelijkertijd moet zijn voldaan, willen de bevoegde douaneautoriteiten kunnen afzien van navordering van invoerrechten: de rechten zijn aanvankelijk niet geheven ten gevolge van een vergissing van de bevoegde autoriteiten, de belastingschuldige heeft te goeder trouw gehandeld, dat wil zeggen dat hij de vergissing van de bevoegde autoriteiten redelijkerwijze niet kon ontdekken, en hij heeft voldaan aan alle voorschriften van de geldende regeling inzake de douaneaangifte.

Met betrekking tot in het bijzonder de vraag of de betrokken marktdeelnemer de vergissing kon ontdekken, moeten in concreto alle omstandigheden van het betrokken geval worden onderzocht, waarbij met name rekening moet worden gehouden met de aard van de vergissing, de beroepservaring van de betrokken marktdeelnemer en de door deze betrachte zorgvuldigheid. Een dergelijke zorgvuldigheid ontbreekt in een geval waarin enerzijds de marktdeelnemer, door de facturen van de exporteur te betalen voor de ontvangst van de belastingaanslag, welke een vergissing bevatte, zelf een financieel risico heeft genomen, dat op grond van zijn contractuele betrekkingen niet onontbeerlijk was, zodat hij wat het ontbreken van een douaneschuld betreft niet kan stellen een gewettigd vertrouwen te hebben gehad, dat zou zijn beschaamd, en anderzijds de vergissing door een oplettend marktdeelnemer had kunnen worden ontdekt door het Publikatieblad te lezen, waarin de relevante bepalingen enige dagen voor de betrokken importen zijn bekendgemaakt. De verplichting om het Publikatieblad te raadplegen geldt namelijk niet enkel voor professionele marktdeelnemers met als voornaamste werkgebied de in- en uitvoer, doch ook voor hen die een zekere ervaring hebben opgedaan met de invoer van de betrokken goederen.

3. Het feit dat de Commissie in een door de nationale autoriteiten aan haar voorgelegd geval verordening nr. 1430/79 betreffende terugbetaling of kwijtschelding van in- of uitvoerrechten toepast, terwijl zij, omdat de rechten niet waren betaald, verordening nr. 1697/79 inzake de navordering van de rechten bij invoer of bij uitvoer had moeten toepassen, levert stellig een rechtsdwaling op, doch deze dwaling rechtvaardigt niet, dat de beschikking van de Commissie nietig wordt verklaard, wanneer de klaarblijkelijke nalatigheid van de marktdeelnemer, waardoor deze haars inziens geen aanspraak meer kan maken op het bepaalde in artikel 13 van verordening nr. 1430/79, overeenkomt met de omstandigheid dat de door de bevoegde autoriteiten begane vergissing kon worden ontdekt, op grond waarvan de aanspraak op het bepaalde in artikel 5, lid 2, van verordening nr. 1697/79 kan worden geweigerd, en wanneer de zuiver formele verwisseling van de twee rechtsgrondslagen door de Commissie geen beslissende invloed heeft gehad op het resultaat van haar materieel onderzoek.