ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 121/14

Beroep ingesteld op 24 februari 2006 — Armando Álvarez tegen Commissie

(Zaak T-78/06)

(2006/C 121/24)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekster: Armando Álvarez SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Garayar en A. García Castillo, advocaten)

Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoeker

— het onderhavige beroep tot nietigverklaring ontvankelijk te verklaren;

— nietig te verklaren beschikking C (2005) 4634 def. van 30 november 2005 in zaak COMP/F/38.354 — Industriezakken, voorzover daarbij Armando Álvarez SA aansprakelijk wordt gesteld;

— de Commissie te verwijzen in alle door Armando Álvarez SA in de onderhavige procedure gemaakte kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Het beroep strekt tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie C (2005) 4634 def. van 30 november 2005 in zaak COMP/F/38.354 — Industriezakken. In de bestreden beschikking heeft de Commissie verklaard, dat verzoekster, met andere ondernemingen, inbreuk had gemaakt op artikel 81 EG, aangezien zij in de periode 1991–2002 aan een complex van overeenkomsten en afgestemde feitelijke gedragingen in de sector plastic industriezakken in Duitsland, België, Nederland, Luxemburg, Spanje en Frankrijk had deelgenomen. Wegens die inbreuken heeft de Commissie verzoekster en de onderneming Plásticos Españoles SA hoofdelijk een geldboete opgelegd.

Tot staving van haar vorderingen stelt verzoekster dat de Commissie de feiten onjuist heeft beoordeeld en het beginsel van het vermoeden van onschuld en haar recht van verweer heeft geschonden.
—

dat zij veeleer als „slachtoffer” van, dan als deelneemster aan het waterstofperoxidekartel moet worden beschouwd. Zij stelt dienaangaande dat verweerster, bij haar beoordeling van de positie van Caffaro in de betrokken procedure, volstrekt niet in aanmerking heeft genomen dat deze vennootschap, in plaats van uit het betrokken kartel voordeel te hebben behaald, juist wegens het bestaan van onrechtmatige overeenkomsten op de waterstofperoxidemarkt, de natriumperboraatmarkt heeft verlaten. Verzoekster heeft de Commissie erop gewezen dat zij uitsluitend natriumperboraat vervaardigde, dat zij waterstofperoxide enkel aankocht, en dat zij dus geen lid van het waterstofperoxidekartel kon zijn, maar zelf het slachtoffer van de betrokken heimelijke afspraken is geworden;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 86/35

Beroep ingesteld op 3 februari 2006 — Transcatab Spa, in liquidatie/Commissie

(Zaak T-39/06)

(2006/C 86/72)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekster: Transcatab SpA, in liquidatie (Caserta, Italië) (vertegenwoordigers: Cristoforo Osti en Alessandra Prastaro, advocaten)

Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoekster

— gedeeltelijk nietig te verklaren artikel 1, lid 1, van beschikking C(2005) 4012 def. van de Commissie van 20 oktober 2005, voorzover de Commissie van mening was dat Standard Commercial Corporation (SCC) (en dus Alliance One) hoofdelijk aansprakelijk diende te worden geacht voor de door Transcatab gepleegde inbreuken op artikel 81 EG;

— bijgevolg de aan laatstgenoemde opgelegde geldboete te verlagen;

— de Commissie te verwijzen in alle kosten, ook in die van Transcatab.

Middelen en voornaamste argumenten

De beschikking waarom het in casu gaat, is dezelfde als die in zaak T-11/06, Tabacchi/Commissie. Voorzover het verzoekster betreft, werd de vennootschap Alliance One International bij die beschikking hoofdelijk aansprakelijk gesteld als onderneming die het laatst zeggenschap had over Transcatab.

Tot staving van haar conclusies stelt verzoekster dat de Commissie:

— blijk heeft gegeven van een verkeerde rechtsopvatting waar zij Alliance One International aansprakelijk heeft geacht voor de gedraging van TRANSCATAB. In het bijzonder heeft verweerster de beginselen betreffende de bewijslast niet in acht genomen, de door Alliance One International uitgeoefende invloed niet bewezen en bijgevolg de drempel van 10 % van de omzet overschreden.

— ten onrechte de betrokken inbreuk als zeer zwaar en niet als hooguit zwaar heeft gekwalificeerd, omdat de invloed van de overeenkomst op de betrokken markt, op de markt in de latere handelsfasen en op de consument nagenoeg nihil is, en de omvang van de betrokken geografische markt gering is.

— de beginselen van evenredigheid en gelijke behandeling heeft geschonden met de bepaling van een basisbedrag van de geldboete van 10 miljoen EUR.

— de gedragingen in de periode 1995-1998 had moeten onderscheiden van die van de latere perioden, en TRANSCATAB enkel voor de eerstgenoemde gedragingen aansprakelijk had moeten achten. Door verzoekster ook aansprakelijk te stellen voor de gedragingen in de periode 1999-2002 heeft de Commissie het gelijkheidsbeginsel geschonden, voorzover zij de verenigingen wél en de verwerkers niet het voordeel van een onduidelijke wettelijke regeling heeft toegekend.

— het beginsel ne bis in idem heeft geschonden daar zij TRANSCATAB en de andere verwerkers eenmaal als leden van de Associazione professionale Trasformatori Tabacchi Italiani en een tweede maal als individuele verwerkers heeft gestraft.
—

De door het Italiaanse recht verleende vrijstelling van accijnsrechten is geen selectieve maatregel, maar geldt voor alle ondernemingen die minerale oliën gebruiken voor de productie van aluminiumoxide. Het feit dat er in Italië slechts één fabriek is waar deze oliën in de productiecyclus worden gebruikt, is enkel uit feitelijk oogpunt relevant en kan geen afbreuk doen aan de onbetwiste algemene draagwijdte van deze bepaling.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 48/36

Beroep ingesteld op 3 november 2006 — Kay tegen Commissie

(Zaak T-421/05)

(2006/C 48/72)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoeker: Roderick Neil Kay (Brussel, België) (vertegenwoordigers: T. Bontinck en J. Feld, advocaten)

Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoeker

— nietig te verklaren het besluit van verweerster van 31 januari 2005;

— verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeker was ambtenaar van de Commissie in de rang B*7. Nadat hij voor extern vergelijkend onderzoek COM/A/3/02 was geslaagd, werd hij bij het bestreden besluit aangesteld in een ambt van administrateur in de rang A*6.

Met zijn beroep komt hij op tegen zijn indeling. Hij is van mening dat hij in een van de rangen A*8, A*9 of A*10 had moeten worden ingedeeld. Verder komt hij op tegen het feit dat hij ten gevolge van zijn herindeling al de bevorderingspunten die zijn „rugzak” vormden, is verloren.

Ter ondersteuning van zijn beroep stelt hij schending van artikel 2, lid 2, van bijlage XIII bij het Statuut. Volgens hem had de Commissie dit artikel op hem moeten toepassen in de plaats van artikel 5, lid 2, van diezelfde bijlage. Verder stelt hij schending van het vertrouwensbeginsel, schending van het beginsel van behoud van verkregen rechten en schending van het beginsel van gelijke behandeling van ambtenaren.
C 355/28 NL 9.12.2000 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Beroep, op 16 september 2000 ingesteld door Hotel Cooperativa San Marco fra lavoratori della piccola pesca —
Burano scrl en andere, vertegenwoordigd door A. Vianello, Cipriani tegen Commissie van de Europese Gemeen-
schappen advocaat te Venetië.
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage: (Zaak T-254/00)
— nietig te verklaren de artikelen 1 en 2 van beschikking(2000/C 355/61)2000/394/EG van de Commissie;
— subsidiair, artikel 5 van die beschikking nietig te verklaren;(Procestaal: Italiaans)
— de Commissie in de kosten te verwijzen.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 16 september 2000 beroep ingesteld tegen
Middelen en voornaamste argumenten Commissie van de Europese Gemeenschappen door Hotel
Cipriani, vertegenwoordigd door M. Marinoni, advocaat te
Venetië, en G. M. Roberti en F. Sciaudone, advocaten te Napels. De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
in de zaken T-234/00, Fondazione Opera S. Maria dellaCarità/Commissie, en T-235/00, Codess Sociale e.a. (
1)Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— beschikking 2000/394/EG van de Commissie nietig te (1) Nog niet gepubliceerd.
verklaren;
— subsidiair, art. 5 van die beschikking nietig te verklaren;
— de Commissie in de kosten te verwijzen.
Beroep, op 14 september 2000 ingesteld door CompagniaMiddelen en voornaamste argumentenGenerale delle Acque tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
in de zaken T-234/00, Fondazione Opera S. Maria della(Zaak T-264/00)Carità/Commissie, en T-235/00, Codess Sociale e.a. (1)
(2000/C 355/63)
Verzoekster beroept zich op schending van art. 87, leden 1
en 3, sub c en d, van het Verdrag en van de beginselen van
evenredigheid en van gelijke behandeling. (Procestaal: Italiaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-(1) Nog niet gepubliceerd.schappen is op 14 september 2000 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Compag-
nia Generale delle Acque, vertegenwoordigd door A. Biagini,
A. Bortoluzzi en P. Pettinelli, advocaten te Venetië.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— beschikking 2000/394/EG van de Commissie nietig te Beroep, op 16 september 2000 ingesteld door
verklaren; Cooperativa San Marco fra lavoratori della piccola pesca
— Burano scrl en andere tegen Commissie van de Euro-
— de Commissie in de kosten te verwijzen. pese Gemeenschappen
(Zaken T-260/00, T-261/00, T-262/00 en T-263/00)Middelen en voornaamste argumenten
(2000/C 355/62) De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
in de zaken T-234/00, Fondazione Opera S. Maria della
Carità/Commissie, en T-235/00, Codess Sociale e.a. (1)
(Procestaal: Italiaans)
(1) Nog niet gepubliceerd.Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 16 september 2000 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door
61989F0001

GEVOEGDE CONCLUSIES VAN DE ADVOCAAT-GENERAL VESTERDORF VAN 10 JULI 1991. - RHONE-POULENC SA TEGEN COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN. - ZAAK T-1/89. - PETROFINA SA TEGEN COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN. - ZAAK T-2/89. - ATOCHEM SA TEGEN COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN. - ZAAK T-3/89. - BASF SA TEGEN COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN. - ZAAK T-4/89. - ENICHEM ANIC SPA TEGEN COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN. - ZAAK T-6/89. - HERCULES CHEMICALS NV TEGEN COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN. - ZAAK T-7/89. - DSM NV TEGEN COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN. - ZAAK T-8/89. - HUELS AG TEGEN COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN. - ZAAK T-9/89. - HOECHST AG TEGEN COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN. - ZAAK T-10/89. - SHELL INTERNATIONAL CHEMICAL COMPANY LTD TEGEN COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN. - ZAAK T-11/89. - SOLVAY & CIE SA TEGEN COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN. - ZAAK T-12/89. - IMPERIAL CHEMICAL INDUSTRIES PLC TEGEN COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN. - ZAAK T-13/89. - MONTEDIPE SA TEGEN COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN. - ZAAK T-14/89. - CHEMIE LINZ AG TEGEN COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN. - ZAAK T-15/89. - MEDEDINGING - BEGRIPPEN OVEREENKOMST EN ONDERLING AFGESTEMDE FEITELIJKE GEDRAGING - COLLECTIEVE AANSPRAKELIJKHEID.



Jurisprudentie 1991 bladzijde II-00867
2.

Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Voorwaarden voor toekenning – Spoedeisendheid – Beoordeling in geschillen betreffende de plaatsing van overheidsopdrachten – Ernstige schade – Toereikend in geval van een bijzonder ernstige fumus boni juris bij een kennelijke en ernstige onrechtmatigheid – Voorwaarde – Indiening van het verzoek in kort geding binnen de wachttermijn voor sluiting van de overeenkomst met de aanbestedende dienst (Art. 278 VWEU; Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, art. 47; verordening 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad, art.175) (zie punten 25‑28, 31, 32, 38)
2.

Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Voorwaarden voor toekenning – Spoedeisendheid – Beoordeling in geschillen betreffende de plaatsing van overheidsopdrachten – Ernstige schade – Toereikend in geval van een bijzonder ernstige fumus boni juris bij een kennelijke en ernstige onrechtmatigheid – Voorwaarde – Indiening van het verzoek in kort geding binnen de wachttermijn voor sluiting van de overeenkomst met de aanbestedende dienst (Art. 278 VWEU; Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, art. 47; verordening 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad, art. 175) (zie punten 20‑23, 26, 27, 31)
2)

VP wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cedefop), daaronder begrepen die van de procedure in kort geding.
Artikel 91 van het Terugtrekkingsakkoord, met het opschrift „Vertegenwoordiging voor het Hof”, bepaalt in de leden 1 en 2:

„1. Onverminderd artikel 88, kan, wanneer een advocaat die bevoegd is op te treden voor de rechterlijke instanties van het Verenigd Koninkrijk [en] voor het eind van de overgangsperiode een partij vertegenwoordigde of bijstond bij een procedure voor het Hof van Justitie van de Europese Unie of in verband met verzoeken om prejudiciële beslissingen die voor het eind van de overgangsperiode werden ingediend, die advocaat de partij bij die procedure of in verband met die verzoeken blijven vertegenwoordigen of bijstaan. Dit recht is van toepassing op alle procedurele fasen, met inbegrip van beroepsprocedures bij het Hof van Justitie en van procedures bij het Gerecht nadat een zaak is verwezen.

2. Onverminderd artikel 88, kunnen advocaten die bevoegd zijn op te treden voor de rechterlijke instanties van het Verenigd Koninkrijk, een partij bij het Hof van Justitie van de Europese Unie vertegenwoordigen of bijstaan in de zaken bedoeld in artikel 87 en artikel 95, lid 3. Advocaten die bevoegd zijn op te treden voor de rechterlijke instanties van het Verenigd Koninkrijk kunnen ook het Verenigd Koninkrijk vertegenwoordigen of bijstaan in de onder artikel 90 vallende procedures waarin het Verenigd Koninkrijk heeft besloten tussen te komen of waaraan het Verenigd Koninkrijk heeft besloten deel te nemen.”
3.

Beroep tot nietigverklaring – Procesbelang – Beroep dat is ingesteld door een verzoeker die geen adressaat van de bestreden handeling is – Ontvankelijkheid – Voorwaarde – Handeling die bindende rechtsgevolgen sorteert ten aanzien van de verzoeker – Besluit van de Commissie waarbij een voorwaardelijke vergunning wordt afgegeven voor het in de handel brengen van een vaccin tegen COVID-19 – Handelingen die de rechtspositie van de verzoeker niet wijzigen – Geen procesbelang (Art. 263, vierde alinea, VWEU) (zie punten 28‑32, 37, 38)
62

Zoals blijkt uit de in de punten 30 tot en met 34 hierboven uiteengezette procedure, dient verzoekster, om de nietigheid van het litigieuze model wegens het ontbreken van eigen karakter te kunnen aanvoeren, een vordering tot nietigverklaring in te stellen bij de nietigheidsafdeling van het EUIPO, die bevoegd is om over de gegrondheid van een dergelijke vordering te beslissen. Het staat immers aan de nietigheidsafdeling om in het kader van een vordering tot nietigverklaring een ingeschreven model nietig te verklaren wegens het ontbreken van nieuwheid of eigen karakter of om enige andere nietigheidsgrond.
1.

Beroep tot nietigverklaring – Beroep ingesteld door de natuurlijke of rechtspersoon tot wie de bestreden handeling is gericht – Begrip persoon tot wie de handeling is gericht – Enkele feit dat de naam van de persoon in die handeling wordt vermeld – Daarvan uitgesloten (Art. 263, vierde alinea, VWEU) (zie punten 26, 28)
1.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 28, 29)
Beschikking van de president van het Gerecht van 4 mei 2020 –

Csordas e.a./Commissie

(Zaak T‑146/20 R)

„Kort geding – Openbare dienst – Verkiezingen van de lokale afdeling Luxemburg van het personeelscomité van de Commissie – Regelmatigheid – Toezichtplicht van de instelling – Verzoek om voorlopige maatregelen – Geen fumus boni juris”

1. Kort geding – Opschorting van de tenuitvoerlegging – Voorlopige maatregelen – Voorwaarden voor toekenning – Fumus boni juris – Spoedeisendheid – Ernstige en onherstelbare schade – Cumulatieve voorwaarden – Volgorde van onderzoek en wijze van toetsing – Beoordelingsbevoegdheid van de rechter in kort geding – Afweging van alle betrokken belangen (Art. 256, lid 1, 278 en 279 VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 156, lid 3) (zie punten 17‑20, 26)

2. Ambtenaren – Vertegenwoordiging – Personeelscomité – Verkiezingen – Regelmatigheid – Verplichting van de instellingen om de regelmatigheid van de verkiezingen te verzekeren – Omvang (Ambtenarenstatuut, art. 9, lid 2, 90 en 91) (zie punten 24, 25)

3. Ambtenaren – Vertegenwoordiging – Personeelscomité – Verkiezingen – Regeling voor het centrale comité en de lokale afdelingen van het personeelscomité van de Commissie – Informatie die ter kennis van de kiezers moet worden gebracht – Aansluiting bij of ondersteuning van een kandidaat door een vak- of beroepsorganisatie – Optioneel en secundair element (Ambtenarenstatuut, art. 9, lid 2) (zie punten 36‑38)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU en artikel 91, lid 4, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, primair strekkende tot opschorting van de tenuitvoerlegging van 1) de nota van het stembureau van 26 november 2019 waarbij de resultaten bekend zijn gemaakt van de verkiezingen van de lokale afdeling Luxemburg van het personeelscomité van de Commissie, 2) het besluit van de Commissie van 28 november 2019 betreffende de berekening van de representativiteit van de vak- en beroepsorganisaties die bij de Commissie vertegenwoordigd zijn, 3) het mandaat van de lokale afdeling Luxemburg van het personeelscomité van de Commissie na de verkiezingen van november 2019, 4) de aanwijzing door de lokale afdeling Luxemburg van het personeelscomité van de Commissie van haar afgevaardigden in het centrale personeelscomité van de Commissie, 5) elk besluit tot toewijzing van aanvullende middelen aan de vertegenwoordigers van het personeel van de Commissie, alsmede tot verordening aan de Commissie om het aftredende personeelscomité in stand te houden tot aan de datum van de uitspraak van het arrest in de hoofdzaak waarbij dit mandaat beperkt is tot de lopende zaken, en subsidiair tot verordening aan de Commissie om het mandaat van de lokale afdeling Luxemburg van het personeelscomité van de Commissie na de verkiezingen van november 2019 te beperken tot de lopende zaken, en aan die lokale afdeling om de door de Union syndicale Luxembourg voorgestelde vertegenwoordigers aan te wijzen in het centrale personeelscomité van de Commissie

Dictum

1) Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
Beschikking van het Gerecht (Achtste kamer) van 18 december 2020 –

Micreos Food Safety/Commissie

(Zaak T‑568/19)

„Beroep tot nietigverklaring – Volksgezondheid – Verordening (EG) nr. 853/2004 – Product op basis van fagen dat wordt gebruikt ter verlaging van de aanwezigheid van de ziekteverwekkende bacterie Listeria monocytogenes op kant-en-klare levensmiddelen van dierlijke oorsprong – Afwijzing van het verzoek tot goedkeuring van Listex™ P100 als ontsmettingsmiddel in kant-en-klare levensmiddelen van dierlijke oorsprong – Niet voor beroep vatbare handeling – Handeling waarmee niet wordt beoogd bindende rechtsgevolgen teweeg te brengen – Louter bevestigende handeling – Informatieve handeling – Niet-ontvankelijkheid”

1. Beroep tot nietigverklaring – Handelingen waartegen beroep kan worden ingesteld – Begrip – Handelingen die bindende rechtsgevolgen sorteren – Handeling die slechts een standpuntbepaling over een tussentijdse en voorbereidende maatregel inhoudt – Daarvan uitgesloten (Art. 263 VWEU; verordening nr. 853/2004 van het Parlement en de Raad, art. 3, lid 2) (zie punten 37‑39, 95, 106‑108)

2. Beroep tot nietigverklaring – Beroep tegen een besluit houdende bevestiging van een niet binnen de termijn bestreden eerder besluit – Niet-ontvankelijkheid – Begrip „bevestigend besluit” – Besluit dat na een nieuw onderzoek van het eerdere besluit is vastgesteld op basis van nieuwe gegevens – Daarvan uitgesloten (Art. 263 VWEU; verordening nr. 853/2004 van het Parlement en de Raad) (zie punten 51, 56, 58, 71, 73‑77, 81, 91, 92)

3. Beroep tot nietigverklaring – Handelingen waartegen beroep kan worden ingesteld – Begrip – Handelingen die bindende rechtsgevolgen sorteren – Brief van de Commissie waarin enkel een uitlegging wordt gegeven van wettelijke voorschriften en waarin louter een mening wordt geuit – Daarvan uitgesloten (Art. 263 VWEU; verordening nr. 853/2004 van het Parlement en de Raad, art. 3, lid 2) (zie punten 116, 117, 123, 125‑133, 135)

4. Beroep tot nietigverklaring – Handelingen waartegen beroep kan worden ingesteld – Begrip – Handelingen die bindende rechtsgevolgen sorteren – Zuiver bevestigende handeling – Daarvan uitgesloten (Art. 263 VWEU; verordening nr. 853/2004 van het Parlement en de Raad, art. 3, lid 2) (zie punten 151, 152, 157, 165)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van de vermeende besluiten van de Commissie van 17 juni 2019 waarbij zij, ten eerste, verzoeksters aanvankelijke verzoek tot goedkeuring van Listex™ P100 als ontsmettingsmiddel in kant-en-klare levensmiddelen van dierlijke oorsprong zou hebben afgewezen of dat verzoek opnieuw zou hebben onderzocht, ten tweede, haar alternatieve verzoek om dit product te beschouwen als technische hulpstof en niet als ontsmettingsmiddel zou hebben afgewezen, en, ten derde, het op de markt brengen van dat product in de Europese Unie als technische hulpstof voor die levensmiddelen zou hebben verboden

Dictum

1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
34

Wat voorts de vraag betreft of, zoals de Europese Raad in zijn exceptie van niet-ontvankelijkheid stelt, in casu op deze instelling geen enkele verplichting rustte aangaande de maatregelen waarom verzoeker in de uitnodiging tot handelen had verzocht, aangezien deze instelling onbevoegd is om die maatregelen vast te stellen, zij eraan herinnerd dat deze vraag hoe dan ook niet onder een van de voorwaarden voor de ontvankelijkheid van het beroep wegens nalaten valt, maar een vraag vormt die ten gronde moet worden onderzocht. Immers, juist om zich over de gegrondheid van het beroep wegens nalaten te kunnen uitpreken, dient het Gerecht na te gaan of, op het tijdstip waarop volgens artikel 265, tweede alinea, VWEU de uitnodiging tot handelen aan de betrokken instelling werd gericht, op die instelling een verplichting rustte om te handelen in de zin zoals door verzoeker werd aangegeven in zijn uitnodiging tot handelen (zie in die zin arrest van 29 september 2011, Ryanair/Commissie, T‑442/07, niet gepubliceerd, EU:T:2011:547, punten 27 en 28).
52

Ten eerste is het bepalende kenmerk van de kennisgeving van een besluit volgens de in punt 37 supra genoemde rechtspraak dat de adressaat in staat is om daadwerkelijk kennis te nemen van de inhoud van het medegedeelde besluit. Volgens deze definitie is het dus niet relevant of een dergelijke kennisgeving ’s morgens, ’s middags, ’s avonds of zelfs ’s nachts plaatsvindt. Als de adressaat ’s avonds laat in de gelegenheid wordt gesteld om daadwerkelijk kennis te nemen van de inhoud van een besluit dat hem is medegedeeld, dan is op dat moment kennisgegeven van het besluit. Als de adressaat pas de daaropvolgende dag of later in staat is daadwerkelijk kennis te nemen van de inhoud van het besluit, is pas op dat moment kennisgegeven van het besluit.