ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Sociale politiek – Harmonisatie van wetgevingen – Overgang van ondernemingen – Behoud van rechten van werknemers – Richtlijn 2001/23

(Richtlijn 2001/23 van de Raad, art. 3, lid 1, eerste alinea, en 4, lid 1, eerste alinea)

Samenvatting

Het is niet in strijd met het verbod van artikel 4, lid 1, van richtlijn 2001/23 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen, dat de arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd van een uitzendkracht, die wegens het verstrijken van de overeengekomen termijn is beëindigd op een eerder tijdstip dan het tijdstip van de overgang van de aan die uitzendkracht toegewezen activiteit, wegens die overgang niet wordt verlengd. Bijgevolg moet die uitzendkracht niet worden geacht op het tijdstip van de overgang nog altijd ter beschikking van de gebruiker te staan.

De werknemer heeft namelijk in beginsel geen aanspraak op verlenging van een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd. Het feit dat een dergelijke overeenkomst eindigt op een eerder tijdstip dan het tijdstip waarop de overgang van de aan de werknemer toegewezen activiteit zal plaatsvinden, kan geen dergelijke aanspraak in het leven roepen. Het niet verlengen van een uitzendovereenkomst voor bepaalde tijd, omdat er tussen de werkgever en de werknemer geen nieuwe wilsovereenstemming tot stand is gekomen, kan dus niet worden gelijkgesteld met ontslag in de zin van artikel 4, lid 1, van richtlijn 2001/23, waarbij de arbeidsovereenkomst of de arbeidsverhouding bij een eenzijdige beslissing van de werkgever wordt beëindigd.

(cf. punten 33‑34, 37 en dictum)
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Hogere voorziening – Middelen – Loutere herhaling van voor Gerecht aangevoerde middelen en argumenten – Niet-ontvankelijkheid (Art. 256, lid 1, tweede alinea, VWEU; Statuut van het Hof van Justitie, art. 58, eerste alinea; Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 112, lid 1, sub c) (cf. punten 81‑84)

2. Eigen middelen van de Europese Gemeenschappen – Terugbetaling of kwijtschelding van rechten bij invoer (Verordeningen van de Raad nr. 2913/92, art. 239, nr. 710/95, nr. 2584/98 en nr. 1531/2002; verordeningen van de Commissie nr. 2454/93 en nr. 2376/94) (cf. punten 99‑103, 107‑109, 114‑115, 118‑135)

3. Procedure – Maatregelen van instructie – Beoordelingsvrijheid van Gerecht (Reglement voor de procesvoering, art. 64, lid 3, sub d) (cf. punten 137‑138)

Onderwerp

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 29 september 2009, Thomson Sales Europe/Commissie (gevoegde zaken T‑225/07 en T‑364/07), waarbij het Gerecht heeft verworpen het door rekwirante ingestelde beroep tot nietigverklaring van beschikking REM nr. 03/05 van de Commissie van 7 mei 2007 houdende mededeling aan de Franse autoriteiten dat kwijtschelding van invoerrechten op de in Thailand vervaardigde kleurentelevisietoestellen bedoeld in hun aanvraag van 14 september 2005 niet gerechtvaardigd was, alsmede tot nietigverklaring van de brief van de Commissie van 20 juli 2007, waarin niet is bevestigd dat niet tot navordering van invoerrechten op die toestellen zou worden overgegaan – Procedure inzake een op basis van artikel 239 van het douanewetboek ingediend verzoek om kwijtschelding van rechten en een op basis van artikel 220, lid 2, sub b, van dit wetboek geformuleerd verzoek om af te zien van navordering van deze rechten – Niet-inachtneming van de rechten van de verdediging – Onjuiste juridische kwalificatie van de feiten

Dictum

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Thomson Sales Europe wordt verwezen in de kosten.
Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 1 juli 2009 — Marinova / Université Libre de Bruxelles en Commissie

(Zaak C-29/09 P)

„Hogere voorziening — Overeenkomst betreffende communautaire financiering van onderzoeksproject — Arbitragebeding — Beroep ingesteld door persoon die geen partij was bij die overeenkomst — Onbevoegdheid van Gerecht”

Hogere voorziening — Middelen — Ontbreken van aanwijzing van gestelde onjuiste rechtsopvatting — Niet-ontvankelijkheid (Art. 225 EG; Statuut van het Hof van Justitie, art. 58, eerste alinea; Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 112, lid 1, sub c) (cf. punten 17, 20)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Zesde kamer) van 5 november 2008, Marinova/Commissie en Université libre de Bruxelles (T-213/08 en T-213/08 AJ), waarbij het Gerecht zich onbevoegd heeft verklaard om uitspraak te doen op het beroep dat D. Marinova had ingesteld op grond van een arbitragebeding in een tussen de Commissie en de Université libre de Bruxelles (ULB) gesloten overeenkomst betreffende de communautaire financiering van een onderzoeksproject — Verplichtingen voortvloeiend uit een arbeidsovereenkomst die rekwirante in het kader van dit onderzoeksproject met de ULB heeft gesloten — Onbevoegdheid van het Gerecht

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) D. Marinova zal haar eigen kosten dragen.

Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 1 juli 2009 — Marinova / Université Libre de Bruxelles en Commissie

(Zaak C-29/09 P)

„Hogere voorziening — Overeenkomst betreffende communautaire financiering van onderzoeksproject — Arbitragebeding — Beroep ingesteld door persoon die geen partij was bij die overeenkomst — Onbevoegdheid van Gerecht”

Hogere voorziening — Middelen — Ontbreken van aanwijzing van gestelde onjuiste rechtsopvatting — Niet-ontvankelijkheid (Art. 225 EG; Statuut van het Hof van Justitie, art. 58, eerste alinea; Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 112, lid 1, sub c) (cf. punten 17, 20)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Zesde kamer) van 5 november 2008, Marinova/Commissie en Université libre de Bruxelles (T-213/08 en T-213/08 AJ), waarbij het Gerecht zich onbevoegd heeft verklaard om uitspraak te doen op het beroep dat D. Marinova had ingesteld op grond van een arbitragebeding in een tussen de Commissie en de Université libre de Bruxelles (ULB) gesloten overeenkomst betreffende de communautaire financiering van een onderzoeksproject — Verplichtingen voortvloeiend uit een arbeidsovereenkomst die rekwirante in het kader van dit onderzoeksproject met de ULB heeft gesloten — Onbevoegdheid van het Gerecht

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.
Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 13 januari 2010 — Calestani en Lunardi / Agenzia delle Entrate — Ufficio di Parma

(Gevoegde zaken C-292/09 en C-293/09)

„Prejudiciële verwijzing — Kennelijke niet-ontvankelijkheid”

1. Prejudiciële vragen — Bevoegdheid van Hof — Grenzen — Bevoegdheid van nationale rechter — Vaststelling en beoordeling van feiten van geding — Noodzaak van prejudiciële vraag en relevantie van gestelde vragen — Beoordeling door nationale rechter (Art. 234 EG) (cf. punten 18-19)

2. Prejudiciële vragen — Ontvankelijkheid — Vragen gesteld zonder voldoende precisering van juridische en feitelijke context (Art. 234 EG; Statuut van het Hof van Justitie, art. 23) (cf. punten 20-29)

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Commissione tributaria provinciale di Parma — Uitlegging van art. 13 B, sub c, van richtlijn 77/388/EEG: Zesde Richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Vrijstelling van leveringen van goederen die uitsluitend voor een vrijgestelde activiteit worden gebruikt of die zijn uitgesloten van het recht op aftrek — Nationale wettelijke regeling die vrijstelling uitsluit

Dictum

De door de Commissione tributaria provinciale di Parma (Italië) bij beslissingen van 9 en 17 juni 2009 ingediende verzoeken om een prejudiciële beslissing zijn kennelijk niet-ontvankelijk.

Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 13 januari 2010 — Calestani en Lunardi / Agenzia delle Entrate — Ufficio di Parma

(Gevoegde zaken C-292/09 en C-293/09)

„Prejudiciële verwijzing — Kennelijke niet-ontvankelijkheid”

1. Prejudiciële vragen — Bevoegdheid van Hof — Grenzen — Bevoegdheid van nationale rechter — Vaststelling en beoordeling van feiten van geding — Noodzaak van prejudiciële vraag en relevantie van gestelde vragen — Beoordeling door nationale rechter (Art. 234 EG) (cf. punten 18-19)

2. Prejudiciële vragen — Ontvankelijkheid — Vragen gesteld zonder voldoende precisering van juridische en feitelijke context (Art. 234 EG; Statuut van het Hof van Justitie, art. 23) (cf. punten 20-29)

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Commissione tributaria provinciale di Parma — Uitlegging van art. 13 B, sub c, van richtlijn 77/388/EEG: Zesde Richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Vrijstelling van leveringen van goederen die uitsluitend voor een vrijgestelde activiteit worden gebruikt of die zijn uitgesloten van het recht op aftrek — Nationale wettelijke regeling die vrijstelling uitsluit

Dictum

De door de Commissione tributaria provinciale di Parma (Italië) bij beslissingen van 9 en 17 juni 2009 ingediende verzoeken om een prejudiciële beslissing zijn kennelijk niet-ontvankelijk.
Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 5 mei 2009 – WWF-UK / Raad

(Zaak C‑355/08 P)

„Hogere voorziening – Verordening (EG) nr. 2371/2002 – Raadpleging van regionale adviesraden over maatregelen waarbij toegang tot wateren en hulpbronnen en duurzame uitoefening van visserijactiviteiten worden geregeld – Verordening (EG) nr. 41/2007 – Vaststelling van totaal toegestane vangsten voor 2007 voor visserij op kabeljauw – Leden van regionale adviesraad die afwijkend minderheidsadvies hebben gegeven in verslag van genoemde raad over totaal toegestane vangsten – Beroep tot nietigverklaring van verordening nr. 41/2007 ingesteld door dergelijk lid – Niet-ontvankelijkheid – Hogere voorziening kennelijk ongegrond”

1. Beroep tot nietigverklaring – Natuurlijke of rechtspersonen – Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken – Verordening tot vaststelling voor 2007 van totaal toegestane vangsten voor visserij op kabeljauw in zones die vallen onder verordening tot vaststelling van maatregelen tot herstel van bestanden (Art. 230, vierde alinea, EG; verordeningen van de Raad nr. 423/2004 en nr. 41/2007) (cf. punten 41‑45, 48)

2. Procedure – Interventie – Recht van partijen om te antwoorden op argumenten van interveniënt – Discretionaire bevoegdheid van president (Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 116, lid 5) (cf. punt 55)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer) van 2 juni 2008, WWF-UK / Raad (T‑91/07), waarbij het Gerecht niet-ontvankelijk heeft verklaard een verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 41/2007 van de Raad van 21 december 2006 tot vaststelling, voor 2007, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de Gemeenschap, in andere wateren met vangstbeperkingen van toepassing zijn (PB 2007, L 15, blz. 1), voor zover hierbij zijn vastgesteld de „totaal toegestane vangsten” („TAC’s”) voor 2007 voor de visserij op kabeljauw in de zones die vallen onder verordening (EG) nr. 423/2004 van de Raad (PB L 70, blz. 8) – Vereiste, door de bestreden handeling individueel te worden geraakt

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) WWF UK Ltd wordt verwezen in de kosten.
Artikel 3 van het koninklijk besluit van 20 juli 2001 betreffende de inschrijving van voertuigen, in de op het hoofdgeding toepasselijke versie, bepaalt:

„§ 1. De personen die in België verblijven schrijven de voertuigen die zij wensen in het verkeer te brengen in in het repertorium van de voertuigen bedoeld in artikel 6, zelfs indien deze voertuigen reeds in het buitenland zijn ingeschreven.

Het verblijf in België houdt in dat deze personen voldoen aan één van de volgende voorwaarden:

a) ingeschreven zijn in de bevolkingsregisters van een Belgische gemeente;

[…]

§ 2. In de hierna vernoemde gevallen echter is de inschrijving in België van voertuigen die in het buitenland zijn ingeschreven en in het verkeer worden gebracht door de personen bedoeld in § 1 niet verplicht voor:

[…]

2o het voertuig dat een natuurlijke persoon gebruikt in de uitoefening van zijn beroep en in bijkomende orde voor privédoeleinden, en dat door een buitenlandse werkgever aan deze persoon waarmee hij verbonden is door een arbeidsovereenkomst wordt ter beschikking gesteld; een attest afgeleverd door het bestuur dat de [belasting over de toegevoegde waarde] onder haar bevoegdheid heeft, dient zich in dat geval aan boord van het voertuig te bevinden; de gedetailleerde voorwaarden voor het gebruik van dit voertuig worden bepaald door de Minister van Financiën;

[…]”
Zaak C-166/08

Strafzaak

tegen

Guido Weber

(verzoek van het Amtsgericht Büdingen om een prejudiciële beslissing)

„Artikel 104, lid 3, van Reglement voor procesvoering — Richtlijn 89/397/EEG — Officiële controle op levensmiddelen — Recht van betrokkenen om tegenexpertise te laten uitvoeren — Begrip betrokkene”

Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 19 mei 2009 I ‐ 4255

Samenvatting van de beschikking

Harmonisatie van wetgevingen – Officiële controle op levensmiddelen – Richtlijn 89/397

(Richtlijn 89/397 van de Raad, art. 7, lid 1, tweede alinea)

Artikel 7, lid 1, tweede alinea, van richtlijn 89/397 inzake de officiële controle op levensmiddelen moet aldus worden uitgelegd, dat als een „betrokkene” in de zin van deze bepaling moet worden beschouwd een vennootschap die een levensmiddel heeft ingevoerd en vervolgens in de handel heeft gebracht en waarvan de directeur, op basis van de analyse van in een detailhandel genomen monsters van dat levensmiddel, strafrechtelijk aansprakelijk kan worden gesteld voor de staat en de etikettering daarvan of daarvoor geldboeten kan oplopen.

(cf. punt 34 en dictum)
Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 13 november 2008 — Gargani/Parlement

(Zaak C-25/08 P)

„Hogere voorziening — Beroep ingesteld door voorzitter van commissie Juridische zaken van Parlement tegen ‚handeling’ van voorzitter van Parlement die heeft geleid tot indiening van opmerkingen namens Parlement in zaak betreffende verzoek om prejudiciële beslissing — Beroepstermijn”

1. Hogere voorziening — Middelen — Onjuiste toepassing van artikel 230, vijfde alinea, EG, betreffende beroepstermijn (Art. 230, vijfde alinea, EG) (cf. punten 19-26)

2. Hogere voorziening — Rechtsoverweging die niet noodzakelijk is ter onderbouwing van dictum van beschikking — Afwijzing (cf. punten 24-25)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 21 november 2007, Gargani/Parlement (T-94/06), waarbij het Gerecht kennelijk als niet-ontvankelijk heeft verworpen het door de voorzitter van de commissie Juridische zaken van het Europees Parlement ingestelde beroep tot vaststelling van de onrechtmatigheid van het besluit van de voorzitter van het Parlement om namens het Parlement overeenkomstig artikel 23, tweede alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie in het kader van een prejudiciële procedure schriftelijke opmerkingen in te dienen tegen het advies van de commissie Juridische zaken in en met weigering om de kwestie aan de plenaire vergadering voor te leggen

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Gargani wordt verwezen in de kosten.

Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 13 november 2008 — Gargani/Parlement

(Zaak C-25/08 P)

„Hogere voorziening — Beroep ingesteld door voorzitter van commissie Juridische zaken van Parlement tegen ‚handeling’ van voorzitter van Parlement die heeft geleid tot indiening van opmerkingen namens Parlement in zaak betreffende verzoek om prejudiciële beslissing — Beroepstermijn”

1. Hogere voorziening — Middelen — Onjuiste toepassing van artikel 230, vijfde alinea, EG, betreffende beroepstermijn (Art. 230, vijfde alinea, EG) (cf. punten 19-26)

2. Hogere voorziening — Rechtsoverweging die niet noodzakelijk is ter onderbouwing van dictum van beschikking — Afwijzing (cf. punten 24-25)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 21 november 2007, Gargani/Parlement (T-94/06), waarbij het Gerecht kennelijk als niet-ontvankelijk heeft verworpen het door de voorzitter van de commissie Juridische zaken van het Europees Parlement ingestelde beroep tot vaststelling van de onrechtmatigheid van het besluit van de voorzitter van het Parlement om namens het Parlement overeenkomstig artikel 23, tweede alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie in het kader van een prejudiciële procedure schriftelijke opmerkingen in te dienen tegen het advies van de commissie Juridische zaken in en met weigering om de kwestie aan de plenaire vergadering voor te leggen

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Niet-contractuele aansprakelijkheid – Schade – Begroting – Criteria – Vergoeding van verschillende kosten die onderneming zijn opgekomen ten gevolge van nietigverklaring van beschikking waarbij concentratie onverenigbaar met gemeenschappelijke markt is verklaard en van beschikking waarbij scheiding van gefuseerde entiteiten is gelast (Art. 288, tweede alinea, EG) (cf. punten 41‑50)

2. Procedure – Kosten – Toepasselijke regels (cf. punten 51‑53)

Onderwerp

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer – uitgebreid) van 11 juli 2007, Schneider Electric/Commissie (T‑351/03), waarbij het Gerecht de Europese Gemeenschap heeft veroordeeld tot vergoeding van in de eerste plaats de kosten die Schneider Electric heeft gemaakt voor deelname aan de hervatting van de concentratiecontroleprocedure na de uitspraak van de arresten van het Gerecht van 22 oktober 2002, Schneider Electric/Commissie (T‑310/01 en T‑77/02), en in de tweede plaats twee derde van de schade die Schneider Electric heeft geleden als gevolg van het bedrag waarmee Schneider Electric de overnameprijs voor Legrand SA heeft moeten verlagen in ruil voor uitstel van de effectieve overdracht van Legrand tot 10 december 2002 – Voorwaarden voor het intreden van niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap – Begrippen onrechtmatige gedraging, schade en rechtstreeks causaal verband tussen de onrechtmatige gedraging en de geleden schade – „Voldoende ernstige” schending van het gemeenschapsrecht in een procedure waarin wordt getoetst of een concentratie verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt

Dictum

Dictum

1) Het bedrag van de te vergoeden schade bedoeld in punt 3 van het dictum van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 16 juli 2009, Commissie/Schneider Electric (C‑440/07 P, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), wordt vastgesteld op 50 000 EUR.

2) Het verzoek van Schneider Electric SA met betrekking tot de kosten wordt afgewezen.
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Hogere voorziening

–

Hogere voorziening tegen beschikking houdende afdoening zonder beslissing van verzoek in kort geding

–

Beroep in hoofdzaak dat vooraf is beslecht

–

Onbevoegdverklaring van Gerecht

–

Hogere voorziening die kennelijk ongegrond is (Art. 242 EG; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 1, eerste alinea) (cf. punten 21‑23)

Onderwerp

Voorwerp

Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (President) van 30 maart 2007, Scott/Commissie (T‑366/00 R) waarbij is verklaard dat niet behoeft te worden beslist op een verzoek om voorlopige maatregelen dat was ingediend in het kader van een beroep tot nietigverklaring van een beschikking waarbij de Commissie een steunmaatregel van een staat onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt had verklaard

Dictum

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.
Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 6 november 2007 – Stahlwerk Ergste Westig

(Zaak C‑415/06)

„Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering – Antwoord dat duidelijk uit rechtspraak kan worden afgeleid – Vrij verkeer van kapitaal – Inkomstenbelastingen – Vennootschap met vaste inrichtingen in derde staat – Verrekening van verlies van deze inrichtingen”

1. Prejudiciële vragen – Antwoord dat duidelijk uit rechtspraak kan worden afgeleid – Toepassing van artikel 104, lid 3, van Reglement voor procesvoering (Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 104, lid 3) (cf. punten 9‑10)

2. Vrij verkeer van personen – Vrijheid van vestiging – Verdragsbepalingen – Werkingssfeer (Art. 43 EG en 56 EG) (cf. punten 14, 16, 18-19 en dictum)

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing – Bundesfinanzhof – Uitlegging van de artikelen 56 EG, 57, lid 1, EG en 58 EG – Aftrek van de verliezen die een in een derde land gevestigde vaste inrichting lijdt, van de belastbare winst van een nationale vennootschap – Weigering van de aftrek op grond van een met dit derde land gesloten bilaterale overeenkomst tot het vermijden van dubbele belasting

Dictum

Een nationale belastingregeling waarbij een vennootschap met zetel in een lidstaat bij de resultatenberekening het verlies van een in een derde staat gevestigde inrichting niet kan aftrekken, maakt hoofdzakelijk inbreuk op de uitoefening van de vrijheid van vestiging in de zin van de artikelen 43 EG tot en met 48 EG. Op deze bepalingen kan geen beroep worden gedaan in een situatie betreffende een dergelijke in een derde land gelegen inrichting.
Zaak C-525/06

De Nationale Loterij NV

tegen

Customer Service Agency BVBA

(verzoek van de Rechtbank van Koophandel te Hasselt om een prejudiciële beslissing)

„Hoger beroep van vonnis houdende verzoek om prejudiciële beslissing — Rechter in hoger beroep doet hoofdgeding zelf af — Afdoening zonder beantwoording”

Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 24 maart 2009 I ‐ 2199

Samenvatting van de beschikking

Prejudiciële vragen – Bevoegdheid van Hof – Prejudiciële vraag gewijzigd door rechter in hoger beroep die hoofdgeding zelf heeft afgedaan – Ontbreken van bij verwijzende rechter aanhangig geding – Afdoening zonder beslissing

(Art. 234 EG)

De reden voor een prejudiciële verwijzing is niet het formuleren van rechtsgeleerde adviezen over algemene of hypothetische vraagstukken is, maar de behoefte aan werkelijke beslechting van een geschil. Bijgevolg behoeft het Hof niet te antwoorden op een door een verwijzende rechter geformuleerd verzoek om een prejudiciële beslissing wanneer de beslissing om een dergelijke vraag voor te leggen is gewijzigd door de rechter in hoger beroep, die het hoofdgeding zelf heeft afgedaan en daarbij de verantwoordelijkheid op zich heeft genomen om de eerbiediging van het gemeenschapsrecht te verzekeren, en er ten gevolge van het hoger beroep geen geding meer aanhangig is bij de verwijzende rechter.

Op een dergelijk verzoek om een prejudiciële beslissing behoeft ook dan niet te worden geantwoord wanneer dat verzoek niet is ingetrokken door de verwijzende rechter, die in beginsel de consequenties dient te trekken uit een arrest in hoger beroep tegen de beslissing waarbij de prejudiciële verwijzing is gelast, en met name dient te beslissen of zijn verzoek om een prejudiciële beslissing moet worden gehandhaafd, gewijzigd dan wel ingetrokken.

(cf. punten 8-11 en dictum)