ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 159/31

Beroep ingesteld op 5 maart 2014 — Pavlides/Commissie en ECB

(Zaak T-150/14)

2014/C 159/42

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Constantinos Pavlides (Nicosia, Cyprus) (vertegenwoordigers: C. Paschalides, solicitor, en A. Paschalides, lawyer)

Verwerende partijen: Europese Centrale Bank en Europese Commissie

Conclusies

Verzoeker verzoekt het Gerecht:

— verweersters te gelasten hem op grond van artikel 268 VWEU te vergoeden.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeker betoogt dat verweersters’ optreden ertoe heeft geleid dat hem tegoeden die op zijn rekening stonden werden ontnomen, aangezien zij overhaast de toepassing van een bail-in-regeling op zijn bankdeposito’s hebben opgelegd als onderdeel van de voorwaarden die overeenkomstig artikel 13 van het Verdrag tot instelling van het Europees stabiliteitsmechanisme van 2012 waren verbonden aan de financiële bijstand die op 26 april 2013 aan Cyprus is verleend. In dit verband voert hij aan dat: a) verweersters „kennelijk en ernstig de grenzen” hebben overschreden van hun bevoegdheden als EU-instellingen op grond van artikel 136, lid 3, VWEU; b) zij onrechtmatig afstand hebben gedaan van de daadwerkelijke macht om hun taken als EU-instellingen uit te oefenen; c) zij op de deposito’s bij de Bank of Cyprus en de Cyprus Popular Bank overhaast een bail-in-regeling hebben doen toepassen die geen deel uitmaakte van het Unierecht; d) zij het kapitaalverkeer hebben doen beperken, waardoor depositohouders is belet om hun geld af te halen en/of over te brengen naar veiligere instellingen, en e) zij met hun optreden de beginselen van rechtszekerheid, gelijkheid en de mensenrechten hebben geschonden.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 142/44

Beroep ingesteld op 28 februari 2014 — Yingli Energy (China) e.a./Raad

(Zaak T-161/14)

2014/C 142/57

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Yingli Energy (China) Co. Ltd (Baoding, China); Baoding Tianwei Yingli New Energy Resources Co. Ltd (Baoding); Hainan Yingli New Energy Resources Co. Ltd (Haikou, China); Hengshui Yingli New Energy Resources Co. Ltd (Hengshui, China); Tianjin Yingli New Energy Resources Co. Ltd (Tianjin, China); Lixian Yingli New Energy Resources Co. Ltd (Baoding); Baoding Jiasheng Photovoltaic Technology Co. Ltd (Baoding); Beijing Tianneng Yingli New Energy Resources Technology Co. Ltd (Peking, China); Yingli Energy (Beijing) Co. Ltd (Beijing); Yingli Green Energy Europe (Düsseldorf, Duitsland); Yingli Green Energy South East Europe GmbH (Grünwald, Duitsland); Yingli Green Energy France SAS (Lyon, Frankrijk); Yingli Green Energy Spain, SL (La Moraleja, Spanje); Yingli Green Energy Italia Srl (Rome, Italië) en Yingli Green Energy International AG (Kloten, Zwitserland) (vertegenwoordigers: A. Willems, S. De Knop en J. Charles, advocaten)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

Verzoeksters verzoeken het Gerecht:

— het beroep ontvankelijk te verklaren;

— uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2013 van de Raad tot instelling van een definitief compenserend recht op de invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen), van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China (PB L 325, blz. 66) nietig te verklaren, voor zover zij verzoeksters betreft;

— verweerder te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters drie middelen aan.

1. Eerste middel: door compenserende maatregelen op te leggen voor uit de Volksrepubliek China verzonden fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan, terwijl in het bericht van inleiding enkel sprake was van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan van oorsprong uit de Volksrepubliek China, hebben de instellingen artikel 10, leden 12 en 13, van verordening (EG) nr. 597/2009 van de Raad (1) geschonden.

2. Tweede middel: door compenserende maatregelen op te leggen voor fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan die niet waren onderworpen aan een antisubsidieonderzoek, hebben de instellingen de artikelen 1 en 27 van verordening (EG) nr. 597/2009 van de Raad geschonden.

3. Derde middel: door slechts één onderzoek te voeren voor twee verschillende producten (fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en fotovoltaïsche cellen van kristallijn silicium), hebben de instellingen artikel 2, sub c, van verordening (EG) nr. 597/2009 van de Raad geschonden.

(1) Verordening (EG) nr. 597/2009 van de Raad van 11 juni 2009 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn (PB L 188, blz. 93).
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 135/59

Beroep ingesteld op 28 februari 2014 — Canadian Solar Emea e.a./Raad

(Zaak T-163/14)

2014/C 135/78

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Canadian Solar Emea GmbH (München, Duitsland); Canadian Solar Manufacturing (Changshu), Inc. (Changshu, China); Canadian Solar Manufacturing (Luoyang), Inc. (Luoyang, China); Csi Cells Co. Ltd (Suzhou, China); and Csi Solar Power (China), Inc. (Suzhou) (vertegenwoordigers: A. Willems, S. De Knop en J. Charles, advocaten)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

— het beroep ontvankelijk verklaren;

— uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2013 van de Raad tot instelling van een definitief compenserend recht op de invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen), van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China (PB L 325, blz. 66) nietig verklaren, voor zover zij van toepassing is op verzoeksters;

— verweerder verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeksters baseren hun beroep op drie middelen.

1. Eerste middel: de instellingen hebben artikel 10, leden 12 en 13, van verordening (EG) nr. 597/2009 van de Raad (1) geschonden, door compenserende rechten in te stellen op fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan, verzonden uit de Volksrepubliek China, terwijl het bericht van inleiding alleen fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan, van oorsprong uit de Volksrepubliek China, vermeldde.

2. Tweede middel: de instellingen hebben de artikelen 1 en 27 van verordening (EG) nr. 597/2009 van de Raad geschonden, door zonder antidumpingonderzoek compenserende rechten in te stellen op fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan.

3. Derde middel: de instellingen hebben artikel 2, sub c, van verordening (EG) nr. 597/2009 van de Raad geschonden door één enkel onderzoek voor twee verschillende producten (namelijk fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en cellen) te verrichten.

(1) Verordening (EG) nr. 597/2009 van de Raad van 11 juni 2009 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn (PB L 188, blz. 93).
1.

Eerste middel: de PPA-beschikking is kennelijk onrechtmatig. Verzoeksters stellen dat de PPA-beschikking (waartegen momenteel beroep aanhangig is bij het Gerecht — zaak T-179/09) blijk geeft van een groot aantal ernstige fouten die onverenigbaar zijn met de normale handelwijze van een instelling die ermee belast is te verzekeren dat de mededelingsregels worden toegepast, en die dus tot aansprakelijkheid van de Unie moeten leiden, omdat: — de in de PPA-beschikking opgenomen gegevens duidelijk aantonen dat de PPA geen economisch voordeel toekende; — de PPA deel uitmaakte van Dunamenti’s privatiseringspakket en van eerdere datum was, en aldus was meegewogen in de door Electrabel betaalde prijs, maar de Commissie weigerde daarmee rekening te houden, waardoor zij het Unierecht kennelijk heeft geschonden; — het bevel tot terugvordering in de PPA-beschikking dermate onjuist was dat een door gerenommeerde economen gemaakte berekening op negatieve steun uitkwam, dat wil zeggen geen steun. Verzoeksters stellen dat dergelijke grove fouten niet kunnen worden verklaard door de prima facie complexiteit van de zaak of door de objectieve beperkingen waaraan de Commissie gebonden is bij haar toezicht op staatssteun. Deze fouten zijn voor het grootste deel te wijten aan de weigering van de Commissie om de PPA afzonderlijk te beoordelen en vormen een duidelijk bewijs van een ernstig verzuim om de aan de beoordelingsbevoegdheid van de Commissie gestelde grenzen in acht te nemen.
2.

De betrokken handelingen bevatten kennelijke feitelijke onjuistheden doordat zij niet aantonen dat er sterke banden met de regering van Zimbabwe bestaan of dat financiële of andere steun aan het regime is verleend. Derhalve is de op verweerders rustende bewijsplicht niet nageleefd en is het besluitvormingsproces dus onrechtmatig.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 112/38

Beroep ingesteld op 27 december 2013 — Harry’s New York Bar/BHIM — Harrys Pubar (HARRY’S BAR)

(Zaak T-716/13)

2014/C 112/50

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Harry’s New York Bar SA (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: S. Arnaud, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Harrys Pubar AB (Gothenburg, Zweden)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

— de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 8 oktober 2013 in de gevoegde zaken R 946/2012-1 en R 995/2012-1 te vernietigen.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „HARRY’S BAR” voor waren en diensten van de klassen 25, 29, 30, 32, 33 en 43 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 3 378 031

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Oppositiemerk of -teken: de Zweedse merkinschrijvingen nrs. 356 009, 320 026, 315 142 en 55 6513-1066, voor waren en diensten van de klassen 25 en 42

Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep in zaak R 995/2012-1 en verwerping van het beroep in zaak R 946/2012-1

Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 8, lid 1, sub b, en 4 van verordening nr. 207/2009.
—

de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 3 september 2013 in zaak R 299/2013-2 gedeeltelijk vernietigen, voor zover daarbij is geweigerd om gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10 939 981 in te schrijven voor waren en diensten van de klassen 16, 35, 36, 38, 41 en 42;
—

het BHIM verwijzen in de kosten die voor Lesaffre zijn opgekomen in de procedure voor het Gerecht en in de procedure voor de vierde kamer van beroep.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 24/26

Beroep ingesteld op 4 november 2013 — Royal County of Berkshire Polo Club/BHIM — Lifestyle Equities (Royal County of Berkshire POLO CLUB)

(Zaak T-581/13)

2014/C 24/47

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: The Royal County of Berkshire Polo Club Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: J. Maitland-Walker, solicitor)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Lifestyle Equities CV (Amsterdam, Nederland)

Conclusies

— vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 25 juli 2013 in zaak R 1374/2012-2;

— vergoeding van verzoekster voor de kosten van de onderhavige procedure en voor de kosten van de procedure voor de kamer van beroep.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met de woordelementen „Royal County of Berkshire POLO CLUB” voor waren en diensten van de klassen 9, 14, 16, 18, 25 en 28 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 642 621

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsmerken nrs. 8 456 469, 5 482 484, 532 895 en 364 257

Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel

Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke vernietiging van de bestreden beslissing

Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 24/27

Beroep ingesteld op 8 november 2013 — H.P. Gauff Ingenieure/BHIM — Gauff (Gauff THE ENGINEERS WITH THE BROADER VIEW)

(Zaak T-586/13)

2014/C 24/49

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekende partij: H.P. Gauff Ingenieure GmbH & Co. KG — JBG (Neurenberg, Duitsland) (vertegenwoordiger: G. Schneider-Rothhaar, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Gauff GmbH & Co. Engineering KG (Neurenberg, Duitsland)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

— de bestreden beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 5 september 2013 (zaak R 118/2013-1) te vernietigen;

— de zaak terug te verwijzen naar het BHIM met de aanbeveling herstel in de vorige toestand toe te kennen;

— het BHIM te verwijzen in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten die zijn opgekomen in de procedure voor de kamer van beroep.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met de woordelementen „Gauff THE ENGINEERS WITH THE BROADER VIEW” voor waren en diensten van de klassen 11, 19, 36, 37, 39, 40, 41 en 42 ‒ gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10 028 082

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Gauff GmbH & Co. Engineering KG

Oppositiemerk of -teken: Duits woordmerk en gemeenschapswoordmerk „Gauff” alsook het Duitse beeldmerk en het gemeenschapsbeeldmerk met het woordelement „GAUFF” voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 35, 36, 37, 39, 40, 41, 42 en 44

Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: afwijzing van het verzoek tot herstel in de vorige toestand en niet-ontvankelijkverklaring van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van artikel 81 van verordening nr. 207/2009
—

opposante verwijzen in de kosten van de oppositieprocedure en verweerster in beroep verwijzen in de kosten van het beroep.
—

als maatregel tot organisatie van de procesgang, de Commissie gelasten aan het Gerecht de documenten over te leggen waartoe zij de toegang heeft geweigerd, om het Gerecht in staat te stellen het desbetreffende onderzoek uit te voeren en de juistheid van het in het verzoekschrift gestelde te controleren.
2)

Tweede middel, dat uiteenvalt in twee onderdelen en is ontleend aan schending van artikel 164, lid 3, van de integrale GMO-verordening (1), doordat is aangenomen dat de marktsituatie en de interne en internationale context ten tijde van de vaststelling van de bestreden verordening rechtvaardigden dat de uitvoerrestituties in de sector vlees van pluimvee op nihil werden gesteld. De verzoekende partij voert aan dat: — de Commissie de marktsituatie kennelijk onjuist heeft beoordeeld; — de Commissie de grenzen van haar beoordelingsbevoegdheid kennelijk heeft overschreden door bij de vaststelling van de bestreden verordening rekening te houden met de recente hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en met de lopende onderhandelingen in het kader van de WHO, hetgeen elementen zijn die niet zijn vermeld onder de in artikel 164, lid 3, van de integrale GMO-verordening limitatief opgesomde elementen.
—

het in de brief van de Europese Commissie van 2 september 2013 vervatte besluit, bevestigd bij brief van 18 oktober 2013, waarbij wordt geweigerd om een beloning toe te passen voor een vrijwillig plan voor pediatrisch onderzoek op basis van artikel 37 van verordening (EG) nr. 1901/2006 (1) nietig te verklaren; en
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 344/57

Beroep ingesteld op 19 augustus 2013 — Métropole Gestion/BHIM — Metropol (METROPOL)

(Zaak T-431/13)

2013/C 344/103

Taal van het verzoekschrift: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Métropole Gestion (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: M.-A. Roux Steinkühler, advocate)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Metropol Investment Financial Company Ltd (Moskou, Rusland)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

— haar beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren, en derhalve

— de bestreden beslissing gedeeltelijk te vernietigen voor zover daarbij is geweigerd om het litigieuze gemeenschapsmerk nietig te verklaren op basis van de merken nrs. 02 3 167 081, 02 3 167 084 en 794 040, en de andere niet-ingeschreven tekens;

— de bestreden beslissing te bevestigen voor zover daarbij merk nr. 3 590 981 gedeeltelijk nietig is verklaard op basis van het oudere merk nr. 02 3 143 685;

— het BHIM te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: woordmerk „METROPOL” voor waren en diensten van de klassen 9, 35, 36 en 42 — gemeenschapsmerk nr. 3 590 981

Houder van het gemeenschapsmerk: Metropol Investment Financial Company Ltd

Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

Motivering van de vordering tot nietigverklaring: nationaal woordmerk „METROPOLE” en nationale en internationale beeldmerken „METROPOLE gestion” voor diensten van klasse 36

Beslissing van de nietigheidsafdeling: gedeeltelijke afwijzing van de vordering

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 53, lid 1, sub a, en 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009
—

In dit verband voert verzoekster aan dat het aangehaalde artikel 3, lid 2 (dat betrekking heeft op de cumulatie van steunmaatregelen die elk op zich onder de de minimis-regeling zouden vallen) in de bestreden beschikking is toegepast in een geval waarin de de minimis-maatregel een verlengstuk was van een bestaande steunmaatregel. Bovendien heeft de beschikking de bestreden maatregel ten onrechte gekwalificeerd als wijziging van bestaande steun in de zin van artikel 1, sub c, van verordening nr. 659/1999. Het uitstel met zes maanden van de betaling van een van de jaarlijkse termijnen vormde namelijk een op zichzelf staande maatregel en was hoe dan ook geen wezenlijke wijziging van de bestaande steun. Bovendien bracht zij geen verhoging van maximaal 20 % van de oorspronkelijk voor de bestaande steun voorziene middelen mee en was zij niet van invloed op de beoordeling van de verenigbaarheid van die regeling. Hoe het ook zij, de Commissie heeft nagelaten deze punten toereikend te motiveren.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 336/27

Beroep ingesteld op 6 september 2013 — Systran/Commissie

(Zaak T-481/13)

2013/C 336/57

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Systran SA (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: J. Hoss, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— de besluiten van 5 juli 2013 en 21 augustus 2013 van de Europese Commissie, althans van de Europese Unie nietig verklaren;

— de Europese Commissie en de Europese Unie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Met het onderhavige beroep vordert verzoekster nietigverklaring van de besluiten van de Commissie waarbij zij, na het arrest van het Hof van Justitie van 18 april 2013, Commissie/Systran (C-103/11 P, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), is overgegaan tot inning van de compensatierente, vermeerderd met vertragingsrente vanaf 19 augustus 2013 over het bedrag dat de Commissie aan verzoekster had betaald uit hoofde van schadevergoeding na het arrest van het Gerecht van 16 december 2010, Systran en Systran Luxembourg/Commissie (T-19/07, Jurispr. blz. II-6083, dat bij het arrest van het Hof is vernietigd.

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekster drie middelen aan.

1. Onbevoegdheid van de Commissie om de bestreden besluiten te nemen, aangezien de Commissie geen bevoegdheid bezit om aan zichzelf compensatierente toe te kennen. Dergelijke rente kan alleen door een rechter worden toegekend omdat deze toe doel heeft schade te vergoeden die is ontstaan omdat een partij niet heeft voldaan aan haar verplichtingen. Verzoekster betoogt dat de toekenning van compensatierente niet past in het kader van de afwikkeling van de gevolgen van een door het Hof gewezen arrest.

2. Schending van de algemene beginselen van Europees recht, zowel vanuit het oogpunt van de toekenning van rente als vanuit het oogpunt van het algemene beginsel van het verbod van ongerechtvaardigde verrijking. Verzoekster betoogt dat: — de Commissie het algemene beginsel van Europees recht of althans het aan de lidstaten gemeenschappelijke beginsel inzake de toekenning van compensatierechte heeft geschonden door zichzelf compensatierente toe te kennen, zonder dat er sprake is van enig aan verzoekster toe te rekenen schadebrengend feit; — de Commissie het algemene beginsel van het verbod van ongerechtvaardigde verrijking heeft geschonden door aan een privaatrechtelijke rechtspersoon een niet in de Verdragen voorziene verplichting op te leggen, en hoe dan ook door, gelet op de evaluatie van het bedrag van de rente, zichzelf een bedrag aan forfaitaire rente, vermeerderd met 2 % wegens inflatie, toe te kennen.
—

de in het besluit geformuleerde bevinding dat de schikkingen een mededingingsbeperking naar strekking opleveren, gaat voorbij aan het bestaan van rechtmatig toegekende octrooien waarmee verzoekster rekening moest houden. In het besluit is ten onrechte vastgesteld dat octrooien pas uitsluitende rechten verlenen wanneer zij in een geding zijn bevestigd, dat het voeren van octrooigeschillen wezenlijk is voor de ontwikkeling van de mededinging en dat op de verzoekende partij de verplichting rustte om vorderingen in te stellen of om alle andere opties uit te putten alvorens de schikkingen te sluiten.
2.

Tweede middel: schending van artikel 106, lid 2, VWEU en van het aan het Verdrag van Amsterdam van 2 oktober 1997 gehechte protocol betreffende het publiekeomroepstelsel in de lidstaten In dit verband beroept de verzoekende onderneming zich op: — de wettelijke inrichting van de diensten van algemeen economisch belang, bij de vormgeving, de organisatie en de financiering waarvan de lidstaten over een ruime beoordelingsmarge beschikken; — het feit dat zij niet in een gunstiger mededingingspositie is geplaatst, en — het feit dat in het onderhavige geval is voldaan aan de voorwaarden van het arrest Altmark, aangezien de uit te voeren openbaredienstverplichtingen duidelijk zijn omschreven en zij uitdrukkelijk met de uitvoering daarvan is belast, en op basis van een gedetailleerde en objectieve economische evaluatie een compensatie is vastgesteld die niet hoger ligt dan de kosten van de uitvoering van de openbaredienstverplichtingen.
—

het besluit van 17 mei 2013 houdende bevestiging en verlenging van bovengenoemde maatregelen, voor zover daarbij is bepaald dat verzoekers naam moet worden gehandhaafd op de lijst van personen en entiteiten die zijn opgenomen in bijlage II bij besluit 2010/656/GBVB en in bijlage IA bij verordening (EG) nr. 560/2005 tot instelling van beperkende maatregelen in verband met de situatie in Ivoorkust.