NL
Jur isprudentie
ECLI:EU:F:2011 :8 1BESCHIKKING VAN H ET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN (Eerste kamer)
4 februari 2011
Zaak F-54/10
Luc Ver heyden
tegen
Europese Comm issie
„Openbare dienst — Ambtenaren — Besluit van Europees Bureau voor fraudebestrijding (O LAF) om 
informatie over natuurlijke pe rsonen aa n Italiaanse gerechtelijke instanties te geven — Werking van 
arrest ten opzichte van derden — Beginsel van gelijke b ehandeling”
Betreft: Beroep, ingesteld kra chtens artikel 270 VWEU, van toepassing op het EGA-Verdrag op 
grond van artikel 106 bis ervan, waarbij Verheyden me t name v raagt om nietigverklaring 
van het besluit van de Commissie houdende weigering om hem d ezelfde vergoeding van 
3 000  EUR t e betalen als die welke zij volgens het oordeel van het Gerecht m oet betalen 
aan elke ve rzoeker in de zaken di e hebben geleid tot het arr est van het Gerecht v an 
28 april 2009 , Violetti e.a./Commissie (F-5/05 e n F-7/05).
Beslissing:Het beroep w ordt ke nnelijk on gegrond ve rklaard . Ve rzoeker wordt ve rwezen in alle 
kosten.
Samenvatting
1. Procedure — Onderzoek van geg rondheid vóór onderzoek van ontvankelijkheid — Toelaatbaarheid
2. Ambtenaren — Gelijke behandeling — Verschillende b ehandeling van a dressaten van ge lijke 
individuele besluiten, waartegen somm igen m et succes rechtsvordering hebben ingesteld en anderen 
niet — Geen discriminatie
3. Ambtenaren — Op a dministratie rustende zo rgplicht — Beginsel van b ehoorlijk bestuur — 
Draagwijdte — Rechterlijke toetsing — Grenzen
1. De rechter van de Unie mag in het belang van ee n behoorlijke rechtsbedeling beoordelen of een 
beroep in elk geval ten gronde moet worden ve rworpen, zonder dat hij zich over de on tvankelijkheid 
ervan behoeft uit te spreken.
(cf. punt 31)
Referentie:
Hof: 26 februari 2002 , Raad/Bohringer, C-23/00 P, punten 51 e n 52
2 ECLI:EU:F:2011 :8SAMENVATTING—ZAAKF-54/10
2. De adr essaten van ve rscheidene gelijksoortige individuele besluiten, vastgesteld in ee n gezamenlijke 
procedure, ku nnen ve rschillend w orden b ehandeld n aargelang e nkel sommige v an h en d e 
nietigverklaring in rechte ervan hebben gekregen, terwijl andere niet me t succes een vordering hebben 
ingesteld bij de bevoegde rechterlijke instanties.
De situatie van een ambtenaar w iens beroep n iet-ontvankelijk is verklaard ve rschilt objectief gezien van 
die van andere ambtenaren di e hun beroepen binnen de beroepstermijnen hebben ingesteld, op di e 
manier hebben doen vaststellen da t er jegens hen ee n fout was gemaakt en on der die omstandigheden 
een ve roordeling van de instelling door het Gerecht v oor ambtenarenzaken hebben ve rkregen. Dit 
betekent da t de instelling zich niet schuldig heeft gemaakt aa n ee n ke nnelijke s chending van het 
beginsel van gelijke b ehandeling door te weigeren om d e betrokkene hetzelfde bedrag toe te ke nnen 
als aan de andere ambtenaren.
(cf. punten 34 e n 35)
Referentie:
Hof: 14 september 1999 , Commissie/AssiDomän Kraft Products e.a., C-310/97 P, punten 49-71
3. Ingevolge het beginsel van behoorlijk bestuur en de zorgplicht is de ad ministratie verplicht o m bij 
haar b eslissing over de situatie van ee n ambtenaar a lle elementen in aa nmerking te nemen di e haar 
besluit ku nnen beïnvloeden, en daar bij niet alleen rekening te houden me t het belang van de dienst, 
maar oo k me t da t van d e b etrokken a mbtenaar. Teneinde o p b ijzondere w ijze voor hun 
personeelsleden te zorgen staat het de instellingen oo k vrij om beslissingen van de rechter die gunstig 
zijn voor andere ambtenaren uit te breiden tot bepaalde ambtenaren di e de op hen betrekking 
hebbende individuele besluiten niet binnen de termijnen hebben betwist.
Gelet op de ruime b eoordelingsvrijheid w aarover de instellingen bij de beoordeling van het belang van 
de dienst beschikken, moet de controle van de rechter van de Unie zich beperken tot de vraag of de 
betrokken instelling binnen redelijke g renzen is gebleven en haar b eoordelingsvrijheid n iet kennelijk 
onjuist heeft gebruikt.
(cf. punten 36 e n 37)
Referentie:
Hof: 4 februari 1987 , Maurissen/Rekenkamer, 417 /85, punt 12; 11 januari 2001 , Gevaert/Commissie, C-389/98 P, 
punten 44, 45 e n 56
Gerecht v an ee rste aa nleg: 15 september 1998 , Haas e.a./Commissie, T-3/96, punt 53; 16 maart 2004 , Afari/ECB, 
T-11/03, punt 42