ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Fiscale bepalingen – Harmonisatie van wetgevingen – Omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde – Leveringen van goederen – Dienstverrichtingen

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 2, punt 1, 4, leden 1 en 2, 5, lid 1, en 6, lid 1)

Samenvatting

Handelingen zijn leveringen van goederen of dienstverrichtingen en een economische activiteit in de zin van de artikelen 2, punt 1, 4, leden 1 en 2, 5, lid 1, en 6, lid 1, van de Zesde richtlijn (77/388) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7, indien zij voldoen aan de objectieve criteria waarop genoemde begrippen zijn gebaseerd, zelfs wanneer zij zijn verricht met het uitsluitende doel een belastingvoordeel te verkrijgen, zonder ander economisch doel.

De begrippen belastingplichtige en economische activiteiten, alsmede leveringen van goederen en diensten, die de in het kader van de Zesde richtlijn belastbare handelingen omschrijven, hebben namelijk alle een objectief karakter en worden onafhankelijk van het oogmerk of het resultaat van de betrokken handelingen toegepast. In dit verband zou een verplichting voor de belastingadministratie om te onderzoeken wat de belastingplichtige met zijn handelingen precies voorheeft, ingaan tegen de doelstellingen van het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, namelijk de rechtszekerheid te garanderen en de heffing van de belasting over de toegevoegde waarde te vergemakkelijken door, uitzonderingsgevallen daargelaten, af te gaan op de objectieve aard van de betrokken handeling.

Hoewel zeker niet aan de genoemde objectieve criteria is voldaan in het geval van belastingfraude, bijvoorbeeld door valse aangifte of door het opstellen van onregelmatige facturen, neemt dit niet weg dat de vraag of de betrokken handeling is verricht met het uitsluitende doel een belastingvoordeel te verkrijgen, irrelevant is voor de vaststelling of die handeling een levering van goederen of een dienstverrichting en een economische activiteit vormt.

(cf. punten 47‑49, 51, 53 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vrij verkeer van goederen – Kwantitatieve beperkingen – Maatregelen van gelijke werking – Sectoraal rijverbod voor vrachtauto’s van meer dan 7,5 ton die bepaalde goederen vervoeren – Ontoelaatbaarheid – Rechtvaardiging – Milieubescherming

(Art. 28 EG en 29 EG)

Samenvatting

Een lidstaat die, om de luchtkwaliteit in het betrokken gebied te waarborgen, een regeling vaststelt die vrachtauto’s van meer dan 7,5 ton die bepaalde categorieën goederen vervoeren, een rijverbod oplegt op een uiterst belangrijk wegsegment, dat een van de hoofdverbindingen over land tussen bepaalde lidstaten vormt, komt de verplichtingen niet na die op hem rusten krachtens de artikelen 28 EG en 29 EG.

Een dergelijk verbod belemmert het vrije verkeer van goederen en met name de vrije doorvoer daarvan, en moet worden beschouwd als een maatregel van gelijke werking als kwantitatieve beperkingen, die onverenigbaar is met de gemeenschapsrechtelijke verplichtingen uit hoofde van de artikelen 28 EG en 29 EG, indien hij niet objectief gerechtvaardigd is.

Een dergelijke regeling kan geen rechtvaardiging vinden in dwingende eisen van milieubescherming wanneer niet is bewezen dat het nagestreefde doel niet kan worden bereikt met andere maatregelen die het vrije verkeer minder beperken.

(cf. punten 66, 69, 71, 87, 89, 95 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Vrij verrichten van diensten – Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening – Opdrachten die van werkingssfeer van richtlijn 92/50 zijn uitgesloten – Verplichting om fundamentele regels van Verdrag in acht te nemen

(Art. 49 EG; richtlijn 92/50 van de Raad)

2. Vrij verrichten van diensten – Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening – Richtlijn 92/50 – Nationale wettelijke regeling op grond waarvan opdrachtgever aantal van zijn taken kan delegeren – Taak van gedelegeerde voorbehouden aan limitatief opgesomde rechtspersonen naar nationaal recht – Ontoelaatbaarheid

(Art. 49 EG; richtlijn 92/50 van de Raad)

Samenvatting

1. De bepalingen van het EG-Verdrag inzake het vrije verkeer moeten toepassing vinden op overheidsopdrachten die buiten de werkingssfeer van richtlijn 92/50 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening vallen. Ook al zijn bepaalde overeenkomsten van de werkingssfeer van de communautaire richtlijnen op het gebied van overheidsopdrachten uitgesloten, toch zijn de aanbestedende diensten die deze overeenkomsten sluiten, niettemin gehouden om de fundamentele regels van het Verdrag, met name het verbod van discriminatie op grond van nationaliteit, in acht te nemen. Dit is onder meer het geval met betrekking tot overheidsopdrachten voor dienstverlening waarvan de waarde beneden de door richtlijn 92/50 vastgestelde grenzen blijft. Het feit alleen dat de gemeenschapswetgever heeft gemeend dat de bijzondere en strenge procedures van de richtlijnen betreffende overheidsopdrachten niet geschikt zijn wanneer het gaat om overheidsopdrachten van geringe waarde, betekent niet dat deze van de toepassing van het gemeenschapsrecht zijn uitgesloten.

(cf. punten 32‑33)

2. Een lidstaat die de taak van gedelegeerd opdrachtgever, waarbij de aanbestedende dienst bij schriftelijk gesloten overeenkomst onder bezwarende titel een gedelegeerde kan opdragen, in zijn naam en voor zijn rekening al zijn taken of een deel daarvan waar te nemen, voorbehoudt aan limitatief opgesomde rechtspersonen naar nationaal recht, voldoet niet aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens richtlijn 92/50 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/52, alsmede artikel 49 EG.

(cf. punten 64, 71 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Beroep wegens niet-nakoming – Onderzoek van gegrondheid door Hof – In aanmerking te nemen situatie – Situatie bij verstrijken van in met redenen omkleed advies gestelde termijn

(Art. 226 EG)

2. Landbouw – Gemeenschappelijk landbouwbeleid – Biologische productiemethode van landbouwproducten en aanduidingen dienaangaande op landbouwproducten en levensmiddelen – Verordening nr. 2092/91 – Aanduidingen die verwijzen naar deze productiemethode – Gebruik van deze aanduidingen en afgeleide vormen ervan voor producten die niet volgens deze productiemethode zijn verkregen – Gebruik van termen „biológico”en „bio” in Spanje – Toelaatbaarheid volgens versie zoals gewijzigd bij verordening nr. 1804/1999

(Verordening nr. 2092/91 van de Raad, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1804/1999 van de Raad, art. 2)

3. Beroep wegens niet-nakoming – Bewijs van niet-nakoming – Bewijslast rustend op Commissie – Vermoedens – Ontoelaatbaarheid

(Art. 226 EG)

Samenvatting

1. Het bestaan van een niet-nakoming moet worden beoordeeld op basis van de situatie waarin de lidstaat zich bevond aan het einde van de in het met redenen omkleed advies gestelde termijn. Met sedertdien opgetreden wijzigingen kan het Hof geen rekening houden.

(cf. punt 31)

2. De lijst van termen die verwijzen naar de biologische productiemethode, opgenomen in artikel 2 van verordening nr. 2092/91 inzake de biologische productiemethode en aanduidingen dienaangaande op landbouwproducten en levensmiddelen, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1804/1999, waarbij zij wordt aangevuld met betrekking tot de dierlijke productie, is niet limitatief. Hieruit volgt dat de lidstaten bij wijziging van de op hun grondgebied heersende gebruiken andere uitdrukkingen dan die van deze lijst in hun nationale wetgeving mogen opnemen om naar de biologische productiemethode te verwijzen.

Aangezien voor de Spaanse taal alleen de term „ecológico”, die mede de afgeleide vorm „eco” omvat, in de lijst van artikel 2 van de verordening is opgenomen, kan de Spaanse regering niet worden verweten dat zij producenten van producten die niet volgens de biologische productiemethode zijn verkregen, niet het gebruik van andere uitdrukkingen, zoals in casu „biológico” of „bio”, verbiedt. Uit de tekst van artikel 2 volgt immers evenmin dat de afgeleide vorm „bio”, wegens het feit dat hij in deze bepaling als een gebruikelijke afgeleide vorm wordt genoemd, speciale bescherming moet genieten in alle lidstaten en in alle talen, met inbegrip van die waarvoor in de lijst van dit artikel termen worden vermeld die niet overeenstemmen met de Franse term „biologique”.

(cf. punten 34‑36)

3. In een beroep wegens niet-nakoming moet de Commissie het gestelde verzuim aantonen. Zij dient het Hof de gegevens te verschaffen die het nodig heeft om te kunnen vaststellen of er sprake is van een verzuim, en zij kan zich daarbij niet baseren op een of ander vermoeden.

(cf. punt 41)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vrij verkeer van kapitaal – Beperkingen – Belasting over inkomen uit sparen en beleggen – Nationale regeling die recht op belastingkortingen uit hoofde van volksverzekeringen voorbehoudt aan belastingplichtige ingezetenen die zijn verzekerd op grond van nationale volksverzekeringen – Toelaatbaarheid

(Art. 56 EG en 58 EG)

Samenvatting

De artikelen 56 EG en 58 EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan een regeling van een lidstaat waarin is bepaald dat een buitenlandse belastingplichtige met in deze staat uitsluitend inkomen uit sparen en beleggen, die niet is verzekerd op grond van de volksverzekeringen van deze lidstaat, geen aanspraak kan maken op de heffingskortingen volksverzekeringen als belastingkortingen, terwijl een binnenlandse belastingplichtige die wél is verzekerd op grond van die verzekeringen, bij de berekening van zijn belastbaar inkomen wel recht heeft op die kortingen, ook al geniet hij uitsluitend inkomen van diezelfde aard en draagt hij geen premie volksverzekeringen af.

Weliswaar kan deze regeling immers het vrije kapitaalverkeer belemmeren doordat de minder gunstige fiscale behandeling van niet-ingezetenen hen ervan zou kunnen weerhouden om in die lidstaat beleggingen te doen die inkomen opleveren dat wordt aangemerkt als inkomen uit sparen en beleggen, doch zij kan uit het oogpunt van artikel 58, lid 1, sub a, EG haar rechtvaardiging vinden in het objectieve verschil tussen de situatie van een verzekerde voor de nationale volksverzekeringen en die van degene die niet in dat stelsel verzekerd is.

Aangezien voorts het gemeenschapsrecht de bevoegdheid van de lidstaten om hun socialezekerheidsstelsels in te richten onverlet laat, staat het bij ontbreken van harmonisatie op communautair niveau de betrokken lidstaat vrij om de kring van verzekerden en de hoogte van de door de verzekerden voor de nationale volksverzekeringen verschuldigde premies alsmede de daarmee verband houdende kortingen vast te stellen. De systematiek van een dergelijk stelsel brengt bovendien mee dat de toekenning van de heffingskortingen voorbehouden blijft aan de premieplichtigen, te weten de verzekerden in dat stelsel.

(cf. punten 39, 49-51 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Internationale overeenkomsten – Associatieovereenkomst EEG-Turkije – Associatieraad ingesteld bij Associatieovereenkomst EEG-Turkije – Besluit nr. 1/80 – Vrij verkeer van personen – Werknemers – Toegang van Turkse onderdanen die tot legale arbeidsmarkt van lidstaat behoren, tot arbeid in loondienst van hun keuze in die lidstaat en daarbij behorend recht van verblijf – Beperking van rechten wegens afwezigheid van arbeidsmarkt ten gevolge van hechtenis – Ontoelaatbaarheid

(Besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije, art. 6, lid 1, en 14, lid 1)

Samenvatting

Een Turks onderdaan die na vier jaar legale arbeid krachtens artikel 6, lid 1, derde streepje, van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije over het recht van vrije toegang tot elke arbeid in loondienst te zijner keuze beschikt, verliest dit recht niet wegens het niet verrichten van arbeid gedurende zijn hechtenis, ook gedurende verscheidene jaren, wanneer zijn afwezigheid van de legale arbeidsmarkt van de lidstaat van ontvangst slechts tijdelijk is.

De door die bepaling aan de betrokkene toegekende rechten inzake arbeid en, daarmee samenhangend, verblijf, kunnen enkel worden beperkt om redenen van openbare orde, openbare veiligheid en volksgezondheid op basis van artikel 14, lid 1, van dit besluit, of op grond van de omstandigheid dat de betrokken Turkse onderdaan niet binnen een redelijke termijn na zijn vrijlating een nieuwe dienstbetrekking heeft gevonden.

(cf. punt 25 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Prejudiciële vragen – Voorlegging aan Hof – Nationale rechterlijke instantie in zin van artikel 234 EG – Begrip – „Epitropi Antagonismou” (Griekse mededingingsautoriteit) – Daarvan uitgesloten

(Art. 234 EG)

Samenvatting

Om te beoordelen of het verwijzende orgaan een rechterlijke instantie in de zin van artikel 234 EG is, hetgeen uitsluitend door het gemeenschapsrecht wordt bepaald, houdt het Hof rekening met een samenstel van factoren, zoals de wettelijke grondslag van het orgaan, het permanente karakter, de verplichte rechtsmacht, het uitspraak doen na een procedure op tegenspraak, de toepassing door het orgaan van de regelen des rechts, alsmede de onafhankelijkheid van het orgaan. Bovendien kan het Hof slechts worden aangezocht door een orgaan dat uitspraak moet doen in een bij hem aanhangig geding, in het kader van een procedure die moet uitmonden in een beslissing die de kenmerken van een rechterlijke uitspraak vertoont.

Het Epitropi Antagonismou (Griekse mededingingsautoriteit) voldoet niet aan deze criteria. Allereerst staat het onder toezicht van de minister van Ontwikkeling, hetgeen meebrengt dat deze, binnen zekere grenzen, bevoegd is om de rechtmatigheid van zijn beslissingen te toetsen. Verder is, ook al genieten zijn leden een persoonlijke en functionele onafhankelijkheid, de herroeping of intrekking van hun benoeming kennelijk niet aan bijzondere waarborgen onderworpen, hetgeen geen doeltreffende waarborg lijkt te bieden tegen ongeoorloofde tussenkomst of druk vanwege de uitvoerende macht jegens deze leden. Bovendien is zijn voorzitter belast met de coördinatie en de algemene leiding van zijn secretariaat en bekleed met het hiërarchische gezag over het personeel ervan, zodat het Epitropi Antagonismou, dat een beslissingsorgaan is, als gevolg van de functionele band die het bindt aan zijn secretariaat, het instructieorgaan op voorstel waarvan het zijn beslissingen neemt, zich niet duidelijk onderscheidt als derde ten opzichte van het staatsorgaan dat, als gevolg van zijn rol, verwant kan zijn aan een partij in het kader van een mededingingsprocedure. Ten slotte dient een mededingingsautoriteit zoals het Epitropi Antagonismou nauw samen te werken met de Commissie, die haar krachtens artikel 11, lid 6, van verordening nr. 1/2003 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag, haar bevoegdheid kan ontnemen, met gevolg dat de bij haar ingeleide procedure niet uitmondt in een beslissing die de kenmerken van een rechterlijke uitspraak vertoont.

(punten 29‑37)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Milieu – Instandhouding van natuurlijke habitats en wilde flora en fauna – Richtlijn 92/43 – Specialebeschermingszones – Verplichtingen van lidstaten – Beoordeling van gevolgen van project voor gebied – Begrip

(Richtlijn 92/43 van de Raad, art. 6, leden 3 en 4)

Samenvatting

Uit artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna volgt dat telkens wanneer een plan of project wordt overwogen dat niet direct verband houdt met of nodig is voor het beheer van een gebied, maar afzonderlijk of in combinatie met andere plannen of projecten significante gevolgen kan hebben voor het gebied, de bevoegde instanties dienaangaande een passende beoordeling dienen te maken. Pas nadat deze beoordeling is gemaakt, die een grondige analyse beoogt op het niveau van de doelstellingen van instandhouding van het betrokken gebied, nemen de bevoegde instanties een beslissing rekening houdend met de conclusies betreffende de gevolgen van het plan of het project voor het gebied. Deze instanties geven bij het nemen van hun beslissing slechts toestemming voor dat plan of project nadat zij de zekerheid hebben verkregen dat het de natuurlijke kenmerken van het betrokken gebied niet zal aantasten. Bovendien moeten diezelfde instanties in voorkomend geval inspraakmogelijkheden bieden.

Het in lid 4 van artikel 6 bedoelde onderzoek dient evenwel slechts te worden verricht ingeval een plan of project, ondanks het feit dat de conclusies van de door lid 3 van dit artikel voorgeschreven beoordeling negatief zijn en bij ontstentenis van alternatieve oplossingen, om dwingende redenen van groot openbaar belang toch moet worden gerealiseerd.

Gelet op de bijzondere kenmerken van de verschillende in artikel 6 bedoelde fasen, leveren de verschillende in lid 4 van dit artikel genoemde eisen dus geen elementen op die de bevoegde nationale instanties in aanmerking dienen te nemen wanneer zij de in lid 3 van dit artikel bedoelde passende beoordeling maken.

(cf. punten 22‑26, 28)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Harmonisatie van wetgevingen – Informatieprocedure op gebied van normen en technische voorschriften – Richtlijn 83/189 – Technisch voorschrift – Begrip – Nationale regeling die organisatie van kansspelen door middel van bepaalde speelautomaten verbiedt – Daaronder begrepen – Voorwaarden

(Richtlijn 83/189 van de Raad, art. 1, punt 9)

2. Harmonisatie van wetgevingen – Informatieprocedure op gebied van normen en technische voorschriften – Richtlijn 83/189 – Verplichting van lidstaten om Commissie elk ontwerp van technisch voorschrift mee te delen – Nationale regeling die herdefiniëring van technische voorschriften bevat – Mededelingsplicht – Voorwaarden

(Richtlijn 83/189 van de Raad, art. 1, punt 9)

3. Harmonisatie van wetgevingen – Informatieprocedure op gebied van normen en technische voorschriften – Richtlijn 83/189 – Verplichting van lidstaten om Commissie elk ontwerp van technisch voorschrift mee te delen – Omvang

(Richtlijn 83/189 van de Raad, art. 1, punt 9)

Samenvatting

1. Nationale bepalingen die de organisatie van kansspelen door middel van bepaalde speelautomaten verbieden, kunnen een technisch voorschrift vormen in de zin van artikel 1, punt 9, van richtlijn 83/189 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften, zoals gewijzigd bij richtlijn 94/10, wanneer vaststaat dat de reikwijdte van het betrokken verbod voor geen enkel ander gebruik ruimte laat dan een strikt marginaal gebruik dat redelijkerwijze van het betrokken product kan worden verwacht of, zo dat niet het geval is, wanneer vaststaat dat dit verbod op significante wijze de samenstelling, de aard of de verhandeling van het product kan beïnvloeden.

(cf. punt 80, dictum 1)

2. De herdefiniëring in een nationale regeling van een dienst die verband houdt met de bouw van een product, met name een dienst die erin bestaat bepaalde kansspelautomaten te exploiteren, kan een technisch voorschrift vormen dat krachtens richtlijn 83/189 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften, zoals gewijzigd bij richtlijn 94/10, moet worden meegedeeld, wanneer deze nieuwe regeling niet slechts bestaande technische voorschriften die, voorzover zij na de inwerkingtreding van richtlijn 83/189 in de betrokken lidstaat zijn vastgesteld, de Commissie naar behoren zijn meegedeeld, herhaalt of vervangt zonder daaraan technische specificaties of andere, nieuwe of aanvullende voorwaarden toe te voegen.

(cf. punten 84‑85, dictum 2)

3. De overgang in de nationale regeling van een vergunningsregeling naar een verbod kan een voor de in richtlijn 83/189 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften, zoals gewijzigd bij richtlijn 94/10, neergelegde mededelingsplicht relevante omstandigheid zijn.

Daarentegen zijn de hogere of lagere waarde van het product of de dienst of de omvang van de markt voor het product of de dienst omstandigheden die voor deze plicht irrelevant zijn.

(cf. punt 95, dictum 3)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Fiscale bepalingen – Harmonisatie van wetgevingen – Omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde – Aftrek van voorbelasting – Nationale regeling die werkgever toestaat, belasting over brandstofleveringen aan zijn werknemers af te trekken – Brandstof die niet uitsluitend voor beroepsdoeleinden wordt gebruikt – Ontoelaatbaarheid

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 17, lid 2, sub a, en 18, lid 1, sub a)

Samenvatting

Een lidstaat die aan belastingplichtigen, in casu de werkgevers, het recht geeft om de belasting over de toegevoegde waarde over bepaalde leveringen van motorbrandstof aan niet-belastingplichtigen, in casu de werknemers, af te trekken, onder voorwaarden die niet garanderen dat de afgetrokken belasting uitsluitend de brandstof betreft die is gebruikt voor de belaste handelingen van de belastingplichtige, komt de krachtens de artikelen 17, lid 2, sub a, en 18, lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting op hem rustende verplichtingen niet na.

(cf. punten 18, 26, 31 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Landbouw – Harmonisatie van wetgevingen – Bestrijding van mond‑ en klauwzeer – Richtlijn 85/511 – Aanvullende nationale bestrijdingsmaatregelen op grond van richtlijn 90/425 – Toelaatbaarheid – Voorwaarden

(Richtlijnen van de Raad 85/511, zoals gewijzigd bij richtlijn 90/423, en 90/425, art. 10, lid 1)

Samenvatting

Omdat mond‑ en klauwzeer een ernstig gevaar voor de veestapel oplevert, verleent artikel 10, lid 1, van richtlijn 90/425 inzake veterinaire en zoötechnische controles in het intracommunautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren en producten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt, de lidstaten de bevoegdheid om maatregelen ter bestrijding van deze ziekte te nemen ter aanvulling van de maatregelen bepaald in richtlijn 85/511 tot vaststelling van gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding van mond‑ en klauwzeer, zoals gewijzigd bij richtlijn 90/423. De lidstaten hebben met name de bevoegdheid om te besluiten tot doding van dieren van een aangrenzend bedrijf of van dieren die zich binnen een bepaalde straal rond een bedrijf met besmette dieren bevinden.

Dergelijke aanvullende maatregelen moeten echter worden genomen met eerbiediging van de doelstellingen van de geldende gemeenschapsregeling en, inzonderheid, van richtlijn 85/511, zoals gewijzigd bij richtlijn 90/423, van de algemene beginselen van het gemeenschapsrecht, waaronder het evenredigheidsbeginsel, en van de in artikel 10, lid 1, van richtlijn 90/425 geformuleerde verplichting tot kennisgeving en mededeling.

(cf. punt 52 en dictum)