ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1)

Moet artikel 107 VWEU aldus worden uitgelegd dat de deelneming van de vennootschap COMPLEXUL ENERGETIC OLTENIA SA in het maatschappelijk kapitaal van de projectvennootschap HIDRO TARNIȚA SA, die de bouw en de exploitatie van de waterkrachtcentrale TARNIȚA — LĂPUȘTEȘTI tot doel heeft, staatssteun voor producenten van wind- en zonne-energie vormt, voor zover de verklaarde doelstelling van het project erin bestaat de optimale omstandigheden te creëren voor de installatie van een groter vermogen in centrales waarin die soorten energie worden geproduceerd, dat wil zeggen (i) dat er sprake is van een door de Staat of met staatsmiddelen bekostigde maatregel, (ii) dat die maatregel selectief is en (iii) dat die maatregel het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig kan beïnvloeden[?]
3.

Schending van wezenlijke vormvoorschriften tot regeling van de wetgevingsprocedure, alsmede van artikel 10, leden 1 en 2, VEU, artikel 13, lid 2, VEU en van de beginselen van representatieve democratie, institutioneel evenwicht en behoorlijk bestuur Indien het Hof van Justitie, anders dan de Slowaakse Republiek in het kader van haar tweede middel heeft aangevoerd, zou oordelen dat het bestreden besluit volgens een wetgevingsprocedure is vastgesteld (quod non), voert de Slowaakse Republiek subsidiair aan dat de wezenlijke vormvoorschriften zijn geschonden die zijn opgenomen in artikel 16, lid 8, VEU, artikel 15, lid 2, VWEU, artikel 78, lid 3, VWEU, de artikelen 3 en 4 van Protocol nr. 1, de artikelen 6 en 7, leden 1 en 2, van Protocol nr. 2, alsmede artikel 10, leden 1 en 2, VEU, artikel 13, lid 2, VEU en de beginselen van representatieve democratie, institutioneel evenwicht en behoorlijk bestuur. Concreet gesproken is het vereiste dat de Raad een openbare beraadslaging en stemming houdt, niet nageleefd, is de deelname van de nationale parlementen aan de vaststelling van het bestreden besluit beperkt en is de eis dat het Europees Parlement wordt geraadpleegd, geschonden.
—

vaststellen dat: — de Tsjechische Republiek de op grond van artikel 19, lid 1, van richtlijn 2004/49/EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door het toezicht op het spoorwegsysteem op te dragen aan het onderzoeksorgaan; — de Tsjechische Republiek de op grond van artikel 21, lid 3, van richtlijn 2004/49/EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door er niet voor te zorgen dat het onderzoeksorgaan het onderzoek niet later dan één week na ontvangst van de melding van het ongeval of incident begint; — de Tsjechische Republiek de op grond van artikel 23, lid 2, van richtlijn 2004/49/EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door er niet voor te zorgen dat het eindverslag van zijn onderzoek wordt toegezonden aan de betrokken partijen als bedoeld in artikel 22, lid 3, van richtlijn 2004/49/EG; — de Tsjechische Republiek de op grond van artikel 25, lid 2, van richtlijn 2004/49/EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door er niet voor te zorgen dat het onderzoeksorgaan veiligheidsaanbevelingen richt aan de veiligheidsinstantie; — de Tsjechische Republiek de op grond van artikel 25, lid 2, van richtlijn 2004/49/EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door niet te voorzien in een verplichting voor de veiligheidsinstantie om ervoor te zorgen dat veiligheidsaanbevelingen naar behoren in aanmerking worden genomen en dat op grond daarvan wordt opgetreden; — de Tsjechische Republiek de op grond van artikel 25, lid 3, van richtlijn 2004/49/EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door niet te voorzien in een verplichting voor de veiligheidsinstantie om ten minste eenmaal per jaar te laten weten welke maatregelen zij naar aanleiding van de aanbeveling heeft genomen of gepland;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 38/27

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Luik (België) op 9 november 2015 — Belgische Staat/Oxycure Belgium SA

(Zaak C-573/15)

(2016/C 038/39)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Hof van Beroep te Luik

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Belgische Staat

Verwerende partij: Oxycure Belgium SA

Prejudiciële vraag

Staat artikel 98, leden 1 en 2, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1), gelezen in samenhang met de punten 3 en 4 van bijlage III bij de btw-richtlijn, met name uit het oogpunt van het neutraliteitsbeginsel, in de weg aan een nationale bepaling die voorziet in een verlaagd btw-tarief van toepassing op zuurstofbehandeling met zuurstofflessen, terwijl zuurstofbehandeling met een zuurstofconcentrator onderworpen is aan het normale btw-tarief?

(1) PB L 347, blz. 1.
1)

Moet artikel 4, onder a) en c), van richtlijn 2006/114/EG (1), dat bepaalt dat „[v]ergelijkende reclame […] geoorloofd [is] op voorwaarde dat deze […] niet misleidend is […] [en] op objectieve wijze een of meer wezenlijke, relevante, controleerbare en representatieve kenmerken van [de] goederen en diensten […] met elkaar vergelijkt”, aldus worden uitgelegd dat een vergelijking van de prijzen van door distributieondernemingen verkochte producten enkel geoorloofd is indien deze producten worden verkocht in winkels van hetzelfde type of dezelfde omvang?
2)

Moet artikel 47 van richtlijn 2004/18/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale wettelijke regeling op het vlak van kansspelen op grond waarvan een nieuwe aanbesteding (zoals geregeld in artikel [10, lid 9] van wet nr. 44 van 26 april 2012) voor het verlenen van concessies wordt uitgeschreven[, met daarin clausules die voorzien in uitsluiting van de aanbesteding wegens het niet voldoen aan het vereiste] van economische en financiële draagkracht, zulks omdat daarin — anders dan in de [supra]nationale regelgeving — niet is voorzien in andere documenten of keuzemogelijkheden?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 16/14

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg (Duitsland) op 8 september 2015 — Peter Radgen, Lilian Radgen/Finanzamt Ettlingen

(Zaak C-478/15)

(2016/C 016/16)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht Baden-Württemberg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Peter Radgen, Lilian Radgen

Verwerende partij: Finanzamt Ettlingen

Prejudiciële vraag

Moeten de bepalingen van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen van 21 juni 1999 (PB L 114, blz. 6), inzonderheid de preambule, de artikelen 1, 2, 4, 11, 16 en 21 alsmede de artikelen 7, 9 en 15 van bijlage I, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een regeling van een lidstaat volgens welke een in deze lidstaat onbeperkt belastingplichtige de aftrek van een belastingvrije som voor een onderwijsactiviteit die hij als nevenberoep uitoefent, wordt geweigerd omdat deze activiteit niet wordt uitgeoefend in dienst of in opdracht van een publiekrechtelijke rechtspersoon die is gevestigd in een lidstaat van de Europese Unie of in een Staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, doch in dienst of in opdracht van een in de Zwitserse Bondsstaat gevestigde publiekrechtelijke rechtspersoon?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 414/23

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 8 oktober 2015 — Melitta France SAS e.a./Ministre de l’Écologie, du Développement durable et de l'Énergie

(Zaak C-530/15)

(2015/C 414/29)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d’État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Melitta France SAS, Cofresco Frischhalteprodukte GmbH & Co. KG, Délipapier, Gopack SAS, Industrie Cartarie Tronchetti SpA, Industrie Cartarie Tronchetti Ibérica, SL, Kimberly-Clark SAS, Lucart France, Paul Hartmann AG, SCA Hygiène Products, SCA Tissue France, Group’Hygiène syndicat professionnel

Verwerende partij: Ministre de l’Écologie, du Développement durable et de l'Énergie

Prejudiciële vraag

Het Hof van Justitie van de Europese Unie wordt verzocht om een prejudiciële beslissing over de vraag of het begrip „verpakking” zoals gedefinieerd in artikel 3 van richtlijn 94/62/EG van 20 december 1994 (1), in richtlijn 2013/2/EU van de Commissie van 7 februari 2013 (2) verkeerd is opgevat, doordat daarin „rolkernen” (rollen, kokers en cilinders) waarrond flexibele producten zijn gewikkeld, zoals papier, kunststoffolie, die aan de consument worden verkocht, zijn opgenomen onder de voorbeelden van verpakking, en of de Commissie aldus de reikwijdte van de haar uit hoofde van haar uitvoerende taken toegekende bevoegdheid te buiten is gegaan.

(1) Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval (PB L 365, blz. 10).

(2) Richtlijn 2013/2/EU van de Commissie van 7 februari 2013 tot wijziging van bijlage I bij richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende verpakking en verpakkingsafval (PB L 37, blz. 10).
1)

Is de in koninklijk decreet 1373/2003 van 7 november 2003 vervatte tariefregeling voor procesvertegenwoordigers („procuradores”, zijnde tussenpersonen tussen de rechtbank en de advocaat) waarbij voor de vergoeding van procesvertegenwoordigers een minimumtarief of -bedrag geldt dat slechts met 12 % kan worden verhoogd of verlaagd, verenigbaar met artikel 101 VWEU, gelezen in samenhang met artikel 10 [EG] en artikel 4, lid 3, VEU, ermee rekening houdende dat de autoriteiten van de staat, waaronder ook rechterlijke instanties, niet mogen afwijken van het minimumtarief of -bedrag, ook niet in uitzonderlijke situaties?
2)

Subsidiair: herziening van het bestreden arrest, met definitieve afdoening van de zaak, en verlaging van de opgelegde geldboete in de uitoefening van de volledige rechtsmacht, rekening houdend met (i) de feitelijke vaststellingen in eerste aanleg, (ii) de boeterichtsnoeren die ten tijde van de vermeende feiten van kracht waren, (iii) de in de tijd beperkte deelname aan het kartel, die wat SLM/ORI betreft niet eerder kan zijn aangevangen dan eind 1999, de enige datum waarvoor in het dossier voldoende samenhangende aanwijzingen zijn te vinden om die te kunnen onderbouwen. In elk geval: verwijzing van de Europese Commissie in de kosten.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 414/20

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van Koophandel Gent (België) op 24 september 2015 — Agro Foreign Trade & Agency Ltd tegen Petersime NV

(Zaak C-507/15)

(2015/C 414/24)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Rechtbank van Koophandel Gent

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster: Agro Foreign Trade & Agency Ltd

Verweerster: Petersime NV

Prejudiciële vraag

Is de Belgische Handelsagentuurwet, die de Handelsagentuurrichtlijn (1) omzet in het Belgische nationale recht, in overeenstemming met deze richtlijn en/of de bepalingen van de Associatieovereenkomst die uitdrukkelijk de toetreding van Turkije tot de Europese Unie tot doel heeft en/of de verbintenissen tussen Turkije en de Europese Unie om beperkingen met betrekking tot het vrije dienstenverkeer tussen hen op te heffen, wanneer deze Belgische Handelsagentuurwet bepaalt dat zij enkel van toepassing is op handelsagenten met hoofdvestiging in België, en niet van toepassing is wanneer een in België gevestigde principaal en een in Turkije gevestigde agent een uitdrukkelijke rechtskeuze hebben gedaan voor het Belgisch recht?

(1) Richtlijn 86/653/EEG van de Raad van 18 december 1986 inzake de coördinatie van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake zelfstandige handelsagenten (PB L 382, blz. 17).
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 398/18

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 21 september 2015 — R/S en T

(Zaak C-492/15)

(2015/C 398/23)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberster Gerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: R

Verwerende partijen: S en T

Prejudiciële vraag

Staat artikel 35, lid 1, van verordening (EG) nr. 2201/2003 (1) van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid (Brussel II bis-VO) eraan in de weg dat de appèlrechter de behandeling van een procedure betreffende de niet-erkenning als bedoeld in artikel 21, lid 3, respectievelijk betreffende de uitvoerbaarverklaring als bedoeld in artikel 28 e.v. van die verordening schorst, wanneer in de lidstaat van tenuitvoerlegging een verzoek tot wijziging van de uitvoerbaar te verklaren gezagsbeslissing van de lidstaat van herkomst wordt ingediend en de lidstaat van tenuitvoerlegging internationaal bevoegd is om kennis te nemen van dit verzoek tot wijziging?

(1) Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000 (PB L 338, blz. 1).
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 381/16

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 20 augustus 2015 — Regione autonoma della Sardegna/Comune di Portoscuso

(Zaak C-449/15)

(2015/C 381/19)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Consiglio di Stato

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Regione autonoma della Sardegna

Verwerende partij: Comune di Portoscuso

Prejudiciële vraag

Staan de in de artikelen 49 VWEU, 56 VWEU en 106 VWEU neergelegde beginselen van vrijheid van vestiging, non-discriminatie en bescherming van de mededinging en het in deze beginselen besloten liggende redelijkheidsbeginsel in de weg aan een nationale regeling die via achtereenvolgende wetgevende maatregelen de termijn waarop concessies voor aan de overheid toebehorende, op of aan zee, meren of rivieren gelegen goederen van economisch belang aflopen, herhaaldelijk en met ten minste elf jaar verlengt, waardoor het recht van exploitatie voor economische doeleinden van het goed exclusief in handen blijft van dezelfde concessiehouder, hoewel de geldigheidsduur van de hem verleende concessie is verstreken, zodat geïnteresseerde marktdeelnemers elke mogelijkheid wordt ontnomen om het goed toegewezen te krijgen aan het einde van een openbare aanbestedingsprocedure?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 381/13

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Taranto (Italië) op 10 augustus 2015 — Strafzaak tegen Davide Durante

(Zaak C-438/15)

(2015/C 381/16)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale di Taranto

Partij in de strafzaak

Davide Durante

Prejudiciële vraag

Moeten de artikelen 43, 49 en 56 en volgende EG aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling betreffende kansspelen die voor openbare aanbestedingen van concessies als bedoeld in artikel [10, lid] 9-octies, van wet nr. 44 van 26 april 2012 bepaalt dat onvoldoende financieel-economische draagkracht een grond is om de gegadigde van de selectieprocedure uit te sluiten, zonder deze laatste andere geschikte middelen te bieden om deze draagkracht te bewijzen dan de overlegging van twee verschillende attesten afgegeven door twee verschillende kredietinstellingen, wanneer die gegadigde slechts attesten van een enkele kredietinstelling overlegt?
1)

Heeft het beginsel dat persoonsgegevens, in een vorm die het mogelijk maakt de betrokkenen te identificeren, niet langer mogen worden bewaard dan noodzakelijk is voor de verwezenlijking van de doeleinden waarvoor zij worden verzameld of vervolgens worden verwerkt, als bedoeld in artikel 6, onder e), van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 (1), uitgevoerd [bij] decreto legislativo nr. 196 van 30 juni 1968, voorrang boven en staat het derhalve in de weg aan het door het handelsregister tot stand gebrachte openbaarmakingsysteem, als voorzien in de Eerste richtlijn 68/151/EEG van de Raad van 9 maart 1968 (2), alsmede in het nationale recht in art. 2188 codice civile (burgerlijk wetboek) en art. 8 van wet nr. 580 van 29 september 1993, voor zover dat vereist dat eenieder zonder beperking in de tijd kennis kan nemen van de daarin opgeslagen persoonsgegevens?
3)

Mocht het Hof oordelen dat de door UBER SYSTEMS SPAIN SL verrichte dienst geen vervoersdienst is en dus valt onder richtlijn 2006/123: Is artikel 15 van de Ley de Competencia Desleal (wet betreffende oneerlijke mededinging) — wat de schending van de bepalingen inzake de aan mededinging onderhevige activiteiten betreft — inhoudelijk verenigbaar met richtlijn 2006/123, met name met artikel 9 betreffende de vrijheid van vestiging en de vergunningstelsels, voor zover dit artikel naar interne wetten of wetsbepalingen verwijst zonder rekening te houden met het feit dat de regeling voor de verkrijging van licenties of vergunningen op generlei wijze beperkend of onevenredig mag zijn, dat wil zeggen dat zij het beginsel van vrije vestiging niet op onredelijke wijze mag inperken.
1)

Moet uitvoeringsverordening (EU) nr. 21/2013 van de Raad tot uitbreiding van het bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 791/2011 ingestelde definitieve antidumpingrecht op bepaalde open weefsels van glasvezels van oorsprong uit de Volksrepubliek China tot bepaalde open weefsels van glasvezels verzonden vanuit Taiwan of Thailand, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Taiwan of Thailand (1), aldus worden uitgelegd dat deze ook van toepassing is op invoer door ingezetenen van de Europese Unie uit Taiwan vóór 17 januari 2013, namelijk in 2012, doch na de vaststelling van uitvoeringsverordening (EU) nr. 791/2011 van de Raad tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaalde open weefsels van glasvezels van oorsprong uit de Volksrepubliek China (2)?
1)

Is artikel 698, lid 1, van de Ley de Enjuiciamiento Civil [Spaans wetboek van burgerlijke rechtsvordering] verenigbaar met het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming dat is neergelegd in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (1), voor zover deze bepaling er zich onder alle omstandigheden tegen verzet dat de rechter die kennis neemt van de gewone procedure waarin nietigverklaring van een executoriale titel wordt gevorderd, bij voorlopige voorziening de schorsing gelast van de hypothecaire executieprocedure die op diezelfde titel berust?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 328/5

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 14 juli 2015 — Wortmann KG Internationale Schuhproduktionen/Hauptzollamt Bielefeld

(Zaak C-365/15)

(2015/C 328/04)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht Düsseldorf

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Wortmann KG Internationale Schuhproduktionen

Verwerende partij: Hauptzollamt Bielefeld

Prejudiciële vraag

Moet artikel 241 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (1), aldus worden uitgelegd dat het nationale recht waarnaar in die verordening wordt verwezen, gelet op het Unierechtelijk doeltreffendheidsbeginsel, ook in die gevallen waarin het verzoek om terugbetaling van invoerrechten niet bij een nationale rechter is ingediend dient te voorzien in een rentevergoeding over de terugbetaalde invoerrechten vanaf het tijdstip van betaling van deze rechten tot aan de datum van terugbetaling ervan?

(1) PB L 302, blz. 1.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 311/29

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Arbetsdomstolen (Zweden) op 6 juli 2015 — Unionen/Almega Tjänsteförbunden, ISS Facility Services AB

(Zaak C-336/15)

(2015/C 311/34)

Procestaal: Zweeds

Verwijzende rechter

Arbetsdomstolen

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Unionen

Verwerende partijen: Almega Tjänsteförbunden, ISS Facility Services AB

Prejudiciële vraag

Is het met de richtlijn (1) overgang van ondernemingen verenigbaar dat de verkrijger — nadat sinds de overgang van activiteiten een jaar is verstreken — bij de toepassing van een bepaling in de bij de verkrijger van kracht zijnde collectieve overeenkomst, op grond waarvan voor een verlengde opzeggingstermijn een bepaald aantal opeenvolgende dienstjaren bij dezelfde werkgever is vereist, het aantal dienstjaren bij de vervreemder niet meetelt, indien de werknemers krachtens een gelijkluidende bepaling van de collectieve overeenkomst die bij de vervreemder van kracht was, er recht op hadden dat die dienstjaren werden meegeteld?

(1) Richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bĳ overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen (PB L 82, blz. 16).
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 311/22

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom (Verenigd Koninkrijk) op 26 juni 2015 — The Queen on the application of Hemming (handelsnaam „Simply Pleasure Ltd.”) e.a./Westminster City Council

(Zaak C-316/15)

(2015/C 311/27)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

Supreme Court of the United Kingdom

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Hemming, handelsnaam „Simply Pleasure Ltd.”, James Alan Poulton, Harmony Ltd, Gatisle Ltd, handelsnaam „Janus”, Winart Publications Ltd, Darker Enterprises Ltd, Swish Publications Ltd

Verwerende partij: Westminster City Council

Prejudiciële vragen

Indien een aanvrager voor het toekennen of verlengen van een vergunning voor een seksonderneming een vergoeding dient te betalen die uit twee delen bestaat, een niet-terugbetaalbaar deel voor de behandeling van de aanvraag en een bij afwijzing van de aanvraag terugbetaalbaar deel voor het beheer van het vergunningenstelsel:

(1) houdt het vereiste om een vergoeding, waaronder het tweede, terugbetaalbare, deel, te betalen, dan vanuit het oogpunt van het Unierecht en zonder meer in dat verwerende partijen in verband met hun aanvragen kosten in rekening zijn gebracht die in strijd waren met artikel 13, lid 2, van richtlijn 2006/123/EG betreffende diensten op de interne markt (1), voor zover deze de kosten die Westminster City Council heeft gemaakt bij het verwerken van de aanvraag, overstegen?

(2) is de vaststelling dat een dergelijk vereiste dient te worden geacht kosten met zich mee te brengen — of, indien dit zo is, kosten die de kosten van Westminster City Council bij het verwerken van de aanvraag overstijgen — daarvan afhankelijk dat sprake is van bepaalde andere (en zo ja, welke) omstandigheden, zoals (a) bewijs dat betaling van het tweede, terugbetaalbare, deel voor een aanvrager bepaalde kosten of een bepaald verlies met zich meebrengt of waarschijnlijk met zich zal meebrengen, (b) de hoogte van het tweede, terugbetaalbare, deel en de duur van de periode totdat het wordt terugbetaald, of (c) enige besparing op de kosten van Westminster City Council voor het verwerken van aanvragen (en derhalve op hun niet-terugbetaalbare kosten) die voortvloeit uit het vereiste dat iedere aanvrager de uit beide delen bestaande vergoeding vooraf dient te betalen?

(1) PB L 376, blz. 36.
2)

Als er geen sprake is van een vermoeden, aan de hand van welke exercitie moet dan worden vastgesteld of er een verstoring van de mededinging van enige betekenis is in de zin van de tweede alinea van artikel 13 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad?
b)

Moet het gevaar van ernstige verstoringen naar behoren worden aangetoond in de gerechtelijke procedure waarin daarop een beroep wordt gedaan, of is het voldoende dat de rechter dit gevaar in algemene zin waardeert, zonder zich daartoe op concrete gegevens te baseren?