ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Fiscale bepalingen - Harmonisatie van wetgevingen - Omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde - Maatstaf van heffing - Vermindering in geval van gehele of gedeeltelijk niet-betaling - Bevoegdheid voor Lid-Staten om daarvan af te wijken - Draagwijdte - Uitsluiting van teruggaaf van belasting, in geval van niet-betaling, voor handelingen waarvoor tegenprestatie in natura wordt betaald - Ontoelaatbaarheid

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 11 C, lid 1, tweede alinea)

Samenvatting

De in artikel 11 C, lid 1, tweede alinea, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting bedoelde afwijking moet aldus worden uitgelegd, dat zij een Lid-Staat die bepalingen vaststelt op grond waarvan in geval van gehele of gedeeltelijke niet-betaling van de tegenprestatie teruggaaf van belasting over de toegevoegde waarde mogelijk is, niet toestaat die teruggaaf uit te sluiten wanneer de niet-betaalde tegenprestatie een tegenprestatie in natura is, terwijl hij wel teruggaaf toestaat, wanneer zij een tegenprestatie in geld is.

Enerzijds kunnen dergelijke bepalingen, aangezien zij de maatstaf van heffing op ingrijpender wijze wijzigen dan strikt noodzakelijk is ter voorkoming van het gevaar voor belastingfraude, niet worden gerechtvaardigd vanuit het streven om een dergelijk gevaar te voorkomen. Anderzijds leiden deze bepalingen ertoe, dat transacties waarvoor de tegenprestatie in natura wordt betaald, worden gediscrimineerd ten opzichte van transacties waarvoor de tegenprestatie in geld bestaat, doordat zij de marktdeelnemers afbrengen van het sluiten van ruilovereenkomsten, hoewel beide situaties, die vanuit economisch en commercieel gezichtspunt identiek zijn, door de Zesde richtlijn op soortgelijke wijze worden behandeld.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Mededinging - Gemeenschapsregels - Onderneming - Begrip - Privaatrechtelijk lichaam, door overheid belast met milieu-inspectietaken in petroleumhaven - Daarvan uitgesloten

(EG-Verdrag, art. 86)

Samenvatting

Artikel 86 van het Verdrag moet aldus worden uitgelegd, dat milieu-inspectietaken waarmee een privaatrechtelijk lichaam door de overheid in een petroleumhaven van een Lid-Staat is belast, niet tot de werkingssfeer van dit artikel behoren, ook niet wanneer van de gebruikers van de haven een vergoeding wordt verlangd ter financiering van deze taken.

Wegens hun aard en doel en de regels waaraan zij zijn onderworpen, komen dergelijke inspectietaken namelijk neer op het uitoefenen van prerogatieven inzake de bescherming van het milieu, die typisch overheidsprerogatieven zijn en geen economisch karakter hebben dat de toepassing van de mededingingsregels van het Verdrag zou kunnen rechtvaardigen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Sociale politiek - Harmonisatie van wetgevingen - Overgang van ondernemingen - Behoud van rechten van werknemers - Richtlijn 77/187 - Toepassing ratione temporis - Overgang van onderneming voordat richtlijn in betrokken Lid-Staat rechtsgevolgen sorteerde - Uitgesloten

(Richtlijn 77/187 van de Raad)

Samenvatting

Op de bepalingen van richtlijn 77/187 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan, kan geen beroep worden gedaan met betrekking tot de overgang van een onderneming die heeft plaatsgevonden op een datum waarop de richtlijn in de betrokken Lid-Staat nog geen rechtsgevolgen was gaan sorteren.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Vrij verkeer van goederen - Kwantitatieve beperkingen - Maatregelen van gelijke werking - Verbod op verkoop van brood dat niet voldoet aan bepaalde normen inzake maximum vochtgehalte en minimum gehalte aan korrels, of dat zemelen bevat - Ontoelaatbaarheid - Rechtvaardiging - Bescherming van volksgezondheid - Geen

(EG-Verdrag, art. 30 en 36)

2 Gemeenschapsrecht - Rechtstreekse werking - Conflict tussen gemeenschapsrecht en nationale wet - Verplichtingen en bevoegdheden van geadieerde nationale rechter - Niet-toepassing van nationale wet

Samenvatting

3 De toepassing van een wettelijke regeling van een Lid-Staat, waarbij de verkoop wordt verboden van brood waarvan het vochtgehalte hoger is dan 34 %, het gehalte aan korrels lager dan 1,40 %, of dat zemelen bevat, op producten die in een andere Lid-Staat rechtmatig zijn bereid en in de handel gebracht, is een maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve beperking in de zin van artikel 30 EG-Verdrag, die, wanneer daarvoor geen enkele steun is te vinden, niet overeenkomstig artikel 36 EG-Verdrag gerechtvaardigd kan zijn uit hoofde van bescherming van de volksgezondheid.

4 Wanneer hem wordt verzocht een met artikel 30 EG-Verdrag strijdige nationale wettelijke regeling toe te passen, dient de nationale rechter de volle werking van dat artikel te verzekeren door die regeling op eigen gezag buiten toepassing te laten.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Vervoer - Binnenvaart - Structurele sanering - Bijdrage aan sloopfonds - Beschikking van Commissie houdende afwijzing van verzoek om ontheffing - Beschikking die niet door adressaat is aangevochten op basis van artikel 173, vierde alinea, van Verdrag - Betwisting van geldigheid van beschikking voor nationale rechter in kader van beroep tegen nationale maatregelen tot toepassing van deze beschikking - Betwisting die door nationale rechter moet worden afgewezen

(EG-Verdrag, art. 173, vierde alinea; verordening nr. 1101/89 van de Raad, art. 8, lid 3, sub c)

2 Prejudiciële vragen - Voorlegging aan Hof - Vragen die nationale rechter in staat dienen te stellen, uitspraak te doen over geldigheid van beschikking van Commissie tot toepassing van verordening - Mogelijkheid voor gemeenschapsrechter om vragen op te vatten als verzoek om uitlegging van verordening - Afwezigheid

(EG-Verdrag, art. 177; 's Hofs Statuut-EG, art. 20)

Samenvatting

3 De nationale rechter is gebonden aan een tot de eigenaar van een schip gerichte beschikking van de Commissie, bepalende dat dit schip geen gespecialiseerd vaartuig is dat in aanmerking komt voor een ontheffing van de speciale bijdrage aan het sloopfonds in de zin van artikel 8, lid 3, sub c, van verordening nr. 1101/89 betreffende de structurele sanering van de binnenvaart, wanneer de eigenaar tegen de toepassing van de beschikking van de Commissie door de nationale autoriteiten bij deze rechter beroep heeft ingesteld, tot staving waarvan hij de onwettigheid van deze beschikking aanvoert, en wanneer deze eigenaar niet binnen de gestelde termijn tegen deze beschikking beroep tot nietigverklaring heeft ingesteld op basis van artikel 173, vierde alinea, van het Verdrag. De tegengestelde oplossing zou er immers op neerkomen, dat de adressaat van de beschikking het onherroepelijke karakter dat een beschikking na het verstrijken van de beroepstermijn dient te hebben, kan omzeilen, terwijl de beroepstermijn juist de rechtszekerheid beoogt te waarborgen door te voorkomen, dat gemeenschapshandelingen die rechtsgevolgen teweegbrengen, onbeperkt in geding kunnen worden gebracht.

4 Wanneer een nationale rechter prejudiciële vragen stelt die direct of indirect uitsluitend betrekking hebben op de geldigheid van een beschikking van de Commissie waaraan deze rechter gebonden is, kunnen deze vragen niet aldus worden begrepen, dat zij betrekking hebben op de afbakening van de werkingssfeer van de verordening waarop de Commissie haar beschikking heeft gebaseerd. Een wijziging van de kern van de door de nationale rechter gestelde prejudiciële vragen zou immers onverenigbaar zijn met de rol die het Hof bij artikel 177 van het Verdrag is toebedeeld, alsook met zijn verplichting, de regeringen der Lid-Staten en de andere belanghebbende partijen de mogelijkheid te waarborgen opmerkingen in te dienen, aangezien ingevolge artikel 20 van 's Hofs Statuut-EG alleen de verwijzingsbeschikkingen ter kennis van de belanghebbende partijen worden gebracht.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vrij verkeer van personen ° Vrijheid van vestiging ° Vennootschappen ° Richtlijn 77/91 ° Wijziging van kapitaal van naamloze vennootschap ° Voorkeursrecht van aandeelhouders bij verhoging van geplaatst kapitaal tegen inbreng in geld ° Nationale wetgeving die voorkeursrecht toekent bij kapitaalverhoging tegen inbreng in natura ° Toelaatbaarheid

(Richtlijn 77/91 van de Raad, art. 29, leden 1 en 4)

Samenvatting

De Tweede richtlijn 77/91 strekkende tot het cooerdineren van de waarborgen welke in de Lid-Staten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van artikel 58, tweede alinea, van het Verdrag, om de belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen als van derden met betrekking tot de oprichting van de nationale vennootschap, alsook de instandhouding en wijziging van haar kapitaal, zulks teneinde die waarborgen gelijkwaardig te maken, in het bijzonder van artikel 29, leden 1 en 4 daarvan, verzet zich niet ertegen, dat het interne recht van een Lid-Staat aandeelhouders bij een kapitaalverhoging tegen inbreng in natura een voorkeursrecht toekent en de rechtmatigheid van een besluit waarbij dit voorkeursrecht wordt opgeheven, onderwerpt aan een inhoudelijke toetsing die aandeelhouders een hogere mate van bescherming garandeert dan artikel 29, lid 4, van de richtlijn voorschrijft bij inbreng in geld.

Uit het feit dat deze bepaling niet ziet op verhogingen van het geplaatste kapitaal tegen inbreng in natura, mag namelijk niet worden afgeleid dat de gemeenschapswetgever de toekenning van een voorkeursrecht aan aandeelhouders heeft willen beperken tot uitsluitend kapitaalverhogingen tegen inbreng in geld en daarmee de Lid-Staten zou hebben verboden, het tevens uit te breiden tot kapitaalverhogingen tegen inbreng in natura. Integendeel, nu de Tweede richtlijn slechts een voorkeursrecht voorschrijft bij verhogingen van het geplaatste kapitaal tegen inbreng in geld en geen regeling bevat voor de complexe, in de meeste Lid-Staten niet bekende situatie van de uitoefening van het voorkeursrecht bij verhoging van het geplaatste kapitaal tegen inbreng in natura, heeft zij de Lid-Staten de vrijheid gelaten om in dat laatste geval zelf in een voorkeursrecht te voorzien. Bovendien sluit een nationale regel die het beginsel van het voorkeursrecht voor aandeelhouders, met de mogelijkheid om dit recht onder bepaalde voorwaarden te beperken of op te heffen, uitbreidt tot verhogingen van het geplaatste kapitaal tegen inbreng in natura, aan bij een van de doelstellingen van de Tweede richtlijn, namelijk een betere bescherming van de aandeelhouders.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Gemeenschapsrecht ° Beginselen ° Gelijke behandeling ° Discriminatie op grond van nationaliteit ° Verbod ° Werkingssfeer ° Nationale bepaling op grond waarvan buitenlandse eisers zekerheid dienen te stellen voor proceskosten ° Daaronder begrepen ° Voorwaarde

(EG-Verdrag, art. 6, eerste alinea)

2. Gemeenschapsrecht ° Beginselen ° Gelijke behandeling ° Discriminatie op grond van nationaliteit ° Verbod ° Nationale bepaling op grond waarvan buitenlandse eisers zekerheid dienen te stellen voor proceskosten ° Toepassing in kader van vordering die verband houdt met uitoefening van door Verdrag gewaarborgde fundamentele vrijheden ° Ontoelaatbaarheid

(EG-Verdrag, art. 6, eerste alinea)

Samenvatting

1. Een nationale regel van burgerlijk procesrecht van een Lid-Staat, zoals die welke een zekerheidstelling voor de proceskosten verlangt van een in een andere Lid-Staat woonachtige buitenlander of een buitenlandse rechtspersoon, die een rechtsvordering wil instellen tegen een van de onderdanen van eerstgenoemde Lid-Staat of tegen een in die Lid-Staat gevestigde vennootschap, valt binnen de werkingssfeer van het EG-Verdrag in de zin van artikel 6, eerste alinea, en is onderworpen aan het in die bepaling geformuleerde algemene discriminatieverbod, voor zover hij, zij het ook zijdelings, van invloed is op de intracommunautaire handel in goederen en diensten, hetgeen in het bijzonder het geval kan zijn indien hij wordt toegepast in het kader van een vordering tot betaling van geleverde goederen.

2. Artikel 6, eerste alinea, EG-Verdrag moet aldus worden uitgelegd, dat het eraan in de weg staat, dat een Lid-Staat een zekerheidstelling voor de proceskosten verlangt van een in een andere Lid-Staat gevestigde rechtspersoon die voor een van zijn rechterlijke instanties een vordering heeft ingesteld tegen een van zijn onderdanen of een op zijn grondgebied gevestigde vennootschap, wanneer een dergelijke eis niet kan worden gesteld aan rechtspersonen uit die staat, voor zover de vordering verband houdt met de uitoefening van door het gemeenschapsrecht gewaarborgde fundamentele vrijheden.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Ambtenaren ° Vergelijkend onderzoek ° Jury ° Afwijzing van sollicitatie ° Motiveringsplicht ° Draagwijdte ° Eerbiediging van geheim der werkzaamheden

(Ambtenarenstatuut, art. 25; bijlage III, art. 6)

Samenvatting

De verplichting om een krachtens het Statuut genomen individueel besluit met redenen te omkleden heeft tot doel, enerzijds, de belanghebbende de nodige gegevens te verschaffen om te beoordelen of het besluit gegrond is, en anderzijds, rechterlijke toetsing mogelijk te maken. Met betrekking tot de besluiten van een jury van een vergelijkend onderzoek moet die motiveringsplicht evenwel worden verzoend met de eerbiediging van het geheim van de werkzaamheden van de jury, dat zich ertegen verzet dat aan de opvattingen der individuele juryleden ruchtbaarheid wordt gegeven, en dat gegevens verband houdende met beoordelingen, de kandidaten persoonlijk dan wel in vergelijking met andere kandidaten betreffende, aan de openbaarheid worden prijsgegeven.

In die omstandigheden moet het vereiste van motivering van de besluiten van de jury van een vergelijkend onderzoek worden gezien tegen de achtergrond van de aard van de werkzaamheden van de jury. Die bestaan in de regel uit ten minste twee verschillende fasen, namelijk in de eerste plaats het onderzoek van de sollicitaties om de kandidaten te selecteren die tot het vergelijkend onderzoek worden toegelaten, en in de tweede plaats het onderzoek naar de bekwaamheden van de kandidaten voor het te vervullen ambt, teneinde een lijst van geschikte kandidaten op te stellen. De eerste fase bestaat, met name bij een vergelijkend onderzoek op de grondslag van schriftelijke bewijsstukken, in een toetsing van de door de kandidaten overgelegde schriftelijke bewijsstukken aan de in de aankondiging van vergelijkend onderzoek verlangde hoedanigheden.

Daar deze toetsing geschiedt aan de hand van objectieve gegevens die overigens aan elke sollicitant ° voor zover hem betreft ° bekend zijn, staat de eerbiediging van het geheim van de werkzaamheden van de jury niet eraan in de weg, dat die objectieve gegevens, en met name de normen die zijn gehanteerd bij de selectie waartoe in de preliminaire fase van het onderzoek werd overgegaan, aan de betrokken sollicitanten worden meegedeeld. Het geheim van de werkzaamheden van de jury verzet zich daarentegen wel tegen mededeling van de criteria voor de correctie van het examen van het vergelijkend onderzoek, die noodzakelijk deel uitmaken van de door de jury verrichte vergelijking van de verdiensten van de verschillende kandidaten.

In die omstandigheden vormt de mededeling aan de belanghebbenden van de cijfers die zij voor de verschillende onderdelen van het examen hebben behaald, welke cijfers de door de jury over ieder van hen uitgebrachte waardeoordelen uitdrukken, een afdoende motivering van de besluiten van de jury.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Sociale politiek - Harmonisatie van wetgevingen - Overgang van ondernemingen - Behoud van rechten van werknemers - Richtlijn 77/187 - Werkingssfeer - Overgang van onderneming in gerechtelijke vereffening, waarbij werkzaamheid wordt voortgezet - Daaronder begrepen

(Richtlijn 77/187 van de Raad, art. 1, lid 1)

2 Sociale politiek - Harmonisatie van wetgevingen - Overgang van ondernemingen - Behoud van rechten van werknemers - Kort voor overgang van onderneming ontslagen en door verkrijger niet overgenomen werknemers - Mogelijkheid zich jegens verkrijger op onregelmatigheid van ontslag te beroepen - Toelaatbaarheid

(Richtlijn 77/187 van de Raad, art. 4, lid 1)

Samenvatting

3 Artikel 1, lid 1, van richtlijn 77/187 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan, moet in die zin worden uitgelegd, dat de richtlijn van toepassing is in geval van overgang van een onderneming die in gerechtelijke vereffening verkeert, wanneer de werkzaamheid van de onderneming tijdens deze procedure wordt voortgezet.

4 Artikel 4, lid 1, van richtlijn 77/187, dat de bescherming van de rechten van werknemers tegen ontslag dat enkel op grond van de overgang van de onderneming wordt verleend, beoogt te verzekeren ten opzichte van zowel de vervreemder als de verkrijger, moet in die zin worden uitgelegd, dat de bevoegdheid om werknemers op economische, technische of organisatorische gronden te ontslaan, zowel aan de vervreemder als aan de verkrijger toekomt.

Werknemers die kort voor de overgang van de onderneming op onregelmatige wijze door de vervreemder zijn ontslagen en die door de verkrijger niet zijn overgenomen, kunnen zich jegens laatstgenoemde op de onregelmatigheid van dit ontslag beroepen, aangezien hun arbeidsovereenkomst als nog bestaand moet worden beschouwd ten opzichte van de verkrijger. In de eerste plaats immers moeten werknemers die door de vervreemder vóór de overgang van de onderneming in strijd met artikel 4, lid 1, zijn ontslagen, worden geacht op de datum van overgang nog steeds in dienst van de onderneming te zijn, en in de tweede plaats zijn de bepalingen van de richtlijn, met name die inzake de bescherming van de werknemers tegen ontslag bij overgang, in zoverre als dwingend te beschouwen, dat er niet in voor de werknemers ongunstige zin van mag worden afgeweken.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Fiscale bepalingen ° Harmonisatie van wetgevingen °Omzetbelasting ° Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde ° Economische activiteiten in de zin van artikel 4 van Zesde richtlijn ° Verhuur van lichamelijke zaak ° Voorwaarde om als economische activiteit te worden aangemerkt ° Uitoefening van activiteit om er duurzaam opbrengst uit te verkrijgen ° Criteria

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 4, lid 2)

2. Fiscale bepalingen ° Harmonisatie van wetgevingen ° Omzetbelasting ° Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde ° Maatstaf van heffing ° Privé-gebruik van met recht op aftrek aangekocht bedrijfsgoed ° Opneming in maatstaf van heffing van uitgaven ontstaan tijdens periode waarin zaak voor andere dan bedrijfsdoeleinden ter beschikking van belastingplichtige staat ° Toelaatbaarheid ° Grenzen

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 6, lid 2, en 11, A, lid 1, sub c)

Samenvatting

1. De verhuur van een lichamelijke zaak is een exploitatie die is aan te merken als "economische activiteit" in de zin van artikel 4, lid 2, van de Zesde richtlijn (77/388) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting, wanneer die verhuur erop gericht is, duurzaam opbrengsten te verkrijgen.

Indien de zaak, zoals dat het geval is bij een kampeerwagen, naar haar aard zowel voor economische doeleinden als voor privé-doeleinden kan worden gebruikt, moeten alle exploitatieomstandigheden worden onderzocht, teneinde uit te maken of zij werkelijk wordt gebruikt om er duurzaam opbrengst uit te verkrijgen. Daartoe kan een vergelijking worden gemaakt tussen de omstandigheden waarin de zaak daadwerkelijk wordt geëxploiteerd en die waarin de overeenkomstige economische activiteit in de regel wordt verricht, en, ofschoon de door de exploitant geboekte resultaten op zich niet geschikt zijn om te bepalen of de activiteit erop gericht is duurzaam opbrengsten te verkrijgen, kunnen bij dat onderzoek de werkelijke duur van de verhuur van de zaak, de omvang van de clientèle en het bedrag van de opbrengsten in aanmerking worden genomen.

2. Artikel 11, A, lid 1, sub c, van de Zesde richtlijn moet aldus worden uitgelegd, dat de uitgaven die ontstaan in de periode tijdens welke de zaak de belastingplichtige op zodanige wijze ter beschikking staat, dat hij ze op ieder ogenblik daadwerkelijk voor andere dan bedrijfsdoeleinden kan gebruiken, en die betrekking hebben op de zaak zelf, of waarvoor recht op aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde door de belastingplichtige is ontstaan, moeten worden opgenomen in de maatstaf van heffing van de omzetbelasting over handelingen die overeenkomstig artikel 6, lid 2, sub a, van die richtlijn met dienstverrichtingen zijn gelijkgesteld. Het in aanmerking te nemen gedeelte van deze uitgaven moet evenredig zijn aan de verhouding tussen de totale duur van daadwerkelijk gebruik van de zaak en de periode van daadwerkelijk gebruik voor andere dan bedrijfsdoeleinden.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Fiscale bepalingen ° Harmonisatie van wetgevingen ° Omzetbelasting ° Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde ° Dienstverrichtingen ° Begrip ° Restaurantverrichtingen ° Daaronder begrepen ° Restaurantverrichtingen aan boord van veerschepen ° Bepaling van fiscale plaats van dienstverrichting ° Zetel van bedrijfsuitoefening door dienstverrichter

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 5, 6, lid 1, en 9, lid 1)

Samenvatting

Restaurantverrichtingen, bestaande uit het serveren van spijzen voor consumptie ter plaatse, zijn niet te beschouwen als leveringen van goederen in de zin van artikel 5, maar als diensten in de zin van artikel 6, lid 1, van Zesde richtlijn 77/388. Deze verrichtingen worden immers gekenmerkt door een reeks van elementen en handelingen, waarvan de levering van voedsel niet meer dan een onderdeel is en waarin het dienstenaspect ruimschoots de overhand heeft.

Restaurantverrichtingen aan boord van een veerboot moeten overeenkomstig het eerstbedoelde geval in artikel 9, lid 1, van deze richtlijn worden geacht te zijn verricht op de plaats waar de dienstverrichter de zetel van zijn bedrijfsuitoefening heeft gevestigd.