ARREST VAN HET GERECHT (Tweede kamer)

15 december 1999

Zaak T-300/97

B. Latino

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Ambtenaren — Beroepsziekte — Blootstelling aan asbest — Percentage blijvende gedeeltelijke invaliditeit — Onregelmatigheid van advies van medische commissie — Ontoereikende motivering”

Volledige Franse tekst II-1263

Betreft:

Beroep tot, enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 11 februari 1997 waarbij verzoekers ziekte als beroepsziekte is erkend en zijn blijvende gedeeltelijke invaliditeit op 5 % is bepaald, en anderzijds vergoeding van de morele schade die verzoeker stelt te hebben geleden.

Beslissing:

Het besluit van de Commissie van 11 februari 1997 betreffende het verzoek om verzoekers ziekte als beroepsziekte te erkennen, wordt nietig verklaard. Het beroep wordt verworpen voor het overige. De Commissie wordt in de kosten verwezen.

Samenvatting

De eigenlijke medische beoordelingen van de medische commissie bedoeld in artikel 23 van de Regeling voor de verzekering tegen ongevallen en beroepsziekten moeten als definitief worden beschouwd wanneer zij onder regelmatige omstandigheden tot stand zijn gekomen. De rechter kan enkel toezicht uitoefenen op de regelmatigheid van de samenstelling en de werking van de medische commissie en op de regelmatigheid van het advies dat zij uitbrengt, met name of het advies een motivering bevat aan de hand waarvan kan worden beoordeeld op welke overwegingen het berust en of daarin een logische band wordt gelegd tussen de medische vaststellingen en de conclusies die de medische commissie daaraan verbindt. (punt 41) Referentie: Hof 24 oktober 1996, Commissie/Royale beige, C-76/95, Jurispr. blz. I-5501, punt 67; Gerecht 15 juli 1997, R/Commissie, T-187/95, JurAmbt. blz. II-729, punt 35

Dat de ambtenaar de arts die hij heeft aangewezen voor de medische commissie bedoeld in artikel 23 van de Regeling voor de verzekering tegen ongevallen en beroepsziekten, revoceert nadat hij kennis heeft genomen van de conclusies van die commissie, kan slechts worden aanvaard indien daarvoor een objectieve en ernstige rechtvaardigingsgrond bestaat. Kunnen niet als ernstige gronden voor revocatie worden aangemerkt, een louter verschil van mening over de analyse van de punten die aan de medische commissie ter beoordeling zijn voorgelegd, of de weigering van de arts om zich door de betrokkene te laten vergezellen op de vergadering van de medische commissie, daar de beslissing om de betrokkene al dan niet op te roepen door de medische commissie als college moet worden genomen. (punten 49-51)

In het systeem van het Statuut vallen alle medische beoordelingen die de betrokken instelling nodig heeft om in het kader van de verzekering tegen ongevallen en beroepsziekten een besluit te kunnen nemen, onder de uitsluitende bevoegdheid van de door de instelling aangewezen artsen of van de medische commissie ingeval de betrokkene vraagt dat zijn zaak aan die commissie wordt voorgelegd. Indien de medische commissie in een eerste advies haar opdracht niet volledig vervult, kan zij door de betrokken instelling worden uitgenodigd haar conclusies in een nieuw advies aan te vullen of te preciseren. (punt 53) Referentie: Gerecht 9 juli 1997, S/Hof van Justitie, T-4/96, Jurispr. blz. II-1125, punten 38-42

De medische commissie is bevoegd om haar eigen werking te regelen. In het kader van haar beoordelingsvrijheid beslist zij onder meer of de betrokkene dient te worden opgeroepen. Het staat evenwel aan de medische commissie, ervoor te zorgen dat zij over alle gegevens beschikt die nodig zijn om haar taak te vervullen. Wanneer blijkt dat, met name gelet op de bijzondere ingewikkeldheid van de medische vragen die haar zijn gesteld, die gegevens niet op duidelijke en onderling overeenstemmende wijze in het haar voorgelegde dossier voorkomen, dient de medische commissie alle voor haar beoordeling nuttige informatie in te winnen, in voorkomend geval door daartoe de betrokken ambtenaar op te roepen. Bovendien gaat de beoordelingsvrijheid van de medische commissie gepaard met een motiveringsplicht, zodat kan worden nagegaan, op welke overwegingen de in haar advies vervatte conclusies berusten, en of in dat advies een logische band wordt gelegd tussen de medische vaststellingen en de conclusies die de medische commissie daaraan verbindt. In het bijzonder wanneer de medische commissie uitspraak moet doen over ingewikkelde medische kwesties die verband houden met, onder meer, een moeilijke diagnose, het oorzakelijk verband tussen de aandoeningen van de betrokkene en zijn beroepswerkzaamheden bij een gemeenschapsinstelling of met de toepassing van artikel 14 van de Regeling voor de verzekering tegen ongevallen en beroepsziekten, dient zij in haar advies aan te geven, op welke elementen van het dossier zij zich baseert, en ingeval zij op belangrijke punten een andere mening is toegedaan, te preciseren om welke redenen zij afwijkt van vroegere relevante medische rapporten die gunstiger waren voor de betrokkene. (punten 69, 70, 77 en 78) Referentie: Hof 19 januari 1988, Biedermann/Rekenkamer, 2/87, Jurispr. blz. 143; Gerecht 12 juli 1990, Vidrányi/Commissie, T-154/89, Jurispr. blz. II-445, punt 42; Commissie/Royale beige, reeds aangehaald, punt 67; S/Hof van Justitie, reeds aangehaald, punt 54

De ambtenaar die een beroepsziekte heeft opgelopen, kan slechts naar gemeen recht een aanvullende schadevergoeding vorderen indien hij volgens de regeling van artikel 73 van het Statuut geen passende schadevergoeding kan krijgen. (punt 95)