BESCHIKKING VAN HET GERECHT (Eerste kamer)

21 september 1998

Zaak T-237/97

N. Progoulis

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Kennelijke niet-ontvankelijkheid”

Volledige Franse tekst II-1569

Betreft:

Beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 13 mei 1997 houdende afwijzing van verzoekers klacht tegen het besluit tot afwijzing van zijn verzoek tot herindeling.

Beslissing:

Niet-ontvankelijkheid.

Resumé van de beschikking

Bij besluit van 9 maart 1983 wordt verzoeker per 1 maart 1983 aangesteld als ambtenaar op proef van de Commissie en ingedeeld in de rang B 3, salaristrap 2. Op 10 maart 1983 verzoekt hij overeenkomstig artikel 90, lid 1, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen (Statuut) om herziening van zijn indeling. Op 13 juli 1983 bevestigt het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) zijn besluit. Op 10 oktober 1983 dient verzoeker een klacht in tegen het besluit van het TABG op grond dat dit gezag de duur van zijn verplichte militaire dienst niet in aanmerking heeft genomen.

Bij besluit van 18 november 1983 wordt verzoeker per 1 december 1983 in vaste dienst aangesteld. Bij een op verzoekers klacht van 10 oktober 1983 genomen besluit van 20 januari 1984 annuleert het TABG het aanstellingsbesluit van 9 maart 1983 per 1 maart 1983 en bepaalt het verzoekers indeling op de rang B 3, salaristrap 3.

Op 5 december 1991 vraagt verzoeker op grond van punt 1, sub b, laatste alinea, van bijlage II bij het besluit van 6 juni 1973 inzake de criteria voor de indeling in rang en salaristrap bij aanwerving, om indeling in de rang B 2 en, in geval van weigering, in de rang B 1, gelet op het feit dat er zijn inziens een precedent van herindeling van de ene loopbaan in de andere bestaat. Dit verzoek wordt afgewezen op 6 april 1992. Op 2 juli 1992 dient verzoeker een klacht in tegen dit besluit. Die klacht wordt op 6 oktober 1992 afgewezen op grond dat daarmee wordt opgekomen tegen het indelingsbesluit van 20 januari 1984 en dat zij derhalve te laat is ingediend. Verzoeker stelt geen beroep in tegen dat besluit.

Op 6 mei 1994 dient verzoeker een nieuw verzoek tot herindeling in. Dit verzoek wordt afgewezen op 12 juli 1994. Op 10 oktober 1994 dient hij een klacht in tegen dat afwijzend besluit en verzoekt hij om met terugwerkende kracht tot 1 maart 1983 te worden ingedeeld in de rang B 1, salaristrap 2. Op 20 maart 1995 wijst het TABG die klacht af.

Op 19 juni 1995 stelt verzoeker een beroep in tegen het besluit tot afwijzing van zijn klacht van 10 oktober 1994. Bij beschikking van 15 december 1995 verklaart het Gerecht dat beroep niet-ontvankelijk.

Bij besluit van 7 februari 1996 wijzigt de Commissie haar besluit van 1 september 1983 inzake de criteria voor de indeling in rang en salaristrap bij aanwerving. Artikel 2, eerste alinea, van dit besluit luidt thans als volgt:

„Het [TABG] stelt de ambtenaar op proef aan in de aanvangsrang van de loopbaan waarvoor hij is aangeworven. Bij wijze van uitzondering kan het [TABG] besluiten de ambtenaar op proef in een hogere rang van de loopbaan in te delen, wanneer het dienstbelang de aanwerving vereist van een bijzonder gekwalificeerd ambtenaar of wanneer de aangeworven ambtenaar over buitengewone kwalificaties beschikt.”

Op 24 juni 1996 vraagt verzoeker om herziening van zijn indeling in de rang bij zijn indiensttreding bij de Commissie. Hij vraagt het TABG, rekening te houden met zijn militaire dienst van 27 maanden en hem per 1 maart 1983 in de rang B 1, salaristrap 2, in te delen. Bij besluit van 8 augustus 1996 wordt dit verzoek afgewezen op grond dat het meer dan drie maanden na het aanvankelijke indelingsbesluit is ingediend. Op 6 november 1996 dient verzoeker een klacht in tegen dit besluit. Die klacht wordt afgewezen op 13 mei 1997.

In rechte

Ingevolge artikel 111 van het Reglement voor de procesvoering kan het Gerecht, wanneer een beroep kennelijk niet-ontvankelijk of kennelijk rechtens ongegrond is, zonder de behandeling voort te zetten, beslissen bij met redenen omklede beschikking. In casu is het Gerecht van oordeel, dat de processtukken voldoende gegevens bevatten, en beslist het dat voortzetting van de procedure niet nodig is (punt 32).

Bevestigende besluiten zijn niet vatbaar voor beroep omdat zij niet bezwarend zijn (punt 34).

Referentie: Hof 7 juli 1971, Müller/ESC, 79/70, Jurispr. blz. 689, punt 20; Gerecht 7 juni 1991, Weyrich/Commissie, T-14/91, Jurispr. blz. II-235, punt 42; Gerecht 1 oktober 1991, Coussios/Commissie, T-38/91, Jurispr. blz. II-763, punt 29; Gerecht 15 december 1995^ Progoulis/Commissie, T-131/91, JurAmbt. blz. II-907

De bij de artikelen 90 en 91 van het Statuut vastgestelde termijnen voor het indienen van een klacht en het instellen van een beroep zijn van openbare orde en kunnen niet naar believen van partijen en de rechter worden ingeroepen, aangezien zij zijn ingesteld om de duidelijkheid en de zekerheid van de juridische situaties te waarborgen. Eventuele uitzonderingen op of afwijkingen van deze termijnen moeten restrictief worden uitgelegd (punt 35).

Referentie: Gerecht 11 juli 1997, Chauvin/Commissie, T-16/97, JurAmbt. blz. II-681, punt 32

Het bestreden besluit is slechts een bevestiging van het aanvankelijke indelingsbesluit van 2 maart 1984, dat met toepassing van het besluit van 6 juni 1973 was genomen. Verzoeker is niet binnen de in het Statuut bepaalde termijnen tegen dat besluit opgekomen.

Met zijn verzoek van 24 juni 1996 komt verzoeker evenwel op tegen de voorwaarden van zijn aanvankelijke aanwerving. Het onderhavige beroep is derhalve gericht tegen een indelingsbesluit dat verzoeker sedert de vaststelling ervan in 1984 reeds in verschillende precontentieuze en contentieuze procedures vergeefs heeft bestreden (punt 37).

Een ambtenaar kan de voorwaarden van zijn aanvankelijke aanwerving niet betwisten nadat deze definitief is geworden. Alleen nieuwe en wezenlijke feiten kunnen immers een rechtvaardigingsgrond vormen voor een verzoek tot herziening van een besluit waartegen niet binnen de in de artikelen 90 en 91 van het Statuut bepaalde termijnen is opgekomen. Derhalve moet worden onderzocht of, zoals verzoeker stelt, het arrest van het Gerecht van 5 oktober 1995, Alexopoulou/Commissie (T-17/95, JurAmbt. blz. II-683), een nieuw en wezenlijk feit is dat een grond vormt om de beroepstermijnen opnieuw te doen ingaan (punt 38).

Referentie: Hof 1 december 1983, Blomefield/Commissie, 190/82, Jurispr. blz. 3981, punt 10; Chauvin/Commissie, reeds aangehaald, punt 37

In de beschikking Chauvin/Commissie, reeds aangehaald (punten 39-45) heeft het Gerecht geoordeeld, dat het arrest Alexopoulou/Commissie, reeds aangehaald, geen dergelijk nieuw feit vormde (punt 39).

Verzoeker heeft derhalve geen nieuwe feiten aangedragen die een grond kunnen vormen om de termijnen van de artikelen 90 en 91 van het Statuut opnieuw te doen ingaan (punt 40).

Mitsdien moet het beroep in zijn geheel worden verworpen wegens kennelijke niet-ontvankelijkheid zonder dat eerst de opmerkingen van de Commissie moeten worden ingewonnen (punt 41).

Dictum:

Het beroep wordt verworpen wegens kennelijke niet-ontvankelijkheid.