ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 232/32

Beroep ingesteld op 9 mei 2016 – Aldi/EUIPO (VISAGE)

(Zaak T-219/16)

(2016/C 232/42)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Aldi GmbH & Co. KG (Mülheim an der Ruhr, Duitsland) (vertegenwoordigers: N. Lützenrath, U. Rademacher en C. Fürsen, advocaten, N. Bertram, advocate)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „VISAGE” – inschrijvingsaanvraag nr. 13 502 364

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 19 februari 2016 in zaak R 507/2015-5

Conclusies

— vernietiging van de bestreden beslissing;

— verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Aangevoerd middel
4.

Vierde middel, ontleend aan schending van de bewijsregels en van het beginsel van objectiviteit, daar het GVA in punt 28 van de bestreden beschikking heeft geoordeeld dat rekwirante onvoldoende aanwijzingen had gegeven over de datum waarop de administratie kennis had of had kunnen hebben van het toekomstige moederschaps- en ouderschapsverlof van haar collega, en in punt 29 van die beschikking dat niet kon worden uitgesloten dat dit op 7 april 2014 het geval had kunnen zijn, gezien de statutaire duur van die verloven, het feit dat de datum van een bevalling geruime tijd van te voren voorzienbaar is en het gebruik om de dienst zo snel mogelijk over een langdurige afwezigheid te informeren, om daaruit in de punten 30 tot en met 32 van die beschikking af te leiden dat rekwirante niet had aangetoond dat noch zijzelf noch de administratie op 7 april 2014 geen kennis had of had kunnen hebben van de toekomstige afwezigheid van haar collega, dat haar verzoek om herziening niet gerechtvaardigd werd door enig nieuw en wezenlijk feit en dat haar vordering niet-ontvankelijk was, ofschoon het bewijs van een negatief feit door een derde onmogelijk was, het aan het EESC stond om de datum van het verzoek om verlof aan te geven en het GVA zich niet kon baseren op opeenvolgende vermoedens noch op een simpele vooronderstelling om de bewijslast om te keren en zijn oordeel te rechtvaardigen.
1.

Eerste middel: schending van het beginsel van relatieve stabiliteit Verzoekster betoogt in dit verband dat voor zover altijd dezelfde percentages voor de verdeling van de vangstmogelijkheden worden gehanteerd, geen rekening wordt gehouden met regio’s van de staten die vanaf 1981 tot de EEG zijn toegetreden, waarvan de lokale bevolking in hoge mate is (en ook toen al was) aangewezen op de visserij. Bijgevolg wordt het doel van relatieve stabiliteit als zodanig niet bereikt. Bovendien zijn, ook wanneer men die vaste verdeelsleutel aanvaardt, die percentages in de loop der jaren gewijzigd — in strijd dus met het criterium van relatieve stabiliteit.
—

herziening van de verwijzing van Prada SA in de kosten van het beroep bij de kamer van beroep, ten bedrage van 550 EUR, en verwijzing van The Rich Prada International PT in deze kosten;
—

verklaren dat de Commissie is tekortgeschoten in haar contractuele verplichtingen en deze instelling gelasten tot betaling van 1 634 990,62 EUR aan verzoekster [te weten (i) 943 046,54 EUR vanwege het feit dat de kosten van het Centre de Transferencia de Tecnologia (hierna: „CTT”), inclusief de overeenkomstige indirecte kosten, hadden moeten worden aangemerkt als kosten voor in-house consultants; (ii) 96 358,10 EUR voor de onterecht geëiste schadevergoeding, en (iii) 595 585,98 EUR als vergoeding voor de schade van contractuele oorsprong], krachtens artikel II.28.7 van de overeenkomst te verhogen met rente tegen het door de Europese Centrale Bank op haar basisherfinancieringsoperaties toegepaste percentage dat geldt op de eerste kalenderdag van de maand waarin de vervaldatum valt en dat is bekendgemaakt in de C-serie van het Publicatieblad van de Europese Unie, vermeerderd met drieënhalf procentpunt, tot op het ogenblik waarop dit bedrag volledig is betaald;
—

dientengevolge, de richtsnoeren voor 2012 nietig dan wel buiten toepassing verklaren; de EIB veroordelen tot betaling van een schadevergoeding aan De Nicola, zoals geformuleerd in het inleidend verzoekschrift dan wel, subsidiair, de zaak terugverwijzen naar een andere kamer van het Gerecht voor ambtenarenzaken opdat het in een andere samenstelling opnieuw uitspraak doet over de vernietigde punten;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 98/55

Beroep ingesteld op 18 januari 2016 — Advanced Drainage Systems/BHIM (THE MOST ADVANCED NAME IN WATER MANAGEMENT SOLUTIONS)

(Zaak T-19/16)

(2016/C 098/70)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Advanced Drainage Systems, Inc. (Wilmington, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: C. Sleep, solicitor)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „THE MOST ADVANCED NAME IN WATER MANAGEMENT SOLUTIONS” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 405 188

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 5 november 2015 in zaak R 1501/2015-4

Conclusies

— de bestreden beslissing vernietigen en inschrijving van het aangevraagde merk toestaan;

— subsidiair, het beroep gegrond verklaren, de bestreden beslissing vernietigen en de aanvraag terugverwijzen naar de onderzoeker;

— verzoekende partij vergoeden voor haar kosten.

Aangevoerd middel
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 90/20

Beroep ingesteld op 17 december 2015 — Aldi/BHIM — Sky (SKYLITE)

(Zaak T-736/15)

(2016/C 090/28)

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Aldi GmbH & Co. KG (Mülheim an der Ruhr, Duitsland) (vertegenwoordigers: N. Lützenrath, U. Rademacher, C. Fürsen en N. Bertram, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Sky plc (Isleworth, Verenigd Koninkrijk)

Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met het woordelement „SKYLITE” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 595 311

Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 20 oktober 2015 in zaak R 2771/2014-4

Conclusies

— vernietiging van de bestreden beslissing;

— verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

Aangevoerde middelen

— schending van artikel 15 van verordening nr. 207/2009;

— schending van artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009
1.

Schending van de Verdragen — Verzoeker betoogt dat de afwijzing van het verzoek om de ruimten te gebruiken en de beslissing om de Russische deelnemers de toegang te ontzeggen, in strijd zijn met de Verdragen of de uitvoeringsbepalingen daarvan. — Verzoeker heeft volgens de regels van het Bureau van het Europees Parlement voor de organisatie van fractievergaderingen van 4 juli 2005 recht op terbeschikkingstelling van de gevraagde ruimten. Van uitzonderlijke weigeringsgronden is geen sprake, aangezien de ruimten op het bewuste ogenblik niet bezet waren en de geplande persconferentie geen gevaar voor de veiligheid of de goede werking van het Parlement vormde. Verzoekers recht om informatie te verstrekken over zijn parlementaire werkzaamheden, is dientengevolge geschonden. — De beslissing om de Russische genodigden de toegang te ontzeggen, is in strijd met het verbod op discriminatie op grond van etnische afkomst en nationaliteit (artikel 21, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie).
—

voor zover daarin wordt vastgesteld dat de in 2013 en 2014 aan energie-intensieve ondernemingen verleende kortingen op de heffing ter financiering van de steun voor elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen (hierna: „EEG-heffing”) (bijzondere compensatieregeling; hierna: „BCR”) een steunmaatregel van de staat in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU vormt of,
—

besluit A(2015)8602 C van het Europees Parlement van 16 september 2015 waarbij verzoeksters confirmatief verzoek om toegang tot bepaalde documenten die betrekking hebben op informatie over reiskosten, verblijfskosten, algemene onkostenvergoedingen en kosten voor personeelsvoorziening van leden van het Europees Parlement, is afgewezen, nietig verklaren;
3.

Verweerder heeft verordening (EG) nr. 714/2009 geschonden, aangezien zijn conclusie dat ter hoogte van de Duits-Oostenrijkse grens sprake is van structurele congestie, geen steun vindt in de feiten en onverenigbaar is met de definitie van congestie. Bovendien bevat het advies geen effectbeoordeling en zijn alternatieve oplossingen niet grondig onderzocht. Tot slot vormt de in het advies uiteengezette procedure voor capaciteitstoewijzing geen geschikte en evenredige oplossing voor de in dat advies aangehaalde problemen.
—

de kamer van beroep heeft de door Basic AG overgelegde bewijsmiddelen over het normale gebruik van de vennootschapsnamen Basic AG en Basic in het economische verkeer in Duitsland onjuist gewaardeerd;
3.

De Raad heeft niet voldaan aan het criterium voor de vaststelling van beperkende maatregelen jegens verzoekers als bedoeld in artikel 1 van besluit 2011/172/GBVB van de Raad van 21 maart 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen vanwege de situatie in Egypte (PB L 76, blz. 63) (zoals gewijzigd) en artikel 2 van verordening (EU) nr. 270/2011 van de Raad van 21 maart 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in verband met de situatie in Egypte (PB L 76, blz. 4) (zoals gewijzigd). Verzoekende partijen voeren aan dat zij niet „zijn geïdentificeerd als zijnde verantwoordelijk” voor het verduisteren van Egyptische overheidsmiddelen of mensenrechtenschendingen in Egypte of als een persoon die banden heeft met iemand die als zodanig is geïdentificeerd.
2.

Schending van artikel 31, lid 2, van verordening nr. 1290/2005 (6) en van het evenredigheidsbeginsel, doordat in casu niet is voldaan aan de vier vereisten van de richtsnoeren van de Commissie en had moeten worden nagegaan of aan die vier cumulatieve voorwaarden was voldaan.
3.

Derde middel: de Raad heeft nagelaten passend of voldoende te motiveren waarom verzoekster is opgenomen op de lijst van personen, entiteiten en lichamen die zijn onderworpen aan beperkende maatregelen naar aanleiding van acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren.
—

vaststellen dat de Europese Commissie, zonder geldige en juiste gronden, de invoering heeft geëist in Italië, en meer bepaald in Toscane, van ongerechtvaardigde beperkingen op de jacht op de houtsnip, zanglijster en kramsvogel, ten opzichte van wat toegestaan is in Frankrijk, en meer bepaald in Corsica, door de sluiting van de jacht op de bedoelde drie soorten trekvogels in Toscane te vervroegen tot 20 januari;
2.

Tweede middel, ontleend aan schending van de artikelen 4 en 6 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en van artikel 9 van bijlage IX bij het Statuut, aangezien het GVA erkent dat het tot aanstelling bevoegd gezag niet bevoegd is om de betrokken ambtenaar te bestraffen door hem rechtstreeks een „indeling” in een bepaalde rang op te leggen, maar uitsluitend bevoegd is om hem terug te zetten in de rang, doch daaruit niet de juiste gevolgen heeft getrokken.
—

voor zover het betrekking heeft op de financiële correctie die wordt opgelegd in verband met de onvolledige controle voor 3 RBE’s in 2009 (1 597 182 euro, 15,53 euro en 358,20 euro), 4 RBE’s in 2010 (1 630 540,68 euro en 6 520,50 euro) en 4 RBE’s in 2011 (1 631 326,51 euro) voor zover het de beoordeling door de Europese Commissie betreft dat Nederland RBE 8 zou hebben geschonden; en
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 337/32

Beroep ingesteld op 11 augustus 2015 — Almashreq Investment Fund/Raad

(Zaak T-463/15)

(2015/C 337/33)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Almashreq Investment Fund (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: E. Ruchat, advocaat)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

— verzoeksters vordering ontvankelijk en gegrond verklaren;

— dientengevolge besluit (GBVB) 2015/837 van 28 mei 2015 en de uitvoeringshandelingen daarvan nietig verklaren, voor zover zij verzoekster betreffen;

— de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan die in wezen gelijk zijn aan of vergelijkbaar zijn met die welke in zaak T-432/11, Makhlouf/Raad (1) zijn aangevoerd.

(1) PB C 290, blz. 13.
—

de EU, vertegenwoordigd door de Commissie, veroordelen tot vergoeding van iedere door de EEB geleden schade, met inbegrip van rente, ten gevolge van het feit dat de EEB niet tijdig toegang had tot de gevraagde documenten, die door de Commissie niet waren vrijgegeven in overeenstemming met de in de artikelen 7, leden 1 en 3, en 8, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 1049/2001 voorgeschreven termijnen, ten belope van een bedrag dat door het Gerecht op minstens één euro moet worden vastgesteld;
—

verwijzing van het BHIM en van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in hun eigen kosten en in die van verzoekster.
—

daarin wordt besloten dat verkoop van activa van Nürburgring GmbH, Motorsport Resort Nürburgring GmbH en Congress- und Motorsport Hotel Nürburgring GmbH niet leidt tot een economische continuïteit tussen Nürburgring GmbH, Motorsport Resort Nürburgring GmbH and Congress- und Motorsport Hotel Nürburgring GmbH en Capricorn NÜRBURGRING Besitzgesellschaft GmbH, de nieuwe eigenaar van de activa, of dochtermaatschappijen daarvan, zoals verklaard in de eerste zin van het tweede opsommingsteken van punt 285 van het bestreden besluit;
—

In elk geval is niet voldaan aan de wezenlijke criteria voor plaatsing op een lijst en de Raad heeft, door de bestreden maatregelen vast te stellen, blijk gegeven van een kennelijk onjuiste beoordeling, aangezien de in de motivering opgenomen aantijgingen onjuist zijn en niet aan de criteria voor plaatsing op een lijst is voldaan.
—

Tot staving van dit middel voert de Helleense Republiek aan dat er geen sprake is van een economisch voordeel en evenmin van selectiviteit ten aanzien van de betrokken maatregelen en in het bijzonder het feit dat verweerster heeft verzuimd het referentiestelsel van de betrokken maatregelen juist te omschrijven, heeft verzuimd de afzonderlijke juridische en feitelijke situatie van de bedrijven die actief zijn in openbare-infrastructuurprojecten inhoudelijk te beoordelen in het licht van de bijzonder kenmerken van de concessieovereenkomsten daarover en de fundamentele en leidende beginselen van het algemene belastingstelsel, waarop de betrokken maatregelen kennelijk zijn gebaseerd, heeft geschonden.
2.

Hoe dan ook heeft de Raad blijk gegeven van een kennelijk onjuiste beoordeling en/of is de plaatsing van UCI op een lijst onrechtmatig omdat in het geval van UCI niet aan de voorwaarden voor plaatsing op een lijst is voldaan.
—

nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 15 oktober 2014 in zaak nr. C(2014) 7280 inzake staatssteun SA.35550 (13/C) (ex 13/NN) (ex 12/CP), die door Spanje ten uitvoer is gelegd;
6.

Ter staving van het verzoek tot onrechtmatigverklaring wordt aangevoerd dat, indien, anders dan in het tweede middel wordt betoogd, artikel 1, lid 1, van besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014 (zoals gewijzigd) en artikel 3, lid 1, van verordening (EU) nr. 208/2014 van de Raad van 5 maart 2014 (zoals gewijzigd), aldus moeten worden uitgelegd dat daarmee ieder onderzoek door een Oekraïense autoriteit wordt bedoeld, ongeacht of er een rechterlijke beslissing of procedure aan ten grondslag ligt, dan wel of met een dergelijke beslissing of procedure controle of toezicht op dat onderzoek wordt uitgeoefend, het criterium voor plaatsing op de lijst, gelet op de willekeurige omvang en strekking die uit een dergelijke ruime uitlegging zouden voortvloeien, geen geldige rechtsgrondslag heeft en/of onevenredig is aan de doelstellingen van het besluit en de verordening. Om die reden is de bepaling onrechtmatig.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 228/20

Beroep ingesteld op 27 april 2015 — Morton’s of Chicago/BHIM — Mortons the Restaurant (MORTON'S)

(Zaak T-223/15)

(2015/C 228/25)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Morton’s of Chicago, Inc. (Chicago, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: J. Moss, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Mortons the Restaurant Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk)

Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

Houder van het betrokken merk: verzoekster

Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met woordelement „MORTON'S” –gemeenschapsmerkinschrijving nr. 3 951 291

Procedure voor het BHIM: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 12 februari 2015 in zaak R 46/2014-1

Conclusies

— vernietiging van de bestreden beslissing;

— verwijzing van verweerder in de kosten van de merkhouder.

Aangevoerde middelen

— schending van artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 198/46

Beroep ingesteld op 23 april 2015 — Aldi/BHIM — Miquel Alimentació Grup (Gourmet)

(Zaak T-212/15)

(2015/C 198/64)

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Aldi GmbH & Co. KG (Mülheim an der Ruhr, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Fürsen, N. Lützenrath, U. Rademacher en N. Bertram, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Miquel Alimentació Grup, SA (Vilamalla, Spanje)

Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

Houder van het betrokken merk: verzoekster

Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met het woordelement „Gourmet” — inschrijvingsaanvraag nr. 9 310 269

Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 24 februari 2015 in zaak R 314/2014-4

Conclusies

— vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM;

— verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

Aangevoerd middel
—

de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 9 december 2010 in zaak R 594/2014-4 strijdig met verordening (EG) nr. 207/2009 verklaren voor zover daarbij is verworpen het beroep tegen de beslissing van de oppositieafdeling van het BHIM van 20 december 2013 in oppositieprocedure nr. B 2 128 026 en bijgevolg inschrijving van samengesteld gemeenschapsmerk nr. 11 184 819 „BOTANIC WILLIAMS & HUMBERT LONDON DRY GIN” voor klasse 33 afwijzen;
—

Met dit middel voert verzoekster aan dat de ECB is voorbijgegaan aan het feit dat verzoeksters indeling als belangrijke instelling, gelet op verzoeksters betoog tijdens de hoorzitting en in de procedure voor de Administratieve Raad voor toetsing, in geen enkel opzicht noodzakelijk is om de doelstellingen van verordening nr. 1024/2013 te verwezenlijken, en dat verzoeksters indeling als minder belangrijke instelling eveneens in overeenstemming is met de beginselen van verordening nr. 1024/2013. De beoordeling van de ECB dat geen sprake is van bijzondere omstandigheden, is kennelijk onjuist.
1.

Eerste middel: schending van artikel 16 (waarborg van vrijheid van ondernemerschap), artikel 20 (beginsel van gelijke behandeling) en artikel 21 (non-discriminatie) van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie door willekeurige ongelijke behandeling Verzoekende partij stelt, dat de Europese Commissie voor andere biologische aquaculturen in de uitvoeringsverordening heeft voorzien in overgangsmaatregelen en bijzondere regelingen, maar willekeurig heeft nagelaten de op 1 januari 2015 aflopende overgangsperiode van artikel 95, lid 11, van verordening nr. 889/2008 (1) te verlengen. Het was de Europese Commissie bekend, dat pangasius weliswaar vanaf het moment van kuitschieten volledig biologisch gehouden wordt, maar dat het afzetten van de eitjes door moederdieren die in de biologische aquacultuur gehouden worden, door een toediening van hormonen moet worden opgewekt. Aangezien dit niet strookt met de algemene regels van het toekomstige Unierecht met betrekking tot aquacultuur, maar andere methoden voor het opwekken van het afzetten nog in ontwikkeling zijn, is het nodig dat de overgangsperiode wordt verlengd.
4.

Vierde middel: schending van artikel 108, lid 1, VWEU Ten slotte betogen verzoeksters dat verweerster het rechtszekerheidsbeginsel en artikel 108, lid 1, VWEU heeft geschonden doordat zij het bestreden besluit heeft vastgesteld in een procedure over nieuwe steun. Aangezien verweerster de aan het Erneuerbare-Energien-Gesetz 2012 (wet hernieuwbare energiebronnen, EEG 2012) voorafgaande regeling had goedgekeurd, had zij een besluit moeten nemen in een procedure over bestaande steun in plaats van in een procedure over nieuwe steun.
—

subsidiair, in geval van afwijzing van de vorige vordering, herziening van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 6 november 2014 en afwijzing van het verzoek om nietigverklaring van gemeenschapsmerk nr. 9 099 367 „wax by Yuli’s”, en veroordeling van de verzoeker om nietigverklaring in de kosten van de nietigheidsprocedure, met inbegrip van de kosten van de onderhavige procedure;
1.

Het eerste middel is eraan ontleend dat de Commissie artikel 108, lid 2, VWEU, het beginsel van non-discriminatie, het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van gewettigd vertrouwen heeft geschonden door niet de formele onderzoeksprocedure in te leiden, en dat zij de feiten onjuist heeft beoordeeld. Verzoeksters voeren het volgende aan: — de Commissie heeft de potentiële betekenis van vraagrespons (Demand-Side Response, hierna: „DSR”) binnen de capaciteitsmarkt van het Verenigd Koninkrijk onjuist beoordeeld; — de beperkingen van de looptijd van DSR-contracten die voortvloeien uit de capaciteitsmarkt zijn in strijd met het beginsel van gewettigd vertrouwen en het beginsel van non-discriminatie en gebaseerd op een onjuiste beoordeling van de feiten; — de eis dat DSR-bedrijven kiezen tussen transitionele of reguliere veilingen is in strijd met het beginsel van gewettigd vertrouwen en het beginsel van non-discriminatie; — de methodologie voor kostendekking van de capaciteitsmarkt is in strijd met het beginsel van non-discriminatie, het beginsel van gewettigd vertrouwen en het evenredigheidsbeginsel; — het feit dat bij de reguliere veilingen wordt gewerkt met capaciteitsincidenten van onbepaalde duur en niet van bepaalde duur is in strijd met het beginsel van non-discriminatie en het beginsel van gewettigd vertrouwen; — de in het kader van de capaciteitsmarkt gestelde eis van een inschrijvingsgarantie teneinde toegang te krijgen tot de veilingen is in strijd met het beginsel van non-discriminatie en het beginsel van gewettigd vertrouwen; — het feit dat binnen de capaciteitsmarkt niet is voorzien in een aanvullende vergoeding voor de vermindering van transmissie- en distributieverliezen met behulp van DSR is in strijd met het beginsel van non-discriminatie en het beginsel van gewettigd vertrouwen.
—

Met dit middel stelt verzoekster dat de Commissie de publicatie van de referentieofferte niet als begin van de inbreuk had mogen beschouwen en in geen geval het jaar 2005 in de periode van de inbreuk had mogen begrijpen.
2.

Tweede middel: schending van de Verdragen of van enige regeling ter uitvoering daarvan, doordat het betrokken besluit is gebaseerd op een kunstmatige opdeling van de gevolgen van het arrest van het Hof van Justitie in de zaak C-292/11.