ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
C 79/14

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 20 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Alba Iulia — Roemenië) — Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Sibiu, Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Braşov/LN

(Zaak C-655/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 2 - Artikel 9 - Begrippen “economische activiteit” en “belastingplichtige” - Handelingen die ertoe strekken om duurzaam opbrengst te verkrijgen uit een zaak - Verwerving door een schuldeiser van gebouwen waarop beslag werd gelegd in het kader van een procedure van gedwongen tenuitvoerlegging die werd ingeleid om leningen met hypothecaire waarborgen te innen, en verkoop van deze gebouwen - Enkele uitoefening door de eigenaar van zijn eigendomsrecht)

(2021/C 79/16)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curtea de Apel Alba Iulia

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Sibiu, Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Braşov

Verwerende partij: LN

Dictum

Artikel 2, lid 1, onder a), en artikel 9, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, moeten aldus worden uitgelegd dat de handeling waarbij een gebouw waarop beslag werd gelegd in het kader van een procedure van gedwongen tenuitvoerlegging die werd ingeleid om een eerder verstrekte lening te innen, wordt toegewezen aan een persoon die dit gebouw vervolgens verkoopt, op zich geen economische activiteit is wanneer deze handeling valt onder de enkele uitoefening van het eigendomsrecht en onder het goede beheer van het privévermogen, zodat deze persoon niet vanwege deze handeling kan worden beschouwd als een belastingplichtige.

(1) PB C 19 van 20.1.2020.
Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 17 december 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Bundeszentralamt für Steuern / Y-GmbH

(Zaak C-346/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Teruggaaf van btw - Richtlijn 2008/9/EG - Artikel 8, lid 2, onder d) - Artikel 15 - Vermelding van het factuurnummer - Teruggaafverzoek)

(2021/C 53/09)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesfinanzhof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Bundeszentralamt für Steuern

Verwerende partij: Y-GmbH

Dictum

Artikel 8, lid 2, onder d), en artikel 15, lid 1, van richtlijn 2008/9/EG van de Raad van 12 februari 2008 tot vaststelling van nadere voorschriften voor de in richtlijn 2006/112/EG vastgestelde teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan belastingplichtigen die niet in de lidstaat van teruggaaf maar in een andere lidstaat gevestigd zijn, zoals gewijzigd door richtlijn 2010/66/EU van de Raad van 14 oktober 2010, moeten aldus worden uitgelegd dat wanneer een verzoek om teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde geen opeenvolgend factuurnummer maar een ander nummer bevat aan de hand waarvan deze factuur, en dus het goed of de dienst in kwestie, kan worden geïdentificeerd, de belastingdienst van de lidstaat van teruggaaf dit verzoek moet beschouwen als “ingediend” in de zin van artikel 15, lid 1, van richtlijn 2008/9, zoals gewijzigd bij richtlijn 2010/66, en moet overgaan tot de beoordeling ervan. In het kader van deze beoordeling, en behalve in het geval waarin deze belastingdienst reeds over het origineel van de factuur of een afschrift daarvan beschikt, kan hij de aanvrager verzoeken om een opeenvolgend nummer mee te delen waardoor de factuur eenduidig wordt geïdentificeerd en kan hij, indien de aanvrager niet binnen de in artikel 20, lid 2, van die richtlijn, zoals gewijzigd bij richtlijn 2010/66, bepaalde termijn van een maand aan dat verzoek voldoet, het teruggaafverzoek afwijzen.

(1) PB C 263 van 5.8.2019.
2)

Artikel 5, lid 4, tweede alinea, van richtlijn 2004/25 moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling die bepaalt dat voor een openbaar overnamebod de waarde van het aandeel wordt verkregen door de netto-activa van de doelvennootschap, waaronder belangen zonder overheersende zeggenschap of minderheidsbelangen, te delen door het aantal uitgegeven aandelen, tenzij het zou gaan om een methode voor de vaststelling van de prijs van de aandelen die is gebaseerd op een objectief waarderingcriterium dat gewoonlijk bij financiële analyse wordt toegepast en dat als “duidelijk omschreven” in de zin van die bepaling kan worden beschouwd, hetgeen aan de verwijzende rechter staat om na te gaan.
Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 december 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud — Tsjechië) — BONVER WIN, a.s. / Ministerstvo financí ČR

(Zaak C-311/2019) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Vrij verrichten van diensten - Beperkingen - Nationale wettelijke regeling die de exploitatie van geldspelen op bepaalde plaatsen verbiedt - Toepasselijkheid van artikel 56 VWEU - Bestaan van een grensoverschrijdend element)

(2021/C 35/15)

Procestaal: Tsjechisch

Verwijzende rechter

Nejvyšší správní soud

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: BONVER WIN, a.s.

Verwerende partij: Ministerstvo financí ČR

Dictum

Artikel 56 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het van toepassing is op de situatie van een in een lidstaat gevestigde vennootschap die haar vergunning voor de exploitatie van kansspelen heeft verloren ten gevolge van de inwerkingtreding, in die lidstaat, van een wettelijke regeling die de plaatsen vaststelt waar dergelijke spelen mogen worden georganiseerd en die zonder onderscheid van toepassing is op alle dienstverrichters die hun activiteit op het grondgebied van deze lidstaat uitoefenen, ongeacht of zij hun diensten verrichten voor nationale onderdanen of voor onderdanen van andere lidstaten, wanneer een deel van haar klantenkring uit een andere lidstaat komt dan die waar zij is gevestigd.

(1) PB C 213 van 24.6.2019.
—

er gebruik wordt gemaakt van een forfaitair systeem in schijven ter bepaling van het aandeel van de uitgevoerde muziekwerken dat uit het repertoire van die beheerorganisatie afkomstig is, mits er geen andere methode bestaat waarmee het gebruik van deze werken nauwkeuriger kan worden geïdentificeerd en gekwantificeerd en waarmee hetzelfde rechtmatige doel, te weten de bescherming van de belangen van de auteurs, componisten en muziekuitgevers, kan worden bereikt, zonder evenwel de kosten van het beheer van de overeenkomsten en van het toezicht op het gebruik van de auteursrechtelijk beschermde muziekwerken onevenredig te verhogen; het staat aan de nationale rechter om dit te beoordelen in het licht van het concrete geval en met inachtneming van alle relevante omstandigheden, waaronder de beschikbaarheid en betrouwbaarheid van de verstrekte gegevens en de bestaande technologische hulpmiddelen.
1)

Artikel 274 van richtlijn 2009/138/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 betreffende de toegang tot en uitoefening van het verzekerings- en het herverzekeringsbedrijf (Solvabiliteit II), zoals gewijzigd bij richtlijn 2013/58/EU van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013, moet aldus worden uitgelegd dat het besluit van de bevoegde instantie om de vergunning van de betrokken verzekeringsonderneming in te trekken en een voorlopige liquidateur aan te wijzen, slechts als een “beslissing tot liquidatie van een verzekeringsonderneming” in de zin van dat artikel kan worden aangemerkt indien het recht van de lidstaat van herkomst van die verzekeringsonderneming bepaalt dat de voorlopige liquidateur bevoegd is om de activa van de verzekeringsonderneming te gelde te maken en de opbrengst van die activa te verdelen onder haar schuldeisers, dan wel dat de intrekking van de vergunning van die verzekeringsonderneming tot gevolg heeft dat de liquidatieprocedure automatisch wordt geopend, zonder dat daartoe een formele beslissing van een afzonderlijke instantie nodig is.
Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 november 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de conseil de prud’hommes de Metz — Frankrijk) — Syndicat CFTC du personnel de la Caisse primaire d’assurance de la Moselle / Caisse primaire d’assurance maladie de Moselle

(Zaak C-463/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Sociaal beleid - Richtlijn 2006/54/EG - Gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep - Artikelen 14 en 28 - Nationale collectieve arbeidsovereenkomst op grond waarvan werkneemsters die zelf hun kind opvoeden recht hebben op een verlof in aansluiting op het wettelijke zwangerschapsverlof - Uitsluiting van het recht op dit verlof voor mannelijke werknemers - Bescherming van werkneemsters met betrekking tot de gevolgen van zowel de zwangerschap als hun moederschap - Toepassingsvoorwaarden)

(2021/C 28/10)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil de prud’hommes de Metz

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Syndicat CFTC du personnel de la Caisse primaire d'assurance de la Moselle

Verwerende partij: Caisse primaire d’assurance maladie de Moselle

in tegenwoordigheid van: Mission nationale de contrôle et d’audit des organismes de sécurité sociale

Dictum

De artikelen 14 en 28 van richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep, gelezen in samenhang met richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie (tiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG), moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan een bepaling van een nationale collectieve arbeidsovereenkomst waarin het recht op verlof na afloop van het wettelijke zwangerschapsverlof wordt voorbehouden aan werkneemsters die zelf hun kind opvoeden, op voorwaarde dat dit aanvullende verlof ertoe strekt werkneemsters te beschermen met betrekking tot de gevolgen van zowel de zwangerschap als hun moederschap, hetgeen de verwijzende rechter moet nagaan, waarbij hij in het bijzonder rekening moet houden met de voorwaarden voor toekenning van dat verlof, de uitvoeringswijze en de duur ervan, alsmede de omvang van de daarbij geboden rechtsbescherming.

(1) PB C 280 van 19.08.2019.
Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — WV / Landkreis Harburg

(Zaak C-540/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Bevoegdheid inzake onderhoudsverplichtingen - Verordening (EG) nr. 4/2009 - Artikel 3, onder b) - Gerecht van de gewone verblijfplaats van de onderhoudsgerechtigde - Regresvordering ingesteld door een in de rechten van de onderhoudsgerechtigde gesubrogeerd openbaar lichaam)

(2020/C 423/14)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: WV

Verwerende partij: Landkreis Harburg

Dictum

Een openbaar lichaam dat via een regresvordering bedragen terugvordert die bij wijze van onderhoud zijn betaald aan een onderhoudsgerechtigde, in wiens rechten het jegens de onderhoudsplichtige is gesubrogeerd, kan zich beroepen op de in artikel 3, onder b), van verordening (EG) nr. 4/2009 van de Raad van 18 december 2008 betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen, en de samenwerking op het gebied van onderhoudsverplichtingen neergelegde bevoegdheid van het gerecht van de plaats waar die onderhoudsgerechtigde zijn gewone verblijfplaats heeft.

(1) PB C 348 van 14.10.2019.
C 433/14

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 28 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Svea hovrätt — Patent- och marknadsöverdomstol — Zweden) — BY / CX

(Zaak C-637/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Auteursrecht en naburige rechten - Richtlijn 2001/29/EG - Informatiemaatschappij - Harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten - Artikel 3, lid 1 - Mededeling aan het publiek - Begrip “publiek” - Elektronische overlegging aan een rechter van een beschermd werk als bewijsstuk in een gerechtelijke procedure)

(2020/C 433/16)

Procestaal: Zweeds

Verwijzende rechter

Svea hovrätt — Patent- och marknadsöverdomstol

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: BY

Verwerende partij: CX

Dictum

Artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij moet aldus worden uitgelegd dat het in deze bepaling gebezigde begrip “mededeling aan het publiek” zich niet uitstrekt tot het geval waarin een beschermd werk langs elektronische weg aan een rechter wordt overgelegd als bewijsstuk in een gerechtelijke procedure tussen particulieren.

(1) PB C 372 van 4.11.2019.
C 414/5

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 8 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal — Verenigd Koninkrijk) — United Biscuits (Pensions Trustees) Limited, United Biscuits Pension Investments Limited / Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

(Zaak C-235/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 135, lid 1, onder a) - Vrijstelling voor handelingen ter zake van verzekering - Verrichting van pensioenfondsbeheerdiensten door de beleggingsbeheerders aan de pensioenbeheerder - Uitsluiting van elke schadeloosstelling bij risico - Bedrijfspensioenregeling - Nationale belastingpraktijk - Uitoefening van een verzekeringsactiviteit - Entiteiten die over een vergunning beschikken - Entiteiten die niet over een dergelijke vergunning beschikken - Begrip “handelingen ter zake van verzekering”)

(2020/C 414/05)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

Court of Appeal

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: United Biscuits (Pensions Trustees) Limited, United Biscuits Pension Investments Limited

Verwerende partij: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

Dictum

Artikel 135, lid 1, onder a), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat diensten ter zake van het beheer van beleggingen die worden verricht krachtens een bedrijfspensioenregeling, met uitsluiting van elke schadeloosstelling bij risico, niet kunnen worden aangemerkt als “handelingen ter zake van verzekering” in de zin van deze bepaling en dus niet kunnen vallen onder de vrijstelling van belasting over de toegevoegde waarde (btw) waarin deze bepaling voor dergelijke handelingen voorziet.

(1) PB C 172 van 20.5.2019.
Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Eco TLC / Ministre d’État, ministre de la Transition écologique et solidaire, Ministre de l’Économie et des Finances

(Zaak C-556/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Staatssteun - Artikel 107, lid 1, VWEU - Begrip “staatsmiddelen” - Uitgebreide producentenverantwoordelijkheid - Milieu-instelling die op grond van een door de publieke autoriteiten afgegeven erkenning bij bedrijven die bepaalde producten op de markt brengen, financiële bijdragen int waarmee zij voor hun rekening hun wettelijke verplichting tot verwerking van het afval van deze producten op zich neemt - Financiële steun van die milieu-instelling aan de gecontracteerde sorteerbedrijven)

(2020/C 423/16)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d’État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Eco TLC

Verwerende partijen: Ministre d’État, ministre de la Transition écologique et solidaire, Ministre de l’Économie et des Finances

in tegenwoordigheid van: Fédération des entreprises du recyclage

Dictum

Artikel 107, lid 1, VWEU moet aldus worden uitgelegd dat een regeling waarbij een particuliere milieu-instelling zonder winstoogmerk die in het bezit is van een door de publieke autoriteiten afgegeven erkenning, bijdragen int bij bedrijven die een specifieke categorie producten op de markt brengen en die daartoe een overeenkomst met haar ondertekenen in ruil voor de dienst die erin bestaat om voor hun rekening te zorgen voor de verwerking van het afval van deze producten, en aan de sorteerbedrijven die belast zijn met het sorteren en terugwinnen van dat afval subsidies stort ter waarde van een bedrag dat in de erkenning is vastgesteld op basis van milieu- en sociale doelstellingen, geen maatregel van de staat of met staatsmiddelen bekostigd in de zin van die bepaling vormt, voor zover deze subsidies niet constant onder staatscontrole staan, hetgeen aan de verwijzende rechter staat om na te gaan.

(1) PB C 328 van 30.9.2019.
Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 30 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de cour du travail de Liège — België) — LM/Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Welzijn van Seraing

(Zaak C-402/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Richtlijn 2008/115/EG - Terugkeer van illegaal verblijvende derdelanders - Ouder van een meerderjarig kind dat aan een ernstige ziekte lijdt - Terugkeerbesluit - Beroep in rechte - Schorsende werking van rechtswege - Waarborgen in afwachting van terugkeer - Elementaire levensbehoeften - Artikelen 7, 19 en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie)

(2020/C 399/24)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour du travail de Liège

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: LM

Verwerende partij: Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Welzijn van Seraing

Dictum

De artikelen 5, 13 en 14 van richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven, gelezen in het licht van artikel 7, artikel 19, lid 2, en de artikelen 21 en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale wettelijke regeling die niet bepaalt dat er in de mate van het mogelijke wordt voorzien in de elementaire levensbehoeften van een derdelander, wanneer:

— deze derdelander beroep heeft ingesteld tegen een jegens hem genomen terugkeerbesluit;

— het meerderjarige kind van deze derdelander aan een ernstige ziekte lijdt;

— de aanwezigheid van die derdelander bij dit meerderjarige kind onmisbaar is;

— er namens dat meerderjarige kind beroep is ingesteld tegen een jegens hem genomen terugkeerbesluit, waarvan de uitvoering voor dat kind een ernstig risico inhoudt dat zijn gezondheidstoestand op ernstige en onomkeerbare wijze verslechtert, en

— die derdelander niet over de middelen beschikt om in zijn eigen onderhoud te voorzien.

(1) PB C 255 van 29.7.2019.
Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 10 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München — Duitsland) — BMW Bayerische Motorenwerke AG/Hauptzollamt München

(Zaak C-509/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Douane-unie - Douanewetboek van de Unie - Verordening (EU) nr. 952/2013 - Artikel 71, lid 1, onder b) - Douanewaarde - Invoer van elektronische producten die zijn uitgerust met software)

(2020/C 390/18)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht München

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: BMW Bayerische Motorenwerke AG

Verwerende partij: Hauptzollamt München

Dictum

Artikel 71, lid 1, onder b), van verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 9 oktober 2013 tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie, moet aldus worden uitgelegd dat het toestaat dat, voor de vaststelling van de douanewaarde van een ingevoerd goed, de economische waarde van software die in de Europese Unie is gecreëerd en door de koper kosteloos ter beschikking is gesteld aan de in een derde land gevestigde verkoper, wordt opgeteld bij de transactiewaarde van het goed.

(1) PB C 328 van 30.9.2019.
C 297/16

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 juli 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Tribunalul Bucureşti — Roemenië) — JE/KF

(Zaak C-249/19) (1)

(“Prejudiciële verwijzing - Verordening (EU) nr. 1259/2010 - Nauwere samenwerking op het gebied van het toepasselijke recht inzake echtscheiding en scheiding van tafel en bed - Uniforme regels - Artikel 10 - Toepassing van het recht van de staat waar de zaak aanhangig is”)

(2020/C 297/20)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Tribunalul Bucureşti

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: JE

Verwerende partij: KF

Dictum

Artikel 10 van verordening (EU) nr. 1259/2010 van de Raad van 20 december 2010 tot nauwere samenwerking op het gebied van het toepasselijke recht inzake echtscheiding en scheiding van tafel en bed moet aldus worden uitgelegd dat de woorden “[i]ndien het krachtens artikel 5 of artikel 8 toepasselijke recht niet voorziet in de mogelijkheid van echtscheiding” alleen zien op de situatie waarin het toepasselijke buitenlandse recht in geen enkele vorm van echtscheiding voorziet.

(1) PB C 206 van 17.6.2019.
2)

Artikel 1, lid 2, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, zoals gewijzigd bij richtlijn 2011/83/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011, moet aldus worden uitgelegd dat een contractueel beding waarbij de niet-rentekosten van het krediet worden bepaald overeenkomstig de in een nationale wettelijke regeling inzake consumentenkrediet vastgestelde bovengrens, niet is uitgesloten van de werkingssfeer van die richtlijn wanneer deze wettelijke regeling bepaalt dat het gedeelte van de niet-rentekosten van het krediet dat die bovengrens of het totaalbedrag van het krediet overschrijdt, niet verschuldigd is.
Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 juli 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Cluj — Roemenië) — NG, OH/Banca Transilvania

(Zaak C-81/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Bescherming van de consument - Richtlijn 93/13/EEG - Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten - Werkingssfeer - Artikel 1, lid 2 - Begrip dwingende wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen - Bepalingen van aanvullend recht - In een vreemde valuta luidende kredietovereenkomst - Beding betreffende het wisselkoersrisico)

(2020/C 287/09)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curtea de Apel Cluj

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: NG, OH

Verwerende partij: SC Banca Transilvania SA

Dictum

Artikel 1, lid 2, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat een contractueel beding waarover niet afzonderlijk is onderhandeld, maar waarin een regel is overgenomen die naar nationaal recht van toepassing is tussen de overeenkomstsluitende partijen wanneer dienaangaande geen andere regeling is overeengekomen, niet binnen de werkingssfeer van deze richtlijn valt.

(1) PB C 187 van 3.6.2019.