ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 118/30

Beroep ingesteld op 15 februari 2012 — Beco/Commissie

(Zaak T-81/12)

2012/C 118/50

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Beco Metallteile-Handels GmbH (Spaichingen, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Pfeiffer, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— beschikking C(2011) 9112 def. van de Commissie van 13 december 2011 nietig verklaren;

— de Commissie krachtens artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster aan dat haar verzoek om terugbetaling van antidumpingrechten, dat bij de beschikking van de Commissie van 13 december 2011 is afgewezen, anders dan de Commissie meent, niet te laat werd ingediend en bijgevolg ontvankelijk is.

Dienaangaande betoogt verzoekster dat het verzoek in overeenstemming met artikel 11, lid 8, van verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1) binnen de termijn van zes maanden is ingediend. Overeenkomstig artikel 11, lid 8, van verordening nr. 384/96 geldt als voorwaarde voor het verzoek om terugbetaling dat de indiener van het verzoek de vastgestelde rechten heeft betaald. Anders dan de Commissie meent, kan de termijn van zes maanden bedoeld in artikel 11, lid 8, van verordening nr. 384/96 niet reeds vóór de ontvankelijkheid van het verzoek om terugbetaling verstrijken.

Ook uit de mededeling van de Commissie over de terugbetaling van antidumpingrechten van 29 mei 2002 (2) blijkt dat aanvragen om terugbetaling „uitsluitend [kunnen] worden ingediend voor antidumpingrechten die volledig zijn betaald.” (punt. 2.1, sub b, van de mededeling). In deze mededeling is bovendien uitdrukkelijk bepaald dat alleen de importeur „die kan aantonen dat hij bij invoer van bepaalde goederen rechtstreeks of onrechtstreeks antidumpingrechten heeft betaald”, om terugbetaling kan verzoeken (punt 2.2, sub a, van de mededeling).

Verzoekster stelt voorts dat de beschikking van 13 december 2011 inbreuk maakt op het gewettigd vertrouwen dat zij kon hebben op basis van de mededeling van de Commissie van 29 mei 2002 en indruist tegen het beginsel van goede trouw.

Tevens voert zij aan dat de beschikking van 13 december 2011 het rechtszekerheidsbeginsel schendt.

(1) Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 56, blz. 1).

(2) Mededeling van de Commissie over de terugbetaling van antidumpingrechten (2002 C 127/06) van 29 mei 2002 (PB C 127, blz. 10).
1)

Eerste middel, ontleend aan misbruik van bevoegdheid, aangezien het Europees Parlement aan verzoekster niet, respectievelijk niet tijdig, de informatie heeft verstrekt waarom zij, nadat de opdracht in het kader van een aanbestedingsprocedure inzake het verrichten van vertaaldiensten naar het Pools (1) opnieuw was toegewezen, had verzocht.
—

de EU en de Commissie en/of de Raad te veroordelen tot vergoeding van de schade die is veroorzaakt door de toepassing van bepaalde beperkende maatregelen tegen Zimbabwe, door verzoekers op basis van de artikelen 268 en 340, tweede alinea, VWEU de volgende bedragen of andere door het Hof vast te stellen bedragen toe te kennen: i) 469 520,24 EUR of een gelijkwaardig bedrag aan Trinity; ii) 5 627 020 EUR of een gelijkwaardig bedrag aan Georgiadis; iii) 374 986,57 EUR of een gelijkwaardig bedrag aan senator Georgias; iv) een bedrag dat het Hof passend acht als vergoeding van de door senator Georgias gestelde immateriële schade; v) rente op de voet van 8 % per jaar over bovengenoemde bedragen of een andere rentevoet die het Hof toewijst;
Eerste middel: kennelijk onjuiste beoordeling van de aan het besluit ten grondslag liggende feiten

Het bestreden besluit gaat uit van onjuiste feiten. Dit geldt met name voor de in bijlage I, punt 48, bij het bestreden besluit aangevoerde veronderstelling van verweerder dat verzoekster een filiaal is van de op de EU-lijst geplaatste onderneming Sakhte Turbopomp va Kompressor (SATAK) (ook bekend als Turbo Compressor Manufacturer, TCMFG). Verzoekster is direct noch indirect via een participatiemaatschappij betrokken bij proliferatiegevoelige nucleaire activiteiten en/of de ontwikkeling van overbrengingssystemen voor nucleaire wapens of andere wapensystemen. Er bestaan geen feiten die het besluit van verweerder en de ermee verbonden ernstige aantasting van de door het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest van de grondrechten”) gewaarborgde grondrechten van verzoekster rechtvaardigen.

Verzoekster stelt in dit verband dat sprake is van een aantasting van de vrijheid van ondernemerschap die haar door artikel 16 van het Handvest van de grondrechten wordt geboden en beroept zich voorts op het door artikel 17 van dat handvest gewaarborgde recht om rechtmatig verkregen goederen binnen de Europese Unie te gebruiken en daarover te beschikken, alsook op de in artikel 20 en 21 van datzelfde handvest verankerde beginselen van gelijkheid en non-discriminatie.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 80/24

Beroep ingesteld op 25 januari 2012 — Herbacin cosmetic/BHIM — Laboratoire Garnier (HERBA SHINE)

(Zaak T-34/12)

2012/C 80/41

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Herbacin cosmetic GmbH (Wutha-Farnroda, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Eberhardt, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

Andere partij voor de kamer van beroep: Laboratoire Garnier et Cie (Parijs, Frankrijk)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

— de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 22 november 2011 in zaak R 2255/2010-1 te vernietigen;

— verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Laboratoire Garnier et Cie.

Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „HERBA SHINE” voor waren van klasse 3

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

Oppositiemerk of -teken: het nationale en communautaire woordmerk „HERBACIN” voor waren van klasse 3 dat ook door een internationale merkinschrijving wordt beschermd.

Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van artikel 42, lid 2, eerste volzin, van verordening nr. 207/2009, aangezien op het tijdstip waarop de in eerste aanleg gegeven beslissing inzake de oppositie is vastgesteld, geen sprake meer was van een relevante vordering van de merkaanvraagster om bewijzen betreffende het normale gebruik te verstrekken; schending van artikel 15, lid 1, tweede alinea, sub b, van verordening nr. 207/2009, aangezien de kamer van beroep op rechtens onjuiste gronden geen rekening heeft gehouden met de aanzienlijke, voor uitvoer bestemde omzet die met het ter onderbouwing van de oppositie ingeroepen merk „HERBACIN” is verwezenlijkt; schending van artikel 15, lid 1, eerste alinea, van verordening nr. 207/2009, op grond dat de kamer van beroep het bewijsmateriaal dat met betrekking tot afnemers op het grondgebied van de Gemeenschap is overgelegd, onjuist heeft beoordeeld.
4)

Vierde middel: ontbreken van een afdoende rechtsgrondslag Volgens verzoekers mist de bestreden verordening bovendien een afdoende rechtsgrondslag, omdat zij is gebaseerd op artikel 17 junctis de artikelen 14, lid 1, sub a, en 10, lid 1, van verordening nr. 1924/2006, die zelf in strijd zijn met het recht van de Unie en in het bijzonder met het evenredigheidsbeginsel.
—

dientengevolge, de door rekwirant in eerste aanleg geformuleerde vorderingen toe te wijzen en, bijgevolg, — rekwirants beoordelingsrapport over 2008 nietig te verklaren; — de verwerende partij te verwijzen in alle kosten;
—

Tenzij zou worden vastgesteld dat de brief van het Europees Parlement van 7 juli 2008 een beslissing van de commissie verzoekschriften bevat over een eerder verzoek van verzoeker, dat inhoudelijk volledig met het verzoekschrift overeenstemt, mag er van worden uitgegaan dat het Europees Parlement in de onderhavige zaak wezenlijke vormvoorschriften (Reglement van het Europees Parlement) niet heeft nageleefd en heeft nagelaten om in antwoord op het aan het Parlement gerichte verzoekschrift een handeling te verrichten ten aanzien van verzoeker.
1)

Eerste middel: toepassing van het beginsel van de particuliere schuldeiser In het kader van het eerste middel stelt verzoekster dat er bij § 8c, lid 1a, van het Duitse Körperschaftsteuergesetz (wet inzake vennootschapsbelasting; KStG) geen sprake is van een steunmaatregel in de zin van de artikelen 107 VWEU e.v., aangezien de begunstigde ondernemingen een gelijkwaardige tegenprestatie verrichten, die de vergelijking met de handelwijze van een particuliere schuldeiser in een markteconomie doorstaat.
2)

Schending van artikel 107, lid 1, VWEU: geen selectiviteit bij gebrek aan uitzondering op het relevante referentiestelsel Volgens verzoeksters is het relevante referentiestelsel de algemene regeling inzake aftrek van verlies voor vennootschappen [§ 10, sub d, van het Duitse Einkommensteuergesetz (wet inkomstenbelasting) juncto § 8, lid 1, KStG en § 10, sub a, van het Duitse Gewerbesteuergesetz (wet inzake bedrijfsbelasting)] en is de beperking van § 8c KStG alleen een uitzondering op dit relevante referentiestelsel, die voorts met name door de saneringsclausule is beperkt.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 49/32

Beroep ingesteld op 28 december 2011 — Müller/BHIM — Loncar (Sunless)

(Zaak T-662/11)

2012/C 49/58

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Thomas Müller (Gütersloh, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Schmidt, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij voor de kamer van beroep: Loncar, SL (Sabadell (Barcelona), Spanje)

Conclusies

— de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 27 september 2011 in zaak R 2508/2010-2 vernietigen, en

— het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoeker

Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat het woordelement „Sunless” bevat, voor waren van de klassen 6, 19, 22 en 24

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Loncar, SL

Oppositiemerk of -teken: woordmerken „SUNLESS” en „LONCAR-SUNLESS” voor waren van de klassen 22, 23 en 24, alsmede touw, bindgarens, netten, tenten, dekzeilen, zakken (voor zover niet begrepen in andere klassen); vulmateriaal (uitgezonderd rubber of plastic), en ruwe vezelige textielmaterialen

Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009, aangezien geen gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.
1)

Schending van artikel 107, lid 1, VWEU: de aftrek van verlies is geen uit staatsmiddelen verleende steun Verzoekster betoogt met name dat § 8c, lid 1, van het Duitse Körperschaftsteuergesetz (wet inzake vennootschapsbelasting; hierna: „KStG”) in strijd is met het objectieve nettobeginsel en het beginsel inzake draagkracht en dat met de saneringsclausule alleen een aantasting van de financiële positie van de belastingplichtige in strijd met de grondwet kan worden voorkomen in de gevallen die binnen de werkingssfeer van de saneringsclausule vallen. Derhalve is volgens verzoekster niet voldaan aan de vereisten van het gemeenschapsrecht om te spreken van staatssteun.
—

verweerder verwijzen in de kosten die verzoekster in de procedure voor de kamer van beroep en in de procedure voor het Gerecht heeft gemaakt.
1)

geen prima facie selectiviteit/onjuiste bepaling van het referentiekader Verzoekster betoogt dat er geen sprake is van prima facie selectiviteit in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU. Volgens haar is de bepaling van het referentiesysteem door de Commissie onjuist en is het relevante referentiesysteem, te weten het voortbestaan van onbenutte verliezen op het niveau van de vennootschap ondanks de verwerving van een deelneming, de basisregel van het nationale belastingrecht. Voorts gaat het bij de „Sanierungsklausel” om een uitzondering op deze uitzondering, die terugleidt naar het referentiesysteem en derhalve zelf in overeenstemming met het systeem is.
2)

Tweede middel, dat uiteen valt in vier onderdelen, ontleend aan schending van de rechten van de verdediging en het recht op een eerlijk proces, de motiveringsplicht, het recht op een privéleven en aantasting van de godsdienstvrijheid, aangezien: — aan verzoeker geen enkel bewijs of ernstige aanwijzingen zijn medegedeeld die zouden kunnen leiden tot zijn inschrijving op de lijst van personen ten aanzien van wie sancties zijn vastgesteld en hij niet vóór de vaststelling van de bestreden handelingen is gehoord; — verweerder zich ertoe heeft beperkt een zeer algemene en geenszins met redenen omklede formulering te hanteren in de bestreden handelingen, toen hij beperkende maatregelen ten aanzien van verzoeker vaststelde; — de vaststelling van beperkende maatregelen ten aanzien van verzoeker aanleiding heeft gegeven tot heftige reacties en bedreigingen van de zijde van personen of groeperingen van slachtoffers van de Syrische repressie, waarbij verzoeker zich na de bestreden handelingen heeft aangesloten; — de werkelijke reden voor de vaststelling van beperkende maatregelen ten aanzien van verzoeker een religieuze is.
1.

Eerste middel De materiële voorwaarden voor de vermelding van verzoeker zijn niet vervuld en/of de Raad heeft verzoeker vermeld zonder over toereikende bewijzen te beschikken die aantonen dat de voorwaarden waren vervuld en/of de Raad heeft een kennelijke beoordelingsfout begaan bij de beoordeling of de voorwaarden waren vervuld. Verzoeker is met name niet verantwoordelijk voor gewelddadige repressie van de burgerbevolking in Syrië, heeft geen steun verleend aan of ontvangen van het Syrische regime en heeft evenmin banden met personen die verantwoordelijk zijn voor de gewelddadige repressie of die steun hebben verleend aan of hebben ontvangen van het Syrische regime. Verzoeker wordt enkel beschuldigd van het verlenen van economische steun aan het Syrische regime. Dit klopt niet.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 13/17

Beroep ingesteld op 21 oktober 2011 — BytyOKD/Commissie

(Zaak T-559/11)

2012/C 13/36

Procestaal: Tsjechisch

Partijen

Verzoekende partij: Sdružení nájemníků BytyOKD.cz (Ostrava, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordiger: R. Pelikán, advokát)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— beschikking C(2011) 4927 def. van de Commissie van 13 juli 2011, steunmaatregel SA.25076 (2011/NN) — Tsjechische Republiek: Privatisering van OKD a.s. tot Karbon Invest a.s. nietig verklaren;

— de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster een enkel middel aan dat eraan is ontleend dat de Commissie artikel 108, lid 3, VWEU heeft geschonden door niet de formele procedure van artikel 108, lid 2, VWEU in te leiden, ondanks dat zij volgens verzoekster in de inleidende onderzoeksfase op ernstige moeilijkheden was gestuit bij haar beoordeling van de verenigbaarheid met de gemeenschappelijke markt van de maatregel van de Tsjechische Republiek die voorwerp van onderzoek was. Verweerster heeft verzoekster daarmee de procedurele rechten onthouden die in de formele procedure van artikel 108, lid 2, VWEU worden gewaarborgd.
—

de tijdens de oppositie- en beroepsprocedure voor het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) in verband met de reputatie van het oudere merk overgelegde documenten opnieuw onderzoeken en in overweging nemen, of verweerder gelasten een nieuwe beslissing over deze documenten vast te stellen;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 6/17

Beroep ingesteld op 12 oktober 2011 — Spectrum Brands (VK)/BHIM — Philips (STEAM GLIDE)

(Zaak T-544/11)

2012/C 6/33

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Spectrum Brands (VK) Ltd (Manchester, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: S. Malynicz, Barrister)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Koninklijke Philips Electronics NV (Eindhoven, Nederland)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

— de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 14 juli 2011 in zaak R 1289/2010-1 te vernietigen; en

— verweerder en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep te verwijzen in de eigen kosten en die van verzoekster.

Middelen en voornaamste argumenten

Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: Het woordmerk „STEAM GLIDE”, voor waren van klasse 9 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5167382

Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Motivering van de vordering tot nietigverklaring: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep diende een verzoek tot nietigverklaring in op grond van artikel 52, lid 1, sub a, in samenhang met de absolute weigeringsgronden van artikel 7, lid 1, sub a, b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad

Beslissing van de nietigheidsafdeling: Verwerping van het verzoek tot nietigverklaring

Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing en ongeldigverklaring van de gemeenschapsmerkaanvraag

Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub c van verordening nr. 207/2009 van de Raad, daar de kamer van beroep de betekenis en de syntaxis van het merk en zijn samenstellende delen onjuist heeft beoordeeld, alsmede de geschiktheid of een ander kenmerk ervan om de betrokken waren onmiddellijk en rechtstreeks te beschrijven. Verder heeft de kamer van beroep geen rekening gehouden met het algemeen belang dat aan artikel 7, lid 1, sub c van de verordening inzake het gemeenschapsmerk ten grondslag ligt. Schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad, op grond dat de kamer van beroep geen rekening heeft gehouden met de wezenlijke functie van het merk, met het standpunt van de gemiddelde consument, met artikel 7, lid 1, sub b, los van artikel 7, lid 1, sub c, met het algemeen belang dat aan artikel 7, lid 1, sub b van de verordening inzake het gemeenschapsmerk ten grondslag ligt, en op grond dat de kamer van beroep heeft nagelaten een analyse te maken van het merk in zijn geheel.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 355/25

Beroep ingesteld op 29 september 2011 — Volvo Trademark/BHIM — Hebei Aulion Heavy Industries (LOVOL)

(Zaak T-525/11)

2011/C 355/46

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Volvo Trademark Holding AB (Göteborg, Zweden) (vertegenwoordiger: M. Treis, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

Andere partij voor de kamer van beroep: Hebei Aulion Heavy Industries Co., Ltd (Xuanhua, China)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

— de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 23 juni 2011 in zaak R 1868/2010-1 te vernietigen;

— gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5029814 af te wijzen;

— de andere partij in de procedure te verwijzen in verzoeksters kosten van de onderhavige procedure, van de procedure voor de kamer van beroep en van de procedure voor de oppositieafdeling

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: de andere partij voor de kamer van beroep

Betrokken gemeenschapsmerk: het beeldmerk „LOVOL” voor waren van de klassen 7 en 12 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5029814

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

Oppositiemerk of -teken: inschrijving nr. 2361087 van het gemeenschapswoordmerk „VOLVO” voor waren en diensten van de klassen 1 tot en met 9, 11 en 12, 14, 16 tot en met 18, 20 tot en met 22, 24 tot en met 28, en 33 tot en met 42; inschrijving nr. 4804522 van het gemeenschapsbeeldmerk „VOLVO” voor waren en diensten van de klassen 1 tot en met 4, 6, 7, 9, 11 en 12, 14, 16, 18, 25, 28, 35 tot en met 39 en 41; inschrijving nr. 747361 in het Verenigd Koninkrijk van het beeldmerk „VOLVO” voor waren van klasse 12; inschrijving nr. 747362 in het Verenigd Koninkrijk van het woordmerk „VOLVO” voor waren van klasse 12; inschrijving nr. 1051579 in het Verenigd Koninkrijk van het woordmerk „VOLVO” voor waren van klasse 7; inschrijving nr. 1408143 in het Verenigd Koninkrijk van het beeldmerk „VOLVO” voor waren van klasse 7.

Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009, aangezien de kamer van beroep bij de vergelijking van de merken niet alle relevante elementen in aanmerking heeft genomen en aldus ten onrechte heeft geoordeeld dat de merken niet overeenstemden. Schending van algemene rechtsbeginselen en inzonderheid van de beginselen die door het Hof van Justitie van de Europese Unie zijn ontwikkeld in het arrest van 12 januari 2006, Ruiz-Picasso e.a./BHIM, C-361/04 P, Jurispr. blz. I-643, en 27 november 2008, Intel Corporation, C-252/07, Jurispr. blz. I-8823, door deze beginselen strikt formeel te hebben toegepast en de oppositie bijgevolg niet te hebben onderzocht op basis van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009.
1)

schending van artikel 107 VWEU juncto de artikelen 1 en 2 van verordening nr. 1998/2006 door de onterechte aanvaarding dan wel enkele bewering dat er sprake is van een voordeel. De vaststelling van de Commissie dat de maatregel onder de de-minimisverordening valt, is inhoudelijk onjuist. De adressaten van het leningenprogramma ontvingen geen voordeel in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU, zodat het leningenprogramma in de belangrijkste toepassingsgevallen reeds daarom niet als steun kan worden aangemerkt. — de Commissie had niet louter op grond van de omstandigheid dat de leningen door een speciale kredietinstantie worden toegekend, tot de slotsom kunnen komen dat er sprake was van een voordeel. In het bijzonder bij leningen zijn daarvoor de leningsvoorwaarden beslissend. Voor de beoordeling of een voordeel wordt toegekend, zijn de gevraagde rentevoet, de garantie voor de lening en de algehele situatie van de onderneming die de lening ontvangt, van belang. Onderzocht moet worden of een particuliere investeerder een vergelijkbare lening met de overeengekomen rentevoet en gegeven garantie zou hebben toegekend. — volgens de eerdere beslissingspraktijk van de Commissie werden deze indicatoren bij achtergestelde leningen door de zogeheten Brandenburg-methode op basis van de mededeling van de Commissie inzake referentiepercentages aldus geconcretiseerd dat er geen sprake is van steun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU. De Commissie wijkt opeens af van deze beslissingspraktijk en gaat alleen uit van de hoedanigheid van de kredietinstantie die de lening toekent. Dit is echter als indicator volledig ongeschikt daar ook instanties voor bijzonder krediet op basis van marktvoorwaarden kunnen handelen.