Conclusie van advocaat-generaal Alber van 5 november 2002. - Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje. - Niet-nakoming - Niet-uitvoering van richtlijn 98/83/EG. - Zaak C-29/02.



Jurisprudentie 2003 bladzijde I-00811



Conclusie van de advocaat generaal

1. De Commissie verzoekt het Hof vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/83/EG van de Raad van 3 november 1998 betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water, of althans de Commissie niet van die bepalingen in kennis te stellen, de krachtens voornoemde richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.

2. Artikel 17 van richtlijn 98/83 luidt:

1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om binnen twee jaar na de inwerkingtreding aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.

[...]

2. De lidstaten doen de Commissie mededeling van de tekst van de bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen."

3. De richtlijn is op 25 december 1998 in werking getreden en had dus op 25 december 2000 moeten zijn omgezet.

4. Aangezien de Commissie geen mededeling over de omzetting ontving, heeft zij de niet-nakomingsprocedure ingeleid en het Koninkrijk Spanje bij brief van 6 april 2001 verzocht, binnen twee maanden zijn standpunt bekend te maken.

5. Bij brief van 13 juni 2001 deelde de Spaanse regering mee dat de voorschriften van de richtlijn zouden worden omgezet bij twee koninklijke besluiten die op dat moment in voorbereiding waren. Het ene betrof water in flessen, het andere omvatte de overige voorschriften.

6. Op 26 juli 2001 zond de Commissie het Koninkrijk Spanje een met redenen omkleed advies. Daarin stelde zij vast dat de niet-nakoming voortduurde en stelde zij de Koninkrijk Spanje een termijn van twee maanden om de noodzakelijke maatregelen tot omzetting van de richtlijn te nemen.

7. Bij brief van 12 oktober 2001 lichtte de Spaanse regering de Commissie in over de voortgang van de nog lopende wetgevingsprocedure.

8. Op 1 februari 2002 heeft de Commissie beroep ingesteld en het Hof verzocht, de niet-nakoming als vermeld in punt 1 vast te stellen en het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen. Het Koninkrijk Spanje verzoekt om verwerping van het beroep en veroordeling van de Commissie in de kosten.

Beoordeling

9. Volgens artikel 10, eerste alinea, EG moeten de lidstaten alle maatregelen treffen welke geschikt zijn om de nakoming van de uit de handelingen van de instellingen der Gemeenschap voortvloeiende verplichtingen te verzekeren. Tot deze handelingen behoren de richtlijnen die overeenkomstig artikel 249, derde alinea, EG ten aanzien van het te bereiken resultaat verbindend zijn voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn. Dit brengt voor elke staat waarvoor een richtlijn bestemd is, de verplichting mee om in zijn nationale rechtsorde tijdig alle maatregelen te treffen die nodig zijn om de volle werking van de richtlijn overeenkomstig het ermee beoogde doel te verzekeren.

10. Hoewel de Spaanse regering verzoekt om verwerping van het beroep, ontkent zij niet dat de voor de omzetting van richtlijn 98/83 noodzakelijke regelingen nog niet in werking zijn getreden. Zij heeft slechts de voortgang van de procedure tot vaststelling van beide koninklijke besluiten toegelicht. De loutere inleiding van de procedure tot vaststelling van regelingen die bestemd zijn om de omzetting van een richtlijn in nationaal recht te verzekeren, voldoet echter niet voor de nakoming van de uit de richtlijn voortvloeiende verplichtingen.

11. Bovendien is een eventuele beëindiging van de schending van het Verdrag na afloop van de in het met redenen omklede advies gestelde termijn niet van invloed op de gegrondheid van het beroep. Zelfs wanneer de desbetreffende regelingen intussen in werking zouden zijn getreden, staat dit niet in de weg aan de vaststelling van een niet-nakoming.

12. Ingevolge artikel 69, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering dient de in het ongelijk gestelde partij in de kosten te worden verwezen, indien dat is gevorderd.

Conclusie

13. Gelet op het voorgaande geef ik het Hof in overweging:

1) Vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/83/EG van de Raad van 3 november 1998 betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water, of althans de Commissie niet van die bepalingen in kennis te stellen, de krachtens voornoemde richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.

2) Het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen."