ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Ambtenaren - Beroep - Voorafgaande administratieve klacht - Termijnen - Van openbare orde

(Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91)

2. Ambtenaren - Beroep - Voorafgaande administratieve klacht - Tijdstip van indiening - Ontvangst door administratie

(Ambtenarenstatuut, art. 90, lid 2)

Samenvatting

1. De klacht- en beroepstermijnen van de artikelen 90 en 91 van het Statuut dienen ertoe, de zekerheid van de rechtssituaties te waarborgen. Zij zijn derhalve van openbare orde en de partijen en de rechter kunnen er niet naar believen over beschikken.

De omstandigheid dat een instelling een antwoord ten gronde geeft op een te laat ingediend en dus niet-ontvankelijk verzoek, kan niet tot gevolg hebben, dat van het bij voornoemde artikelen ingevoerde stelsel van dwingende termijnen wordt afgeweken of dat de administratie in de procedure in rechte niet meer de mogelijkheid zou hebben een exceptie van niet-ontvankelijkheid wegens overschrijding van de klachttermijn op te werpen, en nog minder dat het Gerecht niet meer verplicht zou zijn te verifiëren of de statutaire termijnen in acht zijn genomen.

2. Een klacht wordt in de zin van artikel 90, lid 2, van het Statuut ingediend, wanneer zij inkomt bij de instelling tot welke zij is gericht. Het rechtszekerheidsbeginsel verlangt immers, dat de datum waarop de klacht ten aanzien van de ambtenaar wordt geacht te zijn ingediend, overeenkomt met die waarop voor de administratie de antwoordtermijn begint te lopen. Deze datum is die waarop de administratie in staat is kennis te nemen van de klacht, aangezien het ter post bezorgen van de brief met de klacht op zich niet voldoende zekerheid kan verschaffen over de datum waarop die brief bij de betrokken instelling zal inkomen.

Anderzijds mag de ambtenaar niet het slachtoffer worden van omstandigheden waarop hij geen invloed kan uitoefenen en die de aankomst van zijn klacht kunnen vertragen, zoals fouten of vertragingen bij de doorzending van de ene dienst naar de andere binnen de instelling. Het is dus de datum van ontvangst bij de postdienst van de betrokken instelling, waarvan men moet uitgaan bij de vraag, of de klacht binnen de in artikel 90, lid 2, van het Statuut bepaalde termijn van drie maanden is ingediend.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Ambtenaren - Terugvordering van het onverschuldigd betaalde - Voorwaarden - Voor de hand liggende onregelmatigheid van betaling - Kennis van betrokkene - Criteria

( Ambtenarenstatuut, art . 85 )

Samenvatting

Bij de vraag of de onregelmatigheid van een betaling die onverschuldigd aan een ambtenaar is gedaan, zo voor de hand lag, dat de betrokkene daarvan kennis had moeten dragen - in welk geval het betaalde ingevolge artikel 85 van het Statuut moet worden teruggevorderd -, dient in concreto te worden nagegaan of de betrokken ambtenaar de bekwaamheid bezat om de nodige verificaties te verrichten .
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Beroep tot nietigverklaring - Voor beroep vatbare handelingen - Brief van lid van Commissie aan Lid-Staat, waarin mening wordt geuit omtrent verenigbaarheid van overeenkomst tussen ondernemingen met verdragsregels inzake mededinging - Brief zonder bindende rechtsgevolgen - Daarvan uitgesloten - Inaanmerkingneming door Lid-Staat waarvoor brief bestemd is, voor vaststelling van nationale maatregelen - Irrelevant

( EEG-Verdrag, artikelen 5, 85 en 173; verordening nr . 17 van de Raad )

Samenvatting

Een brief van een lid van de Commissie aan de overheid van een Lid-Staat, die geen bindende rechtsgevolgen in het leven roept zoals die welke voortvloeien uit een ontheffingsbeschikking, een beschikking waarbij voorlopige maatregelen worden gelast, of een verzoek om inlichtingen, doch waarin door de diensten van de Commissie enkel een eerste oordeel wordt gegeven over de verenigbaarheid van een overeenkomst tussen ondernemingen met artikel 85 EEG-Verdrag en slechts wijzigingen in deze overeenkomst worden gesuggereerd, terwijl overigens een uitdrukkelijk voorbehoud is gemaakt met betrekking tot de procedurele rechten van de partijen bij de overeenkomst en van degene die een klacht tegen de overeenkomst heeft ingediend, kan niet als een handeling worden beschouwd, die vatbaar is voor beroep tot nietigverklaring in de zin van artikel 173 EEG-Verdrag .

Het feit dat de nationale overheid tot wie de brief is gericht, naar aanleiding van deze brief nationale maatregelen heeft vastgesteld, wijzigt niet het rechtskarakter ervan . Voor het optreden van een nationale overheid ten aanzien van een onder artikel 85 EEG-Verdrag vallende overeenkomst tussen ondernemingen verleent namelijk noch dit artikel, noch verordening nr . 17 of artikel 5 EEG-Verdrag de Commissie de bevoegdheid, een bindende beschikking tot een Lid-Staat te richten .
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1 . Ambtenaren - Beroep - Middelen - Middel ontleend aan incompetentie van juryleden - Verzoeker die niet voldoet aan voorwaarden voor toelating tot examens - Middel irrelevant

( Ambtenarenstatuut, artikel 91 )

2 . Ambtenaren - Beroep - Middelen - Misbruik van bevoegdheid - Begrip

Samenvatting

1 . Het middel waarmee de competentie van een jury ter beoordeling van de examens van een vergelijkend onderzoek wordt betwist, is als volstrekt irrelevant af te wijzen wanneer de verzoeker niet voldeed aan de in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek gestelde voorwaarden voor toelating tot de examens en hij dus door iedere jury, hoe ook samengesteld, had moeten worden afgewezen .

2 . Van misbruik van bevoegdheid kan slechts sprake zijn indien rechtens genoegzaam bewezen is dat het tot aanstelling bevoegd gezag met het bestreden besluit een ander dan het wettige doel heeft beoogd .
Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 1 september 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal Administrativo — Portugal) — Pharol, SGPS, SA / Autoridade Tributária e Aduaneira

(Zaak C-67/22) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Artikelen 63 en 65 VWEU - Vrij verkeer van kapitaal - Belasting op inkomsten van rechtspersonen - Dividenden ontvangen van een vennootschap die is gevestigd in de lidstaat van de ontvangende vennootschap - Dividenden ontvangen van een vennootschap die is gevestigd in een derde land - Nationale regeling die ertoe strekt dubbele belastingheffing af te schaffen - Verschil in behandeling - Beperking - Rechtvaardiging - Doeltreffendheid van fiscale controles - Geen verdragsverplichting tot het verstrekken van fiscale gegevens)

(2022/C 398/11)

Procestaal: Portugees

Verwijzende rechter

Supremo Tribunal Administrativo

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Pharol, SGPS, SA

Verwerende partij: Autoridade Tributária e Aduaneira

Dictum

De artikelen 63 en 65 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan een nationale regeling ter afschaffing van economische dubbele belasting over dividenden op grond waarvan een vennootschap die in de betrokken lidstaat is gevestigd, dividenden die haar door een andere nationale binnenlandse vennootschap zijn uitgekeerd, van haar belastbare winst kan aftrekken, maar dividenden die zijn uitgekeerd door een in een derde land gevestigde vennootschap niet kan aftrekken, omdat die laatste vennootschap niet door enige verdragsverplichting tot het verstrekken van fiscale gegevens verbonden is met de lidstaat van heffing, terwijl die aftrek is onderworpen aan een voorwaarde in verband met de belastingplicht van de uitkerende vennootschap in dit derde land en het wegens het ontbreken van een verdragsverplichting van dat derde land tot het verstrekken van gegevens onmogelijk is die informatie van dit land te verkrijgen. Een lidstaat is niet verplicht de belastingplichtige de mogelijkheid te bieden zelf gegevens over te leggen waaruit blijkt dat aan de noodzakelijke voorwaarden voor het verkrijgen van deze aftrek is voldaan, wanneer die lidstaat wegens het ontbreken van deze verdragsverplichting de juistheid van die gegevens niet kan controleren.

(1) Datum van indiening: 2.2.2022
C 15/19

Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 6 september 2022 — Maen Haikal / Raad van de Europese Unie

(Zaak C-113/21 P) (1)

(Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van de Arabische Republiek Syrië - Maatregelen gericht tegen invloedrijke zakenvrouwen en — mannen die hun activiteiten in Syrië uitoefenen - Lijsten van personen van wie de tegoeden en economische middelen zijn bevroren - Bewijs van de gegrondheid van de plaatsing van rekwirants naam op die lijsten - Hogere voorziening die kennelijk niet-ontvankelijk of kennelijk ongegrond is)

(2023/C 15/19)

Procestaal: Bulgaars

Partijen

Rekwirant: Maen Haikal (vertegenwoordiger: S. Koev, advokat)

Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Karaleev en V. Piessevaux, gemachtigden)

Dictum

1. De hogere voorziening wordt deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond verklaard.

2. Maen Haikal draagt zijn eigen kosten en die van de Raad van de Europese Unie.

(1) PB C 148 van 26.4.2021.
Beschikking van het Hof (achtste kamer) van 27 september 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Kleve — Duitsland) — AB e.a. / Ryanair DAC

(Zaak C-307/21) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Luchtvervoer - Verordening (EG) nr. 261/2004 - Gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij annulering of langdurige vertraging van vluchten - Artikel 5, lid 1, onder c) - Recht op compensatie bij annulering van vluchten - Vervoersovereenkomst gesloten via een onlinereisagent - Informatie over de annulering van de vlucht via een automatisch door de reisagent gegenereerd e-mailadres - Geen daadwerkelijke informatieverstrekking aan de passagier)

(2023/C 24/21)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Kleve

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: AB e.a.

Verwerende partij: Ryanair DAC

Dictum

Artikel 5, lid 1, onder c), en artikel 7 van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91

moeten aldus te worden uitgelegd dat

de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert, verplicht is de compensatie te betalen waarin bij die bepalingen is voorzien in het geval dat de vlucht wordt geannuleerd en de passagier hierover niet ten minste twee weken voor de geplande vertrektijd is geïnformeerd, wanneer die luchtvaartmaatschappij de informatie tijdig heeft gezonden naar het enige haar bij de boeking meegedeelde e-mailadres, zonder evenwel te weten dat via dit e-mailadres alleen de reisagent, via wie de boeking werd gedaan, en niet rechtstreeks de passagier kon worden bereikt, en deze reisagent de informatie niet tijdig aan de passagier heeft doorgegeven.

(1) PB C 310 van 2.8.2021.
Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 18 mei 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale ordinario di Vercelli — Italië) — UC / Ministero dell'Istruzione

(Zaak C-450/21) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Sociale politiek - Richtlijn 1999/70/EG - Door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Clausule 4, lid 1 - Non-discriminatiebeginsel - Begrip “arbeidsvoorwaarden” - Vergoeding die wordt toegekend om de permanente scholing van docenten te ondersteunen en hun beroepsvaardigheden te verbeteren)

(2022/C 368/09)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale ordinario di Vercelli

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: UC

Verwerende partij: Ministero dell'Istruzione

Dictum

Clausule 4, lid 1, van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen een nationale regeling waarbij alleen aan vast onderwijzend personeel van het ministerie van Onderwijs, en niet aan tijdelijk onderwijzend personeel van dat ministerie, een financieel voordeel van 500 EUR per jaar ter ondersteuning van de permanente scholing van docenten en ter verbetering van hun beroepsvaardigheden wordt toegekend in de vorm van een elektronische kaart die kan worden gebruikt voor de aanschaf van boeken en leerboeken, ook in digitale vorm, en publicaties en tijdschriften die nuttig zijn om zich bij te scholen, voor de aankoop van hard- en software, voor de inschrijving voor bijscholingen en cursussen ter beoordeling van de beroepsvaardigheden, bachelor- of masteropleidingen — gespecialiseerd of van één cyclus — in verband met het beroepsprofiel, of postuniversitaire opleidingen of universitaire masteropleidingen in verband met het beroepsprofiel, om theatervoorstellingen en filmvertoningen bij te wonen, om toegang te hebben tot musea, tentoonstellingen, culturele manifestaties, live-uitvoeringen en tot andere opleidingsactiviteiten, alsmede voor de aankoop van connectiviteitsdiensten om te voldoen aan de verplichting om beroepsactiviteiten op afstand te verrichten.

(1) PB C 422 van 18.10.2021.
Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 14 oktober 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Cluj — Roemenië) — NSV en NM / BT

(Zaak C-87/21) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Consumentenbescherming - Richtlijn 93/13/EEG - Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten - Werkingssfeer - Artikel 1, lid 2 - Contractuele bedingen waarin dwingende wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen zijn overgenomen - Kredietovereenkomsten in vreemde valuta - Bedingen betreffende het wisselkoersrisico die een nationale bepaling van aanvullend recht bevatten - Gestelde niet-nakoming van de op de kredietverstrekkende bank rustende informatieplicht - Vereiste van goede trouw - Verplichting voor de nationale rechter om eerst te toetsen aan artikel 1, lid 2, van richtlijn 93/13)

(2022/C 64/05)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curte de Apel Cluj

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: NSV en NM

Verwerende partij: BT

Dictum

Artikel 1, lid 2, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat een beding dat is opgenomen in een tussen een consument en een verkoper gesloten kredietovereenkomst in vreemde valuta en waarin een nationale bepaling van aanvullend recht is overgenomen, niet binnen de werkingssfeer van deze richtlijn valt, ook al:

— is die nationale bepaling niet door de nationale wetgever beoordeeld met het oog op het vinden van een evenwicht tussen de belangen van de consument en die van de verkoper in de specifieke context van kredietovereenkomsten tussen banken en consumenten;

— heeft de verkoper dat beding in de betrokken overeenkomst opgenomen zonder te voldoen aan zijn informatie- en transparantieplicht;

— zijn er aanwijzingen dat die verkoper het beding te kwader trouw in de overeenkomst heeft opgenomen, aangezien hij niet onkundig kon zijn van het feit dat de toepassing van het beding het evenwicht tussen de rechten en verplichtingen van de partijen bij de overeenkomst aanzienlijk kon verstoren ten nadele van de consument.

(1) PB C 206 van 31.5.2021.
4.

De Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad draagt behalve zijn eigen kosten in verband met zowel de procedure in eerste aanleg als die in hogere voorziening, de kosten van Portigon AG in verband met de procedure in eerste aanleg.
Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 1 december 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Satversmes tiesa — Letland) — “Pilsētas zemes dienests” AS

(Zaak C-598/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Harmonisatie van de belastingwetgeving - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Vrijstellingen - Artikel 135, lid 1, onder l), en lid 2 - Verhuur en verpachting van onroerende goederen - Geen vrijstelling bij verplichte verhuur van grond aan eigenaren van onroerende goederen die erop zijn gebouwd - Beginsel van fiscale neutraliteit)

(2022/C 95/02)

Procestaal: Lets

Verwijzende rechter

Satversmes tiesa

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij:“Pilsētas zemes dienests” AS

In tegenwoordigheid van: Latvijas Republikas Saeima

Dictum

Artikel 135, lid 1, onder 1), en lid 2, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale wettelijke regeling volgens welke de verhuur van grond in het geval van verplichte verhuur is uitgesloten van de vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde.

(1) PB C 35 van 1.2.2021.
Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 22 juni 2021 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk] — Tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel tegen VA

(Zaak C-206/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Justitiële samenwerking in strafzaken - Europees aanhoudingsbevel - Kaderbesluit 2002/584/JBZ - Artikel 8, lid 1, onder c) - Europees aanhoudingsbevel dat door het openbaar ministerie van een lidstaat is uitgevaardigd met het oog op strafvervolging op grond van een door dezelfde autoriteit uitgevaardigde vrijheidsbenemende maatregel - Ontbreken van rechterlijke toetsing vóór overlevering van gezochte persoon - Gevolgen - Doeltreffende voorziening in rechte - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 47)

(2021/C 382/06)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

High Court of Justice Queen’s Bench Division (Administrative Court)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: VA

In tegenwoordigheid van: Prosecutor of the regional prosecutor’s office in Ruse, Bulgaria

Dictum

Artikel 8, lid 1, onder c), van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299/JBZ van de Raad van 26 februari 2009, gelezen in het licht van artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en de rechtspraak van het Hof, moet aldus worden uitgelegd dat aan de vereisten die inherent zijn aan een doeltreffende bescherming in rechte die moet worden geboden aan een persoon ten aanzien van wie een Europees aanhoudingsbevel uit hoofde van strafvervolging is uitgevaardigd, niet is voldaan wanneer zowel het Europees aanhoudingsbevel als de daaraan ten grondslag liggende rechterlijke beslissing is uitgevaardigd door een officier van justitie die kan worden aangeduid als “uitvaardigende rechterlijke autoriteit”, in de zin van artikel 6, lid 1, van dat kaderbesluit, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299, en dat Europees aanhoudingsbevel of die rechterlijke beslissing vóór de overlevering van de gezochte persoon door de uitvoerende lidstaat niet kan worden getoetst door een rechterlijke instantie in de uitvaardigende lidstaat.

(1) PB C 262 van 10.8.2020.
Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 14 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Berlin-Brandenburg — Duitsland) — HR/Finanzamt Wilmersdorf

(Zaak C-108/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Fiscale bepalingen - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikelen 167 en 168 - Recht op aftrek van voorbelasting - Weigering - Fraude - Toeleveringsketen - Weigering van het recht op aftrek wanneer de belastingplichtige wist of had moeten weten dat hij met zijn aankoop deelnam aan een handeling die onderdeel was van btw-fraude)

(2021/C 289/24)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht Berlin-Brandenburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: HR

Verwerende partij: Finanzamt Wilmersdorf

Dictum

Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat deze richtlijn zich niet verzet tegen een nationale praktijk waarbij het recht op aftrek van voorbelasting wordt geweigerd aan een belastingplichtige die goederen heeft gekocht waarmee eerder in de toeleveringsketen fraude op het gebied van de belasting over de toegevoegde waarde is gepleegd en die, ook al heeft hij niet actief deelgenomen aan die fraude, dat wist of had moeten weten.

(1) PB C 201 van 15.6.2020.
C 414/20

Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 3 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Judicial da Comarca dos Açores — Portugal) — MV/SATA International — Serviços e Transportes Aéreos SA

(Zaak C-137/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Luchtvervoer - Verordening (EG) nr. 261/2004 - Artikel 5, lid 3 - Compensatie voor passagiers in geval van instapweigering en annulering of langdurige vertraging van een vlucht - Omvang - Vrijstelling van de verplichting tot compensatie - Begrip “buitengewone omstandigheden” - Onvoldoende precisering van de feitelijke en juridische context van het hoofdgeding en van de redenen waarom een antwoord op de prejudiciële vragen noodzakelijk is - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

(2020/C 414/26)

Procestaal: Portugees

Verwijzende rechter

Tribunal Judicial da Comarca dos Açores

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: MV

Verwerende partij: SATA International — Serviços e Transportes Aéreos SA

Dictum

Het door de Tribunal Judicial da Comarca dos Açores (rechter in eerste aanleg van het gerechtelijk district Azoren, Portugal) bij beslissing van 10 januari 2020 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is kennelijk niet-ontvankelijk.

(1) PB C 209 van 22.6.2020.
1)

Artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/12/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat het er niet aan in de weg staat dat een beding van een overeenkomst gesloten tussen een verkoper en een consument, waarvan het oneerlijke karakter in rechte kan worden vastgesteld, het voorwerp kan uitmaken van een schuldvernieuwingsovereenkomst tussen die verkoper en die consument, op voorwaarde dat de consument zich bij het sluiten van die schuldvernieuwingsovereenkomst bewust was van het niet-bindend karakter van dat beding en van de gevolgen die daaruit voortvloeien, zodat zijn toetreding tot die schuldvernieuwingsovereenkomst gebaseerd is op vrije en weloverwogen instemming, hetgeen aan de verwijzende rechter staat om na te gaan.