ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 285/16

Beroep ingesteld op 18 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek

(Zaak C-333/08)

(2008/C 285/27)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: B. Stromsky, gemachtigde)

Verwerende partij: Franse Republiek

Conclusies

— vaststellen dat de Franse Republiek, door voor de technologische hulpmiddelen en de levensmiddelen voor de bereiding waarvan technologische hulpmiddelen uit andere lidstaten worden gebruikt waar zij rechtmatig worden vervaardigd en/of verkocht, een stelsel van voorafgaande vergunning in te voeren dat het evenredigheidsbeginsel niet eerbiedigt, de krachtens artikel 28 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

— de Franse Republiek verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Het beroep van de Commissie klaagt over de beperkingen voor het handelsverkeer die voortvloeien uit de Franse regeling betreffende technologische hulpmiddelen. Deze regeling, die voorziet in een voorafgaande vergunning voor deze producten alsook voor de levensmiddelen bij de bereiding waarvan technologische hulpmiddelen uit andere lidstaten worden gebruikt, waar zij rechtmatig worden vervaardigd en/of verkocht, maakt de verkoop van deze levensmiddelen en hulpmiddelen namelijk moeilijker en duurder en belemmert dus het handelsverkeer.

Volgens de Commissie kan de eis van voorafgaande vergunning in bepaalde omstandigheden gerechtvaardigd worden door een reden van volksgezondheid, maar deze regeling moet hoe dan ook voldoen aan het evenredigheidscriterium en aan de voorwaarden van de rechtspraak, met name die gesteld in het arrest van het Hof van 5 februari 2004, Commissie/Frankrijk (C-24/00). In casu is niet voldaan aan verschillende van deze voorwaarden daar de procedures waarin de betrokken regeling voorziet, niet gemakkelijk toegankelijk, snel en vatbaar voor beroep in rechte bij weigering van de vergunning zijn.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 272/10

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 21 juli 2008 — X Holding BV en Staatssecretaris van Financiën

(Zaak C-337/08)

(2008/C 272/15)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hoge Raad der Nederlanden

Partijen in het hoofdgeding

X Holding BV en Staatssecretaris van Financiën

Prejudiciële vraag

Moet artikel 43 EG in verbinding met artikel 48 EG aldus worden uitgelegd dat dit artikel eraan in de weg staat dat een nationale regeling van een lidstaat […], volgens welke regeling een moedervennootschap en haar dochtervennootschap ervoor kunnen kiezen dat de belasting van hen wordt geheven bij de in die lidstaat gevestigde moedervennootschap alsof er één belastingplichtige is, die keuzemogelijkheid voorbehoudt aan vennootschappen die voor de belasting van hun winst zijn onderworpen aan de fiscale jurisdictie van de betrokken lidstaat?
1)

Moeten de uit artikel 43, eerste en tweede alinea, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voortvloeiende regelingen aldus worden uitgelegd, dat zij zich verzetten tegen de nationale Poolse bepalingen vervat in artikel 26, eerste alinea, sub 2, van de wet van 26 juli 1991 op de inkomstenbelasting (ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych) (omissis), die het recht om van de belastinggrondslag van de inkomstenbelasting het bedrag van de verplichte socialeverzekeringsbijdragen af te trekken, uitsluitend beperken tot de bijdragen die op grond van de bepalingen van nationaal recht zijn betaald, alsmede in artikel 27b, lid 1, van de wet van 26 juli 1991 op de inkomstenbelasting, die het recht om van de inkomstenbelasting het bedrag van de verplichte ziektekostenverzekeringsbijdragen af te trekken, uitsluitend beperken tot de bijdragen die op grond van de bepalingen van nationaal recht zijn betaald, in een situatie waarin een Poolse staatsburger die in Polen onbeperkt belastingplichtig is over in Polen belaste inkomsten, ook bijdragen aan de verplichte sociale- en ziektekostenverzekering in een andere lidstaat afdraagt uit hoofde van een aldaar uitgeoefende economische activiteit, maar die bijdragen in die andere lidstaat van de Europese Unie niet van het inkomen of van de belasting werden afgetrokken?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 260/11

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Aarlen (België) op 7 augustus 2008 — Marc Vandermeir/Belgische Staat, Federale Overheidsdienst Financiën

(Zaak C-364/08)

(2008/C 260/20)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Rechtbank van eerste aanleg te Aarlen

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Marc Vandermeir

Verwerende partij: Belgische Staat, Federale Overheidsdienst Financiën

Prejudiciële vraag

Staan de artikelen 43 EG en/of 49 EG in de weg aan een nationale regeling van een lidstaat, zoals die in het hoofdgeding, volgens welke een in die lidstaat wonende zelfstandige verplicht is tot inschrijving in die lidstaat van zijn voertuig, ofschoon hij zijn beroepsactiviteit nagenoeg uitsluitend in een andere lidstaat vanuit zijn daar gevestigde vaste inrichting uitoefent, en dit wanneer dat voertuig niet hoofdzakelijk bestemd is voor duurzaam gebruik in eerstgenoemde lidstaat en daar feitelijk ook niet duurzaam wordt gebruikt?
1)

Kan de wetgever van een staat van de Europese Unie bepalingen vaststellen die volgens hem een authentieke uitlegging van een bestaande regeling geven, maar in werkelijkheid inhoudelijk vernieuwend zijn en in het bijzonder aan de regeling die zou worden uitgelegd, een andere werking toekennen dan die welke daaraan voorheen werd toegekend in de heersende rechtspraak van de rechters ten gronde en in de vaste rechtspraak van de hogere rechters?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 236/10

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Giudice di Pace di Ischia (Italië) op 15 juli 2008 — Filomena Califano/Wind SpA

(Zaak C-318/08)

(2008/C 236/16)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Giudice di Pace di Ischia

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Filomena Califano

Verwerende partij: Wind spA

Prejudiciële vraag

Hebben bovengenoemde gemeenschapsregelingen [artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, richtlijn 2002/22/EG (1), richtlijn 1999/44/EG (2), aanbeveling 2001/310/EG (3) van de Commissie en richtlijn 1998/257/EG (4)] rechtstreekse bindende werking en moeten zij aldus worden uitgelegd dat voor geschillen op het gebied van elektronische communicatie, tussen consumenten en operatoren, ten gevolge van de niet-naleving van de voorschriften inzake de universele dienst en inzake de rechten van de consumenten, zoals deze zijn geregeld bij wet, bij de besluiten van de Autorità, in de contractuele voorwaarden en in de handvesten voor de diensten (geschillen als bedoeld in artikel 2 van besluit nr. 173/07/CONS van de garantieautoriteit), de verplichte poging tot verzoening, welke is voorzien op straffe van niet-ontvankelijkheid van een beroep bij de rechter, niet hoeft te worden ondernomen, omdat het afgeleide recht van artikel 3, lid 1, van genoemd besluit van de garantieautoriteit voor de communicatiesector daardoor opzij wordt geschoven?

(1) PB L 108, blz. 51.

(2) PB L 171, blz. 12.

(3) PB L 109, blz. 56.

(4) PB L 115, blz. 31 (Aanbeveling van de Commissie).
1)

Dienen de artikelen 9, lid 2, sub e, vijfde streepje, en 13, B, sub a en d, punten 2 en 3, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting (1) aldus te worden uitgelegd dat de overname, tegen betaling van een prijs door de overnemer, van een levensherverzekeringscontract, waarbij de overnemer van het contract de door de vorige verzekeraar uitgeoefende belastingvrije herverzekeringsactiviteit met toestemming van de verzekeringnemer overneemt en voortaan in plaats van de vorige verzekeraar belastingvrije herverzekeringsdiensten jegens de verzekeringnemer verricht, moet worden beschouwd a) als een bank- of verzekeringsverrichting in de zin van artikel 9, lid 2, sub e, vijfde streepje, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG), of b) als een handeling ter zake van herverzekering in de zin van artikel 13, B, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG), of c) als een handeling die in wezen bestaat uit een belastingvrij aangaan van een verbintenis enerzijds en een belastingvrije handeling betreffende schuldvorderingen anderzijds, in de zin van artikel 13, B, sub d, punten 2 en 3, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG)?
—

vast te stellen dat de Republiek Finland de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 2, lid 1, en artikel 4, leden 1, 2 en 5, van de Zesde btw-richtlijn (77/388/EEG) (1), doordat zij over de juridische adviezen die overeenkomstig de bepalingen inzake de rechtshulp tegen gedeeltelijke vergoeding worden verstrekt door de openbare bureaus voor rechtshulp (door de aldaar aangestelde openbare rechtsbijstandverleners) geen btw in rekening brengt, terwijl overeenkomstige diensten die worden verricht door particuliere rechtbijstandverleners wel aan btw zijn onderworpen;
1)

Dient artikel 43 EG (Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap in de versie van 2 oktober 1997, laatst gewijzigd naar aanleiding van de toetreding van de Republiek Bulgarije en van Roemenië tot de Europese Unie op 25 april 2005, PB 2005, L 157, blz. 11) aldus te worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een bepaling op grond waarvan kansspelen in casino's alleen mogen worden geëxploiteerd door vennootschappen op aandelen die gevestigd zijn op het grondgebied van de lidstaat waar het casino is gelegen, en die derhalve verplicht tot de oprichting of de overname van een in de genoemde lidstaat gevestigde kapitaalvennootschap?
1)

Wordt als zodanig inbreuk gemaakt op het uitsluitende recht dat artikel 5 van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 (1) toekent aan de merkhouder, wanneer een marktdeelnemer, via een overeenkomst tot betalende vermelding op internet, een zoekwoord reserveert dat in het geval van een zoekopdracht op basis van dit woord een link doet verschijnen die uitnodigt om te surfen naar een site die door deze marktdeelnemer wordt geëxploiteerd teneinde waren of diensten aan te bieden, en dat een door een derde ingeschreven merk reproduceert of nabootst ter aanduiding van dezelfde of soortgelijke waren, zonder toestemming van de houder van dit merk?
1.

Is artikel 265 van het strafwetboek van de Republiek Litouwen, voor zover het de teelt van om het even welk hennepras zonder uitzondering, onvoorwaardelijk en ongeacht de hoeveelheid actieve stof die het bevat, strafbaar stelt, in strijd met bepalingen van gemeenschapsrecht en, in het bijzonder, met welke?
2)

Moet, voor de beoordeling of een nationale regeling als de Franse, die voor het beheer van de totalisatorweddenschappen buiten de renbaan voorziet in een exclusiviteitsregeling ten gunste van een enkele marktdeelnemer zonder winstoogmerk, in strijd is met de artikelen 49 en 50 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, de belemmering van het vrij verrichten van diensten worden beoordeeld uit het enkele oogpunt van de beperkingen op het aanbod van paardenweddenschappen via het internet, of moet rekening worden gehouden met de gehele sector paardenweddenschappen, ongeacht de vorm waarin zij aan de spelers worden aangeboden en toegankelijk zijn?
1)

Moet artikel 4, lid 1, van richtlijn 87/344/EEG van de Raad van 22 juni 1987 (1) tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de rechtsbijstandverzekering aldus worden uitgelegd dat daarmee in strijd is een clausule in de algemene verzekeringsvoorwaarden van een rechtsbijstandverzekeraar, die bepaalt dat de verzekeraar in verzekeringsgevallen waarin een groot aantal verzekeringnemers schade lijdt door hetzelfde feit (bijvoorbeeld de insolventie van een onderneming die beleggingsdiensten verricht), gerechtigd is om een vertegenwoordiger in rechte te kiezen, en daarmee het recht op vrije advocatenkeuze van de individuele verzekeringnemer beperkt (zogeheten „clausule bij grootschalige schadeclaims”)?
2)

Vormt artikel 4 van wet nr. 4 van de regio Sardinië van 2006, zoals gewijzigd bij artikel 3, lid 3, van wet nr. 2 van de regio Sardinië van 2007, voor zover dit bepaalt dat de regionale belasting op toeristische tussenstops van vliegtuigen enkel van toepassing is op ondernemingen die hun fiscale zetel buiten het grondgebied van de regio Sardinië hebben en die vliegtuigen exploiteren die zij zelf in het kader van „algemene zakelijke luchtvaartactiviteiten” voor het vervoer van personen gebruiken, staatssteun in de zin van artikel 87 van het Verdrag ten gunste van ondernemingen met een fiscale zetel op het grondgebied van de regio Sardinië die dezelfde activiteit uitoefenen?
2)

Kan artikel 2, sub e en f, van richtlijn 2001/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 december 2001 (2) vanuit het oogpunt van verkoopverplichtingen aldus worden uitgelegd, dat ook als producent kan worden beschouwd de entiteit die de apparatuur in een lidstaat in de handel brengt (zonder bij de fabricage ervan betrokken te zijn), en in een andere lidstaat is gevestigd dan die waar de producent zijn maatschappelijke zetel heeft?
—

vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen om te voldoen aan Richtlijn 2004/83/EG (1) van de Raad van 29 april 2004 inzake minimum normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming, of althans deze de Commissie niet mede te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
—

vast te stellen dat de Franse Republiek de krachtens de artikelen 39, 43 en 49 EG en artikel 6 van richtlijn 92/51/EEG (1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door te weigeren dat Duitse en Britse snowboardleraars in Frankrijk enkel deze discipline onderwijzen en door in het besluit van 4 mei 1995, zoals gewijzigd, niet de in andere lidstaten behaalde diploma's van snowboardleraar te vermelden;
1)

Dient artikel 56 EG-Verdrag aldus te worden uitgelegd dat het een beperking verbiedt die voortvloeit uit de Overeenkomst tussen België en Frankrijk tot voorkoming van dubbele belasting en tot regeling van wederzijdse administratieve en juridische bijstand inzake inkomstenbelastingen, waarbij een gedeeltelijke dubbele belasting over dividenden op aandelen van in Frankrijk gevestigde vennootschappen blijft bestaan en deze dividenden zwaarder worden belast dan dividenden die een Belgische vennootschap aan een in België wonende aandeelhouder uitkeert, waarop alleen de Belgische roerende voorheffing wordt toegepast?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 128/21

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāta (Republiek Letland) op 28 februari 2008 — SIA Schenker/Valsts ieņēmumu dienests

(Zaak C-93/08)

(2008/C 128/37)

Procestaal: Lets

Verwijzende rechter

Augstākās tiesas Senāts

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: SIA Schenker

Verwerende partij: Valsts ieņēmumu dienests

Prejudiciële vraag

Moet artikel 11 van verordening nr. 1383/2003 (1) aldus worden uitgelegd dat wanneer de houder van het intellectuele-eigendomsrecht (houder van het recht) met de aangever of de eigenaar van de goederen overeenstemming bereikt om die goederen voor vernietiging af te staan of besprekingen begint over de mogelijkheid dat die goederen voor vernietiging worden afgestaan, en de douaneautoriteiten in het kader van die procedure informatie ontvangen dat het om namaakgoederen gaat, het uitgesloten is dat de aangever of de eigenaar van die goederen een sanctie naar nationaal recht kan worden opgelegd?

(1) Verordening (EG) nr. 1383/2003 van de Raad van 22 juli 2003 inzake het optreden van de douaneautoriteiten ten aanzien van goederen waarvan wordt vermoed dat zij inbreuk maken op bepaalde intellectuele-eigendomsrechten en inzake de maatregelen ten aanzien van goederen waarvan is vastgesteld dat zij inbreuk maken op dergelijke rechten (PB L 196, blz. 7).
1)

Zijn de maatregelen inzake belastingvoordelen voor de coöperatieve vennootschappen, in de versie van de artikelen 10, 11, 12, 13 en 14 van D.P.R. 601 van 1973, verenigbaar met de mededingingsregels, en kunnen zij in casu worden aangemerkt als staatssteun in de zin van artikel 87 EG, vooral in geval van een niet-adequaat systeem tot controle en correctie van misbruik als bedoeld in Decreto Legislativo del Capo Provvisorio dello Stato nr. 1577/1947?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 128/24

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 18 maart 2008 — Transportes Urbanos y Servicios Generales, SAL/Administración del Estado

(Zaak C-118/08)

(2008/C 128/44)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Tribunal Supremo

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Transportes Urbanos y Servicios Generales, SAL

Verwerende partij: Administración del Estado

Prejudiciële vraag

Is de toepassing van verschillende criteria door het Tribunal Supremo van het Koninkrijk Spanje in zijn arresten van 29 januari 2004 en 24 mei 2005 met betrekking tot schadevorderingen tegen de staat als wetgever, naargelang zij bestuurshandelingen ter uitvoering van een ongrondwettig verklaarde wet betreffen, dan wel een bepaling die in strijd is verklaard met het gemeenschapsrecht, strijdig met de beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid?
4)

Wanneer het gaat om raadpleging in een dochtervennootschap die behoort tot een concern, en de in artikel 2, lid 1, van de richtlijn geformuleerde verplichting om „tijdig” met raadpleging te beginnen wanneer „wordt overwogen” tot collectief ontslag over te gaan, moet worden beoordeeld met inachtneming van hetgeen in artikel 2, lid 4, is bepaald, ontstaat de verplichting om met raadpleging te beginnen dan reeds op het ogenblik waarop het management van het concern of van de moedervennootschap overweegt tot collectief ontslag over te gaan, maar die plannen nog niet heeft geconcretiseerd met betrekking tot werknemers die zijn tewerkgesteld bij een bepaalde dochtervennootschap waarover het zeggenschap uitoefent, of ontstaat de verplichting om met raadpleging in de dochtervennootschap te beginnen pas in de fase waarin het management van het concern of van de moedervennootschap overweegt, met name in de betrokken dochtervennootschap tot collectief ontslag over te gaan?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 116/16

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Högsta Domstolen (Zweden) op 12 maart 2008 — SCT Industri Aktiebolag i likvidation/Alpenblume AB

(Zaak C-111/08)

(2008/C 116/28)

Procestaal: Zweeds

Verwijzende rechter

Högsta Domstolen

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: SCT Industri Aktiebolag i likvidation

Verwerende partij: Alpenblume AB

Prejudiciële vraag

Moet de uitzondering voor faillissement, akkoorden en soortgelijke procedures in artikel 1, lid 2, sub b, van de verordening Brussel I aldus worden uitgelegd dat zij van toepassing is op een beslissing van een gerecht van een lidstaat (A) betreffende de registratie van de eigendom van aandelen in een vennootschap met statutaire zetel in lidstaat A, welke eigendom is overgedragen door de curator in het faillissement van een vennootschap in een andere lidstaat (B), wanneer het gerecht zijn beslissing baseert op het feit dat lidstaat A bij gebreke van een verdrag tot wederzijdse erkenning van faillissementsprocedures niet de bevoegdheid van de curator erkent om te beschikken over zich in lidstaat A bevindende vermogensbestanddelen?
1)

Is verordening (EG) nr. 1788/2003 (1) van de Raad van 29 september 2003 waarbij een heffing is ingesteld op de productie van melk en zuivelproducten die het toegewezen nationale quotum overschrijdt, zonder periodieke aanpassing van de aan elke lidstaat toegewezen hoeveelheid na een concrete controle van hun productieomvang, verenigbaar met artikel 32 EG en met de in het EG-Verdrag neergelegde doelstellingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, zoals vergroting van de landbouwproductiviteit, bevordering van de technische vooruitgang, rationele ontwikkeling van de landbouwproductie en een optimaal gebruik van de productiefactoren, met name de arbeidskrachten, gelet op het feit dat dit mechanisme ook drukt op de Italiaanse zuivelproducenten en zowel hun levensstandaard als ontwikkeling aantast door de ontoereikende beloning van de productiefactoren, te meer daar in Italië in werkelijkheid te weinig wordt geproduceerd (zie het aangehaalde regeringsverslag, paragraaf 6.5) en het gedwongen is rauwe melk in te voeren om de bedrijven te ondersteunen die kwaliteitsproducten verwerken en afzetten (zie het aangehechte landbouwverslag van 15 februari 2004)?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 107/15

Beroep ingesteld op 12 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

(Zaak C-52/08)

(2008/C 107/22)

Procestaal: Portugees

Partijen

Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. Støvlbæk en P. Andrade, gemachtigden)

Verwerende partij: Portugese Republiek

Conclusies

— vast te stellen dat de Portugese Republiek, door richtlijn 2005/36/EG (1), waarbij richtlijn 89/48/EEG (2) is ingetrokken en vervangen, niet om te zetten voor zover deze betrekking heeft op de toegang tot het beroep van notaris, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

— de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Volgens de Commissie is de Portugese Republiek de krachtens artikel 13 van richtlijn 2005/36/EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen, door notarissen uit andere lidstaten niet toe te staan hun beroep in Portugal uit te oefenen wanneer zij gerechtigd zijn om dit beroep uit te oefenen in een lidstaat waar het gereglementeerd is of wanneer zij dit beroep onder de vastgestelde voorwaarden hebben uitgeoefend in een lidstaat waar het niet gereglementeerd is.

Door van kandidaat-notarissen een aan een Portugese universiteit behaald licentiaatsdiploma rechten of een naar Portugees recht gelijkwaardige academische titel te eisen, heeft de Portugese Republiek hoe dan ook niet voldaan aan de krachtens de artikelen 13 en 14 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen.

Door te bepalen dat kandidaat-notarissen, alvorens de stage aan te vangen, moeten slagen voor een openbaar examen waarbij hun algemene rechtskennis wordt getest, heeft de Portugese Republiek evenmin voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artikelen 14, lid 3, en 3, sub h, van richtlijn 2005/36/EG.

Bijgevolg heeft de Portugese Republiek richtlijn 2005/36 niet omgezet voor zover deze betrekking heeft op het beroep van notaris.

(1) Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (PB L 255, blz. 22).

(2) PB L 19, blz. 16.
2.

De Commissie meent dat artikel 43 EG een van de fundamentele bepalingen van de Gemeenschap is, die sinds het einde van de overgangsperiode rechtstreeks van toepassing is in de lidstaten. Het strekt ertoe het voordeel van de nationale behandeling te garanderen aan elke burger van een lidstaat die zich voor de uitoefening van een vrije activiteit in een lidstaat vestigt, zelfs met een secundair verblijf, en verbiedt elke discriminatie op grond van nationaliteit die het gevolg is van nationale wettelijke regelingen.
ii)

Is het voor de beoordeling van de vraag of er sprake is van reproductiehandelingen van „voorbijgaande aard” in de zin van artikel 5, lid 1, van de infosoc-richtlijn, van belang in welke samenhang zij worden verricht?