Wat de toetsing aan artikel 107, lid 1, VWEU betreft van een nationale maatregel ter aanmoediging van de productie van groene elektriciteit door, enerzijds, aan iedere producent van groene elektriciteit te garanderen dat zijn volledige hoeveelheid dergelijke elektriciteit wordt afgenomen tegen een prijs die hoger is dan de prijs van elektriciteit op de markt, en anderzijds, ervoor te zorgen dat de kosten die de distributeurs van elektriciteit aldus opkomen, aan de elektriciteitsverbruikers worden doorberekend in de vorm van een verplichte prijstoeslag in verband met de aankoop van groene elektriciteit, heeft de Commissie geen fout gemaakt door te oordelen dat het voordeel waarin is voorzien voor energie-intensieve ondernemingen, die op hun verzoek van de verplichting tot aankoop van groene energie worden vrijgesteld tegen betaling van een compenserende vergoeding, het gebruik van staatsmiddelen inhoudt, ook al wordt dit steunmechanisme beheerd door een afwikkelingsinstantie voor groene elektriciteit, voor de uitvoering van de taken waarvan een concessie is verleend aan een privaatrechtelijke naamloze vennootschap waarvan 50,4 % van de aandelen in het bezit is van door particulieren gecontroleerde aandeelhouders.

Die naamloze vennootschap is namelijk bij een nationale wet belast met het beheer van het stelsel van steun voor de productie van elektriciteit uit hernieuwbare bronnen. Het stelsel waarin die wet voorziet, kan worden omschreven als een overheidsconcessie, daar de betrokken geldmiddelen uitsluitend worden verstrekt voor door de nationale wetgever vastgestelde doelstellingen van openbaar belang. De verplichte prijstoeslag in verband met de aankoop van groene elektriciteit kan bovendien worden gelijkgesteld met een parafiscale heffing op elektriciteit, die door een overheidsinstantie in het openbaar belang is vastgesteld aan de hand van een objectief criterium. Bijgevolg kan worden aangenomen dat de betrokken bedragen afkomstig zijn uit staatsmiddelen en kunnen worden gelijkgesteld met een parafiscale heffing.

Daarbij komt dat, ook al is het met het beheer van het stelsel van steun voor de productie van elektriciteit uit hernieuwbare bronnen belaste orgaan een privaatrechtelijke naamloze vennootschap, de activiteit van dit orgaan in het kader van de concessie voor de vervulling van de taken van de afwikkelingsinstantie voor groene elektriciteit, echter niet de activiteit is van een economische entiteit die vrijelijk een op het maken van winst gerichte activiteit verricht op de markt, maar een activiteit is die de nationale wetgever heeft beperkt tot het vervullen van de in de betrokken concessie afgebakende taken. In dit verband versterkt het bestaan van een strikt toezicht, door verschillende overheidsinstanties op verschillende niveaus, op de overeenstemming van de handelingen van dit orgaan met de toepasselijke wettelijke bepalingen de slotsom dat dit orgaan niet vrij en voor eigen rekening handelt, maar wel degelijk ter uitvoering van een concessie optreedt als beheerder van met staatsmiddelen verleende steun.

In die omstandigheden heeft de Commissie terecht verklaard dat het voordeel waarin voor de energie-intensieve ondernemingen is voorzien, in het onderhavige geval gelijkenissen vertoont met een extra last voor de staat, aangezien kan worden geoordeeld dat elke vermindering van het bedrag van de door die ondernemingen verschuldigde heffing, leidt tot een verlies aan inkomsten voor de staat.

(cf. punten 67, 68, 70, 72, 75, 76, 83)