Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Ambtenaren - Detachering in belang van dienst - Mogelijkheid voor tot aanstelling bevoegd gezag om detachering voortijdig te beëindigen - Bestaan - Voorwaarden

(Ambtenarenstatuut, art. 37, eerste alinea, sub a en 38, sub b)

2. Ambtenaren - Detachering in belang van dienst - Verzoek van detacherende dienst om detachering voortijdig te beëindigen - Beoordelingsmarge van tot aanstelling bevoegd gezag - Omvang

(Ambtenarenstatuut, art. 38)

3. Ambtenaren - Detachering in belang van dienst - Besluit om detachering voortijdig te beëindigen - Eerbiediging van rechten van verdediging - Verplichting om betrokkene vooraf te horen, zelfs wanneer daarvoor uitdrukkelijke bepaling ontbreekt - Grenzen

(Ambtenarenstatuut, art. 38)

4. Ambtenaren - Bezwarend besluit - Verplichting om betrokkene te horen vóór vaststelling van besluit - Niet-nakoming - Onregelmatigheid die concrete invloed heeft op inhoud van besluit - Schending van rechten van verdediging - Rechterlijke toetsing - Omvang

5. Ambtenaren - Beroep - Beroep tot schadevergoeding ingesteld zonder voorafgaande precontentieuze procedure volgens Statuut - Niet-ontvankelijkheid

(Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91)

Samenvatting

1. De artikelen 37 en 38 van het Statuut voorzien niet uitdrukkelijk in de mogelijkheid voor het tot aanstelling bevoegde gezag om de detachering in het belang van de dienst te beëindigen vóór het verstrijken van de aanvankelijk vastgestelde duur. Artikel 38, sub b, van het Statuut, dat bepaalt dat de duur van de detachering in het belang van de dienst door het tot aanstelling bevoegde gezag wordt vastgesteld, moet evenwel worden uitgelegd met inachtneming van het feit dat het belang van de dienst" behoort tot de essentie zelf van de in artikel 37, eerste alinea, sub a, van het Statuut bedoelde detachering, en dus een wezenlijke voorwaarde voor de handhaving ervan vormt. Wanneer dat onontbeerlijk blijkt te zijn om te verzekeren dat de detachering in overeenstemming blijft met het belang van de dienst, heeft het tot aanstelling bevoegde gezag dus te allen tijde de mogelijkheid om de aanvankelijk vastgestelde duur van de detachering te wijzigen en de detachering dus voortijdig te beëindigen.

Deze uitlegging is noodzakelijk ter verzekering van de nuttige werking van artikel 38, sub b, van het Statuut. Wanneer een detachering onverenigbaar wordt met het belang van de dienst, met name wegens het verdwijnen van het wederzijds vertrouwen tussen de gedetacheerde ambtenaar en de dienst waarbij of de persoon bij wie hij is gedetacheerd, zou de onmogelijkheid voor het tot aanstelling bevoegde gezag om de detachering vóór het verstrijken van de aanvankelijk vastgestelde duur te beëindigen, immers de efficiëntie van die dienst of van die persoon, en meer in het algemeen van de gemeenschapsadministratie, schaden.

( cf. punten 48-51 )

2. Het beslissende karakter van het verzoek van de dienst waarbij of van de persoon bij wie de ambtenaar is gedetacheerd, om in het belang van de dienst de detachering voortijdig te beëindigen, betekent niet dat het tot aanstelling bevoegde gezag dienaangaande over geen enkele beoordelingsmarge beschikt en gehouden is om aan dat verzoek te voldoen. Wanneer het tot aanstelling bevoegde gezag een dergelijk verzoek ontvangt, is het immers op zijn minst gehouden om op neutrale en objectieve wijze na te gaan of aan de minimale voorwaarden voor het nemen van een dergelijk besluit is voldaan, te weten enerzijds of het bij hem ingediende verzoek zonder mogelijke twijfel uitgaat van de dienst waarbij of van de persoon bij wie de ambtenaar is gedetacheerd, en anderzijds of het verzoek niet op kennelijk onrechtmatige gronden berust.

Hieraan wordt niet afgedaan door de omstandigheid dat het verzoek afkomstig is van een politieke fractie van het Europees Parlement en beoogt de detachering van een ambtenaar op de post van secretaris-generaal van deze fractie te beëindigen.

( cf. punten 81-82 )

3. Het ontbreken in het Statuut van een uitdrukkelijke bepaling die voorziet in het horen van een in het belang van de dienst gedetacheerde ambtenaar alvorens een besluit wordt genomen waarbij deze detachering vóór het verstrijken van de aanvankelijk vastgestelde duur wordt beëindigd, kan het bestaan van een dergelijke verplichting voor het tot aanstelling bevoegde gezag niet uitsluiten.

De eerbiediging van de rechten van de verdediging in elke tegen een persoon ingeleide procedure die tot een voor deze bezwarende handeling kan leiden, is immers een grondbeginsel van het gemeenschapsrecht dat zelfs bij ontbreken van enige regeling inzake de betrokken procedure in acht moet worden genomen.

Het feit dat artikel 90 van het Statuut in een voorafgaande klachtprocedure voorziet, volstaat op zich niet om uit te sluiten dat het tot aanstelling bevoegde gezag verplicht is om de betrokken ambtenaar te horen alvorens een voor hem bezwarend besluit te nemen. Het beginsel van eerbiediging van de rechten van de verdediging vereist immers dwingend dat de belanghebbende wordt gehoord alvorens het voor hem bezwarende besluit wordt vastgesteld. Slechts in bijzondere omstandigheden waarin het in de praktijk onmogelijk of onverenigbaar met het belang van de dienst blijkt om de belanghebbende te horen vóór de vaststelling van het bestreden besluit, kan aan de uit het beginsel van eerbiediging van de rechten van de verdediging voortvloeiende vereisten worden voldaan door de betrokkene zo spoedig mogelijk na de vaststelling van het bestreden besluit te horen.

( cf. punten 86, 90, 94-95 )

4. Het beginsel van eerbiediging van de rechten van de verdediging wordt geschonden, zodra vaststaat dat de betrokkene niet deugdelijk is gehoord vóór de vaststelling van de voor hem bezwarende handeling en redelijkerwijs niet kan worden uitgesloten dat deze onregelmatigheid een concrete invloed op de inhoud van die handeling heeft kunnen hebben. De mogelijkheid dat het voorafgaand gesprek een concrete invloed op de inhoud van een bezwarende handeling kan hebben, kan redelijkerwijze slechts worden uitgesloten wanneer vaststaat dat degene die de handeling verricht, over geen enkele beoordelingsmarge beschikt en gehouden is te handelen zoals hij heeft gedaan.

Het is niet de taak van de gemeenschapsrechter, te onderzoeken of er sprake was van elementen die een concrete invloed op de inhoud van de bezwarende handeling konden hebben, omdat een dergelijk onderzoek noodzakelijkerwijze inhoudt dat hij zich in de plaats stelt van de administratie en vooruitloopt op het resultaat waartoe deze zou komen wanneer zij de betrokkene zou horen alvorens eventueel deze handeling vast te stellen, wat niet kan worden aanvaard.

( cf. punten 112-113, 115 )

5. Binnen het stelsel van beroepswegen dat door de artikelen 90 en 91 van het Statuut is ingesteld, is het beroep tot schadevergoeding, dat ten opzichte van het beroep tot nietigverklaring een zelfstandige beroepsweg vormt, slechts ontvankelijk indien het is voorafgegaan door een precontentieuze procedure overeenkomstig de bepalingen van het Statuut. Deze procedure verschilt naargelang de schade waarvan vergoeding wordt gevorderd, voortvloeit uit een bezwarende handeling in de zin van artikel 90, lid 2, van het Statuut dan wel uit een gedraging van de administratie die geen besluit is. In het eerste geval dient de betrokkene binnen de gestelde termijn bij het tot aanstelling bevoegde gezag tegen de betrokken handeling een klacht in te dienen. In het tweede geval moet de administratieve procedure daarentegen beginnen met het indienen van een verzoek in de zin van artikel 90, lid 1, van het Statuut strekkende tot verkrijging van schadevergoeding en in voorkomend geval worden voortgezet met een klacht tegen het besluit tot afwijzing van het verzoek.

( cf. punt 131 )