Bovendien wettigt de omstandigheid dat de in het verzoekschrift en de klacht vervatte middelen de materiële of de formele wettigheid van een handeling in twijfel beogen te trekken, op zich niet de aanname dat deze middelen nauw met elkaar verband houden. De begrippen materiële en formele wettigheid zijn namelijk met het oog op het precieze voorwerp van het betrokken bezwaar, te ruim en te abstract om te verzekeren dat er tussen middelen die exclusief onder een van deze begrippen vallen een dergelijk verband kan bestaan.

In ambtenarenzaken kunnen de voor de Unierechter voorgedragen conclusies enkel bezwaren bevatten die op dezelfde grond berusten als die waarop de in de klacht geformuleerde bezwaren berusten, met dien verstande dat deze bezwaren voor de Unierechter nader kunnen worden gepreciseerd door middelen en argumenten die niet noodzakelijkerwijs in de klacht moeten voorkomen, doch er wel nauw bij aansluiten.

De toepassing van de regel van overeenstemming tussen het verzoekschrift en de klacht alsmede het toezicht erop door de Unierechter moeten tegelijkertijd de volledige eerbiediging garanderen van, ten eerste, het beginsel van een doeltreffende rechterlijke bescherming, dat een algemeen beginsel van het Unierecht vormt en is neergelegd in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, opdat de betrokkene met succes kan opkomen tegen een voor hem bezwarend besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag en, ten tweede, het beginsel van rechtszekerheid, opdat dat gezag reeds in het stadium van de klacht kennis kan nemen van de bezwaren die de betrokkene tegen het bestreden besluit heeft. Ofschoon de onveranderlijkheid van het voorwerp en de grond van het geding tussen de klacht en het verzoekschrift dus nodig is om een minnelijke regeling van geschillen mogelijk te maken, door het tot aanstelling bevoegd gezag reeds in het stadium van de klacht op de hoogte te stellen van de bezwaren van de betrokkene, mag de uitlegging van die begrippen niet tot gevolg hebben dat de betrokkene wordt beperkt in zijn mogelijkheden om met succes op te komen tegen een voor hem bezwarend besluit. Om die reden mogen het begrip voorwerp van het geding, dat overeenkomt met de vorderingen van de betrokkene, en dat van de grond van het geding, dat overeenkomt met de juridische en feitelijke grondslag van die vorderingen, niet eng worden uitgelegd.

In deze context volstaat de loutere wijziging van de juridische grondslag van een betwisting niet om de grond daarvan als nieuw te karakteriseren. Een en dezelfde vordering en, daarmee, een en dezelfde grond, kan namelijk door meerdere rechtsgrondslagen worden ondersteund. Met andere woorden, het feit dat in het verzoekschrift schending wordt aangevoerd van een specifieke bepaling, welke niet in de klacht was aangevoerd, impliceert niet noodzakelijkerwijs dat de grond van het geding daardoor is gewijzigd. Van belang is immers de inhoudelijke kern van die grond, en niet louter de tekst van zijn rechtsgrondslagen. Het staat aan de Unierechter om na te gaan of er sprake is van een nauw verband tussen deze rechtsgrondslagen en of zij nauw samenhangen met diezelfde vorderingen.

(cf. punten 57‑60)

Referentie:

Gerecht: Commissie/Moschonaki, reeds aangehaald, punten 82‑85