C 233/34 NL 28.9.2002 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— te vernietigen de beslissing van de eerste kamer van
beroep van 27 mei 2002 in zaak R 830/2001-1;
— de zaak terug te wijzen naar de eerste kamer van beroep;
— elke partij te verwijzen in de eigen kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
Aanvrager van het ge- Scala Inc. (Verenigde Staten van
meenschapsmerk: Amerika)
Betrokken gemeen- woordmerk SCALA voor „soft-
schapsmerk: ware” van klasse 9
Houder van het oppo- verzoekster
sitiemerk of -teken in de
oppositieprocedure:
Oppositiemerk of -te- Deens woordmerk SCALA (inge-
ken: schreven op 17 maart 1989 onder
nr. VR 1300 1989) en Duits
woordmerk SCALA (ingeschreven
op 15 maart 1994 ondernr. 2059843). Deze twee merken
zijn ingeschreven voor een reeks
waren van de klassen 9 en 16.
Verzoeksters oppositie was geba-
seerd op een aantal waren waar-voor het oudere merk was inge-
schreven, met name „tegenpro-
gramma’s opgeslaan op gegevens-dragers” en „dataverwerkings-pro-
gramma’s opgeslaan op
gegevensdragers” van klasse 9, en
was gericht tegen alle waren die in
de inschrijvingaanvraag van ScalaInc. waren opgegeven.
Beslissing oppositie-af- afwijzing van de oppositie
deling:
Beslissing kamer van be- verwerping van het beroep
roep:
Middelen: — de door verzoekster aan de
oppositie-afdeling overge-
legde stukken voldeden aan
regel 16, lid 2, van verorde-
ning (EG) nr. 2868/95 tot
uitvoering van verordening(EG) nr. 40/94 van de Raad
inzake het gemeenschaps-
merk— bij inschrijving van het ge-
meenschapsmerk van ScalaInc. wordt artikel 8, lid 1,
van verordening nr. 40/94
van de Raad geschonden,
aangezien verzoekster hou-
der is van twee oudere enidentieke merken die zijn in-
geschreven voor dezelfde of
soortgelijke waren.
Beroep, op 8 augustus 2002 ingesteld door Luigi Marcuc-
cio tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(Zaak T-236/02)
(2002/C 233/60)
(Procestaal: Italiaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 8 augustus 2002 beroep tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Luigi Marcuccio,
vertegenwoordigd door L. Garofalo, advocaat.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
— nietig te verklaren het besluit van de directeur-generaal
Ontwikkeling, K. Richelle, van 18 maart 2002 om „het
ambt in de rang A7/A6 en degene die dit ambt bekleedt,
Luigi Marcuccio (personeelsnummer 048092), ambtenaar
in de rang A7”, bij het directoraat-generaal Ontwikkeling,delegatie van de Commissie te Luanda (Angola), over te
brengen naar het directoraat-generaal Ontwikkeling te
Brussel;
— verweerster ertoe te veroordelen:
— de morele, existentiële, biologische, lichamelijke,
psychische en materiële schade te vergoeden die
verzoeker ten gevolge van het bestreden besluit heeft
geleden en die wordt geraamd op 100 000 euro ofop het hogere of lagere bedrag dat het Gerecht zal
vermenen te behoren;
— verzoeker alle aan zijn ambt in Angola verbonden
toelagen te betalen vanaf de datum van inwerkingtre-
ding van de overplaatsing (1 april 2002), te vermeer-
deren met rente op de voet van 10 % per jaar,
met dien verstande dat de rente jaarlijks wordt
gekapitaliseerd.
— verweerster te verwijzen in de kosten.
28.9.2002 NL C 233/35 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker komt op tegen zijn overplaatsing van de delegatie
van de Commissie te Luanda naar het directoraat-generaal
Ontwikkeling te Brussel. Dit besluit moet in verband worden
gebracht met een ziekte die hij heeft opgelopen door de
persoonlijke omstandigheden waarin hij verkeerde bij de
delegatie te Luanda.
Ter ondersteuning van zijn vorderingen stelt verzoeker:
— niet-nakoming van de motiveringsplicht; de loutere ver-
wijzing naar het dienstbelang kan in dit verband niet als
een voldoende motivering worden aangemerkt;
— schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en
niet-nakoming van de zorgplicht;
— niet-inachtneming van het beginsel dat de betrokkene
vooraf dient te worden gehoord; het bestreden besluit isnamelijk genomen zonder dat het betrokken personeelslid
daarvan op enigerlei wijze vooraf op de hoogte was
gebracht;
— het betrokken besluit bevat verschillende elementen die
op misbruik van bevoegdheid wijzen, aangezien uit de
context waarin het is genomen, duidelijk blijkt dat het
niet om een zuiver organisatorische maatregel ging, maar
dat het de bedoeling was, verzoeker weg te halen uit
Angola en uit het ambt dat hij daar bekleedde.
Beroep, op 8 augustus 2002 ingesteld door TechnischeGlaswerke Ilmenau GmbH tegen Commissie van de Euro-
pese Gemeenschappen
(Zaak T-237/02)
(2002/C 233/61)
(Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 8 augustus 2002 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Techni-
sche Glaswerke Ilmenau GmbH, gevestigd te Ilmenau (Duits-land), vertegenwoordigd door G. Schohe en Ch. Arhold,
advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— de beschikking van de Commissie van 28 mei 2002 op
het verzoek van verzoekster om toegang tot documenten— D(2002) 330168 — nietig te verklaren, met uitzonde-
ring van het gedeelte waarin de toegang tot documenten
die rechtstreeks verband houden met de aanhangige
steunprocedure betreffende Schott wordt geweigerd;
— verweerster in de kosten te verwijzen.Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster, die speciaal glas vervaardigt, had bij verzoek van
15 april 2002 toegang tot documenten betreffende een aantal
steunprocedures gevraagd overeenkomstig artikel 6, lid 1, vanverordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement
en de Raad. (
1) Twee procedures hadden betrekking op haar
zelf, als vermoedelijke steunontvanger. De andere betroffen
een van haar concurrenten op de markten voor speciaal
glas, de vennootschap Schott Glass. Met haar beroep komtverzoekster op tegen de afwijzende beschikking van de Com-
missie van 28 mei 2002, voorzover daarbij de toegang
wordt geweigerd tot documenten van de steunprocedures die
betrekking hebben op haar zelf en van die betreffende Schott
Glass, die reeds zijn afgesloten.
Volgens verzoekster is de afwijzende beschikking kennelijk in
strijd met artikel 2, leden 1 en 4, van verordening (EG)nr. 1049/2001. Verzoekster had een recht op toegang, dat
niet beperkt was ingevolge artikel 4 van de verordening.
Inzonderheid heeft de Commissie geen concrete inbreuk op
artikel 4, lid 2, van de verordening aangetoond.
Verzoekster betoogt voorts, dat de Commissie zich ten onrech-
te op de uitzondering inzake de bescherming van inspecties en
onderzoeken heeft gebaseerd. Onder verwijzing naar artikel 4,lid 7, van de verordening betoogt verzoekster, dat zij in elk
geval toegang moet krijgen tot de documenten van de
reeds afgesloten onderzoeksprocedures. Bovendien had de
Commissie verzoekster toegang kunnen verlenen tot een van
de processtukken waaruit de zakengeheimen waren verwijderden derhalve gedeeltelijke toegang kunnen toestaan overeen-
komstig artikel 4, lid 6 van de verordening.
Tenslotte heeft de Commissie niet voldaan aan de ingevolge
artikel 253 EG op haar rustende motiveringsplicht, door enkel
algemene redenen aan te voeren.
(1) Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en
de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot
documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commis-
sie (PB L 145, blz. 43).
Beroep, op 9 augustus 2002 ingesteld door José Barbosa
Gonçalves tegen Commissie van de Europese Gemeen-
schappen
(Zaak T-238/02)
(2002/C 233/62)
(Procestaal: Portugees)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 9 augustus 2002 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door José