ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Hogere voorziening – Middelen – Middel aangevoerd tegen overweging van arrest die niet noodzakelijk is voor onderbouwing van dictum – Falend middel

2. Landbouw – Gemeenschappelijke ordening van markten – Melk en zuivelproducten – Extra heffing op melk – Toekenning van referentiehoeveelheden die van heffing zijn vrijgesteld – Producent die zijn leveringen heeft opgeschort op grond van stelsel van premies voor niet in handel brengen of omschakeling en zijn bedrijf vervolgens heeft overgedragen – Nationale bestuurspraktijk waardoor hij zijn specifieke referentiehoeveelheid in geval van overdracht van bedrijf kan behouden – Vertrouwensbeginsel – Schending – Geen

(Verordening nr. 857/84 van de Raad, zoals gewijzigd bij verordening nr. 764/89)

3. Hogere voorziening – Middelen – Rechtsoverwegingen van arrest die gemeenschapsrecht schenden – Dictum gebaseerd op andere rechtsoverwegingen – Afwijzing

Samenvatting

1. In het kader van een hogere voorziening dienen de grieven tegen ten overvloede aangevoerde overwegingen van een arrest van het Gerecht zonder meer te worden afgewezen, omdat die niet tot vernietiging van het arrest kunnen leiden.

(cf. punt 60)

2. In het kader van de toekenning van referentiehoeveelheden die op grond van verordening nr. 857/84, zoals gewijzigd bij verordening nr. 764/89, zijn vrijgesteld van de extra heffing op melk, mag een melkproducent alleen verwachten dat een nationale bestuurspraktijk wordt toegepast waardoor hij de specifieke referentiehoeveelheid na de overdracht van zijn oorspronkelijke bedrijf kan behouden, indien de toepasselijke gemeenschapsregeling in een dergelijke mogelijkheid voor de bevoegde nationale autoriteiten heeft voorzien of indien de Gemeenschap zelf voordien een situatie heeft geschapen die een gewettigd vertrouwen in die zin kan wekken. Het bestaan van een nationale bestuurspraktijk kan op zich geen grond zijn voor een gewettigd vertrouwen van een producent dat hij door de Gemeenschap in overeenstemming met deze praktijk zal worden behandeld.

(cf. punt 69)

3. Indien in de motivering van een arrest van het Gerecht blijkt van een schending van het gemeenschapsrecht, maar het dictum ervan op andere rechtsgronden gerechtvaardigd voorkomt, moet de hogere voorziening worden afgewezen.

(cf. punt 95)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Fiscale bepalingen – Harmonisatie van wetgevingen – Omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde – Verbod om andere nationale belastingen te heffen die karakter van omzetbelasting hebben – Begrip „omzetbelasting” – Draagwijdte – Belasting over verzekeringspremies – Daarvan uitgesloten – Invoering van tarief dat gelijk is aan tarief van belasting over toegevoegde waarde – Toelaatbaarheid met betrekking tot vrijstelling voor handelingen ter zake van verzekering – Geen verplichting om procedure betreffende invoering van bijzondere afwijkende maatregelen te volgen

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 13, B, sub a, 27 en 33)

2. Steunmaatregelen van de staten – Begrip – Selectieve maatregel – Gedifferentieerd stelsel van belasting over verzekeringspremies – Rechtvaardiging door aard of opzet van stelsel

(Art. 87, lid 1, EG)

Samenvatting

1. Een belasting over verzekeringspremies is verenigbaar met artikel 33 van de Zesde richtlijn (77/388) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting, dat de lidstaten verbiedt, belastingen, rechten en heffingen die het karakter van omzetbelasting bezitten, in te voeren of te handhaven, voorzover zij geen algemene belasting vormt, aangezien zij niet tot doel heeft alle economische handelingen in de betrokken lidstaat te treffen, maar alleen van toepassing is op een specifieke dienst, de levering van verzekeringen, zij voorts niet in elk stadium van het productie‑ en distributieproces wordt geheven, aangezien zij slechts eenmaal wordt geheven, bij het afsluiten van de verzekeringsovereenkomst, en zij ten slotte niet wordt toegepast op de toegevoegde waarde van goederen en diensten.

Aangezien de belasting verenigbaar is met artikel 33 van de Zesde richtlijn, verzet artikel 13, B, sub a, van deze richtlijn, dat handelingen ter zake van verzekering vrijstelt van belasting over de toegevoegde waarde, zich met betrekking tot deze belasting over verzekeringspremies niet tegen de invoering van een bijzonder tarief dat gelijk is aan het normale tarief van de belasting over de toegevoegde waarde. Bijgevolg dient de in artikel 27 van deze richtlijn bedoelde procedure, op grond waarvan elke lidstaat die bijzondere, van de bepalingen van deze richtlijn afwijkende maatregelen wil treffen, verplicht is de Raad om een voorafgaande machtiging te verzoeken, niet te worden gevolgd vóór de invoering van deze belasting.

(cf. punten 31, 35‑37, 47, dictum 1‑2)

2. Een stelsel van belasting over verzekeringspremies, dat door het bestaan van twee verschillende tarieven wordt gekenmerkt, kan niet worden aangemerkt als een steunmaatregel in de zin van artikel 87, lid 1, EG wanneer de toepassing van het hoogste tarief van dit stelsel op een bepaald deel van de verzekeringsovereenkomsten die voordien aan het normale tarief waren onderworpen, wordt gerechtvaardigd door de aard of de opzet van het nationale stelsel van belasting op verzekeringen, zelfs indien de invoering van dit tarief een voordeel met zich brengt voor de ondernemingen die overeenkomsten aanbieden tegen het normale tarief.

(cf. punt 78)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Beroep wegens niet-nakoming – Bewijs van niet-nakoming – Bewijslast rustend op Commissie – Vermoedens – Ontoelaatbaarheid

(Art. 226 EG)

2. Handelingen van de instellingen – Richtlijnen – Uitvoering door lidstaten – Noodzaak van volledige uitvoering – Bestaan van nationale regels waardoor uitvoering bij specifieke wettelijke of bestuursrechtelijke maatregelen overbodig is – Toelaatbaarheid – Voorwaarden

3. Beroep wegens niet-nakoming – Niet-nakoming van uit beschikking of richtlijn voortvloeiende verplichtingen – Verweermiddelen – Betwisting van wettigheid van beschikking of richtlijn – Niet-ontvankelijkheid

(Art. 230 EG)

Samenvatting

1. In een niet-nakomingsberoep moet de Commissie het gestelde verzuim aantonen. Zij dient het Hof de gegevens te verschaffen die het nodig heeft om te kunnen vaststellen of er inderdaad sprake is van een verzuim, en zij kan zich daarbij niet baseren op een of ander vermoeden.

De Commissie komt deze verplichting niet na wanneer zij, bij een met het systeem van de gemeenschapsregeling verenigbaar nationaal classificatiesysteem van afvalstoffen, de lidstaat alleen op basis van verschillen tussen de twee systemen een onjuiste uitvoering van deze regeling verwijt zonder aan te tonen dat de vastgestelde verschillen van dien aard zijn dat afbreuk wordt gedaan aan de belangen van de betrokken marktdeelnemers en aan het rechtszekerheidsbeginsel.

(cf. punten 34, 47‑48)

2. Elke lidstaat waarvoor een richtlijn is bestemd, is verplicht om in zijn nationale rechtsorde alle maatregelen te treffen die nodig zijn om de volle werking van die richtlijn overeenkomstig het ermee beoogde doel te verzekeren.

De verplichting om de volle werking van de richtlijn overeenkomstig het ermee beoogde doel te verzekeren, kan niet aldus worden uitgelegd dat de lidstaten zijn vrijgesteld van het vaststellen van uitvoeringsmaatregelen wanneer zij van oordeel zijn dat hun nationale bepalingen van betere kwaliteit zijn dan de betrokken gemeenschapsbepalingen en dat de nationale voorschriften daarom beter geschikt zijn om het met de richtlijn beoogde doel te verwezenlijken. Het bestaan van nationale voorschriften kan de uitvoering door specifieke wet‑ of regelgeving slechts overbodig maken indien die voorschriften daadwerkelijk de volledige toepassing van de richtlijn door de nationale overheid garanderen en, ingeval de betrokken bepaling van de richtlijn rechten voor particulieren beoogt te creëren, de rechtssituatie die uit deze nationale voorschriften voortvloeit, voldoende bepaald en duidelijk is, zodat de begunstigden kennis kunnen nemen van al hun rechten en verplichtingen en deze zonodig geldend kunnen maken voor de nationale rechterlijke instanties.

(cf. punten 38‑39)

3. Een lidstaat kan zich niet op de onwettigheid van een tot hem gerichte richtlijn of beschikking beroepen als verweer in een procedure wegens niet‑nakoming van diezelfde beschikking of richtlijn.

(cf. punt 41)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Prejudiciële vragen – Bevoegdheid van Hof – Grenzen – Algemene of hypothetische vragen – Toetsing door Hof van eigen bevoegdheid

(Art. 234 EG)

2. Harmonisatie van wetgevingen – Beroepsprocedures inzake plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor uitvoering van werken – Richtlijn 89/665 – Verplichting voor lidstaten te voorzien in beroepsprocedure – Aanbestedingsvoorwaarde die onverenigbaar is met gemeenschapsregeling – Verplichting te voorzien in mogelijkheid om deze onverenigbaarheid aan te voeren in kader van beroepsprocedure

(Richtlijn 89/665 van de Raad, art. 1, lid 1, en 2, lid 7)

Samenvatting

1. De procedure van artikel 234 EG is een instrument van de samenwerking tussen het Hof en de nationale rechterlijke instanties. In het kader van die samenwerking is de nationale rechter aan wie het geschil is voorgelegd, die als enige de feiten van het hoofdgeding rechtstreeks kent en de verantwoordelijkheid draagt voor de te geven rechterlijke beslissing, de meest aangewezen instantie om, gelet op de bijzonderheden van het geval, zowel de noodzaak van een prejudiciële beslissing voor het wijzen van zijn vonnis, als de relevantie van de vragen die hij aan het Hof voorlegt, te beoordelen.

Dit neemt niet weg dat het aan het Hof staat om ter toetsing van zijn eigen bevoegdheid, zo nodig, een onderzoek in te stellen naar de omstandigheden waaronder de nationale rechter hem om een prejudiciële beslissing heeft verzocht, en in het bijzonder om vast te stellen of de gevraagde uitlegging van het gemeenschapsrecht verband houdt met een reëel geschil en met het voorwerp van het hoofdgeding, zodat het Hof er niet toe wordt gebracht om rechtsgeleerde adviezen over algemene of hypothetische vragen te geven. Wanneer blijkt dat de vraag duidelijk niet relevant is voor de beslechting van het geding, dient het Hof de zaak zonder beslissing af te doen.

(cf. punten 33‑35)

2. Richtlijn 89/665 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/50 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening, en in het bijzonder de artikelen 1, lid 1, en 2, lid 7, daarvan, moeten aldus worden uitgelegd dat voor het geval dat een aanbestedingsvoorwaarde onverenigbaar is met de gemeenschapsregeling inzake overheidsopdrachten, de nationale rechtsorde van de lidstaten moet voorzien in de mogelijkheid om deze onverenigbaarheid in het kader van de beroepsprocedures als bedoeld in richtlijn 89/665 aan te voeren.

(cf. punt 50 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Sociale politiek — Mannelijke en vrouwelijke werknemers — Gelijke beloning — Nationale wettelijke regeling die personen die langs operatieve weg van geslacht zijn veranderd, van huwelijk uitsluit — Ontoelaatbaarheid — Recht voor hun partners om hen in aanmerking te laten komen voor overlevingspensioen — Beoordeling door nationale rechter — (Art. 141 EG)

Samenvatting

Artikel 141 EG verzet zich in beginsel tegen een wettelijke regeling volgens welke, in strijd met het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, een heteroseksueel paar waarvan de seksuele identiteit van een der partners het resultaat is van operatieve geslachtsverandering, niet kan voldoen aan het huwelijksvereiste dat als voorwaarde geldt voor de toekenning aan één van hen van een bestanddeel van de beloning van de andere partner. Aangezien de bevoegdheid voor de vaststelling van de voorwaarden voor de erkenning rechtens van de geslachtsverandering van een persoon die door een medische ingreep van geslacht is veranderd, bij de lidstaten ligt, staat het aan de nationale rechter om te onderzoeken of de partner van dergelijke transseksueel met een beroep op artikel 141 EG de erkenning kan verlangen van zijn recht om zijn transseksuele partner in aanmerking te laten komen voor een overlevingspensioen.

cf. punten 33-36 en dictum
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Fiscale bepalingen — Harmonisatie van wetgevingen — Omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde — Vrijstellingen voorzien in Zesde richtlijn — Vrijstelling voor gezondheidskundige verzorging van mens in kader van uitoefening van medische en paramedische beroepen — Draagwijdte — Medische expertise in kader van toekenning van invaliditeitsuitkering — Daarvan uitgesloten — (Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 13, A, lid 1, sub c)

Samenvatting

In artikel 13, A, lid 1, sub c, van de Zesde richtlijn (77/388), betreffende de vrijstelling van bepaalde medische verrichtingen van de belasting over de toegevoegde waarde, worden niet alle diensten vrijgesteld die in het kader van de uitoefening van medische en paramedische beroepen kunnen worden verricht, maar uitsluitend de " gezondheidskundige verzorging van de mens" .

In dit verband is het doel van een medische dienst bepalend voor het antwoord op de vraag of hij van de belasting moet worden vrijgesteld. Indien dus een dergelijke dienst wordt verricht in een context waarin kan worden vastgesteld dat het voornaamste doel ervan niet bescherming, met inbegrip van instandhouding of herstel, van de gezondheid is, maar het verstrekken van een advies waarom is gevraagd voor het nemen van een beslissing met rechtsgevolgen, valt die dienst niet onder de vrijstelling.

Artikel 13, A, lid 1, sub c, moet derhalve aldus worden uitgelegd dat de in die bepaling neergelegde vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde niet van toepassing is op de werkzaamheid van een arts bestaande in de opstelling van een deskundigenrapport over iemands gezondheidstoestand teneinde te bepalen of een verzoek om een invaliditeitsuitkering gegrond is of niet. De omstandigheid dat de medisch deskundige is aangewezen door een rechterlijke instantie dan wel door een pensioenverzekeringsinstelling maakt daarbij geen verschil.

cf. punten 35, 42, 45 en dictum
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Harmonisatie van wetgevingen — Beroepsprocedures inzake plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor uitvoering van werken — Richtlijn 89/665 — Verplichting voor lidstaten te voorzien in beroepsprocedure — Toegang tot beroepsprocedures — Verlies van belang bij gunning van opdracht wegens nalaten om vooraf bemiddelingscommissie in te schakelen — Ontoelaatbaarheid — (Richtlijn 89/665 van de Raad, art. 1, lid 3)

Samenvatting

Dat artikel 1, lid 3, van richtlijn 89/665 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/50 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening, het uitdrukkelijk aan de lidstaten overlaat om de modaliteiten te regelen volgens welke de in deze richtlijn voorziene beroepsprocedures toegankelijk zijn voor eenieder die belang heeft of heeft gehad bij de gunning van een bepaalde overheidsopdracht en die door een beweerde schending is of dreigt te worden gelaedeerd, betekent niet dat deze daarbij aan het begrip "belang bij de gunning van een overheidsopdracht" een uitlegging mogen geven die afbreuk kan doen aan de nuttige werking van deze richtlijn.

Derhalve verzet deze bepaling zich ertegen dat een ondernemer die aan een procedure voor het plaatsen van een overheidsopdracht heeft deelgenomen, wordt geacht geen belang meer te hebben bij de gunning van deze opdracht omdat hij zich niet, alvorens een beroepsprocedure als bedoeld in de richtlijn in te stellen, tot een bemiddelingscommissie heeft gewend.

De voorafgaande inschakeling van een dergelijke bemiddelingscommissie heeft immers onvermijdelijk tot gevolg dat de beroepsprocedures met vertraging worden ingeleid, en een gewone bemiddelingscommissie heeft geen van de bevoegdheden die de lidstaten volgens richtlijn 89/665 aan de voor de beroepsprocedures verantwoordelijke instanties moeten toekennen, zodat haar optreden niet garandeert dat de communautaire richtlijnen inzake het plaatsen van overheidsopdrachten inderdaad worden toegepast.

cf. punten 32-35 en dictum
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Steunmaatregelen van de staten — Begrip — Logistieke en commerciële steun door met dienst van algemeen economisch belang belaste onderneming aan dochteronderneming verleend — Daarvan uitgesloten — Voorwaarden — Dekking van variabele extra kosten — Passende bijdrage in vaste kosten voor gebruik van netwerk van betrokken onderneming — Passende vergoeding voor eigen kapitaal dat wordt gebruikt voor concurrentiële werkzaamheden van dochteronderneming — [EG-Verdrag, art. 90, lid 2 (thans art. 86, lid 2, EG), en art. 92, lid 1 (thans, na wijziging, art. 87, lid 1, EG)]

Samenvatting

Wanneer het onmogelijk is de situatie van een met een dienst van algemeen economisch belang belaste onderneming in de zin van artikel 90, lid 2, van het Verdrag (thans artikel 86, lid 2, EG), zoals een onderneming met een wettelijk monopolie voor gewone postdiensten, waarvan het net nooit door een particuliere onderneming zou zijn opgezet, te vergelijken met die van een particuliere groep ondernemingen die niet in een gereserveerde sector werkzaam zijn, moet het noodzakelijkerwijs hypothetische criterium "normale marktvoorwaarden" om uit te maken of het verstrekken van logistieke en commerciële steun door een overheidsonderneming aan haar privaatrechtelijke dochteronderneming staatssteun kan vormen, worden gehanteerd met betrekking tot de beschikbare objectieve en controleerbare gegevens.

De kosten welke die onderneming voor het verlenen van de bijstand heeft gedragen kunnen als objectieve en controleerbare gegevens worden aangemerkt. Op die grondslag kan worden aangenomen dat van staatssteun ten gunste van de dochteronderneming geen sprake is wanneer blijkt dat de verlangde tegenprestatie volstaat ter dekking van alle variabele extra kosten wegens het verstrekken van die bijstand, plus een passende bijdrage in de vaste kosten van het gebruik van het postnet alsmede een passende vergoeding voor het eigen kapitaal voorzover dit wordt gebruikt voor de concurrentiële werkzaamheden van de dochteronderneming, en indien voorts niets erop wijst dat deze elementen zijn onderschat of willekeurig zijn vastgesteld.

cf. punten 34, 36, 38-40
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Procedure — Beroepstermijnen — Verval van recht — Verschoonbare dwaling — Begrip — Draagwijdte

Samenvatting

Het feit dat een justitiabele volledig op de hoogte is van het definitieve karakter van een besluit alsmede van de krachtens artikel 230 EG toepasselijke beroepstermijn, sluit op zichzelf niet uit dat deze een verschoonbare dwaling kan aanvoeren teneinde de overschrijding van de beroepstermijn te rechtvaardigen, aangezien een dergelijke dwaling zich met name kan voordoen wanneer de betrokken instelling zich aldus heeft gedragen dat dit gedrag, op zich of in beslissende mate, bij een burger te goeder trouw die alle zorgvuldigheid aan de dag legt die van een marktdeelnemer met normale kennis van zaken mag worden verwacht, tot een begrijpelijk misverstand heeft geleid. Indien aan deze voorwaarden is voldaan, kan in beginsel niet worden uitgesloten dat de dwaling betrekking kan hebben op andere elementen dan het al dan niet definitieve karakter van het bestreden besluit of de wijze van instelling van de verschillende soorten van beroep waarin het Verdrag voorziet.

cf. punten 24-25
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Landbouw — EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Te late betaling van extra heffing op melk — Financiële correctie krachtens artikel 5, lid 2, van verordening nr. 536/93 omdat door lidstaat geen vertragingsrente is geïnd — Ontoelaatbaarheid — (Verordening nr. 536/93 van de Commissie, art. 3, lid 4, en 5, lid 2)

Samenvatting

Ondanks het feit dat, enerzijds, artikel 3, lid 4, van verordening nr. 536/93 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen voor de extra heffing in de sector melk en zuivelproducten bepaalt dat de kopers verplicht zijn bij vertraging bij de betaling van de extra heffing jaarlijks de rente vanaf 1 september aan de bevoegde instantie over te maken, en anderzijds, artikel 5, lid 2, van die verordening de lidstaten de verplichting oplegt om de betaalde rente in mindering te brengen op de door hen bij het EOGFL ingediende rekeningen in verband met uitgaven voor de zuivelsector, kan de Commissie zich niet op deze laatste bepaling beroepen om een financiële correctie toe te passen wegens het feit dat een lidstaat die rente niet heeft geïnd. Het feit dat bepaalde verschuldigde bedragen onbetaald blijven of met vertraging worden betaald, levert immers op zich geen niet-nakoming van de krachtens het gemeenschapsrecht op de lidstaten rustende verplichtingen op.

cf. punten 51-55
Zaak C-339/00





Ierland

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen





«EOGFL – Goedkeuring van rekeningen – Begrotingsjaren 1997 en 1998 – Steun voor bebossing van landbouwgrond – Artikel 2, leden 1, sub c, en 2, sub b, van verordening (EEG) nr. 2080/92 – Begrip privaatrechtelijke rechtspersoon – Vertrouwensbeginsel – Verplichting tot loyale samenwerking»

Conclusie van advocaat-generaal A. Tizzano van 6 februari 2003 I - 0000

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 16 oktober 2003 I - 0000

Samenvatting van het arrest

1.. Landbouw – EOGFL – Goedkeuring van rekeningen – Verordeningen nrs. 729/70 en 1258/99 – Werkingssfeer in tijd – Beschikking van Commissie houdende weigering om bepaalde uitgaven ten laste te nemen, vastgesteld op grond van inmiddels ingetrokken verordening – Wettigheid ondanks ontbreken van overgangsbepalingen

(Verordeningen van de Raad nr. 729/70 en nr. 1258/99, art. 16, lid 1, en 20)

2.. Landbouw – Gemeenschappelijk landbouwbeleid – Financiering door EOGFL – Steun ter compensatie van uit bebossing voortvloeiend verlies van inkomsten uit landbouw – Voordeel uitsluitend toegekend aan particulieren – Begrip privaatrechtelijke rechtspersoon – Vennootschap die volledig in handen van staat is en door deze wordt gecontroleerd – Daarvan uitgesloten

(Verordening nr. 2080/92 van de Raad, art. 2, lid 2, sub a en b)

3.. Lidstaten – Verplichtingen – Verplichting tot loyale samenwerking met instellingen van Gemeenschap – Wederkerigheid

(Art. 10 EG)

4.. Landbouw – Gemeenschappelijk landbouwbeleid – Financiering door EOGFL – Beginselen – Verplichting van Commissie, te weigeren onregelmatige uitgaven ten laste te nemen – Onregelmatigheden om billijkheidsredenen geduld of niet ontdekt tijdens voorgaande begrotingsjaren – Recht van ontvanger van steun, zich daarop te beroepen op grond van vertrouwensbeginsel – Geen

1.

2.

3.

4.