BESCHIKKING VAN HET GERECHT (Derde kamer)

26 maart 1997

Zaak T-119/96

X

tegen

Europees Parlement

„Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Voorafgaande administratieve klacht — Exceptie van niet-ontvankelijkheid”

Volledige Franse tekst II-225

Betreft:

Beroep tot nietigverklaring van de besluiten van het Europees Parlement waarbij verzoekers afwezigheden van de dienst tijdens de maanden maart tot oktober 1995 als onregelmatig zijn aangemerkt.

Beslissing:

Verwerping.

Resumé van de beschikking

Verzoeker is ambtenaar van het Europees Parlement. Tijdens een aantal perioden in de maanden maart tot oktober 1995 verschijnt verzoeker niet op zijn werk. In de loop van dat jaar neemt het Parlement krachtens artikel 60 van het Statuut van de

ambtenaren van de Europese Gemeenschappen (Statuut) een aantal besluiten waarbij die perioden als onregelmatige afwezigheden worden aangemerkt. Op basis van die besluiten worden die onregelmatige afwezigheden eerst op verzoekers vakantieverlof voor 1995 afgeboekt en na uitputting daarvan worden de resterende onregelmatige afwezigheden op verzoekers bezoldiging over de laatste maanden van 1995 verhaald.

Op 11 januari 1996 zendt verzoeker aan de secretarisgeneraal van het Parlement een brief met als opschrift „Procedure krachtens artikel 90, lid 1, van het Statuut”. De bijlagen bij die brief bevatten onder meer alle nota's die het hoofd van de afdeling Personeel en het hoofd van de dienst „Statuut en personeelszaken” van het Parlement hetzij aan het hoofd van de afdeling Afrekeningen hetzij aan verzoeker zelf hebben gezonden, samen met verzoekers opmerkingen. Deze stelt, dat hij herhaaldelijk afwezig is geweest voor medische controles of om gezondheidsredenen. Hij voegt bij zijn brief twee medische attesten van zijn psychiater. In zijn opmerkingen stelt hij onder meer, dat zijn hiërarchieke meerdere hem mondeling of schriftelijk aanmerkingen had moeten maken over zijn afwezigheden en hem niet tijdig op de hoogte heeft gebracht van de jegens hem getroffen maatregelen. Verder klaagt hij over de wijze waarop de administratie beslag heeft gelegd op zijn bezoldiging om de perioden van als onregelmatig aangemerkte afwezigheid te verhalen.

Verzoekers opmerkingen betreffende de laatste als bijlage bij de brief van 11 januari 1996 gevoegde nota eindigen met „conclusies”, waarvan punt 1 luidt als volgt:

„Waar haalt de administratie het recht vandaan om

— mijn verlof in te houden,

— geheel of ten dele beslag te leggen op mijn bezoldiging van september tot en met december,

— mijn vaste betaalopdrachten te blokkeren, hetgeen mij veel moeilijkheden met mijn schuldeisers (banken) heeft opgeleverd,

en dit alles, zoals u ziet, zonder inachtneming van de meest elementaire beleefdheidsregels en zonder naleving van ons Statuut?”

De secretarisgeneraal van het Parlement antwoordt bij brief van 18 april 1996. Hij merkt om te beginnen op: „Bij brief van 11 januari 1996 verzoekt u krachtens artikel 90, lid 1, van het Statuut, dat uw afwezigheden tijdens de maanden maart tot oktober 1995, die door het hoofd van de afdeling Personeel, het tot aanstelling bevoegd gezag op dit gebied, als onregelmatig zijn aangemerkt, aan een nieuw onderzoek worden onderworpen. ” Na de verschillende perioden van afwezigheid te hebben becommentarieerd, concludeert hij: „Om deze redenen ben ik van oordeel, dat uw afwezigheden terecht als onregelmatig zijn aangemerkt en dat de afdeling Personeel bij het beheer van uw afwezigheidsdossier geen enkele onregelmatigheid heeft begaan en evenmin haar bevoegdheid heeft misbruikt. Bijgevolg wijs ik uw krachtens artikel 90, lid 1, van het Statuut ingediend verzoek af. ”

De ontvankelijkheid

De exacte kwalificatie van een brief of een nota behoort tot de uitsluitende bevoegdheid van het Gerecht en is niet afhankelijk van de wil van partijen. Vormt geen klacht in de zin van artikel 90, lid 2, van het Statuut de brief waarbij een ambtenaar de secretarisgeneraal van de instelling waartoe hij behoort, niet verzoekt om beoordeling van de wettigheid van een of meer voor hem bezwarende besluiten, maar deze de meer algemene vraag voorlegt, of de wijze waarop zijn hiërarchieke meerdere, en meer in het algemeen de administratie, hem heeft behandeld, laakbaar is (r.o. 20, 22 en 23).

Referentie: Gerecht 22 maart 1995, Kotzonis/ESC, T-586/93, Jurispr. blz. II-665, r.o. 21

Het beroep moet niet-ontvankelijk worden verklaard op grond dat het niet is voorgegaan door een administratieve klacht zoals door artikel 91, lid 2, van het Statuut wordt geëist.

Dictum:

Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.