Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Beroep wegens niet-nakoming – Voorwerp van geschil – Verzoek om lidstaat te gelasten, bepaalde maatregelen te nemen – Niet-ontvankelijkheid

(Art. 226 EG)

2. Beroep wegens niet-nakoming – Voorwerp van geschil – Vaststelling tijdens precontentieuze procedure

(Art. 226 EG)

3. Eigen middelen van de Europese Gemeenschappen – Vaststelling en terbeschikkingstelling door lidstaten

(Art. 10 EG; verordening nr. 1552/89 van de Raad, art. 6, lid 2, sub b, en 17)

4. Lidstaten – Verplichtingen – Toezichthoudende taak van Commissie – Plicht van lidstaten – Medewerking aan onderzoek inzake niet-nakoming van verplichtingen

(Art. 10 EG en 226 EG; verordening nr. 1552/89 van de Raad, art. 18)

Samenvatting

1. Het beroep krachtens artikel 226 EG beoogt, te doen vaststellen dat een lidstaat zijn communautaire verplichtingen niet is nagekomen. De vaststelling van een dergelijke niet-nakoming verplicht de betrokken lidstaat, volgens de bewoordingen van artikel 228 EG, die maatregelen te nemen welke nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof. Het Hof kan deze lidstaat evenwel niet bevelen, met name genoemde maatregelen te nemen. In het kader van een beroep wegens niet-nakoming kan het Hof zich dus niet uitspreken over grieven die verband houden met conclusies die ertoe strekken dat het Hof een lidstaat gelast, bepaalde bedragen te boeken, over bepaalde bedragen inlichtingen te verstrekken en vertragingsrente te betalen.

(cf. punten 44‑45)

2. Het voorwerp van het geschil wordt bepaald door de door de Commissie aan de lidstaat gezonden aanmaningsbrief en het daarna door de Commissie opgestelde met redenen omkleed advies uit hoofde van artikel 226 EG, en kan daarna niet meer worden verruimd. De aan de betrokken lidstaat geboden mogelijkheid om opmerkingen in te dienen, vormt immers – ook wanneer die staat meent daarvan geen gebruik te moeten maken – een door het Verdrag gewilde essentiële waarborg, en de eerbiediging van die mogelijkheid is een wezenlijk vormvereiste voor de regelmatigheid van de procedure tot vaststelling van de niet-nakoming door een lidstaat van de op hem rustende verplichtingen. Dit betekent evenwel niet, dat de formulering van de grieven in de aanmaningsbrief, in het dispositief van het met redenen omkleed advies en in de conclusies van het verzoekschrift steeds volkomen gelijkluidend moet zijn, wanneer het voorwerp van het geschil niet is verruimd of gewijzigd, maar integendeel alleen is beperkt.

(cf. punten 47‑48)

3. Een lidstaat die eenzijdig beslist, om procedures van invordering in rechte van vastgestelde schuldvorderingen met betrekking tot carnets TIR bij de in artikel 8 van de Douaneovereenkomst inzake het internationale vervoer van goederen onder dekking van carnets TIR bedoelde organisaties die zich garant hebben gesteld, op te schorten, om overeenkomsten in verband met uitstel van betaling met deze laatsten te sluiten, en om die definitief vastgestelde rechten bijgevolg in een specifieke boekhouding als bedoeld in artikel 6, lid 2, sub b, van die verordening (boekhouding B) op te nemen in plaats van in boekhouding A, ten belope van het in het kader van het TIR-stelsel overeengekomen maximum, zonder dat de betrokken rechten door de organisatie die zich garant heeft gesteld, tijdig waren betwist waardoor de waarde ervan wijzigingen heeft kunnen ondergaan als de uitslag van de geschillen bekend was, en ondanks de door de Commissie geformuleerde bezwaren, schendt de krachtens artikel 17, lid 1, van verordening nr. 1552/89 houdende toepassing van besluit 88/376 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen, op de lidstaten rustende verplichting om de nodige maatregelen te treffen opdat de eigen middelen ter beschikking van de Commissie worden gesteld onder de voorwaarden van deze verordening.

(cf. punten 76, 83, 86‑87, 89, 99 en dictum)

4. Uit artikel 10 EG volgt dat de lidstaten te goeder trouw moeten meewerken aan elk door de Commissie krachtens artikel 226 EG verricht onderzoek en haar daartoe alle gevraagde informatie moeten verstrekken.

Met betrekking tot de plicht van de lidstaten om in loyale samenwerking met de Commissie de maatregelen te treffen die de toepassing verzekeren van de bepalingen van gemeenschapsrecht betreffende de vaststelling van eventuele eigen middelen, vloeit uit de betrokken verplichting, die op het gebied van verificatie meer specifiek is neergelegd in artikel 18 van verordening nr. 1552/89 houdende toepassing van besluit 88/376 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen, voort dat wanneer de Commissie grotendeels op de door de betrokken lidstaat aangebrachte elementen is aangewezen, deze lidstaat alle bewijsstukken en andere nuttige documenten onder redelijke voorwaarden ter beschikking van de Commissie moet stellen, zodat deze kan verifiëren of, en zo ja, in welke mate de betrokken bedragen eigen middelen van de Gemeenschappen vormen.

(cf. punten 93‑94)