Trefwoorden



Trefwoorden

++++

Vrij verkeer van goederen ° Kwantitatieve beperkingen ° Maatregelen van gelijke werking ° Begrip ° Belemmeringen die voortvloeien uit nationale bepalingen die verkoopmodaliteiten op niet-discriminerende wijze regelen ° Niet-toepasselijkheid van artikel 30 van Verdrag ° Regeling inzake openingstijden van winkels ° Gelijke behandeling van binnenlandse en ingevoerde produkten ° Beoordelingscriteria ° Toelaatbaarheid van regeling, gelet op artikel 52 van Verdrag en richtlijn 64/223 ° Niet-toepasselijkheid van richtlijn 83/189

(EG-Verdrag, art. 30 en 52; richtlijnen 64/223 en 83/189 van de Raad)

Als een maatregel die de handel tussen de Lid-Staten al dan niet rechtstreeks, daadwerkelijk of potentieel kan belemmeren, kan niet worden beschouwd de toepassing op produkten uit andere Lid-Staten van nationale bepalingen die bepaalde verkoopmodaliteiten aan banden leggen of verbieden, mits die bepalingen van toepassing zijn op alle marktdeelnemers die op het nationale grondgebied activiteiten ontplooien, en mits zij zowel rechtens als feitelijk dezelfde invloed hebben op de verhandeling van nationale produkten en van produkten uit andere Lid-Staten. Wanneer aan die voorwaarden is voldaan, heeft de toepassing van dergelijke regelingen op de verkoop van produkten uit een andere Lid-Staat die aan de door die staat vastgestelde voorschriften voldoen, immers niet tot gevolg, dat voor die produkten de toegang tot de markt wordt verhinderd of meer wordt bemoeilijkt dan voor nationale produkten het geval is. Die regelingen vallen derhalve niet binnen de werkingssfeer van artikel 30 van het Verdrag.

Bijgevolg moet artikel 30 van het Verdrag aldus worden uitgelegd, dat het niet van toepassing is op een nationale winkelsluitingsregeling die geldt voor alle marktdeelnemers die op het nationale grondgebied activiteiten ontplooien, en die, rechtens en feitelijk, de verhandeling van nationale produkten en die van produkten uit andere Lid-Staten gelijkelijk treft.

Aan deze laatste voorwaarde is voldaan, wanneer de regeling er niet toe lijkt te strekken het handelsverkeer tussen de Lid-Staten te regelen, of, in haar geheel beschouwd, geen ongelijke behandeling van binnenlandse en ingevoerde produkten met betrekking tot de toegang tot de markt lijkt te kunnen meebrengen. Dienaangaande kunnen nationale regelingen die in het algemeen de handel in een produkt, en bijgevolg de invoer ervan, beperken, niet op deze enkele grond worden geacht de mogelijkheid van toegang tot de markt voor deze ingevoerde produkten in sterkere mate te beperken dan voor gelijksoortige binnenlandse produkten het geval is, en volstaat het feit dat een nationale wettelijke regeling in het algemeen de omvang van de verkoop en, bijgevolg, die van de verkoop van produkten uit andere Lid-Staten kan beperken, niet om deze wettelijke regeling als een maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve invoerbeperking aan te merken. Bovendien komen in nationale regelingen die de openstelling van winkels op zondag beperken, bepaalde keuzen tot uiting die verband houden met nationale of regionale sociaal-culturele eigenheden en staat het aan de Lid-Staten om die keuzen te maken met inachtneming van de uit het gemeenschapsrecht voortvloeiende vereisten.

Voorts staat artikel 52 van het Verdrag noch richtlijn 64/223 betreffende de verwezenlijking van de vrijheid van vestiging en het vrij verrichten van diensten voor de werkzaamheden welke onder de groothandel ressorteren, in de weg aan deze regeling. Richtlijn 83/189 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften, zoals gewijzigd bij richtlijn 88/182, is niet van toepassing op een dergelijke regeling.