Zaak C-408/08 P

Lancôme parfums et beauté & Cie SNC

tegen

Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

„Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikelen 55, lid 1, sub a, en 7, lid 1, sub c — Procesbelang voor instelling van vordering tot nietigverklaring van merk op grond van absolute nietigheidsgrond — Advocatenkantoor — Woordteken ‚COLOR EDITION’ — Beschrijvend karakter van woordmerk bestaande uit beschrijvende elementen”

Conclusie van advocaat-generaal D. Ruiz-Jarabo Colomer van 15 oktober 2009 I ‐ 1349

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 25 februari 2010 I ‐ 1371

Samenvatting van het arrest

Gemeenschapsmerk – Afstand, verval en nietigheid – Vordering tot nietigverklaring op grond van absolute nietigheidsgrond – Procesbelang

(Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 55, lid 1, sub a)

Het recht om bij het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) een vordering tot nietigverklaring van een gemeenschapsmerk in te stellen, valt niet onder de ontvankelijkheidsregels die van toepassing zijn op de beroepen in rechte en daaraan eigen zijn. Aldus is een vordering tot nietigverklaring krachtens artikel 55, lid 1, sub a, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk geen gerechtelijke procedure maar een administratieve procedure. Om deze reden is de rechtspraak inzake artikel 230 EG rechtstreeks noch mutatis mutandis relevant.

Met betrekking tot het antwoord op de vraag of artikel 55, lid 1, sub a, van de verordening voor de ontvankelijkheid van een vordering tot nietigverklaring eist dat een procesbelang wordt aangetoond, staat om te beginnen vast dat deze bepaling geen gewag maakt van enig procesbelang. Voorts bepaalt diezelfde bepaling dat een vordering tot nietigverklaring op grond van een absolute nietigheidsgrond kan worden ingesteld door iedere natuurlijke of rechtspersoon, alsmede iedere groepering die opgericht is om de belangen van fabrikanten, producenten, dienstverrichters, handelaars of consumenten te behartigen en die bevoegd is in eigen naam in rechte op te treden, terwijl artikel 55, lid 1, sub b en c, betreffende vorderingen tot nietigverklaring op grond van een relatieve nietigheidsgrond, het recht om een dergelijke vordering in te stellen, enkel toekent aan bepaalde specifieke personen die een procesbelang hebben. Aldus blijkt uit de systematiek van dit artikel dat de wetgever de personen die een vordering tot nietigverklaring kunnen instellen, heeft willen beperken in het tweede geval, maar niet in het eerste. Terwijl de relatieve weigeringsgronden de belangen van de houders van een aantal oudere rechten beschermen, beogen de absolute weigeringsgronden de bescherming van het algemeen belang dat eraan ten grondslag ligt, hetgeen verklaart dat artikel 55, lid 1, sub a, niet eist dat degene die nietigverklaring vordert, een procesbelang aantoont.

Verder dient artikel 55, lid 1, sub a, van de verordening niet aldus te worden uitgelegd dat een daadwerkelijk of potentieel economisch belang bij doorhaling van het litigieuze merk is vereist om een vordering tot nietigverklaring van dit merk bij het Bureau te kunnen instellen. Een dergelijke uitlegging vindt immers geen steun in de verwijzing in deze bepaling naar groeperingen die zijn opgericht om de belangen van fabrikanten, producenten, dienstverrichters, handelaars of consumenten te behartigen en die overeenkomstig het daarvoor geldende recht bevoegd zijn in eigen naam in rechte op te treden. Deze opsomming — die overigens de consumenten omvat, aan wie over het algemeen geen economisch belang kan worden toegeschreven — beoogt louter de opneming, in de lijst van personen die op grond van die bepaling bij het Bureau een vordering tot nietigverklaring kunnen instellen, van de groeperingen die, hoewel zij overeenkomstig het daarvoor geldende recht handelingsbevoegd zijn, geen rechtspersoonlijkheid bezitten.

(cf. punten 36-42)