Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Beroep tot nietigverklaring - Voor beroep vatbare handelingen - Handelingen die bindende rechtsgevolgen in het leven roepen - Verordening betreffende forfaitair vergoedingsvoorstel ten behoeve van melkproducenten die schade hebben geleden ten gevolge van niet-toekenning van referentiehoeveelheid - Uitsluiting

(EG-Verdrag, art. 173; verordening nr. 2187/93 van de Raad)

2 Beroep tot schadevergoeding - Verjaringstermijn - Aanvang - Aansprakelijkheid uit hoofde van verordening nr. 857/84, waarin geen referentiehoeveelheid wordt toegekend aan melkproducenten die verbintenis tot niet-levering zijn aangegaan - In aanmerking te nemen datum

(EG-Verdrag, art. 178 en 215; 's Hofs Statuut-EEG, art. 43; verordeningen nrs. 1078/77 en 857/84 van de Raad)

3 Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Melk en zuivelproducten - Extra heffing op melk - Toekenning van referentiehoeveelheden die van heffing zijn vrijgesteld - Producenten die hun leveringen hebben opgeschort op grond van regeling betreffende niet-leverings- of omschakelingpremies en aan wie bijgevolg referentiehoeveelheid is geweigerd - Forfaitair vergoedingsvoorstel krachtens verordening nr. 2187/93 - Niet-aanvaarding van voorstel binnen gestelde termijn - Verlies van uit verordening voortvloeiende rechten

(EG-Verdrag, art. 215; verordening nr. 2187/93 van de Raad)

Samenvatting

4 Enkel handelingen die bindende rechtsgevolgen in het leven roepen, welke de belangen van de verzoeker kunnen aantasten doordat zij diens rechtspositie aanzienlijk wijzigen, zijn vatbaar voor beroep tot nietigverklaring.

Verordening nr. 2187/93 is niet een handeling waartegen kan worden opgekomen door de producenten van melk of zuivelproducten die ten gevolge van de niet-toewijzing van een referentiehoeveelheid hun activiteit tijdelijk niet hebben kunnen uitoefenen, voor zover zij voorziet in een forfaitair vergoedingsvoorstel aan de betrokken producenten waarvan de aanvaarding een keuze blijft die aan hun beoordeling wordt overgelaten, en voor zover voor deze producenten, indien zij het voorstel niet aannemen, de situatie precies dezelfde blijft als wanneer de in geding zijnde verordening niet was vastgesteld, daar zij het recht behouden, een beroep tot schadevergoeding krachtens de artikelen 178 en 215 van het Verdrag in te stellen.

5 De in artikel 43 van 's Hofs Statuut vastgestelde verjaringstermijn die geldt voor acties tegen de Gemeenschap ter zake van niet-contractuele aansprakelijkheid, kan niet ingaan voordat aan alle vereisten voor het ontstaan van de schadevergoedingsplicht is voldaan, met dien verstande dat de onwettigverklaring van de handeling waardoor de schade is veroorzaakt, niet een van die voorwaarden is. Ten aanzien van de schade die de producenten van melk of zuivelproducten hebben geleden, doordat hun ten gevolge van door hen uit hoofde van verordening nr. 1078/77 aangegane verbintenissen tot niet-levering of omschakeling, gelet op verordening nr. 857/84, geen referentiehoeveelheid kon worden toegekend, zodat zij geen van de extra heffing vrijgestelde hoeveelheid melk konden leveren, is de verjaringstermijn ingegaan op de dag waarop zij na afloop van de niet-leveringsverbintenissen de melklevering niet hebben kunnen hervatten omdat hun een referentiehoeveelheid was geweigerd. Aangezien voorts die schade niet in één keer is veroorzaakt, doch dagelijks opnieuw is ontstaan, strekt de verjaring van artikel 43 van 's Hofs Statuut zich op basis van de datum van de stuitingshandeling uit over de periode die meer dan vijf jaar vóór die datum is gelegen, zonder dat zij de tijdens latere perioden ontstane rechten beïnvloedt.

6 Verordening nr. 2187/93 inzake een forfaitair vergoedingsvoorstel aan de producenten van melk of zuivelproducten die een niet-leveringsverbintenis zijn aangegaan en die wegens de daaruit voortvloeiende niet-toewijzing van een referentiehoeveelheid hun activiteit tijdelijk niet hebben kunnen uitoefenen, bevat strikte bepalingen betreffende de aanvaarding van dit vergoedingsvoorstel. De producenten die een dergelijk voorstel niet binnen de gestelde termijn hebben aanvaard, doch een beroep op grond van artikel 215 van het Verdrag hebben voortgezet, kunnen ter verkrijging van een vergoeding van de concreet geleden schade, niet eveneens aanspraak blijven maken op de forfaitaire vergoeding, aangezien de instellingen niet meer door dit voorstel gebonden zijn.