Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Gemeenschappelijke handelspolitiek - Verdediging tegen dumpingpraktijken - Beoordelingsvrijheid van instellingen - Rechterlijke toetsing - Grenzen

2. Gemeenschappelijke handelspolitiek - Verdediging tegen dumpingpraktijken - Prijsverbintenis - Ontwijking door marktdeelnemer - Intrekking door Commissie

(Verordeningen nrs. 2423/88 en 384/96 van de Raad)

3. Gemeenschappelijke handelspolitiek - Verdediging tegen dumpingpraktijken - Prijsverbintenis - Niet-nakoming door marktdeelnemer - Beoordeling op basis van minimumpercentage van verkopen - Daarvan uitgesloten

(Verordeningen nrs. 2423/88, 384/96 en 2026/97 van de Raad)

4. Gemeenschapsrecht - Beginselen - Evenredigheid - Verordening tot instelling van definitieve antidumpingrechten en definitieve compenserende rechten - Evenredigheid - Beoordelingscriteria - Beoordelingsvrijheid van gemeenschapswetgever ter zake van gemeenschappelijke handelspolitiek - Rechterlijke toetsing - Grenzen

(Art. 5, derde alinea, EG; verordeningen nrs. 2423/88 en 384/96 van de Raad)

Samenvatting

1. Op het gebied van beschermende handelsmaatregelen beschikken de gemeenschapsinstellingen over een ruime beoordelingsvrijheid wegens de ingewikkeldheid van de economische, politieke en juridische situaties die zij moeten onderzoeken. Hieruit volgt dat de gemeenschapsrechter bij zijn toezicht op de beoordelingen van de instellingen enkel dient na te gaan of de procedureregels in acht zijn genomen, of de feiten op grond waarvan de betwiste keuze is gemaakt, juist zijn vastgesteld, en of er geen sprake is van een kennelijk onjuiste beoordeling van deze feiten dan wel van misbruik van bevoegdheid.

( cf. punten 53-54 )

2. Op het gebied van de verdediging tegen dumpingpraktijken beschikt de Commissie over een discretionaire bevoegdheid om een prijsverbintenis te aanvaarden of te weigeren en kan zij met name een prijsverbintenis weigeren wanneer zij de toepassing ervan moeilijk controleerbaar acht. A fortiori is de vaststelling van een schending van een verbintenis voor de Commissie voldoende om haar aanvaarding van de verbintenis in te trekken en deze te vervangen door een antidumpingrecht, zonder dat het noodzakelijk is de dumping en de schade die reeds zijn vastgesteld bij het onderzoek dat tot de verbintenis aanleiding heeft gegeven, opnieuw te bewijzen.

Hetzelfde geldt wanneer een exporteur wiens prijsverbintenis is aanvaard, de bepalingen van de verbintenis niet rechtstreeks schendt, maar ze ontwijkt door middel van een handelspraktijk die het voor hem moeilijk, zo niet onmogelijk maakt om de werkelijke prijs van zijn uitvoer doeltreffend te controleren en dus de door hem aangegane verbintenis om niet beneden de minimumprijs uit te voeren, daadwerkelijk na te leven. Dat is met name het geval wanneer een dergelijke praktijk de deelname inhoudt van andere marktdeelnemers waarover de verbonden exporteur geen enkele controle uitoefent, en die, aangezien zij niet aan een soortgelijke verbintenis zijn gebonden, evenmin aan het toezicht van de Commissie zijn onderworpen.

( cf. punten 57, 68, 86 )

3. Geen enkele bepaling van de antidumpingbasisverordening en de antisubsidiebasisverordening schrijft rechtstreeks of indirect voor dat de inlichtingen waarop de Commissie of de Raad zich baseren om te beoordelen of een marktdeelnemer zijn prijsverbintenis heeft geschonden, een minimumpercentage van zijn verkopen moeten betreffen. Integendeel, elke schending van een verbintenis kan voor de Commissie voldoende grond zijn om haar aanvaarding van de verbintenis in te trekken en deze te vervangen door een antidumpingrecht.

( cf. punt 80 )

4. Volgens het in artikel 5, derde alinea, EG verankerde evenredigheidsbeginsel is een gemeenschapsregeling slechts rechtmatig wanneer de aangewende middelen geschikt zijn voor de verwezenlijking van de legitieme doelstelling die met de betrokken regeling wordt nagestreefd, en niet verder gaan dan ter bereiking daarvan noodzakelijk is, met dien verstande dat, wanneer een keuze uit verschillende geschikte maatregelen mogelijk is, in beginsel de minst belastende moet worden gekozen.

Wanneer het echter een materie betreft, zoals de gemeenschappelijke handelspolitiek, waar de gemeenschapswetgever over een ruime beoordelingsvrijheid beschikt in verband met de politieke taken die het Verdrag hem opdraagt, wordt de rechtmatigheid van een getroffen maatregel slechts aangetast indien die maatregel kennelijk ongeschikt" is voor het doel dat de bevoegde instelling dient na te streven. De ruime beoordelingsvrijheid waarover de gemeenschapswetgever op dit gebied beschikt, komt overeen met die welke aan de gemeenschapsinstellingen is toegekend wanneer zij krachtens de basisverordeningen concrete antidumpingmaatregelen treffen.

Bovendien is het evenredigheidsbeginsel van toepassing bij de vraag of het bedrag van de opgelegde antidumpingrechten en compenserende rechten passend is in het licht van de schade aan de bedrijfstak van de Gemeenschap, doch het is niet van toepassing ter zake van de oplegging van die rechten zelf.

Hieruit volgt dat de gemeenschapsrechter zich bij toetsing op het gebied van de bescherming tegen dumpingpraktijken dient te beperken tot de vraag of de door de gemeenschapswetgever genomen maatregelen kennelijk ongeschikt zijn voor de verwezenlijking van het nagestreefde doel.

( cf. punten 112-115, 121 )

5. De schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap als gevolg van invoer met dumping lijdt, moet in haar geheel worden beoordeeld, zonder dat het individuele aandeel van elk van de betrokken ondernemingen in de schade moet worden bepaald, wat trouwens niet mogelijk zou zijn.

( cf. punt 123 )