Conclusie van advocaat-generaal Mischo van 7 februari 1990. - STRAFZAAK TEGEN ANGELO BAGLI PENNACCHIOTTI. - VERZOEK OM EEN PREJUDICIELE BESLISSING: PRETURA DI FRASCATI - ITALIE. - LANDBOUW - WIJN - REGELING INZAKE BEREIDING VAN VQPRD EN VMQPRD. - ZAAK 315/88.



Jurisprudentie 1990 bladzijde I-01323



Conclusie van de advocaat generaal

++++

Mijnheer de President,

mijne heren Rechters,

1 . Tegen A . Bagli Pennacchiotti is in maart 1987 voor de nationale rechter een strafvervolging ingesteld, omdat de door hem bestuurde cooeperatieve wijnkelder in strijd met artikel 515 van het Italiaanse strafwetboek, betreffende oneerlijke handelspraktijken, en artikel 28 van decreet nr . 930 van de President van de Republiek van 12 juli 1963, waarbij het ongerechtvaardigd gebruik van de aanduiding "denominazione di origine controllata" of "controllata e garantita" onder strafbedreiging wordt gesteld, 1 495 hectoliter wijn aangeduid als "denominazione di origine controllata ( DOC ) Frascati" buiten het oogstgebied van de druiven had bereid .

2 . Verweerder in het hoofdgeding stelde, dat er in het Italiaanse recht "onderling tegenstrijdige administratieve handelingen" betreffende de overbrenging naar een plaats buiten het oogstgebied van de druiven bestaan, en verzocht de Pretore het Hof een prejudiciële vraag te stellen over de mate van vrijheid die ter zake aan de Lid-Staten wordt gelaten door de gemeenschapsregeling op grond waarvan de betrokken wijn met de benaming "in een bepaald gebied voortgebrachte kwaliteitswijn" ( hierna : "v.q.p.r.d .") dan wel "in een bepaald gebied voortgebrachte mousserende kwaliteitswijn" ( hierna : "v.m.q.p.r.d .") wordt aangeduid . De Pretore di Frascati is op dit verzoek ingegaan en heeft het Hof de volgende vraag gesteld :

"Is het de Lid-Staten op grond van verordening nr . 822/87 al dan niet verboden, nationale bepalingen vast te stellen waarbij het vervoer met het oog op en de territoriale beperkingen van de vinificatie gedifferentieerd worden geregeld?"

3 . Met de Commissie, de Italiaanse regering en de Spaanse regering, wil ik er allereerst op wijzen dat de Raad niet alleen de door de verwijzende rechter aangehaalde verordening ( EEG ) nr . 822/87 van 16 maart 1987 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt ( 1 ) heeft vastgesteld, maar ook verordening ( EEG ) nr . 823/87 van 16 maart 1987 ( 2 ) houdende vaststelling van bijzondere bepalingen betreffende in bepaalde gebieden voortgebrachte kwaliteitswijnen, waartoe, zoals gezegd, ook de litigieuze wijn behoort . In artikel 15 van deze verordening wordt overigens melding gemaakt van de aanduidingen "denominazione di origine controllata" en "denominazione di origine controllata e garantita", waarvan verweerder misbruik zou hebben gemaakt .

4 . Deze verordening vervangt verordening ( EEG ) nr . 338/79 van de Raad van 5 februari 1979 houdende vaststelling van bijzondere bepalingen betreffende in bepaalde gebieden voortgebrachte kwaliteitswijnen ( 3 ), waarnaar verweerder in het hoofdgeding verwijst .

5 . De vraag, welke van deze twee teksten van toepassing is op de feiten van het geding, rijst evenwel niet, aangezien de ter zake relevante artikelen identiek zijn .

6 . Het gaat hier hoofdzakelijk om artikel 6, lid 2, van de betrokken verordeningen, dat bepaalt :

"De verwerking van de in lid 1, onder a ), bedoelde druiven tot druivemost en van de druivemost tot wijn geschiedt binnen het bepaalde gebied waar de druiven zijn geoogst .

De bereiding van een v.m.q.p.r.d . mag slechts plaatsvinden binnen het in de eerste alinea bedoelde bepaalde gebied .

De in de eerste en tweede alinea bedoelde verrichtingen mogen evenwel buiten het bepaalde gebied plaatsvinden :

a ) indien zulks in de voorschriften van de Lid-Staat op het grondgebied waarvan de verwerkte druiven zijn geoogst, wordt toegestaan

en

b ) indien een controle op de produktie gewaarborgd is ."

7 . De inhoud van deze bepaling is duidelijk : in een bepaald gebied geproduceerde kwaliteitswijnen moeten in beginsel afkomstig zijn van druiven die zijn geoogst en verwerkt binnen de grenzen van het bepaalde gebied zoals dit door de regeling is omschreven, met dien verstande dat de Lid-Staten de verwerking en de bereiding buiten het betrokken gebied kunnen toestaan indien een controle op de produktie gewaarborgd is .

8 . Zij moeten zich daarbij evenwel ook houden aan de bepalingen van verordening ( EEG ) nr . 1698/70 van de Commissie van 25 augustus 1970 inzake enige uitzonderingen met betrekking tot de bereiding van in bepaalde gebieden voortgebrachte kwaliteitswijnen . ( 4 ) Deze op basis van artikel 5 van verordening ( EEG ) nr . 817/70 ( 5 ) vastgestelde verordening bevat de voorwaarden waaronder de Lid-Staten dergelijke afwijkingen kunnen toestaan . Zij bepaalt met name, dat eenieder die voor de afwijking in aanmerking wenst te komen, een uitdrukkelijke vergunning van de bevoegde autoriteit van de betrokken Lid-Staat nodig heeft ( artikel 2, lid 2 ).

9 . Aangezien er blijkbaar ook mousserende Frascati-wijn is, wil ik erop wijzen, dat ik net als de Commissie van mening ben dat verordening nr . 1698/70 ook op v.m.q.p.r.d . van toepassing is . Die verordening is immers gebaseerd op artikel 5 van verordening nr . 817/70, dat overeenkomt met artikel 6 van verordening nr . 823/87, en die bepaling geldt voor alle kwaliteitswijnen . Niets in de bepalingen van verordening nr . 1698/70 wijst erop, dat de materiële werkingssfeer ervan beperkter is dan die van de bepaling die eraan ten grondslag ligt .

10 . Voor een nadere uiteenzetting van de in verordening nr . 1698/70 gestelde voorwaarden verwijs ik naar het rapport ter terechtzitting . Blijkens het dossier heeft de Italiaanse Republiek voor Frascati-wijn slechts in zeer beperkte mate gebruik gemaakt van de mogelijkheid om afwijkingen van de algemene regel toe te staan, aangezien zij dit alleen heeft gedaan voor een gedeelte van de gemeente Montecompatri, die buiten de onderhavige zaak is . Ingeval de Italiaanse regeling evenwel in overeenstemming met het gemeenschapsrecht voor de bereiding van mousserende Frascati-wijnen in een ruimere afwijking voorziet, moet de Pretore daar rekening mee houden voor zover het hoofdgeding betrekking heeft op dergelijke wijnen, hetgeen zeer twijfelachtig lijkt . Doch ook in dat geval heeft verweerder in het hoofdgeding een uitdrukkelijke vergunning nodig .

11 . Verweerder in het hoofdgeding voert evenwel aan, dat artikel 15, lid 2, van verordening nr . 822/87 in samenhang met bijlage VI bij deze verordening de mogelijkheid biedt om de beluchting en de warmtebehandeling om met het klimaat verband houdende redenen elders te laten plaatsvinden . Deze stelling kan mijns inziens niet worden aanvaard . De betrokken bepalingen, waarin een opsomming van de toegestane oenologische behandelingen wordt gegeven, omvatten inderdaad de beluchting en de warmtebehandeling, doch zeggen niets over de plaats waar deze moeten plaatsvinden .

12 . Die behandelingen maken ongetwijfeld deel uit van de vinificatie, en derhalve moet de hierboven uiteengezette regeling daarop worden toegepast .

13 . Voorts stelt verweerder in het hoofdgeding, dat het ter zake geldende Italiaanse recht tegenstrijdigheden bevat . Gelet op de door de Italiaanse regering ingediende opmerkingen, lijkt mij dit niet het geval te zijn, doch het betreft hier in ieder geval een aangelegenheid waarover het Hof zich in het kader van de onderhavige verwijzingsbeschikking niet heeft uit te spreken .

14 . In de aan het Hof gestelde vraag wordt ook gesproken over het "vervoer ". Uit de verwijzingsbeschikking blijkt evenwel, dat aan Bagli Pennacchiotti wordt verweten "wijn te hebben bereid buiten het in de produktieregeling bepaalde produktiegebied van de druiven ". Het gaat in deze zaak dus kennelijk alleen om een probleem in verband met het gebied waarbinnen de vinificatie dient te geschieden, en deze materie heb ik zoëven behandeld .

15 . Voor zover dit voor het hoofdgeding van belang is, wil ik er evenwel op wijzen, dat ik het eens ben met de Commissie waar deze stelt, dat eerst nadat de verwerking van de druiven tot - al dan niet mousserende - wijn volledig is voltooid, dat wil zeggen in voorkomend geval na afloop van de minimale rijpingsperiode, de wijn eventueel naar een plaats buiten het "bepaalde gebied" kan worden overgebracht zonder zijn recht op de aanduiding v.q.p.r.d . of v.m.q.p.r.d . te verliezen .

Conclusie

16 . Gelet op een en ander, geef ik het Hof in overweging, de vraag van de Pretore di Frascati te beantwoorden als volgt :

"Het gemeenschapsrecht, in dit geval artikel 6, lid 2, van verordening ( EEG ) nr . 823/87 van de Raad, bepaalt, dat voor de produktie van in een bepaald gebied voortgebrachte, al dan niet mousserende kwaliteitswijnen de verwerking van de druiven tot most en van de most tot wijn alsmede de bereiding van de mousserende wijnen volledig binnen het bepaalde gebied dienen te geschieden, tenzij de wettelijke regeling van de Lid-Staat op het grondgebied waarvan de druiven zijn geoogst, overeenkomstig verordening ( EEG ) nr . 1698/70 juist voor dat gebied in een afwijking van die regel voorziet ."

(*) Oorspronkelijke taal : Frans .

( 1 ) PB 1987, L 84, blz . 1 .

( 2 ) PB 1987, L 84, blz . 59 .

( 3 ) PB 1979, L 54, blz . 48 .

( 4 ) PB 1970, L 190, blz . 4 .

( 5 ) Verordening ( EEG ) nr . 817/70 van de Raad van 28 april 1970 houdende vaststelling van bijzondere bepalingen betreffende in bepaalde gebieden voortgebrachte kwaliteitswijnen ( PB 1970, L 99, blz . 20 ).