De Commissie heeft niet tot taak om in het kader van de vaststelling van een besluit op de grondslag van artikel 11, lid 3, van richtlijn 2006/42 betreffende machines de rechtmatigheid van de nationale maatregelen die leiden tot de activering van de in dat artikel vervatte vrijwaringsclausule, in alle opzichten te controleren. In dit verband wordt in artikel 20 van die richtlijn uitdrukkelijk melding gemaakt van de rechtsmiddelen die de belanghebbende volgens de in de betrokken lidstaat geldende wetgeving ter beschikking staan, waaruit blijkt dat, enerzijds, deze bepaling betrekking heeft op de maatregelen die op grond van de richtlijn worden genomen, en anderzijds, het aan de nationale rechterlijke instanties staat om toezicht op deze maatregelen uit te oefenen. Dit artikel legt de Commissie dus geen verplichtingen op. In het kader van de toepassing van artikel 11, lid 3, van richtlijn 2006/42 bestaat de rol van de Commissie er eerst en vooral in na te gaan of de haar door een lidstaat ter kennis gebrachte noodzakelijke maatregelen rechtens en feitelijk gerechtvaardigd zijn door het streven te voorkomen dat een machine – zoals het in lid 1 van hetzelfde artikel heet – de gezondheid of veiligheid van personen of, in voorkomend geval, huisdieren, goederen of het milieu in gevaar dreigt te brengen.

Niets staat eraan in de weg dat de noodzakelijke maatregelen die een lidstaat op grond van de vrijwaringsclausule van artikel 11 van richtlijn 2006/42 betreffende machines moet nemen en aan de Commissie ter kennis moet brengen, worden vastgesteld in de vorm van niet-eenzijdige of niet rechtstreeks bindende maatregelen. Derhalve betreft de mededeling van het feit dat de distributeur naar aanleiding van een actie van de nationale autoriteiten vrijwillige maatregelen heeft getroffen om zijn machine uit de handel te nemen en niet langer in de handel te brengen, wel degelijk een noodzakelijke maatregel die aanleiding kan geven tot een besluit van de Commissie op de grondslag van artikel 11, lid 3, van richtlijn 2006/42.

Een onderneming die een machine vervaardigt, heeft nog steeds een belang om op te komen tegen een besluit van de Commissie dat houdende bevestiging van de door de nationale autoriteiten verrichte beoordeling van het in de handel brengen van die machine, volgens welke deze machine niet voldoet aan de in richtlijn 2006/42 vermelde essentiële gezondheids‑ en veiligheidseisen, ook al heeft verzoekende partij bevestigd dat zij de litigieuze machine vrijwillig uit de handel heeft genomen en niet langer in de handel brengt, aangezien de bestreden beoordeling zonder twijfel reputatieschade heeft opgeleverd, met name gelet op de bekendheid van het merk van de machine, en deze beoordeling nationale autoriteiten er al toe heeft gebracht te verklaren dat deze machine niet meer mag worden gebruikt. Verzoekende partij heeft ook een procesbelang omdat de eventuele nietigverklaring van het bestreden besluit de mogelijkheid biedt om te voorkomen dat de gestelde onrechtmatigheid zich nog eens voordoet.

Volgens artikel 7 van richtlijn 2006/42 betreffende machines en meer bepaald volgens de leden 2 en 3 van deze bepaling ontleent een geharmoniseerde norm aan de bekendmaking door de Commissie van het referentienummer ervan in het Publicatieblad een juridische waarde waardoor er voor fabrikanten van machines of hun gemachtigden een vermoeden kan gelden dat de door hen verkochte machines die aan deze geharmoniseerde norm voldoen, in overeenstemming zijn met de toepasselijke, in dezelfde richtlijn vermelde essentiële gezondheids‑ en veiligheidseisen waarop die bekendgemaakte norm betrekking heeft. Het artikel in kwestie ziet zonder voorbehoud op geharmoniseerde normen waarvan de referenties zijn bekendgemaakt in het Publicatieblad, zonder dat de strekking en inhoud ervan wordt beperkt tot geharmoniseerde normen waarvan de referenties in het kader van richtlijn 2006/42 zijn bekendgemaakt. Artikel 7 van deze richtlijn staat dan ook in de weg aan de zienswijze dat de bekendmakingen van referenties van geharmoniseerde normen die hebben plaatsgevonden in het kader van richtlijn 98/37 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende machines, impliciet tegelijk met laatstgenoemde richtlijn zijn ingetrokken. Daaruit volgt dat geharmoniseerde normen waarvan de referenties in het kader van richtlijn 98/37 zijn bekendgemaakt, binnen de werkingssfeer van artikel 7 van richtlijn 2006/42 vallen zolang het besluit dat deze normen een juridische waarde verleent ter vestiging van een vermoeden van overeenstemming met de essentiële gezondheids‑ en veiligheidseisen die zijn vermeld in de richtlijn die bij het in de handel brengen of in bedrijf stellen van de betrokken machine van toepassing was, te weten de bekendmaking van de referentie van die normen in het Publicatieblad, niet expliciet wordt ingetrokken.

Derhalve moet nietig worden verklaard een besluit van de Commissie houdende bevestiging van de door de nationale autoriteiten verrichte beoordeling van een machine, dat niet is gebaseerd op het concrete bewijs dat niet is voldaan aan de in richtlijn 2006/42 vermelde essentiële gezondheids‑ en veiligheidseisen, maar alleen op het gebrek aan overeenstemming van die machine met een geharmoniseerde norm die in de plaats is getreden van een geharmoniseerde norm die is bekendgemaakt in het kader van richtlijn 98/37, terwijl de overeenstemming ervan met de vroegere norm – bij gebreke van een door de Commissie in het Publicatieblad bekendgemaakte andersluidende aanwijzing – nog een vermoeden van overeenstemming met die eisen oplevert tot de datum van intrekking die door het normalisatie-instituut werd bepaald bij de vaststelling van de geharmoniseerde norm die voor die vroegere norm in de plaats is gekomen.

(zie punten 60, 61, 70, 71)