ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Gemeenschapsmerk – Procedurevoorschriften – Motivering van de beslissingen – Artikel 75, eerste volzin, van verordening nr. 207/2009 – Zelfde draagwijdte als artikel 296 VWEU (Art. 296, tweede alinea, VWEU; verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 75, eerste volzin) (cf. punten 18, 19)

2. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beoordelingscriteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 28, 29, 56, 57)

3. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Woordmerken METABIOMAX en metabiarex (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 30‑32, 52‑54, 58‑60)

Onderwerp

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 14 maart 2013 (zaak R 2022/2011‑2) inzake een oppositieprocedure tussen meta Fackler Arzneimittel GmbH en Sofia Golam

Dictum

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) Sofia Golam wordt verwezen in de kosten.
2.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met het oudere merk — Beoordelingscriteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 21, 22, 39)
1.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met het oudere merk — Beoordelingscriteria (Verordening nr. 207/2009, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 15, 16)
149

In de eerste plaats betoogt de Commissie, zakelijk weergegeven, dat volgens een strikte uitlegging van artikel 11, lid 10, van de basisverordening het niet mogelijk is de betaalde antidumpingrechten alleen in mindering te brengen voor bepaalde transacties, modellen of PNC en niet voor de andere, omdat dit het risico van omzeiling van het recht en van manipulatie van de prijzen niet kan opheffen en dus in strijd is met het doel van artikel 11, lid 10, van de basisverordening, namelijk elke mogelijkheid van distorsie van de wederverkoopprijzen en de latere verkoopprijzen als gevolg van dumping uit te sluiten. Indien zou worden toegestaan dat de antidumpingrechten ten dele niet in mindering worden gebracht, zou de verbonden importeur immers interne compensatieregelingen kunnen invoeren, bijvoorbeeld de antidumpingrechten tot uitdrukking brengen in de prijzen van PCN waarvoor de vraag niet erg elastisch is, maar niet in de prijzen van andere PCN waarvoor de vraag zeer elastisch is.
83

De erkenning van de merkenfamilie met het seriële element „rock” zou nu juist leiden tot de monopolisering van het element „rock”, dat overwegend beschrijvend en lovend is voor de door de oudere merken aangeduide waren en diensten. De ruimere bescherming door de erkenning van de aanwezigheid van een merkenfamilie zou in de praktijk inhouden dat geen enkele andere marktdeelnemer een merk met het element „rock” zou kunnen inschrijven en dat marktdeelnemers in voorkomend geval zelfs het verbod zou kunnen worden opgelegd om dat element in hun slogans of reclame te gebruiken. Een dergelijke beperking van de vrije mededinging, die zou voortvloeien uit het voorbehouden van een Engelse basisterm aan één enkele marktdeelnemer, is niet te rechtvaardigen vanuit de zorg om de creatieve of publicitaire inspanningen van de houder van de oudere merken te belonen. Wanneer er geen sprake is van een wegens het gebruik verhoogd onderscheidend vermogen, vloeit de commerciële waarde van dat voorbehoud niet voort uit dergelijke inspanningen van de houder, maar uitsluitend uit de in de betrokken taal vooraf bepaalde betekenis van het woord dat verwijst naar de kenmerken van de betrokken waren en diensten.
104

Wat de gestelde onverwachte begrenzing van de financiële bijdrage van de Unie tot 10 miljoen EUR betreft, is het juist dat de begrenzing is voorgesteld op 27 maart 2012, dus kort voor de stemming van het beheerscomité van 3 april 2012 over uitvoeringsverordening nr. 302/2012. Niettemin was er sinds september 2011 sprake van raadplegingen en onderhandelingen met de Poolse autoriteiten en de andere lidstaten over het ontwerp tot wijziging van de regels inzake de financiële bijdrage van de Unie en werd de vaststelling van het ontwerp tot wijziging geschorst na de stemming van het beheerscomité van 19 oktober 2011. Het mag dan ook niet verbazen dat de Commissie heeft beslist om het tweede ontwerp tot wijziging vast te stellen na de stemming over dat ontwerp op 3 april 2012, toen zij bovendien met nadruk had gewezen op het belang van een snelle vaststelling van dat ontwerp in de vergadering van het beheerscomité van 29 maart 2012. Voorts bepaalt artikel 5, lid 4, van verordening nr. 182/2011 dat de Commissie een ontwerpuitvoeringshandeling kan aannemen wanneer het beheerscomité geen advies uitbrengt. Deze vaststelling is niet onderworpen aan enige wachttermijn. Bovendien blijkt uit de ontwerpen tot wijziging dat de Commissie beoogde dat de voorgestelde wijzigingen aan uitvoeringsverordening nr. 543/2011 snel na de vaststelling ervan van kracht zouden worden. In het eerste ontwerp tot wijziging was namelijk bepaald dat die wijzigingen in werking zouden treden de zevende dag volgende op de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie en in het tweede ontwerp tot wijziging was bepaald dat die wijzigingen in werking zouden treden de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad. De Republiek Polen, die deze regels kent en heeft deelgenomen aan de werkzaamheden van het beheerscomité, kan dus niet op goede gronden stellen dat de Commissie onverhoeds heeft gehandeld en de lidstaten voor „het voldongen feit” heeft gesteld zonder hen te raadplegen.
Ten tweede heeft de Commissie in elk geval noch in de aanvullende mededeling van punten van bezwaar van 15 juli 2011 noch in het bestreden besluit betoogd dat verzoeksters de bron van de lekken waren. Tussen partijen is overigens in confesso dat in het bestreden besluit geen melding is gemaakt van de lekken. De enige verwijzing naar het betrokken krantenartikel staat in punt 101 van het bestreden besluit, waarin wordt geantwoord op de door verzoeksters aangevoerde argumenten over de bijzondere omstandigheden en dat luidt als volgt:

„De heer [M.] was niet alleen de pr-deskundige, maar ook de woordvoerder van de partijen. Ook al neemt hij zelf geen commerciële beslissingen, is het zeer waarschijnlijk dat hij op de hoogte wordt gehouden van de belangrijke commerciële kwesties. In zijn hoedanigheid van woordvoerder van de partijen heeft hij trouwens daags voor de inspectie aan de pers verklaard dat hij vreesde voor een onderzoek ter zake van mededingingsregelingen en misbruik van machtspositie op Tsjechische elektriciteitsmarkt.”
46

Voorts betoogt verzoeker dat, aangezien het Gerecht in het arrest van 3 december 2003, Nestlé Waters France/BHIM (Vorm van fles) (T-305/02, Jurispr. blz. II-5207), heeft erkend dat een driedimensionaal merk in de vorm van een fles, waarvan de inschrijving was aangevraagd voor alcoholvrije dranken van klasse 32, een minimaal onderscheidend vermogen had in de zin van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009, in casu dezelfde benadering dient te worden gevolgd, daar het gaat om een zeer soortgelijke sector, te weten die van waren van klasse 30. In dit verband dient eraan te worden herinnerd dat het onderscheidend vermogen van een merk moet worden beoordeeld met betrekking tot de waren of diensten waarvoor de inschrijving is aangevraagd en op basis van de perceptie ervan door het relevante publiek, en dat de kamer van beroep moet onderzoeken of dit merk op significante wijze afwijkt van de norm of van wat in de betrokken sector gangbaar is. Derhalve is de oplossing die het Gerecht heeft gehanteerd in een arrest met betrekking tot een ander merk, waarvan inschrijving was aangevraagd voor waren die verschillen van de in casu aan de orde zijnde waren en die behoren tot een andere sector, niet relevant voor de beoordeling van het onderscheidend vermogen van het litigieuze merk in het onderhavige geval.
151

In de omstandigheden van de onderhavige zaak lijkt deze termijn te lang. Weliswaar blijkt uit het dossier niet dat het belang voor verzoekers, die geen exploitanten van een levensmiddelenbedrijf zijn (zie punt 1 hierboven) zeer groot was, maar dat neemt niet weg dat het Bundesamt, na verzoekers’ vraag van 29 januari 2008 over de stand van hun aanvraag en na een nieuwe toezending ervan bij brief van 10 maart 2008, verzoekers eerst na bevestiging van de ontvangst van de aanvraag bij brief van 8 mei 2008 attendeerde op de vaststelling van verordening nr. 353/2008 en hun bij brief van 21 juli 2008 vroeg om deze aanvraag met gebruikmaking van de door de EFSA uitgegeven formulieren opnieuw in te dienen (zie punten 3‑7 hierboven). Ook al dient er rekening mee te worden gehouden dat de Commissie het Bundesamt verzocht slechts geldige aanvragen aan de EFSA door te sturen en dat de verantwoordelijkheid voor de geldigheid van een aanvraag krachtens verordening nr. 1924/2006, zoals vastgesteld (zie punt 136 hierboven), op zijn minst ook rust op het Bundesamt, stellen artikel 15, lid 2, sub a‑i en ii, artikel 16, lid 1, en artikel 17, lid 1, van deze verordening termijnen voor de etappes van de betrokken vergunningsprocedure. Zo moet de nationale autoriteit de ontvangst van een aanvraag bevestigen binnen veertien dagen na ontvangst en de EFSA daarvan onverwijld in kennis stellen. De EFSA moet in beginsel haar advies binnen een termijn van vijf maanden uitbrengen. De Commissie moet het comité binnen twee maanden na ontvangst van het advies van de EFSA een ontwerpbesluit betreffende de lijst van toegestane gezondheidsclaims voorleggen. Volgens de systematiek van deze bepalingen kan controle door de nationale autoriteit of een aanvraag geldig is, in geen geval zeven maanden duren. Bijgevolg lijkt de termijn die het Bundesamt nodig had om verzoekers’ aanvraag aan de EFSA door te sturen, onredelijk.
1.

Uniemerk — Definitie en verkrijging van het Uniemerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder bekend merk — Uitbreiding van de bescherming van het oudere bekende merk tot niet-soortgelijke waren of diensten — Voorwaarden — Ongerechtvaardigd voordeel uit het onderscheidend vermogen of de reputatie van het oudere merk — Afbreuk aan het onderscheidend vermogen of de reputatie van het oudere merk — Beoordelingscriteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 5) (zie punten 29, 30)
6.

Gemeenschappelijke handelspolitiek — Bescherming tegen dumpingpraktijken — Procedure van een nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen — Handhaving van een antidumpingmaatregel — Voorwaarden — Voortzetting of herhaling van de schade — Omstandigheden die in aanmerking moeten worden genomen bij de beoordeling of voortzetting of herhaling van de schade waarschijnlijk is — Bestaan van aanzienlijke ongebruikte productiecapaciteiten — Herstel van de industrie van de Unie — Noodzaak van een globale beoordeling van alle relevante factoren (Verordening nr. 1225/2009 van de Raad, art. 11, lid 2) (cf. punten 92, 93, 108, 109, 124‑128)
Bij de beoordeling van de soortgelijkheid van de betrokken waren moet rekening worden gehouden met alle relevante factoren die de verhouding tussen deze waren kenmerken. Dat zijn inzonderheid de aard, de bestemming en het gebruik ervan, alsook het concurrerende dan wel complementaire karakter ervan. Ook kan rekening worden gehouden met andere factoren, zoals de distributiekanalen van de betrokken waren.

Waren of diensten zijn complementair wanneer zij dermate onderling verbonden zijn dat de ene waar onontbeerlijk of belangrijk is voor het gebruik van de andere, zodat de consumenten kunnen denken dat de productie van deze waren of de verlening van deze diensten in handen is van een en dezelfde onderneming. Waren die tot een verschillend publiek zijn gericht, kunnen per definitie niet complementair zijn.

Bovendien kan een esthetische complementariteit van waren leiden tot een zekere mate van soortgelijkheid in de zin van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk. Een dergelijke esthetische complementariteit moet bestaan in een echte esthetische noodzaak, in die zin dat de ene waar onontbeerlijk of belangrijk is voor het gebruik van de andere en de consumenten het gebruikelijk en normaal vinden om deze waren samen te gebruiken. Deze esthetische complementariteit is subjectief en ontstaat uit de gewoonten of de voorkeuren van de consumenten, die kunnen worden gestuurd door de marketinginspanningen van de fabrikanten, of zelfs door gewone modeverschijnselen.

Toch volstaat het niet dat de betrokken waren louter esthetisch complementair zijn opdat kan worden geconcludeerd dat ze soortgelijk zijn. Daartoe is ook vereist dat de consumenten het normaal vinden dat deze waren onder hetzelfde merk op de markt worden gebracht, hetgeen normaliter veronderstelt dat in veel gevallen deze waren dezelfde fabrikant respectievelijk dezelfde distributeur hebben.

Het streven naar een zekere esthetische harmonie in de kleding vormt weliswaar een gemeenschappelijk kenmerk van de gehele kleding- en modesector, maar is een te algemene factor om op zich de conclusie te kunnen rechtvaardigen dat waren zoals juwelen en polshorloges enerzijds en kledingstukken anderzijds complementair zijn.

(cf. punten 36, 58‑60, 65)
Arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 18 maart 2015 – IDT Biologika/Commissie

(Zaak T‑30/12)

„Overheidsopdrachten voor leveringen — Aanbestedingsprocedure — Levering van rabiësvaccins in Servië — Afwijzing van de offerte van een inschrijver — Gunning van de opdracht aan een andere inschrijver — Selectiecriteria — Kennelijke beoordelingsfout”

Overheidsopdrachten van de Europese Unie — Gunning van een opdracht na een aanvraag van aanbiedingen — Beoordelingsvrijheid van de instellingen — Rechterlijke toetsing — Grenzen (cf. punten 20, 21)

Voorwerp

Verzoek tot nietigverklaring van de beslissing van 5 oktober 2011 van de delegatie van de Europese Unie in de Republiek Servië (JO 2011/S 222‑359832), waarbij de opdracht met kenmerk EuropeAid/130686/C/SUP/RS voor de levering van een rabiësvaccin voor vaccinatiecampagnes in Servië is gegund aan een consortium onder leiding van „Bioveta a.s.”, en waarbij de offerte van verzoekster is afgewezen

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Gemeenschapsmerk – Opmerkingen van derden en oppositie – Onderzoek van de oppositie – Bewijs van het gebruik van het oudere merk – Normaal gebruik – Begrip – Uitlegging aan de hand van de ratio legis van artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009 (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 42, leden 2 en 3) (cf. punt 22)

2. Gemeenschapsmerk – Opmerkingen van derden en oppositie – Onderzoek van de oppositie – Bewijs van het gebruik van het oudere merk – Normaal gebruik – Begrip – Beoordelingscriteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 42, leden 2 en 3) (cf. punten 24‑28)

3. Gemeenschapsmerk – Opmerkingen van derden en oppositie – Onderzoek van de oppositie – Bewijs van het gebruik van het oudere merk – Gedeeltelijk gebruik – Invloed – Begrip „deel van de waren of diensten” bedoeld in de inschrijving (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 42, leden 2 en 3) (cf. punt 47)

Onderwerp

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 2 april 2012 (zaak R 1981/2010‑2) inzake een oppositieprocedure tussen A Colmeia do Minho L da en Lidl Stiftung & Co. KG

Dictum

Dictum

1) De beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 2 april 2012 (zaak R 1981/2010‑2) betreffende een oppositieprocedure tussen A Colmeia do Minho Lda en Lidl Stiftung & Co. KG wordt vernietigd voor zover daarbij is vastgesteld dat het normaal gebruik van de oudere merken rechtens genoegzaam was aangetoond.

2) Het BHIM wordt verwezen in zijn eigen kosten alsook in die Lidl Stiftung & Co.
2.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder bekend merk — Uitbreiding van de bescherming van het oudere bekende merk tot niet-soortgelijke waren of diensten — Gebruik zonder geldige reden van het aangevraagde merk — Naam of voornaam van de aanvrager — Geen geldige reden (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 5) (cf. punten 20, 21)
4.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met het oudere merk — Beoordelingscriteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punt 32)
4.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Absolute weigeringsgronden — Overlapping van de werkingssfeer van de weigeringsgronden van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009 (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, sub b en c) (cf. punt 35)
2.

Harmonisatie van de wetgevingen — Merken — Richtlijn 2008/95 — Omschrijving van de betrokken waren of diensten door het merk — Gebruik van de algemene aanwijzingen van de titels van de klassen van de classificatie van Nice — Omvang van de daaruit voortvloeiende bescherming — Verplichting voor de verzoeker om de in zijn vordering bedoelde waren of diensten nauwkeurig te omschrijven (Richtlijn 2008/95 van het Europees Parlement en de Raad) (cf. punt 22)
5.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met het oudere merk — Uitbreiding van de bescherming van het oudere bekende merk tot niet-soortgelijke waren of diensten — Voorwaarde — Bekendheid van het merk in de lidstaat of in de Unie — Begrip — Beoordelingscriteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 5) (cf. punt 39)
5.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Ouder merk dat gemeenschapsmerk is — Weigering van inschrijving wegens het bestaan van een zelfs tot een deel van de Unie beperkte relatieve weigeringsgrond (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punt 60)
3.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met het oudere merk — Woordmerk SÔ :UNIC — Woordmerken SO... ?, SO... ? ONE en SO... ? CHIC (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 23, 25, 28, 29, 32)
1.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met het oudere merk — Beoordelingscriteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 20, 21)
1.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor de zelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met het oudere merk — Beoordelingscriteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 17‑19)
2.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten — Beoordelingscriteria — Complementariteit van de waren of diensten (Verordening nr. 207/2009, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 36, 37, 41)
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Gemeenschapsmerk – Beroepsprocedure – Beroep bij de Unierechter – Bevoegdheid van het Gerecht – Injunctiebevoegdheid – Geen (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 65, lid 6) (cf. punt 16)

2. Gemeenschapsmerk – Beroepsprocedure – Beroep bij de Unierechter – Bevoegdheid van het Gerecht – Herziening van beslissing van het Bureau – Beoordeling tegen achtergrond van bevoegdheden van kamer van beroep (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 65, lid 3) (cf. punt 17)

3. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met ouder merk – Beoordeling van verwarringsgevaar – Criteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 24, 25, 42)

4. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met ouder merk – Overeenstemming van betrokken merken – Beoordelingscriteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 26, 27, 46, 73)

5. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met ouder merk – Merk figurative vitaminaqua – Woordmerk VITAMINWATER en beeldmerk GLACEAU vitamin water (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 29, 30, 43, 60, 61, 65-70, 82-84)

6. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met ouder merk – Zwak onderscheidend vermogen van ouder merk – Invloed (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 37, 39, 52)

Onderwerp

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 26 juni 2012 (zaak R 997/2011-1) inzake een oppositieprocedure tussen Energy Brands Inc. en Vitaminaqua Ltd

Dictum

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) Vitaminaqua Ltd wordt verwezen in de kosten.
2.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk — Absolute weigeringsgronden — Merken zonder onderscheidend vermogen — Driedimensionaal merk bestaande in ovale basisvorm met holte over volledig bovenvlak (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, sub b) (cf. punten 19-26)
2.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met ouder merk — Beoordeling van verwarringsgevaar — Criteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 20-22, 37)