ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Volgens artikel 11, lid 2, eerste alinea, van de antidumpingbasisverordening nr. 1225/2009 vervalt een definitieve antidumpingmaatregel vijf jaar nadat hij is ingesteld of vijf jaar na de datum van beëindiging van het meest recente nieuwe onderzoek dat zowel op de dumping als op de schade betrekking heeft gehad, tenzij bij een nieuw onderzoek wordt vastgesteld, dat het vervallen van de maatregelen waarschijnlijk tot een voortzetting of herhaling van dumping en schade zal leiden. Ingevolge die bepaling vervallen de maatregelen derhalve, tenzij is aangetoond dat dit waarschijnlijk tot een voortzetting of herhaling van dumping en schade zal leiden. Volgens deze bepaling hoeven de instellingen van de Unie dus, om een definitieve antidumpingmaatregel niet te handhaven, niet aan te tonen dat het onwaarschijnlijk is dat de dumping en de schade zullen voortduren of opnieuw zullen optreden, maar kunnen zij zich beperken tot de vaststelling dat niet is aangetoond dat dit waarschijnlijk is.

Aangezien voor het onderzoek door de instellingen van de Unie naar de waarschijnlijkheid dat de dumping en de schade zullen voortduren of opnieuw zullen optreden, ingewikkelde economische situaties moeten worden onderzocht, dient bij het rechterlijk toezicht op deze beoordeling alleen te worden nagegaan of de procedureregels in acht zijn genomen, of de feiten op grond waarvan de betwiste keuze is gemaakt, juist zijn vastgesteld en of er geen sprake is van een kennelijk onjuiste beoordeling van deze feiten dan wel van misbruik van bevoegdheid.

Bij de toetsing van de bewijselementen waarop de instellingen van de Unie hun vaststellingen hebben gebaseerd, dient de Unierechter niettemin niet alleen de materiële juistheid, de betrouwbaarheid en de samenhang van de aangevoerde bewijselementen te controleren, maar ook na te gaan of deze elementen het relevante feitenkader vormen voor de beoordeling van een complexe situatie, en of zij de eruit getrokken conclusies kunnen schragen.

(zie punten 48, 50, 55‑57)
3.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder bekend merk — Uitbreiding van de bescherming van het oudere bekende merk tot niet-soortgelijke waren of diensten — Door de houder te leveren bewijzen — Niet-hypothetische kans op ongerechtvaardigd voordeel of afbreuk in de toekomst (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 5) (cf. punten 31, 32)
3.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Absolute weigeringsgronden — Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst — Begrip [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c)] (cf. punten 50, 51)
Zaak T‑544/13

Dyson Ltd

tegen

Europese Commissie

„Richtlijn 2010/30/EU — Vermelding van het energieverbruik en het verbruik van andere hulpbronnen op de etikettering en in de standaardproductinformatie van energiegerelateerde producten — Gedelegeerde verordening (EU) nr. 665/2013 — Bevoegdheid van de Commissie — Gelijke behandeling — Motiveringsplicht”

Samenvatting – Arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 11 november 2015

Zie de tekst van de beslissing. (cf. punten 38, 39, 47, 53)

Artikel 7 van verordening nr. 665/2013 houdende aanvulling van richtlijn 2010/30 met betrekking tot de energie-etikettering van stofzuigers bepaalt dat de Commissie deze verordening uiterlijk vijf jaar na de inwerkingtreding ervan opnieuw zal evalueren in het licht van de technologische vooruitgang, waarbij met name zal worden nagegaan of het doenlijk is gebruik te maken van meetmethoden die zijn gebaseerd op een gedeeltelijk gevulde in plaats van een lege stofcontainer. De fabrikanten van stofzuigers met zak zullen, gelet op deze bepaling, dus gelijke tred moeten houden met mogelijke toekomstige ontwikkelingen. Derhalve kan niet worden gesteld dat deze verordening de stofzuigerfabrikanten niet zal aanzetten tot de beste ontwerpkeuze in de zin van een betere energie-efficiëntie. (cf. punten 62‑64)

De Commissie moet in de uitoefening van haar beoordelingsbevoegdheid tot vaststelling van verordening nr. 665/2013 houdende aanvulling van richtlijn 2010/30 met betrekking tot de energie-etikettering van stofzuigers, haar keuze betreffende de methoden om de energie-efficiëntie te meten baseren op objectieve criteria overeenkomstig de bij richtlijn 2010/30 nagestreefde doelstellingen, namelijk de consumenten betrouwbare en uniforme informatie te verstrekken zodat zij kunnen kiezen voor efficiëntere producten. De toepassing van een in de verordening voorziene uniforme methode, ongeacht de modaliteiten ervan, om het reinigingsvermogen van stofzuigers met zak, zonder zak en op basis van „cycloontechnologie” te meten, schendt niet het beginsel van gelijke behandeling, aangezien de door de fabrikanten van stofzuigers zonder zak voorgestane tests, die verschillen van die van de Commissie, zelf niet „circulair” tussen laboratoria zijn getest en zij dus niet tegelijk voldoen aan de criteria van betrouwbaarheid, nauwkeurigheid en reproduceerbaarheid. Een dergelijke omstandigheid vormt namelijk een objectieve grond die een uniforme behandeling van stofzuigers met verschillende technologieën, zoals het geval is met stofzuigers met en zonder zak, rechtvaardigt. (cf. punten 86, 93, 94, 102, 103, 108‑110)
Het teken dat bestaat in een rechthoekige houten doos met een inschuifsysteem voor de opzetplankjes waarop de speelsteentjes worden geplaatst, en met een sluitsysteem voor deze opzetplankjes aan de twee uiteinden van de doos, bezit geen onderscheidend vermogen in de zin van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk. Het aangevraagde merk is dus voorzien van een inschuifsysteem waardoor de vier opzetplankjes in de doos kunnen worden opgeborgen, en de speelsteentjes en de houders voor de opzetplankjes bevinden zich tussen de vier opzetplankjes die de wanden van de doos vormen, waaraan twee plaatjes met schroeven zijn bevestigd die als sluitsysteem dienen, zonder dat een bijkomende verpakking nodig is. Aan de binnenkant van elke zijwand zijn twee groeven gefreesd waarin de twee paar opzetplankjes kunnen worden ingeschoven. De plaatjes die als sluiting dienen, zijn rechthoekig met afgeronde uiteinden en afgeslepen randen, en zijn met een schroef aan het geraamte van de doos bevestigd.

Gelet op deze beschrijving wijkt het aangevraagde merk niet op significante wijze af van de norm of wat gangbaar is in de betrokken sector. Het is een gangbare praktijk dat gezelschapsspelen en speelgoed (bijvoorbeeld de speelgoedversie van rummy voor kinderen) worden verpakt en verkocht in verpakkingen die zijn gemaakt uit verschillende soorten materialen, waaronder houten dozen.

Het is immers een algemeen bekend feit dat de betrokken waren vaak worden aangeboden in een rechthoekige houten doos. Ook de manier om de doos waarvan de vorm het betrokken merk vormt, uit elkaar te halen en te assembleren, namelijk door middel van een inschuifsysteem voor de opzetplankjes zodat het spel kan worden klaargezet of geassembleerd, wijkt niet op significante wijze af van de norm of wat gangbaar is in de betrokken sector. Het is inderdaad algemeen bekend dat soortgelijke inschuifsystemen bestaan om de betrokken waren klaar te zetten en te assembleren. Op basis van de verschillende kenmerken van het aangevraagde merk, in hun geheel beschouwd, kan evenmin worden aangenomen dat het aangevraagde merk op significante wijze afwijkt van de norm of wat gangbaar is in de betrokken sector. Bijgevolg bezit het aangevraagde merk geen onderscheidend vermogen waardoor het relevante publiek de betrokken waren zou kunnen identificeren als zijnde afkomstig van een bepaalde onderneming en deze waren dus zou kunnen onderscheiden van die van andere ondernemingen.

(cf. punten 44‑46)
2.

Instellingen van de Europese Unie — Recht van toegang van het publiek tot documenten — Verordening nr. 1049/2001 — Uitzonderingen op het recht van toegang tot documenten — Bescherming van juridische adviezen — Verplichting voor de instelling om te onderzoeken of de akte een juridisch advies vormt en of in concreto afbreuk kan worden gedaan aan de bescherming van het juridisch advies en om na te gaan of geen hoger openbaar belang bestaat dat openbaarmaking gebiedt (Verordening nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 4, lid 2, tweede streepje) (cf. punten 24, 25)
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (cf. punten 21, 22, 43)

2. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beeldmerk AC en beeldmerken AC ANN CHRISTINE, AC ANN CHRISTINE OCEAN en AC ANN CHRISTINE INTIMATE [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (cf. punten 23, 24, 52)

3. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Overeenstemming van de betrokken merken – Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (cf. punten 27, 28)

Onderwerp

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 28 november 2012 (zaak R 108/2012‑4) inzake een oppositieprocedure tussen Ann Christine Lizenzmanagement GmbH & Co. KG en Reiner Appelrath-Cüpper Nachf GmbH

Dictum

Dictum

1) De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 28 november 2012 (zaak R 108/2012‑4) wordt vernietigd voor zover daarbij de door Ann Christine Lizenzmanagement GmbH & Co. KG ingestelde oppositie ten dele is toegewezen.

2) Het BHIM draagt zijn eigen kosten en de helft van de kosten van Reiner Appelrath-Cüpper Nachf. GmbH.

3) Ann Christine Lizenzmanagement GmbH & Co. KG draagt haar eigen kosten en de helft van de kosten van Reiner Appelrath-Cüpper Nachf. GmbH in de procedure voor de kamer van beroep.
5.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten — Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (cf. punt 80)
4.

Landbouw — Harmonisatie van de wetgevingen op het gebied van sanitair toezicht — Toevoegingsmiddelen in diervoeders — Vergunningsprocedure — Beoordelingsbevoegdheid van de Commissie inzake het risico dat een toevoegingsmiddel vormt voor de gezondheid van mens en dier — Omvang — Eerbiediging van het voorzorgsbeginsel in geval van onzekerheid over het bestaan van een risico — Rechterlijke toetsing — Grenzen (Verordening nr. 1831/2003 van het Europees Parlement en de Raad) (cf. punten 57‑61, 63‑65, 72, 98)
5.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Beoordeling of een teken vatbaar is voor inschrijving — Inaanmerkingneming van uitsluitend de Unieregeling — Eerdere inschrijving van het merk in bepaalde lidstaten of derde landen — Beslissingen die de instanties van de Unie niet binden (Verordening nr. 207/2009 van de Raad) (cf. punt 46)
4.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Beoordeling of een teken vatbaar is voor inschrijving — Inaanmerkingneming van uitsluitend gemeenschapsregeling — Eerdere inschrijving van het merk in bepaalde lidstaten of derde landen — Beslissingen die de gemeenschapsinstanties niet binden (Verordening nr. 207/2009 van de Raad; richtlijn 2008/95 van het Europees Parlement en de Raad; richtlijn 89/104 van de Raad) (cf. punt 48)
3.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Absolute weigeringsgronden — Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst — Doel — Vrijhoudingsbehoefte [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c)] (cf. punten 39, 40)
ARREST VAN HET GERECHT (Kamer voor hogere voorzieningen)

10 oktober 2014

Zaak T‑444/13 P

Europees geneesmiddelenbureau (EMA)

tegen

BU

„Hogere voorziening – Openbare dienst – Tijdelijk functionarissen – Overeenkomst voor bepaalde tijd – Besluit tot niet-verlenging – Bevoegdheid van het Gerecht voor ambtenarenzaken – Artikel 8, eerste alinea, RAP – Zorgplicht”

Betreft: Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 26 juni 2013, BU/EMA (F‑135/11, F‑51/12 en F‑110/12, JurAmbt., EU:F:2013:93), en strekkende tot vernietiging van dat arrest.

Beslissing: De hogere voorziening wordt afgewezen. Het Europees geneesmiddelenbureau (EMA) draagt zijn eigen kosten alsmede de kosten die BU in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

Samenvatting

Ambtenaren – Tijdelijk functionarissen – Aanwerving – Verlenging van een overeenkomst voor bepaalde tijd – Beoordelingsbevoegdheid van de administratie – Rechterlijke toetsing – Grenzen

(Regeling andere personeelsleden, art. 8)

De mogelijkheid om een overeenkomst van tijdelijk functionaris te verlengen vormt slechts een mogelijkheid die ter beoordeling van het bevoegd gezag staat, daar de instellingen over een ruime beoordelingsbevoegdheid beschikken om hun diensten te organiseren aan de hand van de hun toevertrouwde taken en om, met het oog daarop, het hun ter beschikking staande personeel tewerk te stellen, op voorwaarde dat deze tewerkstelling plaatsvindt in het belang van de dienst.

Wanneer het bevoegd gezag zich uitspreekt over de situatie van een functionaris, dient het rekening te houden met alle elementen die zijn besluit kunnen beïnvloeden, dat wil zeggen niet alleen met het belang van de dienst, maar eveneens en met name dat van de betrokken functionaris. Dit volgt immers uit de zorgplicht van de administratie, die een weergave vormt van het door het Statuut en, mutatis mutandis, de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden geschapen evenwicht tussen de wederzijdse rechten en verplichtingen in de betrekkingen tussen het administratief gezag en zijn personeelsleden.

Gelet op de ruime beoordelingsbevoegdheid die de instellingen in dit verband genieten, dient de rechter slechts na te gaan of er sprake is van een kennelijke fout of van misbruik van bevoegdheid.

(cf. punt 28)

Referentie:

Hof: arrest van 29 juni 1994, Klinke/Hof van Justitie, C‑298/93 P, Jurispr., EU:C:1994:273, punt 38

Gerecht: arresten van 18 april 1996, Kyrpitsis/EESC, T‑13/95, JurAmbt., EU:T:1996:50, punt 52; van 15 oktober 2008, Potamianos/Commissie, T‑160/04, JurAmbt., EU:T:2008:438, punt 30, en van 8 september 2009, ETF/Landgren, T‑404/06 P, Jurispr., EU:T:2009:313, punt 162 en aldaar aangehaalde rechtspraak
3.

Steunmaatregelen van de staten — Voorgenomen steunmaatregelen — Onderzoek door de Commissie — Inleidende fase en contradictoire fase — Verplichting voor de Commissie om de contradictoire procedure in te leiden in geval van ernstige problemen — Verzoek om aanvullende inlichtingen dat niet per se relevant is voor het bestaan van ernstige problemen — Voorwaarden (Art. 108, leden 2 en 3, VWEU) (cf. punten 45‑47)
5.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten — Complementariteit van de waren of diensten (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 51, 56)
4.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten — Beoordelingscriteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punt 53)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Gemeenschapsmodellen – Beschermingsvoorwaarden – Model dat een onderdeel van een samengesteld voortbrengsel vormt – Onderdeel dat bij normaal gebruik van het voortbrengsel zichtbaar moet blijven om te worden geacht nieuw te zijn en een eigen karakter te hebben

(Verordening nr. 6/2002 van de Raad, punt 12 van de considerans en art. 4, lid 2, sub a)

2. Gemeenschapsmodellen – Beschermingsvoorwaarden – Model dat een onderdeel van een samengesteld voortbrengsel vormt – Onderdeel dat bij normaal gebruik van het voortbrengsel zichtbaar moet blijven om te worden geacht nieuw te zijn en een eigen karakter te hebben – Onmogelijkheid om de voorwaarden te beoordelen aan de hand van een vergelijking met een ouder model dat als onderdeel van een samengesteld voortbrengsel niet zichtbaar is

(Verordening nr. 6/2002 van de Raad, art. 4, lid 2, sub a)

Samenvatting

1. Volgens artikel 4, lid 2, sub a, van verordening nr. 6/2002 betreffende gemeenschapsmodellen wordt een model dat een onderdeel van een samengesteld voortbrengsel vormt slechts geacht nieuw te zijn en een eigen karakter te hebben voor zover dit onderdeel, wanneer het in het samengestelde voortbrengsel is verwerkt, bij normaal gebruik van dit laatste zichtbaar blijft.

De zichtbaarheid is een wezenlijk criterium voor de bescherming van gemeenschapsmodellen. Uit punt 12 van de considerans van verordening nr. 6/2002 blijkt immers dat de bescherming zich niet dient uit te strekken tot de onderdelen die bij normaal gebruik van een voortbrengsel niet zichtbaar zijn, noch tot de kenmerken van een dergelijk onderdeel die onzichtbaar zijn wanneer dat onderdeel op zijn plaats is aangebracht.

(cf. punten 36, 40)

2. Aangezien een model dat een onderdeel van een samengesteld voortbrengsel vormt dat bij normaal gebruik van dit samengestelde voortbrengsel niet zichtbaar is, niet kan worden beschermd op grond van artikel 4, lid 2, sub a, van verordening nr. 6/2002 betreffende gemeenschapsmodellen, dient naar analogie te worden vastgesteld dat de nieuwheid en het eigen karakter van een gemeenschapsmodel niet mogen worden beoordeeld door dit model te vergelijken met een ouder model dat als onderdeel van een samengesteld voortbrengsel bij normaal gebruik van dit voortbrengsel niet zichtbaar is. Het zichtbaarheidscriterium, zoals vermeld in punt 12 van de considerans van verordening nr. 6/2002, is dus van toepassing op het oudere model.

(cf. punten 51, 52)
8.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met het oudere merk — Co-existentie van oudere merken op de markt — Invloed (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punt 78)
8.

Gemeenschapsmerk — Omzetting in aanvraag voor een nationaal merk — Verzoekschrift tot opening van de nationale procedure — Verplichting om het onderscheidend vermogen van het teken in alle lidstaten in detail te onderzoeken — Geen (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 75 en 112, lid 2, sub b) (cf. punten 79‑82)
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die in strijd zijn met openbare orde of goede zeden – Onderzoek op basis van perceptie van teken door relevant publiek (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, sub f) (cf. punten 12, 18-20)

2. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die in strijd zijn met openbare orde of goede zeden – Woordmerk FICKEN (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, sub f) (cf. punten 13-34)

3. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die in strijd zijn met openbare orde of goede zeden – Begrip (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, sub f) (cf. punt 16)

Onderwerp

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 18 oktober 2012 (zaak R 493/2012-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken FICKEN als gemeenschapsmerk

Dictum

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) Efag Trade Mark Company GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.
1.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Absolute weigeringsgronden — Merken uitsluitend bestaande uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst — Beoordeling van het beschrijvende karakter van een teken — Criteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, sub c) (cf. punten 20‑22)
89

Dienaangaande volgt uit de rechtspraak dat het betrokken criterium betrekking heeft op activiteiten van de betrokken persoon of de betrokken entiteit die weliswaar op zichzelf geen direct of indirect verband houden met nucleaire proliferatie, maar de ontwikkeling daarvan kunnen bevorderen, doordat daarbij middelen of materiële, logistieke of financiële faciliteiten aan de Iraanse regering worden verstrekt die haar in staat stellen de proliferatie voort te zetten. Onder genoemd criterium vallen dus vormen van steun welke kwantitatief of kwalitatief belangrijk genoeg zijn om de Iraanse nucleaire activiteiten te bevorderen (zie in die zin arrest van 16 juli 2014, National Iranian Oil Company/Raad, T‑578/12, waartegen hogere voorziening is ingesteld, EU:T:2014:678, punten 119 en 120). Het criterium strekt ertoe de Iraanse regering haar inkomstenbronnen te ontnemen om haar te dwingen de ontwikkeling van haar programma inzake nucleaire proliferatie wegens onvoldoende financiële middelen stop te zetten (arrest National Iranian Oil Company/Raad, reeds aangehaald, waartegen hogere voorziening is ingesteld, EU:T:2014:678, punt 140).