Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Kort geding ° Voorlopige maatregelen ° Verzoek om voorlopige maatregelen in op artikel 225 van Verdrag gebaseerde hoofdzaak ° Toelaatbaarheid ° Inaanmerkingneming van bijzonderheden van procedure

(EG-Verdrag, art. 186, 224 en 225)

2. Kort geding ° Voorlopige maatregelen ° Voorwaarden ° Maatregelen die beslissing in hoofdzaak niet prejudiciëren ° "Fumus boni juris" ° Ernstige en onherstelbare schade ° Op artikel 225 van Verdrag gebaseerde hoofdzaak

(EG-Verdrag, art. 224 en 225; 's Hofs Statuut-EEG, art. 36, derde alinea; Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 83, lid 2, en 86, lid 4)

Samenvatting

1. Ingevolge artikel 186 van het Verdrag kan het Hof in zaken welke bij dit college aanhangig zijn gemaakt, de noodzakelijke voorlopige maatregelen gelasten. Daar deze bepaling geen uitzondering of onderscheid maakt naar gelang van de aard van de zaak, is een kort geding niet uitgesloten wanneer de vordering in de hoofdzaak is gebaseerd op artikel 225, tweede alinea, van het Verdrag en ertoe strekt te doen vaststellen, dat een Lid-Staat misbruik heeft gemaakt van artikel 224 van het Verdrag. Het feit dat de procedure van artikel 225 sneller is dan die van artikel 169 en de moeilijkheid van de beoordelingen en rechtvaardigingen die in het kader van de artikelen 224 en 225 moeten worden onderzocht, kunnen echter in aanmerking worden genomen bij het onderzoek van de concrete omstandigheden die bepalen, of voorlopige maatregelen noodzakelijk zijn.

2. Een beschikking houdende voorlopige maatregelen kan volgens artikel 83, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering slechts worden gegeven wanneer er middelen, zowel feitelijk als rechtens, zijn aangevoerd, op grond waarvan de gevraagde maatregel aanvankelijk gerechtvaardigd voorkomt, en wanneer er omstandigheden zijn waaruit blijkt van het spoedeisend karakter van het verzoek. Wat dat spoedeisende karakter betreft, moet worden onderzocht, of voorlopige maatregelen noodzakelijk zijn om te voorkomen, dat de toepassing van de maatregel waarop het beroep in de hoofdzaak betrekking heeft, tot ernstige en onherstelbare schade leidt.

Ingevolge artikel 86, lid 4, van het Reglement voor de procesvoering en artikel 36, derde alinea, van 's Hofs Statuut-EEG mag een beschikking in kort geding de in de hoofdzaak te geven beslissing niet prejudiciëren.

Gelet op deze vereisten, moet een door de Commissie ingediend verzoek in kort geding, dat strekt tot opschorting van maatregelen die een Lid-Staat op grond van artikel 224 van het Verdrag eenzijdig jegens een derde staat heeft genomen, en die ongetwijfeld in strijd zijn met de fundamentele gemeenschapsbepalingen betreffende het vrije verkeer van goederen en de gemeenschappelijke handelspolitiek, worden afgewezen, ook al lijken de argumenten van de Commissie op het eerste gezicht voldoende ter zake dienend en serieus om een fumus boni juris op te leveren, op grond waarvan de gevraagde voorlopige maatregel gerechtvaardigd voorkomt, aangezien

° in het stadium van het kort geding niet kan worden verklaard, dat de Lid-Staat zich schuldig heeft gemaakt aan een klaarblijkelijke schending van het gemeenschapsrecht, die als zodanig schade oplevert, daar zonder een diepgaand onderzoek onmogelijk kan worden vastgesteld, dat de regering van die staat ten onrechte een beroep op artikel 224 van het Verdrag heeft gedaan of de in dit artikel voorziene bevoegdheden heeft misbruikt,

° het Hof, gesteld al dat het bevoegd is de politieke oordelen te vellen die onontbeerlijk kunnen blijken te zijn om het bestaan vast te stellen van de schade die zou zijn toegebracht aan de door de Europese Raad vastgestelde algemene politieke richtsnoeren, van de schade die het gevolg zou zijn van de verhoogde internationale spanning in het betrokken gebied en van het oorlogsgevaar, veroorzaakt door de handhaving van de door een Lid-Staat jegens een derde staat genomen maatregelen, en vooral van een verband tussen deze schade en het optreden van de regering van deze Lid-Staat in elk geval geen standpunt ter zake zou kunnen formuleren in het stadium van het kort geding. De oordelen die het zou kunnen vellen, zouden namelijk onvermijdelijk vooruitlopen op de vraag, hoe ver zijn bevoegdheden in het kader van de artikelen 224 en 225 van het Verdrag zich uitstrekken, en dus de in de hoofdzaak te geven beslissing prejudiciëren,

° de door de communautaire marktdeelnemers geleden onherstelbare schade niet is aangetoond, en

° de taak die artikel 225 de Commissie in verband met artikel 224 heeft opgedragen, op het eerste gezicht bedoeld is om de belangen van de Gemeenschap veilig te stellen, zodat de schade die is geleden door de derde staat waartegen de maatregelen die een Lid-Staat op grond van artikel 224 van het Verdrag gerechtvaardigd acht, gericht zijn, door het Hof in een kort-gedingprocedure niet in aanmerking kan worden genomen.