ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring - Natuurlijke of rechtspersonen - Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken - Verordening houdende bepalingen betreffende invoering van euro - Beroep van eigenaar van in ecu luidende geldswaardige papieren - Niet-ontvankelijkheid

(EG-Verdrag, art. 173, vierde alinea; verordening nr. 1103/97 van de Raad)

Samenvatting

Het door een particulier ingestelde beroep tot nietigverklaring van verordening nr. 1103/97 over enkele bepalingen betreffende de invoering van de euro, waarin met name wordt bepaald dat iedere verwijzing naar de ecu als bedoeld in artikel 109 G van het Verdrag, wordt vervangen door een verwijzing naar de euro, is niet-ontvankelijk.

De omstandigheid dat verzoeker eigenaar is van een in ecu luidende Franse staatsobligatie, volstaat niet om hem bevoegd te maken tot het instellen van beroep krachtens artikel 173, vierde alinea, van het Verdrag. Weliswaar wordt verzoeker door de naamswijziging van de Europese munteenheid geraakt, doch uitsluitend in zijn objectieve hoedanigheid van burger van een lidstaat en gebruiker van de Europese munteenheid en dus op dezelfde wijze als iedere andere burger of onderneming in een lidstaat. Hij kan derhalve niet stellen door de bestreden handeling individueel te worden geraakt.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring - Beroep dat rechtstreeks tegen besluit van niet in artikel 173 van Verdrag bedoeld gemeenschapsorgaan is gericht door personeelslid van dat orgaan, en op die bepaling berust - Niet-ontvankelijkheid

(EG-Verdrag, art. 4 en 173; verordening nr. 40/94 van de Raad)

Samenvatting

Het beroep dat door een lid van een kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) rechtstreeks tegen een besluit van de voorzitter van het Bureau wordt gericht en op artikel 173 van het Verdrag berust, moet kennelijk niet-ontvankelijk worden verklaard.

Blijkens artikel 173, eerste alinea, van het Verdrag kan de gemeenschapsrechter immers worden verzocht de wettigheid na te gaan van de handelingen van het Europees Parlement en de Raad gezamenlijk, van de handelingen van de Raad, van de Commissie en van de Europese Centrale Bank, voor zover het geen aanbevelingen of adviezen betreft, en van de handelingen van het Europees Parlement die beogen rechtsgevolgen ten aanzien van derden te hebben. Daaruit volgt, dat krachtens die bepaling niet kan worden opgekomen tegen handelingen van daarin niet genoemde gemeenschapsorganen. Het Bureau is echter niet een van de in artikel 4 van het Verdrag opgesomde instellingen van de Gemeenschap, noch in artikel 173, eerste alinea, van het Verdrag bedoeld.

Overigens is een dergelijk besluit niet aan iedere rechterlijke toetsing onttrokken, aangezien daartegen eventueel de rechtsmiddelen openstaan waarin in verordening nr. 40/94 is voorzien.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Beroep tot nietigverklaring - Beroep tegen verordening tot vaststelling van vrijwaringsmaatregelen - Verordening die hangende geding met terugwerkende kracht is ingetrokken bij andere verordening - Erkenning door opsteller van ingetrokken verordening dat deze uit communautaire rechtsorde is verwijderd - Beroep zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing

(EG-Verdrag, art. 173)

2 Procedure - Kosten - Afdoening zonder beslissing - Concreet geval

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 87, lid 6)

Samenvatting

3 Een beroep tegen een verordening van de Commissie tot vaststelling van vrijwaringsmaatregelen raakt zonder voorwerp, zodat het Gerecht daarop niet meer behoeft te beslissen, indien die verordening hangende het geding en met terugwerkende kracht bij een verordening van de Raad wordt ingetrokken en de Commissie met een verzoek om afdoening zonder beslissing erkent, dat de bestreden verordening uit de communautaire rechtsorde is verwijderd, zodat zij zich niet meer op de toepasselijkheid ervan kan beroepen en deze aan verzoekster kan tegenwerpen.

4 Indien niet meer behoeft te worden beslist op een beroep tegen een verordening van de Commissie tot vaststelling van vrijwaringsmaatregelen in het kader van besluit 91/482 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee, doordat de bestreden handeling is ingetrokken bij een verordening van de Raad overeenkomstig de in dit besluit vastgestelde procedure, en deze intrekking niet is terug te voeren op een dwaling van de Commissie of op de erkenning van de gegrondheid van de middelen die door de verzoeker in zijn beroep zijn aangevoerd, doch slechts een gevolg is van het feit dat de Raad een aan hem toegekende beslissingsbevoegdheid heeft uitgeoefend, moet worden beslist, dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Beroep wegens nalaten - Opheffing van nalaten na instelling van beroep - Beroep zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing

(EG-Verdrag, art. 175 en 176)

Samenvatting

De grondgedachte van de in artikel 175 van het Verdrag voorziene beroepsmogelijkheid is, dat bij onrechtmatig nalaten van de instelling het Gerecht kan worden verzocht vast te stellen dat dit nalaten, voor zover de betrokken instelling hieraan nog geen einde heeft gemaakt, in strijd is met het Verdrag. Blijkens artikel 176 heeft deze vaststelling tot gevolg, dat de verwerende instelling gehouden is de maatregelen te nemen welke nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Gerecht. Wanneer de handeling waarvan het uitblijven het voorwerp van het geschil vormt, is vastgesteld nadat het beroep aanhangig is gemaakt, doch voordat het arrest is gewezen, kan een verklaring van het Gerecht tot vaststelling van de onwettigheid van het aanvankelijke nalaten niet meer tot de in artikel 176 voorziene gevolgen leiden. Bijgevolg is het beroep in een dergelijk geval zonder voorwerp geraakt, zodat er niet op behoeft te worden beslist.
Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 20 maart 1998. - CAS Succhi di Frutta SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen. - Interventie. - Zaak T-191/96.



Jurisprudentie 1998 bladzijde II-00573



Samenvatting



Trefwoorden

Procedure - Interventie - Belanghebbenden - Beoordeling door gemeenschapsrechter van belang bij interventie

('s Hofs Statuut-EG, art. 37, tweede alinea; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 115)

Samenvatting

Het belang van een verzoek tot tussenkomst, in de zin van artikel 37, tweede alinea, van 's Hofs Statuut, moet worden bepaald met inachtneming van het voorwerp van het betrokken geding. Bij de beoordeling van een dergelijk verzoek tot tussenkomst moet de gemeenschapsrechter, wanneer het een beroep tot nietigverklaring betreft, nagaan of de interveniënt rechtstreeks door de bestreden beschikking wordt getroffen en of zijn belang bij de afloop van het geding vaststaat. De interveniënt moet ook aantonen, dat hij een rechtstreeks en dadelijk belang heeft bij de toewijzing van de conclusies zelf, en niet een belang dat betrekking heeft op de opgeworpen middelen. Het vereiste belang is niet reeds gegeven op grond van enkele abstracte juridische stellingen, doch moet gelegen zijn in de conclusies zelf van een der partijen bij het beroep.

Meer bepaald moet onderscheid worden gemaakt tussen enerzijds verzoekers tot tussenkomst met een rechtstreeks belang bij de beslissing op de specifieke handeling waarvan de nietigverklaring wordt gevorderd, en anderzijds verzoekers tot tussenkomst met een indirect belang bij de beslissing van het geding, wegens de gelijkenis tussen hun situatie en die van een der partijen. In dit verband volstaat het enkele feit dat een marktdeelnemer zich in een situatie bevindt die vergelijkbaar is met die van de verzoeker, onder meer omdat hij zich door dezelfde gemeenschapshandeling benadeeld acht en de rechtsoverwegingen van het te wijzen arrest van invloed zouden kunnen zijn op de wijze waarop de verwerende instelling zijn eigen situatie zou aanpakken, op zichzelf niet om een belang in de zin van voornoemde bepaling aannemelijk te maken.
Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 4 oktober 1996. - Sveriges Betodlares Centralförening en Sven Åke Henrikson tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen. - Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Suikerbieten - Verordening (EG) nr. 1734/95 - Specifieke landbouwomrekeningskoers - Ontbreken van omrekeningskoers voor Zweden - Beroep tot nietigverklaring - Niet-ontvankelijkheid. - Zaak T-5/96.



Jurisprudentie 1996 bladzijde II-01299



Samenvatting



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring - Voor beroep vatbare handelingen - Begrip - Handelingen die bindende rechtsgevolgen in het leven roepen - Brief van Commissie, waarbij wordt geweigerd verordening te wijzigen door voor een Lid-Staat specifieke landbouwomrekeningskoers vast te stellen - Daarvan uitgesloten

(EG-Verdrag, art. 173; verordening nr. 1734/95 van de Commissie)

Samenvatting

Een door een vereniging van suikerbietentelers uit een Lid-Staat ingesteld beroep tot nietigverklaring van een brief waarin de Commissie weigert gevolg te geven aan het verzoek van die vereniging dat in wezen strekt tot wijziging van verordening nr. 1734/95, die voor het verkoopseizoen 1994/1995 de specifieke landbouwomrekeningskoers voor de minimumprijzen voor suikerbieten en voor de produktieheffingen en de aanvullende heffing in de sector suiker vaststelt, maar die niet een in de betrokken Lid-Staat toepasselijke omrekeningskoers vaststelt, is niet-ontvankelijk.

Immers, enkel maatregelen die bindende rechtsgevolgen in het leven roepen, die de belangen van de verzoeker kunnen aantasten, doordat zij diens rechtspositie aanmerkelijk wijzigen, zijn te beschouwen als handelingen of besluiten die vatbaar zijn voor beroep tot nietigverklaring in de zin van artikel 173 van het Verdrag. Dit is niet het geval met een eenvoudig informatief schrijven, waarin enkel aan de geadresseerde kort wordt uiteengezet, waarom in genoemde verordening een bepaald normatief standpunt werd ingenomen. Bovendien is een door een natuurlijke of rechtspersoon ingesteld beroep dat gericht is tegen de weigering van de Commissie om een handeling met terugwerkende kracht te corrigeren, niet-ontvankelijk wanneer de verlangde correctie had moeten worden verricht in de vorm van een verordening met algemene strekking, aangezien de hiërarchie van de rechtshandelingen van de Gemeenschap tot gevolg heeft, dat een handeling van algemene strekking niet stilzwijgend kan worden gewijzigd door een individuele beschikking.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Kort geding - Opschorting van tenuitvoerlegging - Voorlopige maatregelen - Voorwaarden - Belang van verzoeker bij gevraagde maatregel - Maatregelen die beslissing in hoofdzaak niet prejudiciëren - Opschorting van beschikking waarbij wordt geweigerd toekenning van steun aan onderneming in ijzer- en staalindustrie goed te keuren, en verzoek om onderzoeksprocedure betreffende die steun te heropenen - Afwijzing - Verzoek dat Commissie wordt gelast, Lid-Staat te bevelen om uitbetaling van onder goedgekeurde regeling vallende steun op te schorten - Afwijzing

(EGKS-Verdrag, art. 4, sub c, 34 en 39; beschikking nr. 3855/91 van de Commissie)

Samenvatting

Een beschikking van de Commissie waarbij wordt geweigerd de toekenning van staatssteun aan een onderneming in de ijzer- en staalindustrie goed te keuren, heeft een negatief karakter. Een dergelijke onderneming heeft geen enkel belang bij de opschorting van zo een beschikking in kort geding, aangezien bij gebreke van een positieve beschikking van de Commissie houdende goedkeuring van de betrokken steun, het in artikel 4, sub c, EGKS-Verdrag geformuleerde verbod op de verlening van subsidies en steun van toepassing is.

Een dergelijke onderneming heeft er evenmin belang bij, dat in kort geding de heropening van de onderzoeksprocedure betreffende de betrokken steun wordt gelast, daar die heropening niet noodzakelijkerwijze ertoe zou leiden, dat de Commissie die positieve beschikking vaststelt zonder welke het de betrokken staat onmogelijk is, haar de steun uit te keren. Een dergelijke maatregel zou bovendien geen voorlopig karakter hebben, daar hij dezelfde gevolgen zou teweegbrengen als door het beroep ten principale worden beoogd, en op de beslissing in de hoofdzaak zou vooruitlopen.

Wanneer de betrokken steun verband houdt met een door de Commissie reeds goedgekeurde regeling inzake steun bij de definitieve sluiting van staalinstallaties, heeft ten slotte het toestaan van een voorlopige maatregel waarbij de Commissie wordt gelast, de betrokken Lid-Staat te verzoeken de uitbetaling van de steun bij sluiting aan de overige ondernemingen die deze steun hebben aangevraagd, op te schorten, slechts een schijnbaar nut, aangezien hierdoor niet wordt belet, dat de in beschikking nr. 3855/91 vastgestelde termijn waarbinnen de steun moet zijn uitbetaald, verstrijkt. Bovendien zou een dergelijke maatregel, bestaande in een bevel aan een Lid-Staat om de toepassing van een steunregeling waarvan de verenigbaarheid met het EGKS-Verdrag reeds is erkend, op te schorten, kennelijk buiten de aan de Commissie toegekende bevoegdheden vallen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Kort geding - Voorlopige maatregelen - Verzoek om afgifte van certificaten voor invoer van bananen in afwijking van voor lopend verkoopseizoen vastgesteld tariefcontingent - Noodzaak om door verordening nr. 404/93 gestelde grenzen in aanmerking te nemen - Afwijzing van verzoek van importeur van bananen vanuit Somalië, die in staat wordt geacht zijn traditionele importen te hervatten

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 2; verordening nr. 404/93 van de Raad, art. 30)

Samenvatting

In het kader van de beoordeling van de gegrondheid van een verzoek om maatregelen in kort geding, dat is ingediend door een onderneming die niet-traditionele ACS-bananen uit Somalië invoert, en waarmee wordt beoogd, dat buiten het voor het lopende verkoopseizoen vastgestelde tariefcontingent certificaten worden afgegeven voor de invoer van een hoeveelheid bananen uit derde landen of niet-traditionele ACS-bananen gelijk aan het verschil tussen de hoeveelheid Somalische bananen die deze onderneming in dat verkoopseizoen zal kunnen invoeren en de hoeveelheid die zij vóór het uitbreken van de Somalische burgeroorlog heeft ingevoerd, dient de rechter in kort geding niet enkel na te gaan, of aan de in artikel 104 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht geformuleerde voorwaarden is voldaan, doch dient hij zich tevens ervan te vergewissen, dat de betrokken maatregelen binnen de grenzen blijven die door verordening nr. 404/93 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector bananen, en in het bijzonder door artikel 30 ervan - betreffende de overgangsmaatregelen die nodig worden geacht om de overgang van de nationale regelingen naar de gemeenschappelijke ordening der markten te vergemakkelijken - zijn gesteld aan de mogelijkheid om af te wijken van de algemene regeling voor de afgifte van de certificaten.

In dit verband blijkt niet, dat het noodzakelijk is maatregelen te treffen om de huidige verdeling van de invoercertificaten voor het lopende verkoopseizoen te corrigeren, aangezien de voorspelde productie van een hoeveelheid Somalische bananen die toereikend is om de betrokken onderneming in staat te stellen, haar traditionele importen te hervatten, op het eerste gezicht de conclusie rechtvaardigt, dat de regeling inzake de gemeenschappelijke ordening der markten geen beperkingen lijkt te stellen aan de voor die onderneming bestaande mogelijkheid om in het kader van het tariefcontingent van verordening nr. 404/93 bananen uit Somalië in te voeren, en dat er, wat het lopende verkoopseizoen betreft, geen - door de overgang van de vóór de inwerkingtreding van verordening nr. 404/93 bestaande nationale regelingen naar de huidige regeling inzake de gemeenschappelijke marktordening veroorzaakte - moeilijkheden lijken te bestaan, waardoor de onderneming in haar voortbestaan wordt bedreigd.
Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 26 november 1996. - Hedwig Kuchlenz-Winter tegen Europees Parlement. - Beroep wegens nalaten - Gewezen ambtenaren - Sociale zekerheid - Ontvankelijkheid. - Zaak T-164/95.



Jurisprudentie 1996 bladzijde II-01593



Samenvatting



Trefwoorden

Beroep wegens nalaten - Opheffing van nalaten vóór instelling van beroep - Niet-ontvankelijkheid

(EG-Verdrag, art. 175)

Samenvatting

Aan de voorwaarden voor ontvankelijkheid van een beroep wegens nalaten, zoals bepaald door artikel 175 van het Verdrag, is niet voldaan wanneer de verwerende instelling, na tot handelen te zijn uitgenodigd, haar standpunt heeft bepaald na afloop van de in de tweede alinea van genoemd artikel bedoelde termijn van twee maanden, doch voordat het beroep werd ingesteld.

De omstandigheid dat die standpuntbepaling van de instelling de verzoeker niet tevreden stelt, is daarbij niet van belang. Artikel 175 ziet immers op nalaten in de vorm van het niet nemen van een besluit of het niet bepalen van een standpunt, en niet op het verrichten van een andere handeling dan de belanghebbenden wensten of noodzakelijk achtten.
Zaak T 11/95

BP Chemicals Ltd

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Interventie — Taalgebruik — Bijlagen in andere taal dan procestaai — Verzoek om vrijstelling van verplichting tot vertaling”

Beschikking van het Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid) van 26 juni 1996 II-601

Samenvatting van de beschikking

Procedure – Taalgebruik – Doel – Schriftelijke procedure – Verplichting voor andere partijen om vertaling in door verzoekster gekozen procestaai over te leggen van bijlagen bij hun memories – Afwijkingen – Voorwaarden

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 35)

Uit artikel 35, leden 2 en 3, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht blijkt enerzijds, dat verzoekster het recht heeft de proccstaal te kiezen, en anderzijds, dat alle bijlagen bij de memories van de andere partijen, intervenienten daaronder begrepen, in beginsel in de proccstaal moeten worden vertaald. Deze bepalingen beogen onder meer de bescherming van de positie van een partij die de wettigheid van een door de gemeenschapsinstellingen vastgestelde administratieve handeling wil betwisten, ongeacht welke taal de betrokken instelling in dit verband, met name tijdens de precontentieuze procedure, heeft gebruikt.

In die omstandigheden moet tijdens de schriftelijke behandeling voor het Gerecht strikt worden vastgehouden aan het gebruik van de door verzoekster gekozen procestaai, al kunnen voor de mondelinge behandeling andere overwegingen gelden. Slechts in uitzonderlijke omstandigheden kan krachtens artikel 35, lid 2, sub b, van het Reglement voor de procesvoering een afwijking worden toegestaan van de in artikel 35, lid 3, tweede alinea, geformuleerde regel, dat alle stukken en bijlagen die in een andere dan de procestaal zijn gesteld, vergezeld gaan van een vertaling in de procestaai.

Voor een dergelijke afwijking komt niet in aanmerking een interveniënte die tot staving van haar desbetreffend verzoek argumenten aanvoert waaruit niet kan worden geconcludeerd, dat zonder die afwijking haar rechten tijdens de schriftelijke behandeling zouden worden aangetast.
Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 24 maart 1997. - British Coal Corporation tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen. - Interventie - Vertrouwelijke behandeling. - Zaak T-367/94.



Jurisprudentie 1997 bladzijde II-00469



Samenvatting



Trefwoorden

Procedure - Maatregelen van instructie - Verzoek om overlegging van document - Afwijzing - Document irrelevant gelet op voorwerp van geding

('s Hofs Statuut-EGKS, art. 23; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 64, lid 3, sub d, en 65, sub b)

Samenvatting

Het belang bij de oplossing van het geschil dat een natuurlijke of rechtspersoon moet hebben om te kunnen interveniëren krachtens artikel 34 van 's Hofs Statuut-EGKS, dat ingevolge artikel 46 daarvan op het Gerecht van toepassing is, kan niet zijn gelegen in een indirect belang, betrekking hebbende op een vergelijkbare situatie, doch moet integendeel worden bepaald met inachtneming van het voorwerp van het geding, zoals dit is omschreven in de conclusies van partijen.

Wanneer in een bij de Commissie ingediende klacht enerzijds een kolenproducent schending van de artikelen 4, sub d, 65 en 66, lid 7, EGKS-Verdrag wordt verweten wegens de door hem geïnde royalty's, en anderzijds een afnemer van steenkool wordt beschuldigd van de toepassing van discriminerende prijzen in strijd met artikel 63 EGKS-Verdrag en de artikelen 85 en 86 EG-Verdrag, kan, aangezien de gelaakte praktijken niet alleen verschillend zijn, maar ook binnen een ander juridisch kader vallen, bijgevolg niet worden aangenomen, dat de rechtspersonen die rechtsopvolgers van de afnemer zijn, een rechtstreeks en daadwerkelijk belang hebben bij interventie in een door de producent ingesteld beroep strekkende tot nietigverklaring van de stilzwijgende weigering van de Commissie om de klacht af te wijzen.

De indiener van de klacht heeft daarentegen wel een rechtstreeks en daadwerkelijk belang bij de oplossing van het geschil en is daarom gerechtigd om te interveniëren, aangezien het beroep strekt tot nietigverklaring van een hem begunstigende beschikking.
Ordonnance du Tribunal de première instance (cinquème chambre) du 17 september 1998. - Eugénio Branco tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen. - Begroting van kosten. - Zaak T-271/94 (92).



Jurisprudentie 1998 bladzijde II-03761



Samenvatting



Trefwoorden

Procedure - Kosten - Begroting - Invorderbare kosten - Begrip - In aanmerking te nemen factoren - Reis- en verblijfkosten van anderen dan advocaten van partijen - Honoraria van econoom - Voorwaarden voor vergoeding

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 91, sub b, en 92, lid 1)

Samenvatting

Het staat niet aan de gemeenschapsrechter de honoraria vast te stellen die partijen aan hun eigen advocaten zijn verschuldigd, doch te bepalen tot welk bedrag deze honoraria kunnen worden teruggevorderd van de in de kosten verwezen partij. Omdat een tariefregeling in het gemeenschapsrecht ontbreekt, moet de rechter de gegevens van de zaak vrijelijk beoordelen, daarbij rekening houdend met het onderwerp en de aard van het geschil, het belang ervan vanuit het oogpunt van het gemeenschapsrecht, de moeilijkheid van de zaak, de hoeveelheid werk die de gemachtigden of de raadslieden aan de contentieuze procedure kunnen hebben gehad, en het economisch belang van het geschil voor de partijen.

De reis- en verblijfkosten van andere personen dan de advocaat van de betrokken verzoeker zijn alleen invorderbaar, indien hun aanwezigheid in verband met de procedure noodzakelijk was. De honoraria van een door de verzoeker ingehuurde econoom zijn uitsluitend invorderbaar, indien zijn hulp noodzakelijk was.

Daar de rechter bij de vaststelling van de invorderbare kosten rekening houdt met alle omstandigheden van de zaak tot aan het moment waarop hij vonnis wijst, behoeft niet afzonderlijk uitspraak te worden gedaan over de kosten die de partijen voor de procedure tot begroting van kosten hebben gemaakt.