ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 14 december 2006 – Gagliardi / BHIM – Norma Lebensmittelfilialbetrieb (MANŪ MANU MANU)

(Zaak T‑392/04)

„Gemeenschapsmerk – Oppositieprocedure – Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeld MANŪ MANU MANU – Ouder nationaal woordmerk MANOU – Weigering van inschrijving – Strekking en rectificatie van beslissing van kamer van beroep – Beperking van inschrijvingsaanvraag – Gedeeltelijke intrekking van oppositie – Procesbelang bij oppositie – Bewijs van gebruik van ouder merk – Omvang van bewijs van gebruik – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”

1. Gemeenschapsmerk – Beroepsprocedure (Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 43, lid 5, 62, lid 1, en 74, lid 1) (cf. punten 43‑51)

2. Gemeenschapsmerk – Opmerkingen van derden en oppositie – Onderzoek van oppositie – Bewijs van gebruik van ouder merk (Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 43, leden 2 en 3) (cf. punten 81‑94)

3. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten (Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 110‑127)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 15 juni 2004 (zaak R 154/2002-4) inzake een oppositieprocedure tussen Norma Lebensmittelfilialbetrieb GmbH & Co. KG en Salvatore Gagliardi

Gegevens betreffende de zaak

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Salvatore Gagliardi Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk MANŪ MANU MANU voor waren van de klassen 18, 24 en 25 – aanvraag nr. 1021690 Houder van het merk of teken op basis waarvan oppositie is ingesteld: Norma Lebensmittelfilialbetrieb GmbH & Co. KG Merk of teken op basis waarvan oppositie is ingesteld: Duits woordmerk MANOU voor waren van klasse 25 Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep en afwijzing van de inschrijvingsaanvraag





Dictum

1) De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 15 juni 2004 (zaak R 154/2002-4) wordt vernietigd voor zover daarbij de aanvraag tot inschrijving van het merk MANŪ MANU MANU wordt afgewezen enerzijds voor de waren „schoeisel” en „hoofddeksels” van klasse 25 en anderzijds voor de waren van de klassen 18 en 24.

2) Het beroep wordt voor het overige verworpen.

3) Het BHIM zal zijn eigen kosten dragen en een derde van verzoekers kosten.

4) Verzoeker, Salvatore Gagliardi, zal twee derde van zijn eigen kosten dragen.
Arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 22 februari 2006 – Nestlé / BHIM – Quick (QUICKY)

(Zaak T‑74/04)

„Gemeenschapsmerk – Oppositieprocedure – Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeld dat woordelement ,QUICKY’ bevat – Oudere communautaire, nationale en internationale beeldmerken die woordelement ,Quick’ bevatten – Oudere nationale en internationale woordmerken QUICK – Oudere nationale woordmerken QUICKIES – Verwarringsgevaar – Weigering van inschrijving – Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”

Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten (Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 56‑57)

Voorwerp

Beroep tot vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 17 december 2003 (zaak R 922/2001-2) inzake een oppositieprocedure tussen Société des produits Nestlé SA en Quick restaurants SA

Gegevens betreffende de zaak

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Société des produits Nestlé SA Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „QUICKY”, ingediend voor waren van de klassen 29, 30 en 32 – aanvraag nr. 467746 Houder van het merk of teken op basis waarvan oppositie is ingesteld: Quick restaurants SA Merk of teken op basis waarvan oppositie is ingesteld: nationale en internationale woord‑ en beeldmerken „QUICK” en „QUICKIES” Beslissing van de oppositieafdeling: weigering van inschrijving Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep





Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) Verzoekster wordt verwezen in alle kosten.
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Europese Unie – Instellingen – Recht van toegang van publiek tot documenten – Verordening nr. 1049/2001 – Uitzonderingen op recht van toegang tot documenten – Motiveringsplicht – Omvang (Art. 253 EG; verordening nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad) (cf. punten 48‑49)

2. Europese Unie – Instellingen – Recht van toegang van publiek tot documenten – Verordening nr. 1049/2001 – Uitzonderingen op recht van toegang tot documenten – Bescherming van persoonlijke levenssfeer en integriteit van individu – Omvang – Verplichting tot beoordeling in overeenstemming met Uniewetgeving betreffende bescherming van persoonsgegevens (Verordeningen nr. 45/2001 van het Europees parlement en de Raad, art. 1, lid 1, en 2, sub a en b, en nr. 1049/2001, art. 4, lid 1, sub b) (cf. punten 87‑89, 91, 95‑96, 102)

3. Handelingen van de instellingen – Motivering – Verplichting – Omvang – Motivering die in loop van geding wordt aangevoerd en niet in bestreden besluit is uiteengezet – Ontoelaatbaarheid (Art. 253 EG) (cf. punt 107)

Onderwerp

Voorwerp

Nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 10 februari 2004 waarbij verzoeker de toegang is geweigerd tot de reservelijst van het algemeen vergelijkend onderzoek A7/A6 COM/A/637 en tot de individuele besluiten houdende aanstelling van ambtenaren in rang A6, vanaf 5 oktober 1995

Dictum

Dictum

1) Het besluit van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 10 februari 2004 waarbij Gregorio Valero Jordana de toegang is geweigerd tot de reservelijst van algemeen vergelijkend onderzoek A7/A6 COM/A/637 en tot de individuele besluiten houdende benoeming van ambtenaren in rang A6, vanaf 5 oktober 1995, wordt nietig verklaard.

2) De Commissie zal haar eigen kosten dragen alsmede die van Valero Jordana.

3) Het Koninkrijk Zweden zal zijn eigen kosten dragen.

4) De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (EDPS) zal zijn eigen kosten dragen.

5) Het Koninkrijk Denemarken wordt in zaak T‑161/04 doorgehaald als interveniënt.

6) Het Koninkrijk Denemarken zal zijn eigen kosten dragen.

7) Valero Jordana, de Commissie, het Koninkrijk Zweden, en de EDPS zullen hun eigen kosten ter zake van de interventie van het Koninkrijk Denemarken dragen.
Aangezien de ondernemingen die in het kader van een procedure voor plaatsing van overheidsopdrachten een offerte indienen, niet individueel worden geraakt door het bestek en derhalve niet gerechtigd zijn krachtens artikel 230, vierde alinea, EG, een beroep tot nietigverklaring van dit bestek in te stellen, kan de Raad niet opwerpen dat dit bestek vatbaar zou zijn voor beroep door één van de inschrijvende ondernemingen, om zich te kanten tegen de betwisting van de wettigheid van dit document door deze onderneming en bij wege van incident, in een beroep tot nietigverklaring van het besluit waarbij die onderneming van de betrokken opdracht is uitgesloten.

Uit artikel 44, lid 1, sub c, juncto artikel 48, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht blijkt, dat het inleidend verzoekschrift het voorwerp van het geschil en een summiere uiteenzetting van de aangevoerde middelen dient te bevatten, en dat nieuwe middelen in de loop van het geding niet mogen worden voorgedragen, tenzij zij steunen op gegevens, rechtens of feitelijk, waarvan eerst in de loop van de behandeling is gebleken. Een middel dat een uitwerking is van een eerder in het inleidend verzoekschrift rechtstreeks of stilzwijgend opgeworpen middel en daarmee nauw verband houdt, moet evenwel ontvankelijk worden verklaard.

Dit is het geval voor een middel inzake schending van artikel 139, lid 1, van verordening nr. 2342/2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van het Financieel Reglement, volgens hetwelk bij de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de Europese Gemeenschappen de aanbestedende dienst een hem abnormaal laag voorkomende offerte pas mag afwijzen nadat hij de inschrijver in de gelegenheid heeft gesteld de kenmerken van zijn offerte te preciseren of toe te lichten, welk middel de verzoeker slechts in het stadium van de repliek uitdrukkelijk heeft opgeworpen, wanneer deze verzoeker in het stadium van zijn verzoekschrift de Raad uitdrukkelijk heeft verweten dat die zijn offerte zonder verder onderzoek heeft uitgesloten, en wel omdat die abnormaal laag was.

(cf. punten 87-90)
De gemeenschapsrechter stelt weliswaar in het algemeen een volledig onderzoek in naar de vraag of aan de voorwaarden voor toepassing van de mededingingsregels is voldaan, maar bij de toetsing van een ingewikkelde economische beoordeling door de Commissie dient hij zich te beperken tot de vraag of de procedurevoorschriften en de motiveringsregels in acht zijn genomen, of de feiten juist zijn weergegeven en of er sprake is van een kennelijk onjuiste beoordeling dan wel van misbruik van bevoegdheid.

Voor zover een beschikking van de Commissie het resultaat is van ingewikkelde technische beoordelingen, zijn deze in beginsel eveneens slechts onderworpen aan een beperkte rechterlijke toetsing, waarbij de gemeenschapsrechter zijn beoordeling van de feiten niet in de plaats van die van de Commissie kan stellen.

Dat de gemeenschapsrechter de beoordelingsmarge van de Commissie in economische of technische kwesties erkent, neemt echter niet weg dat hij de interpretatie van de Commissie van gegevens van die aard mag toetsen. Met name dient de gemeenschapsrechter immers niet enkel de materiële juistheid van de aangevoerde bewijselementen en de betrouwbaarheid en samenhang ervan te controleren, maar hij moet ook controleren of die elementen het relevante feitenkader vormen voor de beoordeling van een complexe toestand, en of zij de daaruit getrokken conclusies kunnen dragen.

(cf. punten 87-89, 379, 482, 564)
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Gemeenschapsmerk

–

Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk

–

Relatieve weigeringsgronden

–

Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten (Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 47‑65)

Onderwerp

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 18 oktober 2004 (zaak R 542/2002‑2) inzake een oppositieprocedure tussen Merant GmbH en Focus Magazin Verlag GmbH

Gegevens betreffende de zaak

>lt>1

Dictum

Dictum

1) De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 18 oktober 2004 (zaak R 542/2002‑2) wordt vernietigd.

2) Het BHIM zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van verzoekster, Merant GmbH.

3) Interveniënte, Focus Magazin Verlag GmbH, zal haar eigen kosten dragen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Gemeenschapsmerk – Procedurevoorschriften

(Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 81, lid 4)

2. Gemeenschapsmerk – Procedurevoorschriften

(Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 81, lid 4)

Samenvatting

1. Blijkens de formulering van artikel 81, lid 4, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk beschikt de kamer van beroep over een ruime beoordelingsvrijheid inzake de verdeling van de procedurekosten in het kader van een afdoening zonder beslissing. In dergelijke omstandigheden mag de gemeenschapsrechter zijn beoordeling niet in de plaats stellen van die van de kamer van beroep. Niettemin dient hij na te gaan of de kamer van beroep, gelet op de overwegingen die tot haar oordeel hebben kunnen leiden, de grenzen van haar beoordelingsvrijheid niet heeft overschreden en niet op kennelijk onjuiste wijze van deze vrijheid gebruik heeft gemaakt.

(cf. punt 18)

2. Aangezien parallelle oppositieprocedures berusten op andere feiten, moet bij de beoordeling van het gevaar voor verwarring van de conflicterende merken in elk van deze procedures rekening worden gehouden met alle elementen, feitelijk en rechtens, die partijen in elke procedure aanvoeren. In deze omstandigheden kan op basis van de toewijzing van een oppositie, waardoor de parallelle procedures weliswaar zonder voorwerp raken, geenszins worden vastgesteld welke partij in deze parallelle procedures in het ongelijk zou zijn gesteld. De vaststelling van de verliezende partij in een bepaalde procedure mag immers alleen berusten op het voorwerp en het feitelijke en juridische kader van die procedure, zoals bepaald door de vorderingen van partijen. Bovendien vloeit uit de beslissing tot toewijzing van een van de tegen deze aanvraag ingestelde opposities geenszins automatisch voort dat de aanvrager van het geweigerde merk op basis van artikel 81, lid 4, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk wordt verwezen in de kosten van alle eventuele parallelle procedures.

(cf. punten 21‑23)
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Gemeenschapsmerk

–

Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk

–

Relatieve weigeringsgronden

–

Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten (Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 56‑57)

Onderwerp

Voorwerp

Beroep tot vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 17 december 2003 (zaak R 922/2001-2) inzake een oppositieprocedure tussen Société des produits Nestlé SA en Quick restaurants SA

Gegevens betreffende de zaak

>lt>2

Dictum

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) Verzoekster wordt verwezen in alle kosten.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten

(Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b)

Samenvatting

Bij de gemiddelde consument in Spanje, Frankrijk, Italië, Oostenrijk, Portugal en de Benelux-landen bestaat er geen gevaar voor verwarring van het woordteken ECHINAID, waarvan de inschrijving als gemeenschapsmerk is aangevraagd voor „vitaminen, voedingssupplementen, plantenpreparaten, medische en farmaceutische preparaten” van klasse 5 in de zin van de Overeenkomst van Nice, met het woordmerk ECHINACIN, dat eerder als internationaal merk met werking in Spanje, Frankrijk, Italië, Oostenrijk, Portugal en de Benelux-landen werd ingeschreven voor „chemische farmaceutische producten” van dezelfde klasse. De betrokken gemiddelde consument beschouwt het voorvoegsel „echin-” of „echina‑” immers als een verwijzing naar de samenstelling van het product en niet als een aanduiding van de commerciële herkomst ervan, aangezien het woord „echinacea” de Latijnse wetenschappelijke term is voor een plant die voor farmaceutische producten en fytotherapie wordt gebruikt. Bovendien moeten de respectieve achtervoegsels van de conflicterende tekens, te weten „-id” en „-cin”, worden beschouwd als de onderscheidende en dominerende bestanddelen die de aandacht van de consument trekken.

In dit verband moet de globale beoordeling van het verwarringsgevaar objectief gebeuren en deze mag niet worden beïnvloed door overwegingen die geen verband houden met de commerciële herkomst van de betrokken waar, zoals de eventuele schadelijke gevolgen van onjuist gebruik van een farmaceutisch product. Deze eventuele gevolgen zijn immers te wijten aan de mogelijke verwarring bij de consument met betrekking tot de identiteit of de kenmerken van de betrokken waar, en niet met betrekking tot de commerciële herkomst ervan in de zin van de weigeringsgrond van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94. Bovendien worden de consumenten met betrekking tot farmaceutische producten bij hun keuze bijgestaan door hooggekwalificeerde vakmensen, terwijl met betrekking tot fytotherapeutische producten de consumenten worden geacht redelijk geïnformeerd, oplettend en omzichtig te zijn, en ook vertrouwd te zijn met het gebruik van producten waarvan het merk het voorvoegsel „echina-” bevat, zodat het eventuele gevaar dat de onjuiste keuze, en vervolgens het onjuiste gebruik van een product bepaalde schadelijke gevolgen met zich mee brengen, wordt geneutraliseerd door de kennis en de oplettendheid die bij de betrokken gemiddelde consumenten in grote mate aanwezig zijn.

(cf. punten 31‑33, 45, 55)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Gemeenschapsmerk – Opmerkingen van derden en oppositie – Onderzoek van oppositie – Op opposant rustende verplichting om duidelijk te maken om welk ouder merk het gaat – Omvang – Verplichting om ouder merk af te beelden – Geen

(Verordening nr. 2868/95 van de Commissie, art. 1, regels 15, lid 2, sub b‑vi, en 18, lid 1)

Samenvatting

Regel 18, lid 1, van verordening nr. 2868/95 tot uitvoering van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk bepaalt: „indien uit [het] [oppositie]bezwaarschrift niet duidelijk blijkt tegen welke aanvrage de oppositie is gericht of op grond van welk ouder merk of ouder recht oppositie wordt ingesteld, verklaart het bureau de oppositie niet-ontvankelijk tenzij die gebreken vóór het verstrijken van de oppositietermijn zijn verholpen”.

Deze regel moet aldus worden uitgelegd dat daarbij de verplichting wordt opgelegd om, vóór het verstrijken van de oppositietermijn, voldoende duidelijk te maken op welk ouder merk de oppositie berust, zodat het kan worden geïdentificeerd. In dat verband is de vermelding van het inschrijvingsnummer van het betrokken merk en van de lidstaat van inschrijving ervan een duidelijke vermelding in de zin van de aangehaalde bepaling.

Daarentegen kan uit regel 15, lid 2, sub b‑vi, van de uitvoeringsverordening, waarin het gaat over de inhoud van het oppositiebezwaarschrift, niet worden afgeleid dat er in het kader van regel 18, lid 1, van die verordening een verplichting bestaat om het oudere merk af te beelden.

(cf. punten 42, 46‑47, 49)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Ambtenaren – Bezoldiging – Ontheemdingstoelage – Voorwaarden voor toekenning – Diensten, verricht voor andere staat of internationale organisatie – Begrip „diensten, verricht voor andere staat” – Persoon van permanente vertegenwoordiging van lidstaat bij Europese Unie – Daaronder begrepen

(Ambtenarenstatuut, bijlage VII, art. 4, lid 1, sub a)

2. Gemeenschapsrecht – Uitlegging – Beginselen – Autonome uitlegging – Grenzen – Verwijzing, in bepaalde gevallen, naar recht van lidstaten

Samenvatting

1. De reden voor de uitzondering inzake de toekenning van de ontheemdingstoelage, bedoeld in artikel 4, lid 1, sub a, tweede streepje, laatste volzin, van bijlage VII bij het Statuut, ten gunste van ambtenaren die gedurende de referentieperiode van vijf jaar welke eindigt zes maanden vóór hun indiensttreding, diensten voor een andere staat of een internationale organisatie hebben verricht, is dat deze ambtenaren in die omstandigheden niet kunnen worden geacht een duurzame band met het land van de standplaats te hebben gevestigd wegens het tijdelijke karakter van hun detachering in dit land.

Het in deze bepaling gehanteerde begrip ‚staat’ doelt slechts op de staat als rechtspersoon en enig volkenrechtelijk rechtssubject, alsook op de regeringsorganen ervan. Het volstaat dat een persoon zijn beroepsbezigheid uitoefent voor een lichaam dat deel uitmaakt van de staat, zoals een permanente vertegenwoordiging bij de Europese Unie, om hem volledig onder de uitzondering bedoeld in artikel 4, lid 1, sub a, van bijlage VII bij het Statuut te doen vallen, ongeacht de bijzondere en specifieke werkzaamheden die hij binnen dit lichaam heeft uitgeoefend.

(cf. punten 28‑29, 42)

2. Uit de eisen van zowel de eenvormige toepassing van het gemeenschapsrecht als het gelijkheidsbeginsel vloeit voort dat het in de regel noodzakelijk is dat de termen van een gemeenschapsrechtelijke bepaling die voor de vaststelling van de betekenis en de draagwijdte ervan niet uitdrukkelijk naar het recht van de lidstaten verwijst, in de gehele Gemeenschap autonoom en op eenvormige wijze worden uitgelegd, rekening houdend met de context van de bepaling en met het doel van de betrokken regeling. Waar een uitdrukkelijke verwijzing ontbreekt, kan de toepassing van het gemeenschapsrecht evenwel in voorkomend geval een verwijzing naar het recht van de lidstaten impliceren, wanneer de gemeenschapsrechter noch in het gemeenschapsrecht noch in de algemene beginselen daarvan iets vindt dat hem in staat stelt, de inhoud en draagwijdte van een gemeenschapsbepaling door autonome uitlegging te preciseren.

(cf. punt 40)
425

Meer bepaald wordt, van de punten die de Commissie in haar verweerschrift noemt, enkel in punt 60 van de mededeling van punten van bezwaar het begrip „leidinggevende” rol („leader” in de Engelse versie en „führende Rolle” in Duitse versie van die mededeling) ten aanzien van Hoechst genoemd. De desbetreffende zin luidt in haar geheel als volgt: „Hoechst was tezamen met Daicel de leidinggevende onderneming bij de gezamenlijke bijeenkomsten die met de vier Japanse producenten werden gehouden.” In punt 64 van de mededeling van punten van bezwaar is een vergelijkbare zin ten aanzien van Daicel opgenomen („[Daicel] […] was tezamen met Hoechst de leidinggevende onderneming bij de gezamenlijke bijeenkomsten”). De hiervóór uit punt 60 van de mededeling van punten van bezwaar aangehaalde zin kan echter betekenen dat Hoechst een bijzondere rol vervulde bij het houden van de gezamenlijke bijeenkomsten — zoals overigens blijkt uit de andere in datzelfde punt opgenomen elementen die betrekking hebben op de eigenlijke organisatie van deze bijeenkomsten — zonder dat evenwel duidelijk wordt gemaakt dat Hoechst een „leidinggevende rol bij de inbreuk”, in de zin van de richtsnoeren, speelde. Deze uitlegging wordt gestaafd door het feit dat de Commissie de in het kader van de beschikking gebruikte bewoordingen heeft gewijzigd. Zo schrijft de Commissie in punt 92 van de beschikking: „Hoechst was tezamen met Daicel verantwoordelijk voor het beleggen en voorzitten van de gezamenlijke bijeenkomsten.” Diezelfde wijziging is ook ten aanzien van Daicel doorgevoerd, daar de Commissie in de beschikking aangeeft: „Daicel was tezamen met Hoechst verantwoordelijk voor het beleggen en voorzitten van de gezamenlijke bijeenkomsten” (punt 89). Daar waar de Commissie bovendien in de beschikking preciseert dat Hoechst, tezamen met Daicel, verantwoordelijk was voor het „beleggen” van de gezamenlijke bijeenkomsten, lijkt deze functie in de mededeling van punten van bezwaar eerder enkel aan Daicel te zijn toebedeeld, zoals volgt uit punt 64 van deze mededeling, dat als volgt is verwoord: „[Daicel] organiseerde de voorbereidende bijeenkomsten, was verantwoordelijk voor het beleggen van de gezamenlijke bijeenkomsten en was de leidinggevende onderneming bij de gezamenlijke bijeenkomsten, tezamen met Hoechst.”