ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 11 juli 2007 – Mülhens / BHIM – Conceria Toska (TOSKA)

(Zaak T‑263/03)

„Gemeenschapsmerk – Oppositieprocedure – Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord TOSKA – Ouder nationaal woordmerk TOSCA – Relatieve weigeringsgronden – Algemeen bekend merk in zin van artikel 6bis van Verdrag van Parijs – Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 – Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 40/94”

1. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door houder van ouder gelijk of overeenstemmend merk dat in lidstaat algemeen bekend is (Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punt 28)

2. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door houder van ouder gelijk of overeenstemmend merk dat in lidstaat algemeen bekend is (Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 8, lid 5) (cf. punten 50‑52)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 13 mei 2003 (zaak R 369/2002-2) inzake een oppositieprocedure tussen Mülhens GmbH & Co. KG en Conceria Toska Srl

Gegevens betreffende de zaak

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Conceria Toska Srl Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „TOSKA” voor waren van klasse 18 – aanvraag nr. 743427 Houder van het merk of teken op basis waarvan oppositie is ingesteld: Mühlens GmbH & Co. KG Merk of teken op basis waarvan oppositie is ingesteld: Duits woordmerk „TOSCA” voor parfumerieartikelen Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep





Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.
Volgens artikel 74, lid 2, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk hoeft het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) geen rekening te houden met feiten en bewijsmiddelen die de partijen niet tijdig hebben aangevoerd.

Daaruit volgt dat de partijen, in de regel en behoudens andersluidende bepaling, nog feiten en bewijsmiddelen kunnen aanvoeren na afloop van de termijnen waarbinnen deze feiten en bewijsmiddelen moeten worden aangevoerd krachtens de bepalingen van deze verordening, en dat het het Bureau niet verboden is, rekening te houden met niet tijdig aangevoerde feiten of overgelegde bewijzen. Evenwel kan een partij die feiten of bewijsmiddelen niet tijdig aanvoert, op grond van die bepaling er niet onvoorwaardelijk aanspraak op maken dat het Bureau met deze feiten of bewijsmiddelen rekening houdt. Aangezien artikel 74, lid 2, van deze verordening preciseert dat het Bureau in een dergelijk geval geen rekening „hoeft” te houden met dergelijke feiten en bewijsmiddelen, beschikt het Bureau immers over een ruime beoordelingsvrijheid om te beslissen of het daarmee rekening houdt, op voorwaarde dat het zijn beslissing op dat punt motiveert.

Wanneer het Bureau uitspraak moet doen in het kader van een oppositieprocedure, kan er met name gegronde reden zijn om met niet tijdig aangevoerde feiten en bewijsmiddelen rekening te houden wanneer het Bureau van oordeel is dat deze gegevens prima facie werkelijk relevant kunnen zijn voor de uitkomst van de bij hem ingestelde oppositieprocedure en dat bovendien het stadium van de procedure en de omstandigheden waarin deze gegevens niet tijdig zijn aangevoerd, niet eraan in de weg staan dat er rekening mee wordt gehouden.

De toepassing van bovengenoemde beginselen dient in beginsel niet te worden beperkt naar gelang van de aard van de betrokken feiten en bewijsmiddelen, aangezien artikel 74, lid 2, van deze verordening niet een dergelijke beperking stelt. De aard van de betrokken feiten en bewijsmiddelen is evenwel een element waarmee het Bureau rekening kan houden bij de uitoefening van de beoordelingsvrijheid die hem door deze bepaling wordt verleend.

(cf. punten 40-43)
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Gemeenschapsmerk

–

Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk

–

Relatieve weigeringsgronden

–

Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten (Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punt 71)

Onderwerp

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 7 april 2003 (zaak R 998/2001-1) inzake een oppositieprocedure tussen Miguel Torres, SA, en Bodegas Muga, SA

Gegevens betreffende de zaak

>lt>2

Dictum

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) Verzoekster wordt verwezen in de kosten van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

3) Interveniënte zal haar eigen kosten dragen.
Hoewel volgens vaste rechtspraak op het gebied van de beoordeling van de overeenstemming van merken in de zin van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk, het publiek over het algemeen een beschrijvend bestanddeel van een samengesteld merk niet als het onderscheidende en dominerende bestanddeel van de door dit merk opgeroepen totaalindruk zal beschouwen, impliceert het geringe onderscheidend vermogen van een bestanddeel van een samengesteld merk niet noodzakelijkerwijs dat dit geen dominant bestanddeel kan vormen wanneer het, met name wegens de positie ervan in het teken of wegens de omvang ervan, onmiddellijk wordt waargenomen door de consument en bij deze in herinnering blijft Aangezien de vergelijking tussen de merken dient te berusten op de totaalindruk die deze oproepen, en daarbij met name rekening moet worden gehouden met het onderscheidend vermogen van de bestanddelen ervan met betrekking tot de betrokken waren of diensten, volstaat voor overeenstemming van de merken echter niet, dat een sterke visuele indruk makend bestanddeel van een samengesteld teken gelijk is aan of overeenstemt met het enige bestanddeel van het andere teken. Daarentegen moet overeenstemming worden aangenomen wanneer de door een samengesteld merk opgeroepen totaalindruk door één van de bestanddelen ervan zodanig wordt gedomineerd, dat de andere bestanddelen van dit merk verwaarloosbaar lijken bij het beeld van dit merk dat bij het relevante publiek in herinnering blijft, gelet op de aangeduide waren of diensten.

(cf. punten 32-33)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Absolute weigeringsgronden – Merken uitsluitend bestaande uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van kenmerken van waar – Teken dat geschikt is voor aanduiding van bestemming van betrokken waren – Woordteken „NURSERYROOM”

(Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 7, lid 1, sub c)

Samenvatting

Kan voor de gemiddelde Engelstalige consument dienen tot aanduiding, in de zin van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk, van de bestemming van de waren waarop de merkaanvraag betrekking heeft, en, bij uitbreiding, van de categorie eindgebruikers, te weten baby’s en kleuters, het woordteken NURSERYROOM, waarvan de inschrijving is aangevraagd voor waren die behoren tot de klassen 16, 18, 21, 25 en 28 in de zin van de Overeenkomst van Nice en die bestaan uit boeken, schrijfbehoeften, kaarten, luiertassen, borden en kopjes, hoeden, laarsjes, babykleding, schoenen, babyuitzet, pluchen speelgoed en mobielen.

De eerste betekenis van het betrokken teken duidt ontegenzeglijk de plaats aan waar de genoemde categorie van personen kan worden ondergebracht. Deze betekenis moet evenwel worden onderzocht met betrekking tot de in de merkaanvraag opgegeven waren. Vanuit dit oogpunt is het betrokken woordteken volkomen geschikt om waren aan te duiden die in een nursery, en dus voor baby’s of kleuters, kunnen worden gebruikt. Daar de betrokken waren allemaal – exclusief of potentieel – voor deze gebruikers zijn bestemd, zal het relevante publiek moeiteloos een rechtstreeks en concreet verband leggen tussen het teken en de betrokken waren.

(cf. punten 23, 25)
Zaak T‑164/02

Kaul GmbH

tegen

Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

„Gemeenschapsmerk – Oppositieprocedure – Aanvraag tot inschrijving van woordmerk ARCOL als gemeenschapsmerk – Ouder communautair woordmerk CAPOL – Omvang van onderzoek door kamer van beroep – Beoordeling van voor kamer van beroep aangedragen gegevens”

Arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 10 november 2004

Samenvatting van het arrest

Gemeenschapsmerk – Beroepsprocedure – Beroep tegen beslissing van oppositieafdeling van Bureau – Onderzoek door kamer van beroep – Omvang

(Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 74)

Uit de functionele continuïteit tussen de instanties van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) vloeit voort dat, binnen de grenzen van artikel 74, lid 1, in fine, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk, betreffende de relatieve weigeringsgronden, de kamer van beroep haar beslissing moet baseren op alle gegevens, feitelijk en rechtens, die de betrokken partij in de procedure voor de instantie die in eerste aanleg uitspraak heeft gedaan, of, onder voorbehoud van het in lid 2 van dit artikel bepaalde, betreffende niet tijdig aangevoerde feiten en bewijsmiddelen, in de beroepsprocedure heeft aangedragen.

De functionele continuïteit tussen de verschillende instanties van het Bureau heeft dus niet tot gevolg dat een partij die bepaalde gegevens, feitelijk of rechtens, niet binnen de termijnen gesteld door de instantie die in eerste aanleg uitspraak doet, voor deze instantie heeft aangedragen, zich volgens artikel 74, lid 2, van verordening nr. 40/94 voor de kamer van beroep niet op deze gegevens kan beroepen. De functionele continuïteit heeft daarentegen wel tot gevolg dat een dergelijke partij zich voor de kamer van beroep op deze gegevens kan beroepen, mits voor deze instantie het bepaalde in artikel 74, lid 2, van deze verordening in acht wordt genomen.

(cf. punt 29)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Economische en sociale samenhang – Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling – Toekenning van communautaire financiële bijstand – Vaststelling van juridisch en financieel kader van bijstand in communautaire toekenningsbeschikking – Overschrijding van aanvankelijk voorziene uitgaven door begunstigde – Geen invloed op vaststelling van bedrag van bijstand

(Verordening nr. 1787/84 van de Raad)

2. Economische en sociale samenhang – Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling – Toekenning van communautaire financiële bijstand – Gewijzigde toerekening van overheidsuitgaven voor projecten waarvoor bijstand is verleend – Niet aan Commissie meegedeelde wijziging – Beschikking van Commissie niet aangepast aan deze wijziging – Schending van vertrouwensbeginsel – Geen

(Verordening nr. 1787/84 van de Raad)

Samenvatting

1. Aangezien de beschikking van de Commissie houdende afsluiting van een ten laste van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling toegekende communautaire financiële bijstand en houdende stilzwijgende afwijzing van een verzoek om herziening van de afrekening met betrekking tot een andere ten laste van dit fonds toegekende communautaire financiële bijstand strookt met het beginsel, dat het juridische en financiële kader van elke bijstand strikt wordt afgebakend door de beschikking houdende toekenning van de bijstand, heeft de Commissie terecht slechts het in deze beschikking genoemde bedrag betaald, ondanks het feit dat de totale overheidsuitgaven hoger bleken dan aanvankelijk was voorzien.

(cf. punten 46, 50)

2. Wanneer in het kader van een ten laste van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling toegekende communautaire financiële bijstand niet is aangetoond, dat de bevoegde nationale autoriteiten de Commissie tijdig en met de nauwkeurigheid die deze van de begunstigden van dergelijke bijstand mag verwachten, in kennis hebben gesteld van de wijzigingen in de gefinancierde projecten, kan het feit dat de Commissie geen bezwaren jegens deze wijzigingen heeft geuit, niet aldus worden opgevat dat zij ermee heeft ingestemd dat bepaalde overheidsuitgaven worden toegerekend aan een ander project dan aanvankelijk was voorzien.

Ter betwisting van de rechtmatigheid van de beschikking houdende afsluiting van de bijstand, waarbij het verzoek om herziening van de afrekening met betrekking tot de bijstand stilzwijgend is afgewezen, kan de begunstigde zich dus niet op het vertrouwensbeginsel beroepen, omdat dit beginsel slechts kan worden ingeroepen door een marktdeelnemer bij wie een instelling gegronde verwachtingen heeft gewekt.

(cf. punten 62, 64)
Samenvatting (ambtenarenzaken)



Samenvatting (ambtenarenzaken)

Samenvatting

Ambtenaren – Beroep – Bezwarend besluit – Begrip – Maatregel van interne organisatie van diensten – Daarvan uitgesloten – Uitzonderingen

(Ambtenarenstatuut, art. 90, lid 2, en 91, lid 1)

Het bestaan van een bezwarend besluit in de zin van de artikelen 90, lid 2, en 91, lid 1, van het Statuut is een onmisbare voorwaarde voor de ontvankelijkheid van beroepen van ambtenaren tegen de instelling waartoe zij behoren.

Een besluit is slechts bezwarend, indien het de rechtspositie van een ambtenaar rechtstreeks ongunstig kan beïnvloeden en aldus verder gaat dan eenvoudige maatregelen tot interne organisatie van de dienst, die geen afbreuk doen aan de statutaire positie van de betrokken ambtenaar of aan het beginsel van overeenstemming tussen de rang van ambtenaren en het ambt waarin zij zijn tewerkgesteld. Een dergelijke handeling valt binnen de discretionaire bevoegdheid waarover een administratie bij de verdeling van de werkzaamheden over haar personeelsleden beschikt. Bepaalde besluiten, ook indien zij de belangen of de rang van de ambtenaar onverlet laten, kunnen niettemin als bezwarend worden beschouwd wanneer zij ongunstige gevolgen hebben voor zijn immateriële belangen of zijn toekomstperspectieven.

Alleen bijzondere omstandigheden die aanleiding zijn geweest voor maatregelen op het gebied van de interne organisatie kunnen een beroep tegen die maatregelen ontvankelijk maken. Dit kan het geval zijn wanneer het betrokken besluit het karakter van een verkapte sanctie heeft, blijk geeft van een wil om de betrokken ambtenaar te discrimineren of gebrekkig is wegens misbruik van bevoegdheid.

(cf. punten 21‑23)

Referentie: Gerecht 13 juli 1993, Moat/Commissie, T‑20/92, Jurispr. blz. II‑799, punt 39; Gerecht 6 juli 1995, Ojha/Commissie, T‑36/93, JurAmbt. blz. I‑A‑161 en II‑497, punten 41 en 42; Gerecht 28 mei 1998, W/Commissie, T‑78/96 en T‑170/96, JurAmbt. blz. I‑A‑239 en II‑745, punt 45; Gerecht 7 juli 1998, Moncada/Commissie, T‑178/97, Jurispr. blz. I‑A‑339 en II‑989, punt 33; Gerecht 23 november 1999, Sabbioni/Commissie, T‑129/98, JurAmbt. blz. I‑A‑223 en II‑1139, punt 45
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk — Absolute weigeringsgronden — Merken zonder onderscheidend vermogen — Driedimensionaal merk — Vorm van fles voor verpakking van in merkaanvraag bedoelde waren — (Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 7, lid 1, sub b)

Samenvatting

Een driedimensionaal teken, bestaande in de vorm van een cilindrische fles die verschillende presentatie-elementen bevat, waarvan de inschrijving wordt gevraagd voor " mineraalwater, spuitwater, bronwater, gearomatiseerd water en met name gearomatiseerde dranken op basis van mineraalwater en vruchten of vruchtenextracten, vruchtendranken, vruchtensappen, nectars, limonades, sodawater en meer in het algemeen allerlei alcoholvrije dranken" behorende tot klasse 32 van de Overeenkomst van Nice, heeft een onderscheidend vermogen in de zin van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr 40/94 inzake het gemeenschapsmerk, wanneer de combinatie van deze elementen werkelijk specifiek is en niet als alledaags kan worden aangemerkt, zodat de betrokken fles dus een bijzonder uiterlijk wordt verleend dat, mede gelet op het esthetisch resultaat van het totaal, de aandacht van het in aanmerking komende publiek trekt en dit publiek, ontvankelijk geworden voor de verpakking van de betrokken waren, in staat stelt, de in de inschrijvingsaanvraag bedoelde waren te onderscheiden van waren met een andere commerciële herkomst.

cf. punten 41, 43
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Niet-contractuele aansprakelijkheid – Voorwaarden – Onrechtmatigheid – Schade – Causaal verband

(Art. 288, tweede alinea, EG)

2. Niet-contractuele aansprakelijkheid – Schade

(Art. 288, tweede alinea, EG)

Samenvatting

1. Voor de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap als bedoeld in artikel 288, tweede alinea, EG moeten een aantal voorwaarden zijn vervuld, te weten: onrechtmatigheid van de aan de instellingen verweten gedraging, bestaan van schade en een causaal verband tussen de gestelde gedraging en de gestelde schade. Aangezien deze drie voorwaarden voor aansprakelijkstelling cumulatief zijn, volstaat het voor afwijzing van een schadevordering dat aan een van die voorwaarden niet is voldaan.

Er is sprake van een causaal verband in de zin van artikel 288, tweede alinea, EG wanneer er een rechtstreeks oorzakelijk verband bestaat tussen de fout van de betrokken instelling en de gestelde schade, van welk verband de verzoekende partij het bewijs moet leveren. De Gemeenschap kan slechts aansprakelijk zijn voor schade die een voldoende rechtstreeks gevolg is van de onrechtmatige gedraging van de betrokken instelling. Om elke aansprakelijkheid van de Gemeenschap uit te sluiten dient het Gerecht met name te onderzoeken of de moeilijkheden die een verzoeker op de markt ondervond, niet juist hun oorzaak vonden in de gestelde onrechtmatigheden.

(cf. punten 26‑27, 37)

2. De door de partijen met betrekking tot de procedure in rechte gemaakte kosten kunnen als zodanig in geen geval als een van de proceskosten onderscheiden schadepost worden aangemerkt. Daarbij komt dat, ook al wordt vóór de fase in rechte over het algemeen heel wat juridisch werk verricht, dit niet wegneemt dat met „procedure” in artikel 91 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht alleen de procedure voor het Gerecht – met uitsluiting van de precontentieuze fase – wordt bedoeld. Dergelijke kosten aanmerken als schade die in het kader van een beroep tot schadevergoeding kan worden vergoed, zou in strijd zijn met de regel dat de kosten die zijn gemaakt tijdens de fase die voorafgaat aan de procedure in rechte, niet voor vergoeding in aanmerking komen.

(cf. punt 69)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Algemene en slotbepalingen — Bevoegdheid van lidstaten tot vaststelling van maatregelen die nationale veiligheid beogen te verzekeren — Productie van en handel in wapens — Aantasting van mededinging op markt van producten voor niet specifiek militair gebruik — Specifieke procedure van artikel 298 EG — Bevoegdheid van Commissie — Grenzen — (Art. 86, lid 3, EG, 88 EG, 296, lid 1, sub b, EG en 298 EG)

2. Beroep wegens nalaten — Opheffing van nalaten vóór instelling van beroep — Niet-ontvankelijkheid — (Art. 232 EG en 233, eerste alinea, EG)

Samenvatting

1. De bij artikel 296, lid 1, sub b, EG ingevoerde regeling wil de handelingsvrijheid van de lidstaten in stand houden op een aantal gebieden die te maken hebben met de nationale defensie en veiligheid. Het heeft voor de daarin bedoelde activiteiten en onder de daarin geformuleerde voorwaarden een algemene strekking die van invloed kan zijn op alle gemeenrechtelijke bepalingen van het Verdrag, met name de mededingingsbepalingen, en verleent de lidstaten een bijzonder ruime discretionaire bevoegdheid bij de beoordeling van de behoeften die met de bescherming van de wezenlijke belangen van hun veiligheid verband houden. De door hen vast te stellen maatregelen mogen evenwel de mededingingsverhoudingen op de gemeenschappelijke markt niet wijzigen voor " producten die niet bestemd zijn voor specifiek militaire doeleinden" .

Wanneer een lidstaat ten gunste van activiteiten inzake productie van en handel in militaire wapens, die als zodanig door de Raad zijn geïdentificeerd, een steunmaatregel vaststelt op basis van overwegingen die verband houden met de noodzaak om de wezenlijke belangen van zijn nationale veiligheid te beschermen, zijn derhalve de mededingingsregels niet van toepassing op een dergelijke steunmaatregel, zodat de Commissie de onderzoeksprocedure van artikel 88 EG niet kan inleiden. Indien de Commissie meent dat de betrokken maatregel mededingingsverstoringen kan veroorzaken, stelt zij tezamen met de betrokken lidstaat een bilateraal onderzoek in, zonder dat zij tot laatstgenoemde een eindbeschikking of -richtlijn kan richten, maar met de mogelijkheid om rechtstreeks bij het Hof een beroep wegens niet-nakoming in te stellen, indien volgens haar een lidstaat misbruik maakt van de in artikel 296 EG bedoelde bevoegdheid.

cf. punten 58-59, 63-64, 74

2. Een beroep wegens nalaten is niet-ontvankelijk wanneer de Commissie vóór de instelling van het beroep haar standpunt heeft bepaald in de zin van artikel 232 EG. Een arrest waarbij, in een dergelijke situatie, het nalaten van de instelling zou worden vastgesteld, zou immers niet tot de in artikel 233, eerste alinea, EG bedoelde uitvoeringsmaatregelen kunnen leiden.

cf. punt 92
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Procedure - Indiening van vordering bij Gerecht op basis van arbitragebeding - Veroordeling van Commissie tot betaling van deel van saldo dat verschuldigd is op grond van contract betreffende bouwwerkzaamheden, vermeerderd met moratoire interessen

(Art. 238 EG)

Samenvatting

$$Wanneer de Commissie veroordeeld is om moratoire interessen te betalen over een bedrag dat verschuldigd is op grond van een overeenkomst ten aanzien waarvan het Gerecht bevoegd is verklaard op basis van een arbitragebeding en de interessen betrekking hebben op een periode vóór 1 januari 1999, kan de rentevoet van deze interessen voor de periode vóór 1999 worden bepaald op 8 % per jaar, en met ingang van 1999 kan zij worden berekend op basis van het rentepercentage voor de voornaamste herfinancieringstransacties, dat door de Europese Centrale Bank voor de verschillende fasen van de betrokken periode is vastgesteld, vermeerderd met twee punten.

( cf. punten 77-78, dictum 2 )