Zaak T‑259/15 R

(gedeeltelijke publicatie)

SA Close

en

Cegelec

tegen

Europees Parlement

„Kort geding — Overheidsopdrachten voor werken — Aanbestedingsprocedure — Bouw van een energiecentrale — Afwijzing van de offerte van een inschrijver en gunning van de opdracht aan een andere inschrijver — Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid”

Samenvatting – Beschikking van de president van het Gerecht van 15 juni 2015

Kort geding – Opschorting van de tenuitvoerlegging – Voorwaarden voor toekenning – Spoedeisendheid – Beoordeling in geschillen inzake het plaatsen van overheidsopdrachten – Ernstige schade – Voldoende in geval van bijzonder ernstige fumus boni juris, gevormd door een kennelijke en ernstige onrechtmatigheid – Voorwaarde – Indiening van het verzoek in kort geding binnen de opschortende termijn voor de sluiting van de overeenkomst met de geselecteerde onderneming

(Art. 278 VWEU; Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, art. 47; verordening nr. 1268/2012 van de Commissie, art. 171, lid 1)

In kortgedingzaken betreffende overheidsopdrachten is het in de regel bijzonder moeilijk voor de niet-gekozen inschrijver om het vereiste bewijs van onherstelbare schade te leveren. Bijgevolg kan van de niet-gekozen inschrijver niet worden verlangd dat hij aantoont dat de afwijzing van zijn verzoek in kort geding hem onherstelbare schade dreigt te berokkenen, mits hij erin slaagt een bijzonder ernstige fumus boni juris aan te tonen, omdat anders op buitensporige en ongerechtvaardigde wijze afbreuk zou worden gedaan aan de daadwerkelijke rechtsbescherming die hij geniet krachtens artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

Deze versoepeling van de voorwaarden die gelden bij de beoordeling van de spoedeisendheid, die is gerechtvaardigd door het recht op een doeltreffende voorziening in rechte, kan evenwel niet eindeloos ver gaan, aangezien de belangen van de niet-gekozen inschrijver dienen te worden verzoend met de belangen van de aanbestedende dienst en van de geselecteerde onderneming. De betrokken versoepeling geldt dus slechts tijdens de precontractuele fase, voor zover de opschortende termijn die is vastgesteld in artikel 171, lid 1, van verordening nr. 1268/2012 houdende uitvoeringsvoorschriften voor verordening nr. 966/2012 – die, naargelang van de omstandigheden, tien of veertien kalenderdagen bedraagt – in acht is genomen. Wanneer de aanbestedende dienst de overeenkomst met de opdrachtnemer heeft gesloten nadat die termijn is verstreken en voordat het verzoek in kort geding is ingediend, is bovengenoemde versoepeling niet meer gerechtvaardigd. Wanneer bovengenoemde opschortende termijn – die de aanbestedende dienst belet om vóór het verstrijken ervan tot de contractuele fase over te gaan en die ertoe strekt de belanghebbenden in de gelegenheid te stellen de gunning van een overheidsopdracht in rechte te betwisten voordat de overeenkomst wordt gesloten – daadwerkelijk is verstreken vóór de sluiting van de overeenkomst, kan het feit dat de niet-gekozen inschrijver nog enkel schadevergoeding kan vorderen voor de Unierechter immers niet als een schending van het recht op een doeltreffende voorziening in rechte worden aangemerkt.

Voorts kan de opschortende termijn de belanghebbenden slechts in staat stellen zich vóór de sluiting van de overeenkomst in rechte te verzetten tegen de gunning van de opdracht, indien zij over voldoende gegevens beschikken om te bepalen of het gunningsbesluit onrechtmatig is. De opschortende termijn kan niet worden geacht in acht te zijn genomen in een situatie waarin de afgewezen inschrijver niet daadwerkelijk de mogelijkheid heeft gehad om vóór de sluiting van de overeenkomst een beroep en, gelijktijdig daarmee, een verzoek in kort geding in te dienen, doordat hij gedurende deze termijn niet kon beschikken over voldoende gegevens om dergelijke vorderingen in te stellen, omdat in dat geval het principiële recht op een doeltreffende voorziening in rechte zou worden geschonden. Gelet op de vereisten van het rechtszekerheidsbeginsel moet deze uitzondering op de louter mechanische toepassing van de opschortende termijn evenwel worden beperkt tot uitzonderlijke gevallen waarin de afgewezen inschrijver vóór de sluiting van de overeenkomst met de geselecteerde onderneming geen enkele reden had om aan te nemen dat het besluit tot gunning van de opdracht onrechtmatig was.

(cf. punten 36‑38, 41‑43)

Zaak T‑259/15 R

(gedeeltelijke publicatie)

SA Close

en

Cegelec

tegen

Europees Parlement

„Kort geding — Overheidsopdrachten voor werken — Aanbestedingsprocedure — Bouw van een energiecentrale — Afwijzing van de offerte van een inschrijver en gunning van de opdracht aan een andere inschrijver — Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid”

Samenvatting – Beschikking van de president van het Gerecht van 15 juni 2015

Kort geding – Opschorting van de tenuitvoerlegging – Voorwaarden voor toekenning – Spoedeisendheid – Beoordeling in geschillen inzake het plaatsen van overheidsopdrachten – Ernstige schade – Voldoende in geval van bijzonder ernstige fumus boni juris, gevormd door een kennelijke en ernstige onrechtmatigheid – Voorwaarde – Indiening van het verzoek in kort geding binnen de opschortende termijn voor de sluiting van de overeenkomst met de geselecteerde onderneming

(Art. 278 VWEU; Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, art. 47; verordening nr. 1268/2012 van de Commissie, art. 171, lid 1)

In kortgedingzaken betreffende overheidsopdrachten is het in de regel bijzonder moeilijk voor de niet-gekozen inschrijver om het vereiste bewijs van onherstelbare schade te leveren. Bijgevolg kan van de niet-gekozen inschrijver niet worden verlangd dat hij aantoont dat de afwijzing van zijn verzoek in kort geding hem onherstelbare schade dreigt te berokkenen, mits hij erin slaagt een bijzonder ernstige fumus boni juris aan te tonen, omdat anders op buitensporige en ongerechtvaardigde wijze afbreuk zou worden gedaan aan de daadwerkelijke rechtsbescherming die hij geniet krachtens artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

Deze versoepeling van de voorwaarden die gelden bij de beoordeling van de spoedeisendheid, die is gerechtvaardigd door het recht op een doeltreffende voorziening in rechte, kan evenwel niet eindeloos ver gaan, aangezien de belangen van de niet-gekozen inschrijver dienen te worden verzoend met de belangen van de aanbestedende dienst en van de geselecteerde onderneming. De betrokken versoepeling geldt dus slechts tijdens de precontractuele fase, voor zover de opschortende termijn die is vastgesteld in artikel 171, lid 1, van verordening nr. 1268/2012 houdende uitvoeringsvoorschriften voor verordening nr. 966/2012 – die, naargelang van de omstandigheden, tien of veertien kalenderdagen bedraagt – in acht is genomen. Wanneer de aanbestedende dienst de overeenkomst met de opdrachtnemer heeft gesloten nadat die termijn is verstreken en voordat het verzoek in kort geding is ingediend, is bovengenoemde versoepeling niet meer gerechtvaardigd. Wanneer bovengenoemde opschortende termijn – die de aanbestedende dienst belet om vóór het verstrijken ervan tot de contractuele fase over te gaan en die ertoe strekt de belanghebbenden in de gelegenheid te stellen de gunning van een overheidsopdracht in rechte te betwisten voordat de overeenkomst wordt gesloten – daadwerkelijk is verstreken vóór de sluiting van de overeenkomst, kan het feit dat de niet-gekozen inschrijver nog enkel schadevergoeding kan vorderen voor de Unierechter immers niet als een schending van het recht op een doeltreffende voorziening in rechte worden aangemerkt.

Voorts kan de opschortende termijn de belanghebbenden slechts in staat stellen zich vóór de sluiting van de overeenkomst in rechte te verzetten tegen de gunning van de opdracht, indien zij over voldoende gegevens beschikken om te bepalen of het gunningsbesluit onrechtmatig is. De opschortende termijn kan niet worden geacht in acht te zijn genomen in een situatie waarin de afgewezen inschrijver niet daadwerkelijk de mogelijkheid heeft gehad om vóór de sluiting van de overeenkomst een beroep en, gelijktijdig daarmee, een verzoek in kort geding in te dienen, doordat hij gedurende deze termijn niet kon beschikken over voldoende gegevens om dergelijke vorderingen in te stellen, omdat in dat geval het principiële recht op een doeltreffende voorziening in rechte zou worden geschonden. Gelet op de vereisten van het rechtszekerheidsbeginsel moet deze uitzondering op de louter mechanische toepassing van de opschortende termijn evenwel worden beperkt tot uitzonderlijke gevallen waarin de afgewezen inschrijver vóór de sluiting van de overeenkomst met de geselecteerde onderneming geen enkele reden had om aan te nemen dat het besluit tot gunning van de opdracht onrechtmatig was.

(cf. punten 36‑38, 41‑43)