ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Elke door de structuurfondsen verleende financiële bijstand moet worden uitgevoerd overeenkomstig de beschikking waarbij deze is goedgekeurd, en met name overeenkomstig de bij deze beschikking gevoegde financiële tabel, en wijzigingen van een door de Commissie goedgekeurd financieringsplan die zonder haar toestemming worden doorgevoerd, leiden in beginsel dus tot vermindering van de bijstand die aan het betrokken programma is toegekend.

Artikel 17, lid 2, van verordening nr. 4253/88 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds gaat weliswaar uit van het beginsel dat er voor de gehele actie (operationeel programma, steunregeling, enz.) één participatiepercentage is, maar artikel 17, lid 4, van de verordening staat uitdrukkelijk toe dat een participatiepercentage wordt vastgesteld voor individuele of specifieke maatregelen, waarbij „individuele maatregelen” in de zin van die bepaling noodzakelijkerwijs moeten beantwoorden aan een programmeringsniveau in het financieringsplan. Het percentage van de communautaire participatie is een van de modaliteiten van de bijstand die worden bepaald op het tijdstip van de toekenning ervan, en waarvan de latere wijziging plaatsvindt volgens de procedures van artikel 25, lid 5, van verordening nr. 4253/88, dat bepaalt dat wijzigingen van de hoogte van de bijstandsverlening de Commissie ter kennis worden gebracht.

Enkel deze uitlegging is trouwens verenigbaar met artikel 25, lid 5, van die verordening, dat bepaalt dat de aanpassingen van de bij de toekenningsbeschikkingen gevoegde financieringsplannen leiden tot wijzigingen van de hoogte van de bijstandsverlening, en aldus duidelijk te verstaan geeft, en aldus duidelijk te verstaan geeft dat de hoogte van de bijstandsverlening daadwerkelijk wordt vastgesteld in elk financieringsplan en wijziging daarvan een automatisch gevolg is van andere wijzigingen van het plan. Bovendien kan in een geval waarin de uiteindelijke kosten lager uitvallen dan in het financieringsplan was voorzien, enkel op deze wijze de kostenverlaging tussen de Gemeenschap en de lidstaten worden verdeeld in de verhouding waarin zij aan de kosten zouden hebben bijgedragen indien deze zo hoog waren uitgevallen als voorzien in het financieringsplan dat is opgesteld in het kader van het partnerschap.

(cf. punt 40)
Het ontbreken in een hogere voorziening van vorderingen tot gehele of gedeeltelijke toewijzing van de in eerste aanleg geformuleerde vorderingen in de zin van artikel 139, lid 1, sub b, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg rechtvaardigt niet dat deze hogere voorziening niet-ontvankelijk wordt verklaard, wanneer zij overeenkomstig artikel 139, lid 1, sub a, van dat reglement voor de procesvoering vorderingen van de rekwirant strekkende tot vernietiging van de beslissing van het Gerecht voor ambtenarenzaken bevat.

Een dergelijke hogere voorziening behoudt in die omstandigheden immers haar nuttig effect, aangezien het Gerecht van eerste aanleg, indien het de door rekwirant geformuleerde vordering tot vernietiging toewijst, het geding niet ipso facto beëindigt, maar de partijen terugplaatst in de toestand waarin zij zich vóór de bestreden beslissing bevonden. De rechterlijke instantie die het geding definitief dient af te doen, te weten het Gerecht voor ambtenarenzaken of het Gerecht van eerste aanleg zelf, naargelang het gebruik dat dit laatste maakt van de bevoegdheid die artikel 13, lid 1, van bijlage I bij het Statuut van het Hof van Justitie hem toekent, zal rekening moeten houden met de door die partij in eerste aanleg geformuleerde vorderingen om deze geheel of ten dele toe te wijzen dan wel om ze af te wijzen, zonder die afwijzing te kunnen baseren op de omstandigheid dat die vorderingen voor hem niet zijn herhaald.

(cf. punten 40-41)
Arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 17 september 2008 — Prana Haus/BHIM (PRANAHAUS)

(Zaak T-226/07)

„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk PRANAHAUS — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94”

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk — Absolute weigeringsgronden — Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van kenmerken van waar (Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 7, lid 1, sub c) (cf. punten 31-35)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 18 april 2007 (zaak R 1611/2006-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken PRANAHAUS als gemeenschapsmerk

Gegevens betreffende de zaak

Aanvrager van het gemeenschapsmerk Prana Haus GmbH Betrokken gemeenschapsmerk woordmerk PRANAHAUS voor waren en diensten van de klassen 9, 16 en 35 — aanvraag nr. 4839916 Beslissing van de onderzoeker weigering van inschrijving Beslissing van de kamer van beroep verwerping van het beroep

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) Prana Haus GmbH wordt verwezen in de kosten.

Arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 17 september 2008 — Prana Haus/BHIM (PRANAHAUS)

(Zaak T-226/07)

„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk PRANAHAUS — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94”

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk — Absolute weigeringsgronden — Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van kenmerken van waar (Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 7, lid 1, sub c) (cf. punten 31-35)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 18 april 2007 (zaak R 1611/2006-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken PRANAHAUS als gemeenschapsmerk

Gegevens betreffende de zaak

Aanvrager van het gemeenschapsmerk Prana Haus GmbH Betrokken gemeenschapsmerk woordmerk PRANAHAUS voor waren en diensten van de klassen 9, 16 en 35 — aanvraag nr. 4839916 Beslissing van de onderzoeker weigering van inschrijving Beslissing van de kamer van beroep verwerping van het beroep

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.
Arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 23 april 2008 — Leche Celta/BHIM — Celia (Celia)

(Zaak T-35/07)

„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Celia — Ouder nationaal woordmerk CELTA — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar van verwarring met ouder merk (Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punt 49)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 5 december 2006 (zaak R 294/2006-4) inzake een oppositieprocedure tussen Leche Celta, SL en Celia SA

Gegevens betreffende de zaak

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Celia SA Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk Celia voor waren en diensten van de klassen 16, 29 en 38 — aanvraag nr. 2977221 Houder van het merk of teken op basis waarvan oppositie is ingesteld: Leche Celta, SL Merk of teken op basis waarvan oppositie is ingesteld: nationaal woordmerk CELTA voor waren van klasse 29 Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) Leche Celta, SL wordt verwezen in de kosten.

Arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 23 april 2008 — Leche Celta/BHIM — Celia (Celia)

(Zaak T-35/07)

„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Celia — Ouder nationaal woordmerk CELTA — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar van verwarring met ouder merk (Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punt 49)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 5 december 2006 (zaak R 294/2006-4) inzake een oppositieprocedure tussen Leche Celta, SL en Celia SA

Gegevens betreffende de zaak

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Celia SA Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk Celia voor waren en diensten van de klassen 16, 29 en 38 — aanvraag nr. 2977221 Houder van het merk of teken op basis waarvan oppositie is ingesteld: Leche Celta, SL Merk of teken op basis waarvan oppositie is ingesteld: nationaal woordmerk CELTA voor waren van klasse 29 Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.
Arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 november 2011 – Groupe Gascogne/Commissie

(Zaak T‑72/06)

„Mededinging – Mededingingsregelingen – Markt van industriële kunststof zakken – Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld – Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag – Geldboeten – Maximum van 10 % van omzet – Evenredigheid”

1. Beroep tot nietigverklaring – Arrest houdende nietigverklaring – Gevolgen – Nietigverklaring van beschikking van Commissie tot vaststelling van inbreuk op mededingingsregels – Gevolgen ten aanzien van adressaten die geen beroep hebben ingesteld – Geen (Art. 81 EG, 230 EG en 249 EG) (cf. punt 20)

2. Procedure – Aanvoering van nieuwe middelen in loop van geding – Voorwaarden – Middel gebaseerd op gegevens waarvan in loop van behandeling is gebleken – Inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon – Nieuw feit waardoor tardieve aanvoering van grief inzake schending van beginsel van vermoeden van onschuld gerechtvaardigd is – Daarvan uitgesloten (Art. 6 VEU; Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, art. 48; Statuut van het Hof van Justitie, art. 21; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 44, lid 1, sub c, en 48, lid 2) (cf. punten 27‑30)

3. Mededinging – Gemeenschapsregels – Inbreuken – Toerekening – Moedermaatschappij en dochterondernemingen – Economische eenheid – Beoordelingscriteria – Vermoeden dat moedermaatschappij beslissende invloed uitoefent op dochterondernemingen die zij voor 100 % in handen heeft – Bewijslast van vennootschap die dat vermoeden wil weerleggen (Art. 81, lid 1, EG) (cf. punten 66‑71, 92)

4. Mededinging – Geldboeten – Bedrag – Vaststelling – Maximumbedrag – Berekening – Omzet die in aanmerking moet worden genomen – Gecumuleerde omzet van alle vennootschappen die als onderneming handelde economische entiteit vormen – Verplichting voor Commissie om aan te tonen dat elke dochteronderneming van groep niet autonoom is – Geen (Art. 81, lid 1, EG; verordening nr. 1/2003 van de Raad, art. 23, lid 2) (cf. punten 106‑115)

5. Mededinging – Geldboeten – Bedrag – Vaststelling – Criteria – Zwaarte van inbreuk – Vaststelling van geldboete in verhouding tot factoren die bij beoordeling van zwaarte van inbreuk in aanmerking zij genomen (Art. 81, lid 1, EG; verordening nr. 1/2003 van de Raad, art. 23, lid 2; mededeling 98/C 9/03 van de Commissie) (cf. punten 128, 130‑131)

Voorwerp

Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2005) 4634 def. van de Commissie van 30 november 2005 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] (zaak COMP/F/38.354 – Industriële zakken) betreffende een mededingingsregeling op de markt van industriële kunststof zakken en verzoek tot herziening van genoemde beschikking

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.
1)

Verordening (EG) nr. 85/2006 van de Raad van 17 januari 2006 tot instelling van definitieve antidumpingrechten en tot definitieve inning van de voorlopige antidumpingrechten op gekweekte zalm uit Noorwegen wordt nietig verklaard, voor zover zij betrekking heeft op Fiskeri og Havbruksnæringens Landsforening, Norske Sjømatbedrifters Landsforening, Salmar Farming AS, Hydroteck AS, Hallvard Lerøy AS en Lerøy Midnor AS.
43

Deze conclusie wordt evenmin ontkracht door verzoekers argument dat de bieren en alcoholhoudende dranken waarvoor het betrokken merk is ingeschreven, geen illegale ingrediënten bevatten. In feite is dit argument in verzoekers redenering paradoxaal. Zoals interveniënte heeft benadrukt, bevatten de betrokken dranken hennep (of mogen zij hennep bevatten) en dan is het merk CANNABIS dus een beschrijving, ofwel mogen deze dranken geen hennep bevatten (en bevatten dus zij geen hennep) en dan kan het merk CANNABIS als misleidend worden beschouwd wanneer het leidt tot daadwerkelijke misleiding of een voldoende ernstig risico van misleiding van de gemiddelde consument (zie in die zin, mutatis mutandis, arrest Hof van 30 maart 2006, Emanuel, C-259/04, Jurispr. blz. I-3089, punt 47). In deze context dient te worden aangetoond dat de betrokken consument kan aannemen dat de waren waarvoor het merk is ingeschreven, een kenmerk vertonen die zij in werkelijkheid niet bezitten, rekening houdend evenwel met het feit dat de consument in casu op het etiket kan nagaan welke ingrediënten bij de productie van deze dranken zijn gebruikt.
Arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 23 september 2009 – Dongguan Nanzha Leco Stationery/Raad

(Zaak T‑296/06)

„Dumping – Invoer van hefboommechanismen van oorsprong uit China – Vaststelling van dumpingmarge – Status van marktgerichte onderneming – Vergelijking van normale waarde en exportprijs – Toepassing van andere methode dan die welke was gebruikt bij oorspronkelijk onderzoek – Artikel 2, leden 7, sub a, en 10, van verordening (EG) nr. 384/96”

1. Gemeenschappelijke handelspolitiek – Bescherming tegen dumpingpraktijken – Dumpingmarge – Vergelijking tussen normale waarde en uitvoerprijs – Correcties (Verordening nr. 384/96 van de Raad, art. 2, lid 10) (cf. punten 42‑45, 51)

2. Gemeenschappelijke handelspolitiek – Bescherming tegen dumpingpraktijken – Dumpingmarge – Vaststelling van normale waarde – Invoer uit landen zonder markteconomie in zin van artikel 2, lid 7, sub b, van verordening nr. 384/96 – Toepassing van regels voor landen met markteconomie – Toepassing voorbehouden aan producenten die voldoen aan voorwaarden van artikel 2, lid 7, sub b, van verordening nr. 384/95 (Verordeningen nrs. 384/96, art. 2, leden 1‑6, en 7, sub b, en 1136/06 van de Raad) (cf. punten 47‑50)

3. Gemeenschappelijke handelspolitiek – Bescherming tegen dumpingpraktijken – Dumpingmarge – Vaststelling van normale waarde – Toepassing van aangenomen waarde – Beoordelingsvrijheid van instellingen – Grenzen (Verordening nr. 384/96 van de Raad, art. 2, leden 3, 6, 8, en 16) (cf. punten 58‑63)

4. Gemeenschappelijke handelspolitiek – Bescherming tegen dumpingpraktijken – Normale waarde van producten – Berekening – Verschil tussen voorlopige conclusies en eindconclusies betreffende keuze van berekeningswijze – Toelaatbaarheid – Grenzen (Verordening nr. 384/96 van de Raad, art. 2, lid 7, sub a, en 9, lid 4) (cf. punten 71‑75)

Voorwerp

Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1136/2006 van de Raad van 24 juli 2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op hefboommechanismen uit de Volksrepubliek China (PB L 205, blz. 1), voor zover deze verzoekster betreft

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) Dongguan Nanzha Leco Stationery Mfg. Co., Ltd zal haar eigen kosten alsmede die van de Raad van de Europese Unie, IML Industria Meccanica Lombarda Srl, Interkov spol. s r.o., MI.ME.CA. Srl en NIKO – kovinarsko podjetje, d.d., Železniki, dragen.
70

Weliswaar moet de aanbestedende dienst krachtens het uitdrukkelijk bepaalde in artikel 101 van het financieel reglement, anders dan in punt 4, sub a, van het bestek, zijn besluit om de aanbesteding in te trekken motiveren. In het kader van het onderzoek van het derde middel is evenwel gebleken dat de Raad zijn besluit om de aanbesteding in te trekken in casu naar behoren heeft gemotiveerd. Zijn besluit om de aanbesteding in te trekken voldoet dus aan de voorwaarden van artikel 101 van het financieel reglement.
Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2006/C 214/03 van de Commissie om de procedure van artikel 88, lid 2, EG aan te vangen met betrekking tot steunmaatregel C 36/06 (ex NN 38/06), dat aan de Italiaanse Republiek officieel ter kennis is gebracht bij brief van 19 juli 2006 – Preferent elektriciteitstarief voor energie-intensieve bedrijfstakken in Italië, voor zover dat besluit betrekking heeft op de elektriciteitstarieven voor twee aan Alcoa Trasformazioni toebehorende fabrieken die primair aluminium produceren
13

De grote kamer van beroep heeft zich immers in de punten 32 en 33 van de bestreden beslissing op het standpunt gesteld dat de verkrijging van onderscheidend vermogen in de zin van artikel 7, lid 3, van verordening nr. 40/94 niet in de weg staat aan de toepassing van artikel 7, lid 1, sub e-ii, van deze verordening. Ook heeft zij in punt 34 opgemerkt dat artikel 7, lid 1, sub e-ii, van verordening nr. 40/94 beoogt de inschrijving te verbieden van vormen waarvan de wezenlijke kenmerken beantwoorden aan een technische functie, zodat deze vormen door eenieder ongestoord kunnen worden gebruikt. In punt 36 was de kamer van beroep van oordeel dat een vorm niet ontsnapt aan dit verbod wanneer hij een ondergeschikt willekeurig element, zoals een kleur, bevat. In punt 58 heeft zij gesteld dat het bestaan van andere vormen waarmee dezelfde technische uitkomst kan worden verkregen, niet relevant is. In punt 60 was zij van mening dat de in artikel 7, lid 1, sub e-ii, van verordening nr. 40/94 gebruikte term „uitsluitend” betekent dat de vorm als enig doel het verkrijgen van een technische uitkomst heeft, en dat de in dezelfde bepaling gebruikte term „noodzakelijk” betekent dat de vorm vereist is voor het verkrijgen van deze technische uitkomst, maar daaruit niet volgt dat andere vormen niet eveneens deze taak kunnen vervullen. Verder heeft zij in de punten 54 en 55 gewezen op de kenmerken van de betrokken vorm die zij wezenlijk achtte en zij heeft in de punten 41 tot en met 63 het functionele karakter ervan geanalyseerd.
Arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 18 december 2008 – Torres / BHIM – Vinícola de Tomelloso (TORRE DE GAZATE)

(Zaak T‑286/06)

„Gemeenschapsmerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk TORRE DE GAZATE – Oudere nationale en internationale woordmerken TORRES en LAS TORRES – Relatieve weigeringsgrond – Geen verwarringsgevaar”

Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met ouder merk (Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 42, 69)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 27 juli 2006 (zaak R 421/2004‑2) inzake een oppositieprocedure tussen Miguel Torres, SA en Vinícola de Tomelloso, SCL

Gegevens betreffende de zaak

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Vinícola de Tomelloso, SCL Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk TORRE DE GAZATE voor waren van klasse 33 – aanvraag nr. 1632017 Houder van het merk of teken op basis waarvan oppositie is ingesteld: Miguel Torres, SA Merk of teken op basis waarvan oppositie is ingesteld: nationaal en internationaal woordmerk TORRES en internationaal woordmerk LAS TORRES voor waren van klasse 33 Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep





Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.
14

Met betrekking tot de visuele vergelijking van de betrokken tekens betoogt verzoekster dat de kamer van beroep het belang van het „S”-logo van het oudere merk heeft onderschat door te oordelen dat dit logo als een decoratief element of als de eerste letter van het woord „seat” zal worden gezien. Deze conclusie druist overigens in tegen de vaststelling in de bestreden beslissing dat de twee merken visueel verschillen, aangezien in het oudere merk dit logo en in het aangevraagde merk het woord „magic” voorkomt. Het „S”-logo is het dominerende visuele bestanddeel van het oudere merk, terwijl in het aangevraagde merk het woord „magic” onmiddellijk de aandacht trekt. De kamer van beroep had dan ook moeten concluderen dat er globaal genomen een zeer geringe visuele overeenstemming tussen de conflicterende tekens bestaat. Bovendien is het „S”-logo een uitermate bekend en onderscheidend teken, net als de logo’s van Citroën, Peugeot, Audi, Mercedes, Toyota en Honda. Dit teken over het hoofd zien komt erop neer dat enkel het verbale aspect van een beeldmerk of een samengesteld merk wordt beschermd. Dit gaat in tegen de opzet van het gemeenschapsmerk, aangezien merken heel vaak uitsluitend op basis van hun beeldbestanddeel voor bescherming in aanmerking komen. Ten slotte vormt voorbijgaan aan het beeldelement in casu een onaanvaardbare „radicale ontleding” van het samengestelde merk [arrest Gerecht van 28 juni 2005, Canali Ireland/BHIM — Canal Jean (CANAL JEAN CO. NEW YORK), T-301/03, Jurispr. blz. II-2479, punt 48]. Ter terechtzitting heeft verzoekster zich ter onderbouwing van dit argument eveneens beroepen op het arrest van het Hof van 20 september 2007, Nestlé/BHIM (C-193/06 P).
75

Gesteld dat in casu de door het oudere merk THE O STORE aangeduide waren niet werden verkocht via de diensten O STORE, waarop het bestreden gemeenschapsmerk betrekking heeft, het relevante publiek kan wanneer het in aanraking komt met de diensten die worden verricht in het kader van de detailhandel, met name in kledingstukken of schoeisel waarop het merk O STORE is aangebracht, aannemen dat deze diensten worden aangeboden door dezelfde onderneming als die welke diezelfde waren onder het merk THE O STORE verkoopt of door een verbonden onderneming. Bij de globale beoordeling van het verwarringsgevaar moeten de „normale” verkoopmodaliteiten van de door de conflicterende merken aangeduide waren en diensten als referentie worden genomen, dat wil zeggen de modaliteiten die normaal te verwachten zijn voor de categorie van de door de betrokken merken aangeduide waren of diensten [zie in die zin arrest Gerecht van 12 januari 2006, Devinlec/BHIM — TIME ART (QUANTUM), T-147/03, Jurispr. blz. II-11, punt 103, op hogere voorziening bevestigd bij arrest Hof van 15 maart 2007, T.I.M.E. ART/Devinlec en BHIM, C-171/06 P, niet gepubliceerd in de Jurisprudentie].
Arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 21 mei 2008 – Enercon/BHIM (E)

(Zaak T‑329/06)

[„Gemeenschapsmerk – Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk E – Absolute weigeringsgronden – Geen onderscheidend vermogen – Beschrijvend karakter – Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94”]

Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van kenmerken van waar (Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 7, lid 1, sub c) (cf. punten 29‑30)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 8 september 2006 (zaak R 394/2006‑1) inzake de inschrijving van het woordmerk E als gemeenschapsmerk

Gegevens betreffende de zaak

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Enercon GmbH Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk E voor waren van de klassen 7, 9 en 17 – aanvraag nr. 3817566 Beslissing van de onderzoeker: weigering van inschrijving Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep





Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.