Het beroep, dat moet worden geacht enkel tegen de Commissie te zijn gericht, daar het GCOK een integrerend deel is van haar administratieve structuur, strekt derhalve in hoofdzaak tot nietigverklaring van verschillende besluiten van het hoofd van de afdeling Toegepaste mechanica van het GCOK.

Ik zal vooreerst de besluiten van 7 oktober en 5 november 1982 onderzoeken. Bij deze besluiten weigerde Larsson machtiging te geven tot openbaarmaking van het rapport „Constitutive Equations of Austenitic Stainless Steels in Dynamics — Experiments and Calibration Procedure”, dat verzoekers in samenwerking met twee hoogleraren van de universiteit van Bologna hadden opgesteld. De „paper” diende te worden aangeboden en besproken op de tweede conferentie over „Mechanical Design and Production”, die door de universiteit van Kairo zou worden georganiseerd van 27 tot 29 december 1982.

Uit het dossier blijkt:

— dat verzoekers op 13 juli 1982 het origineel en enkele copies van de „paper” naar professor Eleiche, secretarisgeneraal van de conferentie, stuurden, ter voorlegging aan het Wetenschappelijk Comité van de conferentie;

— dat professor Eleiche verzoekers bij brief van 30 juli 1982 meedeelde dat het Comité de „paper” had aanvaard;

— dat verzoekers op 31 augustus 1982 overeenkomstig artikel 17 Ambtenarenstatuut om machtiging tot openbaarmaking van hun rapport verzochten;

— dat het afdelingshoofd hun op 7 oktober 1982 een memorandum stuurde waarin hij een negatief advies uitbracht over hun verzoek met de verklaring, dat verzoekers de procedureregels hadden geschonden door de „paper” op te sturen alvorens zij daartoe waren gemachtigd, en dat hun werk bovendien vanuit wetenschappelijk oogpunt niet rijp was voor openbaarmaking;

— dat verzoekers op 19 oktober 1982 aan hun afdelingshoofd de draagwijdte van hun rapport uiteenzetten en de wetenschappelijke waarde ervan verdedigden;

— dat het afdelingshoofd Montagnani op 5 november 1982 een nota stuurde waarbij hij de weigering van zijn machtiging bevestigde;

— dat verzoekers professor Eleiche bij brief van 30 november 1982 verzochten hun rapport als ingetrokken te beschouwen, wanneer de organisatoren de voorgeschreven machtiging niet binnen de gestelde termijnen zouden ontvangen. Dit verzoek werd bevestigd tijdens een ontmoeting met de heer Eleiche te Ispra in de zomer 1983;

— dat verzoekers op 9 maart 1983 verzochten om machtiging tot openbaarmaking van het rapport „Dynamic Mechanical Properties of Austenitic Stainless Steels. Fitting of Experimental Data on Constitutive Equations”, dat eveneens in samenwerking met twee hoogleraren van het Ateneo bolognese was opgesteld en was bestemd voor een conferentie die in augustus 1983 te Chicago zou plaatsvinden (SMIRTVII). Voor dit rapport, waarin analoge onderwerpen werden behandeld als in de „paper”, werd machtiging verleend;

— dat op blz. 475 e.v. van het boek „Current Advances in Mechanical Design and Production; Proceedings of the Second Cairo University MDP Conference, 27-29 december 1982” de „paper” voor de Conferentie van Kairo is afgedrukt met de namen en de hoedanigheden van de vier auteurs. In het exemplaar dat in de bibliotheek van Ispra wordt bewaard zijn de namen en de hoedanigheden van verzoekers echter met de pen doorgestreept.

Ik ga thans over tot de grieven. Albertini en Montagnani verklaren in de eerste plaats, dat zij bij hun verzoek om machtiging tot openbaarmaking de op het ogenblik van de betrokken feiten in het GCOK gangbare praktijk hebben gevolgd, zoals die blijkt uit dienstnota nr. 13/79 van 15 mei 1979 en een authentieke verklaring van drie wetenschappelijk ambtenaren die op 20 januari 1983 te Ispra in dienst waren. Wat de publikatie van de „paper” betreft, stellen zij dat zij daarvoor niet verantwoordelijk zijn, aangezien zij de organisatoren van de bijeenkomst tijdig hadden meegedeeld dat zij de betrokken machtiging niet hadden verkregen.

Tot staving van hun verzoek om nietigverklaring voeren verzoekers twee middelen aan: onbevoegdheid en misbruik van bevoegdheid. Met betrekking tot het eerste beroepen zij zich op Bijlage I bij het besluit van de directeurgeneraal van het GCOK van 20 november 1979 betreffende de uitoefening van de bevoegdheden die door het Statuut aan het tot aanstelling bevoegde gezag zijn toegekend; hierin zou de in artikel 17, tweede alinea, voorziene bevoegdheid (machtiging tot openbaarmaking) worden toegekend aan het Centrum te Ispra en niet aan het afdelingshoofd. In elk geval zou artikel 17 slechts gelden voor definitieve publikaties en niet voor „papers” die op wetenschappelijke congressen worden ingezonden. Wat het misbruik van bevoegdheid betreft wijzen Albertini en Montagnani erop, dat naar aanleiding van de machtiging tot openbaarmaking geen wetenschappelijk oordeel over een bijdrage mag worden uitgesproken; overigens kon hun rapport de belangen van de Gemeenschap zeker niet schaden.

De Commissie is uiteraard de tegenovergestelde mening toegedaan. Procedureel gezien lijdt het volgens haar geen twijfel dat verzoekers, door hun verzoek om machtiging in te dienen nadat zij de „paper” aan professor Eleiche hadden toegestuurd, de ter zake geldende regels en het eraan ten grondslag liggende artikel 17 hebben geschonden. Ten gronde wijst de Commissie erop:

a) dat het advies van Larsson door andere leden van de afdeling werd gedeeld;

b) dat de bevindingen van een overleg tussen de afdelingen over het gedrag van materialen het advies van Larsson kracht bijzette;

c) dat de twee externe deskundigen die achtereenvolgens werden geraadpleegd, zich negatief uitlieten over de wetenschappelijke waarde van de „paper”.

Het gedrag van verzoekers dient hoe dan ook te worden beoordeeld tegen de achtergrond van de doelstelling van artikel 17, tweede alinea, namelijk: „de naleving te verzekeren van de fundamentele eis ... dat de publikaties het niveau bereiken dat de Commissie van haar personeelsleden mag verwachten en dat zij de faam van het Centrum niet schaden.”