ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 november 2022 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State, de Rechtbank Den Haag, zittingsplaats ’s-Hertogenbosch — Nederland) — Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid / C, B (C-704/20), X / Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (C-39/21)

(Gevoegde zaken C-704/20 en C-39/21) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Bewaring van derdelanders - Grondrecht op vrijheid - Artikel 6 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Voorwaarden voor de rechtmatigheid van de bewaring - Richtlijn 2008/115/EG - Artikel 15 - Richtlijn 2013/33/EU - Artikel 9 - Verordening (EU) nr. 604/2013 - Artikel 28 - Toetsing van de rechtmatigheid van een inbewaringstelling en van de voortduring van een maatregel van bewaring - Ambtshalve onderzoek - Grondrecht op een doeltreffende voorziening in rechte - Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten)

(2023/C 7/05)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechters

Raad van State, Rechtbank Den Haag, zittingsplaats ’s-Hertogenbosch

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (C-704/20), X (C-39/21)

Verwerende partijen: C, B (C-704/20), Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (C-39/21)

Dictum

Artikel 15, leden 2 en 3, van richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven, artikel 9, leden 3 en 5, van richtlijn 2013/33/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van normen voor de opvang van verzoekers om internationale bescherming, en artikel 28, lid 4, van verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend, gelezen in samenhang met de artikelen 6 en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie,

moeten aldus worden uitgelegd dat:

een rechterlijke autoriteit bij de toetsing of de uit het Unierecht voortvloeiende voorwaarden voor de rechtmatigheid van de bewaring van een derdelander zijn nageleefd, op basis van de gegevens in het dossier die haar ter kennis zijn gebracht, en zoals aangevuld of verduidelijkt in de bij haar gevoerde procedure op tegenspraak, ambtshalve de eventuele niet-naleving van een door de betrokkene niet aan de orde gestelde rechtmatigheidsvoorwaarde moet vaststellen.

(1) PB C 128 van 12.4.2021.
Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 september 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Fővárosi Törvényszék — Hongarije) — Polskie Linie Lotnicze “LOT” S.A./Budapest Főváros Kormányhivatala

(Zaak C-597/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Luchtvervoer - Verordening (EG) nr. 261/2004 - Artikel 16 - Compensatie en bijstand aan passagiers - Taak van de nationale instantie die verantwoordelijk is voor de handhaving van die verordening - Nationale regeling die aan deze instantie de bevoegdheid toebedeelt om een luchtvaartmaatschappij te gelasten de aan een passagier verschuldigde compensatie te betalen - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 47 - Recht op een voorziening in rechte)

(2022/C 432/02)

Procestaal: Hongaars

Verwijzende rechter

Fővárosi Törvényszék

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Polskie Linie Lotnicze “LOT” S.A.

Verwerende partij: Budapest Főváros Kormányhivatala

Dictum

Artikel 16 van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91,

moet aldus moet worden uitgelegd dat:

de lidstaten de mogelijkheid hebben om de nationale instantie die verantwoordelijk is voor de handhaving van deze verordening, de bevoegdheid te verlenen om een luchtvaartmaatschappij te verplichten tot betaling van de krachtens deze verordening aan passagiers verschuldigde compensatie in de zin van artikel 7 van die verordening, wanneer bij deze nationale instantie een individuele klacht van een passagier is ingediend, mits die passagier en die luchtvaartmaatschappij de mogelijkheid hebben om beroep in rechte in te stellen.

(1) PB C 28 van 25.1.2021.
2)

Artikel 5, lid 2, onder a), van verordening nr. 715/2007 moet aldus worden uitgelegd dat een manipulatie-instrument dat enkel bij een buitentemperatuur tussen 15 en 33 graden Celsius en op een rijhoogte van minder dan 1 000 meter waarborgt dat de in die verordening vastgestelde emissiegrenswaarden worden nageleefd, niet onder de in deze bepaling neergelegde uitzondering op het verbod op het gebruik van dergelijke instrumenten kan vallen louter omdat met dit instrument onderdelen zoals de uitlaatgasrecirculatieklep, de uitlaatgasrecirculatiekoeler en de roetfilter voor dieselvoertuigen worden ontzien, tenzij wordt aangetoond dat dit instrument uitsluitend dient tot het voorkomen van acute risico’s voor de motor in de vorm van schade of ongevallen die voortvloeien uit een zodanig gebrekkige werking van een van deze onderdelen dat daardoor tijdens het rijden met een met dat instrument uitgerust voertuig een concreet gevaar ontstaat. Hoe dan ook kan een manipulatie-instrument dat onder normale verkeersomstandigheden het grootste deel van het jaar zou moeten functioneren om de motor te beschermen tegen schade of ongevallen en om de veilige werking van het voertuig te verzekeren, niet onder de uitzondering van artikel 5, lid 2, onder a), van verordening nr. 715/2007 vallen.
Arrest van het Hof (Grote kamer) van 1 augustus 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Bremen — Duitsland) — S / Familienkasse Niedersachsen-Bremen der Bundesagentur für Arbeit

(Zaak C-411/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Burgerschap van de Unie - Vrij verkeer van personen - Gelijke behandeling - Richtlijn 2004/38/EG - Artikel 24, leden 1 en 2 - Socialezekerheidsuitkeringen - Verordening (EG) nr. 883/2004 - Artikel 4 - Gezinsbijslagen - Uitsluiting van economisch niet actieve onderdanen van andere lidstaten tijdens de eerste drie maanden van hun verblijf in de gastlidstaat)

(2022/C 408/08)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht Bremen

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: S

Verwerende partij: Familienkasse Niedersachsen-Bremen der Bundesagentur für Arbeit

Dictum

Artikel 4 van verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels, moet aldus worden uitgelegd dat dit artikel in de weg staat aan een regeling van een lidstaat op grond waarvan een Unieburger die onderdaan is van een andere lidstaat, zijn gewone verblijfplaats op het grondgebied van de eerste lidstaat heeft gevestigd en economisch niet actief is aangezien hij daar geen betaalde werkzaamheden verricht, gedurende de eerste drie maanden van zijn verblijf in deze lidstaat geen “gezinsbijslagen” ontvangt in de zin van artikel 3, lid 1, onder j), van deze verordening, gelezen in samenhang met artikel 1, onder z), van deze verordening, terwijl een economisch niet actieve onderdaan van deze lidstaat die op grond van het Unierecht gebruik heeft gemaakt van zijn recht om op het grondgebied van een andere lidstaat te reizen en verblijven, ook tijdens de eerste drie maanden na zijn terugkeer in die lidstaat een dergelijke gezinsbijslag ontvangt.

Artikel 24, lid 2, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG, moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling niet op een dergelijke regeling van toepassing is.

(1) PB C 423 van 7.12.2020.
1)

Artikel 8 van verordening (EG) nr. 550/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2004 betreffende de verlening van luchtvaartnavigatiediensten in het gemeenschappelijk Europees luchtruim, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1070/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009, gelezen in samenhang met artikel 2, punt 4, van verordening (EG) nr. 549/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2004 tot vaststelling van het kader voor de totstandbrenging van het gemeenschappelijke Europese luchtruim (“de kaderverordening”), zoals gewijzigd bij verordening nr. 1070/2009, en gelezen in het licht van artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moet aldus worden uitgelegd dat het luchtruimgebruikers, zoals luchtvaartmaatschappijen, een recht toekent om bij de nationale rechterlijke instanties tegen de verlener van luchtverkeersdiensten een doeltreffende voorziening in rechte in te stellen teneinde de gestelde niet-nakoming van de op hem rustende dienstverleningsplicht aan rechterlijk toezicht te onderwerpen.
C 244/8

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 3 mei 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Úřad pro přístup k dopravní infrastruktuře — Tsjechië) — CityRail, a.s. / Správa železnic, státní organizace

(Zaak C-453/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 267 VWEU - Begrip “rechterlijke instantie” - Structurele en functionele criteria - Uitoefening van rechterlijke of administratieve taken - Richtlijn 2012/34/EU - Artikelen 55 en 56 - Enige nationale toezichthoudende instantie voor de spoorwegsector - Onafhankelijke sectorale toezichthoudende autoriteit - Machtiging tot ambtshalve optreden - Sanctiebevoegdheid - Besluiten waartegen een voorziening in rechte kan worden ingesteld - Niet-ontvankelijkheid van het verzoek om een prejudiciële beslissing)

(2022/C 244/09)

Procestaal: Tsjechisch

Verwijzende instantie

Úřad pro přístup k dopravní infrastruktuře

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: CityRail, a.s.

Verwerende partij: Správa železnic, státní organizace

In tegenwoordigheid van: ČD Cargo, a.s.

Dictum

Het verzoek om een prejudiciële beslissing van de Úřad pro přístup k dopravní infrastruktuře (bureau voor de toegang tot de vervoersinfrastructuur, Tsjechië) is niet-ontvankelijk.

(1) PB C 62 van 22.2.2021.
5)

Artikel 102 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat wanneer misbruik wordt gemaakt van een machtspositie door een of meer dochterondernemingen die tot een economische eenheid behoren, het bestaan van deze eenheid volstaat om de moedermaatschappij medeverantwoordelijk te achten voor dit misbruik. Het bestaan van een dergelijke eenheid moet worden vermoed indien ten tijde van de feiten ten minste nagenoeg het gehele kapitaal van deze dochterondernemingen direct of indirect in handen was van de moedermaatschappij. De mededingingsautoriteit hoeft geen aanvullend bewijs te leveren, tenzij de moedermaatschappij aantoont dat zij niet in staat was om het gedrag van haar dochterondernemingen te bepalen, aangezien deze zelfstandig handelen.
Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 april 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — V A, Z A / TP

(Zaak C-645/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EU) nr. 650/2012 - Artikel 10 - Subsidiaire bevoegdheid op het gebied van erfopvolging - Gewone verblijfplaats van de erflater op het tijdstip van overlijden in een lidstaat waar verordening (EU) nr. 650/2012 niet geldt - Erflater met de nationaliteit van een lidstaat die in deze lidstaat goederen bezat - Verplichting voor het gerecht van deze lidstaat waarbij de zaak aanhangig is gemaakt, om ambtshalve de criteria van zijn subsidiaire bevoegdheid te onderzoeken - Aanstelling van een gevolmachtigde in de nalatenschap)

(2022/C 213/16)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour de cassation

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: V A, Z A

Verwerende partij: TP

Dictum

Artikel 10, lid 1, onder a), van verordening (EU) nr. 650/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen en de aanvaarding en de tenuitvoerlegging van authentieke akten op het gebied van erfopvolging, alsmede betreffende de instelling van een Europese erfrechtverklaring, moet aldus worden uitgelegd dat een rechter van een lidstaat zijn bevoegdheid op grond van de in die bepaling neergelegde subsidiaire bevoegdheidsregel ambtshalve moet opwerpen wanneer hij, nadat hij is aangezocht op grond van de algemene bevoegdheidsregel van artikel 4 van deze verordening, vaststelt dat hij niet bevoegd is op grond van laatstgenoemde bepaling.

(1) PB C 53 van 15.02.2021.
Arrest van het Hof (Negende kamer) van 28 april 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Cluj — Roemenië) — Happy Education SRL/Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Cluj-Napoca, Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Cluj

(Zaak C-612/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 132, lid 1, onder i) - Vrijstellingen voor bepaalde activiteiten van algemeen belang - Vrijstellingen in verband met onderwijs aan kinderen of jongeren, school- of universitair onderwijs - Onderwijsdiensten als aanvulling op het onderwijscurriculum - Privaatrechtelijk organisme dat deze diensten voor commerciële doeleinden aanbiedt)

(2022/C 237/13)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Tribunalul Cluj

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Happy Education SRL

Verwerende partijen: Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Cluj-Napoca, Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Cluj

Dictum

Artikel 132, lid 1, onder i), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat een particuliere entiteit die onderwijsactiviteiten van algemeen belang uitoefent die met name bestaan in het organiseren van aanvullende activiteiten op het onderwijscurriculum — zoals huiswerkbegeleiding, educatieve programma’s, cursussen vreemde talen — en die van het nationaal bureau voor het handelsregister een vergunning heeft verkregen in de vorm van de toekenning van CAEN-code 8559 “Andere onderwijsvormen die niet elders zijn ingedeeld” in de zin van de classificatie van de nationale economische activiteiten, niet valt onder het begrip “organisaties die […] als lichamen met soortgelijke doeleinden [als die van publiekrechtelijke lichamen] worden erkend” in de zin van deze bepaling, wanneer deze onderneming hoe dan ook niet voldoet aan de in het nationale recht gestelde voorwaarden om voor die erkenning in aanmerking te komen.

(1) PB C 53 van 15.2.2021.
1)

Artikel 50 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie moet aldus worden uitgelegd dat het er niet aan in de weg staat dat een onderneming door de mededingingsautoriteit van een lidstaat wordt vervolgd en, in voorkomend geval, beboet voor een inbreuk op artikel 101 VWEU en de overeenkomstige bepalingen van het nationale mededingingsrecht wegens een gedraging die op het grondgebied van die lidstaat een mededingingsverstorend doel of gevolg had, ook al is die gedraging reeds door een mededingingsautoriteit van een andere lidstaat genoemd in een definitief besluit dat deze autoriteit ten aanzien van die onderneming heeft vastgesteld na een procedure wegens inbreuk op artikel 101 VWEU en de overeenkomstige bepalingen van het mededingingsrecht van die andere lidstaat, voor zover dit besluit niet berust op de vaststelling dat die gedraging een mededingingsverstorend doel of gevolg had op het grondgebied van eerstgenoemde lidstaat.
Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 3 maart 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf — Duitsland) — Acacia Srl / Bayerische Motoren Werke AG

(Zaak C-421/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Intellectuele eigendom - Gemeenschapsmodellen - Verordening (EG) nr. 6/2002 - Artikel 82, lid 5 - Rechtsvordering ingesteld bij de rechterlijke instanties van de lidstaat waar de inbreuk heeft plaatsgevonden of dreigt plaats te vinden - Nevenvorderingen bij de vordering wegens inbreuk - Toepasselijk recht - Artikel 88, lid 2 - Artikel 89, lid 1, onder d) - Verordening (EG) nr. 864/2007 - Recht dat van toepassing is op niet-contractuele verbintenissen (“Rome II”) - Artikel 8, lid 2 - Land waar de inbreuk op het intellectuele-eigendomsrecht is gepleegd)

(2022/C 171/13)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberlandesgericht Düsseldorf

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Acacia Srl

Verwerende partij: Bayerische Motoren Werke AG

Dictum

Artikel 88, lid 2, en artikel 89, lid 1, onder d), van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad van 12 december 2001 betreffende gemeenschapsmodellen alsook artikel 8, lid 2, van verordening (EG) nr. 864/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 betreffende het recht dat van toepassing is op niet-contractuele verbintenissen (“Rome II”) moeten aldus worden uitgelegd dat de rechtbanken voor het gemeenschapsmodel waarbij krachtens artikel 82, lid 5, van verordening nr. 6/2002 een vordering wegens inbreuk aanhangig is gemaakt tegen inbreukmakende handelingen die zijn verricht of dreigen te worden verricht op het grondgebied van één enkele lidstaat, de nevenvorderingen tot schadevergoeding, verstrekking van (boekhoudkundige) informatie en documenten alsook afgifte van de inbreukmakende voortbrengselen met het oog op vernietiging moeten beoordelen onder toepassing van het recht van de lidstaat op het grondgebied waarvan de handelingen die vermeend inbreuk maken op het ingeroepen gemeenschapsmodel zijn verricht of dreigen te worden verricht, hetgeen in de omstandigheden van een krachtens artikel 82, lid 5, ingestelde vordering samenvalt met het recht van de lidstaat waar die rechtbanken zijn gelegen.

(1) PB C 433 van 14.12.2020.
Arrest van het Hof (Derde kamer) van 3 maart 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso Administrativo no 1 de Pontevedra — Spanje) — UN / Subdelegación del Gobierno en Pontevedra

(Zaak C-409/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Richtlijn 2008/115/EG - Gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van derdelanders die illegaal op hun grondgebied verblijven - Artikel 6, lid 1, en artikel 8, lid 1 - Nationale regeling op grond waarvan in geval van illegaal verblijf een geldboete en een bevel om het grondgebied te verlaten worden opgelegd - Mogelijkheid om het verblijf binnen een gestelde termijn te regulariseren - Artikel 7, leden 1 en 2 - Termijn voor vrijwillig vertrek)

(2022/C 171/12)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado Contencioso Administrativo no 1 de Pontevedra

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: UN

Verwerende partij: Subdelegación del Gobierno en Pontevedra

Dictum

Richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven — in het bijzonder artikel 6, lid 1, en artikel 8, lid 1, ervan, gelezen in samenhang met artikel 6, lid 4, en artikel 7, leden 1 en 2, van deze richtlijn — moet aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staat aan een regeling van een lidstaat die het illegale verblijf van een derdelander op het grondgebied van deze lidstaat, wanneer er geen sprake is van verzwarende omstandigheden, in eerste instantie bestraft met een geldboete en een bevel om het grondgebied van die lidstaat binnen een gestelde termijn te verlaten tenzij het verblijf van deze derdelander wordt geregulariseerd voordat deze termijn is verstreken, en in tweede instantie, indien het verblijf van die derdelander niet is geregulariseerd, bestraft met een besluit waarbij zijn gedwongen verwijdering wordt gelast, mits die termijn wordt vastgesteld overeenkomstig de vereisten van artikel 7, leden 1 en 2, van die richtlijn.

(1) PB C 53 van 15.2.2021.
Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 24 februari 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Korneuburg — Oostenrijk) — Airhelp Limited/Austrian Airlines AG

(Zaak C-451/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Luchtvervoer - Verordening (EG) nr. 261/2004 - Artikel 3, lid 1 - Werkingssfeer - Rechtstreeks aansluitende vluchten van en naar een derde land - Eén enkele boeking bij een communautaire luchtvaartmaatschappij - Aansluiting op het grondgebied van een lidstaat - Artikel 5, lid 1, onder c), iii), en artikel 7 - Vertraging van de andere vlucht - Inaanmerkingneming van de daadwerkelijke aankomsttijd voor de toepassing van de compensatie)

(2022/C 165/13)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landesgericht Korneuburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Airhelp Limited

Verwerende partij: Austrian Airlines AG

Dictum

Artikel 3, lid 1, van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 moet aldus worden uitgelegd dat deze verordening niet van toepassing is op rechtstreeks aansluitende vluchten waarvoor één enkele boeking is verricht en die bestaan uit twee vluchtsegmenten die door een communautaire luchtvaartmaatschappij moeten worden uitgevoerd, wanneer zowel de luchthaven van vertrek van het eerste vluchtsegment als de luchthaven van aankomst van het tweede vluchtsegment in een derde land ligt en alleen de luchthaven van de tussenlanding op het grondgebied van een lidstaat gelegen is.

(1) PB C 433 van 14.12.2020.
2)

Artikel 292 van richtlijn 2009/138 moet aldus worden uitgelegd dat het recht van de lidstaat waar het geding aanhangig is in de zin van dat artikel, alle gevolgen van de liquidatieprocedure voor dat geding regelt. In het bijzonder moeten de bepalingen van het recht van die lidstaat worden toegepast volgens welke, ten eerste, de opening van die liquidatieprocedure het aanhangige geding schorst, ten tweede, dat geding pas kan worden hervat wanneer de schuldeiser zijn schadeverzekeringsvordering op de verzekeringsonderneming heeft ingediend en de organen die het beheer over de liquidatieprocedure moeten voeren, in het geding zijn opgeroepen, en, ten derde, geen veroordeling tot betaling van schadevergoeding kan plaatsvinden, maar uitsluitend nog het bestaan en het bedrag ervan kunnen worden vastgesteld, waar die bepalingen in beginsel geen afbreuk doen aan de bevoegdheid die krachtens artikel 274, lid 2, van die richtlijn is voorbehouden aan het recht van de lidstaat van herkomst.