Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Burgerschap van de Europese Unie – Recht om vrij op grondgebied van lidstaten te reizen en te verblijven – Richtlijn 90/364

(Art. 18 EG; richtlijn 90/364 van de Raad, art. 1, lid 1, eerste alinea)

2. Vrij verkeer van personen – Recht van toegang en verblijf van onderdanen van lidstaten – Richtlijnen 68/360, 73/148, 90/364, 90/365 en 93/96

(Richtlijnen van de Raad 68/360, art. 4, 73/148, art. 4, 90/364, art. 2, 90/365, art. 2, en 93/96, art. 2)

Samenvatting

1. Een lidstaat die bij de toepassing van richtlijn 90/364 betreffende het verblijfsrecht, op de onderdanen van een lidstaat die aanspraak maken op rechten die voortvloeien uit die richtlijn en uit artikel 18 EG, voor de beoordeling van het bestaan van toereikende bestaansmiddelen de inkomsten van een in de lidstaat van ontvangst wonende levensgezel buiten beschouwing laat wanneer niet voor een notaris een overeenkomst met een bijstandsclausule is gesloten, komt de krachtens voornoemd artikel 18 EG en voornoemde richtlijn op hem rustende verplichtingen niet na.

Volgens de bewoordingen van artikel 1, lid 1, eerste alinea, van richtlijn 90/364 volstaat het dat onderdanen van lidstaten over toereikende bestaansmiddelen „beschikken”. Deze bepaling stelt niet het minste vereiste met betrekking tot de herkomst van deze middelen. Wordt aan de voorwaarde inzake toereikende bestaansmiddelen een vereiste toegevoegd met betrekking tot de herkomst van de bestaansmiddelen, in het bijzonder met betrekking tot het bestaan van een juridische band tussen de verstrekker en de ontvanger van de inkomsten, dan vormt dat een onevenredige inmenging in de uitoefening van het door artikel 18 EG gewaarborgde fundamentele recht van vrij verkeer en verblijf, die niet noodzakelijk is voor de verwezenlijking van het door richtlijn 90/364 beoogde doel, te weten de bescherming van de overheidsfinanciën van de lidstaat van ontvangst.

(cf. punten 40‑42, 46, 51, dictum 1, sub a)

2. Een lidstaat die in de mogelijkheid voorziet om aan de burgers van de Unie die niet binnen een bepaalde termijn de vereiste documenten voor de verkrijging van een verblijfsvergunning hebben overgelegd, automatisch een bevel te geven om het grondgebied te verlaten, komt de verplichtingen niet na die op hem rusten krachtens artikel 2 van richtlijn 90/364 betreffende het verblijfsrecht, artikel 4 van richtlijn 68/360 inzake de opheffing van de beperkingen van de verplaatsing en het verblijf van de werknemers der lidstaten en van hun familie binnen de Gemeenschap, artikel 4 van richtlijn 73/148 inzake de opheffing van de beperkingen van de verplaatsing en het verblijf van onderdanen van de lidstaten binnen de Gemeenschap ter zake van vestiging en verrichten van diensten, artikel 2 van richtlijn 93/96 inzake het verblijfsrecht voor studenten, en artikel 2 van richtlijn 90/365 betreffende het verblijfsrecht van werknemers en zelfstandigen die hun beroepswerkzaamheid hebben beëindigd.

Een dergelijke maatregel van automatische verwijdering doet af aan het wezen zelf van het verblijfsrecht, dat rechtstreeks door het gemeenschapsrecht wordt verleend. Zelfs indien een lidstaat in voorkomend geval een maatregel van verwijdering kan treffen indien een onderdaan van een lidstaat niet in staat is binnen een bepaalde termijn de documenten over te leggen waaruit blijkt dat hij aan de gestelde financiële voorwaarden voldoet, wordt de maatregel van verwijdering onevenredig omdat hij automatisch is.

(cf. punten 68, 72, dictum 1, sub b)