ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
—

dientengevolge: — herplaatsing van verzoekster in het door haar vervulde ambt of in een ander bij haar bekwaamheden aansluitend ambt binnen EMA door haar overeenkomst overeenkomstig de statutaire eisen te verlengen; — subsidiair, indien bovenvermelde vordering tot herplaatsing niet wordt toegewezen, toekenning van een vergoeding voor de materiële schade die verzoekster heeft geleden en welke voorlopig en ex aequo et bono wordt begroot op de bezoldiging die zij ontving als arbeidscontractant van EMA ten minste voor een duur die gelijk is aan die van haar oorspronkelijke overeenkomst (drie jaar);
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 15/21

Beroep ingesteld op 22 oktober 2013 — ZZ e.a./Rekenkamer

(Zaak F-105/13)

2014/C 15/32

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: ZZ e.a. (vertegenwoordigers: A. Coolen, J.-N. Louis, É. Marchal en D. Abreu Caldas, advocaten)

Verwerende partij: Rekenkamer

Voorwerp en beschrijving van het geding

Nietigverklaring van het besluit van de Rekenkamer van 13 december 2013 om geen beroep in te stellen bij het Hof van Justitie met het verzoek om te onderzoeken of S., destijds lid van de Rekenkamer, niet langer voldeed aan de vereiste voorwaarden of aan de uit haar ambt voortvloeiende verplichtingen, zich niet uit te spreken over verzoekers’ klachten, geen enkele maatregel te treffen om publiekelijk de door hen ondervonden intimidatie en hun leed te erkennen, en om de maatregelen te treffen om hun geschonden reputatie en (geloof)waardigheid te herstellen en hen schadeloos te stellen voor de geleden materiële en immateriële schade

Conclusies van de verzoekende partijen

— nietigverklaring van het besluit van de Rekenkamer van 13 december 2012, in de hoedanigheid van TABG, om zich niet uit te spreken over verzoekers’ klachten, geen enkele maatregel te treffen om publiekelijk de door hen ondervonden intimidatie en hun leed te erkennen, en om de maatregelen te treffen om hun geschonden reputatie en (geloof)waardigheid te herstellen en hen schadeloos te stellen voor de geleden materiële en immateriële schade;
—

nietig verklaren a) het besluit van 18 december 2012, voor zover het beroepscomité op grond van artikel 22 van het reglement voor de personeelsleden van de EIB en personeelsnota HR/P&O/2012-0103 van 29 maart 2013 verzoekers bezwaar tegen zijn beoordelingsrapport 2011 heeft afgewezen; b) het beoordelingsrapport over 2011, voor zover daarin de beoordelingen niet worden samengevat met de globale beoordeling „exceptional performance” of „very good performance” en, ten slotte, voor zover verzoeker daarbij niet wordt voorgedragen voor bevordering tot de functie D alsmede voor zover het de vaststelling van zijn doelstellingen voor 2012 betreft; c) alle daarmee verband houdende, daaropvolgende en daaraan voorafgaande handelingen, met name de bevorderingen waartoe is besloten op grond van de nota van de directeur personeelszaken van mei 2012, „Staff appraisal exercise, award of promotions and titles”, aangezien de EIB, gelet op de beoordeling door zijn meerderen, heeft verzuimd om verzoeker in aanmerking te nemen voor de „bevorderingen van de functie E tot de functie D”;
—

de verwerende partij krachtens artikel 87 van het Reglement voor de procesvoering verwijzen in de kosten alsmede in de in verband met de procedure gemaakte noodzakelijke kosten, met name de kosten van domiciliekeuze, de reis- en verblijfskosten en de advocatenhonoraria, krachtens artikel 91, sub b, van dat Reglement.
—

dientengevolge, verklaren dat verzoeker recht heeft op plaatsing op de reservelijst met het oog op de vervulling van posten in verband met vergelijkend onderzoek EPSO/AD/206-207/11- AD5/AD7-Administrateurs, op het gebied van economie (PB C 82 A van 16 maart 2011), met een toereikende periode van geldigheid die gelijk is aan die van de kandidaten die aanvankelijk op de lijst waren geplaatst, met inbegrip van heropening van die lijst indien deze op de datum van het te wijzen vonnis niet meer geldig is;
—

subsidiair, vaststelling dat de verwerende partij verplicht is, verzoeker vanaf het begin van de pensioenbetaling een schadevergoeding te betalen ter hoogte van het bedrag waarmee verzoekers pensioen is verminderd in vergelijking met het pensioen dat hij zou hebben ontvangen indien voor de periode van 1 april 2008 tot en met 31 augustus 2009 de bij wet voorgeschreven bijdragen aan de wettelijke pensioenverzekering waren betaald.
—

subsidiair en indien het Gerecht toch tot het oordeel mocht komen dat een herplaatsing niet mogelijk is respectievelijk dat die herplaatsing noch in het belang van de verzoekende partij noch in dat van het Europees Parlement is, het Europees Parlement veroordelen tot betaling van een vergoeding voor de materiële schade welke op 36 maanden salaris wordt geraamd, dan wel van elk ander ex aequo et bono vast te stellen bedrag, en van een vergoeding voor de immateriële schade van 15 000 EUR;
—

nietig verklaren de vijf volgende van de Commissie afkomstige of in elk geval aan haar toe te schrijven besluiten waarbij verzoekers vorderingen, opgenomen in de vijf volgende verzoeken, volledig of gedeeltelijk zijn afgewezen: 1a) het besluit tot afwijzing van verzoekers vorderingen opgenomen in het verzoek dat op 5 oktober 2010 aan het TABG is gezonden; 1b) het besluit tot gedeeltelijke of volledige afwijzing van verzoekers vorderingen opgenomen in het verzoek dat op 2 november 2006 aan het TABG is gezonden; 1c) het besluit tot gedeeltelijke of volledige afwijzing van verzoekers vorderingen opgenomen in het verzoek dat op 6 december 2010 aan het TABG is gezonden; 1d) het besluit tot gedeeltelijke of volledige afwijzing van verzoekers vorderingen opgenomen in het verzoek dat op 3 januari 2011 aan het TABG is gezonden; 1e) het besluit tot gedeeltelijke of volledige afwijzing van verzoekers vorderingen opgenomen in het verzoek dat op 3 februari 2011 aan het TABG is gezonden;
—

de EIB gelasten om verzoekster opnieuw tewerk te stellen in een post die in overeenstemming is met haar rang en ambt;
—

vaststelling dat verweerster verplicht is om verzoekster volledig op de hoogte te stellen van het verloop tot nu toe van het vergelijkend onderzoek en van de afzonderlijke examens, met in begrip van de procedure voor de beoordeling van de examens, met name, maar niet uitsluitend, door: — de verlening van toegang tot alle stukken waarover verweerster met betrekking tot verzoeksters deelname aan het vergelijkend onderzoek beschikt, daaronder begrepen stukken die de beoordeling van verzoeksters examens betreffen; — verlening van volledig informatie over de kwestie hoe verzoekster voor de praktische toets (a) 12 punten heeft kunnen behalen; — verlening van informatie over het verloop van het vergelijkend onderzoek in het algemeen, met inbegrip van mededeling van het aantal kandidaten dat aan het mondelinge en praktische examen heeft deelgenomen; het aantal kandidaten dat voor het mondelinge examen is geslaagd; het aantal kandidaten dat voor de praktische toets (a) is geslaagd; de richtlijnen die de examencommissie voor de beoordeling heeft opgesteld, bijvoorbeeld beoordelingsschema’s, richtlijnen op grond waarvan een bepaald deel van de punten voor bepaalde onderdelen van de individuele examenonderdelen moet worden gegeven of bepaalde beoordelingscriteria moeten worden gehanteerd; de punten die de andere kandidaten voor de praktische toetsen (a) en (b) hebben behaald alsmede informatie over de vraag hoe die punten tot stand kwamen;
—

nietigverklaring van de lijst van ambtenaren die in de bevorderingsronde 2010 zijn bevorderd tot de rangen AD13 en AD14, welke is bekendgemaakt in mededelingen van de administratie nr. 65-2010, voor zover deze lijst is vastgesteld op basis van onwettige bevorderingsdrempel, alsmede nietigverklaring van het stilzwijgend besluit van de Commissie houdende weigering om een veel groter aantal andere ambtenaren tot de rangen AD12 en AD13 te bevorderen;
—

nietigverklaring van alle daarmee verband houdende, daarop volgende en daaraan voorafgaande handelingen, waaronder in elk geval de richtsnoeren die de personeelsdirectie heeft vastgesteld om de beoordeling samen te vatten met één van de eerste letters van het alfabet alsmede de bevorderingen waartoe op 25 maart 2010 is besloten, gelet op het feit dat de EIB, in het licht van de beoordeling door verzoekers meerderen die thans wordt betwist, heeft verzuimd om verzoeker in aanmerking te nemen onder het punt „Promotions from Function E tot D”.
—

in elk geval, vergoeding gelasten van de immateriële schade die verzoeker heeft geleden, welke ex aequo et bono op 20 000 EUR wordt geschat;
—

dientengevolge, herplaatsing van verzoeker in zijn functie als ambtenaar in vaste dienst met ingang van 1 april 2010 tegen de bezoldiging die hij vanaf die datum als ambtenaar in vaste dienst had moeten ontvangen, met inbegrip van alle afgeleide rechten (waaronder de pensioenrechten), welke voorlopig en ex aequo et bono op een bedrag van 39 600 EUR wordt begroot;
—

nietig verklaren, ten eerste, het besluit om de aan verzoeker uitgekeerde „schooltoelage” te verminderen, zoals dit volgt uit de salarisafrekening over de maand februari 2010, alsmede de betrokken salarisafrekening, voor zover daarbij de „schooltoelage” gedeeltelijk wordt verminderd; ten tweede, het besluit van de Commissie van 26 februari 2010 betreffende de vermindering van de aan verzoeker betaalde „schooltoelage” en de inhouding van een bedrag van 770,85 EUR daarop, welke inhouding is vermeld op de salarisafrekening over de maand maart 2010; ten derde, de salarisafrekening over de maand maart 2010, waarbij de aan verzoeker uitgekeerde „schooltoelage” is verminderd en met terugwerkende kracht een bedrag van 770,85 EUR is ingehouden; ten vierde, de salarisafrekeningen over de maanden april tot en met augustus 2010, voor zover deze een gedeeltelijke vermindering van de „schooltoelage” bevatten en, ten vijfde, het besluit van de Commissie van 9 juli 2010 waarbij de klacht uitdrukkelijk is afgewezen;
—

wat de vergoeding van de immateriële schade betreft, veroordeling van de verwerende partij om, primair, verzoeker naar behoren te rehabiliteren en hem een symbolisch bedrag van 1 EUR te betalen of, subsidiair, hem een bedrag te betalen dat voorlopig en ex aequo et bono is vastgesteld op 300 000 EUR, te vermeerderen met vertragingsrente tegen de wettelijke rentevoet vanaf de dag van het te wijzen arrest;
—

met betrekking tot de kosten dient verzoeker geen vordering in, aangezien hij van mening is dat de beslechting van de onderhavige zaak door het Gerecht van belang is voor partijen, die beide te goeder trouw zijn, en dat een dergelijke vordering in casu niet gerechtvaardigd is.
—

het BHIM veroordelen tot vergoeding van verzoeksters immateriële schade bestaande in het verschil tussen enerzijds haar daadwerkelijke salaris volgens de formele indeling als arbeidscontractant in de zin van artikel 3 bis RAP sinds 1 november 2005 tot en met 31 oktober 2008 alsmede de aan haar betaalde werkloosheidsuitkering sinds 1 november 2008 tot heden, en anderzijds het haar toekomende salaris als tijdelijk functionaris in de zin van artikel 2, sub a, RAP sinds 1 november 2005 tot heden — subsidiair, ten minste het haar toekomende salaris als tijdelijk functionaris in de zin van artikel 2, sub a, RAP sinds 1 november 2005 tot en met 31 oktober 2008 alsmede de haar toekomende werkloosheidsuitkering bij berekening volgens het haar voor de maand oktober 2008 toekomende salaris overeenkomstig artikel 2, sub a, RAP – alsmede tot vergoeding van de daardoor ontstane verliezen bij het pensioen en andere vergoedingen en toelagen met inachtneming van een passende en met haar prestaties overeenkomende bevordering per 1 april 2008;
—

nietigverklaring van het besluit van de Commissie om verzoeker met ingang van 10 maart 2009 aan te stellen als technisch assistent in de functiegroep AST 3, salaristrap 2, voor zover hem daarbij niet de rechten en bezoldiging zijn toegekend die noodzakelijk zijn voor de juiste uitvoering van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 22 mei 2008 in zaak F-145/06, Pascual García/Commissie, en met name: a) voor zover niet is bepaald dat verzoekers anciënniteit met het oog op de plaatsing in een hogere rang, de berekening van zijn pensioenrechten en alle andere mogelijke rechten wordt berekend op basis van de datum van 1 april 2006; b) voor zover is bepaald dat verzoeker geen recht heeft op de ontheemdingstoelage als voorzien in artikel 4, lid 1, van bijlage VII bij het Statuut;
—

nietigverklaring van het besluit van de directie van 16 december 2008 voor zover het geen beslissing omvat over de uitkomst van het administratieve onderzoek en over verzoeksters klacht; subsidiair, nietigverklaring van het besluit van de directie van 16 december 2008 voor zover daarbij „stilzwijgend” is besloten om geen gevolg te geven aan verzoeksters klacht en geen verdere maatregelen te treffen, met name om geen tuchtprocedure in te leiden;
—

verweerster te gelasten een onderzoek te verrichten om vast te stellen wat er op 5 mei 2003 is gebeurd, toen het waarnemend administratief hoofd van de EG-delegatie in Angola met verzoekers voertuig van de buitenparking van verzoekers verblijf naar een plaats ongeveer vier kilometer verderop is gereden, wat er op 6 september 2001 is gebeurd, en welk verband er tussen deze gebeurtenissen bestaat, en verzoeker onverwijld de resultaten van het onderzoek mee te delen, deze resultaten voor zover relevant op verschillende geschikte en zichtbare plaatsen bekend te maken en de toegang tot deze resultaten te verzekeren; subsidiair, verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoeker van 100 000 EUR dan wel elk hoger of lager bedrag dat het Gerecht gerechtvaardigd en billijk acht ter vergoeding van de onomkeerbare schade die het gevolg is van het besluit tot afwijzing van het verzoek van 1 september 2006, en voor elke dag vanaf morgen tot aan de dag waarop, na afloop van het onderzoek, de resultaten daarvan aan verzoeker zullen worden meegedeeld en op passende wijze bekendgemaakt, tot betaling van 20 EUR dan wel elk hoger of lager bedrag dat het Gerecht gerechtvaardigd en billijk acht ter vergoeding van de schade die zich na vandaag voordoet;
—

gedeeltelijke nietigverklaring van het besluit van het TABG van 12 juli 2007 voor zover daarbij het verzoek om vergoedingen is afgewezen dat verzoeker volgens zijn klacht van 19 maart 2007 had ingediend en voor zover daarbij vertragingsrente, berekend vanaf 29 april 2003 over de vergoedingen die verzoeker op basis van artikel 73 van het Statuut hadden kunnen worden toegekend, in beginsel wordt afgewezen;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 22/56

Beroep ingesteld op 15 oktober 2007 — Nijs/Rekenkamer

(Zaak F-108/07)

(2008/C 22/108)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Bart Nijs (Bereldange, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Rollinger, advocaat)

Verwerende partij: Europese Rekenkamer

Conclusies

— nietigverklaring van het besluit van de Europese Rekenkamer om het mandaat van de secretaris-generaal van de Rekenkamer met ingang van 1 juli 2007 voor een nieuwe duur van zes jaar te verlengen;

— subsidiair, nietigverklaring van de twee handelingen, die „besluiten van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG)” zouden vormen, van 8 december 2006 houdende uitvoering van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 oktober 2006 in zaak T-171/05 respectievelijk 12 juli 2007 houdende afwijzing van verzoekers klacht van 12 maart 2007;

— verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van zijn beroep voert verzoeker onder meer de volgende feiten aan: i) de secretaris-generaal heeft onrechtmatig gehandeld; in plaats van het OLAF in te schakelen, heeft hij uitdrukkelijk geweigerd maatregelen te treffen of de kwestie te onderzoeken, toen hij, gestaafd door documenten, op de hoogte was gebracht van fraude ten nadele van de regeling inzake invaliditeitspensioenen; ii) een ambtenaar heeft zijn werkzaamheden onrechtmatig uitgeoefend; iii) herhaaldelijk worden bevorderingsbesluiten en de data ervan niet bekendgemaakt; iv) de verkiezingen van het personeelscomité van 2004 en 2006 zijn om verschillende redenen onwettig; v) er is sprake van een groot aantal gevallen van misbruik van de bevorderingsprocedure alsmede van overschrijding van de bevoegdheid tot aanstelling door een hoofd van een eenheid en van een groot aantal persoonlijke belangen die de onafhankelijkheid van het TABG bij nagenoeg alle besluiten in gevaar kunnen brengen; vi) de „besluiten van het TABG” zouden voortvloeien uit de persoonlijke belangen van alle hiërarchieke meerderen van verzoeker en uit de verzwijging van het beroep op een collega om ad interim een hogere functie te vervullen alsmede uit het niet inschakelen van het OLAF; vii) het TABG heeft de bestreden besluiten gebaseerd op dezelfde reeks kennelijke fouten als de oorspronkelijke besluiten die zij bevestigen, door zich te baseren op een arrest dat geen gezag van gewijsde heeft en zonder ook maar één argument van verzoeker te hebben weerlegd; viii) de comités die meewerken aan de beoordelings- en de bevorderingsprocedure zijn er niet van op de hoogte gebracht dat de onafhankelijkheid van verzoekers hiërarchieke meerderen in gevaar is.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 82/57

Beroep ingesteld op 27 februari 2007 — Caló/Commissie

(Zaak F-14/07)

(2007/C 82/120)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Giuseppe Caló (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

— nietigverklaring van het besluit om verzoekers sollicitatie naar het ambt van directeur van het directoraat „Bedrijfsstatistieken ”van het Bureau voor de statistiek van de Europese Gemeenschappen af te wijzen;

— nietigverklaring van het besluit om X in dat ambt aan te stellen;

— veroordeling van de verwerende partij tot betaling aan verzoeker van een symbolische schadevergoeding van 1 EUR wegens dienstfout;

— verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeker, ambtenaar van verweerster, is bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen opgekomen tegen het besluit om hem te herplaatsen in de functie van hoofdadviseur bij zijn DG van tewerkstelling (1) en tegen het besluit om zijn sollicitatie naar een ambt van directeur bij datzelfde DG af te wijzen (2). Bij het Gerecht voor ambtenarenzaken (3) is hij opgekomen tegen de in het kader van de reorganisatie van DG Eurostat genomen besluiten om zijn sollicitatie naar een ambt van directeur af te wijzen. Thans betwist hij het besluit om zijn sollicitatie naar een ander ambt van directeur bij datzelfde DG af te wijzen en een andere kandidaat in dat ambt te benoemen.

Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker onder meer dat er sprake is van een kennelijk onjuiste beoordeling alsmede van schending: i) van de artikelen 7, 29 en 45 van het Statuut; ii) van de regels betreffende de beoordeling, selectie en aanstelling van het hoger kaderpersoneel van de Commissie, zoals gedefinieerd in een mededeling van 22 november 2000; iii) van de regels betreffende de beoordeling van het hoger kaderpersoneel van de rang A 1 en A 2, zoals gedefinieerd in een mededeling van 10 maart 2004; iv) van kennisgeving van vacature COM/2006/164.

(1) Zaak T-118/04 (PB C 118 van 30.4.2004, blz. 47).

(2) Zaak T-134/04 (PB C 146 van 29.5.2004, blz. 6).

(3) Zaak F-79/06 (PB C 237 van 30.9.2006, blz. 17).
Een brief waarbij de betrokkene ervan op de hoogte wordt gesteld dat zijn verzoek wordt onderzocht, en dat het dus is ingeschreven, leidt niet tot de inwilliging van het betrokken verzoek, zelfs al geeft die brief aan dat het waarschijnlijk zal worden ingewilligd. In een dergelijk geval staat het ontbreken van een definitief antwoord op het verzoek binnen de termijn voorzien in artikel 90, lid 1, van het Statuut gelijk aan een stilzwijgende afwijzing waartegen een klacht in de zin van artikel 90, lid 2, kan worden ingediend.

(cf. punt 34)

Referentie:

Gerecht van de Europese Unie: arrest van 3 juli 2012, Marcuccio/Commissie,T‑594/10 P, EU:T:2012:336, punt 21
Voor de indiening van een klacht in de zin van artikel 90, lid 2, van het Statuut of een verzoek om een heronderzoek van een besluit van een jury van een vergelijkend onderzoek geldt geen enkele verplichting van vertegenwoordiging, zelfs al staat het de belanghebbenden vrij om reeds in het stadium van de precontentieuze fase gebruik te maken van het advies van een advocaat.

Overeenkomstig artikel 19, derde en vierde alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie, dat op grond van artikel 7 van bijlage I bij dat Statuut van toepassing is op de procedure voor het Gerecht voor ambtenarenzaken, dient een „partij” in de zin van die bepalingen om beroep te kunnen instellen bij dat Gerecht zich te laten vertegenwoordigen door een derde, in casu een advocaat die bevoegd is om op te treden voor een rechterlijke instantie van een lidstaat of van een andere staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte.

In dat opzicht is de omstandigheid dat de verzoekende partij als advocate is ingeschreven bij de orde van advocaten van een lidstaat van de Unie irrelevant, aangezien de indiening van een door de verzoekende partij zelf ondertekend verzoekschrift, bij gebreke van een afwijking van of uitzondering op de verplichting van vertegenwoordiging in het Statuut van het Hof van Justitie of in het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken, op zich niet kan volstaan voor de instelling van een beroep, zelfs al oefent zij het beroep uit van advocaat die bevoegd is om op te treden in een van de lidstaten van de Unie.

(cf. punten 5 en 8)

Hof: beschikking van 5 december 1996, Lopes/Hof van Justitie,C‑174/96 P, EU:C:1996:473, punten 8 en 10, en arrest van 12 juni 2014, Peftiev,C‑314/13, EU:C:2014:1645, punt 28en aldaar aangehaalde rechtspraak

Gerecht van eerste aanleg: beschikking van 13 januari 2005, Sulvida/Commissie,T‑184/04, EU:T:2005:7, punt 8

Gerecht voor ambtenarenzaken: beschikking van 13 februari 2012, Ayres de Abreu/EESC,F‑123/11, EU:F:2012:17, punt 11