Het niet beschikbaar zijn van een beoordelingsrapport kan het tot aanstelling bevoegd gezag op zich niet verhinderen om een besluit op het gebied van de bevordering te nemen, en in elk geval kan een dergelijke onregelmatigheid alleen de nietigverklaring van een dergelijk besluit tot gevolg hebben indien het feit dat geen rekening is gehouden met dat rapport een beslissende invloed op de procedure heeft kunnen hebben.

Het beoordelingsrapport vormt een onontbeerlijke beoordelingsfactor telkens wanneer de loopbaan van een ambtenaar door zijn meerderen in aanmerking wordt genomen, zodat een besluit om een ambtenaar niet te bevorderen onregelmatig is wanneer het tot aanstelling bevoegd gezag niet een vergelijkende beoordeling van de verdiensten van de voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren heeft kunnen verrichten, omdat één of meerdere beoordelingsrapporten over de referentieperiode, die overeenkomt met de periode na de aanstelling of de laatste bevordering van de betrokken ambtenaar, niet beschikbaar waren als gevolg van een fout van de administratie.

Wat meer in het bijzonder de wijze betreft waarop de door zijn instelling van herkomst opgestelde beoordelingsrapporten van een ambtenaar in het kader van zijn overplaatsing in aanmerking moeten worden genomen door het tot aanstelling bevoegd gezag, kan dat gezag niet worden verweten dat het in het kader van zijn ruime beoordelingsbevoegdheid op het gebied van de bevordering zijn oordeel over de verdiensten van die ambtenaar baseert op een synthetische lezing van al zijn loopbaanontwikkelings- en beoordelingsrapporten die, geheel of ten dele, betrekking hebben op zijn beoordelingsperiode vanaf zijn bevordering en zijn opgesteld door zowel het tot aanstelling bevoegd gezag van de nieuwe instelling als door de instelling waarbij hij voordien werkte. Het tot aanstelling bevoegd gezag kan evenmin worden verweten dat het voor de vergelijkende beoordeling van de verdiensten van die ambtenaar gebruikmaakt van de procedure en de algemene methodes die de nieuwe instelling in het kader van haar beoordelingsbevoegdheid recentelijk had vastgesteld voor alle voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren, met dien verstande dat die nieuwe instelling niet verplicht is om regels vast te stellen die specifiek de situatie regelen van ambtenaren die gebruik hebben gemaakt van de mobiliteit.

Teneinde de loopbaanperspectieven te behouden van de ambtenaren die ervoor kiezen om gebruik te maken van de mobiliteit tussen de instellingen, moeten die instellingen enerzijds ervoor zorgen dat de mobiliteit niet het loopbaanverloop van de betrokken ambtenaren verhindert en dienen zij anderzijds de situatie te onderzoeken van de ambtenaar die gebruik heeft gemaakt van die mobiliteit teneinde na te gaan of die uit een andere instelling overgeplaatste ambtenaar niet wordt bestraft in het kader van een bevorderingsronde.

De persoonsdossiers van de voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren moeten weliswaar ter beschikking van het tot aanstelling bevoegd gezag staan, doch van dat gezag kan niet worden verlangd dat het een reden geeft voor het gebruik dat het in elk geval van de hem ter beschikking staande informatie heeft gemaakt.

Gerecht voor ambtenarenzaken: arresten van 14 juli 2011, Praskevicius/Parlement, F‑81/10 , EU:F:2011:120 , punt 53 ; 18 maart 2015, Ribeiro Sinde Monteiro/EDEO, F‑51/14 , EU:F:2015:11 , punt 41 , waartegen hogere voorziening is ingesteld bij het Gerecht van de Europese Unie, zaak T‑278/15 P; 3 juni 2015, Gross/EDEO, F‑78/14 , EU:F:2015:52 , punt 44 , waartegen hogere voorziening is ingesteld bij het Gerecht van de Europese Unie, zaak T‑472/15 P; 22 september 2015, Silvan/Commissie, F‑83/14 , EU:F:2015:106 , punt 24 , waartegen hogere voorziening is ingesteld bij het Gerecht van de Europese Unie, zaak T‑698/15 P, en 15 december 2015, Bonazzi/Commissie, F‑88/15 , EU:F:2015:150 , punt 62

Het tot aanstelling bevoegd gezag beschikt echter over de bevoegdheid om de verdiensten te vergelijken volgens de procedure of methode die het het meest geschikt acht. Gelet op de ruime beoordelingsmarge waarover de instelling beschikt om in overeenstemming met haar eigen behoeften op het gebied van organisatie en personeelsbeheer de doelen van artikel 45 van het Statuut te verwezenlijken, bestaat er voor haar immers geen verplichting om een specifiek beoordelings- en bevorderingsstelsel in te voeren.

De verplichting om de verdiensten op gelijke voet en op basis van vergelijkbare informatie en inlichtingen te vergelijken, welke inherent is aan artikel 45 van het Statuut, vereist dus een procedure of methode waardoor de subjectiviteit kan worden weggenomen die het gevolg is van de beoordelingen die de verschillende beoordelaars in de krachtens artikel 43 van het Statuut opgestelde rapporten hebben uitgebracht en die krachtens artikel 45, lid 1, van het Statuut in aanmerking moeten worden genomen.

Er bestaat een grote ongelijksoortigheid in de beoordelingen van de ambtenaren van de verschillende diensten van een instelling en deze ongelijksoortigheid is een bron van problemen wanneer het tot aanstelling bevoegd gezag, met eerbiediging van het gelijkheidsbeginsel, de vergelijkende beoordeling van de verdiensten van alle betrokken ambtenaren moet verrichten.

Bevorderingsbesluiten en de in artikel 45 van het Statuut voorziene vergelijkende beoordeling van de verdiensten behoren tot de uitsluitende verantwoordelijkheid van het tot aanstelling bevoegd gezag.

Ten eerste schrijft artikel 45, lid 1, van het Statuut weliswaar voor dat het tot aanstelling bevoegd gezag vóór elk bevorderingsbesluit de verdiensten van alle voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren moet vergelijken, doch het kan zich laten bijstaan door de administratieve diensten op verschillende niveaus van de hiërarchische weg, overeenkomstig de beginselen die inherent zijn aan het functioneren van elke administratieve structuur die hiërarchisch is opgebouwd. Zo kan het tot aanstelling bevoegd gezag voorzien in een voorafgaande beoordeling binnen elk directoraat-generaal van de dossiers van de voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren, ook al kan die voorafgaande beoordeling geen vervanging vormen voor de vergelijkende beoordeling die vervolgens moet plaatsvinden door, wanneer het is voorzien, een bevorderingscomité en vervolgens in elk geval door het tot aanstelling bevoegd gezag na afloop van de bevorderingsronde bij de vaststelling van de besluiten om een ambtenaar al dan niet te bevorderen.

In het kader van de bevorderingsprocedure zoals voorzien in de door de Commissie vastgestelde algemene uitvoeringsbepalingen, kan niet worden toegestaan dat het tot aanstelling bevoegd gezag slechts de verdiensten onderzoekt van de ambtenaren die de beste positie innemen op de lijsten die op het niveau van de directoraten-generaal en de verschillende diensten worden opgesteld. De uitoefening, door de ambtenaren die door hun directeur-generaal niet zijn voorgedragen voor bevordering, van hun in de algemene uitvoeringsbepalingen voorziene recht om bij het paritair bevorderingscomité op te komen tegen het besluit om hen niet voor te dragen voor bevordering, geeft die ambtenaren echter de mogelijkheid om bij dat paritair orgaan hun verdiensten niet alleen op het niveau van de respectieve directoraten-generaal aan een vergelijkende beoordeling te onderwerpen, maar eveneens op het niveau van de gehele instelling.

Ten tweede kan het tot aanstelling bevoegd gezag tijdens de fase van voorbereiding van zijn besluiten ter zake van bevordering een raadgevend paritair orgaan een rol laten spelen, zoals het paritair bevorderingscomité, en het kan eveneens bepalen dat dit wordt bijgestaan door een ander, eveneens paritair orgaan, met wiens met redenen omklede ontwerpadviezen het rekening kan houden. Door zich tot die comités te wenden hebben de voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren die door hun directeuren-generaal en diensthoofden niet zijn voorgedragen voor bevordering, de mogelijkheid om de aandacht van het tot aanstelling bevoegd gezag op hun geval te vestigen door het op basis van hun betwistingen, van de met redenen omklede ontwerpadviezen en, eventueel, van de aanbevelingen van het paritair bevorderingscomité te dwingen om hun respectieve situatie uitvoerig te onderzoeken in het kader van de vergelijkende beoordeling van de verdiensten van alle voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren, die het uiteindelijk na afloop van de bevorderingsprocedure verricht met het oog op de vaststelling van de bevorderingsbesluiten.

(cf. punten 54‑57)

Referentie

Hof: arrest van 4 februari 1987, Bouteiller/Commissie,324/85, EU:C:1987:59, punt 11

Gerecht van eerste aanleg: arrest van 30 november 1993, Tsirimokos/Parlement,T‑76/92, EU:T:1993:106, punt 17

Gerecht voor ambtenarenzaken: arresten van 22 september 2015, Silvan/Commissie,F‑83/14, EU:F:2015:106, punten 48 en 50 en aldaar aangehaalde rechtspraak, waartegen hogere voorziening is ingesteld bij het Gerecht van de Europese Unie, zaak T‑698/15 P, en 15 december 2015, Bonazzi/Commissie,F‑88/15, EU:F:2015:150, punten 83 en 89 en aldaar aangehaalde rechtspraak