ARREST VAN HET GERECHT (Vijfde kamer)

14 mei 1998

Zaak T-21/97

S. Goycoolea

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Tijdelijke functionarissen — Verkeerde inlichtingen op sollicitatieformulier — Artikel 50, lid 1, van Regeling andere personeelsleden — Artikel 5, lid 1, derde alinea, van Statuut — Vormvoorwaarden van klacht”

Volledige Franse tekst II-679

Betreft:

Beroep tot nietigverklaring van het besluit van het tot het aangaan van aanwervingsovereenkomsten bevoegde gezag van de Commissie van 7 mei 1996 waarbij verzoeksters overeenkomst van tijdelijk functionaris is beëindigd.

Beslissing:

Verwerping.

Resumé van het arrest

Verzoekster, S. Goycoolea, treedt op 16 september 1991 als hulpfunctionaris in categorie C voor drie maanden in dienst van de Commissie voor het vervullen van een ambt van typiste. Haar overeenkomst wordt verschillende keren verlengd.

Op 7 februari 1994 neemt zij deel aan een selectieprocedure voor tijdelijke functionarissen in categorie B; zij solliciteert naar vier vacante ambten (114T/IX/93, 121T/XI/93, 112T/V/93 en 124T/XVI/93).

In de aankondiging van selectie wordt voor alle ambten waarin zal worden voorzien, onder meer geëist dat de sollicitant een diploma volledig hoger middelbaar onderwijs bezit.

Aan het einde van de procedure plaatst het selectiecomité verzoekster op de lijst van personen die geschikt zijn bevonden om het B 3/B 2-ambt 144T/IX/93 te bekleden.

Naast de algemene kwalificaties wordt als bijzondere kwalificatie van de sollicitanten naar bovengenoemd ambt geëist een „naschoolse beroepservaring van ten minste twaalf jaar”.

Verzoekster vermeldt onder rubriek 7 A, „Hoger middelbaar of technisch onderwijs”, van het formulier waarmee zij naar dat ambt solliciteert, dat zij in december 1966 haar baccalaureaatsdiploma heeft behaald aan de school Sagrado Corazón te Buenos Aires (Argentinië). Verder verklaart zij onder punt 7 B van het sollicitatieformulier, dat zij in het bezit is van een in november 1992 door de Université catholique de Louvain afgegeven licentie vormingsbeleid en -praktijk.

Verzoekster ondertekent onderaan op het sollicitatieformulier een verklaring op erewoord, dat de in haar sollicitatie verstrekte gegevens juist en volledig zijn.

Ten vervolge op de selectieprocedure wordt verzoekster per 1 december 1994 formeel aangesteld als tijdelijke functionaris in de rang B 3 voor het verrichten van de werkzaamheden van assistent bij het secretariaatgeneraal van de Commissie, directoraat H, „Cohesiefonds”.

Bij de voorbereiding van de vergadering van het indelingscomité van 31 januari 1995 stelt de administratie vast, dat verzoeksters baccalaureaatsdiploma in haar persoonsdossier ontbreekt en verzoekt zij haar, het ontbrekende stuk toe te zenden.

Na verschillende vruchteloze verzoeken erkent verzoekster ten slotte bij een aan de directeur van directoraat B „Rechten en verplichtingen” van het directoraatgeneraal Personeelszaken en algemeen beheer (DG IX) gerichte nota van 6 september 1995, dat zij haar middelbaar onderwijs niet heeft voltooid en derhalve geen diploma ter afsluiting van het middelbaar onderwijs heeft behaald. Zij wijst erop, dat zij zich niet bewust was van het belang van die onjuiste verklaring voor de aanwervingsprocedure.

Daarop leidt de administratie op 20 september 1995 een tuchtprocedure in tegen verzoekster.

Op 26 februari 1996 brengt de tuchtraad een met redenen omkleed advies uit waarin hij „het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) met algemene stemmen aanbeveelt, jegens mevrouw Goycoolea de in artikel 50 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen” (Regeling andere personeelsleden) „bedoelde tuchtmaatregel te treffen, te weten beëindiging van haar overeenkomst zonder opzeggingstermijn, maar zonder beperking of ontneming van haar rechten op grond van artikel 49, lid 2, van de Regeling andere personeelsleden”.

Bij besluit van 7 mei 1996 (bestreden besluit) beëindigt de directeurgeneraal van DG IX in zijn hoedanigheid van tot het aangaan van aanwervingsovereenkomsten bevoegd gezag (TAABG) verzoeksters overeenkomst van tijdelijk functionaris per 1 september 1996.

Bij nota van 28 mei 1996 verzoekt verzoeksters raadsman de directeurgeneraal van DG IX, het besluit tot beëindiging van verzoeksters overeenkomst van tijdelijk functionaris in te trekken. Deze nota wordt door de Commissie op 17 juni 1996 ingeschreven als klacht in de zin van artikel 90, lid 2, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen (Statuut).

Tijdens een vergadering van de Interdienstengroep op 18 juli 1996 wordt verzoeksters dossier onderzocht.

Bij besluit van 21 oktober 1996 wijst het TAABG verzoeksters klacht af.

Ten gronde

Het eerste middel: schending van artikel 50, lid 1, van de Regeling andere personeelsleden en van artikel 5, lid 1, derde alinea, van het Statuut en kennelijk verkeerde beoordeling

Een instelling kan artikel 50, lid 1, van de Regeling andere personeelsleden slechts geldig toepassen wanneer tegelijkertijd is voldaan aan twee voorwaarden. Het TAABG moet hebben vastgesteld, dat de betrokkene bij zijn aanstelling met opzet onjuiste inlichtingen heeft verstrekt omtrent zijn beroepsbekwaamheden of omtrent de in artikel 12, lid 2, gestelde voorwaarden, en dat deze onjuiste inlichtingen doorslaggevend zijn geweest voor de aanstelling van de betrokkene (punt 42).

Onderzocht dient derhalve te worden, of die twee voorwaarden in het onderhavige geval zijn vervuld.

De voorwaarde dat de betrokkene bij zijn aanstelling met opzet onjuiste inlichtingen heeft verstrekt omtrent zijn beroepsbekwaamheden

Het verstrekken van onjuiste inlichtingen over twee van de in de aankondiging van de selectie geëiste kwalificaties staat gelijk met het verstrekken van „onjuiste inlichtingen omtrent zijn beroepsbekwaamheden” in de zin van artikel 50, lid 1, van de Regeling andere personeelsleden (punt 46).

Een instelling beschikt tijdens de procedure voor de selectie van tijdelijke functionarissen over geen andere middelen om de „beroepsbekwaamheden” van de sollicitanten te kennen dan de diploma's en getuigschriften waaruit het geëiste kennisniveau blijkt, en de verklaringen betreffende de geëiste beroepservaring. Bovendien biedt artikel 50 van de Regeling andere personeelsleden een instelling niet alleen de mogelijkheid tuchtmaatregelen te treffen jegens personeelsleden die onjuiste inlichtingen hebben verstrekt omtrent de bij de aanstellingsprocedure gestelde voorwaarden, maar is het ook een middel om de algemene regelmatigheid van de selectieprocedures te waarborgen. De nuttige werking van dit artikel vereist derhalve, dat het begrip „onjuiste inlichtingen verstrekken omtrent zijn beroepsbekwaamheden” ook omvat een valse verklaring omtrent het bezit van het diploma en/of de beroepservaring die de in de aankondiging van selectie worden geëist (punt 47).

Doordat verzoekster onjuiste inlichtingen heeft verstrekt omtrent twee van de in de aankondiging van de selectie geëiste kwalificaties, is voldaan aan de eerste voorwaarde voor toepassing van artikel 50, lid 1, van de Regeling andere personeelsleden. In het onderhavige geval is ook voldaan aan de andere in artikel 50, lid 1, sub a, van de Regeling andere personeelsleden uitdrukkelijk genoemde voorwaarde, namelijk opzet van de betrokkene (punten 51 en 52).

De voorwaarde dat de onjuiste inlichtingen doorslaggevend zijn geweest voor de aanstelling van de betrokkene

De in de aankondiging van de selectie gestelde voorwaarden waaraan verzoekster niet voldoet, zijn dermate belangrijk, dat de onjuiste inlichtingen doorslaggevend zijn geweest om verzoekster tot de selectieprocedure toe te laten en dus om haar aan te stellen. Zoals hierboven is gezegd, beschikt een instelling tijdens de procedure voor de selectie van tijdelijke functionarissen immers over geen andere middelen om de „beroepsbekwaamheden” van de sollicitanten te kennen dan de diploma's en getuigschriften waaruit het geëiste kennisniveau blijkt, en de verklaringen betreffende de geëiste beroepservaring. Hieruit volgt logischerwijs, dat verzoekster op basis van de door haar verstrekte inlichtingen is aangesteld (punt 56).

In het onderhavige geval is dus ook voldaan aan de tweede voorwaarde voor toepassing van artikel 50, lid 1, van de Regeling andere personeelsleden, daar de onjuiste inlichtingen die verzoekster heeft verstrekt, doorslaggevend zijn geweest voor haar aanstelling (punt 61).

Uit een en ander volgt, dat de twee in artikel 50, lid 1, van de Regeling andere personeelsleden gestelde voorwaarden waren vervuld, zodat het bestreden besluit niet in strijd is met dit artikel (punt 62).

Met betrekking tot de gestelde schending van artikel 5, lid 1, derde alinea, van het Statuut, volgens hetwelk de ambten van categorie B zijn voorbehouden voor functies waarvoor volledig middelbaar (hoger middelbaar) onderwijs of een gelijkwaardige beroepservaring is vereist, dient eraan te worden herinnerd, dat de bepalingen van dat artikel van het Statuut tot doel hebben aan de hand van de aard van de functies waarmee die ambten overeenkomen, een algemene definitie te geven van het minimale kennisniveau van de ambtenaren in de verschillende rangen en niet zien op de aanwervingsvoorwaarden, die in artikel 29 en in bijlage III bij het Statuut worden geregeld. Niets staat eraan in de weg, dat in de aankondiging van een vergelijkend onderzoek voor de voorziening in een bepaald ambt of voor de vorming van een aanwervingsreserve voor de voorziening in ambten van een bepaalde categorie strengere voorwaarden worden gesteld dan minimumvoorwaarden die uit de indeling van de ambten voortvloeien (punt 64).

Referentie: Hof 13 juli 1989, JaenickeCendoya/Commissie, 108/88, Jurispr. blz. 2711, punt 24; Gerecht 7 februari 1991, Ferreira de Freitas/Commissie, T-2/90, Jurispr. blz. II-103, punt 54; Gerecht 3 maart 1994, Cortes Jimenez e.a./Commissie, T-82/92, JurAmbt. blz. II-237, punt 20

Bijgevolg levert het feit dat in de aankondiging van de selectie van de sollicitanten een naschoolse beroepservaring van twaalf jaar wordt geëist, geen schending van artikel 5, lid 1, derde alinea, van het Statuut op (punt 65).

Het tweede middel: het TAABG is niet bevoegd om te controleren of is voldaan aan de voorwaarden voor toelating tot de procedure van selectie van tijdelijke functionarissen

De precontentieuze heeft tot doel een minnelijke schikking van de geschillen tussen ambtenaren of andere personeelsleden en de administratie mogelijk te maken. Opdat een dergelijke procedure haar doel zou kunnen bereiken, moet het TABG met de nodige nauwkeurigheid kennis kunnen nemen van de grieven die de belanghebbenden tegen het bestreden besluit formuleren.

In ambtenarenzaken moeten de in de fase van het beroep geformuleerde conclusies hetzelfde voorwerp hebben als de conclusies van de klacht en moeten de bezwaren op dezelfde grond berusten als de in die klacht geformuleerde bezwaren, met dien verstande dat voor de gemeenschapsrechter ter nadere precisering van die bezwaren middelen en argumenten kunnen worden aangevoerd die niet in de klacht waren vermeld, doch er wel nauw bij aansluiten.

De precontentieuze procedure heeft overigens een informeel karakter en betrokkenen worden in die fase in de regel niet door een advocaat bijgestaan. De administratie mag de klachten niet restrictief uitleggen, doch moet ze - integendeel - met openheid van geest onderzoeken (punten 78-82).

Referentie: Hof 1 juli 1976, Sergy/Commissie, 58/75, Jurispr. blz. 1139, punt 32; Hof 14 maart 1989, Del Amo Martinez/Parlement, 133/88, Jurispr. blz. 689, punten 10 en 11; Gerecht 7 mei 1991, Jongen/Commissie, T-18/90, Jurispr. blz. II-187, punt 22; Gerecht 16 juli 1992, Della Pietra/Commissie, T-1/91, Jurispr. blz. II-2145, punt24; Gerecht 8 juni 1995, Allo/Commissie, T-496/93, JurAmbt. blz. II-405, punt 26

Niet betwist wordt, dat dit middel uitdrukkelijk noch impliciet wordt aangevoerd in de door verzoeksters raadsman neergelegde nota van 28 mei 1996, die door de Commissie als een klacht in de zin van artikel 90, lid 2, van het Statuut is aangemerkt. In deze nota wordt rechtstreeks noch indirect gesteld, dat het TAABG niet bevoegd is om te controleren of is voldaan aan de voorwaarden voor toelating tot de selectieprocedure. Verzoekster heeft dat argument weliswaar aangevoerd op de vergadering van de Interdienstengroep van 18 juli 1996, doch heeft de bewoordingen en de draagwijdte van haar argument niet schriftelijk gepreciseerd; daardoor heeft de Commissie niet met de nodige nauwkeurigheid kennis kunnen nemen van de grieven die verzoekster tegen het bestreden besluit wenst te formuleren (punten 80 en 83).

In die omstandigheden moet dit middel niet-ontvankelijk worden verklaard (punt 84).

Dictum:

Het beroep wordt verworpen.