Zaak C-321/11

Germán Rodríguez Cachafeiro

en

María de los Reyes Martínez-Reboredo Varela-Villamor

tegen

Iberia, Líneas Aéreas de España SA

(verzoek van de Juzgado de lo Mercantil no 2 de A Coruña om een prejudiciële beslissing)

„Luchtvervoer — Verordening (EG) nr. 261/2004 — Compensatie voor passagiers in geval van instapweigering — Begrip ‚instapweigering’ — Annulering door luchtvaartmaatschappij van instapkaart van passagier wegens vermoedelijke vertraging van voorgaande vlucht waarvoor gelijktijdig met betrokken vlucht is ingecheckt en die door zelfde maatschappij wordt uitgevoerd”

Samenvatting – Arrest van het Hof (Derde kamer) van 4 oktober 2012

Vervoer – Luchtvervoer – Verordening nr. 261/2004 – Gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan passagiers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten – Instapweigering – Begrip – Ruime uitlegging – Begrip dat alle gevallen van instapweigering van passagier omvat – Vervoerovereenkomst betreffende verschillende opeenvolgende vluchten – Instapweigering op tweede vlucht wegens vertraging van eerste vlucht – Vertraging die te wijten is aan luchtvaartmaatschappij – Daaronder begrepen

(Verordening nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad, punt 1 van de considerans en art. 2, sub j, en 3, lid 2; verordening nr. 295/91 van de Raad, art. 1)

Artikel 2, sub j, van verordening nr. 261/2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening nr. 295/91, gelezen in samenhang met artikel 3, lid 2, van verordening nr. 261/2004, moet aldus worden uitgelegd dat het begrip „instapweigering” het geval omvat waarin een luchtvaartmaatschappij bij één enkele vervoerovereenkomst die bestaat uit verschillende boekingen voor aansluitende vluchten waarvoor gelijktijdig is ingecheckt, bepaalde passagiers niet aan boord van een vlucht laat gaan omdat de eerste vlucht van hun boeking een aan haar te wijten vertraging heeft opgelopen en zij verkeerdelijk heeft verwacht dat deze passagiers niet op tijd zouden aankomen voor de tweede vlucht.

De wetgever heeft de draagwijdte van dat begrip immers verruimd tot meer dan alleen maar het voorheen in artikel 1 van verordening nr. 295/91 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor compensatie bij instapweigering in het geregeld luchtvervoer bedoelde geval van instapweigering wegens overboeking, en daaraan een ruime strekking gegeven zodat het begrip thans geldt voor alle gevallen waarin een luchtvaartmaatschappij weigert een passagier te vervoeren.

Voorts zou de beperking van de strekking van het begrip „instapweigering” tot de gevallen van overboeking in de praktijk de aan passagiers krachtens verordening nr. 261/2004 geboden bescherming aanzienlijk verminderen en bijgevolg ingaan tegen de in punt 1 van de considerans van die verordening vermelde doelstelling ervan, die erin bestaat de passagiers een hoog beschermingsniveau te bieden, wat grond oplevert voor een ruime uitlegging van hun rechten.

(cf. punten 23-25, 36 en dictum)

Zaak C-321/11

Germán Rodríguez Cachafeiro

en

María de los Reyes Martínez-Reboredo Varela-Villamor

tegen

Iberia, Líneas Aéreas de España SA

(verzoek van de Juzgado de lo Mercantil no 2 de A Coruña om een prejudiciële beslissing)

„Luchtvervoer — Verordening (EG) nr. 261/2004 — Compensatie voor passagiers in geval van instapweigering — Begrip ‚instapweigering’ — Annulering door luchtvaartmaatschappij van instapkaart van passagier wegens vermoedelijke vertraging van voorgaande vlucht waarvoor gelijktijdig met betrokken vlucht is ingecheckt en die door zelfde maatschappij wordt uitgevoerd”

Samenvatting – Arrest van het Hof (Derde kamer) van 4 oktober 2012

Vervoer — Luchtvervoer — Verordening nr. 261/2004 — Gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan passagiers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten — Instapweigering — Begrip — Ruime uitlegging — Begrip dat alle gevallen van instapweigering van passagier omvat — Vervoerovereenkomst betreffende verschillende opeenvolgende vluchten — Instapweigering op tweede vlucht wegens vertraging van eerste vlucht — Vertraging die te wijten is aan luchtvaartmaatschappij — Daaronder begrepen

(Verordening nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad, punt 1 van de considerans en art. 2, sub j, en 3, lid 2; verordening nr. 295/91 van de Raad, art. 1)

Artikel 2, sub j, van verordening nr. 261/2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening nr. 295/91, gelezen in samenhang met artikel 3, lid 2, van verordening nr. 261/2004, moet aldus worden uitgelegd dat het begrip „instapweigering” het geval omvat waarin een luchtvaartmaatschappij bij één enkele vervoerovereenkomst die bestaat uit verschillende boekingen voor aansluitende vluchten waarvoor gelijktijdig is ingecheckt, bepaalde passagiers niet aan boord van een vlucht laat gaan omdat de eerste vlucht van hun boeking een aan haar te wijten vertraging heeft opgelopen en zij verkeerdelijk heeft verwacht dat deze passagiers niet op tijd zouden aankomen voor de tweede vlucht.

De wetgever heeft de draagwijdte van dat begrip immers verruimd tot meer dan alleen maar het voorheen in artikel 1 van verordening nr. 295/91 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor compensatie bij instapweigering in het geregeld luchtvervoer bedoelde geval van instapweigering wegens overboeking, en daaraan een ruime strekking gegeven zodat het begrip thans geldt voor alle gevallen waarin een luchtvaartmaatschappij weigert een passagier te vervoeren.

Voorts zou de beperking van de strekking van het begrip „instapweigering” tot de gevallen van overboeking in de praktijk de aan passagiers krachtens verordening nr. 261/2004 geboden bescherming aanzienlijk verminderen en bijgevolg ingaan tegen de in punt 1 van de considerans van die verordening vermelde doelstelling ervan, die erin bestaat de passagiers een hoog beschermingsniveau te bieden, wat grond oplevert voor een ruime uitlegging van hun rechten.

(cf. punten 23-25, 36 en dictum)