Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Vervoer – Gemeenschappelijk beleid – Bevoegdheid van Gemeenschap

(Art. 6 EG, 71, lid 1, EG en 80, lid 2, EG)

2. Europese Unie – Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken – Harmonisatie van wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake maritieme veiligheid

(Art. 80, lid 2, EG; kaderbesluit 2005/667 van de Raad, art. 2‑6)

Samenvatting

1. Artikel 80, lid 2, EG stelt niet uitdrukkelijk een grens aan de aard van de specifieke gemeenschappelijke regels die de Raad op deze grondslag kan vaststellen. Aldus beschikt de gemeenschapswetgever krachtens deze bepaling over een ruime regelgevende bevoegdheid en is hij uit dien hoofde en naar analogie met de andere bepalingen van het Verdrag inzake het gemeenschappelijk vervoersbeleid, waaronder met name artikel 71, lid 1, EG, bevoegd om maatregelen die de veiligheid van het vervoer kunnen verbeteren en alle overige dienstige bepalingen op het gebied van het zeevervoer vast te stellen. Het bestaan van deze bevoegdheid is voorts niet afhankelijk van het besluit van de wetgever om deze bevoegdheid ook daadwerkelijk uit te oefenen.

Aangezien de eisen inzake milieubescherming, welke bescherming een van de wezenlijke doelstellingen van de Gemeenschap is, volgens artikel 6 EG moeten worden geïntegreerd in de omschrijving en uitvoering van het beleid en het optreden van de Gemeenschap, moet deze bescherming geacht worden tevens een doelstelling van gemeenschappelijk vervoersbeleid te zijn. De gemeenschapswetgever kan dus op basis van artikel 80, lid 2, EG en ter uitoefening van de hem bij deze bepaling verleende bevoegdheden besluiten de bescherming van het milieu te bevorderen. In dit kader kan de gemeenschapswetgever, wanneer het gebruik van doeltreffende, evenredige en afschrikkende straffen door de bevoegde nationale instanties een onontbeerlijke maatregel is in de strijd tegen ernstige aantastingen van het milieu, aan de lidstaten de verplichting opleggen om dergelijke sancties in te stellen teneinde de volledige doeltreffendheid van de door hem op dit gebied vastgestelde normen te verzekeren.

(cf. punten 58‑60, 66)

2. Krachtens artikel 47 EU kan aan geen enkele bepaling van het EG-Verdrag afbreuk worden gedaan door een bepaling van het EU‑Verdrag. Hetzelfde voorschrift is opgenomen in de eerste alinea van artikel 29 EU, dat de inleiding vormt van titel VI van laatstgenoemd verdrag en het opschrift „Bepalingen inzake politiële en justitiële samenwerking in strafzaken” draagt. Het Hof dient erop toe te zien dat de handelingen waarvan de Raad stelt dat zij onder titel VI vallen, geen inbreuk maken op de bevoegdheden die de bepalingen van het EG-Verdrag aan de Gemeenschap toekennen.

Kaderbesluit 2005/667, dat strekt tot versterking van het strafrechtelijk kader voor de bestrijding van verontreiniging vanaf schepen en aan de lidstaten de verplichting oplegt om bepaalde gedragingen strafbaar te stellen, heeft blijkens de considerans en de artikelen 2, 3 en 5 ervan tot doel en tot inhoud om de veiligheid op zee te vergroten en een betere bescherming van het mariene milieu tegen verontreiniging te bieden. Het had derhalve, althans wat deze bepalingen ervan betreft, geldig kunnen worden vastgesteld op basis van artikel 80, lid 2, EG, zodat het in strijd is met artikel 47 EU.

Bepalingen zoals de artikelen 4 en 6 van dit kaderbesluit, die betrekking hebben op de aard en de hoogte van de strafrechtelijke sancties, vallen niet onder de bevoegdheid van de Gemeenschap en hadden dus niet geldig door haar kunnen worden vastgesteld.

Aangezien de artikelen 4 en 6 van kaderbesluit 2005/667 onlosmakelijk verbonden zijn met de artikelen 2, 3 en 5 ervan en er daarnaast een onlosmakelijk verband bestaat tussen alle artikelen van dit kaderbesluit en de artikelen 7 tot en met 12 ervan, dient het kaderbesluit in zijn geheel nietig te worden verklaard.

(cf. punten 52‑53, 62, 69-74)