ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Beschikking van de president van de vijfde kamer van het Hof van 9 september 2002. - Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland. - Doorhaling. - Zaak C-120/01.



Jurisprudentie 2002 bladzijde I-06739



Partijen

Overwegingen van het arrest

Dictum



Trefwoorden

Procedure - Afstand van instantie door verzoeker - Doorhaling

(Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 78)

Partijen

In zaak C-120/01,

Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door R. B. Wainright als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,

verzoekster,

tegen

Ierland, vertegenwoordigd door D. J. O'Hagan en C. O'Rourke als gemachtigden, bijgestaan door N. Hyland, BL, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,

verweerder,

betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat Ierland, door niet uiterlijk op 16 september 1999 de plannen, schema's en samenvattingen als bedoeld in de artikelen 11 en 4, lid 1, van richtlijn 96/59/EG van de Raad van 16 september 1996 betreffende de verwijdering van polychloorbifenylen en polychloorterfenylen (PCB's/PCT's) (PB L 243, blz. 31) op te stellen en aan de Commissie mede te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen,

geeft

DE PRESIDENT VAN DE VIJFDE KAMER VAN HET HOF

advocaat-generaal J. Mischo gehoord,

de navolgende

Beschikking

Overwegingen van het arrest

1 Bij verzoekschrift, neergelegd ter griffie van het Hof op 16 maart 2001, heeft de Commissie van de Europese Gemeenschappen het Hof krachtens artikel 226 EG verzocht vast te stellen dat Ierland, door niet uiterlijk op 16 september 1999 de plannen, schema's en samenvattingen als bedoeld in de artikelen 11 en 4, lid 1, van richtlijn 96/59/EG van de Raad van 16 september 1996 betreffende de verwijdering van polychloorbifenylen en polychloorterfenylen (PCB's/PCT's) (PB L 243, blz. 31) op te stellen en aan de Commissie mede te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.

2 Bij brief van 15 juli 2002, ingekomen ter griffie van het Hof op 17 juli daaraanvolgend, heeft de Commissie het Hof overeenkomstig artikel 78 van het Reglement voor de procesvoering bericht dat zij afstand doet van haar beroep.

3 Ierland heeft geen opmerkingen over deze afstand ingediend binnen de gestelde termijn.

4 Overeenkomstig artikel 69, lid 5, derde alinea, van het Reglement voor de procesvoering moet worden beslist dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.

Dictum

DE PRESIDENT VAN DE VIJFDE KAMER VAN HET HOF

beschikt:

1) Zaak C-120/01 wordt doorgehaald in het register van het Hof.

2) De Commissie van de Europese Gemeenschappen en Ierland worden ieder in hun eigen kosten verwezen.
BESCHIKKING VAN HET HOF (Derde kamer)

29 januari 2004

„Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering – Vrij verkeer van personen – Richtlijn 91/439/EEG – Rijbewijs – Onderlinge erkenning – Verplichting tot inwisseling”

en

geeft

HET HOF VAN JUSTITIE (Derde kamer),

na de verwijzende rechterlijke instantie ervan in kennis te hebben gesteld dat het Hof voornemens is, overeenkomstig artikel 104, lid 3, van zijn Reglement voor de procesvoering te beslissen bij met redenen omklede beschikking, na de in artikel 23 van het Statuut van het Hof van Justitie bedoelde belanghebbenden te hebben verzocht, hun eventuele opmerkingen dienaangaande in te dienen, de advocaat-generaal gehoord, de navolgende

Beschikking

1

2

Toepasselijke bepalingen

3

4

5

1.

2.

3.

6

7

8

1.

2.

3.

4.

9

10

11

1.

h.

12

1.

a.

13

14

15

16

17

18

19

20

1)

2)

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

37

38

39

HET HOF VAN JUSTITIE (Derde kamer),

De griffier De president van de Derde kamer
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Absolute weigeringsgronden – Merken uitsluitend bestaande uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van kenmerken van waar of dienst – Doel – Vrijhoudingsbehoefte

(Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 7, lid 1, sub c)

2. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Absolute weigeringsgronden – Merken uitsluitend bestaande uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van kenmerken van waar of dienst – Begrip

(Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 7, lid 1, sub c)

3. Hogere voorziening – Middelen – Toetsing door Hof van beoordeling van aan Gerecht voorgelegde feiten – Uitgesloten – Woorden aangevraagd als gemeenschapsmerk

(Art. 225 EG; Statuut-EG van het Hof van Justitie, art. 51)

Samenvatting

1. Door de inschrijving als gemeenschapsmerk van tekens of aanduidingen die in de handel kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van de waar of dienst waarvoor de inschrijving is gevraagd, te verbieden, streeft artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 een doel van algemeen belang na, volgens hetwelk deze tekens of aanduidingen door eenieder ongestoord moeten kunnen worden gebruikt. Deze bepaling belet derhalve, dat die tekens of aanduidingen op grond van hun inschrijving als merk aan één enkele onderneming worden voorbehouden.

(cf. punten 26‑27)

2. Voor een weigering van inschrijving door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) op grond van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk is het niet noodzakelijk dat de in dit artikel bedoelde tekens en aanduidingen waaruit het merk is samengesteld, op het moment van de inschrijvingsaanvraag daadwerkelijk worden gebruikt voor de beschrijving van waren of diensten als die waarvoor de aanvraag is ingediend, of van de kenmerken van deze waren of deze diensten. Zoals uit de formulering van deze bepaling blijkt, is het voldoende dat deze tekens en aanduidingen hiertoe kunnen dienen. De inschrijving van een woord als merk moet dan ook op grond van deze bepaling worden geweigerd indien het in minstens één van de potentiële betekenissen een kenmerk van de betrokken waren of diensten aanduidt.

(cf. punt 28)

3. De beoordeling van de feiten door het Gerecht in het kader van een beroep tot nietigverklaring van de beslissing van een kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) waarbij het Gerecht enerzijds vaststelt dat woorden waarvan de inschrijving is gevraagd, in een bepaalde taal concrete betekenissen hebben, correct, in overeenstemming met de grammaticaregels, zijn gevormd en bestaan uit gangbare termen van deze taal, en anderzijds dat deze woorden de soort van de waren en de bestemming van de diensten waarvoor de inschrijving is gevraagd, aanduiden, levert geen rechtsvraag op die als zodanig vatbaar is voor toetsing door het Hof in het kader van een hogere voorziening.

(cf. punten 30, 35)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Kort geding - Voorlopige maatregelen - Bevoegdheid van rechter in kort geding - Grenzen - Bevoegdheid van rechter in kort geding van Gerecht om voorlopige maatregelen te gelasten die bedoeld zijn om effect te sorteren tot aan uitspraak van arrest van Hof - Geen

(Art. 242 EG en 243 EG)

2. Hogere voorziening - Middelen - Loutere herhaling van reeds voor Gerecht aangevoerde middelen en argumenten - Ontbreken van aanwijzing van onjuiste rechtsopvatting - Niet-ontvankelijkheid

(Art. 225 EG; Statuut-EG van het Hof van Justitie, art. 51, eerste alinea; Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 112, lid 1, sub c)

Samenvatting

1. Indien de beschikking van de kortgedingrechter niet de dag bepaalt waarop de voorlopige maatregel zijn kracht verliest, verliest deze volgens artikel 107, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht zijn werking terstond na de uitspraak van het eindarrest. Dit betekent, dat de president van het Gerecht bij met redenen omklede beschikking de opschorting van de tenuitvoerlegging van een handeling uitsluitend kan gelasten in het kader van het bij hem aanhangige geding, doch de werking van een dergelijke beschikking niet kan uitstrekken tot een eventueel bij het Hof ingestelde hogere voorziening, en dat het Hof bij uitsluiting bevoegd is ten aanzien van een verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging dat in het kader van een hogere voorziening wordt ingediend.

( cf. punt 76 )

2. Artikel 225 EG, artikel 51, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie en artikel 112, lid 1, sub c, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof verlangen dat een hogere voorziening duidelijk aangeeft, tegen welke onderdelen van het voor vernietiging voorgedragen arrest zij is gericht en welke argumenten rechtens de vordering specifiek staven. Een hogere voorziening die slechts de reeds voor het Gerecht aangevoerde middelen en argumenten - met inbegrip van die welke zijn gebaseerd op door het Gerecht verworpen feiten - herhaalt of letterlijk overneemt, en zelfs geen argumenten naar voren brengt waarmee specifiek wordt aangegeven, op welk punt het bestreden arrest op een onjuiste rechtsopvatting zou berusten, voldoet niet aan dit vereiste. Een dergelijke hogere voorziening beoogt immers in werkelijkheid slechts een nieuw onderzoek van het bij het Gerecht ingediende verzoek, iets waartoe het Hof niet bevoegd is.

( cf. punt 81 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Prejudiciële vragen - Voorlegging aan Hof - Nationale rechterlijke instantie in zin van artikel 234 EG - Begrip - Amtsgericht, in zijn hoedanigheid van rechterlijke instantie belast met houden van handelsregister, dat beslist buiten geschil - Daarvan uitgesloten

(Art. 234 EG)

Samenvatting

$$Blijkens artikel 234 EG is de nationale rechter alleen bevoegd tot verwijzing naar het Hof indien bij hem een geding aanhangig is gemaakt en hij uitspraak moet doen in het kader van een procedure die moet uitmonden in een beslissing die de kenmerken vertoont van een rechterlijke uitspraak.

Het Amtsgericht Heidelberg (Duitsland) kan zich derhalve niet tot het Hof wenden wanneer het als instantie belast met het houden van het handelsregister een inschrijving in dit register behandelt en nergens uit blijkt dat bij hem een geding aanhangig is, daar het de eerste instantie is die kennis neemt van het verzoek om inschrijving en daaromtrent nog geen beslissing is genomen waartegen beroep is ingesteld bij het Amtsgericht.

( cf. punten 11, 14-15 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Hogere voorziening - Middelen - Verkeerde beoordeling van feiten - Niet-ontvankelijkheid

(Art. 225 EG; 's Hofs Statuut-EG, art. 51)

2. Kort geding - Opschorting van uitvoering - Voorwaarden voor ontvankelijkheid - Ontvankelijkheid prima facie van beroep in hoofdzaak

(Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 83, lid 2)

Samenvatting

1. Volgens artikel 225 EG en artikel 51 van het Statuut van het Hof van Justitie kan de hogere voorziening enkel rechtsvragen betreffen en moet zij gebaseerd zijn op middelen ontleend aan onbevoegdheid van het Gerecht, onregelmatigheden in de procedure voor het Gerecht waardoor aan de belangen van de verzoekende partij afbreuk is gedaan, dan wel schending van het gemeenschapsrecht door het Gerecht. Derhalve is het Gerecht als enige bevoegd om, in de eerste plaats, de feiten vast te stellen - tenzij uit het hem voorgelegde dossier zou blijken dat zijn vaststellingen onjuist zijn, en, in de tweede plaats, die feiten te beoordelen.

( cf. punten 31-32 )

2. Weliswaar mag de ontvankelijkheid van het beroep in de hoofdzaak in beginsel niet worden onderzocht in het kader van een procedure in kort geding, om niet vooruit te lopen op de uitspraak in de hoofdzaak, maar wil een verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van een handeling ontvankelijk zijn, moet de verzoeker het bestaan aantonen van bepaalde elementen die aannemelijk maken dat het beroep in de hoofdzaak waarmee het verzoek in kort geding samenhangt, ontvankelijk is, teneinde te voorkomen dat hij in kort geding opschorting van de tenuitvoerlegging verkrijgt van een handeling die vervolgens door het Hof niet nietig wordt verklaard, omdat het beroep bij het onderzoek ten gronde niet-ontvankelijk wordt bevonden. Een dergelijk onderzoek van de ontvankelijkheid van het beroep is noodzakelijkerwijs beknopt, gezien het spoedeisende karakter van de procedure in kort geding, en is slechts mogelijk op basis van de door verzoeker aangedragen elementen. De conclusie van de rechter in kort geding loopt overigens niet vooruit op de beslissing die het Gerecht bij het onderzoek van de hoofdzaak zal nemen.

( cf. punten 34-35 )
Beschikking van de president van het Hof van 25 maart 1999. - Claude Willeme tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen. - Hogere voorziening - Beschigging van president van Gerecht van eerste aanleg in kortgedingprocedure. - Zaak C-65/99 P.



Jurisprudentie 1999 bladzijde I-01857



Samenvatting



Trefwoorden

1 Kort geding - Procedure - Wenselijkheid van horen van partijen - Beoordelingsvrijheid van rechter in kort geding

('s Hofs Statuut-EG, art. 36, eerste alinea, en 46, eerste alinea; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 105)

2 Kort geding - Opschorting van tenuitvoerlegging - Voorwaarden - Spoedeisendheid - Morele schade die in kort geding niet beter kan worden hersteld dan in hoofdzaak - Geen

(EG-Verdrag, art. 185; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 2)

Samenvatting

1 Of het wenselijk is partijen in hun mondelinge opmerkingen te horen, valt onder de beoordelingsvrijheid waarover de rechter in kort geding bij het onderzoek van een verzoek in kort geding beschikt.

2 Wanneer de gevraagde opschorting de gestelde morele schade niet beter kan herstellen dan het arrest in de hoofdzaak, is de voorwaarde van spoedeisendheid niet vervuld. De kortgedingprocedure heeft immers niet tot doel, herstel te bieden voor schade, maar te waarborgen dat het arrest in de hoofdzaak ten volle effect sorteert.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Hogere voorziening - Procesbelang - Feit dat zich na arrest van Gerecht heeft voorgedaan, waardoor dit arrest niet langer nadelig is voor rekwirant

2. Hogere voorziening - Middelen - Middel dat voor het eerst in hogere voorziening is aangevoerd - Niet-ontvankelijkheid

(Statuut-EGKS van het Hof van Justitie, art. 51)

3. EGKS - Steun aan ijzer- en staalindustrie - Verbod - Voorwaarden - Aantasting van mededinging - Daarvan uitgesloten

(EGKS-Verdrag, art. 4, sub c)

Samenvatting

1. Het Hof kan een hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaren wanneer zich na het arrest van het Gerecht een feit heeft voorgedaan waardoor dit arrest niet langer nadelig is voor de rekwirant. Het bestaan van procesbelang onderstelt immers dat de uitslag van de hogere voorziening in het voordeel van de rekwirant kan zijn.

( cf. punt 18 )

2. Indien het een partij zou worden toegestaan om een middel dat zij niet voor het Gerecht heeft aangevoerd, voor het eerst voor het Hof aan te voeren, zou haar in feite worden toegestaan om bij het Hof, waarvan de bevoegdheid inzake hogere voorziening beperkt is, een geschil aanhangig te maken dat een ruimere strekking heeft dan het geschil waarvan het Gerecht kennis heeft genomen. In hogere voorziening is het Hof dus alleen bevoegd de beoordeling door het Gerecht van de aldaar bepleite middelen te onderzoeken.

( cf. punt 25 )

3. Anders dan artikel 92, lid 1, EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 87, lid 1, EG) vereist artikel 4, sub c, EGKS-Verdrag niet dat steunmaatregelen de mededinging vervalsen of dreigen te vervalsen om als onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt te worden beschouwd. Dit artikel van het EGKS-Verdrag verbiedt immers alle steunmaatregelen, zonder enige beperking, zodat het geen de-minimisregel kan bevatten.

( cf. punt 41 )
61998O0295

Beschikking van het Hof van 11 januari 2000. - Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen. - EOGFL - Goedkeuring rekeningen - Tardiviteit van beroep - Niet-ontvankelijkheid. - Zaak C-295/98.



Jurisprudentie 2000 bladzijde I-00111
Beschikking van het Hof van 8 juli 1998. - Ermanno Agostini en Emanuele Agostini tegen Ligue francophone de judo et disciplines associées ASBL en Ligue belge de judo ASBL. - Verzoek om een prejudiciële beslissing: Tribunal de première instance de Namur - België. - Prejudiciële verwijzing - Niet-ontvankelijkheid. - Zaak C-9/98.



Jurisprudentie 1998 bladzijde I-04261



Samenvatting



Trefwoorden

Prejudiciële vragen - Ontvankelijkheid - Vragen die zijn gesteld zonder toereikende precisering van feitelijk en juridisch kader - Vragen gesteld in context waarin nuttig antwoord is uitgesloten

(EG-Verdrag, art. 177; 's Hofs Statuut-EG, art. 20)

Samenvatting

Wegens het vereiste om tot een voor de nationale rechter nuttige uitlegging van het gemeenschapsrecht te komen, is het noodzakelijk dat deze een omschrijving geeft van het feitelijk en juridisch kader waarin de gestelde vragen moeten worden geplaatst, of althans de feiten uiteenzet waarop die vragen zijn gebaseerd. Daarbij moet worden bedacht, dat de in verwijzingsbeschikkingen verstrekte gegevens niet enkel dienen om het Hof in staat te stellen een bruikbaar antwoord te geven, doch ook om de regeringen der lidstaten en de andere belanghebbende partijen de mogelijkheid te bieden, overeenkomstig artikel 20 van 's Hofs Statuut opmerkingen te maken.

Het verzoek van een nationale rechter die noch het feitelijk kader van het geding of zijn feitelijke hypotheses beschrijft, noch de toepasselijke nationale wettelijke bepalingen, noch ook de redenen waarom hij meent dat er vragen over de uitlegging van het gemeenschapsrecht rijzen en dat deze aan het Hof moeten worden voorgelegd, is bijgevolg kennelijk niet-ontvankelijk, omdat het het Hof niet in staat stelt, een nuttige uitlegging van het gemeenschapsrecht te geven.
Beschikking van het Hof van 5 maart 1999. - Guérin automobiles EURL tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen. - Hogere voorziening - Beroepstermijn - Ontbreken van vermelding van beroepstermijn en van rechtsmiddelen. - Zaak C-154/98 P.



Jurisprudentie 1999 bladzijde I-01451



Samenvatting



Trefwoorden

Handelingen van de instellingen - Algemene verplichting, adressaten te informeren over rechtsmiddelen en termijnen - Geen

(EG-Verdrag, art. 189, 190, 191 en 192)

Samenvatting

De artikelen 189, 190, 191 en 192 van het Verdrag, waarin de aard van de door de gemeenschapsinstellingen verrichte rechtshandelingen en de regels die ervoor gelden, nauwkeurig worden omschreven, leggen die instellingen geenszins de verplichting op, de adressaten van die handelingen te informeren over de rechtsmiddelen die hun ten dienste staan, en over de termijnen waarbinnen daarvan gebruik kan worden gemaakt.

Daar een uitdrukkelijke bepaling ontbreekt, kan niet worden aanvaard, dat er voor de administratieve of rechterlijke instanties van de Gemeenschap een dergelijke verplichting zou bestaan.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Prejudiciële vragen - Ontvankelijkheid - Vragen die zijn gesteld zonder precisering van feitelijk en juridisch kader en zonder vermelding van redenen die verwijzing naar Hof rechtvaardigen

(EG-Verdrag, art. 177; 's Hofs Statuut-EG, art. 20)

Samenvatting

Wegens het vereiste om tot een voor de nationale rechter nuttige uitlegging van het gemeenschapsrecht te komen, is het noodzakelijk dat deze een omschrijving geeft van het feitelijk en juridisch kader waarin de gestelde vragen moeten worden geplaatst, of althans de feiten uiteenzet waarop die vragen zijn gebaseerd.

De in de verwijzingsbeschikkingen verstrekte gegevens en gestelde vragen dienen niet enkel om het Hof in staat te stellen een bruikbaar antwoord te geven, doch ook om de regeringen der lidstaten en de andere belanghebbende partijen de mogelijkheid te bieden, overeenkomstig artikel 20 van 's Hofs Statuut-EG opmerkingen te maken. Het Hof dient erop toe te zien, dat deze mogelijkheid gewaarborgd blijft, in aanmerking genomen dat ingevolge genoemde bepaling alleen de verwijzingsbeschikkingen ter kennis van de belanghebbende partijen worden gebracht.

Een verzoek van een nationale rechter, waarin deze geen enkele aan bovengenoemde vereisten beantwoordende informatie verschaft met betrekking tot de situatie feitelijk en rechtens in de bij hem aanhangige zaken, en met betrekking tot de redenen waarom hij het Hof prejudiciële vragen meent te moeten stellen, is bijgevolg kennelijk niet-ontvankelijk.
61997O0196

Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 15 januari 1998. - Intertronic - F. Cornelis GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen. - Kennelijk ongegronde hogere voorziening. - Zaak C-196/97 P.



Jurisprudentie 1998 bladzijde I-00199
61997O0228

Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 8 oktober 1998. - Hedwig Kuchlenz-Winter tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen. - Ambtenaren - Dekking door gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering - Ex-echtgenoot van voormalig ambtenaar - Hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk en ongegrond. - Zaak C-228/97 P.



Jurisprudentie 1998 bladzijde I-06047
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Prejudiciële vragen - Bevoegdheid van Hof - Grenzen - Kennelijk irrelevante vragen en hypothetische vragen gesteld in context waarin nuttig antwoord is uitgesloten - Vragen zonder verband met voorwerp van hoofdgeding - Geen bevoegdheid van Hof

(EG-Verdrag, art. 177)

Samenvatting

Het Hof kan geen uitspraak doen op een prejudiciële vraag wanneer duidelijk blijkt, dat de door een nationale rechterlijke instantie gevraagde uitlegging van het gemeenschapsrecht geen verband houdt met een reëel geschil of met het voorwerp van het hoofdgeding, of wanneer het vraagstuk van hypothetische aard is en het Hof niet beschikt over de gegevens, feitelijk of rechtens, die het nodig heeft om een nuttig antwoord op de gestelde vragen te kunnen geven.

Dit is het geval wanneer prejudiciële vragen over de uitlegging van algemene beginselen van het gemeenschapsrecht geen verband houden met het voorwerp van het hoofdgeding.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Prejudiciële vragen - Ontvankelijkheid - Vragen die geen betrekking hebben op specifieke technische punten en worden gesteld zonder enige precisering van feitelijk en juridisch kader

(EG-Verdrag, art. 177; 's Hofs Statuut-EG, art. 20)

Samenvatting

Wegens het vereiste om tot een voor de nationale rechter nuttige uitlegging van het gemeenschapsrecht te komen, is het noodzakelijk dat deze een omschrijving geeft van het feitelijk en juridisch kader waarin de gestelde vragen moeten worden geplaatst, of althans de feiten uiteenzet waarop die vragen zijn gebaseerd.

De in verwijzingsbeschikkingen verstrekte gegevens dienen niet enkel om het Hof in staat te stellen een bruikbaar antwoord te geven, doch ook om de regeringen der Lid-Staten en de andere belanghebbende partijen de mogelijkheid te bieden, overeenkomstig artikel 20 van 's Hofs Statuut-EG opmerkingen te maken. Het Hof dient erop toe te zien, dat deze mogelijkheid gewaarborgd blijft, in aanmerking genomen dat ingevolge genoemde bepaling alleen de verwijzingsbeschikkingen ter kennis van de belanghebbende partijen worden gebracht.

Weliswaar is het vereiste dat de nationale rechter een omschrijving geeft van het feitelijk en juridisch kader waarin de gestelde vragen moeten worden geplaatst, minder absoluut wanneer de vragen betrekking hebben op specifieke technische punten en het Hof ook dan een nuttig antwoord kan geven wanneer de nationale rechter de juridische en feitelijke context niet in bijzonderheden heeft uiteengezet.

Een verzoek van een nationale rechter wiens verwijzingsbeschikking geen voldoende aanwijzingen omtrent de situatie feitelijk en rechtens in de bij hem aanhangige zaak bevat en zich ertoe beperkt de door verweerders in het hoofdgeding voorgestelde vragen weer te geven, is echter kennelijk niet-ontvankelijk.