97.

Gelet op een en ander geef ik het Hof in overweging de prejudiciële vragen van het Landesgericht Salzburg (zaken C‑355/18, C‑356/18 en C‑357/18) en de prejudiciële vragen van het Bezirksgericht für Handelssachen Wien (zaak C‑479/18) als volgt te beantwoorden: „1) Artikel 15, lid 1, van richtlijn 90/619/EEG (Tweede richtlijn levensverzekering) in de bij richtlijn 92/96/EEG (Derde richtlijn levensverzekering) gewijzigde versie, juncto artikel 31 van richtlijn 92/96/EEG, moet aldus worden uitgelegd dat de informatie betreffende de opzeggingsmogelijkheid niet hoeft te vermelden dat de opzegging volledig vormvrij kan worden verricht. Veeleer is een verwijzing naar een bepaalde in acht te nemen vorm Unierechtelijk niet alleen geoorloofd, maar zelfs vereist (eerste prejudiciële vraag in de zaken C‑355/18 en C‑356/18, prejudiciële vraag in zaak C‑357/18); 2) Artikel 15, lid 1, van richtlijn 90/619/EEG (Tweede richtlijn levensverzekering) in de bij richtlijn 92/96/EEG (Derde richtlijn levensverzekering) gewijzigde versie, juncto artikel 31 van richtlijn 92/96/EEG, respectievelijk artikel 35, lid 1, juncto artikel 36, lid 1, van richtlijn 2002/83/EG, respectievelijk artikel 185, lid 1, juncto artikel 186, lid 1, van richtlijn 2009/138/EG, moeten aldus worden uitgelegd dat – wanneer nationale regelingen betreffende de rechtsgevolgen van onjuiste informatie inzake het opzeggingsrecht voorafgaand aan het sluiten van de overeenkomst, ontbreken – de termijn voor de uitoefening van het opzeggingsrecht daadwerkelijk ingaat wanneer de verzekeringsonderneming in de verstrekte informatie heeft aangegeven dat de uitoefening van de opzegging schriftelijk dient te geschieden, hoewel de opzegging naar nationaal recht vormvrij mogelijk is (eerste prejudiciële vraag in zaak C‑479/18); en, voor zover relevant, 3) Artikel 15, lid 1, van richtlijn 90/619/EEG (Tweede richtlijn levensverzekering) in de bij richtlijn 92/96/EEG (Derde richtlijn levensverzekering) gewijzigde versie, juncto artikel 31 van richtlijn 92/96/EEG, moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling volgens welke in gevallen van achterwege gebleven of onjuiste informatie inzake het opzeggingsrecht voorafgaand aan het sluiten van de overeenkomst, de termijn voor de uitoefening van het opzeggingsrecht ingaat op het tijdstip waarop de verzekeringnemer – op welke wijze dan ook – kennis heeft genomen van zijn opzeggingsrecht (tweede prejudiciële vraag in zaak C‑479/18); 4) Artikel 15, lid 1, van richtlijn 90/619/EEG (Tweede richtlijn levensverzekering) in de bij richtlijn 92/96/EEG (Derde richtlijn levensverzekering) gewijzigde versie, juncto artikel 31 van richtlijn 92/96/EEG, en artikel 35, lid 1, juncto artikel 36, lid 1, van richtlijn 2002/83/EG, moeten aldus worden uitgelegd dat de verzekeringnemer zijn opzeggingsrecht wegens achterwege gebleven of onjuiste informatie ook nog kan uitoefenen nadat de afkoopwaarde reeds aan hem is uitbetaald omdat hij de overeenkomst heeft beëindigd, wanneer het nationale recht niet bepaalt welke rechtsgevolgen achterwege gebleven of onjuiste informatie heeft wat de opzegging betreft (tweede prejudiciële vraag in de zaken C‑355/18 en C‑356/18, derde prejudiciële vraag in zaak C‑479/18); 5) Artikel 15, lid 1, van richtlijn 90/619/EEG in de versie van richtlijn 92/96/EEG, respectievelijk artikel 35, lid 1, van richtlijn 2002/83/EG, respectievelijk artikel 186, lid 1, van richtlijn 2009/138/EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling volgens welke aan de verzekeringnemer in het geval dat hij zijn opzeggingsrecht uitoefent altijd alleen de afkoopwaarde (de volgens de erkende actuariële methodes berekende actuele waarde van de verzekering) moet worden uitbetaald (vierde prejudiciële vraag in zaak C‑479/18); 6) Artikel 15, lid 1, van richtlijn 90/619/EEG in de versie van richtlijn 92/96/EEG, respectievelijk artikel 35, lid 1, van richtlijn 2002/83/EG, respectievelijk artikel 186, lid 1, van richtlijn 2009/138/EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling volgens welke in het geval dat het opzeggingsrecht wordt uitgeoefend op grond van achterwege gebleven of onjuiste informatie, het recht op een forfaitaire rente over de terugbetaalde premies wegens verjaring kan worden beperkt tot het gedeelte ervan dat betrekking heeft op de periode van de laatste drie jaar voor het instellen van de vordering (vijfde prejudiciële vraag in zaak C‑479/18).”