ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring - Natuurlijke of rechtspersonen - Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken - Verordening tot invoering van vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van suiker en mengsels van suiker en cacao van oorsprong uit landen en gebieden overzee - Beroep ingesteld door onderneming die deze producten vervaardigt en vanuit landen en gebieden overzee naar Gemeenschap uitvoert - Niet-ontvankelijkheid

(Art. 230, vierde alinea, EG; verordening nr. 2423/1999 van de Commissie; besluit 91/482 van de Raad, art. 109, lid 1)

Samenvatting

$$Een natuurlijke of rechtspersoon wordt slechts individueel geraakt door een door een gemeenschapsinstelling vastgestelde handeling van algemene strekking wanneer die handeling hem treft uit hoofde van bepaalde bijzondere hoedanigheden of van een feitelijke situatie die hem ten opzichte van ieder ander karakteriseert. Een onderneming die deze producten vervaardigt en vanuit de LGO naar de Gemeenschap uitvoert, wordt niet individueel geraakt door verordening nr. 2423/1999 tot invoering van vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van suiker van GN-code 1701 en mengsels van suiker en cacao van GN-codes 1806 10 30 en 1806 10 90, van oorsprong uit de landen en gebieden overzee (LGO).

Het feit dat verzoekster een van de grootste producenten van suiker en mengsels van suiker en cacao in de LGO is en er op Aruba slechts twee ondernemingen in die sector actief zijn, is immers niet van dien aard dat het haar individualiseert in de zin van artikel 230, vierde alinea, EG. Verzoekster bevindt zich namelijk in een objectief bepaalde situatie die vergelijkbaar is met die van elke andere marktdeelnemer die thans of in de toekomst in een LGO gevestigd is en op de suikermarkt actief is.

Verzoekster heeft voorts met betrekking tot de verplichting van de Commissie om, wanneer zij overweegt een vrijwaringsmaatregel te treffen krachtens artikel 109, lid 1, van besluit 91/482 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee, en voorzover de omstandigheden daaraan niet in de weg staan, zich op de hoogte te stellen van de negatieve gevolgen die haar beslissing kan hebben voor de economie van de betrokken LGO en voor de belanghebbende ondernemingen, niet het bewijs geleverd dat die verordening negatieve gevolgen voor haar heeft gehad.

( cf. punten 38-39, 42, 51, 57 )
Al is het tot aanstelling bevoegd gezag niet gehouden de bevorderingsbesluiten te motiveren jegens de niet bevorderde kandidaten, het is wel verplicht, zijn besluit tot afwijzing van een door een niet bevorderde kandidaat krachtens artikel 90, lid 2, van het Statuut ingediende klacht met redenen te omkleden, waarbij de motivering van dit afwijzend besluit wordt geacht samen te vallen met de motivering van het besluit waartegen de klacht was gericht. Deze motiveringsplicht heeft tot doel, enerzijds, de betrokkene voldoende gegevens te verstrekken om te beoordelen of het voor hem bezwarende besluit gegrond is, en of het zin heeft een beroep bij de gemeenschapsrechter in te stellen, en anderzijds, deze laatste in staat te stellen de wettigheid van het bevorderingsbesluit na te gaan.

Een besluit tot afwijzing van een klacht, waaruit duidelijk blijkt dat het niveau van de taken verbonden aan de door de betrokkene uitgeoefende functie vergeleken met het niveau van de taken verbonden aan de functies van de andere voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren een van de gronden was waarop het tot aanstelling bevoegd gezag heeft beslist hem niet te bevorderen, voldoet aan het motiveringsvereiste.

(cf. punten 19 en 21)

Referentie: Hof 7 februari 1990, Culin/Commissie, C-343/87, Jurispr. blz. I-225, punt 13; Gerecht 18 december 1997, Delvaux/Commissie, T-142/95, JurAmbt. blz. I-A-477 en II-1247, punten 83 en 84; Gerecht 12 mei 1998, Wenk/Commissie, T-159/96, JurAmbt. blz. I-A-193 en II-593, punt 114
ARREST VAN HET GERECHT (Eerste kamer)

15 november 2000

Zaak T-20/00

I. Camacho-Fernandes

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Ambtenaren — Beroepsziekte — Blootstelling aan asbest en aan andere stoffen — Onregelmatigheid van advies van medische commissie — Verstekprocedure”

Volledige Franse tekst II-1149

Betreft:

Beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 10 februari 1999 houdende weigering om de longkanker waaraan verzoekers echtgenote is overleden, als beroepsziekte te erkennen.

Beslissing:

Het besluit van de Commissie van 10 februari 1999 houdende weigering om de ziekte van A. Fernandes-De Corte als beroepsziekte te erkennen, wordt nietig verklaard. Het beroep wordt verworpen voor het overige. De Commissie wordt verwezen in de kosten.

Samenvatting

Ambtenaren – Sociale zekerheid – Verzekering ongevallen en beroepsziekten – Ongeval en beroepsziekte – Medische commissie – Beginsel van collegiale werking – Onderzoek van zaak en opstelling van eindrapport in afwezigheid van door ambtenaar aangewezen arts – Ontoelaatbaarheid

(Ambtenarenstatuut, art. 73; Regeling voor de verzekering tegen ongevallen en beroepsziekten, art. 23)

Al heeft de medische commissie niet tot taak een contradictoir debat te beslechten, de bescherming van de belangen van de betrokken ambtenaar wordt er gewaarborgd door de aanwezigheid van een arts die zijn vertrouwen geniet, en door de aanwijzing van een derde arts door de twee door partijen aangewezen leden of bij gebreke van overeenstemming door de president van het Hof van Justitie. Deze waarborg is slechts doeltreffend wanneer de medische commissie haar werkzaamheden collegiaal verricht in die zin dat elk lid zijn standpunt nuttig kenbaar kan maken.

Al kan de medische commissie met meerderheid van stemmen beslissen haar werkzaamheden te beëindigen en vertoont haar rapport derhalve geen vormgebrek omdat een van haar leden heeft geweigerd het te ondertekenen, dit betekent nog niet dat twee van de drie leden van de medische commissie in afwezigheid van de derde, door de ambtenaar aangewezen, arts kunnen bijeenkomen om voor het eerst over de oorsprong van de ziekte van de belanghebbende te praten en hun eindrapport over die kwestie op te stellen, wanneer zij weten dat hun confrater in de onmogelijkheid verkeert om aan de bijeenkomst deel te nemen. Een dergelijke handelwijze verdraagt zich namelijk niet met het beginsel dat de medische commissie haar werkzaamheden collegiaal moet verrichten en heeft tot gevolg dat het advies van die commissie een vormgebrek vertoont.

(cf. punten 31, 32 en 35)

Referentie: Hof 10 december 1987, Jansen/Commissie, 277/84, Jurispr. blz. 4923, punt 14; Hof 19 januari 1988, Biedermann/Rekenkamer, 2/87, Jurispr. blz. 143, punt 16; Gerecht 29 januari 1998, De Corte/Commissie, T-62/96, JurAmbt. blz. I-A-31 en II-71, punt 81
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Gemeenschapsmerk - Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk - Absolute weigeringsgronden - Merken uitsluitend bestaande uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen om kenmerken van waar aan te geven - Woord EASYBANK"

(Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 7, lid 1, sub c)

2. Gemeenschapsmerk - Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk - Absolute weigeringsgronden - Merken zonder onderscheidend vermogen - Beoordeling van onderscheidend vermogen - Criteria

(Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 7, leden 1, sub b, en 3)

Samenvatting

1. Blijkens artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk wordt de inschrijving geweigerd van merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die in de handel kunnen dienen tot aanduiding van soort, kwaliteit, hoeveelheid, bestemming, waarde, plaats van herkomst, tijdstip van [...] verrichting van de dienst of andere kenmerken van de [...] diensten". Het woord EASYBANK", waarvan de inschrijving wordt gevraagd voor de diensten van een on-linebank, inzonderheid elektronische bankdiensten, kan in ieder geval niet worden beschouwd als een teken met een uitsluitend beschrijvend karakter, aangezien potentiële klanten aan de hand van dit woord niet onmiddellijk en precies de concrete bankdiensten die kunnen worden verricht, noch a fortiori een of meer kenmerken daarvan kunnen herkennen. Bijgevolg is het verband tussen de betekenis van het woord EASYBANK en de diensten die door een on-linebank kunnen worden verricht, te vaag en onbepaald om die term voor de genoemde diensten een beschrijvend karakter te verlenen.

( cf. punten 22, 31-32 )

2. Volgens artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk, dat bepaalt dat de inschrijving wordt geweigerd van merken die elk onderscheidend vermogen missen", dient de onderzoeker, en in voorkomend geval de kamer van beroep, - in het kader van een vooronderzoek en los van elk feitelijk gebruik van het teken in de zin van artikel 7, lid 3 - te beoordelen of het uitgesloten lijkt dat het bedoelde teken geschikt is om de betrokken goederen of diensten in de ogen van het in aanmerking komende publiek te onderscheiden van die van andere herkomst, wanneer dit publiek in het handelsverkeer zijn keuze bepaalt.

( cf. punt 40 )
Iedere ambtenaar kan krachtens artikel 90, lid 1, van het Statuut weliswaar een verzoek bij het tot aanstelling bevoegd gezag indienen om jegens hem een besluit te nemen, doch hij mag van deze bevoegdheid geen gebruik maken om de in de artikelen 90 en 91 vastgestelde klacht- en beroepstermijnen te ontduiken door door middel van een verzoek de wettigheid van een eerder, niet binnen de gestelde termijn bestreden besluit te betwisten Uitsluitend nieuwe feiten van wezenlijk belang, die voor de betrokkene bezwarend kunnen zijn, kunnen leiden tot het ingaan van een nieuwe termijn en grond opleveren om een dergelijk verzoek in overweging te nemen.

De regels van de artikelen 90 en 91 zijn van openbare orde en partijen kunnen zich er niet aan onttrekken. Ongeacht de standpunten van partijen, staat het derhalve uitsluitend aan de gemeenschapsrechter te onderzoeken en vast te stellen, of een voor de ambtenaar bezwarend besluit is genomen, dat alsdan het uitgangspunt is voor de precontentieuze fase van artikel 90, lid 2, van het Statuut, en de brieven van de betrokkene aan zijn instelling juridisch te kwalificeren Deze kwalificatie staat ter uitsluitende beoordeling van de rechter en hangt niet af van de wil van partijen.

Aangezien de bezwarende handeling het besluit is dat de juridische en statutaire positie van de ambtenaar onmiddellijk en rechtstreeks aantast, is de instelling van een beroep tot nietigverklaring van een besluit dat slechts de bevestiging is van een eerder besluit, dat niet binnen de termijnen is bestreden, niet-ontvankelijk, omdat deze kwalificatie veronderstelt dat het besluit, vergeleken met het eerdere besluit, geen enkel nieuw element bevat en niet is voorafgegaan door een nieuw onderzoek van de situatie van degene tot wie het is gericht.

(cf. punt 48)

Referentie: Gerecht 18 juni 1996, Vela Palacios/ESC, T-293/94, JurAmbt. blz. I-A-305 en II-893, punt 22; Gerecht 29 september 1999, Neumann en Neumann-Schölles/Commissie. T-68/97, JurAmbt. blz. I-A-193 en II-1005, punt 58; Gerecht 13 juli 2000, Hendrickx/Cedefop, T-87/99, Jurispr. blz. I-A-147 en II-679. punt 37
ARREST VAN HET GERECHT (Vierde kamer)

6 maart 2002

Zaak T-77/99 REV

Girish Ojha

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Ambtenaren — Beroep tot herziening — Nieuw feit — Geen — Niet-ontvankelijkheid”

Volledige Franse tekst II-131

Betreft:

Verzoek tot herziening van het arrest van het Gerecht van 6 maart 2001, Ojha/Commissie (T-77/99, JurAmbt. blz. I-A-61 en II-293).

Beslissing:

Het verzoek tot herziening wordt niet-ontvankelijk verklaard. Verzoeker tot herziening wordt verwezen in de kosten.

Samenvatting

Procedure – Herziening van arrest – Voorwaarden voor ontvankelijkheid van verzoek – Nieuw feit – Begrip – Feit dat vóór uitspraak van arrest bekend was – Daarvan uitgesloten – Niet-ontvankelijkheid

(Statuut-EG van het Hof van Justitie, art. 41 en 46, eerste alinea; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 126, lid 1, sub c)

Herziening is geen vorm van hoger beroep, maar een buitengewoon rechtsmiddel dat het mogelijk maakt, het gezag van gewijsde van een eindarrest in het geding te brengen wegens de feiten waarop de rechterlijke instantie zich heeft gebaseerd. Herziening onderstelt de ontdekking van aan de uitspraak van het arrest voorafgaande feiten die de rechter die het arrest heeft gewezen, en de verzoeker tot herziening tot dan toe onbekend waren, en die de rechter, indien hij ze in aanmerking had kunnen nemen, tot een andere oplossing hadden kunnen brengen dan die welke aan het geschil is gegeven.

Is derhalve niet-ontvankelijk een verzoek tot herziening waarvoor een stuk wordt aangevoerd dat verweerder ter terechtzitting voor het Gerecht heeft neergelegd en dat is uitgedeeld aan alle leden van de kamer en aan de vertegenwoordiger van verzoeker, die daarover opmerkingen heeft gemaakt zonder de inhoud ervan te betwisten.

(cf. punten 12, 19 en 21)

Referentie: Hof 25 februari 1992, Gill/Commissie, C-185/90 PREV, Jurispr. blz. I-993, punt 12; Hof 16 januari 1996, ISAE/VP en Interdata/Commissie, C-1/91 REV II, Jurispr. blz. I-65, punt 6; Hof 18 maart 1999, de Compte/Parlement, C-2/98 P, Jurispr. blz. I-1787, punt 24; Hof 8 juli 1999, DSM/Commissie, C-5/93 P, Jurispr. blz. I-4695, punt 43; Gerecht 4 november 1992, DSM/Commissie, T-8/89 REV, Jurispr. blz. II-2399, punt 14; Gerecht 5 november 1997, de Compte/Parlement, T-26/89 REV, JurAmbt. blz. I-A-305 en II-847, punt 15; Gerecht 12 november 1998, Raad/Hankart, T-91/96 REV, JurAmbt. blz. I-A-597 en II-1809, punt 13
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Gemeenschapsmerk - Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk - Absolute weigeringsgronden - Merken uitsluitend bestaande uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot indicatie van kenmerken van waar - Woorden UNIVERSALTELEFONBUCH" en UNIVERSALKOMMUNIKATIONSVERZEICHNIS"

(Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 7, lid 1, sub c)

Samenvatting

$$Onder artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk vallen tekens die uitsluitend de aard, de eigenschappen, de kwaliteit of de bestemming van de betrokken waar of dienst omschrijven of aanduiden en ongeschikt worden geacht voor het vervullen van de wezenlijke functie van het merk, te weten de herkomst van de waar of dienst aan te geven, zodat de consument die deze waar heeft verkregen of aan wie de dienst is verleend, bij een latere aankoop of opdracht een positieve ervaring kan herhalen of een negatieve ervaring kan vermijden. De tekens UNIVERSALTELEFONBUCH" en UNIVERSALKOMMUNIKATIONSVERZEICHNIS" kunnen geen gemeenschapsmerk vormen voor bespeelde opslagmedia voor computers en gegevensverwerkende apparatuur, met name cd-roms; drukwerken, naslagwerken, handelsadresboeken; uitgeverij, met name de uitgave van teksten, boeken, week- of maandbladen, dagbladen en redactiebureaus", aangezien het in aanmerking komende publiek, in casu de normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende gemiddelde Duitstalige consument, onmiddellijk en zonder verder nadenken een concreet en rechtstreeks verband kan leggen tussen deze tekens en de in de merkaanvragen genoemde waren en diensten.

( cf. punten 23, 25-31 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Commissie - Bevoegdheden - Uitvoering van gemeenschapsbegroting - Besluit om vordering van Commissie te verrekenen met bedragen verschuldigd als communautaire bijdragen - Beginselen van doeltreffendheid van gemeenschapsrecht en goed financieel beheer - Schending

[EG-Verdrag, art. 205 (thans art. 274 EG)]

Samenvatting

$$Bij gebreke van uitdrukkelijke regels inzake de bevoegdheid van de Commissie als verantwoordelijke instelling voor de uitvoering van de gemeenschapsbegroting overeenkomstig artikel 205 van het Verdrag (thans artikel 274 EG), om een beroep op verrekening te doen tegenover instanties die schuldeiser van gemeenschapsgelden en tevens schuldenaar van bedragen van communautaire oorsprong zijn, dient aan de hand van de regels van gemeenschapsrecht betreffende het optreden van die instelling en de rechtspraak van het Hof te worden onderzocht, of een besluit van de Commissie om een beroep op een dergelijke verrekening te doen, steun in het recht vindt. In dit verband moet met name rekening worden gehouden met het beginsel van doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht en met het beginsel van goed financieel beheer. Het beginsel van doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht houdt in dat de middelen van de Gemeenschap overeenkomstig hun bestemming ter beschikking worden gesteld en worden gebruikt. Wat het beginsel van goed financieel beheer betreft, dit mag niet worden gereduceerd tot een louter boekhoudkundige definitie, waarbij de eenvoudige mogelijkheid om een vordering als formeel betaald te beschouwen, als essentieel wordt gezien. Bij een juiste uitlegging van dat beginsel moeten integendeel ook de praktische gevolgen van de besluiten van financieel beheer worden betrokken, waarvoor onder meer het beginsel van doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht als richtsnoer kan dienen.

Voldoet niet aan die vereisten en moet dus nietig worden verklaard, een besluit om een vordering van de Commissie te verrekenen met bedragen verschuldigd als communautaire bijdragen, dat de Commissie heeft vastgesteld zonder zich vooraf ervan te verzekeren dat het geen risico meebracht voor het gebruik van de gelden voor de doeleinden waarvoor zij waren bestemd, en ook niet voor de uitvoering van de betrokken maatregelen, daar zij een andere weg had kunnen volgen, zonder de inning van haar vermeende vordering op verzoeker en het goede gebruik van de betrokken bedragen in gevaar te brengen.

( cf. punten 59-60, 73-75 )
De kennisgeving van een besluit moet de belanghebbende in staat stellen, nuttig kennis te nemen van het betrokken besluit en van de gronden die de administratie daarvoor aanvoert.

De kennisgeving van een besluit tot afwijzing van een klacht dat is gesteld in een andere taal dan de moedertaal van de betrokken ambtenaar of de taal waarin de klacht was gesteld, is slechts regelmatig wanneer de betrokkene er nuttig kennis van heeft kunnen nemen. Indien degene tot wie het besluit is gericht, meent niet in staat te zijn het te begrijpen, dient hij de instelling onverwijld te verzoeken om een vertaling in de taal van de klacht of in zijn moedertaal.

Wanneer een dergelijk verzoek onverwijld is gedaan, gaat de beroepstermijn in op de dag van de officiële kennisgeving van die vertaling aan de betrokken ambtenaar, tenzij de instelling kan aantonen dat de betrokkene ongetwijfeld nuttig kennis heeft kunnen nemen van het dispositief en de rechtvaardigingsgronden van het besluit tot afwijzing van zijn klacht in de taal waarin dit bij de eerste kennisgeving was gesteld. De partij die aanvoert dat een beroep niet binnen de in artikel 91 van het Statuut gestelde termijn is ingesteld, moet het bewijs leveren van de datum van kennisgeving van het besluit tot afwijzing van de klacht.

(cf. punten 16-19)

Referentie: Hof 15 juni 1976, Jänsch/Commissie, 5/76, Jurispr. blz. 1027, punt 10; Gerecht 9 juni 1994, X/Commissie, T-94/92, JurAmbt. blz. I-A-149 en II-481, punt 24; Gerecht 9 november 1999, Papadeas/Comité van de Regio's, T-102/98, JurAmbt. blz. I-A-21 len II-1091, punt 31; Gerecht 23 maart 2000, Rudolph/Commissie, T-197/98, JurAmbt. blz. I-A-55 en II-241, punten 43-45
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Commissie - Recht van toegang van publiek tot documenten van de Commissie - Besluit 94/90 - Uitzonderingen op beginsel van toegang tot documenten - Uitlegging - Draagwijdte

(Besluit 94/90 van de Commissie)

Samenvatting

$$De bij besluit 94/90 inzake de toegang van het publiek tot documenten van de Commissie vastgestelde gedragscode voorziet in twee categorieën uitzonderingen op het recht van toegang tot de documenten. De eerste categorie, geformuleerd in gebiedende bewoordingen, omvat de dwingende uitzonderingen" die beogen de belangen van derden, dan wel van het publiek in het algemeen te beschermen. De tweede categorie, geformuleerd in niet-gebiedende bewoordingen, heeft betrekking op de interne beraadslagingen van de instelling die uitsluitend de belangen van deze laatste kunnen raken.

Dienaangaande heeft de Commissie het recht om gelijktijdig een uitzonderingsgrond van de eerste en een uitzonderingsgrond van de tweede categorie in te roepen om toegang tot de bij haar berustende documenten te weigeren, en zij kan ook gronden hebben om gelijktijdig verschillende uitzonderingen van de eerste categorie in te roepen. Het kan immers niet worden uitgesloten, dat de verspreiding van bepaalde documenten zowel aan het algemeen belang als aan de belangen van derden schade kan toebrengen.

( cf. punten 39-40 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Gemeenschapsmerk - Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk - Absolute weigeringsgronden - Merken zonder onderscheidend vermogen - Woord TRUSTEDLINK"

(Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 7, lid 1, sub b)

Samenvatting

$$Volgens artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk, wordt de inschrijving geweigerd van merken die elk onderscheidend vermogen missen". In dat verband kan het woord TRUSTEDLINK", waarvoor de inschrijving is aangevraagd voor de diensten voor elektronische handel en de andere daarbij behorende producten en diensten, geen gemeenschapsmerk vormen omdat het onderscheidend vermogen mist. Het betrokken teken is samengesteld uit twee woorden, waarvan het ene generiek is en slechts een essentieel technisch kenmerk van de elektronische handel aanduidt, en het andere de gewenste kwaliteit, in casu betrouwbaarheid, omschrijft. Door de woorden aan elkaar te schrijven, zonder enige grafische of semantische wijziging, krijgt het teken geen extra kenmerk waardoor het in zijn geheel geschikt zou worden om de producten en de diensten van een onderneming te onderscheiden van die van andere ondernemingen.

( cf. punten 36-38 )
Volgens artikel 72, lid 1, van het Statuut noch volgens artikel 3, lid 1, van de Regeling inzake de ziektekostenverzekering van de ambtenaren komt de echtgenoot van een aangeslotene alleen dan in aanmerking voor de voordelen van het gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering wanneer hij op grond van andere wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen uitsluitend wegens de uitoefening van een beroepsbezigheid voor ziektekosten verzekerd is. Het argument dat het de door de echtgenoot van een ambtenaar uitgeoefende beroepsbezigheid is die hetzij een verplichting tot het afsluiten van een verzekering voor ziektekosten hetzij het recht op een vrijwillige verzekering voor ziektekosten doet ontstaan, kan derhalve niet worden aanvaard.

Bijgevolg heeft de echtgenoot van een ambtenaar wiens jaarlijks inkomen uit de uitoefening van een beroepsbezigheid in het verleden het in artikel 3, lid 1, tweede streepje, van de regeling ziektekostenverzekering bepaalde maximum niet overschrijdt en die alleen op grond van zijn woonplaats het recht heeft aan te sluiten bij het stelsel van ziektekostenverzekering van een lidstaat, slechts aanvullend recht op de voordelen van het gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering.

(cf. punt 43)