Zaak C-285/11

Bonik EOOD

tegen

Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” – Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

(verzoek van de Administrativen sad – Varna om een prejudiciële beslissing)

„Btw — Richtlijn 2006/112/EG — Recht op aftrek — Weigering”

Samenvatting – Arrest van het Hof (Derde kamer) van 6 december 2012

Harmonisatie van de belastingwetgeving – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde – Aftrek van voorbelasting – Weigering op grond dat goederen niet daadwerkelijk zijn geleverd wegens fraude en onregelmatigheden – Ontoelaatbaarheid – Grenzen – Toetsing door nationale rechter

(Richtlijn 2006/112 van de Raad, art. 2, 9, 14, 62, 63, 167, 168 en 178)

De artikelen 2, 9, 14, 62, 63, 167, 168 en 178 van richtlijn 2006/112 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde dienen aldus te worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat een belastingplichtige het recht op aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde over een goederenlevering wordt geweigerd op grond dat, gelet op fraude of onregelmatigheden in een eerder of een later stadium van deze levering, deze levering wordt geacht niet daadwerkelijk te zijn verricht, zonder dat aan de hand van objectieve gegevens is aangetoond dat deze belastingplichtige wist of had moeten weten dat de handeling waarvoor aanspraak op het recht van aftrek wordt gemaakt, deel uitmaakte van fraude ter zake van de belasting over de toegevoegde waarde die is gepleegd in een eerder of later stadium in de toeleveringsketen, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

Aangezien de weigering van het recht op aftrek een uitzondering is op de toepassing van het fundamentele beginsel van dit recht, is het niet verenigbaar met de in deze richtlijn vastgestelde regeling van het recht op aftrek om door de weigering van dit recht een belastingplichtige te straffen die niet wist of niet kon weten dat de betrokken handeling deel uitmaakte van fraude door de leverancier of dat een andere handeling uit de toeleveringsketen die voorafgaat aan of volgt op de door deze belastingplichtige verrichte handeling, fraude ter zake van de belasting over de toegevoegde waarde vormde. Een regeling van onvoorwaardelijke aansprakelijkheid invoeren zou immers verder gaan dan noodzakelijk is voor de bescherming van de rechten van de schatkist.

(cf. punten 41-43, 45 en dictum)

Zaak C-285/11

Bonik EOOD

tegen

Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” – Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

(verzoek van de Administrativen sad – Varna om een prejudiciële beslissing)

„Btw — Richtlijn 2006/112/EG — Recht op aftrek — Weigering”

Samenvatting – Arrest van het Hof (Derde kamer) van 6 december 2012

Harmonisatie van de belastingwetgeving — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde — Aftrek van voorbelasting — Weigering op grond dat goederen niet daadwerkelijk zijn geleverd wegens fraude en onregelmatigheden — Ontoelaatbaarheid — Grenzen — Toetsing door nationale rechter

(Richtlijn 2006/112 van de Raad, art. 2, 9, 14, 62, 63, 167, 168 en 178)

De artikelen 2, 9, 14, 62, 63, 167, 168 en 178 van richtlijn 2006/112 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde dienen aldus te worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat een belastingplichtige het recht op aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde over een goederenlevering wordt geweigerd op grond dat, gelet op fraude of onregelmatigheden in een eerder of een later stadium van deze levering, deze levering wordt geacht niet daadwerkelijk te zijn verricht, zonder dat aan de hand van objectieve gegevens is aangetoond dat deze belastingplichtige wist of had moeten weten dat de handeling waarvoor aanspraak op het recht van aftrek wordt gemaakt, deel uitmaakte van fraude ter zake van de belasting over de toegevoegde waarde die is gepleegd in een eerder of later stadium in de toeleveringsketen, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

Aangezien de weigering van het recht op aftrek een uitzondering is op de toepassing van het fundamentele beginsel van dit recht, is het niet verenigbaar met de in deze richtlijn vastgestelde regeling van het recht op aftrek om door de weigering van dit recht een belastingplichtige te straffen die niet wist of niet kon weten dat de betrokken handeling deel uitmaakte van fraude door de leverancier of dat een andere handeling uit de toeleveringsketen die voorafgaat aan of volgt op de door deze belastingplichtige verrichte handeling, fraude ter zake van de belasting over de toegevoegde waarde vormde. Een regeling van onvoorwaardelijke aansprakelijkheid invoeren zou immers verder gaan dan noodzakelijk is voor de bescherming van de rechten van de schatkist.

(cf. punten 41-43, 45 en dictum)