ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
42

Anders dan verzoekster beweert, ondersteunen de richtsnoeren van het EUIPO inzake modellen, in de versie van 1 oktober 2018, die van kracht was op de datum waarop de bestreden beslissing werd vastgesteld, bovendien evenmin haar stelling inzake de beperkte bewijskracht van screenshots. Deze richtsnoeren vermeldden in punt 5.5.1.5 dat op het internet of in onlinedatabases openbaar gemaakte informatie als voor het publiek toegankelijk werd beschouwd vanaf de datum waarop de informatie was gepubliceerd. Zij gaven weliswaar aan dat het door de aard van het internet soms lastig was om de exacte datum vast te stellen waarop informatie was gepubliceerd, maar zij wezen er ook op dat de datum van openbaarmaking op het internet als betrouwbaar werd beschouwd wanneer er sprake was van een van de volgende vier situaties: – er is op de website een tijdstempel aanwezig met informatie over de historie van de wijzigingen die zijn aangebracht in een bestand of op een webpagina (zoals beschikbaar is op Wikipedia of zoals automatisch wordt toegevoegd aan inhoud, bijvoorbeeld forumberichten en blogs); of – er worden indexeringsdata aan de webpagina toegekend door zoekmachines; of – een screenshot van een webpagina bevat een bepaalde datum, of – er is informatie over de updates van een webpagina beschikbaar via een internetarchiveringsdienst zoals Wayback Machine.
111

In dit verband zij eraan herinnerd dat het Gerecht in de punten 69 en 73 van het arrest van 28 maart 2017, El-Qaddafi/Raad (T‑681/14, niet gepubliceerd, EU:T:2017:227), heeft opgemerkt dat de in de brief van 4 mei 2015 aan verzoekster meegedeelde informatie (zie punt 13 hierboven) niet was opgenomen in de motivering op grond waarvan de handelingen van 2014 waren vastgesteld, dat zij na de datum van de vaststelling van die handelingen ter kennis van de Raad was gebracht en dat de litigieuze motivering kennelijk geen gegevens bevatte waaruit verzoekster – zelfs indien zij had getracht die motivering ruim uit te leggen – had kunnen afleiden wat haar individuele, specifieke en concrete rol in de gebeurtenissen in Libië was.
101

Vervolgens dient erop te worden gewezen dat de ontwerper in wezen verklaart dat het mogelijk is modellen te ontwerpen die wat de omvang, de vorm en de afmetingen van de kenmerken ervan betreft als alternatief kunnen dienen en die dezelfde technische functie vervullen als het betrokken voortbrengsel. In dit verband en in navolging van de kamer van beroep (zie de punten 35 en 36 van de bestreden beslissing) zij eraan herinnerd dat het bestaan van alternatieve modellen volgens het Hof niet doorslaggevend is voor de vraag of de technische functie van het betrokken voortbrengsel de enige factor is die bepalend was voor de uiterlijke kenmerken ervan (arrest van 8 maart 2018, DOCERAM, C‑395/16, EU:C:2018:172, punt 32). Gelet op de objectieve elementen die de kamer van beroep in aanmerking heeft genomen om tot de slotsom te komen dat artikel 8, lid 1, van verordening nr. 6/2002 van toepassing is, is het Gerecht in casu van oordeel dat de verklaringen van de ontwerper van het litigieuze model niet volstaan om dit oordeel van de kamer van beroep in twijfel te trekken.
55

Allereerst zijn, ondanks het feit dat de classificatie van Nice voor uitsluitend administratieve doeleinden is vastgesteld, de toelichtingen bij de verschillende klassen van die classificatie relevant voor de vaststelling van de aard en de bestemming van de vergeleken waren en diensten [zie in die zin arresten van 23 januari 2014, Sunrider/BHIM – Nannerl (SUN FRESH), T‑221/12, niet gepubliceerd, EU:T:2014:25, punt 31; 10 september 2014, DTM Ricambi/BHIM – STAR (STAR), T‑199/13, niet gepubliceerd, EU:T:2014:761, punt 36, en 8 juni 2017, Bundesverband Deutsche Tafel/EUIPO – Tiertafel Deutschland (Tafel), T‑326/16, niet gepubliceerd, EU:T:2017:380, punt 45]. In het bijzonder wanneer de omschrijving van de waren of diensten waarvoor een merk is ingeschreven zo algemeen is verwoord dat zij zeer uiteenlopende waren of diensten kan omvatten, kan immers niet worden uitgesloten dat de klassen die de merkaanvragers uit die classificatie hebben gekozen, in aanmerking worden genomen bij de uitlegging of ter precisering van de omschrijving van de waren of diensten [zie in die zin arresten van 25 januari 2018, Brunner/EUIPO – CBM (H HOLY HAFERL HAFERL SHOE COUTURE), T‑367/16, niet gepubliceerd, EU:T:2018:28, punt 50, en 19 juni 2018, Erwin Müller/EUIPO – Novus Tablet Technology Finland (NOVUS), T‑89/17, niet gepubliceerd, EU:T:2018:353, punt 33]. Het feit dat in de toelichting bij klasse 25 van voornoemde classificatie wordt gepreciseerd dat die klasse – die hoofdzakelijk betrekking heeft op „kleding voor mensen” – met name niet „orthopedische schoenen” omvat, die onder een andere klasse vallen, namelijk klasse 10, die hoofdzakelijk betrekking heeft op „chirurgische, medische, tandheelkundige en diergeneeskundige toestellen, instrumenten en artikelen, die in het algemeen worden gebruikt voor de diagnose, de behandeling of de verbetering van het functioneren of de gezondheid van personen en dieren”, leidt in casu tot de slotsom dat orthopedische schoenen of schoenen voor medisch gebruik hoofdzakelijk moeten worden beschouwd als een medisch toestel en niet zozeer als een kledingstuk, wat ze weliswaar ook zijn maar bijkomstig. Orthopedische schoenen of schoenen voor medisch gebruik maken het weliswaar daarnaast mogelijk om – zoals elk „schoeisel” – de voeten te bedekken en te beschermen, maar zij zijn hoofdzakelijk bedoeld om fysieke handicaps van orthopedische aard te corrigeren.
5.

Europese Unie – Rechterlijk toezicht op de rechtmatigheid van de handelingen van de instellingen – Beperkende maatregelen tegen Syrië – Omvang van het toezicht – Bewijs van de gegrondheid van de maatregel – Verplichting voor de bevoegde autoriteit van de Unie om in geval van betwisting de gegrondheid van de tegen de betrokken personen of entiteiten aangevoerde redenen aan te tonen – Omvang van de beoordelingsbevoegdheid van die bevoegde autoriteit – Relevantie van de bewijzen die in het kader van een eerdere plaatsing op een lijst zijn overgelegd bij gebreke van een wijziging van de redenen, veranderingen in de situatie van de verzoeker of evolutie van de context in Syrië [Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, art. 47; besluit 2013/255/GBVB van de Raad, zoals gewijzigd bij besluiten (GBVB) 2019/87, (GBVB) 2019/806 en (GBVB) 2020/719, bijlage I; verordeningen nrs. 36/2012, 2019/85, 2019/798 en 2020/716 van de Raad, bijlage II] (zie punten 81‑87, 94)
7.

Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid – Beperkende maatregelen tegen de Democratische Republiek Congo – Werkingssfeer – Personen die betrokken zijn geweest bij het beramen, aansturen of plegen van handelingen die ernstige schendingen of misbruik van de mensenrechten inhouden – Begrip – Personen die dergelijke handelingen in het verleden hebben gepleegd, ondanks het feit dat er geen bewijs is dat zij thans bij dergelijke handelingen zijn betrokken of eraan deelnemen – Daaronder begrepen [Besluit 2010/788/GBVB van de Raad, zoals gewijzigd bij besluit (GBVB) 2016/2231, art. 9, lid 2] (zie punten 134, 135)
7.

Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid – Beperkende maatregelen tegen de Democratische Republiek Congo – Werkingssfeer – Personen die betrokken zijn geweest bij het beramen, aansturen of plegen van handelingen die ernstige schendingen of misbruik van de mensenrechten inhouden – Begrip – Personen die dergelijke handelingen in het verleden hebben gepleegd, ondanks het feit dat er geen bewijs is dat zij thans bij dergelijke handelingen zijn betrokken of eraan deelnemen – Daaronder begrepen [Besluit 2010/788/GBVB van de Raad, zoals gewijzigd bij besluit (GBVB) 2016/2231, art. 9, lid 2] (zie punten 123, 124)
1.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beoordelingscriteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b) (zie punten 26-30)
3.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten – Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 37, 38)
7.

Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid – Beperkende maatregelen tegen Syrië – Bevriezing van tegoeden en beperkingen inzake de toegang van personen, entiteiten of organisaties die banden hebben met het Syrische regime – Beroep tot nietigverklaring dat is ingesteld door een vooraanstaand zakenman die in Syrië actief is en ten aanzien van wie een besluit tot bevriezing van tegoeden is vastgesteld – Verdeling van de bewijslast – Besluit dat gebaseerd is op een geheel van aanwijzingen – Bewijswaarde [Besluit 2013/255/GBVB van de Raad, zoals gewijzigd bij besluit (GBVB) 2015/1836, art. 27, lid 2, a), en lid 3, art. 28, lid 2, a), en lid 3; verordening nr. 36/2012 van de Raad, zoals gewijzigd bij verordening 2015/1828, art. 15, lid 1 bis, a), en lid 1 ter] (zie punten 98, 134‑138)
3.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst – Begrip – Neologisme bestaande uit elementen die de kenmerken van de betrokken waren of diensten beschrijven – Daaronder begrepen omdat de combinatie niet ongebruikelijk is [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punten 18, 32)
3.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beeldmerk BLEND 42 VODKA en woord- en beeldmerken 42 BELOW [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 35, 38, 64, 92, 103)
4.

Uniemerk – Afstand, verval en nietigheid – Relatieve nietigheidsgronden – Bestaan van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten – Beoordelingscriteria – Complementariteit van de waren of diensten [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 41)
2.

Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid – Beperkende maatregelen die zijn genomen in het licht van de situatie in Oekraïne – Besluit tot bevriezing van tegoeden – Vaststelling of handhaving op grond van een door de autoriteiten van een derde land gevoerde gerechtelijke procedure met betrekking tot het verduisteren van overheidsmiddelen – Toelaatbaarheid – Voorwaarde – Nationale beslissing die met inachtneming van de rechten van de verdediging en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte is genomen – Verificatieplicht van de Raad – Motiveringsplicht – Omvang – Derde land dat is toegetreden tot het Europees Verdrag voor de rechten van de mens – Geen invloed [Art. 6, lid 3, VEU; Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, art. 47; besluit (GBVB) 2019/354 van de Raad; verordening 2019/352 van de Raad] (zie punten 56‑61, 77, 79‑81, 86)
1.

Harmonisatie van de wetgevingen – Geneesmiddelen voor menselijk gebruik – Vergunning voor het in de handel brengen – Wijziging van de vergunning – Intrekking en verbod op het in de handel brengen – Rechtvaardiging op grond van het voorzorgsbeginsel in geval van onzekerheid omtrent het bestaan en de omvang van een gezondheidsrisico (Richtlijn 2001/83 van het Europees Parlement en de Raad, art. 116) (zie punten 45‑48)
4.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten – Beoordelingscriteria [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 37)
Arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 23 september 2020 –

Veronese Design Company/EUIPO – Veronese (VERONESE)

(Zaak T-608/19)

„Uniemerk – Nietigheidsprocedure – Uniebeeldmerk VERONESE – Ouder Uniewoordmerk VERONESE – Relatieve weigeringsgrond – Geen verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 60, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001”

Uniemerk – Afstand, verval en nietigheid – Relatieve nietigheidsgronden – Bestaan van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beeldmerk VERONESE en woordmerk VERONESE

[Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b), en art. 60, lid 1, a)]

(zie punten 56, 79-82, 91-95)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 18 juni 2019 (zaak R 2434/2018-5) inzake een nietigheidsprocedure tussen Veronese en Veronese Design Company

Dictum

1) De beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 18 juni 2019 (zaak R 2434/2018-5) inzake een nietigheidsprocedure tussen Veronese SAS en Veronese Design Company Ltd wordt vernietigd.

2) Het EUIPO wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van Veronese Design Company.
3.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beeldmerk in rood en zwart, dat beweerdelijk het woordelement „TOTU” bevat – Beeldmerken TOTTO [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 35, 39-43)
3.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Overeenstemming van de betrokken merken – Beoordelingscriteria – Samengesteld merk – Bepaling van het dominerende bestanddeel of de dominerende bestanddelen [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 36)
1.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst – Doel – Vrijhoudingsbehoefte [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punt 16)
5.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten – Beoordelingscriteria [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 34, 41, 47, 48)
132

Wat ten derde de eventuele NDMA-vorming in drinkwater betreft en meer in het bijzonder de argumenten van verzoeksters dat er op Unieniveau geen aanvaardbare grens voor de beoordeling van het toelaatbare NDMA-niveau bestaat en dat de Commissie in dit verband niet het „zo laag als redelijkerwijs haalbaar”-principe had mogen toepassen (zie punt 111 hierboven), moet het volgende worden opgemerkt. In haar antwoord op de maatregelen tot organisatie van de procesgang heeft de Commissie zich verzet tegen de toepassing van de referentiewaarde die verzoeksters hanteren ten bewijze dat het NDMA-niveau in drinkwater aanvaardbaar is. Om te beginnen was de benadering van verzoeksters – namelijk die van de „toxicologische gevarendrempel” – niet die welke moest worden gebruikt bij zeer actieve kankerverwekkende stoffen zoals N-nitrosoverbindingen, waaronder NDMA. Zij heeft daarvoor verwezen naar het advies van het wetenschappelijk comité van EFSA over toxicologische gevarendrempels uit 2012. Voorts verzet zij zich tegen de referentiewaarde die verzoeksters in het verzoekschrift voorstellen en die gebaseerd is op het advies van het EFSA-panel bevoegd voor materialen die in contact komen met voedingsmiddelen, enzymen, aroma’s en technische hulpstoffen, dat als bijlage bij het verzoekschrift is gevoegd en op 1 maart 2016 is bekendgemaakt. Dit advies handelt over de identificatie van stoffen uit de carcinogeniteitsdatabank die bijzonder zorgwekkend zijn, zelfs bij inname in doses van minder dan 0,0025 μg/kg lichaamsgewicht per dag. De Commissie heeft betoogd dat dit document bevestigde dat de benadering van de „toxicologische gevarendrempel” niet moest worden toegepast aangezien NDMA gesignaleerd stond als een bijzonder zorgwekkende stof – zelfs bij inname in doses die op of onder de toxicologische gevarendrempel liggen.
9

In het bestreden besluit heeft de Commissie geoordeeld dat de aangemelde maatregel staatssteun is in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU en dat de artikelen 107 en 108 VWEU van toepassing waren, ook al viel de betrokken investering binnen de werkingssfeer van het Euratom-Verdrag. Wat de rechtstreekse gunning van de bouw van de twee nieuwe reactoren aan JSC NIAEP betreft, was de Commissie van mening dat dit niet kon leiden tot verdere verstoring van de mededinging en de handel op de relevante markt, namelijk de elektriciteitsmarkt. Een afzonderlijke procedure is gevoerd in het kader waarvan is onderzocht of Hongarije zich heeft gehouden aan het aanbestedingsrecht. De Commissie was van mening dat de betrokken maatregel, die als doelstelling had kernenergie te bevorderen, een in het Euratom-Verdrag verankerde doelstelling van gemeenschappelijk belang nastreefde en tegelijk bijdroeg aan de zekerheid van de elektriciteitsvoorziening, alsook dat eventuele verstoringen beperkt waren en gecompenseerd werden door de vastgestelde nagestreefde gemeenschappelijke doelstelling die op een evenredige manier diende te worden gerealiseerd, met name rekening houdend met de bevestigingen die Hongarije in de loop van de procedure had gegeven. De Commissie is tot de slotsom gekomen dat de betrokken maatregel, zoals deze op 28 juli 2016 door Hongarije is gewijzigd, overeenkomstig artikel 107, lid 3, onder c), VWEU verenigbaar is met de interne markt, mits er wordt voldaan aan de in artikel 3 van het bestreden besluit genoemde voorwaarden. Artikel 3 van het bestreden besluit verplicht Hongarije verschillende maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de vennootschap Paks II bepaalde verplichtingen en beperkingen naleeft, met name met betrekking tot haar investerings- of herinvesteringsstrategie, de exploitatie van een veilingplatform en haar juridische en structurele autonomie.
11

De vaststelling van de financiële steun is herhaaldelijk gewijzigd bij verschillende achtereenvolgende wetten. De Loterijwet 1956 is gewijzigd op 7 juni 1968 (Nds. GVBl. 1968, blz. 91) en op 18 februari 1970 (Nds. GVBl. 1970, blz. 27). In 1997 is deze wet vervangen door het Niedersächsische Gesetz über das Lotterie- und Wettwesen (Wet op loterijen en weddenschappen van de deelstaat Nedersaksen) (Nds. GVBl. 1997, blz. 289), die in 2003 is gewijzigd bij het Haushaltsbegleitgesetz (Begeleidende begrotingswet) (Nds. GVBl. 2003, blz. 446; hierna „Begeleidende begrotingswet 2004”), die in 2004 in werking is getreden. Het bedrag van de financiële steun werd in 2005 verlaagd, waarna het in 2007 werd verhoogd bij het in 2008 in werking getreden Niedersächsische Glückspielgesetz (Nds. GVBl. 2007, blz. 756; hierna „Wet op de kansspelen 2007”) om opnieuw te worden gewijzigd bij een in 2012 aangenomen en in 2013 in werking getreden wet (Nds. GVBl. 2012, blz. 544).
39

In casu zij evenwel vastgesteld dat het argument van het EUIPO over de weerslag van de schending van artikel 1 quinquies van verordening nr. 216/96, zoals gewijzigd, op de inhoud van de bestreden beslissing compleet speculatief is. Het klopt dat het presidium deze zaak overeenkomstig deze bepaling opnieuw aan een kamer van beroep zou hebben toegewezen om daarover opnieuw te beslissen. Ook is het zo dat zijn keuze had kunnen vallen op de tweede kamer van beroep. Het had de zaak echter evengoed opnieuw kunnen toewijzen aan een andere kamer van beroep, met inbegrip van die welke de door het Gerecht vernietigde beslissing had genomen, zonder dat het in dit laatste geval – anders dan uit artikel 35, lid 4, van gedelegeerde verordening 2017/1430 voortvloeit – verplicht zou zijn geweest om deze kamer zo samen te stellen dat geen van de leden ervan betrokken was bij het nemen van die beslissing. Aangezien de keuze en de samenstelling van de kamer van beroep voorafgaan aan het nemen van de beslissing en een doorslaggevende invloed hebben op de inhoud ervan, kan noch worden bevestigd, noch worden ontkend dat indien een zaak naar een andere kamer van beroep zou worden verwezen, de beslissing die deze moet nemen anders zou zijn [zie in die zin arrest van 3 juli 2013, Cytochroma Development/BHIM – Teva Pharmaceutical Industries (ALPHAREN), T‑106/12, niet gepubliceerd, EU:T:2013:340, punt 31].
180

In casu heeft het PMO verzoeker bij nota van 23 november 2017 meegedeeld dat het aantal salaristrappen sinds de hervorming van 2004 beperkt is tot vijf en dat hij daarom bij zijn pensionering is ingedeeld in de rang AD 12, salaristrap 5, in plaats van de rang AD 12, salaristrap 8 (waarin hij was ingedeeld toen hij nog in functie was). Er is echter een correctiefactor van 1,1314352 op hem toegepast, zodat zijn pensioen kon worden berekend op basis van een salaris dat gelijk was aan het salaris dat hij genoot toen hij nog in dienst was, te weten 13322,22 EUR.
69

Uit artikel 7, lid 1, van verordening nr. 1107/2009 volgt met name dat de procedure tot goedkeuring van een werkzame stof tevens van toepassing is op aanvragen tot wijziging van de goedkeuringsvoorwaarden van die stof. Zoals hierboven in punt 4 is uiteengezet, is de procedure die heeft geleid tot de vaststelling van de bestreden uitvoeringsverordening ingeleid naar aanleiding van een aanvraag die verzoekster had ingediend overeenkomstig artikel 7 van verordening nr. 1107/2009 en die tot doel had de goedkeuringsvoorwaarden van 8-hydroxyquinoline te wijzigen. Bovendien volgt uit artikel 24, lid 2, eerste volzin, van verordening nr. 1107/2009 dat de artikelen 4 tot en met 21 van die verordening van toepassing zijn waar het gaat om de vraag of een werkzame stof moet worden opgenomen in de lijst van stoffen die in aanmerking komen om te worden vervangen. Hieruit volgt dat het betreffende onderzoek kan worden uitgevoerd in het kader van een eerste goedkeuringsaanvraag of, zoals in dit geval, een aanvraag tot wijziging van de goedkeuringsvoorwaarden van een werkzame stof (artikelen 7 tot en met 13 van verordening nr. 1107/2009), maar tevens in het kader van een procedure tot verlenging of herziening van de goedkeuring van die stof (artikelen 14 tot en met 21 van verordening nr. 1107/2009).