ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 april 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy — Polen) — Powszechny Zakład Ubezpieczeń na Życie S.A./Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

(Zaak C-617/17) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Mededinging - Artikel 82 EG - Misbruik van machtspositie - Verordening (EG) nr. 1/2003 - Artikel 3, lid 1 - Toepassing van het nationale mededingingsrecht - Besluit van de nationale mededingingsautoriteit waarbij een boete wordt opgelegd op grond van het nationale recht en een boete op grond van het Unierecht - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 50 - Beginsel ne bis in idem - Toepasselijkheid)

(2019/C 206/08)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Najwyższy

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Powszechny Zakład Ubezpieczeń na Życie S.A.

Verwerende partij: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

in tegenwoordigheid van: Edward Dętka, Mirosław Krzyszczak, Zakład Projektowania i Programowania Systemów Sterowania Atempol Sp. z o.o. w Piekarach Śląskich, Ommer Polska Sp. z o.o. w Krapkowicach, Glimat Marcinek i S-ka spółka jawna w Gliwicach, Jastrzębskie Zakłady Remontowe Dźwigi Sp. z o.o. w Jastrzębiu Zdroju, Petrofer-Polska Sp. z o.o. w Nowinach, Pietrzak B. B. Beata Pietrzak, Bogdan Pietrzak Spółka jawna w Katowicach, Ewelina Baranowska, Przemysław Nikiel, Tomasz Woźniak, Spółdzielnia Kółek Rolniczych w Bielinach, Lech Marchlewski, Zakład Przetwórstwa Drobiu Marica spółka jawna J.M.E.K. Wróbel sp. jawna w Bielsku Białej, HTS Polska Sp. z o.o., Paco Cases Andrzej Paczkowski, Piotr Paczkowski spółka jawna w Puszczykowie, Bożena Kubalańca, Zbigniew Arczykowski, Przedsiębiorstwo Produkcji Handlu i Usług Unipasz Sp. z o.o. w Radzikowicach, Janusz Walocha, Marek Grzegolec

Dictum

Het beginsel ne bis in idem dat is neergelegd in artikel 50 van het op 7 december 2000 te Nice afgekondigde Handvest van de grondrechten van de Europese Unie moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet ertegen verzet dat een nationale mededingingsautoriteit een onderneming bij hetzelfde besluit een geldboete wegens schending van het nationale mededingingsrecht en een geldboete wegens schending van artikel 82 EG oplegt. In een dergelijke situatie dient de nationale mededingingsautoriteit niettemin ervoor te zorgen dat de geldboeten tezamen in verhouding staan tot de aard van de inbreuk.

(1) PB C 104 van 19.3.2018.
Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 maart 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — A & G Fahrschul-Akademie GmbH/Finanzamt Wolfenbüttel

(Zaak C-449/17) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 132, lid 1, onder i) en j) - Vrijstelling voor bepaalde activiteiten van algemeen belang - School- of universitair onderwijs - Begrip - Rijonderricht door een autorijschool)

(2019/C 155/08)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesfinanzhof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: A & G Fahrschul-Akademie GmbH

Verwerende partij: Finanzamt Wolfenbüttel

Dictum

Het begrip „school- of universitair onderwijs” in de zin van artikel 132, lid 1, onder i) en j), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, moet aldus worden uitgelegd dat het geen betrekking heeft op rijonderricht dat door een autorijschool, zoals die in het hoofdgeding, wordt gegeven om het rijbewijs van de categorieën B en C1 te verkrijgen, zoals bedoeld in artikel 4, lid 4, van richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 betreffende het rijbewijs.

(1) PB C 330 van 2.10.2017.
1)

De Italiaanse Republiek is de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 14, onder b) en c), van richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen door met betrekking tot de stortplaatsen van Avigliano (Serre Le Brecce), Ferrandina (Venita), Genzano di Lucania (Matinella), Latronico (Torre), Lauria (Carpineto), Maratea (Montescuro), Moliterno (Tempa La Guarella), de twee stortplaatsen van Potenza (Montegrosso-Pallareta), de stortplaatsen van Rapolla (Albero in Piano), Roccanova (Serre), Sant’Angelo Le Fratte (Farisi), Campotosto (Reperduso), Capistrello (Trasolero), Francavilla (Valle Anzuca), L’Aquila (Ponte delle Grotte), Andria (D’Oria G. & C. Snc), Canosa (CO.BE.MA), Bisceglie (CO.GE.SER), Andria (F.lli Acquaviva), Trani (BAT-Igea Srl), Torviscosa (società Caffaro), Atella (Cafaro), Corleto Perticara (Tempa Masone), Marsico Nuovo (Galaino), Matera (La Martella), Pescopagano (Domacchia), Rionero in Volture (Ventaruolo), Salandra (Piano del Governo), San Mauro Forte (Priati), Senise (Palomabara), Tito (Aia dei Monaci), Tito (Valle del Forno), Capestrano (Tirassegno), Castellalto (Colle Coccu), Castelvecchio Calvisio (Termine), Corfinio (Cannucce), Corfinio (Case querceto), Mosciano S. Angelo (Santa Assunta), S. Omero (Ficcadenti), Montecorvino Pugliano (Parapoti), San Bartolomeo in Galdo (Serra Pastore), Trivigano (voorheen Cava Zof) en Torviscosa (La Valletta), niet alle maatregelen te hebben getroffen die noodzakelijk zijn om de stortplaatsen waarvoor niet overeenkomstig artikel 8 van deze richtlijn een vergunning tot voortzetting van de exploitatie is verleend, zo spoedig mogelijk te sluiten overeenkomstig artikel 7, onder g), en artikel 13 van deze richtlijn, of niet de maatregelen te hebben getroffen die noodzakelijk zijn om de stortplaatsen waarvoor wel een vergunning tot voortzetting van de exploitatie is verleend, in overeenstemming te brengen met deze richtlijn, onverminderd de voorwaarden van bijlage I, punt 1, bij deze richtlijn.
Arrest van het Hof (Negende kamer) van 14 februari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Vetsch Int. Transporte GmbH

(Zaak C-531/17) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 143, lid 1, onder d) - Vrijstellingen van btw bij invoer - Invoer gevolgd door een intracommunautaire overbrenging - Daaropvolgende intracommunautaire levering - Belastingfraude - Weigering van vrijstelling - Voorwaarden)

(2019/C 131/09)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgerichtshof

Partij in het hoofdgeding

Vetsch Int. Transporte GmbH

in tegenwoordigheid van: Zollamt Feldkirch Wolfurt

Dictum

Artikel 143, onder d), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, en artikel 143, lid 1, onder d), van deze richtlijn, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/69/EG van de Raad van 25 juni 2009, moeten aldus worden uitgelegd dat de in deze bepalingen bedoelde toepassing van de vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde bij invoer niet mag worden ontzegd aan de importeur die is aangewezen of erkend als de tot voldoening van deze belasting gehouden persoon in de zin van artikel 201 van richtlijn 2006/112, in een situatie als aan de orde in het hoofdgeding, waarin ten eerste de ontvanger van de op die invoer volgende intracommunautaire overbrenging fraude pleegt ten aanzien van een handeling die dateert van na die overbrenging waarmee zij geen verband houdt, en ten tweede niets erop wijst dat de importeur wist of behoorde te weten dat die latere handeling deel uitmaakte van door de ontvanger gepleegde fraude.

(1) PB C 412 van 4.12.2017.
Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 februari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative d'appel de Versailles — Frankrijk) — Oeuvre d’assistance aux bêtes d’abattoirs (OABA)/Ministre de l'Agriculture et de l'Alimentation, Bionoor, Ecocert France, Institut national de l’origine et de la qualité (INAO)

(Zaak C-497/17) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 13 VWEU - Dierenwelzijn - Verordening (EG) nr. 1099/2009 - Bescherming van dieren bij het doden - Speciale slachtmethoden die vereist zijn voor religieuze riten - Verordening (EG) nr. 834/2007 - Artikel 3 en artikel 14, lid 1, onder b), viii) - Verenigbaarheid met biologische productie - Verordening (EG) nr. 889/2008 - Artikel 57, eerste alinea - Logo voor biologische productie van de Europese Unie)

(2019/C 139/09)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour administrative d'appel de Versailles

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Oeuvre d’assistance aux bêtes d’abattoirs (OABA)

Verwerende partijen: Ministre de l'Agriculture et de l'Alimentation, Bionoor, Ecocert France, Institut national de l’origine et de la qualité (INAO)

Dictum

Verordening (EG) nr. 834/2007 van de Raad van 28 juni 2007 inzake de biologische productie en de etikettering van biologische producten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 2092/91, met name artikel 3 en artikel 14, lid 1, onder b), viii), ervan, gelezen in het licht van artikel 13 VWEU, moet aldus worden uitgelegd dat deze niet toestaat dat het logo voor biologische productie van de Europese Unie, dat is vermeld in artikel 57, eerste alinea, van verordening (EG) nr. 889/2008 van de Commissie van 5 september 2008 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van verordening nr. 834/2007, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 271/2010 van 24 maart 2010, wordt aangebracht op producten van dieren die ritueel zijn geslacht zonder voorafgaande bedwelming volgens de voorwaarden van verordening (EG) nr. 1099/2009 van de Raad van 24 september 2009 inzake de bescherming van dieren bij het doden, met name artikel 4, lid 4, ervan.

(1) PB C 347 van 16.10.2017.
3)

Het besluit van de Europese Commissie om geen nieuwe delegatieovereenkomsten voor indirect beheer meer met International Management Group te sluiten, dat is vervat in haar brief van 8 mei 2015, wordt nietig verklaard.
C 65/11

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 december 2018 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Bundesrepublik Deutschland / Touring Tours und Travel GmbH (C-412/17), Sociedad de Transportes SA (C-474/17)

(Gevoegde zaken C-412/17 en C-474/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Verordening (EG) nr. 562/2006 - Communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) - Artikelen 20 en 21 - Afschaffing van het grenstoezicht aan de Schengenbinnengrenzen - Controles binnen het grondgebied van een lidstaat - Maatregelen met hetzelfde effect als grenscontroles - Regeling van een lidstaat op grond waarvan een touringcaronderneming die busverbindingen verzorgt waarbij Schengenbinnengrenzen worden overschreden verplicht is om de paspoorten en verblijfsvergunningen van de passagiers te controleren - Sanctie - Dreiging met oplegging van een dwangsom))

(2019/C 65/12)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesverwaltungsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Bundesrepublik Deutschland

Verwerende partijen: Touring Tours und Travel GmbH (C-412/17), Sociedad de Transportes SA (C-474/17)

Dictum

Artikel 67, lid 2, VWEU en artikel 21 van verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode), zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 610/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013, dienen aldus te worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een wetgeving van een lidstaat als de in de hoofdgedingen aan de orde zijnde wetgeving, op grond waarvan elke touringcaronderneming die binnen het Schengengebied een geregelde grensoverschrijdende verbinding naar het grondgebied van deze lidstaat verzekert, verplicht is om het paspoort en de verblijfsvergunning van de passagiers te controleren voordat een binnengrens wordt overschreden, teneinde te voorkomen dat onderdanen van derde landen zonder die reisdocumenten naar het nationale grondgebied worden vervoerd, en op grond waarvan de politiediensten, teneinde deze controleverplichting te doen naleven, vervoersondernemingen waarvan is vastgesteld dat zij onderdanen van derde landen zonder die reisdocumenten naar dit grondgebied hebben vervoerd, op straffe van een dwangsom kunnen verbieden nog dergelijk vervoer te verrichten.

(1) PB C 330 van 2.10.2017

PB C 382 van 13.11.2017.
Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 23 januari 2019 — Deza, a.s. / Europees Agentschap voor chemische stoffen, Koninkrijk Denemarken, Koninkrijk der Nederlanden, Koninkrijk Zweden, Koninkrijk Noorwegen

(Zaak C-419/17 P) (1)

([Hogere voorziening - Verordening (EG) nr. 1907/2006 (REACH-verordening) - Bijlage XIV - Opstelling van een lijst van autorisatieplichtige stoffen - Opname in de lijst van stoffen die in aanmerking komen om uiteindelijk in bijlage XIV te worden opgenomen - Actualisering van de vermelding van de stof bis(2-ethylhexyl)ftalaat (DEHP) in de lijst - Onjuiste uitlegging en toepassing van de REACH-verordening en het rechtszekerheidsbeginsel - Onjuiste opvatting van de feiten en het bewijs - Omvang van het toezicht])

(2019/C 93/15)

Procestaal: Tsjechisch

Partijen

Rekwirante: Deza, a.s. (vertegenwoordiger: P. Dejl, advokát)

Andere partijen in de procedure: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) (vertegenwoordigers: W. Broere, N. Herbatschek en M. Heikkilä, gemachtigden, bijgestaan door M. Procházka en M. Mašková, advokáti), Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: J. Nymann-Lindegren en M. Wolff, gemachtigden), Koninkrijk der Nederlanden, Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: A. Falk, C. Meyer-Seitz, H. Shev en L. Zettergren, gemachtigden), Koninkrijk Noorwegen

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Deza, a.s. zal naast haar eigen kosten die van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) dragen.

3) Het Koninkrijk Denemarken en het Koninkrijk Zweden zullen hun eigen kosten dragen.

(1) PB C 293 van 4.9.2017.
2)

Artikel 28 van richtlijn 2009/72 moet aldus worden uitgelegd dat systemen als die in het hoofdgeding, die door een lidstaat zijn aangemerkt als gesloten distributiesystemen in de zin van lid 1 van dat artikel, als zodanig door die lidstaat alleen kunnen worden ontheven van de verplichtingen van lid 2 van dat artikel, onverminderd het feit dat die systemen ook in aanmerking zouden kunnen komen voor andere in die richtlijn neergelegde ontheffingen, in het bijzonder die van artikel 26, lid 4, daarvan, indien zij voldoen aan de daarin gestelde voorwaarden, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan. In ieder geval mag die lidstaat deze systemen niet in een afzonderlijke categorie distributiesystemen opnemen teneinde hieraan ontheffingen te verlenen waarin die richtlijn niet voorziet.
2)

De bepalingen van richtlijn 2002/22, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/136, moeten aldus worden uitgelegd dat zij er niet aan in de weg staan dat een lidstaat in een situatie als in het hoofdgeding aan de orde is, een doorgifteverplichting (must carry) oplegt aan ondernemingen die geen elektronischecommunicatienetwerken aanbieden, maar via livestreaming televisieprogramma’s op internet aanbieden.
1)

Artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna moet aldus worden uitgelegd dat in een „passende beoordeling”, ten eerste, alle habitattypen en soorten moeten worden vastgesteld waarvoor een gebied wordt beschermd en, ten tweede, de gevolgen van het voorgestelde project moeten worden geïnventariseerd en onderzocht zowel voor de soorten in dat gebied waarvoor het niet is opgenomen als voor de habitattypen en soorten buiten dat gebied, op voorwaarde dat deze effecten de instandhoudingsdoelstellingen van het gebied kunnen aantasten.
1)

Clausule 4, punt 1, van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen als bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de Unice en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staat aan een nationale regeling op grond waarvan een werkgever op de laatste dag van het schooljaar kan overgaan tot beëindiging van het dienstverband voor bepaalde tijd van leraren die voor één schooljaar zijn aangesteld als ambtenaar in tijdelijke dienst, met als reden voor de beëindiging dat op die datum niet meer is voldaan aan de voorwaarden voor hun aanstelling, te weten noodzakelijkheid en spoedeisendheid, terwijl het dienstverband voor onbepaalde tijd van als ambtenaar in vaste dienst aangestelde leraren wordt voortgezet.
1)

Door het nationale systeem voor mobiel betalen dat is geregeld door de nemzeti mobil fizetési rendszerről szóló 2011. évi CC. Törvény (wet nr. CC van 2011 betreffende het nationale systeem voor mobiel betalen) en door 356/2012. (XII. 13.) Korm. rendelet a nemzeti mobil fizetési rendszerről szóló törvény végrehajtásáról (regeringsbesluit nr. 356/2012 tot uitvoering van de wet betreffende het nationale systeem voor mobiel betalen), in te voeren en te handhaven, is Hongarije de krachtens artikel 15, lid 2, onder d), van richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt en artikel 56 VWEU op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
C 16/16

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden — Nederland) — Levola Hengelo BV / Smilde Foods BV

(Zaak C-310/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Intellectuele eigendom - Harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij - Richtlijn 2001/29/EG - Werkingssfeer - Artikel 2 - Reproductierechten - Begrip ‚werk’ - Smaak van een voedingsmiddel))

(2019/C 16/18)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Levola Hengelo BV

Verwerende partij: Smilde Foods BV

Dictum

Richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij moet aldus worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staat dat de smaak van een voedingsmiddel op grond van deze richtlijn auteursrechtelijk wordt beschermd en dat een nationale wettelijke regeling in die zin wordt uitgelegd dat zij auteursrechtelijke bescherming verleent aan een dergelijke smaak.

(1) PB C 269 van 14.8.2017.
C 455/14

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 17 oktober 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bayerische Verwaltungsgerichtshof — Duitsland) — Günter Hartmann Tabakvertrieb GmbH & Co. KG / Stadt Kempten

(Zaak C-425/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Onderlinge aanpassing van de wetgevingen - Productie, presentatie en verkoop van tabaksproducten - Richtlijn 2014/40/EU - Verbod op het in de handel brengen van tabak voor oraal gebruik - Begrippen „pruimtabak” en „tabak voor oraal gebruik” - Pasta van fijngemalen tabak (Thunder Chewing Tobacco) en poreuze portiezakjes van cellulose die gevuld zijn met fijngesneden tabak (Thunder Frosted Chewing Bags))

(2018/C 455/21)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bayerischer Verwaltungsgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Günter Hartmann Tabakvertrieb GmbH & Co. KG

Verwerende partij: Stadt Kempten

in tegenwoordigheid van: Landesanwaltschaft Bayern

Dictum

Artikel 2, punt 8, van richtlijn 2014/40/EU van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaks- en aanverwante producten en tot intrekking van richtlijn 2001/37/EG, gelezen in samenhang met artikel 2, punt 6, van die richtlijn, moet aldus worden uitgelegd dat enkel tabaksproducten die slechts correct kunnen worden geconsumeerd wanneer zij worden gepruimd, „tabaksproducten bestemd om te worden gepruimd” in de zin van die bepalingen vormen, hetgeen de nationale rechter dient vast te stellen op basis van alle relevante objectieve kenmerken van de betrokken producten, zoals de samenstelling, de consistentie, de aanbiedingsvorm en, in voorkomend geval, het daadwerkelijke gebruik ervan door de consument.

(1) PB C 347 van 16.10.2017.
Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 24 oktober 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank van eerste aanleg van Luik — België) — Benoît Sauvage, Kristel Lejeune / Belgische Staat

(Zaak C-602/17) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Vrij verkeer van werknemers - Inkomsten die in een andere dan de woonstaat zijn ontvangen - Bilaterale overeenkomst ter vermijding van dubbele belasting - Verdeling van de fiscale bevoegdheid - Heffingsbevoegdheid van de woonstaat - Aanknopingsfactoren)

(2019/C 4/13)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Rechtbank van eerste aanleg van Luik

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Benoît Sauvage, Kristel Lejeune

Verwerende partij: Belgische Staat

Dictum

Artikel 45 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een uit een belastingovereenkomst ter vermijding van dubbele belasting volgende fiscale regeling, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die de vrijstelling van inkomsten van een onderdaan die hij uit een andere lidstaat geniet in verband met een aldaar uitgeoefende dienstbetrekking, afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de werkzaamheid waarvoor dat salaris wordt betaald daadwerkelijk in die lidstaat wordt uitgeoefend.

(1) PB C 437 van 18.12.2017.
Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 4 oktober 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Szombathelyi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — Dooel Uvoz-Izvoz Skopje Link Logistik N&N / Budapest Rendőrfőkapitánya

(Zaak C-384/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Harmonisatie van de wetgevingen - Vervoer over de weg - Fiscale bepalingen - Richtlijn 1999/62/EG - In rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen - Tolgeld - Verplichting voor de lidstaten om doeltreffende, evenredige en afschrikkende sancties vast te stellen - Forfaitaire geldboete - Evenredigheidsbeginsel - Rechtstreekse toepasselijkheid van de richtlijn))

(2018/C 436/14)

Procestaal: Hongaars

Verwijzende rechter

Szombathelyi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Dooel Uvoz-Izvoz Skopje Link Logistik N&N

Verwerende partij: Budapest Rendőrfőkapitánya

Dictum

Het evenredigheidsvereiste dat is neergelegd in artikel 9 bis van richtlijn 1999/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 1999 betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen, zoals gewijzigd bij richtlijn 2011/76/EU van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2011, kan niet worden geacht rechtstreekse werking te hebben.

De nationale rechter moet op grond van zijn verplichting om alle algemene of bijzondere maatregelen te treffen die geschikt zijn om de uitvoering van die bepaling te verzekeren, het nationale recht in overeenstemming met die bepaling uitleggen of, indien een dergelijke uitlegging niet mogelijk is, een nationale bepaling buiten toepassing laten indien de toepassing daarvan in de omstandigheden van het geval zou leiden tot een met het Unierecht strijdig resultaat.

(1) PB C 318 van 25.9.2017.