Op de grondslag van artikel 12 van de Associatieovereenkomst en artikel 36 van het Aanvullend Protocol heeft de Associatieraad, die bij die overeenkomst is ingesteld om de toepassing en de geleidelijke ontwikkeling van het associatiestelsel te verzekeren, allereerst op 20 december 1976 besluit nr. 2/76 vastgesteld, dat blijkens artikel 1 ervan bedoeld is als een eerste stap op weg naar de verwezenlijking van het vrije verkeer van werknemers tussen de Gemeenschap en Turkije, waarvan de duur is bepaald op vier jaar, ingaande op 1 december 1976 (arrest van 10 februari 2000, Nazli,C‑340/97, EU:C:2000:77, punt 52). Dat besluit is volgens artikel 13 ervan op 20 december 1976 in werking getreden.

Artikel 11 van besluit nr. 2/76 voorzag in de vaststelling door de Associatieraad van een later besluit tot uitvoering, voor een tweede fase, van artikel 36 van het Aanvullend Protocol. Het bepaalde dat een dergelijk besluit bij het verstrijken van de eerste fase ten uitvoer moest zijn gelegd en voorts dat besluit nr. 2/76 moest worden toegepast tot het begin van de tweede fase.

In deze context heeft de Associatieraad vervolgens op 19 september 1980 besluit nr. 1/80 vastgesteld, dat blijkens de derde overweging ervan strekt tot verbetering op sociaal gebied van de regeling die de werknemers en hun gezinsleden vergeleken met de regeling van besluit nr. 2/76 genieten (arrest van 23 januari 1997, Tetik, C‑171/95, EU:C:1997:31, punt 19).

De bepalingen van deel 1, met als opschrift „Vragen betreffende werkgelegenheid en vrij verkeer van werknemers”, van hoofdstuk II, met als opschrift „Sociale bepalingen”, van besluit nr. 1/80, waartoe artikel 13 behoort, vormen derhalve een etappe verder op weg naar de verwezenlijking van het vrije verkeer van werknemers (zie in die zin arrest van 23 januari 1997, Tetik, C‑171/95, EU:C:1997:31, punt 20en aldaar aangehaalde rechtspraak) en zijn overeenkomstig artikel 16 van dat besluit van toepassing sinds 1 december 1980.

Uit het voorgaande volgt dat artikel 7 van besluit nr. 2/76 ratione temporis van toepassing is op de nationale maatregelen die zijn ingevoerd in de periode van 20 december 1976, de datum van de inwerkingtreding van dat besluit, tot en met 30 november 1980, de datum waarop de eerste fase van de verwezenlijking van het vrije verkeer van werknemers tussen de Gemeenschap en Turkije is verstreken. Artikel 13 van besluit nr. 1/80 is ratione temporis van toepassing op de nationale maatregelen die zijn ingevoerd vanaf 1 december 1980, de datum van inwerkingtreding van dat besluit en het begin van de tweede fase van de verwezenlijking van het vrije verkeer van werknemers tussen de Gemeenschap en Turkije.

Het is weliswaar zo dat besluit nr. 2/76 is vervallen bij het verstrijken van de eerste fase van de verwezenlijking van het vrije verkeer van werknemers tussen de Gemeenschap en Turkije, namelijk op 30 november 1980, en met ingang van 1 december 1980 is vervangen door besluit nr. 1/80, zoals volgt uit de punten 44 tot en met 47 van het onderhavige arrest, maar deze vervanging kan niet aldus worden uitgelegd dat besluit nr. 2/76 met terugwerkende kracht is ingetrokken bij besluit nr. 1/80 zodat het eerste besluit niet langer van toepassing is. Aangezien besluit nr. 2/76 niet met terugwerkende kracht is ingetrokken, moet de standstill-bepaling van artikel 7 van dat besluit, zoals is vastgesteld in punt 48 van het onderhavige arrest, derhalve worden toegepast op alle maatregelen die door een lidstaat zijn ingevoerd in de periode van 20 december 1976 tot en met 30 november 1980.

(zie punten 44‑48, 51, 54)