Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Procedure - Beroepstermijnen - Verval van recht - Toeval of overmacht - Begrip - Grenzen

(Statuut-EG van het Hof van Justitie, art. 42, tweede alinea)

2. Commissie - Bestuurlijke gedragscode die als bijlage aan Reglement van orde is gehecht - Bepaling die voorschrijft dat in vermelding in handelingen van Commissie wordt gewezen op mogelijkheid om gerechtelijke procedure te beginnen en/of klacht bij Europese ombudsman in te dienen - Dwingend karakter

(Art. 195 en 230 EG; Reglement van orde van Commissie, bijlage, punt 3, vierde en vijfde alinea)

Samenvatting

1. De begrippen overmacht" en toeval" omvatten naast een objectief element, dat betrekking heeft op abnormale omstandigheden die niet de betrokkene betreffen, ook een subjectief element, dat betrekking heeft op de verplichting voor de betrokkene om zich tegen de gevolgen van de abnormale gebeurtenis te beschermen door passende maatregelen te treffen zonder buitensporige offers te brengen. In het bijzonder moet de betrokkene het verloop van de procedure nauwkeurig in de gaten houden en met name de nodige zorgvuldigheid aan de dag leggen om de termijnen in acht te nemen. Zo zijn de begrippen overmacht en toeval niet van toepassing op een situatie waarin iemand die de nodige zorgvuldigheid betrachtte en omzichtig handelde, objectief gezien in staat zou zijn geweest het verstrijken van een beroepstermijn te voorkomen.

( cf. punt 17 )

2. Het feit dat de Commissie in een handeling niet heeft gewezen op de mogelijkheid om overeenkomstig artikel 230 EG of artikel 195 EG een gerechtelijke procedure te beginnen en/of een klacht bij de Europese ombudsman in te dienen, vormt een schending van de verplichtingen die deze instelling zichzelf heeft opgelegd door de vaststelling van de bestuurlijke gedragscode voor het personeel van de Europese Commissie bij de contacten met het publiek, die als bijlage bij het Reglement van orde van de Commissie is gevoegd.

( cf. punt 25 )

3. Het begrip verschoonbare dwaling, dat zijn oorsprong rechtstreeks vindt in het streven de eerbiediging van het rechtszekerheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel te verzekeren, kan slechts betrekking hebben op uitzonderlijke omstandigheden waarin de betrokken instelling zich op zodanige wijze heeft gedragen dat dit gedrag, op zichzelf of in beslissende mate, bij een burger te goeder trouw die alle zorgvuldigheid aan de dag legt die van een justitiabele met normale kennis van zaken mag worden verwacht, tot een begrijpelijk misverstand heeft geleid. Dit zou echter wel het geval kunnen zijn wanneer de te late instelling van een beroep is veroorzaakt doordat de betrokken instelling onjuiste informatie heeft verstrekt die bij een dergelijke justitiabele tot een begrijpelijk misverstand kan leiden, of wanneer een dergelijk misverstand is ontstaan door de schending door de betrokken instelling van bepaalde interne regels, zoals bijvoorbeeld een gedragscode, doch niet wanneer de justitiabele er geen enkele twijfel over kan hebben dat de aan hem betekende handeling een beschikking is. In het laatste geval kan het ontbreken van informatie omtrent de mogelijkheid om beroep in te stellen, nimmer leiden tot een verschoonbare dwaling bij de justitiabele.

( cf. punt 30 )