ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 220/12

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 juli 2009 — American Clothing Associates NV en Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

(Gevoegde zaken C-202/08 P en C-208/08 P) (1)

(Hogere voorziening - Intellectuele eigendom - Verordening (EG) nr. 40/94 - Gemeenschapsmerk - Verdrag van Parijs tot bescherming van industriële eigendom - Absolute gronden voor weigering van merkinschrijving - Fabrieks- of handelsmerken die gelijk zijn aan of overeenstemmen met staatsembleem - Weergave van esdoornblad - Toepasselijkheid op dienstmerken)

2009/C 220/19

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirantes: American Clothing Associates NV (vertegenwoordigers: P. Maeyaert, advocaat, en N. Clarembeaux en C. De Keersmaeker, avocats) (C-202/08 P), Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde) (C-208/08)

Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde) (C-202/08), American Clothing Associates NV (vertegenwoordigers: P. Maeyaert, advocaat, en N. Clarembeaux en C. De Keersmaeker, avocats) (C-208/08 P)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 28 februari 2008, American Clothing Associates SA/BHIM (T-215/06), waarbij het Gerecht heeft verworpen verzoeksters beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 4 mei 2006 houdende weigering van de inschrijving als gemeenschapsmerk van een teken dat een esdoornblad weergeeft voor waren van de klassen 18 en 25 in de zin van de Overeenkomst van Nice betreffende de internationale classificatie van de waren en diensten ten behoeve van de inschrijving van merken — Schending van artikel 7, lid 1, sub h, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1), en van artikel 6 ter, lid 1, sub a, van het Verdrag van Parijs tot bescherming van de industriële eigendom van 20 maart 1883, zoals herzien en gewijzigd — Absolute gronden voor weigering van inschrijving — Fabrieks- of handelsmerken die identiek zijn aan of vergelijkbaar zijn met een staatsembleem — Weergave van een esdoornblad

Dictum

1) De hogere voorziening van American Clothing Associates NV in zaak C-202/08 P wordt afgewezen.

2) Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 28 februari 2008, American Clothing Associates/BHIM (T-215/06), wordt vernietigd voor zover daarbij is vernietigd de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 4 mei 2006 (zaak R 1463/2005-1) tot afwijzing van een aanvraag voor inschrijving als gemeenschapsmerk van een teken dat een esdoornblad weergeeft.

3) Het beroep van American Clothing Associates NV in zaak T-215/06 wordt verworpen.

4) American Clothing Associates NV wordt verwezen in de kosten in de zaken C-202/08 P en C-208/08 P.

(1) PB C 209 van 15.8.2008.
1)

Door toe te staan dat de belasting van artikel 5 van wet nr. 1482/1994 over de motorrijtuigenbelasting [autoverolaki (1482/1994)] van 29 december 1994 overeenkomstig artikel 102, eerste alinea, punt 4, van wet nr. 1501/1993 betreffende de belasting over de toegevoegde waarde [arvonlisäverolaki (1501/1993)] van 30 december 1993 wordt afgetrokken van de belasting over de toegevoegde waarde, is de Republiek Finland de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 90, eerste alinea, EG en artikel 17, leden 1 en 2, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, thans opgenomen in de artikelen 167 en 168 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 44/21

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Procedure ingesteld door Erich Stamm, Anneliese Hauser

(Zaak C-13/08) (1)

(Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen - Gelijke behandeling - Zelfstandige grensarbeiders - Landpacht - Landbouwstructuur)

(2009/C 44/35)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Erich Stamm, Anneliese Hauser en

Regierungspräsidium Freiburg

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesgerichtshof (Duitsland) — Uitlegging van de artikelen 12, lid 1, 13, lid 1, en 15, lid 1, van Bijlage I bij de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen, ondertekend te Luxemburg op 21 juni 1999 (PB 2002, L 114, blz. 6) — Toepasselijkheid van beginsel van gelijke behandeling op zelfstandige grensarbeiders — In Zwitserland wonende landbouwer met de Zwitserse nationaliteit, die een pachtovereenkomst voor een in Duitsland gelegen akkerland heeft gesloten

Dictum

Krachtens artikel 15, lid 1, van bijlage I bij de op 21 juni 1999 te Luxemburg ondertekende overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen, moet een overeenkomstsluitende partij de „zelfstandige grensarbeiders” van de andere overeenkomstsluitende partij in de zin van artikel 13 van deze bijlage, wat de toegang tot en de uitoefening van een werkzaamheid anders dan in loondienst in het ontvangstland betreft, een behandeling garanderen die niet minder gunstig is dan die welke geldt voor zijn eigen onderdanen.

(1) PB C 92 van 12.4.2008.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 113/10

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 19 maart 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Finanzsenat, Außenstelle Graz — Oostenrijk) — Dachsberger & Söhne GmbH/Zollamt Salzburg, Erstattungen

(Zaak C-77/08) (1)

(Restitutie bij uitvoer - Gedifferentieerde restitutie - Tijdstip van indiening van aanvraag - Aangifte ten uitvoer - Ontbreken van bewijs dat formaliteiten voor invoer tot verbruik in land van bestemming zijn vervuld - Sanctie)

2009/C 113/19

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Graz

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Dachsberger & Söhne GmbH

Verwerende partij: Zollamt Salzburg, Erstattungen

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Graz — Uitlegging van artikel 11, lid 1, tweede alinea, tweede zin, van verordening (EEG) nr. 3665/87 van de Commissie van 27 november 1987 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten (PB L 351, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2945/94 van de Commissie van 2 december 1994 tot wijziging van verordening (EEG) nr. 3665/87 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten, wat de terugvordering van ten onrechte betaalde bedragen en de toe te passen sancties betreft (PB L 310, blz. 57) — Begrip verzoek met betrekking tot gedifferentieerde gedeelte van uitvoerrestitutie — Oplegging van sanctie bij onjuiste opgave van land van bestemming in uitvoercertificaat

Dictum

Artikel 11, lid 1, van verordening (EEG) nr. 3665/87 van de Commissie van 27 november 1987 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 495/97 van de Commissie van 18 maart 1997, moet aldus worden uitgelegd dat in het geval van een gedifferentieerde restitutie het gedifferentieerde gedeelte van de restitutie niet wordt gevraagd bij de indiening van het verzoek in de zin van artikel 47, lid 1, van verordening nr. 3665/87 of van het dossier voor de betaling van de restitutie in de zin van artikel 47, lid 2, van deze verordening, maar bij de overlegging van het in artikel 3, lid 5, van deze verordening bedoelde document. De opname in dit document van gegevens die tot een hogere dan de geldende restitutie kunnen leiden en die onjuist blijken, heeft derhalve, behoudens de gevallen waarin bij artikel 11, lid 1, derde en zevende alinea, van deze verordening is voorzien, de oplegging van de in dit artikel 11, lid 1, eerste en tweede alinea, bedoelde sanctie tot gevolg.

(1) PB C 128 van 24.5.2008.
1.

De Bondsrepubliek Duitsland is de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 28, lid 1, tweede alinea, van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, doordat de autoriteiten die belast zijn met het toezicht op de verwerking van persoonsgegevens door niet-publieke organen en publiekrechtelijke ondernemingen die op de markt concurreren (öffentlich-rechtliche Wettbewerbsunternehmen) in de verschillende Länder aan overheidstoezicht zijn onderworpen, waardoor het vereiste dat deze autoriteiten hun taken „in volledige onafhankelijkheid” vervullen dus onjuist is uitgevoerd.
1.

Door er niet voor te hebben gezorgd dat uiterlijk op 31 december 1998 alle lozingen van de in de bijlagen 2 en 3 van zijn verweerschrift, zoals gewijzigd bij zijn dupliek, opgesomde zuiveringsinstallaties voor stedelijk afvalwater van agglomeraties met een inwonerequivalent van meer dan 10 000 die rechtstreeks in kwetsbare gebieden of in de afwateringsgebieden daarvan terechtkomen, voldoen aan de desbetreffende voorschriften van bijlage I bij richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/15/EG van de Commissie van 27 februari 1998, is het Koninkrijk Zweden de krachtens artikel 5, leden 2, 3 en 5, van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
1.

Door de uitsluiting, op grond van onderdeel III, punt 2.1.3, sub b, tweede alinea, van de op 16 oktober 2003 door ERGA OSE AE bekendgemaakte aankondiging van opdracht met de nummers 2003/S 205-185214 en 2003/S 206-186119, van buitenlandse adviesbureaus en adviseurs die blijk hebben gegeven van hun belangstelling om deel te nemen aan een aanbestedingsprocedure van ERGA OSE AE in de zes maanden voorafgaande aan hun blijken van belangstelling in de aanbestedingsprocedure waarop die aankondiging betrekking heeft, en daarbij kwalificaties hebben opgegeven die overeenkomen met andere categorieën van certificaten dan in het kader van die procedure worden verlangd, en door in onderdeel IV, punt 2, van die aankondiging geen onderscheid te maken tussen kwalitatieve selectiecriteria en criteria voor de gunning van de betrokken opdracht, heeft de Helleense Republiek niet voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artikelen 4, lid 2, en 34, lid 1, sub a, van richtlijn 93/38/EEG van de Raad van 14 juni 1993 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie.
1)

De Bondsrepubliek Duitsland is de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 39 EG, artikel 7, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap en artikel 18 EG, door de bepalingen van de §§ 79 tot en met 99 van het Einkommensteuergesetz (wet op de inkomstenbelasting) inzake aanvullend ouderdomspensioen vast te stellen en te handhaven, voor zover op grond van die bepalingen: — aan grensarbeiders en hun echtgenoten de pensioenspaartoelage wordt geweigerd wanneer deze niet onbeperkt belastingplichtig zijn in die lidstaat; — aan de grensarbeiders verbod wordt opgelegd om het gesubsidieerde kapitaal te gebruiken voor de aankoop of de bouw van een niet in Duitsland gelegen voor eigen woondoeleinden dienende woning, en — de toelage moet worden terugbetaald ingeval de onbeperkte belastingplichtigheid in deze lidstaat eindigt.
1)

Door op de datum waarop de termijn is verstreken die was gesteld in het met redenen omkleed advies dat de Commissie van de Europese Gemeenschappen heeft uitgebracht krachtens artikel 228 EG, niet alle maatregelen te hebben getroffen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van 21 april 2005, Commissie/Griekenland (C-140/03), is de Helleense Republiek de krachtens artikel 228, lid 1, EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 180/5

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 11 juni 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof te Amsterdam — Nederland) — Inspecteur van de Belastingdienst/X BV

(Zaak C-429/07) (1)

(Mededingingsbeleid - Artikelen 81 EG en 82 EG - Artikel 15, lid 3, van verordening (EG) nr. 1/2003 - Door Commissie ingediende schriftelijke opmerkingen - Nationaal geschil over fiscale aftrekbaarheid van bij beschikking van Commissie opgelegde geldboete)

2009/C 180/08

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Gerechtshof te Amsterdam

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Inspecteur van de Belastingdienst

Verwerende partij: X BV

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Gerechtshof te Amsterdam — Uitlegging van artikel 15, lid 3, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002, betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1) — Indiening, door de Commissie, van schriftelijke opmerkingen in het kader van een nationale procedure betreffende de fiscale aftrekbaarheid van een door de Commissie opgelegde boete

Dictum

Artikel 15, lid 3, eerste alinea, derde zin, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag, moet aldus worden uitgelegd dat de Commissie van de Europese Gemeenschappen op grond van deze bepaling bevoegd is, uit eigen beweging bij een rechterlijke instantie van een lidstaat schriftelijke opmerkingen in te dienen in een procedure die betrekking heeft op de volledige of gedeeltelijke aftrekbaarheid, van de belastbare winst, van een door haar wegens schending van artikel 81 EG of artikel 82 EG opgelegde geldboete.

(1) PB C 297 van 8.12.2007.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 141/7

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 23 april 2009 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk] — TNT Post UK Ltd, The Queen/The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

(Zaak C-357/07) (1)

(Zesde btw-richtlijn - Vrijstellingen - Artikel 13, A, lid 1, sub a - Door openbare postdiensten verrichte prestaties)

2009/C 141/10

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: TNT Post UK Ltd, The Queen

Verwerende partij: The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

In tegenwoordigheid van: Royal Mail Group Ltd

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Uitlegging van artikel 13, A, lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Vrijstellingen voor bepaalde activiteiten van algemeen belang — Door openbare postdiensten verrichte diensten — Begrip „openbare postdiensten” — Commerciële vennootschap die postdiensten verricht daaronder begrepen

Dictum

1) Het begrip „openbare postdiensten” van artikel 13, A, lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat het betrekking heeft op — openbare dan wel particuliere — dienstverleners die de verplichting op zich nemen, in een lidstaat de gehele universele postdienst, zoals deze dienst is gedefinieerd in artikel 3 van richtlijn 97/67/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst, zoals gewijzigd bij richtlijn 2002/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 juni 2002, of een deel daarvan, te verzekeren.

2) De vrijstelling van artikel 13, A, lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn is van toepassing op diensten en daarmee gepaard gaande leveringen van goederen, met uitzondering van personenvervoer en telecommunicatiediensten, die de openbare postdiensten als zodanig verrichten, te weten in hun hoedanigheid van exploitant die de verplichting op zich neemt om in een lidstaat de gehele universele postdienst of een deel daarvan te verzekeren. Deze vrijstelling is niet van toepassing op diensten en daarmee gepaard gaande leveringen van goederen die worden verricht onder voorwaarden waarover individueel is onderhandeld.

(1) PB C 247 van 20.10.2007.
1)

Bijlage A, hoofdstuk I, punt 4, sub a, bij richtlijn 85/73/EEG van de Raad van 29 januari 1985 inzake de financiering van de keuringen en sanitaire controles als bedoeld in de richtlijnen 89/662/EEG, 90/425/EEG, 90/675/EEG en 91/496/EEG, zoals gewijzigd en gecodificeerd bij richtlijn 96/43/EG van de Raad van 26 juni 1996, moet aldus worden uitgelegd dat zij de lidstaten niet toestaat om af te wijken van de tarieflijsten voorzien in die bijlage A, hoofdstuk I, punten 1 en 2, sub a, en een retributie te heffen waarvan het tarief varieert naargelang de omvang van de inrichting en, afhankelijk van het aantal geslachte dieren per diersoort, degressief wordt vastgesteld. Bijlage A, hoofdstuk I, punt 4, sub b, bij richtlijn 85/73, zoals gewijzigd en gecodificeerd bij richtlijn 96/43, moet aldus worden uitgelegd dat een lidstaat zich niet aan de in de punten 1 en 2, sub a, van datzelfde hoofdstuk vastgestelde tarieflijst hoeft te houden en een retributie mag heffen waarvan het tarief varieert naargelang de omvang van de inrichting en het aantal geslachte dieren per diersoort, wanneer vaststaat dat deze factoren een reële weerslag hebben gehad op de kosten die daadwerkelijk zijn gemaakt voor de verrichting van de in de relevante gemeenschapsbepalingen voorgeschreven veterinaire keuringen en controles.
1)

Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven of om op volledige en/of correcte wijze uitvoering te geven aan artikel 1, lid 2, sub b, juncto bijlage I, en aan artikel 9, leden 1, tweede zin, en 8, sub a, i) en iii), artikel 23, lid 2, artikel 30, leden 2 tot en met 4, artikel 31, lid 1, sub c, artikel 38, lid 1, artikel 43, eerste alinea, sub d, artikel 44, leden 2, tweede alinea, 3 en 4, artikel 46, eerste alinea, artikel 48, lid 2, sub f, artikel 55, leden 1, tweede alinea, sub d en e, en 3, artikel 67, lid 2, tweede en derde alinea, artikel 68, sub a, eerste alinea, artikel 72 en artikel 74, lid 1, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2083/2005 van de Commissie van 19 december 2005, is het Koninkrijk België de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
1)

De „plaats van introductie” in de zin van artikel 25, lid 4, eerste streepje, van richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van richtlijn 90/220/EEG van de Raad, wordt bepaald door alle informatie over de locatie van de introductie die de kennisgever verstrekt aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat op het grondgebied waarvan deze introductie zal plaatsvinden in het kader van de procedures van de artikelen 6 tot en met 8, 13, 17, 20 of 23 van deze richtlijn.
1)

De invoer van een levensmiddel in San Marino, vóór de inwerkingtreding van verordening (EG) nr. 258/97 van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 1997 betreffende nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingrediënten, is geen relevant gegeven voor de beoordeling of dit levensmiddel voldoet aan de voorwaarde dat het in de Europese Gemeenschap in significante mate voor menselijke voeding wordt gebruikt, in de zin van artikel 1, lid 2, van die verordening.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 44/10

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 december 2008 — Donal Gordon/Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak C-198/07 P) (1)

(Hogere voorziening - Loopbaanontwikkelingrapport - Beroep tot nietigverklaring - Procesbelang - Ambtenaar die volledig en blijvend invalide is)

(2009/C 44/16)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirant: Donal Gordon (vertegenwoordigers: J. Sambon, P.-P. Van Gehuchten en P. Reyniers, advocaten)

Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en H. Krämer, gemachtigden)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van de Derde kamer van het Gerecht van eerste aanleg van 7 februari 2007 in zaak T-175/04, Gordon/Commissie — Beroep tot nietigverklaring van rekwirants loopbaanontwikkelingrapport over de beoordelingsperiode 2001-2002 — Procesbelang — Ambtenaar die gedurende precontentieuze procedure wegens volledige en blijvende invaliditeit is gepensioneerd

Dictum

1) Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 7 februari 2007, Gordon/Commissie (T-175/04), wordt vernietigd voor zover het Gerecht daarin heeft geoordeeld dat geen uitspraak behoefde te worden gedaan over het door Gordon ingestelde beroep tot nietigverklaring.

2) De hogere voorziening wordt niet-ontvankelijk verklaard voor zover deze is gericht tegen de afwijzing van de vordering tot schadevergoeding in het arrest van het Gerecht.

3) Het besluit van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 11 december 2003 houdende afwijzing van de klacht van Gordon tegen het besluit van 28 april 2003 tot bevestiging van zijn loopbaanontwikkelingrapport over de periode van 1 juli 2001 tot en met 31 december 2002, wordt nietig verklaard.

4) De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten die Gordon voor het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen en voor het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft gemaakt.

(1) PB C 129 van 9.6.2007.