Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Landbouw - EOGFL - Goedkeuring van rekeningen - Weigering uitgaven ten laste te nemen die gevolg zijn van onregelmatigheden bij toepassing van gemeenschapsregeling - Betwisting door betrokken lidstaat - Bewijslast

(Verordening nr. 729/70 van de Raad)

2. Landbouw - Gemeenschappelijke ordening van markten - Restituties bij uitvoer - Producten die onder regeling voorfinanciering zijn geplaatst - Vervanging door equivalente producten - Voorwaarden - Producten die zich in zelfde verwerkingsfase bevinden

(Verordening nr. 3665/87 van de Commissie, art. 27, lid 3)

3. Landbouw - Gemeenschappelijke ordening van markten - Restituties bij uitvoer - Producten die onder regeling voorfinanciering zijn geplaatst - Permanente douanecontrole vanaf aanvaarding van betalingsaangifte

(Verordening nr. 3665/87 van de Commissie, art. 26, lid 1)

4. Handelingen van de instellingen - Motivering - Verplichting - Omvang - Beschikking betreffende goedkeuring van rekeningen in verband met door EOGFL gefinancierde uitgaven

[EG-Verdrag, art. 190 (thans art. 253 EG)]

5. Landbouw - Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Financiering door EOGFL - Beginselen - Verplichtingen van lidstaten - Toezicht- en controlemaatregelen - Vaststelling van gebreken in door lidstaat gehanteerd controlestelsel - Forfaitaire correctie van 10 % van uitgaven - Toelaatbaarheid - Voorwaarden - Onderzoeken die voldoende representatief zijn voor gehele stelsel

(Verordening nr. 729/70 van de Raad, art. 8, lid 1)

6. Landbouw - Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Financiering door EOGFL - Beginselen - Weigering onregelmatige uitgaven ten laste te nemen - Vaststelling van gebreken in door lidstaat gehanteerd controlestelsel - Forfaitaire correctie van 10 % van uitgaven - Toelaatbaarheid - Voorwaarden - Gebreken betreffende basiselementen van stelsel en risico van aanzienlijke verliezen voor EOGFL

(Verordening nr. 729/70 van de Raad)

Samenvatting

1. Wanneer de Commissie weigert bepaalde uitgaven ten laste van het EOGFL te brengen op grond dat deze uitgaven het gevolg waren van aan een lidstaat toe te rekenen overtredingen van de gemeenschapsregeling, staat het aan deze lidstaat te bewijzen dat de voorwaarden voor het verkrijgen van de geweigerde financiering zijn vervuld. De Commissie behoeft de onregelmatigheid van de door de lidstaten toegezonden gegevens niet op uitputtende wijze aan te tonen, maar moet een bewijs te leveren voor de ernstige en redelijke twijfel die zij koestert omtrent deze gegevens. Deze verlichting van de bewijslast voor de Commissie is te verklaren door het feit dat de lidstaat zelf het best in staat is de voor de goedkeuring van de EOGFL-rekeningen benodigde gegevens te verzamelen en te verifiëren, zodat het bijgevolg zijn taak is zo gedetailleerd en volledig mogelijk te bewijzen dat zijn cijfers juist zijn en, in voorkomend geval, dat de berekeningen van de Commissie onjuist zijn. In geval van betwisting staat het aan de Commissie, aan te tonen dat de voorschriften van de gemeenschappelijke ordening der landbouwmarkten zijn overtreden, en wanneer de Commissie een dergelijke schending heeft vastgesteld, dient de lidstaat in voorkomend geval aan te tonen dat de Commissie een vergissing heeft begaan met betrekking tot de aan die schending te verbinden financiële consequenties.

( cf. punten 33-34 )

2. Volgens artikel 27, lid 3, van verordening nr. 3665/87 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten, kunnen de basisproducten die onder de voorfinancieringsregeling van verordening nr. 565/80 betreffende de vooruitbetaling van die restituties zijn geplaatst, worden vervangen door equivalente producten van dezelfde onderverdeling van de gecombineerde nomenclatuur, van dezelfde handelskwaliteit, die dezelfde technische kenmerken hebben en die aan de voorwaarden voor toekenning van de uitvoerrestitutie voldoen. Hieruit volgt dat alleen producten die zich in dezelfde verwerkingsfase als de basisproducten bevinden, kunnen worden geacht dezelfde handelskwaliteit en dezelfde technische kenmerken als deze laatste te bezitten.

( cf. punten 79-80 )

3. Ingevolge artikel 26, lid 1, van verordening nr. 3665/87 worden de onder de communautaire voorfinancieringsregeling geplaatste producten of goederen vanaf het aanvaarden van de betalingsaangifte onder douanecontrole geplaatst tot zij het douanegebied van de Gemeenschap verlaten of een voorgeschreven bestemming bereiken. Daaruit volgt dat om aangifte van niet-bestaande goederen te voorkomen en reeds in de fase van de aangifte eventuele fraude aan het licht te brengen, de douaneautoriteiten op elk ogenblik moeten weten hoeveel goederen opgeslagen zijn.

( cf. punten 84-85 )

4. In de bijzondere context waarin de beschikkingen inzake de goedkeuring van de rekeningen in verband met door het EOGFL gefinancierde uitgaven tot stand komen, moet de motivering van een beschikking waarbij wordt geweigerd een gedeelte van de gedeclareerde uitgaven ten laste van dat Fonds te brengen, voldoende worden geacht wanneer de lidstaat tot wie die beschikking is gericht, nauw betrokken is geweest bij de voorbereiding ervan en bekend was met de redenen waarom de Commissie meende het litigieuze bedrag niet ten laste van het EOGFL te moeten brengen.

( cf. punt 95 )

5. De procedure inzake de goedkeuring van de EOGFL-rekeningen heeft ten doel, na te gaan of de ter beschikking van de lidstaten gestelde kredieten overeenkomstig de in het kader van de gemeenschappelijke ordening der markten geldende gemeenschapsbepalingen zijn gebruikt. Artikel 8, lid 1, van verordening nr. 729/70 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, dat voor deze materie de bij artikel 5 van het Verdrag (thans artikel 10 EG) aan de lidstaten opgelegde verplichtingen formuleert, legt de lidstaten de verplichting op, de nodige maatregelen te nemen om zich ervan te vergewissen dat de door het EOGFL gefinancierde maatregelen daadwerkelijk en volgens de regels werden uitgevoerd.

Gebreken in het door een lidstaat gehanteerde controlestelsel die de Commissie heeft vastgesteld bij controles in douanekantoren en kantoren van ondernemingen die representatief zijn voor het gehele stelsel, vormen een voldoende rechtvaardiging voor de toepassing van een forfaitaire correctie van 10 % van de uitgaven. Het rapport-Belle van de Commissie, dat de richtsnoeren bevat voor het geval dat jegens een lidstaat financiële correcties moeten worden toegepast, verbiedt niet dat een forfaitaire correctie wordt toegepast op een andere begrotingspost dan die waarvan de uitgaven door de Commissie zijn geverifieerd, mits de twee posten tot dezelfde sector behoren.

( cf. punten 102-103, 106, 113 )

6. In het kader van de goedkeuring van de EOGFL-rekeningen mag de Commissie alle door een lidstaat gedane uitgaven van financiering door het EOGFL uitsluiten wanneer zij vaststelt dat er in die lidstaat geen toereikende controlemechanismen bestaan. Wanneer enerzijds de vastgestelde gebreken van het door een lidstaat gehanteerde controlestelsel betrekking hebben op basiselementen van dat stelsel en op het verrichten van controles die van fundamenteel belang zijn om de regelmatigheid van de uitgaven te verzekeren, en anderzijds de Commissie kan aantonen dat er, gezien de omvang van de vastgestelde gebreken, een overeenkomstig risico van aanzienlijke verliezen voor het EOGFL bestaat, kan de Commissie terecht oordelen dat er een aanzienlijk risico bestaat dat een forfaitaire correctie van 10 % van uitgaven rechtvaardigt.

( cf. punten 122, 125-126 )

7. Bij de voorbereiding van de beschikkingen betreffende de goedkeuring van de EOGFL-rekeningen moet elk geval afzonderlijk worden bezien om vast te stellen of de betrokken lidstaat bij de uitvoering van de door het EOGFL gefinancierde interventies aan de door het gemeenschapsrecht gestelde eisen heeft voldaan, en om na te gaan in welke mate hij in voorkomend geval is tekortgeschoten. Een lidstaat kan slechts schending van het beginsel van gelijke behandeling stellen voorzover de aangevoerde gevallen op zijn minst vergelijkbaar zijn, gelet op de kenmerken ervan, waaronder met name de periode waarin de uitgaven zijn gedaan, de betrokken sectoren en de aard van de verweten onregelmatigheden. Er kan immers slechts sprake kan zijn van verboden discriminatie wanneer vergelijkbare situaties verschillend en verschillende situaties gelijk worden behandeld, tenzij een dergelijke behandeling objectief gerechtvaardigd is.

( cf. punten 129-131 )