ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Fiscale bepalingen – Harmonisatie van wetgevingen – Omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde – Overgangsregeling voor belastingheffing in handelsverkeer tussen lidstaten

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 28 quater, A, sub a, eerste alinea)

Samenvatting

Artikel 28 quater, A, sub a, eerste alinea, van de Zesde richtlijn (77/388) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7, in samenhang met richtlijn 77/799 betreffende de wederzijdse bijstand van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten op het gebied van de directe en de indirecte belastingen, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/12, en met verordening nr. 218/92 betreffende de administratieve samenwerking op het gebied van de indirecte belastingen, moet aldus worden uitgelegd dat de belastingautoriteiten van de lidstaat vanwaaruit goederen in het kader van een intracommunautaire levering worden verzonden of vervoerd, niet verplicht zijn de autoriteiten van de lidstaat waarvoor de goederen volgens de leverancier bestemd zijn, om inlichtingen te verzoeken.

In de eerste plaats blijkt uit de eerste en de tweede overweging van de considerans van de richtlijn inzake wederzijdse bijstand alsmede uit de derde overweging van de considerans van de verordening inzake administratieve samenwerking dat deze bedoeld waren om belastingfraude en ‑ontwijking te bestrijden en het de lidstaten mogelijk te maken het bedrag van de te heffen belasting juist vast te stellen. In de tweede plaats volgt uit het opschrift van de richtlijn inzake wederzijdse bijstand en van de verordening inzake administratieve samenwerking dat zij zijn vastgesteld om de samenwerking tussen de belastingautoriteiten van de lidstaten te regelen. Deze rechtshandelingen verlenen particulieren geen enkel recht, behalve dat op bevestiging van de geldigheid van een „aan een bepaalde persoon toegekend btw-identificatienummer” overeenkomstig artikel 6, lid 4, van de verordening inzake administratieve samenwerking. Voorts stellen deze gemeenschapshandelingen ook grenzen aan de samenwerking tussen de lidstaten, daar de autoriteiten van de aangezochte staat niet verplicht zijn de gevraagde inlichtingen in alle omstandigheden te verstrekken. Daaruit volgt dat de richtlijn inzake wederzijdse bijstand en de verordening inzake administratieve samenwerking niet zijn vastgesteld met het oog op de invoering van een regeling voor de uitwisseling van inlichtingen tussen de belastingdiensten van de lidstaten op grond waarvan deze de intracommunautaire aard kunnen vaststellen van leveringen verricht door een belastingplichtige die het daarvoor vereiste bewijs niet zelf kan leveren.

(cf. punten 30‑31, 33-34, 38 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vrij verkeer van personen – Vrijheid van vestiging – Vrij verrichten van diensten – Buitengerechtelijke inning van geldvorderingen

(Art. 43 EG en 49 EG)

Samenvatting

Door elke onderneming die de activiteit van buitengerechtelijke inning van geldvorderingen uitoefent, te verplichten:

– om, ook al is de onderneming houder van een door de bevoegde autoriteit van een provincie afgegeven vergunning, een nieuwe vergunning aan te vragen in elke andere provincie waar zij haar activiteit wil uitoefenen, tenzij zij volmacht verleent aan een in die andere provincie vergunde vertegenwoordiger, komt een lidstaat de verplichtingen niet na die krachtens de artikelen 43 EG en 49 EG op hem rusten;

– om in het vergunde gebied over kantoorruimte te beschikken en daar de diensten te afficheren die voor de klanten kunnen worden verricht, komt een lidstaat de verplichtingen niet na die krachtens artikel 49 EG op hem rusten;

– om over kantoorruimte te beschikken in elke provincie waarin zij haar activiteit wil uitoefenen, komt een lidstaat de verplichtingen niet na die krachtens artikel 43 EG op hem rusten.

(cf. punten 47, 64, 66, 87 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Verdrag betreffende rechterlijke bevoegdheid en tenuitvoerlegging van beslissingen – Toepassingsgebied – Burgerlijke en handelszaken – Begrip „burgerlijke en handelszaken”

(Verdrag van 27 september 1968, art. 1, eerste alinea, eerste volzin)

Samenvatting

Artikel 1, eerste alinea, eerste volzin, van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij de Toetredingsverdragen van 1978, 1982 en 1989, moet aldus worden uitgelegd dat een in een verdragsluitende staat door natuurlijke personen tegen een andere verdragsluitende staat ingestelde rechtsvordering tot vergoeding van de schade die is geleden door de rechtverkrijgenden van de slachtoffers van handelingen van strijdkrachten in het kader van krijgsverrichtingen op het grondgebied van eerstbedoelde staat, niet onder „burgerlijke zaken” in de zin van deze bepaling valt.

Betwistingen die voortvloeien uit de uitoefening van overheidsbevoegdheden door een der partijen bij het geding, omdat daarbij gebruik wordt gemaakt van bevoegdheden die buiten het bestek van de voor betrekkingen tussen particulieren geldende regels van gemeen recht vallen, zijn namelijk uitgesloten van het begrip „burgerlijke en handelszaken”, en dit geldt a fortiori voor een schadevordering die haar oorsprong vindt in operaties van strijdkrachten, die een van de typische uitingen van staatssoevereiniteit zijn, in het bijzonder omdat daartoe eenzijdig en dwingend wordt besloten door de bevoegde overheidsinstanties en omdat zij onlosmakelijk verbonden lijken met het buitenlandse beleid en het defensiebeleid van de staten.

In dit verband betreft de vraag of de overheidshandelingen die aan een dergelijke vordering ten grondslag liggen, wettige handelingen zijn, de aard van deze handelingen, maar niet de materie waartoe zij behoren. Daar deze materie als zodanig moet worden geacht buiten het toepassingsgebied van het Executieverdrag te vallen, kan het onwettige karakter van dergelijke handelingen geen andere uitlegging rechtvaardigen.

(cf. punten 34‑37, 41‑44 en dictum)
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Lidstaten ‑ Verplichtingen ‑ Uitvoering van richtlijnen ‑ Niet-betwiste niet-nakoming (Art. 226 EG) (cf. punten 8‑9)

Onderwerp

Voorwerp

Niet-nakoming – Niet-omzetting in nationaal recht van artikel 8 bis van richtlijn 89/622/EEG van de Raad van 13 november 1989 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de etikettering van tabaksproducten, zoals ingevoegd bij richtlijn 92/41/EEG van de Raad van 15 mei 1992 tot wijziging van die richtlijn (PB L 158, blz. 30), en van artikel 8 van richtlijn 2001/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juni 2001 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaksproducten – Verklaring van de Commissie (PB L 194, blz. 26) – Verbod op in handel brengen van tabaksproducten voor oraal gebruik wat Ålandeilanden en in Finland geregistreerde schepen betreft

Dictum

Dictum

1) Door niet te zorgen voor de omzetting in nationaal recht, wat de Ålandeilanden betreft, van artikel 8 bis van richtlijn 89/622/EEG van de Raad van 13 november 1989 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de etikettering van tabaksproducten, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/41/EEG van de Raad van 15 mei 1992, overgenomen in artikel 8 van richtlijn 2001/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juni 2001 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaksproducten, alsook voor de inachtneming op de er geregistreerde schepen van het in die bepaling geformuleerde verbod op het in de handel brengen van tabaksproducten voor oraal gebruik, is de Republiek Finland de krachtens het EG-Verdrag en richtlijn 2001/37 op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

2) De Republiek Finland wordt verwezen in de kosten.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vrij verkeer van personen – Werknemers – Toegang tot beroepsopleiding

(Art. 39 EG)

Samenvatting

Het gemeenschapsrecht staat er niet aan in de weg dat een nationale regeling waarbij tijdelijk een opleiding wordt opgezet om op korte termijn te kunnen voldoen aan de vraag naar bevoegde leraren in een lidstaat, verlangt dat zij die zich aanmelden voor deze opleiding, zijn tewerkgesteld in een school van die staat, met dien verstande evenwel dat de manier waarop deze regeling wordt toegepast, niet ertoe leidt dat elke aanmelding van een leraar die niet in een dergelijke school is tewerkgesteld, in beginsel wordt uitgesloten zonder dat deze aanmelding vooraf en individueel is beoordeeld met inachtneming van met name de bekwaamheid van de betrokkene en de mogelijkheid om toezicht te houden op het praktijkgedeelte van de door hem genoten opleiding of om hem er eventueel van vrij te stellen.

(cf. punt 49 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Fiscale bepalingen – Harmonisatie van wetgevingen – Accijns – Richtlijn 92/12 – Accijnsproducten – Vaststelling van lidstaat waar recht verschuldigd is

(Richtlijn 92/12 van de Raad, art. 7, 8 en 22, lid 3)

Samenvatting

Richtlijn 92/12 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop, moet aldus worden uitgelegd dat wanneer een particulier die niet bedrijfsmatig of met winstoogmerk handelt, in een eerste lidstaat voor eigen behoefte en voor behoefte van andere particulieren in deze lidstaat tot verbruik uitgeslagen accijnsproducten verkrijgt en deze producten voor zijn rekening naar een tweede lidstaat laat overbrengen door een in deze tweede staat gevestigde vervoersonderneming, artikel 7, en niet artikel 8, van deze richtlijn van toepassing is, zodat ook in deze staat accijns verschuldigd is.

Producten die niet voor persoonlijk gebruik voorhanden worden gehouden, en die dus niet onder artikel 8 van richtlijn 92/12 vallen, moeten immers voor de toepassing van deze richtlijn worden geacht voor commerciële doeleinden voorhanden te worden gehouden, zodat artikel 7 van de richtlijn daarop van toepassing is. Artikel 8 van de richtlijn kan alleen worden toegepast indien de particulier die de betrokken producten heeft verkregen, deze producten persoonlijk heeft vervoerd. Krachtens artikel 7, lid 6, van de richtlijn wordt de accijns die in de eerste staat is voldaan, in een dergelijk geval teruggegeven volgens artikel 22, lid 3, van de richtlijn.

(cf. punten 29, 37, 53 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Landbouw – Harmonisatie van wetgevingen op gebied van sanitair toezicht – Veterinaire controles op producten uit derde landen

(Verordening nr. 2377/90 van de Raad, art. 5; richtlijn 97/78 van de Raad, art. 17, lid 2, sub a, en 22, lid 2)

Samenvatting

Overeenkomstig artikel 17, lid 2, sub a, van richtlijn 97/78 tot vaststelling van de beginselen voor de organisatie van de veterinaire controles voor producten die uit derde landen in de Gemeenschap worden binnengebracht, kunnen de nationale autoriteiten bezwaar maken tegen de terugzending van een partij die niet aan de invoervoorwaarden voldoet, indien niet is voldaan aan de communautaire voorschriften.

Bovendien moet artikel 22, lid 2, van richtlijn 97/78, gelezen in samenhang met artikel 5 van verordening nr. 2377/90 houdende een communautaire procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong, aldus worden uitgelegd dat wanneer bij veterinaire controles uit hoofde van die richtlijn blijkt dat de producten een in bijlage IV bij die verordening genoemde substantie bevatten, de bevoegde veterinaire autoriteiten imperatief beslag op en vernietiging van deze producten moeten voorschrijven.

(cf. punten 17, 29, dictum 1 en 2)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Landbouw – Harmonisatie van wetgevingen – Zoötechnische en genealogische voorschriften voor intracommunautair handelsverkeer in paardachtigen – Richtlijn 90/427

(Richtlijn 90/427 van de Raad, art. 3)

Samenvatting

Een lidstaat die in zijn nationale rechtsorde bepaalt dat hengsten moeten worden onderworpen aan een beoordeling van hun genetische waarde in deze lidstaat om te kunnen worden gebruikt voor de openbare dekdienst, heeft niet voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten ingevolge artikel 3 van richtlijn 90/427 tot vaststelling van zoötechnische en genealogische voorschriften voor het intracommunautaire handelsverkeer in paardachtigen, volgens welke de lidstaten het intracommunautaire handelsverkeer in paardachtigen en in sperma, eicellen en embryo’s daarvan niet mogen verbieden of beperken om andere zoötechnische of genealogische redenen dan die welke uit de toepassing van deze richtlijn voortvloeien.

(cf. punt 30 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vrij verkeer van personen – Vrijheid van vestiging – Werkzaamheden op farmaceutisch gebied

(Richtlijn 85/433 van de Raad, art. 2)

Samenvatting

Artikel 2, lid 1, van richtlijn 85/433 inzake de onderlinge erkenning van de diploma’s, certificaten en andere titels op het terrein van de farmacie, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging voor bepaalde werkzaamheden op farmaceutisch gebied, verplicht elke lidstaat, de in artikel 4 ervan vermelde diploma’s die door de andere lidstaten aan de onderdanen van lidstaten overeenkomstig artikel 2 van richtlijn 85/432 inzake de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde werkzaamheden op farmaceutisch gebied, zijn afgegeven, te erkennen door aan dergelijke diploma’s op zijn grondgebied hetzelfde rechtsgevolg toe te kennen als aan de door hemzelf uitgereikte, in artikel 4 vermelde diploma’s. Volgens artikel 2, lid 2, eerste alinea, van richtlijn 85/433 zijn de lidstaten echter niet verplicht, aan de in lid 1 van dit artikel bedoelde diploma’s rechtsgevolgen te verbinden voor de vestiging van nieuwe voor het publiek toegankelijke apotheken, met dien verstande dat ook sinds minder dan drie jaar bestaande apotheken als zodanig worden aangemerkt.

Hieruit volgt dat dit artikel 2 in zijn geheel alleen een verplichting tot onderlinge erkenning oplegt met betrekking tot apotheken die sinds ten minste drie jaar bestaan. Derhalve oefent een lidstaat die zich ertoe beperkt dit in deze richtlijn voorgeschreven minimumniveau van erkenning van diploma’s over te nemen, geen door deze richtlijn toegekende beoordelingsbevoegdheid uit.

(cf. punten 27‑28, 33‑34 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Fiscale bepalingen – Harmonisatie van wetgevingen – Omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde – Dienstverrichtingen

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 9, lid 2, sub a)

Samenvatting

De overdracht van een visrecht in de vorm van een overdracht onder bezwarende titel van een visvergunning is een dienst die betrekking heeft op een onroerend goed in de zin van artikel 9, lid 2, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting.

Aangezien de visrechten alleen voor de betrokken rivier en in de in de vergunningen vermelde gedeelten van deze rivier kunnen worden uitgeoefend, vormt de rivier zelf immers een bestanddeel van de visvergunningen en dus van de overdracht van de visrechten. Voor zover een dienst bestaat in de overdracht van een gebruiksrecht zelf van het goed dat de rivier is, vormt dit onroerend goed een onmisbaar hoofdbestanddeel van deze dienst. Bovendien valt de plaats waar het onroerend goed is gelegen, samen met de plaats van uiteindelijk gebruik van de dienst. Uit het voorgaande volgt dat er een voldoende rechtstreeks verband bestaat tussen de overdracht van de visrechten en de gedeelten van de rivier waarop deze betrekking hebben.

(cf. punten 25‑27 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Gemeenschappelijk douanetarief – Tariefposten – Voertuigen die lasten van ten minste drie keer hun eigen gewicht kunnen trekken – Verordening nr. 2518/98 van Commissie

(Verordening nr. 2518/98 van de Commissie)

2. Gemeenschappelijk douanetarief – Tariefposten – Nieuwe vierwielige terreinvoertuigen die ten minste twee keer hun eigen gewicht kunnen duwen

Samenvatting

1. Punt 5 van de tabel in de bijlage bij verordening nr. 2518/98 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur, is ongeldig voorzover daarin voor de in postonderverdeling 8703 21 10 van de gecombineerde nomenclatuur omschreven voertuigen – anders dan het geval is in het indelingsadvies van 1999 van het Comité voor het geharmoniseerde systeem voor de omschrijving en de codering van goederen – ervan wordt uitgegaan dat zij geschikt zijn om lasten van ten minste drie keer hun eigen gewicht te trekken, waardoor de draagwijdte van de post voor voertuigen hoofdzakelijk ontworpen voor personenvervoer wordt uitgebreid.

(cf. punt 51, dictum 1)

2. Nieuwe vierwielige terreinvoertuigen uitgerust met één zitplaats, met een besturing van het Ackerman-type welke middels handgrepen wordt bediend, met een trekoog, en met zodanige technische kenmerken dat zij ten minste twee keer hun eigen gewicht kunnen duwen, moeten onder post 8701 90 van de gecombineerde nomenclatuur worden ingedeeld. Het staat aan de nationale rechter om die voertuigen in te delen onder de postonderverdelingen die overeenkomen met hun motorvermogen.

(cf. punt 59, dictum 2)
Door in zijn interne rechtsorde niet volledig uitvoering te geven aan de artikelen 2, leden 1 en 2, en 4 van richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk, met betrekking tot niet-burgerlijk personeel in overheidsdienst, is het Koninkrijk Spanje de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Gemeenschapsrecht – Beginselen – Gelijke behandeling – Discriminatie op grond van nationaliteit – Verbod (Toetredingsakte van 1985; verordening nr. 2287/2003 van de Raad) (cf. punten 35‑38)

2. Toetreding van nieuwe lidstaten tot Gemeenschappen – Spanje – Visserij (Toetredingsakte van 1985, art. 154‑166; verordening nr. 2287/2003 van de Raad (cf. punten 44‑45)

3. Visserij – Instandhouding van rijkdommen van zee – Stelsel van vangstquota (cf. punt 46)

Onderwerp

Voorwerp

Gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 2287/2003 van de Raad van 19 december 2003 tot vaststelling, voor 2004, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de Gemeenschap, in andere wateren met vangstbeperkingen van toepassing zijn, en tot vaststelling van de bij de visserij in acht te nemen voorschriften (PB L 344, blz. 1), voor zover de nieuwe vangstmogelijkheden voor de Noordzee en de Oostzee ondanks het verstrijken van de overgangsregeling zijn toegewezen zonder rekening te houden met de belangen van Spanje – Discriminatie – Toepassing van artikel 20, lid 2, van verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid (PB L 358, blz. 59)

Dictum

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

3) De Commissie van de Europese Gemeenschappen draagt haar eigen kosten.
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Landbouw – Gemeenschappelijke ordening van markten – Melk en zuivelproducten – Steun voor ondermelk en magere melkpoeder voor voederdoeleinden – Verordening nr. 2799/1999 – Voorwaarden voor toekenning (Verordening nr. 2799/1999 van de Commissie) (cf. punten 29‑30)

2. Beroep wegens niet-nakoming – Onderzoek van gegrondheid door Hof – In aanmerking te nemen situatie – Situatie bij verstrijken van in met redenen omkleed advies gestelde termijn (Art. 226 EG) (cf. punt 31)

3. Lidstaten – Verplichtingen – Niet-nakoming – Handhaving van nationale bepaling die onverenigbaar is met gemeenschapsrecht (Art. 226 EG) (cf. punt 33)

Onderwerp

Voorwerp

Niet-nakoming – Schending van de verordeningen (EG) nr. 1255/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector melk en zuivelproducten (PB L 160, blz. 48) en verordening (EG) nr. 2799/1999 van de Commissie van 17 december 1999 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1255/1999 ten aanzien van de toekenning van steun voor ondermelk en mageremelkpoeder voor voederdoeleinden en de verkoop van voornoemd mageremelkpoeder (PB L 340, blz. 3) – Invoering van een systeem van traceerbaarheid van melkpoeder waarin de communautaire regeling niet voorziet

Dictum

Dictum

1) Door eenzijdig een systeem van traceerbaarheid van mageremelkpoeder bestemd voor bepaalde gebruiksdoeleinden in te voeren, waarin het voor de betrokken sector geldende geharmoniseerde gemeenschapsrecht niet voorziet, is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens verordening (EG) nr. 1255/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector melk en zuivelproducten en verordening (EG) nr. 2799/1999 van de Commissie van 17 december 1999 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening nr. 1255/1999 ten aanzien van de toekenning van steun voor ondermelk en mageremelkpoeder voor voederdoeleinden en de verkoop van voornoemd mageremelkpoeder.

2) De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vrij verrichten van diensten – Beperkingen – Belastingwetgeving

[EG-Verdrag, art. 59 ( thans, na wijziging, art. 49 EG)]

Samenvatting

Artikel 59 van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 49 EG) staat niet in de weg aan een nationale wettelijke regeling die de teruggaaf van de aan de bron ingehouden vennootschapsbelasting op de door een beperkt belastingplichtige verworven inkomsten afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de bedrijfskosten om de inaanmerkingneming waarvan deze belastingplichtige met het oog daarop verzoekt, in rechtstreeks economisch verband staan met de inkomsten die zijn verworven in het kader van een op het grondgebied van de betrokken lidstaat uitgeoefende activiteit, mits alle kosten die onlosmakelijk met deze activiteit zijn verbonden, ongeacht de plaats waar of het tijdstip waarop zij zijn gemaakt, worden geacht daarmee in rechtstreeks economisch verband te staan. Dit artikel staat daarentegen in de weg aan een dergelijke nationale wettelijke regeling, voor zover zij de teruggaaf van de betrokken belasting aan die belastingplichtige afhankelijk stelt van de voorwaarde dat deze bedrijfskosten meer bedragen dan de helft van de genoemde inkomsten.

(cf. punt 38 en dictum)