Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Niet-contractuele aansprakelijkheid — Voorwaarden — Voldoende gekwalificeerde schending van gemeenschapsrecht — Beoordelingsmarge van instelling bij vaststelling van handeling — [EG-Verdrag, art. 215, tweede alinea (thans art. 288, tweede alinea, EG)]

2. Niet-contractuele aansprakelijkheid — Voldoende gekwalificeerde schending van gemeenschapsrecht — Instelling van voorlopige antidumpingrechten en compenserende rechten over exporten van vennootschap die verbintenissen inzake minimale exportprijzen is aangegaan — Instelling ondanks verslag van betrokken vennootschap waaruit blijkt dat aangegane verbintenissen zijn nagekomen, maar dat Commissie eenzijdig heeft gewijzigd zonder eerst contact met deze vennootschap op te nemen — Aansprakelijkheid van Gemeenschap — [EG-Verdrag, art. 215, tweede alinea (thans art. 288, tweede alinea, EG)]

3. Hogere voorziening — Middelen — Verkeerde beoordeling van feiten — Niet-ontvankelijkheid — Toetsing door Hof van beoordeling van bewijs — Uitgesloten, behoudens geval van verkeerde opvatting — (Art. 225 EG; Statuut van het Hof van Justitie, art. 58)

Samenvatting

1. Het gemeenschapsrecht erkent een recht op schadevergoeding wanneer is voldaan aan drie voorwaarden, te weten dat de geschonden rechtsregel ertoe strekt aan particulieren rechten toe te kennen, dat er sprake is van een voldoende gekwalificeerde schending, en dat er een rechtstreeks causaal verband bestaat tussen de niet-nakoming van de op de auteur van de handeling rustende verplichting en de door de benadeelde personen geleden schade. Wat de tweede voorwaarde betreft, is voor de vaststelling dat een schending van het gemeenschapsrecht voldoende gekwalificeerd is, beslissend dat de betrokken gemeenschapsinstelling haar beoordelingsbevoegdheid kennelijk en ernstig heeft overschreden. Wanneer deze instelling slechts een zeer beperkte of in het geheel geen beoordelingsmarge heeft, kan de enkele inbreuk op het gemeenschapsrecht een voldoende gekwalificeerde schending opleveren. Om uit te maken of er sprake is van een dergelijke schending, is dus niet de individuele aard van de betrokken handeling beslissend, maar wel de beoordelingsmarge waarover de betrokken instelling bij de vaststelling ervan beschikt.

cf. punten 25-27

2. Artikel 8, lid 10, van verordening nr. 384/96 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap, en artikel 13, lid 10, van verordening nr. 2026/97 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn, kennen de Commissie weliswaar de bevoegdheid toe om voorlopige antidumpingrechten en compenserende rechten in te stellen over de door een onderneming van een derde land naar de Gemeenschap geëxporteerde producten, maar vereisen tevens dat er redenen zijn om aan te nemen dat de verbintenis om een minimumprijs in acht te nemen, niet is nagekomen en dat het besluit om dergelijke rechten in te stellen op basis van de beste beschikbare informatie wordt genomen. De Commissie begaat dus een voldoende gekwalificeerde schending van een regel van gemeenschapsrecht, waarmee aan een van de voorwaarden voor de aansprakelijkheid van de Gemeenschap is voldaan, wanneer zij zich voor de instelling van dergelijke rechten uitsluitend baseert op het onderzoek van een verslag van de betrokken exporterende vennootschap dat deed vermoeden dat deze vennootschap haar verbintenis om een minimumprijs in acht te nemen, was nagekomen, maar dat de Commissie uit eigen beweging had gewijzigd zonder bij de vennootschap navraag te doen over de mogelijke invloed van haar eenzijdige ingreep op de betrouwbaarheid van de inlichtingen die deze laatste had verstrekt.

cf. punten 29-31

3. Ingevolge artikel 225 EG en artikel 58 van het Statuut van het Hof van Justitie kunnen in het kader van hogere voorzieningen enkel rechtsvragen aan de orde zijn. Hieruit volgt dat ─ behoudens wanneer de voorgelegde bewijselementen onjuist zijn opgevat ─ het Hof niet bevoegd is om de beoordeling van de feiten door het Gerecht te toetsen.

cf. punt 45