Zaak C-623/11

Geodis Calberson GE

tegen

Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer)

[verzoek van de Conseil d’État (Frankrijk) om een prejudiciële beslissing]

„Landbouw — Voedselhulp — Verordening (EG) nr. 111/1999 — Programma om de Russische Federatie van landbouwproducten te voorzien — Inschrijver geselecteerd voor rundvleestransport — Bevoegdheidstoewijzing — Arbitragebeding”

Samenvatting – Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 januari 2013

Landbouw – Gemeenschappelijk landbouwbeleid – Voedselhulp – Programma om de Russische Federatie van landbouwproducten te voorzien – Geschillen over gunning van kosteloze levering van landbouwproducten – Beroepen tot vergoeding van schade die is veroorzaakt door onrechtmatige handelingen van interventiebureau bij uitvoering van zijn contractuele verbintenissen tot betaling van levering en vrijgave van door opdrachtnemer gestelde financiële zekerheid – Bevoegdheid van het Hof – Arbitragebeding

(Art. 272 VWEU; verordeningen van de Raad nr. 2802/98 en nr. 111/1999, art. 10, 12, lid 2, en 16; verordening nr. 1799/1999 van de Commissie, art. 1)

Artikel 16 van verordening nr. 111/1999 houdende algemene uitvoeringsbepalingen van verordening nr. 2802/98 betreffende een programma om de Russische Federatie van landbouwproducten te voorzien, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1125/1999, moet aldus worden uitgelegd dat het Hof van Justitie bevoegd is om uitspraak te doen in geschillen over de voorwaarden waaronder het interventiebureau dat is aangeduid om de offertes voor de gunning van de kosteloze levering van landbouwproducten aan de Russische Federatie te ontvangen, overgaat tot betaling aan de opdrachtnemer en tot vrijgave van de door de opdrachtnemer ten behoeve van dat bureau gestelde leveringszekerheid, en meer in het bijzonder op beroepen tot vergoeding van de schade die is veroorzaakt door onrechtmatige handelingen van het interventiebureau bij de uitvoering van die verrichtingen.

Wanneer de in die verordeningen en in verordening nr. 1799/1999 inzake de levering van rundvlees aan Rusland bedoelde levering plaatsvindt op basis van een overeenkomst tussen de Commissie en de opdrachtnemer, vormt het in artikel 16 van verordening nr. 111/1999 geformuleerde beding immers een integrerend bestanddeel van die overeenkomst en moet het worden beschouwd als een arbitragebeding in de zin van artikel 272 VWEU. Een arbitragebeding geeft het Hof in beginsel de bevoegdheid om kennis te nemen van vorderingen uit de overeenkomst waarin het voorkomt of van vorderingen die rechtstreeks verband houden met de verbintenissen uit deze overeenkomst. De betaling van de levering en de vrijgave van de financiële zekerheid zijn contractuele verbintenissen. Zij worden geformuleerd in artikel 10, respectievelijk artikel 12, lid 2, van verordening nr. 111/1999 en zijn een integrerend bestanddeel geworden van de litigieuze overeenkomst op grond van artikel 1 van verordening nr. 1799/1999, dat bepaalt dat de levering plaatsvindt volgens het bepaalde in verordening nr. 111/1999. Derhalve moeten de vorderingen tot vergoeding van de schade door vertraging bij de uitvoering van die twee contractuele verbintenissen worden aangemerkt als vorderingen uit de litigieuze overeenkomst waarin het arbitragebeding voorkomt, of die rechtstreeks verband houden met de verbintenissen uit deze overeenkomst. Bovendien verlangen de vereisten van een goede rechtsbedeling dat ter zake van eenzelfde overeenkomst niet meerdere rechterlijke instanties bevoegd zijn, in het bijzonder naargelang de aard van de betrokken contractuele verbintenis, en dat tegenstrijdige beslissingen die daaruit kunnen voortvloeien worden vermeden. Bijgevolg moet artikel 16 van verordening nr. 111/1999 aldus worden begrepen dat het aan het Hof de bevoegdheid toekent om kennis te nemen van de vorderingen tot vergoeding van de schade door gestelde vertragingen bij de uitvoering van die verbintenissen.

(cf. punten 28-33, 35 en dictum)

Zaak C-623/11

Geodis Calberson GE

tegen

Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer)

[verzoek van de Conseil d’État (Frankrijk) om een prejudiciële beslissing]

„Landbouw — Voedselhulp — Verordening (EG) nr. 111/1999 — Programma om de Russische Federatie van landbouwproducten te voorzien — Inschrijver geselecteerd voor rundvleestransport — Bevoegdheidstoewijzing — Arbitragebeding”

Samenvatting – Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 januari 2013

Landbouw — Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Voedselhulp — Programma om de Russische Federatie van landbouwproducten te voorzien — Geschillen over gunning van kosteloze levering van landbouwproducten — Beroepen tot vergoeding van schade die is veroorzaakt door onrechtmatige handelingen van interventiebureau bij uitvoering van zijn contractuele verbintenissen tot betaling van levering en vrijgave van door opdrachtnemer gestelde financiële zekerheid — Bevoegdheid van het Hof — Arbitragebeding

(Art. 272 VWEU; verordeningen van de Raad nr. 2802/98 en nr. 111/1999, art. 10, 12, lid 2, en 16; verordening nr. 1799/1999 van de Commissie, art. 1)

Artikel 16 van verordening nr. 111/1999 houdende algemene uitvoeringsbepalingen van verordening nr. 2802/98 betreffende een programma om de Russische Federatie van landbouwproducten te voorzien, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1125/1999, moet aldus worden uitgelegd dat het Hof van Justitie bevoegd is om uitspraak te doen in geschillen over de voorwaarden waaronder het interventiebureau dat is aangeduid om de offertes voor de gunning van de kosteloze levering van landbouwproducten aan de Russische Federatie te ontvangen, overgaat tot betaling aan de opdrachtnemer en tot vrijgave van de door de opdrachtnemer ten behoeve van dat bureau gestelde leveringszekerheid, en meer in het bijzonder op beroepen tot vergoeding van de schade die is veroorzaakt door onrechtmatige handelingen van het interventiebureau bij de uitvoering van die verrichtingen.

Wanneer de in die verordeningen en in verordening nr. 1799/1999 inzake de levering van rundvlees aan Rusland bedoelde levering plaatsvindt op basis van een overeenkomst tussen de Commissie en de opdrachtnemer, vormt het in artikel 16 van verordening nr. 111/1999 geformuleerde beding immers een integrerend bestanddeel van die overeenkomst en moet het worden beschouwd als een arbitragebeding in de zin van artikel 272 VWEU. Een arbitragebeding geeft het Hof in beginsel de bevoegdheid om kennis te nemen van vorderingen uit de overeenkomst waarin het voorkomt of van vorderingen die rechtstreeks verband houden met de verbintenissen uit deze overeenkomst. De betaling van de levering en de vrijgave van de financiële zekerheid zijn contractuele verbintenissen. Zij worden geformuleerd in artikel 10, respectievelijk artikel 12, lid 2, van verordening nr. 111/1999 en zijn een integrerend bestanddeel geworden van de litigieuze overeenkomst op grond van artikel 1 van verordening nr. 1799/1999, dat bepaalt dat de levering plaatsvindt volgens het bepaalde in verordening nr. 111/1999. Derhalve moeten de vorderingen tot vergoeding van de schade door vertraging bij de uitvoering van die twee contractuele verbintenissen worden aangemerkt als vorderingen uit de litigieuze overeenkomst waarin het arbitragebeding voorkomt, of die rechtstreeks verband houden met de verbintenissen uit deze overeenkomst. Bovendien verlangen de vereisten van een goede rechtsbedeling dat ter zake van eenzelfde overeenkomst niet meerdere rechterlijke instanties bevoegd zijn, in het bijzonder naargelang de aard van de betrokken contractuele verbintenis, en dat tegenstrijdige beslissingen die daaruit kunnen voortvloeien worden vermeden. Bijgevolg moet artikel 16 van verordening nr. 111/1999 aldus worden begrepen dat het aan het Hof de bevoegdheid toekent om kennis te nemen van de vorderingen tot vergoeding van de schade door gestelde vertragingen bij de uitvoering van die verbintenissen.

(cf. punten 28-33, 35 en dictum)