ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1)

Staan artikel 41, lid 1, van het Aanvullend Protocol van 23 november 1970 bij de Overeenkomst van 2 september 1963 waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije voor de overgangsfase van de associatie (Aanvullend Protocol) en/of artikel 13 van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije van 19 september 1980 (Besluit nr. 1/80) in de weg aan een nationale regeling die eerst na de inwerkingtreding van voormelde bepalingen is ingevoerd, die voor de eerste toegang van een gezinslid van een Turkse staatsburger die de rechtspositie van artikel 6 van besluit nr. 1/80 geniet, als voorwaarde stelt dat het gezinslid vóór de toegang bewijst dat hij zich in eenvoudig Duits verstaanbaar kan maken?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 46/13

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Kúria (Hongarije) op 19 november 2012 — OTP Bank Nyilvánosan Működő Részvénytársaság/Hochtief Solution AG

(Zaak C-519/12)

2013/C 46/24

Procestaal: Hongaars

Verwijzende rechter

Kúria

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: OTP Bank Nyilvánosan Működő Részvénytársaság

Verwerende partij: Hochtief Solution AG

Prejudiciële vraag

Kan als een verbintenis uit overeenkomst in de zin van artikel 5, punt 1, sub a, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 (1) worden aangemerkt een vordering van een handelsvennootschap die een krediet heeft verleend, tegen een (buitenlandse) vennootschap waarmee zij geen rechtstreekse contractuele band heeft, die een deelneming bezit in de handelsvennootschap die het krediet is aangegaan, en gedurende de litigieuze periode op deze laatste vennootschap een zodanige invloed had dat zij erover directe zeggenschap kon uitoefenen, op grond dat de vennootschap die deze deelneming bezit moet instaan voor de schulden van de gecontroleerde vennootschap?

(1) Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2011 L 12, blz. 1).
6)

Ingeval ontkennend wordt geantwoord op de mogelijkheid van de in vraag 5 genoemde rechtvaardigingen: Staat de uitlegging van het primaire en/of het afgeleide Europese recht, zolang ook voor de zittende ambtenaren geen niet-discriminerende bezoldigingsregeling is ingevoerd, een ander rechtsgevolg toe dan de zittende ambtenaren met terugwerkende kracht en doorlopend te bezoldigen volgens de hoogste salaristrap van hun salarisgroep? Vloeit het rechtsgevolg van de inbreuk op het discriminatieverbod dan voort uit het primaire en/of het afgeleide Europese recht, in het bijzonder richtlijn 2000/78/EG, zelf of vloeit de vordering slechts voort uit de in het recht van de Unie geldende aansprakelijkheid van de overheid voor onjuiste omzetting van Europese voorschriften in het nationale recht?
2)

Moet artikel 7, lid 1, eerste zin, van verordening (EG) nr. 6/2002 aldus worden uitgelegd dat een model, hoewel het zonder een uitdrukkelijke of stilzwijgende voorwaarde van geheimhouding aan derden is bekendgemaakt, bij een normale gang van zaken niet redelijkerwijs ter kennis kan zijn gekomen van ingewijden in de betrokken sector die in de Unie werkzaam zijn, wanneer a) het enkel voor bepaalde ondernemingen van de betrokken sector beschikbaar is gesteld, of b) het is tentoongesteld in een tentoonstellingsruimte van een onderneming in China die buiten het gebruikelijke waarnemingsveld van de analisten van de betrokken markt is gelegen?
Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg (Duitsland) op 11 oktober 2012 — Werner Krieger/ERGO Lebensversicherung AG

(Zaak C-459/12)

2013/C 9/50

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Hamburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Werner Krieger

Verwerende partij: ERGO Lebensversicherung AG

Prejudiciële vraag

„Moet artikel 15, lid 1, eerste zin, van de Tweede richtlijn (90/619/EEG) van de Raad van 8 november 1990 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf, tot vaststelling van de bepalingen ter bevordering van de daadwerkelijke uitoefening van het vrij verrichten van diensten en houdende wijziging van richtlijn 79/267/EEG (Tweede richtlijn levensverzekering) (1), gelet op het bepaalde in artikel 31, lid 1, van richtlijn 92/96/EEG van [de Raad van] 10 november 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van de richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (Derde richtlijn levensverzekering) (2) in die zin worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een regeling — zoals §5a, lid 2, vierde zin, VVG [Versicherungsvertragsgesetz], zoals gewijzigd bij het Drittes Gesetz zur Durchführung versicherungsrechtlicher Richtlinien des Rates der Europäischen Gemeinschaften vom 21. Juli 1994 (Drittes Durchführungsgesetz/EWG zum VAG [Versicherungsaufsichtsgesetz] [Duitse Derde wet tot uitvoering van verzekeringsrechtelijke richtlijnen van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 21 juli 1994 (Derde uitvoeringswet/EEG — VAG)], krachtens welke een opzeggings- of herroepingsrecht uiterlijk een jaar na de eerste premiebetaling vervalt, zelfs wanneer de verzekeringnemer niet over het opzeggings- of herroepingsrecht is geïnformeerd?”
1)

Dient voor de beoordeling van de in het kader van artikel 110 VWEU te beantwoorden vraag of het bedrag van de heffing in 2010 ter zake van de registratie van de personenauto (niet) hoger is dan het restbedrag van de heffing dat is vervat in de waarde van gelijksoortige reeds op het nationale grondgebied geregistreerde gebruikte personenauto's voor de bepaling van dit restbedrag als gelijksoortig te worden aangemerkt: — een vergelijkbare personenauto die in het jaar van eerste ingebruikneming van de personenauto (2006) als ongebruikte personenauto is geregistreerd, of — tevens ook de (andere) personenauto's die in 2010 op de markt voor tweedehands personenauto’s beschikbaar zijn, en die evenals de personenauto op 30 mei 2006 voor het eerst in gebruik zijn genomen en overigens vergelijkbaar zijn, maar die na 30 mei 2006 als gebruikte personenauto's zijn (ingevoerd en) geregistreerd (na 30 mei 2006 tot en met 2009), en/of — tevens ook de (andere) personenauto's die in 2010 op de markt voor tweedehands personenauto’s beschikbaar zijn, en die anders dan de personenauto na 30 mei 2006 voor het eerst in gebruik zijn genomen, maar overigens vergelijkbaar zijn, en die na 30 mei 2006 als ongebruikte of gebruikte personenauto’s zijn (ingevoerd en) geregistreerd (na 30 mei 2006 tot en met 2009)?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 366/25

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 14 september 2012 — Crono Service Scarl e.a./Roma Capitale

(Zaak C-419/12)

2012/C 366/45

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Crono Service Scarl en andere

Verwerende partij: Roma Capitale

Prejudiciële vraag

Staan artikel 49 VWEU, artikel 3 VEU, de artikelen 3, 4, 5 en 6, 101 en 102 VWEU in de weg aan de toepassing van de artikelen 3, lid 3, 8, lid 3, en 11 van wet nr. 21 van [15 januari] 1992, voor zover deze respectievelijk bepalen dat „de zetel van de vervoerondernemer en de stalling uitsluitend mogen liggen op het grondgebied van de gemeente die de vergunning heeft afgegeven”; dat „een vergunning voor de verhuur van voertuigen met chauffeur alleen kan worden verkregen en behouden, indien de belanghebbende op basis van een geldige titel beschikt over een zetel, een stalling of een standplaats die gelegen is op het grondgebied van de gemeente die de vergunning heeft afgegeven” en dat „reserveringen voor vervoer via de dienst van verhuur van voertuigen met chauffeur dienen te gebeuren bij de betrokken stalling. Iedere verhuur van een voertuig met chauffeur begint en eindigt bij de stalling die zich bevindt binnen de gemeente die de vergunning heeft afgegeven, en het voertuig dient daar terug te keren terwijl de klant op het grondgebied van andere gemeenten kan in- en uitstappen”?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 343/6

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 15 augustus 2012 — Hi Hotel HCF SARL/Uwe Spoering

(Zaak C-387/12)

2012/C 343/06

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Hi Hotel HCF SARL

Verwerende partij: Uwe Spoering

Prejudiciële vraag

Dient artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 44/2001 (1) aldus te worden uitgelegd dat het schadebrengende feit zich in een lidstaat (lidstaat A) heeft voorgedaan wanneer de onrechtmatige daad waarop de procedure betrekking heeft of waarop aanspraken worden gebaseerd, in een andere lidstaat (lidstaat B) is gesteld en in de deelneming aan de in eerstgenoemde lidstaat (lidstaat A) gepleegde onrechtmatige daad (basisdelict) bestaat?

(1) Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB L 12, blz. 1).
1)

Moet artikel 19 van verordening nr. 343/2003 (1), gelezen in samenhang met artikel 18 van verordening nr. 343/2003, aldus worden uitgelegd dat wanneer een lidstaat overeenkomstig deze bepaling, dit de lidstaat is die volgens artikel 16, lid 1, eerste zin, van verordening nr. 343/2003 verantwoordelijk is voor de behandeling van het asielverzoek, of moet krachtens het Unierecht de nationale beroepsinstantie, wanneer zij in de loop van een procedure betreffende een overeenkomstig artikel 19, lid 2, van verordening nr. 343/2003 ingesteld beroep of bezwaar, — ongeacht deze instemming — van oordeel is dat een andere staat overeenkomstig hoofdstuk III van verordening nr. 343/2003 de verantwoordelijke lidstaat is (ook wanneer aan deze lidstaat geen overnameverzoek is gericht of deze geen instemming heeft gegeven), de verantwoordelijkheid van die andere lidstaat voor de bij haar aanhangige procedure betreffende het beroep of bezwaar bindend vaststellen? Heeft iedere asielzoeker in dit verband een subjectief recht op behandeling van zijn asielverzoek door een bepaalde lidstaat die op grond van deze bevoegdheidscriteria verantwoordelijk is?
3)

Indien de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord, is ook dan sprake van nauw samenhangende handelingen wanneer de medische verzorging niet krachtens artikel 13, A, lid 1, sub b, van de Zesde richtlijn, maar krachtens sub c van deze bepaling van belasting is vrijgesteld?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 303/16

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van Koophandel te Gent (België) op 19 juli 2012 — Euronics Belgium CVBA tegen Kamera Express BV & Kamera Express Belgium BVBA

(Zaak C-343/12)

2012/C 303/28

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Rechtbank van Koophandel te Gent

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster: Euronics Belgium CVBA

Verweersters:

Kamera Express BV,

Kamera Express Belgium BVBA

Prejudiciële vragen

Is artikel 101 van de wet betreffende de marktpraktijken en consumentenbescherming dat onder meer de consumentenbelangen beoogt te beschermen en als volgt luidt „Art. 101.§ 1. Het is elke onderneming verboden goederen met verlies te koop aan te bieden of te verkopen.

Als een verkoop met verlies wordt beschouwd, elke verkoop tegen een prijs die niet ten minste gelijk is aan de prijs waartegen de onderneming het goed heeft gekocht of die de onderneming zou moeten betalen bij herbevoorrading, na aftrek van eventueel toegekende en definitief verworven kortingen. Om uit te maken of er verkoop met verlies is, wordt geen rekening gehouden met kortingen die, al dan niet uitsluitend, toegekend worden in ruil voor verbintenissen van de onderneming andere dan de aankoop van goederen.” strijdig met de Europese richtlijn 2005/29/EG (1) waar het de verkoop met verlies verbiedt terwijl de Europese richtlijn dergelijke verkooppraktijk schijnbaar niet verbiedt en de Belgische wet mogelijk strenger is dan wat de Europese richtlijn voorziet en wat verboden is door artikel 4 van de Europese richtlijn 2005/29/EG.

(1) Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 149, blz. 22).
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 9/25

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bayerische Verwaltungsgerichtshof (Duitsland) op 27 juli 2012 — Wolfgang Glatzel/Freistaat Bayern

(Zaak C-356/12)

2013/C 9/41

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bayerischer Verwaltungsgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Wolfgang Glatzel

Verwerende partij: Freistaat Bayern

Prejudiciële vraag

Is punt 6.4 van bijlage III bij richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 betreffende het rijbewijs (1), in de versie van richtlijn 2009/113/EG van de Commissie van 25 augustus 2009 (2), verenigbaar met de artikelen 20, 21, lid 1, en 26, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, nu die bepaling — zonder dat een uitzondering mogelijk is — van aanvragers van een rijbewijs van de categorieën C1 en C1E ook dan een minimale gezichtsscherpte van 0,1 voor het minder goede oog vereist wanneer deze personen met beide ogen zien en bij gebruik van beide ogen over een normaal gezichtsveld beschikken?

(1) PB L 403, blz. 18.

(2) PB L 223, blz. 31.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 295/20

Hogere voorziening ingesteld op 16 juli 2012 door Pi-Design AG, Bodum France en Bodum Logistics A/S tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 8 mei 2012 in zaak T-416/10, Yoshida Metal Industry Co. Ltd/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

(Zaak C-339/12 P)

2012/C 295/35

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirantes: Pi-Design AG, Bodum France, en Bodum Logistics A/S (vertegenwoordiger: H. Pernez, Advocate)

Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) en Yoshida Metal Industry Co. Ltd

Conclusies

Rekwirantes verzoeken het Hof:

— het arrest van het Gerecht te vernietigen;

— gemeenschapsmerknr. 1 372 580 nietig te verklaren;

Subsidiair

— de zaak terug te wijzen naar het Gerecht met de verplichting ze naar de kamer van beroep terug te wijzen in geval van vernietiging van de beslissing van de kamer van beroep;

— YOSHIDA METAL INDUSTRY CO. LTD. te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Rekwirantes voeren aan dat het bestreden arrest moet worden vernietigd op grond dat het Gerecht artikel 7, lid 1, sub e-ii, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk heeft geschonden door onjuiste criteria toe te passen bij de vaststelling van de wezenlijke kenmerken van het bestreden teken en de voorgelegde bewijzen onjuist op te vatten.
—

vaststellen dat de Republiek Bulgarije, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om het nationale recht in overeenstemming te brengen met richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen (1), of althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 40 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
1)

Moeten richtlijn 92/12 (1) en verordening nr. 3649/92 (2) aldus worden uitgelegd dat een handelaar in een lidstaat die in omstandigheden als in het hoofdgeding accijnsproducten verkoopt die in die lidstaat tot verbruik zijn uitgeslagen en op de plaats van bedrijfsuitoefening van de verkoper aan een in een andere lidstaat gevestigde koper worden geleverd zonder dat de verkoper bij het vervoer helpt of voor vervoer zorgt, moet controleren (i) of de accijnsproducten worden aangekocht met het oog op invoer in deze tweede lidstaat en (ii) of die invoer plaatsvindt voor de eigen behoefte dan wel voor commerciële doeleinden?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 235/11

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 7 juni 2012 — Aboubacar Diakite/Commissaris-generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen

(Zaak C-285/12)

2012/C 235/21

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Raad van State

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Aboubacar Diakite

Verwerende partij: Commissaris-generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen

Prejudiciële vraag

Moet artikel 15, sub c, van richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming (1) aldus worden uitgelegd dat deze bepaling enkel bescherming biedt in een situatie van „binnenlands gewapend conflict” als uitgelegd in het internationale humanitaire recht en in het bijzonder onder verwijzing naar artikel 3, dat alle vier Verdragen van Genève van 12 augustus 1949 (betreffende, respectievelijk, de verbetering van het lot der gewonden en zieken zich bevindende bij de strijdkrachten te velde, de verbetering van het lot der gewonden, zieken en schipbreukelingen van de strijdkrachten ter zee, de behandeling van krijgsgevangenen en de bescherming van burgers in oorlogstijd) gemeen hebben?

Indien het in artikel 15, sub c, van voornoemde richtlijn bedoelde begrip „binnenlands gewapend conflict” autonoom moet worden uitgelegd ten opzichte van artikel 3, dat alle vier Verdragen van Genève van 12 augustus 1949 gemeen hebben, aan de hand van welke criteria dient dan te worden beoordeeld of sprake is van een dergelijk „binnenlands gewapend conflict”?

(1) PB L 304, blz. 12.
2)

Verzetten het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde alsook het beginsel van fiscale neutraliteit, doeltreffendheid en gelijke behandeling zich ertegen dat een voor inkomsten bevoegde instantie op basis van een nationale bepaling tot omzetting van artikel 203 van richtlijn 2006/112 van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1), weigert om een belastingplichtige de door hem gefactureerde btw terug te geven wanneer deze belasting niet is verschuldigd — daar het om een van belasting vrijgestelde handeling gaat — maar ten onrechte is gefactureerd, aangerekend en betaald voor zover de afnemer van het goed of de ontvanger van de dienst bij een definitieve belastingaanslag reeds het recht op aftrek van voorbelasting over dezelfde handeling is geweigerd op grond dat de leverancier of dienstverrichter de belasting ten onrechte heeft aangerekend?
1)

Verzet richtlijn 85/384/EEG (1), voor zover hierbij (in de artikelen 10 en 11), bij wijze van overgangsregeling, staatsburgers van andere lidstaten die over de uitdrukkelijk vermelde titels beschikken, worden toegelaten tot werkzaamheden op het vlak van de architectuur, zich ertegen dat in Italië een administratieve praktijk als rechtmatig wordt beschouwd, die artikel 52, lid 2, eerste deel, van regio decreto nr. 2537 van 1925 als rechtsgrondslag heeft en die bepaalde werkzaamheden aan gebouwen van artistiek belang voorbehoudt aan kandidaten die de titel van „architect” dragen of aan kandidaten die aantonen dat zij over bijzondere bekwaamheden beschikken die specifiek zijn voor het vlak van erfgoed en aanverwante sectoren en die bovenop die komen die gewoonlijk toegang verlenen tot werkzaamheden op het vlak van architectuur in de zin van genoemde richtlijn?
4)

Is de kleur (of kleuren) waarin de verwerende partij het omstreden teken gebruikt, relevant bij de globale beoordeling van i) het verwarringsgevaar in de zin van artikel 9, lid 1, sub b, of ii) het ongerechtvaardigd voordeel in de zin van artikel 9, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009, indien een gemeenschapsmerk niet in kleur is ingeschreven, maar de houder het op ruime schaal heeft gebruikt in een bepaalde kleur of kleurencombinatie, waardoor het bij een aanzienlijk deel van het publiek (in een deel van, maar niet in de gehele Gemeenschap) met die kleur of kleurencombinatie geassocieerd is geraakt? Zo ja, hoe?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 243/7

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casație și Justiție (Roemenië) op 22 mei 2012 — Corina-Hrisi Tulică/Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală de Soluționare a Contestațiilor

(Zaak C-249/12)

2012/C 243/11

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Înalta Curte de Casație și Justiție

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Corina-Hrisi Tulică

Verwerende partij: Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală de Soluționare a Contestațiilor

Prejudiciële vraag

Moeten de artikelen 73 en 78 van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad aldus worden uitgelegd dat de maatstaf van heffing, indien een verkoper ex post wordt gekwalificeerd als btw-plichtige en de tegenprestatie (verkoopprijs) voor de levering van de onroerende zaak door de partijen is overeengekomen zonder dat de btw is genoemd, wordt bepaald:

a) door de tegenprestatie (verkoopprijs) voor de levering van de zaak die door partijen is overeengekomen, verminderd met de btw, of

b) door de tegenprestatie (verkoopprijs) voor de levering van de zaak die door partijen is overeengekomen?

(1) Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).