Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Steunmaatregelen van de staten – Begrip – Maatregelen waarmee ter zake van lasten tussen ondernemingen onderscheid wordt gemaakt dat voortvloeit uit aard en opzet van betrokken lastenstelsel – Daarvan uitgesloten

(Art. 87 EG)

2. Steunmaatregelen van de staten – Begrip – Wijze van financiering van steun – Daaronder begrepen – Voorwaarde – Wijze van financiering die integraal deel uitmaakt van steun – Dwingend bestemmingsverband tussen parafiscale heffing en steun

3. Harmonisatie van wetgevingen – Maatregelen ter verwezenlijking van interne markt voor elektriciteit en inzake werking ervan – Richtlijn 96/92 – Regel inzake niet-discriminatoire toegang tot nationaal distributienet – Vaststelling door lidstaat van overgangsmaatregel die slechts aan bepaalde producenten-distributeurs van elektriciteit verhoging oplegt van vergoeding voor toegang tot en gebruik van genoemd net ter compensatie van voordeel dat voor deze ondernemingen voortvloeit uit liberalisatie van markt – Toelaatbaarheid

(Richtlijn 96/92 van het Europees Parlement en de Raad, art. 7, lid 5, 8, lid 2, en 16)

Samenvatting

1. Het begrip staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, EG heeft een algemenere strekking dan het begrip subsidie omdat het niet alleen positieve prestaties omvat zoals de subsidie zelf, maar ook maatregelen die, in verschillende vormen, de lasten verlichten die normaliter op het budget van een onderneming drukken. Maatregelen waarmee tussen ondernemingen onderscheid wordt gemaakt ten aanzien van de lasten vallen echter niet onder het begrip steun, wanneer dat onderscheid voortvloeit uit de aard en de opzet van het betrokken lastenstelsel. Dit is het geval met een maatregel die uitsluitend aan producenten-distributeurs van door hydro-elektrische en geothermische centrales geproduceerde elektriciteit tijdelijk een verhoging van de vergoeding voor de toegang tot en het gebruik van het nationale transmissienet oplegt ter compensatie van het voordeel dat voor deze ondernemingen tijdens de overgangsperiode voortvloeit uit de liberalisatie van de elektriciteitsmarkt ingevolge de implementatie van richtlijn 96/92 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit. Dit onderscheid kan als zodanig dus niet als een steunmaatregel van de staat in de zin van artikel 87 EG worden beschouwd.

(cf. punten 38‑39, 43, dictum 1)

2. De wijze van financiering van een steunmaatregel kan het geheel van de erdoor gefinancierde steunregeling onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt maken. Derhalve mag het onderzoek van een steunmaatregel niet worden losgemaakt van de gevolgen van de wijze van financiering ervan. Integendeel, de Commissie moet bij haar onderzoek van een steunmaatregel noodzakelijkerwijze ook rekening houden met de wijze van financiering ervan wanneer deze financieringswijze integraal deel uitmaakt van de maatregel. Om een parafiscale heffing evenwel als een integrerend onderdeel van een steunmaatregel te kunnen aanmerken, moet er krachtens de relevante nationale regeling noodzakelijkerwijs een dwingend bestemmingsverband bestaan tussen de parafiscale heffing en de steun, in die zin dat de opbrengst van de heffing noodzakelijkerwijs voor de financiering van de steun wordt bestemd. Alleen indien een dergelijk verband bestaat, heeft de opbrengst van de parafiscale heffing rechtstreekse invloed op de omvang van de steun en bijgevolg op de beoordeling van de verenigbaarheid van deze steun met de gemeenschappelijke markt. Hieruit volgt dat wanneer er een dwingend bestemmingsverband bestaat tussen de verhoging van de vergoeding voor de toegang tot en het gebruik van het nationale transmissienet en een nationale steunregeling, in die zin dat de opbrengst van de verhoging noodzakelijkerwijs voor de financiering van deze steun wordt bestemd, de genoemde verhoging een integrerend onderdeel van deze regeling is en zij dus in samenhang daarmee dient te worden onderzocht.

(cf. punten 45‑47, dictum 1)

3. Artikel 7, lid 5, artikel 8, lid 2, en artikel 16 van richtlijn 96/92 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit, verbieden, net zoals het algemene non-discriminatiebeginsel waarvan zij de uitdrukking zijn, om vergelijkbare situaties verschillend te behandelen en om verschillende situaties gelijk te behandelen. De regel van richtlijn 96/92 inzake de niet-discriminatoire toegang tot het nationale distributienet belet een lidstaat niet om een tijdelijke maatregel te treffen, die slechts bepaalde producenten-distributeurs van elektriciteit een verhoging van de vergoeding voor de toegang tot en het gebruik van dat net oplegt ter compensatie van het voordeel dat voor deze ondernemingen tijdens de overgangsperiode voortvloeit uit de wijziging van de juridische context na de liberalisatie van de elektriciteitsmarkt ingevolge de omzetting van deze richtlijn. Een dergelijke maatregel behandelt immers niet-vergelijkbare situaties verschillend. Het staat evenwel aan de verwijzende rechter om zich ervan te vergewissen dat de verhoging van de vergoeding niet verder gaat dan wat vereist is om het genoemde voordeel te compenseren.

(cf. punten 56‑60, dictum 2)