Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Beroep tot nietigverklaring – Handelingen waartegen beroep kan worden ingesteld – Begrip – Besluit tot buitengerechtelijke verrekening van schulden en vorderingen door Commissie vastgesteld op basis van verordening nr. 1605/2002 – Daaronder begrepen

(Art. 230 EG; verordening nr. 1605/2002 van de Raad, art. 73; verordening nr. 2342/2002 van de Commissie)

2. Commissie – Bevoegdheden – Uitvoering van gemeenschapsbegroting – Besluit tot invordering door verrekening – Procedure

(Verordening nr. 1605/2002 van de Raad, art. 71 en 73; verordening nr. 2342/2002 van de Commissie, art. 78, lid 2, 79 en 83)

3. Gemeenschapsrecht – Beginselen – Bescherming van gewettigd vertrouwen – Voorwaarden – Nauwkeurige toezeggingen van administratie

4. Commissie – Bevoegdheden – Uitvoering van gemeenschapsbegroting – Besluit tot invordering door verrekening

(Verordening nr. 1605/2002 van de Raad, art. 73; verordening nr. 2342/2002 van de Commissie, art. 83)

Samenvatting

1. Een handeling waarbij de Commissie een buitengerechtelijke verrekening toepast van schulden en vorderingen die voortvloeien uit verschillende rechtsverhoudingen met dezelfde persoon, vormt een voor beroep vatbare handeling in de zin van artikel 230 EG. Het Gerecht moet in het kader van een dergelijk beroep de wettigheid van een verrekeningsbesluit onderzoeken in het licht van alle gevolgen ervan verband houdende met het ontbreken van de daadwerkelijke betaling van de betrokken bedragen aan de verzoeker.

(cf. punt 25)

2. De Commissie maakt zich niet schuldig aan misbruik van procedure en omzeilt niet de rechterlijke controle van een verrekening van schuldvorderingen wanneer zij deze verrekening niet aanvoert als verweermiddel in het kader van een procedure in een zaak die heeft geleid tot een arrest van het Gerecht waarbij de schuld van de Commissie aan de verzoeker is erkend en zij die verrekening pas na dat arrest toepast. Noch de procedure voorzien in verordening nr. 1605/2002 houdende het financieel reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, die leidt tot de vaststelling van een besluit tot invordering van een schuld door middel van verrekening, noch de bij verordening nr. 2342/2002 vastgestelde uitvoeringsvoorschriften van het financieel reglement bepalen immers in hun artikelen 71 en 73, lid 1, respectievelijk de artikelen 78, lid 2, en 79, dat de Commissie vooraf voor een rechterlijke instantie haar voornemen kenbaar moet maken om tot verrekening van schuldvorderingen over te gaan.

(cf. punten 31‑38)

3. Het recht om zich te beroepen op het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen komt toe aan iedere particulier die zich in een situatie bevindt waarin een gemeenschapsinstelling gegronde verwachtingen bij hem heeft gewekt. In beginsel kan niemand zich op schending van dit beginsel beroepen wanneer de administratie hem geen precieze toezeggingen heeft gedaan.

(cf. punt 40)

4. Wat het besluit tot invordering door verrekening van de Commissie betreft, wordt de schuldvordering van verzoeker, die bestaat in de vergoeding die de Commissie hem moet betalen op grond van een arrest van de rechter van de Unie, pas vaststaand op het moment waarop het bedrag ervan bekend is, hetgeen eventueel de datum van uitspraak van dat arrest is. Ofschoon in het dictum van dat arrest het door de Gemeenschap op die datum verschuldigde bedrag niet wordt bevroren, het bepaalt immers dat rente verschuldigd is tot de daadwerkelijke betaling van de vergoeding, neemt dit niet weg dat in een dergelijk geval verzoekers schuldvordering op de Gemeenschap op de datum van uitspraak zeker, vaststaand en invorderbaar wordt.

Ofschoon een uitdrukkelijke bepaling in die zin ontbreekt, heeft de verrekening voorzien in verordening nr. 1605/2002 houdende het financieel reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, terugwerkende kracht, zodat de betrokken schuldvorderingen wegvallen vanaf het moment waarop wordt voldaan aan de voorwaarden voor toepassing ervan. Volgens het bij artikel 73 van dat reglement en artikel 83 van verordening nr. 2342/2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van het financieel reglement, ingevoerde systeem moet de rekenplichtige immers overgaan tot verrekening nadat hij de debiteur daarvan op de hoogte heeft gesteld, wanneer deze niet vrijwillig zijn schuld heeft voldaan. Door de terugwerkende kracht van de verrekening tot de datum waarop de verplichting van de rekenplichtige concreet wordt kan dus worden vermeden, overeenkomstig de verrekeningsstelsels die door de rechtsorden van de meeste lidstaten worden erkend, dat de debiteur de eventuele nadelige gevolgen draagt, met name wat betreft de vertragingsrente die verschuldigd is bij het verstrijken van een termijn tussen het moment waarop wordt voldaan aan de voorwaarden om de verrekening toe te passen en het moment waarop deze daadwerkelijk wordt toegepast. De Commissie maakt zich dus schuldig aan schending van artikel 73 van het financieel reglement, wanneer zij de verrekening toepast met ingang van een datum na die waarop verzoekers schuldvordering zeker, vaststaand en invorderbaar was geworden.

(cf. punten 61‑62, 64‑68)