2

De feiten van het geding worden in de punten 23 tot en met 66 van het bestreden arrest uiteengezet als volgt: „23 Verzoekster is met ingang van 1 september 2005 aangeworven als ambtenaar op proef en is met ingang van die datum tot en met 31 december 2008 als juriste-linguïste tewerkgesteld bij één van de vertaaleenheden van de algemene directie Vertaling van het Hof van Justitie. Zij is met ingang van 1 juni 2006 aangesteld in vaste dienst. 24 In december 2005 is X bij dezelfde vertaaleenheid en binnen hetzelfde team als verzoekster aangesteld als juriste-linguïste, in de hoedanigheid van arbeidscontractante voor hulptaken. X is de echtgenote van W, die vervolgens is aangesteld als attaché van de griffier van het Hof van Justitie. 25 Verzoekster was belast met de revisie van een deel van de vertalingen van X. In die hoedanigheid stelt zij al snel te hebben vastgesteld dat de kwaliteit van de vertalingen van X erbarmelijk was en dat zij zich niet hield aan de aanwijzingen en termijnen. 26 Verzoekster stelt dat zij en een aantal van haar collega’s, waaronder haar teamhoofd, het hoofd van de eenheid, Y, herhaaldelijk hebben gewezen op de vermeende onbekwaamheid van X. Volgens haar heeft het hoofd van de eenheid de kritiek op het werk van X stelselmatig genegeerd, hetgeen haars inziens te wijten was aan de langdurige vriendschappelijke relatie die hij met X onderhield. Bovendien zou haar professionele situatie binnen de eenheid verslechterd zijn nadat zij het hoofd van haar eenheid op de hoogte had gesteld van de ontoereikendheid van de prestaties van X. Het Hof van Justitie betwist deze versie van de feiten, met name het bestaan van enige voorkeursbehandeling van X alsmede het uitblijven van actie van verzoeksters hiërarchieke meerderen. 27 In april 2006 werd verzoekster door een incident versterkt in haar overtuiging dat X binnen de eenheid een voorkeursbehandeling genoot. Nadat verzoekster had vastgesteld dat een vertaling van X onvolledig was en haar had gevraagd deze te vervolledigen, zou X het nieuwe document bij het secretariaat hebben neergelegd met de vermelding ‚werk voltooid’, terwijl het volgens de interne regels van de dienst aan verzoekster had moeten worden overhandigd voor een nieuwe revisie. Dit incident heeft verzoekster vervolgens aan Y gerapporteerd met de vraag om krachtige maatregelen jegens X te nemen, hetgeen hij heeft geweigerd te doen. 28 Verzoekster heeft bij de directeur waaronder haar eenheid viel een klacht ingediend over de houding van het hoofd van haar eenheid, welke zij ‚ongepast en vijandig’ achtte. 29 Volgens het Hof van Justitie heeft de directeur verzoekster tijdens een bijeenkomst op 10 december 2006 uitgelegd waarom X was aangeworven. Verzoekster stelt dat de directeur tijdens die bijeenkomst eveneens heeft toegegeven dat X relationele problemen met andere leden van de eenheid had en dat zij in het verleden tweemaal was gezakt voor algemene vergelijkende onderzoeken die het Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO) had georganiseerd voor ambten van jurist-linguïst bij het Hof van Justitie. Het Hof van Justitie betwist deze woorden die verzoekster aan haar voormalig directeur toeschrijft. 30 Op 14 mei 2007 heeft verzoekster vertaalfouten geconstateerd in een arrest van het Hof dat X had vertaald. Zij heeft het hoofd van haar eenheid, Y, daarvan op de hoogte gesteld. 31 Op 25 mei 2007 heeft verzoekster in het kader van de beoordelingsronde 2006 een onderhoud gehad met de algemeen directeur van de algemene directie Vertaling, in zijn hoedanigheid van tweede beoordelaar. Volgens verzoekster heeft zij hem op de hoogte gesteld van de problemen die zij had ondervonden als gevolg van de voorkeursbehandeling die het hoofd van haar eenheid, Y, één van haar teamleden gaf, zonder echter X te noemen. Volgens verzoekster was de algemeen directeur onmiddellijk verontwaardigd en zou een interne audit hebben voorgesteld, teneinde te bepalen of er sprake was geweest van een voorkeursbehandeling bij de sollicitatie naar het ambt van jurist-linguïst van de door haar genoemde persoon. Na te hebben vernomen dat het ging om X, de echtgenote van de attaché van de griffier van het Hof van Justitie, zou de algemeen directeur haar hebben voorgesteld om te veranderen van algemene directie. Het Hof van Justitie betwist de waarachtigheid van deze woorden die verzoekster aan de algemeen directeur toeschrijft. 32 Volgens verzoekster heeft zij in een e‑mail van 23 november 2007, in een nota in het kader van de beoordelingsronde 2007 en, ten slotte, in een e‑mail aan met name de griffier van het Hof van Justitie van 11 november 2008, haar hiërarchieke meerderen op de hoogte gesteld van de voorkeursbehandeling van X door het hoofd van haar eenheid. 33 Inmiddels had het hoofd van haar eenheid, Y, op 10 juli 2008 het besluit genomen om verzoekster in te delen in een ander team van de eenheid, omdat zij een conflict zou hebben met haar teamhoofd. Volgens verzoekster moest aan de waarachtigheid van deze reden worden getwijfeld, aangezien dat teamhoofd, ten eerste, op het punt stond om naar de Raad van de Europese Unie te worden overgeplaatst en, ten tweede, niet op de hoogte was van de redenen waarom zijn relatie met haar als conflictueus kon worden aangemerkt totdat hij zelf het hoofd van de eenheid had geraadpleegd. Desondanks heeft verzoekster geen klacht ingediend tegen het besluit om haar in een ander team in te delen. 34 Begin september 2008 heeft verzoekster een beroep gedaan op de diensten van één van de adviseurs op het gebied van psychisch geweld die waren aangesteld bij de [mededeling van de griffier van het Hof van Justitie van 20 november 2006 betreffende de eerbiediging van de waardigheid van de persoon]. 35 In november 2008 is verzoekster voorgesteld om haar werkdocumenten elektronisch en niet langer fysiek te verspreiden. 36 Op 9 december 2008 heeft verzoekster, die ten einde raad was door het vermeend psychisch geweld van het hoofd van haar eenheid, alle leden van haar eenheid de volgende e‑mail gezonden, waarvan zij de Franse versie heeft verstrekt: ‚Beste collega’s, vanaf morgen zal ik niet langer hier aanwezig zijn. Ik heb zeer goed over deze beslissing nagedacht, maar wil niettemin enige uitleg geven voor de personen die niet op de hoogte zijn, zodat niemand zich gekwetst hoeft te voelen. Zoals de meerderheid van jullie weet, is de houding van het hoofd van de eenheid jegens mij zeer vijandig en soms zelfs bot geworden, en ik druk mij bij deze kwalificatie (van zijn houding) beleefd uit, vanaf het moment dat ik heb gewezen op het feit dat zijn onvermogen om sociale en beroepsmatige relaties gescheiden te houden een zeer negatieve invloed heeft gehad op het functioneren van de eenheid en de arbeidsomstandigheden van de revisors, die in het kader van hun werk geconfronteerd zijn met een oude kennis van het hoofd van de eenheid, die gedurende bijna twee jaar overeenkomsten van tijdelijk functionaris in onze dienst heeft gekregen. Ik ben niet de enige die moeite heeft gehad met deze situatie, maar kennelijk ben ik de enige geweest die duidelijk zijn mening heeft durven geven, en met name dat het ging om een gebrek aan respect ten aanzien van de andere personen die in onze eenheid werkzaam zijn, aangezien een voorkeursbehandeling van kennissen helaas ten koste is gegaan van anderen, die hier werkzaam zijn na een door EPSO georganiseerd vergelijkend onderzoek of op basis van hun eigen kennis en bekwaamheden, zonder vriendschappelijke, familiale of andere verhoudingen met het Hof te hebben. Uiteraard is de revanche meedogenloos (geweest), hetgeen gevolgen heeft voor mijn werkomstandigheden. Ik ben echter van mening dat waarden zoals eerlijkheid, fatsoenlijkheid en waardigheid veel belangrijker zijn dan, bijvoorbeeld, een half bevorderingspunt. Geen enkele positie geeft iemand de bevoegdheid om anderen incorrect en arrogant te behandelen, vooral om louter persoonlijke redenen die eenieder van jullie die op de hoogte is van de situatie in onze eenheid van december 2005 tot en met juni 2007, zelf kan beoordelen. Voor eenieder die mij bij herhaling heeft gezegd dat men niets kan ondernemen tegen personen die relaties met elkaar onderhouden en dat hier niets zal veranderen, heb ik het goede nieuws dat er juist al veel veranderd is en binnenkort nog meer zal veranderen. Het beste bewijs hiervan is dat er thans personen voor onze eenheid worden aangeworven die zijn geslaagd voor door EPSO georganiseerde vergelijkende onderzoeken of ten aanzien van wie er niet de minste twijfel bestaat dat zij worden aangesteld op basis van hun intrinsieke waarde en niet bijvoorbeeld op basis van het feit wie zij kennen en sinds wanneer. Zij die nog steeds trek hebben om te eten wens ik „smakelijk eten!” [...] P.S. Veel dank aan degenen onder jullie die mij hun stem hebben gegeven in de verkiezingen voor het [personeelscomité] (bijna 350 stemmen, een zeer goed resultaat) alsmede dank voor de e‑mails en de andere steunbetuigingen die ik heb ontvangen. Ik heb het als constructief ervaren dat een zo grote groep eveneens van mening is dat er niet alleen veel binnen onze eenheid, maar eveneens binnen de [i]nstelling moet veranderen. De kansen daarop zijn thans duidelijk beter dan voorheen.’ 37 Bij e‑mail van diezelfde dag aan de nieuwe directeur van haar eenheid, waarvan de algemeen directeur van de algemene directie Vertaling een kopie ontving, heeft verzoekster gevraagd om een onderhoud over het psychisch geweld waarvan zij zich slachtoffer achtte. 38 Op 10 december 2008 heeft verzoekster een andere e‑mail [...] aan het hoofd van haar eenheid, Y, alsmede aan alle leden van haar eenheid gezonden. Zij heeft van deze mail een Franse vertaling verstrekt die luidt als volgt: ’Goedemorgen, Uw meerderen zijn sinds geruime tijd perfect op de hoogte van een en ander en [de algemeen directeur] was van mening dat er een interne audit van het Hof zou moeten worden gehouden naar het verlenen van overeenkomsten aan één van uw kennissen. Thans wordt uitgezocht waarom deze audit niet op tijd heeft plaatsgevonden en wie verantwoordelijk is voor deze nalatigheid. Het uiten van bedreigingen jegens mij wijzigt niets aan de feiten en [de nieuwe directeur die verantwoordelijk is voor de eenheid] heeft reeds eerder besloten om de nodige tijd te besteden aan een onderhoud over uw ongepaste gedrag in het kader van de vervulling van uw functie, aangezien de voormalige directeur [...] dit probleem te lang heeft genegeerd en dit thans lijkt te gaan veranderen.’ 1. Besluit tot overplaatsing van 18 december 2008 39 De verzending van de twee e‑mails van 9 en 10 december 2008 aan alle leden van verzoeksters eenheid heeft als eerste gevolg gehad de vaststelling door de griffier van het Hof van Justitie, in zijn hoedanigheid van tot aanstelling bevoegd gezag (hierna: ‚TABG’), van het besluit van 18 december 2008 tot overplaatsing van verzoekster met haar ambt, waarbij zij op basis van artikel 7, lid 1, van het Statuut [van de ambtenaren van de Europese Unie] met ingang van 1 januari 2009 met haar ambt is overgeplaatst naar de algemene directie Bibliotheek [...]. In het memorandum van kennisgeving van het besluit heeft de algemeen directeur Personeel en Financiën van het Hof aangegeven dat het besluit ‚werd gerechtvaardigd door de noodzaak om de goede werking van [uw] dienst te verzekeren [...], welke in gevaar kwam naar aanleiding van de e‑mails met zware beschuldigingen tegen uw hiërarchieke meerderen die u op 9 en 10 december 2008 aan alle medewerkers van uw eenheid heeft gezonden’. 40 Op 2 april 2009 heeft verzoekster op basis van artikel 90, lid 2, van het Statuut [van de ambtenaren van de Europese Unie] een klacht ingediend, waarbij zij vroeg om nietigverklaring van het besluit van 18 december 2008 alsmede om vergoeding van haar immateriële schade, welke op 30000 EUR werd begroot. [...] 42 Bij besluit van 30 juni 2009, waarvan kennis is gegeven op 13 juli 2009, heeft het klachtencomité haar klacht van 2 april 2009 afgewezen. 2. Besluit tot oplegging van een tuchtmaatregel van 10 juli 2009 43 Het tweede gevolg van de verzending van de e‑mails van 9 en 10 december 2008 was de toezending, op 19 december 2008, van een nota aan de griffier van het Hof van Justitie, in zijn hoedanigheid van TABG, door het DG Vertaling, waarbij het vroeg om de inleiding van een tuchtprocedure tegen verzoekster (hierna: ‚nota bij het dossier’) [...] 44 Bij memorandum van 12 januari 2009 heeft de griffier van het Hof van Justitie de nota bij het dossier toegezonden aan verzoekster, met daarbij een Franse vertaling van de twee e‑mails van 9 en 10 december 2008, en heeft hij haar krachtens artikel 3 van bijlage IX bij het Statuut [van de ambtenaren van de Europese Unie] opgeroepen teneinde haar te horen. Dit verhoor vond plaats op 28 januari 2009 in aanwezigheid van de directeur van de directie Personeel en Personeelsadministratie van de algemene directie Personeel en Financiën van het Hof van Justitie, die het proces-verbaal diende op te stellen. Tijdens dat verhoor heeft verzoekster gevraagd om aanvullende schriftelijke opmerkingen te mogen indienen bij de eerste opmerkingen die zij zou formuleren naar aanleiding van de opstelling van het proces-verbaal. Dit verzoek is ingewilligd. 45 Op 3 februari 2009 is verzoekster het ontwerp van het proces-verbaal van 28 januari 2009 toegezonden en op 9 februari daaraanvolgend heeft zij haar eerste opmerkingen over dat ontwerp bij het TABG ingediend. 46 Op 27 februari 2009 heeft verzoekster haar aanvullende opmerkingen toegezonden, waarin zij stelde dat de tegen haar ingeleide procedure onregelmatig was. 47 Op 12 maart 2009 heeft verzoekster de eindversie van het proces-verbaal van het verhoor voor ondertekening ontvangen. Zij heeft dit document niet-ondertekend teruggezonden op grond dat het niet al haar opmerkingen weergaf. 48 Bij memorandum van 1 april 2009 heeft de griffier van het Hof van Justitie verzoekster meegedeeld dat hij, gelet op de onjuistheid van de verzending van de e‑mails van 9 en 10 december 2008, had besloten om de in artikel 11 van bijlage IX bij het Statuut [van de ambtenaren van de Europese Unie] voorziene tuchtprocedure tegen haar in te leiden, ‚teneinde de sanctie van een schriftelijke waarschuwing of berisping op te leggen zonder raadpleging van de tuchtraad’. Bovendien preciseerde hij dat krachtens artikel 11 een tweede verhoor zou plaatsvinden alvorens een standpunt in te nemen over de aan verzoeksters gedrag te geven kwalificatie en over een eventueel op te leggen sanctie. 49 Het tweede verhoor van verzoekster door de griffier van het Hof van Justitie vond plaats op 8 mei 2009 [...] [...] 54 [O]p 10 juli 2009 heeft de griffier van het Hof van Justitie, in zijn hoedanigheid van TABG, besloten om verzoekster de tuchtmaatregel van een schriftelijke waarschuwing op te leggen, op grond dat zij in strijd met artikel 12 van het Statuut [van de ambtenaren van de Europese Unie] ‚afbreuk had gedaan aan de waardigheid van haar ambt door de e‑mails van 9 en 10 december 2008 aan alle leden van [haar eenheid] te zenden’ (hierna: ‚tuchtmaatregel van 10 juli 2009’). [...] 59 Bij schrijven van 10 november 2009 heeft verzoekster op grond van artikel 90, lid 2, van het Statuut [van de ambtenaren van de Europese Unie] een klacht ingediend tegen de tuchtmaatregel van 10 juli 2009 [...] [...] 61 Bij schrijven van 22 januari 2010 is [...] verzoekster opgeroepen voor een verhoor voor het klachtencomité op 9 februari 2010. [...] 65 Bij schrijven van 19 februari 2010 aan het [klachtencomité] heeft verzoekster [aangegeven] dat het klachtencomité haars inziens niet bevoegd was om zich uit te spreken over haar klacht. 66 Bij besluit van 10 maart 2010, waarvan kennis is gegeven op 15 maart daaraanvolgend, heeft het klachtencomité de klacht tegen de tuchtmaatregel van 10 juli 2009 afgewezen.”