ARREST VAN HET GERECHT (Vierde kamer)

17 december 1997

Zaak T-216/95

A. M. Moles García Ortúzar

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Ambtenaren — Intern vergelijkend onderzoek voor overgang van categorie C naar categorie B — Besluit van jury houdende vaststelling dat kandidaten niet zijn geslaagd voor mondeling examen — Draagwijdte van motiveringsplicht — Beoordeling door jury”

Volledige Franse tekst II-1083

Betreft:

Beroep tot nietigverklaring van, enerzijds, het besluit van de jury van intern vergelijkend onderzoek COM/B/9/93 om verzoekster niet op de lijst van geschikte kandidaten te plaatsen, en anderzijds, de aankondiging van dat vergelijkend onderzoek.

Beslissing:

Verwerping.

Resumé van het arrest

Na met verschillende vak- of beroepsorganisaties binnen de paritaire commissie te hebben gepraat over de organisatie en de modaliteiten van een nieuw vergelijkend onderzoek voor de overgang van categorie C naar categorie B, en met name over het aantal ambten waarin op die wijze zal worden voorzien, stelt het tot aanstelling bevoegd gezag een aankondiging van een intern vergelijkend onderzoek op de grondslag van een examen ter voorziening in maximaal 60 ambten vast.

Na die aankondiging meldt verzoekster, ambtenaar van de Commissie in categorie C, zich aan voor intern vergelijkend onderzoek COM/B/9/93, dat wordt georganiseerd met het oog op de opstelling van een lijst van geschikte kandidaten voor ambten van adjunct-assistent in de rangen 5 en 4 van categorie B voor het onder toezicht vervullen van uitvoerende taken bestaande in courant kantoorwerk als adjunct-assistent, adjunct-secretariaatsassistent en adjunct-technisch assistent.

Verzoekster, die voor de voorafgaande selectieproef en voor het opstel een voldoende had behaald, wordt toegelaten tot het mondeling examen, dat plaatsvindt op 18 oktober 1994.

Bij brief van 18 november 1994 wordt aan verzoekster meegedeeld, dat zij niet op de lijst van geschikte kandidaten is geplaatst omdat zij voor het mondeling examen niet het vereiste minimumaantal punten heeft behaald.

Op 21 december 1994 zendt de voorzitter van het centrale personeelscomité van de Commissie de voorzitster en de leden van de jury van het vergelijkend onderzoek de navolgende nota:

„Tijdens zijn bijeenkomst van 16 december 1994 heeft het centrale personeelscomité het rapport over het verloop van de werkzaamheden van de jury van bovengenoemd vergelijkend onderzoek gehoord en onder meer vernomen, dat het aantal voor dit vergelijkend onderzoek geslaagde kandidaten aanzienlijk kleiner [was] dan het aantal ambten waarin bij wege van deze overgang van categorie kon worden voorzien.

Gezien de passage uit de aankondiging van het vergelijkend onderzoek volgens welke het mondeling examen met name tot doel heeft, nader in te gaan op vragen die uit de specificiteit van het schriftelijke gedeelte voortvloeien, heeft het centrale personeelscomité het nuttig geoordeeld, de jury van het vergelijkend onderzoek te verzoeken, het algemene niveau van de voor het mondeling examen toegekende punten te herzien teneinde het respectieve gewicht van het schriftelijk en het mondeling examen in evenwicht te brengen.

Het bureau van het centrale personeelscomité is steeds bereid zijn standpunt nader toe te lichten. ”

Op 15 februari 1995 dient verzoekster een klacht in tegen het besluit om haar niet op de lijst van geschikte kandidaten te plaatsen, en tegen de aankondiging van het vergelijkend onderzoek zelf.

Na het verstrijken van de termijn voor het beantwoorden van de klacht wijst de Commissie deze klacht uitdrukkelijk af bij een besluit van 25 juli 1995. Dit besluit wordt op 16 augustus 1995 officieel ter kennis gebracht van verzoekster en op 15 september 1995 van de raadsman die haar tijdens de precontentieuze procedure bijstaat. Op 28 augustus 1995 bevestigt verzoekster de ontvangst. van de uitdrukkelijke afwijzing van haar klacht.

Ten gronde

De vordering tot nietigverklaring van het besluit van de jury van intern vergelijkend onderzoek COM/B/9/93 om verzoekster niet op de lijst van geschikte kandidaten te plaatsen

Het eerste middel: schending van de motiveringsplicht

Het in artikel 25 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen (Statuut) geformuleerde motiveringsvereiste moet worden beoordeeld tegen de achtergrond ván de omstandigheden van de zaak, met name de inhoud van de handeling, de aard van de aangevoerde gronden en het belang dat de adressaat bij toelichtingen kan hebben (r.o. 29).

Referentie: Gerecht 16 december 1993, Turner/Commissie, T-80/92, Jurispr. blz. II-1465, r.o. 62

Volgens de aankondiging van het vergelijkend onderzoek konden enkel de kandidaten die voor elk onderdeel van het vergelijkend onderzoek ten minste de helft van de punten hadden behaald, op de lijst van geschikte kandidaten worden geplaatst. Uit de aankondiging van het vergelijkend onderzoek blijkt ook, dat het mondeling examen bestond uit een onderhoud van de jury met de kandidaten tijdens hetwelk de jury aan de hand van de gegevens die het schriftelijk examen had opgeleverd, de spreekvaardigheid van de kandidaten en hun geschiktheid om een functie van categorie B uit te oefenen diende te beoordelen (r.o. 30).

Bij het bestreden besluit is aan verzoekster meegedeeld, dat zij voor het mondeling examen niet de helft van het vereiste aantal punten had behaald, en is haar haar precieze cijfer meegedeeld (r.o. 31).

Deze motivering is zeker niet uitputtend, daar noch de beoordeling door de jury noch meer gedetailleerde correctiecriteria dan de in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek genoemde worden meegedeeld. Deze elementen vallen evenwel onder het geheim van de beraadslagingen van de jury en in dat geval moet de motiveringsplicht worden verzoend met de inachtneming van het in artikel 6 van bijlage III bij het Statuut geformuleerde beginsel, volgens hetwelk de werkzaamheden van de jury geheim zijn. Bijgevolg vormt de mededeling van de voor de verschillende onderdelen behaalde cijfers een afdoende motivering van de besluiten van de jury. Een dergelijke motivering schaadt de rechten van de kandidaten niet. Zij stelt hen in kennis van het waardeoordeel dat over hun prestaties is uitgebracht en stelt hen in staat, in voorkomend geval na te gaan, of zij het door de aankondiging van het vergelijkend onderzoek geëiste aantal punten om tot bepaalde of tot alle onderdelen van het examen te worden toegelaten, daadwerkelijk niet hebben behaald (r.o. 32-34).

Referentie: Hof 4 juli 1996, Parlement/Innamorati, C-254/95 P, Jurispr. blz. I-3423, r.o. 24, 31 en 32

Het middel inzake schending van de aankondiging van het vergelijkend onderzoek

De aankondiging van het vergelijkend onderzoek heeft vooral tot doel, de belangstellenden zo nauwkeurig mogelijk in te lichten over de aard van de voor het te vervullen ambt gestelde vereisten, zodat zij kunnen beoordelen of het voor hen dienstig is te solliciteren. De jury, die over een ruime beoordelingsvrijheid beschikt ter zake van de vorm en de precieze inhoud van het examen van een vergelijkend onderzoek, is evenwel aan de bewoordingen van die aankondiging gebonden, en het Gerecht dient de precieze inhoud van een examen derhalve af te keuren wanneer deze het in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek vastgestelde kader te buiten gaat (r.o. 44 en 45).

Referentie: Gerecht 16 oktober 1990, Gallone/Raad, T-132/89, Jurispr. blz. II-549, r.o. 27

In het onderhavige geval wordt in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek weliswaar bepaald, dat het mondeling examen bestaat uit een onderhoud van de jury met de kandidaten om aan de hand van de gegevens die het schriftelijk examen heeft opgeleverd, de spreekvaardigheid van de kandidaten en hun geschiktheid om een functie van categorie B uit te oefenen, te beoordelen, doch uit die aankondiging bljkt niet, dat in het mondeling en in het schriftelijk examen vragen van dezelfde aard moeten worden gesteld (r.o. 46).

Gelet op de beschrijving die in die aankondiging van het mondeling examen is gegeven, moet dit examen immers veeleer worden beschouwd als een aanvulling van het schriftelijk examen om de jury in staat te stellen te beoordelen, of de kandidaten de persoonlijkheid hebben die voor een ambt van categorie B nodig is (r.o. 47).

In die omstandigheden blijken de door verzoekster genoemde vragen geen thema's aan te snijden die niet geschikt zijn voor een onderhoud ter beoordeling van de spreekvaardigheid van de kandidaten en van hun geschiktheid om een functie van categorie B uit te oefenen (r.o. 48).

Het derde middel: voorbijgaan aan het doel van het examen

Uit de door verzoekster genoemde vragen blijkt niet, dat de jury het door de aankondiging van het vergelijkend onderzoek opgelegde kader heeft overschreden (r.o. 53).

Het vijfde middel: misbruik van bevoegdheid en schending van het beginsel van de onafhankelijkheid van de jury

Verzoekster heeft niet aannemelijk gemaakt, dat het bestreden besluit is genomen ter bereiking van andere doeleinden dan die welke de administratie stelt te hebben nagestreefd, of dat de administratie haar bevoegdheden heeft gebruikt voor andere doeleinden dan die waarvoor zij haar zijn verleend (r.o. 64).

Referentie: Gerecht 7 december 1995, Abello e.a./Commissie, T-544/93 en T-566/93, JurAmbt. blz. II-815, r.o. 86

Het zesde middel: kennelijk verkeerde beoordeling door de jury van verzoeksters geschiktheid om een ambt van categorie B uit te oefenen

De jury van een vergelijkend onderzoek beschikt over een ruime beoordelingsvrijheid en de gemeenschapsrechter kan de gegrondheid van haar waardeoordelen slechts toetsen in geval van schending van de regels die de jury bij haar werkzaamheden in acht moet nemen (r.o. 68).

Referentie: Gerecht 15 juli 1993, Cámara Alloisio e.a./Commissie, T-17/90, T-28/91 en T-17/92, Jurispr. blz. II-841, r.o. 90; Gerecht 15 juni 1994, Pérez Jiménez/Commissie, T-6/93, JurAmbt. blz. II-497, r.o. 42; Gerecht 1 december 1994, Michaël-Chiou/Commissie, T-46/93, JurAmbt. blz. II-929, r.o. 48

Het oordeel van de jury over de geschiktheid van verzoekster om een ambt van categorie B uit te oefenen, kan door het Gerecht derhalve niet worden getoetst (r.o. 69).

In elk geval kunnen verzoeksters verdiensten, hoe groot zij ook mogen zijn, geen voldoende aanwijzing vormen, dat haar prestatie op het mondeling examen kennelijk verkeerd is beoordeeld, temeer daar het gaat om een vergelijkend onderzoek op de grondslag van een examen en niet om een vergelijkend onderzoek op de grondslag van schriftelijke bewijsstukken (r.o. 70).

Referentie: Gerecht 15 februari 1996, Belhanbel/Comraissie, T-125/95, JurAmbt. blz. II-115, r.o. 33

De vordering tot nietigverklaring van de aankondiging van intern vergelijkend onderzoek COM/B/9/93

Het middel inzake schending van artikel 1, lid 1, sub e, van bijlage III bij het Statuut

De aankondiging van het vergelijkend onderzoek heeft vooral tot doel, de belangstellenden zo nauwkeurig mogelijk in te lichten over de aard van de voor het te vervullen ambt gestelde vereisten, zodat zij kunnen beoordelen of het voor hen dienstig is te solliciteren (r.o. 76).

Referentie: Gallone/Raad, reeds aangehaald, r.o. 27

Dit vereiste betekent evenwel niet, dat aan de kandidaten de precieze inhoud van elk examenonderdeel moet worden meegedeeld. Dit klemt temeer voor de precieze strekking van het mondeling examen, dat naar zijn aard enige onzekerheid bevat. Dit examen biedt de jury immers de mogelijkheid om ter aanvulling van zijn oordeel over de kwaliteiten die uit het schriftelijk examen zijn gebleken, vrijelijk na te gaan of de kandidaten geschikt zijn om de betrokken functies uit te oefenen. De inhoud van dit examen kan immers verschillen naar gelang van de ervaring en de persoonlijkheid van de kandidaten, mits de moeilijkheidsgraad dezelfde blijft (r.o. 77).

Referentie: Gallone/Raad, reeds aangehaald, r.o. 36

Overigens kan niet worden betwist, dat de aankondiging van het vergelijkend onderzoek in het onderhavige geval haar voornaamste doel heeft bereikt, namelijk de belangstellenden in staat te stellen te beoordelen of het voor hen dienstig is te solliciteren (r.o. 78).

Het „aanvullende” middel inzake schending van de regels die de jury bij haar werkzaamheden in acht moet nemen

Volgens artikel 44, lid 1, sub c, juncto artikel 48, lid 2, van het Reglement voorde procesvoering moet het inleidend verzoekschrift het voorwerp van het geschil en een summiere uiteenzetting van de aangevoerde middelen bevatten, en mogen nieuwe middelen in de loop van het geding niet worden voorgedragen, tenzij zij steunen op gegevens, hetzij rechtens of feitelijk, waarvan eerst in de loop van de behandeling is gebleken. Een middel dat de nadere uitwerking is van een eerder in het inleidend verzoekschrift rechtstreeks of stilzwijgend opgeworpen middel en daarmee nauw verband houdt, moet evenwel ontvankelijk worden verklaard (r.o. 87).

Referentie: Hof 30 september 1982, Amylum/Raad, 108/81, Jurispr. blz. 3107, r.o. 25; Hof 19 mei 1983, Verros/Parlement, 306/81, Jurispr. blz. 1755, r.o. 9; Gerecht 20 september 1990, Hanning/Parlement, T-37/89, Jurispr. blz. II-463, r.o. 38; Gerecht 5 februari 1997, Ibarra Gil/Commissie, T-207/95, JurAmbt. blz. II-31, r.o. 51

In het onderhavige geval steunt het middel niet op gegevens, hetzij rechtens of feitelijk, waarvan eerst in de loop van de behandeling is gebleken. De enkele omstandigheid, dat de Commissie geen inlichtingen heeft verstrekt over de criteria die de jury voor het beoordelen van de antwoorden van de kandidaten op het mondeling examen zou hebben gehanteerd, vormt geen nieuw feit (r.o. 88).

Bovendien houdt geen enkel in het verzoekschrift aangevoerd middel nauw verband met de door verzoekster thans geponeerde stelling, dat de jury de correctiecriteria niet vooraf had vastgesteld. Deze stelling houdt evenmin verband met het tegen de aankondiging van het vergelijkend onderzoek gerichte middel. Dit laatste middel, waarin enkel bezwaar wordt gemaakt tegen de wijze waarop de aankondiging van het vergelijkend onderzoek is opgesteld, is immers tegen het tot aanstelling bevoegd gezag en niet tegen de jury gericht (r.o. 89).

Dit zogenoemde „aanvullende” middel is in het verzoekschrift rechtstreeks noch stilzwijgend aangevoerd en staat niet in nauw verband met de daarin aangevoerde middelen, zodat het geen nadere uitwerking van die middelen vormt (r.o. 90).

Bijgevolg moet dit middel als een nieuw middel in de zin van artikel 48, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering worden aangemerkt, en aangezien het niet steunt op gegevens, hetzij rechtens of feitelijk, waarvan eerst in de loop van de handeling is gebleken, moet het niet-ontvankelijk worden verklaard (r.o. 91).

Dictum:

Het beroep wordt verworpen.