ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Harmonisatie van wetgevingen - Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten in sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie - Richtlijn 92/13 - Bepaling die lidstaten verplicht tot instelling van beroepsinstanties - Geen omzetting - Gevolgen - Mogelijkheid voor beroepsinstanties die bevoegd zijn ter zake van overheidsopdrachten voor uitvoering van werken en voor leveringen, tevens kennis te nemen van beroepen in sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie - Niet-dwingend gevolg - Verplichting van nationale rechterlijke instanties na te gaan of beroep kan worden ingesteld op basis van geldend nationaal recht

(Richtlijn 92/13 van de Raad)

Samenvatting

Noch artikel 1, leden 1 tot en met 3, noch artikel 2, leden 1 en 7 tot en met 9, noch de overige bepalingen van richtlijn 92/13 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de communautaire voorschriften inzake de procedures voor het plaatsen van opdrachten door diensten die werkzaam zijn in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie, kunnen aldus worden uitgelegd dat, bij gebreke van omzetting van deze richtlijn binnen de daartoe gestelde termijn, de beroepsinstanties van de lidstaten die bevoegd zijn op het gebied van procedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken en voor leveringen, tevens bevoegd zijn kennis te nemen van beroepen betreffende procedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie. De vereisten inzake een met richtlijn 92/13 strokende uitlegging van het nationale recht en een effectieve bescherming van de rechten van de justitiabelen, gebieden de nationale rechter evenwel, na te gaan of aan de desbetreffende bepalingen van nationaal recht voor de justitiabelen een recht van beroep ter zake van het plaatsen van overheidsopdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie kan worden ontleend. De nationale rechter dient in het bijzonder na te gaan, of dit recht van beroep voor dezelfde instanties kan worden uitgeoefend als die welke zijn voorzien ter zake van het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken.

Indien de nationale bepalingen niet in overeenstemming met richtlijn 92/13 kunnen worden uitgelegd, kunnen de belanghebbenden volgens de desbetreffende procedures van nationaal recht vergoeding vorderen van de schade die zij hebben geleden doordat de richtlijn niet binnen de gestelde termijn is omgezet.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Gemeenschappelijk douanetarief - Communautaire tariefcontingenten - Invoercontingenten voor rijst, na toetreding van nieuwe lidstaten geopend ter compensatie van verhoging van bepaalde rechten - Verordening nr. 1522/96 - Wettigheid in licht van relevante GATT-regels alsmede van evenredigheidsbeginsel en motiveringsplicht - Misbruik van bevoegdheid - Geen

(Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel, art. XXIV, lid 6; memorandum van overeenstemming betreffende de interpretatie van artikel XXIV, punten 5 e.v.; verordening nr. 1522/96 van de Raad, art. 3, 4 en 9)

Samenvatting

In het kader van verordening nr. 1522/96 betreffende bepaalde tariefcontingenten voor rijst en breukrijst, die is vastgesteld krachtens de overeenkomsten die met Australië en Thailand zijn gesloten na de op basis van artikel XXIV, lid 6, van het GATT gevoerde onderhandelingen, bepalen de artikelen 3 en 4, dat de invoercertificaten alleen worden afgegeven aan de marktdeelnemers die houder zijn van een uitvoercertificaat van het land van oorsprong, terwijl artikel 9 de criteria voor interventie bepaalt bij gevaar voor de communautaire rijstsector, door met name een kwantitatieve drempel voor bepaalde producten vast te stellen. Gelet op het feit dat de Gemeenschap met de vaststelling van deze regeling uitvoering heeft willen geven aan een in het kader van het GATT aangegane bijzondere verplichting, namelijk met de betrokken derde landen over en weer bevredigende compenserende regelingen overeenkomen om rekening te houden met de verhoging van bepaalde douanerechten ten gevolge van de toepassing door de nieuwe lidstaten van het gemeenschappelijk douanetarief, moet deze verplichting als nagekomen worden beschouwd en kan zij dus niet als basis dienen om de wettigheid van de verordening te toetsen, zodra de Gemeenschap en de derde landen voormelde overeenkomsten hebben gesloten.

Voorts kan het beheersstelsel van de artikelen 3 en 4 of de interventieregeling van artikel 9 van de verordening niet als een schending van het evenredigheidsbeginsel worden beschouwd en evenmin vertoont de interventieregeling een motiveringsgebrek of levert zij misbruik van bevoegdheid op.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Harmonisatie van wetgevingen - Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten voor uitvoering van werken - Richtlijnen 71/305 en 93/37 - Werkingssfeer - Aanbestedende dienst - Staat - Begrip - Organen met wetgevende, uitvoerende en rechterlijke bevoegdheid - Organen van deelstaten van federale staat - Daaronder begrepen

(Richtlijnen van de Raad 71/305, art. 1, sub b, zoals gewijzigd bij richtlijn 89/440, art. 1, punt 1, en 93/37, art. 1, sub b)

2 Lidstaten - Verplichtingen - Uitvoering van richtlijnen - Niet-nakoming - Rechtvaardiging - Ontoelaatbaarheid

(EG-Verdrag, art. 169)

Samenvatting

1 Het begrip staat in de definitie van aanbestedende dienst in artikel 1, sub b, van richtlijn 71/305, zoals gewijzigd bij artikel 1, punt 1, van richtlijn 89/440, en van artikel 1, sub b, van richtlijn 93/37 omvat noodzakelijkerwijs alle organen met wetgevende, uitvoerende of rechterlijke bevoegdheid. Dat geldt ook voor de organen die in een federale staat die bevoegdheden in de deelstaten uitoefenen.

2 Een lidstaat kan zich niet op nationale bepalingen, praktijken of situaties beroepen ter rechtvaardiging van de niet-nakoming van door een richtlijn voorgeschreven verplichtingen of termijnen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Eieren - Handelsnormen - Merken van eieren of verpakkingen - Regels betreffende vermeldingen ter aanduiding van houderijsysteem voor legkippen - Werkingssfeer - Gegevens betreffende voeder van dieren - Daarvan uitgesloten

(Verordening nr. 1907/90 van de Raad, art. 10, lid 3; verordening nr. 1274/91 van de Commissie, art. 18)

2 Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Eieren - Handelsnormen - Merken van eieren of verpakkingen - Gegevens ter bevordering van verkoop - Verbod van misleiding van koper - Beoordeling van bedrieglijk karakter door nationale rechter - Criteria

(Verordening nr. 1907/90 van de Raad, art. 10, lid 2, sub e)

Samenvatting

3 Artikel 10, lid 3, van verordening nr. 1907/90 en artikel 18 van verordening nr. 1274/91, betreffende de vermeldingen ter aanduiding van het houderijsysteem voor legkippen, staan er niet aan in de weg, dat op de verpakkingen van eieren een vermelding als "6-Korn - 10 frische Eier" wordt aangebracht. Een dergelijke vermelding, die het voeder van de dieren betreft, valt immers niet binnen de werkingssfeer van die bepalingen, die alleen maar de vermeldingen regelen die met betrekking tot het houderijsysteem op de verpakkingen mogen worden aangebracht.

4 Om uit te maken of een vermelding ter bevordering van de verkoop van eieren de koper in strijd met artikel 10, lid 2, sub e, van verordening nr. 1907/90 betreffende bepaalde handelsnormen voor eieren kan misleiden, moet de nationale rechter uitgaan van de vermoedelijke verwachting van een gemiddeld geïnformeerde, omzichtige en oplettende gewone consument. Het gemeenschapsrecht verzet er zich evenwel niet tegen dat hij, wanneer hij bij de beoordeling van het misleidend karakter van de vermelding bijzondere moeilijkheden ondervindt, overeenkomstig de regels van zijn nationaal recht ten behoeve van zijn oordeelsvorming een opinie- of een deskundigenonderzoek gelast.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Fiscale bepalingen - Harmonisatie van wetgevingen - Omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde - Teruggaaf van belasting aan niet in binnenland gevestigde belastingplichtigen - Verplichtingen van belastingplichtige - Overlegging van originele facturen of invoerdocumenten - Mogelijkheid voor lidstaten om bij verlies van origineel buiten schuld van belastingplichtige overlegging van duplicaat van facturen of invoerdocumenten te aanvaarden - Toelaatbaarheid - Voorwaarden

(Richtlijn 79/1072 van de Raad, art. 3, sub a)

2 Fiscale bepalingen - Harmonisatie van wetgevingen - Omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde - Teruggaaf van belasting aan niet in binnenland gevestigde belastingplichtigen - Voor teruggaaf over te leggen documenten - Non-discriminatiebeginsel - Verplichting van lidstaten om voor belastingplichtigen, ongeacht hun plaats van vestiging, bewijsmiddelen toe te staan die enkel voor op nationaal grondgebied gevestigde belastingplichtigen zijn toegelaten

(EG-Verdrag, art. 6; richtlijn 79/1072 van de Raad)

Samenvatting

3 Artikel 3, sub a, van de Achtste richtlijn (79/1072) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Regeling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen, moet aldus worden uitgelegd, dat het niet eraan in de weg staat, dat een lidstaat in zijn intern recht een niet in deze lidstaat gevestigde belastingplichtige de mogelijkheid biedt om, ingeval een factuur of invoerdocument buiten zijn schuld is zoekgeraakt, zijn recht op teruggaaf te bewijzen door overlegging van een duplicaat van de factuur of het invoerdocument, wanneer de transactie naar aanleiding waarvan om teruggaaf wordt verzocht, heeft plaatsgehad en er geen risico van verdere verzoeken om teruggaaf bestaat.

Het afgeleide recht moet de algemene rechtsbeginselen en met name het evenredigheidsbeginsel in acht nemen. De uitsluiting van de mogelijkheid voor een lidstaat om in dergelijke uitzonderlijke gevallen een verzoek om teruggaaf in te willigen is niet noodzakelijk ter bereiking van het door de Achtste richtlijn nagestreefde algemene doel om belastingfraude of -ontwijking te voorkomen.

4 Indien een in een lidstaat gevestigde belastingplichtige zijn recht op teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde kan bewijzen door overlegging van een duplicaat of fotokopie van de factuur wanneer hij het origineel heeft ontvangen en vervolgens buiten zijn schuld is kwijtgeraakt, verlangt het in artikel 6 van het Verdrag neergelegde en in de vijfde overweging van de considerans van de Achtste richtlijn (79/1072) in herinnering gebrachte non-discriminatiebeginsel, dat deze mogelijkheid ook wordt geboden aan de niet in die lidstaat gevestigde belastingplichtige, wanneer de transactie naar aanleiding waarvan om teruggaaf wordt verzocht, heeft plaatsgehad en er geen risico van verdere verzoeken om teruggaaf bestaat.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Fiscale bepalingen - Harmonisatie van wetgevingen - Indirecte belastingen op bijeenbrengen van kapitaal - Richtlijn 69/335 - Werkingssfeer - Nationale belasting op meerwaarde van onroerend goed, vastgesteld op tijdstip van inbreng van goed in kapitaalvennootschap - Daarvan uitgesloten

(Richtlijn 69/335 van de Raad, art. 4, lid 1, sub c)

2 Fiscale bepalingen - Harmonisatie van wetgevingen - Indirecte belastingen op bijeenbrengen van kapitaal - Richtlijn 69/335 - Werkingssfeer - Registratie-, overschrijvings- en kadasterbelasting, geheven in geval van inbreng van onroerende goederen in kapitaalvennootschap - Daaronder begrepen - Heffing toegestaan op grond van artikel 12 van richtlijn - Voorwaarde

(Richtlijn 69/335 van de Raad, art. 10 en 12)

Samenvatting

3 Richtlijn 69/335 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal, zoals gewijzigd bij de richtlijnen 73/79, 73/80, 74/553 en 85/303, moet aldus worden uitgelegd, dat zij niet van toepassing is op een nationale belasting op de eventuele meerwaarde van een onroerend goed, die wordt vastgesteld op het tijdstip van de inbreng van dit goed in een kapitaalvennootschap. Als algemene belasting op de meerwaarde van onroerende goederen is een dergelijke belasting immers geen kapitaalrecht dat wordt geheven naar aanleiding van een vermeerdering van het kapitaal door de inbreng van zaken als bedoeld in artikel 4, lid 1, sub c, van de richtlijn.

4 Richtlijn 69/335 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal, zoals gewijzigd bij de richtlijnen 73/79, 73/80, 74/553 en 85/303, is van toepassing op belastingen als de registratie-, de overschrijvings- en de kadasterbelasting, voor zover deze belastingen worden geheven naar aanleiding van de eigendomsoverdracht van een onroerend goed in geval van inbreng van zaken in een kapitaalvennootschap. De drie belastingen vormen in dit geval indirecte belastingen die dezelfde kenmerken vertonen als het kapitaalrecht, en zijn derhalve verboden uit hoofde van artikel 10 van de richtlijn. Artikel 12 van de richtlijn moet evenwel aldus worden uitgelegd, dat het een Lid-Staat op grond van die bepaling is toegestaan, in afwijking van het in artikel 10 neergelegde verbod, deze belastingen te heffen, op voorwaarde dat zij niet hoger zijn dan die welke wegens soortgelijke verrichtingen worden geheven in de belastingheffende Lid-Staat.
Zaak C-284/96

D. Tabouillot

tegen

Directeur des services fiscaux de Meurthe-et-Moselle

verzoek van het Tribunal de grande instance de Briey om een prejudiciële beslissing

„Artikel 95 van het Verdrag — Differentiële belasting op motorvoertuigen”

Conclusie van advocaat-generaal F. G. Jacobs van 17 juli 1997 I-7472

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 18 december 1997 I-7484

Samenvatting van het arrest

Fiscale bepalingen – Binnenlandse belastingen – Heffing over rechtstreeks uit derde landen ingevoerde voertuigen – Niet-toepasselijkheid van artikel 95 van Verdrag

(EG-Verdrag, art. 95)

Aangezien artikel 95 van het Verdrag alleen van toepassing is op uit andere Lid-Staten afkomstige producten en, in voorkomend geval, op producten welke van oorsprong zijn uit derde landen en zich in de Lid-Staten in het vrije verkeer bevinden, valt een situatie als die welke het gevolg is van de invoer in een Lid-Staat van een voertuig dat rechtstreeks uit een derde land afkomstig is, niet binnen de werkingssfeer van die bepaling.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Prejudiciële vragen - Voorlegging aan Hof - Nationale rechterlijke instantie in de zin van artikel 177 EG-Verdrag - Begrip - "Consiglio di Stato" die advies uitbrengt in kader van buitengewoon beroep

(EG-Verdrag, art. 177)

2 Vrij verkeer van personen - Vrijheid van vestiging - Vrij verrichten van diensten - Artsen - Erkenning van diploma's en titels - Richtlijn 93/16 - Huisartsen - Verplichting van Lid-Staten om uitoefening van werkzaamheden als huisarts in kader van nationaal stelsel van sociale zekerheid afhankelijk te stellen van bezit van specifiek diploma - Grens - Verkregen rechten van artsen die geen specifiek diploma bezitten, doch hun recht van vestiging vóór 1 januari 1995 hebben uitgeoefend

(Richtlijnen 75/362 en 93/16 van de Raad, art. 36, lid 2)

Samenvatting

3 Bij de beoordeling, of een verwijzend orgaan een rechterlijke instantie in de zin van artikel 177 van het Verdrag is, moet rekening worden gehouden met een samenstel van factoren, zoals de wettelijke grondslag van het orgaan, het permanente karakter, de verplichte rechtsmacht, het uitspraak doen na een procedure op tegenspraak, het toepassen van regelen des rechts, alsmede de onafhankelijkheid van het orgaan. Wanneer de "Consiglio di Stato" advies uitbrengt in het kader van een buitengewoon beroep, is hij een rechterlijke instantie in de zin van artikel 177 van het Verdrag.

4 Artikel 36, lid 2, van richtlijn 93/16 ter vergemakkelijking van het vrije verkeer van artsen en de onderlinge erkenning van hun diploma's, certificaten en andere titels - in de plaats is gekomen van artikel 7, lid 2, van richtlijn 86/457 inzake een specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde - moet aldus worden uitgelegd, dat een Lid-Staat met betrekking tot situaties vóór 1 januari 1995 mag bepalen, welke verkregen rechten huisartsen kunnen doen gelden, mits aan artsen die zich vóór 1 januari 1995 aldaar hebben gevestigd, krachtens richtlijn 75/362 inzake de onderlinge erkenning van de diploma's, certificaten en andere titels van de arts, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten, het recht wordt toegekend om als huisarts werkzaam te zijn in het kader van het nationale sociale-zekerheidsstelsel, ook al hebben zij geen specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde en geen dienstverband met dat sociale-zekerheidsstelsel.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Eigen middelen van de Europese Gemeenschappen - Navordering van rechten bij invoer of bij uitvoer - Verordening nr. 1697/79 - Werkingssfeer ratione temporis - Douaneschuld ontstaan vóór inwerkingtreding van verordening - Daarvan uitgesloten

(Verordening nr. 1697/79 van de Raad, art. 2, lid 1, tweede alinea)

Samenvatting

Artikel 2, lid 1, tweede alinea, van verordening nr. 1697/79 inzake navordering van de rechten bij invoer of bij uitvoer die niet van de belastingschuldige zijn opgeëist voor goederen welke zijn aangegeven voor een douaneregeling waaruit de verplichting tot betaling van dergelijke rechten voortvloeide, is niet van toepassing op niet-geheven rechten voor goederen welke zijn aangegeven voor een douaneregeling, wanneer de verplichting om deze rechten te betalen vóór de inwerkingtreding van die verordening is ontstaan.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vrij verkeer van goederen - Handelsverkeer met derde landen - Regeling passieve veredeling - Gehele of gedeeltelijke vrijstelling van invoerrechten voor veredelingsproducten - Bepaling van waarde van tijdelijk uitgevoerde goederen - In aanmerking te nemen factoren - Veredelingskosten - Bepaling volgens "redelijke middelen" - Begrip - Draagwijdte

(Verordening nr. 2473/86 van de Raad, art. 13, lid 2, tweede alinea)

Samenvatting

Redelijke middelen ter bepaling van de veredelingskosten in de zin van artikel 13, lid 2, tweede methode, van verordening nr. 2473/86 betreffende de regeling passieve veredeling en het systeem uitwisselingsverkeer, veronderstellen het gebruik van de bij de omstandigheden van het concrete geval passende middelen en kunnen inhouden, dat rekening wordt gehouden met de transactiewaarde van de tijdelijk uitgevoerde goederen, bestaande uit de koopprijs en de toeslagen, zelfs indien het douanerecht voor de niet veredelde goederen hoger is dan dat voor de veredelingsproducten. Eventuele tariefanomaliën die de betrokken marktdeelnemer een tariefvoordeel zouden opleveren, zijn een risico dat inherent is aan het systeem dat bij de verordening betreffende de passieve veredeling is ingevoerd, die als voornaamste doelstelling heeft, te voorkomen dat voor veredeling uit de Europese Gemeenschap uitgevoerde goederen worden belast, en waarvan artikel 1 in voorkomend geval een algehele vrijstelling van invoerrechten toelaat.
Zaak C-56/96

VT4 Ltd

tegen

Vlaamse Gemeenschap

verzoek van de Belgische Raad van State om een prejudiciële beslissing

„Vrij verkeer van diensten — Televisieomroepactiviteiten — Vestiging — Ontduiking van nationale wetgeving”

Conclusie van advocaat-generaal C. O. Lenz van 6 februari 1997 I-3145

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 5 juni 1997 I-3159

Samenvatting van het arrest

Vrij verrichten van diensten – Televisieomroepactiviteiten – Richtlijn 89/352 – Televisieomroeporganisatie die onder bevoegdheid van Lid-Staat valt – Criterium – Vestiging – In verschillende Lid-Staten gevestigde televisieomroeporganisatie

(Richtlijn 89/552 van de Raad, art. 2, lid 1)

Artikel 2, lid 1, van richtlijn 89/552 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de Lid-Staten inzake de uitoefening van televisieomroepactiviteiten, moet aldus worden uitgelegd, dat een televisieomroeporganisatie onder de bevoegdheid valt van de Lid-Staat waar zij is gevestigd.

De richtlijn bevat geen uitdrukkelijke definitie van „televisieomroeporganisaties die onder [de] bevoegdheid [van een Lid-Staat] vallen”. Uit de tekst van voormelde bepaling volgt evenwel, dat het begrip bevoegdheid van een Lid-Staat aldus moet worden verstaan, dat het noodzakelijkerwijze een bevoegdheid ratione personae ten aanzien van de televisieomroeporganisaties omvat, welke bevoegdheid enkel kan worden gebaseerd op hun band met de rechtsorde van die staat, wat in wezen het begrip vestiging in de zin van artikel 59, eerste alinea, van het Verdrag dekt, waarvan de tekst onderstelt dat de dienstverrichter en degene te wiens behoeve de dienst wordt verricht, in twee verschillende Lid-Staten „gevestigd” zijn.

Wanneer een televisieomroeporganisatie in meer dan één Lid-Staat is gevestigd, valt zij onder de bevoegdheid van de Lid-Staat op het grondgebied waarvan zij het centrum van haar activiteiten heeft, met name de plaats waar de beslissingen over het programmeringsbeleid en de definitieve samenstelling van de uit te zenden programma's worden genomen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Hogere voorziening - Middelen - Verkeerde beoordeling van feiten - Niet-ontvankelijkheid - Toetsing door Hof van beoordeling van bewijs - Uitgesloten, behoudens geval van verkeerde opvatting

(EG-Verdrag, art. 168 A; 's Hofs Statuut-EG, art. 51, eerste alinea)

2 Mededinging - Mededingingsregelingen - Besluit van Commissie om dossier af te leggen - Rechtskarakter - Latere inleiding van inbreukprocedure - Inaanmerkingneming van feitelijk element van eerdere datum dan beslissing tot aflegging - Voorwaarden

(Verordening nr. 17 van de Raad)

3 Mededinging - Administratieve procedure - Beëindiging van inbreuken - Bevoegdheid van Commissie - Verbod voor onderneming om in toekomst alleenverkoopovereenkomsten te sluiten - Uitgesloten

(EG-Verdrag, art. 85; verordening nr. 17 van de Raad, art. 3)

Samenvatting

1 Krachtens artikel 168 A van het Verdrag en artikel 51, eerste alinea, van 's Hofs Statuut kan een hogere voorziening slechts worden gebaseerd op middelen inzake schending van rechtsregels, met uitsluiting van elke feitelijke beoordeling. Wat de bewijsvoering betreft, staat het ter soevereine beoordeling van het Gerecht, welke waarde moet worden gehecht aan de hem voorgelegde bewijzen, behoudens in het geval van een verkeerde opvatting van die bewijzen.

2 Gelet op de juridische aard van een administratieve brief tot afsluiting, kan het versturen van een dergelijke brief, waarin de Commissie zich het recht heeft voorbehouden de zaak opnieuw te bezien indien een merkbare wijziging zou intreden in bepaalde elementen, feitelijk of rechtens, waarop haar beoordeling was gebaseerd, niet tot gevolg hebben dat de Commissie bij daadwerkelijke heropening van de procedure niet langer gerechtigd is rekening te houden met een feitelijk element dat reeds bestond vóór de administratieve brief, maar waarvan de Commissie pas later op de hoogte is gebracht, in het bijzonder in het kader van een later ingediende klacht.

3 Aangezien de toepassing van artikel 3 van verordening nr. 17 moet zijn afgestemd op de aard van de vastgestelde inbreuk, kan de Commissie de ondernemingen of ondernemingsverenigingen bij beschikking verplichten aan de inbreuk op artikel 85 van het Verdrag in een exclusieve-afnameovereenkomst een einde te maken, maar heeft zij niet het recht het sluiten van toekomstige exclusieve-afnameovereenkomsten volledig te verbieden.