ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 2 april 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Koblenz — Duitsland) — Stadtwerke Neuwied GmbH / RI

(Zaak C-765/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2003/55/EG - Gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas - Bescherming van de consument - Artikel 3, lid 3, en bijlage A, onder b) - Transparantie van de contractvoorwaarden - Verplichting om de consument tijdig en rechtstreeks te informeren over een tariefverhoging)

(2020/C 222/14)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Koblenz

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Stadtwerke Neuwied GmbH

Verwerende partij: RI

Dictum

Artikel 3, lid 3, juncto bijlage A, onder b) en c), van richtlijn 2003/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en houdende intrekking van richtlijn 98/30/EG moet aldus worden uitgelegd dat wanneer een noodleverancier van gas tariefwijzigingen doorvoert, niet om winst te maken maar louter om de stijging van de aankoopkosten van aardgas door te berekenen, zonder die wijzigingen persoonlijk mee te delen aan de afnemers, de naleving door de leverancier van de in die bepalingen bedoelde transparantie- en informatievereisten geen voorwaarde is voor de geldigheid van die tariefwijzigingen, mits de afnemers het contract te allen tijde kunnen opzeggen en over gepaste beroepsmogelijkheden beschikken om vergoeding te verkrijgen voor de schade die zij eventueel hebben geleden doordat de wijzigingen hun niet persoonlijk werden meegedeeld.

(1) PB C 112 van 25.3.2019.
Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 23 april 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — WN / Land Niedersachsen

(Zaak C-710/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Vrij verkeer van werknemers - Artikel 45, lid 1, VWEU - Beloning - Inschaling in de salaristrappen van een beloningssysteem - Beloningssysteem waarbij een hogere beloning wordt toegekend wanneer de anciënniteit is verworven bij dezelfde werkgever - Beperking van de inaanmerkingneming van de eerdere perioden van relevante werkzaamheden die zijn vervuld bij een werkgever die is gevestigd in een andere lidstaat dan de lidstaat van herkomst)

(2020/C 230/08)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesarbeitsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: WN

Verwerende partij: Land Niedersachsen

Dictum

Artikel 45, lid 1, VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling waarbij voor de vaststelling van de hoogte van de beloning van een werknemer als leerkracht bij een regionale overheid slechts ten hoogste drie jaar van de eerdere perioden van werkzaamheden die deze werknemer heeft vervuld bij een in een andere lidstaat gevestigde andere werkgever dan die regionale overheid in aanmerking wordt genomen, wanneer die werkzaamheid gelijkwaardig is aan de werkzaamheid die die werknemer dient uit te oefenen in het kader van die functie van leerkracht.

(1) PB C 182 van 27.5.2019.
1)

Artikel 3, lid 4, van verordening (EG) nr. 1484/95 van de Commissie van 28 juni 1995 houdende bepalingen voor de toepassing van de aanvullende invoerrechten in de sectoren slachtpluimvee en eieren, alsmede voor ovalbumine, en houdende vaststelling van representatieve prijzen en intrekking van verordening nr. 163/67/EEG, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 248/2010 van de Commissie van 24 maart 2010, moet aldus worden uitgelegd dat de enkele omstandigheid dat in de Unie ingevoerde goederen met verlies zijn verkocht, namelijk tegen een lagere prijs dan de in de douaneaangifte vermelde cif-invoerprijs, niet volstaat om vast te stellen dat de cif-invoerprijs niet juist is gebleken, wanneer de importeur bewijst dat uit het geheel van voorwaarden waaronder deze goederenzending is afgehandeld, blijkt dat deze prijs juist is.
2)

Artikel 5, lid 3, van verordening nr. 261/2004 moet aldus worden uitgelegd dat een luchtvaartmaatschappij zich, om zich te bevrijden van haar verplichting tot compensatie, niet kan beroepen op “buitengewone omstandigheden” in de zin van deze bepaling in verband met een defect van een “on-condition”-onderdeel, dat wil zeggen een onderdeel dat slechts wordt vervangen indien het vorige onderdeel uitvalt, zelfs indien zij voortdurend een reserveonderdeel in voorraad houdt, tenzij een dergelijk defect — hetgeen de nationale rechter moet nagaan — een gebeurtenis vormt die naar haar aard of oorsprong niet inherent is aan de normale uitoefening van het bedrijf van de luchtvaartmaatschappij in kwestie en waarop deze niet daadwerkelijk invloed kan uitoefenen, met dien verstande dat wanneer dat defect in beginsel wezenlijk verbonden is met het systeem voor de werking van het luchtvaartuig, het niet als een dergelijke gebeurtenis kan worden beschouwd.
1)

Artikel 20 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een lidstaat een verzoek om gezinshereniging, wanneer het wordt ingediend door de echtgenoot-derdelander van een Unieburger die de nationaliteit van die lidstaat bezit en nooit gebruik heeft gemaakt van zijn recht op vrij verkeer, afwijst op de enkele grond dat de Unieburger voor zichzelf en zijn echtgenoot niet over voldoende bestaansmiddelen beschikt om te voorkomen dat zij ten laste komen van het nationale socialebijstandsstelsel, zonder dat is onderzocht of tussen beiden een zodanige afhankelijkheidsverhouding bestaat dat bij weigering van een afgeleid verblijfsrecht aan de echtgenoot, de Unieburger gedwongen zou zijn het grondgebied van de Unie als geheel te verlaten en aldus het effectieve genot zou verliezen van de belangrijkste rechten die hij aan zijn status ontleent.
1)

Artikel 132, lid 1, onder b), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat de bevoegde autoriteiten van een lidstaat bij de beoordeling van de vraag of de door een particulier ziekenhuis verstrekte — en het algemeen belang dienende — zorgdiensten worden verricht onder sociale voorwaarden die vergelijkbaar zijn met die welke gelden voor publiekrechtelijke lichamen in de zin van dezelfde bepaling, rekening kunnen houden met het feit dat deze zorgdiensten in het kader van met de overheid van die lidstaat gesloten overeenkomsten worden verricht tegen prijzen die in die overeenkomsten zijn bepaald en waarvan de kosten gedeeltelijk door de socialezekerheidsinstellingen van die lidstaat worden gedragen.
Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 30 januari 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Grondwettelijk Hof — België) — Anton van Zantbeek VOF / Ministerraad

(Zaak C-725/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 56 VWEU - Artikel 36 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte - Vrij verrichten van diensten - Belasting over beurstransacties die in een lidstaat worden aangegaan of uitgevoerd - Verschil in behandeling ten nadele van ontvangers van diensten die niet-ingezeten tussenpersonen inschakelen die handelen in de uitoefening van een beroep - Beperking - Rechtvaardiging)

(2020/C 137/23)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Grondwettelijk Hof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Anton van Zantbeek VOF

Verwerende partij: Ministerraad

Dictum

Artikel 56 VWEU en artikel 36 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992 moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een regeling van een lidstaat waarbij een belasting wordt ingevoerd die wordt geheven over beurstransacties die in opdracht van een ingezetene van die lidstaat worden aangegaan of uitgevoerd door een niet-ingezeten tussenpersoon van beroep, en waarvan het gevolg is dat het vrij verrichten van de door dergelijke tussenpersonen van beroep aangeboden diensten wordt beperkt, mits deze regeling aan een dergelijke ordergever en de betreffende tussenpersonen van beroep faciliteiten toestaat die betrekking hebben op zowel de met voormelde belasting samenhangende aangifteverplichtingen als de betaling van deze belasting en die ervoor zorgen dat de genoemde beperking wordt gereduceerd tot hetgeen noodzakelijk is om de met die regeling nagestreefde wettige doelstellingen te bereiken.

(1) PB C 44 van 4.2.2019.
Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 30 januari 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Palermo — Italië) — Autoservizi Giordano società cooperativa / Agenzia delle Dogane e dei Monopoli — Ufficio di Palermo

(Zaak C-513/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Belasting van energieproducten en elektriciteit - Richtlijn 2003/96/EG - Artikel 7, leden 2 en 3 - Begrip “commerciële gasolie gebruikt voor voortbeweging” - Nationale regeling waarbij een verlaagd accijnstarief wordt vastgesteld voor commerciële gasolie gebruikt voor voortbeweging die wordt benut voor geregeld personenvervoer en niet voor occasioneel personenvervoer - Gelijkheidsbeginsel)

(2020/C 137/18)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Commissione tributaria provinciale di Palermo

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Autoservizi Giordano società cooperativa

Verwerende partij: Agenzia delle Dogane e dei Monopoli — Ufficio di Palermo

Dictum

Artikel 7, leden 2 en 3, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit moet aldus worden uitgelegd dat, ten eerste, deze bepaling van toepassing is op een particuliere onderneming die personenvervoer verzorgt door het verhuren van autobussen met chauffeur, mits de door deze onderneming verhuurde voertuigen behoren tot categorie M2 of M3 in de zin van richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan, en dat, ten tweede, die bepaling niet in de weg staat aan een nationale wettelijke regeling waarbij een verlaagd accijnstarief wordt vastgesteld voor commerciële gasolie gebruikt voor voortbeweging die wordt benut voor geregeld personenvervoer terwijl bij diezelfde regeling niet in een dergelijk tarief wordt voorzien voor commerciële gasolie gebruikt voor voortbeweging die wordt benut voor occasioneel personenvervoer, mits deze wettelijke regeling strookt met het gelijkheidsbeginsel, wat de verwijzende rechter dient na te gaan.

(1) PB C 436 van 3.12.2018.
1)

Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet ertegen verzet dat de partijen bij een handeling die de eigendomsoverdracht van een onroerend goed tot doel heeft, overeenkomen een beding op te nemen volgens hetwelk de toekomstige koper alle of een deel van de kosten van de daaraan verbonden administratieve formaliteiten zal dragen, met name de kosten voor de eerste inschrijving van het onroerend goed in het nationale kadaster. Het loutere feit dat een wederzijds bindende voorlopige verkoopakte voor onroerende goederen een dergelijk beding bevat, is evenwel niet doorslaggevend om te bepalen of de toekomstige koper recht heeft op aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde met betrekking tot de betaling van de kosten die voortvloeien uit de eerste inschrijving van de betreffende onroerende goederen in het nationale kadaster.
Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 19 december 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal de première instance francophone de Bruxelles - België) – Brussels Securities SA/Belgische Staat

(Zaak C-389/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten - Richtlijn 90/435/EEG - Voorkoming van dubbele belasting - Artikel 4, lid 1, eerste streepje - Verbod op de belasting van ontvangen winst - Opname van het door de dochteronderneming uitgekeerde dividend in de belastinggrondslag van de moedermaatschappij - Aftrek van het uitgekeerde dividend van de belastinggrondslag van de moedermaatschappij en overdracht van het overschot naar volgende belastingjaren zonder beperking in de tijd - Volgorde waarin belastingaftrekken worden verrekend met de winst - Verlies van een belastingvoordeel)

(2020/C 61/08)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Tribunal de première instance francophone de Bruxelles

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Brussels Securities SA

Verwerende partij: Belgische Staat

Dictum

Artikel 4, lid 1, van richtlijn 90/435/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/123/EG van de Raad van 22 december 2003, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een regeling van een lidstaat die bepaalt dat de door een moedermaatschappij van haar dochteronderneming ontvangen dividenden eerst worden opgenomen in de belastinggrondslag van de moedermaatschappij, dat vervolgens 95 % van het bedrag van die dividenden daar van kan worden afgetrokken, en dat het overschot daarna zonder beperking in de tijd kan worden overgedragen naar volgende belastingjaren, waarbij deze aftrek voorrang heeft op een andere belastingaftrek waarvan de overdracht in de tijd beperkt is.

(1) PB C 294 van 20.8.2018.
Arrest van het Hof (Negende kamer) van 28 november 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Warszawie, XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy - Polen) – KROL – Zakład Robót Wodno-Kanalizacyjnych sp. z o.o., sp.k./Porr Polska Construction S.A.

(Zaak C-722/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties - Richtlijn 2000/35/EG - Artikel 1 en artikel 6, lid 3 - Werkingssfeer - Nationale regeling - Door de structuurfondsen en het Cohesiefonds van de Europese Unie gefinancierde handelstransacties - Uitsluiting)

(2020/C 36/18)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Okręgowy w Warszawie, XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: KROL – Zakład Robót Wodno-Kanalizacyjnych sp. z o.o., sp.k.

Verwerende partij: Porr Polska Construction S.A.

Dictum

Artikel 1 en artikel 6, lid 3, van richtlijn 2000/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties dienen aldus te worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling als aan de orde in het hoofdgeding, op grond waarvan handelstransacties die geheel of gedeeltelijk met middelen uit de structuurfondsen en uit het Cohesiefonds van de Unie worden gefinancierd niet in aanmerking komen voor de in die richtlijn bedoelde schadeloosstelling voor betalingsachterstand.

(1) PB C 164 van 13.5.2019.
Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 27 november 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato - Italië) – Tedeschi Srl, handelend in eigen naam en in hoedanigheid van mandataris van een tijdelijke vereniging van ondernemingen, Consorzio Stabile Istant Service, handelend in eigen naam en in hoedanigheid van mandant van een tijdelijke vereniging van ondernemingen/C.M. Service Srl, Università degli Studi di Roma La Sapienza

(Zaak C-402/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikelen 49 en 56 VWEU - Plaatsing van overheidsopdrachten - Richtlijn 2004/18/EG - Artikel 25 - Onderaanneming - Nationale regeling die het in onderaanneming uitbesteedbaar gedeelte beperkt tot 30 % van het totaalbedrag van de overheidsopdracht en verbiedt dat de prijzen van toepassing op de in onderaanneming uitbestede diensten worden verlaagd met meer dan 20 % in vergelijking met de uit de gunning voortvloeiende prijzen)

(2020/C 36/07)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Consiglio di Stato

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Tedeschi Srl, handelend in eigen naam en in hoedanigheid van mandataris van een tijdelijke vereniging van ondernemingen, Consorzio Stabile Istant Service, handelend in eigen naam en in hoedanigheid van mandant van een tijdelijke vereniging van ondernemingen

Verwerende partijen: C.M. Service Srl, Università degli Studi di Roma La Sapienza

Dictum

Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, dient aldus te worden uitgelegd dat:

— zij in de weg staat aan een nationale regeling als in het hoofdgeding, die het gedeelte van de opdracht dat de inschrijver aan derden mag uitbesteden in onderaanneming beperkt tot 30 %;

— zij in de weg staat aan een nationale regeling als in het hoofdgeding, die de mogelijkheid beperkt om de prijzen die van toepassing zijn voor in onderaanneming uitbestede diensten, met meer dan 20 % te verlagen in vergelijking met de uit de gunning voortvloeiende prijzen.

(1) PB C 301 van 27.8.2018.
C 10/18

Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 14 november 2019 – Silec Cable, General Cable Corp./Europese Commissie

(Zaak C-599/18 P) (1)

(Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese markt voor ondergrondse en onderzeese elektriciteitskabels - Marktverdeling in het kader van projecten - Bewijs van de inbreuk - Vermoeden van onschuld - Onjuiste opvatting van de bewijselementen - Openlijke distantiëring - Subjectieve perceptie van andere deelnemers aan het kartel - Inbreuk gepleegd door meerdere ondernemingen die een enkele economische entiteit vormen - Ernst van de inbreuk gepleegd door een van deze ondernemingen - Vaststelling - „Marginale” of „gemiddelde” speler in een kartel - Vaststelling - Beginsel van gelijke behandeling)

(2020/C 10/21)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwiranten: Silec Cable, General Cable Corp. (vertegenwoordigers: I. Sinan, Barrister, C. Renner, Rechtsanwältin)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. van Vliet, S. Baches Opi en F. Castilla Contreras, gemachtigden)

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Silec Cable SAS en General Cable Corp. worden verwezen in de kosten.

(1) PB C 436 van 3.12.2018.
Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 24 oktober 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte - Italië) – Prato Nevoso Termo Energy Srl/Provincia di Cuneo, ARPA Piemonte

(Zaak C-212/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Milieu - Richtlijn 2008/98/EG - Afvalstoffen - Chemisch behandelde afgewerkte plantaardige oliën - Artikel 6, leden 1 en 4 - Einde-afvalfase - Richtlijn 2009/28/EG - Bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen - Artikel 13 - Nationale toestemmings-, certificerings- en vergunningsprocedures voor installaties voor de productie van elektriciteit, verwarming of koeling uit hernieuwbare energiebronnen - Gebruik van vloeibare biomassa als energiebron van een elektriciteitscentrale)

(2019/C 432/07)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Prato Nevoso Termo Energy Srl

Verwerende partijen: Provincia di Cuneo, ARPA Piemonte

In tegenwoordigheid van: Comune di Frabosa Sottana

Dictum

Artikel 6, leden 1 en 4, van richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen juncto artikel 13, lid 1, van richtlijn 2009/28/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen en tot wijziging en intrekking van richtlijnen 2001/77/EG en 2003/30/EG, zoals gewijzigd bij richtlijn (EU) 2015/1513 van het Europees Parlement en de Raad van 9 september 2015, moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan een nationale regeling volgens welke een vergunningsaanvraag voor de vervanging van methaangas als energiebron voor een elektriciteitscentrale die uitstoot in de atmosfeer teweegbrengt, door een stof die voortkomt uit de chemische behandeling van afgewerkte plantaardige oliën, moet worden geweigerd op grond dat deze stof niet is opgenomen in de lijst van de daartoe toegestane categorieën van biomassabrandstoffen en dat deze lijst slechts kan worden gewijzigd bij ministerieel besluit waarvan de vaststellingsprocedure niet is gecoördineerd met de administratieve vergunningsprocedure voor het gebruik van deze stof als brandstof, indien de lidstaat zonder een kennelijke beoordelingsfout tot de slotsom kon komen dat niet is aangetoond dat het gebruik van deze plantaardige olie in dergelijke omstandigheden aan de voorwaarden van artikel 6, lid 1, van richtlijn 2008/98 voldoet en met name dat dit gebruik geen schadelijke gevolgen voor het milieu en de menselijke gezondheid heeft. Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of dit in het hoofdgeding het geval is.

(1) PB C 240 van 9.7.2018.
—

een hostingprovider gelast om de door hem opgeslagen informatie die inhoudelijk overeenstemt met informatie die eerder onwettig is verklaard, te verwijderen of de toegang daartoe onmogelijk te maken, op voorwaarde dat het toezicht op en het onderzoek van de informatie waarop een dergelijk bevel betrekking heeft, beperkt is tot informatie waarmee een boodschap wordt overgebracht waarvan de inhoud in wezen ongewijzigd blijft ten opzichte van de onwettig verklaarde inhoud, en die de specifiek in dat bevel genoemde gegevens bevat, en dat de verschillen tussen de formulering van die overeenstemmende inhoud en de formulering van de eerder onwettig verklaarde inhoud niet van dien aard zijn dat de betrokken hostingprovider verplicht is die inhoud autonoom te beoordelen, en
Arrest van het Hof (Negende kamer) van 17 oktober 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de cour d’appel de Liège - België) – Openbaar Ministerie, Minister van Financiën van het Koninkrijk België/QC, Comida paralela 12

(Zaak C-579/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Accijns - Richtlijn 2008/118/EG - Artikelen 8 en 38 - Schuldenaar van de accijns die verschuldigd is als gevolg van het onregelmatig binnenbrengen van goederen op het grondgebied van een lidstaat - Begrip - Onderneming die burgerrechtelijk aansprakelijk is voor feiten gepleegd door haar zaakvoerder)

(2019/C 423/20)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour d’appel de Liège

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Openbaar Ministerie, Minister van Financiën van het Koninkrijk België

Verwerende partijen: QC, Comida paralela 12

Dictum

Artikel 38 van richtlijn 2008/118/EG van de Raad van 16 december 2008 houdende een algemene regeling inzake accijns en houdende intrekking van richtlijn 92/12/EEG, gelezen in samenhang met artikel 8, lid 2, van deze richtlijn, dient aldus te worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling als aan de orde in het hoofdgeding, die in geval van het onregelmatig binnenbrengen op het grondgebied van een lidstaat van accijnsgoederen die in een andere lidstaat tot verbruik zijn uitgeslagen, een rechtspersoon die burgerrechtelijk aansprakelijk is voor de door zijn zaakvoerder begane strafbare feiten, hoofdelijk medeschuldenaar verklaart voor de accijns.

(1) PB C 427 van 26.11.2018.