Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Harmonisatie van wetgevingen - Pakketreizen, met inbegrip van vakantiepakketten en rondreispakketten - Richtlijn 90/314 - Artikel 7 betreffende bescherming tegen risico van insolvabiliteit of faillissement van reisorganisator - Werkingssfeer - Reizen die aan beperkt aantal consumenten als geschenk worden aangeboden en waarvoor financiële bijdrage wordt gevraagd - Daaronder begrepen - Schending van nationaal mededingingsrecht - Geen invloed

(Richtlijn 90/314 van de Raad, art. 7)

2 Harmonisatie van wetgevingen - Pakketreizen, met inbegrip van vakantiepakketten en rondreispakketten - Richtlijn 90/314 - Artikel 7 betreffende bescherming tegen risico van insolvabiliteit of faillissement van reisorganisator - Beperking door nieuwe lidstaat van bescherming tot reizen met vertrekdatum ten vroegste op 1 mei 1995 - Garantie beperkt inzake bedrag en beschermingswijze - Onjuiste omzetting - Voldoende gekwalificeerde schending van gemeenschapsrecht - Direct causaal verband

(Richtlijn 90/314 van de Raad, art. 7)

Samenvatting

1 Artikel 7 van richtlijn 90/314, betreffende de bescherming tegen het risico van insolvabiliteit of faillissement van de reisorganisator, is van toepassing op reizen die een dagblad in het kader van een naar nationaal mededingingsrecht onrechtmatige reclameactie uitsluitend aan zijn abonnees als geschenk aanbiedt en waarvoor de hoofdcontractant, zo hij alleen reist, de luchthavenbelasting en de toeslag voor een eenpersoonskamer betaalt, dan wel, zo hij door ten minste één volledig betalende persoon wordt vergezeld, enkel de luchthavenbelasting betaalt.

In de eerste plaats is die bepaling namelijk van toepassing, indien de door de koper te betalen prijs niet overeenkomt met de totale waarde van de reis of slechts één dienst in het kader van de reis vertegenwoordigt. In de tweede plaats is er in de tekst van de richtlijn geen steun te vinden om de werkingssfeer van de richtlijn te beperken tot pakketreizen die aan een potentieel onbeperkt aantal consumenten worden aangeboden; een dergelijke beperking zou in strijd zijn met het doel van de richtlijn. Ten slotte belet het feit dat de reclameactie waarbij reizen als geschenk werden aangeboden, in strijd met het nationale mededingingsrecht is verklaard, niet, dat die reizen als pakketreizen in de zin van de richtlijn kunnen worden aangemerkt.

2 Een lidstaat die op 1 januari 1995 tot de Europese Unie is toegetreden en die richtlijn 90/314 betreffende pakketreizen, met inbegrip van vakantiepakketten en rondreispakketten, uiterlijk op die datum moest uitvoeren, heeft artikel 7 van de richtlijn betreffende de bescherming tegen het risico van insolvabiliteit of faillissement van de reisorganisator niet correct omgezet, indien hij een regeling heeft vastgesteld die de reizigers beschermt die na 1 januari 1995 een pakketreis hebben geboekt, wanneer die bescherming beperkt is tot reizen waarvan het vertrek ten vroegste op 1 mei 1995 is bepaald. De bij dat artikel ingevoerde garanties moeten immers alle contracten betreffende pakketreizen dekken die met ingang van 1 januari 1995 zijn gesloten voor reizen die na die datum zullen worden gemaakt.

Artikel 7 is ook niet correct omgezet, wanneer een nationale regeling tot dekking van het risico slechts een verzekeringsovereenkomst of een bankgarantie met een verzekerd bedrag van ten minste 5 % van de omzet uit het reisorganisatiebedrijf in het overeenkomstige kwartaal van het voorafgaande kalenderjaar vereist, en voorschrijft dat de reisorganisator in het eerste jaar van zijn activiteiten moet uitgaan van de geraamde omzet uit de voorgenomen activiteiten als reisorganisator, waarbij geen rekening wordt gehouden met eventuele hogere omzetten van de organisator in het lopende jaar. In een dergelijk systeem is het structureel onmogelijk om rekening te houden met de gebeurtenissen in de betrokken economische sector, en is niet gegarandeerd, dat in geval van insolvabiliteit van de reisorganisator daadwerkelijk alle betaalde bedragen worden terugbetaald en dat de consument wordt gerepatrieerd.

De beperking van de bij artikel 7 voorgeschreven bescherming tot reizen waarvan de vertrekdatum ten vroegste op 1 mei 1995 is bepaald, is kennelijk in strijd met de uit de richtlijn voortvloeiende verplichtingen en levert dus een voldoende gekwalificeerde schending van het gemeenschapsrecht op, ook al heeft de lidstaat alle andere bepalingen van de richtlijn wel uitgevoerd. Wanneer vaststaat dat er een direct causaal verband bestaat, laten onvoorzichtige gedragingen van de reisorganisator of het intreden van uitzonderlijke of onvoorzienbare gebeurtenissen bovendien de aansprakelijkheid van de lidstaat wegens schending van artikel 7 van de richtlijn onverlet, daar dergelijke omstandigheden het bestaan van een direct causaal verband niet uitsluiten.