ARREST VAN HET GERECHT (Vijfde kamer)

17 februari 1998

Zaak T-56/96

A. Maccaferri

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Ambtenaren — Tijdelijke functionarissen — Aanwervingsprocedure — Overdracht van ambt — Ontoereikende motivering — Misbruik van bevoegdheid — Gewettigd vertrouwen”

Volledige Franse tekst II-133

Betreft:

Beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie om na vergelijkend onderzoek 62T/XXIII/93 verzoeker niet aan te stellen als tijdelijk functionaris in de rang A 4/A 5 bij het directoraatgeneraal Ondernemingenbeleid, handel, toerisme en sociale economie, en voor zoveel nodig, van het besluit van de Commissie om dat ambt aan een ander directoraatgeneraal over te dragen teneinde het te vervangen door een ambt van categorie B.

Beslissing:

Nietigverklaring.

Resumé van het arrest

Verzoeker werkt verschillende jaren in de overheidssector en in de privésector in Italie. Op 21 april 1993 treedt hij als hulpfunctionaris in dienst van de Commissie. Nadat zijn overeenkomst van hulpfunctionaris is afgelopen, wordt verzoeker op 1 mei 1994 aangeworven door de vennootschap James Duncan & Associates, die hem ter beschikking van het directoraatgeneraal Ondernemingenbeleid, handel, toerisme en sociale economie (DG XXIII) van de Commissie stelt.

Verzoeker neemt deel aan vergelijkend onderzoek 62T/XXIII/93, dat wordt georganiseerd met het oog op de selectie van een tijdelijke functionaris in de rang A 4/A 5 bij DG XXIII. Bij nota van 22 juli 1994 deelt de voorzitter van het selectiecomité hem mee, dat hij op de lijst van geslaagde kandidaten ís geplaatst.

Op een niet nader aangegeven datum beslist de Commissie vervolgens, dit A 4/A 5-ambt over te dragen aan een ander directoraatgeneraal en het te vervangen door een ambt van categorie B. Voor dit B-ambt wordt een nieuwe aanwervingsprocedure georganiseerd. Over de overdracht van dit ambt wordt briefwisseling gevoerd tussen de diensten van de Commissie, met name tussen het directoraatgeneraal Personeelszaken en algemeen beheer (DG IX) en DG XXIII, alsmede tussen de Commissie en de vakbond Renouveau et democratie.

Bij nota van 25 oktober 1995 deelt de heer Chêne van het directoraat Personeelszaken van DG IX de voorzitter van deze vakbond mee: „Hierbij bevestig ik, dat DG XXIII in het kader van de organisatie van zijn middelen heeft afgezien van een van die vacante tijdelijke ambten van categorie A en dat er bijgevolg een nog niet opgebruikte reserve van geslaagde kandidaten bestaat. Deze reserve blijft uiteraard geldig voor de voorziening in toekomstige tijdelijke A-ambten waarvoor hetzelfde profiel is vereist.

Wat het tijdelijke ambt in de rang B 1 betreft, kan ik u eveneens bevestigen, dat een selectie volgens de gebruikelijke procedures heeft plaatsgevonden en dat een aanwerving is verricht.”

Op 20 oktober 1995 dient verzoeker een klacht in tegen de omstreden besluiten, waarop verweerster niet antwoordt.

De ontvankelijkheid

Wanneer een kandidaat aan een vergelijkend onderzoek heeft deelgenomen en na afloop gunstig blijkt te zijn geklasseerd, impliceert zulks dat hij belang heeft bij het gevolg dat het tot aanstelling bevoegd gezag aan dit onderzoek geeft. In het onderhavige geval hebben de overdracht van het omstreden ambt en de vervanging ervan door een ambt van categorie B verzoeker belet te worden aangesteld in het ambt waarvoor het vergelijkend onderzoek was georganiseerd en waarvoor hij in aanmerking kwam omdat hij voor dit vergelijkend onderzoek was geslaagd. Het besluit van de Commissie om geen gevolg te geven aan de selectieprocedure, is derhalve een voor verzoeker bezwarend besluit (punten 25 en 26).

Referentie: Hof 24 juni 1969, Fux/Commissie, 26/68, Jurispr. blz. 145, punt 3; Gerecht 14 februari 1990, Hochbaum/Commissie, T-38/89, Jurispr. blz. II-43, punt 8; Gerecht 20 september 1990, Hanning/Parlement, T-37/89, Jurispr. blz. II-463, punt 23

Ten gronde

Het eerste middel: schending van de statutaire bepalingen betreffende voorziening in vacante ambten en niet-nakoming van de door artikel 25 van het Statuut voorgeschreven motiveringsplicht

Al verplicht het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen (Statuut) het tot aanstelling bevoegd gezag niet om, wanneer met de aanwervingsprocedure eenmaal een aanvang is gemaakt, aan die procedure gevolg te geven door in de vacature te voorzien, toch moet het tot aanstelling bevoegd gezag in de regel, wanneer een procedure ter voorziening in een vacature is ingeleid, op basis van de uitslag van het vergelijkend onderzoek tot benoeming van de best geplaatste overgaan, en mag het slechts van die regel afwijken wanneer daarvoor ernstige redenen bestaan, die dan duidelijk en volledig in het besluit moeten worden vermeld (punt 33).

Referentie: Fux/Commissie, reeds aangehaald, punten 11 en 12; Hof 9 februari 1984, Kohier/Rekenkamer, 316/82 en 40/83, Jurispr. blz. 641, punt 22; Hanning/Parlement, reeds aangehaald, punt 48; Gerecht 18 maart 1997, Rasmussen/Commissie, T-35/96, JurAmbt. blz. II-187, punt 60

Op het tijdstip van de nietigverklaring van de selectieprocedure kende de Commissie de identiteit van de kandidaten die op de lijst van geschikte kandidaten waren geplaatst en voldeden aan de voorwaarden om in het omstreden ambt te worden aangesteld. In een dergelijk geval was de instelling verplicht, de belanghebbenden daadwerkelijk in kennis te stellen van een maatregel die hen individueel raakte (punten 34 en 35).

Referentie: Rasmussen/Commissie, reeds aangehaald, punt 34

De uit artikel 11, eerste alinea, van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen (Regeling andere personeelsleden), en artikel 25, tweede alinea, van het Statuut voortvloeiende motiveringsplicht heeft tot doel, enerzijds de betrokkene voldoende gegevens te verstrekken om te beoordelen of het besluit tot afwijzing van zijn sollicitatie gegrond is, en of het zin heeft bij het Gerecht beroep in te stellen, en anderzijds het Gerecht in staat te stellen zijn toetsing te verrichten (punt 36).

Referentie: Gerecht 12 februari 1992, Volger/Parlement, T-52/90, Jurispr. blz. II-121, punt 40; Gerecht 18 april 1996, Kyrpitsis/ECS, T-13/95, JurAmbt. blz. II-503, punt 74

In het onderhavige geval heeft verweerster verzoeker geen enkele informatie verstrekt over de overdracht van het omstreden ambt. In dergelijke omstandigheden bevat het besluit van de Commissie om verzoeker niet in het omstreden ambt aan te stellen, geen enkele motivering. Een dergelijk gebrek kan niet worden verholpen met na de instelling van het beroep verstrekte toelichtingen omdat dergelijke toelichtingen in dat stadium hun functie niet meer vervullen (punten 37 en 38).

Referentie: Kyrpitsis/ECS, reeds aangehaald, punten 68-74

Het tweede middel: misbruik van bevoegdheid

Van misbruik van bevoegdheid is slechts sprake wanneer wordt aangetoond, dat het tot aanstelling bevoegd gezag met het omstreden besluit een ander dan het in de betrokken regeling beoogde doel heeft nagestreefd, of wanneer er objectieve, ter zake dienende en onderling overeenstemmende aanwijzingen bestaan, dat het betrokken besluit is genomen ter bereiking van een ander doel dan is aangevoerd. In het onderhavige geval heeft verzoeker het bestaan van misbruik van bevoegdheid niet aangetoond (punten 46 en 47).

Referentie: Hochbaum/Commissie, reeds aangehaald, punt 22; Gerecht 2 februari 1995, Frederiksen/Parlement, T-106/92, JurAmbt. blz. II-99, punt 47; Gerecht 22 maart 1995, Kotzonis/ESC, T-586/93, JurAmbt. blz. II-203, punt 73; Rasmussen/Commissie, reeds aangehaald, punt 70

Het derde middel: schending van het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen

Verzoeker kon niet op goede gronden verwachten, dat het tot aanstelling bevoegd gezag de betrokken selectieprocedure voltooit. Het Statuut verplicht het tot aanstelling bevoegd gezag immers niet om een eenmaal aangevangen aanwervingsprocedure voort te zetten door in de vacature te voorzien (punt 54).

Referentie: Hanning/Parlement, reeds aangehaald, punt 48

Een ambtenaar kan overigens niet op goede gronden stellen dat het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen is geschonden, wanneer de administratie hem geen precieze toezeggingen heeft gedaan. Noch de omstandigheid dat verzoeker op de lijst van geschikte kandidaten was geplaatst, noch de brief van de Commissie van 22 augustus 1994 waarbij aan verzoeker werd meegedeeld dat hij op die lijst was geplaatst, noch de nota van de heer Bombassei aan de heer von Moltke van 4 augustus 1994 bevat een precieze toezegging dat hij in het omstreden ambt zou worden aangesteld, temeer daar hij geen enkel subjectief recht had op een dergelijke aanstelling (punten 55 en 56).

Referentie: Gerecht27 maart 1990, Chomel/Commissie, T-123/89, Jurispr. blz. II-131, punt 26; Gerecht 11 juli 1996, Ortega Urretavizcaya/Commissie, T-587/93, JurAmbt. blz. II-1027, punt 57; Rasmussen/Commissie, reeds aangehaald, punt 63

Dictum:

Het besluit van de Commissie om na vergelijkend onderzoek T/XXIII/93 verzoeker niet aan te stellen als tijdelijk functionaris in de rang A 4/A 5 bij het directoraatgeneraal Ondernemingenbeleid, handel, toerisme en sociale economie, wordt nietig verklaard.