ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Beroep ingesteld op 28 oktober 2021 — Alauzun e.a./Commissie

(Zaak T-695/21)

(2022/C 2/62)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: Virginie Alauzun (Saint Cannat, Frankrijk) en 774 andere verzoekende partijen (vertegenwoordiger: F. Di Vizio, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— vaststellen dat de Europese Commissie ten onrechte niet heeft verlangd dat er in de preklinische fase testen op de carcinogeniteit en de genotoxiciteit werden uitgevoerd voor vaccins op basis van de mRNA-technologie (hierna: “mRNA-vaccins”);

— de Europese Commissie gelasten om te verlangen dat er in de preklinische fase testen op de carcinogeniteit en de genotoxiciteit worden uitgevoerd voor mRNA-vaccins waarvoor nog geen vergunning is verleend in het kader van de procedure voor het EMA;

— de Europese Commissie gelasten om te verlangen dat er in de fase van de geneesmiddelenbewaking testen op de carcinogeniteit en de genotoxiciteit worden uitgevoerd voor mRNA-vaccins waarvoor reeds een vergunning is verleend in het kader van de procedure voor het EMA;

— de Commissie verzoeken om verzoekende partijen de volgende informatie mee te delen: — op grond van welke specifieke regelgeving zij de uitvoering van de genoemde testen in de fase van de preklinische testen en in de fase van de geneesmiddelenbewaking niet heeft verlangd; — in welke verordening is vastgesteld welke onderzoeken dienen te worden verricht met het oog op de verkrijging van een vergunning voor mRNA-vaccins.

— de Europese Commissie verwijzen in alle kosten van verzoekende partijen.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voeren verzoekende partijen aan dat het Unierecht is geschonden en dat de Commissie heeft nagelaten te handelen. Zij stellen in dit verband dat de Commissie in haar uit artikel 168 VWEU voortvloeiende verplichting om “een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid” te waarborgen is tekortgeschoten doordat zij een voorwaardelijke vergunning voor het in de handel brengen van mRNA-vaccins heeft verleend zonder dat er studies over de carcinogeniteit en de genotoxiciteit voorhanden waren.
2.

Tweede middel: kennelijke beoordelingsfouten door de objectieve ongeschiktheid van het onderzoek van de kandidaten in het sollicitatiegesprek. — De talenkennis van de kandidaten werd slechts vanaf niveau C1 in het sollicitatiegesprek beoordeeld; de door de kandidaten als niveau B2 vermelde talenkennis werd helemaal niet getoetst. Er heeft alleen een gesprek plaatsgevonden; lezen of schrijven werd helemaal niet getoetst. Een kort gesprek over alledaagse onderwerpen is kennelijk niet geschikt om het niveau C1, dat in de vacature door verwijzing naar het gemeenschappelijk Europees referentiekader voor talen werd omschreven, te beoordelen. — De persoonlijke bekwaamheden in de zin van punt 4, e), van de vacature werden uitsluitend en samen onderzocht door de drie leden van de voorbereidende subcommissie. Zij beschikten echter noch over een opleiding inzake personeelszaken en aanwerving, noch over een toereikende vorming, zodat het onderzoek alleen op een subjectieve inschatting kon berusten.
5.

Het bestreden besluit is verbonden met en gebaseerd op de tuchtmaatregel die meer dan vijftien jaar geleden aan verzoeker is opgelegd. De Europese Unie kent geen rechtssystemen of rechtshandelingen volgens welke bestuurlijke overtredingen of tuchtrechtelijk strafbaar gedrag na verloop van vijftien jaar nog kunnen worden geacht relevant te zijn.
1.

Eerste middel: het besluit tot verlenging is onrechtmatig, aangezien het volgt uit een reorganisatie van ENISA die niet in het belang van de dienst zou zijn uitgevoerd; schending van artikel 7, lid 1, van het Statuut, van de beginselen van transparantie en het verbod van discriminatie, alsmede van artikel 18, lid 1, en 20, lid 2, onder a), van besluit MB/2018/14 van de Raad van bestuur. — De reorganisatie is gebrekkig wegens het ontbreken van helderheid en transparantie, schending van het beginsel van rechtszekerheid, een kennelijke beoordelingsfout en schending van beginsel 6 van besluit MB/2020/5. — De reorganisatie is gebrekkig wegens het ontbreken van motivering. — De reorganisatie is uitgevoerd in strijd met bijlage I bij de mededeling van de administratie. — De reorganisatie is uitgevoerd in strijd met de beginselen 7 en 8 van besluit MB/2020/5, het beginsel van behoorlijk bestuur alsmede artikel 41 van het Handvest van de grondrechten. Bovendien is de zorgplicht niet nagekomen.
Beroep ingesteld op 27 augustus 2021 — E. Breuninger / Commissie

(Zaak T-525/21)

(2021/C 431/54)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: E. Breuninger GmbH & Co. (Stuttgart, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Vetter, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— verweersters besluit van 28 mei 2021 (steunmaatregel nr. SA.62784) nietig verklaren krachtens artikel 264, lid 1, VWEU;

— verweerster verwijzen in de kosten van verzoekster.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

Eerste middel: kennelijke beoordelingsfout

Verweerster heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door in het bestreden besluit vast te stellen dat de Duitse steunregeling “Allgemeine Bundesregelung Schadensausgleich, COVID-19” (algemene federale compensatieregeling, COVID-19) verenigbaar is met de interne markt overeenkomstig artikel 107, lid 2, onder b), VWEU. De beperking volgens welke ondernemingen met verschillende bedrijfsonderdelen slechts een aanvraag mogen indienen voor bedrijfsonderdelen die minstens 80 % van hun omzet behalen met activiteiten die rechtstreeks door de lockdown zijn getroffen, getuigt van willekeur en de goedkeuring van de steunregeling is onevenredig. De grens van 80 % verbreekt zonder objectieve redenen het causale verband tussen de sluitingsbevelen en de schade die ondernemingen met verschillende bedrijfsonderdelen als gevolg daarvan hebben geleden, aangezien deze ondernemingen, ondanks het feit dat zij rechtstreeks en hard zijn geraakt door de overheidsmaatregelen en daardoor aanzienlijke verliezen hebben geleden, mogelijkerwijs volledig verstoken blijven van compensatie. Dit leidt tot mededingingsverstoring ten opzichte van zowel concurrenten in de door COVID-19 getroffen bedrijfsonderdelen als concurrenten in bedrijfsonderdelen die niet door COVID-19 zijn getroffen.

Tweede middel: schending van de procedurele rechten uit hoofde van artikel 108, lid 2, VWEU

Verweersters beslissing berust op gebrekkig onderzoek en is ontoereikend gemotiveerd. Verweerster heeft verzoekster niet in de gelegenheid gesteld om tijdens het vooronderzoek haar twijfels over de verenigbaarheid van de steunregeling met de interne markt kenbaar te maken. Voorts heeft verweerster het goedkeuringsbesluit onvoldoende gemotiveerd.
Beroep ingesteld op 8 september 2021 — Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi / EUIPO — Papouis Dairies (Papouis Halloumi)

(Zaak T-565/21)

(2021/C 452/56)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi (Nicosia, Cyprus) (vertegenwoordiger: C. Milbradt, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Papouis Dairies LTD (Nicosia)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk in kleur met het woordelement Papouis Halloumi Papouis Dairies LTD PAP since 1967 — inschrijvingsaanvraag nr. 11 176 344

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 29 april 2021 in zaak R 575/2019-2

Conclusies

— vernietiging van de bestreden beslissing;

— verwijzing van het EUIPO en de andere partij in de procedure voor het EUIPO in de eigen kosten en die van de verzoekende partij.

Aangevoerd middel
4.

Vierde middel: schending van artikel 20 juncto artikel 35 van het Handvest, op grond dat de verordening met betrekking tot het gebruik van swabs afwijkt van de richtsnoeren van de WGO en het ECDC. Misbruik van bevoegdheid. Verzoekster voert in dit verband aan dat de Rt-PCR-swabs in de laboratoria van enkele landen worden geamplificeerd in een hoger aantal cycli dan het ECDC en de WGO betrouwbaar achten. De swabs worden gebruikt zonder dat zij vooraf of achteraf klinisch worden onderzocht, waardoor de onjuiste amplificatie tot een verkeerd resultaat leidt. Indien het resultaat positief is, wordt de test niet herhaald, zoals bepaald in de richtsnoeren van de WGO, zodat ook vanuit dit oogpunt een in vitro-test volstrekt onbetrouwbaar is. De bestreden verordening voorziet in de verplichte screening van asymptomatische personen om het EU-certificaat te verkrijgen, terwijl een test met een Rt-PCR-swab en/of een snelle test volgens de WGO-richtsnoeren niet nuttig zijn, omdat niet is bewezen dat zij besmettelijk zijn. De enige serieus te nemen praktisch haalbare oplossing om het door de verordening nagestreefde doel om zo veilig mogelijk te reizen, met de grootst mogelijke wetenschappelijke betrouwbaarheid te bereiken, bestaat erin gevaccineerde en niet-gevaccineerde personen aan een speekseltest te onderwerpen onmiddellijk vóór het gevraagde gebruik, dat verplicht is gesteld, en indien het resultaat positief is, een Rt-PCR-swab te gebruiken die wordt geamplificeerd in een aantal cycli dat strookt met de richtsnoeren van de WGO en het ECDC.
—

de bestreden beslissing wijzigen in de zin dat: — verzoeksters beroep wordt toegewezen; — de door verzoekster tot nietigverklaring ingestelde vordering ICD 10 297 tot nietigverklaring van het litigieuze model in haar geheel wordt afgewezen; — verzoekster tot nietigverklaring wordt verwezen in de kosten die verzoekster voor de kamer van beroep en de nietigheidsafdeling heeft gemaakt;
—

Overeenkomstig artikel 263 VWEU vaststellen dat de voorzitter van de Commissie verzoekschriften van het Europees Parlement, Dolors Montserrat, niet bevoegd is, en dat zij, evenals elke werknemer van de Spaanse overheidsadministratie in actieve dienst of met verlof of elke persoon die banden heeft met of op enig moment tewerkgesteld is bij of verbonden is geweest met die administratie of met de wetgevende of de uitvoerende macht van het Koninkrijk Spanje, moet worden uitgesloten van de procedure, op grond dat haar of diens deelneming aan deze procedure een duidelijk belangenconflict oplevert dat, kort gezegd, schending van wezenlijke vormvoorschriften meebrengt, hetgeen heeft geleid tot de gevorderde nietigverklaring;
—

het verzoek ontvankelijk en gegrond verklaren, en besluit C(2021) 3489 final van de Commissie van 20 mei 2021 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (AT.40324 — Europese staatsobligaties) nietig verklaren, of, subsidiair, het bedrag van de boete verlagen tot 51,3 miljoen EUR overeenkomstig de methodologie van UBS met gebruik van de verhandelde nettowaarde, of het te verlagen tot 60,6 miljoen EUR overeenkomstig de methodologie van UBS met gebruik van de bijgestelde verhandelde nettowaarde, of de boete met ten minste 65 % te verlagen ten gevolge van de in de methodologie van de Commissie aangetroffen fouten en onnauwkeurigheden, en
2.

De Commissie heeft de artikelen 10, 49 en 50 van verordening nr. 1151/2012 geschonden door niet na te gaan of de in verordening nr. 1151/2012 vastgestelde procedure in acht was genomen.
—

de Commissie als maatregel tot organisatie van de procesgang of als maatregel van instructie gelasten om de niet-vertrouwelijke versie van de schriftelijke opmerkingen die een derde partij in de loop van onderzoek AT.40324 bij het DG Concurrentie van de Commissie heeft ingediend na de mededeling van punten van bezwaar en de hoorzitting, over te leggen, zodat deze in het dossier kunnen worden opgenomen.
1.

Schending van wezenlijke vormvoorschriften en ontoereikende motivering. Verzoekers betogen in dit verband dat de bestreden besluiten niet aantonen dat het betrokken vaccin binnen de werkingssfeer van de artikelen 2 en 4 van verordening nr. 507/2006 (1) valt, noch dat het voldoet aan de vereisten van die artikelen. Volgens verzoekers voldoet de betrokken voorwaardelijke vergunning voor het op de markt brengen niet aan het vereiste dat sprake is van een noodsituatie of van een levensbedreigende ziekte voor het betrokken publiek. Verzoekers voegen hieraan toe dat die vergunning niet is gebaseerd op een positieve baten-risicoverhouding en dat zij evenmin beantwoordt aan niet bevredigde medische behoeften. Tot slot stellen verzoekers dat de voordelen voor de volksgezondheid van de bestreden vergunning niet zwaarder wegen dan het inherente risico van het feit dat er nog aanvullende gegevens vereist zijn.
C 349/45

Beroep ingesteld op 6 juli 2021 — Bayerische Landesbank/GAR

(Zaak T-394/21)

(2021/C 349/60)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Bayerische Landesbank (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Berger en M. Weber, advocaten)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR)

Conclusies

— het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 14 april 2021 over de berekening van de voor 2021 vooraf aan het Gemeenschappelijk Afwikkelingsfonds te betalen bijdragen (SRB/ES/2021/22), met inbegrip van de bijlagen, nietig verklaren voor zover het bestreden besluit, met inbegrip van bijlage I, bijlage II en bijlage III erbij, verzoeksters bijdrage betreft;

— verweerder verwijzen in de kosten.

Subsidiair, voor het geval dat het Gerecht zou oordelen dat het bestreden besluit ingevolge het gebruik van de verkeerde officiële taal door verweerder rechtens niet bestaat en het beroep tot nietigverklaring derhalve niet-ontvankelijk is omdat het zonder voorwerp is geraakt, vordert verzoekster dat

— wordt vastgesteld dat het bestreden besluit rechtens niet bestaat voor zover het verzoekster betreft;

— verweerder wordt verwezen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster tien middelen aan die in essentie identiek zijn aan of vergelijkbaar zijn met de in het kader van zaak T-389/21, Landesbank Baden-Württemberg/GAR, aangevoerde middelen.
—

wegens schending van het evenredigheidsbeginsel, aangezien de berekening van de vooraf aan het GAF te betalen bijdragen ten eerste niet strookt met de doelstellingen van verordening nr. 806/2014, ten tweede geen rekening houdt met het feit dat verzoekster een kredietinstelling in afwikkeling met een staatsgarantie is waarvoor in beginsel nooit een beroep zal worden gedaan op het GAF en ten derde de ordelijke afwikkeling van verzoekster duurder maakt;
3.

De door de Commissie voor het opleggen van geldboeten gehanteerde methodologie is in strijd met artikel 23 van verordening nr. 1/2003 (1), de richtsnoeren van de Commissie inzake geldboeten (2), en de motiveringsplicht. In het bijzonder: — heeft de Commissie onvoldoende redenen aangedragen om verzoeksters in staat te stellen te beoordelen of de voor het opleggen van geldboeten gehanteerde methodologie gebreken vertoont; — heeft de Commissie een indicatieve waarde van de verkopen gehanteerd die de waarde van verzoeksters’ verkopen, en derhalve de economische impact van de gestelde inbreuk, aanzienlijk overschat, waarbij zij is afgeweken van het in de Richtsnoeren inzake geldboeten van 2006 bedoelde begrip “waarde van de verkopen”; — is bij het opleggen van een geldboete aan verzoeksters de ernst van de gestelde inbreuk aanzienlijk overschat; — is bij het opleggen van een geldboete aan verzoeksters een periode in aanmerking genomen gedurende welke zij niet deelnamen aan de gestelde inbreuk.
—

Verzoeker voldeed aan alle voorwaarden voor bevordering, met name aangezien hij in zijn huidige functie goed heeft gepresteerd, hij in staat is om op een hoger niveau te werken, zoals zijn manager meermaals heeft bevestigd, en heeft aangetoond dat hij gemotiveerd is om op een hoger niveau te werken, in het bijzonder omdat hij steeds werkzaamheden heeft uitgeoefend die een hoger niveau van verantwoordelijkheid meebrengen. De verwerende partij heeft haar besluit om hem niet te bevorderen niet gemotiveerd. Die motivering kan evenmin worden afgeleid uit het besluit van de General Counsel of van het DG Personeelszaken.
—

subsidiair ten opzichte van 1.: de besluiten van de jury van 21 april 2021 en 14 januari 2021 met betrekking tot verzoeker nietig te verklaren, in het arrest verweerster de concrete richtsnoeren te verstrekken die nodig zijn om de rechtspositie te herstellen waarin verzoeker zich vóór de inbreuken bevond en die verweerster in staat stellen verzoeker rechtstreeks of na een nieuwe beoordeling van zijn prestaties op de reservelijst te plaatsen, en het “addendum” bij de aankondiging van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/374/19-1 van 5 november 2020 en de uitnodiging van verzoeker van 20 november 2020 nietig te verklaren,
2.

Tweede middel: het besluit van de secretaris-generaal van het Parlement waarop de debetnota is gebaseerd, is een rechtshandeling die verzoeker raakt en is vastgesteld in strijd met de beginselen van een onpartijdig en eerlijk proces, gelijkheid van wapens en eerbiediging van verzoekers rechten van verdediging: — het Parlement is voorbijgegaan aan de motiveringsplicht en het recht om te worden gehoord als bedoeld in artikel 41, lid 2, onder a) en c), van het Handvest, door het bestreden besluit te baseren op vaststellingen van het Gerecht in een zaak waarbij verzoeker niet betrokken was en waarin hij geen gebruik kon maken van de gelegenheid om te worden gehoord; — het Parlement heeft in strijd met artikel 41, lid 2, onder a) en b), van het Handvest verzoeker niet de bewijzen verstrekt waarop deze instelling het bestreden besluit indirect heeft gebaseerd, noch hem andere informatie verstrekt die hij nodig had om zijn recht om te worden gehoord (om opmerkingen te maken) naar behoren te kunnen uitoefenen.
3.

Derde middel: ontbreken van schade, verdraaiing van de feiten bij de vergelijking van de marktaandelen en schending van het evenredigheidsbeginsel. — Met hun derde middel voeren verzoeksters aan dat de bestreden verordening onrechtmatig is omdat de Commissie er niet in is geslaagd te bewijzen dat er sprake is van schade en van een oorzakelijk verband tussen de schade en de dumping. — Voorts is er zelfs geen minimale technische analyse verricht en is niet beoordeeld of de maatregel in verband met de schade voor de bedrijfstak waarvan is vastgesteld dat er sprake is van prijsonderbieding of prijsbederf evenredig is, hetgeen volgens de rechtspraak noodzakelijk is om te kunnen spreken van schade. In het geval van verzoeksters is echter bewezen dat er geen sprake is van prijsonderbieding en prijsbederf (onder de verschillende stukken van het verzoekschrift) door de prijzen “af fabriek” van Haomei en King Metal, die in overeenstemming zijn met de Europese prijzen (DOC.3, Bauxietrapport). — Bovendien heeft de Unie geen enkel belang bij de instelling van het recht, maar is er wel een exclusief belang van de klagers dat de Commissie eenvoudigweg als het hare heeft “aangenomen” en zonder analyse heeft uitgebreid tot de Unie in haar geheel. In dit verband is de Commissie eens te meer volledig voorbijgegaan aan de gegevens die verzoeksters in de loop van de procedure hebben verstrekt en die tijdens de procedure of in de verordening niet op tegenspraak zijn behandeld.
1.

Eerste middel: het bestreden uitvoeringsbesluit is in strijd met artikel 2, punten 1 en 2, van verordening (EG) nr. 507/2006 (1). Het is wetenschappelijk aangetoond dat de wereldwijde paniek om het hoge sterftecijfer dat verbonden zou zijn met besmetting door SARS-CoV-2, ongegrond is. Voorts hebben de WHO en de EU niet regelmatig vastgesteld dat er sprake is van een noodsituatie in de zin van een bedreiging van de volksgezondheid.
—

de bestreden beslissing aldus herzien dat verzoekers beroep wordt toegewezen, en de beslissing in nietigheidsprocedure nr. 26 909 C van 17 maart 2020 aldus herzien dat de vordering tot nietigverklaring van het litigieuze merk TALIS wordt toegewezen en het litigieuze merk in zijn geheel nietig wordt verklaard;
—

nietigverklaring van de weigering van de Commissie van de door verzoeker gevraagde inzage in documenten van de Commissie (dossiernummer Gestdem 2021/0550), door verstrekking van kopieën van alle communicatie sinds 1 april 2020 van de Commissie met de onderneming AstraZeneca plc of haar dochterondernemingen, met het Bundeskanzleramt Deutschland (Bondskanselarij van Duitsland) of het Bundesministerium der Gesundheit (Bondsministerie voor Gezondheid) over de onderneming Astra Zeneca plc of haar dochterondernemingen en inzonderheid over het aantal door AstraZeneca plc aangeboden Covid-19-vaccins en de leveringstermijnen daarvan,
—

krachtens artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, het besluit van de Europese Commissie om geen bekendgemaakt beleid te hebben, nietig verklaren, of gelasten dat de Europese Commissie een beleid over de omstandigheden waarin zij artikel 16 van het protocol inzake Noord-Ierland in werking zal zetten, ontwikkelt en bekendmaakt;
5.

Vijfde middel, ontleend aan niet-nakoming van de zorgplicht en van artikel 84 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden, wegens het feit dat verzoeker is aangemoedigd om zich tegen het einde van zijn proeftijd sterk te verbeteren zodat hij in zijn post kon worden bevestigd en hem vervolgens is gezegd dat die verbetering te laat was, terwijl het administratief gezag zelf vertraging had opgelopen bij het opstarten van de procedures. In dit kader verwijt hij de verwerende partij eveneens dat zij zijn proeftijd niet heeft verlengd, zodat zijn verbetering had kunnen worden “gemeten”, eveneens rekening houdend met de beperkingen in verband met de sanitaire crisis.
1.

Verweerster is niet correct omgegaan met procedurele onregelmatigheden. Deze onregelmatigheden omvatten het feit dat de Finanšu un kapitāla tirgus komisija (2) vlak voor de inleiding van de procedure voor het intrekken van de vergunning had geconcludeerd dat een intrekking van de vergunning niet gerechtvaardigd was en het feit dat deze omstandigheid vervolgens was weggelaten in het verzoek van de FKTK om de vergunning in te trekken. De verzoekende partijen beklagen zich voorts over het feit dat de Engelse taalversie van het meest recente besluit van de FKTK is gemanipuleerd. De verdere gestelde procedurele onregelmatigheden betreffen het feit dat niet doeltreffend is opgetreden tegen het mogelijk corrupte handelen door Letse en Europese ambtenaren met betrekking tot de onderhavige zaak.
1.

Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 266 VWEU, met inbegrip van het verzuim om (a) de gevolgen van de nietig verklaarde besluiten uit het verleden te herstellen; (b) haar een redelijke vergoeding te bieden voor alle nadelen en gevolgen die zij heeft ondervonden; (c) haar op de juiste wijze op de hoogte te stellen van het uitvoeringsbesluit van het dagelijks bestuur van 17 november 2020 of althans van de belangrijkste onderdelen van dat besluit; en (d) haar toestemming te geven om anderen binnen en buiten de ECB deelgenoot te maken van de brief van de ECB van 12 januari 2021.