ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Gemeenschappelijke handelspolitiek - Maatregelen die beogen te voorkomen dat nagemaakte of door piraterij verkregen goederen op markt worden gebracht - Nationale regeling die mededeling van identiteit van aangever of geadresseerde van goederen verbiedt - Ontoelaatbaarheid

(Verordening nr. 3295/94 van de Raad, art. 6, lid 1)

Samenvatting

$$Verordening nr. 3295/94 tot vaststelling van maatregelen om het in het vrije verkeer brengen, de uitvoer, de wederuitvoer en de plaatsing onder een schorsingsregeling van nagemaakte of door piraterij verkregen goederen te verbieden, moet aldus worden uitgelegd, dat zij zich verzet tegen een nationale bepaling op grond waarvan de identiteit van de aangever of van de geadresseerde van ingevoerde goederen waarvan de merkhouder heeft vastgesteld dat het namaakproducten zijn, niet aan laatstgenoemde kan worden meegedeeld.

Een werkzame toepassing van de verordening is namelijk rechtstreeks afhankelijk van de informatie die aan de houder van het intellectuele-eigendomsrecht wordt verstrekt. Kan de identiteit van de aangever en/of de geadresseerde van de goederen hem niet worden meegedeeld, dan kan hij in de praktijk immers niet de nationale autoriteit inschakelen die bevoegd is de zaak ten gronde af te doen, teneinde de definitieve veroordeling van dergelijke praktijken te verkrijgen. De verwijzing in artikel 6, lid 1, tweede alinea, van die verordening naar de nationale bepalingen betreffende de bescherming van persoonsgegevens, het handels- en industrieel geheim alsmede het beroeps- en administratief geheim, kan derhalve niet aldus worden opgevat, dat op grond daarvan kan worden verhinderd, dat aan de houder van het recht de ter bescherming van zijn belangen noodzakelijke informatie wordt meegedeeld.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Handelingen van de instellingen - Verordeningen - Basisverordeningen en uitvoeringsverordeningen - Machtiging, in algemene termen aan Commissie verleend - Wettigheid

[EG-Verdrag, art. 145 en 155 (thans art. 202 EG en 211 EG); verordening nr. 3950/92 van de Raad, art. 11; verordening nr. 536/93 van de Commissie, art. 3, lid 2, tweede alinea]

2. Landbouw - Gemeenschappelijke ordening van markten - Melk en zuivelproducten - Extra heffing op melk - Oplegging van dwingend voorgeschreven geldboete wegens overschrijding van termijn voor mededeling van gegevens, ongeacht duur van overschrijding

(Verordening nr. 536/93 van de Commissie, art. 3, lid 2, tweede alinea)

Samenvatting

1. Voor de toepassing van de artikelen 145 en 155 van het Verdrag (thans artikelen 202 EG en 211 EG) wordt in de rechtspraak onderscheid gemaakt tussen voorschriften van wezenlijk belang, die aan de bevoegdheid van de Raad zijn voorbehouden, en voorschriften die slechts uitvoerend van aard zijn en waarvan de vaststelling daarom aan de Commissie kan worden overgedragen, doch alleen de bepalingen die de fundamentele doelstellingen van de communautaire politiek beogen te verwezenlijken, moeten als wezenlijke voorschriften worden gekwalificeerd. Wanneer de Raad in de basisverordening de wezenlijke voorschriften van de regeling inzake de extra heffing op melk heeft vastgelegd, volstaat het dat aan de Commissie een algemene bevoegdheid tot vaststelling van de uitvoeringsmaatregelen wordt gedelegeerd. In die omstandigheden moet artikel 11 van verordening nr. 3950/92, dat de Commissie machtigt om alle maatregelen te treffen die nodig zijn voor de uitvoering van die verordening, worden geacht op geldige wijze de bevoegdheid tot vaststelling van de in artikel 3, lid 2, tweede alinea, van verordening nr. 536/93 genoemde boete aan de Commissie te delegeren.

( cf. punten 21-24, 32 )

2. Artikel 3, lid 2, tweede alinea, van verordening nr. 536/93 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen voor de extra heffing in de sector melk en zuivelproducten, is ongeldig voor zover daarbij in geval van niet-inachtneming van de in artikel 3, lid 2, eerste alinea, genoemde termijn aan de koper een geldboete wordt opgelegd die gelijk is aan het bedrag van de extra heffing op melk die is verschuldigd over een overschrijding van 0,1 % van de door producenten geleverde hoeveelheden melk en melkequivalent, zonder dat het mogelijk is rekening te houden met de duur van de termijnoverschrijding.

( cf. punt 45 en dictum )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vrij verrichten van diensten - Beperkingen - Nationale wettelijke regeling die exploitatie van speelautomaten aan publiekrechtelijk lichaam voorbehoudt - Rechtvaardiging - Bescherming van consumenten en van maatschappelijke orde

[EG-Verdrag, art. 59 (thans, na wijziging, art. 49 EG)]

Samenvatting

$$Een nationale wettelijke regeling die aan een enkel publiekrechtelijk lichaam een uitsluitend recht tot exploitatie van speelautomaten toekent en aldus ondernemers uit andere lidstaten al dan niet rechtstreeks belet zelf speelautomaten ter beschikking van het publiek te stellen voor gebruik tegen betaling, vormt ook wanneer zij zonder onderscheid wordt toegepast, een belemmering van de vrijheid van dienstverrichting.

Voor zover de betrokken wetgeving generlei discriminatie op grond van nationaliteit bevat, kan die belemmering evenwel haar rechtvaardiging vinden in doelstellingen verband houdend met de bescherming van de consument en de maatschappelijke orde. Bedoelde regeling, die het gebruik van speelautomaten niet verbiedt, behoudt weliswaar de exploitatie ervan voor aan een openbaar lichaam dat een vergunning daarvoor bezit, doch het bepalen van de omvang van de bescherming die een lidstaat op het gebied van loterijen en andere kansspelen beoogt te bieden, valt onder de beoordelingsvrijheid van de nationale autoriteiten. Deze dienen immers te beoordelen, of het in verband met het nagestreefde doel noodzakelijk is, activiteiten van die aard geheel of gedeeltelijk te verbieden, dan wel ze slechts te beperken en met het oog daarop meer of minder strenge controlemaatregelen te treffen. De enkele omstandigheid dat de ene lidstaat voor een ander stelsel van bescherming heeft gekozen dan een andere lidstaat, kan derhalve niet van invloed zijn op het oordeel over de noodzaak en de evenredigheid van de ter zake getroffen regelingen. Deze dienen enkel te worden getoetst aan de door de nationale autoriteiten van de betrokken lidstaat nagestreefde doelstellingen en aan het niveau van bescherming dat zij willen waarborgen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vrij verkeer van personen - Vrijheid van vestiging - Gelijke behandeling - Rechtstreekse belastingen - Buitengewone heffing op omzet - Recht op belastingaftrek voor ondernemingen die farmaceutische specialiteiten vervaardigen of verhandelen - Beperking tot uitgaven voor in staat van heffing verricht onderzoek - Ontoelaatbaarheid - Rechtvaardiging uit hoofde van redenen van algemeen belang - Doeltreffendheid van fiscale controles - Geen

[EG-Verdrag, art. 52 (thans, na wijziging, art. 43 EG) en 58 (thans art. 48 EG)]

Samenvatting

$$De artikelen 52 (thans, na wijziging, artikel 43 EG) en 58 EG-Verdrag (thans artikel 48 EG) verzetten zich tegen een regeling van een lidstaat waarbij aan aldaar gevestigde ondernemingen die farmaceutische specialiteiten vervaardigen of verhandelen, een buitengewone heffing wordt opgelegd over de omzet exclusief belasting, die zij in het fiscale boekjaar voorafgaande aan de datum van vaststelling van de regeling uit bepaalde farmaceutische specialiteiten hebben behaald, en op grond waarvan deze ondernemingen enkel de in datzelfde fiscale boekjaar gedane uitgaven voor in de staat van heffing verricht onderzoek op de heffingsgrondslag in mindering mogen brengen, wanneer de regeling van toepassing is op ondernemingen uit de Gemeenschap die in die staat bedrijf uitoefenen door middel van een nevenvestiging.

Een dergelijke belastingaftrek, die vooral in het nadeel lijkt te werken van deze laatste ondernemingen, aangezien juist zij hun onderzoeksactiviteiten typisch buiten de lidstaat van heffing ontplooien, leidt immers tot een ongelijke behandeling, die niet kan worden gerechtvaardigd door de dwingende reden van algemeen belang 'doeltreffendheid van de fiscale controles', aangezien de betrokken nationale regeling de belastingplichtige onderneming volstrekt belet te bewijzen, dat daadwerkelijk uitgaven zijn gedaan voor onderzoeksactiviteiten in andere lidstaten.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Sociale politiek - Mannelijke en vrouwelijke werknemers - Gelijke beloning - Betaling van ontslagvergoeding aan werknemers die na geboorte van kind ontslag nemen wegens ontoereikende kinderopvang - Lagere vergoeding dan vergoeding voor werknemers die ontslag nemen om dringende reden verband houdend met arbeidsvoorwaarden of gedrag van werkgever - Indirecte discriminatie - Geen - Kinderopvang in handen van overheid of van particulieren - Geen invloed

[EG-Verdrag, art. 119 (art. 117-120 EG-Verdrag zijn vervangen door art. 136 EG-143 EG)]

Samenvatting

$$Artikel 119 van het Verdrag (de artikelen 117-120 van het Verdrag zijn vervangen door de artikelen 136 EG-143 EG) staat niet in de weg aan een nationale wettelijke regeling op grond waarvan aan werknemers die wegens ontoereikende voorziening inzake kinderopvang voortijdig ontslag nemen om voor hun kinderen te zorgen, een lagere ontslagvergoeding wordt toegekend dan aan werknemers die bij een gelijke werkelijke duur van hun arbeidsverhouding ontslag nemen wegens een dringende reden verband houdend met de arbeidsvoorwaarden binnen de onderneming of met het gedrag van de werkgever.

Het feit dat werknemers die ontslag nemen wegens moederschap, geen volledige ontslagvergoeding ontvangen, is immers geen maatregel die hen indirect discrimineert, aangezien zij hen niet benadeelt ten opzichte van andere werknemers die zich in dezelfde of in een vergelijkbare situatie bevinden als zijzelf. De in dit verband te vergelijken groepen zijn enerzijds de werknemers die ontslag nemen wegens moederschap, en anderzijds de werknemers die ontslag nemen zonder dringende reden, en niet de werknemers die ontslag nemen wegens een dringende redenen verband houdend met de arbeidsvoorwaarden binnen de onderneming of met het gedrag van de werkgever, aangezien de situatie van deze laatsten, waarin de voortzetting van de arbeid volstrekt onmogelijk is, qua opzet en oorzaak verschillen van die van werknemers die ontslag nemen wegens moederschap.

In dit verband is niet van belang, dat de kinderopvang in de betrokken lidstaat grotendeels in handen is van de overheid of door de overheid wordt gefinancierd.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Ambtenaren - Statuut - Werkingssfeer - Verrekening tussen gescheiden echtgenoten van door een van hen verworven pensioenrechten van communautaire oorsprong - Daarvan uitgesloten - Bevoegdheid van lidstaten

2 Gemeenschapsrecht - Beginselen - Gelijke behandeling - Discriminatie op grond van nationaliteit - Verbod - Werkingssfeer - Nationale bepalingen van internationaal privaatrecht of materieel recht waarin gevolgen van echtscheiding worden geregeld - Daarvan uitgesloten

[EG-Verdrag, art. 6 (thans, na wijziging art. 12 EG)]

Samenvatting

1 Het Ambtenarenstatuut staat er niet aan in de weg, dat in een geding tussen ex-echtgenoten bepalingen van nationaal recht die de verrekening van pensioenrechten tussen gescheiden echtgenoten voorschrijven, worden toegepast.

De gemeenschapswetgever is immers niet bevoegd de rechten van echtgenoten in een echtscheidingsprocedure vast te leggen. Deze rechten worden beheerst door het in de lidstaten geldende burgerlijk recht en familierecht, ten aanzien waarvan de lidstaten bevoegd zijn. Het Statuut heeft dus tot uitsluitend doel de rechtsverhouding tussen de Europese instellingen en hun ambtenaren te regelen; het schept een aantal wederkerige rechten en verplichtingen en verleent aan sommige gezinsleden van de ambtenaar rechten die zij bij de Europese Gemeenschappen geldend kunnen maken.

2 Het in artikel 6 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 12 EG) neergelegde verbod van discriminatie op grond van nationaliteit is enkel van toepassing binnen de werkingssfeer van het Verdrag. Noch de bepalingen van internationaal privaatrecht die bepalen welk nationaal materieel recht van toepassing is op de gevolgen van een echtscheiding, noch de nationale bepalingen van burgerlijk recht die deze gevolgen in materiële zin regelen, vallen binnen de werkingssfeer van het Verdrag. Derhalve staat artikel 6 van het Verdrag er niet aan in de weg, dat het recht van een lidstaat dat, met de nationaliteit van de echtgenoten als aanknoping, de gevolgen van de echtscheiding van een ambtenaar van de Gemeenschappen en zijn ex-echtgenoot regelt, ertoe leidt, dat deze ambtenaar op grond van zijn nationaliteit zwaardere lasten te dragen krijgt dan een ambtenaar van een andere nationaliteit die in dezelfde situatie verkeert.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Harmonisatie van wetgevingen - Risico's van zware ongevallen bij bepaalde industriële activiteiten - Richtlijn 82/501 - Verplichting van lidstaten, bevoegde instanties voor opstelling van rampenplannen voor hulpverlening buiten inrichting en voor organisatie van inspecties en controles in het leven te roepen of aan te wijzen - Draagwijdte

(Richtlijn 82/501 van de Raad, art. 7, leden 1, derde streepje, en 2)

Samenvatting

$$Het doel van voorkoming van zware ongevallen en beperking van de gevolgen daarvan, dat richtlijn 82/501 inzake de risico's van zware ongevallen bij bepaalde industriële activiteiten, nastreeft door middel van de daarin aanbevolen maatregelen, zou sterk in het gedrang komen, indien de lidstaten, wat hun verplichtingen ex artikel 7, lid 1, derde streepje, en lid 2, van deze richtlijn betreft, ermee konden volstaan om de bevoegde instanties voor de opstelling van de rampenplannen voor hulpverlening buiten de inrichting en voor de organisatie van de inspecties en controles in het leven te roepen of aan te wijzen, zonder erop toe te zien dat deze plannen en inspecties werkelijk worden opgesteld en uitgevoerd.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Fiscale bepalingen - Harmonisatie van wetgevingen - Omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde - Maatstaf van heffing - Prijskortingen en -rabatten - Begrip - Vermindering van 100 % - Daarvan uitgesloten

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 11, A, lid 3, sub b)

2 Fiscale bepalingen - Harmonisatie van wetgevingen - Omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde - Belastbare handelingen - Afgifte van goederen die als geschenk worden aangeboden tegen inwisseling van waardebonnen die bij aankoop van een product zijn verkregen - Belastbaarheid - Voorwaarde

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 5, lid 6)

Samenvatting

1 Artikel 11, A, lid 3, sub b, van de Zesde richtlijn (77/388) betreffende de elementen die in het binnenland niet in de maatstaf van heffing van de belasting over de toegevoegde waarde worden opgenomen, moet aldus worden uitgelegd, dat de sub b vermelde begrippen "prijskortingen" en "prijsrabatten" geen prijsvermindering kunnen omvatten die betrekking heeft op de volledige kostprijs van een levering van goederen.

2 Volgens artikel 5, lid 6, van de Zesde richtlijn (77/388) wordt met een levering onder bezwarende titel gelijkgesteld, de onttrekking door een belastingplichtige van een goed aan zijn bedrijf, dat hij om niet verstrekt, wanneer met betrekking tot dit goed recht op aftrek van de voorbelasting is ontstaan. Is een verstrekking om niet in de zin van die bepaling, de afgifte van goederen door een petroleummaatschappij tegen inwisseling van zegels die een koper van brandstof naar verhouding van de gekochte hoeveelheid bij de betaling van de volledige detailhandelsprijs van de brandstof aan de pomp heeft ontvangen in het kader van een promotiecampagne, waarin de goederen als geschenken worden gekwalificeerd en de door de koper betaalde prijs niet gedeeltelijk de tegenwaarde vormt voor de zegels of de tegen die zegels afgegeven goederen. Wanneer die goederen niet van geringe waarde zijn, moet een dergelijke afgifte derhalve met een levering onder bezwarende titel worden gelijkgesteld en aan de belasting over de toegevoegde waarde worden onderworpen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Vrij verkeer van personen - Vrijheid van vestiging - Nationale bepaling die, wegens verwarringsgevaar, gebruik van handelsnaam als bijzondere benaming van onderneming verbiedt - Toelaatbaarheid - Voorwaarden

[EG-Verdrag, art. 52 (thans, na wijziging, art. 43 EG)]

2 Vrij verkeer van goederen - Nationale bepaling die, wegens verwarringsgevaar, gebruik van handelsnaam als bijzondere benaming van onderneming verbiedt - Verbod niet in strijd met artikel 52 van Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG) - Toelaatbaarheid - Voorwaarden

[EG-Verdrag, art. 30 (thans, na wijziging, art. 28 EG)]

Samenvatting

1 Artikel 52 van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG) verzet zich niet tegen een nationale bepaling volgens welke het wegens verwarringsgevaar verboden is een handelsnaam als bijzondere benaming van een onderneming te gebruiken.

Het verbod benadeelt ondernemingen die zijn gevestigd in een andere lidstaat, waar zij een handelsnaam rechtmatig gebruiken, en die deze naam buiten deze lidstaat willen gaan gebruiken. Een dergelijke beperking van het recht van vestiging, voortvloeiend uit een nationale bepaling die onder meer handelsnamen tegen verwarringsgevaar beschermt, is evenwel gerechtvaardigd om dwingende redenen van algemeen belang verband houdend met de bescherming van de industriële en commerciële eigendom. De door nationaal recht tegen dit verwarringsgevaar geboden bescherming kan namelijk niet worden bekritiseerd met een beroep op het gemeenschapsrecht, daar zij beantwoordt aan het specifieke doel van de bescherming van de handelsnaam, te weten de bescherming van de gerechtigde tegen verwarringsgevaar.

2 Artikel 30 van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 28 EG) verzet zich niet tegen een nationale bepaling volgens welke het wegens verwarringsgevaar verboden is een handelsnaam als bijzondere benaming van een onderneming te gebruiken.

Aangezien een dergelijk verbod niet in strijd is met artikel 52 van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG), omdat het om dwingende redenen van algemeen belang gerechtvaardigd is, kan het slechts in strijd zijn met artikel 30 van het Verdrag, indien en voor zover het voor het vrije verkeer van goederen tussen lidstaten andere beperkende gevolgen heeft dan die welke indirect uit de beperking van de vrijheid van vestiging voortvloeien. Gesteld al dat een dergelijke maatregel beperkende gevolgen heeft voor het vrije verkeer van goederen, wijst evenwel niets erop, dat het niet gaat om gevolgen die indirect voortvloeien uit de beperking van de vrijheid van vestiging.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring - Natuurlijke of rechtspersonen - Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken - Tariefcontingent voor invoer van bananen - Verordening tot vaststelling van verminderingscoëfficiënt voor bepaling van aan marktdeelnemers toe te kennen hoeveelheid - Beroep van marktdeelnemers - Niet-ontvankelijkheid

(EG-Verdrag, art. 173, vierde alinea; verordening nr. 3190/93 van de Commissie)

Samenvatting

Het beroep tot nietigverklaring van verordening nr. 3190/93 tot vaststelling van de uniforme verminderingscoëfficiënt voor het bepalen van de hoeveelheid bananen die in het kader van het tariefcontingent voor 1994 aan elke marktdeelnemer van de categorieën A en B wordt toegewezen, dat door de marktdeelnemers van die categorieën is ingesteld, is niet-ontvankelijk.

Deze verordening heeft immers niet onmiddellijk en rechtstreeks tot gevolg, dat iedere marktdeelnemer in staat wordt gesteld de definitieve hoeveelheid te bepalen die hem individueel zal worden toegewezen, daar de met het oog daarop door de marktdeelnemers aan de bevoegde autoriteiten meegedeelde gegevens in de loop van de procedure door de bevoegde autoriteiten of de Commissie meermaals kunnen worden gewijzigd, zonder dat deze wijzigingen aan de betrokken marktdeelnemers ter kennis worden gebracht, zodat dezen niet in staat zijn om, hetzij op basis van de meegedeelde cijfers, hetzij op basis van de bepalingen van verordening nr. 3190/93, de referentiehoeveelheid te bepalen waarop de verminderingscoëfficiënt van toepassing is.

Aangezien de marktdeelnemers niet in staat waren hun definitieve hoeveelheid te bepalen door gewone vermenigvuldiging van een hun bekende hoeveelheid met de bij de betrokken verordening vastgestelde verminderingscoëfficiënt, mag die verordening evenmin worden beschouwd als een bundel individuele beschikkingen waarbij in feite aan iedere marktdeelnemer precies wordt meegedeeld, welke hoeveelheden hij zal mogen invoeren.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Vrij verkeer van goederen - Kwantitatieve beperkingen - Maatregelen van gelijke werking - Verbod tot in handel brengen van levensmiddelen om redenen in verband met bescherming van consument - Grenzen - Gebruik van etikettering in overeenstemming met richtlijn 79/112 voldoende om deze bescherming te waarborgen

(EG-Verdrag, art. 30; richtlijn 79/112 van de Raad)

2 Harmonisatie van wetgevingen - Etikettering en presentatie van levensmiddelen - Richtlijn 79/112 - Verplichting verkoopbenaming en lijst van ingrediënten te vermelden op etiket van producten

(Richtlijn 79/112 van de Raad, art. 2, 3, lid 1, 5, lid 1, en 6, lid 5, sub a)

Samenvatting

1 Artikel 30 van het Verdrag verzet zich tegen een nationale regeling die het in de handel brengen van in een andere lidstaat rechtmatig vervaardigde en in de handel gebrachte producten verbiedt om redenen in verband met de bescherming van de consument, wanneer deze bescherming wordt gewaarborgd door middel van een etikettering die in overeenstemming is met de bepalingen van richtlijn 79/112 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede de daarvoor gemaakte reclame, met name de bepalingen inzake de benaming waaronder het product wordt verkocht en de lijst van ingrediënten.

2 Artikel 3, lid 1, van richtlijn 79/112 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede de daarvoor gemaakte reclame, schrijft voor dat bij levensmiddelen de benaming waaronder het product wordt verkocht en de lijst van ingrediënten op de etikettering moeten worden vermeld. Het gebruik van een verkoopbenaming waaruit de koper in de staat waar het wordt verkocht, niet de werkelijke aard van het product kan opmaken, is in strijd met de artikelen 2 en 5, lid 1, van richtlijn 79/112.

Wat de lijst van ingrediënten betreft: wanneer de hoeveelheid toegevoegd water in gewicht meer dan 5 % van het eindproduct uitmaakt, wordt artikel 3, lid 1, juncto artikel 6, lid 5, sub a, van richtlijn 79/112 geschonden, indien in de lijst van ingrediënten niet de vermelding "water" voorkomt.