Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Vrij verkeer van personen – Werknemer – Begrip – Onderdaan van lidstaat die dienstbetrekking zoekt op grondgebied van andere lidstaat waar hij 17 jaar voordien heeft gewerkt – Uitgesloten van begrip werknemer in zin van titel II van eerste deel van verordening nr. 1612/68

(Verordening nr. 1612/68 van de Raad)

2. Vrij verkeer van personen – Recht van toegang en verblijf van onderdanen van lidstaten – Onderdaan van lidstaat die dienstbetrekking zoekt op grondgebied van andere lidstaat waar hij 17 jaar voordien heeft gewerkt – Verblijfsrecht uitsluitend op grond van richtlijn 68/360 – Uitgesloten

(Richtlijn 68/360 van de Raad, art. 4 en 8)

3. Vrij verkeer van personen – Werknemers – Gelijke behandeling – Europees burgerschap – Uitkering voor werkzoekenden – Verblijfsvoorwaarde – Toelaatbaarheid – Voorwaarden

[EG-Verdrag, art. 6, 8 en 48, lid 2 (thans, na wijziging, art. 12 EG, 17 EG en 39, lid 2, EG)]

Samenvatting

1. Een onderdaan van een lidstaat die binnenkomt op het grondgebied van een andere lidstaat, waar hij zeventien jaar voordien heeft gewerkt, om er een dienstbetrekking te zoeken, en die een uitkering voor werkzoekenden aanvraagt, is geen werknemer in de zin van titel II van het eerste deel van verordening nr. 1612/68 betreffende het vrij verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2434/92.

In deze titel van verordening nr. 1612/68 heeft het begrip „werknemer” namelijk uitsluitend betrekking op personen die reeds tot de arbeidsmarkt zijn toegetreden en die dus ingevolge artikel 7, lid 2, van die verordening recht hebben op dezelfde sociale en fiscale voordelen als de nationale werknemers.

Aangezien de situatie van de betrokkene geen voldoende nauwe aanknoping met de arbeidsmarkt van de ontvangende lidstaat vertoont, moet zij worden vergeleken met die van een onderdaan van een lidstaat die een eerste dienstbetrekking zoekt in een andere lidstaat waar hij nooit eerder heeft gewerkt, en die slechts recht heeft op gelijke behandeling wat de toegang tot arbeid betreft.

Met betrekking tot een nationale regeling die de toekenning van een dergelijke uitkering afhankelijk stelt van de hoedanigheid van werknemer in de zin van verordening nr. 1612/68, staat het evenwel aan de nationale rechter om na te gaan of het aldus bedoelde begrip „werknemer” in de zin van die titel II moet worden begrepen.

(cf. punten 29‑33, dictum 1)

2. Een onderdaan van een lidstaat die binnenkomt op het grondgebied van een andere lidstaat, waar hij zeventien jaar voordien heeft gewerkt, om er een dienstbetrekking te zoeken, heeft in de ontvangende lidstaat geen verblijfsrecht uitsluitend op grond van richtlijn 68/360 inzake de opheffing van de beperkingen van de verplaatsing en het verblijf van de werknemers der lidstaten en van hun familie binnen de Gemeenschap.

Het in de artikelen 4 en 8 van richtlijn 68/360 bedoelde recht op verblijf in een lidstaat geldt immers alleen voor de onderdanen van een lidstaat die in eerstbedoelde lidstaat reeds een betrekking hebben, doch niet voor werkzoekenden die zich alleen kunnen beroepen op de bepalingen van deze richtlijn die hun verplaatsing binnen de Gemeenschap betreffen.

(cf. punten 43‑44, dictum 2)

3. Het recht op gelijke behandeling als bedoeld in artikel 48, lid 2, van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39, lid 2, EG), gelezen in samenhang met de artikelen 6 en 8 van het Verdrag (thans, na wijziging, de artikelen 12 EG en 17 EG), verzet zich niet tegen een nationale regeling die het recht op een uitkering voor werkzoekenden afhankelijk stelt van een verblijfsvoorwaarde, mits die voorwaarde haar rechtvaardiging vindt in objectieve overwegingen die losstaan van de nationaliteit van de betrokken personen en evenredig zijn aan de legitieme doelstelling van het nationale recht.

(cf. punt 73, dictum 3)