Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Prejudiciële vragen - Voorlegging aan Hof - Nationale rechterlijke instantie in de zin van artikel 177 van Verdrag (thans artikel 234 EG) - Begrip - Överklagandenämnden för Högskolan bevoegd om kennis te nemen van beroepen op het gebied van hoger onderwijs - Daaronder begrepen

[EG-Verdrag, art. 177 (thans art. 234 EG)]

2. Sociale politiek - Mannelijke en vrouwelijke werknemers - Toegang tot arbeidsproces en arbeidsvoorwaarden - Gelijke behandeling - Afwijkingen - Maatregelen ter bevordering van gelijke kansen voor mannen en vrouwen - Selectieprocedure voor benoeming in overheidsdienst - Nationale regeling volgens welke kandidaat van ondervertegenwoordigd geslacht met voorrang moet worden benoemd, mits verschil in kwalificaties niet tot schending van objectiviteit bij aanstelling leidt - Ontoelaatbaarheid - Beperking van werkingssfeer van maatregel - Niveau van vacant ambt - Geen invloed

(Art. 141, lid 4, EG; richtlijn 76/207 van de Raad, art. 2, leden 1 en 4)

3. Sociale politiek - Mannelijke en vrouwelijke werknemers - Toegang tot arbeidsproces en arbeidsvoorwaarden - Gelijke behandeling - Afwijkingen - Maatregelen ter bevordering van gelijke kansen voor mannen en vrouwen - Selectieprocedure voor benoeming in overheidsdienst - Regel uit rechtspraak die voorrang verleent aan kandidaten van ondervertegenwoordigd geslacht - Toelaatbaarheid - Voorwaarden

(Richtlijn 76/207 van de Raad, art. 2, leden 1 en 4)

Samenvatting

1. Bij de beoordeling of een verwijzend orgaan een rechterlijke instantie in de zin van artikel 177 van het Verdrag (thans artikel 234 EG) is, moet rekening worden gehouden met een samenstel van factoren, zoals de wettelijke grondslag van het orgaan, het permanente karakter, de verplichte rechtsmacht, het uitspraak doen na een procedure op tegenspraak, het toepassen van de regelen des rechts, alsmede de onafhankelijkheid van het orgaan. Aan deze eisen wordt voldaan door Överklagandenämnden för Högskolan in Zweden, dat bevoegd is om kennis te nemen van beroepen tegen bepaalde besluiten op het gebied van het hoger onderwijs.

( cf. punten 29-30 )

2. Artikel 2, leden 1 en 4, van richtlijn 76/207 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden, en artikel 141, lid 4, EG staan in de weg aan een nationale regeling volgens welke een kandidaat van het ondervertegenwoordigde geslacht die over voldoende kwalificaties beschikt, in een overheidsfunctie moet worden benoemd vóór een kandidaat van het andere geslacht, die anders zou zijn benoemd, ingeval deze maatregel noodzakelijk is om een kandidaat van het ondervertegenwoordigde geslacht te kunnen benoemen en het verschil tussen de kwalificaties van de kandidaten niet zo groot is dat dit in strijd zou zijn met het vereiste van objectiviteit.

Een dergelijke selectiemethode kan immers geen rechtvaardiging vinden in artikel 2, lid 4, van de richtlijn, omdat de selectie van een kandidaat uit de kandidaten met voldoende kwalificaties uiteindelijk plaatsvindt op de enkele grond dat hij tot het ondervertegenwoordigde geslacht behoort, zelfs wanneer de aldus gekozen kandidaat qua verdiensten onderdoet voor een kandidaat van het andere geslacht. Bovendien is het zo, dat ook al staat artikel 141, lid 4, EG de lidstaten toe om maatregelen te handhaven of aan te nemen waarbij specifieke voordelen worden ingesteld ter voorkoming of ter compensatie van nadelen in de beroepsloopbaan, teneinde volledige gelijkheid tussen mannen en vrouwen in het beroepsleven te verzekeren, hieruit niet kan worden afgeleid dat deze bepaling een selectiemethode toestaat die hoe dan ook onevenredig is ten opzichte van het nagestreefde doel.

Voorts wordt aan de absolute en onevenredige aard van een maatregel van positieve discriminatie als die welke in geding is, niet afgedaan doordat de werkingssfeer ervan wordt beperkt. Voornoemde bepalingen verzetten zich derhalve ook tegen een dergelijke nationale regeling, indien deze uitsluitend geldt voor de bezetting van hetzij een vooraf bepaald, beperkt aantal vacatures, hetzij vacatures die zijn gecreëerd in het kader van een speciaal opgezet programma van een bepaalde instelling van hoger onderwijs, dat positieve discriminatie toestaat.

Het gemeenschapsrecht laat de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen wat de toegang tot het arbeidsproces betreft, geenszins afhangen van het niveau van de te bezetten vacatures. Hieruit volgt dat de beoordeling van de verenigbaarheid met het gemeenschapsrecht van een nationale regeling die voorziet in positieve discriminatie bij aanstellingen in het hoger onderwijs, niet kan afhangen van het niveau van de te bezetten vacature.

( cf. punten 53, 55-56, 58-59, 64-65, dictum 1-2, 4 )

3. Artikel 2, leden 1 en 4, van richtlijn 76/207 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden, verzet zich niet tegen een uit de nationale rechtspraak voortvloeiende regel volgens welke aan een kandidaat voor een overheidsfunctie die tot het ondervertegenwoordigde geslacht behoort, voorrang kan worden gegeven boven een medekandidaat van het andere geslacht mits de kandidaten over gelijkwaardige of vrijwel gelijkwaardige kwalificaties beschikken, indien de kandidaten aan een objectieve beoordeling worden onderworpen die rekening houdt met de bijzondere persoonlijke situatie van alle kandidaten.

( cf. punt 62, dictum 3 )