ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
4.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten – Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 37, 38)
81

Voorts is het ook juist dat verzoekster had aangegeven dat de betrokken vloerbedekking en het betrokken behang bedoeld was voor gebruik in een vochtige binnenruimte en niet in een droge omgeving. Uit de punten 2.3.1 en 2.4 van de beoordelingsverslagen van juni 2017 blijkt echter dat de antimicrobiële werking van een stof als de onderhavige in zeer grote mate afhangt van verscheidene factoren, waarvan de belangrijkste de complementaire aanwezigheid van een oplosmiddel is, dat wil zeggen van een vloeistof bij contact waarmee de stof zal vrijkomen en zal beginnen te werken. Wanneer de oppervlakte van het met dergelijke stoffen bewerkte materiaal droog blijft, is het dus wegens het ontbreken van een vloeibaar oplosmiddel onwaarschijnlijk dat zich in die omstandigheden een antimicrobiële werking kan ontwikkelen.
In de brief waarin dat besluit aan verzoekster is meegedeeld, staat het volgende:

„Alvorens mijn besluit vast te stellen, heb ik, naast alle elementen van het dossier, zeer zorgvuldig de elementen geanalyseerd die u mij heeft doen toekomen in uw schrijven van 22 november waarin u nadruk heeft gelegd op de specifieke context, die werd gekenmerkt door urgentie in verband met een humanitaire crisis tijdens uw missie bij het EASO. In dit verband vermeldt u met name het zeer regelmatige gebruik van uitzonderingsprocedures voor de gunning van opdrachten in deze context en het feit dat u van uw collega’s die verantwoordelijk zijn voor aanbestedingen en operaties, de verzekering hebt gekregen dat alles in overeenstemming was met de wettelijke vereisten. Ik heb ook ter kennis genomen dat uw bemoeienis met de dossiers volgens u beperkt was en dat uw werklast toen erg zwaar was.

Om deze reden heb ik besloten tot deze tuchtmaatregel, die mild is gelet op de feiten die u worden verweten, waarbij ik rekening houd met, om te beginnen, de bijzonder moeilijke omstandigheden waarin u uw taken moest uitoefenen en, voorts, het feit dat er pas op het einde van de procedure sprake was van uw bemoeienis en dat u dus niet verantwoordelijk kunt worden gehouden voor de initiële keuzes voor de gunning van opdrachten. Ten slotte heb ik kennisgenomen van uw verder onberispelijke staat van dienst voor het Europees Parlement.”
16

Bij arrest van 21 september 2017, Easy Sanitary Solutions en EUIPO/Group Nivelles (C‑361/15 P en C‑405/15 P, EU:C:2017:720; hierna: „arrest in hogere voorziening”), heeft het Hof de hogere voorzieningen afgewezen, na in de punten 72 en 134 van dat arrest toch twee onjuiste rechtsopvattingen van het Gerecht te hebben vastgesteld. In de eerste plaats heeft het Hof geoordeeld dat het Gerecht blijk had gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door in de punten 77 tot en met 79 en 84 van het eerste arrest van het Gerecht van het EUIPO te verlangen dat het bij de beoordeling van de nieuwheid van het litigieuze model de verschillende onderdelen van een ouder model of van meerdere oudere modellen die waren afgebeeld in verschillende uittreksels uit de bij de vordering tot nietigverklaring gevoegde Blücher-catalogi, met elkaar combineerde, terwijl de verzoeker in de nietigheidsprocedure het model waarvan hij beweerde dat het om een ouder model ging, niet in zijn geheel had weergegeven. In de tweede plaats heeft het Hof geoordeeld dat het Gerecht in punt 132 van het eerste arrest van het Gerecht blijk had gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door in het kader van de beoordeling van het eigen karakter van het litigieuze model te eisen dat de geïnformeerde gebruiker van dit model bekend was met het voortbrengsel waarin het oudere model was verwerkt of waarop het was toegepast. Aangezien de hogere voorzieningen niettemin zijn afgewezen, is de vernietiging van de eerste beslissing bij het dictum van het eerste arrest van het Gerecht in kracht van gewijsde gegaan en is de zaak terugverwezen naar het EUIPO.
41

In dit verband dienen de besluitvormende organen van het EUIPO niet alleen te onderzoeken of het betrokken embleem geheel of gedeeltelijk is overgenomen in het betreffende merk. Zij moeten ook beoordelen of dit embleem, gelet op de afmetingen en de positie ervan binnen dit merk, als zodanig door het publiek waarneembaar is, of het een eenvoudige of complexe configuratie van kleuren of vormen bezit, of het wordt aangevuld met andere verbale of figuratieve bestanddelen die de waarneming van dit embleem door het publiek verminderen of wijzigen, dan wel of de andere bestanddelen van het betrokken merk de door dit merk opgeroepen totaalindruk domineren.
30

In de tweede plaats heeft de Commissie er in punt 25 van het bestreden besluit aan herinnerd dat DLH de steun waarop het besluit betreffende Lufthansa ziet, kon gebruiken ter ondersteuning van de overige tot de Lufthansa-groep behorende maatschappijen, die op 31 december 2019 niet in financiële moeilijkheden verkeerden, daaronder begrepen AUA. Daarbij komt dat de Commissie in punt 85 van het bestreden besluit heeft uiteengezet dat zij bij het onderzoek naar de evenredigheid van de steun waarop het besluit betreffende Lufthansa ziet – overeenkomstig punt 54 van de mededeling van 19 maart 2020 met als titel „Tijdelijke kaderregeling inzake staatssteun ter ondersteuning van de economie vanwege de huidige COVID-19-uitbraak” (PB 2020, C 91 I, blz. 1), die gewijzigd is op 3 april 2020 (PB 2020, C 112 I, blz. 1), 13 mei 2020 (PB 2020, C 164, blz. 3) en 29 juni 2020 (PB 2020, C 218, blz. 3) (hierna: „tijdelijke kaderregeling”) – rekening had gehouden met de naar aanleiding van de COVID-19-pandemie ten gunste van de maatschappijen van de Lufthansa-groep toegekende aanvullende steun of voorgenomen aanvullende steunmaatregelen. In dit verband heeft de Commissie er in hetzelfde punt van het bestreden besluit aan herinnerd dat zij in het besluit betreffende Lufthansa tot de slotsom was gekomen dat het geheel van de in punt 8 hierboven vermelde steunmaatregelen, daaronder begrepen de maatregel in kwestie en de op grond van de Oostenrijkse steunregeling aan AUA toegekende steun, beperkt was tot het noodzakelijke minimum om de kapitaalstructuur van de Lufthansa-groep te herstellen en de levensvatbaarheid van deze groep te waarborgen.
60

Bovendien heeft de kamer van beroep in de punten 19 tot en met 21 van de bestreden beslissing de soortgelijkheid van de conflicterende waren zelf beoordeeld, maar uitsluitend aan de hand van de Canon-criteria, terwijl verzoeker de uitkomst van die beoordeling niet had betwist. In deze omstandigheden, en ook bij gebreke van enig argument van het EUIPO in die zin, kan de bestreden beslissing niet aldus worden uitgelegd dat de kamer van beroep de beslissing van de oppositieafdeling heeft willen bevestigen wat de twee specifiek door verzoeker aangevoerde criteria betreft, te weten het criterium inzake de gebruikelijke herkomst van de waren of zelfs inzake de identiteit van de producenten en het criterium inzake de distributiekanalen, maar tegelijkertijd haar analyse uitsluitend heeft willen baseren op criteria waarop het bij haar ingestelde beroep geen betrekking had, zonder zelf over te gaan tot een expliciete beoordeling van de criteria waarop verzoekers betoog berustte. De kamer van beroep heeft immers in punt 18 van de bestreden beslissing weliswaar verwezen naar de eindconclusie waartoe de oppositieafdeling in haar beslissing was gekomen, maar zij heeft niet naar een bepaald punt of een bepaalde passage van deze beslissing verwezen, in welk geval had kunnen worden geoordeeld dat zij de overwegingen van de oppositieafdeling in haar eigen beslissing wilde integreren om herhaling te voorkomen.
4.

Steunmaatregelen van de staten – Voorgenomen steunmaatregelen – Onderzoek door de Commissie – Inleidende fase en contradictoire fase – Verenigbaarheid van steun met de interne markt – Moeilijkheden bij de beoordeling – Verplichting van de Commissie om de contradictoire procedure in te leiden – Ernstige moeilijkheden – Begrip – Objectief karakter – Bewijslast – Omstandigheden die wijzen op het bestaan van dergelijke moeilijkheden – Verplichting voor de Commissie om op eigen initiatief en bij gebreke van enige aanwijzing in die zin mogelijk relevante informatie te verzamelen die niet onder haar aandacht is gebracht – Geen (Art. 108, leden 2 en 3, VWEU; verordening 2015/1589 van de Raad, art. 4, leden 3 en 4; art. 12, lid 1) (zie punten 63, 64, 161)
3.

Europese Unie – Rechterlijk toezicht op de rechtmatigheid van de handelingen van de instellingen – Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië – Omvang van het toezicht – Opneming van verzoeker op de lijst die is bijgevoegd bij het bestreden besluit, omdat hij steun heeft verleend aan handelingen die de vrede, de stabiliteit of de veiligheid in Libië in gevaar brengen – Voor het publiek toegankelijke documenten – Ontvankelijkheid [Besluiten (GBVB) 2015/1333, bijlagen II en IV, (GBVB) 2020/1483 en (GBVB) 2021/1251 van de Raad; verordeningen 2016/44, bijlage III, 2020/1481 en 2021/1241 van de Raad] (zie punten 59, 61, 62, 65, 66)
Arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 27 april 2022 –

Flašker/Commissie

(Zaak T‑392/20) ( 1 )

„Staatssteun – Maatregelen die Slovenië heeft toegekend aan een gemeentelijk netwerk van apotheken – Inleidende fase van het onderzoek – Besluit waarbij de Commissie vaststelt dat er geen sprake is van staatssteun en dat er eventueel sprake is van bestaande steun – Besluit dat is vastgesteld zonder dat de formele onderzoeksprocedure van artikel 108, lid 2, VWEU is ingeleid – Ernstige moeilijkheden”

1. Steunmaatregelen van de staten – Onderzoek van klachten – Verplichtingen van de Commissie – Inleidende fase van het onderzoek – Onderzoeksplicht van de Commissie – Omvang (Art. 108, lid 3, VWEU; verordening nr. 2015/1589 van de Raad, art. 12, lid 1) (zie punt 30)

2. Steunmaatregelen van de staten – Onderzoek van klachten – Verplichtingen van de Commissie – Inleidende fase van het onderzoek – Verplichting om deze fase met een besluit af te sluiten – Omvang – Besluit waarbij de betrokken maatregel als bestaande steun wordt aangemerkt – Besluit houdende een impliciete weigering om de formele procedure in te leiden – Rechterlijke toetsing – Grenzen (Art. 108, leden 1 en 2, VWEU; verordening 2015/1589 van de Raad, art. 4, leden 2‑4, en art. 15, lid 1) (zie punten 31‑34)

3. Steunmaatregelen van de staten – Voorgenomen steunmaatregelen – Onderzoek door de Commissie – Inleidende fase en contradictoire fase – Verenigbaarheid van steun met de interne markt – Moeilijkheden bij de beoordeling – Verplichting van de Commissie om de contradictoire procedure in te leiden – Ernstige moeilijkheden – Begrip – Objectief karakter – Omstandigheden waaruit het bestaan van dergelijke moeilijkheden kan blijken – Rechterlijke toetsing – Omvang (Art. 107 en art. 108, leden 2 en 3, VWEU; verordening 2015/1589 van de Raad, art. 4, leden 3 en 4) (zie punten 35, 36, 43, 47‑56)

4. Steunmaatregelen van de staten – Besluit van de Commissie – Beoordeling van de rechtmatigheid aan de hand van de gegevens die beschikbaar waren op het tijdstip van de vaststelling van het besluit – Onmogelijkheid voor een verzoeker die aan de inleidende onderzoeksprocedure heeft deelgenomen, zich ter ondersteuning van zijn beroep te beroepen op feitelijke gegevens die tijdens deze procedure niet zijn aangevoerd (Art. 108 VWEU) (zie punten 42, 44)

Dictum

1) Besluit C(2020) 1724 final van de Commissie van 24 maart 2020 tot beëindiging van het onderzoek van maatregelen betreffende de openbare apotheek Lekarna Ljubljana in het licht van de artikelen 107 en 108 VWEU [zaak SA.43546 (2016/FC) – Slovenië] wordt nietig verklaard voor zover het betrekking heeft op de activa in beheer van Lekarna Ljubljana.

2) De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en die van Petra Flašker.

3) De Republiek Slovenië draagt haar eigen kosten.

( 1 ) PB C 297 van 7.9.2020.
9.

Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid – Beperkende maatregelen tegen de Democratische Republiek Congo – Werkingssfeer – Personen die betrokken zijn geweest bij het beramen, aansturen of plegen van handelingen die ernstige schendingen of misbruik van de mensenrechten inhouden – Begrip – Personen die dergelijke handelingen in het verleden hebben gepleegd, ondanks het feit dat er geen bewijs is dat zij thans bij dergelijke handelingen zijn betrokken of eraan deelnemen – Daaronder begrepen [Besluit 2010/788/GBVB van de Raad, zoals gewijzigd bij besluiten (GBVB) 2016/2231 en (GBVB) 2019/2109, art. 3, lid 2, b), en bijlage II; verordening nr. 1183/2005 van de Raad, art. 2 ter, lid 1, b), en verordening nr. 2019/2101 van de Raad, bijlage] (zie punt 170)
1.

Ambtenaren – Tijdelijke functionarissen – Tijdelijke functionarissen in de zin van artikel 2, onder c) van de Regeling andere personeelsleden – Tijdelijk functionaris die is tewerkgesteld bij een politieke fractie van het Parlement – Ontbinding van de politieke fractie – Gevolg – Beëindiging van de overeenkomst – Verplichting van het Parlement om de betrokkene tewerk te stellen bij een nieuwe fractie – Geen verplichting [Regeling andere personeelsleden, art. 2, c); reglement van orde van het Europees Parlement, art. 33 en 34, lid 3] (zie punten 17‑24, 116, 117)
2.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Overeenstemming van de betrokken merken – Identiek aantal letters die twee woordmerken vormen – Meerdere letters in dezelfde volgorde [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 26, 27, 29, 30, 35)
2.

Ambtenaren – Bezoldiging – Ontheemdingstoelage – Toekenningsvoorwaarden – Geen gewone verblijfplaats of voornaamste beroepsactiviteit in de lidstaat van tewerkstelling gedurende de referentieperiode – Begrip gewone verblijfplaats – Periode van universitaire studie en stage gevolgd door een periode van tewerkstelling – Weerlegbaar vermoeden van de wens om de gewone verblijfplaats te wijzigen – Beoordelingselementen – Mate van integratie in de lidstaat van tewerkstelling [Ambtenarenstatuut, bijlage VII, art. 4, lid 1, a)] (zie punten 26, 28, 31, 33, 34, 36, 37, 40, 42, 43)
8.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten – Beoordelingscriteria – Complementariteit van de waren of diensten [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 108, 121‑123)
3.

Uniemerk – Afstand, verval en nietigheid – Relatieve nietigheidsgronden – Bestaan van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten – Beoordelingscriteria – Complementariteit van de waren of diensten [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b), en 53, lid 1, a)] (zie punten 38, 47)
6.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Beoordeling of een teken vatbaar is voor inschrijving – Inaanmerkingneming van uitsluitend de Unieregeling – Eerdere inschrijving van het merk in bepaalde lidstaten of derde landen – Beslissingen die de instanties van de Unie niet binden (Verordening nr. 40/94 van de Raad) (zie punten 57, 62)
4.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder bekend merk – Uitbreiding van de bescherming van het oudere bekende merk tot niet-soortgelijke waren of diensten – Voorwaarden – Bekendheid van het merk in de lidstaat of in de Unie – Begrip – Beoordelingscriteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 5) (zie punten 46, 47, 49)
1.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beoordelingscriteria [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 19-21, 28, 54, 56, 60)
4.

Uniemerk – Rechtsgevolgen van het Uniemerk – Rechten verbonden aan het merk – Recht om het gebruik van het merk te verbieden – Gebruik van een gelijk of overeenstemmend teken zonder geldige reden waardoor ongerechtvaardigd voordeel wordt getrokken uit of afbreuk wordt gedaan aan het onderscheidend vermogen of de reputatie van het merk [Verordening nr. 6/2002 van de Raad, art. 25, lid 1, e); verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 9, lid 2, c)] (zie punt 40)
8.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Beoordeling of een teken vatbaar is voor inschrijving – Inaanmerkingneming van uitsluitend de Unieregeling – Eerdere inschrijving van het merk in bepaalde lidstaten of derde landen – Beslissingen die de instanties van de Unie niet binden (Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad) (zie punt 62)
Arrest van het Gerecht (Tiende kamer) van 24 maart 2021 –

Laboratorios Ern/EUIPO – Sanolie (SANOLIE)

(Zaak T-175/20)

„Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniewoordmerk SANOLIE – Ouder nationaal woordmerk SANODIN – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), verordening (EU) 2017/1001]”

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Woordmerken SANOLIE en SANODIN

[Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)]

(zie punten 34, 43, 44, 53, 67, 75, 83, 89, 104, 105)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 22 januari 2020 (zaak R 2405/2018-4) inzake een oppositieprocedure tussen Laboratorios Ern en Sanolie

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.
7.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Weging van de punten van overeenstemming of van verschil van de tekens – Inaanmerkingneming van de intrinsieke kenmerken van de tekens of van de verkoopmodaliteiten van de waren of diensten – Kledingsector [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 120)
2.

Uniemerk – Afstand, verval en nietigheid – Absolute nietigheidsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst – Doel – Vrijhoudingsbehoefte [Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 7, lid 1, c) en 51, lid 1, a)] (zie punt 36)
7.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Weging van de punten van overeenstemming of van verschil van de tekens – Inaanmerkingneming van de intrinsieke kenmerken van de tekens of van de verkoopmodaliteiten van de waren of diensten [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 60, 61)
1.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 19, 20, 53)
30

Opgemerkt zij echter dat deze rechtspraak is ontwikkeld met het oog op de bijzondere situatie waarin een aangevraagd merk bestaat in de vorm van de waar zelf of van de verpakking ervan, terwijl er al een normale of in de betrokken sector gangbare vorm bestaat. In dit geval zal de betrokken consument die het gewoon is een of meer vormen te zien die overeenstemmen met de norm of met wat in de betrokken sector gangbaar is, het aangevraagde merk niet opvatten als een aanduiding van de commerciële herkomst van de waren waarop de merkaanvraag betrekking heeft indien de vorm waarin dat merk bestaat gelijk is aan of overeenstemt met de gebruikelijke vorm of vormen.
107

Derhalve is de vraag of bij het onderzoek van de litigieuze steunmaatregel, zoals de verzoekende vissers stellen, rekening moet worden gehouden met de doelstellingen van gemeenschappelijk belang als bedoeld in artikel 39 VWEU, niet relevant gelet op de voorwaarden van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU, die in punt 106 hierboven in herinnering zijn gebracht. Die vraag kan dus niet in aanmerking worden genomen om te beoordelen of de verzoekende vissers belanghebbenden zijn. Het recht van een belanghebbende om tijdens de formele onderzoeksprocedure opmerkingen te maken en dus om, zoals in punt 62 hierboven in herinnering is gebracht, op te komen tegen een besluit om geen bezwaar te maken – welk besluit een impliciete weigering is om die procedure in te leiden – moet immers in het licht van de doelstelling van die procedure worden onderzocht, welke procedure met name bedoeld is om de Commissie in staat te stellen om alle nodige adviezen in te winnen wanneer een eerste onderzoek van een steunmaatregel haar niet in staat heeft gesteld om alle moeilijkheden te overwinnen die verband houden met de beoordeling van de verenigbaarheid van die steun met de interne markt (zie in die zin arrest van 3 september 2020, Vereniging tot Behoud van Natuurmonumenten in Nederland e.a./Commissie, C‑817/18 P, EU:C:2020:637, punt 76 en aldaar aangehaalde rechtspraak).
59

Ofschoon volgens de in punt 54 hierboven geciteerde rechtspraak de instellingen over een eigen beoordelingsbevoegdheid beschikken, staat het voorts niettemin aan de Unierechter om na te gaan of de instelling, het orgaan of de instantie van de Unie in kwestie, in casu het EESC, de beginselen van gelijke behandeling en rechtszekerheid heeft nageleefd bij de organisatie van de herindelingsronde voor tijdelijke functionarissen, en met name in het kader van de vergelijkende toetsing waarop deze ronde is gebaseerd (zie in die zin arresten van 13 juli 2018, K. Chrysostomides & Co. e.a./Raad e.a., T‑680/13, EU:T:2018:486, punt 440, en 3 juli 2019, PT/BEI, T‑573/16, EU:T:2019:481, punt 233 en aldaar aangehaalde rechtspraak).