ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
4.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten–Beoordelingscriteria–Complementariteit van de waren of diensten [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 30, 37, 43)
1.

Uniemerk — Definitie en verkrijging van het Uniemerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met het oudere merk — Beoordeling van het verwarringsgevaar — Criteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (cf. punten 17‑20, 64)
7.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Beoordeling of een teken vatbaar is voor inschrijving–Inaanmerkingneming van uitsluitend de Unieregeling–Eerdere inschrijving van het merk in bepaalde lidstaten of derde landen–Beslissingen die de instanties van de Unie niet binden (Verordening nr. 207/2009 van de Raad) (zie punt 105)
2.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten — Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b), en 53, lid 1, a)] (cf. punt 16)
4.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten — Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (cf. punten 28, 36, 43)
134

Ten eerste stelt verzoekster dat de plaatsing van haar naam op de lijsten van de bestreden handelingen niet evenredig is met een legitiem doel. Verzoekster op de lijsten van die handelingen plaatsen, past niet in het kader van de legitieme doelstelling van de beperkende maatregelen die zijn gericht tegen acties van de Russische Federatie die de situatie in Oekraïne destabiliseren. Overigens wordt niet aangevoerd dat zij financieel heeft bijgedragen aan het uitstippelen van het beleid of aan besluiten in verband met die acties of een rol daarbij heeft gespeeld. Verzoekster voert zelfs aan dat zij de Oekraïense economie ondersteunt doordat zij extra kapitaal en geld verstrekt aan haar klanten in Oekraïne. De bestreden handelingen moeten aldus worden uitgelegd dat daarmee wordt beoogd druk uit te oefenen op de acties van de Russische Federatie die de situatie in Oekraïne destabiliseren en niet een ruimere druk uit te oefenen op ondernemingen of burgers die geen band hebben met de situatie in Oekraïne. Volgens verzoekster moet de band tussen de in de bestreden handelingen genoemde personen of entiteiten en de activiteiten van de Russische regering in Oekraïne dus doorslaggevend zijn bij de opname van die personen of entiteiten in die handelingen.
Opgemerkt moet worden dat het Verenigd Koninkrijk in bijlage B bij de aanmelding, met de titel „UK Checklist against the Commission Staff Working Document on Generation Adequacy in the internal electricity market – guidance on public interventions”, als volgt heeft geantwoord op de vraag of „het potentieel van vraagrespons en een realistische datum voor de invoering ervan [waren] meegenomen in het onderzoek [van de capaciteitsbehoefte]”:

„Vraagrespons zal naar verwachting in aanmerking komen voor directe deelname aan de capaciteitsmarkt en voor deelname aan de transitionele veilingen. [...] National Grid zal jaarlijks – in het kader van het onderzoek dat richting geeft aan de besluitvorming over de te veilen capaciteit – de op dat moment beschikbare vraagrespons evalueren en een inschatting maken van de potentiële vraagrespons die zich gedurende die periode zal aandienen. Op de capaciteitsmarkt PJM in de Verenigde Staten heeft vraagrespons in tien jaar tijd ongeveer 15 GW kunnen leveren [uit de tabel blijkt dat dit cijfer in de leveringsperiode 2015/2016 is bereikt]. De vraag op de capaciteitsmarkt PJM is evenwel ongeveer het drievoudige van de vraag op de markt in het Verenigd Koninkrijk. National Grid denkt dat vraagrespons in 2018/2019 ongeveer 3 GW capaciteit zou kunnen leveren. De ontwikkeling van vraagrespons is uiterst onzeker en moeilijk te voorspellen. Niettemin zullen de transitionele veilingen de ontwikkeling van die sector ondersteunen en een grotere deelname van vraagrespons aan de reguliere capaciteitsmarkt stimuleren.”
123

In dit verband berust de toepassing van het criterium van „zeggenschap” op het bestaan van een niet te verwaarlozen risico dat, wanneer de tegoeden van een persoon of een entiteit van wie is vastgesteld dat deze betrokken is bij de nucleaire proliferatie, zijn bevroren, deze de personen en de entiteiten die onder zijn of haar zeggenschap staan of van wie hij of zij de eigenaar is, onder druk zet om te ontsnappen aan de gevolgen van de tegen hem of haar genomen maatregelen door hen ertoe aan te zetten hetzij hem of haar direct of indirect hun tegoeden over te maken, hetzij transacties te verrichten die hij of zij zelf niet kan uitvoeren vanwege het feit dat zijn of haar tegoeden zijn bevroren (zie in die zin arrest van 13 maart 2012, Melli Bank/Raad, C‑380/09 P, EU:C:2012:137, punt 58). Gelet op dit risico is het bevriezen van de tegoeden van de personen en de entiteiten die worden gecontroleerd door de persoon of de entiteit van wie de tegoeden zijn bevroren een noodzakelijke en geschikte maatregel om de doeltreffendheid van de vastgestelde maatregelen te verzekeren en te waarborgen dat die maatregelen niet zullen worden omzeild (zie in die zin artikel van 13 maart 2012, Melli Bank/Raad, C‑380/09 P, EU:C:2012:137, punt 58).
39

In dit verband dient in herinnering te worden gebracht dat artikel 2, lid 3, van de basisverordening bepaalt dat wanneer het soortgelijke product niet of niet in voldoende hoeveelheden in het kader van normale handelstransacties is verkocht of indien, wegens de bijzondere marktsituatie, deze verkoop geen deugdelijke vergelijking mogelijk maakt, de normale waarde van het soortgelijke product wordt berekend aan de hand van de productiekosten in het land van oorsprong, vermeerderd met een redelijk bedrag voor verkoopkosten, algemene kosten, administratiekosten en winst, of aan de hand van de prijzen bij uitvoer naar een geschikt derde land in het kader van normale handelstransacties, mits deze prijzen representatief zijn. Diezelfde bepaling preciseert dat een bijzondere marktsituatie voor het betrokken product, als bedoeld in de voorgaande zin, onder meer wordt geacht aanwezig te zijn wanneer de prijzen kunstmatig laag zijn, wanneer er een aanzienlijke ruilhandel is of wanneer er niet-commerciële regelingen zijn voor de be- of verwerking van goederen.
35

Deze keuze van de Commissie kan niet in strijd worden geacht met de geest van de basisverordening, nu in die verordening is voorzien in de mogelijkheid om maatregelen te treffen die direct van invloed zijn op de biodiversiteit. De Commissie kon binnen haar beoordelingsmarge dus kiezen voor een maatregel met directe invloed op de biodiversiteit. Verder bestond er geen noodzaak om deze keuze in het bijzonder toe te lichten tegen de achtergrond van de mogelijkheid van een beperking met een indirecte invloed, aangezien er ten eerste geen hiërarchie bestaat tussen beide mogelijkheden, en er ten tweede in de lidstaten, en met name ook in Hongarije, inheemse boomsoorten voorhanden zijn die in aanmerking komen als hakhout met korte omlooptijd (zie punt 22 hierboven). Derhalve dient de grief van Hongarije gericht tegen de keuze van de Commissie voor een criterium dat de biodiversiteit direct bevordert, te worden afgewezen.
37

Ten slotte zij aangaande verzoeksters vermelding van het arrest van de cour d’appel te Parijs van 11 mei 2005 (zie punt 31 hierboven) en van andere beslissingen van de nationale instanties die ook voor het BHIM werden aangevoerd, opgemerkt dat zowel dat arrest als die beslissingen niet kunnen afdoen aan de vaststelling van het Gerecht in punt 24 hierboven, aangezien daarin geenszins wordt geoordeeld dat het grafische element van het oudere merk in zijn ingeschreven vorm verwaarloosbaar was en dat het niet, samen met het woordelement „arthur”, bijdroeg tot het onderscheidend vermogen van dit merk. Integendeel, dit grafische element, dat de vorm heeft van een handgeschreven handtekening, werd daar als „bijzonder” aangemerkt. Zo heeft de cour d’appel te Parijs in haar voornoemde arrest het oudere merk in zijn ingeschreven vorm beschreven als „aangevraagd in een bijzondere grafische weergave in de vorm van een handgeschreven handtekening, die een stijgende vorm aanneemt, met een punt onder de letter A”. In ieder geval zij eraan herinnerd dat de communautaire merkenregeling autonoom is en de rechtmatigheid van de beslissingen van de kamers van beroep enkel aan verordening nr. 207/2009 wordt getoetst, zodat het BHIM of, na beroep, het Gerecht, niet ertoe verplicht zijn hetzelfde resultaat te bereiken als de nationale merkenbureaus of rechterlijke instanties in een soortgelijke situatie [zie in die zin arresten van 12 januari 2006, Deutsche SiSi-Werke/BHIM,C‑173/04 P, Jurispr., EU:C:2006:20, punt 49, en van 23 januari 2014, Coppenrath-Verlag/BHIM – Sembella (Rebella), T‑551/12, EU:T:2014:30, punt 61en aldaar aangehaalde rechtspraak].
53

In dat verband, en anders dan verzoekster stelt, moet worden geoordeeld dat de definitie van het begrip „logistiek” in artikel 20, lid 1, onder c), van besluit 2010/413 en artikel 23, lid 2, onder d), van verordening nr. 267/2012 niet beperkt is tot het transport van goederen of personen. Dit begrip wordt immers doorgaans aldus opgevat dat het elke activiteit op het gebied van de organisatie en de uitvoering van een complexe handeling of een complex proces omvat. De logistiek is daarmee een breed begrip dat verschillende soorten handelingen kan behelsen, zoals de aanvoer van grondstoffen, materiaalbeheer, de levering van producten of expeditie. Bijgevolg moet als logistieke ondersteuning in de zin van bovengenoemde bepalingen worden beschouwd, elke activiteit die, ook als zij als zodanig niet in direct of indirect verband met nucleaire proliferatie staat, door het kwantitatieve of kwalitatieve belang ervan, die proliferatie kan bevorderen doordat zij de Iraanse regering in staat stelt om aan bepaalde logistieke behoeften tegemoet te komen, zoals in casu in de aardolie- en gassector, die aanzienlijke inkomsten voor die regering genereert.
12

Ingevolge artikel 18, lid 1, van verordening nr. 1151/2012 komt een naam in aanmerking voor registratie als GTS indien hij een specifiek product of levensmiddel beschrijft dat het resultaat is van een productiewijze, verwerkingswijze of samenstelling die in overeenstemming is met het traditionele gebruik voor dat product of dat levensmiddel, of is vervaardigd uit de traditioneel gebruikte grondstoffen of ingrediënten. Artikel 18, lid 2, van deze verordening bepaalt verder dat een naam, om te kunnen worden geregistreerd als GTS, traditioneel moet zijn gebruikt om het specifieke product aan te duiden, of het traditionele karakter of de specificiteit van het product moet aanduiden. De registratie van de naam van een product of levensmiddel als GTS is in dat kader onderworpen aan de in deze verordening vervatte voorwaarden en is in het bijzonder afhankelijk gesteld van overeenstemming met het productdossier als omschreven in artikel 19 van deze verordening. Registratie brengt met zich dat de betrokken naam bescherming geniet overeenkomstig de artikelen 23 en 24 van genoemde verordening.
Het maken van een imagekopie van de harde schijf van computers van de onderneming die voorwerp is van een inspectie op grond van artikel 20, lid 4, van verordening nr. 1/2003, valt onder de bij artikel 20, lid 2, onder b) en c), van die verordening aan de Commissie toegekende bevoegdheden, aangezien dit te plaatsen is in het kader van de toepassing van legale forensische informatietechnologie door de Commissie, met het doel om met een behulp van een specifiek programma op de harde schijf van een computer naar voor het voorwerp van de inspectie relevante informatie te zoeken.

In artikel 20, lid 1, van verordening nr. 1/2003 is in dat verband bepaald dat de Commissie ter vervulling van de haar bij genoemde verordening opgedragen taken alle noodzakelijke inspecties kan verrichten bij ondernemingen en ondernemersverenigingen. Met betrekking tot de bevoegdheden waarover de Commissie beschikt om tot een inspectie over te gaan, is in artikel 20, lid 2, van verordening nr. 1/2003 onder meer bepaald dat de door de Commissie tot het verrichten van een inspectie gemachtigde functionarissen en andere begeleidende personen bevoegd zijn om de boeken en alle andere bescheiden in verband met het bedrijf te controleren, ongeacht de aard van de drager van die bescheiden, en om afschriften of uittreksels, in welke vorm ook, van die boeken en bescheiden te maken of te verkrijgen.

Voor zover een kopie van de gegevens die zijn opgeslagen op een digitale gegevensdrager van de geïnspecteerde onderneming, tijdens de inspectie wordt gemaakt om het mogelijk te maken om in de ruimten van de Commissie naar voor het onderzoek relevante documenten te zoeken, valt het maken van een dergelijke kopie onder de bij artikel 20, lid 2, onder b) en c), van verordening nr. 1/2003 aan de Commissie toegekende bevoegdheden.

In artikel 20, lid 2, onder b), van verordening nr. 1/2003 is immers niet bepaald dat de controle van de boeken en bescheiden in verband met het bedrijf van de geïnspecteerde ondernemingen uitsluitend in hun bedrijfsruimten wordt verricht wanneer de inspectie niet binnen de aanvankelijk geplande tijd kan worden afgerond. De Commissie is uitsluitend verplicht om bij de controle van de documenten in haar ruimten, ten aanzien van de ondernemingen die voorwerp van de inspectie zijn, dezelfde waarborgen in acht te nemen als die welke bij een controle ter plaatse in acht moeten worden genomen.

(zie punten 47, 48, 50, 53, 58)
2)

Furukawa Electric Co. Ltd wordt verwezen in haar kosten alsmede in die van de Europese Commissie.
De voorwaarden aan de hand waarvan kan worden bepaald of een stelsel van selectieve distributie met artikel 101 VWEU in overeenstemming is, kunnen ook worden gebruikt om te beoordelen of een stelsel van selectieve reparatie, dat valt onder de service na verkoop, schadelijke gevolgen voor de mededinging heeft. Stelsels van selectieve reparatie zijn bijgevolg met artikel 101, lid 1, VWEU in overeenstemming, mits zij objectief gerechtvaardigd, niet-discriminatoir en evenredig zijn.

De toepasselijkheid van artikel 101 VWEU op een overeenkomst staat niet in de weg aan de toepasselijkheid van artikel 102 VWEU op de gedragingen van de partijen bij die overeenkomst, voor zover aan de toepassingsvoorwaarden van beide bepalingen is voldaan. Het feit dat marktdeelnemers die aan een daadwerkelijke mededinging blootstaan een op grond van artikel 101 VWEU toegestane praktijk hanteren, betekent dus niet dat diezelfde praktijk, indien toegepast door een onderneming met een machtspositie, nooit misbruik van die positie kan opleveren. De vaststelling dat een gedraging op grond van artikel 101 VWEU geoorloofd is, betekent in beginsel dus niet dat wordt vastgesteld dat die gedraging op grond van artikel 102 VWEU geoorloofd is. Daarvoor moet worden nagegaan of aan de toepassingsvoorwaarden van die laatste bepaling is voldaan.

Aangezien stelsels van selectieve reparatie van horloges niet onder artikel 101, lid 1, VWEU vallen omdat zij als concurrentiefactor worden beschouwd wanneer zij aan bepaalde voorwaarden voldoen, mag de Commissie in het kader van de ruime beoordelingsbevoegdheid waarover zij beschikt in het kader van het onderzoek van een klacht waarin aangifte is gedaan van het bestaan van een overeenkomst of een onderling afgestemde feitelijke gedraging en melding werd gemaakt van misbruik van een machtspositie die uit genoemd stelsel van selectieve reparatie voortvloeide, evenwel oordelen dat de verenigbaarheid van een dergelijk stelsel met artikel 101, lid 1, VWEU een aanwijzing vormt die, in combinatie met andere factoren, kan aantonen dat het weinig waarschijnlijk is dat dit tot gevolg heeft dat elke mededinging wordt uitgeschakeld in de zin van de rechtspraak over artikel 102 VWEU.

(zie punten 94, 96)
Wat het rechterlijk toezicht op de naleving van het evenredigheidsbeginsel betreft, beschikt de Uniewetgever over een ruime beoordelingsbevoegdheid op gebieden waarin van hem politieke, economische en sociale keuzes worden verlangd en waarin hij ingewikkelde beoordelingen moet maken. Derhalve is een op deze gebieden vastgestelde maatregel slechts onrechtmatig, wanneer hij kennelijk ongeschikt is ter bereiking van het door de bevoegde instelling nagestreefde doel.

In het kader van de bestrijding van proliferatie van nucleaire wapens strekt resolutie 1747 (2007) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties ertoe te verzekeren dat het Iraanse nucleaire programma louter vreedzame doelstellingen dient en te verhinderen dat Iran gevoelige technologieën ontwikkelt ter ondersteuning van zijn nucleaire programma’s en raketprogramma’s.

De beperkende maatregelen tegen Iran strekken er niet enkel toe de financiering van nucleaire proliferatie in Iran te beletten, maar hebben meer algemeen tot doel om druk uit te oefenen op Iran opdat het zijn proliferatiegevoelige nucleaire activiteiten of de ontwikkeling van systemen voor de overbrenging van kernwapens zou staken.

Door te voorzien in de bevriezing van de tegoeden van personen die in strijd met resolutie 1747 (2007) betrokken waren bij de levering, verkoop of overdracht van wapens of aanverwant materieel aan Iran, past het criterium dat is ingevoerd bij besluit 2013/497 houdende wijziging van besluit 2010/413 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en verordening nr. 971/2013 tot wijziging van verordening nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran, binnen een rechtskader dat duidelijk is afgebakend door de doelstellingen die worden nagestreefd door de regeling inzake beperkende maatregelen tegen Iran.

Het criterium betreffende de niet-naleving van resolutie 1747 (2007) moet dus worden geacht geschikt te zijn voor de doelstelling van besluit 2010/413 en verordening nr. 267/2012 om nucleaire proliferatie te bestrijden, en is dan ook in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel.

(zie punten 62, 67, 69‑71)
6.

Mededinging–Machtspositie–Misbruik–Weigering van een onderneming met een machtspositie om een andere onderneming toegang te geven tot een product dat of een dienst die noodzakelijk is voor haar activiteit–Beoordeling van de noodzakelijkheid van het betrokken product of de betrokken dienst–Criteria (Art. 102 VWEU) (zie punt 144)
3.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Gevaar voor verwarring met het oudere merk–Ouder merk bestaande in een Uniemerk–Weigering van inschrijving wegens het bestaan van een zelfs tot een deel van de Unie beperkte relatieve weigeringsgrond [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 20)
De offertes die door inschrijvers worden ingediend in het kader van een aanbestedingsprocedure, kunnen binnen de werkingssfeer van de uitzondering inzake de bescherming van commerciële belangen in de zin van artikel 4, lid 2, eerste streepje, van verordening nr. 1049/2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie vallen, met name wegens de economische en technische gegevens die de offertes bevatten.

Bovendien is in de bescherming van de offertes van de inschrijvers ten opzichte van de andere inschrijvers voorzien in de relevante bepalingen van verordening nr. 966/2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en met name artikel 113, lid 2, ervan, dat niet voorziet in openbaarmaking van de ingediende inschrijvingen, ook niet na schriftelijk verzoek van de afgewezen inschrijvers. Deze beperking is inherent aan het doel van de regels inzake overheidsopdrachten van de Unie, dat berust op een onvervalste mededinging. Om dat doel te bereiken is het belangrijk dat de aanbestedende diensten geen informatie betreffende procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten openbaar maken waarvan de inhoud kan worden gebruikt om de mededinging te vervalsen, zij het in een lopende dan wel in latere aanbestedingsprocedures.

In dat verband is er een algemene aanname dat wanneer toegang tot de offertes van de inschrijvers zou worden verleend, dit in beginsel de bescherming van commerciële belangen zou ondermijnen in de zin van artikel 4, lid 2, eerste streepje, van verordening nr. 1049/2001. Deze aanname sluit niet de mogelijkheid uit dat wordt aangetoond dat een bepaald document waarvan de openbaarmaking is gevraagd niet onder die aanname valt, of dat een hoger openbaar belang de openbaarmaking van dit document rechtvaardigt. Voor de documenten waarvoor deze aanname geldt, is er echter geen verplichting tot gehele of gedeeltelijke openbaarmaking van de inhoud ervan.

(zie punten 47‑50, 80)
4)

In de zaken T‑112/14 tot en met T‑116/14 draagt de Raad van de Europese Unie zijn eigen kosten. Hij draagt tevens de kosten van Molinos Río de la Plata in zaak T‑112/14, van Oleaginosa Moreno Hermanos in zaak T‑113/14, van Vicentin in zaak T‑114/14, van Aceitera General Deheza in zaak T‑115/14 en van Bunge Argentina in zaak T‑116/14.
2.

Beroep tot nietigverklaring — Termijnen — Aanvang — Handeling met beperkende maatregelen ten aanzien van een persoon of entiteit — Handeling die is gepubliceerd en aan de adressaten is meegedeeld — Datum van mededeling van de handeling — Kennisgeving aan de vertegenwoordiger van een verzoeker — Voorwaarden (Art. 263, zesde alinea, VWEU; besluit 2010/413/GBVB van de Raad, art. 24, lid 3; verordening nr. 267/2012 van de Raad, art. 46, lid 3) (cf. punten 48‑56)
4.

Handelingen van de instellingen — Motivering — Verplichting — Draagwijdte — Restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Tunesië — Bevriezing van de tegoeden van personen die betrokken zijn bij het verduisteren van overheidsmiddelen en van natuurlijke of rechtspersonen, entiteiten of lichamen die daaraan hebben meegewerkt — Besluit genomen in een door de belanghebbende gekende context zodat hij de strekking van de hem betreffende maatregel kan begrijpen — Toelaatbaarheid van een beknopte motivering — Grenzen — Motivering die niet mag bestaan in een algemene en stereotiepe formulering [Art. 296 VWEU; Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, art. 41, lid 2, c); besluiten van de Raad 2011/72/GBVB en 2014/49/GBVB; verordeningen van de Raad nr. 101/2011 en nr. 81/2014] (cf. punten 94‑101)