ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Landbouw ° Gemeenschappelijke ordening der markten ° Melk en zuivelprodukten ° Steun voor verwerking van ondermelk tot caseïne en caseïnaten ° Door Lid-Staten uit te oefenen controle ° "Voortdurend toezicht" op vervaardigingsbedrijf en op samenstelling van caseïne en caseïnaten ° Begrip ° Uit resultaat van controles te trekken consequenties

(Verordening nr. 756/70 van de Commissie, art. 3, lid 3)

2. Landbouw ° EOGFL ° Goedkeuring van rekeningen ° Aan Lid-Staat gestelde termijn voor verstrekken van nadere inlichtingen ° Verzoek om dergelijke inlichtingen te verstrekken, door Commissie gedaan na afloop van aanvankelijk gestelde termijn ° Gevolgen

Samenvatting

1. In het kader van de door het bevoegde nationale interventiebureau uit te oefenen controle impliceert het begrip "voortdurend toezicht" in de zin van artikel 3, lid 3, van verordening nr. 756/70 betreffende de steunverlening voor ondermelk die tot caseïne en caseïnaten is verwerkt, dat wanneer blijkens de officiële analyses een deel van de partijen die voldeden aan de interne controles van het vervaardigingsbedrijf, in werkelijkheid niet in overeenstemming zijn met de vereisten van deze verordening en dus niet in aanmerking komen voor steun, de nationale instanties gehouden zijn over te gaan tot aanvullende controles om na te gaan of de andere partijen waarvoor een steunaanvraag is ingediend, werkelijk in overeenstemming zijn met de vereisten van de verordening, dan wel tot een passende extrapolatie in overeenstemming met de wetten der waarschijnlijkheid.

2. Indien de Commissie tijdens de procedure van goedkeuring van de rekeningen van het EOGFL voor een bepaald begrotingsjaar een Lid-Staat na afloop van de hem voorgeschreven termijn voor het verstrekken van nadere inlichtingen zonder te spreken van een termijn verzocht nadere inlichtingen te verstrekken, kan zij niet met een beroep op de ten opzichte van de aanvankelijk gestelde termijn te late verstrekking van deze inlichtingen door de nationale instanties, weigeren de litigieuze bedragen ten laste van het EOGFL te brengen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Vervoer ° Wegvervoer ° Sociale bepalingen ° Controles ° Dagelijkse werktijd in de zin van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 3821/85 ° Begrip ° Aanvang en einde

(Verordening nr. 3821/85 van de Raad, art. 15, lid 2)

2. Vervoer ° Wegvervoer ° Sociale bepalingen ° Begrip "dag" in de zin van de verordeningen nrs. 3820/85 en 3821/85

(Verordeningen nrs. 3820/85 en 3821/85 van de Raad)

Samenvatting

1. "De dagelijkse werktijd" in de zin van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 3821/85 betreffende het controleapparaat in het wegvervoer, omvat de rijtijd, alle andere werktijden, de tijd dat de bestuurders beschikbaar zijn, de werkonderbrekingen en de dagelijkse rusttijd, voor zover deze niet langer dan een uur duurt, wanneer de bestuurder deze rusttijd in twee of drie perioden verdeelt. Die dagelijkse werktijd begint op het moment waarop de bestuurder, na een periode van wekelijkse of dagelijkse rust, de tachograaf in werking stelt of, in geval van splitsing van de dagelijkse rust, aan het einde van de rustperiode die minimaal acht uur heeft geduurd. Hij eindigt aan het begin van een periode van dagelijkse rust of, in geval van splitsing van de dagelijkse rust, aan het begin van een rustperiode van minimaal acht opeenvolgende uren.

2. Het begrip "dag" in de zin van verordening nr. 3820/85 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer, en van verordening nr. 3821/85 betreffende het controleapparaat in het wegvervoer, moet aldus worden opgevat, dat het synoniem is met het begrip "periode van 24 uur", dat doelt op elke tijdsspanne van die duur die begint op het moment waarop de bestuurder de tachograaf in werking stelt na afloop van een periode van wekelijkse of dagelijkse rust.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Vrij verkeer van personen - Vrijheid van vestiging - Vrij verrichten van diensten - Werknemers - Gelijke behandeling - Toeristengidsen en gids-tolken - Toegang tot beroep - Nationaliteitsvoorwaarde - Ontoelaatbaarheid - Verplichting van Lid-Staten om procedure te voorzien voor onderzoek of in Lid-Staat van herkomst behaalde diploma' s en beroepsbekwaamheden overeenstemmen met die welke door nationaal recht worden vereist

(EEG-Verdrag, art. 48, 52 en 59)

2. Vrij verrichten van diensten - Toeristengidsen die groepen toeristen uit andere Lid-Staat vergezellen - Vereiste van titel van beroepskwalificatie, erkend door autoriteiten van Lid-Staat waar dienst wordt verricht - Ontoelaatbaarheid

(EEG-Verdrag, art. 59)

3. Lid-Staten - Verplichtingen - Toezichthoudende taak van Commissie - Plicht van Lid-Staten - Medewerking bij onderzoek van niet-nakoming

(EEG-Verdrag, art. 5)

Samenvatting

1. De artikelen 48, 52 en 59 van het Verdrag, volgens welke elke discriminatie op grond van nationaliteit jegens onderdanen van andere Lid-Staten wat betreft werkgelegenheid, vestiging en dienstverrichtingen moet worden afgeschaft, verzetten zich ertegen, dat een Lid-Staat de toegang tot het beroep van toeristengids en gids-tolk aan zijn eigen onderdanen voorbehoudt, ongeacht of dit beroep zelfstandig dan wel in het kader van een arbeidsovereenkomst wordt uitgeoefend.

Zij verzetten zich er eveneens tegen, dat een Lid-Staat niet een procedure voorziet voor onderzoek en vergelijking van de bekwaamheden van een gemeenschapsonderdaan die in het bezit is van een in een andere Lid-Staat afgegeven diploma van toeristengids of gids-tolk, met de in de nationale wetgeving gestelde eisen.

Een Lid-Staat die moet beslissen op een verzoek om toelating tot een beroep dat naar nationaal recht slechts toegankelijk is voor degene die over een diploma of een beroepskwalificatie beschikt, moet namelijk rekening houden met de diploma' s, certificaten en andere titels die de betrokkene met het oog op de uitoefening van hetzelfde beroep in een andere Lid-Staat heeft verworven, door de uit die diploma' s blijkende bekwaamheden te vergelijken met de in de nationale regeling verlangde kennis en ervaring.

2. Artikel 59 van het Verdrag moet aldus worden uitgelegd, dat het zich ertegen verzet dat een Lid-Staat de dienstverrichting van toeristengidsen die een groep toeristen uit een andere Lid-Staat begeleiden, afhankelijk stelt van het bezit van een beroepsvergunning waarvoor een bepaalde, met een diploma afgesloten opleiding moet zijn gevolgd, wanneer die dienstverrichting bestaat in het rondleiden van deze toeristen op andere plaatsen dan de musea of historische monumenten die enkel met een gespecialiseerde beroepsgids kunnen worden bezocht.

3. Wanneer een Lid-Staat geen gevolg geeft aan een verzoek van de Commissie om toezending van de nationale regeling op een door het Verdrag bestreken gebied, maakt dit de vervulling van de haar opgedragen taak moeilijker en vormt dit dus een schending van de in artikel 5 van het Verdrag opgelegde verplichting tot samenwerking.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Milieu - Behoud van vogelstand - Richtlijn 79/409 - Vaststelling van sluitingsdata van jacht op trekvogels en watervogels - Verplichting van Lid-Staten, volledige bescherming van betrokken soorten gedurende periode van voorjaarstrek te waarborgen - Methoden waarbij gedeelte van betrokken vogels geen bescherming geniet - Ontoelaatbaarheid - Gespreide of voor verschillende gedeelten van nationaal grondgebied uiteenlopende sluitingsdata - Delegatie van bevoegdheid aan lagere autoriteiten - Voorwaarden voor toelaatbaarheid

(Richtlijn 79/409 van de Raad, art. 7, lid 4)

Samenvatting

Ingevolge artikel 7, lid 4, van richtlijn 79/409 inzake het behoud van de vogelstand, moet de sluitingsdatum van de jacht op trekvogels en watervogels worden bepaald volgens een methode die een volledige bescherming van deze soorten gedurende de periode van de voorjaarstrek waarborgt. Methoden die erop gericht zijn of tot resultaat hebben, dat een bepaald percentage vogels van een soort deze bescherming niet geniet, zoals die waarbij de sluitingsdatum van de jacht wordt bepaald aan de hand van de periode waarin de trekactiviteit haar maximum bereikt, of waarbij rekening wordt gehouden met het moment waarop een bepaald percentage vogels met de trek is begonnen, of waarbij wordt uitgegaan van de gemiddelde begindatum van de voorjaarstrek, zijn derhalve niet verenigbaar met deze bepaling.

Het is niet verenigbaar met artikel 7, lid 4, derde zin, dat meer in het bijzonder trekvogels betreft, wanneer een Lid-Staat per vogelsoort gespreide sluitingsdata bepaalt, behalve wanneer die Lid-Staat het bewijs kan leveren, gebaseerd op specifieke wetenschappelijke en technische gegevens met betrekking tot ieder bijzonder geval, dat een spreiding van de sluitingsdata van de jacht niet in de weg staat aan een volledige bescherming van de vogelsoorten die deze spreiding kan betreffen. De bepaling van uiteenlopende sluitingsdata voor de verschillende gedeelten van het grondgebied van een Lid-Staat is verenigbaar met de richtlijn, mits een volledige bescherming van de vogelsoorten wordt gewaarborgd.

Wanneer de bevoegdheid om de sluitingsdatum van de jacht op trekvogels te bepalen, aan lagere autoriteiten wordt gedelegeerd, moeten de bepalingen waarbij deze bevoegdheid wordt verleend, verzekeren dat de sluitingsdatum enkel zodanig kan worden bepaald, dat een volledige bescherming van die soorten gedurende de voorjaarstrek mogelijk wordt gemaakt.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Vrij verkeer van personen - Werknemers - Gelijke behandeling - Toegang tot arbeidsproces - Inaanmerkingneming door openbaar lichaam van Lid-Staat, bij aanwerving, van eerder in overheidsdienst verrichte werkzaamheden - Onderscheid, ten aanzien van gemeenschapsonderdanen, tussen werkzaamheden verricht in nationale overheidsdienst en in overheidsdienst van andere Lid-Staat - Verkapte discriminatie - Ontoelaatbaarheid

(EEG-Verdrag, art. 48)

Samenvatting

Artikel 48 EEG-Verdrag verbiedt niet alleen zichtbare discriminaties op grond van nationaliteit, maar ook alle vormen van verkapte discriminatie die door toepassing van andere onderscheidingscriteria in feite tot hetzelfde resultaat leiden. Daarom moet het aldus worden uitgelegd, dat wanneer een openbaar lichaam van een Lid-Staat bij de aanwerving van personeel voor betrekkingen die niet vallen onder de werkingssfeer van artikel 48, lid 4, EEG-Verdrag, bepaalt dat rekening zal worden gehouden met eerdere beroepswerkzaamheden die de kandidaten in overheidsdienst hebben verricht, dit lichaam ten aanzien van gemeenschapsonderdanen geen onderscheid mag maken al naargelang deze werkzaamheden zijn verricht in overheidsdienst van deze Lid-Staat of in die van een andere Lid-Staat.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Vrij verrichten van diensten - Diensten - Begrip - Cursussen gegeven aan hogeschool die door openbare middelen wordt gefinancierd - Daarvan uitgesloten

(EEG-Verdrag, art. 60, eerste alinea)

2 Vrij verrichten van diensten - Beperkingen - Studietoelagenregeling waarvan op nationaal grondgebied wonende maar in andere Lid-Staat studerende onderdanen zijn uitgesloten - Toelaatbaarheid voor cursussen die niet als dienstverrichting kunnen worden aangemerkt

(EEG-Verdrag, art. 59, 60 en 62)

Samenvatting

3 Onderricht aan een hogeschool die voornamelijk met overheidsmiddelen wordt gefinancierd, is geen dienstverrichting in de zin van artikel 60 van het Verdrag.

Volgens artikel 60, eerste alinea, van het Verdrag vallen namelijk alleen dienstverrichtingen welke gewoonlijk tegen vergoeding geschieden onder het hoofdstuk inzake de diensten. Het wezenlijke kenmerk van de vergoeding, dat hierin bestaat, dat zij de economische tegenprestatie voor de betrokken dienst vormt, ontbreekt evenwel bij cursussen gegeven aan een hogeschool die uit de openbare middelen wordt gefinancierd en die van de studenten alleen schoolgeld ontvangt.

Cursussen gegeven aan hogescholen die een winstoogmerk nastreven en die hoofdzakelijk uit particuliere middelen worden gefinancierd, met name via vergoedingen betaald door de studenten of hun ouders, zijn daarentegen dienstverrichtingen in de zin van artikel 60 van het Verdrag.

4 Voor zover het gaat om studies aan een onderwijsinstelling waarvan de activiteiten geen dienstverrichtingen in de zin van artikel 60 van het Verdrag zijn, verzetten de artikelen 59 en 62 van het Verdrag zich er niet tegen, dat een Lid-Staat na de inwerkingtreding van het Verdrag zijn wettelijke studietoelagenregeling aldus wijzigt, dat zijn onderdanen die op zijn grondgebied wonen, slechts recht hebben op een studietoelage indien zij in eigen land studeren, hoewel zij voordien voor die toelage ook in aanmerking kwamen wanneer zij in een andere Lid-Staat studeerden.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Zekerheidstelling - Overmacht - Begrip - Wijziging, in land met staatshandel, van wettelijke regeling inzake kwaliteitseisen voor ingevoerde produkten - Onmogelijkheid om door zekerheid gewaarborgde uitvoertransactie te verwezenlijken - Geen overmacht

(Verordening nr. 765/86 van de Commissie)

Samenvatting

Het begrip overmacht in de landbouwverordeningen is afgestemd op de bijzondere aard van de publiekrechtelijke rechtsbetrekkingen tussen de ondernemers en de nationale administratie en op de doelstellingen van die verordeningen; onder dat begrip overmacht is niet slechts volstrekte onmogelijkheid te verstaan, maar het omvat mede abnormale en onvoorzienbare omstandigheden waarop de betrokken ondernemer geen invloed heeft en waarvan de gevolgen, alle betrachte zorgvuldigheid ten spijt, slechts ten koste van onevenredig grote offers te vermijden waren geweest.

Zo moet de wijziging van de wetgeving van een derde land inzake de kwaliteit van in dat land ingevoerde produkten, als gevolg waarvan een voorgenomen uitvoer naar dat land, in verband waarmee de betrokken ondernemer verplichtingen is aangegaan - zoals het stellen van zekerheid in het kader van een inschrijving als bedoeld in verordening nr. 765/68 houdende nadere regels voor de verkoop van boter uit interventievoorraden voor uitvoer naar bepaalde bestemmingen -, niet kan worden verwezenlijkt, worden beschouwd als een omstandigheid waarop de betrokken ondernemer geen invloed heeft.

Wanneer het echter gaat om uitvoer naar een land met staatshandel, kan niet worden gezegd dat het een abnormale en onvoorzienbare gebeurtenis betreft. Het is integendeel een normaal commercieel risico in het kader van handelstransacties met een orgaan van een dergelijk land, dat rechtstreeks afhangt van het openbaar gezag. Ondernemers die bij dergelijke transacties zijn betrokken, dragen het risico dat de staat waarvan het betrokken handelsorgaan afhangt, ook na een zeer lange periode van stabiliteit door een soevereine handeling onverwacht wijziging brengt in de wettelijke regeling betreffende de invoer van aan dat orgaan verkochte produkten.

Een voorzichtig ondernemer, die dat risico behoort te kennen en die vrij is in de keuze van zijn handelspartners, dient de passende voorzorgsmaatregelen te treffen, hetzij door een vrijwaringsclausule in de overeenkomst op te nemen, hetzij door een bijzondere verzekering af te sluiten. Als dat niet mogelijk is en hij gaat de overeenkomst toch aan, dan neemt hij een risico waarvan hij de gevolgen heeft te dragen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Sociale zekerheid van migrerende werknemers ° Wetgeving van Lid-Staat in de zin van artikel 1, sub j, van verordening nr. 1408/71 ° Begrip ° Overeenkomst inzake sociale zekerheid, gesloten tussen één Lid-Staat en één derde staat ° Daarvan uitgesloten ° Overeenkomst met rang van wet opgenomen in interne rechtsorde ° Geen invloed

(Verordening nr. 1408/71 van de Raad, art. 1, sub j)

Samenvatting

Uit de bepalingen van verordening nr. 1408/71 volgt, dat enkel die verdragen inzake sociale zekerheid binnen het toepassingsgebied van de verordening vallen, waarbij ten minste twee Lid-Staten partij zijn, en dat wat verdragen gesloten met één of meer derde staten betreft, de verordening slechts toepasselijk is voor zover het om de betrekkingen tussen Lid-Staten gaat. Daarentegen heeft geen enkele bepaling van de verordening betrekking op verdragen tussen slechts één Lid-Staat en één of meer derde staten, noch wat de vraag betreft, of en in hoeverre het stelsel van de verordening ervoor in de plaats treedt, noch wat de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling betreft. Mitsdien moet worden vastgesteld, dat de verordening deze verdragen van haar werkingssfeer heeft willen uitsluiten.

Onder die omstandigheden moet artikel 1, sub j, van verordening nr. 1408/71 aldus worden uitgelegd, dat het begrip "wetgeving" in de zin van die bepaling niet de verdragen inzake sociale zekerheid omvat die tussen slechts één Lid-Staat en één derde staat zijn gesloten. Aan deze uitlegging wordt niet afgedaan door de omstandigheid dat die verdragen met de rang van wet in de interne rechtsorde van de betrokken Lid-Staat zijn opgenomen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Landbouw ° Harmonisatie van wetgeving op gebied van gezondheidsbescherming ° Veterinaire en zooetechnische controles in intracommunautair handelsverkeer van levende dieren en dierlijke produkten ° Richtlijn 90/425 ° Volledige harmonisatie ° Vaststelling door Commissie van noodzakelijke maatregelen ter bestrijding van nieuwe varkensziekte ° Nationaal verbod van invoer uit andere Lid-Staten ° Ontoelaatbaarheid ° Rechtvaardiging op grond van artikel 36 van Verdrag ° Ontoelaatbaarheid

(EEG-Verdrag, art. 36; richtlijnen van de Raad 64/432, art. 9, en 90/425, art. 10; beschikking 91/237 van de Commissie)

Samenvatting

De inwerkingtreding van artikel 10 van richtlijn 90/425 inzake veterinaire en zooetechnische controles in het intracommunautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren en produkten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt, had tot gevolg, dat een Lid-Staat zijn beslissing om zijn grenzen bij wege van beschermingsmaatregel te sluiten voor bepaalde importen van varkens, niet meer kon baseren op artikel 9 van richtlijn 64/432 inzake veterinairrechtelijke vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in runderen en varkens.

In de eerste plaats immers verleent genoemd artikel 10, dat in de plaats is gekomen van genoemd artikel 9, de Commissie de bevoegdheid de noodzakelijke maatregelen vast te stellen in geval van een ernstige bedreiging voor de gezondheid van dier en mens. Indien de Lid-Staten bij een controle een ziekte vaststellen, hebben zij nog slechts de mogelijkheid de in de gemeenschapsregeling bedoelde preventieve maatregelen te treffen, of, om zwaarwegende redenen van gezondheidsbescherming, uiterst beperkte conservatoire maatregelen in afwachting van die welke de Commissie zal nemen. In de tweede plaats is de omstandigheid dat artikel 10 verwijst naar controlemaatregelen die voorzien zijn in andere bepalingen van de richtlijn, welker omzettingstermijn eerst later verstrijkt, van geen belang, want een Lid-Staat die nog niet tot die omzetting is overgegaan, kan dergelijke maatregelen baseren op de bepalingen van richtlijn 64/432 die tot de volledige omzetting van richtlijn 90/425 van kracht blijven.

Daar bij de richtlijnen 64/432 en 90/425 op de betrokken gebieden een volledige harmonisatie tot stand is gebracht van de sanitaire beschermingsmaatregelen die de Lid-Staten kunnen treffen, kunnen deze zich niet meer op de bepalingen van artikel 36 van het Verdrag beroepen ter rechtvaardiging van verboden of beperkingen van de invoer in het intracommunautaire handelsverkeer.

Wanneer derhalve de Commissie tegen het door het voorkomen van een nieuwe varkensziekte veroorzaakte gevaar is opgetreden door middel van een op basis van artikel 10 van richtlijn 90/425 gegeven beschikking, waarbij de Lid-Staten waar die ziekte heerst, worden verplicht de van besmette bedrijven afkomstige produkten te vernietigen en geen dieren uit gemeenten met een groot besmettingsgevaar uit te voeren, komt een Lid-Staat die besluit zijn grenzen tot nader order te sluiten voor importen uit bedoelde Lid-Staten, zijn verplichtingen niet na.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Landbouw ° EOGFL ° Goedkeuring van rekeningen ° Vaststelling door Hof van onregelmatige praktijken in Lid-Staat, die gedurende meerdere jaren zijn voortgezet ° Weigering van financiering van uitgaven in later jaar ° Verzoek van Commissie om verificaties ter plaatse toe te staan door Lid-Staat afgewezen ° Bewijslast rustend op die Lid-Staat

2. Landbouw ° EOGFL ° Goedkeuring van rekeningen ° Door Lid-Staat aan Fonds te betalen bedragen ter zake van medeverantwoordelijkheidsheffing in graansector ° Berekening op basis van door nationale autoriteiten meegedeelde gegevens ° Latere wijziging van meegedeelde gegevens ° Ontoelaatbaarheid bij ontbreken van behoorlijke motivering

3. Landbouw ° Gemeenschappelijk landbouwbeleid ° Financiering door EOGFL ° Beginselen ° Herberekening door nationale autoriteiten van verbeurd verklaard gedeelte van waarborg, overeenkomstig aanwijzingen van Commissie ° Ontoelaatbaarheid

Samenvatting

1. Wanneer het Hof in verscheidene arresten heeft vastgesteld, dat een Lid-Staat praktijken toepast die onverenigbaar zijn met de gemeenschapsregeling inzake de gemeenschappelijke marktordeningen, en die Lid-Staat zich steeds heeft verzet tegen verzoeken van de Commissie om ter plaatse verificaties te kunnen verrichten, mag de Commissie in het kader van de goedkeuringsprocedure van de EOGFL-rekeningen ervan uitgaan, dat die praktijken na het tijdvak waarop de vaststellingen van het Hof betrekking hebben, zijn voortgezet, en wanneer de betrokken Lid-Staat geen bewijs van het tegendeel levert, financiering door het EOGFL weigeren voor de uitgaven in de sector waarin de onregelmatige praktijken zich hebben voorgedaan.

2. Nationale autoriteiten die achteraf wijziging brengen in de cijfers die van doorslaggevend belang zijn voor de berekening van het bedrag dat de betrokken Lid-Staat aan het EOGFL moet afdragen ter zake van de medeverantwoordelijkheidsheffing in de graansector, zijn gehouden voldoende concrete informatie te verstrekken om die wijziging te rechtvaardigen.

3. Wanneer de Commissie, na een klacht over de volledige verbeurte van een door een koper van interventieprodukten gestelde waarborg, de betrokken nationale autoriteiten erop wijst, dat zij het als definitief verbeurd te beschouwen gedeelte van de waarborg opnieuw kunnen berekenen op de enkele voorwaarde dat de handelaar aan zijn hoofdverplichting heeft voldaan, kan bij de goedkeuring van de EOGFL-rekeningen de nationale autoriteiten niet worden verweten, dat zij tot die herberekening zijn overgegaan volgens een methode die overeenkwam met wat de Commissie hun had meegedeeld, ook wanneer dit onjuist of onvolledig was.