ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
C 25/7

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 november 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie (België)) — Procureur-generaal bij het Hof van Beroep te Antwerpen/Zaza Retail BV

(Zaak C-112/10) (1)

(Verordening (EG) nr. 1346/2000 - Insolventieprocedures - Opening van territoriale insolventieprocedure - In toepasselijk nationaal recht gestelde voorwaarden die in de weg staan aan opening van hoofdinsolventieprocedure - Schuldeiser die bevoegd is om opening van territoriale insolventieprocedure aan te vragen)

(2012/C 25/11)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hof van Cassatie (België)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Procureur-generaal bij het Hof van Beroep te Antwerpen

Verwerende partij: Zaza Retail BV

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Cassatie (België) — Uitlegging van artikel 3, lid 4, sub a en b, van verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures (PB L 160, blz. 1) — Internationale bevoegdheid om een insolventieprocedure te openen — Bevoegdheid van de rechter van de lidstaat niet waar het centrum van de voornaamste belangen van de schuldenaar zich bevindt, maar waar een van zijn vestigingen zich bevindt — Begrip „voorwaarden die gesteld worden” en „schuldeiser”

Dictum

1) De uitdrukking „de voorwaarden die gesteld worden” van artikel 3, lid 4, sub a, van verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures, die verwijst naar de voorwaarden die volgens het recht van de lidstaat waar het centrum van de voornaamste belangen van de schuldenaar zich bevindt, de opening van een hoofdinsolventieprocedure in deze staat verhinderen, moet aldus worden uitgelegd dat zij geen betrekking heeft op de voorwaarden waardoor bepaalde specifieke personen worden uitgesloten van de groep personen die bevoegd zijn om de opening van deze procedure aan te vragen.

2) De term „schuldeiser” van artikel 3, lid 4, sub b, van deze verordening, die wordt gebruikt ter aanduiding van de groep personen die bevoegd zijn om de opening van een zelfstandige territoriale procedure aan te vragen, moet aldus worden uitgelegd dat daaronder niet een autoriteit van een lidstaat valt die volgens het nationale recht van deze staat tot taak heeft in het algemeen belang te handelen, maar die noch als schuldeiser noch namens en voor rekening van de schuldeisers handelt.

(1) PB C 113 van 1.5.2010.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 355/5

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 13 oktober 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Prism Investments BV/J. A. van der Meer, in zijn hoedanigheid van curator in het faillissement van Arilco Holland BV

(Zaak C-139/10) (1)

(Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Verlof tot tenuitvoerlegging - Gronden voor weigering - Uitvoering in lidstaat van herkomst van rechterlijke beslissing waarop verzoek om uitvoerbaarverklaring betrekking heeft)

2011/C 355/07

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hoge Raad der Nederlanden

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Prism Investments BV

Verwerende partij: J. A. van der Meer, in zijn hoedanigheid van curator in het faillissement van Arilco Holland BV

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van de artikelen 34, 35, 43, 44 en 45 van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1) — Weigeringsgronden — Limitatieve opsomming — Tenuitvoerlegging van de verplichting die volgt uit de nationale beslissing waarop het verzoek om uitvoerbaarverklaring betrekking heeft

Dictum

Artikel 45 van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat de rechter die moet beslissen op het rechtsmiddel bedoeld in artikel 43 of 44 van die verordening een verklaring waarbij een beslissing uitvoerbaar wordt verklaard weigert of intrekt op een andere grond dan de in de artikelen 34 en 35 van de verordening genoemde gronden, zoals de grond dat die beslissing in de lidstaat van herkomst is uitgevoerd.

(1) PB C 134 van 22.5.2010.
1)

De Portugese Republiek is de krachtens de artikelen 3, 5 en 6 van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater, op haar rustende verplichtingen niet nagekomen, — door alle kustwateren van het eiland Madeira en het eiland Porto Santo als minder kwetsbare gebieden aan te wijzen; — door stedelijk afvalwater van agglomeraties met een inwonerequivalent van meer dan 10 000, zoals de agglomeraties van Funchal en Câmara de Lobos, dat wordt geloosd in de kustwateren van het eiland Madeira, aan een behandeling te onderwerpen die minder ver gaat dan in artikel 4 van die richtlijn is voorgeschreven; — door niet ervoor te zorgen dat een agglomeratie in het estuarium van de rivier de Taag, te weten Quinta do Conde, voorzien is van een opvangsysteem voor stedelijk afvalwater, in overeenstemming met het bepaalde in artikel 3 van die richtlijn; — door niet ervoor te zorgen dat, wat het stedelijk afvalwater van de agglomeraties van Albufeira/Armação de Pêra, Beja, Chaves en Viseu betreft, en wat vier agglomeraties betreft die stedelijk afvalwater lozen op de linkeroever van het estuarium van de Taag, te weten Barreiro/Moita, Corroios/Quinta da Bomba, Quinta do Conde en Seixal, dat water wordt onderworpen aan een behandeling die verder gaat dan de in artikel 4 van die richtlijn bedoelde behandeling.
3)

Het primaire recht van de Unie, richtlijn 1999/70 en genoemde raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moeten in die zin worden uitgelegd dat zij zich, in beginsel, niet verzetten tegen een nationale regeling die bepaalt dat het beroep van een ambtenaar in vaste dienst tegen een besluit om hem niet toe te laten tot een vergelijkend onderzoek — welk beroep is gebaseerd op het feit dat die procedure in strijd was met clausule 4 van voornoemde raamovereenkomst — moet worden ingesteld binnen een vervaltermijn van twee maanden vanaf de datum van publicatie van de aankondiging van vergelijkend onderzoek. Een dergelijke termijn kan evenwel niet worden tegengeworpen aan een ambtenaar in vaste dienst die heeft deelgenomen aan dat vergelijkend onderzoek, is toegelaten tot de tests en wiens naam is geplaatst op de definitieve lijst van geslaagde kandidaten van dat vergelijkend onderzoek, wanneer deze de uitoefening van de door de raamovereenkomst verleende rechten in de praktijk onmogelijk of uiterst moeilijk kon maken. In die omstandigheden kan de termijn van twee maanden pas ingaan vanaf de kennisgeving van de beschikking waarbij zijn toelating tot dat vergelijkend onderzoek en zijn aanstelling als ambtenaar in vaste dienst in de hogere groep zijn ingetrokken.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 269/17

Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 14 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Bergen — België) — Belgische Staat/Pierre Henfling, Raphaël Davin, Koenraad Tanghe, in hun hoedanigheid van curatoren van de failliete boedel van Tiercé Franco-Belge SA

(Zaak C-464/10) (1)

(Fiscale bepalingen - Zesde btw-richtlijn - Artikel 6, lid 4 - Vrijstelling - Artikel 13, B, sub f - Kansspelen - Diensten verricht door commissionair (zelfstandig exploitant van wedkantoor) die handelt op eigen naam maar voor rekening van opdrachtgever die als activiteit weddenschappen organiseert)

2011/C 269/29

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Hof van Beroep te Bergen

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Belgische Staat

Verwerende partijen: Pierre Henfling, Raphaël Davin, Koenraad Tanghe, in hun hoedanigheid van curatoren van de failliete boedel van Tiercé Franco-Belge SA

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Beroep te Bergen — Uitlegging van de artikelen 6, lid 4, en 13, B, sub f, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Belastingvrijstelling voor diensten verricht door een commissionair die handelt op eigen naam, maar voor rekening van een opdrachtgever die spelen en weddenschappen als bedoeld in die richtlijn organiseert

Dictum

De artikelen 6, lid 4, en 13, B, sub f, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moeten aldus worden uitgelegd dat voor zover een marktdeelnemer op eigen naam maar voor rekening van een onderneming die als activiteit weddenschappen organiseert, als tussenpersoon handelt bij de inzameling van weddenschappen die onder de vrijstelling van belasting over de toegevoegde waarde van dat artikel 13, B, sub f, vallen, laatstgenoemde onderneming krachtens dat artikel 6, lid 4, wordt geacht ten behoeve van deze marktdeelnemer een onder deze vrijstelling vallende weddenschap te verrichten.

(1) PB C 346 van 18.12.2010.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 226/6

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Bíróság — Republiek Hongarije) — Bábolna Mezőgazdasági Termelő, Fejlesztő és Kereskedelmi Zrt./Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve

(Zaak C-115/10) (1)

(Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Verordening (EG) nr. 1782/2003 - Aanvullende nationale rechtstreekse steun - Voorwaarden voor toekenning)

2011/C 226/10

Procestaal: Hongaars

Verwijzende rechter

Fővárosi Bíróság

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Bábolna Mezőgazdasági Termelő, Fejlesztő és Kereskedelmi Zrt.

Verwerende partij: Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Fővárosi Bíróság — Uitlegging van artikel 1, lid 4, van verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad van 27 november 1992 tot instelling van een geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen (PB L 355, blz. 1), en van de artikelen 1 en 10, sub a, van verordening (EG) nr. 1259/1999 van de Raad van 17 mei 1999 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor de regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 160, blz. 113) — Nationale wettelijke regeling waarbij producenten die zich in een liquidatieprocedure bevinden, worden uitgesloten van aan de regeling inzake één enkele areaalbetaling gekoppelde aanvullende nationale steun — Mogelijkheid voor de lidstaten om aan de toekenning van aanvullende nationale steun voorwaarden te verbinden waarin niet is voorzien voor de toekenning van de betrokken communautaire steun

Dictum

Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001, zoals gewijzigd bij besluit 2004/281/EG van de Raad van 22 maart 2004, moet aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een nationale wettelijke regeling op grond waarvan rechtspersonen die op het grondgebied van de betrokken lidstaat een landbouwactiviteit uitoefenen, niet voor de aanvullende nationale steun in aanmerking komen omdat zij zich bevinden in een procedure van vrijwillige liquidatie, wanneer de Europese Commissie niet vooraf heeft toegestemd met een voorwaarde op grond waarvan er geen sprake mag zijn van een dergelijke procedure.

(1) PB C 134 van 22.5.2010.
2)

De artikelen 23 en 16 van verordening nr. 110/2008 moeten aldus worden uitgelegd dat: — de bevoegde nationale autoriteiten op grond van artikel 23, lid 1, van deze verordening de inschrijving moeten weigeren of nietig verklaren van een merk dat een beschermde geografische aanduiding bevat en geen aanspraak kan maken op de temporele afwijking als bedoeld in artikel 23, lid 2, wanneer het gebruik van dat merk tot een van de in artikel 16 van deze verordening bedoelde situaties zou leiden; — een situatie als bedoeld in de tweede prejudiciële vraag, te weten die van inschrijving van een merk dat een geografische aanduiding of een met deze aanduiding overeenkomende term en de vertaling ervan bevat voor gedistilleerde dranken die niet voldoen aan de door deze aanduiding vereiste specificaties, valt onder de situaties als bedoeld in artikel 16, sub a en b, van verordening nr. 110/2008, onverminderd de eventuele toepassing van de andere voorschriften van dit artikel 16.
2)

Artikel 183 van richtlijn 2006/112, zoals gewijzigd bij richtlijn 2006/138, gelezen in samenhang met het beginsel van fiscale neutraliteit, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling volgens welke de normale termijn voor teruggave van het overschot aan belasting over de toegevoegde waarde, na afloop waarvan vertragingsrente over het terug te geven bedrag verschuldigd is, wordt verlengd ingeval een belastingcontrole wordt ingesteld, aangezien deze verlenging tot gevolg heeft dat deze rente pas verschuldigd is na beëindiging van deze controle, terwijl dat overschot reeds is overgebracht in de drie belastingtijdvakken die volgen op dat waarin het is ontstaan. Het feit dat deze normale termijn 45 dagen bedraagt, is daarentegen niet in strijd met deze bepaling.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 103/9

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 februari 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Rouen — Frankrijk) — Marc Berel e.a./Administration des douanes de Rouen, Receveur principal des douanes du Havre, Administration des douanes du Havre

(Zaak C-78/10) (1)

(Communautair douanewetboek - Artikelen 213, 233 en 239 - Verplichting tot hoofdelijke aansprakelijkheid van meerdere schuldenaren voor eenzelfde douaneschuld - Kwijtschelding van rechten bij invoer - Tenietgaan van douaneschuld - Mogelijkheid voor hoofdelijk aansprakelijke medeschuldenaar om zich te beroepen op aan andere medeschuldenaar verleende kwijtschelding - Geen)

2011/C 103/14

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour d'appel de Rouen

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Marc Berel, in zijn hoedanigheid van lasthebber van de vennootschap Port Angot Développement, Emmanuel Hess, in zijn hoedanigheid van gerechtelijk bewindvoerder van de vennootschap Port Angot Développement, Rijn Schelde Mondia France SA, Receveur principal des douanes de Rouen Port, Administration des douanes — Havre Port, Société Port Angot Développement, rechtsopvolger van Manutention de Produits Chimiques et Miniers Maprochim SAS, Asia Pulp & Paper France EURL

Verwerende partijen: Administration des douanes de Rouen, Receveur principal des douanes du Havre, Administration des douanes du Havre

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour d’appel de Rouen — Uitlegging van de artikelen 213, 233 en 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1) — Kwijtschelding van invoerrechten — Mogelijkheid voor medeschuldenaar om zich te beroepen op de hoofdelijkheid van de douaneverplichtingen teneinde voor zichzelf aanspraak te maken op een eerder aan een medeschuldenaar verleende kwijtschelding van invoerrechten

Dictum

De artikelen 213, 233 en 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 82/97 van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 1996, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat, in de context van een verplichting tot hoofdelijke aansprakelijkheid voor een douaneschuld op grond van dat artikel 213, zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding, een nationaalrechtelijk beginsel wordt toegepast op grond waarvan de gedeeltelijke kwijtschelding van rechten krachtens voornoemd artikel 239 die is verleend aan een van de medeschuldenaren, kan worden ingeroepen door alle andere medeschuldenaren, zodat het tenietgaan van de douaneschuld op grond van artikel 233, eerste alinea, sub b, van datzelfde wetboek de schuld als zodanig betreft en derhalve alle hoofdelijke medeschuldenaren ten belope van het bedrag van de verleende kwijtschelding ontslaat van de betaling van die schuld.

(1) PB C 113 van 1.5.2010.
1)

Doordat haar douaneautoriteiten in de jaren 1998 tot 2002 stelselmatig douaneaangiften voor het vrije verkeer van verse bananen hebben aanvaard, hoewel zij wisten of redelijkerwijs hadden moeten weten dat het opgegeven gewicht van de bananen niet overeenstemde met het werkelijke gewicht daarvan, en doordat de Portugese autoriteiten hebben geweigerd om de eigen middelen die overeenstemmen met de gederfde inkomsten en de verschuldigde vertragingsrente ter beschikking te stellen, is de Portugese Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 13, 68 en 71 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, gelezen in samenhang met artikel 290 bis van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 89/97 van de Commissie van 20 januari 1997, alsmede de artikelen 2, 6 en 9 tot en met 11 van verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen, zoals gewijzigd bij verordening (Euratom, EG) nr. 1355/96 van de Raad van 8 juli 1996, en dezelfde artikelen van verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 328/10

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court — Ierland) — J. McB./L. E.

(Zaak C-400/10 PPU) (1)

(Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Huwelijkszaken en ouderlijke verantwoordelijkheid - Verdrag van ’s-Gravenhage van 25 oktober 1980 betreffende de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen - Verordening (EG) nr. 2201/2003 - Kinderen waarvan de ouders niet gehuwd zijn - Gezagsrecht van vader - Uitlegging van begrip „gezagsrecht” - Algemene rechtsbeginselen en handvest van de grondrechten van de Europese Unie)

2010/C 328/15

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

Supreme Court

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: J. McB.

Verwerende partij: L. E.

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Supreme Court — Uitlegging van verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000 (PB L 338, blz. 1) — Kind waarvan de ouders niet gehuwd zijn — Gezagsrecht van de vader — Nationale regeling die de vader verplicht van de bevoegde rechterlijke instantie een beschikking te verkrijgen alvorens het gezagsrecht over het kind te kunnen doen gelden met als gevolg dat de overbrenging of de niet-terugkeer van het kind naar zijn gewone verblijfplaats ongeoorloofd wordt

Dictum

Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000, moet aldus worden uitgelegd dat zij er niet aan in de weg staat dat de wettelijke regeling van een lidstaat de verwerving van het gezagsrecht door de vader van een kind, die niet is gehuwd met de moeder van dat laatste, afhankelijk stelt van de verkrijging van een beslissing van de bevoegde nationale rechterlijke instantie waarbij hem een dergelijk recht wordt toegekend, met als gevolg dat de overbrenging van dat kind door zijn moeder of de niet-terugkeer daarvan, ongeoorloofd wordt in de zin van artikel 2, punt 11, van die verordening.

(1) PB C 260 van 25.9.2010.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 63/12

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif du Grand-Duché de Luxembourg) — Tankreederei I SA/Directeur de l'administration des contributions directes

(Zaak C-287/10) (1)

(Vrij verrichten van diensten - Vrij verkeer van kapitaal - Belastingkorting voor investering - Toekenning gebonden aan de fysieke uitvoering van de investering op het nationale grondgebied - Exploitatie van vaartuigen bestemd voor de rivierscheepvaart die in andere lidstaten worden gebruikt)

2011/C 63/22

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Tribunal administratif

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Tankreederei I SA

Verwerende partij: Directeur de l’administration des contributions directes

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal administratif du Grand-Duché de Luxembourg — Uitlegging van artikelen 49 en 56 EG — Belastingkorting voor investering — Regeling die het voordeel van een dergelijke korting afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de investering wordt verricht in een vestiging die zich op het nationale grondgebied bevindt en fysiek wordt uitgevoerd op dit grondgebied — Vennootschap, gevestigd en belastbaar in het Groothertogdom Luxemburg, die een activiteit betreffende het internationale verkeer ter zee uitoefent en een investering heeft verricht bestaande uit de aankoop van een goed dat hoofdzakelijk buiten het nationale grondgebied wordt gebruikt — Belemmering van het vrij verrichten van diensten en het vrij verkeer van kapitaal

Dictum

Artikel 56 VWEU dient aldus te worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een regeling van een lidstaat krachtens welke het voordeel van een belastingkorting voor investering wordt geweigerd aan een onderneming die uitsluitend in deze lidstaat is gevestigd op de enkele grond dat het investeringsgoed in verband waarmee aanspraak op de korting wordt gemaakt, fysiek wordt gebruikt op het grondgebied van een andere lidstaat.

(1) PB C 221 van 14.08.2010.
1)

Door niet te waarborgen dat doorgangsrechten op, over of onder openbaar eigendom worden verleend op grond van zonder discriminatie en tijdig toegepaste transparante procedures overeenkomstig artikel 11, lid 1, van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Kaderrichtlijn), en artikel 4, lid 1, van richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Machtigingsrichtlijn), is de Republiek Cyprus de krachtens die richtlijnen op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.