Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Vrij verrichten van diensten – Diensten – Begrip

(Art. 50 EG; art. 57 VWEU)

2. Vrij verkeer van personen – Vrijheid van vestiging – Vrij verrichten van diensten – Afwijkingen – Werkzaamheden ter uitoefening van openbaar gezag

(Art. 45, eerste alinea, EG; art. 51, eerste alinea, VWEU)

3. Vrij verrichten van diensten – Beperkingen – Werkzaamheden van gerechtsdeskundigen op vertaalgebied

(Art. 49 EG; art. 56 VWEU)

4. Vrij verrichten van diensten – Beperkingen – Werkzaamheden van gerechtsdeskundigen op vertaalgebied

(Art. 49 EG; art. 56 VWEU)

5. Vrij verkeer van personen – Vrijheid van vestiging – Vrij verrichten van diensten – Werknemers – Erkenning van beroepskwalificaties – Werkingssfeer van richtlijn 2005/36 – Begrip „gereglementeerd beroep”

(Richtlijn 2005/36 van het Europees Parlement en de Raad, art. 3, lid 1, sub a)

Samenvatting

1. Een opdracht die geval per geval door een rechterlijke instantie in het kader van een bij hem aanhangig geding wordt toevertrouwd aan een gerechtsdeskundige-vertaler in die hoedanigheid, is een dienstverrichting in de zin van artikel 50 EG (thans artikel 57 VWEU). Het loutere feit dat de vergoeding van de gerechtsdeskundigen wordt bepaald volgens een van overheidswege vastgelegd tarief, heeft geen invloed op de kwalificatie als dienstverrichting van de werkzaamheden waarmee zij worden belast.

(cf. punten 38, 40, dictum 1)

2. De werkzaamheden van gerechtsdeskundigen op vertaalgebied zijn geen werkzaamheden ter uitoefening van het openbare gezag in de zin van artikel 45, eerste alinea, EG (thans artikel 51, eerste alinea, VWEU), aangezien de door een dergelijke deskundige gemaakte vertalingen slechts een ondersteunend karakter hebben, en de beoordeling door de rechter en de vrije uitoefening van de rechtsprekende bevoegdheid onverlet laten.

(cf. Punten 44‑45, dictum 2)

3. Artikel 49 EG (thans artikel 56 VWEU) verzet zich tegen een nationale regeling volgens welke de inschrijving op een lijst van gerechtsdeskundigen-vertalers afhankelijk is van voorwaarden met betrekking tot de kwalificatie zonder dat de betrokkenen kennis kunnen nemen van de redenen van de hen betreffende beslissing en zonder dat tegen deze beslissing een effectief beroep in rechte kan worden ingesteld teneinde de rechtmatigheid ervan te toetsen en meer bepaald na te gaan of is voldaan aan de uit het recht van de Unie voortvloeiende voorwaarde dat hun in andere lidstaten verworven en erkende kwalificatie naar behoren in aanmerking is genomen.

(cf. punt 65, dictum 3)

4. Artikel 49 EG (thans artikel 56 VWEU) verzet zich tegen een in een nationale wet gestelde voorwaarde volgens welke de inschrijving als vertaler op de lijst van nationale gerechtsdeskundigen slechts mogelijk is na overlegging van het bewijs van inschrijving gedurende drie opeenvolgende jaren op een door een Cour d’appel opgestelde lijst, voor zover een dergelijke voorwaarde verhindert dat, bij het onderzoek van een aanvraag van een in een andere lidstaat gevestigde persoon die niet doet blijken van een dergelijke inschrijving, naar behoren rekening wordt gehouden met de door hem in een andere lidstaat verworven en erkende kwalificatie om te bepalen of en in hoeverre deze dezelfde waarde heeft als de bekwaamheden die normaal worden verwacht van iemand die gedurende drie opeenvolgende jaren is ingeschreven op een door een Cour d’appel opgestelde lijst van gerechtsdeskundigen.

Gelet op de occasionele aard van de opdrachten van op een door een Cour d’appel opgestelde lijst ingeschreven gerechtsdeskundigen-vertalers en op het feit dat er tussen twee opdrachten verschillende maanden of jaren kunnen verlopen, moet de betrokken lidstaat over een zekere beoordelingsmarge kunnen beschikken inzake de duur die hij nodig acht om de doelstellingen van bescherming van de justitiabelen en goede rechtsbedeling te verwezenlijken. In die omstandigheden gaat de voorwaarde van inschrijving gedurende drie opeenvolgende jaren op een lijst van gerechtsdeskundigen in beginsel niet verder dan ter bereiking van die doelstellingen noodzakelijk is. De toepassing van dergelijke regel op een gerechtsdeskundige-vertaler van een andere lidstaat die reeds opdrachten heeft vervuld voor de rechterlijke instanties van die lidstaat of van andere lidstaten, en met name voor de hoogste rechterlijke instanties ervan, zou echter onevenredig zijn gelet op het beginsel volgens hetwelk de nationale autoriteiten er met name over dienen te waken dat de in andere lidstaten verworven kwalificatie op haar juiste waarde wordt geschat en naar behoren in aanmerking wordt genomen.

(cf. punten 74, 75, 78, dictum 4)

5. De opdrachten van gerechtsdeskundigen-vertalers die worden verricht door deskundigen die zijn ingeschreven op een lijst als de door de Franse Cour de cassation opgestelde nationale lijst van gerechtsdeskundigen, vallen niet onder het begrip „gereglementeerd beroep” in de zin van artikel 3, lid 1, sub a, van richtlijn 2005/36 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties, aangezien de bepalingen betreffende de inschrijving op die lijst slechts tot doel hebben het beroep op deskundigen te vergemakkelijken ongeacht of zij lid van een gereglementeerd beroep zijn, en niet het organiseren van de erkenning van een bepaalde kwalificatie, een bevoegdheid die niet toekomt aan de Cours d’appel en evenmin aan het bureau van de Cour de cassation, en deze rechterlijke instanties bovendien rechtmatig een beroep kunnen doen op deskundigen die niet op die lijsten voorkomen.

(cf. punten 30, 32, dictum 5)