ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 45/14

Arrest van het Hof (Negende kamer) van 5 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Salzburg — Oostenrijk) — Walter Vapenik/Josef Thurner

(Zaak C-508/12) (1)

(Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Verordening (EG) nr. 805/2004 - Europese executoriale titel voor niet-betwiste schuldvorderingen - Voorwaarden voor waarmerking van beslissing als executoriale titel - Situatie waarin beslissing in geding tussen twee niet bedrijfs- of beroepsmatig handelende personen is gegeven in lidstaat van schuldeiser)

2014/C 45/25

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landesgericht Salzburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Walter Vapenik

Verwerende partij: Josef Thurner

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Landesgericht Salzburg — Uitlegging van artikel 6, lid 1, sub d, van verordening (EG) nr. 805/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 tot invoering van een Europese executoriale titel voor niet-betwiste schuldvorderingen (PB L 143, blz. 15) — Voorwaarden voor waarmerking van een beslissing inzake een niet-betwiste schuldvordering als executoriale titel — Situatie waarin de beslissing in een geding tussen twee consumenten is gegeven in de lidstaat van de schuldeiser

Dictum

Artikel 6, lid 1, sub d, van verordening (EG) nr. 805/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 tot invoering van een Europese executoriale titel voor niet-betwiste schuldvorderingen moet aldus worden uitgelegd dat het niet van toepassing is op overeenkomsten tussen twee niet bedrijfs- of beroepsmatig handelende personen.

(1) PB C 46 van 16.2.2013.
1)

Het begrip „met name in strafzaken bevoegde rechter”, zoals bedoeld in artikel 1, sub a-iii, van kaderbesluit 2005/214/JBZ van de Raad van 24 februari 2005 inzake de toepassing van het beginsel van wederzijdse erkenning op geldelijke sancties, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299/JBZ van de Raad van 26 februari 2009, is een autonoom Unierechtelijk begrip en moet aldus worden uitgelegd dat onder dit begrip elke rechterlijke instantie valt die een procedure toepast die aan de wezenlijke kenmerken van een strafrechtelijke procedure voldoet. De Unabhängige Verwaltungssenat in den Ländern (Oostenrijk) voldoet aan deze criteria en moet derhalve als een „met name in strafzaken bevoegde rechter” worden beschouwd.
1)

Artikel 4, lid 1, sub a, van richtlijn 87/344/EEG van de Raad van 22 juni 1987 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de rechtsbijstandverzekering, moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat een rechtsbijstandverzekeraar die in zijn verzekeringsovereenkomsten regelt dat rechtsbijstand in beginsel wordt verleend door zijn werknemers, tevens bedingt dat de kosten van rechtsbijstand van een door de verzekerde vrij gekozen advocaat of rechtsbijstandverlener slechts vergoed kunnen worden indien de verzekeraar van mening is dat de behandeling van de zaak aan een externe rechtshulpverlener moet worden uitbesteed.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 367/14

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Saarbrücken — Duitsland) — Lokman Emrek/Vlado Sabranovic

(Zaak C-218/12) (1)

(Verordening (EG) nr. 44/2001 - Artikel 15, lid 1, sub c - Bevoegdheid voor door consumenten gesloten overeenkomsten - Eventuele beperking van deze bevoegdheid tot op afstand gesloten overeenkomsten - Causaal verband tussen via internet op woonstaat van consument gerichte commerciële of beroepsactiviteit en sluiten van overeenkomst)

2013/C 367/23

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Saarbrücken

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Lokman Emrek

Verwerende partij: Vlado Sabranovic

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Landgericht Saarbrücken — Uitlegging van artikel 15, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB L 12, blz. 1) — Bevoegdheid inzake door consumenten gesloten overeenkomsten — Geval waarin een ondernemer beschikt over een website die is „gericht” op de woonstaat van de consument — Noodzaak van een causaal verband tussen deze activiteit en het sluiten van de overeenkomst door de consument — Eventuele beperking van de bevoegdheid inzake door consumenten gesloten overeenkomsten tot op afstand gesloten overeenkomsten

Dictum

Artikel 15, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat het niet verlangt dat er een causaal verband bestaat tussen het middel — een website — dat wordt gebruikt om de commerciële of beroepsactiviteit te richten op de lidstaat waar de consument woont, en het sluiten van de overeenkomst met deze consument. Wel vormt het bestaan van een dergelijk causaal verband een aanwijzing dat de overeenkomst verband houdt met een dergelijke activiteit.

(1) PB C 243 van 11.08.2012.
1)

Door niet binnen de gestelde termijn alle maatregelen vast te stellen die noodzakelijk zijn om van Ixfin SpA de staatssteun terug te vorderen die onwettig en onverenigbaar met de interne markt is verklaard bij artikel 1 van beschikking 2010/359/EG van de Commissie van 28 oktober 2009 betreffende steunmaatregel C 59/07 (ex N 127/06 en N 13/06) die Italië ten uitvoer heeft gelegd ten gunste van Ixfin SpA, en door niet binnen de gestelde termijn aan de Europese Commissie de in artikel 4 van deze beschikking vermelde informatie mee te delen, is de Italiaanse Republiek de krachtens artikel 288, vierde alinea, VWEU en de artikelen 2 en 4 van deze beschikking op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
1)

Het feit dat een product in een lidstaat krachtens richtlijn 93/42/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende medische hulpmiddelen, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/47/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007, als medisch hulpmiddel met EG-markering is ingedeeld, staat niet eraan in de weg dat de bevoegde autoriteiten van een andere lidstaat ditzelfde product wegens het farmacologische, immunologische of metabolische effect ervan indelen als geneesmiddel in de zin van artikel 1, punt 2, sub b, van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1901/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 344/19

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 2 de Badajoz — Spanje) — Soledad Duarte Hueros/Autociba SA en Automóviles Citroën España SA

(Zaak C-32/12) (1)

(Richtlijn 1999/44/EG - Rechten van de consument bij non-conformiteit van de zaak - Geringe non-conformiteit - Uitsluiting van de ontbinding van de overeenkomst - Bevoegdheden van de nationale rechter)

2013/C 344/32

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de Primera Instancia no 2 de Badajoz

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Soledad Duarte Hueros

Verwerende partijen: Autociba SA en Automóviles Citroën España SA

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Juzgado de Primera Instancia — Badajoz — Uitlegging van artikel 3 van richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen (PB L 171, blz. 12) — Rechten van de consument — Zaak met geringe non-conformiteit — Geen reparatie van die zaak — Verzoek tot ontbinding van de verkoop — Ontoelaatbaarheid — Geen subsidiair verzoek tot het toewijzen van een redelijke prijsvermindering — Mogelijkheid voor de nationale rechter om ambtshalve te onderzoeken of een redelijke prijsvermindering kan worden toegewezen

Dictum

Richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen moet aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen een regeling, zoals die in het hoofdgeding, van een lidstaat waarbij de nationale rechter bij wie het geding aanhangig is, wanneer een consument die recht heeft op een redelijke vermindering van de in de koopovereenkomst vastgestelde prijs van een zaak enkel ontbinding van de overeenkomst vordert, maar de overeenkomst niet kan worden ontbonden omdat de non-conformiteit van de zaak gering is, niet ambtshalve een dergelijke vermindering kan toewijzen, hoewel de consument zijn oorspronkelijke vordering niet nader mag specificeren en evenmin een nieuwe procedure aanhangig mag maken.

(1) PB C 98 van 31.3.2012.
2)

Artikel 28, lid 2, van verordening nr. 1924/2006, zoals gewijzigd bij verordening nr. 116/2010, moet aldus worden uitgelegd dat een commerciële mededeling op de verpakking van een levensmiddel een handelsmerk of merknaam in de zin van die bepaling kan vormen op voorwaarde dat zij als een dergelijk merk of een dergelijke naam beschermd wordt door de toepasselijke voorschriften. Het is aan de verwijzende rechter, aan de hand van alle gegevens feitelijk en rechtens van de bij hem aanhangige zaak na te gaan of een dergelijke mededeling inderdaad een handelsmerk of merknaam is waarvoor die bescherming geldt.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 260/16

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 18 juli 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio — Italië) — Sky Italia Srl/Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni

(Zaak C-234/12) (1)

(Televisieomroep - Richtlijn 2010/13/EU - Artikelen 4, lid 1, en 23, lid 1 - Reclamespots - Nationale voorschriften die voor betaalzenders kortere maximumzendtijd voor reclame vastleggen dan voor vrij toegankelijke zenders - Gelijke behandeling - Vrij verrichten van diensten)

2013/C 260/26

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Sky Italia Srl

Verwerende partij: Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni

In tegenwoordigheid van: Reti Televisive Italiane (RTI) SpA, Maria Iaccarino

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale Amministrativo Regionale Per il Lazio — Uitlegging van artikel 4 van richtlijn 2010/13/EU van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2010 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake het aanbieden van audiovisuele mediadiensten (PB L 95, blz. 1) — Uitlegging van de artikelen 49, 56 en 63 VWEU en van artikel 11 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, gelezen in samenhang met artikel 10 EVRM zoals uitgelegd door het Europees Hof voor de rechten van de mens — Maximumpercentage voor reclamezendtijd — Nationale regeling die voorziet in een lager maximumpercentage voor betaalzenders dan voor andere televisiezenders

Dictum

Artikel 4, lid 1, van richtlijn 2010/13/EU van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2010 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake het aanbieden van audiovisuele mediadiensten (richtlijn audiovisuele mediadiensten), alsook het beginsel van gelijke behandeling en artikel 56 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij in beginsel niet in de weg staan aan een nationale regeling zoals die aan de orde in het hoofdgeding, die voor betaalzenders kortere maximumzendtijden voor televisiereclame vastlegt dan voor vrij toegankelijke zenders, mits — hetgeen ter beoordeling is van de verwijzende rechterlijke instantie — het evenredigheidsbeginsel wordt geëerbiedigd.

(1) PB C 217 van 21.07.2012.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 225/28

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 13 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil no 1 de Granada — Spanje) — Promociones y Construcciones BJ 200 SL

(Zaak C-125/12) (1)

(Btw - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 199, lid 1, sub g - Faillissementsprocedure op basis van vrijwilligheid - Belastingplichtige - Belastingplichtige voor wie bepaalde handelingen zijn bestemd - Begrip „openbare verkoop op grond van executoriale titel”)

2013/C 225/46

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de lo Mercantil no. 1 de Granada

Partij in het hoofdgeding

Promociones y Construcciones BJ 200 SL

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Juzgado de lo Mercantil de Granada — Uitlegging van artikel 199, lid 1, sub g, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Belastingplichtigen — Belastingplichtige voor wie bepaalde handelingen zijn bestemd — Begrip „levering van onroerend goed dat in een openbare verkoop op grond van een executoriale titel door de executieschuldenaar aan een andere persoon wordt verkocht”

Dictum

Artikel 199, lid 1, sub g, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat onder het begrip openbare verkoop op grond van een executoriale titel elke verkoop van een onroerend goed door de executieschuldenaar valt, niet alleen in het kader van een procedure tot liquidatie van zijn vermogen, maar ook in het kader van een insolventieprocedure die plaatsvindt vóór die liquidatieprocedure, voor zover die verkoop noodzakelijk is voor de betaling van de schuldeisers of voor het herstel van de economische of beroepsactiviteit van die schuldenaar.

(1) PB C 174 van 16.6.2012.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 225/33

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Finanzamt Freistadt Rohrbach Urfahr/Unabhängiger Finanzsenat Außenstelle Linz

(Zaak C-219/12) (1)

(Zesde btw-richtlijn - Artikel 4, leden 1 en 2 - Begrip „economische activiteiten” - Aftrek van voorbelasting - Exploitatie van fotovoltaïsche installatie op dak van woning - Levering aan elektriciteitsnet - Vergoeding - Elektriciteitsproductie lager dan verbruik)

2013/C 225/56

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Finanzamt Freistadt Rohrbach Urfahr

Verwerende partij: Unabhängiger Finanzsenat Außenstelle Linz

In tegenwoordigheid van: Thomas Fuchs

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgerichtshof — Uitlegging van artikel 4 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Begrip „economische activiteit” — Fotovoltaïsche installatie voor elektriciteitsproductie nabij een privéwoning zonder opslageenheid — Verkoop van de geproduceerde energie aan een vennootschap die aan die woning de door haar benodigde energie teruglevert — Energieproductie die op lange termijn lager is dan het verbruik

Dictum

Artikel 4, leden 1 en 2, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7/EG van de Raad van 10 april 1995, moet aldus worden uitgelegd dat de exploitatie van een fotovoltaïsche installatie op of nabij een woning, die zodanig is ontworpen dat de hoeveelheid geproduceerde elektriciteit altijd minder bedraagt dan de door de exploitant in totaliteit voor privédoeleinden verbruikte hoeveelheid elektriciteit en aan het elektriciteitsnet wordt geleverd in ruil voor een duurzame opbrengst, onder het begrip „economische activiteiten” in de zin van dat artikel valt.

(1) PB C 243 van 11.8.2012.
1)

Het beginsel van neutraliteit van de belasting over de toegevoegde waarde, zoals dat door de rechtspraak betreffende artikel 203 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde is geconcretiseerd, moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat de belastingdienst op basis van een nationale bepaling ter omzetting van dit artikel de persoon die een vrijgestelde levering heeft verricht de teruggaaf van de bij vergissing aan zijn klant gefactureerde belasting over de toegevoegde waarde weigert op grond dat deze leverancier de onjuiste factuur niet heeft gecorrigeerd, terwijl de belastingdienst de klant het recht op aftrek van die belasting over de toegevoegde waarde definitief heeft ontzegd, waardoor de nationale wettelijke correctieregeling niet meer van toepassing is.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 38/10

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 13 december 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — Maatschap L. A. en D. A. B. Langestraat en P. Langestraat-Troost/Staatssecretaris van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie

(Zaak C-11/12) (1)

(Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Geïntegreerd beheers- en controlesysteem - Verlagingen en uitsluitingen van betalingen bij niet-naleving van voorschriften inzake randvoorwaarden - Aansprakelijkheid voor andermans handelen)

2013/C 38/11

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

College van Beroep voor het bedrijfsleven

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Maatschap L. A. en D. A. B. Langestraat en P. Langestraat-Troost

Verwerende partij: Staatssecretaris van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitlegging van artikel 23, lid 1, van verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad van 19 januari 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 247/2006, (EG) nr. 378/2007 en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1782/2003 (PB L 30, blz. 16) — Geïntegreerd beheers- en controlesysteem — Verlagingen en uitsluitingen bij niet-naleving van de voorschriften inzake de randvoorwaarden — Landbouwer die van een derde landbouwgrond heeft gehuurd en tijdelijk heeft aanvaard dat deze derde op die grond mest uitreed — Niet-naleving door die derde van de uit de regelgeving voortvloeiende beheerseisen

Dictum

Artikel 23, lid 1, van verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad van 19 januari 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 247/2006, (EG) nr. 378/2007 en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1782/2003 (EG), moet aldus worden uitgelegd dat niet-naleving van de voorschriften inzake de randvoorwaarden door de persoon aan of door wie de landbouwgrond is overgedragen, naar aanleiding waarvan het totaalbedrag van de rechtstreekse betalingen wordt verlaagd of uitgesloten, volledig moet worden toegerekend aan de landbouwer die de steunaanvraag heeft ingediend.

(1) PB C 98 van 31.3.2011.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 45/7

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 december 2013 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo — Portugal) — TVI Televisão Independente SA/Fazenda Pública

(Gevoegde zaken C-618/11, C-637/11 en C-659/11) (1)

(Fiscale bepalingen - Btw - Zesde richtlijn (77/388/EEG) - Artikel 11, A, leden 1, sub a, 2, sub a, en 3, sub c - Richtlijn 2006/112/EG - Artikelen 73, 78, eerste alinea, sub a, en 79, eerste alinea, sub c - Maatstaf van heffing van btw over diensten inzake uitzending van commerciële reclame - Heffing op uitzending van commerciële reclame)

2014/C 45/12

Procestaal: Portugees

Verwijzende rechter

Supremo Tribunal Administrativo

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: TVI Televisão Independente SA

Verwerende partij: Fazenda Pública

In tegenwoordigheid van: Ministério Público

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Supremo Tribunal Administrativo — Uitlegging van artikel 11, A, lid 1, sub a, en lid 3, sub c, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), en van de artikelen 73 en 79, sub c, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Begrip „wat de leverancier of dienstverrichter voor deze handelingen als tegenprestatie verkrijgt of moet verkrijgen” — Heffing voor de uitzending van commerciële reclame

Dictum

Artikel 11, A, leden 1, sub a, 2, sub a, en 3, sub c, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, en de artikelen 73, 78, eerste alinea, sub a, en 79, eerste alinea, sub c, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moeten aldus worden uitgelegd dat een heffing als de bij de Portugese regeling ingevoerde uitzendheffing, die ten goede komt aan de cinematografische en audiovisuele kunsten, in de maatstaf van heffing van de belasting over de toegevoegde waarde over diensten inzake de uitzending van commerciële reclame moet worden opgenomen.

(1) PB C 49 van 18.2.2012.
1)

Door de registratie op haar grondgebied van nieuwe of eerder in een andere lidstaat geregistreerde personenauto’s met een aan de rechterkant geplaatste stuurinrichting afhankelijk te stellen van de verplaatsing van het stuur naar de linkerkant, is de Republiek Polen de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 2 bis van richtlijn 70/311/EEG van de Raad van 8 juni 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de stuurinrichtingen van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan, artikel 4, lid 3, van richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007 tot vaststelling van een kader voor de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en van systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd (kaderrichtlijn) en artikel 34 VWEU.