NL Publicatieblad van de Europese Unie C 329/8

Hogere voorziening ingesteld op 21 juli 2014 door de Dunamenti Erőmű Zrt tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 30 april 2014 in zaak T-179/09, Dunamenti Erőmű Zrt/Europese Commissie

(Zaak C-357/14 P)

2014/C 329/10

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Dunamenti Erőmű Zrt (vertegenwoordigers: J. Philippe, F.-H. Boret en A.-C. Guyon, advocaten)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

— het arrest van het Gerecht van 30 april 2014 in zaak T-179/09 vernietigen, voor zover beschikking 2009/609/EG van de Commissie van 4 juni 2008 betreffende de door Hongarije toegekende steunmaatregel C 41/05 in het kader van de stroomafnameovereenkomsten (1), waarbij is vastgesteld dat deze overeenkomsten onrechtmatige en met de gemeenschappelijke markt onverenigbare staatssteun vormen, hierbij is bevestigd;

— definitief uitspraak doen en beschikking 2009/609/EG van de Commissie van 4 juni 2008 betreffende de door Hongarije toegekende steunmaatregel C 41/05 in het kader van de stroomafnameovereenkomsten nietig verklaren, voor zover hierbij is vastgesteld dat deze overeenkomsten onrechtmatige en met de gemeenschappelijke markt onverenigbare staatssteun vormen of, subsidiair, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht, en

— de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure voor het Gerecht en het Hof.

Middelen en voornaamste argumenten

Rekwirante voert vijf middelen aan. In het bestreden arrest heeft het Gerecht het verzoek van rekwirante afgewezen. Dat verzoek strekte in wezen tot nietigverklaring van beschikking 2009/609/EG van de Commissie van 4 juni 2008 betreffende de door Hongarije toegekende steunmaatregel C 41/05 in het kader van de stroomafnameovereenkomsten en, subsidiair, tot nietigverklaring van de artikelen 2 en 5 van die beschikking.

Mat haar eerste middel betwist rekwirante de beoordeling op basis waarvan het Gerecht tot de conclusie is gekomen dat de stroomafnameovereenkomsten als nieuwe steun kunnen worden aangemerkt, zonder vooraf vast te stellen of deze overeenkomsten wel staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU kunnen vormen.

Met haar tweede middel betwist rekwirante de conclusie van het Gerecht dat de Commissie geen blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting door vast te stellen dat het tijdstip waarop Hongarije tot de Europese Unie is toegetreden het geschikte referentietijdvak vormt voor de kwalificatie van een maatregel als staatssteun overeenkomstig de criteria van artikel 107, lid 1, VWEU. Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat bijlage IV een regel bevat volgens welke het tijdstip waarop Hongarije tot de Unie is toegetreden het relevante tijdvak is voor de beoordeling of een staatsmaatregel staatssteun vormt. Aldus heeft het de betekenis van bijlage IV verdraaid, aangezien hierin niet wordt bepaald of gesuggereerd dat de vraag of een maatregel staatssteun vormt moet worden beoordeeld naar het tijdstip van de toetreding.

Met haar derde middel betoogt rekwirante dat het Gerecht blijk heeft gegeven van onjuiste rechtsopvattingen door te oordelen dat een voordeel is verleend in de zin van artikel 107, lid 1, zonder rekening te houden met de omstandigheden ten tijde van de sluiting van de stroomafnameovereenkomst. Het Gerecht heeft ten onrechte vastgesteld dat een voordeel werd verleend toen i) Magyar Villamos Művek (MVM) bij de sluiting van deze overeenkomst als voorbereidende maatregel ter vergemakkelijking van de privatisering van Dunamenti als particuliere investeerder optrad. (ii) Zelfs indien met deze overeenkomst een voordeel zou zijn verleend (wat rekwirante betwist), is dit hoe dan ook terugbetaald via de verkoop van Dunamenti.

Met haar vierde middel komt rekwirante op tegen de wijze waarop het Gerecht het risico heeft beoordeeld dat voortvloeit uit MVM’s minimale afnameverplichting. Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door uit MVM’s minimale afnameverplichting af te leiden dat sprake is van een voordeel, zonder aan te tonen dat er een structureel risico bestaat.

Met haar vijfde middel verwijt rekwirante het Gerecht dat het de methode heeft bevestigd die de Commissie ter berekening van het bedrag van de steun heeft gehanteerd. Het Gerecht heeft bij de goedkeuring van de voorgeschreven methode blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, door de terug te vorderen bedragen te omschrijven als een verschil in inkomsten en niet als een verschil in winst, aangezien dit onderscheid een grond kan zijn om het bestaan op zich van staatssteun te betwisten.

(1) PB L 225, blz. 53.