ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
C 24/80

Beroep ingesteld op 25 november 2022 — Kantor / Raad

(Zaak T-748/22)

(2023/C 24/106)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Viatcheslav Moshe Kantor (Herzliya, Israël) (vertegenwoordigers: T. Bontinck, A. Guillerme en M. Brésart, advocaten)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

— besluit (GBVB) 2022/1530 van de Raad van 14 september 2022 (1) nietig te verklaren voor zover de opname van de verzoekende partij onder nr. 896 van de bijlage bij besluit 2014/145/GBVB — zoals gewijzigd bij besluit (GBVB) 2022/582 van 8 april 2022 — daarbij wordt verlengd om dezelfde redenen als die welke werden vermeld in laatstgenoemd besluit;

— uitvoeringsverordening (EU) 2022/1529 van de Raad van 14 september 2022 (2) nietig te verklaren voor zover de opname van de verzoekende partij onder nr. 896 van bijlage I bij verordening (EU) 2014/269 — zoals gewijzigd bij uitvoeringsverordening (EU) 2022/581 van 8 april 2022 — daarbij wordt verlengd om dezelfde redenen als die welke werden vermeld in laatstgenoemde verordening;

— de Raad te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van het beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan, die in wezen identiek zijn aan of overeenstemmen met die in zaak T-734/22, Pumpyanskiy/Raad.

(1) Besluit (GBVB) 2022/1530 van de Raad van 14 september 2022 tot wijziging van besluit 2014/145/GBVB betreffende beperkende maatregelen met betrekking tot acties die de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Oekraïne ondermijnen of bedreigen (PB 2022 L 239, blz. 149).

(2) Uitvoeringsverordening (EU) 2022/1529 van de Raad van 14 september 2022 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 269/2014 betreffende beperkende maatregelen met betrekking tot acties die de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Oekraïne ondermijnen of bedreigen (PB 2022 L 239, blz. 1).
C 24/52

Beroep ingesteld op 12 november 2022 — Dabrezco Internacional/Commissie

(Zaak T-692/22)

(2023/C 24/70)

Procestaal: Portugees

Partijen

Verzoekende partij: Dabrezco Internacional, Lda (Zona Franca da Madeira) (Funchal, Portugal) (vertegenwoordigers: S. Gemas Donário en S. Soares, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— Besluit C(2020) 8550 final van de Commissie van 4 december 2020 betreffende steunmaatregel SA.21259 (2018/C) (ex 2018/NN) door Portugal ten uitvoer gelegd ten gunste van de vrijhandelszone van Madeira (Zona Franca da Madeira, ZFM) — Regeling III, nietig verklaren;

— de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan die in wezen identiek zijn aan of overeenstemmen met de middelen die zijn aangevoerd in het kader van zaak T-553/22, Thorn Investments/Commissie.
C 24/53

Beroep ingesteld op 12 november 2022 — Khayamedia/Commissie

(Zaak T-695/22)

(2023/C 24/72)

Procestaal: Portugees

Partijen

Verzoekende partij: Khayamedia Comércio Internacional de Eventos Desportivos, Lda (Zona Franca da Madeira) (Funchal, Portugal) (vertegenwoordigers: S. Gemas Donário en S. Soares, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— Besluit C(2020) 8550 final van de Commissie van 4 december 2020 betreffende steunmaatregel SA.21259 (2018/C) (ex 2018/NN) door Portugal ten uitvoer gelegd ten gunste van de vrijhandelszone van Madeira (Zona Franca da Madeira, ZFM) — Regeling III, nietig verklaren;

— de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan die in wezen identiek zijn aan of overeenstemmen met de middelen die zijn aangevoerd in het kader van zaak T-553/22, Thorn Investments/Commissie.
C 24/51

Beroep ingesteld op 11 november 2022 — Standbycom/Commissie

(Zaak T-687/22)

(2023/C 24/68)

Procestaal: Portugees

Partijen

Verzoekende partij: Standbycom, Unipessoal, Lda (Zona Franca Da Madeira) (Funchal, Portugal) (vertegenwoordigers: S. Gemas Donário en S. Soares, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— Besluit C(2020) 8550 final van de Commissie van 4 december 2020 betreffende steunmaatregel SA.21259 (2018/C) (ex 2018/NN) door Portugal ten uitvoer gelegd ten gunste van de vrijhandelszone van Madeira (Zona Franca da Madeira, ZFM) — Regeling III, nietig verklaren;

— de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan die in wezen identiek zijn aan of overeenstemmen met de middelen die zijn aangevoerd in het kader van zaak T-553/22, Thorn Investments/Commissie.
4.

Ontoereikende motivering van het besluit van de Commissie Het bestreden besluit bevat een reeks vaststellingen die onduidelijk of moeilijk te begrijpen zijn in de onderhavige context, waardoor verzoekster niet in staat is om de waarde van die vaststellingen te beoordelen. De Commissie had in het bijzonder moeten verduidelijken hoe zij bovengenoemde algemene overwegingen heeft uitgelegd en toegepast in de specifieke context van het EATMI-project en hoe zij op basis daarvan tot negatieve opvattingen over het voorstel van verzoekster was gekomen. Zij heeft dit echter niet gedaan.
2.

Het bestreden besluit is in strijd met het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen. Het EMA heeft verzoekster op 30 juni 2021 meegedeeld dat het APRETUDE en VOCABRIA niet als hetzelfde geneesmiddel beschouwt. Bijgevolg heeft het EMA verzoekster laten weten dat het niet nodig was om een aanvraag voor een vergunning bij de Commissie in te dienen overeenkomstig artikel 82, lid 2, van verordening (EG) nr. 726/2004. Op basis daarvan heeft verzoekster zonder een dergelijke aanvraag in te dienen bij de Commissie op 24 juni 2022 haar aanvraag voor een vergunning voor het in de handel brengen van APRETUDE ingediend. Met de vaststelling van het bestreden besluit is het EMA afgeweken van de nauwkeurige en onvoorwaardelijke toezeggingen die het had gedaan met betrekking tot de juiste rechtsgrondslag voor verzoeksters aanvraag voor een vergunning voor het in de handel brengen van APRETUDE. Verzoekster stelt derhalve dat het bestreden besluit in strijd is met het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen en nietig moet worden verklaard.
C 482/28

Beroep ingesteld op 27 oktober 2022 — Seopult / Commissie

(Zaak T-660/22)

(2022/C 482/37)

Procestaal: Portugees

Partijen

Verzoekende partij: Seopult LTD (Limassol, Cyprus) (vertegenwoordigers: A. Gaspar Schwalbach, C. Pinto Xavier en M. Cotrim, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— Artikelen 1, 4 en 5 van het besluit van de Commissie van 4 december 2020 betreffende steunregeling SA.21259 (2018/C) (ex 2018/NN) door Portugal ten uitvoer gelegd ten gunste van de vrijhandelszone van Madeira (Zona Franca de Madeira, ZFM) — Regeling III, nietig verklaren;

— de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan die in wezen identiek zijn aan of vergelijkbaar zijn met de middelen die zijn aangevoerd in zaak T-588/22, Renco Valore/Commissie.
1.

Eerste middel: schending van wezenlijke vormvoorschriften doordat het bestreden besluit niet volledig ter kennis is gebracht Het bestreden besluit is verzoekster niet volledig ter kennis gebracht, hetgeen in strijd is met artikel 1, tweede alinea, VEU, de artikelen 15, 296 en 298 VWEU alsook de artikelen 42 en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: “Handvest”). De kennis van de niet-meegedeelde gegevens is als centraal bestanddeel van het besluit vereist om te kunnen begrijpen hoe verzoeksters individuele situatie bij de berekening van de bijdragen in aanmerking is genomen, gelet op de situatie van alle andere betrokken instellingen.
C 359/88

Beroep ingesteld op 22 juli 2022 — EIB/Syrië

(Zaak T-465/22)

(2022/C 359/107)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Europese Investeringsbank (vertegenwoordigers: D. Arts en E. Paredis, advocaten, T. Gilliams, R. Stuart en F. de Borja Oxangoiti Briones, gemachtigden)

Verwerende partij: Arabische Republiek Syrië

Conclusies

Verzoekster verzoekt het Gerecht:

— de Arabische Republiek Syrië te veroordelen tot betaling van alle bedragen die sinds 25 augustus 2017 aan verzoekster verschuldigd zijn volgens de artikelen 3.01, 3.02 en 4.01 van de leningsovereenkomst “Aleppo — Tall Kojak Road Project Special Term” (hierna: “leningsovereenkomst”), te weten: — het bedrag van 233 051,96 EUR dat op 30 juni 2022 aan verzoekster verschuldigd was, bestaande uit de hoofdsom van 200 900,30 EUR, rente ten bedrage van 2 014,25 EUR en contractuele vertragingsrente (berekend vanaf de datum waarop de schuld opeisbaar is geworden tot 30 juni 2022) ten bedrage van 30 137,41 EUR, en — verdere contractuele vertragingsrente, tegen het jaarlijkse tarief van 3,5 % (350 basispunten), tot de datum van betaling;

— de Arabische Republiek Syrië overeenkomstig artikel 134, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering te verwijzen in alle kosten van de onderhavige procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster één middel aan.

Volgens dit enige middel is de Arabische Republiek Syrië haar contractuele verplichtingen niet nagekomen die voortvloeien uit de artikelen 3.01 en 4.01 van de leningsovereenkomst, te weten betaling van de resterende in de leningsovereenkomst vastgestelde termijnen die sinds 25 augustus 2017 verschuldigd zijn, alsmede uit artikel 3.02 van de leningsovereenkomst, te weten betaling van vertragingsrente voor elke op de vervaldag niet-betaalde termijn, tegen het vastgestelde jaarlijkse tarief. Bijgevolg is de Arabische Republiek Syrië contractueel verplicht om alle bedragen te betalen die verschuldigd zijn volgens de artikelen 3.01, 3.02, en 4.01 van de leningsovereenkomst.
3.

De brief houdende bevestiging van de opschorting van de subsidieovereenkomst is onrechtmatig — niet-toepassing van artikel 33.2.1, onder b), van subsidieovereenkomst 874904-TTD.EU– “materiële impact” van de vermeende “systemische of terugkerende fouten, onregelmatigheden, fraude of ernstige niet-nakoming van verplichtingen” op de subsidieovereenkomst TTD.EU.
2.

Het tweede middel is eraan ontleend dat de Europese Commissie artikel 14, lid 3, van verordening (EU) 2018/1725 heeft geschonden door verzoeker zijn persoonsgegevens niet binnen de voorgeschreven termijn van drie maanden te verstrekken en door deze termijn te verlengen, hoewel het de Europese Commissie niet is toegestaan die termijn te verlengen. Indien de Europese Commissie niet binnen de in artikel 14, lid 3, van verordening (EU) 2018/1725 voorgeschreven termijn antwoordt op een verzoek om toegang tot persoonsgegevens, komt dit neer op een besluit om deze toegang te weigeren. Deze termijnen, die in het algemeen belang zijn vastgesteld, kunnen niet worden gewijzigd door de partijen. Volgens artikel 14, lid 3, van verordening (EU) 2018/1725, dat de specifieke uitdrukking is van het beginsel van rechterlijke bescherming, kan elke weigering van toegang tot bij de administratie opgevraagde persoonsgegevens worden aangevochten voor de rechter.
—

besluit 2022/C 160/09 van de Commissie van 14 februari 2022 houdende opdracht aan de centrale administrateur van het transactielogboek van de Europese Unie om wijzigingen van de nationale toewijzingstabellen van België, Bulgarije, Tsjechië, Denemarken, Duitsland, Estland, Ierland, Spanje, Frankrijk, Italië, Litouwen, Hongarije, Roemenië, Slovenië, Finland en Zweden in te voeren in het transactielogboek van de Europese Unie (1) nietig verklaren voor zover daarin een verkeerd aantal kosteloze emissierechten is vastgesteld voor verzoeksters installaties Valea Mare Pravat en Fieni voor de jaren 2021-2025, door deze te verminderen tot: — 5 355 kosteloze emissierechten voor Carmeuse Holding SRL — Valea Mare Pravat installatie, te Valea Mare Pravat, județ Argeș, Roemenië, ID 55 in het EU-register voor elk van de jaren 2021-2025; — 4 569 kosteloze emissierechten voor Carmeuse Holding SRL — Fieni installatie, te Fieni, Garri straat nr. 2, județ Dambovita, Roemenië, ID 56 in het EU-register voor elk van de jaren 2021-2025;
4.

Vierde middel: onjuiste uitlegging van de voorwaarden voor de belastingvrijstelling — Volgens verzoeker maken de huidige conclusies van de hoofden van administratie deel uit van de hervorming van het Statuut uit 2004 en moeten zij bijgevolg ook in die algehele context worden bezien. De administratie kan eenvoudigweg geen afzonderlijke delen uit het hervormingspakket lichten naargelang dit voor haar financieel voordelig is. — In de motivering van het kwestieuze arrest in zaak T-484/18 wordt verwezen naar het arrest van 27 november 1980, Sorasio/Commissie (81/79, 82/79 en 146/79, EU:C:1980:270), zodat er volgens verzoeker geen sprake kan zijn van nieuwe rechtspraak. In laatstgenoemd arrest heeft het Hof van Justitie geen rekening gehouden met alle taalversies. De destijds door het Hof gemaakte gevolgtrekking dat de belastingvrijstelling een aanvulling op de kindertoelage is, vindt volgens verzoeker geen steun in andere taalversies. Dit was evenwel tot nog toe niet relevant, omdat decennialang niet werd betwist dat oudere kinderen recht gaven op de belastingvrijstelling. — Ook uit een historische uitlegging aan de hand van de nagenoeg identieke vorige verordening 32 (EEG), 12 (EGA) (2) vloeit volgens verzoeker niet voort dat de belastingvrijstelling voor een ten laste komend kind de kindertoeslag aanvult. Hij stelt dat het als kapstok gebruikte woord “bovendien” kennelijk betrekking heeft op het in de voorgaande alinea bedoelde forfaitaire bedrag voor kosten van verwerving en niet op de kindertoelage. — Verzoeker is van mening dat een rechtsvergelijkende uitlegging impliceert dat de toekenning van een belastingvrij bedrag voor het onderhoud van ten laste komende kinderen als buitengewone last de regel is en dat de Raad zich daardoor heeft laten leiden bij de vaststelling van verordening 260/68. — Volgens verzoeker onderstelt zowel de kindertoeslag als de belastingvrijstelling een ten laste komend kind, maar is het voor de belastingvrijstelling niet vereist dat de kindertoeslag wordt toegekend. Verzoeker stelt dat er sprake is een denkfout waarbij op ontoelaatbare wijze oorzaak en gevolg worden omgekeerd.
2.

Tweede middel: verweerster heeft kennelijke beoordelingsfouten gemaakt, gehandeld in strijd met artikel 3, leden 2, 5, 6 en 7, van de basisverordening en is haar motiveringsplicht niet nagekomen door schade van producenten van de Unie op vooringenomen wijze te analyseren en door de beweerde schade toe te schrijven aan de invoer uit Korea, in plaats van aan andere bekende factoren.
—

besluit (GBVB) 2022/429 van de Raad van 15 maart 2022 tot wijziging van besluit 2014/145/GBVB betreffende beperkende maatregelen met betrekking tot acties die de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Oekraïne ondermijnen of bedreigen (1) en uitvoeringsverordening (EU) 2022/427 van de Raad van 15 maart 2022 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 269/2014 betreffende beperkende maatregelen met betrekking tot acties die de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Oekraïne ondermijnen of bedreigen (2) (hierna: “bestreden handelingen”) nietig verklaren voor zover verzoeker bij deze handelingen is geplaatst op de lijst van personen en entiteiten waarvoor de beperkende maatregelen gelden;
—

De Raad is tekortgeschoten in zijn onderzoeksplicht, aangezien de aangevoerde reden voor plaatsing op de lijst in de documenten niet strookt met de motivering.
—

verklaren dat de volgende handelingen nietig, onrechtmatig of ongeldig zijn of die handelingen in elk geval nietig verklaren: (a) “Letter of conclusion — ref. Ares (2021) 7900224” van 21 december 2021 van de Europese Commissie (Directorate-General for Research & Innovation, Directorate H — Common Implementation Centre H.2 — Common Audit Service) — ref. CAIA389007; (b) Final Audit Report, dat is gevoegd bij de Letter of conclusion Ares (2021) 7900224; (c) “Confirmation Letter van het Europees Uitvoerend Agentschap onderzoek (REA) REA. C — Future Society C.2 — Secure Society van 23 februari 2022” (aanmaningsbrief); d) debetnota nr. 3242202693 van het Uitvoerend Agentschap onderzoek van 23 februari 2022 (debetnota);
4.

Het bestreden besluit is in strijd met de in artikel 6 VEU bedoelde grondrechten en fundamentele vrijheden. Ingevolge het res iudicata beginsel kan de ECB Sberbank geen winstafromingsrente opleggen voor het overschrijden van de limieten voor grote blootstellingen in de zin van artikel 395 van verordening (EU) nr. 575/2013 (2).
C 158/10

Beroep ingesteld op 28 januari 2022 — Collard / Parlement en ID

(Zaak T-53/22)

(2022/C 158/11)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Gilbert Collard (Vauvert, Frankrijk) (vertegenwoordiger: B. Kuchukian, advocaat)

Verwerende partijen: Europees Parlement en fractie Identiteit en Democratie (ID)

Conclusies

— beide besluiten, namelijk ten eerste het besluit van 22 januari 2022 tot voorlopige schorsing en ten tweede het besluit van 25 januari 2022 tot uitsluiting, nietig verklaren;

— de onmiddellijke opschorting van beide besluiten gelasten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep tot nietigverklaring van, ten eerste, het besluit van 22 januari 2022 van het bureau van de fractie Identiteit en Democratie (ID) om verzoeker als fractielid voor twee maanden te schorsen en, ten tweede, het besluit van de fractie Identiteit en Democratie (ID) van 25 januari 2022 om hem van die fractie uit te sluiten, betoogt verzoeker dat die besluiten in formeel opzicht de tuchtrechtelijke basisprocedure niet in acht nemen en in materieel opzicht geen geldige grondslag hebben.
—

In dit verband stellen verzoekers dat het in artikel 12 en artikel 5, lid 2, van verordening 2021/953 door het Europees Parlement toegekende delegatiemandaat is overschreden en dat deze artikelen zijn geschonden, aangezien het mandaat niet strookt met de essentiële elementen van de machtigingsgrondslag en in elk geval niet binnen het in het basiswetgevingshandeling vastgestelde regelgevingskader valt, aangezien de wijzigingen niet noodzakelijk zijn in het geval van wetenschappelijke vooruitgang bij de beheersing van de COVID-19-pandemie.
2.

Misbruik van bevoegdheid. Verzoeker voert in dit verband aan dat, bij gebreke van gegevens ter onderbouwing van de omschrijving van verzoeker als “financier van de Wagner-groep”, de Raad genoopt was om hem enkel indirect aan te wijzen in de motivering van de plaatsing van Wagner-groep op de lijst en om aldus voorbij te gaan aan het aanvankelijk met de maatregel nagestreefde doel.
C 119/57

Beroep ingesteld op 28 januari 2022 — Hongarije / Commissie

(Zaak T-57/22)

(2022/C 119/80)

Procestaal: Hongaars

Partijen

Verzoekende partij: Hongarije (vertegenwoordigers: M. Z. Fehér en G. Koós, gemachtigden)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

— uitvoeringsbesluit (EU) 2021/2020 van de Commissie van 17 november 2021 tot onttrekking aan financiering door de Europese Unie van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) (1) nietig te verklaren voor zover het betrekking heeft op Hongarije en de voor begrotingsjaar 2018-2019 vastgestelde financiële steun aan financiering door de Europese Unie onttrekt wegens tekortkomingen in de werking van de essentiële controles “Controles op de toegang tot de aangevraagde steun” en “Juiste berekening van de steun, inclusief administratieve verlagingen en sancties”;

— de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De Hongaarse regering betoogt dat Hongarije geen inbreuk heeft gemaakt op de bepalingen betreffende de controles op de toegang tot de aangevraagde steun en dat de waarde van de afgezette productie van elke producentenorganisatie niet onjuist is berekend. De praktijk die door Hongarije is gevolgd spoort met artikel 42 en artikel 50, lid 7, van verordening nr. 543/2011 (2). Er is evenmin sprake van tekortkomingen op het gebied van de controles op de subsidiabiliteit van de operationele programma’s en de Hongaarse autoriteit heeft conform artikel 104, lid 2, van verordening nr. 543/2011 gehandeld.

Hongarije heeft passende correctiemaatregelen getroffen om tegemoet te komen aan de beoordelingen met betrekking tot de tweede tekortkoming in de werking van de essentiële controles (“Juiste berekening van de steun, inclusief administratieve verlagingen en sancties”), en om die reden is de toepassing van de financiële correctie op de uitgaven voor de begrotingsjaren 2018 en 2019 niet gerechtvaardigd.

(1) PB 2021, L 413, blz. 10.

(2) Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 van de Commissie van 7 juni 2011 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad, wat de sectoren groenten en fruit en verwerkte groenten en fruit betreft (PB 2011, L 157, blz. 1).
2.

Tweede middel: verweerster heeft artikel 107, lid 3, onder c), VWEU verkeerd toegepast. Gesteld wordt dat er bij verweersters beoordeling of was voldaan aan de voor de verenigbaarheid van steun geldende voorwaarde dat deze bij moet dragen aan een doel van gemeenschappelijk belang, evenals bij haar beoordeling van de geschiktheid en evenredigheid van de reddingssteun en van de negatieve gevolgen ervan, sprake is van een verkeerde toepassing van het recht en van kennelijke beoordelingsfouten.
C 11/29

Beroep ingesteld op 5 november 2021 — Haidukevich/Raad

(Zaak T-580/21)

(2022/C 11/40)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Aleh Haidukevich (Semkino, Belarus) (vertegenwoordiger: D. Litvinski, advocaat)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

— uitvoeringsverordening (EU) 2021/997 van de Raad van 21 juni 2021 tot uitvoering van artikel 8 bis, lid 1, van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Belarus (1), nietig verklaren voor zover deze betrekking heeft op verzoeker;

— uitvoeringsbesluit (GBVB) 2021/1002 van de Raad van 21 juni 2021 tot uitvoering van besluit 2012/642/GBVB betreffende beperkende maatregelen met het oog op de situatie in Belarus (2), nietig verklaren voor zover het betrekking heeft op verzoeker;

— de Raad verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert verzoeker drie middelen aan die in wezen identiek zijn aan of vergelijkbaar zijn met de in het kader van zaak T-556/21, Lyubetskaya/Raad aangevoerde middelen.

(1) PB 2021, L 219I, blz. 3.

(2) PB 2021, L 219I, blz. 70.