ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 8 februari 2012 — Yorma’s/BHIM

(Zaak C‑191/11 P)

„Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 8, lid 1, sub b — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat woordelement ,yorma’s’ bevat — Ouder gemeenschapswoordmerk NORMA — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar”

1. Hogere voorziening — Middelen — Onjuiste beoordeling van feiten en bewijsmateriaal — Niet-ontvankelijkheid — Toetsing door Hof van beoordeling van feiten en bewijsmateriaal — Uitgesloten, behoudens geval van onjuiste opvatting (Art. 256, lid 1, tweede alinea, VWEU; Statuut van het Hof van Justitie, art. 58, eerste alinea) (cf. punt 36)

2. Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met ouder merk — Beoordelingscriteria (Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punt 43)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 15 februari 2011, Yorma’s/BHIM — Norma Lebensmittelfilialbetrieb (YORMA’S) (T‑213/09), houdende verwerping van het beroep tot vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 20 februari 2009, waarbij de aanvraag tot inschrijving van het beeldteken bevattende het woordbestanddeel „oma’s” als gemeenschapsmerk voor bepaalde diensten van de klassen 35 en 42 is afgewezen en de door de houder van het oudere gemeenschapswoordmerk „NORMA” ingestelde oppositie is toegewezen — Gevaar voor verwarring van twee merken — Onjuiste beoordeling van de overeenstemming van de betrokken merken en van de soortgelijkheid van de betrokken diensten — Schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.
Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 8 april 2011 – Sfichi en Ilaş/Direcţia Generală a Finanţelor Publice Suceava e.a.

(Gevoegde zaken C‑29/11 en C‑30/11)

„Artikel 104, lid 3, eerste alinea van Reglement voor procesvoering – Binnenlandse belastingen – Artikel 110 VWEU – Milieuheffing bij eerste registratie van motorvoertuigen”

Fiscale bepalingen – Binnenlandse belastingen – Milieuheffing op eerste registratie van motorvoertuigen op nationaal grondgebied (Art. 110 VWEU) (cf. punten 23‑26 en dictum)

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing – Tribunalul Suceava – Registratie van tweedehandse motorvoertuigen die voorheen in andere lidstaten waren ingeschreven – Nationale regeling die de eerste registratie van deze motorvoertuigen afhankelijk stelt van de betaling van een milieuheffing, terwijl die heffing niet behoeft te worden betaald bij een nieuwe registratie van tweedehandse motorvoertuigen die reeds op de nationale markt aanwezig waren – Verenigbaarheid van de nationale regeling met artikel 110, leden 1 en 2, VWEU – Belemmering van het vrije verkeer van goederen

Dictum

Artikel 110 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een lidstaat een milieuheffing op de eerste registratie van motorvoertuigen in deze lidstaat invoert, indien deze belastingmaatregel zo is geformuleerd dat hierdoor het in het verkeer brengen in die lidstaat van in andere lidstaten gekochte tweedehandse voertuigen wordt ontmoedigd, zonder echter de aankoop op de binnenlandse markt van even oude tweedehandse voertuigen met dezelfde slijtage te ontmoedigen.
2.

Kort geding — Procedure — Wenselijkheid van horen van partijen — Wenselijkheid toe te staan dat na einde van schriftelijke of mondelinge behandeling nog opmerkingen of aanvullende stukken worden ingediend — Beoordelingsvrijheid van rechter in kort geding (Art. 278 VWEU en 279 VWEU; Statuut van het Hof van Justitie, art. 39, eerste alinea, en 53, eerste alinea; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 105) (cf. punten 49-51)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Prejudiciële vragen – Bevoegdheid van Hof – Zaak die bij verwijzende rechter zonder voorwerp is geraakt – Afdoening zonder beslissing – Voornemen van verzoeker in hoofdgeding om beroep tot schadevergoeding in te stellen – Geen invloed

(Art. 267 VWEU)

Samenvatting

Over een verzoek om een prejudiciële beslissing hoeft geen uitspraak te worden gedaan, wanneer het besluit waartegen het beroep in het hoofdgeding was gericht, is komen te vervallen en het hoofdgeding derhalve zonder voorwerp is geraakt, ook al heeft de verwijzende rechter te kennen gegeven zijn verzoek om een prejudiciële beslissing te willen handhaven omdat verzoeker overweegt bij hem een beroep tot schadevergoeding in te stellen.

De reden voor een prejudiciële verwijzing is immers niet het formuleren van rechtsgeleerde adviezen over algemene of hypothetische vraagstukken, maar de behoefte aan werkelijke beslechting van een geschil. De instelling van een beroep tot schadevergoeding is in dergelijke omstandigheden slechts een eventualiteit en is slechts hypothetisch.

(cf. punten 16‑22 en dictum)
Verzoek om een prejudiciële beslissing – Varhoven kasatsionen sad – Uitlegging van artikel 2, punt 1, sub c, artikel 4, lid 1, sub b–iv, en artikel 5, lid 2, derde en vierde alinea, van richtlijn 90/314/EEG van de Raad van 13 juni 1990 betreffende pakketreizen (PB L 158, blz. 59) – Begrip „andere, niet met vervoer of logies verband houdende toeristische diensten” ten laste van de organisator – Verplichting voor de organisator om voor iedere consument een individuele verzekeringsovereenkomst af te sluiten en hem vóór de reis het origineel ervan te overhandigen – Verplichting voor de organisator om een individuele bijstandsovereenkomst af te sluiten die de repatriëringskosten bij ongeval dekt – Begrip „schade” die de consument ondervindt ten gevolge van het niet of slecht uitvoeren van de overeenkomst – Immateriële schade daaronder begrepen
Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 29 juni 2010, Mauerhofer/Commissie (T‑515/08) waarbij het Gerecht heeft verworpen een beroep strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 9 september 2008 houdende vermindering van het aantal bezoldigde werkdagen dat rekwirant is toebedeeld voor de uitvoering van taken in het kader van een deskundigenovereenkomst (overeenkomst nr. MC/5043/025/001/2008 – „Value Chain Mapping Analysis”), die door hem is gesloten met de verantwoordelijke voor een project dat in Bosnië-Herzegovina wordt gerealiseerd ter uitvoering van de raamovereenkomst „EuropeAid/123314/C/SER/multi – Perceel 5 – ‚Studies, evaluaties en presentaties op het gebied van handel, ondernemingen en regionale economische integratie’” – Ontbreken van handeling waartegen kan worden opgekomen
Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 8 april 2011 – Administraţia Finanţelor Publice a Minicipiului Târgu-Jiu en Administraţia Fondului pentru Mediu/Ijac

(Zaak C‑336/10)

„Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering – Binnenlandse belastingen – Artikel 110 VWEU – Milieuheffing bij eerste registratie van motorvoertuigen”

Fiscale bepalingen – Binnenlandse belastingen – Milieuheffing op eerste registratie van motorvoertuigen op nationaal grondgebied (Art. 110 VWEU) (cf. punten 17‑18 en dictum)

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing – Curtea de Apel Craiova – Registratie van tweedehandse motorvoertuigen die voorheen in andere lidstaten waren ingeschreven – Milieuheffing op motorvoertuigen bij eerste registratie ervan in bepaalde lidstaat – Verenigbaarheid van nationale regeling met artikel 110 VWEU

Dictum

Artikel 110 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een lidstaat een milieuheffing op de eerste registratie van motorvoertuigen in deze lidstaat invoert, indien deze belastingmaatregel zo is geformuleerd dat hierdoor het in het verkeer brengen in die lidstaat van in andere lidstaten gekochte tweedehandse voertuigen wordt ontmoedigd, zonder echter de aankoop op de binnenlandse markt van even oude tweedehandse voertuigen met dezelfde slijtage te ontmoedigen.
1)

Clausule 8, punt 3, van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staat aan een nationale regeling als die van artikel 2, lid 1 bis, van decreto legislativo n. 368, attuazione della direttiva 1999/70/EG relativa all’accordo quadro sul lavoro a tempo determinato concluso dall’UNICE, dal CEEP e dal CES (wetsbesluit nr. 368 betreffende de uitvoering van richtlijn 1999/70/CE betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd), van 6 september 2001, die, anders dan de wettelijke regeling die vóór de inwerkingtreding van dit decreto legislativo van toepassing was, een onderneming als Poste Italiane SpA in staat stelt om, onder bepaalde voorwaarden, een eerste of enige arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd te sluiten met een werknemer, zoals de heer Vino, zonder de objectieve redenen te moeten aangeven die de gebruikmaking van een voor een dergelijke tijdsduur gesloten overeenkomst rechtvaardigen, wanneer die regeling geen verband houdt met de uitvoering van die raamovereenkomst. Het is in dit opzicht niet relevant dat het met die regeling nagestreefde doel geen bescherming verdient die minstens gelijkwaardig is aan de bescherming van werknemers voor bepaalde tijd zoals bedoeld in die raamovereenkomst.
Trefwoorden



Trefwoorden

Vrij verrichten van diensten — Vrijheid van vestiging — Beperkingen — Kansspelen — Nationale wettelijke regeling die onder bedreiging met strafsancties verbiedt zonder concessie of vergunning weddenschappen in te zamelen — Weigering van concessie of vergunning in strijd met Unierecht (Art. 43 EG en 49 EG) (cf. punt 12, dictum 1)

2. Vrij verrichten van diensten — Vrijheid van vestiging — Beperkingen — Kansspelen — Nationale wettelijke regeling die verbiedt zonder concessie of politievergunning weddenschappen in te zamelen — Marktdeelnemer in strijd met Unierecht uitgesloten van openbare aanbesteding strekkende tot verlening van dergelijke concessie (Art. 43 EG en 49 EG) (cf. punt 13, dictum 2)

3. Vrij verrichten van diensten — Vrijheid van vestiging — Kansspelen — Nationale wettelijke regeling die onder bedreiging met strafsancties verbiedt zonder concessie of vergunning weddenschappen in te zamelen — Voorwaarden waaronder op grond van openbare aanbesteding verleende concessies vervallen (Art. 43 EG en 49 EG) (cf. punt 14, dictum 3)
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Absolute weigeringsgronden – Overlapping van werkingssferen van in artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 40/94 genoemde gronden (Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 7, lid 1, sub b en c) (cf. punt 29)

2. Gemeenschapsmerk – Rechtsgevolgen van gemeenschapsmerk – Beperkingen – Artikel 12, sub b, van verordening nr. 40/94 – Voorwerp – Geen beslissende invloed op uitlegging van artikel 7, lid 1, sub c, van deze verordening (Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 7, lid 1, sub c, en 12, sub b) (cf. punt 58)

3. Gemeenschapsmerk – Beslissingen van Bureau – Beginsel van gelijke behandeling – Beginsel van behoorlijk bestuur – Eerdere beslissingspraktijk van Bureau (cf. punt 65)

Onderwerp

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 19 november 2009, Agencja Wydawnicza Technopol/BHIM (T‑425/07 en T‑426/07), houdende verwerping van de twee beroepen tegen de beslissingen van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 21 december 2006 (zaken R 1274/2006‑4 en R 1275/2006‑4) inzake de aanvragen tot inschrijving van de woordmerken 100 en 300 als gemeenschapsmerken – Schending van de artikelen 7, lid 1, sub b en c, en 38, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1), zoals vervangen door verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1) – Beschrijvend karakter van merken die uitsluitend bestaan uit cijfers

Dictum

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o.o. wordt verwezen in de kosten.
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Hogere voorziening – Middelen – Middel gericht tegen beslissing waarbij Gerecht beroep niet-ontvankelijk verklaart – Ontvankelijkheid los van voor Gerecht gevoerd betoog (Art. 230, vierde alinea, EG) (cf. punt 25)

2. Beroep tot nietigverklaring – Handelingen waartegen beroep kan worden ingesteld – Weigering van Commissie om niet-nakomingsprocedure in te leiden – Daarvan uitgesloten (Art. 226 EG en 230 EG) (cf. punt 29)

Onderwerp

Voorwerp

Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 24 augustus 2010, Grúas Abril Asistencia/Commissie (T‑386/09), houdende verwerping van een beroep tot nietigverklaring van de brief van de Commissie van 7 augustus 2009 waarbij verzoekster ervan op de hoogte is gebracht dat op basis van de feiten waarvoor zij klacht bij de Commissie had ingediend, niet kon worden geconcludeerd tot schending van de artikelen 81 EG, 82 EG en 86 EG, en dat geen gevolg zou worden gegeven aan haar klacht

Dictum

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Grúas Abril Asistencia, SL wordt verwezen in de kosten.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Prejudiciële vragen – Bevoegdheid van Hof – Grenzen – Verzoek om uitlegging van Handvest van de grondrechten van de Unie

(Art. 6, lid 1, VEU; art. 267 VWEU; Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, art. 51, lid 1)

Samenvatting

Wanneer het Hof van Justitie wordt aangezocht krachtens artikel 267 VWEU, is het bevoegd om uitspraak te doen over de uitlegging van het VWEU alsook over de geldigheid en de uitlegging van handelingen van de instellingen van de Unie. Het Hof is alleen bevoegd om bepalingen van het recht van de Unie te onderzoeken.

Volgens artikel 51, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn de bepalingen van dit handvest, uitsluitend wanneer zij het recht van de Unie ten uitvoer brengen, tot de lidstaten gericht

Voort blijkt uit artikel 6, lid 1, VEU, dat het handvest bindende kracht verleent, en uit de verklaring betreffende het Handvest van de grondrechten, gevoegd bij de slotakte van de Intergouvernementele Conferentie die het Verdrag van Lissabon heeft aangenomen, dat het Handvest voor de Unie geen nieuwe bevoegdheden schept en geen wijzigingen brengt in de bevoegdheden van de Unie.

Bijgevolg is het Hof kennelijk onbevoegd om op een verzoek om een prejudiciële beslissing betreffende de uitlegging van bepalingen van het Handvest te antwoorden wanneer de verwijzingsbeslissing geen concrete elementen bevat waaruit zou kunnen worden geconcludeerd dat het betrokken nationale besluit een maatregel ter uitvoering van het recht van de Unie is of andere aanknopingsfactoren met dit recht vertoont.

(cf. punten 11‑12, 14‑15 en dictum)
Artikel 5, lid 1, sub a, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, moet in die zin worden uitgelegd dat de houder van een merk een adverteerder kan verbieden om aan de hand van een trefwoord dat gelijk is aan dat merk en dat door die adverteerder zonder toestemming van de merkhouder is geselecteerd in het kader van een zoekmachineadvertentiedienst op internet, reclame te maken voor dezelfde waren of diensten als die waarvoor dat merk is ingeschreven, wanneer die reclame het de gemiddelde internetgebruiker onmogelijk of moeilijk maakt te weten of de waren of diensten waarop de advertentie betrekking heeft, afkomstig zijn van de merkhouder of een economisch met hem verbonden onderneming, dan wel, integendeel, van een derde.
1)

Artikel 4, lid 1, van richtlijn 89/105/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de doorzichtigheid van maatregelen ter regeling van de prijsstelling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik en de opneming daarvan in de nationale stelsels van gezondheidszorg, moet aldus worden uitgelegd dat de bevoegde autoriteiten van een lidstaat, mits aan de in die bepaling gestelde vereisten wordt voldaan, algemeen geldende maatregelen mogen vaststellen die bestaan in de verlaging van de prijzen van alle geneesmiddelen of van bepaalde categorieën geneesmiddelen, ook al worden die maatregelen niet voorafgegaan door een bevriezing van die prijzen.
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met ouder merk (Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 31‑32, 51, 64‑65)

2. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten – Ouder merk dat gemeenschapsmerk is – Weigering van inschrijving zelfs in geval van relatieve weigeringsgrond die tot deel van Gemeenschap is beperkt (Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punt 30)

3. Hogere voorziening – Middelen – Onjuiste beoordeling van feiten – Niet-ontvankelijkheid – Toetsing door Hof van beoordeling van feiten en bewijsmateriaal – Uitgesloten, behoudens geval van onjuiste opvatting (Art. 256, lid 1, tweede alinea, VWEU; Statuut van het Hof van Justitie, art. 58, eerste alinea) (cf. punt 44)

Onderwerp

Voorwerp

Hogere voorziening ingesteld tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zevende kamer) van 16 september 2009, Dominio de la Vega / BHIM (T‑458/07), houdende verwerping van een beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 3 oktober 2007 (zaak R 1431/2006‑2) in een oppositieprocedure tussen Ambrosio Velasco SA en Dominio de la Vega SL

Dictum

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Dominio de la Vega SL wordt verwezen in de kosten.
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Lidstaten

–

Verplichtingen

–

Verplichting tot loyale samenwerking met instellingen van Europese Unie

–

Niet-inaanmerkingneming van tijdvakken van arbeid in dienst van instelling of orgaan van Unie voor toekennen van vervroegd of gewoon ouderdomspensioen op grond van nationaal stelsel

–

Ontoelaatbaarheid (Art. 10 EG; Ambtenarenstatuut, bijlage VIII, art. 11, lid 2) (cf. punten 32‑34 en dictum)

Onderwerp

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing – Corte d’appello di Roma – Uitlegging van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen – Uitlegging van artikelen 17 EG, 39 EG en 42 EG – Ouderdomsuitkering – Samentelling van verzekeringstijdvakken – Niet-inaanmerkingneming van tijdvak van aansluiting bij gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering van Europese Gemeenschappen

Dictum

Dictum

Artikel 10 EG, in samenhang met het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen, dient aldus te worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling op grond waarvan het niet is toegestaan dat voor het ontstaan van een recht op een ouderdomspensioen krachtens het nationale stelsel – ongeacht of het om een vervroegd dan wel een gewoon ouderdomspensioen van de betrokkene gaat – rekening wordt gehouden met de jaren die een burger van de Unie heeft gewerkt in dienst van een instelling van de Unie, zoals de Commissie van de Europese Gemeenschappen, of van een orgaan van de Unie, zoals het Economisch en Sociaal Comité.
Verzoek om een prejudiciële beslissing – Tribunal Judicial da Comarca do Porto – Uitlegging van de artikelen 43 EG, 49 EG en 56 EG – Nationale wettelijke regeling waarbij aan een bepaalde instelling het exclusieve recht wordt verleend om kansspelen en loterijen te exploiteren en waarbij de organisatie, het promoten en het inzamelen van sportweddenschappen, ook via internet, als misdrijf wordt aangemerkt – Verbod voor een in een andere lidstaat gevestigde onderneming die zich bezighoudt met het on line exploiteren van weddenschappen en loterijen, om deze weddenschappen en loterijen via internet te promoten, te organiseren en te exploiteren en de winnaars de geldprijs uit te keren
Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 14 juli 2008, Complejo Agrícola SA / Commissie (T‑345/06), waarbij het Gerecht niet-ontvankelijk heeft verklaard de vordering tot gedeeltelijke nietigverklaring van artikel 1 van en bijlage I bij beschikking 2006/613/EG van de Commissie van 19 juli 2006 tot vaststelling, op grond van richtlijn 92/43/EEG van de Raad, van de lijst van gebieden van communautair belang voor de mediterrane biogeografische regio (PB L 259, blz. 1), voor zover daarbij het gebied „Acebuchales de la Campiña Sur de Cádiz”, waar een landbouwbedrijf is gelegen waarvan rekwirante eigenares is, als gebied van communautair belang voor de mediterrane biogeografische regio is aangewezen
Hogere voorziening ingesteld tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 9 april 2008, Correia de Matos / Commissie (T‑38/08), waarbij het Gerecht heeft afgewezen een verzoek om nietigverklaring van de brief die de Commissie rekwirant op 23 oktober 2007 heeft toegezonden in antwoord op haar verzoek, de term „prejudicial” in de in de Portugese taalversie van artikel 234 EG te vervangen door de term „pré-judicial”
De bevoegde autoriteit van een lidstaat die zich dient uit te spreken over een aanvraag tot inschrijving van een merk, is niet verplicht de weigeringsgronden van artikel 3, lid 1, sub b en c, van richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, zoals gewijzigd bij beschikking 92/10/EEG van de Raad van 19 december 1991, buiten beschouwing te laten en deze aanvraag in te willigen op grond dat het teken waarvan de inschrijving als merk wordt aangevraagd, op dezelfde of vergelijkbare wijze is samengesteld als een teken waarvoor zij de merkaanvraag reeds heeft ingewilligd en dat betrekking heeft op dezelfde of soortgelijke waren of diensten.