Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Restituties bij uitvoer - Onjuiste aangifte - Sanctie - Boete bepaald naar rato van ten onrechte ontvangen bedrag - Strafrechtelijk karakter - Geen

(Verordening nr. 3665/87 van de Commissie, art. 11, lid 1, eerste alinea, sub a)

2. Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Restituties bij uitvoer - Onjuiste aangifte - Geldelijke sanctie voor exporteur - Evenredigheidsbeginsel - Schending - Geen

(Verordening nr. 3665/87 van de Commissie, art. 11, lid 1, eerste alinea, sub a)

3. Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Restituties bij uitvoer - Onjuiste aangifte gebaseerd op onjuiste informatie van producent van product - Geldelijke sanctie - Ontbreken van overmacht - Goede trouw van exporteur - Geen invloed

(Verordening nr. 3665/87 van de Commissie, art. 11, lid 1, derde alinea)

Samenvatting

1. De sanctie van artikel 11, lid 1, eerste alinea, sub a, van verordening nr. 3665/87 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2945/94, die bestaat in de betaling van een bedrag dat wordt bepaald naar rato van het bedrag dat de marktdeelnemer die tot staving van zijn aanvraag onjuiste gegevens heeft verstrekt, ten onrechte zou hebben ontvangen indien de bevoegde autoriteiten deze onregelmatigheid niet hadden ontdekt, vormt een integrerend bestanddeel van het betrokken stelsel van uitvoerrestituties en is niet strafrechtelijk van aard. Daaruit volgt dat het beginsel Nulla poena sine culpa" op deze sanctie niet van toepassing is.

( cf. punten 43-44 )

2. De sanctie van artikel 11, lid 1, eerste alinea, sub a, van verordening nr. 3665/87 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2945/94, die bestaat in de betaling van een bedrag door de exporteur die, ook al is hij te goeder trouw, een onjuiste aangifte heeft ingediend, houdt geen schending in van het evenredigheidsbeginsel, daar deze sanctie niet kan worden aangemerkt als niet geschikt voor het bereiken van het beoogde doel, te weten de strijd tegen onregelmatigheden en fraude, en zij evenmin verder gaat dan ter bereiking van dit doel noodzakelijk is.

Het is immers om rekening te houden met de rol van de exporteur als laatste schakel in de keten van productie, verwerking en uitvoer van landbouwproducten, dat artikel 11 van verordening nr. 3665/87 de verantwoordelijkheid voor de juistheid van de aangifte, op straffe van sancties, bij hem legt. Deze verplichting om de juistheid van de aangifte te verzekeren, moet hem ertoe aanzetten op de voor de export bestemde producten de controles uit te voeren die passend zijn zowel wat de intensiteit als wat de frequentie ervan betreft. Bovendien kan hij zijn medecontractanten kiezen en zich tegen hun in gebreke blijven wapenen door in de betrokken contracten clausules ter zake op te nemen of door een bijzondere verzekering aan te gaan.

Dat de sanctie in overeenstemming is met het evenredigheidsbeginsel blijkt overigens uit het onderscheid dat in het genoemde artikel 11 wordt gemaakt tussen opzettelijke en niet-opzettelijke onregelmatigheden, uit de verschillende in dit artikel voorziene gevallen waarin de sanctie niet wordt toegepast, zoals in geval van overmacht, en ten slotte uit de verhouding tussen het bedrag van de sanctie en het nadeel voor de gemeenschapsbegroting indien de onregelmatigheid niet zou zijn ontdekt.

( cf. punten 62-63, 66-68 )

3. Artikel 11, lid 1, derde alinea, eerste streepje, van verordening nr. 3665/87 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2945/94, moet aldus worden uitgelegd dat een situatie waarin de exporteur te goeder trouw een uitvoerrestitutieaanvraag invult op basis van onjuiste informatie van de producent van de uitgevoerde producten, geen hem van de sanctie van artikel 11, lid 1, eerste alinea, sub a, bevrijdend geval van overmacht vormt wanneer de exporteur de onjuistheid van de informatie niet of slechts door middel van controles in het productiebedrijf had kunnen vaststellen. Het onrechtmatig handelen van een medecontractant behoort immers tot de normale handelsrisico's en kan in het kader van handelstransacties niet als een onvoorzienbare omstandigheid worden aangemerkt. De exporteur kan zich op verschillende manieren wapenen tegen een dergelijk onrechtmatig handelen.

( cf. punt 86, dictum 2 )