ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
—

de Commissie gelasten, een vergoeding te betalen voor de schade die de verzoekende partij heeft geleden door de inbreuk op haar fundamentele rechten waardoor haar eerbaarheid en goede naam is geschaad, waarvan het bedrag ex aequo et bono en op de gebruikelijke wijze door het Gerecht zal worden vastgesteld, maar niet minder dan één netto jaarsalaris van de verzoekende partij op het tijdstip waarop hij voorafgaande aan het incident in 2000 bij de verwerende partij in dienst was;
—

het besluit van het TABG van 25 maart 2010 waarbij verzoeker, zonder rechtvaardiging of schriftelijke dan wel mondelinge kennisgeving en onaangekondigd, met geweld is verwijderd en waarbij hem zijn dienstkaart is afgenomen alsmede alle op dat besluit volgende handelingen, nietig verklaren;
—

nietig te verklaren, ten eerste, het besluit om de aan verzoeker uitgekeerde „schooltoelage” te verminderen, zoals dit besluit volgt uit de salarisafrekening over de maand februari 2010, alsmede de betrokken salarisafrekening voor zover daarbij de „schooltoelage” gedeeltelijk wordt verminderd; ten tweede, het besluit van de Commissie van 26 februari 2010 betreffende de vermindering van de aan verzoeker betaalde „schooltoelage” en de inhouding daarop van een bedrag van 375 EUR, zoals deze is overgenomen op de salarisafrekening over maart 2010; ten derde, de salarisafrekening over de maand maart 2010, waarbij de aan verzoeker betaalde „schooltoelage” is verminderd en met terugwerkende kracht een bedrag van 375 EUR is ingehouden; ten vierde, de salarisafrekeningen over de maanden april tot en met augustus 2010, voor zover deze een gedeeltelijke vermindering van de „schooltoelage” bevatten en, ten vijfde, het besluit van de Commissie van 9 juli 2010 waarbij de klacht uitdrukkelijk is afgewezen;
—

veroordeling van de verwerende partij tot betaling van het verschil tussen de pensioenverhoging van 0,6 % die verzoeker vanaf januari 2010 ten onrechte is toegekend en die waarop hij recht had, dat wil zeggen een verhoging van 1,5 % per maand vanaf januari 2010; betaling van rente over die bedragen vanaf de dag dat zij verschuldigd waren tot de dag van de daadwerkelijke betaling, welke rente moet worden berekend op basis van de rentevoet die de Europese Centrale Bank voor de betrokken periode voor de basisherfinancieringstransacties heeft vastgesteld, vermeerderd met 2 punten;
—

nietigverklaring van verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport (REC/CDR) over de periode van 1.1.2005 tot en met 31.12.2005, zoals dit is opgesteld na de nietigverklaring ervan bij het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 7 mei 2008 in de zaak F-36/07, Lebedef/Commissie;
—

voor zover nodig, vaststellen dat een ambtenaar van de Commissie a) de directeur van ASL Le 2 — Maglie — de brief van 9 december 2003 met als onderwerp „Medisch onderzoek in Tricase (Le)” heeft gezonden of heeft doen toekomen; b) hem heeft verzocht om verzoeker in het kader van het werk medisch te onderzoeken; c) hem heeft meegedeeld dat er wegens langdurige ziekte (meer dan 365 dagen) op 14 februari 2003 een procedure tegen verzoeker was ingeleid (invaliditeitscommissie) om te beoordelen of hij al dan niet arbeidsgeschikt was; d) hem zijn volledig ongegronde mening heeft gegeven dat verzoeker „talrijke vertragingstactieken had gebruikt teneinde de instelling van een invaliditeitscommissie te vertragen, welke alle door de bevoegde dienst van de Europese Commissie als ongegrond zijn afgewezen”; e) hem op de hoogte heeft gesteld van het feit dat verzoeker zich „op maandag 8 december 2003 diende te melden voor een medisch onderzoek te Brussel”; f) hem de naam heeft gegeven van de persoon die was aangewezen om de instelling binnen de invaliditeitscommissie te vertegenwoordigen; g) hem heeft meegedeeld dat op 9 december 2003„per fax geen medisch attest bij de medische dienst van de Commissie was binnengekomen”; h) hem zijn volledig ongegronde mening heeft gegeven dat verzoeker per fax een medisch attest aan de medische dienst van de Commissie diende te zenden ter rechtvaardiging van zijn afwezigheid bij de medische controle die op 8 december 2003 te Brussel had moeten plaatsvinden; i) twee documenten bij de nota van 9 december 2003 heeft gevoegd, het eerste over de vermeende inschakeling van de invaliditeitscommissie voor verzoekers geval en het tweede bestaande in een oproep van verzoeker voor een medische controle;
—

dientengevolge, veroordeling van de verwerende partij tot i) tot betaling aan verzoekers en bij wijze van schadevergoeding van de bezoldiging voor de periode tussen de inwerkingtreding van de opzegging van hun overeenkomsten en de datum van hun herplaatsing als gevolg van de nietigverklaring van de bestreden besluiten, en ii) herstel van de door de besluiten tot opzegging van hun overeenkomsten onregelmatig beëindigde loopbaan van elke verzoeker; wanneer de herplaatsing van verzoekers aanzienlijke praktische problemen meebrengt of overdreven lijkt gelet op de situatie van derden, veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een billijke financiële vergoeding voor de onregelmatige opzegging van verzoekers’ overeenkomsten. Die vergoeding zal niet alleen rekening moeten houden met het verlies aan bezoldiging in het verleden, maar eveneens met de daadwerkelijke kans dat verzoekers in het kader van een overeenkomst voor — volledig — onbeperkte tijd tot aan de pensioenleeftijd in dienst van het BHIM blijven en carrière maken;
—

vaststelling dat hoofdstuk 3 van titel II van het besluit van de Commissie van 2 juli 2007 houdende vaststelling van de algemene uitvoeringsbepalingen voor de vergoeding van ziektekosten, op grond van artikel 241 EG niet van toepassing is: — voor zover daarin is bepaald dat de kost en inwoning van een verpleger of verpleegster thuis niet worden vergoed, en — voor zover daarin een maximum wordt gesteld aan de vergoeding voor de kosten van een verpleger of verpleegster thuis;
—

veroordeling van de Commissie om hem ter vergoeding van de schade die hij heeft geleden wegens het niet ter beschikking stellen van de documentatie, met ingang van morgen en tot aan de dag waarop deze documentatie hem ter beschikking zal zijn gesteld, het bedrag van 100 EUR per dag te betalen dan wel elk hoger of lager bedrag dat het Gerecht gerechtvaardigd en billijk acht, te betalen vanaf de eerste dag van de maand volgende op het in deze zaak te wijzen arrest voor de bedragen die verschuldigd zijn geworden tussen morgen en de laatste dag van de maand waarin dit arrest gewezen zal worden, en de eerste dag van elke maand volgende op die waarin dit arrest gewezen zal worden voor de rechten die in de vorige maand zijn ontstaan;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 129/22

Beroep ingesteld op 1 april 2009 — Tzvetanova/Commissie

(Zaak F-33/09)

2009/C 129/40

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Aglika Tzvetanova (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal, advocaten)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Voorwerp en beschrijving van het geding

Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende weigering om verzoekster in het genot te stellen van de ontheemdingstoelage voorzien in artikel 4, lid 1, sub a, van bijlage VII bij het Statuut

Conclusies van de verzoekende partij

— nietigverklaring van het besluit van het TABG om verzoekster geen ontheemdingstoelage toe te kennen;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 285/56

Beroep ingesteld op 1 september 2008 — Aparicio e.a./Commissie

(Zaak F-75/08)

(2008/C 285/102)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: Jorge Aparicio (Antiguo Cuscatlan, Salvador) en anderen (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal, advocaten)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Voorwerp en beschrijving van het geding

Enerzijds, vaststelling van onwettigheid van artikel 5, punt 1, sub d, van de algemene uitvoeringsbepalingen betreffende de selectieprocedure van arbeidscontractanten in de zin van artikel 3 bis en, anderzijds, nietigverklaring van het besluit van het EPSO om verzoekers' namen niet op te nemen op de lijst van geslaagde kandidaten en in de databank van de aanwervingprocedure CAST 27/Relex

Conclusies

— vaststelling van onwettigheid van artikel 5, punt 1, sub d, van de algemene uitvoeringsbepalingen betreffende de selectieprocedure van arbeidscontractanten in de zin van artikel 3 bis;

— nietigverklaring van de besluiten van het EPSO om verzoekers' namen niet op te nemen op de lijst van geslaagde kandidaten en in de databank van de aanwervingprocedure CAST 27/Relex;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 117/35

Beroep ingesteld op 19 maart 2007 — M/EMEA

(Zaak F-23/07)

(2007/C 117/55)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: M (Broxbourne, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau (EMEA)

Conclusies

— nietigverklaring van het besluit van 25 oktober 2006 waarbij de uitvoerend directeur van het EMEA M's verzoek om zijn geval aan de invaliditeitscommissie voor te leggen, heeft afgewezen;

— veroordeling van het EMEA tot betaling aan verzoeker van een schadevergoeding van 100 000 EUR wegens dienstfouten;

— verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Op 17 maart 2005 had verzoeker, tijdelijk functionaris bij het EMEA, een arbeidsongeval ten gevolge waarvan hij arbeidsongeschikt is geworden. Op 14 februari 2006 werd hem meegedeeld dat zijn overeenkomst na 15 oktober 2006 niet zou worden verlengd. Zijn verzoek om voorlegging van zijn geval aan de invaliditeitscommissie werd afgewezen.

Tot staving van zijn beroep stelt hij dat er met name sprake is van schending van de artikelen 31, eerste alinea, en 33, eerste alinea, van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden (RAP), zoals deze door het Gerecht voor ambtenarenzaken in zijn arrest van 16 januari 2007, Gesner/BHIM (F-119/05, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), zijn uitgelegd.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 69/31

Beroep ingesteld op 5 februari 2007 — Angé Serrano/ Parlement

(Zaak F-9/07)

(2007/C 69/62)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Pilar Angé Serrano (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: E. Boigelot, advocaat)

Verwerende partij: Europees Parlement

Conclusies

— nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement van 20 maart 2006 houdende herindeling van verzoekster in de rang B*6, salaristrap 8, met ingang van 1 mei 2004;

— veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding van 25 000 EUR voor verzoeksters materiële en immateriële schade en haar loopbaanschade, onder voorbehoud van vermeerdering en/of vermindering in de loop van de procedure;

— verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster, ambtenaar van het Europees Parlement die vóór de inwerkingtreding van de hervorming van het Statuut op 1 mei 2004 is geslaagd voor een vergelijkend onderzoek voor de overgang van categorie (overgang van categorie C naar categorie B), heeft bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen reeds beroep ingesteld tegen het besluit om haar in de rang B*5 te herindelen (1).

In deze zaak komt zij op tegen het besluit van 20 maart 2006 waarbij het Parlement haar in de rang B*6, salaristrap 8, heeft heringedeeld. Tot staving van haar beroep voert zij middelen aan die in grote mate overeenstemmen met die welke in zaak T-47/05 zijn aangevoerd. Voorts stelt zij dat de uit de hervorming van het Statuut volgende regeling, ondanks haar nieuwe indeling, de zin ontneemt aan haar overgang van de categorie C naar de categorie B, aangezien de nieuwe indeling haar geen enkel voordeel oplevert ten opzichte van de situatie van collega's die niet voor een vergelijkend onderzoek voor de overgang van categorie zijn geslaagd.

(1) Zaak T-47/05, Angé Serrano e.a./Parlement, PB C 93 van 14.4.2005, blz. 36.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 178/43

Beroep ingesteld op 16 juni 2006 — Kyriazi/Commissie

(Zaak F-66/06)

(2006/C 178/80)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekster: Kalliopi Kyriazi (Clabecq, België) (vertegenwoordiger: E. Boigelot, advocaat)

Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoekster

— nietigverklaring van het besluit van 12 september 2005 houdende aanstelling van verzoekster als ambtenaar op proef in rang C*1, salaristrap 2, en van elke daaropvolgende en/of daarmee verband houdende handeling, zoals het besluit om haar secretariaatstoelage in te trekken en haar deze, na haar aanstelling in vaste dienst, niet terug toe te kennen;

— nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag (TABG) van 6 maart 2006 houdende afwijzing van verzoeksters klacht tot nietigverklaring van voormeld besluit;

— verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster, die slaagde voor het intern vergelijkend onderzoek voor overgang van categorie COM/PC/04, was op het ogenblik waarop zij op de lijst van geschikte kandidaten van dit vergelijkend onderzoek is geplaatst, tot en met 31 juli 2004, tijdelijk functionaris van de Commissie in rang C*2 (voorheen rang C 5). Daarna heeft zij tot en met 1 november 2004 als uitzendkracht bij dezelfde instelling gewerkt, op welke datum zij opnieuw als tijdelijk functionaris is aangeworven, en daarbij is ingedeeld in rang C*1, zonder recht op de secretariaatstoelage die zij op grond van de vorige overeenkomst had ontvangen. Op 16 april 2005 is zij in dezelfde rang aangesteld als ambtenaar op proef.

Tot staving van haar beroep betoogt verzoekster dat de administratie de artikelen 31, lid 1, en 25, tweede alinea, van het Statuut, alsmede de artikelen 5 en 18 van bijlage XIII bij het Statuut heeft geschonden. Zij stelt tevens schending van wezenlijke procedurevoorschriften en van de bepalingen van de aankondiging van vergelijkend onderzoek, alsmede schending van verschillende algemene rechtsbeginselen, in het bijzonder de beginselen van gewettigd vertrouwen, rechtszekerheid, behoorlijk bestuur en gelijke behandeling.

Verder is verzoekster van mening dat verordening (EG, Euratom) nr. 723/2004 van de Raad van 22 maart 2004 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen (1), onwettig is voorzover daarbij artikel 5, lid 4, van bijlage XIII van het Statuut is ingevoerd, omdat het TABG deze bepaling aldus uitlegt dat het op grond daarvan verzoekster in rang C*1, salaristrap 2, mag indelen, in strijd met het bepaalde in artikel 31 van het Statuut en verschillende rechtsbeginselen.

(1) PB L 124 van 27.4.2004, blz. 1.
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN

VAN DE EUROPESE UNIE

(Tweede kamer)

20 juli 2016

Wanda Gaj

tegen

Europese Commissie

„Openbare dienst — Ambtenaren — Pensioenen — Overdracht van nationale pensioenrechten — Voorstel voor extra pensioenjaren — Geen bezwarend besluit — Verzoek om uitspraak te doen zonder daarbij op de zaak ten gronde in te gaan — Artikel 83 van het Reglement voor de procesvoering — Beroep deels niet-ontvankelijk en deels kennelijk rechtens ongegrond — Artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering”

Betreft:

Beroep, ingesteld krachtens artikel 270 VWEU, van toepassing op het EGA-Verdrag op grond van artikel 106 bis ervan, waarmee Wanda Gaj vraagt om nietigverklaring van, ten eerste, het besluit van de Europese Commissie van 19 augustus 2013 tot sluiting van haar dossier inzake de overdracht van de pensioenrechten die zij vóór haar indiensttreding bij de Commissie in een Franse pensioenregeling had verworven, en, ten tweede, het voorstel van de Commissie van 18 september 2013 waarbij op haar verzoek het aantal extra pensioenjaren in de pensioenregeling van de Europese Unie als gevolg van de overdracht van die pensioenrechten is vastgesteld.

Beslissing:

Het beroep wordt deels niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond verklaard. Gaj draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

Samenvatting

Beroepen van ambtenaren – Bezwarend besluit – Begrip – Voorstel voor extra pensioenjaren met het oog op de overdracht aan de regeling van de Unie van pensioenrechten die vóór de indiensttreding bij de Unie zijn verworven – Daarvan uitgesloten

(Ambtenarenstatuut, art. 91, lid 1, en bijlage VIII, art. 11, lid 2)

Een voorstel voor extra pensioenjaren, dat een ambtenaar wordt gedaan met het oog op de overdracht aan de pensioenregeling van de Europese Unie van in het kader van een ander stelsel verworven pensioenrechten, brengt geen bindende rechtsgevolgen teweeg die de rechtspositie van de adressaat ervan rechtstreeks en onmiddellijk raken, doordat zij die positie kenmerkend wijzigen, en kan niet worden aangemerkt als een bezwarend besluit in de zin van artikel 91, lid 1, van het Statuut.

(cf. punt 23)

Referentie:

Gerecht van de Europese Unie: arresten van 13 oktober 2015, Commissie/Verile en Gjergji, T‑104/14 P, EU:T:2015:776, punt 73; Commissie/Cocchi en Falcione, T‑103/13 P, EU:T:2015:777, punt 65, en Teughels/Commissie, T‑131/14 P, EU:T:2015:778, punt 69
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN

VAN DE EUROPESE UNIE

(Eerste kamer)

25 maart 2015

Simplice Gervais Singou

tegen

Raad van de Europese Unie

„Openbare dienst — Arbeidscontractant — Afwijzing van een klacht wegens psychisch geweld — Niet-verlenging van de overeenkomst — Ontbreken van een klacht — Kennelijke niet-ontvankelijkheid”

Betreft:

Beroep, ingesteld krachtens artikel 270 VWEU, van toepassing op het EGA-Verdrag op grond van artikel 106 bis ervan, waarmee Singou in wezen vraagt om, ten eerste, nietigverklaring van de besluiten van de Raad van de Europese Unie om zijn klacht wegens psychisch geweld af te wijzen en zijn overeenkomst van arbeidscontractant voor bepaalde tijd niet te verlengen en, ten tweede, veroordeling van de Raad tot vergoeding van de schade die hij zou hebben geleden.

Beslissing:

Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard. Het verzoek om rechtsbijstand wordt afgewezen. Singou draagt zijn eigen kosten.

Samenvatting

Beroepen van ambtenaren – Voorafgaande administratieve klacht – Ontbreken van een klacht – Niet-ontvankelijkheid

(Ambtenarenstatuut, art. 90, lid 2, en 91, lid 2; Regeling andere personeelsleden, art. 117)

Ingevolge de artikelen 90 en 91 van het Statuut, die op grond van artikel 117 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van overeenkomstige toepassing zijn op arbeidscontractanten, is een beroep dat door een (voormalig) ambtenaar wordt ingesteld tegen de instelling waarbij hij werkzaam is of was, in beginsel slechts ontvankelijk indien de voorafgaande administratieve procedure regelmatig is verlopen.

Blijkens artikel 91, lid 2, van het Statuut is een beroep tegen een bezwarend besluit slechts ontvankelijk indien bij het tot aanstelling bevoegd gezag eerst binnen de in die bepaling genoemde termijn een klacht in de zin van artikel 90, lid 2, van het Statuut is ingediend en indien die klacht uitdrukkelijk of stilzwijgend is afgewezen.

(cf. punten 10 en 11)
De toekenning van de opschorting van de tenuitvoerlegging van een handeling of van een andere voorlopige maatregel in verband met die handeling is alleen gerechtvaardigd indien er een causaal verband bestaat tussen de betrokken handeling en de gestelde ernstige en onherstelbare schade en, preciezer gezegd, indien die handeling de doorslaggevende grond voor die schade vormt. De in kort geding gevraagde maatregelen moeten immers spoedeisend zijn in die zin dat zij noodzakelijk moeten zijn om ernstige en onherstelbare schade aan de belangen van de verzoeker te voorkomen. Dit is niet het geval bij een maatregel die schade beoogt te voorkomen die niet zou voortvloeien uit de bestreden handeling.

De ambtenaar van de Europese Unie heeft de hoedanigheid van migrerend werknemer, want een onderdaan van de Unie die in een andere lidstaat dan zijn land van herkomst werkt, verliest niet zijn hoedanigheid van werknemer in de zin van artikel 45, lid 1, VWEU doordat hij een functie bij een internationale organisatie vervult, ook al zijn de voorwaarden voor zijn toelating en verblijf in het land van tewerkstelling speciaal geregeld in een internationale overeenkomst.

Hieruit volgt dat een ambtenaar, die dus de hoedanigheid van werknemer in de zin van het VWEU heeft, na zijn pensionering het recht heeft om binnen de Unie te blijven en te verblijven, zoals voorzien in artikel 45, lid 3, sub d, VWEU en in artikel 17 van richtlijn 2004/38 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221, 68/360, 72/194, 73/148, 75/34, 75/35, 90/364, 90/365 en 93/96.

(cf. punten 24 en 25)

Referentie:

Hof: 16 december 2004, My, C‑293/03, punt 37 en aldaar aangehaalde rechtspraak

Gerecht van eerste aanleg: 26 februari 2003, Drouvis/Commissie, T‑184/00, punt 70
34

Ervan uitgaande dat de op 5 mei 2012 gedateerde klacht diezelfde dag, dat wil zeggen binnen de statutaire termijn, bij Europol is ingediend, moet worden vastgesteld dat er bij gebreke van een uitdrukkelijk besluit binnen vier maanden na de indiening van die klacht, op 5 september 2012 een stilzwijgend afwijzend besluit is ontstaan overeenkomstig de bepalingen van artikel 92, lid 2, laatste alinea, van het Europol-statuut. Heeft Europol op 18 december 2012 wel een uitdrukkelijk afwijzend besluit genomen dan kon dit, daar het niet is genomen binnen de termijn van het beroep in rechte, die termijn niet opnieuw hebben doen ingaan (beschikking Gerecht van eerste aanleg van 17 november 2000, Martinelli/Commissie, T‑200/99, punt 11). Wordt dus aangenomen dat of het stilzwijgend afwijzend besluit van 5 september 2012 of zelfs het besluit van 18 december 2012, waarvan niet wordt betwist dat het de volgende dag aan verzoeker is betekend, de termijn van het beroep in rechte heeft kunnen doen ingaan, dan moet worden vastgesteld dat het beroep, dat had moeten worden ingesteld binnen de termijn van drie maanden en tien dagen na het ontstaan of de kennisgeving van die besluiten, op 9 augustus 2013, de datum van de inschrijving van het verzoekschrift, kennelijk tardief was.
De ambtenaar die een beroepsziekte heeft kan slechts naar gemeen recht een aanvullende schadevergoeding vorderen indien hij volgens de statutaire regeling van artikel 73 van het Statuut geen passende schadevergoeding kan krijgen. Derhalve is zijn vordering tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die hem is berokkend door een beroepsziekte in beginsel niet-ontvankelijk zolang de uit hoofde van artikel 73 van het Statuut ingeleide procedure niet is beëindigd.

Krachtens artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering kan het Gerecht voor ambtenarenzaken, wanneer de billijkheid dit vergt, beslissen dat een in het ongelijk gestelde partij slechts ten dele in de kosten wordt verwezen of zelfs niet in de kosten dient te worden verwezen.

In een situatie waarin de in een arrest houdende nietigverklaring bestrafte onrechtmatigheid van de administratie heeft geleid tot de niet-ontvankelijkheid van de schadevorderingen, die om procedurele redenen niet konden worden ingediend in het kader van het beroep dat tot dat arrest houdende nietigverklaring heeft geleid, rechtvaardigen de omstandigheden van het geval dat elke partij haar eigen kosten draagt.

(cf. punten 39 en 40)