ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 14 mei 1998. - Anthony Goldstein tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen. - Beroep tot schadevergoeding - Kennelijke niet-ontvankelijkheid. - Zaak T-262/97.



Jurisprudentie 1998 bladzijde II-02175



Samenvatting



Trefwoorden

Procedure - Inleidend verzoekschrift - Vormvereisten - Identificatie van voorwerp van geschil - Summiere uiteenzetting van aangevoerde middelen - Beroep strekkende tot vergoeding van door gemeenschapsinstelling veroorzaakte schade

('s Hofs Statuut-EG, art. 19; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 44, lid 1, sub c)

Samenvatting

Ingevolge artikel 19 van het Statuut van het Hof en artikel 44, lid 1, sub c, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, moet elk verzoekschrift het voorwerp van het geschil en een summiere uiteenzetting van de aangevoerde middelen bevatten. Deze aanduiding moet voldoende duidelijk en nauwkeurig zijn om de verweerder in staat te stellen zijn verweer voor te bereiden, en om het Gerecht in staat te stellen, in voorkomend geval zonder nadere gegevens, uitspraak te doen op het beroep. Om de rechtszekerheid en een goede rechtsbedeling te waarborgen, wordt voor de ontvankelijkheid van een beroep geëist, dat de wezenlijke elementen, feitelijk en rechtens, waarop het beroep is gebaseerd, op zijn minst summier, maar coherent en begrijpelijk zijn weergegeven in de tekst van het verzoekschrift zelf.

Om aan deze vereisten te voldoen, moet een beroep tot vergoeding van de door een gemeenschapsinstelling veroorzaakte schade bevatten: de gegevens die het mogelijk maken te bepalen welke gedraging de verzoeker aan de instelling verwijt, de redenen waarom de verzoeker meent dat er tussen die gedraging en de gestelde schade een oorzakelijk verband bestaat, en de aard en de omvang van die schade.

Hoewel het in bijzondere omstandigheden niet absoluut noodzakelijk is in het verzoekschrift de juiste omvang van de schade en het becijferde bedrag van de gevorderde vergoeding te vermelden, moet verzoeker in zijn verzoekschrift het bestaan van dergelijke omstandigheden aantonen of althans aanvoeren.
Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer - uitgebreid) van 30 juni 1998. - British Shoe Corporation Footwear Supplies Ltd, Clark International Ltd, Deichmann-Schuhe GmbH & Co. Vertriebs KG, Groupe André SA, Reno Versandhandel GmbH en Leder & Schuh AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen. - Dumping - Schoeisel van textiel, van oorsprong uit Volksrepubliek China en Indonesië - Verordening van Commissie tot instelling van voorlopig antidumpingrecht - Beroep tot nietigverklaring - Latere vaststelling van verordening tot instelling van definitief antidumpingrecht - Afdoening zonder beslissing. - Zaak T-73/97.



Jurisprudentie 1998 bladzijde II-02619



Samenvatting



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring - Beroep tegen verordening tot instelling van voorlopig antidumpingrecht - Latere vaststelling van verordening tot vaststelling van definitief antidumpingrecht - Gevolgen voor procesbelang

(EG-Verdrag, art. 173)

Samenvatting

Een verordening tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht heeft geen rechtsgevolgen waarop een importeur zich voor de gemeenschapsrechter zou kunnen beroepen tot staving van zijn belang om tegen die verordening op te komen, wanneer de bedragen welke die importeur ingevolge die voorlopige verordening heeft moeten voldoen, definitief zijn geïnd tegen het bij de definitieve verordening vastgestelde tarief en de bedragen die het niveau van dit tarief overschreden dan wel betrekking hadden op producten waarvoor het antidumpingrecht niet meer geldt, definitief zijn vrijgegeven.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Beroep tot nietigverklaring - Termijnen - Aanvang - Datum van gebeurtenis die termijn doet ingaan - Bewijslast

[EG-Verdrag, art. 173, vijfde alinea (thans, na wijziging, art. 230, vijfde alinea, EG); Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 102, lid 2]

2 Beroep tot nietigverklaring - Natuurlijke of rechtspersonen - Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken - Tot lidstaat gerichte beschikking van Commissie waarbij financiële bijstand wordt verleend voor sommige projecten voorgesteld in kader van programma Leader II - Beroep van plaatselijke actiegroep waarvan project niet werd gekozen - Niet-ontvankelijkheid

[EG-Verdrag, art. 173, vierde alinea (thans, na wijziging, art. 230, vierde alinea, EG)]

Samenvatting

1 De partij die aanvoert dat het beroep, gelet op de in artikel 173, laatste alinea, EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 230, laatste alinea, EG) en in artikel 102, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht gestelde termijn, te laat is ingesteld, moet het bewijs leveren van de datum van de gebeurtenis die de termijn doet ingaan. (cf. punt 47)

2 Anderen dan de adressaten van een beschikking kunnen slechts stellen individueel te worden geraakt in de zin van artikel 173, vierde alinea, van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 230, vierde alinea, EG), indien de beschikking hen betreft uit hoofde van zekere bijzondere hoedanigheden of van een feitelijke situatie, welke hen ten opzichte van ieder ander karakteriseert en hen derhalve individualiseert op soortelijke wijze als de adressaat.

Dit is niet het geval wanneer de Commissie bij haar beschikking het grondgebied van een aantal administratieve eenheden uitsluit van de bijstandsgebieden waarvoor plaatselijke actiegroepen en andere actoren met een collectief karakter in de tweede fase van het structurele bijstandsprogramma Leader II voor communautaire financiële bijstand in aanmerking kunnen komen. De bestreden beschikking treft verzoekster immers niet op een andere wijze dan de andere hierboven bedoelde plaatselijke actiegroepen en andere actoren met een collectief karakter, maar werkt jegens haar als een maatregel waarvan de gevolgen voor verschillende categorieën van justitiabelen op objectieve, algemene en abstracte wijze voelbaar kunnen zijn. (cf. punten 63-64)
Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 9 juni 1997. - Elf Atochem SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen. - Mededinging - Administratieve procedure - Verificaties - Opmaken van processen-verbaal na verificatie - Beroep tot nietigverklaring - Voor beroep vatbare handelingen - Niet-ontvankelijkheid. - Zaak T-9/97.



Jurisprudentie 1997 bladzijde II-00909



Samenvatting



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring - Voor beroep vatbare handelingen - Begrip - Handelingen die bindende rechtsgevolgen in het leven roepen - Documenten die door personeelsleden van Commissie worden opgemaakt in loop van verificatieprocedure - Voorbereidende handelingen

(EG-Verdrag, art. 173; verordening nr. 17 van de Raad, art. 3, lid 1, 11 en 14)

Samenvatting

Maatregelen die bindende rechtsgevolgen in het leven roepen, welke de belangen van de verzoeker kunnen aantasten doordat zij diens rechtspositie aanmerkelijk wijzigen, vormen handelingen of besluiten die vatbaar zijn voor beroep tot nietigverklaring in de zin van artikel 173 van het Verdrag. Handelingen of besluiten die in een uit verscheidene fasen bestaande procedure tot stand komen, zijn slechts voor beroep vatbare handelingen, wanneer het maatregelen betreft die aan het einde van die procedure het standpunt van de instelling definitief vastleggen; hiertoe behoren dus niet voorlopige maatregelen ter voorbereiding van de eindbeschikking.

Documenten, processen-verbaal genoemd, die door personeelsleden van de Commissie worden opgemaakt tijdens een bij een onderneming verrichte verificatie uit hoofde van artikel 14, lid 2, van verordening nr. 17, en een samenvatting bevatten van hetgeen de vertegenwoordigers van die onderneming in de loop van die verificatie hebben verklaard, kunnen in dit verband niet als voor beroep vatbare handelingen worden beschouwd, aangezien zij niet kunnen worden geacht de rechtspositie van de betrokken onderneming rechtstreeks en op onomkeerbare wijze aan te tasten.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring - Natuurlijke of rechtspersonen - Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken - Verordening houdende vaststelling van bedrag van productiesteun die aan producenten van olijfolie kan worden voorgeschoten - Beroep van regionale autoriteit van lidstaat op basis van gevolgen van handeling voor haar grondgebied - Niet-ontvankelijkheid

(EG-Verdrag, art. 173, tweede en vierde alinea; verordening nr. 1979/97 van de Commissie)

Samenvatting

Wanneer een regionale autoriteit van een lidstaat tegen een verordening waarbij in het kader van de gemeenschappelijke ordening der markten voor oliën en vetten de geraamde olijfolieproductie wordt vastgesteld, alsook het bedrag van de productiesteun per eenheid die voor een bepaald verkoopseizoen aan de in de Gemeenschap gevestigde producenten kan worden voorgeschoten, beroep instelt, betogende dat de uit de verordening voortvloeiende vermindering van de steun aanzienlijke sociaal-economische gevolgen zal hebben voor haar grondgebied, is dit beroep niet-ontvankelijk.

Deze regionale autoriteit kan zich namelijk niet op artikel 173, tweede alinea, van het Verdrag beroepen, aangezien uit het algemene stelsel van het Verdrag duidelijk blijkt, dat het begrip lidstaat, in de zin van de bepalingen betreffende de beroepen in rechte, enkel slaat op de regeringsautoriteiten van de lidstaten van de Europese Gemeenschappen, en niet kan worden uitgebreid tot de regeringen van de regio's, ongeacht de omvang van de hun toegekende bevoegdheden.

Zelfs indien de autoriteit de vereiste rechtspersoonlijkheid bezit om beroepen krachtens artikel 173, vierde alinea, te kunnen instellen, en wanneer de betrokken verordening naar haar aard niet als een beschikking kan worden beschouwd, kan het algemene belang dat een regio, als bevoegde entiteit voor economische en sociale vraagstukken op haar grondgebied, kan hebben bij de verkrijging van een voor de economische welvaart van dit grondgebied gunstig resultaat, op zich niet volstaan om haar door de bepalingen van de verordening als individueel geraakt te beschouwen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring - Natuurlijke of rechtspersonen - Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken - Beschikking van Commissie waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Beroep van organen die werknemers van door steun begunstigde onderneming vertegenwoordigen - Niet-ontvankelijkheid

(EG-Verdrag, art. 92, 93, lid 2, en 173, vierde alinea)

Samenvatting

De organen die de werknemers van een door steun begunstigde onderneming vertegenwoordigen, kunnen zich niet met vrucht op die hoedanigheid beroepen ten betoge dat zij door een beschikking van de Commissie waarbij die steun onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard, individueel worden geraakt in de zin van artikel 173, vierde alinea, van het Verdrag. Anders dan bij het communautaire toezicht op concentraties, heeft de Raad namelijk nog geen gebruik gemaakt van de hem bij artikel 94 van het Verdrag geboden mogelijkheid om voor de toepassing van de artikelen 92 en 93 verordeningen vast te stellen, zodat er op het gebied van staatssteun geen regels bestaan gelijk aan die van verordening nr. 4064/89, waarbij aan erkende werknemersvertegenwoordigers uitdrukkelijk procedurele rechten zijn toegekend.

Weliswaar is het niet uitgesloten, dat die organen, als belanghebbenden in de zin van artikel 93, lid 2, van het Verdrag, hun opmerkingen bij de Commissie kunnen indienen betreffende sociale overwegingen waarmee zij eventueel rekening kan houden, maar die organen kunnen niet worden geacht, individueel door de betrokken beschikking te worden geraakt, wanneer zij, doordat wezenlijke beïnvloeding van een marktpositie ontbreekt en de voor hen beschikbare mogelijkheid om in hun hoedanigheid van belanghebbenden in de zin van artikel 93, lid 2, van het Verdrag tijdens de procedure bij de Commissie hun opmerkingen in te dienen, niet daadwerkelijk is aangetast, zich geen nadeel geldend kunnen maken, waaruit zou blijken dat hun rechtspositie door de bestreden beschikking wezenlijk is beïnvloed.

Bovendien kunnen die organen niet als rechtstreeks door een dergelijke beschikking geraakt worden beschouwd. Deze beschikking kan op zich namelijk geen rechtstreekse gevolgen voor de belangen van de werknemers van de door steun begunstigde onderneming meebrengen. Dergelijke gevolgen doen zich noodzakelijker wijs pas voor, wanneer de onderneming zelf of de sociale partners maatregelen hebben genomen, die ten opzichte van de beschikking van de Commissie autonoom zijn.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Beroep tot nietigverklaring - Voor beroep vatbare handelingen - Begrip - Handelingen die bindende rechtsgevolgen in het leven roepen - Brief van diensten van Commissie waarin consumentenorganisatie toegang tot niet-vertrouwelijke documenten van antidumpingprocedure wordt geweigerd

(EG-Verdrag, art. 173)

2 Beroep tot nietigverklaring - Beroep tegen beschikking houdende bevestiging van niet binnen termijn bestreden beschikking - Niet-ontvankelijkheid - Begrip bevestigende beschikking

(EG-Verdrag, art. 173)

Samenvatting

3 Als voor een beroep tot nietigverklaring vatbare handelingen of besluiten zijn enkel aan te merken maatregelen die bindende rechtsgevolgen in het leven roepen, welke de belangen van de verzoeker kunnen aantasten doordat zij diens rechtspositie aanmerkelijk wijzigen.

Door een brief waarmee de diensten van de Commissie een consumentenorganisatie ervan in kennis stellen, dat zij niet als belanghebbende bij een antidumpingprocedure kan worden beschouwd en dat haar bijgevolg inzage van het niet-vertrouwelijke dossier wordt geweigerd, worden de belangen van die organisatie rechtstreeks en onmiddellijk ongunstig beïnvloed.

Daarbij is de vorm waarin handelingen of besluiten zijn gegoten, in principe van geen belang voor de vraag of nietigverklaring ervan in rechte kan worden gevorderd. Men moet immers naar de inhoud zien om te kunnen vaststellen of het gaat om handelingen in de zin van artikel 173 van het Verdrag. Wanneer een beschikking een duidelijke en definitieve beoordeling van een tot de Commissie gericht verzoek bevat, kan de aard van deze beschikking niet worden betwist op de enkele grond dat die beoordeling slechts van de diensten van de Commissie afkomstig is.

4 Een beroep tot nietigverklaring van een beschikking die slechts een bevestiging vormt van een eerdere beschikking waartegen niet tijdig is opgekomen, is niet ontvankelijk. Van een zuiver bevestigende beschikking is sprake, wanneer zij geen enkel nieuw element bevat vergeleken met een eerdere handeling en niet is voorafgegaan door een heronderzoek van de situatie van de adressaat van die eerdere handeling.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring - Voor beroep vatbare handelingen - Begrip - Handelingen die bindende rechtsgevolgen in het leven roepen - Documenten die door personeelsleden van Commissie worden opgemaakt in loop van verificatieprocedure - Voorbereidende handelingen

(EG-Verdrag, art. 173; verordening nr. 17 van de Raad, art. 3, lid 1, 11 en 14)

Samenvatting

Maatregelen die bindende rechtsgevolgen in het leven roepen, welke de belangen van de verzoeker kunnen aantasten doordat zij diens rechtspositie aanmerkelijk wijzigen, vormen handelingen of besluiten die vatbaar zijn voor beroep tot nietigverklaring in de zin van artikel 173 van het Verdrag. Handelingen of besluiten die in een uit verscheidene fasen bestaande procedure tot stand komen, zijn slechts voor beroep vatbare handelingen, wanneer het maatregelen betreft die aan het einde van die procedure het standpunt van de instelling definitief vastleggen; hiertoe behoren dus niet voorlopige maatregelen ter voorbereiding van de eindbeschikking.

Documenten, processen-verbaal genoemd, die door personeelsleden van de Commissie worden opgemaakt tijdens een bij een onderneming verrichte verificatie uit hoofde van artikel 14, lid 2, van verordening nr. 17, en een samenvatting bevatten van hetgeen de vertegenwoordigers van die onderneming in de loop van die verificatie hebben verklaard, kunnen in dit verband niet als voor beroep vatbare handelingen worden beschouwd, aangezien zij niet kunnen worden geacht de rechtspositie van de betrokken onderneming rechtstreeks en op onomkeerbare wijze aan te tasten.
Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer - uitgebreid) van 3 juni 1997. - Gencor Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen. - Interventie - Vertrouwelijkheid. - Zaak T-102/96.



Jurisprudentie 1997 bladzijde II-00879



Samenvatting



Trefwoorden

Procedure - Interventie - Toezending van processtukken aan interveniënten - Afwijking - Vertrouwelijke behandeling - Voorwaarden - Onderzoek van inlichtingen bij overeenkomst van vertrouwelijkheid tussen verzoeker en derde in geding bedoelde inlichtingen

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 116, lid 2)

Samenvatting

Artikel 116, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht stelt het beginsel, dat alle aan partijen betekende processtukken aan de interveniënten moeten worden meegedeeld. Slechts bij wijze van afwijking voorziet de tweede zin van deze bepaling in de mogelijkheid, bepaalde dossierstukken vertrouwelijk te behandelen en deze stukken aldus uit te sluiten van de verplichte mededeling aan de interveniënten.

Om te kunnen beoordelen, onder welke voorwaarden bepaalde processtukken vertrouwelijk kunnen worden behandeld, moet het rechtmatig belang van de verzoeker bij bescherming van zijn commerciële belangen voor elk stuk worden afgewogen tegen het even rechtmatig belang van de interveniënt om over alle informatie te beschikken die hij nodig heeft om zijn rechten ten volle te doen gelden en zijn standpunt voor het Gerecht uiteen te zetten.

Ofschoon andere natuurlijke of rechtspersonen dan de gedingvoerende partijen recht hebben op bescherming van de vertrouwelijke inlichtingen die hen betreffen, kan niet automatisch, wegens het bestaan van een overeenkomst van vertrouwelijkheid tussen de belanghebbende partij en een derde, vertrouwelijke behandeling van de in deze overeenkomst bedoelde inlichtingen worden aanvaard. Er kan immers niet onder verwijzing naar een dergelijke overeenkomst worden afgeweken van de regel van artikel 116, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering.

Eerst na een onderzoek van het al dan niet vertrouwelijk karakter van elk stuk waarvoor een naar behoren gemotiveerd verzoek om vertrouwelijke behandeling is ingediend, en in voorkomend geval na afweging van de belangen van de derde en die van de interveniënten, kan de gemeenschapsrechter zich uitspreken over de gegrondheid van het verzoek, zonder dat het bestaan tussen de belanghebbende partij en de betrokken derde van een overeenkomst inzake de vertrouwelijkheid aan dit onderzoek in de weg kan staan.
Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 29 november 1996. - J. Antonissen tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen. - Melkquota - Schade als gevolg van optreden van Gemeenschap - Kort geding - Vordering tot veroordeling van Gemeenschap - Voorlopig karakter - Geen. - Zaak T-179/96 R.



Jurisprudentie 1996 bladzijde II-01641



Samenvatting



Trefwoorden

Kort geding - Voorlopige maatregelen - Voorwaarden - Maatregelen die beslissing in hoofdzaak niet prejudiciëren - Beroep in hoofdzaak strekkende tot vaststelling van niet-contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap - Betaling van voorschot op gevorderde schadevergoeding - Uitgesloten

(EG-Verdrag, art. 178, 186 en 215, tweede alinea; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 107, leden 3 en 4)

Samenvatting

De voorlopige maatregelen die de rechter in kort geding kan treffen, moeten uitsluitend tot doel hebben, de belangen van een der partijen in het geding tijdens de procedure voor het Hof of het Gerecht te beschermen teneinde het arrest in de hoofdzaak niet zinledig te maken door het zijn nuttige werking te ontnemen. Overeenkomstig artikel 107, leden 3 en 4, het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht zijn deze maatregelen derhalve voorlopig en verliezen zij in beginsel hun kracht terstond nadat het eindarrest is uitgesproken. Zij mogen de beslissing in de hoofdzaak derhalve niet prejudiciëren, dit wil zeggen dat zij niet reeds een beslissing omtrent de gevolgen van de naderhand te geven beslissing in de hoofdzaak mogen inhouden.

Moet derhalve worden afgewezen een verzoek in kort geding om de Gemeenschap te veroordelen tot betaling van bedragen die overeenkomen met een deel van het bedrag waarop de verzoeker zijn schade raamt in het kader van het op de artikelen 178 en 215, tweede alinea, van het Verdrag gebaseerde beroep in de hoofdzaak.

Het toewijzen van een dergelijke vordering zou immers de behandeling van de hoofdzaak prejudiciëren, daar de rechter in kort geding zich in het kader van de beoordeling van de fumus boni iuris prima facie zou moeten uitspreken over de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap, en vervolgens een deel van de in het beroep in de hoofdzaak gevorderde maatregelen zou moeten treffen zonder de gegrondheid van dit beroep aan artikel 215, tweede alinea, van het Verdrag te toetsen. De vaststelling van aansprakelijkheid en van de daaruit voortvloeiende gevolgen kan evenwel niet op een fumus boni iuris worden gebaseerd, maar moet op een definitieve beoordeling van de feiten en de aangevoerde middelen berusten en vergt derhalve een procedure waarin de eerbiediging van het recht van verweer van alle partijen wordt gewaarborgd.
Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer - uitgebreid) van 14 maart 1997. - Arbeitsgemeinschaft Deutscher Luftfahrt-Unternehmen en Hapag-Lloyd Fluggesellschaft mbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen. - Beroep tot nietigverklaring - Bestreden beschikking ingetrokken in loop van geding - Afdoening zonder beslissing. - Zaak T-25/96.



Jurisprudentie 1997 bladzijde II-00363



Samenvatting



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring - Beroep tegen beschikking - Intrekking van bestreden beschikking in loop van geding wegens onjuistheden van redactionele aard, en vaststelling van nieuwe beschikking met identieke inhoud - Beroep zonder voorwerp - Afdoening zonder beslissing bij gebreke van belang van verzoeker bij uitspraak houdende nietigverklaring

Samenvatting

Wanneer een gemeenschapsinstelling in de loop van het geding de beschikking waartegen een beroep tot nietigverklaring is gericht, wegens onjuistheden van redactionele aard intrekt en vervangt door een nieuwe beschikking die inhoudelijk wezenlijk identiek is aan de eerste beschikking, maakt deze intrekking het beroep zonder voorwerp en rechtvaardigt zij een afdoening zonder beslissing, tenzij de verzoeker kan aantonen dat hij belang heeft bij een arrest houdende nietigverklaring.