ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 234/51

Beroep ingesteld op 26 juni 2010 — Martin/Commissie

(Zaak T-291/10)

()

2010/C 234/90

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Anne Martin (Brussel, België) (vertegenwoordiger: U. O’Dwyer, Solicitor)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— de impliciete beslissing van de Commissie van 20 april 2010 tot weigering om verzoekster naar aanleiding van haar confirmatieve verzoek van 4 maart 2010 toegang te verlenen tot documenten, nietig verklaren;

— de Commissie gelasten binnen de door het Gerecht te stellen passende termijn te voldoen aan verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, en

— verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Met het onderhavige beroep vordert verzoekster overeenkomstig artikel 263 VWEU nietigverklaring van de impliciete beslissing van de Commissie van 20 april 2010, waarbij zij heeft verzuimd uiterlijk op 20 april 2010 te antwoorden op verzoeksters confirmatieve verzoek om toegang tot documenten dat zij ingevolge artikel 7, lid 2, van verordening nr. 1049/2001 aan het secretariaat-generaal van de Commissie had gericht en waarin zij haar oorspronkelijke verzoek van 22 december 2009 om toegang tot documenten heeft herhaald.

Tot staving van haar beroep voert verzoekster de volgende middelen aan:

Het verzuim van de Commissie om uiterlijk 20 april 2010 een beslissing te nemen, waartoe zij ingevolge verordening nr. 1049/2001 verplicht is, vormt een impliciete weigering van verzoeksters confirmatieve verzoek van 4 maart 2010 om toegang tot documenten en is in strijd met artikel 8, lid 1 van genoemde verordening en met artikel 296 VWEU wegens toereikende motivering van de weigering.

(1) Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001 L 145, blz. 43).
—

nietig en niet-toepasselijk verklaren, althans vernietigen, de wijziging die bij de bestreden verordening in bijlage XV van verordening (EG) nr. 607/2009 van de Commissie is aangebracht, voor zover zij de te verbeteren technische fout ten onrechte enkel ziet in de opname van de druivenrasbenaming „Montepulciano” in deel B van bedoelde bijlage, waardoor de uitzonderingsregeling van artikel 62, leden 3 en 4, van verordening nr. 607/09 op de beschermde oorsprongsbenaming „Vino Nobile di Montepulciano” wordt toegepast zonder het specifieke karakter ervan in aanmerking te nemen;
—

schending van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie, voor zover de bestreden verordening in strijd is met i) het beginsel van non-discriminatie, aangezien verzoekers naam op de lijst van gesanctioneerde personen is blijven staan wegens verzoekers sociale afkomst, ii) het recht van verdediging, aangezien de verordening niet in een procedure voorziet om verzoeker op de hoogte te stellen van de tegen hem ingebrachte elementen, iii) het recht op een daadwerkelijk beroep in rechte, aangezien de Raad verzoeker niet heeft ingelicht over zijn beroepsmogelijkheden, en iv) verzoekers eigendomsrecht.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 209/48

Beroep ingesteld op 28 mei 2010 — medi/BHIM — Deutsche Medi Präventions (deutschemedi.de)

(Zaak T-247/10)

()

2010/C 209/72

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekende partij: medi GmbH & Co. KG (Bayreuth, Duitsland) (vertegenwoordigers: D. Terheggen, H. Lindner en T. Kiputh, Rechtsanwälte)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Deutsche Medi Präventions GmbH (Düsseldorf, Duitsland)

Conclusies

— de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 16 maart 2010 in zaak R 1366/2008-4 vernietigen;

— gemeenschapsmerkaanvraag EM 5 089 099 volledig afwijzen;

— verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Deutsche Medi Präventions GmbH

Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „deutschemedi.de” voor diensten van klasse 35

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

Oppositiemerk of -teken: Duits woordmerk „medi.eu” voor waren en diensten van de klassen 5, 10, 35, 39, 41, 42 en 44; Duits woordmerk „medi welt” voor waren en diensten van de klassen 5, 10, 35, 38, 39, 41, 42, 43 en 44; Duits woordmerk „medi-Verband” voor waren en diensten van de klassen 5, 10, 35, 38, 39, 41, 42, 43 en 44; gemeenschapswoordmerk „World of medi” voor waren en diensten van de klassen 3, 5, 10, 35, 41 en 42; Duits beeldmerk dat de woordelementen „medi Ich fühl mich besser” bevat voor waren en diensten van de klassen 5, 10, 35, 38, 39, 41, 42, 43 en 44; een in het economisch verkeer gebruikte handels- en firmanaam die het woordelement „medi” bevat voor alle waren en diensten van bovengenoemde merken op het grondgebied van de Unie.

Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep en afwijzing van de oppositie

Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, leden 1 en 4, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1), aangezien er gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat en verzoekster heeft aangetoond dat zij houdster is van de betrokken handels- en firmanaam, alsmede schending van het recht om te worden gehoord overeenkomstig artikel 73 van verordening nr. 207/2009.

(1) Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 195/30

Beroep ingesteld op 18 mei 2010 — Ebro Puleva/Commissie

(Zaak T-234/10)

2010/C 195/48

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Ebro Puleva, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, M. Muñoz de Juan, R. Calvo Salinero, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— artikel 1, lid 1, van de bestreden beschikking nietig verklaren voor zover daarin wordt verklaard dat artikel 12, lid 5, van de Texto Refundido de la Ley del Impuesto sobre Sociedades (gecodificeerde versie van de Spaanse wet op de vennootschapsbelasting; hierna: „TRILS”) elementen van staatssteun bevat;

— subsidiair, artikel 1, lid 1, van de bestreden beschikking nietig verklaren voor zover daarin wordt verklaard dat artikel 12, lid 5, TRLIS elementen van staatssteun bevat wanneer het van toepassing is op verkrijgingen van deelnemingen die de verwerving van controle inhouden;

— de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

De in casu aan de orde zijnde beschikking is dezelfde als die welke aan de orde is in de zaken T-219/10, Autogrill España/Commissie, T-221/10, IBERDROLA/Commissie en T-225/10, BANCO BILBAO VIZCAYA ARGENTARIA/Commissie.

De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke in het kader van die zaken zijn aangevoerd.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 209/41

Beroep ingesteld op 17 mei 2010 — Association Belge des Consommateurs Tests-Achats/Commissie

(Zaak T-224/10)

()

2010/C 209/63

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Association Belge des Consommateurs Test-Achats ASBL/Belgische Verbruikersunie Test-Aankoop VZW (Brussel, België) (vertegenwoordigers: F. Filpo en A. Fratini, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— Nietig verklaren van de beschikkingen van de Commissie nrs. C(2009) 9059 en C(2009) 8954, beide van 12 november 2009, in de zaak COMP/M.5549 — EDF/SEGEBEL, en

— De Commissie verwijzen in de kosten van het geding.

Middelen en voornaamste argumenten

Met haar beroep beoogt verzoekster, overeenkomstig artikel 263 VWEU, de nietigverklaring van de bestreden beschikkingen voor zover de Commissie heeft besloten de concentratie tussen Electricité de France S.A. en Segebel niet gedeeltelijk door te verwijzen naar de Belgische mededingingsautoriteit op grond van artikel 9 van verordening (EG) nr. 139/2004 (1) („EG-concentratieverordening”) en de concentratie, mits bepaalde verbintenissen werden aangegaan, verenigbaar heeft verklaard met de gemeenschappelijke markt, op grond van artikel 6, lid 1, sub b, van de EG-concentratieverordening, zonder de procedure van artikel 6, lid 1, sub c, van de EG-concentratieverordening in te leiden.

Ter staving van haar betoog voert verzoekster de hiernavolgende middelen aan.

Met haar eerste middel stelt verzoekster dat de bestreden beschikkingen ontoereikend gemotiveerd zijn, artikel 6, lid 2, van de EG-concentratieverordening schenden en kennelijke beoordelingsfouten bevatten, voor zover de Commissie het feit dat de gefuseerde onderneming en de gevestigde exploitant GDF Suez concurrenten van elkaar zijn, niet voldoende in aanmerking neemt.

Met haar tweede middel voert verzoekster aan dat de Commissie haar procedurele rechten om deel te nemen aan de procedure heeft geschonden.

Met haar derde middel stelt verzoekster dat de Commissie niet over dwingende en doorslaggevende elementen beschikte om te besluiten dat er geen ernstige twijfel kon bestaan over de verenigbaarheid van de transactie met de gemeenschappelijke markt zonder de procedure van artikel 6, lid 1, sub c, van de EG-concentratieverordening op te starten. Bovendien stelt verzoekster dat deze tekortkomingen ook een invloed hebben gehad op de beslissing om de zaak niet door te verwijzen naar de Belgische mededingingsautoriteit, aangezien de Commissie over onvoldoende elementen beschikte om vast te stellen of zij de best geplaatste autoriteit was om de transactie te behandelen.

(1) Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen, PB L 24, blz. 1.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 195/31

Beroep ingesteld op 21 mei 2010 — Asociación Española de Banca/Commissie

(Zaak T-236/10)

2010/C 195/49

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Asociación Española de Banca (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, M. Muñoz de Juan en R. Calvo Salinero, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— artikel 1, lid 1, van de bestreden beschikking nietig verklaren voor zover daarin wordt verklaard dat artikel 12, lid 5, van de Texto Refundido de la Ley del Impuesto sobre Sociedades (gecodificeerde versie van de Spaanse wet op de vennootschapsbelasting; hierna: „TRILS”) elementen van staatssteun bevat;

— subsidiair, artikel 1, lid 1, van de bestreden beschikking nietig verklaren voor zover daarin wordt verklaard dat artikel 12, lid 5, TRLIS elementen van staatssteun bevat wanneer het van toepassing is op verkrijgingen van deelnemingen die de verwerving van controle inhouden;

— subsidiair, artikel 4 van de bestreden beschikking nietig verklaren voor zover daarin wordt bepaald dat het bevel tot terugvordering geldt voor verrichtingen van vóór de publicatie in het PBEU van de eindbeschikking waarop het onderhavige beroep betrekking heeft, en

— de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

De in casu aan de orde zijnde beschikking is dezelfde als die welke aan de orde is in de zaken T-219/10, Autogrill España/Commissie, T-221/10, IBERDROLA/Commissie en T-225/10, BANCO BILBAO VIZCAYA ARGENTARIA/Commissie.

De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke in het kader van die zaken zijn aangevoerd.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 179/56

Beroep ingesteld op 18 mei 2010 — Banco Bilbao Vizcaya Argentaria/Commissie

(Zaak T-225/10)

2010/C 179/96

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA (Bilbao, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Buendia Sierra, E. Abad Valdenebro, M. Muñoz de Juan en R. Calvo Salinero, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— artikel 1, lid 1, van de bestreden beschikking nietig verklaren voor zover daarin wordt verklaard dat artikel 12, lid 5, van de Texto Refundido de la Ley del Impuesto sobre Sociedades (gecodificeerde versie van de Spaanse wet op de vennootschapsbelasting; hierna: „TRILS”) elementen van staatssteun bevat;

— subsidiair, artikel 1, lid 1, van de bestreden beschikking nietig verklaren voor zover daarin wordt verklaard dat artikel 12, lid 5, TRLIS elementen van staatssteun bevat wanneer het van toepassing is op verkrijgingen van deelnemingen die de verwerving van controle inhouden, en

— de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

De in casu aan de orde zijnde beschikking is dezelfde als die welke aan de orde is in de zaken T-219/10, Autogrill España/Commissie en T-221/10, Iberdrola/Commissie.

De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke in het kader van die zaken zijn aangevoerd.

Concreet is blijk gegeven van onjuiste opvattingen van het recht bij de juridische kwalificatie van de maatregel als staatssteun en bij de bepaling van de begunstigde van die maatregel.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 134/40

Beroep ingesteld op 8 maart 2010 — Insula/Commissie

(Zaak T-110/10)

2010/C 134/68

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Conseil scientifique international pour le développement des îles (Insula) (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-D. Simonet en P. Marsal, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

— vaststellen dat de vordering van de Commissie tot terugbetaling van een bedrag van 84 120 EUR ongegrond is, en de Commissie derhalve te gelasten een creditnota voor een bedrag van 84 120 EUR af te geven;

— vaststellen dat het beroep en zaak T-366/09 wegens verknochtheid voor de schriftelijke en de mondelinge behandeling dienen te worden gevoegd;

— de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Met het onderhavige beroep, dat is gegrond op een arbitragebeding, vraagt verzoeker het Gerecht vast te stellen dat de debetnota van 28 januari 2010, waarbij de Commissie ingevolge een accountantverslag van het OLAF de aan verzoeker betaalde voorschotten terugeist, niet in overeenstemming is met de bepalingen van de overeenkomst EL HIERRO (NNE5/2001/950), gesloten in het kader van een specifiek kaderprogramma inzake onderzoek en technologische ontwikkeling en van de voorstelling van Energie, Milieu en Duurzame Ontwikkeling.

Verzoeker voert twee middelen aan.

Met het eerste middel betwist hij de opeisbaarheid van de vordering, ingevolge de in 2005 gevoerde audit, van de Commissie.

Met het tweede middel merkt hij op dat de Commissie, met de afgifte van de nieuwe debetnota, een inbreuk pleegt op haar contractuele verplichtingen, welke haar niet zouden toelaten om, meer dan zes jaar na de eerste betaling aan Insula en bij gebrek aan een betekening binnen de contractueel bepaalde termijn, bijkomende bewijsstukken te vragen.
—

niet-eerbiediging van de rechten van verdediging van het Europees Parlement, aangezien de beschikking verder gaat dan een elementaire beoordeling ingevolge artikel 102, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering, volgens hetwelk de verzoeken om voorlopige maatregelen een duidelijke omschrijving van het voorwerp van het geschil moeten bevatten en van de omstandigheden waaruit het spoedeisende karakter van het verzoek blijkt, alsmede de middelen, zowel feitelijk als rechtens, op grond waarvan de voorlopige maatregel waartoe wordt geconcludeerd, aanvankelijk gerechtvaardigd voorkomt. Door op de details van de hoofdzaak in te gaan, en door met name een uitspraak te doen over de details van het verloop van de verbeteringsprocedure, maakt de beschikking inbreuk op de rechten van verdediging van het Parlement, door hem de mogelijkheid te ontnemen zijn standpunt in te nemen en zich met betrekking tot die aspecten te verdedigen;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 134/39

Beroep ingesteld op 5 maart 2010 — Luxemburg/Commissie

(Zaak T-109/10)

2010/C 134/67

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordigers: C. Schiltz, gemachtigde en, P. Kinsch, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— bestreden beschikking nietig verklaren voor zover zij van toepassing is op het Groothertogdom Luxemburg;

— de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeker vordert de nietigverklaring van beschikking C(2009) 10712 van de Commissie van 23 december 2009 houdende vermindering van de bijstand, krachtens beslissing C(97) 3742 van de Commissie van 18 december 1997 door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) toegekend aan het communautair initiatiefprogramma Interreg II/C „Overstroming Rijn-Maas” in het Koninkrijk België, de Bondsrepubliek Duitsland, de Franse Republiek, het Groothertogdom Luxemburg en het Koninkrijk der Nederlanden (EFRO nr. 970010008).

Ter onderbouwing van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan.

Met het eerste middel stelt verzoeker dat, indien de door de Nederlandse en de Duitse overheden ingestelde beroepen toegewezen worden, dit het Groothertogdom dientengevolge tot voordeel moet strekken. Indien wordt vastgesteld dat de gestelde stelselmatige fouten of zwakheden in de werking van het programma dat aan de orde wordt gesteld en welke de audit van de Commissie in Nederland en in Duitsland aan het licht zou hebben gebracht, in werkelijkheid onbestaande zijn, dan vervalt de grondslag voor de redeneringen van de beschikking en met haar deze voor de lineaire financiële correctie die werd toegepast op de projecten die in Luxemburg ten uitvoer zijn gebracht.

Het tweede middel is gegrond op de onwettigheid van de uitbreiding, tot het Groothertogdom Luxemburg, van de toepassing van een financiële correctie die eventueel slechts ten aanzien van andere lidstaten gerechtvaardigd zou zijn. Er zou geen enkele onregelmatigheid in de werking van het programma in het Groothertogdom Luxemburg zijn vastgesteld. Het feit dat Luxemburg aanvaard heeft, samen met Duitsland, België, Frankrijk en Nederland deel te nemen aan een gezamenlijk project, zou niet rechtvaardigen dat zijn eigen projecten de negatieve gevolgen dienen te ondergaan, in termen van een financiële correctie, van fouten of zwakheden die tijdens de audit van de Nederlandse en de Duitse projecten zouden zijn ontdekt, en die nagenoeg uitsluitend gelegen zijn in een gestelde miskenning van de bepalingen betreffende de procedure voor de plaatsing van overheidsopdrachten. Welnu, ondanks het feit dat het een gezamenlijke deelneming van vijf lidstaten aan hetzelfde programma betreft, zouden de procedures voor de plaatsing van overheidsopdrachten tot de exclusieve aansprakelijkheid van de nationale autoriteiten van de betrokken lidstaten behoren.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 100/55

Hogere voorziening ingesteld op 2 februari 2010 door Herbert Meister tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 30 november 2009 in zaak F-17/09, Meister/BHIM

(Zaak T-48/10 P)

2010/C 100/81

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirant: Herbert Meister (Muchamiel, Spanje) (vertegenwoordiger: H.-J. Zimmermann, advocaat)

Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Conclusies

— vernietiging van de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 30 november 2009 in zaak F-17/09, Meister/BHIM;

— verwijzing van de verwerende partij in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De hogere voorziening is gericht tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 30 november 2009 in zaak F-17/09, Meister/BHIM, waarbij rekwirants beroep kennelijk niet-ontvankelijk is verklaard.

Tot staving van zijn hogere voorziening betoogt rekwirant dat het beroep in eerste aanleg noodzakelijk was, aangezien de feiten rechtstreeks en objectief verband houden met het voorwerp van geschil in de eerdere gevoegde zaken F-138/06 en F-37/08, waarin ten tijde van de instelling van het beroep nog geen uitspraak was gedaan. Een niet-ontvankelijkverklaring a limine van het beroep in zaak F-17/09 zonder mondelinge behandeling is in strijd met het in artikel 6 EVRM neergelegde recht om te worden gehoord door de rechter. Voorts verwijt rekwirant het Gerecht voor ambtenarenzaken dat het zijn verzoek om de procedure, gelet op de instelling van hogere voorziening tegen de beslissing in zaak F-37/08, op te schorten, niet heeft ingewilligd. Ten slotte stelt hij dat het Gerecht voor ambtenarenzaken de feiten onvolledig en onjuist heeft geanalyseerd.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 100/48

Beroep ingesteld op 1 februari 2010 — Internationaler Hilfsfonds/Commissie

(Zaak T-36/10)

2010/C 100/73

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Internationaler Hilfsfonds e.V. (Rosbach, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Kaltenecker, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— de beschikkingen van de Commissie van 9 oktober 2009 en 1 december 2009 nietig verklaren voor zover daarbij verzoekster toegang tot de niet-vrijgegeven documenten is geweigerd;

— verweerster verwijzen in de kosten van de procedure en in de kosten van verzoekster.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster komt op tegen de beschikking van de Commissie van 9 oktober 2009 waarbij haar verzoek om toegang tot de niet-vrijgegeven documenten van het dossier betreffende LIEN-overeenkomst 97-2011 gedeeltelijk is afgewezen, en tegen de brief van de Commissie van 1 december 2009, waarbij verzoekster is meegedeeld dat een beschikking over haar confirmatief verzoek om toegang tot het dossier betreffende LIEN-overeenkomst 97-2011 niet tijdig kon worden gegeven.

Ter ondersteuning van haar beroep stelt verzoekster in wezen dat de Commissie niet gerechtigd was haar toegang tot de opgevraagde documenten te weigeren op grond van de in artikel 4, leden 3 en 4, van verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) voorziene uitzonderingen. In dit verband wordt ook aangevoerd dat een hoger openbaar belang openbaarmaking van de nog niet toegankelijk gemaakte documenten gebiedt.

(1) Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).
—

verweerder verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de door verzoekster in de nietigheids- en de beroepsprocedure gemaakte kosten.
Ten tweede betoogt verzoekster dat de Commissie artikel 25 van verordening (EG) nr. 1/2003 (1) kennelijk verkeerd heeft toegepast op de feiten betreffende de markt van tinstabilisatoren, in het bijzonder door vast te stellen dat de verjaringstermijnen van dat artikel in acht waren genomen. Het feit dat er geen inbreuk is bewezen na het tijdvak van 1996-1997 betekent volgens verzoekster dat de verjaringstermijnen van vijf of tien jaar van dit artikel in de weg staan aan een beslissing om verzoekster een geldboete op te leggen.