ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 18 december 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de cour d’appel de Paris - Frankrijk) – IT Development SAS/Free Mobile SAS

(Zaak C-666/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Intellectuele eigendom - Eerbiediging van de intellectuele-eigendomsrechten - Richtlijn 2004/48/EG - Rechtsbescherming van computerprogramma’s - Richtlijn 2009/24/EG - Softwarelicentieovereenkomst - Ongeoorloofde wijziging van de broncode van een computerprogramma door een licentiehouder in strijd met de licentieovereenkomst - Door de auteur van de software tegen de licentiehouder ingestelde vordering wegens inbreuk - Aard van de toepasselijke aansprakelijkheidsregeling)

(2020/C 61/18)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour d’appel de Paris

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: IT Development SAS

Verwerende partij: Free Mobile SAS

Dictum

Richtlijn 2004/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten en richtlijn 2009/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende de rechtsbescherming van computerprogramma’s moeten aldus worden uitgelegd dat schending van een clausule die is opgenomen in een licentieovereenkomst voor een computerprogramma en die betrekking heeft op de intellectuele-eigendomsrechten van de houder van het auteursrecht op dat programma, onder het begrip “inbreuk op intellectuele-eigendomsrechten” in de zin van richtlijn 2004/48 valt, en deze houder derhalve in aanmerking moet kunnen komen voor de garanties waarin deze laatste richtlijn voorziet, ongeacht welke aansprakelijkheidsregeling volgens het nationale recht toepasselijk is.

(1) PB C 4 van 7.1.2019.
2)

Het Unierecht moet aldus worden uitgelegd dat het, wanneer maatregelen als de toewijzing van een geldbedrag aan een in ernstige financiële moeilijkheden verkerende openbare onderneming of de overdracht van de volledige deelneming van een lidstaat in het kapitaal van die onderneming aan een andere openbare onderneming, om niet, maar met de verplichting voor deze laatste onderneming om de vermogenssituatie van de eerste onderneming weer in evenwicht te brengen, worden aangemerkt als „staatssteun” in de zin van artikel 107 VWEU, aan de verwijzende rechter staat om alle gevolgen te verbinden aan het feit dat die steun, in strijd met artikel 108, lid 3, VWEU, niet bij de Commissie is aangemeld en derhalve als onrechtmatig moet worden beschouwd.
Arrest van het Hof (Derde kamer) van 11 december 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal București - Roemenië) – TK/Asociația de Proprietari bloc M5A-ScaraA

(Zaak C-708/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikelen 7 en 8 - Richtlijn 95/46/EG - Artikel 6, lid 1, onder c), en artikel 7, onder f) - Toelaatbaarheid van de verwerking van persoonsgegevens - Nationale regeling die videobewaking toestaat ter waarborging van de veiligheid en bescherming van personen, goederen en waardevolle voorwerpen en de behartiging van gerechtvaardigde belangen, zonder toestemming van de betrokkene - Installatie van een videobewakingssysteem in de gemeenschappelijke ruimten van een voor bewoning bestemd gebouw)

(2020/C 54/10)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Tribunalul București

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: TK

Verwerende partij: Asociația de Proprietari bloc M5A-ScaraA

Dictum

Artikel 6, lid 1, onder c), en artikel 7, onder f), van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, gelezen in het licht van de artikelen 7 en 8 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen nationale bepalingen die toestaan dat er zonder toestemming van de betrokkenen een videobewakingssysteem wordt opgezet, zoals het systeem in het hoofdgeding dat is geïnstalleerd in de gemeenschappelijke ruimten van een voor bewoning bestemd gebouw, om gerechtvaardigde belangen na te streven die erin bestaan de veiligheid en de bescherming van personen en goederen te waarborgen, mits de verwerking van persoonsgegevens door middel van het betrokken videobewakingssysteem voldoet aan de voorwaarden van dat artikel 7, onder f), hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

(1) PB C 65 van 18.2.2019.
Arrest van het Hof (Grote kamer) van 19 december 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof - Oostenrijk) – Michael Dobersberger/Magistrat der Stadt Wien

(Zaak C-16/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikelen 56 en 57 VWEU - Vrij verrichten van diensten - Richtlijn 96/71/EG - Toepasselijkheid - Artikel 1, lid 3, onder a) - Terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten - Verstrekken van diensten aan boord van internationale treinen - Nationale regeling waarbij administratieve verplichtingen worden opgelegd in verband met de detachering van werknemers)

(2020/C 61/02)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Michael Dobersberger

Verwerende partij: Magistrat der Stadt Wien

Dictum

Artikel 1, lid 3, onder a), van richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten, moet aldus worden uitgelegd dat hieronder niet de met betrekking tot boordservice, schoonmaak en passagierscatering geleverde diensten vallen die worden verricht in het kader van een overeenkomst tussen een in een lidstaat gevestigde onderneming en een in een andere lidstaat gevestigde onderneming die contractueel verbonden is met een in deze laatste lidstaat gevestigde spoorwegonderneming, door werknemers van de eerste onderneming of door werknemers die door een eveneens in de eerste lidstaat gevestigde onderneming bij haar zijn gedetacheerd, in internationale treinen die door de tweede lidstaat rijden, wanneer deze werknemers een aanzienlijk deel van het werk dat aan deze diensten is verbonden op het grondgebied van de eerste lidstaat verrichten en daar hun dienst beginnen of beëindigen.

(1) PB C 123 van 9.4.2018.
Arrest van het Hof (Grote kamer) van 12 november 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het arbeidshof Brussel - België) – Zubair Haqbin/Federaal Agentschap voor de opvang van asielzoekers

(Zaak C-233/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Verzoekers om internationale bescherming - Richtlijn 2013/33/EU - Artikel 20, leden 4 en 5 - Ernstige inbreuken op de regels met betrekking tot de opvangcentra of ernstige vormen van geweld - Omvang van het recht van de lidstaten om de toepasselijke sancties vast te stellen - Niet-begeleide minderjarige - Beperking of intrekking van materiële opvangvoorzieningen)

(2020/C 10/09)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Arbeidshof Brussel

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Zubair Haqbin

Verwerende partij: Federaal Agentschap voor de opvang van asielzoekers

Dictum

Artikel 20, leden 4 en 5, van richtlijn 2013/33/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van normen voor de opvang van verzoekers om internationale bescherming, gelezen in het licht van artikel 1 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moet aldus worden uitgelegd dat een lidstaat niet kan bepalen dat tot de sancties die aan een verzoeker kunnen worden opgelegd wegens ernstige inbreuken op de regels met betrekking tot de opvangcentra en wegens ernstige vormen van geweld, een sanctie behoort waarbij, al was het maar tijdelijk, wordt overgegaan tot de intrekking van de in artikel 2, onder f) en g), van die richtlijn bedoelde materiële opvangvoorzieningen die betrekking hebben op huisvesting, voedsel of kleding, aangezien die verzoeker daardoor de mogelijkheid zou worden ontnomen om te voorzien in zijn meest elementaire behoeften. Wanneer op grond van artikel 20, lid 4, andere sancties worden opgelegd, moet te allen tijde worden voldaan aan de in lid 5 van datzelfde artikel neergelegde voorwaarden, met name die welke verband houden met de eerbiediging van het evenredigheidsbeginsel en de menselijke waardigheid. In het geval van een niet-begeleide minderjarige moet bij de oplegging van deze sancties, gelet op met name artikel 24 van het Handvest van de grondrechten, in het bijzonder rekening worden gehouden met het belang van het kind.

(1) PB C 211 van 18.6.2018.
C 423/14

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 oktober 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Saarländische Oberlandesgericht - Duitsland) – BGL BNP Paribas SA/TeamBank AG Nürnberg

(Zaak C-548/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EG) nr. 593/2008 - Recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst - Artikel 14 - Cessie van vorderingen - Derdenwerking)

(2019/C 423/17)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Saarländisches Oberlandesgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: BGL BNP Paribas SA

Verwerende partij: TeamBank AG Nürnberg

Dictum

Artikel 14 van verordening (EG) nr. 593/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst (Rome I) moet aldus worden uitgelegd dat het noch rechtstreeks, noch bij wijze van analogie het recht aanwijst dat van toepassing is op de derdenwerking van een cessie van vordering in het geval van meervoudige cessie door dezelfde schuldeiser aan opeenvolgende cessionarissen.

(1) PB C 436 van 3.12.2018.
Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 7 november 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione - Italië) – Gennaro Cafaro/DQ

(Zaak C-396/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Luchtvervoer - Verordening (EU) nr. 1178/2011 - Bijlage I, punt FCL.065 - Werkingssfeer ratione temporis - Richtlijn 2000/78/EG - Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Discriminatie op grond van leeftijd - Artikel 2, lid 5 - Artikel 4, lid 1 - Nationale regeling die voorziet in de automatische beëindiging van de arbeidsverhouding op de leeftijd van 60 jaar - Bestuurders van luchtvaartuigen - Bescherming van de nationale veiligheid)

(2019/C 432/11)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Corte suprema di cassazione

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Gennaro Cafaro

Verwerende partij: DQ

Dictum

Artikel 2, lid 5, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale regeling als aan de orde in het hoofdgeding, die bepaalt dat de arbeidsverhouding van piloten die in dienst zijn van een onderneming die luchtvaartuigen exploiteert in het kader van activiteiten die verband houden met de bescherming van de nationale veiligheid van een lidstaat, automatisch eindigt wanneer zij de leeftijd van 60 jaar bereiken, voor zover een dergelijke regeling noodzakelijk is voor de openbare veiligheid in de zin van die bepaling, hetgeen door de verwijzende rechter moet worden nagegaan.

Artikel 4, lid 1, van richtlijn 2000/78 moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale regeling als aan de orde in het hoofdgeding, die bepaalt dat de arbeidsverhouding van piloten die in dienst zijn van een onderneming die luchtvaartuigen exploiteert in het kader van activiteiten die verband houden met de bescherming van de nationale veiligheid van een lidstaat, automatisch eindigt wanneer zij de leeftijd van 60 jaar bereiken, voor zover een dergelijke regeling evenredig is in de zin van die bepaling, hetgeen door de verwijzende rechter moet worden nagegaan.

(1) PB C 352 van 1.10.2018.
C 423/10

Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 17 oktober 2019 – Alcogroup NV, Alcodis NV/Europese Commissie, Orde van Vlaamse Balies, Ordre des barreaux francophones et germanophone, Ordre français des avocats du barreau de Bruxelles

(Zaak C-403/18 P) (1)

(Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt voor ethanol - Verordening (EG) nr. 1/2003 - Artikel 20, lid 4 - Inspectiebesluit - Verloop van de inspectie - Vertrouwelijkheid van de correspondentie tussen de advocaat en zijn cliënt - Weigering om de onderzoeksmaatregelen op te schorten - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Voorbereidend besluit)

(2019/C 423/12)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirantes: Alcogroup NV, Alcodis NV (vertegenwoordigers: P. de Bandt, J. Dewispelaere en J. Probst, advocaten)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Christoforou, V. Bottka, C. Giolito en F. Jimeno Fernández, gemachtigden), Orde van Vlaamse Balies (vertegenwoordigers: F. Wijckmans, S. De Keer en S. Engelen, advocaten), Ordre des barreaux francophones et germanophone, Ordre français des avocats du barreau de Bruxelles (vertegenwoordigers: T. Bontinck, A. Guillerme en P. Goffinet, advocaten)

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Alcogroup NV en Alcodis NV worden verwezen in de kosten.

(1) PB C 294 van 20.8.2018.
C 399/18

Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 18 september 2019 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État - Frankrijk) – AQ (C-662/18), DN (C-672/18)/Ministre de l'Action et des Comptes publics

(Gevoegde zaken C-662/18 en C-672/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Directe belastingen - Richtlijn 90/434/EEG - Richtlijn 2009/133/EG - Artikel 8 - Meerwaarden betreffende effectenruilen - Vervreemding van de bij de ruil ontvangen effecten - Meerwaarde waarvoor belastinguitstel is toegekend - Belastingheffing bij de aandeelhouders - Belastingheffing volgens verschillende grondslag- en tariefregels - Inkomensaftrekken die rekening houden met de duur van het houderschap van de effecten)

(2019/C 399/21)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d’État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: AQ (C-662/18), DN (C-672/18)

Verwerende partij: Ministre de l'Action et des Comptes publics

Dictum

Artikel 8, leden 1 en 6, van richtlijn 2009/133/EG van de Raad van 19 oktober 2009 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, gedeeltelijke splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten en voor de verplaatsing van de statutaire zetel van een SE of een SCE van een lidstaat naar een andere lidstaat, en artikel 8, lid 1 en lid 2, tweede alinea, van richtlijn 90/434/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten moeten aldus worden uitgelegd dat bij een effectenruil voor de meerwaarde betreffende de geruilde effecten waarvoor belastinguitstel is toegekend, alsmede voor de meerwaarde uit de vervreemding van de bij de ruil ontvangen effecten dezelfde fiscale behandeling moet gelden wat betreft het belastingtarief en de toepassing van een inkomensaftrek om rekening te houden met de duur van het houderschap van de effecten, als de fiscale behandeling die van toepassing zou zijn geweest op de meerwaarde die zou zijn gerealiseerd bij de vervreemding van de effecten die bestonden vóór de effectenruil, indien die ruil niet had plaatsgevonden.

(1) PB C 4 van 7.1.2019.
C 399/16

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 19 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Upper Tribunal - Verenigd Koninkrijk) – The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs/Henrika Dakneviciute

(Zaak C-544/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 49 VWEU - Vrijheid van vestiging - Zelfstandige activiteit - Burger van een lidstaat die haar zelfstandige activiteit heeft beëindigd wegens de fysieke ongemakken waarmee het gevorderde stadium van haar zwangerschap en de periode onmiddellijk na de bevalling gepaard gaan - Behoud van de status van zelfstandige)

(2019/C 399/18)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

Upper Tribunal

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

Verwerende partij: Henrika Dakneviciute

Dictum

Artikel 49 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat een vrouw die een zelfstandige activiteit beëindigt wegens de fysieke ongemakken waarmee het gevorderde stadium van haar zwangerschap en de periode onmiddellijk na de bevalling gepaard gaan, de status van zelfstandige behoudt mits zij binnen een redelijke termijn na de geboorte van haar kind die activiteit hervat, dan wel een andere zelfstandige activiteit opneemt of een baan vindt.

(1) PB C 436 van 3.12.2018.
Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 5 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof - Oostenrijk) – Verein für Konsumenteninformation/Deutsche Bahn AG

(Zaak C-28/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Technische en bedrijfsmatige vereisten voor overmakingen en automatische afschrijvingen in euro - Verordening (EU) nr. 260/2012 - Single European Payments Area (SEPA) - Betaling via automatische afschrijving - Artikel 9, lid 2 - Toegankelijkheid van betalingen - Woonplaatsvoorwaarde)

(2019/C 383/14)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberster Gerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Verein für Konsumenteninformation

Verwerende partij: Deutsche Bahn AG

Dictum

Artikel 9, lid 2, van verordening (EU) nr. 260/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 14 maart 2012 tot vaststelling van technische en bedrijfsmatige vereisten voor overmakingen en automatische afschrijvingen in euro en tot wijziging van verordening (EG) nr. 924/2009 moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een contractueel beding als aan de orde in het hoofdgeding, dat de betaling door automatische afschrijving via het op het niveau van de Europese Unie vastgestelde systeem van automatische afschrijvingen (automatische afschrijving via SEPA) uitsluit wanneer de betaler zijn woonplaats niet heeft in dezelfde lidstaat als die waar de begunstigde de zetel van zijn activiteiten heeft gevestigd.

(1) PB C 104 van 19.3.2018.
Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Judecătoria Constanța - Roemenië) – R/P

(Zaak C-468/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen op het gebied van onderhoudsverplichtingen - Verordening (EG) nr. 4/2009 - Artikel 3, onder a) en d), en artikel 5 - Gerecht waarbij drie gezamenlijke verzoeken inzake de echtscheiding van de ouders van een minderjarig kind, de ouderlijke verantwoordelijkheid en de onderhoudsverplichting ten gunste van het kind zijn ingediend - Bevoegdverklaring inzake echtscheiding en onbevoegdverklaring inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid - Bevoegdheid inzake het verzoek betreffende een onderhoudsverplichting - Gerecht van de plaats waar de verweerder zijn gewone verblijfplaats heeft en waarvoor hij verschijnt)

(2019/C 383/34)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Judecătoria Constanța

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: R

Verwerende partij: P

Dictum

Artikel 3, onder a) en d), en artikel 5 van verordening (EG) nr. 4/2009 van de Raad van 18 december 2008 betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen, en de samenwerking op het gebied van onderhoudsverplichtingen, dienen aldus te worden uitgelegd dat wanneer een gerecht van een lidstaat zich moet uitspreken over drie in één beroep ingediende verzoeken die betrekking hebben op respectievelijk de echtscheiding van de ouders van een minderjarig kind, de ouderlijke verantwoordelijkheid voor dit kind en de onderhoudsverplichting jegens dit kind, het gerecht dat zich uitspreekt over de echtscheiding en zich onbevoegd heeft verklaard ter zake van het verzoek betreffende de ouderlijke verantwoordelijkheid, desalniettemin bevoegd is ter zake van het verzoek inzake de onderhoudsverplichting jegens het kind indien dit gerecht ook het gerecht van de gewoonlijke woonplaats van de verweerder is of het gerecht waarvoor deze laatste is verschenen, zonder de bevoegdheid van dat gerecht te betwisten.

(1) PB C 381 van 22.10.2018.
Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 10 juli 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa — Letland) — SIA „Kuršu zeme”/Valsts ieņēmumu dienests

(Zaak C-273/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Recht op aftrek van voorbelasting - Artikel 168 - Keten van goederenleveringen - Weigering van het recht op aftrek wegens het bestaan van die keten - Verplichting van de bevoegde belastingautoriteit om aan te tonen dat sprake is van misbruik)

(2019/C 305/24)

Procestaal: Lets

Verwijzende rechter

Augstākā tiesa

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: SIA „Kuršu zeme”

Verwerende partij: Valsts ieņēmumu dienests

Dictum

Artikel 168, onder a), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, zoals gewijzigd bij richtlijn 2010/45/EU van de Raad van 13 juli 2010, moet aldus worden uitgelegd dat, teneinde het recht op aftrek van voorbelasting te weigeren, de omstandigheid dat een goederenverwerving heeft plaatsgevonden na een keten van opeenvolgende verkooptransacties tussen meerdere personen, en dat de belastingplichtige in het bezit is gekomen van de betrokken goederen in het entrepot van een persoon die deel uitmaakt van die keten maar niet degene is die op de factuur als leverancier wordt vermeld, niet zonder meer volstaat om vast te stellen dat sprake is van misbruik door de belastingplichtige of de andere personen die deel uitmaken van voornoemde keten, omdat de bevoegde belastingautoriteit dient aan te tonen dat deze belastingplichtige of deze andere personen een ongerechtvaardigd belastingvoordeel hebben genoten.

(1) PB C 259 van 23.7.2018.