ARREST VAN HET HOF VAN 12 FEBRUARI 1974. - RHEINMUEHLEN-DUESSELDORF TEGEN EINFUHR- UND VORRATSSTELLE FUER GETREIDE UND FUTTERMITTEL. - VERZOEK OM EEN PREJUDICIELE BESLISSING, INGEDIEND DOOR HET HESSISCHES FINANZGERICHT. - ZAAK 146/73.



Jurisprudentie 1974 bladzijde 00139

Griekse bijz. uitgave bladzijde 00085

Portugese bijz. uitgave bladzijde 00085



Samenvatting

Partijen

Onderwerp

Overwegingen van het arrest

Beslissing inzake de kosten

Dictum



Trefwoorden

++++

1 . PREJUDICIELE VRAGEN - BEROEP OP HET HOF - BEVOEGDHEDEN VAN DE NATIONALE RECHTERLIJKE INSTANTIES - OMVANG

( EEG-VERDRAG, ART . 177 )

2 . LANDBOUW - GEMEENSCHAPPELIJKE MARKTORDENING - GRANEN - UITVOER - DOCUMENTEN - LAND VAN BESTEMMING - VALSE OPGAVE - RESTITUTIE - BEDRAG - BINDENDE MAXIMA - BEVOEGDHEID VAN DE LID-STATEN

( VERORDENING NR . 19 VAN DE RAAD, ART . 20, LID 2 )

Samenvatting

1 . HET BESTAAN IN HET NATIONALE RECHT VAN EEN REGEL DIE DE RECHTERLIJKE INSTANTIES BINDT AAN HET RECHTSOORDEEL VAN EEN HOGERE RECHTER, KAN HUN OP ZICHZELF NIET DE IN ARTIKEL 177 VOORZIENE BEVOEGDHEID ONTNEMEN OM ZICH TOT HET HOF VAN JUSTITIE TE WENDEN .

WANNEER HET EVENWEL GAAT OM EEN RECHTERLIJKE INSTANTIE WAARVAN DE BESLISSINGEN VOLGENS HET NATIONALE RECHT VATBAAR ZIJN VOOR HOGERE VOORZIENING, VERZET ARTIKEL 177 ZICH ER NIET TEGEN DAT VOOR DE BESLISSINGEN VAN ZODANIGE INSTANTIE OM HET HOF VAN JUSTITIE EEN PREJUDICIEEL VERZOEK VOOR TE LEGGEN, DE NORMALE BEROEPSMOGELIJKHEDEN VAN HET NATIONALE RECHT BLIJVEN GELDEN .

OM WILLE VAN DE DUIDELIJKHEID EN DE RECHTSZEKERHEID EVENWEL MOET HET HOF VAN JUSTITIE, ZOLANG DE VERWIJZINGSBESCHIKKING NIET IS INGETROKKEN, ZICH DAARAAN GEBONDEN ACHTEN, MET ALLE CONSEQUENTIES VAN DIEN .

2 . INGEVAL HET LAND VAN BESTEMMING NIET OVEREENKOMT MET DE IN DE EXPORTDOCUMENTEN VERMELDE GEGEVENS :

A ) ZIJN DE NATIONALE INSTANTIES KRACHTENS ARTIKEL 20, LID 2, VAN VERORDENING NR . 19/62 VERPLICHT DE TOEGEKENDE RESTITUTIE IN DIE MATE TE VERLAGEN, DAT DE VOOR DAT BESTEMMINGSLAND VOORZIENE MAXIMA NIET WORDEN OVERSCHREDEN;

B ) KUNNEN, BEHOUDENS DEZE VERPLICHTING, DIE INSTANTIES VOLGENS HUN NATIONAAL RECHT OMTRENT DE NOODZAKELIJKE VERDERE GEVOLGEN BESLISSEN .

Partijen

IN DE ZAAK 146-73,

BETREFFENDE EEN VERZOEK AAN HET HOF KRACHTENS ARTIKEL 177 EEG-VERDRAG VAN HET HESSISCHE FINANZGERICHT, VIIE SENAT, IN HET ALDAAR AANHANGIG GEDING TUSSEN

RHEINMUEHLEN-DUESSELDORF, TE DUESSELDORF-HOLTHAUSEN,

EN

EINFUHR - UND VORRATSSTELLE FUER GETREIDE UND FUTTERMITTEL, TE FRANKFURT/MAIN,

Onderwerp

OM EEN PREJUDICIELE BESLISSING INZAKE DE UITLEGGING VAN ARTIKEL 177, TWEEDE ALINEA, EEG-VERDRAG EN DE ARTIKELEN 19, LID 2, EN 20, LID 2, VAN VERORDENING NR . 19/62 VAN DE RAAD VAN 4 APRIL 1962 ( PB 1962, BLZ . 933 E.V .), JUNCTIS DE ARTIKELEN 14 EN 15 VAN VERORDENING NR . 141/64 VAN DE RAAD VAN 21 OKTOBER 1964 ( PB 1964, BLZ . 2666 ),

Overwegingen van het arrest

1 OVERWEGENDE DAT HET HESSISCHE FINANZGERICHT BIJ BESCHIKKING VAN 7 MEI 1973, INGEKOMEN TER GRIFFIE VAN HET HOF OP 20 JUNI 1973, KRACHTENS ARTIKEL 177 EEG-VERDRAG HET HOF DRIE VRAGEN HEEFT GESTELD, MET BETREKKING TOT DE UITLEGGING VAN ONDERSCHEIDENLIJK ARTIKEL 177 VAN HET VERDRAG EN DE BEPALINGEN VAN VERORDENING NR . 19/62/EEG VAN DE RAAD ( PB 1962, BLZ . 933 );

TEN AANZIEN VAN DE EERSTE VRAAG

2 OVERWEGENDE DAT IN DE EERSTE PLAATS WORDT GEVRAAGD, OF EEN RECHTERLIJKE INSTANTIE WAARVAN DE BESLISSINGEN VOLGENS HET NATIONALE RECHT VATBAAR ZIJN VOOR HOGERE VOORZIENING, ZICH SLECHTS MET EEN PREJUDICIEEL VERZOEK TOT HET HOF VAN JUSTITIE KAN WENDEN WANNEER ZIJ VOOR DE EERSTE MAAL VAN EEN ZAAK KENNISNEEMT, DAN WEL OF EEN VERWIJZING EVENEENS IS GEOORLOOFD WANNEER DE ZAAK - NA VERNIETIGING IN HOOGSTE RESSORT VAN DE UITSPRAAK IN EERSTE AANLEG - OPNIEUW VOOR DIE RECHTER WORDT BEHANDELD;

3 OVERWEGENDE DAT DEZE VRAAG ZAKELIJK IDENTIEK IS AAN EEN PREJUDICIELE VRAAG, DOOR HET BUNDESFINANZHOF GESTELD IN DEZELFDE ZAAK, WELKE IS BEANTWOORD BIJ 'S HOFS ARREST VAN 16 JANUARI 1974 IN ZAAK 166-73, WAARNAAR ZIJ VERWEZEN;

DAT, VOLGENS DAT ARREST, HET BESTAAN IN HET NATIONALE RECHT VAN EEN REGEL DIE DE RECHTERLIJKE INSTANTIES BINDT AAN HET RECHTSOORDEEL VAN DE HOOGSTE RECHTER, HUN OP ZICHZELF NIET DE IN ARTIKEL 177 VOORZIENE BEVOEGDHEID KAN ONTNEMEN OM ZICH TOT HET HOF VAN JUSTITIE TE WENDEN;

DAT, WAAR HET EVENWEL GAAT OM EEN RECHTERLIJKE INSTANTIE WAARVAN DE BESLISSINGEN VOLGENS HET NATIONALE RECHT VATBAAR ZIJN VOOR HOGERE VOORZIENING, ARTIKEL 177 ZICH ER NIET TEGEN VERZET DAT VOOR DE BESLISSINGEN VAN ZODANIGE INSTANTIE OM HET HOF VAN JUSTITIE EEN PREJUDICIEEL VERZOEK VOOR TE LEGGEN, DE NORMALE BEROEPSMOGELIJKHEDEN VAN HET NATIONALE RECHT BLIJVEN GELDEN;

DAT EVENWEL HET HOF VAN JUSTITIE ZICH, ZOLANG DE VERWIJZINGSBESCHIKKING NIET IS INGETROKKEN, OM WILLE VAN DE DUIDELIJKHEID EN DE RECHTSZEKERHEID DAARAAN GEBONDEN MOET ACHTEN, MET ALLE CONSEQUENTIES VANDIEN;

TEN AANZIEN VAN DE TWEEDE EN DERDE VRAAG

4 OVERWEGENDE DAT IN DE TWEEDE PLAATS WORDT GEVRAAGD OF DE ARTIKELEN 19, LID 2, EN 20, LID 2, VAN VERORDENING NR . 19/62, JUNCTIS DE ARTIKELEN 14 EN 15 VAN VERORDENING NR . 141/64 ( PB 1964, BLZ . 2666 ), ALDUS MOETEN WORDEN VERSTAAN, DAT DE EXPORTEUR DIE VOOR DE UITVOER VAN PARELGERST NAAR EEN BEPAALD DERDE LAND EEN "RESTITUTIE-DERDE-LANDEN" HEEFT GEVRAAGD EN VERKREGEN, ALTHANS AANSPRAAK HEEFT OP DE "RESTITUTIE-LID-STATEN", INDIEN BIJ LATER ONDERZOEK BLIJKT DAT HIJ DE WAREN IN STRIJD MET ZIJN VERKLARING NAAR EEN LID-STAAT HEEFT UITGEVOERD, DAN WEL OF DE RESTITUTIE HEM IN ZODANIG GEVAL MOET WORDEN ONTZEGD;

5 DAT IN DE DERDE PLAATS WORDT GEVRAAGD OF ARTIKEL 20, LID 2, VAN VERORDENING NR . 19/62, JUNCTO ARTIKEL 15 VAN VERORDENING NR . 141/64, ALDUS MOET WORDEN VERSTAAN, DAT DE EXPORTEUR SLECHTS AANSPRAAK KAN MAKEN OP DE "RESTITUTIE-DERDE-LANDEN", INDIEN HIJ DE WAREN UITVOERT NAAR HET IN DE RESTITUTIEDOCUMENTEN AANGEGEVEN LAND VAN VERBRUIK, DAN WEL OF HET VOOR DE RESTITUTIEVERLENING VOLDOENDE IS DAT DE WAREN IN EEN WILLEKEURIG ANDER DERDE LAND KOMEN;

6 OVERWEGENDE DAT VERORDENING NR . 19/62 EN DE BIJBEHORENDE UITVOERINGSVOORSCHRIFTEN, MET NAME DE VERORDENINGEN NRS . 55/62 ( PB 1962, BLZ . 1583 ) EN 141/64, HET AAN DE LID-STATEN OVERLIETEN AL DAN NIET RESTITUTIES TOE TE KENNEN VOOR DE EXPORT VAN LANDBOUWPRODUKTEN;

DAT EVENWEL BIJ DE VASTSTELLING VAN DE VOORWAARDEN VOOR TOEKENNING VAN DIE RESTITUTIES EN VAN HUN HOOGTE DE LID-STATEN GEHOUDEN WAREN DE DOOR DE GEMEENSCHAP GESTELDE MAXIMA EN DE REGELS, NOODZAKELIJK VOOR DE TOEPASSING VAN HET ALGEMENE STELSEL VAN VERORDENING NR . 19/62, IN ACHT TE NEMEN;

DAT ZIJ DAARENTEGEN WEL BEVOEGD WAREN, MET NAME BIJ UITVOER NAAR DERDE LANDEN, STRENGERE MAATSTAVEN AAN TE LEGGEN DAN IN DE COMMUNAUTAIRE REGELING WAREN VOORZIEN;

7 OVERWEGENDE DAT DE LID-STATEN IN HET KADER VAN DE RESTITUTIES BIJ UITVOER BIJGEVOLG WAREN GEHOUDEN HET LAND VAN BESTEMMING IN AANMERKING TE NEMEN, INZONDERHEID WAT DE VRAAG BETREFT OF HET EEN DERDE LAND DAN WEL EEN ANDERE LID-STAAT WAS;

DAT DERHALVE, INGEVAL NIET EEN DERDE LAND, MAAR EEN ANDERE LID-STAAT HET LAND VAN BESTEMMING WAS, DE BEVOEGDE INSTANTIES IN ELK GEVAL VERPLICHT WAREN DE RESTITUTIE IN DIE MATE TE VERLAGEN, DAT HET VOOR UITVOER NAAR DE BETROKKEN LID-STAAT VASTGESTELDE MAXIMUM NIET WERD OVERSCHREDEN;

DAT HETZELFDE GOLD, INGEVAL HET LAND VAN BESTEMMING EEN ANDER DERDE LAND WAS DAN AANGEGEVEN IN DE RESTITUTIE-DOCUMENTEN;

DAT, BEHOUDENS DEZE VERPLICHTING, DE BEVOEGDE INSTANTIES DER LID-STATEN VOLGENS HUN NATIONAAL RECHT OMTRENT VERDERE UIT ZODANIG INCIDENT TE TREKKEN CONSEQUENTIES KONDEN BESLISSEN;

8 DAT DERHALVE KAN WORDEN GECONCLUDEERD DAT, INGEVAL HET LAND VAN BESTEMMING VAN DE WAAR NIET OVEREENKWAM MET DE IN DE EXPORTDOCUMENTEN VERMELDE GEGEVEN,

A ) ARTIKEL 20, LID 2, VAN VERORDENING NR . 19/62 DE NATIONALE INSTANTIES VERPLICHTTE DE TOEGEKENDE RESTITUTIE IN DIE MATE TE VERLAGEN, DAT DE VOOR UITVOER NAAR DAT BESTEMMINGSLAND VOORZIENE MAXIMA NIET WERDEN OVERSCHREDEN, EN

B ) DIE INSTANTIES, BEHOUDENS DEZE VERPLICHTING, VOLGENS HUN NATIONAAL RECHT OMTRENT DE NOODZAKELIJKE VERDERE GEVOLGEN KONDEN BESLISSEN;

Beslissing inzake de kosten

TEN AANZIEN VAN DE KOSTEN

9 OVERWEGENDE DAT DE KOSTEN, DOOR DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN WEGENS INDIENING HARER OPMERKINGEN BIJ HET HOF GEMAAKT, NIET VOOR VERGOEDING IN AANMERKING KUNNEN KOMEN EN DAT DE PROCEDURE TEN AANZIEN VAN PARTIJEN IN HET HOOFDGEDING ALS EEN ALDAAR GEREZEN INCIDENT IS TE BESCHOUWEN, ZODAT DE NATIONALE RECHTERLIJKE INSTANTIE OVER DE KOSTEN HEEFT TE BESLISSEN;

Dictum

HET HOF VAN JUSTITIE,

UITSPRAAK DOENDE OP DE DOOR HET HESSISCHE FINANZGERICHT BIJ BESCHIKKING VAN 7 MEI 1973 GESTELDE VRAGEN, VERKLAART VOOR RECHT :

1 . HET BESTAAN IN HET NATIONALE RECHT VAN EEN REGEL DIE DE RECHTERLIJKE INSTANTIES BINDT AAN HET RECHTSOORDEEL VAN DE HOOGSTE RECHTER, KAN HUN OP ZICHZELF NIET DE IN ARTIKEL 177 VOORZIENE BEVOEGDHEID ONTNEMEN OM ZICH TOT HET HOF VAN JUSTITIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN TE WENDEN;

2 . INGEVAL HET LAND VAN BESTEMMING VAN DE WAAR NIET OVEREENKWAM MET DE IN DE EXPORTDOCUMENTEN VERMELDE GEGEVENS :

A ) WAREN DE NATIONALE INSTANTIES KRACHTENS ARTIKEL 20, LID 2, VAN VERORDENING NR . 19/62 VERPLICHT DE TOEGEKENDE RESTITUTIE IN DIE MATE TE VERLAGEN, DAT DE VOOR DAT BESTEMMINGSLAND VOORZIENE MAXIMA NIET WERDEN OVERSCHREDEN;

B ) KUNNEN, BEHOUDENS DEZE VERPLICHTING, DIE INSTANTIES VOLGENS HUN NATIONAAL RECHT OMTRENT DE NOODZAKELIJKE VERDERE GEVOLGEN BESLISSEN .