ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 EGKS - Mededingingsregelingen - Onderneming - Begrip - Economische eenheid

(EGKS-Verdrag, art. 65, lid 1; EG-Verdrag, art. 85, lid 1)

2 EGKS - Mededingingsregelingen - Verbod - Inbreuk gepleegd door dochtermaatschappij - Administratieve ondersteuning door moedermaatschappij - Toerekening aan dochtermaatschappij

(EGKS-Verdrag, art. 65, lid 1)

3 EGKS - Mededingingsregelingen - Geldboeten - Bedrag - Vaststelling - Bepaling van geldboete door gemeenschapsrechter - Volledige rechtsmacht

(EGKS-Verdrag, art. 36, tweede alinea)

Samenvatting

1 Het verbod van artikel 65, lid 1, EGKS-Verdrag is net als dat van artikel 85, lid 1, EG-Verdrag in het bijzonder gericht tot "ondernemingen". Onder het begrip onderneming in de zin van artikel 85 EG-Verdrag dient een economische eenheid te worden verstaan die uit een unitaire organisatie van personele, materiële en immateriële middelen bestaat, duurzaam een bepaald economisch doel nastreeft en kan deelnemen aan een in die bepaling bedoelde inbreuk. Dit geldt ook voor artikel 65 EGKS-Verdrag.

2 Volgens de rechtspraak kunnen gedragingen van dochtermaatschappijen onder bepaalde omstandigheden aan de moedermaatschappij, waarmee zij een economische eenheid vormen, worden toegerekend, met name wanneer de dochtermaatschappij ondanks haar eigen rechtspersoonlijkheid niet zelfstandig haar marktgedrag bepaalt, doch in hoofdzaak de haar door de moedermaatschappij verstrekte instructies volgt. Evenzo kan de vennootschap die verantwoordelijk is voor de coördinatie van het optreden van een groep vennootschappen, aansprakelijk worden gesteld voor inbreuken gepleegd door de vennootschappen van de groep, zelfs indien deze juridisch geen dochtermaatschappijen zijn.

Gelet op het fundamentele begrip economische eenheid dat aan deze rechtspraak ten grondslag ligt, kan deze rechtspraak ook in de omgekeerde situatie worden toegepast. Zo mag de Commissie het gedrag van de moedermaatschappij toerekenen aan haar dochtermaatschappij, wanneer die dochtermaatschappij de voornaamste dader is en het meeste voordeel van de gepleegde inbreuken heeft gehad, terwijl haar moedermaatschappij enkel een aanvullende rol speelde in de vorm van het verlenen van administratieve ondersteuning en daarmede het plegen van de inbreuken door haar dochter vergemakkelijkte, zonder dat zij haar stempel kon drukken op de beslissingen of een initiatiefrecht had.

3 De bepaling van de hoogte van een geldboete door het Gerecht in het kader van de uitoefening van zijn volledige rechtsmacht is naar haar aard geen nauwkeurige wiskundige operatie. Overigens is het Gerecht niet gebonden aan de berekeningen van de Commissie, maar dient het met inachtneming van alle omstandigheden van het concrete geval een eigen oordeel te vormen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Economisch en Sociaal Comité ° Benoemingsprocedure voor leden ° Verplichting van Raad, representativiteit van alle op nationale lijsten geplaatste kandidaten te onderzoeken ° Beoordelingsbevoegdheid van Raad ° Rechterlijke toetsing ° Grenzen ° Verplichting om Commissie te raadplegen over voorgenomen benoemingen ° Draagwijdte

(EG-Verdrag, art. 195, leden 1 en 2)

2. Handelingen van de instellingen ° Motivering ° Verplichting ° Draagwijdte ° Besluit van Raad, houdende benoeming van leden van Economisch en Sociaal Comité

(EG-Verdrag, art. 190, 194 en 195; besluit 94/660 van de Raad)

Samenvatting

1. In het kader van de benoemingsprocedure voor de leden van het Economisch en Sociaal Comité moet de Raad, om na te gaan of de samenstelling van dat Comité overeenkomstig artikel 195, lid 1, van het Verdrag op communautair niveau aan de verschillende sectoren van het economische en sociale leven een passende vertegenwoordiging verzekert, zelf de representativiteit van alle op de nationale lijsten geplaatste kandidaten onderzoeken en kan hij zich niet gebonden achten aan het door de Lid-Staten gemaakte onderscheid tussen hoofdkandidaten en reservekandidaten. Hij beschikt in dit verband over een ruime beoordelingsbevoegdheid, zodat de toetsing door de gemeenschapsrechter beperkt moet blijven tot de vraag, of hij niet een kennelijk verkeerd gebruik van zijn bevoegdheid heeft gemaakt.

Bij de in artikel 195, lid 2, van het Verdrag voorgeschreven raadpleging van de Commissie moet de Raad de Commissie raadplegen over de keuze die hij voornemens is te maken uit de nationale voordrachten, en niet over die voordrachten als zodanig.

2. De door artikel 190 van het Verdrag verlangde motivering dient de redenering van de communautaire instantie waarvan de bestreden handeling afkomstig is, duidelijk en ondubbelzinnig te doen uitkomen, opdat de belanghebbenden de rechtvaardigingsgronden van de genomen maatregel kunnen kennen en hun rechten kunnen verdedigen, en de rechter zijn toezicht kan uitoefenen.

Besluit 94/660 van de Raad tot benoeming van de leden van het Economisch en Sociaal Comité bevat, naast de in de considerans ervan geformuleerde algemene overwegingen, per Lid-Staat een opsomming van de benoemde personen en vermeldt daarbij telkens, welke functie de betrokkene vervult of tot welke organisatie hij behoort, zodat kan worden bepaald welke economische of sociale belangen hij in het Comité kan vertegenwoordigen. Dat besluit rechtvaardigt bijgevolg genoegzaam de keuze van de leden wat de in de artikelen 194 en 195 van het Verdrag geformuleerde representativiteitsvereisten betreft, zodat het afdoende met redenen is omkleed.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Handelingen van de instellingen ° Motivering ° Verplichting ° Draagwijdte ° Beschikking van Commissie, waarbij op voorstel van Lid-Staat bijstand van Europees Sociaal Fonds voor actie op gebied van beroepsopleiding wordt verminderd

(EEG-Verdrag, art. 190)

Samenvatting

De in artikel 190 van het Verdrag neergelegde verplichting tot motivering van een individuele beschikking heeft tot doel, de communautaire rechter in staat te stellen de wettigheid van de beschikking te onderzoeken, en de betrokkene voldoende gegevens te verschaffen om na te gaan of de beschikking gegrond is dan wel een gebrek vertoont op grond waarvan de wettigheid kan worden betwist. De omvang van de motiveringsplicht is afhankelijk van de aard van de betrokken handeling en van de omstandigheden waaronder deze is vastgesteld.

Een beschikking houdende vermindering van aanvankelijk toegekende bijstand van het Europees Sociaal Fonds moet, met name gezien het feit dat een dergelijke beschikking voor de begunstigde van de bijstand ernstige consequenties heeft, hetzij duidelijk de redenen aangeven die de vermindering van de bijstand ten opzichte van het aanvankelijk toegekende bedrag rechtvaardigen, hetzij, zo dat niet het geval is en gelet op het systeem van nauwe samenwerking tussen de Commissie en de Lid-Staten waarop de toekenning van dergelijke bijstand berust, voldoende duidelijk verwijzen naar een handeling van de autoriteiten van de betrokken Lid-Staat, waarin deze duidelijk de redenen voor een dergelijke vermindering uiteenzetten.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Toetreding van nieuwe Lid-Staten tot de Gemeenschappen ° Spanje ° Portugal ° Visserij ° Handhaving van visserijactiviteiten die uit overeenkomsten met derde landen voortvloeien ° Overeenkomst EEG-Marokko inzake betrekkingen op gebied van zeevisserij ° Doorzending van aanvragen om visserijvergunning naar Marokkaanse autoriteiten ° Voorrang voor Spaanse en Portugese vissers ° Schending van verbod van discriminatie op grond van nationaliteit ° Geen

(EEG-Verdrag, art. 7; Toetredingsakte van 1985, art. 167, lid 3, en 354, lid 3; verordening nr. 3760/92 van de Raad)

Samenvatting

De artikelen 167, lid 3, en 354, lid 3, van de Toetredingsakte Spanje en Portugal, gelezen met inachtneming van de overige bepalingen van de hoofdstukken waarin zij staan, en van de voorstukken, alsmede van verordening nr. 3760/92 tot invoering van een communautaire regeling voor de visserij en de aquacultuur, verplichten de Raad tot handhaving van de visserijactiviteiten van Spanje en Portugal die zij uitoefenen op basis van overeenkomsten die zij vóór hun toetreding tot de Gemeenschappen hadden gesloten. Hieruit volgt, dat de Commissie bij de doorzending van aanvragen om een visserijvergunning naar de Marokkaanse autoriteiten, op grond van de overeenkomst van 1992 inzake de betrekkingen tussen de Gemeenschap en Marokko op het gebied van de zeevisserij, terecht voorrang aan de Spaanse en Portugese vissers heeft verleend, aangezien deze overeenkomst geen grotere visserijmogelijkheden in het leven heeft geroepen dan die welke door de Spaanse en Portugese vissers werden gebruikt op basis van de in lid 1 van de genoemde artikelen bedoelde bilaterale overeenkomsten.

Deze voorrang is niet in strijd met het in artikel 7 van het Verdrag neergelegde verbod van discriminatie op grond van nationaliteit. Vissers die in een bepaalde zone geen visserijactiviteiten hadden uitgeoefend, verkeren namelijk niet in dezelfde situatie als zij die wel in deze zones hadden gevist, en op grond van dit verschil kan worden gerechtvaardigd, dat laatstgenoemden met voorrang visserijvergunningen krijgen om in de betrokken zones te vissen. De vereisten van de Toetredingsakte stemmen dus volledig overeen met die van het beginsel van gelijke behandeling, daar het toepasselijke onderscheidingscriterium is voorgeschreven in de genoemde artikelen 167, lid 3, en 354, lid 3.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring - Natuurlijke of rechtspersonen - Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken - Beschikking van Commissie waarbij ontheffing wordt verleend voor selectief distributiesysteem - Onderneming die concurreert met toegelaten ondernemingen, doch nooit om toelating tot net heeft verzocht, noch aan administratieve procedure voor Commissie heeft deelgenomen - Niet-ontvankelijkheid van beroep - Onderneming partij in nationaal geding betreffende wettigheid van distributiesysteem - Geen invloed

(EG-Verdrag, art, 85, leden 1 en 3, 173, vierde alinea, en 177, eerste alinea, sub b; verordening nr. 17 van de Raad, art. 3 en 19, lid 3)

Samenvatting

Met betrekking tot een beschikking waarbij een ontheffing wordt verleend voor een selectief distributiesysteem, bevindt een onderneming die concurreert met de toegelaten ondernemingen, doch die niet bij de Commissie een klacht heeft ingediend krachtens artikel 3 van verordening nr. 17, noch heeft deelgenomen aan de administratieve procedure, bedoeld in artikel 19, lid 3, van deze verordening, of de leverancier om toelating tot het selectief distributienet heeft verzocht, zich in een situatie die zich niet onderscheidt van die van vele andere marktdeelnemers op de parallelle markt, zodat zij niet kan worden geacht door de ontheffingsbeschikking individueel te worden geraakt in de zin van artikel 173, vierde alinea, van het Verdrag.

Hierbij is het niet van belang, dat deze onderneming partij is in een procedure die door een erkend distributeur voor de nationale rechter is ingesteld wegens schending van de nationale wetgeving inzake oneerlijke mededinging en zij tijdens deze procedure als verweer heeft aangevoerd, dat het distributienet in strijd is met artikel 85, lid 1, van het Verdrag. Zij kan namelijk niet stellen voldoende te zijn geïndividualiseerd in de zin van artikel 173 enkel omdat de wettigheid van de beschikking relevant zou zijn voor de beslissing in het voor de nationale rechter aanhangige geding, aangezien elke wederverkoper eventueel belang erbij kan hebben om de vraag van de wettigheid van het distributiestelsel in het kader van een dergelijk geding op te werpen.

Een dergelijke onderneming wordt geen adequate rechtsbescherming onthouden, wanneer de nationale rechter, gesteld al dat de vraag van de geldigheid van de beschikking van invloed kan zijn op de uitslag van het voor hem aanhangige geding, gebruik kan maken van de in artikel 177, eerste alinea, sub b, van het Verdrag geboden mogelijkheid van een prejudiciële verwijzing en het Hof van Justitie een prejudiciële vraag over de geldigheid of de uitlegging van de beschikking kan voorleggen, indien hij zulks noodzakelijk acht.
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG (VIERDE KAMER) VAN 22 FEBRUARI 1990. - PEDRO BOCOS VICIANO TEGEN COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN. - AMBTENAREN - ALGEMEEN VERGELIJKEND ONDERZOEK - WEIGERING FUNCTIE AAN TE BIEDEN. - ZAAK T-72/89.



Jurisprudentie 1990 bladzijde II-00057

Pub.RJ bladzijde Pub somm



Samenvatting

Partijen

Dictum



Trefwoorden

++++

Ambtenaren - Beroep - Beroep van geslaagde voor algemeen vergelijkend onderzoek tegen het feit dat hem geen functie is aangeboden - Rechtsgrondslag - Voorafgaande administratieve klacht - Ontbreken - Niet-ontvankelijkheid

( EEG-Verdrag, artikel 179; Ambtenarenstatuut, artikelen 90 en 91 )

Samenvatting

Het beroep van een na een algemeen vergelijkend onderzoek op een reservelijst geplaatste kandidaat tegen het feit dat hem door een gemeenschapsinstelling geen functie is aangeboden, valt onder artikel 179 van het Verdrag en de artikelen 90 en 91 Ambtenarenstatuut ( zie arresten van 22.10.1975, zaak 9/75, Meyer-Burckhardt, Jurispr . 1975, blz . 1171, en 29.10.1975, gevoegde zaken 81/74 tot en met 88/74, Marenco e.a ., Jurispr . 1975, blz . 1247 ).

Een dergelijk beroep kan niet ontvankelijk worden verklaard, indien het niet is voorafgegaan door de in artikel 91 van het Statuut bedoelde administratieve klacht ( zie arrest van 3.2.1977, zaak 91/76, Delacroix, Jurispr . 1977, blz . 225 ).

Partijen

in zaak T-72/89,

P . Bocos Viciano, te Gandía ( Spanje ), vertegenwoordigd door E . Carbonell Serrano, advocaat te Valencia, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C . Thill, 17, boulevard Royal,

verzoeker,

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur M . Díez-Llanos La Roche en D . Calleja Crespo, lid van haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij G . Kremlis, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg,

verweerster,

betreffende een beroep tot nietigverklaring van een besluit van de Commissie om verzoeker geen functie aan te bieden, en tot erkenning van zijn recht op een dergelijk aanbod, met bevel aan de Commissie om verzoeker het resultaat van het medisch onderzoek mee te delen .

HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG ( Vierde Kamer ),

samengesteld als volgt : D . A . O . Edward, kamerpresident, R . Schintgen en R . García-Valdecasas, rechters,

( rechtsoverwegingen niet opgenomen )

rechtdoende :

Dictum

1 ) Verklaart het beroep niet-ontvankelijk .

2 ) Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen .
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Ambtenaren - Beroep - Procesbelang - Noodzaak van persoonlijke grieven

(Ambtenarenstatuut, art. 91)

2. Ambtenaren - Organisatie van diensten - Tewerkstelling van personeel - Beoordelingsvrijheid van administratie

3. Ambtenaren - Interim - Aanstelling - Beoordelingsvrijheid van tot aanstelling bevoegd gezag

(Ambtenarenstatuut, art. 7, lid 2)

Samenvatting

1. Ook al beantwoordt de verplichting van de instellingen om de bepalingen inzake de aanwerving van personeel na te leven, aan een algemeen belang, toch is een ambtenaar niet bevoegd om in het belang van de wet of van de instellingen in rechte op te treden, en kan hij tot staving van een beroep slechts hem persoonlijk betreffende grieven aanvoeren.

2. De gemeenschapsinstellingen stellen zelfstandig de lijst van het aantal ambten vast en beschikken bij de organisatie van hun diensten over een ruime beoordelingsvrijheid met betrekking tot de inrichting van de diverse administratieve eenheden, waarbij zij rekening kunnen houden met allerlei factoren, zoals de aard en omvang van de hun opgedragen werkzaamheden en de budgettaire mogelijkheden.

De administratie is tegenover een ambtenaar geenszins verplicht, de dienst waarbij hij is tewerkgesteld, zo te structureren, dat hem de mogelijkheid wordt gewaarborgd bepaalde functies te vervullen en aldus een bevordering te verkrijgen.

3. Het tot aanstelling bevoegd gezag heeft ingevolge artikel 7, lid 2, van het Statuut enkel de mogelijkheid tot een aanstelling ad interim, maar het is daartoe niet verplicht. Wanneer het tot aanstelling bevoegd gezag een dergelijk besluit neemt, beschikt het over een ruime beoordelingsvrijheid en kan het rekening houden met de omstandigheden van het geval.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1 . Ambtenaren - Aanwerving - Bijzondere regeling voor Spaanse en Portugese onderdanen - Bijzondere regeling voor overzeese personeelsleden van Europese Associatie voor samenwerking - Op zichzelf staande regelingen

( Verordeningen nrs . 3517/85 en 3018/87 van de Raad )

2 . Ambtenaren - Aanwerving - Bijzondere regeling voor overzeese personeelsleden van Europese Associatie voor Samenwerking - Bevoegdheid van Commissie - Grenzen

( Verordening nr . 3018/87 van de Raad, artikel 3 )

Samenvatting

1 . De bijzondere tijdelijke maatregelen van de verordeningen nrs . 3517/85 en 3018/87 voor de aanwerving van Spaanse en Portugese onderdanen bij de toetreding van Spanje en Portugal respectievelijk van overzeese personeelsleden van de Europese Associatie voor samenwerking, hebben elk een eigen doel en vormen daarom op zichzelf staande regelingen .

Een ambtenaar die op basis van de bijzondere tijdelijke maatregelen van een van die twee verordeningen is aangeworven, kan dan ook geen aanspraak maken op volledige of gedeeltelijke toepassing van de bijzondere tijdelijke aanwervingsregeling van de andere verordening .

2 . De Europese Associatie voor samenwerking is een vereniging naar Belgisch recht en kan daarom niet als een administratieve eenheid van de Commissie worden beschouwd .

Bij de aanwerving en aanstelling door de Commissie van een overzees personeelslid van de Associatie gaat het derhalve om aanwerving buiten de instellingen . De Commissie is derhalve niet gehouden, de indeling van het personeelslid bij de Associatie, die bepalend is voor de indeling van de betrokkene bij zijn aanwerving als gemeenschapsambtenaar, te controleren en in voorkomend geval te wijzigen .
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 315/25

Verzoek om advies, krachtens artikel 218, lid 11, VWEU, ingediend door de Republiek Malta

(Advies 1/14)

2014/C 315/37

Procestaal: alle officiële talen

Verzoekende partij

Republiek Malta (vertegenwoordigers: A. Buhagiar, P. Grech, gemachtigden)

Aan het Hof voorgelegde vraag

Is het ontwerpverdrag van de Raad van Europa ter bestrijding van de manipulatie van sportcompetities, voor zover het sportweddenschappen reguleert en in artikel 3, lid 5, sub a, een „illegale sportweddenschap” definieert als „elke activiteit in verband met een sportweddenschap waarvan het type of de exploitant niet is toegelaten volgens de toepasselijke wetgeving van het rechtsgebied waar de consument zich bevindt”, in samenhang met de artikelen 9 en 11 daarvan, die zich richten tegen aldus gedefinieerde illegale sportweddenschappen, verenigbaar met de Verdragen, met name de artikelen 18, 49 en 56 VWEU?
2)

Artikel 3, lid 2, eerste alinea, van verordening nr. 2988/95 moet aldus worden uitgelegd dat de secundair aansprakelijke personen van de onderneming-schuldenaar die de adressaat van een besluit tot invordering van wederrechtelijk geïnde bedragen is, tot wie de fiscale executieprocedure is uitgebreid, moeten kunnen aanvoeren dat de uitvoeringstermijn van artikel 3, lid 2, eerste alinea, van deze verordening of, in voorkomend geval, de verlengde uitvoeringstermijn overeenkomstig artikel 3, lid 3, van deze verordening is verstreken, teneinde zich te verzetten tegen de gedwongen invordering van deze bedragen.
Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 2 mei 2022 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Obvodní soud pro Prahu 1 — Tsjechië) — Správa železnic, státní organizace / České dráhy a.s., PKP Cargo International a.s., PDV Railway a.s., KŽC Doprava, s.r.o. (C-221/21), en České dráhy a.s. / Univerzita Pardubice e.a. (C-222/21)

(Gevoegde zaken C-221/21 en C-222/21) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Spoorvervoer - Richtlijn 2012/34/EU - Besluiten van de toezichthoudende instantie - Artikel 56, lid 10 - Rechterlijke toetsing - Nationale wetgeving die voorziet in de bevoegdheid van de civiele rechterlijke instanties - Regels voor het instellen van beroep - Verenigbaarheid met richtlijn 2012/34 - Kennelijke niet-ontvankelijkheid van het verzoek om een prejudiciële beslissing)

(2022/C 368/06)

Procestaal: Tsjechisch

Verwijzende rechter

Obvodní soud pro Prahu 1

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Správa železnic, státní organizasse (C-221/21), České dráhy a.s. (C-222/21)

Verwerende partijen: České dráhy a.s., PKP Cargo International a.s., PDV Railway a.s., KŽC Doprava s.r.o. (C-221/21), Univerzita Pardubice e.a. (C-222/21)

Dictum

De door de Obvodní soud pro Prahu 1 (rechter voor de stad Praag — stadsdeel 1, Tsjechië) bij beslissingen van 22 september 2020 en 1 oktober 2020 ingediende verzoeken om een prejudiciële beslissing zijn kennelijk niet-ontvankelijk.

(1) PB C 242 van 21.6.2021.
Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 31 januari 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Łodzi — Polen) — TM / EJ

(Zaak C-28/21) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven - Richtlijn 2009/103/EG - Artikel 3 - Verplichte dekking van materiële schade - Omvang - Regeling van een lidstaat die uitsluit dat gederfd inkomen gedekt wordt door de verplichte verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven)

(2022/C 222/05)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Okręgowy w Łodzi

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: TM

Verwerende partij: EJ

Dictum

Artikel 3, eerste alinea, van richtlijn 2009/103/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid, moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale bepaling op grond waarvan de verplichte verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven de schade die bestaat in gederfd inkomen niet dekt, mits deze beperkte dekking wordt toegepast zonder verschil in behandeling naargelang van de woonstaat van de benadeelde, de eigenaar of de houder van het beschadigde voertuig.

(1) PB C 182 van 10.5.2021.
Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 16 mei 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — RV

(Zaak C-724/21) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Burgerschap van de Unie - Artikel 21 VWEU - Vrij verkeer en vrij verblijf op het grondgebied van de lidstaten - Strafbaarstelling die specifiek betrekking heeft op de internationale ontvoering van minderjarigen - Beperking - Bescherming van het kind - Evenredigheid)

(2022/C 266/10)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Köln

Partijen in het hoofdgeding

Verdachte: RV

In tegenwoordigheid van: Staatsanwaltschaft Köln

Dictum

Artikel 21 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een wettelijke regeling van een lidstaat krachtens welke het feit dat een ouder haar kind onttrekt aan de gezinsvoogd — die het recht heeft om de verblijfplaats van het kind vast te stellen — om het naar het buitenland over te brengen, kan worden bestraft met strafrechtelijke sancties, zelfs indien er geen sprake is van geweld, bedreiging met een ernstig kwaad of een list, terwijl in een situatie waarin het kind zich op het grondgebied van de eerste lidstaat bevindt, ditzelfde feit slechts strafbaar is indien er sprake is van geweld, bedreiging met een ernstig kwaad of een list.

(1) Datum van neerlegging: 30.11.2021.