ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 175/16

Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 6 februari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi — Polen) — Marcin Jagiełło/Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi

(Zaak C-33/13) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van Reglement voor de procesvoering van het Hof - Belastingwetgeving - Btw - Zesde richtlijn - Recht op aftrek - Weigering - Factuur uitgereikt door vennootschap die als stroman optreedt))

2014/C 175/18

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Marcin Jagiełło

Verwerende partij: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi — Uitlegging van artikel 4, leden 1 en 2, gelezen in samenhang met artikel 5, lid 1, en artikel 17, lid 2, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Recht op aftrek van voorbelasting — Weigering van recht op aftrek van voorbelasting voor de ontvanger van goederen indien de verkoper de benaming van een andere persoon gebruikt — Veinzing van eigen activiteit van verkoper — Factuur uitgereikt door een andere persoon dan de verkoper — Geen noodzaak om te bewijzen dat koper kennis had van het feit dat de betrokken transactie verband hield met een strafbaar feit of andere onregelmatigheid gepleegd door de verkoper of een andere entiteit die met hem samenwerkt

Dictum

De Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 2001/115/EG van de Raad van 20 december 2001, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzet dat een belastingplichtige het recht wordt geweigerd op aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde die verschuldigd is of is voldaan voor aan hem geleverde goederen op grond dat, gelet op fraude of onregelmatigheden die is of zijn gepleegd door de uitreiker van de factuur voor deze levering, deze levering wordt geacht niet daadwerkelijk door de uitreiker van deze factuur te zijn verricht, tenzij aan de hand van objectieve gegevens is bewezen, zonder dat van de belastingplichtige wordt verlangd dat hij controles verricht die niet aan hem staan, dat deze belastingplichtige wist of behoorde te weten dat deze levering deel uitmaakte van fraude in de belasting over de toegevoegde waarde, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

(1) PB C 141 van 18.5.2013.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 52/23

Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 12 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Aosta — Italië) — Rocco Papalia/Comune di Aosta

(Zaak C-50/13) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van Reglement voor procesvoering van Hof - Sociaal beleid - Richtlijn 1999/70/EG - Clausule 5 van raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Openbare sector - Opeenvolgende overeenkomsten - Misbruik - Vergoeding van schade - Voorwaarden voor schadevergoeding in geval van onrechtmatige beëindiging van arbeidsovereenkomst - Gelijkwaardigheids- en doeltreffendheidsbeginsel)

2014/C 52/39

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale ordinario di Aosta

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Rocco Papalia

Verwerende partij: Comune di Aosta

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale ordinario di Aosta — Uitlegging van clausule 5 van richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43) — Overheidsadministratie — Schadevergoeding bij onrechtmatige beëindiging van de arbeidsovereenkomst — Voorwaarden — Bewijs van de geleden schade — Betrokkene dient te bewijzen dat hij kansen op een betere baan onbenut heeft moeten laten

Dictum

De raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die op 18 maart 1999 is gesloten en die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen de maatregelen van een nationale wettelijke regeling als die welke in het hoofgeding aan de orde is, die bepaalt dat een werknemer, ingeval diens openbare werkgever op onrechtmatige wijze heeft gebruikgemaakt van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, uitsluitend recht heeft op vergoeding van de schade die hij door die onrechtmatigheid meent te hebben geleden — met uitzondering van de omzetting van de arbeidsverhouding voor bepaalde tijd in een arbeidsverhouding voor onbepaalde tijd — wanneer hij bewijst dat hij kansen op een betere baan onbenut heeft moeten laten, indien die verplichting het voor de betrokken werknemer in werkelijkheid onmogelijk of buitensporig moeilijk maakt om de hem door het Unierecht verleende rechten uit te oefenen.

Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan in hoeverre de bepalingen van nationaal recht ter bestraffing van het onrechtmatig gebruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten of arbeidsverhoudingen van bepaalde tijd door de overheidsadministratie, in overeenstemming zijn met die beginselen.

(1) PB C 147 van 25.5.2013.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 102/12

Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 28 november 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de 5a Vara Cível de Lisboa — Portugal) — Sociedade Agrícola e Imobiliária da Quinta de S. Paio, Lda/Instituto da Segurança Social, IP

(Zaak C-258/13) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Recht op een doeltreffende voorziening in rechte - Rechtspersonen met winstoogmerk - Rechtsbijstand - Geen band met het recht van de Unie - Kennelijke onbevoegdheid van het Hof))

2014/C 102/15

Procestaal: Portugees

Verwijzende rechter

5a Vara Cível de Lisboa

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Sociedade Agrícola e Imobiliária da Quinta de S. Paio, Lda

Verwerende partij: Instituto da Segurança Social, IP

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Varas Cíveis de Lisboa — Uitlegging van de artikelen 6 VWEU en 267 VWEU en artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (PB 2000, C 364, blz. 1) — Recht op een doeltreffende voorziening in rechte — Nationale regeling waarbij rechtspersonen met winstoogmerk geen toegang hebben tot gratis rechtsbijstand — Vrijstelling van de kosten van gerechtelijke procedures voor dergelijke rechtspersonen in geval van insolventie of sanering van ondernemingen

Dictum

Het Hof is kennelijk onbevoegd om de door de 5.a Vara Cível de Lisboa (Portugal) in haar beslissing van 13 maart 2013 gestelde prejudiciële vragen te beantwoorden (zaak C-258/13).

(1) PB C 215 van 27.7.2013.
2)

Industrias Alen SA de CV wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in die van The Clorox Company.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 225/49

Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 21 maart 2013 — Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

(Zaak C-393/12 P) (1)

(Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Woordmerk HELLIM - Oppositie door houder van gemeenschapswoordmerk HALLOUMI - Afwijzing van oppositie)

2013/C 225/87

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirant: Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi (vertegenwoordigers: C. Milbradt en A. Schwarz, Rechtsanwältinnen)

Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 13 juni 2012, Organismos Kypriakis Galaktokomikis Viomichanias/BHIM — Garmo (HELLIM) (T-534/10), waarbij het Gerecht heeft verworpen een beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 20 september 2010 inzake een oppositieprocedure tussen Organismos Kypriakis Galaktokomikis Viomichanias en Garmo AG — Verwarringsgevaar — Schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1)

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi wordt verwezen in de kosten.

(1) PB C 343 van 10.11.2012
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 225/52

Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 8 mei 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale de Pordenone — Italië) — Strafzaak tegen Fidenato Giorgio

(Zaak C-542/12) (1)

(Artikel 99 van Reglement voor de procesvoering - Richtlijn 2002/53/EG - Gemeenschappelijke rassenlijst van landbouwgewassen - In gemeenschappelijke rassenlijst opgenomen genetisch gemodificeerde organismen (GGO) - Verordening (EG) nr. 1829/2003 - Artikel 20 - Bestaande producten - Richtlijn 2001/18/EG - Artikel 26 bis - Maatregelen om onbedoelde aanwezigheid van genetisch gemodificeerde organismen te voorkomen)

2013/C 225/93

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale de Pordenone

Partij in de strafzaak

Fidenato Giorgio

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale di Pordenone — Uitlegging van richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van richtlijn 90/220/EEG van de Raad (PB L 106, blz. 1) — Nationale wettelijke regeling die vereist dat voor de teelt van ggo’s die reeds zijn ingeschreven in de gemeenschappelijke rassenlijst, een toestemmingsprocedure wordt gevolgd met het doel de onbedoelde aanwezigheid van genetisch gemodificeerde organismes in andere gewassen te voorkomen (beginsel van co-existentie)

Dictum

Het Unierecht moet worden uitgelegd in die zin dat de teelt van genetisch gemodificeerde organismen zoals MON 810-maïsrassen niet kan afhankelijk worden gesteld van een nationale toelatingsprocedure, wanneer het gebruik van en de handel in deze rassen op grond van artikel 20 van verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 inzake genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders zijn toegestaan en deze rassen zijn opgenomen in de gemeenschappelijke rassenlijst van landbouwgewassen die is vastgesteld bij richtlijn 2002/53/EG van de Raad van 13 juni 2002 betreffende de gemeenschappelijke rassenlijst van landbouwgewassen, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1829/2003. Artikel 26 bis van richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van richtlijn 90/220/EEG van de Raad, zoals gewijzigd bij richtlijn 2008/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2008, moet worden uitgelegd in die zin dat een lidstaat niet kan bepalen dat geen genetisch gemodificeerde organismen op zijn grondgebied mogen worden geteeld zolang geen co-existentiemaatregelen zijn getroffen om de onbedoelde aanwezigheid van genetisch gemodificeerde organismen in andere gewassen te voorkomen.

(1) PB C 63 van 2.3.2013.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 71/6

Beslissing van het Hof (Kamer van heroverweging) van 11 december 2012 strekkende tot heroverweging van het arrest van het Gerecht (Kamer voor hogere voorzieningen) van 8 november 2012 in zaak T-268/11 P, Commissie/Strack

(Zaak C-579/12 RX)

(2013/C 71/10)

Procestaal: Duits

Partijen in de procedure voor het Gerecht

Verzoekende partij: Europese Commissie

Andere partij in de procedure: Guido Strack

Vragen die voorwerp van heroverweging zijn

De heroverweging zal betrekking hebben op de vraag of, gelet op de rechtspraak van het Hof over het recht op vakantieverlof met behoud van loon als beginsel van het sociale recht van de Unie, dat ook uitdrukkelijk is neergelegd in artikel 31, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en met name voorwerp is van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (1), het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 8 november 2012, Commissie/Strack (T-268/11 P), de eenheid of de samenhang van het recht van de Unie aantast, in die zin dat dit Gerecht, als rechter in hogere voorziening:

— artikel 1 sexies, lid 2, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie aldus heeft uitgelegd dat de voorschriften over de organisatie van de arbeidstijd bedoeld in richtlijn 2003/88, en meer bepaald het vakantieverlof met behoud van loon, daar niet onder vallen, en,

— artikel 4 van bijlage V bij dit statuut vervolgens zo heeft uitgelegd dat het recht op overdracht van meer vakantiedagen dan bij die bepaling vastgesteld, slechts kan worden toegekend in geval van een verhindering die verband houdt met de werkzaamheden van de ambtenaar in de uitoefening van zijn functie.

De in artikel 23 van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie bedoelde belanghebbenden en de partijen in de procedure voor het Gerecht van de Europese Unie kunnen binnen een maand te rekenen vanaf de betekening van deze beslissing schriftelijke opmerkingen over deze vragen indienen bij het Hof van Justitie van de Europese Unie.

(1) PB L 299, blz. 9.
1)

Artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een uitlegging van de nationale regeling volgens welke een werknemer die met ziekteverlof is tijdens de jaarlijkse vakantieperiode die eenzijdig is vastgesteld in de vakantieplanning van het bedrijf waar hij werkt, na zijn ziekteverlof zijn jaarlijkse vakantie om redenen die verband houden met de productie of organisatie van het bedrijf, niet mag opnemen in een andere periode dan die welke aanvankelijk is vastgesteld, in voorkomend geval buiten de overeenkomstige referentieperiode.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 101/2

Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 22 oktober 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Prešove — Slowakije) — Erika Šujetová/Rapid life životná poisťovňa as

(Zaak C-252/11) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Afdoening zonder beslissing)

2013/C 101/02

Procestaal: Slowaaks

Verwijzende rechter

Krajský súd v Prešove

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Erika Šujetová

Verwerende partij: Rapid life životná poisťovňa as

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Krajský súd v Prešove (Slowakije) — Uitlegging van de artikelen 6, lid 1, en 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29) — Nationale bepaling waarbij de uitsluitende bevoegdheid om uitspraak te doen over een verzoek om vernietiging van een arbitraal vonnis, wordt toegekend aan de rechter binnen wiens rechtsgebied de arbitrageprocedure is gevoerd — Nationale bepaling op grond waarvan deze rechter, na het arbitraal vonnis eventueel te hebben vernietigd, de procedure moet voortzetten zonder zijn territoriale bevoegdheid opnieuw te onderzoeken — Oneerlijke arbitrageovereenkomst of oneerlijk arbitragebeding

Dictum

Over het in zaak C-252/11 door de Krajský súd v Prešove (Slowakije) bij beslissing van 7 april 2011 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing hoeft geen uitspraak te worden gedaan.

(1) PB C 269 van 10.09.2011.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 101/3

Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 19 september 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel — België) — Daniel Levy, Carine Sebbag/Belgische Staat

(Zaak C-540/11) (1)

(Vrij verkeer van kapitaal - Directe belastingen - Dividendbelasting - Bilateraal verdrag tot voorkoming van dubbele belasting - Latere wijziging die een van twee verdragsluitende lidstaten in zijn nationale wetgeving aanbrengt, zodat dubbele belasting opnieuw wordt ingevoerd - Verplichtingen voor lidstaten uit hoofde van artikelen 10 EG en 293 EG)

2013/C 101/05

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Rechtbank van eerste aanleg te Brussel

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Daniel Levy, Carine Sebbag

Verwerende partij: Belgische Staat

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank van eerste aanleg te Brussel — Uitlegging van de artikelen 10, 57, lid 2, en 293 van het EG-Verdrag — Toelaatbaarheid van nationale wettelijke regeling die dubbele belasting toestaat ondanks een bilateraal verdrag tot voorkoming van deze belasting — Wijziging van nationale wetgeving nadat dit verdrag is gesloten — Afbreuk aan een verworven recht — Belemmering van het vrije verkeer van kapitaal

Dictum

Aangezien het gemeenschapsrecht, zoals van toepassing op de datum van de feiten in het hoofdgeding, geen algemene criteria stipuleert voor de verdeling van de bevoegdheden tussen de lidstaten inzake de afschaffing van dubbele belasting binnen de Europese Gemeenschap, moet artikel 56 EG, gelezen in samenhang met de artikelen 10 EG en 293 EG, aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een situatie waarin de lidstaat, die zich in een bilateraal verdrag tot voorkoming van dubbele belasting ertoe heeft verbonden een mechanisme tot afschaffing van een dubbele dividendbelasting in te voeren, vervolgens via een wetswijziging dat mechanisme afschaft, zodat opnieuw een dubbele belasting wordt ingevoerd.

(1) PB C 25 van 28.1.2012.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 303/4

Beschikking van het Hof van 4 juli 2012 — Région Nord-Pas-de-Calais/Communauté d’Agglomération du Douaisis, Europese Commissie

(Zaak C-389/11 P) (1)

(Hogere voorziening - Bouw van spoorwegmaterieel - Beschikkingen waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast)

2012/C 303/06

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirante: Région Nord-Pas-de-Calais (vertegenwoordigers: M. Cliquennois en F. Cavedon, avocats)

Andere partijen in de procedure: Communauté d’Agglomération du Douaisis, Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Giolito en B. Stromsky, gemachtigden)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 12 mei 2011, Région Nord-Pas-de-Calais/Commissie en Communauté d’agglomération du Douaisis/Commissie (in de gevoegde zaken T-267/08 en T-279/08), houdende verwerping van de beroepen aanvankelijk strekkende tot nietigverklaring van beschikking C(2008) 1089 definitief van de Commissie van 2 april 2008 en vervolgens tot nietigverklaring van beschikking C(2010) 4112 definitief van de Commissie van 23 juni 2010 betreffende steunmaatregel C 38/2007 (ex NN 45/2007) die door Frankrijk ten uitvoer is gelegd ten gunste van Arbel Fauvet Rail SA — Bouw van spoorwegmaterieel — Terugvordering van met de gemeenschappelijke markt onverenigbare steun — Schending van de rechten van verdediging en het beginsel van hoor en wederhoor

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) De Région Nord-Pas-de-Calais wordt verwezen in de kosten.

(1) PB C 290 van 01.10.2011
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 133/12

Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 9 februari 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) — Verenigd Koninkrijk) — Novartis AG/Actavis UK Ltd

(Zaak C-442/11) (1)

(Artikel 104, lid 3, eerste alinea, Reglement voor procesvoering - Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Aanvullend beschermingscertificaat - Verordening (EG) nr. 469/2009 - Artikelen 4 en 5 - Werkzame stof die als zodanig aanleiding heeft gegeven tot afgifte van dergelijk certificaat - Omvang van bescherming - Geneesmiddel dat verschillende werkzame stoffen bevat waaronder die waarvoor certificaat is afgegeven)

2012/C 133/22

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

High Court of Justice (Chancery Division)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Novartis AG

Verwerende partij: Actavis UK Ltd

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Justice (Chancery Division) — Uitlegging van de artikelen 4 en 5 van verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (PB L 152, blz. 1) — Draagwijdte van het certificaat — Uitsluitend bescherming van geneesmiddelen die alleen de beschermde werkzame stof bevatten, of ook bescherming van geneesmiddelen die de beschermde werkzame stof in combinatie met een andere werkzame stof bevatten

Dictum

De artikelen 4 en 5 van verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen moeten aldus worden uitgelegd dat wanneer een in een werkzame stof bestaand „product” door een basisoctrooi was beschermd en de houder van dit octrooi zich op basis van de door dit octrooi voor dat „product” verleende bescherming kon verzetten tegen het in de handel brengen van een geneesmiddel dat deze werkzame stof in combinatie met een of meer andere werkzame stoffen bevat, de houder van een voor dat zelfde „product” afgegeven aanvullend beschermingscertificaat zich na het verstrijken van het basisoctrooi op grond van dat certificaat kan verzetten tegen het in de handel brengen door een derde van een geneesmiddel dat dit product bevat, voor gebruik van het „product” als geneesmiddel waarvoor vergunning is gegeven vóór de vervaldatum van het certificaat.

(1) PB C 311 van 22.10.2011.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 235/5

Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 9 maart 2012 — Atlas Transport GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Atlas Air Inc.

(Zaak C-406/11) (1)

(Hogere voorziening - Artikel 119 van Reglement voor procesvoering - Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Ontvankelijkheid voor kamer van beroep - Geen neerlegging van memorie houdende uiteenzetting van gronden van beroep - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 59 - Verordening (EG) nr. 2868/95 - Regel 49, lid 1 - Opschorting van procedure - Verordening (EG) nr. 2868/95 - Regel 20, lid 7, sub c - Hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk en kennelijk ongegrond)

2012/C 235/08

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Atlas Transport GmbH (vertegenwoordigers: K. Schmidt-Hern en U. Hildebrandt, Rechtsanwälte)

Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde), Atlas Air Inc. (vertegenwoordiger: R. Dissmann, gemachtigde)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 16 mei 2011 in zaak T-145/08, Atlas Transport GmbH/BHIM, waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 24 januari 2008 (zaak R 1023/2007-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen ATLAS Air Inc. en Atlas Transport GmbH — Uitlegging van artikel 59 van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1) alsmede van regel 20, lid 7, sub c, van verordening (EG) nr. 2686/95 van de Commissie van 13 december 1995 houdende uitvoering van verordening nr. 40/94 (PB L 303, blz. 1) — Voorwaarden voor opschorting van de nietigheidsprocedure — Verzoek tot nietigverklaring van het merk waarop de oppositie voor de nationale rechter is gebaseerd

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Atlas Transport GmbH wordt verwezen in de kosten.

(1) PB C 311 van 22.10.2011.