Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Beroep tot nietigverklaring - Voor beroep vatbare handelingen - Begrip - Handelingen die bindende rechtsgevolgen in leven roepen - Brief van instelling - Brief waarin alleen uitlegging van verordeningsbepaling wordt gegeven - Daarvan uitgesloten

(Art. 230 EG)

2. Exceptie van onwettigheid - Draagwijdte - Handelingen ten aanzien waarvan exceptie van onwettigheid mogelijk is - Handeling van algemene strekking waarop bestreden beschikking is gebaseerd

(Art. 241 EG)

3. Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Bananen - Invoerregeling - Tariefcontingent - Nieuwe, bij verordening nr. 2362/98 vastgestelde regeling - Toepasselijkheid, om tijdelijke moeilijkheden in verband met overgang van regeling van 1993 naar die van 1999 op te lossen, van artikel 20, sub d, van verordening nr. 404/93, ondanks bestaan van overgangsbepalingen in verordening nr. 2362/98 - Beoordelingsvrijheid van Commissie - Rechterlijke toetsing - Grenzen

(Verordening nr. 404/93 van de Raad, art. 20, sub d; verordening nr. 2362/98 van de Commissie)

4. Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Bananen - Invoerregeling - Tariefcontingent - Nieuwe, bij verordening nr. 2362/98 vastgestelde regeling - Weigering van Commissie om specifieke maatregelen te nemen op grond van artikel 20, sub d, van verordening nr. 404/93, gelet op commerciële aard van moeilijkheden van marktdeelnemer - Ontbreken van kennelijke beoordelingsfout

(Verordening nr. 404/93 van de Raad, art. 20, sub d; verordening nr. 2362/98 van de Commissie)

Samenvatting

$$1. Als handelingen of besluiten die vatbaar zijn voor beroep tot nietigverklaring in de zin van artikel 230 EG zijn te beschouwen maatregelen die bindende rechtsgevolgen in het leven roepen, welke de belangen van de verzoeker kunnen aantasten doordat zij diens rechtspositie aanmerkelijk wijzigen. Niet iedere brief die een gemeenschapsinstelling in antwoord op een door de geadresseerde geformuleerd verzoek heeft verzonden, is echter een beschikking in de zin van artikel 230, vierde alinea, EG waartegen de geadresseerde dus beroep tot nietigverklaring kan instellen. Inzonderheid een handeling waarmee een instelling alleen haar uitlegging van een verordeningsbepaling geeft, is niet bezwarend. Een schriftelijke meningsuiting van een gemeenschapsinstelling kan geen voor beroep tot nietigverklaring vatbare beschikking zijn, wanneer zij geen rechtsgevolgen in het leven kan roepen en evenmin beoogt dergelijke gevolgen in het leven te roepen. In die omstandigheden is het immers niet de door de instelling voorgestane uitlegging van de verordening die rechtsgevolgen in het leven kan roepen, maar de toepassing ervan in een gegeven situatie.

( cf. punten 59-61 )

2. In artikel 241 EG komt een algemeen beginsel tot uitdrukking krachtens hetwelk iedere procespartij met het oog op nietigverklaring van een haar rechtstreeks en individueel rakende beschikking de geldigheid mag aanvechten van eerdere handelingen der instellingen die, ook al zijn zij niet in de vorm van een verordening gegoten, de rechtsgrondslag van de bestreden beschikking vormen, wanneer die partij niet krachtens artikel 230 EG rechtstreeks beroep kon instellen tegen die handelingen, waarvan zij derhalve de gevolgen ondervond zonder de nietigverklaring ervan te hebben kunnen vorderen. Aangezien artikel 241 EG niet tot doel heeft, het een partij mogelijk te maken bij de behandeling van ieder door haar ingesteld beroep de toepasselijkheid van welke handeling van algemene strekking dan ook te betwisten, moet de handeling van algemene strekking waarvan de onwettigheid wordt opgeworpen, rechtstreeks of indirect van toepassing zijn op de in het beroep aan de orde gestelde casuspositie, en moet er rechtens een rechtstreeks verband bestaan tussen de bestreden individuele beschikking en de betrokken algemene handeling.

( cf. punten 76-77 )

3. Ondanks de overgangsbepalingen van titel V van verordening nr. 2362/98, houdende uitvoeringsbepalingen van verordening nr. 404/93 betreffende de regeling voor de invoer van bananen in de Gemeenschap, waarbij de Commissie de toepassingsbepalingen van de regeling van 1999 heeft uitgewerkt, kunnen de overgangsmoeilijkheden die zich bij de herziening van de gemeenschappelijke marktordening van bananen kunnen voordoen, in beginsel worden opgelost door toepassing van de hardheidsregeling van artikel 20, sub d, van verordening nr. 404/93 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector bananen, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1637/98. Dit artikel staat de Commissie immers toe specifieke maatregelen" te nemen om de overgang van de regeling voor de invoer van bananen van 1993 naar de regeling van 1999 te vergemakkelijken. Bij de beoordeling van de noodzaak om krachtens deze bepaling overgangsmaatregelen te nemen, beschikt de Commissie over een ruime bevoegdheid, die zij uitoefent volgens de procedure van artikel 27 van verordening nr. 404/93. Ofschoon het aan het Gerecht staat, de wettigheid te toetsen van een handelen of nalaten van de Commissie krachtens deze bepaling, is de reikwijdte van deze toetsing dus beperkt tot, met name, de vraag of er sprake is van een kennelijke beoordelingsfout.

( cf. punten 86, 88 )

4. De Commissie maakt geen kennelijke beoordelingsfout door te weigeren specifieke maatregelen te nemen op grond van artikel 20, sub d, van verordening nr. 404/93 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector bananen, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1637/98, om de moeilijkheden op te lossen waarmee een importeur als gevolg van de overgang van de regeling van 1993 naar die van 1999 te maken heeft, wanneer de moeilijkheden waarop deze zich beroept hoofdzakelijk van commerciële aard zijn, zoals het niet in staat zijn ACS-bananen te kopen of de keuze niet te proberen handelscontacten aan te knopen met leveranciers van ACS-bananen. Het doel van dit artikel veronderstelt immers dat de moeilijkheden waarop de betrokken marktdeelnemer zich beroept, rechtstreeks verband houden met de overgang van de regeling van 1993 naar de regeling van 1999 en niet te wijten zijn aan een gebrek aan voortvarendheid van de marktdeelnemer.

( cf. punten 89-91, 95-96 )