Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Vrij verkeer van personen – Vrijheid van vestiging – Beperkingen

(Art. 43 EG en 48 EG)

2. Vrij verkeer van personen – Vrijheid van vestiging – Beperkingen

(Art. 43 EG en 48 EG)

Samenvatting

1. De dubbele belasting die mogelijkerwijs voortvloeit uit de verplichting voor een onderneming om een nationale beroepsopleidingsbijdrage te betalen op basis van een berekening waarbij rekening wordt gehouden met de loonkosten van haar filiaal in een andere lidstaat, en om voor de werknemers van dat filiaal bijdragen te betalen met betrekking tot het werkgelegenheidsbeleid van de overheid van die lidstaat, levert op zich geen door het Verdrag verboden beperking op aangezien dat fiscale nadeel het gevolg is van de parallelle uitoefening van belastingbevoegdheid door twee lidstaten. Het recht van de Unie voorziet immers in de huidige stand van zijn ontwikkeling voor een dergelijke situatie niet in algemene criteria voor de verdeling van de bevoegdheden tussen de lidstaten ter zake van de afschaffing van dubbele belasting binnen de Europese Unie. Daaruit vloeit voort dat de lidstaten, mits zij het recht van de Unie in acht nemen, bij de huidige stand van ontwikkeling van dit recht ter zake over een zekere autonomie beschikken, zodat zij niet verplicht zijn om hun belastingstelsel aan te passen aan de verschillende belastingstelsels van de andere lidstaten om met name dubbele belasting als gevolg van de parallelle uitoefening door deze staten van hun fiscale bevoegdheden te voorkomen.

(cf. punten 25, 27‑29)

2. De artikelen 43 EG en 48 EG staan in de weg aan een regeling van een lidstaat volgens welke een in die staat gevestigde onderneming verplicht is tot betaling van een bijdrage zoals de beroepsopleidingsbijdrage, waarvan het bedrag wordt berekend op basis van haar loonkosten, inclusief die van een filiaal van die onderneming in een andere lidstaat, indien die onderneming in de praktijk voor dat filiaal geen gebruik kan maken van de mogelijkheden waarin die regeling voorziet om die bijdrage te verlagen dan wel daartoe geen toegang heeft.

Door de praktische moeilijkheid voor een op het nationale grondgebied gevestigde vennootschap om voor een vestiging in een andere lidstaat een beroep te doen op de mogelijkheden waarin de nationale regeling voorziet om het verschuldigde brutobedrag van de beroepsopleidingsbijdrage te verlagen, komt die vennootschap immers te verkeren in een minder gunstige situatie dan die van een vennootschap die haar activiteit uitsluitend tot het nationale grondgebied beperkt. Die moeilijkheid kan die vennootschap bijgevolg ervan weerhouden de in de artikelen 43 EG en 48 EG bedoelde vrijheid van vestiging te benutten, en vormt een beperking van die vrijheid.

Een dergelijke beperking kan niet worden gerechtvaardigd door de noodzaak om de samenhang van een stelsel als het stelsel van de beroepsopleidingsbijdrage te bewaren, aangezien het feit dat voor een op het nationale grondgebied gevestigde vennootschap rekening wordt gehouden met de loonsom van een vestiging in een andere lidstaat, in de praktijk niet lijkt te worden gecompenseerd door enige mogelijkheid voor die vennootschap om gebruik te maken van de mogelijkheden waarin de nationale regeling voorziet om het verschuldigde brutobedrag van de beroepsopleidingsbijdrage te verlagen met betrekking tot de in die vestiging gemaakte opleidingskosten. Voorts kan met betrekking tot het doel, het opleidingsniveau van het personeel op de nationale arbeidsmarkt te verbeteren, een verlaging van het te betalen brutobedrag van de bijdrage met de buiten het nationale grondgebied gemaakte opleidingskosten weliswaar stellig leiden tot een verlaging van de inkomsten die bestemd zijn om dat doel te verwezenlijken, maar een dergelijke overweging is zuiver economisch en kan dus geen dwingende reden van algemeen belang vormen die een dergelijke beperking kan rechtvaardigen.

(cf. punten 43‑44, 47‑49 en dictum)