Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Prejudiciële vragen ° Voorlegging aan Hof ° Nationale rechterlijke instantie in de zin van artikel 177 van Verdrag ° Begrip ° Rechterlijke instantie die als goede mannen naar billijkheid oordeelt in beroep van arbitraal vonnis

(EEG-Verdrag, art. 5 en 177)

2. Nationale monopolies van commerciële aard ° Begrip ° Beheersing van handelsverkeer tussen Lid-Staten door nationale autoriteiten ° Aan regionale distributeur verleende concessie voor distributie van elektrische energie ° Tussen regionale en lokale distributeurs overeengekomen exclusieve afnameclausule ° Daarvan uitgesloten

(EEG-Verdrag, art. 37)

3. Mededinging ° Ondernemingen belast met beheer van diensten van algemeen economisch belang ° Onderwerping aan verdragsbepalingen ° Grenzen ° Distributie van elektrische energie ° Regionale distributeur die aan lokale distributeurs exclusieve afnameverplichting oplegt waardoor elke invoer wordt uitgesloten ° Toelaatbaarheid ° Voorwaarde

(EEG-Verdrag, art. 85, lid 1, 86 en 90, lid 2)

Samenvatting

1. Een nationale rechterlijke instantie die in een bij de wet voorzien geval oordeelt in beroep van een arbitraal vonnis, moet worden aangemerkt als een nationale rechterlijke instantie in de zin van artikel 177 van het Verdrag, ook indien zij ingevolge de tussen partijen gesloten arbitrale overeenkomst moet rechtspreken als goede mannen naar billijkheid. Ondanks dat zij moet rechtspreken als goede mannen naar billijkheid, is deze rechterlijke instantie immers op grond van de beginselen volgens welke het gemeenschapsrecht met voorrang en op eenvormige wijze moet worden toegepast, bezien in samenhang met artikel 5 van het Verdrag, gehouden, de regels van het gemeenschapsrecht, inzonderheid die op het gebied van de mededinging, in acht te nemen.

2. Artikel 37 van het Verdrag, betreffende nationale monopolies van commerciële aard, is van toepassing in situaties waarin de nationale autoriteiten in staat zijn het handelsverkeer tussen Lid-Staten te beheersen, te leiden of aanmerkelijk te beïnvloeden door middel van een hiertoe ingesteld lichaam of een gedelegeerd monopolie.

Niet door dit artikel, maar door artikel 85 van het Verdrag wordt bestreken een situatie waarin een regionaal distributiebedrijf van elektrische energie, ofschoon in het bezit van een niet-exclusieve concessie voor de distributie van elektriciteit in het hem toegewezen grondgebied, de lokale distributeurs via een exclusieve afnameclausule verbiedt elektrische energie in te voeren. De betrokken overeenkomsten zijn immers niet gesloten tussen de overheid en het regionale distributiebedrijf, maar tussen dit distributiebedrijf en de lokale distributeurs. Die overeenkomsten bepalen de voorwaarden voor de levering van elektrische energie en hebben niet tot gevolg, dat de aan het regionale bedrijf verleende concessie voor een openbare dienst overgaat op de lokale distributeurs, daar die voorwaarden, inzonderheid de exclusieve afnameclausule, berusten op de tussen de distributeurs gesloten overeenkomsten en niet inherent zijn aan de van overheidswege verleende territoriale concessie.

3. Artikel 85 van het Verdrag verzet zich tegen de toepassing, door een regionaal distributiebedrijf van elektrische energie, van een in zijn algemene verkoopvoorwaarden opgenomen exclusieve afnameclausule, die een lokale distributeur verbiedt om voor de openbare voorziening bestemde elektriciteit in te voeren en die, gelet op haar economische en juridische context, te weten het bestaan van andere, soortgelijke exclusiviteitsovereenkomsten en hun cumulatief effect, de handel tussen Lid-Staten ongunstig beïnvloedt.

Ook artikel 86 van het Verdrag verzet zich daartegen, voor zover de betrokken onderneming deel uitmaakt van een groep van ondernemingen die op een wezenlijk deel van de gemeenschappelijke markt een collectieve machtspositie innemen.

Ingevolge artikel 90, lid 2, van het Verdrag valt de toepassing van die clausule evenwel niet onder de verbodsbepalingen van de artikelen 85 en 86, voor zover de eruit voortvloeiende beperking van de mededinging noodzakelijk is om de onderneming in staat te stellen, haar taak van algemeen belang te vervullen. In dit verband dient de nationale rechter, die tot taak heeft die noodzakelijkheid te beoordelen, rekening te houden met de economische condities waarin de onderneming, als gevolg van de voor haar geldende beperkingen, opereert, in het bijzonder de kosten die door haar moeten worden gedragen en de regelingen, vooral op milieugebied, waaraan zij is onderworpen.