B —

1. Omdat zij op 14 april 1980 — na ’s Raads verordening van 2 mei 1978 nr. 912/78 — is benoemd na te hebben deelgenomen aan een vergelijkend onderzoek dat voor de vorming van een reserve van adjunct-vertalers was uitgeschreven, kon Kirsten Johanning slechts als adjunct-vertaalster in de toen alleen bestaande rang LA 8 worden aangeworven en voor een anciënniteits-bonificatie in aanmerking komen. Zulk een indeling zou jegens haar discriminatie hebben opgeleverd — en haar hebben benadeeld —, nu kandidaten die qua opleiding en anciënniteit aan de dezelfde voorwaarden voldeden, vóór 4 mei, dag van inwerkingtreding der nieuwe verordening, waren aangesteld. De Commissie betoogt, onzes inziens terecht, dat zij, omdat zij niet wilde discrimineren en het beginsel wilde honoreren dat het rechtmatig vertrouwen van de ambtenaar niet mag worden beschaamd, bij wijze van uitzondering heeft besloten Kirsten Johanning voor een post in de rang LA 7, met toekenning van salaristrap 3, aan te werven, waarmede de verwachtingen werden gehonoreerd die zij kan hebben gekoesterd, toen zij zich in 1977 voor het examen, behorende bij het vergelijkend onderzoek voor adjunct-vertalers, opgaf. Maar toen zij in 1980 werd aangesteld, was alleen voor een post vanvertaler, zoals die in aankondiging COM/1073-1079/78 was vacant verklaard, aanwerving in LA 7/3 mogelijk. 2. Dit besluit betekende niet dat Kirsten Johanning voor een post van vertaler over de kwalificaties beschikte waarvan de deelnemers aan vergelijkende onderzoeken voor zulk een standaardfunctie blijk moeten geven tijdens een examen waarbij hun natuurlijk zwaardere eisen worden gesteld dan waaraan de deelnemers aan een vergelijkend onderzoek voor adjunct-vertalers moeten voldoen. Het besluit bracht ook geen gelijkstelling van beide — voor en na heel verschillende — posten. Hoogstens heeft het besluit, wat de indeling betreft, compensatie geboden voor de discriminerende situatie waartoe een strikte toepassing van de — sinds verordening nr. 912/78 geldende — nieuwe bepalingen, met indeling in LA 8, zou hebben geleid. 3. Als verzoekster nu ab initio in de rang LA 6, derde salaristrap, wenst te worden geplaatst om geen andere reden dan dat zij op een vertalerspost is aangeworven, zodat het besluit der Commissie inzake de criteria voor de indeling in rang en salaristrap bij aanwerving op haar zouden moeten worden toegepast, verlangt zij in feite discriminatie in haar voordeel, maar ten detrimente van de kandidaten die aan hetzelfde vergelijkend onderzoek COM/LA/150 hebben deelgenomen en vóór de inwerkingtreding van verordening nr. 912/78 als adjunct-vertaler zijn aangeworven met indeling in LA 7 — en die dus onmogelijk alsnog om indeling als vertaler in LA 6 kunnen verzoeken. 4. De Commissie heeft in casu, bij wijze van uitzondering, het besluit tot indeling in LA 7, salaristrap 3, juist kunnen nemen, omdat zij het beginsel ener gelijke behandeling van de ambtenaren wenst te eerbiedigen, dat door de toevallige — vóór of na de inwerkingtreding van een wijzigingsverordening gelegen — aanwervingsdata in gevaar werd gebracht. Het zou natuurlijk wenselijk zijn geweest, indien er in verordening nr. 912/78 overgangsmaatregelen zouden zijn voorzien, welker inwerkingtreding aan uitsluitend door de aanwervingsdatum veroorzaakte verschillen van behandeling der adjunct-vertalers ipso facto een einde zou hebben gemaakt. Maar ook die vaststelling helpt Kirsten Johanning niet, wanneer zij zich wil beroepen op aantasting van het beginsel dat voor ambtenaren in vergelijkbare situaties een zelfde behandeling verlangt, terwijl de Commissie zich er juist voor heeft ingezet dat zij qua indeling met kandidaten wier situatie met de hare kan worden vergeleken, werd gelijkgesteld. Het grondbeginsel dat een gelijke behandeling van ambtenaren in vergelijkbare situatie verlangt (arrest van 31 mei 1979, zaak 156/78, Newth, Jurispr. 1979, blz. 1952-1953) staat in casu aan een automatische toepassing van artikel 5, lid 3, in de weg. Op grond van vorenstaande overwegingen mogen wij concluderen dat het den Hove behage het beroep van Kirsten Johanning te verwerpen en de kosten te haren laste te laten.