ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 28 februari 2019 –

Gollnisch/Parlement

(Zaak T‑375/18)

„Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding – Institutioneel recht – Europees Parlement – Werkzaamheden van een delegatie buiten de Unie – Besluit van de voorzitter van de delegatie voor de betrekkingen met Japan – Lijst van de personen die mogen deelnemen aan een interparlementaire bijeenkomst in Japan waarop verzoekers naam niet is opgenomen – Beroepstermijn – Tardiviteit – Handeling die niet voor beroep vatbaar is – Schending van vormvereisten – Niet-ontvankelijkheid”

1. Beroep tot nietigverklaring – Handelingen waartegen beroep kan worden ingesteld – Begrip – Handelingen die bindende rechtsgevolgen sorteren – Stilzwijgen of stilzitten van instelling – Gelijkstelling met een impliciete afwijzing – Daarvan uitgesloten (Art. 263 VWEU) (zie punten 35, 36, 40, 41)

2. Gerechtelijke procedure – Inleidend verzoekschrift – Vormvereisten – Vaststelling van het voorwerp van het geschil – Summiere uiteenzetting van de aangevoerde middelen – Verzoek tot herstel van de door een instelling van de Unie veroorzaakte schade – Geen aanwijzingen omtrent de aard en de omvang van de geleden schade en het causaal verband – Kennelijke niet-ontvankelijkheid [Art. 340, tweede alinea, VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 76, d)] (zie punten 46‑48)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU, primair strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de voorzitter van de delegatie voor de betrekkingen met Japan van 20 maart 2018 waarbij de lijst van personen die mogen deelnemen aan een interparlementaire bijeenkomst in Japan is vastgesteld, en subsidiair tot nietigverklaring van twee impliciete afwijzingsbesluiten, alsmede een verzoek krachtens artikel 268 VWEU, strekkende tot vergoeding van de schade die verzoeker stelt te hebben geleden

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.
6.

Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Voorlopige maatregelen – Voorwaarden voor toekenning – Ernstige en onherstelbare schade – Schade veroorzaakt door de bekendmaking van informatie tijdens een mededingingsprocedure – Doorslaggevende oorzaak van de schade gelegen in de inbreuk op de mededingingsregels en niet in de openbaarmaking van informatie die als bewijs kan worden gebruikt in het kader van een beroep tot schadevergoeding tegen degene die aansprakelijk is voor de inbreuk – Belang van deze aansprakelijke dat de informatie niet openbaar wordt gemaakt, dat geen voorlopige bescherming verdient (Art. 15 VWEU, 101, lid 1, VWEU, 278 VWEU en 279 VWEU; verordening nr. 1/2003 van de Raad, art. 30; richtlijn 2014/104 van het Europees Parlement en de Raad, art. 5, lid 5) (zie punten 51‑54)
Opgemerkt zij dat, ofschoon de tekst van artikel 40 van verordening nr. 207/2009 betreffende de opmerkingen van derden, zoals die gold ten tijde van de voorlopige beslissing, niet uitdrukkelijk voorzag in de mogelijkheid voor het EUIPO om ambtshalve op elk moment vóór de inschrijving van het merk, het onderzoek van de absolute weigeringsgronden over te nemen, welke mogelijkheid pas in artikel 40, lid 3, van verordening nr. 207/2009 werd opgenomen na de wijziging bij artikel 38 van verordening (EU) 2015/2424, bestond een dergelijke mogelijkheid voor het EUIPO zelfs zonder uitdrukkelijke bepaling in die zin.

Bovendien volgt uit de opzet van de artikelen 37 en 40 tot en met 42 van verordening nr. 207/2009 dat het onderzoek naar de verenigbaarheid van een merkaanvraag met de absolute weigeringsgronden enkel plaatsvindt in het kader van een ex-parteprocedure tussen de aanvrager van het merk en de organen van het EUIPO. Slechts in het kader van een nietigheidsprocedure gericht tegen een ingeschreven merk, op grond van artikel 56, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009, wordt in een procedure tussen partijen nagegaan of het merk werd ingeschreven in strijd met een absolute weigeringsgrond.

Daaruit volgt noodzakelijkerwijze dat wanneer het EUIPO in het kader van een oppositieprocedure tussen partijen het onderzoek van de absolute weigeringsgronden overneemt, een autonome, en aan de oppositieprocedure parallelle, ex-parteprocedure begint.

(zie punten 32‑34)
5.

Kort geding–Opschorting van tenuitvoerlegging–Voorlopige maatregelen–Voorwaarden voor toekenning–Ernstige en onherstelbare schade–Schade veroorzaakt door de bekendmaking van informatie tijdens een mededingingsprocedure–Doorslaggevende oorzaak van de schade gelegen in de inbreuk op de mededingingsregels en niet in de openbaarmaking van informatie die als bewijs kan worden gebruikt in het kader van een beroep tot schadevergoeding tegen degene die aansprakelijk is voor de inbreuk (Art. 101, lid 1, VWEU, 278 VWEU en 279 VWEU) (zie punten 50, 51, 56, 58, 64)
3.

Kort geding–Opschorting van de tenuitvoerlegging–Voorlopige maatregelen–Voorwaarden voor toekenning–„Fumus boni juris”–Onderzoek prima facie van de middelen aangevoerd ter ondersteuning van het beroep in de hoofdzaak–Beroep tegen een besluit van een instelling waarbij een ambtenaar tegelijkertijd verlof in het belang van de dienst wordt verleend en wordt gepensioneerd–Middel dat verband houdt met de schending van het Statuut van de ambtenaren–Middel dat prima facie niet ongegrond is (Art. 278 VWEU en 279 VWEU; Ambtenarenstatuut, art. 42 quater en 52 en bijlage XIII, art. 22 en 23; verordening nr. 1023/2013 van het Europees Parlement en de Raad, 1e, 3e, 7e en 14e overweging) (zie punten 29, 40, 43‑46, 50, 57, 62)
51

Verder berust de subsidiaire motivering van de niet-inaanmerkingneming van de betrokken bewijzen – volgens welke de tardieve overlegging van die stukken betreffende de bekendheid van de oudere merken door geen enkele omstandigheid was gerechtvaardigd – eveneens op de onjuiste premisse dat de eerdere beslissingen van het EUIPO waarbij de bekendheid van twee van die merken was vastgesteld, geen relevante bewijzen vormden zodat de oppositieafdeling ze niet in aanmerking hoefde te nemen, hoewel opposante deze beslissingen nauwkeurig binnen de door deze afdeling gestelde termijn had aangevoerd. Overigens moet worden benadrukt dat, aangezien die voor de kamer van beroep overgelegde bewijzen deels bestonden uit bewijzen die de instanties van het EUIPO hebben onderzocht in het kader van de oppositieprocedures die hebben geleid tot die eerdere beslissingen, het bewijzen betrof waarvan in casu de oppositieafdeling of, in voorkomend geval, de kamer van beroep de overlegging had moeten vragen als zij van mening was niet te kunnen voldoen aan haar onderzoeks‑ en motiveringsplicht die voortvloeit uit het beginsel van behoorlijk bestuur, zoals volgt uit de in punt 36 hierboven in herinnering gebrachte punten 97 en 98 van het arrest van 28 juni 2018, EUIPO/Puma (C‑564/16 P, EU:C:2018:509).
70

In deze omstandigheden is het Gerecht van oordeel dat de uitdrukking „leden van de Europese Raad” en de term „EU” in de verklaring EU‑Turkije, zoals verspreid door middel van persmededeling nr. 144/16, moeten worden opgevat als verwijzingen naar de staatshoofden en regeringsleiders van de Unie die, zoals tijdens de eerste en tweede bijeenkomst van staatshoofden en regeringsleiders op 29 november 2015 en 7 maart 2016, zijn samengekomen met hun Turkse collega en operationele maatregelen zijn overeengekomen om – voornamelijk op Grieks grondgebied – de openbare orde te herstellen, welke maatregelen overeenkomen met die welke reeds eerder ter sprake waren gebracht of waren vermeld in verklaringen die zijn gepubliceerd in de vorm van persmededelingen na afloop van de eerste en de tweede bijeenkomst van de staatshoofden en regeringsleiders van de lidstaten van de Unie met hun Turkse collega. Dit wordt bevestigd door het feit dat in de verklaring die is vastgesteld na afloop van de op 29 november 2015 gehouden tweede bijeenkomst van de staatshoofden en regeringsleiders ook steeds de term „EU” en de uitdrukking „Europese leiders” werden gebruikt om de vertegenwoordigers van de lidstaten van de Unie, handelend in de hoedanigheid van staatshoofden of regeringsleiders van die lidstaten, aan te duiden tijdens die bijeenkomst van 29 november 2015, overeenkomstig de bijeenkomst van 18 maart 2016.
2.

Beroep tot nietigverklaring – Handelingen waartegen beroep kan worden ingesteld – Begrip – Handelingen van een instelling, een orgaan of een instantie van de Unie die bindende rechtsgevolgen hebben – Verklaring die in de vorm van een persmededeling is gepubliceerd op de website van de Raad aangaande de uitkomsten van een bijeenkomst tussen de staatshoofden van de lidstaten en de Turkse premier – Daarvan uitgesloten (Art. 263 VWEU; Statuut van het Hof van Justitie, art. 21, eerste alinea) (zie punten 31‑36)
3.

Beroep tot nietigverklaring–Natuurlijke personen of rechtspersonen–Begrip regelgevingshandeling in de zin van artikel 263, vierde alinea, VWEU–Elke handeling van algemene strekking met uitzondering van wetgevingshandelingen–Verordening tot vaststelling van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden in de Uniewateren, en, voor de vissersvaartuigen van de Unie, in bepaalde wateren die niet tot de Unie behoren–Daaronder begrepen–Handeling die uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengt in de zin van deze verdragsbepaling (Art. 263, vierde alinea, VWEU; verordening nr. 2016/72 van de Raad) (zie punten 31‑46)
3.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Beoordeling of een teken vatbaar is voor inschrijving–Inaanmerkingneming van uitsluitend de Unieregeling–Eerdere inschrijving van het merk in bepaalde lidstaten of derde landen–Beslissingen die de instanties van de Unie niet binden (Verordening nr. 207/2009 van de Raad) (zie punt 30)
3.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Absolute weigeringsgronden–Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst–Begrip [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punt 22)
4.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Gevaar voor verwarring met het oudere merk–Weging van de punten van overeenstemming of van verschil van de tekens–Inaanmerkingneming van de intrinsieke kenmerken van de tekens of van de verkoopmodaliteiten van de waren of diensten–Make-upsector [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 51, 52)
Beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 7 juni 2017 –

De Masi/Commissie

(Zaak T‑11/16)

„Beroep tot nietigverklaring – Toegang tot documenten – Verordening (EG) nr. 1049/2001 – Geen besluit op een confirmatief verzoek – Verzoek om toegang op grond van de interinstitutionele samenwerking krachtens artikel 230 VWEU – Documenten betreffende de werkzaamheden van de door de Raad opgerichte groep ‚Gedragscode (belastingregeling ondernemingen)’ – Niet voor beroep vatbare handeling – Kennelijke niet-ontvankelijkheid”

1. Beroep tot nietigverklaring–Handelingen waartegen beroep kan worden ingesteld–Begrip–Handelingen die bindende rechtsgevolgen sorteren–Voorbereidende handelingen–Daarvan uitgesloten–Brief van de Commissie in antwoord op een verzoek om toegang tot documenten zonder dat een definitief standpunt wordt ingenomen betreffende de opgevraagde documenten–Voorbereidende handeling (Art. 263 VWEU; verordening nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 3, 4, 6, lid 2, en 8; besluit 2001/937 van de Commissie, art. 3 en 4 en bijlage) (zie punten 27‑29, 34, 35, 41, 42, 47, 48)

2. Beroep tot nietigverklaring–Handelingen waartegen beroep kan worden ingesteld–Begrip–Handelingen die bindende rechtsgevolgen sorteren–Brief van de Commissie in antwoord op het verzoek om toegang dat door de voorzitter van een commissie van het Parlement is ingediend tot mededeling van documenten betreffende de werkzaamheden van een door de Raad ingestelde groep–Brief die is opgesteld in het kader van de interinstitutionele dialoog tussen het Parlement en de Commissie betreffende de toegang tot documenten–Daarvan uitgesloten–Administratieve aard van de briefwisseling (Art. 13, lid 2, VEU; art. 230, tweede alinea, VWEU en 263 VWEU) (zie punten 50, 57, 58, 61, 62)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van, enerzijds, het besluit vervat in de brief van de Commissie van 9 december 2015 in antwoord op het verzoek om toegang tot documenten van de groep „Gedragscode (belastingregeling ondernemingen)” dat door verzoeker is ingediend op grond van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2011, L 145, blz. 43), en, anderzijds, het besluit vervat in de brief van de Commissie van 9 november 2015 in antwoord op het verzoek om toegang tot dezelfde documenten dat is ingediend door de voorzitter van de Bijzondere Commissie van het Europees Parlement betreffende fiscale rulings en andere maatregelen van vergelijkbare aard of met vergelijkbaar effect

Dictum

1) Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.
3

De ordonnantie van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest (België) van 19 juli 2001 betreffende de organisatie van de elektriciteitsmarkt in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest (Belgisch Staatsblad van 17 november 2001, blz. 39135; hierna: „elektriciteitsordonnantie”) bepaalt in artikel 26: „§ 1. Het bezit van een leveringsvergunning afgeleverd op grond van artikel 21, geeft aanleiding tot de inning van een maandelijkse bijdrage betaalbaar door natuurlijke en rechtspersonen die de vergunning hebben verkregen, hierna schuldenaars genoemd. [...] § 3. De bijdrage wordt berekend op basis van het vermogen dat ter beschikking van de in aanmerking komende eindafnemers wordt gehouden, door middel van netten, aansluitingen en directe lijnen van 70 kV of minder, op verbruikslocaties die zich bevinden in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Voor de hoogspanningsafnemers is het ter beschikking gestelde vermogen het aansluitingsvermogen. Dit is gelijk aan het maximale vermogen, in kVA uitgedrukt, dat ter beschikking wordt gesteld volgens het aansluitingscontract. Bij gebrek aan aansluitingscontract of wanneer het afgenomen vermogen overschreden wordt in verhouding tot het maximale vermogen dat volgens het aansluitingscontract ter beschikking wordt gesteld, dan is het aansluitingsvermogen gelijk aan het maximale vermogen, in kVA uitgedrukt, dat wordt afgenomen tijdens de zesendertig voorafgaande maanden, vermenigvuldigd met een factor 1,2. [...] § 4. Het maandelijks te innen recht wordt vastgelegd op 0,67 EUR per kVa voor de hoogspanning. [...] Dit bedrag wordt jaarlijks aangepast aan de index van de consumptieprijzen van het Rijk. [...] § 5. De regering bepaalt de uitvoeringsmaatregelen van dit artikel. Zij kan namelijk de distributienetbeheerder, de gewestelijke transmissienetbeheerder en de gebruikers van directe lijnen opleggen, hem alle nuttige gegevens omtrent de inning van de bijdrage te laten geworden. De regering kan de distributienetbeheerder opdragen de schuldenaars een uitnodiging tot betaling van de bijdrage te sturen. Deze uitnodiging omvat met name de opgave van het boekjaar, de berekeningsbasis, het tarief, de vervaldatum voor de betaling en de wijze van betaling van de bijdrage. Het al dan niet verzenden van deze uitnodiging doet echter niets af aan de rechten en plichten van de schuldenaars. § 6. De bijdrage wordt gevorderd en opgeëist volgens de regels bepaald in Hoofdstuk VI van de ordonnantie van 23 juli 1992, betreffende de gewestbelasting ten laste van bezetters van bebouwde eigendommen en houders van een zakelijk recht op sommige onroerende goederen. De termijn van betaling wordt echter vastgesteld overeenkomstig § 3 van dit artikel. [...]”
Beschikking van de president van het Gerecht van 29 november 2017 –

Ferrovial e.a./Commissie

(Zaak T‑252/15 R)

„Kort geding – Steunregeling die in de Spaanse belastingwetgeving is opgenomen – Bepaling inzake de vennootschapsbelasting op grond waarvan Spaanse ondernemingen de meerwaarde als gevolg van de verwerving van een deelneming in buitenlandse ondernemingen kunnen afschrijven – Nieuwe administratieve uitlegging – Opneming van de directe verwerving van deelnemingen in buitenlandse houdstermaatschappijen in de regeling – Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging – Geen spoedeisendheid”

1. Kort geding–Opschorting van tenuitvoerlegging–Voorlopige maatregelen–Voorwaarden voor toekenning–Fumus boni juris–Spoedeisendheid–Ernstige en onherstelbare schade–Cumulatieve voorwaarden–Afweging van alle betrokken belangen–Volgorde van onderzoek en wijze van toetsing–Beoordelingsbevoegdheid van de rechter in kort geding (Art. 256, lid 1, VWEU, 278 VWEU en 279 VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 156, lid 4) (zie punten 8, 10, 11)

2. Kort geding–Opschorting van tenuitvoerlegging–Voorlopige maatregelen–Voorwaarden voor toekenning–Spoedeisendheid–Ernstige en onherstelbare schade–Bewijslast (Art. 278 VWEU en 279 VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 156, lid 4) (zie punt 14)

3. Kort geding–Opschorting van tenuitvoerlegging–Voorwaarden voor toekenning–Spoedeisendheid–Ernstige en onherstelbare schade–Schade waarvan de oorzaak niet in het bestreden besluit ligt–Geen spoedeisendheid (Art. 278 VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 156, lid 4) (zie punten 15‑21)

Voorwerp

Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU tot opschorting van de tenuitvoerlegging van besluit (EU) 2015/314 van de Commissie van 15 oktober 2014 betreffende steunmaatregel SA.35550 (13/C) (ex 13/NN) (ex 12/CP) ten uitvoer gelegd door Spanje – Fiscale afschrijving van financiële goodwill voor verwervingen van buitenlandse deelnemingen (PB 2015, L 56, blz. 38)

Dictum

1) Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
2.

Uniemerk — Definitie en verkrijging van het Uniemerk — Absolute weigeringsgronden — Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst — Begrip — Neologisme bestaande uit elementen die de kenmerken van de betrokken waren of diensten beschrijven — Daaronder begrepen omdat de combinatie niet ongebruikelijk is [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c)] (cf. punt 16)
Arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 24 november 2015 –

Delta Group agroalimentare/Commissie

(Zaak T‑163/15)

„Beroep tot nietigverklaring — Italiaanse markt voor slachtpluimvee — Buitengewone steunmaatregelen tot oplossing van specifieke problemen betreffende de Italiaanse markt voor slachtpluimvee — Restituties bij uitvoer van slachtpluimvee naar bepaalde Afrikaanse landen — Afwijzing van verzoeksters verzoek om buitengewone maatregelen — Niet voor beroep vatbare handeling — Niet-ontvankelijkheid”

1. Gerechtelijke procedure — Verplichting voor het Gerecht om de mondelinge behandeling aan te vatten alvorens uitspraak te doen op een exceptie van niet-ontvankelijkheid — Geen (Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 130, lid 1) (cf. punten 18, 19)

2. Beroep tot nietigverklaring — Handelingen waartegen beroep kan worden ingesteld — Begrip — Handelingen die bindende rechtsgevolgen sorteren — Handelingen die de rechtspositie van de verzoeker wijzigen — Brief van de Commissie waarbij een verzoek tot vaststelling van restituties bij uitvoer in de sector van slachtpluimvee wordt afgewezen — Daarvan uitgesloten — Niet-ontvankelijkheid van het beroep ingesteld door de adressaat (Art. 263 VWEU; verordening nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad) (cf. punten 25‑28, 38)

3. Landbouw — Gemeenschappelijke ordening van de markten — Vlees van pluimvee — Restituties bij uitvoer — Recht voor een rechtspersoon om te verzoeken om maatregelen om marktverstoringen te voorkomen of maatregelen om specifieke problemen op te lossen — Geen (Verordening nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad, art. 219, 1, en 221) (cf. punten 29‑37)

Voorwerp

Verzoek tot nietigverklaring van de brief van de Commissie van 9 februari 2015 [Ares (2015) 528512], gestuurd in antwoord op verzoeksters verzoek tot vaststelling van buitengewone steunmaatregelen tot oplossing van specifieke problemen betreffende de Italiaanse markt voor slachtpluimvee op basis van artikel 219, lid 1, of artikel 221 van verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van een gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten en tot intrekking van de verordeningen (EEG) nr. 922/72, (EEG) nr. 234/79, (EG) nr. 1037/2001 en (EG) nr. 1234/2007 van de Raad (PB L 347, blz. 671)

Dictum

1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
4.

Europese Unie — Rechterlijk toezicht op de rechtmatigheid van de handelingen van de instellingen — Handelingen die nationale uitvoeringsmaatregelen vereisen — Mogelijkheid voor natuurlijke of rechtspersonen om de geldigheid ervan te doen beoordelen via de prejudiciële procedure — Verplichting voor de lidstaten om te voorzien in de nodige rechtsmiddelen om een daadwerkelijke rechtsbescherming te verzekeren (Art. 4 VEU; art. 263, vierde alinea, VWEU en 267 VWEU) (cf. punten 48‑50)
2)

BPC Lux 2 Sàrl en de andere verzoekende partijen wier naam is vermeld in de bijlage, worden verwezen in hun eigen kosten en in de kosten die de Europese Commissie zijn opgekomen in deze aanleg en in de procedure in kort geding.
1)

Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard voor zover het is gericht tegen artikel 10, lid 1, onder c), van verordening (EU) nr. 211/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 over het burgerinitiatief.
1.

Beroep tot nietigverklaring — Termijnen — Aanvang — Handeling met beperkende maatregelen ten aanzien van een persoon of entiteit — Handeling die is gepubliceerd en aan de adressaten is meegedeeld — Datum van mededeling van de handeling (Art. 263, lid 6, VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 102, lid 1) (cf. punten 15, 16)