ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 82/7

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 12 februari 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāta — Republiek Letland) — Schenker SIA/Valsts ieņēmumu dienests

(Zaak C-93/08) (1)

(Verzoek om prejudiciële beslissing - Verordening (EG) nr. 1383/2003 - Artikel 11 - Vereenvoudigde procedure voor afstand van goederen voor vernietiging - Voorafgaande vaststelling van bestaan van inbreuk op intellectuele-eigendomsrecht - Administratieve sanctie)

(2009/C 82/12)

Procestaal: Lets

Verwijzende rechter

Augstākās tiesas Senāts

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Schenker SIA

Verwerende partij: Valsts ieņēmumu dienests

Voorwerp

Verzoek om prejudiciële beslissing — Augstākās tiesas Senāts — Uitlegging van artikel 11 van verordening (EG) nr. 1383/2003 van de Raad van 22 juli 2003 inzake het optreden van de douaneautoriteiten ten aanzien van goederen waarvan wordt vermoed dat zij inbreuk maken op bepaalde intellectuele-eigendomsrechten en inzake de maatregelen ten aanzien van goederen waarvan is vastgesteld dat zij inbreuk maken op dergelijke rechten (PB L 196, blz. 7) — Vereenvoudigde procedure voor afstaan van goederen voor vernietiging zonder dat tevoren is vastgesteld dat er volgens wettelijke regeling inbreuk is gemaakt op intellectuele-eigendomsrecht — Nationale wettelijke regeling op grond waarvan een administratieve sanctie wordt opgelegd wanneer aangegeven goederen inbreuk maken op intellectuele-eigendomsrecht

Dictum

De inleiding, met de instemming van de houder van een intellectuele-eigendomsrecht en de invoerder, van de vereenvoudigde procedure bedoeld in artikel 11 van verordening (EG) nr. 1383/2003 van de Raad van 22 juli 2003 inzake het optreden van de douaneautoriteiten ten aanzien van goederen waarvan wordt vermoed dat zij inbreuk maken op bepaalde intellectuele-eigendomsrechten en inzake de maatregelen ten aanzien van goederen waarvan is vastgesteld dat zij inbreuk maken op dergelijke rechten, ontneemt de bevoegde nationale autoriteiten niet het recht om degenen die voor de invoer van dergelijke goederen in het douanegebied van de Europese Gemeenschap verantwoordelijk zijn, een „sanctie” in de zin van artikel 18 van deze verordening, zoals een bestuurlijke boete, op te leggen.

(1) PB C 128 van 24.5.2008.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 260/4

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 augustus 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Chambre de l'Instruction de la Cour d'appel de Montpellier — Frankrijk) — Uitleveringsprocedure/Ignacio Pedro Santesteban Goicoechea

(Zaak C-296/08 PPU) (1)

(Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken - Kaderbesluit 2002/584/JBZ - Artikelen 31 en 32 - Europees aanhoudingsbevel en procedures van overlevering tussen lidstaten - Mogelijkheid, voor lidstaat die uitleveringsverzoek uitvoert, overeenkomst toe te passen die voor 1 januari 2004 is aangenomen, maar sinds latere datum in die staat van toepassing is)

(2008/C 260/05)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Chambre de l'Instruction de la Cour d'appel de Montpellier

Partij in de uitleveringsprocedure

Ignacio Pedro Santesteban Goicoechea

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour d'appel de Montpellier (Frankrijk) — Uitlegging van de artikelen 31 en 32 van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten (PB L 190, blz. 1) — Mogelijkheid voor een lidstaat om in zijn betrekkingen met een andere lidstaat gebruik te maken van andere procedures dan die van het kaderbesluit, en met name die van de Overeenkomst van Dublin van 27 september 1996 betreffende uitlevering tussen de lidstaten van de Europese Unie — Effect van de omstandigheid dat de lidstaat die het aanhoudingsbevel uitvaardigt, geen kennis heeft gegeven van de bestaande overeenkomsten en regelingen die hij wil blijven toepassen — Mogelijkheid voor de staat die het aanhoudingsbevel uitvoert, om een overeenkomst toepassing te laten vinden die is vastgesteld voor 1 januari 2004, maar in die staat na deze datum in werking is getreden

Dictum

1) Artikel 31 van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten, moet aldus worden uitgelegd dat het alleen betrekking heeft op de situatie waarin de regeling inzake het Europese aanhoudingsbevel van toepassing is, hetgeen niet het geval is wanneer een uitleveringsverzoek betrekking heeft op feiten die zijn gepleegd vóór een datum die door een lidstaat is aangegeven in een overeenkomstig artikel 32 van dit kaderbesluit afgelegde verklaring.

2) Artikel 32 van kaderbesluit 2002/584 moet aldus moet worden uitgelegd dat het zich er niet tegen verzet dat een uitvoerende lidstaat de Overeenkomst betreffende uitlevering tussen de lidstaten van de Europese Unie, opgesteld bij Akte van de Raad van 27 september 1996 en op dezelfde dag door alle lidstaten ondertekend, toepast, zelfs wanneer deze Overeenkomst pas na 1 januari 2004 in deze lidstaat in werking is getreden.

(1) PB C 223 van 30.8.2008.
1)

Het Unierecht, en in het bijzonder het beginsel van non-discriminatie op grond van leeftijd, zoals geconcretiseerd door richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als die in het hoofdgeding, die bepaalt dat tijdvakken van arbeid die een werknemer vóór het bereiken van de leeftijd van 25 jaar heeft vervuld, niet in aanmerking worden genomen bij de berekening van de duur van de opzegtermijn.
3)

Technische Glaswerke Ilmenau GmbH wordt verwezen in haar eigen kosten alsook in de kosten die de Europese Commissie zowel in eerste aanleg als in het kader van de onderhavige hogere voorziening heeft gedragen.
2.

De „erkenning door de lidstaat” waarover de organismen in de zin van artikel 12 bis van verordening nr. 136/66, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1638/98, dienen te beschikken, kan worden verkregen in het kader van een bij de nationale mededingingsautoriteiten aangevraagde individuele ontheffing („machtiging”), op voorwaarde dat die autoriteiten beschikken over doeltreffende middelen om na te gaan of het organisme dat de aanvraag heeft ingediend, in staat is om olijfolie in overeenstemming met de wettelijke vereisten particulier op te slaan.
6)

Schneider Electric SA dient naast de kosten die zijzelf in de procedure in eerste aanleg en de huidige procedure heeft gemaakt, twee derde te dragen van de kosten die de Commissie van de Europese Gemeenschappen in het kader van deze procedures heeft gemaakt.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 256/4

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 september 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Amtsgericht Lahr — Duitsland) — Pia Messner/Firma Stefan Krüger

(Zaak C-489/07) (1)

(Richtlijn 97/7/EG - Bescherming van consument - Op afstand gesloten overeenkomsten - Uitoefening van herroepingsrecht door consument - Aan verkoper te betalen vergoeding voor gebruik)

2009/C 256/06

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Lahr

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Pia Messner

Verwerende partij: Firma Stefan Krüger

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Amtsgericht Lahr — Uitlegging van artikel 6, leden 1 en 2, van richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 1997 betreffende de bescherming van de consument bij op afstand gesloten overeenkomsten (PB L 144, blz. 19) — Uitoefening van recht van herroeping door consument — Aan verkoper te betalen vergoeding van het gebruik

Dictum

Artikel 6, lid 1, tweede zin, en lid 2, van richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 1997 betreffende de bescherming van de consument bij op afstand gesloten overeenkomsten, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale wettelijke regeling die in algemene zin bepaalt dat de verkoper bij tijdige herroeping door de consument, van die consument een compenserende vergoeding kan eisen voor het gebruik van een middels een overeenkomst op afstand verworven goed.

Diezelfde bepalingen verzetten zich er evenwel niet tegen dat de consument wordt verplicht tot het betalen van een compenserende vergoeding voor het gebruik van dit goed, wanneer dit gebruik heeft plaatsgevonden op een wijze die onverenigbaar is met de beginselen van burgerlijk recht, zoals dat van de goede trouw of van ongerechtvaardigde verrijking, mits geen afbreuk wordt gedaan aan de doelstelling van deze richtlijn en, met name, aan de doeltreffendheid en effectiviteit van het herroepingsrecht, hetgeen de nationale rechter dient vast te stellen.

(1) PB C 22 van 26.1.2008.
3)

Artikel 3 bis, lid 1, van richtlijn 84/450, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/55, moet aldus worden uitgelegd dat een adverteerder die in vergelijkende reclame expliciet of impliciet vermeldt dat de waar die hij in de handel brengt, een imitatie is van een waar met een algemeen bekend merk, „goederen of diensten voorstelt als een imitatie of namaak” in de zin van genoemd artikel 3 bis, lid 1, sub h. Het voordeel dat de adverteerder dankzij een dergelijke ongeoorloofde vergelijkende reclame behaalt, moet als een „oneerlijk voordeel” ten gevolge van de bekendheid van dat merk in de zin van dat artikel 3 bis, lid 1, sub g, worden beschouwd.
1)

Door dividenden uitbetaald door Nederlandse vennootschappen aan vennootschappen gevestigd in IJsland of Noorwegen niet onder dezelfde voorwaarden vrij te stellen van inhouding van bronbelasting op dividenden als dividenden uitbetaald aan Nederlandse vennootschappen of aan vennootschappen die zijn gevestigd in andere lidstaten van de Europese Gemeenschap, is het Koninkrijk der Nederlanden de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 40 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992.
1)

Door niet de maatregelen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voorzien in het tekort aan personeel verbonden aan de diensten belast met de veterinaire controles in Griekenland, is de Helleense Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 4, lid 2, sub c, van verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake officiële controles op de naleving van de wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen en de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn.
1)

Een nationale regeling die de importeurs van Duitstalige boeken verbiedt een prijs vast te stellen die lager is dan de door de uitgever in de staat van uitgave vastgestelde of aanbevolen prijs, vormt „een maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve invoerbeperking” in de zin van artikel 28 EG.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 113/7

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 12 maart 2009 — Antartica Srl/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), The Nasdaq Stock Market Inc.

(Zaak C-320/07 P) (1)

(Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 8, lid 5 - Weigering van inschrijving - Bekend ouder merk NASDAQ - Beeldteken „nasdaq” - Gebruik van ouder merk voor zogenaamd kosteloos aangeboden waren en diensten - Ongerechtvaardigd voordeel uit onderscheidend vermogen of bekendheid van ouder merk - Relevant publiek)

2009/C 113/12

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Antartica Srl (vertegenwoordigers: E. Racca en A. Fusillo, avvocati)

Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde), The Nasdaq Stock Market Inc. (vertegenwoordigers: J. van Manen en J. Hofhuis, advocaten)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 10 mei 2007, Antartica/BHIM (T-47/06), waarbij het Gerecht ongegrond heeft verklaard het beroep dat door de aanvrager van het beeldmerk „nasdaq” voor waren van de klassen 9, 12, 14, 25 en 28 was ingesteld tegen beslissing R 752/2004-2 van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 7 december 2005 houdende vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling tot afwijzing van de oppositie ingesteld door de houder van de communautaire en nationale woordmerken „NASDAQ” voor waren van de klassen 9, 16, 35, 36, 38 en 42 — Uitlegging van artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1)

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Antartica Srl wordt verwezen in de kosten.

(1) PB C 211 van 8.9.2007.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 141/10

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 2 april 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Nocera Inferiore — Italië) — Lodato Gennaro & C. SpA/Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS), SCCI

(Zaak C-415/07) (1)

(Werkgelegenheidssteun - Richtsnoeren betreffende werkgelegenheidssteun - Richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen - Verordening (EG) nr. 2204/2002 - Begrip „scheppen van werkgelegenheid” - Berekening van toename van aantal arbeidsplaatsen)

2009/C 141/15

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale ordinario di Nocera Inferiore

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Lodato Gennaro & C. SpA

Verwerende partijen: Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS), SCCI

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale ordinario di Nocera Inferiore — Uitlegging van verordening (EG) nr. 2204/2002 van de Commissie van 12 december 2002 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op werkgelegenheidssteun (PB L 337, blz. 3) — Nagaan of de voorwaarden voor het verkrijgen van steun zijn vervuld — Nagaan of het aantal arbeidsplaatsen is toegenomen — Wijze van berekening

Dictum

Om na te gaan of het aantal arbeidsplaatsen is toegenomen, moeten de richtsnoeren betreffende werkgelegenheidssteun aldus worden uitgelegd dat het gemiddelde aantal jaararbeidseenheden in het jaar vóór de indienstneming moet worden vergeleken met het gemiddelde aantal jaararbeidseenheden in het jaar na de indienstneming.

(1) PB C 283 van 24.11.2007.
De afbakening van de begrippen „permanente overbrenging” respectievelijk „tijdelijke overbrenging” in de zin van artikel 7 van richtlijn 96/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 1996 betreffende de rechtsbescherming van databanken, berust op het criterium van de duur van de opslag van de uit een beschermde databank opgevraagde gegevens op een andere drager dan die van deze databank. Het tijdstip waarop er sprake is van opvraging in de zin van dit artikel 7 uit een elektronisch toegankelijke beschermde databank, is dat waarop de overgebrachte gegevens worden vastgelegd op een andere drager dan die van deze databank. Dit begrip opvraging staat los van het doel van degene die de betrokken handeling verricht, van de door laatstgenoemde in de inhoud van de aldus overgebrachte gegevens eventueel aangebrachte wijzigingen, alsook van eventuele verschillen in de structurele organisatie van de betrokken databanken.

De omstandigheid dat materiële en technische kenmerken in de inhoud van een beschermde databank van een fabrikant ook zijn terug te vinden in de inhoud van een databank van een andere fabrikant, kan worden opgevat als een aanwijzing voor opvraging in de zin van artikel 7 van richtlijn 96/9, tenzij andere factoren dan een overbrenging tussen die twee databanken deze gelijkvormigheid kunnen verklaren. De aanwezigheid van gegevens die de fabrikant van een databank uit niet algemeen toegankelijke bronnen heeft verkregen, in de databank van een andere fabrikant, is op zich geen afdoende bewijs dat er sprake is van opvraging, maar kan er een aanwijzing voor zijn.

De aard van de voor het beheer van twee elektronische databanken gebruikte computerprogramma’s is geen element ter beoordeling of er sprake is van opvraging in de zin van artikel 7 van richtlijn 96/9.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 44/6

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Luik — België) — Belgische Staat — FOD Financiën/Les Vergers du Vieux Tauves SA

(Zaak C-48/07) (1)

(Vennootschapsbelasting - Richtlijn 90/435/EEG - Hoedanigheid van moedermaatschappij - Deelneming in kapitaal - Houden van aandelen in vruchtgebruik)

(2009/C 44/09)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Hof van Beroep te Luik

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Belgische Staat — FOD Financiën

Verwerende partij: Les Vergers du Vieux Tauves SA

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Beroep te Luik — Uitlegging van de artikelen 3, 4 en 5 van richtlijn 90/435/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten (PB L 225, blz. 6) — Begrip deelneming in het kapitaal van een in een andere lidstaat gevestigde dochteronderneming — Vraag of voor de aftrek van de ontvangen dividenden een recht van vruchtgebruik van de aandelen in het kapitaal volstaat dan wel volle eigendom is vereist

Dictum

Het begrip deelneming in het kapitaal van een vennootschap van een andere lidstaat in de zin van artikel 3 van richtlijn 90/435/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten, omvat niet het houden van aandelen in vruchtgebruik.

De door het EG-Verdrag gewaarborgde vrijheden van verkeer, die van toepassing zijn op grensoverschrijdende situaties, eisen evenwel dat een lidstaat die, om dubbele belastingheffing op ontvangen dividenden te voorkomen, zowel de dividenden die een ingezeten vennootschap ontvangt van een andere ingezeten vennootschap waarvan zij aandelen in volle eigendom heeft, als de dividenden die een ingezeten vennootschap ontvangt van een andere ingezeten vennootschap waarvan zij aandelen in vruchtgebruik heeft, van belasting vrijstelt, voor de toepassing van de vrijstelling van ontvangen dividenden, de dividenden ontvangen van een in een andere lidstaat gevestigde vennootschap door een ingezeten vennootschap die aandelen in volle eigendom heeft, en dergelijke dividenden ontvangen door een ingezeten vennootschap die aandelen in vruchtgebruik heeft, op dezelfde wijze behandelt.

(1) PB C 82 van 14.4.2007.
2)

Artikel 10, lid 2, van richtlijn 2006/116 moet aldus worden uitgelegd dat de in deze richtlijn vastgelegde beschermingstermijnen van toepassing zijn wanneer het betrokken werk of voorwerp op 1 juli 1995 in ten minste één lidstaat als zodanig werd beschermd door de nationale wetgeving van deze lidstaat op het gebied van het auteursrecht of de naburige rechten en de houder van dergelijke rechten op dit werk of dit voorwerp die onderdaan is van een derde land, op die datum door deze nationale wetgeving werd beschermd.
2)

Coop de France bétail et viande, voorheen Fédération nationale de la coopération bétail et viande (FNCBV), Fédération nationale des syndicats d'exploitants agricoles (FNSEA), Fédération nationale bovine (FNB), Fédération nationale des producteurs de lait (FNPL) en Jeunes agriculteurs (JA) worden verwezen in de kosten.
1)

Door op de datum waarop de in het met redenen omkleed advies gestelde termijn is verstreken, niet alle maatregelen te hebben getroffen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van 15 juli 2004, Commissie/Frankrijk (C-419/03), betreffende de niet-omzetting in nationaal recht van de bepalingen van richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van richtlijn 90/220/EEG van de Raad, die afwijken van of verder gaan dan die van richtlijn 90/220/EEG van de Raad van 23 april 1990 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu, is de Franse Republiek de krachtens artikel 228, lid 1, EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 19/8

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 27 november 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État — Frankrijk) — Société Papillon/Ministère du Budget, des Comptes publics et de la Fonction publique

(Zaak C-418/07) (1)

(Vrijheid van vestiging - Directe belastingen - Vennootschapsbelasting - Belastingheffing op groep - Ingezeten moedervennootschap - Ingezeten kleindochtervennootschappen gehouden via niet-ingezeten dochtervennootschap)

(2009/C 19/13)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d'État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Société Papillon

Verwerende partij: Ministère du Budget, des Comptes publics et de la Fonction publique

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Conseil d'État — Uitlegging van de artikelen 43 en 48 EG — Beperking van vrijheid van vestiging en eventuele rechtvaardiging van belastingstelsel dat onderscheid maakt naargelang de (Franse) kleindochtervennootschap van een (eveneens in Frankrijk gevestigde) moedervennootschap wordt gehouden via een in deze lidstaat gevestigde dochtervennootschap dan wel via een in andere lidstaat gevestigde dochtervennootschap die niet aan Franse vennootschapsbelasting is onderworpen — Rechtvaardiging verband houdend met samenhang van belastingstelsel

Dictum

Artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG) moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen de wettelijke regeling van een lidstaat uit hoofde waarvan een regeling voor belastingheffing naar het groepsinkomen wordt toegepast op een in die lidstaat ingezeten moedervennootschap die eveneens in die lidstaat ingezeten dochter- en kleindochtervennootschappen houdt, terwijl toepassing van die regeling voor een dergelijke moedervennootschap is uitgesloten wanneer haar ingezeten kleindochtervennootschappen via een in een andere lidstaat ingezeten dochtervennootschap worden gehouden.

(1) PB C 283 van 24.11.2007.
1)

Door bij artikel 2, lid 44, van wet nr. 350 van 24 december 2003 inzake de jaar- en meerjarenbegroting van de staat (begrotingswet 2004) [legge n. 350, disposizioni per la formazione del bilancio annuale e pluriennale dello Stato (legge finanziaria 2004)] de in de artikelen 8 en 9 van wet nr. 289 van 27 december 2002 inzake de jaar- en meerjarenbegroting van de staat (begrotingswet 2003) [legge n. 289, disposizioni per la formazione del bilancio annuale e pluriennale dello Stato (legge finanziaria 2003)] voorziene belastingkwijtschelding uit te breiden tot het jaar 2002 en door aldus algemeen en zonder onderscheid af te zien van de controle van de in het belastingtijdvak 2002 verrichte belastbare handelingen, is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 2, lid 1, sub a, c, en d, en 193 tot en met 273 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, waardoor de artikelen 2 en 22 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, per 1 januari 2007 zijn vervangen, en krachtens artikel 10 EG.