ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 151/6

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 27 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative d’appel de Versailles — Frankrijk) — Le Rayon d’Or SARL/Ministre de l’Économie et des Finances

(Zaak C-151/13) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Btw - Werkingssfeer - Bepaling van maatstaf van heffing - Begrip „subsidie die rechtstreeks met de prijs verband houdt” - Betaling van forfait door nationale zorgverzekering aan instellingen voor huisvesting van afhankelijke ouderen))

2014/C 151/07

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour administrative d’appel de Versailles

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Le Rayon d’Or SARL

Verwerende partij: Ministre de l’Économie et des Finances

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour administrative d’appel de Versailles — Uitlegging van artikel 11, A, lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), overgenomen in artikel 73 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belastingen over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Werkingssfeer van de btw — Subsidie die direct verband houdt met de prijs van zorg — Of het „zorgforfait” betaald door de ziekteverzekeringen aan de instellingen voor de huisvesting van afhankelijke ouderen daaronder valt

Dictum

Artikel 11, A, lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, en artikel 73 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, moeten aldus worden uitgelegd dat een forfaitaire betaling als het „zorgforfait” dat in het hoofdgeding aan de orde is, de tegenprestatie is voor de zorg die een instelling voor de huisvesting van afhankelijke ouderen onder bezwarende titel aan zijn bewoners verstrekt, die uit dien hoofde dus binnen de werkingssfeer van de belasting over de toegevoegde waarde valt.

(1) PB C 171 van 15.6.2013.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 421/5

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 18 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 1 de Ourense — Spanje) — Vueling Airlines, S.A./Instituto Galego de Consumo de la Xunta de Galicia

(Zaak C-487/12) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Luchtvervoer - Gemeenschappelijke regels voor de exploitatie van luchtdiensten in de Europese Unie - Verordening (EG) nr. 1008/2008 - Vrije prijsvorming - Inchecken van bagage - Prijstoeslag - Begrip „passagierstarieven” - Bescherming van de consument - Oplegging van een geldboete aan de vervoerder wegens een oneerlijk contractueel beding - Nationaalrechtelijke bepaling volgens welke het vervoer van de passagier en het inchecken van een koffer zijn inbegrepen bij de basisprijs van een vliegticket - Verenigbaarheid met het Unierecht])

2014/C 421/06

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 1 de Ourense

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Vueling Airlines, S.A.

Verwerende partij: Instituto Galego de Consumo de la Xunta de Galicia

Dictum

Artikel 22, lid 1, van verordening (EG) nr. 1008/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 2008 inzake gemeenschappelijke regels voor de exploitatie van luchtdiensten in de Gemeenschap dient aldus te worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een regeling als die in het hoofdgeding, die luchtvaartmaatschappijen in alle omstandigheden verplicht om voor de prijs van het vliegticket niet alleen de passagier, maar ook diens ingecheckte bagage te vervoeren zonder dat daarvoor een toeslag in rekening mag worden gebracht, mits die bagage voldoet aan bepaalde eisen, met name wat het gewicht ervan betreft.

(1) PB C 26 van 26.1.2013.
5)

De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten van de procedure in eerste aanleg en van de hogere voorziening en in de helft van de kosten van Guardian Industries Corp. en Guardian Europe Sàrl in die twee procedures.
Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 4 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Schiebel Aircraft GmbH/Bundesminister für Wirtschaft, Familie und Jugend

(Zaak C-474/12) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Vrijheid van vestiging - Vrij verkeer van werknemers - Non-discriminatie - Artikel 346, lid 1, sub b, VWEU - Bescherming van de wezenlijke veiligheidsbelangen van een lidstaat - Regeling van een lidstaat die bepaalt dat de wettelijke vertegenwoordigers van een onderneming die in die lidstaat handelt in wapens, munitie en oorlogsmateriaal, de nationaliteit van die lidstaat dienen te bezitten))

(2014/C 395/06)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Schiebel Aircraft GmbH

Verwerende partij: Bundesminister für Wirtschaft, Familie und Jugend

Dictum

De artikelen 45 VWEU en 49 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een regeling van een lidstaat zoals de in het hoofdgeding aan de orde zijnde regeling, die ondernemingen die voornemens zijn te handelen in militaire wapens en munitie en te bemiddelen bij de aan en verkoop daarvan, onderwerpt aan de voorwaarde dat de leden van hun wettelijke vertegenwoordigingsorganen of hun beherende vennoot de nationaliteit van die lidstaat bezitten. Het staat echter aan de verwijzende rechter om na te gaan of de lidstaat die zich op artikel 346, lid 1, sub b, VWEU beroept om een dergelijke regeling te rechtvaardigen, kan aantonen dat het voor de bescherming van de wezenlijke belangen van zijn veiligheid noodzakelijk is om gebruik te maken van de in die bepaling neergelegde afwijking.

(1) PB C 26 van 26.1.2013.
2)

De methoden voor de berekening van de provisie waarop een werknemer als de verzoeker in het hoofdgeding recht heeft uit hoofde van zijn jaarlijkse vakantie met behoud van loon, moeten door de nationale rechter worden beoordeeld op basis van de in de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie geformuleerde regels en criteria en in het licht van het met artikel 7 van richtlijn 2003/88 nagestreefde doel.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 282/8

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 19 juni 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo — Portugal) — Centro Hospitalar de Setúbal, EPE, Serviço de Utilização Comum dos Hospitais (SUCH)/Eurest Portugal — Sociedade Europeia de Restaurantes Lda

(Zaak C-574/12) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Overheidsopdrachten voor diensten - Richtlijn 2004/18/EG - Gunning van opdracht zonder inleiding van aanbestedingsprocedure („inhousegunning”) - Van aanbestedende dienst rechtens onderscheiden opdrachtnemer - Centrum dat ondersteunende diensten en bijstand verleent aan ziekenhuizen - Vereniging van algemeen nut zonder winstoogmerk - Meerderheid van leden bestaande uit aanbestedende diensten - Minderheid van leden bestaande uit privaatrechtelijke entiteiten, liefdadigheidsinstellingen zonder winstoogmerk - Activiteit die minstens ten belope van 80 % van jaaromzet wordt verricht ten behoeve van leden])

2014/C 282/10

Procestaal: Portugees

Verwijzende rechter

Supremo Tribunal Administrativo

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Centro Hospitalar de Setúbal, EPE, Serviço de Utilização Comum dos Hospitais (SUCH)

Verwerende partij: Eurest Portugal — Sociedade Europeia de Restaurantes Lda

Dictum

Wanneer de voor een overheidsopdracht geselecteerde entiteit een vereniging van algemeen nut zonder winstoogmerk is waarbij ten tijde van de gunning van die opdracht niet alleen entiteiten uit de publieke sector zijn aangesloten, maar ook particuliere instellingen van sociale solidariteit die activiteiten zonder winstoogmerk verrichten, is de voorwaarde van „toezicht zoals op de eigen diensten” — waaraan volgens de rechtspraak van het Hof moet zijn voldaan om de gunning van een overheidsopdracht als een inhousetransactie te kunnen aanmerken — niet vervuld, zodat richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten van toepassing is.

(1) PB C 79 van 16.3.2013.
2)

De artikelen 63 VWEU en 65 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een wettelijke belastingregeling van een lidstaat als die in het hoofdgeding, krachtens welke dividenden die in deze lidstaat gevestigde vennootschappen uitkeren aan een in een derde land gevestigd beleggingsfonds, niet in aanmerking kunnen komen voor een belastingvrijstelling, voor zover tussen deze lidstaat en het betrokken derde land een verdragsrechtelijke verplichting tot wederzijdse administratieve bijstand bestaat op grond waarvan de nationale belastingdienst de door het beleggingsfonds eventueel verstrekte gegevens kan controleren. Het is de taak van de verwijzende rechter om in het hoofdgeding te onderzoeken of de door dit samenwerkingskader ingevoerde regeling voor uitwisseling van gegevens daadwerkelijk de Poolse belastingdienst in staat stelt om in voorkomend geval de informatie die op het grondgebied van de Verenigde Staten van Amerika gevestigde beleggingsfondsen verstrekken betreffende de voorwaarden voor de oprichting en de uitoefening van hun activiteiten, te controleren teneinde vast te stellen dat zij actief zijn binnen een regelgevend kader dat gelijkwaardig is aan dat van de Unie.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 202/6

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 8 mei 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court — Ierland) — H.N./Minister for Justice, Equality and Law Reform, Ireland, Attorney General

(Zaak C-604/12) (1)

((Richtlijn 2004/83/EG - Minimumnormen voor erkenning als vluchteling of als persoon die voor subsidiaire bescherming in aanmerking komt - Richtlijn 2005/85/EG - Minimumnormen voor procedures in lidstaten voor toekenning of intrekking van vluchtelingenstatus - Nationale procedureregel die behandeling van verzoek om subsidiaire bescherming afhankelijk stelt van voorafgaande afwijzing van verzoek tot toekenning van vluchtelingenstatus - Toelaatbaarheid - Procedurele autonomie van lidstaten - Doeltreffendheidsbeginsel - Recht op behoorlijk bestuur - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 41 - Onpartijdigheid en snelheid van procedure))

2014/C 202/07

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

Supreme Court

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: H.N.

Verwerende partijen: Minister for Justice, Equality and Law Reform, Ireland, Attorney General

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Supreme Court — Uitlegging van richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming (PB L 304, blz. 12) — Verzoek om subsidiaire bescherming zonder dat eerst om toekenning van de vluchtelingenstatus is verzocht

Dictum

Richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming, het doeltreffendheidsbeginsel en het recht op behoorlijk bestuur staan niet in de weg aan een nationale procedureregel als die in het hoofdgeding, die de behandeling van een verzoek om subsidiaire bescherming afhankelijk stelt van de voorafgaande afwijzing van een verzoek om erkenning als vluchteling, mits het verzoek om erkenning als vluchteling en het verzoek om subsidiaire bescherming tegelijkertijd kunnen worden ingediend en de nationale procedureregel niet ertoe leidt dat het verzoek om subsidiaire bescherming na het verstrijken van een redelijke termijn wordt behandeld, hetgeen ter beoordeling van de verwijzende rechter staat.

(1) PB C 86 van 23.3.2013.
1)

Door de registratie te verbieden van personenauto’s met een aan de rechterkant geplaatst stuur en/of door de registratie van nieuwe of eerder in een andere lidstaat geregistreerde personenauto’s met een aan de rechterkant geplaatste stuurinrichting afhankelijk te stellen van de verplaatsing van het stuur naar de linkerkant, is de Republiek Litouwen de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 2 bis van richtlijn 70/311/EEG van de Raad van 8 juni 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de stuurinrichtingen van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan, artikel 4, lid 3, van richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007 tot vaststelling van een kader voor de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en van systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd (kaderrichtlijn) en artikel 34 VWEU.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 112/3

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 27 februari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Cataluña — Spanje) — Transportes Jordi Besora SL/Generalitat de Catalunya

(Zaak C-82/12) (1)

((Indirecte belastingen - Accijns - Richtlijn 92/12/EEG - Artikel 3, lid 2 - Minerale oliën - Belasting op detailverkoop - Begrip „specifiek doeleinde” - Overdracht van bevoegdheden aan autonome regio’s - Financiering - Vooraf vastgestelde besteding - Uitgaven voor gezondheidszorg en milieu))

2014/C 112/03

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Tribunal Superior de Justicia de Cataluña

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Transportes Jordi Besora SL

Verwerende partij: Generalitat de Catalunya

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal Superior de Justicia de Cataluña — Uitlegging van artikel 3, lid 2, van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop (PB L 76, blz. 1) — Minerale oliën — Accijns op bepaalde minerale oliën bij verkoop aan particulieren — Andere indirecte belastingen dan accijnzen die specifieke doeleinden hebben — Belasting die een doel nastreeft dat door middel van een andere, geharmoniseerde belasting kan worden bereikt — Belasting die is ingevoerd op hetzelfde tijdstip als waarop een aantal bevoegdheden aan de regio’s is overgedragen, en die is bedoeld om hun kosten voor de uitvoering van de nieuwe, overgedragen bevoegdheden gedeeltelijk te dekken — Zuiver begrotingstechnisch doel

Dictum

Artikel 3, lid 2, van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale wettelijke regeling tot invoering van een belasting op de detailverkoop van minerale oliën, zoals de in het hoofdgeding aan de orde zijnde belasting op de detailverkoop van bepaalde minerale oliën (Impuesto sobre las Ventas Minoristas de Determinados Hidrocarburos), aangezien niet kan worden aangenomen dat een dergelijke belasting een specifiek doeleinde in de zin van deze bepaling nastreeft daar deze belasting, die is bestemd voor de financiering van de uitoefening, door de betrokken territoriale overheden, van hun bevoegdheden op het gebied van gezondheidszorg en milieu, uit zichzelf niet beoogt de bescherming van de gezondheid en het milieu te waarborgen.

(1) PB C 138 van 12.5.2012.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 93/6

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 23 januari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — DMC Beteiligungsgesellschaft mbH/Finanzamt Hamburg-Mitte

(Zaak C-164/12) (1)

(Fiscale bepalingen - Vennootschapsbelasting - Overdracht van aandelen van personenvennootschap naar kapitaalvennootschap - Boekwaarde - Actuele waarde - Overeenkomst ter voorkoming van dubbele belasting - Onmiddellijke belasting van latente meerwaarden - Verschil in behandeling - Beperking van vrij verkeer van kapitaal - Behoud van verdeling van heffingsbevoegdheid tussen lidstaten - Evenredigheid)

2014/C 93/08

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht Hamburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: DMC Beteiligungsgesellschaft mbH

Verwerende partij: Finanzamt Hamburg-Mitte

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Hamburg — Uitlegging van artikel 43 EG (thans artikel 49 VWEU) — In een andere lidstaat gevestigde vennootschappen die medeondernemersaandelen in natura inbrengen in een binnenlandse kapitaalvennootschap in ruil voor deelbewijzen in deze vennootschap — Regeling volgens welke in een dergelijk geval het ingebrachte kapitaal aan de werkelijke waarde en niet aan boekwaarde in de balans van de kapitaalvennootschap moet worden opgevoerd en aldus wordt vooruitgelopen op de belastingheffing over niet gerealiseerde roerende waarden — Mogelijkheid om betrokken belasting in vijf jaarlijkse termijnen te betalen op voorwaarde dat zekerheid voor betaling is gesteld

Dictum

1) Artikel 63 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat de doelstelling die erin bestaat, de verdeling van de heffingsbevoegdheid tussen de lidstaten te vrijwaren, een rechtvaardiging kan zijn voor een regeling van een lidstaat, volgens welke de activa die een gewone commanditaire vennootschap inbrengt in een kapitaalvennootschap met zetel op het grondgebied van die lidstaat, tegen de actuele waarde moeten worden gewaardeerd, waardoor de op dat grondgebied aangegroeide latente meerwaarden op deze activa belastbaar worden voordat zij zich daadwerkelijk realiseren, wanneer deze lidstaat zich daadwerkelijk in de onmogelijkheid bevindt zijn heffingsbevoegdheid voor deze meerwaarden uit te oefenen op het tijdstip waarop zij zich daadwerkelijk realiseren, hetgeen de nationale rechter moet uitmaken.

2) Een regeling van een lidstaat die bepaalt dat de op zijn grondgebied aangegroeide meerwaarden onmiddellijk worden belast, gaat niet verder dan noodzakelijk is ter verwezenlijking van de doelstelling die erin bestaat, de verdeling van de heffingsbevoegdheid tussen de lidstaten te vrijwaren, voor zover de verplichting om een bankgarantie te stellen ingeval de belastingplichtige kiest voor uitstel van betaling, afhangt van het werkelijke risico van niet-invordering van de belasting.

(1) PB C 217 van 21.7.2012.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 52/17

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 12 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Administrativo e Fiscal do Porto — Portugal) — Portgás — Sociedade de Produção e Distribuição de Gás SA/Ministério da Agricultura, do Mar, do Ambiente e do Ordenamento do Território

(Zaak C-425/12) (1)

(Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten in sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie - Richtlijn 93/38/EEG - Niet-omzetting in nationaal recht - Mogelijkheid voor staat om zich te beroepen op deze richtlijn tegenover instelling waaraan openbaredienstconcessie is verleend wanneer deze handeling niet in nationaal recht is omgezet)

2014/C 52/28

Procestaal: Portugees

Verwijzende rechter

Tribunal Administrativo e Fiscal do Porto

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Portgás — Sociedade de Produção e Distribuição de Gás SA

Verwerende partij: Ministério da Agricultura, do Mar, do Ambiente e do Ordenamento do Território

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal Administrativo e Fiscal do Porto — Portugal — Uitlegging van de artikelen 2, lid 1, sub b, 4, lid 1, en 14, lid 1, sub c-i, van richtlijn 93/38/EEG van de Raad van 14 juni 1993 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie (PB L 199, blz. 84), zoals gewijzigd bij richtlijn 98/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 (PB L 101, blz. 1) — Rechtstreekse werking — Mogelijkheid van een Staat om zich op deze richtlijn te beroepen tegen een instelling die houdster is van een concessie voor een openbare dienst wanneer deze handeling niet in nationaal recht is omgezet

Dictum

De artikelen 4, lid 1, 14, lid 1, sub c-i, en 15 van richtlijn 93/38/EEG van de Raad van 14 juni 1993 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998, moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet kunnen worden tegengeworpen aan een particuliere onderneming op de enkele grond dat deze laatste exclusief concessiehouder is van een dienst van openbaar belang die binnen de personele werkingssfeer van deze richtlijn valt, wanneer deze richtlijn nog niet in het nationale recht van de betrokken lidstaat werd omgezet.

Een dergelijke onderneming die bij overheidsmaatregel is belast met het verlenen, onder toezicht van de overheid, van een dienst van openbaar belang en daartoe over bevoegdheden beschikt die verder gaan dan de voor de betrekkingen tussen particulieren geldende regels, moet de bepalingen van richtlijn 93/38, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/4, in acht nemen en deze bepalingen kunnen haar dan ook worden tegengeworpen door de autoriteiten van een lidstaat.

(1) PB C 389 van 15.12.2012.