Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Beroep wegens nalaten - Natuurlijke of rechtspersonen - Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken - Uitblijven van besluit over gevolg dat wordt gegeven aan klacht om te doen vaststellen dat staatssteun onverenigbaar is met gemeenschappelijke markt

[EG-Verdrag, art. 93, lid 2, en 175, derde alinea (thans art. 88, lid 2, EG en 232, derde alinea, EG), en art. 173 (thans, na wijziging, art. 230 EG)]

2 Beroep wegens nalaten - Ingebrekestelling van instelling - Voorwaarden - Uitdrukkelijk en nauwkeurig verzoek

[EG-Verdrag, art. 175, tweede alinea (thans art. 232, tweede alinea, EG)]

3 Beroep wegens nalaten - Nalaten dat vatbaar is voor beroep - Verzuim van Commissie te handelen krachtens artikel 90 EG-Verdrag (thans artikel 86 EG)

[EG-Verdrag, art. 90 (thans art. 86 EG)]

4 Beroep wegens nalaten - Verplichting van Commissie tot handelen - Vaststelling van besluit krachtens artikelen 92 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 87 EG) en/of 93 EG-Verdrag (thans artikel 88 EG) - Inachtneming van redelijke termijn

[EG-Verdrag, art. 92 (thans, na wijziging, art. 87 EG) en art. 93 en 175 (thans art. 88 EG en 232 EG)]

5 Beroep wegens nalaten - Verplichting van Commissie tot handelen - Verzuim om besluit vast te stellen krachtens artikelen 92 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 87 EG) en/of 93 EG-Verdrag (thans artikel 88 EG) - Nalaten

[EG-Verdrag, art. 92 (thans, na wijziging, art. 87 EG) en art. 93 en 175 (thans art. 88 EG en 232 EG)]

6 Beroep wegens nalaten - Ingebrekestelling van instelling - Standpuntbepaling in zin van artikel 175, tweede alinea, EG-Verdrag (thans artikel 232, tweede alinea, EG) - Brief, uit hoofde van artikel 6 van verordening nr. 99/63 toegezonden aan indiener van klacht betreffende inbreuk op mededingingsregels

[EG-Verdrag, art. 175, tweede alinea (thans art. 232, tweede alinea, EG); verordening nr. 99/63 van de Commissie, art. 6]

7 Beroep wegens nalaten - Ingebrekestelling van instelling - Standpuntbepaling in zin van artikel 175, tweede alinea, EG-Verdrag (thans artikel 232, tweede alinea, EG) - Brief, uit hoofde van artikel 90 EG-Verdrag (thans artikel 86 EG) toegezonden aan indiener van klacht betreffende inbreuk op mededingingsregels

[EG-Verdrag, art. 90 en 175, tweede alinea (thans art. 86 EG en 232, tweede alinea, EG)]

Samenvatting

1 De artikelen 173 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 230 EG) en 175 EG-Verdrag (thans artikel 232 EG) voorzien slechts in een en dezelfde rechtsgang. Artikel 175, derde alinea, van het Verdrag moet aldus worden uitgelegd, dat het een particulier niet alleen de mogelijkheid biedt een beroep wegens nalaten in te stellen tegen een instelling die heeft nagelaten een handeling te stellen waarvan hij de adressaat zou zijn, doch ook tegen een instelling die heeft verzuimd een handeling te stellen die hem rechtstreeks en individueel zou raken.

Dienaangaande moet een onderneming worden geacht rechtstreeks te worden geraakt door een beschikking van de Commissie betreffende staatssteun, wanneer er geen enkele twijfel bestaat over de wil van de nationale autoriteiten om hun steunvoornemen uit te voeren.

Voorts zijn de belanghebbenden in de zin van artikel 93, lid 2, EG-Verdrag (thans artikel 88, lid 2, EG) die moeten worden geacht door die beschikking individueel te zijn geraakt, de personen, ondernemingen of verenigingen die eventueel door de verlening van staatssteun in hun belangen worden geraakt, en met name concurrerende ondernemingen van de steunontvanger.

2 Volgens artikel 175, tweede alinea, EG-Verdrag (thans artikel 232, tweede alinea, EG) is een beroep wegens nalaten slechts ontvankelijk, indien de betrokken instelling vooraf tot handelen is uitgenodigd. Deze aanmaning is een wezenlijk vormvereiste en heeft tot gevolg dat de termijn van twee maanden ingaat waarbinnen de instelling haar standpunt moet bepalen, en bovendien dat wordt bepaald binnen welke grenzen het beroep dient te blijven dat kan worden ingesteld ingeval de instelling geen standpunt bepaalt. Er zijn weliswaar geen bijzondere vormvoorschriften voor de aanmaning, maar zij dient toch voldoende ondubbelzinnig en nauwkeurig te zijn om de betrokken instelling in staat te stellen, concreet de inhoud te kennen van de beschikking die van haar wordt verlangd en duidelijk te maken, dat zij ertoe strekt deze te dwingen een standpunt te bepalen.

3 De ruime beoordelingsbevoegdheid waarover de Commissie bij de tenuitvoerlegging van artikel 90 EG-Verdrag (thans artikel 86 EG) beschikt, kan geen afbreuk doen aan de bescherming, die particulieren ontlenen aan het algemeen beginsel van gemeenschapsrecht, dat eenieder moet beschikken over een effectieve mogelijkheid van beroep in rechte tegen beslissingen die een door de gemeenschapsverdragen toegekend recht kunnen aantasten. Dienaangaande is het niet a priori uitgesloten, dat er uitzonderingssituaties kunnen bestaan waarin een particulier in rechte kan optreden tegen een weigering van de Commissie om een beschikking te geven in het kader van haar toezicht als bedoeld in artikel 90, leden 1 en 3, EG-Verdrag (thans artikel 86, leden 1 en 3, EG).

4 In het kader van een beroep wegens nalaten moet worden nagegaan, of ten tijde van de aanmaning van een instelling krachtens artikel 175 EG-Verdrag (thans artikel 232 EG) op de betrokken instelling een verplichting tot handelen rustte.

Voor zover de Commissie bij uitsluiting bevoegd is om de verenigbaarheid van staatssteun met de gemeenschappelijke markt te beoordelen, moet zij in het belang van een goede toepassing van de fundamentele verdragsbepalingen inzake staatssteun, een klacht inzake het bestaan van een met de gemeenschappelijke markt onverenigbare steunmaatregel zorgvuldig en onpartijdig onderzoeken.

Evenmin als de Commissie een standpuntbepaling over een verzoek om ontheffing krachtens artikel 85, lid 3, EG-Verdrag (thans artikel 81, lid 3, EG) sine die kan verdagen, kan zij het vooronderzoek van staatsmaatregelen waarvan wordt gesteld dat zij in strijd zijn met artikel 92, lid 1, EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 87 EG), niet gedurende onbepaalde tijd laten aanslepen, wanneer zij ermee heeft ingestemd een dergelijk onderzoek in te leiden.

Of de duur van een dergelijke administratieve procedure redelijk is, moet worden beoordeeld met inachtneming van de specifieke omstandigheden van elke zaak en in het bijzonder met inachtneming van de context ervan, de verschillende procedurele fasen die de Commissie moet doorlopen, de ingewikkeldheid van de zaak, alsmede het belang ervan voor de verschillende betrokken partijen.

5 De Commissie is - tenzij zij kan aantonen dat uitzonderlijke omstandigheden een dergelijk tijdsverloop rechtvaardigen - schuldig aan verzuim wanneer zij na 31 maanden vooronderzoek en bij afloop van de termijn van twee maanden na de door een onderneming aan de Commissie gerichte uitnodiging tot handelen, ten aanzien van overheidsmaatregelen die eventueel als steun kunnen worden aangemerkt, geen beslissing heeft genomen waarbij wordt vastgesteld dat de betrokken overheidsmaatregelen geen steunmaatregelen in de zin van artikel 92, lid 1, EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 87, lid 1, EG) vormden, of dat zij steunmaatregelen in de zin van artikel 92, lid 1, EG-Verdrag zijn, die ingevolge artikel 92, leden 2 en 3, EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 87, leden 2 en 3, EG) verenigbaar zijn met de gemeenschappelijke markt, of dat de procedure van artikel 93, lid 2, EG-Verdrag (thans artikel 88, lid 2, EG) dient te worden geopend, of, ten slotte, naar gelang van de omstandigheden een combinatie van deze verschillende mogelijke beslissingen heeft gemaakt.

6 Een door de Commissie aan de indiener van een klacht wegens schending van de mededingingsregels gezonden brief die aan de voorwaarden van artikel 6 van verordening nr. 99/63 voldoet, vormt een standpuntbepaling in de zin van artikel 175, tweede alinea, EG-Verdrag (thans artikel 232, tweede alinea, EG). Door een dergelijke standpuntbepaling wordt een einde gemaakt aan het stilzitten van de Commissie en is het door deze klager ingestelde beroep wegens nalaten zonder voorwerp geraakt.

7 Een brief waarmee de Commissie aan de indiener van een klacht die haar uitnodigt te handelen krachtens artikel 90 EG-Verdrag (thans artikel 86 EG), antwoordt, dat zij niet heeft kunnen vaststellen dat de genoemde feiten een inbreuk vormen, en waarin zij uiteenzet, waarom zij niet voornemens is een procedure krachtens dit artikel in te leiden, vormt een standpuntbepaling in de zin van artikel 175, tweede alinea, EG-Verdrag (thans artikel 232, tweede alinea, EG) waardoor het door deze klager ingestelde beroep wegens nalaten zonder voorwerp geraakt.