Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Bananen - Invoerregeling - Tariefcontingent - Inaanmerkingneming van moeilijkheden die inherent zijn aan overgang van nationale regelingen naar gemeenschappelijke marktordening

(Verordening nr. 404/93 van de Raad, art. 19, lid 2, en 30)

2. Niet-contractuele aansprakelijkheid - Voorwaarden - Voldoende gekwalificeerde schending van gemeenschapsrecht - Beoordelingsmarge van instelling bij vaststelling van handeling

(Art. 288, tweede alinea, EG)

3. Hogere voorziening - Middelen - Rechtsoverwegingen van arrest die gemeenschapsrecht schenden - Dictum op andere rechtsgronden gebaseerd - Afwijzing

4. Hogere voorziening - Middelen - Toezicht door Hof op juridische kwalificatie van feiten - Toelaatbaarheid

(Art. 255 EG; Statuut-EG van het Hof van Justitie, art. 51)

5. Beroep tot nietigverklaring - Natuurlijke of rechtspersonen - Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken - Weigering van Commissie om verordeningen vast te stellen om importeurs van bananen uit derde land in staat te stellen hoofd te bieden aan moeilijkheden voortvloeiend uit instorting van productie in dat land ten gevolge van uitzonderlijke klimatologische omstandigheden - Niet-ontvankelijkheid

(Art. 230, vierde alinea, EG; verordening nr. 404/93 van de Raad, art. 16, lid 3, 18 en 19, lid 1)

Samenvatting

$$1. Krachtens artikel 30 van verordening nr. 404/93 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector bananen kan, en naar gelang van de omstandigheden moet, de Commissie voorzien in een regeling voor de onbillijkheden die optreden doordat importeurs van bananen uit derde landen of niet-traditionele ACS-bananen in hun voortbestaan worden bedreigd doordat hun op basis van de volgens artikel 19, lid 2, van deze verordening in aanmerking te nemen referentiejaren een ongewoon laag contingent is toegewezen, doch het is niet uitgesloten dat dit artikel ook kan worden toegepast op andere soorten moeilijkheden, op voorwaarde dat deze inherent zijn aan de overgang van de vóór de inwerkingtreding van deze verordening bestaande nationale regelingen naar de gemeenschappelijke marktordening.

( cf. punten 46-47 )

2. Het gemeenschapsrecht kent een recht op schadevergoeding toe wanneer is voldaan aan drie voorwaarden, te weten dat de geschonden rechtsregel ertoe strekt aan particulieren rechten toe te kennen, dat er sprake is van een voldoende gekwalificeerde schending en dat er een rechtstreeks causaal verband bestaat tussen de niet-nakoming van de op de auteur van de handeling rustende verplichting en de door de benadeelde personen geleden schade. Wat de tweede voorwaarde betreft, moet voor de vaststelling dat een schending van het gemeenschapsrecht voldoende gekwalificeerd is, als beslissend criterium worden gehanteerd de kennelijke en ernstige miskenning, door de betrokken gemeenschapsinstelling, van de grenzen waarbinnen haar beoordelingsvrijheid dient te blijven. Wanneer deze instelling slechts een zeer beperkte of in het geheel geen beoordelingsmarge heeft, kan de enkele inbreuk op het gemeenschapsrecht volstaan om een voldoende gekwalificeerde schending te doen vaststaan. Hieruit volgt dat het beslissende criterium om vast te stellen of het om een dergelijke schending gaat, niet de individuele aard van de betrokken handeling is, maar de beoordelingsmarge waarover de instelling bij de vaststelling ervan beschikt.

( cf. punten 53-55 )

3. Wanneer in de motivering van een arrest van het Gerecht blijkt van een schending van het gemeenschapsrecht, maar het dictum ervan op andere rechtsgronden gerechtvaardigd voorkomt, moet de hogere voorziening worden afgewezen.

( cf. punt 57 )

4. Hoewel volgens de artikelen 225 EG en 51 van het Statuut-EG van het Hof van Justitie hogere voorziening beperkt is tot rechtsvragen en het Gerecht derhalve bij uitsluiting bevoegd is om de feiten vast te stellen en te beoordelen, is het Hof niettemin bevoegd is om toezicht uit te oefenen op de wijze waarop het Gerecht de feiten juridisch heeft gekwalificeerd en daaraan rechtsgevolgen heeft verbonden.

( cf. punt 69 )

5. Een handeling van algemene strekking, zoals een verordening, kan natuurlijke of rechtspersonen enkel individueel raken indien zij hen treft uit hoofde van zekere bijzondere hoedanigheden of van een feitelijke situatie welke hen ten opzichte van ieder ander karakteriseert en hen derhalve individualiseert op soortgelijke wijze als een geadresseerde.

De voornaamste importeurs van Somalische bananen kunnen evenwel niet worden beschouwd als individueel geraakt door de verordening die de Commissie volgens hen krachtens artikel 16, lid 3, van verordening nr. 404/93 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector bananen had moeten vaststellen om het in artikel 18 van deze verordening bedoelde tariefcontingent aan te passen, teneinde hen in staat te stellen het hoofd te bieden aan de gevolgen van de uitzonderlijke overstromingen van 1997 en 1998 voor de bananenproductie in Somalië.

Zelfs indien deze verordening voor het aangepaste gedeelte van het tariefcontingent had kunnen afwijken van de bij artikel 19, lid 1, van verordening nr. 404/93 vastgestelde verdeelsleutel, had zij deze importeurs enkel geraakt uit hoofde van hun objectieve hoedanigheid van importeurs van Somalische bananen, op dezelfde wijze als elke andere marktdeelnemer die zich in een identieke situatie bevindt.

( cf. punten 73, 75-76, 79 )