Het tot aanstelling bevoegd gezag beschikt weliswaar over een ruime beoordelingsbevoegdheid om de procedure of methode vast te stellen die het het meest geschikt acht om over te gaan tot de vergelijking van de verdiensten, doch de aldus aan de administratie toegekende bevoegdheid wordt beperkt door het vereiste dat de vergelijking van de verdiensten zorgvuldig en onpartijdig moet geschieden, in het belang van de dienst en overeenkomstig het beginsel van gelijke behandeling. Ook moet die vergelijking plaatsvinden op basis van vergelijkbare informatie en inlichtingen. Om het bevorderingsstelsel zo gelijkwaardig mogelijk te maken, dient het tot aanstelling bevoegd gezag op grond van artikel 45 van het Statuut ervoor te waken dat de vergelijking van de verdiensten objectief is, ten eerste door de vergelijkbaarheid van de beoordelingen van alle ambtenaren te garanderen door middel van de vaststelling van een gemeenschappelijke schaal voor de beoordeling en ten tweede door de beoordelaars homogene criteria voor de beoordeling te geven.

Ofschoon artikel 43 van het Statuut niet voorschrijft dat gebruik moet worden gemaakt van een in cijfers uitgedrukte en analytische beoordeling, verlangt de aan artikel 45 van het Statuut inherente verplichting om de verdiensten op een gelijkwaardige basis te vergelijken en op grond van vergelijkbare informatie en inlichtingen, een procedure of methode die in staat is om de subjectiviteit als gevolg van de beoordelingen door de verschillende beoordelaars te neutraliseren.

Uitsluitend in woorden uitgedrukte beoordelingen in beoordelingsrapporten maken het onmogelijk om methodisch discrepanties te ontdekken in de wijze van beoordeling van de ambtenaren door de verschillende beoordelaars op basis van hun eigen subjectiviteit en deze uitsluitend in woorden uitgedrukte beoordelingen zijn dus van invloed op de mogelijkheid van het tot aanstelling bevoegd gezag om de verdiensten objectief te vergelijken.

In het kader van een bevorderingsprocedure is het tot aanstelling bevoegd gezag krachtens artikel 45, lid 1, van het Statuut gehouden om vóór een bevordering over te gaan tot een vergelijking van de verdiensten van alle voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren. Meer bepaald, in het kader daarvan kan het zich laten bijstaan door de administratieve diensten op verschillend niveau van de hiërarchie, overeenkomstig de beginselen die inherent zijn aan de werking van elke administratieve organisatie die hiërarchisch is opgebouwd en die gestalte hebben gekregen in artikel 21, eerste alinea, van het Statuut, bepalende dat iedere ambtenaar, ongeacht de rang welke hij in het ambtelijk bestel bekleedt, verplicht is zijn meerderen bij te staan en van raad te dienen.

Een voorafgaand onderzoek binnen elk directoraat-generaal van de dossiers van de ambtenaren die in aanmerking komen voor bevordering kan echter niet in de plaats komen van de vergelijking die vervolgens, wanneer dat is voorzien, moet plaatsvinden door een bevorderingscomité en daarna door het tot aanstelling bevoegd gezag.

Wil de vergelijking van de verdiensten van alle voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren niet worden uitgehold, dan kan niet worden aanvaard dat het tot aanstelling bevoegd gezag enkel de verdiensten onderzoekt van de ambtenaren die bovenaan staan op de lijsten die door de verschillende diensten of directoraten-generaal zijn opgesteld.

Dit betekent dat het eventueel belang om in eerste instantie de verdiensten van de voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren binnen elke dienst te vergelijken, teneinde rekening te houden met hun specifieke kenmerken, de bevorderingscommissie en het tot aanstelling bevoegd gezag, gelet op artikel 45 van het Statuut, niet kan vrijstellen van de vergelijking van de verdiensten van alle voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren.

De synoptische tabellen die de bevorderingscommissie gebruikt voor alle voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren, in de zin van artikel 5, lid 2, van het besluit waarbij de hoge vertegenwoordiger voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid van de Unie de regels heeft vastgesteld voor de bevorderingsprocedure met het oog op de toepassing van artikel 45 van het Statuut, wijzen per rang de ambtenaren aan die door de diensten voor bevordering zijn voorgedragen met inachtneming van de mogelijkheden van bevordering zoals die volgen uit de door de directeur Human Resources vastgestelde indicatieve quota. Ook al bieden de synoptische tabellen in variabele mate de mogelijkheid om in één oogopslag de situatie van alle voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren van dezelfde rang te bezien, zij bevatten geen enkele vermelding van de belangrijkste functies en de eventuele verdiensten van voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren die door de diensten niet voor bevordering zijn voorgedragen. Dit in tegenstelling tot de voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren die door de diensten voor bevordering zijn voorgedragen, van wie de belangrijkste functies zijn aangegeven en voor wie het bevorderingsvoorstel een korte motivering gebaseerd op hun verdiensten bevat. Deze tabel leidt dus tot een verschil in behandeling tussen de ambtenaren die van meet af aan door de diensten voor bevordering zijn voorgedragen en de andere ambtenaren. Het voordeel dat eerstgenoemden ontlenen aan het feit dat hun verdiensten in een samenvattend en gemakkelijk te gebruiken document expliciet worden genoemd, is van dien aard dat dit leidt tot de onregelmatigheid van de fasen van de bevorderingsprocedure gedurende welke het kon worden gebruikt.

(cf. punten 46, 47, 50, 51 en 57)

Gerecht van eerste aanleg: arresten Tsirimokos/Parlement, T‑76/92, EU:T:1993:106, punt 17; Caravelis/Parlement, T‑182/99, EU:T:2001:131, punt 33, en Heurtaux/Commissie, T‑172/03, EU:T:2005:34, punt 40