ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 januari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Centrale Raad van Beroep — Nederland) — Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)/M. S. Demirci e.a.

(Zaak C-171/13) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Associatieovereenkomst EEG-Turkije - Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Ontheffing van de bepalingen inzake de woonplaats - Aanvullende prestaties verleend op grond van de nationale wettelijke regeling - Woonplaatsvereiste - Toepassing op voormalige Turkse werknemers - Turkse staatsburgers die de nationaliteit van de ontvangende lidstaat hebben verkregen)

(2015/C 073/04)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Centrale Raad van Beroep

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)

Verwerende partijen: M. S. Demirci, D. Cetin, A. I. Önder, R. Keskin, M. Tüle, A. Taskin

Dictum

Besluit nr. 3/80 van de Associatieraad van 19 september 1980 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen van de lidstaten der Europese Gemeenschappen op Turkse werknemers en hun gezinsleden moet, mede in het licht van artikel 59 van het aanvullend protocol dat op 23 november 1970 te Brussel is ondertekend en namens de Gemeenschap is gesloten, goedgekeurd en bevestigd bij verordening (EEG) nr. 2760/72 van de Raad van 19 december 1972, aldus worden uitgelegd dat burgers van een lidstaat die als Turkse werknemers tot de legale arbeidsmarkt van deze staat hebben behoord, zich niet op grond van het feit dat zij de Turkse nationaliteit hebben behouden, kunnen beroepen op artikel 6 van besluit nr. 3/80 om zich te verzetten tegen een woonplaatsvereiste waaraan volgens de wettelijke regeling van deze staat moet zijn voldaan om aanspraak te kunnen maken op een bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestatie in de zin van artikel 4, lid 2 bis, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 647/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 13 april 2005.

(1) PB C 178 van 22.6.2013.
1)

Wat de afvalstortplaats van Kiato betreft: — door niet de maatregelen te nemen die nodig zijn om het afval op de betrokken stortplaats zonder gevaar voor de menselijke gezondheid of milieuschade te beheren, en om het achterlaten, storten of onbeheerd laten van afval op de desbetreffende stortplaats te verbieden, is de Helleense Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 13 en 36, lid 1, van richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen; — door deze stortplaats te laten werken zonder geldige stortvergunning, verleend met inachtneming van de voorwaarden voor afgifte en inhoud ervan, en, bijgevolg, zonder dat de houder van het afval of de exploitant van de stortplaats vóór of bij de levering kan aantonen dat het betrokken afval op de stortplaats kan worden aanvaard overeenkomstig de vergunningsvoorwaarden, is de Helleense Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 8, 9, onder a)-c), en 11, lid 1, onder a), van richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen, alsmede krachtens artikel 23 van richtlijn 2008/98, en — door er niet voor te zorgen dat tijdens de fase van exploitatie van een stortplaats de exploitant het in bijlage III bij de richtlijn gespecificeerde toezicht- en controleprogramma uitvoert, is de Helleense Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 12, onder a, van deze richtlijn.
1)

Door een wettelijke bepaling vast te stellen zoals artikel 107 van de Finance Act 2007 (begrotingswet 2007), waarbij met terugwerkende kracht en zonder voorafgaande kennisgeving of overgangsregeling het recht van de belastingplichtigen wordt beperkt om belastingen die zijn geheven in strijd met het Unierecht, terug te vorderen, is het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de krachtens artikel 4, lid 3, VEU op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
2)

Artikel 24, lid 1, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG, gelezen in samenhang met artikel 7, lid 1, sub b, daarvan, en artikel 4 van verordening nr. 883/2004, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1244/2010, moeten in die zin worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen de regeling van een lidstaat op grond waarvan onderdanen van andere lidstaten zijn uitgesloten van het recht op bepaalde „bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestaties” in de zin van artikel 70, lid 2, van verordening nr. 883/2004, terwijl deze prestaties wel worden toegekend aan de onderdanen van het gastland die zich in dezelfde situatie bevinden, voor zover deze onderdanen van andere lidstaten in het gastland geen verblijfsrecht genieten krachtens richtlijn 2004/38.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 46/14

Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 11 december 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Idexx Laboratories Italia srl/Agenzia delle Entrate

(Zaak C-590/13) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Indirecte belastingen - Btw - Zesde richtlijn - Artikelen 18 en 22 - Recht op aftrek - Intracommunautaire verwervingen - Verleggingsregeling - Materiële voorwaarden - Formele voorwaarden - Niet-naleving van de formele voorwaarden))

(2015/C 046/19)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Corte suprema di cassazione

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Idexx Laboratories Italia srl

Verwerende partij: Agenzia delle Entrate

Dictum

De artikelen 18, lid 1, sub d, en 22 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/680/EEG van de Raad van 16 december 1991, moeten aldus worden uitgelegd dat deze bepalingen formele voorwaarden voor het recht op aftrek bevatten, waarvan niet-naleving, in omstandigheden als in het hoofdgeding, niet kan leiden tot verlies van dat recht.

(1) PB C 24 van 25.1.2014.
3)

Artikel 51, lid 1, sub a, van verordening nr. 800/1999, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2299/2001, moet aldus worden uitgelegd dat de daarin bedoelde sanctie van toepassing is wanneer de exporteur binnen de gestelde termijnen documenten tot bewijs van de aankomst van de uitgevoerde producten in het land van bestemming heeft overgelegd, die vervalst zijn gebleken, ook al komt de gevraagde uitvoerrestitutie blijkens in de loop van het geding overgelegde geldige documenten overeen met die welke hem had moet worden toegekend.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 421/17

Arrest van het Hof (Negende kamer) van 18 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vergabekammer Arnsberg — Duitsland) — Bundesdruckerei GmbH/Stadt Dortmund

(Zaak C-549/13) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Artikel 56 VWEU - Vrij verrichten van diensten - Beperkingen - Richtlijn 96/71/EG - Procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening - Nationale wettelijke regeling op grond waarvan inschrijvers en hun onderaannemers zich ertoe moeten verbinden om het voor de uitvoering van de overheidsopdracht ingezette personeel een minimumloon te betalen - In een andere lidstaat gevestigde onderaannemer))

2014/C 421/23

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Vergabekammer Arnsberg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Bundesdruckerei GmbH

Verwerende partij: Stadt Dortmund

Dictum

In een situatie zoals die van het hoofdgeding, waarin een inschrijver een overheidsopdracht wil uitvoeren door uitsluitend gebruik te maken van werknemers van een onderaannemer die in een andere lidstaat is gevestigd dan die van de aanbestedende dienst, staat artikel 56 VWEU in de weg aan de toepassing van een wettelijke regeling van de lidstaat van deze aanbestedende dienst volgens welke deze onderaannemer de betrokken werknemers een in deze regeling vastgesteld minimumloon dient te betalen.

(1) PB C 24 van 25.1.2014.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 409/10

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Gemeente ‘s-Hertogenbosch/Staatssecretaris van Financiën

(Zaak C-92/13) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Zesde btw-richtlijn - Artikel 5, lid 7, sub a - Belastbare handelingen - Begrip „levering onder bezwarende titel” - Ingebruikneming, door een gemeente, van een onroerend goed dat voor haar rekening is gebouwd op aan haar toebehorende grond - Werkzaamheden als overheid en als btw-plichtige))

2014/C 409/13

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hoge Raad der Nederlanden

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Gemeente ’s-Hertogenbosch

Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën

Dictum

Artikel 5, lid 7, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat het van toepassing is in een situatie als die in het hoofdgeding, waarin een gemeente een gebouw in gebruik neemt dat zij op aan haar toebehorende grond heeft laten bouwen en dat zij voor 94 % van de oppervlakte zal gaan gebruiken voor haar activiteiten als overheid en voor 6 % van die oppervlakte voor haar activiteiten als belastingplichtige, waarvan 1 % voor vrijgestelde verrichtingen die geen recht op aftrek van belasting over de toegevoegde waarde geven. Het latere gebruik van het gebouw voor de activiteiten van de gemeente kan echter slechts recht geven op aftrek van voorbelasting die is voldaan ten behoeve van de bestemming als in die bepaling bedoeld, voor dat deel dat overeenstemt met het gebruik voor doeleinden van belastbare handelingen, zulks krachtens artikel 17, lid 5, van de Zesde richtlijn.

(1) PB C 147 van 25.5.2013.
2)

Artikel 1, lid 2, van richtlijn 93/13 moet aldus worden uitgelegd dat een beding in een overeenkomst tussen een verkoper en een consument slechts buiten de werkingssfeer van die richtlijn valt wanneer in dat contractueel beding een dwingende wettelijke of bestuursrechtelijke bepaling inhoudelijk is overgenomen. Het staat aan de verwijzende rechter na te gaan of dat het geval is.
Arrest van het Hof (Derde kamer) van 4 september 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van beroep te Antwerpen — België) — Provincie Antwerpen/Belgacom NV van publiek recht (C-256/13), Mobistar NV (C-264/13)

(Gevoegde zaken C-256/13 en C-264/13) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Elektronischecommunicatienetwerken en -diensten - Richtlijn 2002/20/EG - Artikel 6 - Voorwaarden die aan de algemene machtiging en de gebruiksrechten voor radiofrequenties en voor nummers kunnen worden verbonden, en specifieke verplichtingen - Artikel 13 - Vergoedingen voor gebruiksrechten en rechten om faciliteiten te installeren - Regionale regeling waarbij ondernemingen aan een belasting op vestigingen worden onderworpen))

(2014/C 395/19)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hof van beroep te Antwerpen

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Provincie Antwerpen

Verwerende partijen: Belgacom NV van publiek recht (C-256/13), Mobistar NV (C-264/13)

Dictum

De artikelen 6 en 13 van richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (machtigingsrichtlijn) moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet eraan in de weg staan dat operatoren die elektronischecommunicatienetwerken of -diensten leveren, aan een algemene belasting op vestigingen worden onderworpen wegens de aanwezigheid op publiek of privaat domein van gsm-masten, -pylonen of -antennes die nodig zijn voor hun activiteit

(1) PB C 207 van 20.7.2013.
1)

Artikel 141 EG moet aldus worden uitgelegd dat een pensioenbonificatiestelsel zoals dat in het hoofdgeding een met dit artikel strijdige indirecte discriminatie tussen vrouwelijke en mannelijke werknemers op het gebied van beloning oplevert, tenzij het kan worden gerechtvaardigd door objectieve factoren die niets van doen hebben met discriminatie op grond van geslacht, zoals een wettige doelstelling van sociaal beleid, en dit stelsel geschikt is om de aangevoerde doelstelling te bereiken en daartoe noodzakelijk is, wat vereist dat het daadwerkelijk ertoe strekt deze doelstelling te bereiken en dat het daartoe coherent en stelselmatig wordt toegepast.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 315/8

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 17 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Østre Landsret — Denemarken) — Nordea Bank Danmark A/S/Skatteministeriet

(Zaak C-48/13) (1)

((Belastingwetgeving - Vrijheid van vestiging - Nationale winstbelasting - Concernbelasting - Belasting van activiteit van buitenlandse vaste inrichtingen van ingezeten vennootschappen - Voorkoming van dubbele belasting door belastingverrekening (verrekeningsmethode) - Inhaal van eerder afgetrokken verliezen bij overdracht van vaste inrichting aan vennootschap van zelfde concern, waarop betrokken lidstaat heffingsbevoegdheid niet uitoefent))

2014/C 315/11

Procestaal: Deens

Verwijzende rechter

Østre Landsret

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Nordea Bank Danmark A/S

Verwerende partij: Skatteministeriet

Dictum

De artikelen 49 VWEU en 54 VWEU, alsook de artikelen 31 en 34 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992 staan in de weg aan een wettelijke regeling van een lidstaat, volgens welke ingeval een ingezeten vennootschap een in een andere lidstaat of in een andere staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte gelegen vaste inrichting overdraagt aan een niet-ingezeten vennootschap van hetzelfde concern, de voor de overgedragen inrichting eerder afgetrokken verliezen opnieuw worden opgenomen in de belastbare winst van de overdragende vennootschap, voor zover de eerste lidstaat zowel de door deze inrichting vóór de overdracht ervan gemaakte winst belast, als de winst die voortvloeit uit de bij deze overdracht gerealiseerde meerwaarde.

(1) PB C 101 van 06.04.2013
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 282/11

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 12 juni 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesarbeitsgericht Hamm — Duitsland) — Gülay Bollacke/K + K Klaas & Kock B.V. & Co. KG

(Zaak C-118/13) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 2003/88/EG - Organisatie van arbeidstijd - Jaarlijkse vakantie met behoud van loon - Financiële vergoeding bij overlijden))

2014/C 282/15

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landesarbeitsgericht Hamm

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Gülay Bollacke

Verwerende partij: K + K Klaas & Kock B.V. & Co. KG

Dictum

Artikel 7 van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan nationale wetten of gebruiken als in het hoofdgeding, volgens welke het recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon vervalt zonder dat een recht ontstaat op een financiële vergoeding voor niet-opgenomen vakantie, in geval van beëindiging van de arbeidsverhouding door het overlijden van de werknemer. Het recht op die vergoeding mag niet afhankelijk worden gesteld van een voorafgaand verzoek van de betrokkene.

(1) PB C 171 van 15.6.2013.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 194/8

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 30 april 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 4 de Palma de Mallorca — Spanje) — Barclays Bank SA/Sara Sánchez García en Alejandro Chacón Barrera

(Zaak C-280/13) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 93/13/EEG - Dertiende overweging van de considerans - Artikel 1, lid 2 - Consumentenovereenkomsten - Hypothecaire lening - Hypothecaire executie - Nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen - Contractueel evenwicht))

2014/C 194/09

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de Primera Instancia no 4 de Palma de Mallorca

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Barclays Bank SA

Verwerende partijen: Sara Sánchez García en Alejandro Chacón Barrera

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Juzgado de Primera Instancia de Palma de Mallorca — Uitlegging van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29) — Bescherming van de consument bij hypotheek — Contractueel evenwicht — Beginsel van consumentenbescherming — Nationale civielprocesrechtelijke regeling voor hypothecaire executie

Dictum

Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten en de Unierechtelijke beginselen van consumentenbescherming en contractueel evenwicht moeten aldus worden uitgelegd dat daaronder niet vallen wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van een lidstaat als die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, wanneer geen sprake is van een contractueel beding dat de reikwijdte of werkingssfeer van die bepalingen wijzigt.

(1) PB C 226 van 3.8.2013.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 212/10

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 mei 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München — Duitsland) — Data I/O GmbH/Hauptzollamt München

(Zaak C-297/13) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Tariefindeling - Gemeenschappelijk douanetarief - Gecombineerde nomenclatuur - Afdeling XVI, aantekening 2 - Posten 8422, 8456, 8473, 8501, 8504, 8543, 8544 en 8473 - Begrippen „delen” en „goederen” - Delen en toebehoren (motoren, voedingseenheden, lasers, generatoren, kabels en heat sealers) bestemd voor gebruik in automatische programmeersystemen - Geen indeling onder post 8473 bij voorrang boven andere posten van hoofdstukken 84 en 85])

2014/C 212/10

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht München

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Data I/O GmbH

Verwerende partij: Hauptzollamt München

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht München — Uitlegging van verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1), in de bij verordeningen (EG) van de Commissie nr. 2031/2001 van 6 augustus 2001 (PB L 279, blz. 1), nr. 1832/2002 van 1 augustus 2002 (PB L 290, blz. 1), nr. 1789/2003 van 11 september 2003 (PB L 281, blz. 1) en nr. 1810/2004 van 7 september 2004 (PB L 327, blz. 1) gewijzigde versies en met name van afdeling XVI, aantekening 2, sub a en b, ervan — Indeling van delen of toebehoren (motoren, generatoren, lasers, kabels en heat sealers) voor programmeersystemen onder post 8473 — Eventuele voorrang van deze post op andere posten van de hoofdstukken 84 en 85

Dictum

Aantekening 2, sub a, van afdeling XVI van de gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals achtereenvolgens gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2031/2001 van de Commissie van 6 augustus 2001, verordening (EG) nr. 1832/2002 van de Commissie van 1 augustus 2002, verordening (EG) nr. 1789/2003 van de Commissie van 11 september 2003 en verordening (EG) nr. 1810/2004 van de Commissie van 7 september 2004, moet aldus worden uitgelegd dat een goed dat vatbaar is voor indeling zowel onder post 8473 van deze nomenclatuur als deel van een onder post 8471 van deze nomenclatuur vallende machine als onder een van de posten 8422, 8456, 8501, 8504, 8543 en 8544 van deze nomenclatuur als apart product, als zodanig onder een van deze laatste posten op grond van de eigen kenmerken ervan moet worden ingedeeld.

(1) PB C 260 van 7.9.2013.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 135/14

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Veliko Tarnovo — Bulgarije) — FIRIN OOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” — Veliko Tarnovo pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

(Zaak C-107/13) (1)

((Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde - Aftrek van voorbelasting - Vooruitbetalingen - Weigering om aftrek toe te staan - Fraude - Herziening van aftrek wanneer belastbare handeling niet wordt verricht - Voorwaarden))

2014/C 135/15

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Administrativen sad Veliko Tarnovo

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: FIRIN OOD

Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” — Veliko Tarnovo pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Administrativen sad Veliko Tarnovo — Uitlegging van artikel 168, sub a, juncto de artikelen 65, 90, lid 1, en 185, lid 1, en van artikel 205 juncto de artikelen 168, sub a, en 193 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Beginselen van fiscale neutraliteit, effectiviteit en evenredigheid — Aftrek van voorbelasting — Vooruitbetalingen voor nauwkeurig omschreven waren vóór de levering — Weigering om bij de inning van de vooruitbetaling aftrek toe te staan omdat de goederen niet geleverd zijn — Mogelijkheid voor de leverancier om de aanvankelijke aftrek te corrigeren en weerslag op de weigering om dergelijke aftrek toe te staan — Weigering van btw-aftrek voor de geadresseerde van een levering wegens de hoofdelijke aansprakelijkheid voor de betaling van de belasting van een andere belastingplichtige dan degene die tot betaling van de belasting is gehouden — Aanwijzing van de hoofdelijk aansprakelijke op grond van vermoedens gebaseerd op civielrechtelijke rechtsfiguren

Dictum

De artikelen 65, 90, lid 1, 168, sub a, 185, lid 1, en 193 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moeten aldus worden uitgelegd dat zij vereisen dat de aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde door de ontvanger van een factuur die is opgesteld met het oog op de vooruitbetaling voor de levering van goederen, wordt herzien wanneer, in omstandigheden als die van het hoofdgeding, die levering uiteindelijk niet plaatsvindt, ook al zou de leverancier die belasting nog steeds moeten betalen en de vooruitbetaling niet hebben terugbetaald.

(1) PB C 129 van 4.5.2013.