ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
—

het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken in zaak F-21/12 te vernietigen, voor zover daarbij nietig is verklaard het besluit van het EESC van 9 juni 2011 betreffende de terugvordering van de ontheemdingstoelage die Achab vanaf 1 juli 2010 is betaald en het EESC in zijn eigen kosten en in de helft van de kosten van verzoeker in eerste aanleg is verwezen;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 304/20

Beroep ingesteld op 8 augustus 2013 — Tsujimoto/BHIM — Kenzo (KENZO ESTATE)

(Zaak T-414/13)

2013/C 304/34

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Kenzo Tsujimoto (Osaka, Japan) (vertegenwoordiger: A. Wenninger-Lenz)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Kenzo (Parijs, Frankrijk)

Conclusies

— vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 22 mei 2013 in zaak R 333/2012-2;

— verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoeker

Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk KENZO ESTATE voor waren van klasse 33 — internationale inschrijving nr. 953373

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk KENZO, ingeschreven onder nr. 720706 voor waren van de klassen 3, 18 en 25

Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep en vernietiging van de bestreden beslissing

Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (1)

(1) PB L 78, blz. 1.
3)

Derde middel, ontleend aan een kennelijke beoordelingsfout. Door de formele onderzoeksprocedure te openen zonder dat er sprake was van gegronde twijfel in de zin van artikel 4, lid 4, van Verordening 659/1999 (2) en de rechtspraak heeft de Commissie een kennelijke beoordelingsfout gemaakt. Door ondanks het bestaan van bijkomende vragen reeds een standpunt in te nemen omtrent het bestaan van staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU miskent de Commissie ook het voorlopige karakter van een beslissing op grond van artikel 6 van Verordening 659/1999.
1)

Met het eerste middel voert verzoekster aan dat ECHA ten onrechte buiten de grenzen van zijn bevoegdheden is getreden, die louter de inleiding omvatten van de procedure voor de beoordeling of de verzoekende onderneming recht heeft op de aan KMO’s voorbehouden lagere vergoeding, waardoor het zich bij de beslissing over die aanspraak in de plaats van de Commissie heeft gesteld dan wel bij de juridische kwalificatie als KMO arbitrair andere materiële criteria heeft gehanteerd dan die welke de Commissie in verordening (EG) nr. 340/2008 (1) heeft neergelegd. De bevoegdheid om te beslissen over het recht op de lagere vergoeding voor KMO’s zou namelijk impliceren dat wordt nagegaan of de criteria van aanbeveling 2003/361/EG inzake de communautaire steun voor KMO’s gelden voor de grootte van de geregistreerde onderneming, wat niet valt onder de bevoegdheid van het ECHA-secretariaat, maar enkel toekomt aan de Commissie, aangezien de REACH-verordening noch de uitvoeringsverordeningen van de Commissie in een ad-hocbegrip hebben voorzien. Bovendien bepaalt verordening (EG) nr. 340/2008 van de Commissie, wat de beoordeling van de KMO-rechtsvorm betreft, uitdrukkelijk dat de subcriteria van aanbeveling 2003/361/EG inzake deelnemingen in andere ondernemingen enkel gelden voor buiten de Europese Unie gevestigde ondernemingen. Daaruit volgt echter dat die criteria niet kunnen worden toegepast wanneer de grootte van een binnen de Unie gevestigde onderneming wordt beoordeeld om vast te stellen of zij aanspraak kan maken op de lagere vergoeding.
—

wijziging van de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 17 mei 2013 in zaak R 757/2012-5, door vast te stellen dat in casu is voldaan aan de voorwaarden voor de toepassing van de grond tot weigering van inschrijving in de zin van artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009;
—

vast te stellen dat de Commissie de krachtens het Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, doordat zij geen standpunt heeft ingenomen over de klacht van 9 december 2010 betreffende onrechtmatige staatssteun van de Griekse autoriteiten aan DEI, hoewel zij daartoe was aangemaand; en
—

de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Commissie vast te stellen voor de schadelijke gevolgen van de tenuitvoerlegging van verordening (EG) nr. 530/2008 van de Commissie van 12 juni 2008 tot vaststelling van noodmaatregelen met betrekking tot de visserij op blauwvintonijn door ringzegenvaartuigen in de Atlantische Oceaan, ten oosten van 45 °WL, en in de Middellandse Zee, welke verordening ongeldig is verklaard bij het arrest van het Hof van 17 maart 2011 in zaak C-221/09, AJD Tuna Ltd;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 178/17

Beroep ingesteld op 7 mei 2013 — Italië/Commissie

(Zaak T-256/13)

2013/C 178/28

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: W. Ferrante, avvocato dello Stato, en G. Palmieri, gemachtigde)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

Verzoekster verzoekt het Gerecht om nietigverklaring van de brief van de Commissie — directoraat-generaal Onderwijs en cultuur van 22 maart 2013 [ref. Ares (2013) 237719] betreffende „Agreement N. ADEC 2007.0266 — Reimbursement. Review after appeal” verzonden op 25 februari 2013 en ontvangen door de Agenzia Nazionale per i Giovani (nationaal jeugdbureau) op 6 maart 2013 (ref. ANG/2741/AMS), waarbij is verzocht om terugstorting van in totaal 1 486 485,90 EUR, voor zover deze betrekking heeft op de bedragen van 52 036,24 EUR en 183 729,72 EUR, en van de brief van de Europese Commissie — directoraat-generaal Onderwijs en cultuur van 28 februari 2013 (ref. 267064) aan het hoofd van het Dipartimento della Gioventù e del Servizio civile nazionale (dienst jeugd en nationale burgerdienst), bureau van de voorzitter van de raad van ministers, waarbij de „Final evolution conclusions” van de „2011 Declaration of Assurance” zijn verstuurd.

Middelen en voornaamste argumenten

Het onderhavige beroep heeft betrekking op het verzoek van de Commissie enkele bedragen voor een totaal van 1 486 485,90 EUR terug te storten. Dat bedrag bestaat onder meer uit 52 036,24 EUR, dat betrekking heeft op uitgaven van de Agenzia Nazionale per i Giovani voor opleiding en beoordeling van jongeren die een vrijwillige Europese burgerdienst vervullen in het kader van het programma „Jeugd in actie” voor het jaar 2007 en die volgens de Commissie niet in aanmerking komen, en uit 183 729,72 EUR, dat betrekking heeft op bedragen die de Agenzia nog niet heeft teruggevorderd na verzoeken om teruggave ervan aan de begunstigden van het programma „Jeugd” voor de jaren 2000-2004.

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

1) Eerste middel: schending van artikel 3.2.1 juncto artikel 5.2.2, laatste lid, van de ‘Grant Agreement nr. 2007-0266/001 — 001 for the operational implementation of the Youth in action programme’ tussen de Europese Commissie en de Agenzia Nazionale per i Giovani. — Verzoekster stelt in dit verband dat het maximumbedrag per stagiair weliswaar is overschreden, maar het om organisatorische redenen en omwille van de beperkte tijd niet redelijk is noch in overeenstemming met de doelstelling van besluit nr. 1719/2006/EG, namelijk ontwikkeling van samenwerking op jeugdgebied in de Europese Unie, te verzoeken om teruggave van fondsen die daadwerkelijk zijn uitgegeven voor doelstellingen die onder de „Grant Agreement nr. 2007 — 0266/001 — 001” vallen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 156/45

Beroep ingesteld op 20 maart 2013 — Ben Ali/Raad

(Zaak T-166/13)

2013/C 156/84

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Mehdi Ben Tijani Ben Haj Hamda Ben Haj Hassen Ben Ali (Saint-Étienne-du-Rouvray, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. de Saint Remy, advocaat)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

— bij wege van een maatregel tot organisatie van de procesgang krachtens artikel 64 van zijn Reglement voor de procesvoering de Commissie te gelasten dat zij „alle documenten betreffende de vaststelling” van de bestreden handeling overlegt;

— besluit 2012/50/GBVB van 27 januari 2012 tot verlenging van de werking van besluit 2011/72/GBVB van 31 januari 2011 en van uitvoeringsbesluit 2011/79/GBVB van 4 februari 2011, waarbij ten nadele van Mehdi Ben Tijani Ben Haj Hamda Ben Haj Hassen Ben Ali een reeks beperkende maatregelen in de vorm van de bevriezing van zijn tegoeden, activa en overige financiële middelen is vastgesteld, nietig te verklaren;

— de Raad van de Europese Unie te veroordelen tot betaling aan verzoeker van een totaalbedrag van 50 000 EUR als vergoeding voor zijn schade, uit welke oorzaak ook;

— de Raad van de Europese Unie te veroordelen tot betaling aan verzoeker van een bedrag van 10 500 EUR voor de kosten van zijn verdediging in het kader van het onderhavige verzoekschrift, bovenop de invorderbare bedragen aan kosten van verdediging overeenkomstig artikel 91 van het Reglement voor de procesvoering;

— de Raad van de Europese Unie te verwijzen in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker zeven middelen aan die in wezen identiek zijn aan of vergelijkbaar zijn met die welke zijn aangevoerd in het kader van zaak T-301/11, Ben Ali/Raad (1).

(1) PB 2011, C 226, blz. 29.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 123/26

Beroep ingesteld op 14 maart 2013 — Spanje/Commissie

(Zaak T-148/13)

2013/C 123/45

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: S. Centeno Huerta)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— de aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AST/125/12 — Assistenten (AST 3) nietig verklaren;

— de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Het Koninkrijk Spanje vecht krachtens artikel 263 VWEU de genoemde aankondiging van een algemeen vergelijkend onderzoek aan wegens schending van artikel 22 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, artikel 342 VWEU, de artikelen 1 en 6 van verordening nr. 1 tot regeling van het taalgebruik in de Europese Economische Gemeenschap (PB 1958, 17, blz. 385), de artikelen 1 quinquies en 27 van het Ambtenarenstatuut en de rechtspraak die is ontwikkeld in arrest C-566/10 P, Italië/Commissie.

Ter ondersteuning van zijn beroep voert het Koninkrijk Spanje aan dat de bestreden aankondiging:

— kandidaten wier eerste taal niet het Engels, het Frans of het Duits is, discrimineert;

— de beperking van het aantal talen niet objectief en concreet rechtvaardigt ten aanzien van de functies waarop de aankondiging betrekking heeft. In dit verband kan niet worden volstaan met een algemene verwijzing naar het belang van de dienst;

— geen garantie biedt dat wordt voldaan aan het doel om de kandidaten te selecteren die uit een oogpunt van bekwaamheid, prestatievermogen en onkreukbaarheid aan de hoogste eisen voldoen, en
2)

Tweede middel: de bestreden handelingen stellen de iure of de facto een woonplaatsvereiste aan „Central Clearing Counterparties” (clearinginstellingen als centrale tegenpartij — „CCP’s”) die verrekenings- of vereveningstransacties in euro willen verrichten waarvan de dagelijkse handel een bepaald volume te boven gaat. Zij beperken of beletten voorts of subsidiair de aard en/of de omvang van diensten of kapitaal die ter beschikking kunnen worden gesteld van CCP’s die zijn gevestigd in lidstaten buiten de eurozone. De bestreden handeling schendt de artikelen 48, 56 en/of 63 VWEU dan wel een of meerdere van deze artikelen, aangezien: — CCP’s die gevestigd zijn in een lidstaat die — zoals het Verenigd Koninkrijk — niet tot de eurozone behoort, zullen hun werkelijke bestuurszetel en controlecentrum moeten verplaatsen naar lidstaten die wel lid zijn van het Eurosysteem. Zij zullen tevens opnieuw moeten worden opgericht als rechtspersonen die krachtens het nationale recht van een andere lidstaat worden erkend — ingeval deze CCP’s zich niet — zoals hun wordt opgelegd — elders vestigen, zullen zij worden uitgesloten van toegang tot de financiële markten in de lidstaten van het Eurosysteem, hetzij onder dezelfde voorwaarden als in een van die lidstaten gevestigde CCP’s, hetzij volledig; — dergelijke CCP’s die in een niet tot de eurozone behorende lidstaat zijn gevestigd, zullen niet onder dezelfde voorwaarden — of zelfs helemaal niet — gebruik kunnen maken van de voorzieningen die worden aangeboden door de ECB of de nationale centrale banken (NCB’s) die deel uitmaken van het Eurosysteem; — bijgevolg zal de mogelijkheid van die CCP’s om verrekenings- of vereveningsdiensten in euro aan klanten in de Unie aan te bieden, beperkt zijn of zelfs volledig worden verhinderd.
1)

Artikel 20, lid 1, sub c, van besluit 2010/413/GBVB (1), zoals ingevoerd en gewijzigd bij besluit 2012/35/GBVB (2) en besluit 2012/635/GBVB (3), is niet van toepassing en artikel 1, sub 8, van besluit 2012/635/GBVB, dat artikel 20, lid 1, sub c, van besluit 2010/413/GBVB wijzigt, is onrechtmatig, aangezien deze besluiten zijn gebaseerd op onduidelijke en vage begrippen en in strijd zijn met het eigendomsrecht en met het evenredigheidsbeginsel.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 147/21

Beroep ingesteld op 8 maart 2013 — Eltek/BHIM — Eltec Elektronik (ELTEK)

(Zaak T-139/13)

2013/C 147/38

Taal van het verzoekschrift: English

Partijen

Verzoekende partij: Eltek SpA (Casale Monferrato, Italië) (vertegenwoordigers: G. Floridia en R. Floridia, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Eltec Elektronik AG (Mainz, Duitsland)

Conclusies

— vernietiging van de beslissing van de kamer van beroep van 7 januari 2013 (zoals gerectificeerd bij corrigendum van 22 januari 2013), betekend en ontvangen op 10 januari 2013, in zaak R 511/2012-1 inzake oppositieprocedure nr. B 992 851 en gemeenschapsmerkaanvraag nr. 4 368 064, op grond dat ten volle is voldaan aan alle voorwaarden voor geldige inschrijving van elke waar;

— verwijzing het BHIM in de kosten van de procedure voor het Gerecht en verwijzing van de indiener van de oppositie in de kosten van de procedure voor de oppositieafdeling en de kamer van beroep.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „ELTEK” voor waren van klasse 9 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 4 368 064

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Oppositiemerk of -teken: Duits merk en internationaal inschrijving „ELTEC”, met aanduiding van de Benelux, Spanje, Frankrijk, Italië, Oostenrijk en Portugal, voor waren en diensten van de klassen 9, 37, 38, 41 en 42

Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke afwijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep en afwijzing de gemeenschapsmerkaanvragen voor bepaalde waren van klasse 9

Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad
—

Daartoe voert de verzoekende vennootschap aan dat zij het bewijs heeft geleverd dat de vergoedingen voor de werkzaamheden van haar vennoten volledig in overeenstemming zijn met de marktvergoedingen en met de vergoedingen van zelfstandige quasi-werknemers („in house consultants”) en van werknemers die soortgelijke werkzaamheden verrichten. Volgens de nationale regelgeving kunnen deze minimumwaarden in geval van „uitzonderlijk groot belang, uitzonderlijke complexiteit of uitzonderlijk hoge moeilijkheidsgraad” van de gevraagde prestatie zelfs met 100 % worden verhoogd (zie artikel 6, lid 1, van ministerieel decreet nr. 169 van 2 september 2010). De contractvorm van de internationale deskundigen, die voor META Group werkzaam zijn op projectovereenkomsten voor de betrokken projecten, is overigens volkomen legaal.
1)

Eerste middel: de artikelen 11 en 42 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn geschonden; rechtens onjuiste toepassing van artikel 4, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) in samenhang met artikel 8b van verordening (EG) nr. 45/2001 (2), daar het bestreden besluit onterecht de draagwijdte van het in artikel 11 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (Handvest) vervatte recht om inlichtingen te ontvangen en te verstrekken, en het in artikel 42 van het Handvest vervatte recht op toegang tot officiële documenten onterecht beperkt, door onjuiste toepassing van artikel 4, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 1049/2001 in samenhang met artikel 8b van verordening (EG) nr. 45/2001, aangezien: — het Parlement in de eerste plaats onterecht van mening was dat verzoeker geen uitdrukkelijke en legitieme redenen had gegeven ten blijke dat het noodzakelijk was de persoonlijke gegevens in de aangevraagde documenten te verstrekken; — het Parlement in de tweede plaats onterecht van mening was dat de informatie over de aansluiting bij de pensioenregeling tot de privésfeer van het betrokken parlementslid behoort; — het Parlement in de derde plaats ten onrechte van mening was dat het legitieme belang van het betrokken parlementslid voorrang had boven de noodzakelijke gegevensverstrekking.
—

bijgevolg nietig verklaren: — het aan de groep Direct Way bij brief van 3 september 2012 ter kennis gebrachte besluit van ongekende datum van het Parlement om af te zien van de opgestarte aanbestedingsprocedure op grond dat „de in antwoord op de aanbesteding ontvangen inschrijvingen onaanvaardbaar waren in het licht van de gunningscriteria, in het bijzonder de voorgestelde prijzen die te hoog waren ten opzichte van de in de aankondiging van de opdracht vermelde waarde”; — het besluit van ongekende datum van het Parlement om de procedure van gunning via onderhandelingen zonder bekendmaking toe te passen om de markt te gunnen, dat de groep Direct Way ter kennis werd gebracht middels de hun op 19 september 2012 meegedeelde uitnodiging om deel te nemen aan de procedure; — het besluit van ongekende datum van het Parlement om de opdracht te gunnen aan een concurrerende inschrijver, dat ter kennis werd gebracht aan de groep Direct Way per e-mail van 21 december 2012, die per brief van 3 januari 2012 werd bevestigd
—

de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 29 november 2012 in zaak R 1616/2011-1 te vernietigen na vaststelling dat is voldaan aan de voorwaarden voor absolute nietigheid als bedoeld in artikel 52, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 op grond van kwade trouw van de houder van het gemeenschapsmerk bij de indiening van de aanvraag, en voor relatieve nietigheid als bedoeld in artikel 53, lid 1, sub a, in samenhang met artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, van de verordening;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 86/26

Beroep ingesteld op 30 januari 2013 — Evropaïki Dynamiki/EIB

(Zaak T-51/13)

2013/C 86/44

Procestaal: Grieks

Partijen

Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: B. Christianos)

Verwerende partij: Europese Investeringsbank

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

— de EIB te veroordelen tot betaling aan verzoekster van een bedrag van 536 610,22 EUR als vergoeding van de schade die haar is berokkend door het verlies van de mogelijkheid om de raamovereenkomst te sluiten, vermeerderd met compensatoire rente vanaf 31 januari 2008 tot aan de uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak, en vertragingsrente vanaf de uitspraak van het arrest in het onderhavige geding tot aan volledige voldoening;

— de EIB te veroordelen tot betaling aan verzoekster van een bedrag van 150 000 EUR ter vergoeding van immateriële schade, vermeerderd met compensatoire rente vanaf 31 januari 2008 tot aan de uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak, en vertragingsrente vanaf de uitspraak van het arrest in het onderhavige geding tot aan volledige voldoening;

— de EIB te verwijzen in de proceskosten van verzoekster.

Middelen en voornaamste argumenten

Met het onderhavige beroep vordert verzoekster krachtens artikel 340, tweede alinea, VWEU, in samenhang met artikel 266 VWEU, vergoeding van de schade die is veroorzaakt door het onrechtmatig handelen van de Europese Investeringsbank (hierna: „EIB”).

Deze schade is ontstaan toen de EIB ten onrechte verzoeksters offerte in het kader van de aanbesteding voor de sluiting van een raamovereenkomst voor de verlening van diensten heeft afgewezen, zoals is vastgesteld in het arrest van het Gerecht van 20 september 2011, Evropaïki Dynamiki/EIB, T-461/08.

In die context vordert verzoekster in de eerste plaats vergoeding van de schade die zij heeft geleden door het verlies van de mogelijkheid de raamovereenkomst te sluiten, met het oog op herstel in de vorige toestand, en in de tweede plaats vergoeding van immateriële schade wegens onrechtmatig handelen van de EIB jegens verzoekster.

Verzoekster stelt dat aan de voorwaarden voor niet-contractuele aansprakelijkheid van de EIB met het oog op vergoeding van haar schade, zoals uitgelegd door de rechtspraak, is voldaan.
—

enerzijds doordat het GVA heeft geoordeeld dat de term „background”, die wordt gebruikt in de kennisgeving van vacature van de betrokken procedure, verwees naar ervaring en niet naar opleiding. Rekwirant betoogt dat uit de door de Commissie bekendgemaakte aankondigingen van vacature met name blijkt dat wanneer beroepservaring is vereist, de term „ervaring” en niet „background” wordt gebruikt;
2.

De Raad heeft niet gepast of toereikend gemotiveerd waarom verzoekster is opgenomen in de bestreden maatregelen.
—

In het kader van dit middel wordt aangevoerd dat de instelling van de EU-proefprocedure leidt tot een bijkomende procedurele voorwaarde voor toepassing van artikel 258 VWEU. Deze procedurele voorwaarde, waarvoor de Commissie op grond van de EU-Verdragen geen machtiging of delegatie is geleend, wordt door de Commissie behandeld in een ontransparante en met de rechtstaat strijdige procedure waardoor tegelijkertijd de procedure wegens verdragsschending (artikel 258 VWEU) wordt uitgehold.