De omstandigheid dat een ondernemersvereniging bij de Commissie een klacht heeft ingediend over vermeende staatssteun en te kennen heeft gegeven dat zij in de procedure wenste tussen te komen als belanghebbende in de zin van artikel 88, lid 2, EG, volstaat als zodanig niet om haar de procesbevoegdheid te verlenen waardoor zij een beroep zou kunnen instellen tot nietigverklaring van de bestreden beschikking waarbij is besloten om de formele onderzoeksprocedure niet in te leiden. In het bijzonder betekent het feit dat deze klacht, samen met andere klachten, de Commissie ertoe heeft gebracht in de bestreden beschikking de overheidsmaatregel te onderzoeken, niet dat deze vereniging kan worden gelijkgesteld met een onderhandelaar waarvan de positie door deze beschikking is geraakt.

In het kader van de procedure van toezicht op steunmaatregelen van de staten in de zin van artikel 88 EG dient onderscheid te worden gemaakt tussen de in artikel 88, lid 3, bedoelde inleidende fase van het onderzoek van steunmaatregelen, die er slechts toe dient de Commissie in staat te stellen zich een eerste oordeel te vormen over de gedeeltelijke of volledige verenigbaarheid van de betrokken steun, en de onderzoeksfase van artikel 88, lid 2, van het Verdrag. Slechts in het kader van deze laatste fase, die de Commissie in staat moet stellen zich volledig te informeren over alle gegevens van de zaak, voorziet het Verdrag in de verplichting voor de Commissie om de belanghebbenden aan te manen hun opmerkingen te maken.

Wanneer de Commissie zonder de formele onderzoeksprocedure van artikel 88, lid 2, EG in te leiden, bij een beschikking op basis van artikel 88, lid 3, constateert dat een steunmaatregel verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt, kunnen degenen die door die procedurele waarborgen worden beschermd, de eerbiediging daarvan slechts afdwingen indien zij de mogelijkheid hebben die beschikking voor de gemeenschapsrechter te betwisten. Om deze redenen verklaart de gemeenschapsrechter een beroep tot nietigverklaring van een dergelijke beschikking, dat door een belanghebbende in de zin van artikel 88, lid 2, EG is ingesteld, ontvankelijk wanneer degene die dit beroep instelt, met het beroep de procedurele rechten wil doen eerbiedigen die hij aan deze laatste bepaling ontleent. De belanghebbenden in de zin van artikel 88, lid 2, EG die krachtens artikel 230, vierde alinea, EG beroep tot nietigverklaring kunnen instellen, zijn de personen, ondernemingen of verenigingen die eventueel in hun belangen worden geraakt door de verlening van de steun, dat wil zeggen met name ondernemingen die concurreren met de begunstigden van deze steun en beroepsorganisaties.

Indien de verzoeker evenwel de gegrondheid van de beschikking waarbij de steun wordt beoordeeld, als zodanig betwist, kan het feit dat hij als belanghebbende in de zin van artikel 88, lid 2, EG kan worden beschouwd, op zich niet volstaan om het beroep ontvankelijk te achten. Hij moet dan een bijzondere status aantonen, te weten dat de beschikking hem raakt uit hoofde van bepaalde bijzondere hoedanigheden of van een feitelijke situatie welke hem ten opzichte van ieder ander karakteriseert en hem derhalve individualiseert op soortgelijke wijze als de adressaat van een dergelijke beschikking. Daarvan is met name sprake in het geval dat de marktpositie van de verzoeker merkbaar wordt aangetast door de steun waarop de litigieuze beschikking betrekking heeft.

Is dus ontvankelijk het beroep van een ondernemersvereniging waarbij de gegrondheid van een beschikking van de Commissie om na de inleidende onderzoeksprocedure geen bezwaar te maken tegen een overheidsmaatregel aan de orde wordt gesteld, wanneer deze maatregel de positie van ten minste één van haar leden op de markt merkbaar kan aantasten. In dit geval kan de vereniging zich op eender welk van de in artikel 230, tweede alinea, EG genoemde middelen van onwettigheid beroepen, en niet alleen op dat betreffende schending van de verplichting om de formele onderzoeksprocedure in te leiden.

(cf. punten 49-54, 68)