ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
De beroepstermijn is van openbare orde, aangezien deze is ingesteld ter waarborging van de duidelijkheid en zekerheid van rechtssituaties en om elke ongelijkheid of willekeurige behandeling bij de rechtsbedeling te voorkomen, zodat de Unierechter ambtshalve moet nagaan of hij in acht is genomen. Noch de rechter noch de partijen kunnen vrijelijk over de beroepstermijnen beschikken.

De omstandigheid dat een instelling uitdrukkelijke schriftelijke verbintenissen is aangegaan, waarbij zij blijk heeft gegeven van haar voornemen om het confirmatieve verzoek binnen een bepaalde termijn definitief te beantwoorden in de zin van artikel 8, leden 1 en 2, van verordening nr. 1049/2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, kan niet tot gevolg hebben dat de datum van totstandkoming van het impliciete afwijzingsbesluit in de zin van artikel 8, lid 3, van die verordening en dus de datum waarop de aan verzoekster voor het instellen van het beroep tot nietigverklaring gestelde termijn is ingegaan alsook de datum waarop deze termijn is verstreken, wordt verschoven.

(cf. punten 30, 31, 43-46)
Een onderneming kan in beginsel geen beroep tot nietigverklaring instellen tegen een beschikking van de Commissie waarbij een sectorale steunregeling wordt verboden, wanneer deze beschikking haar enkel raakt vanwege het feit dat zij tot de betrokken sector behoort en zij een potentieel begunstigde van die regeling is. Een dergelijke beschikking vormt ten opzichte van die onderneming immers een maatregel van algemene strekking die in objectief bepaalde situaties van toepassing is en rechtsgevolgen heeft voor een categorie van in het algemeen en in abstracto omschreven personen. Wanneer de betrokken beschikking de verzoekende onderneming echter niet alleen raakt in haar hoedanigheid van onderneming uit de betrokken sector die een potentieel begunstigde van de betrokken steunregeling is, maar ook in haar hoedanigheid van daadwerkelijk begunstigde van uit hoofde van deze regeling toegekende individuele steun waarvan de Commissie de terugvordering heeft gelast, wordt zij door die beschikking individueel geraakt, en is het door haar daartegen ingestelde beroep ontvankelijk. Uit die formulering, die de terugvorderingsverplichting op één lijn stelt met de hoedanigheid van daadwerkelijke begunstigde van de verzoekende partij, kan niet worden afgeleid dat het vereiste van een dergelijke verplichting van bijkomend belang of zelfs overbodig is.

Aangezien de verzoekende onderneming niet aan een terugbetalingsverplichting is onderworpen, kan zij niet worden geacht individueel te zijn geraakt door een dergelijke beschikking.

(cf. punten 22-23, 27, 31)
Artikel 100 van verordening nr. 1083/2006, met als titel „Procedure”, bepaalt:

„1. Voordat de Commissie tot een financiële correctie besluit, leidt zij de procedure in door de lidstaat in kennis te stellen van haar voorlopige conclusies en hem te verzoeken binnen twee maanden zijn opmerkingen te doen toekomen.

Als de Commissie een geëxtrapoleerde of forfaitaire financiële correctie voorstelt, wordt de lidstaat in de gelegenheid gesteld om, door onderzoek van de betrokken documentatie, aan te tonen dat de werkelijke omvang van de onregelmatigheid geringer is dan de Commissie in haar beoordeling stelt. In overleg met de Commissie mag de lidstaat dit onderzoek beperken tot een passend deel of passende steekproef van de betrokken documentatie. Behalve in naar behoren gemotiveerde gevallen mag dit onderzoek niet langer duren dan twee maanden na de in de eerste alinea genoemde termijn van twee maanden.

2. De Commissie houdt rekening met alle door de lidstaat binnen de in lid 1 genoemde termijn aangevoerde bewijsstukken.

3. Als de lidstaat de voorlopige conclusies van de Commissie niet aanvaardt, nodigt de Commissie de lidstaat uit tot een hoorzitting, waar beide partijen in een geest van samenwerking in het kader van het partnerschap proberen overeenstemming te bereiken over de opmerkingen en de daaruit te trekken conclusies.

4. In geval van overeenstemming mag de lidstaat de betrokken communautaire middelen opnieuw gebruiken, overeenkomstig artikel 98, lid 2, tweede alinea.

5. Als er geen overeenstemming wordt bereikt, neemt de Commissie uiterlijk zes maanden na de datum van de hoorzitting een besluit over de financiële correctie, rekening houdend met alle informatie en opmerkingen die in de loop van de procedure zijn voorgelegd. Als er geen hoorzitting plaatsvindt, begint de periode van zes maanden twee maanden na de datum van de door de Commissie gezonden uitnodiging daartoe.”
Beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 20 januari 2012 — Groupe Partouche/Commissie

(Zaak T‑315/10)

„Beroep tot nietigverklaring — Concentraties — Beschikking waarbij concentratie verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Artikel 44, lid 1, sub c, van Reglement voor procesvoering van Gerecht — Niet-ontvankelijkheid”

Procedure — Inleidend verzoekschrift — Vormvereisten — Summiere uiteenzetting van aangevoerde middelen — Middelen rechtens niet uiteengezet in verzoekschrift — Verwijzing naar gegevens in bijlage — Niet-ontvankelijkheid (Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 44, lid 1, sub c) (cf. punten 18‑20, 27, 36‑39)

Voorwerp

Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2010) 3333 van de Commissie van 21 mei 2010 waarbij de voorgenomen concentratie van ondernemingen bestaande in de verkrijging door Française des Jeux en Groupe Lucien Barrière van de gezamenlijke zeggenschap over de onderneming Newco verenigbaar met de interne markt en de EER-Overeenkomst wordt verklaard (zaak nr. COMP/M.5786 — Française des jeux/Groupe Lucien Barrière/JV)

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.
Beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 1 september 2011 – Communauté de communes de Lacq/Commissie

(Zaak T‑132/10)

„Niet-contractuele aansprakelijkheid – Concentratie – Beschikking van Commissie waarbij concentratie, bestaande in verwerving van zeggenschap over Acetex Corp. door Celanese Corp., verenigbaar is verklaard – Geen verbintenis van Celanese om exploitatie van fabriek te Pardies (Frankrijk) voort te zetten – Geen schending van rechtsregel door Commissie – Kennelijk ongegrond beroep”

1. Niet-contractuele aansprakelijkheid – Voorwaarden – Onrechtmatigheid – Voldoende gekwalificeerde schending van recht van Unie (Art. 340 VWEU) (cf. punten 19‑21)

2. Mededinging – Concentraties – Onderzoek door Commissie – Verbintenissen van betrokken ondernemingen die aangemelde concentratie verenigbaar met gemeenschappelijke markt kunnen maken – Verbintenissen gedaan in kader van oorspronkelijk onderzoek van Commissie, doch niet in aanmerking genomen in eindbesluit van Commissie na grondig onderzoek – Verplichting voor Commissie om betrokken ondernemingen ertoe te dwingen tot naleving van dergelijke verbintenissen – Geen (Verordening nr. 139/2004 van de Raad, art. 6, lid 2, en 8, lid 2) (cf. punten 23‑25, 28)

3. Recht van Unie – Beginselen – Bescherming van gewettigd vertrouwen – Voorwaarden (cf. punt 32)

Voorwerp

Beroep tot vergoeding van meerdere schaden die de Communauté de communes de Lacq beweert te hebben als gevolg van aan de Commissie toe te rekenen schendingen van het recht en verzuimen volgend op de concentratie die bestaat in de verwerving van zeggenschap over Acetex Corp., gevestigd te Pardies (Frankrijk), door Celanese Corp.

Dictum

1) Het beroep wordt gedeeltelijk kennelijk rechtens ongegrond en gedeeltelijk kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.
Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging, in de eerste plaats van beschikking C (2009) 10350 van de Commissie van 22 december 2009 houdende intrekking van een deel van de deelneming van het Europees fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO) die aan Italië was toegekend voor het operationele programma POR Puglia vallend onder doelstelling 1 (2000‑2006), en, in de tweede plaats, van de betalingsopdracht die vervat zou zijn in de ten vervolge op die beschikking afgegeven debetnota van 26 februari 2010
Beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 8 juli 2010 – Strålfors/BHIM (IDENTIFICATION SOLUTIONS)

(Zaak T‑212/10)

„Beroep tot nietigverklaring – Inleidend verzoekschrift – Vormvereisten – Kennelijke niet-ontvankelijkheid”

Procedure – Inleidend verzoekschrift – Vormvereisten – Summiere uiteenzetting van aangevoerde middelen – Middelen rechtens niet uiteengezet in verzoekschrift – Algemene verwijzing naar bijlagen – Niet-ontvankelijkheid (Statuut van het Hof van Justitie, art. 21, eerste alinea; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 44, lid 1, sub c) (cf. punten 5‑7)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 22 januari 2010 (zaak R 1112/2009‑2) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken IDENTIFICATION SOLUTIONS als gemeenschapsmerk

Gegevens betreffende de zaak

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Strålfors AB Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk IDENTIFICATION SOLUTIONS voor waren van klasse 16 – gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8235186 Beslissing van de onderzoeker: gedeeltelijke weigering van inschrijving Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep en bevestiging van de bestreden beslissing





Dictum

1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
2.

Beroep tot nietigverklaring — Natuurlijke personen of rechtspersonen — Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken — Rechtstreeks geraakt — Criteria — Besluit van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) houdende identificatie van acrylamide als zeer zorgwekkende stof — Beroep ingesteld door een Europees economisch samenwerkingsverband dat de producenten en importeurs van deze stof vertegenwoordigt — Geen rechtstreekse geraaktheid — Niet-ontvankelijkheid (Art. 263, vierde alinea, VWEU; verordening nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad, art. 1, lid 3, 7, 33, 34, sub a, 57, sub a en b, en 59, en bijlage II, sectie 15) (cf. punten 32, 35, 37‑39, 50‑53, 56‑60)
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Beroep wegens nalaten

—

Natuurlijke of rechtspersonen

—

Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken

—

Verzuim van Commissie om formele onderzoeksprocedure inzake staatssteun te beëindigen

—

Recht van beroep van concurrerende onderneming

—

Voorwaarde

—

Wezenlijke aantasting van haar marktpositie (Art. 88, lid 2, EG; art. 263, vierde alinea, VWEU en 265, derde alinea, VWEU) (cf. punten 34‑35, 42‑44, 47‑50, 55, 59‑60)

Onderwerp

Voorwerp

Beroep wegens nalaten tot vaststelling dat de Commissie onrechtmatig heeft nagelaten binnen een redelijke termijn een beschikking te geven in de procedure als bedoeld in artikel 88, lid 2, EG die op 12 september 2007 is ingeleid met betrekking tot steunmaatregelen van de Duitse autoriteiten ten behoeve van Deutsche Post AG [steunmaatregel C 36/07 (ex NN 25/07)]

Dictum

Dictum

1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

2) UPS Europe NV/SA en United Parcel Service Deutschland Inc. & Co. OHG dragen hun eigen kosten alsook de kosten van de Europese Commissie.

3) Deutsche Post AG draagt haar eigen kosten.
3.

Gerechtelijke procedure — Aanvoering van nieuwe middelen in de loop van geding — Voorwaarden — Middel gebaseerd op gegevens waarvan in de loop van behandeling is gebleken — Strekking — Middel gebaseerd op gegevens die reeds bij instelling van beroep bekend zijn en aangevoerd worden — Daarvan uitgesloten — Aanvulling van aangevoerd middel — Daarvan uitgesloten — Niet-ontvankelijkheid van middelen die niet kenmerken van nieuw middel vertonen (Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 44, lid 1, sub c, en 48, lid 2) (cf. punten 34-36, 40, 41)
Trefwoorden



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring — Natuurlijke of rechtspersonen — Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken — Beschikking van Commissie houdende verbod van sectoriële steunregeling — Beroep ingesteld door onderneming die in kader van deze regeling individuele steun heeft ontvangen, maar niet tot teruggave ervan is gehouden — Niet-ontvankelijkheid — Schending van recht op daadwerkelijke bescherming in rechte — Geen (Art. 263, vierde alinea, VWEU) (cf. punten 23‑24, 26, 38)

2. Beroep tot nietigverklaring — Natuurlijke of rechtspersonen — Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken — Beschikking van Commissie houdende verbod van sectoriële steunregeling — Individuele geraaktheid — Criteria — Lid van besloten kring van personen — Hoedanigheid van partij in administratieve procedure — Geen duidelijk afgebakende positie van onderhandelaar — Niet-ontvankelijkheid (Art. 263, vierde alinea, VWEU) (cf. punten 28‑31, 36‑37, 40)

3. Beroep tot nietigverklaring — Natuurlijke of rechtspersonen — Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken — Individuele geraaktheid — Beoordeling naar tijdstip waarop beroep is ingesteld (Art. 263, vierde alinea, VWEU) (cf. punt 35)

4. Beroep tot nietigverklaring — Natuurlijke of rechtspersonen — Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken — Handeling houdende nationale uitvoeringsmaatregelen — Noodzaak van bewijs van individuele geraaktheid (Art. 263, vierde alinea, VWEU) (cf. punten 42‑45)
Tot slot zijn voor de bepalingen dat de betrokken lidstaat een aantal begrotingsconsolidatiemaatregelen neemt, alsook maatregelen om het toezicht op de begroting en de begrotingsdiscipline te versterken en structurele maatregelen die onder meer ten doel hebben om het concurrentievermogen van de economie in het algemeen te verbeteren, die er uiteindelijk toe moeten leiden dat het buitensporig overheidstekort van het land wordt teruggedrongen, gezien hun ruime strekking, nationale uitvoeringsmaatregelen noodzakelijk waarin hun inhoud nader wordt bepaald. Bij deze uitvoering beschikken de autoriteiten van de betrokken lidstaat over een aanzienlijke beoordelingsmarge, op voorwaarde dat de einddoelstelling, de terugdringing van het buitensporig tekort, wordt verwezenlijkt. Door deze nationale maatregelen zal de rechtspositie van verzoekers eventueel rechtstreeks worden geraakt.

Ter vervulling van de ontvankelijkheidsvoorwaarde van artikel 263, vierde alinea, VWEU, te weten dat een natuurlijke of rechtspersoon rechtstreeks wordt geraakt door de beslissing waartegen beroep is ingesteld, moet aan twee cumulatieve criteria zijn voldaan: in de eerste plaats heeft de bestreden maatregel rechtstreeks gevolgen voor zijn rechtspositie en in de tweede plaats laat hij aan degenen tot wie hij is gericht en die met de uitvoering ervan zijn belast, geen enkele beoordelingsbevoegdheid, omdat de uitvoering zuiver automatisch en alleen op grond van de regeling van de Europese Unie gebeurt, zonder dat daarvoor nadere regels moeten worden gesteld.

Bij de artikelen 263 en 277 VWEU enerzijds en artikel 267 VWEU anderzijds heeft het Verdrag een volledig stelsel van beroepsmogelijkheden en procedures in het leven geroepen, waarbij aan de rechter van de Unie het toezicht op de rechtmatigheid van de handelingen van de instellingen is opgedragen. Volgens dit stelsel kunnen natuurlijke of rechtspersonen die wegens de ontvankelijkheidsvoorwaarden van artikel 263 VWEU geen rechtstreeks beroep kunnen instellen tegen handelingen van de Unie van algemene strekking waarvoor uitvoeringsmaatregelen door de geadresseerde lidstaat noodzakelijk zijn, de ongeldigheid van dergelijke handelingen inroepen voor de nationale rechter, die weliswaar niet bevoegd is zelf de ongeldigheid van genoemde handelingen vast te stellen, maar die ertoe kan worden gebracht daarover prejudiciële vragen te stellen aan het Hof.

De ontvankelijkheid van een beroep tot nietigverklaring van deze handelingen bij de Unierechter kan er niet van afhangen of er een beroepsweg bij een nationale rechter openstaat waarin kan worden getoetst of zij geldig zijn; de ontvankelijkheid kan evenmin afhangen van de vermeende traagheid van de nationale procedures. Artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU bepaalt immers dat de lidstaten voorzien in de nodige rechtsmiddelen om daadwerkelijke rechtsbescherming op de onder het recht van de Unie vallende gebieden te verzekeren.

(cf. punten 89, 90, 93)
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring – Natuurlijke of rechtspersonen – Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken – Besluit van Commissie tot verlening van vergunning voor in handel brengen van levensmiddelen en diervoeders met genetisch gemodificeerde maïs (GMO) – Beroep ingesteld door regionale autoriteit van lidstaat op grond van gevolgen van handeling op haar grondgebied – Niet individueel geraakt – Niet-ontvankelijkheid (Art. 263, vierde alinea, VWEU; verordening nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad) (cf. punten 16‑17, 21, 25, 29, 37‑38, 44)

2. Unierecht – Beginselen – Recht op effectieve rechterlijke bescherming – Beroep ingesteld door regionale entiteit tot nietigverklaring van tot lidstaat gericht besluit van Commissie – Verzoeker niet individueel geraakt – Schending van dit beginsel – Geen (Art. 263, vierde alinea, VWEU, 267 VWEU en 277 VWEU; Statuut van het Hof van Justitie, art. 58, eerste alinea) (cf. punten 40‑42)

Onderwerp

Voorwerp

Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2010/426/EU van de Commissie van 28 juli 2010 tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen van producten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met de genetisch gemodificeerde maïs Bt11xGA21 (SYN-BTØ11‑1xMON-ØØØ21‑9) overeenkomstig verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 199, blz. 36)

Dictum

Dictum

1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

2) Het Département du Gers draagt zijn eigen kosten alsook die van de Europese Commissie.

3) Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over de verzoeken tot interventie van het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie, de Région Centre, de Région Picardie, het Département de la Haute-Garonne, de Région Bretagne, de Région Poitou-Charentes, de Région Provence-Alpes-Côte d’Azur, de Région Bourgogne, de Région Midi-Pyrénées, de Région Auvergne, de Région Pays de la Loire, de Région Rhône-Alpes, het Département des Côtes d’Armor, de Région Île de France en de Région Nord-Pas-de-Calais.
NL
Jur isprudentie
ECLI:EU:T:2010 :170 1BESCHIKKING V AN D E PR ESIDENT VAN H ET GERECHT
28 april 2010
Zaak T-103/10 P(R)-R
Europees Parlement
tegen
U
„Kort geding — Openbare dienst — Ambtenaren — Ontslagbesluit — Beschikking van de president 
van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie gegeven in ee n procedure in ko rt 
geding — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Afdoening zonder beslissing”
Betreft: Verzoek om o pschorting van de tenuitvoerlegging van de beschikking van de president 
van het Gerecht v oor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 18 december 2009 , 
U/Parlement (F-92/09 R, JurAmbt. blz. I-A-1-511 e n II-A-1-2771 ).
Beslissing:Er behoeft geen uitspraak mee r te worden gedaan over het door het Europees Parlement 
ingediende verzoek in ko rt geding. De beslissing omtrent de ko sten wordt aangehouden.
Samenvatting
Kort ged ing — Opschorting van tenuitvoerlegging — Verzoek dat zo nder voorwerp is ge raakt — 
Afdoening zonder beslissing
(Art. 278 VWEU; Reglement voor de p rocesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 2)
Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging van artikel 2, lid 1, gelezen in samenhang met de punten 5.4, 5.7 en 6.7 van de eraan gehechte bijlage, van beschikking C(2009) 3900 def. gecorr. van de Commissie van 12 mei 2009 betreffende steunmaatregel C 43/2008 (ex N 390/2008) die Duitsland voornemens is ten uitvoer te leggen ten behoeve van de herstructurering van WestLB AG, gelezen in samenhang met beschikking C(2010) 9525 def. van de Commissie van 21 december 2010, steunmaatregelen MC 8/2009 en C 43/2009 − Duitsland − WestLB afstotingen, voor zover daaruit volgt dat de nieuwe activiteiten van Westdeutsche ImmobilienBank AG na 15 februari 2011 moeten worden beëindigd
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Voorlopige maatregelen – Voorwaarden voor toekenning – Fumus boni juris – Spoedeisendheid – Cumulatieve voorwaarden – Volgorde van onderzoek en wijze van toetsing – Beoordelingsvrijheid van rechter in kort geding (Art. 256, lid 1, VWEU, 278 VWEU en 279 VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 2) (cf. punten 29‑31)

2. Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Voorlopige maatregelen – Voorwaarden voor toekenning (Art. 278 VWEU en 279 VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 2) (cf. punten 44‑46)

3. Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Voorlopige maatregelen – Voorwaarden voor toekenning – Ernstige en onherstelbare schade – Schending van hogere rechtsnorm door bestreden handeling – Voorwaarde niet automatisch vervuld – Bewijslast (Art. 278 VWEU en 279 VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 2) (cf. punt 48)

4. Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Voorwaarden voor toekenning – Afweging van alle betrokken belangen – Begrip (Art. 278 VWEU) (cf. punt 69)

Onderwerp

Voorwerp

Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging van artikel 2, lid 1, gelezen in samenhang met de punten 5.4, 5.7 en 6.7 van de eraan gehechte bijlage, van beschikking C(2009) 3900 def. gecorr. van de Commissie van 12 mei 2009 betreffende steunmaatregel C 43/2008 (ex N 390/2008) die Duitsland voornemens is ten uitvoer te leggen ten behoeve van de herstructurering van WestLB AG, gelezen in samenhang met beschikking C(2010) 9525 def. van de Commissie van 21 december 2010, steunmaatregelen MC 8/2009 en C 43/2009 − Duitsland − WestLB afstotingen, voor zover daaruit volgt dat de nieuwe activiteiten van Westdeutsche ImmobilienBank AG na 15 februari 2011 moeten worden beëindigd

Dictum

Dictum

1) Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

2) De beschikking van 31 januari 2011, Westfälisch-Lippischer Sparkassen‑ und Giroverband/Commissie (T‑457/09 R), wordt ingetrokken.

3) De verzoeken om toelating tot interventie van Westdeutsche ImmobilienBank AG, Landschaftsverband Westfalen-Lippe, Landschaftsverband Rheinland, WestLB, de deelstaat Nordrhein-Westfalen en Rheinischer Sparkassen‑ und Giroverband zijn zonder voorwerp geraakt.

4) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.