Zaak C‑556/12

TDC A/S

tegen

Teleklagenævnet

(verzoek van het Østre Landsret om een prejudiciële beslissing)

„Prejudiciële verwijzing — Elektronischecommunicatienetwerken en ‑diensten — Richtlijn 2002/19/EG — Artikel 2, sub a — Toegang tot en gebruik van specifieke netwerkelementen en bijbehorende faciliteiten — Artikelen 5, 8, 12 en 13 — Bevoegdheid van de nationale regelgevende instanties — Verplichting betreffende de toegang tot en het gebruik van specifieke netwerkelementen en bijbehorende faciliteiten — Onderneming met een aanmerkelijke macht op bepaalde markt — Bijzondere aftakking tot aansluiting tussen het verdeelpunt in het toegangsnetwerk en het netwerkaansluitpunt bij de eindgebruiker — Evenredigheid van de verplichting om te voldoen aan redelijke verzoeken om toegang tot en gebruik van specifieke netwerkelementen en bijbehorende faciliteiten — Richtlijn 2002/21/EG — Artikel 8 — Algemene doelstellingen voor het vervullen van de taken van de nationale regelgevende instanties”

Samenvatting – Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 juni 2014

Harmonisatie van de wetgevingen – Elektronischecommunicatienetwerken en ‑diensten – Toegang tot en interconnectie van de elektronischecommunicatienetwerken en de bijbehorende faciliteiten – Richtlijnen 2002/19 en 2002/21 – Bevoegdheid van de nationale regelgevende instanties om een marktdeelnemer met een aanmerkelijke marktmacht de verplichting op te leggen om aftakkingen aan te leggen die de eindgebruikers toegang geven tot het vezelnetwerk – Toelaatbaarheid – Voorwaarden – Eerbiediging van het evenredigheidsbeginsel – Inaanmerkingneming van de initiële investering van deze marktdeelnemer en van het bestaan van een systeem van prijscontrole

(Richtlijnen van het Europees Parlement en de Raad 2002/19, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140, art. 2, sub a, 8, 12 en 13, en 2002/21, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140, art. 8, lid 1)

De artikelen 2, sub a, 8 en 12 van richtlijn 2002/19 inzake de toegang tot en interconnectie van elektronischecommunicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140, moeten aldus worden uitgelegd dat de nationale regelgevende instantie bevoegd is om een elektronischecommunicatie-exploitant met een aanmerkelijke macht op een bepaalde markt krachtens de verplichting om in te gaan op redelijke verzoeken om toegang tot en gebruik van specifieke netwerkelementen en bijbehorende faciliteiten, een verplichting tot aanleg op verzoek van concurrerende exploitanten van een bijzondere aftakking van niet meer dan 30 meter lang tussen het verdeelpunt in een toegangsnetwerk en het netwerkaansluitpunt bij de eindgebruiker op te leggen, wanneer deze verplichting is gebaseerd op de aard van het geconstateerde probleem en gelet op de doelstellingen van artikel 8, lid 1, van richtlijn 2002/21 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en ‑diensten, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140, proportioneel en gerechtvaardigd is, wat de verwijzende rechterlijke instantie dient na te gaan.

Voorts moeten de artikelen 8 en 12 van richtlijn 2002/19 juncto artikel 13 ervan aldus worden uitgelegd dat een nationale regelgevende instantie die voornemens is een dergelijke verplichting op te leggen, rekening moet houden met de initiële investering van de betrokken exploitant en met een bestaande prijscontrole waarmee de installatiekosten kunnen worden terugverdiend.

(cf. punten 45, 47, 48, 54, dictum 1, 2)

Zaak C‑556/12

TDC A/S

tegen

Teleklagenævnet

(verzoek van het Østre Landsret om een prejudiciële beslissing)

„Prejudiciële verwijzing — Elektronischecommunicatienetwerken en ‑diensten — Richtlijn 2002/19/EG — Artikel 2, sub a — Toegang tot en gebruik van specifieke netwerkelementen en bijbehorende faciliteiten — Artikelen 5, 8, 12 en 13 — Bevoegdheid van de nationale regelgevende instanties — Verplichting betreffende de toegang tot en het gebruik van specifieke netwerkelementen en bijbehorende faciliteiten — Onderneming met een aanmerkelijke macht op bepaalde markt — Bijzondere aftakking tot aansluiting tussen het verdeelpunt in het toegangsnetwerk en het netwerkaansluitpunt bij de eindgebruiker — Evenredigheid van de verplichting om te voldoen aan redelijke verzoeken om toegang tot en gebruik van specifieke netwerkelementen en bijbehorende faciliteiten — Richtlijn 2002/21/EG — Artikel 8 — Algemene doelstellingen voor het vervullen van de taken van de nationale regelgevende instanties”

Samenvatting – Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 juni 2014

Harmonisatie van de wetgevingen — Elektronischecommunicatienetwerken en ‑diensten — Toegang tot en interconnectie van de elektronischecommunicatienetwerken en de bijbehorende faciliteiten — Richtlijnen 2002/19 en 2002/21 — Bevoegdheid van de nationale regelgevende instanties om een marktdeelnemer met een aanmerkelijke marktmacht de verplichting op te leggen om aftakkingen aan te leggen die de eindgebruikers toegang geven tot het vezelnetwerk — Toelaatbaarheid — Voorwaarden — Eerbiediging van het evenredigheidsbeginsel — Inaanmerkingneming van de initiële investering van deze marktdeelnemer en van het bestaan van een systeem van prijscontrole

(Richtlijnen van het Europees Parlement en de Raad 2002/19, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140, art. 2, sub a, 8, 12 en 13, en 2002/21, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140, art. 8, lid 1)

De artikelen 2, sub a, 8 en 12 van richtlijn 2002/19 inzake de toegang tot en interconnectie van elektronischecommunicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140, moeten aldus worden uitgelegd dat de nationale regelgevende instantie bevoegd is om een elektronischecommunicatie-exploitant met een aanmerkelijke macht op een bepaalde markt krachtens de verplichting om in te gaan op redelijke verzoeken om toegang tot en gebruik van specifieke netwerkelementen en bijbehorende faciliteiten, een verplichting tot aanleg op verzoek van concurrerende exploitanten van een bijzondere aftakking van niet meer dan 30 meter lang tussen het verdeelpunt in een toegangsnetwerk en het netwerkaansluitpunt bij de eindgebruiker op te leggen, wanneer deze verplichting is gebaseerd op de aard van het geconstateerde probleem en gelet op de doelstellingen van artikel 8, lid 1, van richtlijn 2002/21 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en ‑diensten, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140, proportioneel en gerechtvaardigd is, wat de verwijzende rechterlijke instantie dient na te gaan.

Voorts moeten de artikelen 8 en 12 van richtlijn 2002/19 juncto artikel 13 ervan aldus worden uitgelegd dat een nationale regelgevende instantie die voornemens is een dergelijke verplichting op te leggen, rekening moet houden met de initiële investering van de betrokken exploitant en met een bestaande prijscontrole waarmee de installatiekosten kunnen worden terugverdiend.

(cf. punten 45, 47, 48, 54, dictum 1, 2)