ARREST VAN HET GERECHT (Vierde kamer)

5 november 2003

Zaak T-240/01

Jean-Louis Cougnon

tegen

Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen

„Ambtenaren — Aanstellingsprocedure — Ambt in rang A 2 — Afwijzing van sollicitatie”

Volledige Franse tekst II-1283

Betreft:

Beroep tot nietigverklaring van een besluit houdende afwijzing van zijn sollicitatie naar het ambt van directeur Personeelszaken en financiën bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen en aanstelling van een andere kandidaat in dat ambt.

Beslissing:

Het beroep wordt verworpen. Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

Samenvatting

Overeenkomstig artikel 2, punt 2, eerste en tweede streepje, van het besluit van het Hof van Justitie betreffende het tot aanstelling bevoegd gezag, oefent het Hof zelf de bevoegdheden uit die het Statuut voorbehoudt aan het tot aanstelling bevoegd gezag met betrekking tot, in de eerste plaats, de aanstelling in een ambt in de rang A 2 en, in de tweede plaats, het besluit om in een vacant ambt van een dergelijke rang te voorzien en de bepaling van de voorzieningsprocedure. Volgens artikel 11 van het besluit van het Hof betreffende het tot aanstelling bevoegd gezag wordt op voorstel van de griffier beslist over aanstellingen en bevorderingen die onder de bevoegdheid van het Hof vallen. Het zijn dus de bepalingen van artikel 2, punt 2, juncto artikel 11 van het besluit van het Hof betreffende het tot aanstelling bevoegd gezag die de tussenkomst van de griffier in de procedure voor voorziening in een ambt in de rang A 2 rechtvaardigen en zelfs voorschrijven, zonder dat daarvoor een delegatie ad hoc van het Hof nodig is. De aan de griffier opgedragen taak om een voorstel voor aanstelling te doen houdt noodzakelijkerwijs in dat hij bevoegd is om de respectieve verdiensten van de kandidaten onderling te vergelijken. Wat het administratief comité betreft, waarvan de leden door het Hof zelf zijn aangewezen en dat door de president van het Hof wordt voorgezeten, betekent het ontbreken van een algemene bepaling waarin de tussenkomst van dat comité in een procedure voor aanstelling in een ambt in de rang A 2 uitdrukkelijk is voorzien niet, dat, wil een dergelijke tussenkomst gerechtvaardigd zijn, het Hof in zijn hoedanigheid van tot aanstelling bevoegd gezag eerst een besluit in die zin moet hebben genomen. Het staat de griffier dus volkomen vrij om zijn voorstel voor advies aan het administratief comité voor te leggen, alvorens het aan het Hof voor te leggen zodat het op zijn beurt in zijn hoedanigheid van tot aanstelling bevoegd gezag een besluit neemt. (cf. punten 40, 42-45 en 47) Referentie: Gerecht 29 mei 1997, Contargyris/Raad, T-6/96, JurAmbt. blz. I-A-119 en II-357, punt 71

Wat de beoordeling betreft van een eventuele vergissing bij de keuze van een ambtenaar voor een ambt in de rang A 2, dat grote verantwoordelijkheden met zich brengt, een dergelijke vergissing moet kennelijk zijn en zij moet de ruime beoordelingsvrijheid overschrijden waarover het tot aanstelling bevoegd gezag, binnen het door de kennisgeving van vacature aangegeven kader, beschikt bij de vergelijking van de verdiensten van de sollicitanten en de beoordeling van het dienstbelang. Het Gerecht dient zich bij zijn toezicht te beperken tot de vraag, of dit gezag, gelet op de gegevens waarop het zijn oordeel heeft gebaseerd, binnen redelijke grenzen is gebleven en zijn bevoegdheid niet kennelijk verkeerd of oneigenlijk heeft gebruikt. Het Gerecht kan zijn oordeel over de verdiensten en de kwalificaties van de kandidaten dus niet in de plaats stellen van dat van het tot aanstelling bevoegd gezag, wanneer niets in het dossier de conclusie toelaat dat dat gezag bij de beoordeling van de verdiensten en de kwalificaties van de sollicitanten een kennelijke fout heeft gemaakt. Deze beginselen gelden met name wanneer het Gerecht dient te onderzoeken, of de sollicitant die voor het vacante ambt is gekozen daadwerkelijk aan de voorwaarden van de kennisgeving van vacature voldoet en, met name, een beroepservaring bezit van het in de kennisgeving van vacature vereiste niveau. (cf. punten 97 en 98) Referentie: Hof 17 december 1981, De Hoe/Commissie, 151/80, Jurispi blz. 3161, punt 9: Hof 30 mei 1984. Picciolo/Parlement, 111/83, Jurispr blz 2323, punt 16; Ragusa/Commissie, reeds aangehaald, punt 13; Hof 4 februari 1987, Bouteiller/Commissie, 324/85, Jurispr blz. 529, punt 6; Gerecht 13 december 1990, Kalavros/Hof van Justitie, T-160/89en T-161/89, Jurispr blz II-871, punt 29; Gerecht 18 maart 1997, Picciolo en Caló/Comité van de Regio's, T-178/95 en T-179/95, Jur Ambt blz I-A-51 en II-155, punt 85; Contatgytis/Raad, reeds aangehaald, punt 120; Wenk/Commissie, reeds aangehaald, punt 64; Gerecht 19 september 2001. E/Commissie, T-152/00, JurAmbt blz I-A-179 en II-813. punten 28 en 29

Het tot aanstelling bevoegd gezag dient zich te houden aan de door hem vastgestelde kennisgeving van vacature, aangezien een dergelijke kennisgeving, die is goedgekeurd in het kader van artikel 29 van het Statuut, de voorwaarden vaststelt voor de toegang tot het betrokken ambt. De kennisgeving van vacature heeft dus tot doel, enerzijds, de betrokkenen zo juist mogelijk te informeren over de aard van de vereiste voorwaarden voor de vervulling van het betrokken ambt, teneinde hen in staat te stellen te beoordelen of er voor hen aanleiding is te solliciteren en, anderzijds, het wettigheidskader te bepalen waarbinnen de instelling de verdiensten van de sollicitanten wil vergelijken. Het tot aanstelling bevoegd gezag neemt dit wettigheidskader niet in acht wanneer het zich over de kwalificaties die voor de vervulling van het vacante ambt in het bijzonder zijn vereist, eerst beraadt na de bekendmaking van de kennisgeving van vacature, bij aanschouwing van de kandidaten die zich hebben gemeld, en wanneer het bij het onderzoek van de sollicitaties rekening houdt met andere voorwaarden dan in de kennisgeving van vacature worden genoemd. (cf. punten 112 en 113) Referentie: Contargyris/Raad, reeds aangehaald, punten 97 en 98, en de aldaar aangehaalde rechtspraak

De elementen van de beoordeling waartoe het tot aanstelling bevoegd gezag bij de evaluatie en de vergelijking van de verdiensten van sollicitanten voor een vacant ambt moet overgaan hangen niet alleen af van de bekwaamheid en de geschiktheid van de betrokkenen, maar ook van hun karakter, gedrag en persoonlijkheid. Dit geldt te meer wanneer de kennisgeving van vacature als voorwaarde stelt dat men geschikt moet zijn om de werkzaamheden van een belangrijke administratieve eenheid te leiden en te coördineren, aangezien deze geschiktheid uiteraard veronderstelt dat men in het bezit is van een aantal kwaliteiten die nu juist verband houden met de persoonlijkheid van de sollicitanten. (cf. punten 115-117) Referentie: Hof 19 maart 1964, Raponi/Commissie, 27/63, Jurispr. blz. 247, 268; Hof 22 juni 1989, Brus/Commissie, 104/88, Jurispr. blz. 187.3