Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Gemeenschappelijk douanetarief – Indeling van goederen – Bindende tariefinlichting

(Verordening nr. 2913/92 van de Raad, zoals gewijzigd bij verordening nr. 82/97, art. 5, lid 4, en 12, lid 2; verordening nr. 2454/93 van de Commissie, zoals gewijzigd bij verordening nr. 12/97, art. 10 en 11)

2. Gemeenschappelijk douanetarief – Indeling van goederen – Bindende tariefinlichting – Betwisting door belanghebbende partij van heffing van douanerechten – Bewijsmiddelen

(Verordening nr. 2913/92 van de Raad, zoals gewijzigd bij verordening nr. 82/97, art. 12, leden 2 en 5, en 243; verordening nr. 2454/93 van de Commissie, zoals gewijzigd bij verordening nr. 12/97, art. 11)

3. Gemeenschappelijk douanetarief – Indeling van goederen – Bindende tariefinlichting

(Verordening nr. 2913/92 van de Raad, zoals gewijzigd bij verordening nr. 82/97, art. 12; verordening nr. 2454/93 van de Commissie, zoals gewijzigd bij verordening nr. 12/97, art. 10, lid 1)

Samenvatting

1. Artikel 12, lid 2, van verordening nr. 2913/92 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening nr. 82/97, en de artikelen 10 en 11 van verordening nr. 2454/93 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 12/97, moeten aldus worden uitgelegd dat de aangever die in eigen naam en voor eigen rekening douaneaangiften doet, zich niet kan beroepen op een bindende tariefinlichting waarvan niet hijzelf maar wel een met hem gelieerde vennootschap in opdracht waarvan hij die aangiften heeft gedaan, de houder is.

Enerzijds wordt in artikel 5, lid 4, tweede alinea, van dit wetboek immers gepreciseerd dat de persoon die niet verklaart in naam of voor rekening van een andere persoon te handelen, of die geen vertegenwoordigingsbevoegdheid bezit, wordt geacht in eigen naam en voor eigen rekening te handelen. Hieruit volgt dat de vertegenwoordiging uitdrukkelijk moet zijn en niet wordt vermoed. Anderzijds verleent de omstandigheid dat twee vennootschappen tot hetzelfde concern behoren of dat een ervan de fiscaal vertegenwoordigster van de andere in de lidstaat van invoer is, eerstgenoemde niet de hoedanigheid van vertegenwoordiger in de zin van artikel 5 van het douanewetboek.

(cf. punten 31, 34‑35, dictum 1)

2. De artikelen 12, leden 2 en 5, en 217, lid 1, van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 82/97, alsmede artikel 11 van verordening nr. 2454/93, zoals gewijzigd bij verordening nr. 12/97, gelezen in samenhang met artikel 243 van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 82/97, moeten aldus worden uitgelegd dat een belanghebbende, in een procedure ter zake van geheven douanerechten, die heffing kan bestrijden door een in een andere lidstaat voor dezelfde goederen afgegeven bindende tariefinlichting als bewijs over te leggen, zonder dat de door deze bindende tariefinlichting beoogde rechtsgevolgen kunnen intreden. Het staat echter aan de nationale rechter, uit te maken of de desbetreffende procesregels van de betrokken lidstaat voorzien in de mogelijkheid om dergelijke bewijsmiddelen over te leggen.

(cf. punt 44, dictum 2)

3. Artikel 12 van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 82/97, en artikel 10, lid 1, van verordening nr. 2454/93, zoals gewijzigd bij verordening nr. 12/97, moeten aldus worden uitgelegd dat een nationaal beleidsbesluit op grond waarvan de nationale autoriteiten zich voor de tariefindeling van aangegeven goederen kunnen baseren op een aan een derde voor dezelfde goederen afgegeven bindende tariefinlichting, bij de importeurs geen gewettigd vertrouwen kan wekken dat deze zich op dat besluit mogen beroepen, wanneer die autoriteiten bij de toepassing van het recht van de Unie in strijd met dit recht hebben gehandeld.

(cf. punten 47, 49‑50, dictum 3)