ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
61

Verzoekster merkt op dat de ECB heeft erkend dat in casu was voldaan aan de voorwaarden van artikel 429, lid 14, van verordening nr. 575/2013. Zij herinnert eraan dat wanneer een instelling over een discretionaire bevoegdheid beschikt, het Gerecht moet nagaan of de in aanmerking genomen elementen de daaruit getrokken conclusies kunnen staven. Zij is van mening dat dit in casu niet het geval is voor de in het bestreden besluit naar voren gebrachte gronden, aangezien deze niet aantonen dat er gerechtvaardigde en duidelijk omschreven prudentiële redenen bestaan om het buiten de berekening van de hefboomratio houden van blootstellingen met betrekking tot de CDC te weigeren. Verzoekster stelt dat die gronden de werking ontnemen aan de voorwaarden van artikel 429, lid 14, van verordening nr. 575/2013, en daarmee aan de mogelijkheid zelf van een uitzondering, waarin die bepaling nochtans voorziet. Zij benadrukt dienaangaande met name dat de termijn tussen de aanpassingen van de positie van verzoekster en die van de CDC geen betrekking heeft op het risico van hefboomwerking, maar op het liquiditeitsrisico, en in dit kader verwaarloosbaar is geacht. Zij wijst tevens op de theoretische aard van de mogelijkheid van een betalingsverzuim van de Franse Staat en van een massale opname van gereglementeerde spaargelden in geval van een financiële crisis.
97

Wat de evolutie van de ingevoerde hoeveelheden in kwestie en van de marktaandelen betreft, staat het buiten kijf dat de invoer door Hangzhou Bioking tijdens de beoordelingsperiode met 25 % is gestegen, zodat het marktaandeel van deze onderneming – gelet op het feit dat het totale verbruik in de Unie tijdens diezelfde periode is afgenomen met 11 % (zie tabel 1 van het bestreden besluit) – met 41 % is toegenomen (zie overwegingen 101 en 102 van het bestreden besluit). Zoals de Commissie in overweging 148 van het bestreden besluit heeft benadrukt, waren het marktaandeel en de ingevoerde hoeveelheden evenwel niet de enige factoren die moesten worden onderzocht om te beoordelen of de bedrijfstak van de Unie al dan niet aanmerkelijke schade had geleden. In dit verband is het volume van de invoer met dumping van het betreffende product in de Unie door Hangzhou Bioking, zoals blijkt uit tabel 2 en uit overweging 101 van het bestreden besluit, tijdens de beoordelingsperiode met 25 % gestegen, terwijl uit tabel 10 kan worden afgeleid dat de winstgevendheid van de producenten in de Unie tijdens de beoordelingsperiode aanzienlijk is toegenomen, namelijk tot 10 % in het onderzoektijdvak. De winstgevendheid van de producenten in de Unie is dan ook toegenomen ondanks de stijging van de door Hangzhou Bioking ingevoerde hoeveelheden.
7.

Ambtenaren – Niet-contractuele aansprakelijkheid van de instellingen – Voorwaarden – Onrechtmatigheid – Lekken van persoonlijke informatie over een ambtenaar in het kader van een verzoek om toegang tot documenten – Bewijslast – Onzekerheid omtrent de precieze omstandigheden van het lek – Instelling die het best in staat is om de oorzaak van de schade vast te stellen (Art. 340, tweede alinea, VWEU; verordening nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad) (zie punten 321‑323)
Arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 8 mei 2019 –

Enrico Colombo en Corinti Giacomo/Commissie

(Zaak T‑690/16)

„Overheidsopdrachten voor werken – Aanbestedingsprocedure – JRC in Ispra – Werken voor de bouw en het onderhoud van waterleidingen en onderstations voor stadsverwarming of -koeling – Afwijzing van de offerte van een inschrijver – Beroep tot nietigverklaring – Beroep tot schadevergoeding – Motiveringsplicht”

1. Beroep tot nietigverklaring – Handelingen waartegen beroep kan worden ingesteld – Begrip – Handelingen die bindende rechtsgevolgen sorteren – Voorbereidende handelingen – Daarvan uitgesloten (Art. 263 VWEU) (zie punten 65, 66)

2. Beroep tot nietigverklaring – Bevoegdheid van de Unierechter – Vorderingen strekkende tot een bevel aan een instelling – Niet-ontvankelijkheid (Art. 263, 264 en 266 VWEU) (zie punt 69)

3. Overheidsopdrachten van de Europese Unie – Gunning van een opdracht na een aanvraag van aanbiedingen – Beoordelingsvrijheid van de instellingen – Rechterlijk toezicht – Grenzen (zie punt 81)

4. Beroep tot nietigverklaring – Middelen – Beroep tegen een besluit tot afwijzing van de offerte van een inschrijver in het kader van het plaatsen van een overheidsopdracht door een instelling van de Unie – Middel ontleend aan een kennelijk onjuiste beoordeling door de aanbestedende dienst – Bewijslast rustend op de verzoekende partij (Art. 263 VWEU) (zie punt 82)

5. Niet-contractuele aansprakelijkheid – Voorwaarden – Onrechtmatigheid – Schade – Causaal verband – Ontbreken van een van de voorwaarden – Verwerping van het beroep tot schadevergoeding in zijn geheel (Art. 340, tweede alinea, VWEU) (zie punt 118)

6. Handelingen van de instellingen – Motivering – Verplichting – Omvang – Besluit tot afwijzing van een offerte in het kader van een procedure voor het plaatsen van een overheidsopdracht voor werken – Verplichting van de aanbestedende dienst om naar aanleiding van een schriftelijk verzoek kennis te geven van de kenmerken en de relatieve voordelen van de gekozen inschrijving en de naam van degene aan wie de opdracht werd gegund (Art. 296 VWEU; verordening 2015/1929 van het Europees Parlement en de Raad, art. 113, lid 2; verordening 2015/2462 van de Commissie, art. 161, lid 2) (zie punt 126)

Voorwerp

Ten eerste verzoek krachtens artikel 263 VWEU, in wezen tot nietigverklaring van de handelingen van de Commissie waarbij de inschrijving van de verzoekende partijen in het kader van aanbesteding JRC/IPR/2016/C.4/0002/OC met betrekking tot een raamovereenkomst voor de bouw en het onderhoud van waterleidingen en onderstations voor stadsverwarming of -koeling in het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek (JRC) in Ispra (Italië) is afgewezen en aan een andere inschrijver is toegewezen, en ten tweede verzoek krachtens artikel 268 VWEU tot vergoeding van de schade die de verzoekende partijen stellen te hebben geleden ten gevolge van deze handelingen

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.
1.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 36, 37, 42, 76, 80, 81, 83, 86, 88)
8.

Handelingen van de instellingen – Toepassing ratione temporis – Onmiddellijke toepassing van de nieuwe regel op de toekomstige gevolgen van een situatie die onder vigeur van de oude regel is ontstaan – Vaststelling van verordening nr. 1023/2013 waarbij het recht op verlof van in een derde land tewerkgestelde ambtenaren is gewijzigd – Schending van de beginselen van rechtszekerheid, bescherming van het gewettigd vertrouwen en verworven rechten – Geen schending (Ambtenarenstatuut, bijlage X, art. 6, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1023/2013) (zie punten 99‑104)
1)

De vordering van de Europese Commissie jegens GABO:mi Gesellschaft für Ablauforganisation:milliarium mbH & Co. KG die wordt genoemd in debetnota nr. 3241514917 van 2 december 2015 en in de twee informatiebrieven van 2 december 2015 is ongegrond wat betreft de gedeclareerde kosten voor het algemene budget voor reizen/vergaderingen en de forfaitaire vergoedingen die daarop betrekking hebben.
4.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Gevaar voor verwarring met het oudere merk–Overeenstemming van de betrokken merken–Geschiktheid van de begripsmatige verschillen om de visuele of fonetische overeenstemmingen te neutraliseren–Voorwaarden [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 71)
3)

Groningen Seaports NV en de andere verzoekende partijen waarvan de namen zijn vermeld in de bijlage, worden verwezen in hun eigen kosten alsmede in die van de Europese Commissie.
5.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Gevaar voor verwarring met het oudere merk–Beeldmerk EW en woordmerk WE [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 28, 47, 52‑58)
1.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder bekend merk–Uitbreiding van de bescherming van het oudere bekende merk tot niet-soortgelijke waren of diensten–Voorwaarden–Bekendheid van het merk in de lidstaat of in de Unie–Begrip–Beoordelingscriteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 5) (zie punten 26, 28)
2.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Overeenstemming van de betrokken merken–Beoordelingscriteria–Samengesteld merk–Bepaling van het dominerende bestanddeel of de dominerende bestanddelen [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 28, 29, 34, 35)
7.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten–Beoordelingscriteria–Complementariteit van de waren of diensten [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 68, 69, 103)
5.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten–Beoordelingscriteria–Complementariteit van de waren of diensten [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 35, 36)
Het bestaan van een bezwarend besluit in de zin van artikel 90, lid 2, en artikel 91, lid 1, van het Statuut, is een noodzakelijke voorwaarde voor de ontvankelijkheid van beroepen van ambtenaren of gepensioneerden tegen de instelling waartoe zij behoren. Als handelingen die vatbaar zijn voor een beroep tot nietigverklaring dat moet worden voorafgegaan door een klacht, zijn te beschouwen, maatregelen die bindende rechtsgevolgen in het leven roepen welke de belangen van de verzoeker rechtstreeks en onmiddellijk kunnen aantasten doordat zij diens rechtspositie aanmerkelijk wijzigen.

Salaris- of pensioenafrekeningen kunnen bezwarende besluiten vormen en als zodanig het voorwerp vormen van klachten en eventueel van beroepen. Dit is zo wanneer een louter financieel besluit wegens zijn aard kan worden weerspiegeld in die salaris- of pensioenafrekening. In dat geval heeft de toezending van de maandelijkse salaris‑ of pensioenafrekening tot gevolg dat de klacht‑ en beroepstermijn tegen een administratief besluit gaan lopen, wanneer uit die afrekening duidelijk en voor het eerst het bestaan en de strekking van dat besluit blijken. Dit is met name het geval wanneer de rechten die, bijvoorbeeld na de wijziging van een handeling van algemene strekking, zijn aangetast, hoofdzakelijk of louter financieel van aard zijn. In een dergelijk geval kan de stopzetting van een betaling of de vermindering van het bedrag ervan, die blijkt uit de salaris- of de pensioenafrekening na die wijziging, immers alleen het gevolg zijn van het besluit van de bevoegde dienst om de betrokken handeling van algemene strekking toe te passen op de betrokken ambtenaar of gepensioneerde.

Een salaris- of pensioenrekening heeft qua aard en doel echter niet de kenmerken van een bezwarend besluit wanneer zij slechts de financiële weergave vormt van de strekking van eerdere juridische besluiten betreffende de administratieve situatie van de ambtenaar of gepensioneerde of, met andere woorden, wanneer zij een loutere bevestiging van die eerdere administratieve besluiten vormt. Meer bepaald, indien de salarisafrekening waaruit duidelijk en voor het eerst een louter financieel besluit blijkt, een voor beroep vatbaar besluit vormt, vormen de latere salarisafrekeningen louter bevestigende handelingen van dat besluit en kan daartegen geen beroep tot nietigverklaring worden ingesteld.

(zie punten 30‑35)
1.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Gevaar voor verwarring met het oudere merk–Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 19, 20, 49)
1.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Gevaar voor verwarring met het oudere merk–Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 18, 19, 43)
Arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 22 november 2017 –

von Blumenthal e.a./EIB

(Zaak T‑558/16)

„Openbare dienst – Personeel van de EIB – Hervorming van het systeem van bezoldiging en salarisprogressie – Exceptie van onwettigheid – Gelijke behandeling – Aansprakelijkheid”

1. Gerechtelijke procedure–Aanvoering van nieuwe middelen in de loop van het geding–Voorwaarden–Aanvulling van een aangevoerd middel [Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 76, d), en 84, leden 1 en 2] (zie punten 46, 47)

2. Exceptie van onwettigheid–Strekking–Handelingen ten aanzien waarvan de exceptie van onwettigheid mogelijk is–Handeling van algemene strekking waarop het bestreden besluit is gebaseerd–Noodzaak van een juridisch verband tussen de bestreden handeling en de betwiste algemene handeling (Art. 277 VWEU) (zie punten 69, 70)

3. Gerechtelijke procedure–Inleidend verzoekschrift–Vormvereisten–Duidelijke en nauwkeurige uiteenzetting van de aangevoerde middelen [Statuut van het Hof van Justitie, art. 21, eerste alinea; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 76, d)] (zie punten 90, 91, 93)

4. Ambtenaren–Gelijke behandeling–Begrip (zie punt 94)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, ten eerste strekkende tot nietigverklaring van de besluiten, vervat in de salarisafrekening over april 2015 en volgende, tot toepassing, op verzoekers, van het besluit van de raad van bestuur van de EIB van 16 december 2014 en van het besluit van het directiecomité van de EIB van 4 februari 2015, alsmede van de afrekeningen betreffende de beloning voor de prestaties die in april 2015 ten behoeve van verzoekers zijn opgesteld, en ten tweede tot veroordeling van de EIB tot betaling, aan verzoekers, van 1) een bedrag bestaande in het verschil tussen het bedrag van de bezoldigingen die krachtens bovenvermelde besluiten zijn betaald en dat van de bezoldigingen die verschuldigd waren volgens de door de EIB aangegane verplichtingen en 2) een vergoeding voor de materiële schade die verzoekers wegens het verlies aan koopkracht hebben geleden en voor de immateriële schade die zij zouden hebben geleden

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.
4.

Landbouw–Financiering door het ELGF en het Elfpo–Goedkeuring van de rekeningen–Weigering van tenlasteneming van uitgaven als gevolg van onregelmatigheden bij de toepassing van de Unieregeling–Forfaitaire financiële correctie die door de Commissie overeenkomstig interne richtsnoeren ter zake is vastgesteld–Gebrekkigheid of ontoereikendheid van de door de lidstaat ingevoerde essentiële controles–Toelaatbaarheid van toepassing van een forfaitair percentage van 2 % ingeval de controles ter plaatse in de landbouwbedrijven zijn vervangen door administratieve controles (Verordening nr. 73/2009 van de Raad; verordeningen nrs. 595/2004 en 1122/2009 van de Commissie) (zie punten 76, 77, 79, 80)
Bij de vaststelling van het voortbrengsel waarin een litigieus model zal worden verwerkt of waarop het zal worden toegepast, moet met de desbetreffende opgave in de aanvraag voor inschrijving van dit model rekening worden gehouden, maar in voorkomend geval ook met het model zelf, voor zover daaruit de aard van het voortbrengsel, de bestemming of de functie ervan naar voren komt.

In casu geeft het betwiste model, dat is ingeschreven als versiering van klasse 32 in de zin van de Overeenkomst van Locarno tot instelling van een internationale classificatie voor tekeningen en modellen van nijverheid, geen informatie over de bestemming of de functie ervan. Bovendien is het Chanel-monogram ingeschreven voor een zeer groot aantal waren, en het litigieuze model ingeschreven als versiering, zonder enige precisering over de voortbrengselen waarop dit zal worden toegepast. Daaruit volgt dat het in casu niet mogelijk was om de sector te bepalen van de voortbrengselen waarin het litigieuze model zou worden verwerkt of waarop het zou worden toegepast, en evenmin om deze sector te vergelijken met die van het Chanel-monogram.

Bijgevolg heeft de kamer van beroep terecht beslist dat het voortbrengsel waarop het litigieuze model zou worden toegepast, een versiering was. De kamer van beroep was niet verplicht om het voortbrengsel waarop deze versiering zou worden toegepast, te identificeren.

(zie punten 41‑44)
1.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 18, 70, 71)
3.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Ouder merk bestaande in een Uniemerk – Weigering van inschrijving wegens het bestaan van een zelfs tot een deel van de Unie beperkte relatieve weigeringsgrond [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 27)
3.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst – Begrip – Merk bestaande uit een woord of een neologisme dat ontstaat uit een combinatie van elementen [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punten 31, 32)
Arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 29 juni 2017 –

E-Control/ACER

(Zaak T‑63/16)

„Energie – Voorwaarden voor toegang tot het net voor grensoverschrijdende handel in elektriciteit – Besluiten van nationale regulerende instanties houdende goedkeuring van de methoden voor de toewijzing van grensoverschrijdende transmissiecapaciteit – Verenigbaarheid met verordening (EG) nr. 714/2009 – Advies van het ACER – Begrip besluit vatbaar voor beroep bij het ACER – Artikel 19 van verordening (EG) nr. 713/2009 – Besluit van de raad van beroep van het ACER waarbij het beroep niet-ontvankelijk wordt verklaard – Onjuiste rechtsopvatting – Motiveringsplicht”

1. Agentschappen van de Europese Unie – Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators (ACER) – Beroepsprocedure – Beroep bij de raad van beroep van het ACER – Voorwaarden voor ontvankelijkheid – Handeling waartegen kan worden opgekomen – Begrip – Advies van het ACER waarbij wordt vastgesteld dat de besluiten van de nationale regulerende instanties houdende goedkeuring van de methoden voor de toewijzing van grensoverschrijdende transmissiecapaciteit voor elektriciteit niet conform zijn – Daarvan uitgesloten – Schending van het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming en van het recht om te worden gehoord – Geen (Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, art. 41 en 47; verordening nr. 713/2009 van het Europees Parlement en de Raad, art. 7, leden 4 en 5, 16, lid 1, en 19; richtlijn 2009/72 van het Europees Parlement en de Raad, art. 39, leden 3 en 6) (zie punten 45‑49, 53, 54, 59, 62, 63)

2. Agentschappen van de Europese Unie – Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators (ACER) – Beroepsprocedure – Beroep bij de raad van beroep van het ACER – Verplichting tot motivering van de besluiten – Omvang (Art. 296, tweede alinea, VWEU; verordening nr. 713/2009 van het Europees Parlement en de Raad, art. 19) (zie punten 68‑70)

Voorwerp

Op artikel 263 VWEU gebaseerd beroep tot nietigverklaring van besluit A-001‑2015 van de raad van beroep van het ACER van 16 december 2015 houdende verwerping van een beroep tegen advies nr. 09/2015 van het ACER van 23 september 2015 betreffende de verenigbaarheid van de besluiten van de nationale regulerende instanties houdende goedkeuring van de methoden voor de toewijzing van grensoverschrijdende transmissiecapaciteit in Centraal- en Oost-Europa met verordening (EG) nr. 714/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende de voorwaarden voor toegang tot het net voor grensoverschrijdende handel in elektriciteit en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1228/2003 (PB 2009, L 211, blz. 15), met inbegrip van de in bijlage I van deze verordening opgenomen richtsnoeren voor congestiebeheer en toewijzing van beschikbare overdrachtcapaciteit van interconnecties tussen nationale systemen

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) Energie-Control Austria für die Regulierung der Elektrizitäts- und Erdgaswirtschaft (E-Control) draagt haar eigen kosten en die van het Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators (ACER).
2.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst – Begrip – Neologisme bestaande uit elementen die de kenmerken van de betrokken waren of diensten beschrijven [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punten 20‑23)
7.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst – Begrip – Merk bestaande uit een woord of een neologisme dat ontstaat uit een combinatie van elementen [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punt 62)
3.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst – Begrip – Merk bestaande uit een woord of een neologisme dat ontstaat uit een combinatie van elementen [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punt 16)
5.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Gevaar voor associatie – Oudere merken met kenmerken op basis waarvan zij als behorend tot een zelfde „serie” of „familie” kunnen worden beschouwd – Voorwaarden [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 68, 74‑76)
5.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Gevaar voor verwarring met het oudere merk–Overeenstemming van de betrokken merken–Geschiktheid van de begripsmatige verschillen om de visuele of fonetische overeenstemmingen te neutraliseren–Voorwaarden [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 52)