ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
2)

De artikelen 34 VWEU en 36 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een regeling van een lidstaat als de in het hoofdgeding aan de orde zijnde regeling, op grond waarvan een in een andere lidstaat gevestigde verkoper een vergunning voor detailhandel dient te hebben voor het invoeren van alcoholhoudende dranken en het verkopen daarvan aan in de eerste lidstaat wonende consumenten wanneer die verkoper zorgt voor het vervoer van die dranken of daarvoor een derde inschakelt, mits deze regeling geschikt is om het ermee beoogde doel, in casu bescherming van de volksgezondheid en de openbare orde, te bereiken, dat doel niet op minstens even doeltreffende wijze kan worden bereikt met minder beperkende maatregelen en de regeling geen middel tot willekeurige discriminatie of een verkapte beperking van de handel tussen de lidstaten vormt, hetgeen ter beoordeling staat van de verwijzende rechter.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 406/9

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 oktober 2015 — Debonair Trading Internacional Lda/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

(Zaak C-270/14 P) (1)

([Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening nr. 40/94 - Artikel 8, lid 1, onder b) - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk SÔ:UNIC - Oudere gemeenschaps- en nationale woordmerken SO...?, SO...? ONE, SO...? CHIC - Relatieve weigeringsgronden - Verwarringsgevaar - Familie van merken])

(2015/C 406/08)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Debonair Trading Internacional Lda (vertegenwoordiger: T. Alkin, barrister)

Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: V. Melgar, gemachtigde)

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Debonair Trading Internacional Lda wordt verwezen in de kosten.

(1) PB C 303 van 8.3.2014.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 381/9

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 1 oktober 2015 — Electrabel SA en Dunamenti Erőmű Zrt./Europese Commissie

(Zaak C-357/14 P) (1)

((Hogere voorziening - Staatssteun - Steun die door de Hongaarse autoriteiten is toegekend aan bepaalde stroomproducenten - Stroomafnameovereenkomsten tussen een openbaar bedrijf en bepaalde stroomproducenten - Beschikking waarbij deze steun met de gemeenschappelijke markt onverenigbaar wordt verklaard en de terugvordering ervan wordt gelast - Begrip „partij” die hogere voorziening bij het Hof kan instellen - Toetreding van Hongarije tot de Europese Unie - Relevante datum voor de beoordeling of sprake is van steun - Begrip „staatssteun” - Voordeel - Criterium van de particuliere investeerder - Methode voor de berekening van het bedrag van die steun))

(2015/C 381/10)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirantes: Electrabel SA en Dunamenti Erőmű Zrt. (vertegenwoordigers: J. Philippe, F.-H. Boret en A.-C. Guyon, avocats, P. Turner, QC)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn en K. Talabér-Ritz, gemachtigden)

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Dunamenti Erőmű Zrt. wordt verwezen in haar eigen kosten en die van de Europese Commissie.

3) Electrabel SA zal haar eigen kosten dragen.

(1) PB C 329 van 22.9.2014.
2)

Artikel 1 van richtlijn 89/665, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/66, en de beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid verzetten zich er niet tegen dat meermaals griffierechten worden geheven van een rechtzoekende die meerdere beroepen in rechte instelt die betrekking hebben op dezelfde aanbesteding van een overheidsopdracht, en evenmin tegen het feit dat die rechtzoekende aanvullende griffierechten dient te betalen om in een reeds aanhangige gerechtelijke procedure aanvullende middelen in verband met dezelfde aanbesteding van een overheidsopdracht te kunnen aanvoeren. Bij betwisting door een betrokken partij staat het evenwel aan de nationale rechter om het voorwerp van de door een rechtzoekende ingestelde beroepen of van de door hem in het kader van dezelfde procedure aangevoerde middelen te onderzoeken. Als de nationale rechter daarbij vaststelt dat het voorwerp van die beroepen of middelen daadwerkelijk niet verschilt van het voorwerp van het reeds aanhangige geding of dit laatste niet aanzienlijk verruimt, dient hij de rechtzoekende te ontheffen van de verplichting om cumulatieve griffierechten te betalen.
1)

Artikel 7, lid 2, onder a), van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, en de artikelen 10 quater tot en met 11 bis, 12 bis en 12 ter van verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening (EEG) nr. 1408/71, beide zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, en gewijzigd bij verordening (EG) nr. 647/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 13 april 2005, moeten aldus worden uitgelegd dat een verklaring die het bevoegde orgaan van een lidstaat, in de vorm van een E101-verklaring, heeft afgegeven teneinde te bevestigen dat een werknemer is onderworpen aan de sociale wetgeving van die lidstaat, terwijl deze werknemer valt onder het Verdrag betreffende de sociale zekerheid van Rijnvarenden, aangenomen door de Regeringsconferentie belast met de herziening van het Verdrag van 13 februari 1961 betreffende de sociale zekerheid van Rijnvarenden, ondertekend te Genève op 30 november 1979, niet bindend is voor de organen van de andere lidstaten, en dat het in dit verband niet relevant is dat het orgaan van afgifte niet beoogde een echte E101-verklaring af te geven, maar om administratieve redenen het standaardformulier van die verklaring heeft gebruikt.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 371/8

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundessozialgericht — Duitsland) — Jobcenter Berlin Neukölln/Nazifa Alimanovic e.a.

(Zaak C-67/14) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Vrij verkeer van personen - Burgerschap van de Unie - Gelijke behandeling - Richtlijn 2004/38/EG - Artikel 24, lid 2 - Sociale bijstand - Verordening (EG) nr. 883/2004 - Artikelen 4 en 70 - Bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestaties - Onderdanen van een lidstaat die werkzoekend zijn en verblijven op het grondgebied van een andere lidstaat - Daarvan uitgesloten - Behoud van de status van werknemer])

(2015/C 371/10)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundessozialgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Jobcenter Berlin Neukölln

Verwerende partijen: Nazifa Alimanovic, Sonita Alimanovic, Valentina Alimanovic, Valentino Alimanovic

Dictum

Artikel 24 van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG, en artikel 4 van verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 1244/2010 van de Commissie van 9 december 2010, moeten in die zin worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een regeling van een lidstaat die onderdanen van andere lidstaten die zich bevinden in de situatie als bedoeld in artikel 14, lid 4, onder b), van die richtlijn, uitsluit van het recht op bepaalde „bijzondere, niet op premie of bijdragebetaling berustende prestaties” in de zin van artikel 70, lid 2, van verordening nr. 883/2004, die tevens „sociale bijstand” in de zin van artikel 24, lid 2, van richtlijn 2004/38 vormen, terwijl die prestaties wel zijn gewaarborgd voor de zich in dezelfde situatie bevindende eigen onderdanen van die lidstaat.

(1) PB C 142 van 12.05.2014.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 311/11

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Sommer Antriebs- und Funktechnik GmbH/Rademacher Geräte-Elektronik GmbH & Co. KG

(Zaak C-369/14) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Afgedankte elektrische en elektronische apparatuur - Richtlijn 2002/96/EG - Artikelen 2, lid 1, en 3, onder a), alsook bijlagen I A en I B - Richtlijn 2012/19/EU - Artikelen 2, lid 1, onder a), 2, lid 3, onder b), en 3, lid 1, onder a) en b), alsook bijlagen I en II - Begrippen „elektrische en elektronische apparatuur” en „elektrisch en elektronisch gereedschap” - Aandrijvingen voor garagepoorten])

(2015/C 311/12)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Köln

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Sommer Antriebs- und Funktechnik GmbH

Verwerende partij: Rademacher Geräte-Elektronik GmbH & Co. KG

Dictum

De artikelen 2, lid 1, en 3, onder a), alsook bijlagen I A, punt 6, en I B, punt 6, van richtlijn 2002/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 2003 betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (AEEA), enerzijds, en artikel 2, leden 1, onder a), en 3, onder b), artikel 3, lid 1, onder a) en b), alsook bijlagen I, punt 6, en II, punt 6, van richtlijn 2012/19/EU van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (AEEA), anderzijds, moeten aldus worden uitgelegd dat aandrijvingen voor garagepoorten als die in het hoofdgeding, die elektrische spanningen van circa 220 tot 240 volt nodig hebben om naar behoren te kunnen werken, die bedoeld zijn om tezamen met de bijbehorende garagepoort in de technische voorzieningen van gebouwen te worden ingebouwd en die te allen tijde kunnen worden gedemonteerd, opnieuw worden gemonteerd en/of aan die voorzieningen worden toegevoegd, binnen de werkingssfeer van respectievelijk richtlijn 2002/96 en, in de overgangsperiode die is vastgesteld in artikel 2, lid 1, onder a), van richtlijn 2012/19, van laatstgenoemde richtlijn vallen.

(1) PB C 439 van 8.12.2014.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 294/14

Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 2 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Mons — België) — Belgische Staat/Nathalie De Fruytier

(Zaak C-334/14) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Zesde btw-richtlijn - Vrijstellingen voor bepaalde activiteiten van algemeen belang - Artikel 13, A, lid 1, onder b) en c) - Ziekenhuisverpleging en medische verzorging - Nauw samenhangende handelingen - Vervoer van menselijke organen en bij mensen afgenomen monsters voor medische analyse of medische of therapeutische zorg - Zelfstandige activiteit - Ziekenhuizen en centra voor medische verzorging en diagnose - Inrichting van dezelfde aard))

(2015/C 294/18)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour d’appel de Mons

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Belgische Staat

Verwerende partij: Nathalie De Fruytier

Dictum

Artikel 13, A, lid 1, onder b) en c), van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat het niet van toepassing is op het vervoer van menselijke organen en bij mensen afgenomen monsters voor medische analyse of medische of therapeutische verzorging dat ten behoeve van ziekenhuizen en laboratoria wordt uitgevoerd door een zelfstandige derde wiens diensten in aanmerking komen voor vergoeding door de sociale zekerheid. In het bijzonder kan een dergelijke activiteit niet worden vrijgesteld van belasting over de toegevoegde waarde als een handeling die nauw samenhangt met medische handelingen als bedoeld in artikel 13, A, lid 1, onder b), daar die zelfstandige derde niet kan worden aangemerkt als een „publiekrechtelijk lichaam” en evenmin als een „ziekenhuis”, een „centrum voor medische verzorging”, een „centrum voor diagnose” of een andere „naar behoren erkende inrichting van dezelfde aard” waarvan de activiteiten worden verricht onder sociale voorwaarden die vergelijkbaar zijn met die welke gelden voor publiekrechtelijke lichamen.

(1) PB C 303 van 8.9.2014.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 302/5

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — procedure ingeleid door Bodenverwertungs- und -verwaltungs GmbH (BVVG)

(Zaak C-39/14) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Staatssteun - Artikel 107, lid 1, VWEU - Verkoop van percelen landbouwgrond door de overheid - Nationale bepaling op grond waarvan de bevoegde autoriteiten zich kunnen verzetten tegen de verkoop van een perceel landbouwgrond wanneer de geboden prijs wordt beschouwd als „ernstig onevenredig” ten opzichte van de marktwaarde - Aan bepaalde ondernemingen of producties toegekend voordeel - Criterium van de particuliere investeerder - Vaststelling van de „marktwaarde”))

(2015/C 302/05)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesgerichtshof

Partij in het hoofdgeding

Bodenverwertungs- und -verwaltungs GmbH (BVVG)

in tegenwoordigheid van: Thomas Erbs, Ursula Erbs, Landkreis Jerichower Land

Dictum

Artikel 107, lid 1, VWEU moet aldus worden uitgelegd, dat een nationale rechtsregel, zoals die in het hoofdgeding die, teneinde de belangen van de agrarische bedrijven te beschermen, een tot de overheid te rekenen instelling verbiedt om een perceel landbouwgrond in het kader van een openbare inschrijving tegen het beste bod te verkopen wanneer de bevoegde plaatselijke overheid van mening is dat het hoogste bod in geen verhouding tot de waarde van dat perceel staat, niet onder de kwalificatie „staatssteun” kan vallen, mits toepassing van genoemde regel kan resulteren in een prijs die de marktwaarde van het betrokken perceel het dichtst mogelijk nadert, hetgeen moet worden nagegaan door de verwijzende rechter.

(1) PB C 102 van 7.4.2014.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 279/12

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 16 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverfassungsgericht — Duitsland) — Peter Gauweiler e.a./Deutscher Bundestag

(Zaak C-62/14) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Economisch en monetair beleid - Besluiten van de Raad van bestuur van de Europese Centrale Bank (ECB) betreffende een aantal technische kenmerken van de rechtstreekse monetaire transacties van het Eurosysteem in de secundaire markten voor staatsobligaties - Artikelen 119 VWEU en 127 VWEU - Taken van de ECB en van het Europees Stelsel van centrale banken - Transmissiemechanisme van het monetair beleid - Handhaving van de prijsstabiliteit - Evenredigheid - Artikel 123 VWEU - Verbod van monetaire financiering van de lidstaten van de eurozone))

(2015/C 279/14)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesverfassungsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Peter Gauweiler, Bruno Bandulet, Wilhelm Hankel, Wilhelm Nölling, Albrecht Schachtschneider, Joachim Starbatty, Roman Huber e.a., Johann Heinrich von Stein e.a., Fraktion DIE LINKE im Deutschen Bundestag

Verwerende partij: Deutscher Bundestag

in tegenwoordigheid van: Bundesregierung

Dictum

De artikelen 119 VWEU, 123, lid 1, VWEU en 127, leden 1 en 2, VWEU en de artikelen 17 tot en met 24 van Protocol (nr. 4) betreffende de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank moeten aldus worden uitgelegd dat zij het Europees Stelsel van centrale banken (ESCB) toestaan een programma vast te stellen voor de aankoop van staatsobligaties op de secundaire markt, zoals het programma dat is aangekondigd in het persbericht waarnaar wordt verwezen in de notulen van de 340e vergadering van de Raad van bestuur van de Europese Centrale Bank (ECB) van 5 en 6 september 2012.

(1) PB C 129 van 28.4.2014.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 213/8

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 30 april 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Verenigd Koninkrijk) — Union of Shop, Distributive and Allied Workers (USDAW), B. Wilson/WW Realisation 1 Ltd, in liquidatie, Ethel Austin Ltd, Secretary of State for Business, Innovation and Skills

(Zaak C-80/14) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Collectief ontslag - Richtlijn 98/59/EG - Artikel 1, lid 1, eerste alinea, onder a) - Begrip „plaatselijke eenheid” - Methode voor de berekening van het aantal ontslagen werknemers))

(2015/C 213/12)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Union of Shop, Distributive and Allied Workers (USDAW), B. Wilson

Verwerende partijen: WW Realisation 1 Ltd, in liquidatie, Ethel Austin Ltd, Secretary of State for Business, Innovation and Skills

Dictum

Het begrip „plaatselijke eenheid” in artikel 1, lid 1, eerste alinea, onder a), ii), van richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag moet op dezelfde wijze worden uitgelegd als het begrip „plaatselijke eenheid” in artikel 1, lid 1, eerste alinea, onder a), i).

Artikel 1, lid 1, eerste alinea, onder a), ii), van richtlijn 98/59 moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale wettelijke regeling die voorschrijft dat de werknemers moeten worden ingelicht en geraadpleegd wanneer binnen een periode van 90 dagen ten minste 20 werknemers in een specifieke plaatselijke eenheid van een onderneming worden ontslagen, maar die deze verplichting niet oplegt wanneer het totale aantal ontslagen in alle plaatselijke eenheden of bepaalde plaatselijke eenheden van een onderneming samen binnen dezelfde periode de drempel van 20 werknemers bereikt of overschrijdt.

(1) PB C 151 van 19.5.2014.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 236/15

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 mei 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal du travail de Nivelles — België) — Charlotte Rosselle/Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering (RIZIV), Landsbond van de Onafhankelijke Ziekenfondsen (LOZ),

(Zaak C-65/14) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 92/85/EEG - Maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie - Artikel 11, punten 2 en 4 - Ambtenaar in vaste dienst die om persoonlijke redenen onbetaald verlof neemt om als werkneemster in loondienst te gaan werken - Weigering om haar een zwangerschapsuitkering toe te kennen op grond dat zij, als werkneemster in loondienst, niet de vereiste wachttijd heeft vervuld die recht geeft op bepaalde sociale uitkeringen))

(2015/C 236/20)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Tribunal du travail te Nijvel

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Charlotte Rosselle

Verwerende partijen: Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering (RIZIV), Landsbond van de Onafhankelijke Ziekenfondsen (LOZ),

in tegenwoordigheid van: Instituut voor de gelijkheid van vrouwen en mannen (IGVM),

Dictum

Artikel 11, punt 4, tweede alinea, van richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie (tiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG) moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat een lidstaat weigert een werkneemster een zwangerschapsuitkering toe te kennen op grond dat zij, als vastbenoemde ambtenaar die om persoonlijke redenen onbetaald verlof heeft genomen om in loondienst te gaan werken, in het kader van die betrekking in loondienst niet de naar nationaal recht vereiste wachttijd heeft vervuld om die zwangerschapsuitkering te genieten, ook al heeft zij onmiddellijk voorafgaand aan de vermoedelijke bevallingsdatum meer dan twaalf maanden gewerkt.

(1) PB C 129 van 28.4.2014.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 138/19

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 26 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud — Tsjechië) — ŠKO-ENERGO s. r. o./Odvolací finanční ředitelství

(Zaak C-43/14) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Bescherming van de ozonlaag - Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Europese Unie - Methode voor de toewijzing van emissierechten - Kosteloze toewijzing van emissierechten - Heffing van schenkbelasting over die toewijzing))

(2015/C 138/25)

Procestaal: Tsjechisch

Verwijzende rechter

Nejvyšší správní soud

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: ŠKO-ENERGO s. r. o.

Verwerende partij: Odvolací finanční ředitelství

Dictum

Artikel 10 van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wĳziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan de toepassing van een schenkbelasting als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, wanneer deze belasting in strijd is met de in dat artikel neergelegde regel dat hoogstens 10 % van de emissierechten tegen betaling mag worden toegewezen. Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of dit het geval is.

(1) PB C 142 van 12.5.2014.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 198/14

Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 16 april 2015 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — LFB Biomédicaments SA, Association des déficitaires en Alpha 1 Antitrypsine (Association ADAAT Alpha 1-France) (C-271/14), Pierre Fabre Médicament SA (C-273/14)/Ministre du travail, de l’emploi et de la santé, Ministre du budget, des comptes publics et de la réforme de l’Etat

(Gevoegde zaken C-271/14 en C-273/14) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Richtlijn 89/105/EEG - Artikel 6, punten 3 en 5 - Schrapping van geneesmiddelen van een lijst van de boven de vaste ziekenhuisbedragen vergoede farmaceutische specialiteiten - Motiveringsplicht))

(2015/C 198/18)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d’État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: LFB Biomédicaments SA, Association des déficitaires en Alpha 1 Antitrypsine (Association ADAAT Alpha 1-France) (C-271/14), Pierre Fabre Médicament SA (C-273/14)

Verwerende partijen: Ministre du travail, de l’emploi et de la santé, Ministre du budget, des comptes publics et de la réforme de l’Etat

Dictum

Artikel 6 van richtlijn 89/105/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de doorzichtigheid van maatregelen ter regeling van de prijsstelling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik en de opneming daarvan in de nationale stelsels van gezondheidszorg moet aldus worden uitgelegd dat de in de punten 3 en 5 van dit artikel vastgestelde motiveringsplicht van toepassing is op een besluit dat de terugbetalingsvoorwaarden beperkt of de vergoeding voor een geneesmiddel verlaagt door het uit te sluiten van de lijst van farmaceutische specialiteiten die de verplichte ziektekostenverzekeringen vergoeden boven de diensten van ziekenhuisverpleging die worden vergoed in het kader van vaste bedragen voor verblijf en verzorging.

(1) PB C 282 van 25.8.2014.