Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 12 december 2013 – Papalia

(Zaak C‑50/13)

„Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor procesvoering van het Hof — Sociaal beleid — Richtlijn 1999/70/EG — Clausule 5 van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Overheidssector — Opeenvolgende overeenkomsten — Misbruik — Vergoeding van de schade — Voorwaarden voor schadevergoeding in geval van onrechtmatige beëindiging van de arbeidsovereenkomst — Gelijkwaardigheids‑ en doeltreffendheidsbeginsel”

1. Sociale politiek — Raamovereenkomst EVV, UNICE en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Richtlijn 1999/70 — Maatregelen ter voorkoming van misbruik als gevolg van gebruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Nationale regeling die, alleen in de overheidssector, de omzetting van misbruik opleverende opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd uitsluit — Toelaatbaarheid — Voorwaarde — Bestaan, in die sector, van een andere doeltreffende maatregel om misbruik van dergelijke overeenkomsten te voorkomen en in voorkomend geval te bestraffen — Eerbiediging van de beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid — Beoordeling door de nationale rechter (Richtlijn 1999/70 van de Raad, bijlage, clausule 5) (cf. punten 16, 17, 21, 22, 25, 30)

2. Sociale politiek — Raamovereenkomst EVV, UNICE en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Richtlijn 1999/70 — Maatregelen ter voorkoming van misbruik als gevolg van gebruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Nationale regeling die, alleen in de overheidssector, de omzetting van misbruik opleverende opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd uitsluit — Werknemer die schadevergoeding wil krijgen ingeval zijn vroegere overheidswerkgever misbruik maakt van dergelijke overeenkomsten — Verplichting voor die werknemer om het verlies van kansen op een betere baan te bewijzen — Verplichting die de uitoefening van de door het Unierecht verleende rechten in de praktijk onmogelijk of uiterst moeilijk maakt — Ontoelaatbaarheid — Beoordeling door de nationale rechter (Richtlijn 1999/70 van de Raad, bijlage, clausule 5) (cf. punten 26, 34, 35 en dictum)

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing – Tribunale ordinario di Aosta – Uitlegging van clausule 5 van richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43) – Overheidsadministratie – Schadevergoeding bij onrechtmatige beëindiging van de arbeidsovereenkomst – Voorwaarden – Bewijs van de geleden schade – Betrokkene dient te bewijzen dat hij kansen op een betere baan onbenut heeft moeten laten

Dictum

De raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die op 18 maart 1999 is gesloten en is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen de maatregelen van een nationale regeling als aan de orde in het hoofgeding, die bepaalt dat een werknemer, ingeval zijn overheidswerkgever misbruik heeft gemaakt van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, uitsluitend recht heeft op vergoeding van de schade die hij daardoor meent te hebben geleden – met uitzondering van de omzetting van de arbeidsverhouding voor bepaalde tijd in een arbeidsverhouding voor onbepaalde tijd – wanneer hij bewijst dat hij kansen op een betere baan onbenut heeft moeten laten, indien die verplichting het voor de betrokken werknemer in de praktijk onmogelijk of uiterst moeilijk maakt om de hem door het Unierecht verleende rechten uit te oefenen.

Het staat aan de verwijzende rechterlijke instantie om na te gaan in hoeverre de bepalingen van nationaal recht ter bestraffing van misbruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten of arbeidsverhoudingen van bepaalde tijd door de overheidsadministratie, in overeenstemming zijn met die beginselen.

Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 12 december 2013 – Papalia

(Zaak C‑50/13)

„Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor procesvoering van het Hof — Sociaal beleid — Richtlijn 1999/70/EG — Clausule 5 van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Overheidssector — Opeenvolgende overeenkomsten — Misbruik — Vergoeding van de schade — Voorwaarden voor schadevergoeding in geval van onrechtmatige beëindiging van de arbeidsovereenkomst — Gelijkwaardigheids‑ en doeltreffendheidsbeginsel”

1. Sociale politiek — Raamovereenkomst EVV, UNICE en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Richtlijn 1999/70 — Maatregelen ter voorkoming van misbruik als gevolg van gebruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Nationale regeling die, alleen in de overheidssector, de omzetting van misbruik opleverende opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd uitsluit — Toelaatbaarheid — Voorwaarde — Bestaan, in die sector, van een andere doeltreffende maatregel om misbruik van dergelijke overeenkomsten te voorkomen en in voorkomend geval te bestraffen — Eerbiediging van de beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid — Beoordeling door de nationale rechter (Richtlijn 1999/70 van de Raad, bijlage, clausule 5) (cf. punten 16, 17, 21, 22, 25, 30)

2. Sociale politiek — Raamovereenkomst EVV, UNICE en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Richtlijn 1999/70 — Maatregelen ter voorkoming van misbruik als gevolg van gebruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Nationale regeling die, alleen in de overheidssector, de omzetting van misbruik opleverende opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd uitsluit — Werknemer die schadevergoeding wil krijgen ingeval zijn vroegere overheidswerkgever misbruik maakt van dergelijke overeenkomsten — Verplichting voor die werknemer om het verlies van kansen op een betere baan te bewijzen — Verplichting die de uitoefening van de door het Unierecht verleende rechten in de praktijk onmogelijk of uiterst moeilijk maakt — Ontoelaatbaarheid — Beoordeling door de nationale rechter (Richtlijn 1999/70 van de Raad, bijlage, clausule 5) (cf. punten 26, 34, 35 en dictum)

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing – Tribunale ordinario di Aosta – Uitlegging van clausule 5 van richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43) – Overheidsadministratie – Schadevergoeding bij onrechtmatige beëindiging van de arbeidsovereenkomst – Voorwaarden – Bewijs van de geleden schade – Betrokkene dient te bewijzen dat hij kansen op een betere baan onbenut heeft moeten laten

Dictum

De raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die op 18 maart 1999 is gesloten en is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen de maatregelen van een nationale regeling als aan de orde in het hoofgeding, die bepaalt dat een werknemer, ingeval zijn overheidswerkgever misbruik heeft gemaakt van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, uitsluitend recht heeft op vergoeding van de schade die hij daardoor meent te hebben geleden – met uitzondering van de omzetting van de arbeidsverhouding voor bepaalde tijd in een arbeidsverhouding voor onbepaalde tijd – wanneer hij bewijst dat hij kansen op een betere baan onbenut heeft moeten laten, indien die verplichting het voor de betrokken werknemer in de praktijk onmogelijk of uiterst moeilijk maakt om de hem door het Unierecht verleende rechten uit te oefenen.

Het staat aan de verwijzende rechterlijke instantie om na te gaan in hoeverre de bepalingen van nationaal recht ter bestraffing van misbruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten of arbeidsverhoudingen van bepaalde tijd door de overheidsadministratie, in overeenstemming zijn met die beginselen.