Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Beroep wegens niet-nakoming Objectief karakter Oorzaak van niet-nakoming Geen invloed

(Art. 226 EG)

2. Beroep wegens niet-nakoming Onderzoek van gegrondheid door Hof Ontbreken van nadelige gevolgen van gestelde niet-nakoming Irrelevantie

(Art. 226 EG)

3. Visserij Instandhouding van rijkdommen van zee Stelsel van vangstquota Controleverplichtingen van lidstaten Tijdige voorlopige sluiting van visvangst ter voorkoming van quotaoverschrijding Praktische moeilijkheden Geen invloed

(Verordening nr. 2241/87 van de Raad, art. 11, lid 2)

4. Visserij Instandhouding van rijkdommen van zee Stelsel van vangstquota Overtredingen die door lidstaat van aanvoer of overlading moeten worden bestraft Vaststelling door lidstaten van voorschriften voor gebruik van quota

(Verordeningen van de Raad nr. 170/83, art. 5, lid 2, en nr. 2241/87, art. 1)

Samenvatting

1. De Commissie kan op grond van artikel 226 EG, telkens wanneer zij van oordeel is dat een lidstaat inbreuk heeft gemaakt op een van zijn gemeenschapsrechtelijke verplichtingen, een niet-nakomingsprocedure inleiden, zonder dat zij onderscheid behoeft te maken naar gelang van de aard of het belang van de inbreuk.

De in artikel 226 EG bedoelde procedure berust op de objectieve vaststelling van de niet-nakoming door een lidstaat van de verplichtingen die het Verdrag of een handeling van afgeleid recht hem oplegt. Niet ter zake dienend is, of de niet-nakoming voortvloeit uit de wil van de lidstaat waaraan zij is toe te rekenen, uit diens nalatigheid of uit technische moeilijkheden die de lidstaat zou hebben ondervonden.

( cf. punten 32-33, 36 )

2. Aangezien het niet voldoen aan een door het gemeenschapsrecht opgelegde verplichting op zich reeds een niet-nakoming vormt, is de omstandigheid dat deze niet-nakoming geen nadelige gevolgen heeft gehad, niet van belang.

( cf. punt 37 )

3. Ingevolge artikel 11, lid 2, van verordening nr. 2241/87 houdende vaststelling van bepaalde maatregelen voor controle op de visserijactiviteiten, zijn de lidstaten gehouden om, nog vóór de quota zijn uitgeput, dwingende maatregelen te treffen om alle visserijactiviteiten voorlopig te verbieden. Een lidstaat kan zich niet beroepen op praktische moeilijkheden om het niet nemen van passende controlemaatregelen te rechtvaardigen. Integendeel, het is de zaak van de lidstaten, die zijn belast met de uitvoering van de gemeenschapsregelingen in de sector visserijproducten, om door passende maatregelen een oplossing voor die moeilijkheden te vinden. Artikel 11 van verordening nr. 2241/87 geldt namelijk voor alle lidstaten als een algemene regel die onontbeerlijk is om de werkzaamheid te garanderen van elke regeling voor de instandhouding en het beheer van de visbestanden die op de verdeling, in de vorm van aan de lidstaten toegewezen quota, van de voor de Gemeenschap beschikbare vangsthoeveelheid is gebaseerd.

( cf. punten 39, 44-45 )

4. De overschrijding van de quota, die het stelsel van controle op de visserijactiviteiten tracht te voorkomen, vindt niet plaats door de vangst van bepaalde vissoorten, maar door de aanvoer of overlading van te veel gevangen vis. De overtredingen van de quotaregeling die de lidstaat van aanvoer of overlading moet bestraffen, zijn de overtredingen die zijn begaan bij de aanlanding of de overlading van de vangsten in een haven van deze lidstaat of in de onder zijn soevereiniteit of jurisdictie vallende maritieme wateren. Het staat aan de lidstaten de voorschriften voor het gebruik van de hun toegewezen quota, met inbegrip van de toepassingsvoorwaarden, vast te stellen.

( cf. punten 52, 54 )