Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Gemeenschappelijke handelspolitiek - Verdediging tegen dumpingpraktijken - Europa-Overeenkomst tussen Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en Roemenië, anderzijds - Procedurevoorschriften - Verplichting van Commissie om Associatieraad in kennis te stellen van inleiding van antidumpingprocedure - Verplichting kennisgeving te herhalen vóór vaststelling van voorlopige verordening - Geen

(Europa-Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en Roemenië, anderzijds, art. 34, lid 3, sub b; verordening nr. 384/96 van de Raad)

2 Gemeenschappelijke handelspolitiek - Verdediging tegen dumpingpraktijken - Dumpingmarge - Vaststelling van normale waarde - Verkoop beneden kostprijs per eenheid in aanzienlijke hoeveelheden - Criteria - Alternatieve criteria - Verenigbaarheid van bepalingen van antidumpingbasisverordening met antidumpingcode van GATT

(Verordening nr. 384/96 van de Raad, art. 2, lid 4, derde alinea; Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van de Algemene Overeenkomst betreffende Tarieven en Handel, "antidumpingcode van 1994", art. 2.2.1 en voetnoot nr. 5)

3 Gemeenschappelijke handelspolitiek - Verdediging tegen dumpingpraktijken - Dumpingmarge - Vaststelling van normale waarde - Keuze van berekeningsmethode - Beoordelingsvrijheid van instellingen - Eerbiediging van evenredigheidsbeginsel - Rechterlijke toetsing - Grenzen

(Verordening nr. 384/96 van de Raad)

4 Gemeenschappelijke handelspolitiek - Verdediging tegen dumpingpraktijken - Dumpingmarge - Vergelijking van normale waarde met prijs bij uitvoer - Met antidumpingcode van GATT strokende uitlegging van bepalingen van antidumpingbasisverordening - Grenzen - Verplichting voor instellingen hun keuze voor methode die werkelijke omvang van dumping vollediger tot uitdrukking brengt dan symmetrische methoden, te verklaren - Geen

(Verordening nr. 384/96 van de Raad, art. 2, lid 11; Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van de Algemene Overeenkomst betreffende Tarieven en Handel, "antidumpingcode van 1994", art. 2.4.2)

5 Handelingen van de instellingen - Motivering - Verplichting - Draagwijdte - Verordeningen houdende instelling van antidumpingrechten

[EG-Verdrag, art. 190 (thans art. 253 EG)]

6 Gemeenschappelijke handelspolitiek - Verdediging tegen dumpingpraktijken - Beoordeling van situatie van communautaire bedrijfstak door instellingen - Rechterlijke toetsing - Grenzen

7 Gemeenschappelijke handelspolitiek - Verdediging tegen dumpingpraktijken - Antidumpingprocedure - Rechten van verdediging van exporteurs - Recht om door middel van definitieve mededeling te worden geïnformeerd over overwegingen betreffende belang van Gemeenschap - Onverenigbaarheid met bepaling van antidumpingbasisverordening - Geen

(Verordening nr. 384/96 van de Raad, art. 20, lid 2)

Samenvatting

1 Weliswaar moet de Gemeenschap, om aan artikel 34, lid 3, sub b, van de Europa-Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en Roemenië, anderzijds, te voldoen, de bij deze Overeenkomst ingestelde Associatieraad tijdig alle ter zake dienende informatie verstrekken, teneinde deze in staat te stellen een voor beide partijen aanvaardbare oplossing voor gevallen van dumping te vinden, maar uit deze bepaling blijkt niet, dat de Commissie de zaak nog eens aan de Associatieraad dient voor te leggen alvorens een voorlopige antidumpingverordening vast te stellen.

In het stelsel van antidumpingbasisverordening nr. 384/96, volgens welke uitsluitend de Raad bevoegd is definitieve maatregelen te nemen, volstaat het, dat deze mededeling uiterlijk dertig dagen vóór de vaststelling van een definitieve verordening tot instelling van antidumpingrechten plaatsvindt.

2 Met het oog op de vaststelling van de normale waarde van een product moet artikel 2, lid 4, derde alinea, van antidumpingbasisverordening nr. 384/96 aldus worden uitgelegd, dat het de keuze biedt tussen twee criteria om te bepalen, of verkoop beneden de kostprijs per eenheid moet worden geacht in aanzienlijke hoeveelheden te hebben plaatsgevonden. Opdat dergelijke verkopen worden geacht in aanzienlijke hoeveelheden te hebben plaatsgevonden, volstaat het dat aan één van die criteria is voldaan.

Deze uitlegging, die expliciet uit genoemde bepaling volgt, is niet onverenigbaar met artikel 2.2.1 antidumpingcode van het GATT van 1994, gelezen in samenhang met de bijbehorende voetnoot nr. 5.

3 Voor de keuze tussen verschillende in antidumpingbasisverordening nr. 384/96 vermelde berekeningsmethoden moeten ingewikkelde economische situaties worden beoordeeld, zodat de gemeenschapsrechter zich bij zijn toetsing aan het evenredigheidsbeginsel op dit gebied dient te beperken tot de vraag, of de gekozen methode kennelijk ongeschikt is voor de verwezenlijking van het nagestreefde doel.

4 Ook al moeten de bepalingen van antidumpingbasisverordening nr. 384/96 worden uitgelegd in het licht van de antidumpingcode van 1994, dit neemt niet weg, dat de regeling inzake verdediging tegen dumpingpraktijken uitsluitend door die verordening wordt beheerst.

Wat de gekozen methode voor de vaststelling van de dumpingmarge betreft, moet dan ook worden vastgesteld, dat aangezien artikel 2.4.2 antidumpingcode van het GATT als zodanig niet kan worden beschouwd als een regel die moet worden toegepast, en aangezien artikel 2, lid 11, van de antidumpingbasisverordening geen melding maakt van een specifieke verplichting te verklaren, waarom vergelijking van de gewogen gemiddelde normale waarde met de prijzen van de afzonderlijke uitvoertransacties de dumping vollediger tot uitdrukking brengt dan de symmetrische methoden, de gemeenschapsinstellingen niet kan worden verweten, dat zij een dergelijke verklaring achterwege hebben gelaten.

5 De door artikel 190 van het Verdrag (thans art. 253 EG) verlangde motivering moet de redenering van de communautaire instantie die de betwiste handeling heeft vastgesteld, duidelijk en ondubbelzinnig tot uiting doen komen, zodat de belanghebbenden de rechtvaardigingsgronden van de genomen maatregel kunnen kennen om hun rechten te kunnen verdedigen, en de gemeenschapsrechter zijn toezicht kan uitoefenen. De omvang van de motiveringsplicht moet worden beoordeeld met inachtneming van de context en de procedure in het kader waarvan een verordening is vastgesteld, en van het geheel van rechtsregels die de betrokken materie beheersen.

Dienaangaande moet bij de beoordeling van de motivering van een verordening tot instelling van definitieve antidumpingrechten in het bijzonder rekening worden gehouden met de door de gemeenschapsinstellingen aan de exporteurs toegezonden mededelingen en met hetgeen de exporteurs tijdens de administratieve procedure hebben opgemerkt.

Voorts behoeft de Raad niet specifiek te motiveren, waarom geen rekening is gehouden met de verschillende argumenten die de partijen tijdens de administratieve procedure naar voren hebben gebracht. Het is voldoende dat de verordening een duidelijke rechtvaardiging bevat van de voornaamste elementen die bij de analyse van de situatie van de communautaire bedrijfstak in aanmerking zijn genomen, zolang hiermee duidelijk kan worden gemaakt, om welke redenen de Raad de desbetreffende argumenten die de partijen tijdens de administratieve procedure hebben aangevoerd, van de hand heeft gewezen.

6 De analyse van de situatie van de communautaire bedrijfstak in het kader van een antidumpingprocedure impliceert de beoordeling van ingewikkelde economische situaties door de instellingen, zodat de rechter zich bij zijn toetsing dient te beperken tot de vraag, of de procedurevoorschriften in acht zijn genomen, of de feiten juist zijn vastgesteld, en of er geen sprake is van een kennelijk onjuiste beoordeling dan wel van misbruik van bevoegdheid.

7 Artikel 20, lid 2, van antidumpingbasisverordening nr. 384/96, betreffende het informeren aan partijen, moet - in het licht van de algemene opzet van de basisverordening en van de algemene beginselen van het gemeenschapsrecht - aldus worden uitgelegd, dat de exporteurs, die behoren tot de partijen die om een definitieve mededeling kunnen verzoeken, er recht op hebben, op zijn minst summier te worden geïnformeerd over de overwegingen die betrekking hebben op het belang van de Gemeenschap.

Het recht om te worden gehoord, waaraan deze bepaling inhoud geeft, is een van de door het gemeenschapsrecht erkende fundamentele rechten en omvat onder meer het recht, in kennis te worden gesteld van de voornaamste feiten en overwegingen op grond waarvan de instelling van definitieve antidumpingrechten wordt overwogen. Die feiten en overwegingen hebben niet enkel betrekking op de vaststelling van het bestaan van dumping en van schade, maar ook op de beoordeling van het belang van de Gemeenschap .

Deze uitlegging van artikel 20 van de basisverordening is niet onverenigbaar met artikel 21, dat betrekking heeft op het belang van de Gemeenschap. Het feit dat artikel 21, leden 3, 4 en 6, aan de daarin genoemde partijen (te weten de klagers, de importeurs en hun representatieve vereniging en de representatieve verenigingen van gebruikers consumenten) een specifiek recht toekent om over het belang van de Gemeenschap te worden gehoord, betekent niet, dat als gevolg van deze bepaling andere belanghebbenden, inzonderheid de exporteurs, het recht om in het kader van artikel 20, lid 1 of 2, over dit punt te worden gehoord, wordt ontnomen.