Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Vrij verkeer van personen - Vrijheid van vestiging - Vrij verrichten van diensten - Architecten - Erkenning van diploma's en titels - Nationale regeling die uitoefening van werkzaamheid van architect beperkt naar gelang van definitie van beroep in lidstaat van oorsprong van diploma - Ontoelaatbaarheid

(Richtlijn 85/384 van de Raad, art. 2 en 10)

2. Vrij verkeer van personen - Vrijheid van vestiging - Beperkingen - Artikel 56 van Verdrag (thans, na wijziging, artikel 46 EG) - Doel - Bestaan van richtlijnen inzake harmonisatie van wetgevingen - Gevolgen

[EG-Verdrag, art. 56 (thans, na wijziging, art. 46 EG)]

Samenvatting

1. Een lidstaat voldoet niet aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens de artikelen 2 en 10 van richtlijn 85/384 inzake de onderlinge erkenning van de diploma's, certificaten en andere titels op het gebied van de architectuur, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten, indien hij de houders van een in een andere lidstaat afgegeven architectendiploma dat is erkend in het kader van de richtlijn, niet toestaat andere werkzaamheden uit te oefenen dan die welke zij volgens het diploma van hun land van oorsprong aldaar mogen uitoefenen, tenzij zij samenwerken met een andere beroepsbeoefenaar, die bevoegd is om die werkzaamheden uit te oefenen en wiens diploma eveneens overeenkomstig de wettelijke regeling van de ontvangende lidstaat is erkend.

Uit de artikelen 2 en 10 van die richtlijn volgt, dat aangezien een werkzaamheid gewoonlijk wordt verricht door architecten die in het bezit zijn van een door de ontvangende lidstaat afgegeven diploma, een migrerend architect die in het bezit is van een onder het toepassingsgebied van de richtlijn vallend diploma, certificaat of andere titel, ook toegang moet hebben tot die werkzaamheid, zelfs indien zijn diploma's, certificaten of andere titels niet noodzakelijkerwijs inhoudelijk gelijkwaardig zijn, wat de gevolgde opleiding betreft. Ook al staat het aan de nationale wetgeving van de ontvangende lidstaat, het werkterrein van het beroep van architect te omschrijven, het gebod van onderlinge erkenning impliceert dat, wanneer een werkzaamheid in een lidstaat tot dat terrein behoort, ook migrerende architecten toegang tot deze werkzaamheid moeten hebben.

( cf. punten 37-38, 45 en dictum 1 )

2. Artikel 56 van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 46 EG) heeft niet tot doel, bepaalde onderwerpen voor te behouden aan de uitsluitende bevoegdheid van de lidstaten, doch laat toe dat in de nationale wetgevingen een uitzondering wordt gemaakt op het beginsel van het vrije verkeer, voorzover zulks gerechtvaardigd is en blijft ter bereiking van de genoemde doelstellingen. Wanneer communautaire richtlijnen voorzien in harmonisatie van de maatregelen die ter bescherming van een bepaalde doelstelling noodzakelijk zijn, is een beroep op artikel 56 van het Verdrag niet meer gerechtvaardigd en vormt de betrokken harmonisatierichtlijn het kader waarbinnen de passende controles moeten worden uitgevoerd en de beschermende maatregelen moeten worden getroffen.

( cf. punten 41-42 )