ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 46/10

Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 19 december 2012 — Heineken Nederland BV, Heineken NV/Europese Commissie

(Zaak C-452/11 P) (1)

(Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregeling - Nederlandse biermarkt - Beschikking van de Commissie waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld - Geldboeten - Duur van administratieve procedure - Hoogte van geldboete)

2013/C 46/17

Procestaal: Nederlands

Partijen

Rekwirantes: Heineken Nederland BV, Heineken NV (vertegenwoordigers: T. Ottervanger en M. de Jong, advocaten)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Van Nuffel en F. Ronkes Agerbeek, gemachtigden, bijgestaan door M. Slotboom, advocaat)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer — uitgebreid) van 16 juni 2011, Heineken Nederland en Heineken/Commissie (T-240/07), waarbij het Gerecht artikel 1 van beschikking C(2007) 1697 def. van de Commissie van 18 april 2007 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] (zaak nr. COMP/B/37.766 — Nederlandse biermarkt) nietig heeft verklaard, voor zover de Commissie daarbij heeft vastgesteld dat Heineken NV en Heineken Nederland BV hebben deelgenomen aan een inbreuk bestaande in de incidentele coördinatie van andere commerciële voorwaarden dan de prijzen voor individuele afnemers in het horecasegment in Nederland

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Heineken Nederland BV en Heineken NV worden verwezen in de kosten.

(1) PB C 340 van 19.11.2011.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 63/3

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 januari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Georg Köck/Schutzverband gegen unlauteren Wettbewerb

(Zaak C-206/11) (1)

(Consumentenbescherming - Oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op interne markt - Regeling van lidstaat die voorziet in voorafgaande goedkeuring voor aankondiging van uitverkoop)

2013/C 63/03

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberste Gerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Georg Köck

Verwerende partij: Schutzverband gegen unlauteren Wettbewerb

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberste Gerichtshof — Uitlegging van richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) (PB L 149, blz. 22), in het bijzonder de artikelen 3, lid 1, en 5, lid 5, ervan — Regeling van een lidstaat op basis waarvan een voorafgaande toestemming is vereist voor de aankondiging van een uitverkoop

Dictum

Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) moet aldus worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staat dat een nationale rechterlijke instantie de staking beveelt van een handelspraktijk die niet onder bijlage I bij de richtlijn valt, op de enkele grond dat die handelspraktijk niet vooraf door het bevoegde bestuur is goedgekeurd, zonder evenwel zelf aan de hand van de criteria van de artikelen 5 tot en met 9 van die richtlijn te beoordelen of de betrokken praktijk oneerlijk is.

(1) PB C 226 van 30.7.2011.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 26/13

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 6 december 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Rovigo — Italië) — Strafzaak tegen Md Sagor

(Zaak C-430/11) (1)

(Ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid - Richtlijn 2008/115/EG - Gemeenschappelijke normen en procedures op gebied van terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal in lidstaat verblijven - Nationale wettelijke regeling die voorziet in geldboete die kan worden vervangen door uitwijzing of huisarrest)

2013/C 26/23

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale di Rovigo

Partij in de strafzaak

Md Sagor

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale di Rovigo — Uitlegging van de artikelen 2, 4, 6, 7, 8, 15 en 16 van richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven (PB L 348, blz. 98), en van artikel 4, lid 3, VEU — Nationale wettelijke regeling die in een geldboete van 5 000 tot 10 000 EUR voorziet voor vreemdelingen die het nationale grondgebied illegaal zijn binnengekomen of daarop illegaal verblijven — Toelaatbaarheid van het strafbare feit van illegaal verblijf — Toelaatbaarheid van de onmiddellijke uitwijzing voor een periode van ten minste vijf jaar of een vrijheidsstraf („permanenza domiciliare”) ter vervanging van de geldboete — Verplichtingen van de lidstaten tijdens de termijn voor omzetting van een richtlijn in nationaal recht

Dictum

Richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven, moet aldus worden uitgelegd dat zij:

— zich niet verzet tegen een wettelijke regeling van een lidstaat, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, waarbij het illegale verblijf van onderdanen van derde landen wordt bestraft met een geldboete die kan worden vervangen door uitwijzing, en

— zich verzet tegen een wettelijke regeling van een lidstaat die de mogelijkheid biedt om het illegale verblijf van onderdanen van derde landen te bestraffen met de oplegging van huisarrest, maar niet garandeert dat de uitvoering van die straf een einde neemt zodra het mogelijk is om de betrokkene fysiek uit die lidstaat te verwijderen.

(1) PB C 25 van 28.1.2012.
1)

Artikel 7 van verordening (EG) nr. 1896/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 tot invoering van een Europese betalingsbevelprocedure moet aldus worden uitgelegd dat het de voorwaarden waaraan het verzoek om een Europees betalingsbevel moet voldoen, uitputtend regelt. Uit hoofde van artikel 25 van deze verordening en mits aan de daarin gestelde voorwaarden wordt voldaan, is de nationale rechter vrij de hoogte van de gerechtskosten te bepalen aan de hand van de in het nationale recht neergelegde voorschriften, mits deze niet ongunstiger zijn dan die welke voor soortgelijke situaties krachtens intern recht gelden en zij de uitoefening van de door het Unierecht verleende rechten in de praktijk niet onmogelijk of uiterst moeilijk maken.
1)

Artikel 13, B, sub b, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat het begrip verpachting en verhuur van onroerende goederen de verhuur omvat van een woonboot, met de bijbehorende ligplaats en aanlegsteiger, die aan de oever en de bodem van een rivier is vastgemaakt met kabels die niet gemakkelijk kunnen worden losgemaakt, op een afgebakende en identificeerbare ligplaats in het rivierwater ligt en blijkens de bewoordingen van de huurovereenkomst uitsluitend bestemd is om aldaar duurzaam te worden gebruikt als restaurant/discotheek. Die verhuur is één enkele vrijgestelde prestatie waarbij geen onderscheid hoeft te worden gemaakt tussen de verhuur van de woonboot en de verhuur van de aanlegsteiger.
1)

Door regels inzake de belasting op inkomsten uit kapitaal en roerende goederen te handhaven die verschillen naargelang deze inkomsten worden verkregen door ingezeten beleggingsvennootschappen of door niet-ingezeten beleggingsvennootschappen die geen vaste inrichting in België hebben, is het Koninkrijk België de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 49 VWEU en 63 VWEU alsook de artikelen 31 en 40 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 9/16

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 8 november 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hamburgisches Oberverwaltungsgericht — Duitsland) — Atilla Gülbahce/Freie und Hansestadt Hamburg

(Zaak C-268/11) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Associatieovereenkomst EEG-Turkije - Besluit nr. 1/80 van associatieraad - Artikel 6, lid 1, eerste streepje - Rechten van Turkse werknemers die tot legale arbeidsmarkt behoren - Retroactieve intrekking van verblijfstitel)

2013/C 9/24

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Hamburgisches Oberverwaltungsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Atilla Gülbahce

Verwerende partij: Freie und Hansestadt Hamburg

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hamburgisches Oberverwaltungsgericht — Uitlegging van de artikelen 10, lid 1, en 13 van besluit nr. 1/80 van de associatieraad van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de associatie tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije — Toekenning van een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd en een arbeidsvergunning voor onbepaalde tijd aan een Turkse werknemer die gehuwd is met een staatsburger van de lidstaat van ontvangst — Intrekking met terugwerkende kracht van de besluiten tot verlenging van de verblijfsvergunning wegens het feit dat hij feitelijk gescheiden leeft van zijn echtgenote, waarvan de bevoegde autoriteiten niet in kennis waren gesteld — Voorwaarden waaronder het verblijfsrecht kan worden gebaseerd op artikel 10, lid 1, van besluit nr. 1/80, gelet op de arbeidsvergunning voor onbepaalde tijd

Dictum

Artikel 6, lid 1, eerste streepje, van besluit nr. 1/80 van de associatieraad van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de associatie die tot stand is gebracht bij overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije, die op 12 september 1963 te Ankara is ondertekend door de Republiek Turkije enerzijds en de lidstaten van de EEG en de Gemeenschap anderzijds, en die namens laatstgenoemde is gesloten, goedgekeurd en bevestigd bij besluit 64/732/EEG van de Raad van 23 december 1963, moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat de bevoegde nationale autoriteiten de verblijfstitel van een Turkse werknemer met terugwerkende kracht intrekken tot de datum waarop niet langer werd voldaan aan de nationaalrechtelijke voorwaarde voor verlening van deze verblijfsvergunning, wanneer die werknemer geen enkele frauduleuze handeling heeft verricht en deze intrekking plaatsvindt na afloop van het in genoemd artikel 6, lid 1, eerste streepje, bedoelde tijdvak van een jaar legale arbeid.

(1) PB C 269 van 10.9.2011.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 379/9

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 oktober 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Varna — Bulgarije) — TETS Haskovo AD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

(Zaak C-234/11) (1)

(Fiscale bepalingen - Btw - Recht op aftrek - Inbreng in natura - Vernietiging van onroerende goederen - Nieuwe bouwwerken - Herziening)

2012/C 379/14

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Administrativen sad Varna

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: TETS Haskovo AD

Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Administrativen sad Varna — Voorwaarden voor herziening van de bij het verkrijgen van de goederen in aftrek gebrachte voorbelasting — Nationale wetgeving op grond waarvan bij vernietiging van de goederen de afgetrokken voorbelasting kan worden herzien — Vernietiging van gebouwen die uitsluitend ertoe strekt op die plaats nieuwe, modernere gebouwen met dezelfde bestemming op te richten en die toekomstige leveringen meebrengt die voor aftrek van voorbelasting in aanmerking komen

Dictum

Artikel 185, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, moet aldus worden uitgelegd dat vernietiging, als in het hoofdgeding aan de orde, van meerdere gebouwen bestemd voor het opwekken van energie en hun vervanging door modernere gebouwen met dezelfde bestemming, geen na de btw-aangifte ingetreden wijziging vormen van de elementen die voor het bepalen van het bedrag van de als voorbelasting afgetrokken btw in aanmerking zijn genomen, en derhalve geen verplichting meebrengen om deze aftrek te herzien.

(1) PB C 232 van 6.8.2011.
1)

Artikel 138, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, zoals gewijzigd bij richtlijn 2010/88/EU van de Raad van 7 december 2010, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet ertegen verzet dat de verkoper in omstandigheden als die van het hoofdgeding de vrijstelling van een intracommunautaire levering wordt geweigerd, mits aan de hand van objectieve elementen vaststaat dat deze verkoper de op hem rustende bewijsplicht niet is nagekomen of hij wist of had moeten weten dat de door hem verrichte handeling deel uitmaakte van fraude door de afnemer en hij niet alle hem ter beschikking staande redelijke maatregelen heeft genomen om te voorkomen dat hij zelf bij deze fraude betrokken raakte.
1)

Richtlijn 2003/9/EG van de Raad van 27 januari 2003 tot vaststelling van minimumnormen voor de opvang van asielzoekers in de lidstaten, moet aldus worden uitgelegd dat een lidstaat waarbij een asielverzoek wordt ingediend, de in richtlijn 2003/9 vastgestelde minimale opvangvoorzieningen voor asielzoekers ook moet verstrekken aan een asielzoeker ten aanzien van wie hij overeenkomstig verordening (EG) nr. 343/2003 van de Raad van 18 februari 2003 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend, besluit een andere lidstaat, als lidstaat die verantwoordelijk is voor de behandeling van het asielverzoek, om overname of terugname te verzoeken.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 295/10

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 juli 2012 — Europese Commissie/Franse Republiek

(Zaak C-145/11) (1)

(Niet-nakoming - Richtlijn 2001/82/EG - Geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik - Gedecentraliseerde procedure voor verlening van vergunning voor in handel brengen van geneesmiddel voor diergeneeskundig gebruik in meerdere lidstaten - Generieke geneesmiddelen die vergelijkbaar zijn met referentiegeneesmiddelen waarvoor reeds vergunning is verleend - Weigering van validatie van aanvraag door lidstaat - Samenstelling en vorm van geneesmiddel)

2012/C 295/16

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Šimerdová, A. Marghelis en O. Beynet, gemachtigden)

Verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues, S. Menez en R. Loosli-Surrans, gemachtigden)

Voorwerp

Niet-nakoming — Schending van de artikelen 32 en 33 van richtlijn 2001/82/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik (PB L 311, blz. 1) — Gedecentraliseerde procedure voor de verlening van de vergunning voor het in de handel brengen in meer dan één lidstaat — Generieke geneesmiddelen die vergelijkbaar zijn met referentiegeneesmiddelen waarvoor reeds een vergunning is verleend — Weigering van validatie door een lidstaat om wetenschappelijke redenen in verband met de samenstelling van het geneesmiddel en de keuze van de farmaceutische vorm — Beginsel van wederzijdse erkenning

Dictum

1) Door te weigeren twee aanvragen voor een vergunning voor het in de handel brengen van de geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik CT-Line 15 % Premix en CT-Line 15 % Oral Powder in het kader van de gedecentraliseerde procedure van richtlijn 2001/82/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/28/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004, te valideren, is de Franse Republiek de krachtens de artikelen 32 en 33 van die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

2) De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

(1) PB C 160 van 28.5.2011.
2)

Artikel 47 van richtlijn 2004/39, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/44, moet aldus worden uitgelegd dat de inschrijving van een markt op de in dit artikel bedoelde lijst van gereglementeerde markten geen voorwaarde is voor de kwalificatie van die markt als gereglementeerde markt in de zin van deze richtlijn.
C 25/19

Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 10 november 2011 — LG Electronics, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

(Zaak C-88/11 P) (1)

(Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Woordteken „KOMPRESSOR PLUS” - Weigering van inschrijving - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 7, lid 1, sub c - Beschrijvend karakter - Onderzoek van nieuw bewijsstuk door Gerecht - Onjuiste opvatting van feiten en bewijsstukken)

(2012/C 25/32)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirante: LG Electronics, Inc. (vertegenwoordiger: J. Blanchard, avocat)

Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 16 december 2010 — LG Electronics/BHIM (T-497/09) houdende verwerping van rekwirantes beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 23 september 2009 (zaak R 397/2009-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken KOMPRESSOR PLUS als gemeenschapsmerk — Beschrijvend karakter van het merk — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1) — Onderzoek van nieuwe feiten door het Gerecht — Onjuiste opvatting van bewijsstukken

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) LG Electronics Inc. wordt verwezen in de kosten.

(1) PB C 120 van 16.4.2011.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 165/6

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 april 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — Pro-Braine ASBL e.a./Gemeente Braine-le-Château

(Zaak C-121/11) (1)

(Richtlijn 1999/31/EG - Storten van afvalstoffen - Richtlijn 85/337/EEG - Milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten - Zonder milieueffectbeoordeling genomen besluit tot voortzetting van exploitatie van stortplaats waarvoor vergunning is verleend - Begrip „vergunning”)

2012/C 165/10

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Raad van State

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Pro-Braine ASBL, Michel Bernard, Charlotte de Lantsheere

Verwerende partij: Gemeente Braine-le-Château

in tegenwoordigheid van: Veolia es treatment NV

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Raad van State (België) — Uitlegging van artikel 14, sub b, van richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen (PB L 182, blz. 1) en van artikel 1, lid 2, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40) — Zonder milieueffectbeoordeling genomen beslissing tot voortzetting van de exploitatie van een stortplaats waarvoor een vergunning is verleend — Begrip „vergunning” — Werkingssfeer

Dictum

De definitieve beslissing tot voortzetting van de exploitatie van een bestaande stortplaats die overeenkomstig artikel 14, sub b, van richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen op basis van een aanpassingsplan is genomen, is slechts een „vergunning” in de zin van artikel 1, lid 2, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003, voor zover bij deze beslissing toestemming wordt gegeven voor een wijziging of uitbreiding van de installatie of de plaats door werken of ingrepen die de materiële toestand van de installatie of de plaats veranderen, en deze wijziging of uitbreiding aanzienlijke nadelige gevolgen voor het milieu kan hebben in de zin van punt 13 van bijlage II bij richtlijn 85/337 en dus een „project” in de zin van artikel 1, lid 2, van deze richtlijn vormt.

(1) PB C 152 van 21.5.2011.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 355/7

Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 13 oktober 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel — België) — Waypoint Aviation SA/Belgische Staat — FOD Financiën

(Zaak C-9/11) (1)

(Vrij verrichten van diensten - Belastingwetgeving - Fiscaal verrekenbaar tegoed over opbrengsten van leningen die zijn toegestaan voor verwerving van goederen die op het nationale grondgebied worden gebruikt - Uitsluiting van goederen waarvan het gebruiksrecht is overgedragen aan een in een andere lidstaat gevestigde derde)

2011/C 355/11

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Hof van Beroep te Brussel

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Waypoint Aviation SA

Verwerende partij: Belgische Staat — FOD Financiën

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Beroep te Brussel — Uitlegging van artikel 10 EG (art. 4, lid 3, EU) en artikel 49 EG (art. 56 VWEU) — Nationale regeling welke een fiscaal verrekenbaar tegoed toekent aan de begunstigden van opbrengsten van schuldvorderingen of leningen die zijn toegestaan aan een nationaal coördinatiecentrum — Gebruiksrecht van goederen die via geleende middelen werden verkregen door een in België gevestigde vennootschap van dezelfde groep waarvan het coördinatiecentrum deel uitmaakt — Uitsluiting van niet in België gevestigde vennootschappen van dezelfde groep — Belemmeringen van de vrijheid van dienstverrichting

Dictum

Artikel 49 moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een bepaling van een lidstaat als die in het hoofdgeding, die voorziet in de toekenning van een fiscaal verrekenbaar tegoed over opbrengsten van leningen die zijn toegestaan aan bepaalde ondernemingen voor de verkrijging van nieuwe goederen die op het nationale grondgebied worden gebruikt, op voorwaarde dat het gebruiksrecht van het goed niet wordt overgedragen door de vennootschap die het goed heeft verkregen dankzij een lening die recht geeft op een fiscaal verrekenbaar tegoed of door enige andere vennootschap van dezelfde groep, aan andere derden dan de in die lidstaat gevestigde leden van die groep.

(1) PB C 95 van 26.3.2011.