ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vervoer - Zeevervoer - Vrij verrichten van diensten - Beperkingen - Nationale regeling die alleen zeeschepen met lengte van meer dan 41 meter verplicht tot betaling van vergoeding - Toelaatbaarheid - Voorwaarden

[EG-Verdrag, art. 56 en 59 (thans, na wijziging art. 46 EG en art. 49 EG); verordening nr. 4055/86 van de Raad]

Samenvatting

$$In situaties die vallen binnen de werkingssfeer van verordening nr. 4055/86 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer tussen de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en derde landen, verzet deze verordening, gelezen in samenhang met de artikelen 56 en 59 van het Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 46 EG en 49 EG) zich niet tegen een systeem voor begeleiding van het scheepvaartverkeer, zoals vastgesteld in een nationale regeling, waarin voor zeeschepen met een lengte van meer dan 41 meter, die verplicht aan een dergelijk systeem deelnemen, een vergoeding moet worden betaald, terwijl andere schepen, zoals binnenschepen, van deze vergoeding zijn vrijgesteld, voorzover er een daadwerkelijk verband bestaat tussen het bedrag van de vergoeding en de kosten van de dienst ten behoeve van deze zeeschepen.

( cf. punt 44 en dictum )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Op basis van groenten en fruit verwerkte producten - Productiesteun - Verplichting voor verwerkers om telers minimumprijs te betalen - Deelneming van telers in bepaalde bijkomende kosten - Toelaatbaarheid - Forfaitaire berekening - Ontoelaatbaarheid

(Verordening nr. 426/86 van de Raad; verordening nr. 1558/91 van de Commissie, art. 6, lid 3, sub e)

Samenvatting

$$De bij verordening nr. 426/86 ingevoerde gemeenschapsregeling betreffende de productiesteunregeling voor bepaalde producten, verkregen uit in de Gemeenschap geoogste groenten en fruit, sluit niet uit dat de verwerkers de telers bepaalde diensten kunnen verlenen, zoals met name de terbeschikkingstelling van kisten voor de oogst van de tomaten, waarvan de kosten ten laste van de telers kunnen worden gebracht. Verder is het feit dat in een brancheovereenkomst voor tomaten voor industriële verwerking, die in een lidstaat is gesloten tussen de telersverenigingen en de verenigingen van verwerkende bedrijven, wordt bepaald dat voor de aan de telers toerekenbare kosten een grens is vastgesteld die op basis van de vervoerskosten is berekend, op zich niet in strijd met de gemeenschapsregeling. De lidstaten moeten echter toezien op de strikte naleving van de verplichting voor de verwerkers om de minimumprijs te betalen, met name in die zin dat de kosten van vervoer van de plaats van productie naar de plaats van verwerking niet ten laste van de telers kunnen worden gebracht.

Elke rechtstreekse of indirecte omzeiling van die verplichting vormt een schending van het gemeenschapsrecht. Immers, artikel 6, lid 3, sub e, van verordening nr. 1558/91 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen voor op basis van groenten en fruit verwerkte producten beoogt te voorkomen dat de minimumprijs door middel van ondoorzichtige praktijken wordt ontdoken.

Ongeacht de vraag of de bepalingen van die overeenkomst voldoende duidelijk zijn geformuleerd, voldoet een wijdverbreide praktijk waarbij het aandeel van de telers niet aan de hand van de werkelijke kosten voor elke teler, maar forfaitair wordt berekend door het in de brancheovereenkomst vermelde maximale percentage ten laste te brengen van de telers, niet aan de verplichting voor de verwerkers om de minimumprijs te betalen.

( cf. punten 19-22 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Fiscale bepalingen - Harmonisatie van wetgevingen - Omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde - Maatstaf van heffing - Levering van goederen - Tegenprestatie die in dienst kan bestaan - Voorwaarde - Dienst die rechtstreeks verband houdt met levering en in geld kan worden uitgedrukt - Levering van premies in natura voor aanbrengen van nieuwe klanten - Aankoopprijs en verzendkosten van premies gedragen door leverancier

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 11, A, lid 1, sub a)

Samenvatting

$$De tegenprestatie voor een levering van goederen kan bestaan in een dienst en kan er de maatstaf van heffing in de zin van artikel 11, A, lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388) van vormen, indien er een rechtstreeks verband bestaat tussen de levering van goederen en de dienst en de waarde van deze laatste in geld kan worden uitgedrukt. Deze waarde, die een subjectieve waarde is en niet een volgens objectieve maatstaven geschatte waarde, moet die zijn welke de ontvanger van de dienst toekent aan de diensten die hij wil ontvangen, en moet overeenkomen met het bedrag dat de ontvanger bereid is daaraan te besteden. Tot de waarde van de dienst behoren alle uitgaven die de ontvanger voor de verkrijging van de betrokken dienst heeft gedaan, daaronder begrepen de kosten van bijkomende diensten die verband houden met de levering van de goederen.

Ingevolge artikel 11, A, lid 1, sub a, omvat de maatstaf van heffing voor de levering van een premie in natura, die de ontvanger wordt toegezonden als tegenprestatie voor het aanbrengen van een nieuwe klant, naast de aankoopprijs van die premie derhalve eveneens de verzendkosten, wanneer die kosten worden gedragen door degene die de premie levert.

( cf. punten 17, 22-25 en dictum )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Harmonisatie van wetgevingen Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening Richtlijn 92/50 Aanbestedende diensten Publiekrechtelijke instelling Begrip Entiteit die activiteiten uitoefent welke verband houden met organisatie van jaarbeurzen en tentoonstellingen, die functioneert volgens criteria van rendement en opereert in klimaat van concurrentie Daarvan uitgesloten

(Richtlijn 92/50 van de Raad, art. 1, sub b, tweede alinea)

Samenvatting

$$Volgens artikel 1, sub b, tweede alinea, van richtlijn 92/50 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening, wordt onder een publiekrechtelijke instelling een instelling verstaan die is opgericht met het specifieke doel te voorzien in behoeften van algemeen belang, andere dan die van industriële of commerciële aard, rechtspersoonlijkheid heeft en nauw verbonden is met de staat, territoriale of andere publiekrechtelijke instellingen.

Aan de eerste voorwaarde wordt niet voldaan door een entiteit die tot doel heeft, activiteiten uit te oefenen verband houdend met de organisatie van jaarbeurzen, tentoonstellingen en soortgelijke projecten, die geen winstoogmerk heeft maar wordt bestuurd op basis van criteria van rendement, doelmatigheid en rentabiliteit en die opereert in een klimaat van concurrentie.

( cf. punten 25, 43 en dictum )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Gemeenschapsregeling - Substitutie van verdragen inzake sociale zekerheid tussen lidstaten - Grens - Handhaving, ten voordele van werknemers die vóór inwerkingtreding van verordening nr. 1408/71 recht van vrij verkeer hebben uitgeoefend, van bepalingen van internationaal verdrag inzake werkloosheidsverzekering die voor verzekerden gunstiger zijn

[EG-Verdrag, art. 48, lid 2, en 51 (thans, na wijziging, art. 39, lid 2, EG en 42 EG); verordening nr. 1408/71 van de Raad, art. 6 en 7]

Samenvatting

$$De artikelen 6 en 7 van verordening nr. 1408/71, in de versie zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening nr. 2001/83, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2332/89, staan niet in de weg aan de toepassing van de bepalingen van een internationaal verdrag inzake werkloosheidsverzekering, die voor de verzekerde gunstiger zijn, wanneer deze zijn recht van vrij verkeer heeft uitgeoefend vóór de inwerkingtreding van de verordening, al kan hij, wegens de referentieperiode die is vastgesteld door de inzake de bepaling van de rechten van de verzekerde toepasselijke nationale wetgeving, geen recht op uitkeringen meer doen gelden dat volledig is gebaseerd op de periode vóór die datum.

De artikelen 48, lid 2, en 51 van het Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 39, lid 2, EG en 42 EG) verzetten zich tegen het verlies van socialezekerheidsvoordelen dat zou voortvloeien uit het feit dat tussen twee of meer lidstaten geldende en in hun nationale recht opgenomen verdragen, wegens de inwerkingtreding van de verordening nr. 1408/71 niet langer gelden.

( cf. punten 15, 23 en dictum )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Beroep wegens niet-nakoming - Onderzoek van gegrondheid door Hof - In aanmerking te nemen situatie - Situatie bij verstrijken van in met redenen omkleed advies gestelde termijn

(Art. 226 EG)

Samenvatting

$$In het kader van een beroep krachtens artikel 226 EG moet de vraag of verplichtingen niet zijn nagekomen, worden beantwoord naar de situatie waarin de lidstaat zich bevond aan het eind van de in het met redenen omkleed advies gestelde termijn, en kan het Hof geen rekening houden met sedertdien opgetreden wijzigingen.

( cf. punt 16 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Fiscale bepalingen - Harmonisatie van wetgevingen - Omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde - Teruggaaf van belasting aan niet in binnenland gevestigde belastingplichtigen - Belastingplichtige die in lidstaat van vestiging belaste en vrijgestelde handelingen verricht - Gedeeltelijke teruggaaf van belasting - Berekeningswijze

(Richtlijn 79/1072 van de Raad, art. 2 en 5)

Samenvatting

$$De artikelen 2 en 5 van de Achtste richtlijn (79/1072/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Regeling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen - moeten aldus worden uitgelegd dat

- zij belastingplichtigen die gevestigd zijn in een lidstaat waar zij slechts ten dele belaste handelingen verrichten, recht geven op gedeeltelijke teruggaaf van de BTW die in een lidstaat waar zij niet gevestigd zijn, is geheven op goederen of diensten die worden gebruikt te behoeve van hun handelingen in de lidstaat van vestiging;

- het bedrag van de terug te geven BTW in dier voege wordt berekend, dat in de eerste plaats de handelingen worden bepaald die recht geven op aftrek in de lidstaat van vestiging, en, in de tweede plaats, enkel rekening wordt gehouden met de handelingen die ook in de lidstaat van vestiging recht zouden geven op aftrek indien zij aldaar waren verricht, alsook met de uitgaven die in deze staat recht geven op aftrek.

( cf. punt 32 en dictum )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vrij verkeer van goederen - Kwantitatieve beperkingen - Maatregelen van gelijke werking - Nationale regeling die bij intracommunautaire doorvoer voorziet in systeem van vasthouding door douane van vermoedelijk nagemaakte goederen die in lidstaat rechtmatig zijn vervaardigd en in andere lidstaat rechtmatig in de handel zijn - Rechtvaardiging - Bescherming van industriële en commerciële eigendom - Geen - Doorvoer die niet onder specifiek voorwerp van recht op tekening of model valt

[EG-Verdrag, art. 30 en 36 (thans, na wijziging, art. 28 EG en 30 EG)]

Samenvatting

$$Komt de krachtens artikel 30 van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 28 EG) op hem rustende verplichtingen niet na de lidstaat die op basis van zijn intellectuele-eigendomswetgeving inzake tekeningen en modellen procedures inzake de vasthouding door de douane toepast op in een andere lidstaat van de Europese Gemeenschap rechtmatig vervaardigde goederen die bestemd zijn om na doorvoer over het nationale grondgebied op de markt te worden gebracht in een andere lidstaat, waar zij wettig kunnen worden verhandeld.

De betrokken nationale regeling, die de nationale douaneautoriteiten toestaat, op verzoek van de houder van het recht op een tekening of een model van auto-onderdelen, vermoedelijk nagemaakte onderdelen vast te houden gedurende een termijn van tien dagen, binnen welke termijn de verzoeker zich tot de bevoegde nationale rechterlijke instanties kan wenden, vormt een beperking van het vrij verkeer van goederen.

Intracommunautaire doorvoer bestaat in het vervoer van goederen van de ene lidstaat naar een andere over het grondgebied van een of meerdere lidstaten en houdt geen gebruik in van het uiterlijk voorkomen van de beschermde tekening of het beschermde model, zodat deze doorvoer niet onder het specifieke voorwerp van het industriële- en commerciële-eigendomsrecht op tekeningen of modellen valt.

Aangezien de vervaardiging en het in de handel brengen van het product geoorloofd zijn in de lidstaten waar deze verrichtingen plaatsvinden, en de doorvoer ervan niet onder het specifieke voorwerp van het recht op de tekening of het model valt in de lidstaat waar de doorvoer plaatsvindt, moet worden aangenomen dat de belemmering van het vrije goederenverkeer door de vasthouding van het product door de douane in laatstbedoelde lidstaat met het oog op de verhindering van de doorvoer ervan, niet gerechtvaardigd is ter bescherming van de industriële en commerciële eigendom.

( cf. punten 22, 43, 45, 49 en dictum )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Hogere voorziening - Middelen - Toetsing door Hof van beoordeling van bewijs - Uitgesloten, behoudens geval van verkeerde opvatting

2. Hogere voorziening - Middelen - Onjuiste beoordeling van feiten - Niet-ontvankelijkheid - Afwijzing

[EG-Verdrag, art. 168 A (thans art. 225 EG); 's Hofs Statuut-EG, art. 51, eerste alinea]

Samenvatting

1. Het Hof is in hogere voorziening niet bevoegd om de feiten vast te stellen en in beginsel evenmin om de bewijzen te onderzoeken die het Gerecht tot staving van die feiten in aanmerking heeft genomen. Wanneer de bewijzen regelmatig zijn verkregen en de algemene rechtsbeginselen en procedureregels inzake de bewijslast en de bewijsvoering zijn gerespecteerd, staat het uitsluitend aan het Gerecht te beoordelen, welke waarde moet worden gehecht aan de hem voorgelegde bewijsmiddelen. Deze beoordeling levert dus geen rechtsvraag op die als zodanig vatbaar is voor toetsing door het Hof, behoudens in het geval van een verkeerde opvatting van dit bewijs.

( cf. punt 48 )

2. Uit artikel 168 A van het Verdrag (thans artikel 225 EG) en artikel 51 van het Statuut van het Hof van Justitie volgt, dat een hogere voorziening slechts kan worden gebaseerd op middelen inzake schending van rechtsregels, met uitsluiting van iedere feitelijke beoordeling. Het Gerecht is namelijk bij uitsluiting bevoegd om de feiten vast te stellen, behoudens het geval waarin de feitelijke onjuistheid van hetgeen het heeft vastgesteld, voortvloeit uit de hem overgelegde processtukken, en om die feiten te beoordelen.

( cf. punt 63 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Fiscale bepalingen Harmonisatie van wetgevingen Omzetbelasting Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde Bevoegdheid van lidstaten om als overgangsmaatregel verlaagd tarief toe te passen Toepassing van verlaagd tarief van 2,1 % alleen op voor vergoeding door sociale zekerheid in aanmerking komende geneesmiddelen en van 5,5 % op andere geneesmiddelen Toelaatbaarheid Inachtneming van bij artikel 28, lid 2, sub a, van Zesde richtlijn gestelde voorwaarden

(Richtlijnen van de Raad 67/228, art. 17, laatste streepje, en 77/388, art. 12, lid 3, sub a, en 28, lid 2, sub a)

Samenvatting

$$Door een regeling betreffende de belasting over de toegevoegde waarde in te stellen en te handhaven volgens welke op de voor vergoeding door de sociale zekerheid in aanmerking komende geneesmiddelen het tarief van 2,1 % wordt toegepast, terwijl voor de andere geneesmiddelen het verlaagde tarief van 5,5 % geldt, is een lidstaat de verplichtingen nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 12 van de Zesde richtlijn (77/388) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting.

Het tarief van de omzetbelasting van 2,1 %, dat lager ligt dan het bij artikel 12, lid 3, sub a, van de Zesde richtlijn vastgestelde minimumtarief van 5 %, is immers gerechtvaardigd op grond van artikel 28, lid 2, sub a, daarvan voorzover dat tarief vóór 1 januari 1991 bestond, in overeenstemming is met het gemeenschapsrecht in die zin dat dit tarief het aan het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde inherente beginsel van fiscale neutraliteit niet schendt aangezien de voor vergoeding in aanmerking komende geneesmiddelen en de geneesmiddelen die daarvoor niet in aanmerking komen, geen soortgelijke producten zijn die met elkaar concurreren, en voldoet aan de criteria van artikel 17, laatste streepje, van de Tweede richtlijn omdat de toepassing van het verlaagde tarief op voor vergoeding in aanmerking komende geneesmiddelen enerzijds kennelijk een sociaal belang heeft voorzover het automatisch een verlichting van de lasten van de sociale zekerheid meebrengt, en anderzijds ten gunste komt van de eindverbruiker die minder moet uitgeven voor gezondheidszorg.

( cf. punten 21, 25, 32-33 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Beroep wegens niet-nakoming Maatregelen die betrokken lidstaat heeft getroffen nadat beroep is ingesteld Niet relevant

[EG-Verdrag, art. 169 (thans art. 226 EG)]

2. Lidstaten Verplichtingen Uitvoering van richtlijnen Niet-nakoming Rechtvaardiging Ontoelaatbaarheid

[EG-Verdrag, art. 169 (thans art. 226 EG)]

3. Fiscale bepalingen Harmonisatie van wetgevingen Omzetbelasting Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde Mogelijkheid voor lidstaten om tijdelijk verlaagd tarief toe te passen Handhaving van verlaagd tarief van 5 % voor bepaalde niet in bijlage H bij Zesde richtlijn genoemde verrichtingen betreffende goederen en diensten Ontoelaatbaarheid

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 12, lid 3, en 28, lid 2)

4. Fiscale bepalingen Harmonisatie van wetgevingen Omzetbelasting Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde Belastingplichtigen Publiekrechtelijke lichamen Niet-belastingplichtig voor werkzaamheden verricht als overheid Belastingplichtig in geval van concurrentievervalsing van enige betekenis

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 4, lid 5, eerste en tweede alinea)

Samenvatting

1. In het kader van een beroep wegens niet-nakoming kunnen de maatregelen die de betrokken lidstaat ter voldoening aan zijn verplichtingen heeft getroffen nadat het beroep is ingesteld, niet door het Hof in aanmerking worden genomen.

( cf. punt 20 )

2. Een lidstaat kan zich niet ter rechtvaardiging van de niet-uitvoering van een richtlijn binnen de gestelde termijn, op nationale bepalingen, praktijken of situaties beroepen.

( cf. punt 20 )

3. Komt de verplichtingen niet na die op hem rusten krachtens de artikelen 12, lid 3, en 28, lid 2, van de Zesde richtlijn (77/388) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting, de lidstaat die een verlaagd tarief van de belasting over de toegevoegde waarde van 5 % handhaaft voor bepaalde niet in bijlage H bij de Zesde richtlijn genoemde verrichtingen betreffende goederen en diensten. De lidstaten die op 1 januari 1991 een verlaagd tarief van de belasting over de toegevoegde waarde op deze verrichtingen betreffende goederen en diensten toepasten, zijn immers op grond van deze bepalingen bevoegd, hierop een verlaagd tarief toe te passen, dat evenwel niet lager mag zijn dan 12 %.

( cf. punten 17, 21 en dictum )

4. Wanneer is voldaan aan de voorwaarden van artikel 4, lid 5, eerste alinea, van de Zesde richtlijn (77/388) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting, te weten het verrichten van werkzaamheden als publiekrechtelijk lichaam en het verrichten van deze werkzaamheden als overheid, is geen belasting over de toegevoegde waarde verschuldigd over de door het publiekrechtelijke lichaam geleverde diensten. Indien de niet-onderwerping van de betrokken werkzaamheid aan deze belasting evenwel tot concurrentievervalsing van enige betekenis in de zin van artikel 4, lid 5, tweede alinea, van de Zesde richtlijn zou leiden, zou op grond van diezelfde bepaling belasting over deze werkzaamheid moeten worden geheven.

( cf. punten 25, 27-28 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vrij verkeer van personen - Afwijkingen - Besluiten inzake vreemdelingenpolitie - Besluit tot weigering van toelating tot grondgebied van lidstaat in de zin van artikel 8 van richtlijn 64/221 - Begrip - Besluit waarbij gemeenschapsonderdaan die niet over verblijfsvergunning beschikt en aan wie tijdelijk toegang tot grondgebied van lidstaat is verleend, niet tot dit grondgebied wordt toegelaten - Daarvan uitgesloten - Opschortende werking van beroep in rechte tegen dit besluit en machtiging om in afwachting van uitspraak op dit beroep beroepswerkzaamheden te verrichten - Geen invloed

(Richtlijn 64/221 van de Raad, art. 8 en 9)

Samenvatting

$$De artikelen 8 en 9 van richtlijn 64/221 voor de coördinatie van de voor vreemdelingen geldende bijzondere maatregelen ten aanzien van verplaatsing en verblijf, die gerechtvaardigd zijn uit hoofde van de openbare orde, de openbare veiligheid en de volksgezondheid, moeten aldus worden uitgelegd dat het door de autoriteiten van een lidstaat genomen besluit waarbij een gemeenschapsonderdaan die niet over een verblijfsvergunning beschikt, niet tot het grondgebied wordt toegelaten, wanneer de betrokkene tijdelijk toegang tot het grondgebied van deze lidstaat is verleend in afwachting van het besluit na onderzoek van zijn dossier, en aldus bijna zeven maanden op dat grondgebied heeft verbleven alvorens hij van dat besluit in kennis is gesteld, niet als een besluit tot weigering van toelating" in de zin van artikel 8 van richtlijn 64/221 kan worden aangemerkt, en dat de betrokken onderdaan de in artikel 9 van de richtlijn genoemde procedurele waarborgen moet genieten.

Het tijdsverloop na de vaststelling van het besluit door de bevoegde instantie wegens de instelling van een beroep in rechte met opschortende werking, en de machtiging om in afwachting van de uitspraak op dat beroep beroepswerkzaamheden te verrichten, kunnen geen invloed hebben op de kwalificatie van dat besluit in het kader van richtlijn 64/221.

( cf. punt 43 en dictum )