ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Beroep tot schadevergoeding - Verjaringstermijn - Aanvang - Aansprakelijkheid uit hoofde van verordening nr. 857/84, waarin geen referentiehoeveelheid wordt toegekend aan melkproducenten die verbintenis tot niet-levering zijn aangegaan - In aanmerking te nemen datum - Tijdelijk afzien van beroep op verjaring - Handeling die termijn niet stuit

(EG-Verdrag, art. 178 en 215; 's Hofs Statuut-EG, art. 43; verordeningen nrs. 1078/77, 857/84 en 2187/93 van de Raad; mededeling 92/C 198/04 van de Raad en de Commissie)

Samenvatting

De in artikel 43 van 's Hofs Statuut vastgestelde verjaringstermijn die geldt voor acties tegen de Gemeenschap ter zake van niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap, kan niet ingaan voordat aan alle vereisten voor het ontstaan van de schadevergoedingsplicht is voldaan, en in het bijzonder in gevallen waarin de aansprakelijkheid uit een normatieve handeling voortvloeit, voordat de nadelige gevolgen van die handeling zich hebben voorgedaan.

Ten aanzien van de schade die de producenten van melk of zuivelproducten hebben geleden doordat hun ten gevolge van de door hen uit hoofde van verordening nr. 1078/77 aangegane verbintenissen tot niet-levering of omschakeling, gelet op verordening nr. 857/84, geen referentiehoeveelheid kon worden toegekend, zodat zij geen van de extra heffing vrijgestelde hoeveelheid melk konden leveren, is de verjaringstermijn ingegaan op de dag waarop de betrokken producenten, na afloop van hun niet-leveringsverbintenis, de melkleveringen hadden kunnen hervatten, indien hun niet een referentiehoeveelheid was geweigerd, te weten, in geval van verbintenissen die vóór de datum van inwerkingtreding van verordening nr. 857/84 waren afgelopen, op laatstgenoemde datum.

Aangezien die schade bovendien niet in één keer is veroorzaakt, doch gedurende een bepaalde periode dagelijks is ontstaan ten gevolge van de handhaving van de onwettige handeling, strekt de verjaring van artikel 43 van het Statuut zich op basis van de datum van de stuitingshandeling uit over de periode die meer dan vijf jaar vóór die datum is gelegen, zonder dat zij de tijdens latere periodes ontstane rechten beïnvloedt.

Wat meer in het bijzonder het begrip stuitingshandeling betreft, de verklaring in de mededeling van de Raad en de Commissie betreffende de latere vaststelling van verordening nr. 2187/93 inzake een vergoedingsvoorstel aan de betrokken producten, dat van een beroep op verjaring wordt afgezien, vormt niet een dergelijke handeling. De mededeling voorzag immers enkel in een zelfbeperking van het recht om beroep te doen op verjaring, waarop de producenten aanspraak zouden kunnen maken onder de in verordening nr. 2187/93 bedoelde voorwaarden, waarbij van een beroep op verjaring kon worden afgezien zolang de periode voor aanvaarding van het vergoedingsvoorstel nog niet was verstreken. Na het verstrijken van deze periode konden de instellingen, wanneer het voorstel niet was aanvaard en er geen beroep was ingesteld, zich dus weer op verjaring beroepen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Beroep tot nietigverklaring - Natuurlijke of rechtspersonen - Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken - Beschikking van Commissie houdende afwijzing van verzoek van dochtermaatschappij om opneming van farmacologisch werkzame stof in lijst van substanties waarvoor geen maximumwaarde voor residuen geldt - Beroep ingesteld door moedermaatschappij - Ontvankelijkheid

(EG-Verdrag, art. 173, vierde alinea)

2 Procedure - Motivering van arresten - Arrest houdende nietigverklaring - Identieke motivering als eerder arrest - Verwijzing naar motivering van eerder arrest

Samenvatting

1 Personen die geen adressaat van een beschikking zijn, kunnen slechts stellen individueel door die beschikking te worden geraakt, indien zij hen treft uit hoofde van zekere bijzondere hoedanigheden of van een feitelijke situatie, welke hen ten opzichte van ieder ander karakteriseert en hen derhalve individualiseert op soortelijke wijze als de adressaat.

Dat is het geval bij een beschikking van de Commissie houdende afwijzing van een verzoek om opneming van sometribove in de in bijlage II van verordening nr. 2377/90 vervatte lijst van substanties waarvoor geen maximumwaarde voor residuen geldt, dat is gedaan door een moedermaatschappij die alle aandelen van haar dochtermaatschappij bezit en dus 100 % eigenaar is van deze laatste welke als adressaat van de beschikking wordt beschouwd, en die dus wordt gekarakteriseerd ten opzichte van ieder ander en in het bijzonder ten opzichte van alle andere ondernemers op de betrokken markt.

2 Wanneer tussen partijen vaststaat, dat de bestreden beschikking nietig moet worden verklaard om dezelfde redenen als die welke het Gerecht ertoe hebben gebracht, deze in een eerder arrest nietig te verklaren, en geen enkel element feitelijk of rechtens tot een andere conclusie zou kunnen leiden, dient naar de motivering van dat arrest te worden verwezen en moet de beschikking bijgevolg nietig worden verklaard.
81

Verzoeker in zaak T-8/95 heeft dat verzoek bij brief van 23 december 1991 aan de verwerende instellingen gedaan. De Raad ontving die brief op 31 december 1991. De datum waarop de Commissie de brief heeft ontvangen, kan niet met zekerheid worden vastgesteld. Ter terechtzitting waren partijen het evenwel erover eens dat kan worden aangenomen dat de Commissie die brief eveneens op 31 december 1991 heeft ontvangen. Bij de ontvangst van het eerder gedaan verzoek was het recht op schadevergoeding bijgevolg verjaard wat de periode vóór 31 december 1986 betreft (zie in die zin arrest Hartmann/Raad en Commissie, punt 46 supra, punten 139 en 140). Overigens moet worden vastgesteld dat verzoeker in zaak T-8/95 in zijn repliek zelf heeft gepreciseerd schadevergoeding te vorderen voor de periode van 31 december 1986 tot 29 maart 1989.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Melk en zuivelproducten - Extra heffing op melk - Verlaging van referentiehoeveelheden die van heffing zijn vrijgesteld, zonder schadeloosstelling - Eigendomsrecht - Vertrouwensbeginsel - Gelijkheidsbeginsel - Schending - Geen

(EG-Verdrag, art. 39, lid 1, sub b, en 40, lid 3, tweede alinea; verordening nr. 816/92 van de Raad)

Samenvatting

De verlaging bij verordening nr. 816/92 van de referentiehoeveelheden die van extra heffing op melk zijn vrijgesteld voor de periode 1992/1993, zonder vergoeding, schendt niet het eigendomsrecht of het vertrouwens- of het gelijkheidsbeginsel.

In de eerste plaats was deze maatregel namelijk gerechtvaardigd door het streven om na andere over de eerdere jaren genomen soortgelijke maatregelen de sanering van de zuivelmarkt voort te zetten en de betrokken verlaging overschreed niet, wat haar bedrag betreft, de grenzen van een duldbare ingreep, zodat zij de kern zelf van het eigendomsrecht niet aantast. Voorts kon de Raad in het kader van zijn ruime beoordelingsbevoegdheid op het gebied van het gemeenschappelijk landbouwbeleid rechtmatig tijdelijk de voorrang geven aan de doelstelling de markt te stabiliseren, waarbij de genomen maatregelen via de rationele ontwikkeling van de productie bijdragen tot het behoud van een redelijke levensstandaard voor de landbouwbevolking in de zin van artikel 39, lid 1, sub b, van het Verdrag.

In de tweede plaats kunnen de producenten niet stellen dat de instellingen bij hen een gewettigd vertrouwen hebben gewekt, aangezien de Raad en de Commissie geen situatie in het leven hebben geroepen waardoor de melkproducenten rechtmatig mochten vertrouwen op teruggaaf van de tot dan geschorste hoeveelheden, en de duur van de tijdelijke schorsing vanaf de inwerkingtreding en de verlenging ervan onverbrekelijk verbonden is aan de duur van het stelsel van extra heffing.

In de derde plaats levert de betrokken tijdelijke schorsing, waar zij aldus is opgezet, dat de geschorste hoeveelheden evenredig zijn aan de referentiehoeveelheden en derhalve is gebaseerd op objectieve criteria die zijn aangepast aan de algemene werking van de gemeenschappelijke marktordening, geen discriminatie tussen producenten op.

De omstandigheid dat de betrokken handelaar naast de oorspronkelijk toegekende referentiehoeveelheid extra referentiehoeveelheden van de nationale autoriteiten heeft gekregen, laat voorgaande vaststellingen onverlet.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

EGKS - Steun aan ijzer- en staalindustrie - Goedkeuring door Commissie - Voorwaarden voor verlening van steun voor aanpassing van bestaande installaties aan nieuwe milieunormen - Strikte uitlegging - Vervanging van bestaande installaties door nieuwe - Daarvan uitgesloten

(EGKS-Verdrag, art. 4; beschikking nr. 3855/91/EGKS van de Commissie)

Samenvatting

De duidelijke tekst van artikel 3 van beschikking nr. 3855/91 tot invoering van communautaire regels voor de steun aan de ijzer- en staalindustrie, voorziet niet in de mogelijkheid om steun te verlenen aan ondernemingen die besluiten bestaande installaties te vervangen door nieuwe die aan de nieuwe milieunormen voldoen, in plaats van deze aan te passen, zelfs indien de communautaire kaderregeling inzake staatssteun ten behoeve van het milieu, die in 1994 is gepubliceerd, wel in een dergelijke mogelijkheid voorziet.

Immers, in de eerste plaats heeft beschikking nr. 3855/91, die als uitzondering op artikel 4 EGKS-Verdrag strikt moet worden uitgelegd, regels ingevoerd op grond waarvan in limitatief opgesomde gevallen steunverlening aan de ijzer- en staalindustrie is toegestaan, en heeft zij in artikel 1, lid 1, als beginsel gesteld, dat deze steun alleen als communautaire steun en derhalve als verenigbaar met de goede werking van de gemeenschappelijke markt kan worden aangemerkt, indien hij voldoet aan het bepaalde in de artikelen 2 tot en met 5. Derhalve moet de verenigbaarheid van deze steun tegen de achtergrond van deze bepalingen worden beoordeeld.

In de tweede plaats voorziet beschikking nr. 3855/91 niet in de automatische toepassing van de communautaire kaderregeling inzake staatssteun ten behoeve van het milieu op de ijzer- en staalindustrie. Deze automatische toepassing kan ook niet worden afgeleid uit het in de preambule van die beschikking neergelegde beginsel, dat de ijzer- en staalindustrie dezelfde mogelijkheden als de andere sectoren moet worden geboden om steun voor de bescherming van het milieu te ontvangen.

In de derde plaats voorzag de communautaire kaderregeling inzake staatssteun ten behoeve van het milieu, die van kracht was toen beschikking nr. 3855/91 werd vastgesteld, niet in de mogelijkheid, die wel in de kaderregeling van 1994 was voorzien, om steun te verlenen voor investeringen ter vervanging van de bestaande installaties door nieuwe.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Niet-contractuele aansprakelijkheid - Voorwaarden - Onrechtmatige gedraging van instellingen - Melkproducenten aan wie in kader van extra-heffingregeling referentiehoeveelheden zijn onthouden nadat zij hun leveringen hadden opgeschort op grond van stelsel van premies voor niet in handel brengen - Noodzaak om voornemen aan te tonen, melkproductie te hervatten na afloop van verbintenis tot niet in handel brengen - Latere verkrijging van voorlopige referentiehoeveelheid - Geen invloed

[EG-Verdrag, art. 215, tweede alinea (thans art. 288, tweede alinea, EG); verordeningen nrs. 1078/77 en 857/84 van de Raad]

Samenvatting

$$Voor de aansprakelijkheid van de Gemeenschap voor de schade die bepaalde melkproducenten hebben geleden wegens de toepassing van verordening nr. 857/84, waarbij in het kader van de regeling inzake de extra heffing op melk de referentiehoeveelheid voor elke producent is vastgesteld op basis van de productie die is geleverd in een referentiejaar, is vereist dat die producenten hun voornemen om de melkproductie na afloop van de uit hoofde van verordening nr. 1078/77 aangegane niet-leveringsverbintenis te hervatten, duidelijk kenbaar hebben gemaakt. Immers, de onwettigheid op grond waarvan de verordeningen die de situatie van die producenten hebben veroorzaakt, ongeldig zijn verklaard, kan voor deze laatsten slechts een recht op schadevergoeding doen ontstaan, indien hun is belet de melkproductie te hervatten. Dit betekent dat de producenten wier verbintenis vóór de inwerkingtreding van verordening nr. 857/84 is verstreken, weer met die productie moeten zijn begonnen of althans maatregelen daartoe moeten hebben getroffen, zoals het doen van investeringen en het verrichten van reparaties of van onderhoudswerkzaamheden aan de voor die productie benodigde installaties.

Zo gezien, sluit het feit dat een producent een quotum is geweigerd op grond dat hij ten tijde van de aanvraag niet voldeed aan de voorwaarden die werden gesteld in de gemeenschapsregeling waarmee een einde moest worden gemaakt aan de ongeldigheid van verordening nr. 857/84, niet uit dat hij ten tijde van het verstrijken van zijn verbintenis een gewettigd vertrouwen had in de mogelijkheid om de melkproductie te hervatten, en dat hij derhalve recht heeft op schadevergoeding. Het is evenwel ook mogelijk dat producenten de melkproductie na afloop van hun verbintenis niet wilden hervatten, doch dat hun enkele jaren later een referentiehoeveelheid is toegekend, aangezien zij op dat moment aan de gestelde voorwaarden voldeden. Dat een producent nadien een voorlopige referentiehoeveelheid heeft ontvangen, bewijst derhalve op zichzelf nog niet dat hij bij het verstrijken van zijn niet-leveringsverbintenis voornemens was de melkproductie te hervatten.

( cf. punten 45, 51-52 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Niet-contractuele aansprakelijkheid – Voorwaarden – Onrechtmatige gedraging van instellingen

(Art. 288, tweede alinea, EG; verordeningen nrs. 857/84 en 2187/93 van de Raad)

Samenvatting

De aansprakelijkheid van de Gemeenschap ten aanzien van de melkproducenten die een niet-leveringsverbintenis zijn aangegaan, geldt ten aanzien van elke producent die schade heeft geleden doordat hij geen melk heeft kunnen leveren ingevolge verordening nr. 857/84 houdende algemene voorschriften voor de toepassing van de in artikel 5 quater van verordening nr. 804/68 bedoelde heffing in de sector melk en zuivelproducten. De grondslag voor deze aansprakelijkheid is de schending van het vertrouwensbeginsel. Een beroep op dit beginsel tegenover een gemeenschapsregeling is evenwel slechts mogelijk, voorzover de Gemeenschap zelf voordien een situatie heeft geschapen die een gewettigd vertrouwen kan wekken.

Bijgevolg kunnen producenten wier verbintenis in 1983 is verstreken, voor hun beroep tot schadevergoeding enkel met succes schending van het vertrouwensbeginsel stellen, indien zij aantonen dat de redenen waarom zij de melkproductie gedurende het referentiejaar niet hebben hervat, verband houden met het feit dat zij die productie gedurende bepaalde tijd hadden gestaakt en zij die om redenen in verband met de organisatie van de productie niet onmiddellijk konden hervatten. Die producenten moeten derhalve aantonen dat zij hun voornemen om de melkproductie na afloop van hun niet-leveringsverbintenis te hervatten, duidelijk kenbaar hebben gemaakt.

Dat de producent nadien een voorlopige referentiehoeveelheid heeft ontvangen, die vervolgens is omgezet in een definitieve referentiehoeveelheid, bewijst in dit verband op zichzelf nog niet dat hij bij het verstrijken van zijn niet-leveringsverbintenis voornemens was om de melkproductie te hervatten.

Ook het feit dat een producent een vergoedingsvoorstel heeft ontvangen krachtens verordening nr. 2187/93 inzake het vergoedingsvoorstel aan bepaalde producenten van melk of zuivelproducten die hun activiteit tijdelijk niet hebben kunnen uitoefenen, kan niet als een bewijs worden aangemerkt dat de voorwaarden zijn vervuld om de Gemeenschap aansprakelijk te kunnen houden voor de gestelde schade.

(cf. punten 103‑104, 107‑108, 119, 124)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 EGKS - Mededingingsregelingen - Geldboeten - Bedrag - Vaststelling - Criteria - Omzet

(EGKS-Verdrag, art. 65, lid 5)

2 EGKS - Mededingingsregelingen - Geldboeten - Bedrag - Vaststelling - Bepaling van geldboete door gemeenschapsrechter - Volledige rechtsmacht

(EGKS-Verdrag, art. 36, tweede alinea)

Samenvatting

1 Volgens artikel 65, lid 5, EGKS-Verdrag moet de Commissie de omzet van de betrokken onderneming als berekeningsbasis nemen voor de op te leggen geldboete wegens inbreuk op de mededingingsregels. Het Verdrag gaat immers uit van het beginsel, dat de omzet die is behaald met de producten die het voorwerp uitmaakten van concurrentiebeperkende gedragingen, een objectieve maatstaf is die de schadelijkheid van deze gedragingen voor de normale mededinging correct weergeeft.

Bij gebreke van verzachtende of verzwarende of andere, behoorlijk bewezen uitzonderlijke omstandigheden is de Commissie volgens het beginsel van gelijke behandeling verplicht, bij de berekening van de geldboete hetzelfde omzetpercentage toe te passen op alle ondernemingen die aan dezelfde inbreuk hebben deelgenomen.

2 De bepaling van de hoogte van een geldboete door het Gerecht in het kader van de uitoefening van zijn volledige rechtsmacht is naar haar aard geen nauwkeurige wiskundige operatie. Overigens is het Gerecht niet gebonden aan de berekeningen van de Commissie, maar dient het met inachtneming van alle omstandigheden van het concrete geval een eigen oordeel te vormen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Oliën en vetten - Olijfolie - Verkoop in Gemeenschap - Voorwaarden - Vaststelling van kenmerken van olijfoliën bij verordening nr. 1429/92 - Ontbreken van overgangsmaatregelen voor onverpakte olijfolie - Schending van vertrouwensbeginsel, non-discriminatiebeginsel of evenredigheidsbeginsel, of inbreuk op verkregen rechten - Geen

(Verordening nr. 1429/92 van de Commissie)

Samenvatting

Door in haar verordening nr. 1429/92 tot wijziging van verordening nr. 2568/91 inzake de kenmerken die de diverse categorieën van olijfoliën moeten vertonen, niet te voorzien in overgangsbepalingen ten gunste van marktdeelnemers die onverpakte olijfolie onder een opschortende douaneregeling hadden geplaatst, heeft de Commissie zich niet schuldig gemaakt aan een onrechtmatige gedraging waarvoor de Gemeenschap aansprakelijk kan worden gehouden. Zij heeft immers noch het vertrouwens-, het non-discriminatie- of het evenredigheidsbeginsel geschonden, noch inbreuk gemaakt op de verkregen rechten van de betrokken marktdeelnemers.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Gemeenschapsrecht ° Analoge toepassing ° Toepassing van beginselen die gelden voor communautaire ambtenaren, op wedstrijd voor selectie van in gebouw van communautaire instelling te plaatsen kunstwerken ° Daarvan uitgesloten

2. Beroep tot nietigverklaring ° Procedure voor selectie van in gebouw van communautaire instelling te plaatsen kunstwerken ° Besluit van comité voor selectie van kunstwerken ° Rechterlijke toetsing ° Grenzen

3. Niet-contractuele aansprakelijkheid ° Voorwaarden ° Fout van instelling ° Schade ° Oorzakelijk verband

(EG-Verdrag, art. 215, tweede alinea)

Samenvatting

1. Tussen de selectie van in een gebouw van een communautaire instelling te plaatsen kunstwerken en de aanwerving van ambtenaren bestaan, zowel wat het voorwerp als het doel ervan betreft, zodanige verschillen dat de beginselen die gelden voor de communautaire ambtenaren niet analoog op een wedstrijd voor kunstenaars kunnen worden toegepast.

2. Wanneer een comité voor de selectie van kunstwerken krachtens het besluit van de Raad tot instelling van het comité beschikt over een ruime bevoegdheid voor de organisatie van de wedstrijd voor de selectie van de kunstwerken en de kunstenaars, moet de gemeenschapsrechter zijn toetsing beperken tot de vraag of er sprake is van een kennelijk verkeerde beoordeling van de feiten, een duidelijke schending van de regels voor het vaststellen van de betrokken besluiten of misbruik van bevoegdheid.

3. Een verzoeker die vergoeding vordert van de schade die een communautaire instelling hem zou hebben berokkend, moet aantonen dat er sprake is van een onrechtmatig gedrag van de instelling, dat de schade werkelijk is geleden en kan worden begroot, en dat er een oorzakelijk verband bestaat tussen die gedraging en de gestelde schade.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Schapen- en geitenvlees - Variabele slachtpremie - Gelijk bedrag, geheven bij uitvoer naar andere Lid-Staat ("clawback") - Terugbetaling van ten onrechte geheven clawback - Uitvoeringsbepalingen van verordening nr. 1922/92 - Schending van vertrouwensbeginsel, rechtszekerheidsbeginsel of evenredigheidsbeginsel - Geen

(Verordening nr. 1922/92 van de Commissie, art. 2)

Samenvatting

Artikel 2 van verordening nr. 1922/92 tot wijziging van verordening nr. 1633/84 houdende uitvoeringsbepalingen inzake de variabele slachtpremie voor schapen en voorwaarden voor de terugbetaling van de ten onrechte geheven clawback, houdt, voor zover daarin naar aanleiding van het arrest van het Hof van 10 maart 1992 (gevoegde zaken C-38/90 en C-151/90, Lomas e.a.) is bepaald, dat enkel het verschil tussen de op grond van artikel 4 van de gewijzigde verordening betaalde clawback en het daadwerkelijk ontvangen premiebedrag wordt terugbetaald, geen schending in van het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen of van het rechtszekerheidsbeginsel. Gelet op de omstandigheid, dat de clawback op grond van laatstgenoemde bepaling niet geheel zonder rechtsgrondslag werd geheven, dat de handelaren die een premie hadden ontvangen er vanuit moesten gaan dat deze bij uitvoer van de producten zou worden teruggevorderd, en dat het op de datum van uitspraak van het arrest van het Hof van kracht zijnde nationale recht zich ertegen verzette dat de onrechtmatig door een overheidsinstantie geheven bedragen volledig werden teruggevorderd, is immers niet gebleken, dat door de feiten dan wel door het nationale recht bij de betrokken handelaren enig vertrouwen kon zijn gewekt, dat zij de vóór de uitspraak van genoemd arrest van het Hof betaalde clawback volledig zouden kunnen terugkrijgen.

Aan de geldigheid van de bepaling wordt evenmin afbreuk gedaan door de omstandigheid, dat lid 2 voorziet in een alternatieve methode ter berekening van het terug te betalen bedrag, die uitgaat van het gemiddelde premiebedrag over een periode van vier weken, aangezien in deze variant is voorzien wegens de moeilijkheden die enkele handelaren ondervonden om het bewijs van de daadwerkelijk toegekende premies te leveren.

Wat bovenbedoelde bewijsmoeilijkheden betreft, komt het overigens niet kennelijk onredelijk voor, de bewijslast bij de exporteurs te leggen, en is er derhalve geen sprake van schending van het evenredigheidsbeginsel, aangezien een bedachtzaam handelaar, die wist dat hij de clawback moest betalen, de nodige maatregelen had moeten nemen om het te zijner tijd verlangde bewijsmateriaal te vergaren om de betrokken bedragen te kunnen aantonen.