Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Hogere voorziening - Middelen - Onjuiste beoordeling van feiten - Niet-ontvankelijkheid - Toetsing door Hof van beoordeling van aan Gerecht voorgelegde gegevens - Uitgesloten, behoudens geval van verkeerde opvatting

(Statuut-EGKS van het Hof van Justitie, art. 51, eerste alinea)

2. EGKS - Steun aan ijzer- en staalindustrie - Begrip - Criterium van particuliere investeerder - Uitzicht op rendement

(EGKS-Verdrag, art. 4, sub c; algemene beschikking nr. 3855/91, art. 1, lid 2)

3. EGKS - Steun aan ijzer- en staalindustrie - Beschikking van Commissie die ingewikkelde economische beoordeling vergt - Rechterlijke toetsing - Grenzen

(EGKS-Verdrag, art. 4, sub c, en 33)

4. Hogere voorziening - Middelen - Loutere herhaling van reeds voor Gerecht aangevoerde middelen en argumenten - Niet-ontvankelijkheid - Afwijzing

(Statuut-EGKS van het Hof van Justitie, art. 49; Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 112, lid 1, eerste alinea, sub c)

5. EGKS - Steun aan ijzer- en staalindustrie - Terugvordering van onwettige steun - Herstel van vroegere toestand

(EGKS-Verdrag, art. 4, sub c)

Samenvatting

1. Alleen het Gerecht is bevoegd om de feiten vast te stellen, tenzij uit de overgelegde stukken blijkt dat zijn bevindingen materieel onjuist zijn, en deze vervolgens te beoordelen. De beoordeling van de feiten levert dus geen rechtsvraag op die als zodanig vatbaar is voor toetsing door het Hof, behoudens in het geval van een verkeerde opvatting van de voorgelegde bewijsmiddelen.

( cf. punt 34 )

2. Om vast te stellen of een deelneming van de overheid in het kapitaal van een onderneming, in welke vorm dan ook, het karakter van staatssteun heeft, dient te worden beoordeeld of in soortgelijke omstandigheden een particulier investeerder van een soortgelijke omvang als de organisaties die de overheidssector beheren, ertoe zou kunnen worden gebracht een even belangrijke kapitaalinbreng te doen. Ofschoon het gedrag van een particulier investeerder, waarmee de deelneming van een publiek investeerder die doelstellingen van economisch beleid nastreeft, moet worden vergeleken, niet noodzakelijkerwijs het gedrag van een gewone investeerder behoeft te zijn die zijn kapitaal belegt om daaruit op min of meer korte termijn een rendement te halen, moet het toch ten minste het gedrag zijn van een particuliere holding of een particuliere groep ondernemingen met een algemene of sectoriële structuurpolitiek, die wordt geleid door het uitzicht op rendement op langere termijn.

( cf. punt 42 )

3. Het onderzoek door de Commissie of een bepaalde maatregel als staatssteun kan worden aangemerkt omdat de staat niet als een gewone marktdeelnemer heeft gehandeld, vereist een ingewikkelde economische beoordeling. Indien de Commissie een handeling verricht waarbij zulke beoordelingen vereist zijn, beschikt zij over een ruime beoordelingsvrijheid en is de rechterlijke toetsing van die handeling, zoals blijkt uit artikel 33 EGKS-Verdrag, beperkt tot de vraag of de procedure- en motiveringsvoorschriften in acht zijn genomen, of de feiten op grond waarvan de betwiste keuze is gemaakt, juist zijn vastgesteld, en of er geen sprake is van een kennelijk onjuiste beoordeling van deze feiten dan wel misbruik van bevoegdheid. In het bijzonder mag het Gerecht zijn beoordeling op economisch vlak niet in de plaats stellen van de beoordeling van de Commissie.

( cf. punt 43 )

4. Een hogere voorziening waarin de rekwirant slechts de in eerste aanleg gebruikte argumenten herhaalt, is in werkelijkheid slechts gericht op heronderzoek van het bij het Gerecht ingediende beroep, waartoe het Hof op grond van artikel 49 van zijn Statuut-EGKS niet bevoegd is.

( cf. punt 54 )

5. Wat de steunregeling van het EG-Verdrag betreft, is de ongedaanmaking van onrechtmatig toegekende staatssteun door middel van terugvordering het logische gevolg van de vaststelling dat de steun onwettig is, en beoogt de op de staat rustende verplichting om een door de Commissie als onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt aangemerkte steun ongedaan te maken, de vroegere toestand te herstellen. Hieruit volgt dat een uitdrukkelijke bevoegdheid van de Commissie om terugbetaling te vorderen, niet noodzakelijk is. In zoverre is er geen aanleiding voor een andere beoordeling van de steunmaatregelen die onder het EGKS-Verdrag vallen.

Enerzijds is de steunregeling van het EGKS-Verdrag niet minder streng dan die van het EG-Verdrag. Integendeel, artikel 4, sub c, EGKS-Verdrag bevat een aanzienlijk strengere regeling dan die van het EG-Verdrag, aangezien het de Commissie de bevoegdheid verleent om alle staatssteun op voorhand te verbieden, ongeacht of de mededinging wordt vervalst of dreigt te worden vervalst en of de steunmaatregelen onder een uitzondering op het verbod vallen.

Anderzijds moet de Commissie, wanneer een lidstaat niet voldoet aan de beslissing van de Commissie om onrechtmatige steun terug te vorderen, in de regeling van het EGKS-Verdrag, net als in die van het EG-Verdrag, de niet-nakomingsprocedure inleiden. Pas in een later stadium van die procedure, namelijk wanneer sancties moeten worden opgelegd wegens niet-nakoming van de verplichtingen, moet op grond van artikel 88, derde alinea, EGKS-Verdrag, anders dan in de niet-nakomingsprocedure van het EG-Verdrag, de Raad optreden.

( cf. punten 65-68 )