Verzoekster in het geding dat tot het onderhavige prejudiciële verzoek heeft geleid, liet in september 1978 uit Frankrijk ingevoerde volle-melkpoeder met een vetgehalte van 24,5% (post 04.02 A II b 2 van het gemeenschappelijk douanetarief) in het vrije verkeer brengen. Daarbij diende zij monetair compenserende bedragen (hierna: mcb's) te betalen zoals vastgesteld in bijlage I van verordening nr. 1036/78 van de Commissie van 19 mei 1978 (PB 1978, L 133, biz. 1), te weten 16 DM plus , 0,65 DM per percent vetgehalte voor iedere 100 kg.

Laat ik er meteen op wijzen dat, aangezien volle-melkpoeder geen produkt is waarvoor in het kader van de gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten in interventiemaatregelen in de zin van artikel 1, lid 2, sub a, van verordening nr. 974/71 van de Raad van 12 mei 1971 (PB 1971, L 106, biz. 1) is voorzien, bij de vaststelling van deze heffingen ervan is uitgegaan, dat de prijs van volle-melkpoeder in de zin van artikel 1, lid 2, sub b, van verordening nr. 974/71 afhankelijk is van de prijs van magere-melkpoeder en boter (voor welke produkten — evenals voor enkele kaassoorten — in het kader van de marktordening voor melk en zuivelprodukten in interventiemaatregelen is voorzien). Voor dergelijke gevallen bepaalt artikel 2, lid 2, van verordening nr. 974/71, dat de compenserende bedragen gelijk zijn aan de invloed die de prijzen van het betrokken produkt ondergaan door de toepassing van het compenserend bedrag op die prijzen van het in lid 1 bedoelde produkt (dat wil zeggen een van de produkten waarvoor in interventiemaatregelen is voorzien), waarvan eerstgenoemde prijzen afhankelijk zijn. Eveneens zij nu reeds vermeld, dat vanaf de vaststelling van verordening nr. 1824/77 van de Commissie van 4 augustus 1977 (PB 1977, L 203, biz. 7) de verwerkingskosten bij de produktie van magere-melkpoeder en boter daarbij ten belope van 50% in aanmerking werden genomen (en wel in evenredigheid met het vetgehalte en de andere bestanddelen van volle-melkpoeder), terwijl dit element, waarmee aanvankelijk ten volle rekening werd gehouden, later — op grond van verordening nr. 1245/83 van de Commissie van 20 mei 1983 (PB 1983, L 135, biz. 3) — nog slechts ten belope van 25% en daarna — op grond van verordening nr. 900/84 van de Commissie van 31 maart 1984 (PB 1984, L 92, biz. 2) — in het geheel niet meer in aanmerking werd genomen.

Volgens verzoekster in het hoofgeding is de vaststelling van mcb's voor volle-melkpoeder in beginsel onverenigbaar metvoornoemde bepalingen van verordening nr. 974/71 (artikel 1, lid 2, sub b, en artikel 2, lid 2) alsook metartikel 1, lid 3, vandezeverordening(zoals gewijzigd bij verordening nr. 2746/72 van de Raad van 19.12.1972, PB 1972, L 291, biz. 148), luidende als volgt:

„De bepalingen van lid 1 worden slechts toegepast voor zover de toepassing van de in dit lid bedoelde monetaire maatregelen verstoringen zou veroorzaken in de handel in landbouwprodukten.”

Volgens haar bestaat er tussen volle-melkpoeder en magere-melkpoeder geen concurrentieverhouding zoals die door de betrokken regeling en door de desbetreffende rechtspraak wordt vereist. De prijs van volle-melkpoeder zou niet afhankelijk zijn van de prijs van magere-melkpoeder, noch — voor wat het bestanddeel melkvet betreft — van de prijs van boter. Veeleer zou moeten worden aangenomen, dat vollemelkpoeder en de bestanddelen ervan (mageremelkpoeder en vet) tot verschillende markten behoren en dat de prijzen ervan door verschillende factoren worden bepaald. Subsidiair stelt verzoekster, dat bij de bepaling van de mcb's voor volle-melkpoeder in geen geval rekening mag worden gehouden met de verwerkingskosten voor de vervaardiging van magere-melkpoeder en boter. Aangezien luidens de zesde overweging van de considerans van verordening nr. 974/71 de compenserende bedragen niet hoger mogen zijn dan strikt noodzakelijk is om de invloed te compenseren van de monetaire maatregelen op de prijzen van de basisprodukten waarvoor is voorzien in interventiemaatregelen, zou de in artikel 2, lid 2, van deze verordening bedoelde invloed slechts kunnen worden bepaald met inachtneming van de gevolgen van het compenserend bedrag op de grondstoffenprijzen.

Verzoekster heeft deze opvatting echter niet kunnen doen aanvaarden in een procedure voor het Finanzgericht Baden-Württemberg. Bijgevolg heeft zij de zaak bij wege van een beroep in „Revision” voor het Bundesfinanzhof gebracht.

Volgens deze laatste rechterlijke instantie bestaat gegronde twijfel omtrent de geldigheid van verordening nr. 1036/78, met name omdat het onzeker is, of de prijs van volle-melkpoeder daadwerkelijk afhankelijk is van de prijs van magere-melkpoeder en boter (de enige twee in dit verband in aanmerking komende produkten, waarvoor in interventiemaatregelen is voorzien in het kader van de gemeenschappelijke marktordening voor melk en zuivelprodukten — verordening nr. 804/68 van de Raad van 27.6.1968, PB 1968, L 148, biz. 13). Daarom heeft zij bij beschikking van 11 december 1984 de behandeling van de zaak geschorst en krachtens artikel 177 EEG-Verdrag de volgende prejudiciële vragen gesteld:

„1) Was de Commissie van de Europese Gemeenschappen op grond van artikel 1 van verordening (EEG) nr. 974/71 bevoegd om voor in 1978 uit Frankrijk in de Bondsrepubliek Duitsland ingevoerde volle-melkpoeder van post 04.02 A II b 2 van het gemeenschappelijk douanetarief monetair compenserende bedragen vast te stellen, gelijk zij heeft gedaan in bijlage I, deel 5, van verordening (EEG) nr. 1036/78?