ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN VAN DE EUROPESE UNIE

(Eerste kamer)

18 september 2014

Giorgio Lebedef

tegen

Europese Commissie

„Openbare dienst — Procesincidenten — Kennelijke niet-ontvankelijkheid”

Betreft:

Beroep, ingesteld krachtens artikel 270 VWEU, van toepassing op het EGA-Verdrag op grond van artikel 106 bis ervan, waarmee Lebedef vraagt om nietigverklaring van zijn beoordelingsrapport over de periode van 1 juli 2001 tot en met 31 december 2002 en, subsidiair, van de meritepunten die hem in het kader van de bevorderingsronde 2003 zijn toegekend.

Beslissing:

Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard. Lebedef draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

Samenvatting

Beroepen van ambtenaren – Procesbelang – Beoordeling op het moment van de instelling van het beroep – Beroep tot nietigverklaring van een loopbaanontwikkelingsrapport ingesteld door een ambtenaar die vóór de instelling van het beroep is gepensioneerd – Niet-ontvankelijkheid

(Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91)

Om rechtsgeldig een beroep krachtens de artikelen 90 en 91 van het Statuut te kunnen instellen moet een verzoeker een persoonlijk, reeds bestaand en actueel belang hebben bij de nietigverklaring van de bestreden handeling. Dat belang moet worden beoordeeld op het moment van de instelling van het beroep en moet, op straffe van afdoening zonder beslissing, voortduren tot de rechter zijn beslissing geeft.

Wat het belang betreft om op te komen tegen een beoordelingsrapport moet worden opgemerkt dat dit rapport weliswaar een belangrijke rol speelt bij het carrièreverloop van de ambtenaar of functionaris, doch dat het in beginsel slechts tot aan de definitieve beëindiging van zijn werkzaamheden het belang van de beoordeelde raakt, zodat de betrokken ambtenaar of functionaris daarna in beginsel geen beroep meer kan instellen, tenzij hij het bestaan van een bijzondere omstandigheid aanvoert die een persoonlijk en actueel belang bij de nietigverklaring van het betrokken rapport rechtvaardigt.

(cf. punten 17 en 19)

Referentie:

Hof: arrest Marenco e.a./Commissie, 81/74–88/74, EU:C:1975:139, punt 6

Gerecht van de Europese Unie: arrest Turner/Commissie, T‑49/91, EU:T:1992:72, punt 24; beschikkingen N/Commissie, T‑97/94, EU:T:1998:270, punt 26, in hogere voorziening uitdrukkelijk bevestigd bij de beschikking N/Commissie, C‑21/99 P, EU:C:1999:508, punt 24; Ross/Commissie, T‑147/04, EU:T:2005:255, punten 24, 25 en 27, en Attey e.a./Raad, T‑118/11, T‑123/11 en T‑124/11, EU:T:2012:270, punt 28

Gerecht voor ambtenarenzaken: arrest Solberg/EWDD, F‑148/12, EU:F:2013:154, punten 16 en 18
In het kader van de procedure voor de overdracht van pensioenrechten zoals voorzien in artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut, vormt het besluit van, naargelang het geval, het tot aanstelling bevoegd gezag of het tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegd gezag, dat is genomen na de overdracht van het kapitaal dat de pensioenrechten vertegenwoordigt die de betrokkene vóór zijn indiensttreding bij de Unie heeft verworven, het bezwarend besluit waartegen beroep kan worden ingesteld krachtens artikel 270 VWEU en artikel 91, lid 1, van het Statuut. Daartegen is een voorstel voor extra pensioenjaren, ook al is het door de betrokkene aanvaard, geen bezwarend besluit waartegen beroep kan worden ingesteld krachtens artikel 270 VWEU en artikel 91, lid 1, van het Statuut.

Extra pensioenjaren kunnen immers alleen worden toegekend wanneer de ambtenaar zijn toestemming geeft voor de voortgang van de procedure om het kapitaal dat de pensioenrechten vertegenwoordigt die hij bij het betrokken externe pensioenfonds heeft verworven, over te dragen aan de pensioenregeling van de Unie, welke goedkeuring duidelijk wordt door het voorstel voor extra pensioenjaren dat door het, naargelang het geval, tot aanstelling bevoegd gezag of het tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegd gezag wordt gedaan op basis van het voorlopige kapitaalbedrag dat het betrokken nationale pensioenfonds heeft aangekondigd.

In het stadium van het voorstel voor extra pensioenjaren verplicht de betrokken instelling zich er slechts toe artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut en de algemene uitvoeringsbepaling correct op de situatie van de betrokkene toe te passen. Deze verplichting van de instelling vloeit rechtstreeks voort uit de betrokken statutaire bepalingen, zelfs al verbindt zij zich niet uitdrukkelijk daartoe.

Uit een dergelijke verbintenis die in een voorstel voor extra pensioenjaren tot uiting komt, volgt noch een nieuwe verplichting voor de betrokken instelling noch, dientengevolge, een wijziging van de rechtspositie van de betrokkene, met name omdat, zelfs wanneer de betrokkene zijn toestemming geeft om de pensioenrechten die hij in een andere regeling heeft verworven, over te dragen aan de pensioenregeling van de Unie, de instelling die het voorstel heeft gedaan, niet verplicht is om, nadat de door het nationale fonds aangekondigde overdracht van het kapitaal heeft plaatsgevonden, de betrokkene automatisch het aantal pensioenjaren toe te kennen zoals aangegeven in het oorspronkelijke voorstel op basis waarvan de ambtenaar zijn wil heeft bevestigd om dat kapitaal over te dragen aan de pensioenregeling van de Unie.

(cf. punten 36‑40)

Referentie:

Gerecht van de Europese Unie: arresten van 13 oktober 2015, Commissie/Verile en Gjergji, T‑104/14 P, EU:T:2015:776, punten 50, 52, 53 en 74; Commissie/Cocchi en Falcione, T‑103/13 P, EU:T:2015:777, punt 66, en Teughels/Commissie, T‑131/14 P, EU:T:2015:778, punten 37, 46, 48, 49, 58 en 70
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN

VAN DE EUROPESE UNIE

(Tweede kamer)

20 juli 2016

Luigi Marcuccio

tegen

Europese Commissie

„Openbare dienst — Procedure — Begroting van de proceskosten”

Betreft:

Verzoek om begroting van de proceskosten, door de Europese Commissie ingediend naar aanleiding van de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 14 mei 2013, Marcuccio/Commissie (F‑4/12, EU:F:2013:61).

Beslissing:

Het totaalbedrag van de invorderbare kosten die Luigi Marcuccio in zaak F‑4/12 aan de Europese Commissie moet betalen wordt vastgesteld op 1500 EUR. Over dit bedrag zal vertragingsrente worden betaald vanaf de datum van betekening van deze beschikking tot en met de datum van betaling, tegen de rentevoet berekend op basis van de rentevoet die de Europese Centrale Bank voor de basisherfinancieringstransacties heeft vastgesteld en die van toepassing is op de eerste dag van de maand waarop de betaling verschuldigd wordt, vermeerderd met 3,5 punten.

Samenvatting

Gerechtelijke procedure – Kosten – Begroting – Begroting op basis van precieze informatie van de verzoeker of, bij gebreke daarvan, een billijke beoordeling door de Unierechter – Forfaitair karakter van de beloning van een advocaat – Geen invloed op de beoordelingsbevoegdheid van de rechter

[Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken, art. 105, c)]

Om de noodzaak te bepalen van de kosten die voor een gerechtelijke procedure daadwerkelijk zijn gemaakt, moet de verzoeker precieze informatie geven. Evenzo heeft het forfaitaire karakter van de beloning geen invloed op de beoordeling door het Gerecht van het bedrag van de invorderbare kosten, daar de rechter zich baseert op vaste, in de rechtspraak ontwikkelde criteria en op de precieze informatie die de partijen hem moeten verstrekken. Ofschoon het ontbreken van dergelijke informatie niet verhindert dat het Gerecht het bedrag van de invorderbare kosten vaststelt op basis van een billijke beoordeling, wordt het hierdoor in een situatie geplaatst waarin de vorderingen van de verzoeker noodzakelijkerwijs strikt moeten worden beoordeeld.

(cf. punt 28)

Referentie:

Hof: beschikking van 17 februari 2004, DAI/ARAP e.a.,C‑321/99 P-DEP, EU:C:2004:103, punt 23

Gerecht van de Europese Unie: beschikkingen van 31 maart 2011, Tetra Laval/Commissie,T‑5/02 DEP en T‑80/02 DEP, EU:T:2011:129, punt 68, en 28 mei 2013, Marcuccio/Commissie,T‑278/07 P-DEP, EU:T:2013:269, punt 16
Een (voormalig) ambtenaar kan in het kader van een krachtens de artikelen 90 en 91 van het Statuut ingesteld beroep alleen om nietigverklaring van een voor hem bezwarend besluit in de zin van artikel 90, lid 2, van het Statuut vragen, indien hij op het moment van instelling van zijn beroep een bestaand, daadwerkelijk en voldoende gekenmerkt belang bij de nietigverklaring van dat besluit heeft, waarbij dat belang veronderstelt dat de uitkomst van het beroep voor hem voordelig kan zijn.

Om te voldoen aan de verplichting van artikel 266 VWEU staat het aan de betrokken instelling om de maatregelen te treffen die de uitvoering van een arrest houdende nietigverklaring meebrengt door, onder toezicht van de Unierechter, de beoordelingsbevoegdheid uit te oefenen waarover zij ter zake beschikt, met inachtneming van zowel het dictum en de rechtsoverwegingen van het arrest als de bepalingen van het Unierecht.

Met betrekking tot de uitvoering van een arrest waarbij een besluit tot pensionering wegens invaliditeit nietig is verklaard vanwege een motiveringsgebrek, en de vaststelling, in voorkomend geval, van een nieuw, naar behoren gemotiveerd besluit inzake invaliditeit, staat het in de eerste plaats aan de betrokken instelling om de gezondheidstoestand van de betrokkene te verifiëren.

(cf. punten 33 en 34)

Gerecht van eerste aanleg: 19 oktober 2006, Pessoa e Costa/Commissie, T‑503/04, punten 69 en 70 en aldaar aangehaalde rechtspraak
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN (Tweede kamer)

7 juli 2011

Zaak F-18/11

Pasqualino Zaffino

tegen

Europese Commissie

„Openbare dienst – Personen die aanspraak maken op hoedanigheid van ambtenaar of personeelslid van de Europese Unie – Beroep – Kennelijke niet-ontvankelijkheid – Niet-eerbiediging van precontentieuze procedure”

Betreft: Beroep, ingesteld krachtens artikel 270 VWEU, van toepassing op het EGA-Verdrag op grond van artikel 106 bis ervan, waarbij Zaffino, werknemer van het Istituto Vigilanza Notturna Gallarate S.r.l., het Gerecht vraagt om, kort samengevat, te erkennen dat hij de hoedanigheid van arbeidscontractant van de Commissie en meer in het bijzonder van het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek (JRC) heeft, en de Commissie dientengevolge te veroordelen tot betaling van de bezoldigingen en andere financiële voordelen die hem uit hoofde van die hoedanigheid verschuldigd zouden zijn alsmede tot betaling van een vergoeding voor de schade die hij zou hebben geleden.

Beslissing: Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard. Verzoeker zal zijn eigen kosten dragen.

Samenvatting

Ambtenaren – Beroep – Voorwaarden voor ontvankelijkheid – Eerbiediging van voorafgaande administratieve procedure

(Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91)

In het stelsel van bij de artikelen 90 en 91 van het Statuut ingevoerde rechtsmiddelen moet een beroep bij het Gerecht voor ambtenarenzaken worden gericht tegen een bezwarend besluit bestaande in een besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) of van het tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegd gezag (TAVAOBG) dan wel in het verzuim van het ene of het andere gezag om een door het Statuut voorgeschreven maatregel te treffen. Voorts is dat beroep alleen ontvankelijk indien de betrokkene eerst overeenkomstig artikel 90, lid 2, van het Statuut bij het TABG of het TAVAOBG een klacht heeft ingediend tegen het bezwarend besluit en deze klacht uitdrukkelijk of stilzwijgend is afgewezen. Wanneer een ambtenaar of een personeelslid, of zelfs een persoon buiten de instelling, wil dat de administratie jegens hem een besluit neemt, moet de voorafgaande administratieve procedure beginnen met een verzoek uit hoofde van artikel 90, lid 1, van het Statuut, waarbij de betrokkene het TABG of het TAVAOBG vraagt om het gevraagde besluit te nemen; tegen de afwijzing van dit verzoek kan vervolgens een klacht worden ingediend.

(cf. punt 12)
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN

VAN DE EUROPESE UNIE

(Tweede kamer)

23 november 2012

Zaak F‑122/11

Dragos-Lucian Vacarescu

tegen

Europese Commissie

„Openbare dienst – Termijnoverschrijding – Kennelijke niet-ontvankelijkheid”

Betreft: Beroep, ingesteld krachtens artikel 270 VWEU, van toepassing op het EGA-Verdrag op grond van artikel 106 bis ervan, waarbij Vacarescu vraagt om nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 18 april 2011, waarbij hem de betaling is geweigerd van de dagvergoeding voorzien in artikel 10 van bijlage VII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: „Statuut”).

Beslissing: Het beroep wordt verworpen. Verzoeker zal zijn eigen kosten dragen.

Samenvatting

Beroepen van ambtenaren – Termijnen – Regels van openbare orde – Ambtshalve onderzoek door rechter

(Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91)

De in de artikelen 90 en 91 van het Statuut bedoelde klacht‑ en beroepstermijnen zijn van openbare orde en er kan niet naar believen over worden beschikt door de partijen en door de rechter, die, zelfs ambtshalve, moet nagaan of deze termijnen in acht zijn genomen.

(cf. punt 14)

Referentie.

Hof: 29 juni 2000, Politi/Europese Stichting voor opleiding, C‑154/99 P, punt 15

Gerecht van eerste aanleg: 15 januari 2009, Braun-Neumann/Parlement, T‑306/08 P, punt 36

Gerecht voor ambtenarenzaken: 12 mei 2010, Peláez Jimeno/Parlement, F‑13/09, punt 18
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN (Tweede kamer)

7 juli 2011

Zaak F-19/11

Mario Galvan

tegen

Europese Commissie

„Openbare dienst – Persoon die aanspraak maakt op hoedanigheid van ambtenaar of personeelslid van de Europese Unie – Beroep – Kennelijke niet-ontvankelijkheid – Niet eerbiediging van precontentieuze procedure”

Betreft: Beroep, ingesteld krachtens artikel 270 VWEU, van toepassing op het EGA-Verdrag op grond van artikel 106 bis ervan, waarmee Galvan, werknemer van het Istituto Vigilanza Notturna Gallarate S.r.l., het Gerecht vraagt om te erkennen dat hij de hoedanigheid van arbeidscontractant van de Commissie en meer in het bijzonder van het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek (JRC) heeft en, dientengevolge, de Commissie te veroordelen tot betaling van de bezoldigingen en andere financiële voordelen die hem uit dien hoofde verschuldigd zouden zijn alsmede tot betaling van een vergoeding voor de schade die hij zou hebben geleden.

Beslissing: Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard. Verzoeker zal zijn eigen kosten dragen.

Samenvatting

Ambtenaren – Beroep – Voorwaarden voor ontvankelijkheid – Eerbiediging van voorafgaande administratieve procedure

(Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91)

In het stelsel van bij de artikelen 90 en 91 van het Statuut ingevoerde rechtsmiddelen moet een beroep bij het Gerecht voor ambtenarenzaken worden gericht tegen een bezwarend besluit bestaande in een besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) of van het tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegd gezag (TAVAOBG) dan wel in het verzuim van het ene of het andere gezag om een door het Statuut voorgeschreven maatregel te treffen. Voorts is dat beroep alleen ontvankelijk indien de betrokkene eerst overeenkomstig artikel 90, lid 2, van het Statuut bij het TABG of het TAVAOBG een klacht heeft ingediend tegen het bezwarend besluit en deze klacht uitdrukkelijk of stilzwijgend is afgewezen. Wanneer een ambtenaar of een personeelslid, of zelfs een persoon buiten de instelling, wil dat de administratie jegens hem een besluit neemt, moet de voorafgaande administratieve procedure beginnen met een verzoek uit hoofde van artikel 90, lid 1, van het Statuut, waarbij de betrokkene het TABG of het TAVAOBG vraagt om het gevraagde besluit te nemen; tegen de afwijzing van dit verzoek kan vervolgens een klacht worden ingediend.

(cf. punt 12)
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN DE TWEEDE KAMER VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN

11 maart 2011

Zaak F-24/10

Loukas Kaskarelis

tegen

Europese Commissie

„Minnelijke regeling op initiatief van Gerecht — Doorhaling”

Betreft: Beroep, ingesteld krachtens artikel 270 VWEU, van toepassing op het EGA-Verdrag op grond van artikel 106 bis ervan, waarbij Kaskarelis vraagt om, kort samengevat, nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende weigering om hem de ontheemdingstoelage en de inrichtingsvergoeding toe te kennen alsmede om hem de reiskosten voor indiensttreding te betalen.

Beslissing: Zaak F-24/10, Kaskarelis/Commissie, wordt doorgehaald in het register van het Gerecht. De Commissie zal verzoeker de inrichtingsvergoeding betalen. Er wordt akte van gegeven dat de Commissie, onder voorbehoud van de overlegging van de gewoonlijk ter zake vereiste bewijzen, verzoeker de dagvergoeding zal betalen en hem zijn reiskosten voor indiensttreding en verhuiskosten zal vergoeden. Er wordt akte van gegeven dat partijen erkennen dat noch deze minnelijk regeling noch de standpunten die zij in de precontentieuze of contentieuze fase dan wel ter uitvoering van deze minnelijke regeling hebben ingenomen, vooruit kunnen lopen op een eventuele toekomstige beslissing over verzoekers ontheemdingstoelage, indien hij als ambtenaar wordt aangesteld. De Commissie zal naast haar eigen kosten twee derde van verzoekers kosten dragen. Verzoeker zal een derde van zijn eigen kosten dragen.

Samenvatting

Ambtenaren — Beroep — Minnelijke regeling van geschil voor het Gerecht voor ambtenarenzaken — Doorhaling in register

(Reglement voor de procesvoeringvan het Gerecht voor ambtenarenzaken, art. 69)
NL
Jur isprudentie
ECLI:EU:F:2011 :14 1BESCHIKKING VAN D E PR ESIDENT VAN D E TWEEDE KAMER VAN H ET GERECHT VOOR 
AMBTENARENZAKEN
15 februari 2011
Zaak F-18/10
Georges Capidis
tegen
Europese Comm issie
„Minnelijke regeling op initiatief van Gerecht — Doorhaling”
Betreft: Beroep, ingesteld kra chtens artikel 236 EG en artikel 152 EA, waarbij Capidis vraagt om 
nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 30 april 2009 
om hem d e tuchtmaatregel van terugzetting van ee n rang op te leggen.
Beslissing:Zaak F-18/10, Capidis/Commissie, wordt doorgehaald in het register van het Gerecht. 
Partijen dra gen de ko sten volgens het tussen hen gesloten akkoo rd.
Samenvatting
Ambtenaren — Beroep — Minnelijke regeling van ges chil voor Gerecht voor ambtenarenzaken — 
Doorhaling in register
(Reglement voor de p rocesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken, art. 69)
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN VAN DE EUROPESE UNIE (Eerste kamer)

10 september 2014

Anne Esneau-Kappé

tegen

Europese Politiedienst (Europol)

„Openbare dienst — Procedure — Begroting van kosten”

Betreft

:

Verzoek om begroting van kosten, krachtens artikel 92 van het Reglement voor de procesvoering door Esneau-Kappé ingediend na het arrest in de zaak Esneau-Kappé/Europol (F‑42/09, EU:F:2010:67).

Beslissing

:

Het totaalbedrag van de kosten die de Europese Politiedienst aan Esneau-Kappé moet vergoeden wordt vastgesteld op 1343,18 EUR, welk bedrag moratoire rente zal dragen vanaf de datum van betekening van de onderhavige beschikking tot aan de datum van betaling, tegen het tarief berekend op basis van het tarief dat de Europese Centrale Bank voor de bovengenoemde periode voor de basisherfinancieringstransacties heeft vastgesteld, vermeerderd met twee punten.

Samenvatting

Gerechtelijke procedure – Kosten – Begroting – Invorderbare kosten – Factoren die in aanmerking moeten worden genomen – Overeenkomst betreffende de honoraria die een partij met haar advocaat heeft gesloten – Daarvan uitgesloten

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken, art. 91, sub b)

De Unierechter is niet bevoegd om de honoraria vast te stellen die de partijen aan hun eigen advocaten verschuldigd zijn, maar wel het bedrag ter hoogte waarvan die honoraria kunnen worden ingevorderd bij de partij die in de kosten is verwezen. Hieruit volgt dat voor de begroting door het Gerecht van de invorderbare kosten geen bewijs van betaling nodig is van de kosten waarvan invordering wordt verlangd.

Wanneer de Unierechter zich uitspreekt over een verzoek om begroting van kosten, hoeft hij immers geen rekening te houden met een eventuele overeenkomst dienaangaande tussen de betrokken partij en haar gemachtigden of raadslieden.

De omstandigheid dat in een met haar advocaten gesloten overeenkomst is opgenomen dat de verzoekende partij geen honoraria aan hen zou betalen, heeft dus geen invloed op haar recht om de kosten die in het kader van de hoofdprocedure zijn gemaakt in te vorderen.

(cf. punten 14, 19 en 20)

Referentie:

Hof: beschikkingen Leeuwarder Papierwarenfabriek/Commissie, 318/82, EU:C:1985:468, punt 2; C. A. S./Commissie, C‑204/07 P-DEP, EU:C:2009:526, punt 13, en Kronofrance/Duitsland e.a., C‑75/05 P-DEP en C‑80/05 P‑DEP, EU:C:2013:458, punt 30
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN DE EERSTE KAMER VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN

18 december 2008

Zaak F‑14/08

X

tegen

Europees Parlement

„Doorhaling – Afstand van instantie – Kosten – Ontvankelijkheid”

Betreft: Beroep, ingesteld krachtens artikel 236 EG en artikel 152 EA en strekkende tot, enerzijds, nietigverklaring van het advies dat de invaliditeitscommissie op 22 juni 2007 over verzoekster heeft uitgebracht en van het besluit van de directeur Personeelszaken van het Parlement van 27 juni 2007 waarbij hij zich op het standpunt heeft gesteld dat verzoekster niet was getroffen door een volledige en blijvende invaliditeit waardoor zij niet haar werkzaamheden kon uitoefenen alsmede, anderzijds, terugzending van verzoeksters dossier aan de invaliditeitscommissie voor een nieuwe uitspraak over haar geval.

Beslissing: Zaak F‑14/08, X/Parlement, wordt doorgehaald in het register van het Gerecht. Het Parlement draagt zijn eigen kosten en drie vierde van verzoeksters kosten. Verzoekster draagt een vierde van haar eigen kosten.

Samenvatting

1. Procedure – Kosten – Afstand gerechtvaardigd door houding van wederpartij

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken, art. 89, lid 5)

2. Ambtenaren – Beroep – Bezwarend besluit – Begrip – Besluit waarbij wordt vastgesteld dat ambtenaar arbeidsgeschikt is en hem wordt gelast het werk te hervatten – Ontvankelijkheid

(Ambtenarenstatuut, art. 59, lid 4, 90 en 91)

1. Zoals artikel 89, lid 5, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken bepaalt, wordt de partij die afstand doet van instantie, in de proceskosten veroordeeld, voor zover dit door de wederpartij in haar opmerkingen over de afstand van instantie is gevorderd. Op vordering van eerstbedoelde partij wordt evenwel de wederpartij in de kosten veroordeeld, indien dit op grond van de houding van deze partij gerechtvaardigd lijkt. In het geval waarin een ambtenaar beroep heeft ingesteld tegen een besluit houdende weigering om hem invalide te verklaren, moet ervan worden uitgegaan dat de instelling, die een voorafgaande klacht niet heeft beantwoord binnen de termijn van vier maanden voor de totstandkoming van een stilzwijgend afwijzend besluit en een dubbelzinnige houding heeft aangenomen over de situatie van de betrokkene na de instelling van het beroep, door haar houding ertoe heeft bijgedragen dat de zaak voor de rechter is gebracht en kan worden veroordeeld tot betaling van een deel van de kosten die de verzoekende ambtenaar heeft gemaakt.

(cf. punten 6‑10)

2. Wanneer een besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag, dat voortvloeit uit het advies van de invaliditeitscommissie, naast een oordeel over de arbeidsgeschiktheid van een ambtenaar die op zich niet de vroegere rechtspositie van de betrokkene wijzigt, eveneens een bevel bevat om het werk te hervatten, vormt dit een bezwarend besluit waartegen de ambtenaar kan opkomen.

(cf. punten 14, 17 en 19)