ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Zaak C‑334/02

Commissie van de Europese Gemeenschappen

tegen

Franse Republiek

„Beroep wegens niet-nakoming – Vrij verrichten van diensten – Vrij verkeer van kapitaal – Belasting op roerende inkomsten – Schuldenaar die niet in Frankrijk woont of is gevestigd – Uitsluiting van toepassing van bevrijdende roerende voorheffing – Niet-conforme nationale wettelijke regeling”

Samenvatting van het arrest

Vrij verrichten van diensten – Vrij verkeer van kapitaal – Beperkingen – Belastingwetgeving – Bevrijdende voorheffing op sommige roerende inkomsten – Voorwaarde dat schuldenaar in betrokken lidstaat woont of is gevestigd – Ontoelaatbaarheid – Rechtvaardiging – Geen

(Art. 49 EG en 56 EG)

Komt de verplichtingen niet na die op hem rusten krachtens de artikelen 49 EG en 56 EG, een lidstaat die sommige roerende inkomsten, waarvan de schuldenaar niet in deze lidstaat woont of is gevestigd, volledig van de toepassing van een bevrijdende voorheffing uitsluit.

Behoudens het feit dat een dergelijke regeling ertoe leidt dat de in deze lidstaat wonende belastingplichtigen ervan worden weerhouden contracten die dergelijke inkomsten voortbrengen, met in andere lidstaten gevestigde ondernemingen te sluiten, heeft zij eveneens een beperkende werking voor deze vennootschappen, voorzover zij voor hen een belemmering vormt om in de betrokken lidstaat kapitaal aan te trekken.

De noodzaak om de betaling van de belasting en de doeltreffendheid van de fiscale controles te garanderen, kan een dergelijke beperking van het vrij verrichten van diensten en het vrij verkeer van kapitaal niet rechtvaardigen. Weliswaar kunnen de strijd tegen de fiscale ontwijking en de doeltreffendheid van de fiscale controles worden aangevoerd ter rechtvaardiging van de beperkingen van de door het Verdrag gegarandeerde fundamentele vrijheden, doch een algemeen vermoeden van belastingfraude of ‑ontwijking volstaat niet als rechtvaardigingsgrond voor een fiscale maatregel die afbreuk doet aan de door het Verdrag nagestreefde doelstellingen.

De betrokken beperkende maatregel is overigens niet in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel, dat wil zeggen hij is niet geschikt om het ermee nagestreefde doel te bereiken, en gaat verder dan ter bereiking van dit doel nodig is.

(cf. punten 23‑24, 27‑28, 34 en dictum)
Zaak C‑145/02

Land Nordrhein-Westfalen

tegen

Denkavit Futtermittel GmbH

(verzoek van het Bundesverwaltungsgericht om een prejudiciële beslissing)

„Vrij verkeer van goederen – Richtlijn 70/524/EEG – Artikelen 28 EG en 30 EG – Additieven – Harmonisatie van nationale bepalingen ter zake van gehalte aan vitamine D in diervoeders – Regelgeving van lidstaat die invoer verbiedt van in andere lidstaat rechtmatig vervaardigde diervoeders, waarvan gehalte aan vitamine D3 in eerste lidstaat toegestaan gehalte overschrijdt”

Conclusie van advocaat-generaal A. Tizzano van 4 maart 2004

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 13 januari 2005

Samenvatting van het arrest

Landbouw – Harmonisatie van wetgevingen – Toevoegingsmiddelen in diervoeding – Richtlijn 70/524 – Vitaminegehalte – Nationale regeling die verbiedt om aanvullend diervoeder in handel te brengen dat in overeenstemming met algemene regel is vervaardigd, maar waarvan gehalte aan vitamine D in deze lidstaat toegestaan gehalte overschrijdt – Ontoelaatbaarheid

(Richtlijn 70/524 van de Raad, art. 12, leden 1 en 2, en 19)

Artikel 12, lid 1, van richtlijn 70/524 betreffende toevoegingsmiddelen in de veevoeding bepaalt, als algemene regel, dat aanvullende diervoeders, met inachtneming van de voor het gebruik ervan vastgestelde verdunning, geen hoger gehalte aan toevoegingsmiddelen mogen bevatten dan de gehalten die zijn vastgesteld voor volledige diervoeders, terwijl de lidstaten ingevolge de afwijking waarin artikel 12, lid 2, van deze zelfde richtlijn voorziet, in bepaalde gevallen voor aanvullende diervoeders gehalten aan vitamine D kunnen toestaan die de voor volledige diervoeders vastgestelde maximumgehalten overschrijden. Ingevolge artikel 19 van de richtlijn dragen de lidstaten er zorg voor dat diervoeders die aan het bepaalde in de richtlijn voldoen, alleen zijn onderworpen aan de bij deze richtlijn voorgeschreven handelsbeperkingen.

Dienaangaande kan noch op grond van de bewoordingen van artikel 12, lid 2, eerste alinea, van deze richtlijn, noch op grond van de context of de strekking van deze bepaling worden vastgesteld dat een lidstaat, bij gebruikmaking van de door deze bepaling geboden mogelijkheid om regels te geven, bevoegd zou zijn om de invoer te verbieden van een aanvullend diervoeder dat in een andere lidstaat op grond van lid 1 van dit artikel in het verkeer is gebracht.

Hieruit volgt dat de artikelen 12 en 19 van richtlijn 70/524, in onderlinge samenhang gelezen, aldus moeten worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een maatregel waarbij een lidstaat het op zijn grondgebied in de handel brengen van een overeenkomstig artikel 12, lid 1, van genoemde richtlijn in een andere lidstaat rechtmatig vervaardigd aanvullend diervoeder verbiedt wegens het gehalte aan vitamine D ervan.

(cf. punten 33, 38 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Fiscale bepalingen – Harmonisatie van wetgevingen – Omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde – Vrijstellingen voorzien in Zesde richtlijn – Vrijstelling voor kansspelen – Nationale wettelijke regeling die exploitatie van die spelen door andere marktdeelnemers dan exploitanten van erkende openbare speelbanken van vrijstelling uitsluit – Ontoelaatbaarheid – Mogelijkheid voor particulieren om relevante bepaling voor nationale rechter in te roepen

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 13, B, sub f)

2. Prejudiciële vragen – Uitlegging – Werking in tijd van arresten houdende uitlegging – Retroactieve werking – Beperking door Hof – Belang van financiële gevolgen van arrest voor betrokken lidstaat – Niet-doorslaggevend criterium

(Art. 234 EG)

Samenvatting

1. Artikel 13, B, sub f, van de Zesde richtlijn (77/388), waaruit volgt dat de exploitatie van kansspelen en kansspelautomaten in beginsel van belasting over de toegevoegde waarde moet worden vrijgesteld, waarbij de lidstaten evenwel bevoegd blijven om de voorwaarden en beperkingen van deze vrijstelling vast te stellen, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale wettelijke regeling die bepaalt dat de exploitatie van alle kansspelen en kansspelautomaten in erkende openbare speelbanken van de belasting is vrijgesteld, terwijl de uitoefening van deze activiteit door andere marktdeelnemers dan de exploitanten van dergelijke speelbanken niet is vrijgesteld.

Bij de uitoefening van de bij de betrokken bepaling toegekende bevoegdheden dienen de lidstaten immers het beginsel van fiscale neutraliteit in acht te nemen en zij kunnen de vrijstelling niet op goede gronden afhankelijk stellen van de identiteit van de exploitant van die spelen en automaten.

Overigens heeft bovengenoemde bepaling rechtstreekse werking in die zin dat deze door een exploitant van kansspelen of kansspelautomaten kan worden ingeroepen voor de nationale rechterlijke instanties om de toepassing te verhinderen van met deze bepaling onverenigbare nationale rechtsregels. Wanneer de voorwaarden of beperkingen waarvan een lidstaat de belastingvrijstelling voor kans‑ en geldspelen afhankelijk stelt, strijdig zijn met het beginsel van de fiscale neutraliteit, kan deze lidstaat zich derhalve niet op dergelijke voorwaarden of beperkingen baseren om een exploitant van dergelijke spelen de vrijstelling te weigeren waarop deze uit hoofde van de Zesde richtlijn rechtmatig aanspraak kan maken.

(cf. punten 23‑24, 29‑30, 37‑38, dictum 1‑2)

2. Slechts bij uitzondering kan het Hof krachtens een aan de communautaire rechtsorde inherent algemeen beginsel van rechtszekerheid beperkingen stellen aan de mogelijkheid voor iedere belanghebbende om met een beroep op een door het Hof uitgelegde bepaling te goeder trouw tot stand gekomen rechtsbetrekkingen opnieuw aan de orde te stellen. Dienaangaande vormen de mogelijke financiële gevolgen van een prejudicieel arrest voor een lidstaat op zichzelf geen rechtvaardiging voor een beperking in de tijd van de werking van dit arrest.

(cf. punten 42, 44)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Gemeenschapsrecht – Beginselen – Verbod van terugwerkende kracht – Uitzonderingen – Voorwaarden – Terugwerkende kracht die noodzakelijk is geworden voor doel van algemeen belang – Eerbiediging van gewettigd vertrouwen van betrokkenen

2. Fiscale bepalingen – Harmonisatie van wetgevingen – Omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde – Aftrek van voorbelasting – Wetswijziging ter bestrijding van financiële constructies, waarbij vrijstelling van voorheen aan belasting onderworpen economische handeling met betrekking tot onroerend goed opnieuw wordt ingevoerd, en die tot gevolg heeft dat herziening van belasting ongedaan wordt gemaakt – Terugwerkende kracht – Toelaatbaarheid gelet op vertrouwens‑ en rechtszekerheidsbeginsel – Voorwaarden

Samenvatting

1. Ofschoon het rechtszekerheidsbeginsel zich er in het algemeen tegen verzet dat een gemeenschapsbesluit reeds vóór de publicatie ervan van kracht is, kan hiervan bij wijze van uitzondering worden afgeweken indien dit voor een doel van algemeen belang noodzakelijk is en het rechtmatige vertrouwen van de betrokkenen naar behoren in acht wordt genomen.

Hetzelfde beginsel moet door de nationale wetgever worden nageleefd wanneer hij een regeling vaststelt die onder het gemeenschapsrecht valt.

(cf. punten 33‑34)

2. Het vertrouwens‑ en het rechtszekerheidsbeginsel verzetten zich er niet tegen dat een lidstaat, bij wijze van uitzondering en om te voorkomen dat tijdens de wetgevingsprocedure op grote schaal financiële constructies ter vermindering van de last van de belasting over de toegevoegde waarde worden toegepast die de wijzigingswet nu juist beoogt te bestrijden, aan deze wet terugwerkende kracht toekent, voorzover met name de marktdeelnemers die de economische handelingen waarop de wet doelt, verrichten, van de komende vaststelling van deze wet en de voorgenomen terugwerkende kracht op zodanige wijze in kennis zijn gesteld dat zij in staat zijn te begrijpen welke gevolgen de voorgenomen wetswijziging voor hun handelingen heeft.

Indien deze wet een voordien aan belasting over de toegevoegde waarde onderworpen economische handeling met betrekking tot een onroerend goed vrijstelt, mag zij tot gevolg hebben dat de herziening van de belasting over de toegevoegde waarde wegens de uitoefening, op het tijdstip waarop een onroerend goed voor de toen als belast aangemerkte handeling werd bestemd, van het recht op aftrek van de over de levering van dat onroerend goed voldane belasting over de toegevoegde waarde, ongedaan wordt gemaakt.

(cf. punt 45 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Milieu – Afvalstoffen – Richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156 – Begrip – Stof waarvan men zich ontdoet – Onderwerping aan handelingen van verwijdering of nuttige toepassing in zin van bijlagen II A en II B – Ontoereikendheid

(Richtlijn 75/442 van de Raad, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156, art. 1, sub a, eerste alinea, en bijlagen II A en II B)

2. Milieu – Afvalstoffen – Richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156 – Begrip – Mogelijkheid om hergebruikte residuen van productie of consumptie daaronder te begrijpen

(Richtlijn 75/442 van de Raad, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156, art. 1, sub a, eerste alinea)

Samenvatting

1. De omschrijving van afvalstof in artikel 1, sub a, eerste alinea, van richtlijn 75/442 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156 en bij beschikking 96/350, kan niet aldus worden uitgelegd dat zij uitsluitend betrekking heeft op stoffen of voorwerpen die bestemd zijn voor of onderworpen worden aan de in de bijlagen II A en II B bij deze richtlijn, of in gelijkwaardige lijsten, genoemde handelingen van verwijdering of nuttige toepassing, of die de houder ervan daartoe wil of moet bestemmen.

(cf. punt 40, dictum 1)

2. Het begrip afvalstof in de zin van artikel 1, sub a, eerste alinea, van richtlijn 75/442 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156 en bij beschikking 96/350, moet niet aldus worden uitgelegd dat het alle productie‑ of consumptieresiduen uitsluit die kunnen worden of daadwerkelijk worden hergebruikt in een productie‑ of consumptiecyclus, hetzij zonder dat zij een voorafgaande bewerking ondergaan en zonder dat zij schade aan het milieu berokkenen, hetzij nadat zij een voorafgaande bewerking hebben ondergaan, doch zonder dat enige handeling van nuttige toepassing in de zin van bijlage II B bij deze richtlijn noodzakelijk is.

(cf. punt 53, dictum 2)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Ambtenaren – Personeelsleden van Europese Centrale Bank – Aard van arbeidsverhouding – Contractueel en niet statutair

2. Ambtenaren – Personeelsleden van Europese Centrale Bank – Organisatie van diensten – Omschrijving of heromschrijving van aan personeel toevertrouwde taken – Beoordelingsvrijheid van administratie – Grenzen – Dienstbelang – Eerbiediging van rang en indeling

Samenvatting

1. De arbeidsverhouding tussen de Europese Centrale Bank en haar personeelsleden is contractueel en niet van statutaire aard. De arbeidsovereenkomst is echter aangegaan met een gemeenschapsorgaan dat een taak van algemeen belang vervult en ertoe gemachtigd is, de op zijn personeel toepasselijke bepalingen bij reglement vast te stellen. De wil van de partijen bij een dergelijke overeenkomst wordt dus noodzakelijkerwijs beperkt door allerhande verplichtingen die uit deze bijzondere opdracht voortvloeien en die zowel voor de bestuursorganen van de Bank als voor haar personeelsleden gelden.

(cf. punten 33‑34)

2. De gemeenschapsinstellingen beschikken over een ruime beoordelingsvrijheid om hun diensten te organiseren naar de eis van de taken die hun zijn toevertrouwd, en om voor de vervulling van die taken het hun ter beschikking staande personeel tewerk te stellen, met dien verstande evenwel dat deze tewerkstelling in het belang van de dienst moet zijn en dat de gelijkwaardigheid van de ambten moet worden geëerbiedigd. De Europese Centrale Bank beschikt op dezelfde wijze over een ruime beoordelingsvrijheid om haar diensten te organiseren naar de eis van de haar toevertrouwde taken en bijgevolg om, voor de vervulling daarvan, de taken die aan haar personeel worden toevertrouwd, te omschrijven of te heromschrijven, op voorwaarde dat zij deze beoordelingsvrijheid uitsluitend in het belang van de dienst gebruikt met eerbiediging van de rang en de indeling waarop ieder personeelslid krachtens de arbeidsvoorwaarden aanspraak kan maken.

(cf. punten 42‑43)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Gemeenschappelijk douanetarief – Tariefposten – Voertuig met kiepbak dat van gesofisticeerd kantelmechanisme is voorzien – Indeling onder postonderverdeling 8704 10 van gecombineerde nomenclatuur

Samenvatting

Het feit dat een voertuig met kiepbak is voorzien van een ingewikkelde, veelzijdige en precieze kiepfunctie, staat niet in de weg aan de indeling ervan als „dumper” in de zin van postonderverdeling 8704 10 van de gecombineerde nomenclatuur in bijlage I bij verordening nr. 2658/87 met betrekking tot de tarief‑ en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, in de versie van verordeningen nrs. 3115/94 en 3009/95.

Uit de omschrijvingen van deze voertuigen in de toelichtingen op de gecombineerde nomenclatuur en op het geharmoniseerde systeem vloeit immers voort dat het hebben van een kiepende bak of een zelfopenende bodem, die het vervoer van puin of andere stortgoederen mogelijk maken, een wezenlijke eigenschap is van dumpers. Deze toelichtingen bevatten echter niets waaruit blijkt dat de vorm of de functionaliteit van de kiepbakken op zichzelf een doorslaggevend criterium kan zijn voor de indeling van een voertuig als dumper.

(cf. punten 32, 37 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Harmonisatie van wetgevingen – Wederzijdse bijstand inzake invordering van douanerechten – Richtlijn 76/308 – Toepassing in tijd – Toepassing op schuldvorderingen die zijn ontstaan vóór inwerkingtreding van richtlijn in staat waar aangezochte autoriteit is gevestigd

(Richtlijn 76/308 van de Raad)

Samenvatting

Richtlijn 76/308 betreffende de wederzijdse bijstand inzake de invordering van schuldvorderingen die voortvloeien uit verrichtingen die deel uitmaken van het financieringsstelsel van het Europees Oriëntatie‑ en Garantiefonds voor de Landbouw, alsmede van landbouwheffingen en douanerechten, moet aldus worden uitgelegd dat zij van toepassing is op schuldvorderingen betreffende douanerechten die in een lidstaat zijn ontstaan en het voorwerp uitmaken van een titel die door die staat is afgegeven voordat die richtlijn in de andere lidstaat, waar de aangezochte autoriteit is gevestigd, in werking is getreden.

Aangezien het doel van de richtlijn erin bestaat de hindernissen voor de werking van de gemeenschappelijke markt die voortvloeien uit de moeilijkheden verbonden aan de grensoverschrijdende invordering van de betrokken schuldvorderingen, op te heffen en frauduleuze handelingen te verhinderen, kan de toepasselijkheid van de richtlijn op schuldvorderingen die reeds vóór de inwerkingtreding van de richtlijn zijn ontstaan in de lidstaat waar de aangezochte autoriteit is gevestigd, immers niet worden uitgesloten.

(cf. punten 22‑23 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Fiscale bepalingen – Harmonisatie van wetgevingen – Structuur van accijns op minerale oliën – Richtlijn 92/81 – Vrijstelling van brandstof gebruikt voor „vaart op communautaire wateren (met inbegrip van visserij), en niet aan boord van particuliere pleziervaartuigen” – Begrip

(Richtlijn 92/81 van de Raad, art. 8, lid 1, sub c)

Samenvatting

Artikel 8, lid 1, sub c, van richtlijn 92/81 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliën, dat voorziet in een vrijstelling van de geharmoniseerde accijns op minerale oliën die worden geleverd voor gebruik als brandstof voor de „vaart op communautaire wateren (met inbegrip van visserij), en die niet voor gebruik aan boord van particuliere pleziervaartuigen zijn bestemd”, moet aldus worden uitgelegd dat dit begrip elke vorm van scheepvaart, ongeacht het doel van de tocht, omvat wanneer zij voor commerciële doeleinden plaatsvindt.

(cf. punt 29 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vrij verrichten van diensten – Beperkingen – Nationale regeling inzake vergoeding van kosten voor in andere lidstaat gevolgde thermale kuur – Vereiste van voorafgaande erkenning van recht – Verlening afhankelijk van absolute noodzaak van behandeling wegens grotere kans op succes in andere lidstaat – Ontoelaatbaarheid – Verlening uitgesloten ingeval met kuur is begonnen vóór beëindiging van gerechtelijke procedure tegen weigeringsbeslissing – Ontoelaatbaarheid – Verlening afhankelijk van voorwaarde dat thermaal kuuroord voorkomt op lijst ad hoc – Toelaatbaarheid – Voorwaarden

(Art. 49 EG en 50 EG)

Samenvatting

De artikelen 49 EG en 50 EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een regeling van een lidstaat, die voor de vergoeding van de kosten voor het logies, de maaltijden, de reis, de kuurbelasting en de opstelling van een medisch eindrapport, die zijn gemaakt voor een in een andere lidstaat gevolgde thermale kuur, als voorwaarde stelt dat vooraf erkenning van het recht wordt verkregen, welke slechts wordt verleend voorzover uit een attest van een arts van de openbare gezondheidsdienst of van de controlerend arts blijkt dat de voorgenomen kuur absoluut noodzakelijk is wegens de veel grotere kans op succes in die andere lidstaat.

Deze bepalingen verzetten zich voorts tegen de toepassing van een nationale regeling volgens welke de vergoeding van dergelijke kosten uitgesloten is ingeval de betrokkene de beëindiging van de gerechtelijke procedure die hij had aangespannen tegen een beslissing waarbij de erkenning van het recht op bijstand voor die kosten was geweigerd, niet heeft afgewacht alvorens met de betrokken kuur te beginnen.

De artikelen 49 EG en 50 EG moeten daarentegen aldus worden uitgelegd dat zij zich in beginsel niet verzetten tegen een regeling van een lidstaat, die voor de vergoeding van dergelijke kosten als voorwaarde stelt dat de kuur in die lidstaat of in een andere lidstaat wordt gevolgd, mits het betrokken kuuroord voorkomt op de lijst van thermale kuuroorden. Het staat echter aan de nationale rechter om zich ervan te vergewissen dat de eventuele voorwaarden voor de opneming van een kuuroord op een dergelijke lijst een objectief karakter hebben en niet tot gevolg hebben dat het verrichten van diensten tussen lidstaten moeilijker wordt dan het verrichten van diensten binnen de betrokken lidstaat.

(cf. punten 51, 59, dictum 1‑3)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Niet-contractuele aansprakelijkheid — Voorwaarden — Onrechtmatigheid — Schade — Causaal verband — Onmogelijkheid om WTO-overeenkomsten in te roepen om wettigheid van gemeenschapshandeling te betwisten — Uitzonderingen — Gemeenschapshandeling die uitvoering ervan beoogt te verzekeren of uitdrukkelijk en specifiek ernaar verwijst — Rechterlijke toetsing — Daarvan uitgesloten vóór verstrijken van redelijke termijn die Gemeenschap voor naleving van WTO-regels heeft gekregen — [(EG-Verdrag, art. 178 (thans art. 235 EG) en 215, tweede alinea (thans art. 288, tweede alinea, EG)]

Samenvatting

De niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap in de zin van artikel 215, tweede alinea, van het Verdrag kan slechts ontstaan indien is voldaan aan een aantal voorwaarden, te weten onrechtmatigheid van de aan de gemeenschapsinstellingen verweten gedraging, werkelijk geleden schade en een causaal verband tussen de gedraging van de instelling en de gestelde schade. De WTO-overeenkomsten behoren echter, gelet op de aard en de opzet ervan, in beginsel niet tot de normen waaraan het Hof de wettigheid van de handelingen van de gemeenschapsinstellingen toetst. Slechts ingeval de Gemeenschap uitvoering heeft willen geven aan een in het kader van de WTO aangegane bijzondere verplichting of indien de gemeenschapshandeling uitdrukkelijk naar specifieke bepalingen van de WTO-overeenkomsten verwijst, staat het aan het Hof de wettigheid van de betrokken gemeenschapshandeling aan de WTO-regels te toetsen.

Voor de periode vóór de datum waarop de termijn van vijftien maanden verstreek die de Gemeenschap voor de uitvoering van haar verplichtingen krachtens de WTO-regels had gekregen, kan de gemeenschapsrechter in elk geval die toetsing, met name in het kader van een beroep tot schadevergoeding krachtens artikel 178 van het Verdrag, niet verrichten, omdat anders de toekenning van een redelijke termijn voor de naleving van de aanbevelingen of uitspraken van het Orgaan voor Geschillenbeslechting van de WTO, die in het kader van de bij de WTO-overeenkomsten ingevoerde regeling inzake geschillenbeslechting is voorzien, haar betekenis zou verliezen.

cf. punten 51-53, 62