Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Vrij verkeer van goederen ° Kwantitatieve beperkingen ° Maatregelen van gelijke werking ° Begrip ° Verbod aan houder van merk in Lid-Staat, om daarvan gebruik te maken voor verhandeling van bepaalde soort produkten ° Verbod om soortgelijke produkten die afkomstig zijn uit andere Lid-Staat, onder zelfde merk te verhandelen

(EG-Verdrag, art. 30)

2. Vrij verkeer van goederen ° Kwantitatieve beperkingen ° Maatregelen van gelijke werking ° Rechtmatige verhandeling in Lid-Staat van produkten onder bepaald merk ° Verbod van invoer en verhandeling onder dit merk in andere Lid-Staat ° Verbod uitsluitend gericht tot enige onderneming die gebruik maakt van recht van invoer ° Ontoelaatbaarheid ° Rechtvaardiging ° Bescherming tegen oneerlijke mededinging ° ° Afwezigheid ° Verbod aan alle marktdeelnemers ° Toelaatbaarheid ° Rechtvaardiging ° Bescherming van consumenten tegen misleidende werking van merk ° Voorwaarden

(EG-Verdrag, art. 30 en 36)

3. Harmonisatie van wetgevingen ° Merken ° Richtlijn 89/104 ° Rechtmatig gebruik in Lid-Staat van merk voor verhandeling van bepaald soort produkten ° Verbod in andere Lid-Staat om dit merk voor verhandeling van soortgelijke produkten te gebruiken ° Toelaatbaarheid ° Rechtvaardiging ° Verbod van gebruik van merk door merkhouder wegens misleidende werking

(Richtlijn 89/104 van de Raad, art. 12, lid 2, sub b)

Samenvatting

1. In een situatie waarin het een houder van een merk in een Lid-Staat verboden is, een bepaalde soort van produkten onder dit merk te verhandelen, vormt een bevel tot staking van de verhandeling daarvan aan een onderneming die soortgelijke produkten onder hetzelfde merk uit een andere Lid-Staat invoert, een maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve beperking in de zin van artikel 30 van het Verdrag. Immers, in een dergelijke situatie kunnen de handelaars die de produkten onder het bedoelde merk wensen te verhandelen, deze slechts via invoer betrekken, zodat een bevel tot staking van de verhandeling van deze produkten hen in de praktijk belet om deze produkten in te voeren en dus een belemmering van het intracommunautaire handelsverkeer vormt.

2. De artikelen 30 en 36 van het Verdrag moeten aldus worden uitgelegd, dat zij zich ertegen verzetten, dat een onderneming met een beroep op de bescherming tegen oneerlijke mededinging wordt verboden om gebruik te maken van haar recht, in een Lid-Staat onder een bepaald merk produkten in te voeren en te verhandelen, die afkomstig zijn uit een andere Lid-Staat waar zij rechtmatig worden verhandeld, wanneer de andere marktdeelnemers hetzelfde recht hebben, ook al maken zij daarvan geen gebruik.

Daarentegen verzetten deze artikelen zich er niet tegen, dat om redenen van consumentenbescherming de verhandeling van produkten die afkomstig zijn uit een andere Lid-Staat waar zij rechtmatig worden verhandeld, wordt verboden aan alle marktdeelnemers, mits dit verbod noodzakelijk is ter verzekering van de bescherming van de consumenten, evenredig is aan dit doel en dit doel niet kan worden bereikt door maatregelen die het intracommunautaire handelsverkeer minder belemmeren. Wanneer de nationale rechter beoordeelt of aan deze voorwaarden is voldaan, dient hij in het bijzonder te onderzoeken of het risico van misleiding van de consument voldoende ernstig is om hieraan meer gewicht toe te kennen dan aan de vereisten van het vrije verkeer van goederen. Wat dit aangaat, is het wegens de taalkundige, culturele en sociale verschillen tussen de Lid-Staten mogelijk, dat een merk dat in de ene Lid-Staat niet misleidend is voor de consument, dit in een andere Lid-Staat wel is.

3. Artikel 12, lid 2, sub b, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der Lid-Staten, moet aldus worden uitgelegd, dat het zich niet ertegen verzet, dat de verhandeling van produkten afkomstig uit een Lid-Staat waar zij rechtmatig worden verhandeld, wordt verboden, op grond dat zij voorzien zijn van een merk waarvan het gebruik de merkhouder in de Lid-Staat van invoer uitdrukkelijk is verboden, omdat aldaar is uitgemaakt dat het de consumenten kan misleiden. Immers, de merkenrichtlijn laat het aan de Lid-Staten over om te bepalen, of en in hoeverre het gebruik van een merk dat vervallen is verklaard, moet worden verboden.