ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Zaak T‑313/02

David Meca-Medina en Igor Majcen

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Mededinging – Vrij verrichten van diensten – Antidopingregelgeving van Internationaal Olympisch Comité (IOC) – Zuivere sportregelgeving”

Arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 30 september 2004

Samenvatting van het arrest

1. Gemeenschapsrecht – Werkingssfeer – Sport – Beperking tot economische activiteiten

(Art. 2 EG)

2. Vrij verkeer van personen en diensten – Werknemers – Mededinging – Verdragsbepalingen – Werkingssfeer – Sportactiviteiten – Grenzen – Strijd tegen doping – Daarvan uitgesloten

(Art. 39 EG, 49 EG, 81 EG en 82 EG)

1. Gelet op de doelstellingen van de Gemeenschap valt sportbeoefening slechts onder het gemeenschapsrecht in zoverre zij een economische activiteit in de zin van artikel 2 EG is.

(cf. punt 37)

2. Indien het bij een sportactiviteit gaat om arbeid in loondienst of bezoldigde dienstverrichting, valt zij binnen de werkingssfeer van, naar gelang het geval, de artikelen 39 EG en volgende of de artikelen 49 EG en volgende. Aldus zijn de verbodsbepalingen van deze verdragsartikelen van toepassing op de op het gebied van de sport vastgestelde regels betreffende het economische aspect van de sportactiviteit. Deze verbodsbepalingen hebben echter geen betrekking op zuivere sportregels, te weten regels betreffende vraagstukken die alleen verband houden met de sport en als dusdanig buiten de economische activiteit vallen. Deze inperking van de werkingssfeer van bovenvermelde verdragsbepalingen moet echter beperkt blijven tot haar eigenlijke doel.

Deze beginselen betreffende de toepassing van de verdragsbepalingen inzake het vrije verkeer van personen en het vrij verrichten van diensten op sportregelgeving, gelden ook voor de verdragsbepalingen betreffende de mededinging. Dat zuivere sportregelgeving buiten de economische activiteit staat, wat tot gevolg heeft dat zij niet binnen de werkingssfeer van de artikelen 39 EG en 49 EG valt, betekent immers ook dat zij buiten de economische mededingingsverhoudingen staat, waardoor zij evenmin binnen de werkingssfeer van de artikelen 81 EG en 82 EG valt.

Omgekeerd valt regelgeving die, hoewel vastgesteld op het gebied van de sport, niet zuiver de sport betreft, maar betrekking heeft op het economische aspect van de sportactiviteit, binnen de werkingssfeer van zowel de artikelen 39 EG en 49 EG als de artikelen 81 EG en 82 EG en kan zij in voorkomend geval de door deze bepalingen gewaarborgde vrijheden aantasten.

Aangezien het dopingverbod berust op zuivere sportoverwegingen en dus losstaat van elke economische overweging, vallen de door de sportorganisaties uitgevaardigde regels inzake dopingbestrijding niet binnen de werkingssfeer van de verdragsbepalingen betreffende de economische vrijheden, met name de artikelen 49 EG, 81 EG en 82 EG.

(cf. punten 39‑42, 47)
Zaak T-348/02





Quick restaurants SA

tegen

Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)





«Gemeenschapsmerk – Merk bestaande uit woord Quick – Absolute weigeringsgrond – Beschrijvend karakter – Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94 – Gedeeltelijke weigering van inschrijving»

Arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 27 november 2003

Samenvatting van het arrest
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Niet-contractuele aansprakelijkheid – Voorwaarden – Onrechtmatigheid – Schade – Causaal verband met gedraging van instelling of orgaan van Gemeenschap – Ontbreken van een van voorwaarden – Volledige verwerping van beroep tot schadevergoeding

(Art. 188, tweede alinea, EA)

Samenvatting

De Gemeenschap kan slechts niet-contractueel aansprakelijk worden gesteld in de zin van artikel 188, tweede alinea, EA, en het recht op schadevergoeding kan slechts geldend worden gemaakt wanneer is voldaan aan een aantal voorwaarden betreffende de onrechtmatigheid van de aan de gemeenschapsinstellingen verweten gedraging, de werkelijk geleden schade en een oorzakelijk verband tussen die gedraging en de gestelde schade. In dat verband kunnen enkel de handelingen of gedragingen die aan een instelling of een orgaan van de Gemeenschap zijn toe te rekenen de aansprakelijkheid van de Gemeenschap doen ontstaan. Wanneer aan één van die voorwaarden niet is voldaan, moet het beroep in zijn geheel worden verworpen, zonder dat de overige voorwaarden behoeven te worden onderzocht.

(cf. punten 41‑43)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Gemeenschapsmerk – Afstand, verval en nietigheid – Absolute nietigheidsgronden – Merken die in strijd zijn met openbare orde of goede zeden – Beoordeling uitsluitend op basis van onderzoek van merk zelf in samenhang met betrokken waren en diensten – Omstandigheden betreffende handelwijze van merkhouder – Irrelevant

(Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 7, lid 1, sub f)

Samenvatting

Bij de beoordeling of een gemeenschapsmerk in strijd is met de openbare orde of de goede zeden in de zin van artikel 7, lid 1, sub f, van verordening nr. 40/94, zodat het overeenkomstig artikel 51, lid 1, sub a, van deze verordening nietig kan worden verklaard, dient dit merk zelf te worden onderzocht, dit wil zeggen het teken in samenhang met de waren of diensten zoals die bij de inschrijving van het merk zijn opgegeven. Uit het samenstel van de verschillende alinea’s van artikel 7, lid 1, volgt immers dat deze naar de intrinsieke kenmerken van het merk verwijzen en niet naar omstandigheden betreffende de handelwijze van de merkhouder.

Dat de houder van een gemeenschapsmerk in een lidstaat de betrokken diensten niet mag aanbieden of ervoor reclame maken, kan dus geenszins worden beschouwd als een intrinsiek kenmerk van dit merk in de zin van de hierboven aangehaalde interpretatie. Deze omstandigheid kan dus niet tot gevolg hebben dat het merk zelf in strijd is met de openbare orde of de goede zeden.

(cf. punten 27‑29)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Eigen middelen van de Europese Gemeenschappen – Terugbetaling of kwijtschelding van in‑ of uitvoerrechten – Artikel 13 van verordening nr. 1430/79 – Begrip „in‑ of uitvoerrechten” – Bedrag dat verschuldigd is wegens niet-uitvoer van C‑suiker – Daarvan uitgesloten – Afwijzing van verzoek om kwijtschelding – Schending van artikel 13, van gelijkheids‑ of rechtszekerheidsbeginsel of van gesteld billijkheidsbeginsel – Geen

(Verordeningen van de Raad nr. 1430/79, art. 1, 13 en 14, en nr. 1785/81, art. 26; verordening nr. 2670/81 van de Commissie, art. 3)

Samenvatting

Het bedrag dat ingevolge artikel 26 van verordening nr. 1785/81 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker, en artikel 3 van verordening nr. 2670/81 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen voor de productie buiten de quota in de sector suiker, wegens het niet buiten de Gemeenschap afzetten van bepaalde hoeveelheden C‑suiker van een suikerproducent wordt gevorderd, is geen in‑ of uitvoerrecht in de zin van de artikelen 13 en 14 van verordening nr. 1430/79 betreffende terugbetaling of kwijtschelding van in‑ of uitvoerrechten, welke een dergelijke terugbetaling of kwijtschelding mogelijk maken in bijzondere situaties die het gevolg zijn van omstandigheden die geen manipulatie of klaarblijkelijke nalatigheid van de kant van de betrokkene inhouden. Dat bedrag is immers geen douanerecht of heffing van gelijke werking en ook geen landbouwheffing in de zin van artikel 1, lid 2, sub a en b, van verordening nr. 1430/79. Evenmin kan ervan uit worden gegaan dat het, gelet op de doelen of de berekeningsmethode ervan, een invoerrecht is geworden, aangezien het, anders dan een invoerrecht, een strafmaatregel is die hoofdzakelijk ter afschrikking is bedoeld, om de naleving te verzekeren van het verbod om C‑suiker op de interne markt af te zetten.

Een beschikking van de Commissie waarbij een verzoek om kwijtschelding van dat bedrag uit hoofde van artikel 13 van verordening nr. 1430/79 niet-ontvankelijk is verklaard, vormt dus geen schending van bovengenoemde bepalingen. Bovendien schendt een dergelijke beschikking evenmin het gelijkheids‑ of het rechtszekerheidsbeginsel noch een gesteld billijkheidsbeginsel.

(cf. punten 38, 44-45, 47, 58, 61‑62)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Gemeenschapsmerk – Beroepsprocedure – Beroep bij gemeenschapsrechter – Inleidend verzoekschrift – Vormvereisten – Middelen rechtens niet uiteengezet in verzoekschrift – Algemene verwijzing naar andere stukken – Niet-ontvankelijkheid

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 44, lid 1, 130, lid 1, en 132, lid 1)

2. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Absolute weigeringsgronden – Merken zonder onderscheidend vermogen – Woord „bestpartner”

(Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 7, lid 1, sub b)

Samenvatting

1. Volgens artikel 44, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, dat krachtens artikel 130, lid 1, en artikel 132, lid 1, van dit reglement van toepassing is op intellectuele-eigendomsrechten, kan, ofschoon het verzoekschrift als zodanig op specifieke punten kan worden gestaafd en aangevuld door verwijzingen naar bepaalde passages uit bijgevoegde stukken, een algemene verwijzing naar andere geschriften geen alternatief zijn voor de vermelding van de essentiële elementen van het betoog rechtens, die volgens bovengenoemde bepalingen in het verzoekschrift zelf moeten worden vermeld. Voorzover een verzoekschrift verwijst naar geschriften die verzoeker voor het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) heeft neergelegd, is het dus niet-ontvankelijk, aangezien de erin vervatte algemene verwijzing niet in verband kan worden gebracht met een in het verzoekschrift ontwikkeld middel.

(cf. punt 16)

2. Het woordteken „bestpartner”, waarvan de inschrijving wordt gevraagd voor verzekeringen, financiële diensten en verwerking van gegevens op internet van de klassen 36, 38 en 42 in de zin van de Overeenkomst van Nice, mist in de ogen van het Engelstalige publiek van de Gemeenschap het vereiste minimum aan onderscheidend vermogen in de zin van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk. De termen „best” en „partner” zijn immers generieke termen die alleen wijzen op de kwaliteit van de diensten die een onderneming aan haar klanten verleent, en door het aaneenschrijven van deze termen, zonder enige wijziging van de grafische voorstelling of de betekenis, krijgt het teken in de ogen van het relevante publiek geen extra kenmerk waardoor het in zijn geheel geschikt zou kunnen worden om de diensten van de merkaanvrager te onderscheiden van die van andere ondernemingen.

(cf. punten 24, 26‑27)
Ingevolge de regel van concordantie tussen de administratieve klacht in de zin van artikel 90, lid 2, van het Statuut en het daaropvolgende beroep moet een voor de gemeenschapsrechter aangevoerd middel op straffe van niet-ontvankelijkheid reeds in het kader van de precontentieuze procedure zijn aangevoerd; het tot aanstelling bevoegd gezag moet immers in de precontentieuze procedure voldoende kennis hebben kunnen nemen van de tegen het bestreden besluit ingebrachte bezwaren. Ofschoon de voor de gemeenschapsrechter voorgedragen conclusies enkel bezwaren kunnen bevatten die op dezelfde grond berusten als die welke in de klacht zijn geformuleerd, kunnen deze bezwaren voor de gemeenschapsrechter niettemin nader worden gepreciseerd door middelen en argumenten die niet noodzakelijkerwijs in de klacht moeten voorkomen, doch er wel nauw bij aansluiten. De vraag van de overeenstemming tussen de klacht en het beroep is van openbare orde, zodat zij ambtshalve moet worden onderzocht.

De uitoefening van de ruime beoordelingsvrijheid waarover het tot aanstelling bevoegd gezag op het gebied van aanstelling en bevordering beschikt, veronderstelt een nauwgezet onderzoek van het dossier van de kandidaat en een zorgvuldige naleving van de in de kennisgeving van vacature gestelde eisen, zodat dit gezag elke kandidaat die niet aan deze eisen voldoet dient af te wijzen. De kennisgeving van vacature vormt immers het wettigheidskader dat het tot aanstelling bevoegd gezag zichzelf stelt en waaraan het zich nauwgezet heeft te houden.

Om te controleren of het tot aanstelling bevoegd gezag de grenzen van dit wettigheidskader heeft overschreden en uitsluitend heeft gehandeld in het belang van de dienst in de zin van artikel 7 van het Statuut dient het Gerecht (in de eerste plaats) te onderzoeken, welke de in de kennisgeving van vacature gestelde eisen waren en (vervolgens) na te gaan, of de kandidaat die het tot aanstelling bevoegd gezag heeft gekozen om dit ambt te vervullen daadwerkelijk aan die eisen voldeed. Een dergelijk onderzoek dient zich te beperken tot de vraag of de administratie, gelet op de wijze waarop zij tot haar oordeel heeft kunnen komen, binnen redelijke grenzen is gebleven en niet op kennelijk onjuiste wijze van haar bevoegdheid gebruik heeft gemaakt. Het Gerecht kan zijn oordeel over de beoordeling van de kwalificaties van de kandidaten niet in de plaats stellen van dat van het tot aanstelling bevoegd gezag.

(cf punten 37 en 38)

Referentie: Gerecht 2 oktober 1996, Vecchi/Commissie. T-356/94, Jur Ambt blz I-A-437 en II-1251, punten 53 en 54; Gerecht 12 mei 1998. Wenk/Commissie, T-159/96. JurAmbt blz I-A-193 en II-593, punten 63 en 64, en de aldaar aangehaalde rechtspraak
356

In het rapport van 18 juni 1997 hebben de adviseurs van de Commissie de waarden waarvan Alitalia ten aanzien van deze beide elementen is uitgegaan, onderzocht en de door hen in dit verband gemaakte keuzes toegelicht als volgt: „On the basis of our analysis, we determined the GNP multiplier in 1.4. This value is consistent with the US Dept of Transportation analysis on the US market for the period 1980-1995. The most important reasons behind our decision are the following: — higher values (UBS, Boeing) refer to the world-wide market; — Alitalia’s most relevant markets (domestic and international) can be considered, after the US one, amongst the more mature, with lower prospective growth rates; — as a consequence, in the long term, the US market multiplier (which has recently reduced) seems to be more realistic. With reference to the real yield growth rate adopted by Alitalia on the basis of the Boeing studies, some considerations can be made: — in the long term, a study from McDonell Douglas foresees an average decline of 1.47 %; — both the mentioned studies (McDonell Douglas, Boeing) were prepared by aircrafts manufacturers; therefore they can be considered optimistic; — the estimate were prepared referring to the world-wide market, while Alitalia market has to be considered much more competitive than the average; — AEA historical data appear to be lower than those from Boeing and the forecasts for the period 1996-2000 are more prudent. On the basis of the above and our experience, it appears that the negative trend of the yield could be worse.”
Gevoegde zaken T-309/01 en T-239/02





Peter Biegi Nahrungsmittel GmbH

en Commonfood Handelsgesellschaft für Agrar-Produkte mbH



tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen





«Boeking achteraf van invoerrechten – Voorwaarden – Artikel 220, lid 2, sub b, van verordening (EG) nr. 2193/92 – Vergissing die kon worden ontdekt – Zorgvuldigheid – Verordening (EG) nr. 774/94 – Gecombineerde Nomenclatuur – WTO-tariefcontingenten»

Arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 17 september 2003

Samenvatting van het arrest
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Niet-contractuele aansprakelijkheid – Voorwaarden – Voldoende gekwalificeerde schending van rechtsregel die ertoe strekt aan particulieren rechten toe te kennen – Instelling die niet over beoordelingsmarge beschikt – Toereikendheid van gewone inbreuk op gemeenschapsrecht (Art. 288, tweede alinea, EG) (cf. punten 78‑82)

2. Beroep tot schadevergoeding – Wereldhandelsorganisatie – Onmogelijkheid om WTO-overeenkomsten in te roepen om wettigheid van gemeenschapshandeling te betwisten – Uitzonderingen – Gemeenschapshandeling die uitvoering ervan beoogt te verzekeren of uitdrukkelijk en specifiek ernaar verwijst – Gemeenschapsregeling voor invoer van bananen – Onverenigbaarheid met WTO-regels die is vastgesteld door orgaan voor geschillenbeslechting van WTO – Rechterlijke toetsing van deze regeling aan WTO-regels – Daarvan uitgesloten (Art. 288, tweede alinea, EG; verordeningen nrs. 404/93 en 1637/98 van de Raad; verordening nr. 2362/98 van de Commissie) (cf. punten 103, 106-108)

3. Niet-contractuele aansprakelijkheid – Voorwaarden – Ontbreken van onrechtmatige gedraging van gemeenschapsinstellingen – Werkelijk geleden schade, causaal verband, en abnormale en bijzondere schade – Cumulatieve voorwaarden (Art. 288, tweede alinea, EG) (cf. punt 153)

4. Niet-contractuele aansprakelijkheid – Voorwaarden – Handhaving van gemeenschapsregeling voor invoer van bananen die onverenigbaar is met WTO-overeenkomsten – Schade verbonden aan instelling van vergeldingsmaatregel door Amerikaanse administratie – Causaal verband (Art. 288, tweede alinea, EG) (cf. punten 171‑172, 177-179, 183)

5. Niet-contractuele aansprakelijkheid – Voorwaarden – Ontbreken van onrechtmatige gedraging van gemeenschapsinstellingen – Schade uit onverenigbaarheid van gemeenschapsregeling voor invoer van bananen met WTO-overeenkomsten – Abnormale schade – Geen – Aansprakelijkheid van Gemeenschap – Daarvan uitgesloten (Art. 288, tweede alinea, EG) (cf. punten 191‑192, 194, 199, 201)

Onderwerp

Voorwerp

Beroep tot vergoeding van de schade die het gevolg zou zijn van de heffing door de Verenigde Staten van Amerika van een aanvullend douanerecht over de invoer van verzoeksters’ brillendozen, waarvoor het Orgaan voor Geschillenbeslechting van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) machtiging heeft verleend naar aanleiding van de vaststelling dat de gemeenschapsregeling voor de invoer van bananen onverenigbaar is met de aan de Overeenkomst tot oprichting van de WTO gehechte akkoorden en memoranda

Dictum

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) Verzoeksters worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Raad en de Commissie.
De toelage, bedoeld in artikel 2, lid 5, van bijlage VII bij het Statuut wordt doorbetaald zonder inachtneming van enige leeftijdsgrens, indien het kind gebrekkig is of aan een ernstige ziekte lijdt waardoor het niet in zijn behoeften kan voorzien, en wel zolang die ziekte of dat gebrek duurt. Deze bepaling verleent het bevoegde gezag geen enkele discretionaire bevoegdheid om de betrokken toelage al dan niet toe te kennen, maar verleent hem een gebonden bevoegdheid in die zin dat uit de dwingende bewoordingen ervan blijkt dat het gezag gehouden is de kindertoelage toe te kennen, zodra blijkt dat aan de voorwaarden van die bepaling is voldaan.

Aangezien de gemeenschapsrechtelijke bepalingen die recht geven op financiële vergoedingen strikt moeten worden uitgelegd, moet in elk individueel geval worden nagegaan of wordt voldaan aan de sociale doelstelling van de betaling van de toelage voor een kind ten laste, waarvan de doorbetaling alleen op grond van artikel 2, lid 5, van bijlage VII bij het Statuut plaatsvindt.

Hieruit volgt dat de betrokken administratie voor de toepassing van deze bepaling in elk individueel geval en rekening houdend met alle omstandigheden van het geval moet bepalen, of er sprake is van een ernstige ziekte of gebrek waardoor het betrokken kind niet in zijn behoeften kan voorzien, zonder zich te kunnen verschuilen achter een objectief vooraf bepaald criterium.

(cf. punten 37-40 en 4.3)

Referentie: Hof 7 mei 1992, Raad/Brems, C-70/91 P, Jurispr. blz. I-2973, punt 5; Gerecht 30 november 1994, Dornonville/Commissie, T-498/93, JurAmbt. blz. I-A-257 en II-813, punten 31 en 38
De bepalingen van artikel 5, lid 1, van het Statuut, die voorschrijven dat ambtenaren van de categorie A over kennis op universitair niveau moeten beschikken, beogen in algemene zin het minimumniveau van een ambtenaar in deze categorie te omschrijven en verzetten zich er niet tegen dat in de aankondiging van een vergelijkend onderzoek strengere voorwaarden worden gesteld dan de in dit artikel gestelde minimumvoorwaarden.

(cf. punt 20)

Referentie: Gerecht 14 mei 1998, Goycoolea/Commissie, T-21/97, JurAmbt. blz. I-A-215 en II-679, punt 64
Een normaal gebruik van het oudere gemeenschapsmerk in de zin van artikel 56, lid 2, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk veronderstelt een werkelijk gebruik van het merk op de betrokken markt ter identificatie van waren of diensten. Derhalve voldoet elk gebruik dat minimaal is en onvoldoende om aan te nemen dat het merk werkelijk en metterdaad op een bepaalde markt wordt gebruikt, niet aan de eisen van een normaal gebruik. Dienaangaande is er van een normaal gebruik van het merk geen sprake indien dit merk, ook al is de houder ervan van plan het werkelijk te gebruiken, objectief gezien niet daadwerkelijk, voortdurend en zonder wijzigingen in de vorm van het teken op de markt aanwezig is, zodat het door de consumenten niet als een aanduiding van de herkomst van de betrokken waren of diensten kan worden opgevat.

Wat de criteria ter beoordeling van een normaal gebruik in de zin van artikel 56, lid 2, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk betreft, dienen op grond van regel 40, lid 5, van verordening nr. 2868/95 tot uitvoering van verordening nr. 40/94 de specifieke feiten en omstandigheden van de zaak in aanmerking te worden genomen, gelet op de bewoordingen van regel 22, lid 2, van verordening nr. 2868/95, waarin wordt bepaald dat de opgaven en het bewijsmateriaal tot staving van het gebruik betrekking moeten hebben op de plaats, de tijd, de omvang en de wijze van dit gebruik.

In dit verband is de bijzondere situatie van de huidige of voormalige merkhouders niet relevant, aangezien uit het bewijs van normaal gebruik moet blijken dat het merk in de vijf jaren voorafgaand aan de datum van de vordering tot nietigverklaring daadwerkelijk op de betrokken markt aanwezig was, onafhankelijk van de vraag wie in die periode de eigenaar was.

Overigens heeft het begrip „geldige reden voor het niet gebruiken” in de zin van artikel 56, lid 2, van verordening nr. 40/94 in wezen betrekking op externe omstandigheden waardoor de houder het merk niet kan gebruiken, en niet op omstandigheden zoals die in verband met zijn commerciële problemen.

(cf. punten 36, 40-41)