Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Vrij verkeer van goederen – Douanerechten – Heffingen van gelijke werking – Verdragsregels

(Art. 23 EG, 25 EG en 90 EG)

2. Fiscale bepalingen – Binnenlandse belastingen – Verdragsbepalingen – Werkingssfeer

(Art 90 EG)

3. Fiscale bepalingen – Binnenlandse belastingen – Verdragsbepalingen – Werkingssfeer

(Art. 90 EG)

4. Fiscale bepalingen – Binnenlandse belastingen – Verbod van discriminatie tussen ingevoerde producten en gelijksoortige nationale producten

(Art. 90 EG)

5. Milieu – Afvalstoffen – Verordening nr. 259/93 betreffende overbrenging van afvalstoffen

(Verordening nr. 259/93 van de Raad, art. 4, lid 3, sub a‑i en sub b‑i)

Samenvatting

1. De verdragsbepalingen betreffende heffingen van gelijke werking en die betreffende discriminerende binnenlandse belastingen zijn niet cumulatief toepasselijk zijn, zodat eenzelfde heffing in het systeem van het Verdrag niet tegelijkertijd tot beide categorieën kan behoren.

(cf. punt 26)

2. De voor verwijdering bestemde afvalstoffen vallen onder het begrip „producten” in de zin van artikel 90 EG. Immers, hoewel zij zelf geen handelswaarde hebben, kunnen zij aanleiding geven tot handelstransacties met betrekking tot de verwijdering of storting ervan. Een binnenlandse belasting op dergelijke afvalstoffen leidt ertoe dat dergelijke transacties moeilijker of duurder worden voor de marktdeelnemer die zich ervan wil ontdoen, en vormt derhalve een verkapte beperking van het vrije verkeer van bedoelde afvalstoffen, welke beperking artikel 90 EG in geval van discriminerende behandeling van ingevoerde afvalstoffen nu juist beoogt tegen te gaan.

(cf. punten 36, 38)

3. Artikel 90 EG is van toepassing op binnenlandse belastingen die worden geheven op het gebruik van ingevoerde producten wanneer deze hoofdzakelijk voor dit gebruik bestemd zijn en alleen met dat doel werden ingevoerd. Een belasting die niet op de producten als zodanig wordt geheven, maar op een bepaalde activiteit van een onderneming in verband met producten, en die wordt berekend op de grondslag van meer bepaald het gewicht van de betrokken goederen, valt bovendien onder artikel 90 EG. Voor zover zij rechtstreeks gevolg heeft voor de kosten van het nationale en het ingevoerde product, moet zij zodanig worden toegepast dat ingevoerde producten niet worden gediscrimineerd. Wat in dit verband de voor verwijdering bestemde afvalstoffen betreft, is het voor de beoordeling van eventuele beperkingen van het vrije verkeer van goederen geschikte criterium, de gevolgen die de belasting heeft voor de prijs die door marktdeelnemers moet worden betaald voor de verwijdering of storting van dergelijke afvalstoffen.

(cf. punten 41, 43)

4. Artikel 90, eerste alinea, EG verzet zich tegen een nationale belastingmaatregel die het storten van afvalstoffen die afkomstig zijn van de sanering of de beveiliging van binnenlandse verontreinigde of potentieel verontreinigde terreinen vrijstelt van de belasting op langdurige opslag van afvalstoffen op binnenlandse stortplaatsen, maar het storten van afvalstoffen die afkomstig zijn van de sanering of de beveiliging van terreinen in andere lidstaten van vrijstelling uitsluit.

Het gemeenschapsrecht staat immers bij de huidige stand van zijn ontwikkeling weliswaar niet in de weg aan de vrijheid van iedere lidstaat om aan de hand van objectieve criteria voor bepaalde producten, zelfs indien deze gelijksoortig zijn in de zin van artikel 90, eerste alinea, EG, een stelsel van gedifferentieerde belastingheffing in te voeren, doch dergelijke differentiaties verdragen zich slechts met het gemeenschapsrecht wanneer zij gericht zijn op de verwezenlijking van doelstellingen die eveneens verenigbaar zijn met de vereisten van het Verdrag en van het afgeleide recht, en zodanig zijn vastgelegd dat iedere rechtstreekse of indirecte discriminatie van importen uit andere lidstaten of iedere vorm van bescherming van concurrerende nationale producten wordt vermeden. Een dergelijke belastingmaatregel kan er in sommige gevallen toe leiden dat het ingevoerde product zwaarder wordt belast dan het binnenlandse product. Bovendien volstaat het verschil in herkomst tussen de binnenlandse afvalstoffen en de uit andere lidstaten ingevoerde afvalstoffen niet om gelijksoortigheid in de zin van artikel 90 EG uit te sluiten.

Een dergelijk verschil in behandeling kan niet worden gerechtvaardigd door de materiële onmogelijkheid om verontreinigde of potentieel verontreinigde terreinen op het grondgebied van andere lidstaten te identificeren, nu praktische moeilijkheden geen rechtvaardiging kunnen zijn voor de toepassing van binnenlandse belastingen die producten uit andere lidstaten discrimineren. Ook al zijn de lidstaten daarenboven volgens artikel 90 EG in beginsel niet verplicht tot afschaffing van de objectief gerechtvaardigde verschillen die naar nationaal recht tussen de binnenlandse belastingen op binnenlandse producten bestaan, ligt dit anders wanneer die afschaffing het enige middel is om een al dan niet rechtstreekse discriminatie van ingevoerde producten te voorkomen.

(cf. punten 56‑57, 60, 70, 72-73 en dictum)

5. Zodra een lidstaat heeft besloten geen maatregelen te nemen met het oog op een geheel of gedeeltelijk verbod of stelselmatig bezwaar, zoals voorzien in artikel 4, lid 3, sub a‑i, van verordening nr. 259/93 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap en geen gemotiveerd bezwaar heeft gemaakt tegen een bepaalde voorgenomen overbrenging van afvalstoffen, zoals voorzien sub b‑i van datzelfde lid, mag hij het vrije verkeer van de overgebrachte afvalstoffen op zijn grondgebied niet beperken of belemmeren op grond van het nabijheids‑ en het zelfvoorzieningsbeginsel op gemeenschapsniveau en nationaal niveau, nu de bij verordening nr. 259/93 ingevoerde voorwaarden en procedures voor de overbrenging van afvalstoffen tussen lidstaten zijn vastgesteld om de bescherming van het milieu te waarborgen en daarbij met deze beginselen rekening is gehouden.

(cf. punten 64, 67)