ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 9 maart 2022 –

LA/Commissie

(Zaak T‑456/20) ( 1 )

„Openbare dienst – Ambtenaren – Aanwerving – Aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/371/19 – Besluit van de jury om verzoekster niet toe te laten tot de volgende fase van het vergelijkend onderzoek – Criteria voor de beoordeling van de beroepservaring – Overeenstemming van de door de jury gehanteerde criteria met de aankondiging van het vergelijkend onderzoek”

Ambtenaren – Vergelijkend onderzoek – Vergelijkend onderzoek op de grondslag van examens en bewijsstukken – Toelatingsvoorwaarden – Overgelegde diploma’s of aangetoonde beroepservaring – Beoordeling door de jury – Vaststelling van de beoordelingscriteria – Toelaatbaarheid – Grenzen – Eerbiediging van de aankondiging van vergelijkend onderzoek – Vaststelling van een extra criterium dat niet in de aankondiging van vergelijkend onderzoek is opgenomen – Ontoelaatbaarheid

(Ambtenarenstatuut, bijlage III, art. 1, lid 1, en 5, eerste en derde alinea)

(zie punten 25, 30‑35, 44‑46, 53, 54)

Dictum

1) Het besluit van de jury van 24 september 2019 tot afwijzing van het verzoek om heronderzoek van de uitsluiting van LA van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/371/19 wordt nietig verklaard.

2) De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

( 1 ) PB C 287 van 31.8.2020.
9.

Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid – Beperkende maatregelen tegen de Democratische Republiek Congo – Werkingssfeer – Personen die betrokken zijn geweest bij het beramen, aansturen of plegen van handelingen die ernstige schendingen of misbruik van de mensenrechten inhouden – Begrip – Personen die dergelijke handelingen in het verleden hebben gepleegd, ondanks het feit dat er geen bewijs is dat zij thans bij dergelijke handelingen zijn betrokken of eraan deelnemen – Daaronder begrepen [Besluit 2010/788/GBVB van de Raad, zoals gewijzigd bij besluiten (GBVB) 2016/2231 en (GBVB) 2019/2109, art. 3, lid 2, b), en bijlage II; verordening nr. 1183/2005 van de Raad, art. 2 ter, lid 1, b), en verordening nr. 2019/2101 van de Raad, bijlage] (zie punt 172)
9.

Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid – Beperkende maatregelen tegen de Democratische Republiek Congo – Werkingssfeer – Personen die betrokken zijn geweest bij het beramen, aansturen of plegen van handelingen die ernstige schendingen of misbruik van de mensenrechten inhouden – Begrip – Personen die dergelijke handelingen in het verleden hebben gepleegd, ondanks het feit dat er geen bewijs is dat zij thans bij dergelijke handelingen zijn betrokken of eraan deelnemen – Daaronder begrepen [Besluit 2010/788/GBVB van de Raad, zoals gewijzigd bij besluiten (GBVB) 2016/2231 en (GBVB) 2019/2109, art. 3, lid 2, b), en bijlage II; verordening nr. 1183/2005 van de Raad, art. 2 ter, lid 1, b), en verordening nr. 2019/2101 van de Raad, bijlage] (zie punt 171)
6.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten – Complementariteit van de waren – Kledingstukken, schoeisel en hoofddeksels van klasse 25 in de zin van de Overeenkomst van Nice en accessoires voor kledingstukken uit leder en kunstleder van klasse 18 in de zin van deze overeenkomst [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 44, 49, 54)
6.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Weging van de punten van overeenstemming of van verschil van de tekens – Inaanmerkingneming van de intrinsieke kenmerken van de tekens of van de verkoopmodaliteiten van de waren of diensten [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 110)
6.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Overeenstemming van de betrokken merken – Geschiktheid van de begripsmatige verschillen om de visuele of fonetische overeenstemmingen te neutraliseren – Voorwaarden [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 82)
1.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 17, 18, 73-75)
2)

Henry Cotton’s Brand Management Co. Ltd wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en Industries Sportswear Co. Srl.
3.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Absolute weigeringsgronden – Merken zonder onderscheidend vermogen – Driedimensionale merken die bestaan in de vorm van de waar – Onderscheidend vermogen – Beoordelingscriteria – In het geding zijnde vorm die een „variant” is van de gebruikelijke vormen van de betreffende soort waren – Omstandigheid die ontoereikend is om het onderscheidend vermogen van het merk vast te stellen [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, b)] (zie punten 42‑45, 83)
1.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst – Doel – Vrijhoudingsbehoefte [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punt 18)
6.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst – Beeldmerk YOUR DAILY PROTEIN [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punten 39, 40, 43, 44, 46, 47)
2)

Müller GmbH & Co. KG wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).
1.

Uniemerk – Afstand, verval en nietigheid – Absolute nietigheidsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst – Doel – Vrijhoudingsbehoefte [Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 7, lid 1, c), en 51, lid 1, a)] (zie punt 36)
1.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beoordelingscriteria (Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 16, 17, 67, 75, 79, 82)
6.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Overeenstemming van de betrokken merken – Geschiktheid van de begripsmatige verschillen om de visuele of fonetische overeenstemmingen te neutraliseren – Voorwaarden [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 66)
5.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Beoordeling of een teken vatbaar is voor inschrijving – Inaanmerkingneming van uitsluitend de Unieregeling – Eerdere inschrijving van het merk in bepaalde lidstaten of derde landen – Beslissingen die de instanties van de Unie niet binden (zie punt 53)
2.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beeldmerk BIOPLAST BIOPLASTICS FOR A BETTER LIFE en woordmerk BIOPLAK [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 17, 30, 35, 36, 49, 56, 67, 68, 71, 80)
88

In dit verband moet worden opgemerkt dat artikel 69 octiesdecies, lid 1, onder b), van de gecoördineerde banktekst, dat strekt tot omzetting van artikel 28, met het opschrift „Afzetting van het hogere management en het leidinggevend orgaan”, van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van richtlijn 82/891/EEG van de Raad en de richtlijnen 2001/24/EG, 2002/47/EG, 2004/25/EG, 2005/56/EG, 2007/36/EG, 2011/35/EU, 2012/30/EU en 2013/36/EU en de verordeningen (EU) nr. 1093/2010 en (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad (PB 2014, L 173, blz. 190), luidt als volgt: „1. De Banca d’Italia kan ten aanzien van een bank of de moedermaatschappij van een bankgroep de volgende maatregelen nemen: […] b) de afzetting van de in artikel 69 vicies semel bedoelde actoren in geval van ernstige overtredingen van wettelijke, reglementaire of statutaire bepalingen of van ernstige bestuurlijke onregelmatigheden, of wanneer de verslechtering van de situatie van de bank of bankgroep bijzonder significant is, mits de onder a) of in de artikelen 53 bis en 67 ter bedoelde maatregelen niet volstaan om de situatie te verhelpen.”
194

Wat ten derde en meer in het bijzonder de gedeeltelijke vrijstelling van 75 % van de passieve financiële winsten betreft, is – zoals de Commissie terecht stelt – niet aangetoond in hoeverre het percentage van 75 % vrijstelling nodig of passend was, in de gevallen waarin volgens het algemene criterium van de in het Verenigd Koninkrijk uitgeoefende sleutelfuncties een CFC-heffing had moeten worden toegepast. Verder is er geen bewijsmateriaal overgelegd om aan te tonen dat de verhouding tussen schulden en eigen vermogen, waarop dat percentage gebaseerd zou zijn, relevant was voor het antwoord op de vraag hoe moeilijk het was om voor intragroepsleningen met passieve financiële winsten de sleutelfuncties te identificeren en lokaliseren.
Artikel 90 van de in casu toepasselijke gedelegeerde verordening nr. 1268/2012 bepaalde met name:

„1. Wanneer bij het [Hof] beroep is ingesteld tegen een besluit van de Commissie waarbij krachtens het VWEU of het Euratom-Verdrag een boete of een andere sanctie is opgelegd, stort de debiteur, zolang niet alle rechtsmiddelen zijn uitgeput, de betrokken bedragen voorlopig op de door de rekenplichtige aangewezen bankrekening of stelt hij een financiële zekerheid die voor de rekenplichtige aanvaardbaar is. De zekerheid staat los van de verplichting tot betaling van de boete of de dwangsom of van andere sancties en is op eerste verzoek opeisbaar. Zij dekt de vordering voor de hoofdsom en de in artikel 83, lid 4, bedoelde verschuldigde rente.

2. De Commissie waarborgt de veiligheid en de liquiditeit van de voorlopig geïnde bedragen, en streeft daarbij tegelijkertijd naar een positief rendement, door deze bedragen in financiële activa te beleggen.

[...]

4. Nadat alle juridische verweermiddelen zijn uitgeput en de boete of de sanctie nietig is verklaard of is verlaagd:

a) worden de onterecht geïnde bedragen en de overeenkomstige rente terugbetaald aan de betrokken derde. Wanneer het totale rendement voor de betrokken periode negatief was, wordt de nominale waarde van de onterecht geïnde bedragen terugbetaald, of
82

In de eerste plaats betwist verzoeker dat hij een vooraanstaand zakenman is die in Syrië actief is. In dit verband betwist hij de gegevens op basis waarvan de Raad zijn naam op de betrokken lijsten heeft opgenomen. Verzoeker stelt met name dat hij een gewone werknemer in dienst van Aman Holding JSC is. Hij erkent dat hij in het kader van zijn functie Aman Holding vertegenwoordigde in de raad van directeurs van Aman Damascus JSC (hierna: „Aman Dimashq”) en optrad als voorzitter van de raad van directeurs van laatstgenoemde onderneming. Hij voert evenwel aan dat hij ontslag heeft genomen bij Aman Holding en dat hij in het kader van zijn functie deze onderneming dus niet langer vertegenwoordigt als lid van de raad van directeurs van Aman Dimashq. In dit verband voert hij aan dat Aman Dimashq geen door het regime gesteunde joint venture is en dat hij in het kader van het project Marota City geen onteigende grond van door het conflict in Syrië ontheemde personen heeft ontwikkeld waardoor die personen niet naar hun huizen konden terugkeren. In repliek voert hij aan dat op de grond waarop het project Marota City zal worden ontwikkeld, geen confrontaties hebben plaatsgevonden tussen de strijdkrachten van de oppositie en het Syrische regime en dat de in dat gebied gelegen stadswijken van Damascus (Syrië) tijdens het gewapende conflict in Syrië nooit zijn vernield. Ten slotte ontkent hij enig belang te hebben in de joint venture Aman Dimashq. Voorts betwist verzoeker, ten eerste, dat hij een deelneming in Fly Aman bezit en, ten tweede, dat hij een stichtend vennoot van die onderneming is aangezien hij, voordat de oprichting van Fly Aman effect sorteerde, als stichtend vennoot en aandeelhouder is vervangen.
52

In dit verband heeft de Raad de vaststelling van de betrokken beperkende maatregelen gebaseerd op de aanhoudende verslechtering van de democratie, de rechtsstaat en de mensenrechten in Venezuela, en sprak hij met name zijn bezorgdheid uit over de talloze meldingen over mensenrechtenschendingen en buitensporig geweld, en riep hij de Venezolaanse autoriteiten op de Venezolaanse grondwet en de rechtsstaat te eerbiedigen en erop toe te zien dat de grondrechten en fundamentele vrijheden, waaronder het recht van vreedzame betoging, worden gewaarborgd (zie in dit verband overwegingen 1‑6 van besluit 2017/2074). Daartoe werd met de beperkende maatregelen beoogd druk uit te oefenen op personen die verantwoordelijk worden geacht voor ernstige schendingen of misbruik van de mensenrechten of de onderdrukking van het maatschappelijk middenveld en de democratische oppositie, en personen, entiteiten en lichamen waarvan de acties, beleidsmaatregelen of de activiteiten de democratie of de rechtsstaat in Venezuela ondermijnen, alsmede daarmee verbonden personen, entiteiten en lichamen (zie in dit verband overweging 7 van besluit 2017/2074).
99

In casu moet ten eerste worden opgemerkt dat het argument van Roemenië dat het vóór de vaststelling van het bestreden besluit niet in de gelegenheid is gesteld om het standpunt van de Commissie te kennen en daarover een standpunt in te nemen, een feitelijke grondslag mist. Roemenië was uiterlijk sinds de bijeenkomst van 15 januari 2019 op de hoogte van het standpunt van de Commissie over het toepasselijke medefinancieringspercentage, zoals is vastgesteld in de punten 87 tot en met 90 hierboven. Daarom is het niet relevant dat Roemenië de brief van de Commissie van 17 mei 2019 (zie punt 9 hierboven) zes dagen voor de vaststelling van het bestreden besluit heeft ontvangen. Bovendien heeft Roemenië, zoals de Commissie heeft opgemerkt, de mogelijkheid gehad om zijn standpunt over het percentage kenbaar te maken tijdens de administratieve procedure, met name tijdens de bijeenkomst van 15 januari 2019 (zie punt 6 hierboven).
75

Indien verzoekster het besluit van de voorzitter inzake het bestaan van psychisch geweld rechtstreeks voor de Unierechter had aangevochten, had het Bureau van het Parlement bovendien een keuze moeten maken tussen twee mogelijkheden die geen van beide bevredigende gevolgen zouden hebben gehad op administratief en gerechtelijk vlak. In het geval van de eerste mogelijkheid had het Bureau zich over de sanctie kunnen uitspreken zonder de beslissing van de rechter af te wachten, in welk geval verzoekster ook beroep had kunnen instellen tegen die beslissing, hetgeen de rechter er waarschijnlijk toe had gebracht de twee beroepen te voegen en aldus zijn onderzoek naar de rechtmatigheid van de vaststelling van het bestaan van psychisch geweld uit te stellen. In het geval van de tweede mogelijkheid had het Bureau de beslissing van de rechter kunnen afwachten, in welk geval het mogelijkerwijs geen gebruik had kunnen maken van zijn bevoegdheid om de sanctie te herzien, aangezien, om te beginnen, artikel 167 van het reglement van orde bepaalt dat bij gebreke van een beslissing van het Bureau binnen vier weken na de indiening van het beroep, de door de voorzitter van het Parlement vastgestelde bestreden sanctie nietig wordt geacht, en, voorts, uit de bepalingen van het reglement niet blijkt dat het Bureau de mogelijkheid heeft om de bij hem aanhangige procedure te schorsen in afwachting van de uitkomst van een gerechtelijke procedure.
Titel II van de AUB, met als opschrift „Regels voor de vergoeding”, omvat een hoofdstuk 11, met als opschrift „Prothesen, orthopedische hulpmiddelen en ander medisch materiaal”, dat zelf een punt 3 bevat, met als opschrift „Orthopedische apparaten, gordels, bandages en andere medische hulpmiddelen”. In dit punt 3 is bepaald:

„3.1. De kosten van aanschaffing, huur of reparatie van de artikelen of hulpmiddelen die zijn opgenomen in de tabel van bijlage II worden vergoed voor 85 %, of voor 100 % in geval van ernstige ziekte, binnen de grenzen van de voorwaarden die voor elk ervan zijn voorgesteld en die in de tabel zijn vermeld.

[...]

3.4. Er is een voorafgaande goedkeuring vereist voor de huur van orthopedische apparaten of hulpmiddelen voor een gebruiksperiode van drie opeenvolgende maanden of meer.

[...]”
24

Op 2 november 2018 heeft verzoekster op grond van artikel 90, lid 2, van het Statuut een klacht ingediend tegen het bestreden besluit, waarin zij in de eerste plaats stelde dat de Commissie de redelijkheid van de termijn waarbinnen zij haar verzoek tot erkenning van een beroepsziekte had ingediend, kennelijk onjuist had beoordeeld, gelet op het feit dat zij in 2013 en 2014 zeer zwak was, met name door het overlijden van haar ouders, dat het voor haar een kwestie van „gezond verstand” was om eerst een verzoek om bijstand in te dienen teneinde rekening te kunnen houden met de wijze waarop haar ziekte zou worden behandeld, en dat zij was uitgenodigd voor medische onderzoeken, wat erop duidde dat de ontvankelijkheidsfase was doorlopen en haar verzoek dus zou worden behandeld. In de tweede plaats heeft zij de Commissie misbruik van bevoegdheid verweten, omdat de Commissie heeft verwezen naar onderzoeken die op 24 februari en 15 juli 2018 zouden zijn uitgevoerd om de niet-ontvankelijkheid van het verzoek tot erkenning van een beroepsziekte aan te tonen, terwijl zij betwistte dat zij op die data was onderzocht. In de derde plaats heeft zij betoogd dat haar rechten van verdediging waren geschonden omdat zij had moeten worden gehoord alvorens B zijn rapport van 15 juli 2018 opstelde. Doordat haar het recht is ontnomen om door de raadgevend arts te worden gehoord, heeft zij niet de mogelijkheid gehad om hem – en, uiteindelijk, het TAOBG – uit te leggen waarom zij niet in staat was om haar verzoek tot erkenning van een beroepsziekte eerder in te dienen. Volgens verzoekster blijkt uit de aan A toegezonden medische documenten dat haar daarover geen enkele vraag is gesteld. Voorts heeft zij aangevoerd dat het medisch rapport van B niet was gemotiveerd.
2)

Design Light & Led Made in Europe en Design Luce & Led Made in Italy worden verwezen in de kosten.
2.

Beroep tot nietigverklaring – Natuurlijke personen of rechtspersonen – Procesbelang – Noodzaak van een bestaand en daadwerkelijk belang – Beoordeling naar het tijdstip waarop het beroep is ingesteld – Beroep dat de verzoekende partij een voordeel kan opleveren – Beroep om te voorkomen dat een onwettigheid die aan een handeling van een instelling of orgaan van de Unie kleeft, zich in de toekomst opnieuw voordoet – Ontvankelijkheid (Art. 263, vierde alinea, VWEU) (zie punten 52‑58)
3.

Beroep tot nietigverklaring – Natuurlijke personen of rechtspersonen – Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken – Specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme – Besluit tot herziening van de lijst van de bedoelde personen, groepen of entiteiten – Beroep dat is ingesteld door een deel van een in het besluit genoemde entiteit – Ontvankelijkheid [Art. 263, vierde alinea, VWEU; besluit (GBVB) 2019/25, besluit (GBVB) 2019/1341 en besluit (GBVB) 2020/1132 van de Raad; verordening 2020/19 en verordening 2020/1128 van de Raad] (zie punten 76‑78, 80, 83‑86)
6.

Ambtenaren – Bevordering – Vergelijking van de verdiensten – Beoordelingsbevoegdheid van de administratie – Elementen die in aanmerking kunnen worden genomen – Gebruik van talen bij de uitoefening van de werkzaamheden – Beoordeling van het voordeel dat de betrokken ambtenaar geniet door het gebruik van talen in het kader van zijn werkzaamheden ten opzichte van alle voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren – Toelaatbaarheid (Ambtenarenstatuut, art. 45) (zie punten 60, 61, 92)
7.

Uniemerk – Afstand, verval en nietigheid – Absolute nietigheidsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of benamingen die in het normale taalgebruik of in het bonafide handelsverkeer gebruikelijk zijn geworden – Begrip [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, d), en 52, lid 1, a)] (zie punten 87, 90)
1.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst – Begrip [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punten 29, 31, 32, 40, 41, 70)
5.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten – Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 44)
3.

Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid – Beperkende maatregelen genomen in het licht van de situatie in Oekraïne – Besluit tot bevriezing van tegoeden – Vaststelling of handhaving op basis van een door de autoriteiten van een derde land gevoerde gerechtelijke procedure inzake het verduisteren van overheidsmiddelen of misbruik van bevoegdheid door degene die een openbaar ambt bekleedt – Voorwaarden – Nationale beslissing die met inachtneming van de rechten van de verdediging en het recht op een effectieve rechterlijke bescherming is genomen – Verplichting van de bevoegde autoriteit van de Unie om in geval van betwisting de juistheid vast te stellen van de gronden die tegen de betrokken personen of entiteiten zijn aangevoerd – Verplichting van de Raad om de eerbiediging van die rechten te controleren – Niet-nakoming [Besluit (GBVB) 2019/354 van de Raad; verordening (EU) 2019/352] (zie punten 87, 89‑98, 101, 102, 110, 111, 122)
9.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten – Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 61, 62, 109, 139, 141)
2)

Besluit FINS-2019-5 van het Parlement van 14 januari 2019 tot toekenning van een bijdrage aan Alliance of Conservatives and Reformists in Europe (ACRE) voor 2019 wordt nietig verklaard voor zover in artikel I.5.1 van dit besluit de betaling van een voorfinanciering ten belope van 100 % van het maximumbedrag van de bijdrage afhankelijk wordt gesteld van de voorafgaande terugbetaling van bepaalde bedragen.