25.

In het kader van deze procedure heeft de Giudice di pace di Bologna in eerste instantie vijf vragen voorgelegd aan het Hof ( 7 ), maar vervolgens twee daarvan ingetrokken, zodat de volgende drie vragen zijn overgebleven: „1) Valt de vrederechter, als verwijzende rechter, onder het begrip gewone Europese rechter die bevoegd is om prejudiciële verzoeken als bedoeld in artikel 267 VWEU in te dienen, ook indien het nationale recht hem, gezien zijn onzekere arbeidssituatie, niet dezelfde arbeidsvoorwaarden als die van beroepsrechters toekent, ondanks het feit dat beide rechters dezelfde rechtsprekende taken verrichten, zoals in [de] nationale rechterlijke organisatie vastgesteld, wat in strijd is met de waarborgen dat gewone Europese rechters onafhankelijk en onpartijdig moeten zijn, zoals het Hof van Justitie heeft vastgesteld in de arresten van 19 september 2006, Wilson (C‑506/04,EU:C:2006:587, punten 47‑53); 27 februari 2018, Associaçâo Sindical dos Juizes Portugueses (C‑64/16, EU:C:2018:117, punt 32 en punten 41‑45), en 25 juli 2018, Minister for Justice and Equality (C‑216/18 PPU, EU:C:2018:586, punten 50‑54)? 2) Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, valt de dienstverrichting van de verzoekende vrederechter dan onder het begrip ‚werknemer met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd’ als bedoeld in artikel 1, lid 3, en artikel 7 van richtlijn 2003/88 juncto clausule 2 van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, waaraan uitvoering is gegeven bij richtlijn 1999/70, en in artikel 31, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, zoals uitgelegd door het Hof van Justitie in de arresten van 1 maart 2012, O’Brien (C‑393/10, EU:C:2012:110), en 29 november 2017, King (C‑214/16, EU:C:2017:914), en, indien dat het geval is, kunnen gewone rechters of beroepsrechters dan voor de toepassing van de arbeidsvoorwaarden bedoeld in clausule 4 van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, waaraan uitvoering is gegeven bij richtlijn 1999/70, worden aangemerkt als met voor bepaalde tijd tewerkgestelde vrederechters vergelijkbare werknemers in vaste dienst? 3) Indien de vragen 1 en 2 bevestigend worden beantwoord, staat artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie juncto artikel 267 VWEU, gelet op de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie op het gebied van aansprakelijkheid van de Italiaanse Staat voor kennelijke schending van het Unierecht door de rechter in laatste aanleg in de arresten van 30 september 2003, Köbler (C‑224/01, EU:C:2003:513); 13 juni 2006, Traghetti del Mediterraneo (C‑173/03, EU:C:2006:391), en 24 november 2011, Commissie/Italië (C‑379/10, niet gepubliceerd, EU:C:2011:775), dan in de weg aan artikel 2, leden 3 en 3‑bis, van wet nr. 117 van 13 april 1988 inzake de civiele aansprakelijkheid van rechters, volgens welke bepalingen de rechter aansprakelijk is voor kwade trouw of grove schuld ‚in geval van kennelijke schending van de wet en het Unierecht’, en de nationale rechter, zoals in de onderhavige zaak het geval is, voor de keuze wordt gesteld – een keuze die, hoe hij ook uitvalt, aanleiding geeft tot civielrechtelijke en tuchtrechtelijke aansprakelijkheid jegens de staat in gevallen waarin het openbaar bestuur zelf partij is, met name wanneer de rechter in de zaak een vrederechter is met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd die geen doeltreffende juridische, economische en sociale bescherming geniet –, inbreuk te maken op de nationale regeling doordat hij deze buiten toepassing laat en het Unierecht, zoals uitgelegd door het Hof van Justitie, toepast, of juist inbreuk te maken op het Unierecht doordat hij de nationale regeling toepast, die in de weg staat aan de toekenning van een doeltreffende rechterlijke bescherming en in strijd is met artikel 1, lid 3, en artikel 7 van richtlijn 2003/88, met de clausules 2 en 4 van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, waaraan uitvoering is gegeven bij richtlijn 1999/70, en met artikel 31, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie?”