Luidens artikel 25 van het Statuut dient iedere voor de ambtenaar nadelige beslissing met redenen te zijn omkleed. Indien de Commissie gelijk heeft, dat een ambtenaar niet wordt benadeeld, wanneer de werkelijke redenen van een jurybesluit om hem niet toe te laten tot een vergelijkend onderzoek, hem worden meegedeeld na de kennisgeving van dat besluit, dan is dit toch althans op voorwaarde dat de jury die redenen genoegzaam heeft uiteengezet in haar verslag aan het tot aanstelling bevoegde gezag. Welnu, juist hier koester ik enige twijfel.

Zoals U weet, ging het hier om een onderzoek op de grondslag van schriftelijke bewijsstukken en een mondeling examen. In dat geval moet de jury luidens artikel 5 van bijlage III Statuut als volgt te werk gaan:

1. Na kennisneming van de sollicitatiedossiers, stelt zij de lijst vast van de sollicitanten die voldoen aan de voorwaarden, omschreven in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek;

2. bij een vergelijkend onderzoek op de grondslag van schriftelijke bewijsstukken — zoals in casu — stelt de jury, na de normen te hebben bepaald volgens welke zij deze stukken zal beoordelen, een onderzoek in naar de schriftelijke bewijsstukken van de sollicitanten die op bovenbedoelde lijst zijn geplaatst;

3. bij een vergelijkend onderzoek op de grondslag van een examen — zoals eveneens in casu —, bepaalt de jury welke sollicitanten uit deze lijst tot het examen worden toegelaten.

De eerste schifting van de sollicitanten bestaat in principe uitsluitend in een toetsing van de door de sollicitanten overgelegde bewijsstukken aan de in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek verlangde hoedanigheden (arresten van 14. 6. 1972, Marcato, Jurispr. 1972, blz. 435, 15. 3. 1973, Marcato, Jurispr. 1973. blz. 369 en 4. 12. 1975, Costacurta, Jurispr. 1975, blz. 1571). De jury kan en mag slechts rekening houden met de door de sollicitanten verstrekte gegevens. Maar in het onderhavige geval was in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek voor de twee plaatsen waarnaar verzoeker dong, niet aangegeven in welke studierichting de vereiste diploma's moesten zijn behaald; wel werd uitdrukkelijk gezegd: „De jury kan in een onderhoud met de sollicitant ten aanzien van de voorwaarden voor deelneming aan het vergelijkend onderzoek overgaan tot:

— een aanvullend onderzoek van de diploma's en andere bewijzen van beroepsbekwaamheid, alsmede van de verklaringen betreffende de vereiste kwalificaties;

— het toetsen van de talenkennis”.

Dit is inderdaad niets anders dan een bevoegdheid voor de jury, die ligt in de lijn van het bepaalde in artikel 2, lid 2, van bijlage III: „Andere documenten of nadere inlichtingen kunnen van hen (de sollicitanten) worden verlangd”. Maar het gebruik van deze bevoegdheid ligt wel zeer voor de hand bij een vergelijkend onderzoek waarin de schriftelijke bewijsstukken een overwegende rol spelen, en wanneer het sollicitatieformulier geruime tijd vóór de jurywerkzaamheden (meer dan twee jaar in het geval van verzoeker) en niet specifiek met het oog op het vergelijkend onderzoek werd ingevuld.

Overigens kunnen zich twijfelgevallen voordoen en het voorliggende geval is daarvan een voorbeeld. Nationale diploma's en bewijsstukken kunnen een verschillende inhoud dekken. Bij de werkzaamheden van de vacante posten ging het niet alleen om de controle op de naleving van reeds geldende veiligheidsvoorschriften, maar ook om het uitwerken van voorstellen en maatregelen op dit gebied. Welnu, verzoeker verrichtte destijds controle- en inspectiewerkzaamheden; bovendien vermeldde hij dat hij voor zijn indiensttreding bij de Commissie zes jaar gemeentesecretaris in Italië was geweest. De Commissie zegt nu wel dat „de jury niet kon weten dat verzoeker in het kader van zijn werkzaamheden inderdaad veiligheidstaken had vervuld”, zoals hij in zijn beroepschrift vermeldt — hetgeen de jury niet kan worden verweten hoewel één harer leden een Italiaan was — , maar het had toch in de rede gelegen als de jury deze bewering had nagetrokken, zoals in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek uitdrukkelijk was voorzien.

Gezien de ruime bevoegdheid waarover de jury in dit stadium van het vergelijkend onderzoek beschikt — het tot aanstelling bevoegde gezag kan immers slechts een keuze maken uit de lijst van geschikte kandidaten (in strijd met het in artikel 5 gestelde bevatte deze lijst niet ten minste tweemaal zoveel kandidaten als beschikbare ambten) —, moeten de waarborgen voor de controle der bewijsstukken evenals de procedure van die controle nauwgezet in acht worden genomen en moet de verplichting van de jury om haar verslag aan het tot aanstelling bevoegde gezag met redenen te omkleden zeer strikt worden opgevat (arrest van 12. 12. 1956, Mirossevitch, Jurispr. 1956, blz. 393; arrest van 15. 12. 1966, Serio, Jurispr. blz. 823).