Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Ambtenaren - Beroep - Beroep tot schadevergoeding - Beroep op grond van solidaire en subsidiaire verplichting van administratie tot vergoeding van door derde aan ambtenaar berokkende schade - Ontvankelijkheid - Voorwaarden - Uitputting van nationale rechtswegen - Uitzondering - Ontbreken van doeltreffende beroepswegen

(Ambtenarenstatuut, art. 24 en 91)

2 Ambtenaren - Beroep - Beroep tot schadevergoeding - Voorwerp - Vaststelling van bestaan van dienstfout en van verplichting tot vergoeding door aansprakelijke instelling

(Ambtenarenstatuut, art. 91)

3 Ambtenaren - Beroep - Beroep tot schadevergoeding - Precontentieuze procedure - Verschillend verloop naar gelang van aanwezigheid of ontbreken van bezwarend besluit

(Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91)

4 Ambtenaren - Beroep - Voorafgaande administratieve klacht - Precies en vaststelbaar voorwerp - Ambtenaar die zich op bijstandsverplichting van administratie beroept

(Ambtenarenstatuut, art. 24, 90 en 91)

5 Ambtenaren - Bijstandsplicht van administratie - Draagwijdte

(Ambtenarenstatuut, art. 24)

6 Ambtenaren - Beroep - Beroep tot schadevergoeding - Vaststelling van dienstfout van administratie in dictum van arrest en publikatie van arrest in Publikatieblad, die geen passende vergoeding van morele schade vormt - Toekenning van geldelijke vergoeding

(Ambtenarenstatuut, art. 91)

Samenvatting

7 De uitputting van de nationale beroepswegen, voor zover deze tot vergoeding van de gestelde schade kunnen leiden, geldt als voorwaarde voor de ontvankelijkheid van het beroep tot schadevergoeding, dat door een ambtenaar wordt ingesteld op basis van de in artikel 24, tweede alinea, van het Statuut neergelegde solidaire en subsidiaire plicht voor de administratie om de schade te vergoeden die een derde haar ambtenaar wegens zijn hoedanigheid en functie berokkent. Een verzoeker, die niet heeft gepoogd van de derde schadevergoeding te krijgen, moet op zijn minst aanwijzingen verschaffen waaruit blijkt, dat de doeltreffendheid van de door de nationale beroepswegen gegarandeerde bescherming zeer te betwijfelen valt.

8 Conclusies strekkende tot vaststelling van een dienstfout, zoals de niet-nakoming van de bijstandsplicht van artikel 24, eerste alinea, van het Statuut, en tot vaststelling dat de verwerende instelling de door die fout veroorzaakte schade moet vergoeden, zijn ontvankelijk in het kader van een door een ambtenaar op grond van artikel 91 van het Statuut ingesteld beroep tot schadevergoeding.

9 Wanneer een ambtenaar een beroep tot schadevergoeding wil instellen tegen de instelling waarbij hij is tewerkgesteld, is de door het Statuut voorgeschreven precontentieuze procedure verschillend naar gelang de schade waarvan vergoeding wordt gevorderd, is veroorzaakt door een bezwarend besluit in de zin van artikel 90, lid 2, van het Statuut, dan wel door een gedraging die geen besluit is. In het eerste geval is het beroep slechts ontvankelijk, indien de betrokkene bij het tot aanstelling bevoegd gezag tijdig een klacht heeft ingediend tegen de handeling die de schade heeft veroorzaakt en indien hij zijn beroep binnen de gestelde termijn heeft ingesteld. In het tweede geval bestaat de administratieve procedure die overeenkomstig de artikelen 90 en 91 van het Statuut verplicht vooraf gaat aan het beroep tot schadevergoeding, uit twee fases, namelijk eerst een verzoek, en vervolgens een klacht tegen de uitdrukkelijke of stilzwijgende afwijzing van dat verzoek.

10 Aangezien de administratie, die onder toezicht van de gemeenschapsrechter over een beoordelingsvrijheid beschikt ter zake van de keuze van de maatregelen en middelen om aan de ambtenaar de in artikel 24, eerste alinea, van het Statuut bedoelde bijstand te verlenen, alle nodige maatregelen moet treffen om de reputatie van een ambtenaar wiens beroepseer is geschonden, te herstellen, mag de ambtenaar die om die bijstand verzoekt, zich ertoe beperken op de bijstandsplicht van artikel 24 van het Statuut te wijzen, zonder dat hij nadere preciseringen hoeft te geven; vervolgens staat het aan de administratie, ter zake de objectief noodzakelijke en passende maatregelen te treffen.

11 Zo de administratie over een beoordelingsvrijheid beschikt ter zake van de keuze van de maatregelen en middelen voor de toepassing van artikel 24 van het Statuut, dient zij in geval van ernstige en ongegronde aantijgingen welke het beroepsfatsoen van haar ambtenaar raken, deze beschuldigingen te verwerpen en alle maatregelen te treffen om de geschonden reputatie van de betrokkene te herstellen.

Wanneer een ambtenaar publiekelijk en persoonlijk in opspraak is gebracht, mag de administratie zich niet beperken tot een indirecte verdediging van de belanghebbende door de werkzaamheden waaraan hij deelneemt te verdedigen, en tot een - succesloos - verzoek om rechtzetting op grond van het recht op antwoord, gericht aan het blad dat verantwoordelijk is voor de laster. Zij dient haar ambtenaar publiekelijk te verdedigen en hem daarbij met naam te noemen, en zij mag haar optreden niet laten afhangen van het feit, dat de ambtenaar tevoren zelf stappen heeft ondernomen tegen degene die hem heeft aangevallen. Door dat niet te doen, komt zij de ingevolge voormeld artikel op haar rustende verplichting niet na en begaat zij een dienstfout.

12 De morele schade die een ambtenaar wordt berokkend door een dienstfout die tot aansprakelijkheid van de administratie leidt, geeft recht op toekenning van schadevergoeding, wanneer, gezien de omstandigheden van het concrete geval, noch de uitdrukkelijke vaststelling van de dienstfout in het dictum van het arrest, noch de publikatie van het arrest in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen volstaat om een volledige vergoeding van de schade te verzekeren.