Zaak T‑356/02

Vitakraft-Werke Wührmann & Sohn GmbH & Co. KG

tegen

Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

„Gemeenschapsmerk – Oppositieprocedure – Ouder beeldmerk dat woordelement ,Krafft’ bevat – Aanvraag tot inschrijving van woordmerk VITAKRAFT als gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgrond – Normaal gebruik van ouder merk – Overeenstemming van tekens – Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 – Regel 22, lid 2, van verordening (EG) nr. 2868/95”

Arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 6 oktober 2004

Samenvatting van het arrest

1. Gemeenschapsmerk – Opmerkingen van derden en oppositie – Onderzoek van oppositie – Bewijs van gebruik van ouder merk – Normaal gebruik − Beoordelingscriteria – Vereiste van concrete en objectieve bewijzen – Overlegging zonder meer van verkoopscatalogi – Ontoereikendheid

(Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 43, lid 2)

2. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar van verwarring met ouder merk – Woordmerk „VITAKRAFT” en beeldmerken die woordelement „Krafft” bevatten

(Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 8, lid 1,sub b)

1. Van een merk wordt normaal gebruik in de zin van artikel 43, lid 2, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk gemaakt, wanneer het overeenkomstig zijn voornaamste functie, dat wil zeggen het waarborgen van de identiteit van de oorsprong van de waren of diensten waarvoor het is ingeschreven, wordt gebruikt om voor die waren of diensten een afzet te vinden of te behouden, met uitsluiting van symbolisch gebruik dat alleen ertoe strekt, de aan het merk verbonden rechten te behouden. Bovendien betekent het vereiste van normaal gebruik van het merk dat dit merk, zoals het op het relevante grondgebied wordt beschermd, publiek en naar buiten toe wordt gebruikt.

Bovendien kan het normale gebruik van een merk niet op basis van waarschijnlijkheden of vermoedens worden aangenomen, doch moet het worden aangetoond aan de hand van concrete en objectieve gegevens die een daadwerkelijk en afdoend gebruik van het merk op de betrokken markt bewijzen.

Aan dat laatste vereiste is niet voldaan wanneer de opposant zonder meer catalogi overlegt die de verkochte waren en het beschermde merk afbeelden, alsmede de wijze waarop het merk op de waren is aangebracht, aangezien de overgelegde catalogi niet bewijzen dat zij aan een potentiële clientèle zijn rondgedeeld, noch in welke mate zij eventueel zijn rondgedeeld, noch hoeveel van de door het merk beschermde waren zijn verkocht.

(cf. punten 26, 28, 31, 34)

2. Voor de Spaanstalige consumenten bestaat gevaar van verwarring van het woordteken „VITAKRAFT”, waarvan inschrijving als gemeenschapsmerk is aangevraagd voor een aantal waren van de klassen 1, 3 en 4 in de zin van de Overeenkomst van Nice, en de beeldmerken met het woordelement „Krafft” en de blauwe en de rode rechthoek, die eerder waren ingeschreven voor soortgelijke waren van de klassen 1 en 3 in de zin van deze overeenkomst, aangezien het doorslaggevende bestanddeel van het aangevraagde teken „kraft” zowel visueel als auditief erg overeen stemt, ja zelfs identiek is, met het woordelement van de oudere merken „Krafft”, daar de dubbele „f” in het woord „Krafft” geen waarneembaar fonetisch verschil geeft en evenmin een visueel verschil dat voldoende groot is om de elementen van visuele overeenstemming weg te nemen, en aangezien noch het aangevraagde merk, noch de oudere merken in de Spaanse taal een concrete betekenis hebben, zodat geen voldoende groot begripsmatig verschil tussen beide merken kan worden waargenomen.

(cf. punten 55‑57)