Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Beroep tot nietigverklaring ° Natuurlijke of rechtspersonen ° Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken ° Verordening tot instelling van anti-dumpingrecht op invoer uit land dat geen markteconomie heeft ° Producenten en exporteurs van betrokken land

(EG-Verdrag, art. 173)

2. Gemeenschappelijke handelspolitiek ° Verdediging tegen dumpingpraktijken ° Vaststelling van anti-dumpingrechten ° Instelling van één enkel anti-dumpingrecht voor alle invoer uit land dat geen markteconomie heeft ° Wettigheid ° Voorwaarden

(Verordening nr. 2423/88 van de Raad, art. 2, lid 14, sub b, en 13, lid 2)

3. Gemeenschappelijke handelspolitiek ° Verdediging tegen dumpingpraktijken ° Vaststelling van anti-dumpingrechten ° Individuele behandeling van exporteurs van land dat geen markteconomie heeft ° Voorwaarden ° Bewijs dat onderneming onafhankelijk is van staat ° Beoordelingsbevoegdheid van instellingen ° Rechterlijke toetsing ° Grenzen ° Onmogelijkheid, vertrouwensbeginsel in te roepen

(Verordening nr. 2423/88 van de Raad)

4. Gemeenschapsrecht ° Beginselen ° Rechten van verdediging ° Eerbiediging in kader van administratieve procedures ° Anti-dumping

5. Gemeenschappelijke handelspolitiek ° Verdediging tegen dumpingpraktijken ° Vaststelling van anti-dumpingrechten ° Vaststelling op basis van gewogen gemiddelde van dumpingmarge van enige exporteur die aan onderzoek heeft meegewerkt, en van dumpingmarge die is berekend voor andere exporteurs van land dat geen markteconomie heeft ° Recht dat hoger is dan dumpingmarge van exporteur die heeft meegewerkt ° Wettigheid

(Verordening nr. 2423/88 van de Raad, art. 13, lid 3)

Samenvatting

1. Ofschoon de verordeningen tot instelling van een anti-dumpingrecht naar aard en strekking normatieve maatregelen zijn, kunnen zij producenten en exporteurs die zich aan dumpingpraktijken schuldig zouden hebben gemaakt, rechtstreeks en individueel raken.

In de regel kunnen handelingen waarbij anti-dumpingrechten worden ingesteld, ondernemingen die kunnen aantonen dat hun identiteit uit de handelingen van Commissie of Raad blijkt dan wel dat het vooronderzoek hen heeft betroffen, individueel raken.

Die ondernemingen moeten ook worden geacht door de betrokken verordening rechtstreeks te worden geraakt wanneer deze verordening de nationale instanties geen enkele beoordelingsvrijheid geeft, de uitvoering door die instanties volkomen automatisch verloopt en niet geschiedt krachtens intermediaire nationale regels, maar uitsluitend krachtens het gemeenschapsrecht.

2. Een beleid dat uitloopt op de instelling van één enkel anti-dumpingrecht voor een heel land druist niet in tegen de letter, het doel of de geest van verordening nr. 2423/88, de basisverordening inzake anti-dumping, indien dat beleid voor de Gemeenschap noodzakelijk is om zich tegen dumping en tegen het gevaar voor omzeiling van de beschermende maatregelen te beschermen.

Geen enkele bepaling van de basisverordening verbiedt immers de instelling van één enkel anti-dumpingrecht voor de landen met staatshandel. Ofschoon zowel uit de structuur als uit het doel van artikel 13, lid 2, van de verordening, dat bepaalt dat in de anti-dumpingverordeningen in het bijzonder worden vermeld: "het bedrag en de aard van het ingestelde recht, het betrokken produkt, het land van oorsprong of van uitvoer, zo mogelijk de naam van de leverancier, en de motivering voor het vaststellen van de verordening", volgt, dat de verplichting om de naam van de leverancier te vermelden in beginsel impliceert dat voor elke leverancier een specifiek anti-dumpingrecht moet worden ingesteld, heeft de wetgever deze verplichting uitdrukkelijk beperkt tot de gevallen waarin dat mogelijk is. Het is evenwel niet mogelijk de naam van elke leverancier te vermelden, wanneer één enkel anti-dumpingrecht voor het hele land moet worden ingesteld om het gevaar van ontduiking van anti-dumpingrechten te vermijden. Dat is het geval wanneer de gemeenschapsinstellingen in het geval van een land met staatshandel na onderzoek van de situatie van de betrokken exporteurs niet ervan overtuigd zijn, dat die exporteurs onafhankelijk zijn van de staat.

De verordening heeft onder meer tot doel, de Gemeenschap te beschermen tegen invoer met dumping. Wat de geest van de verordening betreft, blijkt uit verschillende bepalingen, dat de normale waarde en de prijzen bij uitvoer in de regel voor elke exporteur afzonderlijk moeten worden vastgesteld. Dat betekent evenwel niet, dat de gemeenschapsinstellingen dat steeds moeten doen, noch dat zij verplicht zijn voor elke exporteur een individueel anti-dumpingrecht in te stellen. De geest van de verordening laat de gemeenschapsinstellingen een grote vrijheid om te beslissen wanneer individuele behandeling van de betrokken exporteurs de beste oplossing is. Dat volgt onder meer uit artikel 2, lid 14, sub b, en artikel 13, lid 2, die de gemeenschapsinstellingen de mogelijkheid bieden om een gewogen gemiddelde van de marges van dumping en derhalve één enkele marge van dumping voor het hele land vast te stellen, en dus om één enkel anti-dumpingrecht voor dat land in te stellen.

3. Voor het beantwoorden van de vraag of een exporteur van een land met staatshandel voldoende onafhankelijk is van de staat om in het kader van een anti-dumpingprocedure individuele behandeling te verkrijgen, moeten ingewikkelde feitelijke situaties van economische, politieke en juridische aard worden onderzocht.

Evenals bij ingewikkelde economische vraagstukken beschikken de instellingen over een ruime beoordelingsvrijheid met betrekking tot feitelijke situaties van politieke en juridische aard in een land met staatshandel. Bij de toetsing van een dergelijke beoordeling dient de rechter zich dus te beperken tot de vraag, of de procedurevoorschriften in acht zijn genomen, of de feiten op grond waarvan de betwiste keuze is gemaakt, juist zijn vastgesteld, en of geen sprake is van een kennelijk onjuiste beoordeling van deze feiten dan wel van misbruik van bevoegdheid.

Ofschoon elke marktdeelnemer bij wie een instelling gegronde verwachtingen heeft gewekt, zich op het vertrouwensbeginsel kan beroepen, mogen marktdeelnemers geen gewettigd vertrouwen stellen in het voortduren van een situatie die de gemeenschapsinstellingen in het kader van hun beoordelingsvrijheid kunnen wijzigen. Derhalve mag een onderneming er niet op vertrouwen dat de gemeenschapsinstellingen hun beleid ter zake van individuele behandeling niet zullen wijzigen, indien uit de ervaring blijkt dat een dergelijke wijziging noodzakelijk is om een bevredigende oplossing te vinden voor de moeilijkheden die voortvloeien uit dumpingpraktijken van exporteurs uit landen met staatshandel.

4. Aan het vereiste van eerbiediging van het recht van verweer is voldaan wanneer de betrokken onderneming tijdens de administratieve procedure behoorlijk in staat is geweest haar standpunt kenbaar te maken met betrekking tot het bestaan en de relevantie van de gestelde feiten en omstandigheden.

5. Volgens artikel 13, lid 3, van de verordening nr. 2423/88, de basisverordening inzake anti-dumping, mag het bedrag van de anti-dumpingrechten niet hoger zijn dan de voorlopig geraamde of definitief vastgestelde marge van dumping en moet het lager zijn, indien een lager recht voldoende is om de schade op te heffen.

Op het eerste gezicht kan het onbillijk lijken om de enige exporteur uit een land met staatshandel die aan het onderzoek heeft meegewerkt, een anti-dumpingrecht op te leggen dat hoger is dan de voor zijn eigen uitvoer vastgestelde marge, en dat is berekend op basis van een gewogen gemiddelde van die marge en de marge van dumping voor de andere uitvoer. De instellingen kan evenwel niet worden verweten, dat zij daardoor de feiten kennelijk verkeerd hebben beoordeeld en artikel 13, lid 3, hebben geschonden, aangezien dit beleid niet indruist tegen de letter, het doel en de geest van de basis-anti-dumpingverordening, de betrokken exporteur niet voldoet aan de voorwaarden voor individuele behandeling, en de gemeenschapsinstellingen volgens artikel 2, lid 14, sub b, van de basisverordening een gewogen gemiddelde van de marges van dumping, en dus één enkele marge van dumping voor een heel land, kunnen vaststellen.