ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Mededinging - Gemeenschapsregels - Nationale wettelijke regeling inzake boekenprijs - Verenigbaarheid na opnemen van bepalingen inzake interne markt in EG-Verdrag

[EG-Verdrag, art. 3, sub c en g, 7 A, 30 en 36 (thans, na wijziging, art. 3, sub c en g, EG, 14 EG, 28 EG en 30 EG), art. 3 A, 5, 85, 102 A en 103 (thans art. 4 EG, 10 EG, 81 EG, 98 EG en 99 EG) en art. 14 (ingetrokken bij het Verdrag van Amsterdam)]

Samenvatting

$$De artikelen 3, sub c en g, van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 3, sub c en g, EG), 3 A en 5 van het Verdrag (thans de artikelen 4 EG en 10 EG), 7 A, tweede alinea, van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 14, lid 2, EG), alsmede de artikelen 102 A en 103 van het Verdrag (thans de artikelen 98 EG en 99 EG) verzetten zich niet tegen de toepassing van een nationale wettelijke regeling die uitgevers verplicht de boekhandelaren een vaste wederverkoopprijs voor boeken voor te schrijven.

Artikel 3 van het Verdrag bepaalt namelijk de gebieden en de doelstellingen voor het optreden van de Gemeenschap en omschrijft de algemene beginselen van de gemeenschappelijke markt, die worden toegepast in samenhang met de respectieve hoofdstukken van het Verdrag waarin die beginselen worden uitgewerkt.

Bij de Europese Akte is op zijn beurt een artikel 8 A (nadien artikel 7 A EG-Verdrag en thans, na wijziging, artikel 14 EG) ingevoegd, dat de interne markt omschrijft en in maatregelen voor de totstandbrenging daarvan voorziet. De interne markt is voortaan een van de doelstellingen van de Gemeenschap (artikel 3, sub c, van het Verdrag).

Deze bepalingen omschrijven ook de algemene doelstellingen en moeten worden gelezen in samenhang met de verdragsbepalingen die bedoeld zijn om die doelstellingen te verwezenlijken. Aangezien de artikelen 30 en 36 van het Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 28 EG en 30 EG) en artikel 85 van het Verdrag (thans artikel 81 EG) ongewijzigd zijn gebleven, kan de uitlegging die het Hof aan deze artikelen heeft gegeven in het arrest van 10 januari 1985, Leclerc en Thouars Distribution, 229/83, in samenhang met artikel 5 van het Verdrag, niet opnieuw ter discussie worden gesteld.

De artikelen 3 A, 102 A en 103 van het Verdrag, die betrekking hebben op het economisch beleid - welk beleid moet worden gevoerd met inachtneming van het beginsel van een open markteconomie met vrije mededinging (artikelen 3 A en 102 A) - zijn bepalingen die geen duidelijke en onvoorwaardelijke verplichtingen voor de lidstaten inhouden waarop door particulieren een beroep kan worden gedaan voor de nationale rechter. Het gaat hier immers om een algemeen beginsel waarvan de toepassing complexe economische beoordelingen vergt die tot de bevoegdheid van de nationale wetgever of overheid behoren.

( cf. punten 22-25 en dictum )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Lidstaten - Verplichtingen - Uitvoering van richtlijnen - Niet-nakoming - Rechtvaardiging - Ontoelaatbaarheid

(Art. 226 EG)

2. Beroep wegens niet-nakoming - Recht van beroep van Commissie - Discretionaire uitoefening

(Art. 226 EG)

3. Lidstaten - Verplichtingen - Uitvoering van richtlijnen - Niet-nakoming - Bepaling van richtlijn volgens welke lidstaten om verlenging van uitvoeringstermijn kunnen verzoeken - Rechtvaardiging ontleend aan ontbreken van motivering van weigering van Commissie om die termijn te verlengen - Ontoelaatbaarheid

(Art. 226 EG)

Samenvatting

1. Een lidstaat kan zich niet op nationale situaties, met inbegrip van zijn federale structuur, beroepen ter rechtvaardiging van de niet-nakoming van door een richtlijn voorgeschreven verplichtingen of termijnen.

( cf. punt 23 )

2. In het systeem van artikel 226 EG beschikt de Commissie over een discretionaire bevoegdheid om een beroep wegens niet-nakoming in te stellen. Het staat derhalve niet aan het Hof de uitoefening van deze bevoegdheid te toetsen.

( cf. punt 28 )

3. De niet-nakoming door een lidstaat van de verplichtingen die krachtens een richtlijn op hem rusten, kan niet worden gerechtvaardigd door het feit dat de Commissie haar weigering om de in die richtlijn gestelde uitvoeringstermijn te verlengen niet heeft gemotiveerd, zelfs indien de nationale autoriteiten de Commissie op grond van de richtlijn om een verlenging van die termijn kunnen verzoeken.

( cf. punten 31-32 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Mededinging Administratieve procedure Onderzoek van klachten Verplichting van Commissie, bij wege van beschikking uitspraak te doen over bestaan van inbreuk Geen Inaanmerkingneming van communautair belang bij onderzoek van zaak Beoordelingsvrijheid van Commissie

(Verordening nr. 17 van de Raad, art. 3)

2. Mededinging Administratieve procedure Onderzoek van klachten Inaanmerkingneming van communautair belang bij onderzoek van zaak Beoordelingscriteria

(Verordening nr. 17 van de Raad, art. 3)

3. Beroep tot nietigverklaring Bestreden handeling Beoordeling van wettigheid aan hand van gegevens die beschikbaar waren op ogenblik van vaststelling van handeling Overwegingen achteraf Geen invloed

[EG-Verdrag art. 173 (thans art. 230 EG)]

Samenvatting

1. Hoewel degene die een klacht indient wegens inbreuk op mededingingsregels het recht heeft zekerheid te verkrijgen over de uitkomst van zijn klacht door middel van een beschikking van de Commissie waartegen beroep bij de rechter openstaat, verleent artikel 3 van verordening nr. 17 de klager niet het recht, van de Commissie een definitieve beschikking over het al dan niet bestaan van de gestelde inbreuk te verlangen en verplicht het de Commissie niet de procedure onder alle omstandigheden tot aan een definitieve beschikking voort te zetten.

De discretionaire bevoegdheid van de Commissie om inzake de bij haar ingediende klachten prioriteiten stellen, hangt immers niet af van de al dan niet gevorderde staat van het onderzoek in een zaak. Dit element maakt deel uit van de omstandigheden van het concrete geval waarmee de Commissie bij de uitoefening van die bevoegdheid rekening dient te houden.

( cf. punten 35-37 )

2. Weliswaar moet de Commissie bij de uitoefening van haar discretionaire bevoegdheid alle relevante elementen, rechtens en feitelijk, in aanmerking nemen om over het aan een klacht wegens schending van de mededingingsregels te geven gevolg te beslissen, en is zij meer in het bijzonder gehouden alle feitelijke en juridische elementen waarvan de klager haar op de hoogte heeft gesteld, aandachtig te onderzoeken, doch aangezien de beoordeling van het gemeenschapsbelang van een klacht afhangt van de omstandigheden van elk individueel geval, mogen geen beperkingen worden gesteld aan het aantal beoordelingscriteria dat de Commissie kan hanteren, en mag zij evenmin worden verplicht, uitsluitend bepaalde criteria te hanteren.

( cf. punten 45-46 )

3. In het kader van een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 173 van het Verdrag (thans artikel 230 EG) moet de wettigheid van een gemeenschapshandeling worden beoordeeld aan de hand van de feiten en de juridische situatie op de datum waarop die handeling werd vastgesteld, en kan zij in het bijzonder niet afhangen van overwegingen die achteraf met betrekking tot de doeltreffendheid van die handeling worden gemaakt.

( cf. punt 87 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vrij verkeer van goederen - Kwantitatieve beperkingen - Maatregelen van gelijke werking - Verplichting voor ondernemingen die aardolieproducten verhandelen en hun opslagverplichting willen overdragen aan op nationaal grondgebied gevestigde raffinaderijen, zich bij die raffinaderijen te bevoorraden - Ontoelaatbaarheid - Rechtvaardiging - Bescherming van openbare veiligheid - Geen

[EG-Verdrag, art. 30 en 36 (thans, na wijziging, art. 28 EG en 30 EG]

Samenvatting

$$Een lidstaat komt de krachtens artikel 30 van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 28 EG) op hem rustende verplichting niet na wanneer hij een regeling betreffende het verplicht aanhouden van een buffervoorraad aardolieproducten invoert of handhaaft die de aan handelsondernemingen geboden mogelijkheid van overdracht van de opslagverplichting aan op het nationale grondgebied gevestigde raffinaderijen verbindt aan de verplichting om zich bij die raffinaderijen te bevoorraden met die producten.

Een dergelijke regeling vormt een discriminatie jegens de aardolieproducten van in andere lidstaten gevestigde raffinaderijen, doordat de verhandeling daarvan moeilijker wordt, omdat de handelsondernemingen zich niet van hun verplichting tot opslag van aardolieproducten in hun installaties kunnen bevrijden wanneer zij hun aardolieproducten bij de raffinaderijen in die staten kopen, en is niet gerechtvaardigd door de openbare veiligheid in de zin van artikel 36 van het Verdrag (thans, na wijziging, art. 30 EG), omdat dit doel met minder restrictieve middelen had kunnen worden bereikt.

( cf. punten 26, 31-32 en dictum )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Vrij verkeer van goederen Afwijkingen Bescherming van volksgezondheid Verbod op reclame voor alcoholhoudende dranken Toelaatbaarheid Voorwaarde

[EG-Verdrag, art. 30 en 36 (thans, na wijziging, art. 28 EG en 30 EG)]

2. Vrij verrichten van diensten Beperkingen Verbod op reclame voor alcoholhoudende dranken Rechtvaardiging uit hoofde van bescherming van volksgezondheid Voorwaarde

[EG-Verdrag, art. 56 en 59 (thans, na wijziging, art. 46 EG en 49 EG)]

Samenvatting

1. De artikelen 30 en 36 van het Verdrag (thans, na wijziging, de artikelen 28 EG en 30 EG) staan niet in de weg aan een in een nationale wetgeving vastgelegd verbod op reclame voor alcoholhoudende dranken, behoudens indien blijkt dat in de juridische en feitelijke omstandigheden die kenmerkend zijn voor de situatie in de betrokken lidstaat, de bescherming van de volksgezondheid tegen de kwalijke gevolgen van alcohol kan worden verzekerd door maatregelen die de handel tussen de lidstaten minder belemmeren.

( cf. punt 34 en dictum )

2. De artikelen 56 en 59 van het Verdrag (thans, na wijziging, de artikelen 46 EG en 49 EG) staan niet in de weg aan een in een nationale wetgeving vastgelegd verbod op reclame voor alcoholhoudende dranken, behoudens indien blijkt dat in de juridische en feitelijke omstandigheden die kenmerkend zijn voor de situatie in de betrokken lidstaat, de bescherming van de volksgezondheid tegen de kwalijke gevolgen van alcohol kan worden verzekerd door maatregelen die de handel tussen de lidstaten minder belemmeren.

( cf. punt 42 en dictum )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Fiscale bepalingen - Harmonisatie van wetgevingen - Belasting, andere dan omzetbelasting, op verbruik van tabaksfabrikaten - Vaststelling van minimumkleinhandelsverkoopprijzen voor tabaksfabrikaten door overheid - Ontoelaatbaarheid

(Richtlijn van de Raad 95/59, art. 9)

Samenvatting

$$Een lidstaat die wettelijke bepalingen vaststelt en handhaaft volgens welke de minimumkleinhandelsprijzen van tabaksfabrikaten moeten worden vastgesteld bij ministerieel besluit, komt de verplichtingen niet na die op hem rusten krachtens artikel 9 van richtlijn 95/59 betreffende de belasting, andere dan omzetbelasting, op het verbruik van tabaksfabrikaten, dat bepaalt dat fabrikanten of, in voorkomend geval, hun vertegenwoordigers of gemachtigden in de Gemeenschap alsmede de importeurs uit derde landen vrijelijk de maximumkleinhandelsverkoopprijs van elk van hun producten vaststellen, zulks teneinde te verzekeren dat tussen hen daadwerkelijk concurrentie heerst. De vaststelling van een minimumkleinhandelsverkoopprijs door de overheid heeft onvermijdelijk tot gevolg, dat de vrijheid van de producenten en de importeurs om hun maximumkleinhandelsverkoopprijs vast te stellen, wordt beperkt, aangezien deze hoe dan ook niet lager zal kunnen zijn dan de verplichte minimumprijs.

( cf. punten 20-21, 33 en dictum )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Vrij verkeer van goederen - Douanerechten - Heffingen van gelijke werking - Binnenlandse belastingen - Ad-valoremheffing op uitgevoerde producten die noch op zelfde producten op nationale markt, noch op uit andere lidstaten ingevoerde producten wordt toegepast - Kwalificatiecriterium

[EG-Verdrag, art. 9, 12 en 95 (thans, na wijziging, art. 23 EG, 25 EG en 90 EG) en 16 (geschrapt bij het Verdrag van Amsterdam)]

Samenvatting

1. Een ad-valoremheffing op uitgevoerde tabaksproducten, die niet op dezelfde op de nationale markt verkochte en evenmin op uit een andere lidstaat ingevoerde tabaksproducten drukt, kan niet wegens het ermee nagestreefde sociale doel ontkomen aan de kwalificatie van als met de artikelen 9 en 12 van het Verdrag (thans, na wijziging, de artikelen 23 EG en 25 EG) en artikel 16 van het Verdrag (geschrapt bij het Verdrag van Amsterdam) strijdige heffing van gelijke werking als een uitvoerrecht, tenzij de als vergelijkbaar beschouwde last op de nationale producten tegen hetzelfde tarief, in dezelfde verhandelingsfase en wegens hetzelfde belastbaar feit wordt opgelegd als een uitvoerheffing.

( cf. punt 26, dictum 1 )

2. Het gemeenschapsrecht staat weliswaar niet eraan in de weg dat een lidstaat terugbetaling van heffingen die in strijd met het gemeenschapsrecht zijn geïnd, weigert wanneer vaststaat dat die terugbetaling een ongerechtvaardigde verrijking zou opleveren, doch sluit de toepassing uit van vermoedens of bewijsregels die de betrokken marktdeelnemer belasten met het bewijs dat de onverschuldigd betaalde heffingen niet op anderen zijn afgewenteld, en die hem verhinderen om bewijsmiddelen ter weerlegging van de gestelde afwenteling over te leggen.

( cf. punt 42, dictum 2 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Harmonisatie van wetgevingen - Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten in sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie - Richtlijn 93/38 - Gevolgen van richtlijn voor beslissingen van aanbestedende dienst die vóór verstrijken van uitvoeringstermijn zijn genomen - Geen

(Richtlijn 93/38 van de Raad)

2. Beroep wegens niet-nakoming - Bewijs van niet-nakoming - Bewijslast rustend op Commissie - Aandragen van elementen die niet-nakoming aantonen

[EG-Verdrag, art. 169 (thans art. 226 EG)]

Samenvatting

1. Inzake overheidsopdrachten verplicht het gemeenschapsrecht een aanbestedende dienst van een lidstaat niet, op verzoek van een particulier in te grijpen in bestaande rechtsbetrekkingen die voor onbepaalde tijd of voor meerdere jaren zijn aangegaan, wanneer die betrekkingen tot stand zijn gekomen vóór het verstrijken van de termijn voor uitvoering van de betrokken richtlijn.

Dit algemene beginsel kan worden toegepast op alle fasen van een procedure van gunning van een opdracht die vóór het verstrijken van de termijn voor uitvoering van een richtlijn zijn afgehandeld, doch deel uitmaken van een na die datum beëindigde procedure. Bijgevolg is richtlijn 93/38 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie niet van toepassing op een beslissing van een aanbestedende dienst om een overheidsopdracht via onderhandelingen zonder voorafgaande oproep tot mededinging te gunnen, die vóór het verstrijken van de termijn voor uitvoering van deze richtlijn is genomen en deel uitmaakt van een aanbestedingsprocedure die pas na het verstrijken van de uitvoeringstermijn is beëindigd.

( cf. punten 38-39, 41-42 )

2. In een niet-nakomingsprocedure op grond van artikel 169 van het Verdrag (thans artikel 226 EG) dient de Commissie het gestelde verzuim aan te tonen en het Hof de gegevens te verschaffen die dit nodig heeft om te kunnen vaststellen, of er inderdaad sprake is van dat verzuim.

( cf. punt 45 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Vrij verkeer van kapitaal - Verdragsbepalingen - Werkingssfeer - Verkrijging van onroerende goederen - Daaronder begrepen

[art. 73 B EG-Verdrag (thans art. 56 EG)]

2. Vrij verkeer van kapitaal - Beperkingen op verkrijging van onroerende goederen - Vereiste van vergunning voor verkrijging van onroerende goederen die in zones van militair belang zijn gelegen - Vrijstelling uitsluitend voor eigen onderdanen - Ontoelaatbaarheid - Rechtvaardiging - Voorwaarden

[art. 73 B EG-Verdrag (thans art. 56 EG)]

Samenvatting

1. Ongeacht de redenen ervan is de verkrijging van een onroerende zaak op het grondgebied van een lidstaat door een niet-ingezetene een investering in onroerend goed, die valt binnen de categorie kapitaalverkeer tussen de lidstaten. De vrijheid van dit verkeer wordt gewaarborgd door artikel 73 B EG-Verdrag (thans artikel 56 EG).

( cf. punt 14 )

2. Artikel 73 B EG-Verdrag (thans artikel 56 EG) staat in de weg aan de nationale wettelijke regeling van een lidstaat die om redenen verband houdend met vereisten van landsverdediging, alleen eigen onderdanen vrijstelt van de verplichting om voor de verkrijging van onroerend goed in een zone op nationaal grondgebied die van militair belang is verklaard, een vergunning aan te vragen.

Dit zou slechts anders zijn, indien voor de bevoegde nationale rechter kon worden aangetoond dat in een bepaalde zone een niet-discriminerende behandeling van de onderdanen van alle lidstaten voor de militaire belangen van de betrokken lidstaat reële, concrete en ernstige risico's zou opleveren, die niet zouden kunnen worden vermeden door minder vergaande beperkingen.

( cf. punt 24 en dictum )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vrij verkeer van personen - Vrijheid van vestiging - Beperkingen voortvloeiend uit regeling van lidstaat van vestiging betreffende uitoefening van bepaalde activiteiten - Situatie die niet is geregeld door richtlijn inzake onderlinge erkenning van diploma's - Verplichting van lidstaat te onderzoeken of naar nationaal recht vereiste diploma's en bekwaamheden overeenstemmen met die van betrokkene

[EG-Verdrag, art. 52 en 57 (thans, na wijziging, art. 43 EG en 47 EG)]

Samenvatting

$$Artikel 52 van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG) moet aldus worden uitgelegd dat, wanneer in een situatie die niet onder een richtlijn inzake de onderlinge erkenning van diploma's valt, een gemeenschapsonderdaan verzoekt om toelating tot een beroep dat naar nationaal recht slechts toegankelijk is voor degene die over een diploma, een beroepskwalificatie of praktijkervaring beschikt, de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaat rekening moeten houden met alle diploma's, certificaten en andere titels alsmede met de relevante ervaring van de betrokkene, door de uit die titels en ervaring blijkende bekwaamheden te vergelijken met de door de nationale wettelijke regeling verlangde kennis en bekwaamheden.

Met deze uitlegging wordt slechts een beginsel weergegeven dat inherent is aan de in het Verdrag neergelegde fundamentele vrijheden. Hoewel dat beginsel is toegepast in zaken met betrekking tot beroepen waarvoor er destijds geen harmonisatie- of coördinatiemaatregelen bestonden, kan het niet aan juridische waarde verliezen door de vaststelling van richtlijnen inzake onderlinge erkenning van diploma's. Dergelijke richtlijnen hebben immers tot doel, de toegang tot werkzaamheden, anders dan in loondienst, en de uitoefening daarvan te vergemakkelijken en dus de reeds bestaande mogelijkheden van toegang tot die werkzaamheden voor onderdanen van andere lidstaten te verbeteren.

De rol van richtlijnen waarbij gemeenschappelijke regels en criteria voor de onderlinge erkenning van diploma's worden vastgesteld, is dus de invoering van een regeling die de lidstaten verplicht de gelijkwaardigheid van bepaalde diploma's te erkennen zonder dat zij van de betrokkenen kunnen eisen dat zij voldoen aan andere voorwaarden dan die welke in de toepasselijke richtlijnen worden gesteld. Wanneer is voldaan aan de voorwaarden die in de richtlijnen worden gesteld, maakt deze erkenning de eventuele erkenning van die diploma's op grond van het hierboven genoemde beginsel overbodig. Dat beginsel blijft evenwel van belang in situaties die niet onder dergelijke richtlijnen vallen.

( cf. punten 24, 31-34, 40 en dictum )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Internationale overeenkomsten - Associatieovereenkomst EEG-Turkije - Associatieraad ingesteld bij Associatieovereenkomst EEG-Turkije - Besluit inzake vrij verkeer van werknemers - Gezinshereniging - Recht, voor gezinsleden van tot legale arbeidsmarkt van lidstaat behorende Turkse werknemer, om in die lidstaat arbeid te verrichten - Voorwaarde - Werkelijk samenwonen met migrerende werknemer gedurende ononderbroken periode van drie jaar - Tijdvakken die voor berekening van die periode in aanmerking moeten worden genomen - Tijdvakken van huwelijk onderbroken door tijdvak van ongehuwd samenwonen - Daaronder begrepen

(Besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije, art. 7, eerste alinea)

Samenvatting

$$Artikel 7, eerste alinea, van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije moet aldus worden uitgelegd dat het doelt op de situatie van een Turkse onderdaan die, als echtgenote van een tot de legale arbeidsmarkt van de lidstaat van ontvangst behorende Turkse werknemer, toestemming heeft gekregen, zich aldaar bij die werknemer te voegen, wanneer zij, na te zijn gescheiden vóór het verstrijken van de in artikel 7, eerste alinea, eerste streepje, bedoelde wachttijd van drie jaar, feitelijk zonder onderbreking met haar voormalige echtgenoot is blijven samenwonen tot het tijdstip waarop de twee voormalige echtelieden opnieuw zijn gehuwd. Een dergelijke Turkse onderdaan moet worden geacht legaal in die lidstaat te wonen in de zin van deze bepaling, zodat zij zich aldaar na drie jaar rechtstreeks kan beroepen op haar recht te reageren op elk arbeidsaanbod en, na vijf jaar, op haar recht op vrije toegang tot elke arbeid in loondienst naar haar keuze.

( cf. punt 48 en dictum )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Steunmaatregelen van de staten - Begrip - Juridisch - Uitlegging op basis van objectieve elementen - Rechterlijke toetsing - Draagwijdte

[EG-Verdrag, art. 92, lid 1 (thans, na wijziging, art. 87, lid 1, EG)]

2. Steunmaatregelen van de staten - Begrip - Met staatsmiddelen bekostigde steun

[EG-Verdrag, art. 92, lid 1 (thans, na wijziging, art. 87, lid 1, EG)]

Samenvatting

1. Het begrip staatssteun, zoals omschreven in het Verdrag, is een juridisch begrip en moet worden uitgelegd op basis van objectieve elementen. Om deze reden moet de gemeenschapsrechter in beginsel en gelet op zowel de concrete gegevens van het hem voorgelegde geschil als het technische of ingewikkelde karakter van de door de Commissie gemaakte beoordelingen, volledig toetsen of een maatregel al dan niet binnen de werkingssfeer van artikel 92, lid 1, van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 87, lid 1, EG) valt.

( cf. punt 25 )

2. Artikel 92, lid 1, van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 87, lid 1, EG) ziet op alle geldelijke middelen die de openbare sector daadwerkelijk kan gebruiken om ondernemingen te steunen, ongeacht of deze middelen al dan niet permanent deel uitmaken van het vermogen van die sector.

( cf. punt 50 )