Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Eigen middelen van de Europese Gemeenschappen - Terugbetaling of kwijtschelding van in- of uitvoerrechten - Algemene billijkheidsclausule in verordening nr. 1430/79 - Draagwijdte

(Verordening nr. 1430/79 van de Raad, art. 13, lid 1)

2. Eigen middelen van de Europese Gemeenschappen - Terugbetaling of kwijtschelding van in- of uitvoerrechten - Beslissingsbevoegdheid van Commissie - Wijze van uitoefening - Begrip bijzondere situaties"

(Verordening nr. 1430/79 van de Raad, art. 13)

Samenvatting

1. Artikel 13, lid 1, van verordening nr. 1430/79 betreffende terugbetaling of kwijtschelding van in- of uitvoerrechten is een algemene billijkheidsclausule die is bedoeld voor andere situaties dan die welke in de praktijk meestal werden geconstateerd en waarvoor bij de vaststelling van de verordening een bijzondere regeling kon worden getroffen.

Volgens deze bepaling is de terugbetaling van de invoerrechten afhankelijk van twee cumulatieve voorwaarden, namelijk het bestaan van een bijzondere situatie en het ontbreken van manipulatie of klaarblijkelijke nalatigheid van de kant van de marktdeelnemer.

( cf. punten 44-45 )

2. Artikel 13 van verordening nr. 1430/79 betreffende terugbetaling of kwijtschelding van in- of uitvoerrechten moet worden toegepast wanneer de omstandigheden waardoor de betrekkingen tussen de marktdeelnemer en de administratie worden gekenmerkt, van dien aard zijn dat het niet billijk zou zijn om eerstgenoemde een nadeel te berokkenen dat hij normaliter niet zou hebben geleden. Bij de toepassing van deze bepaling heeft de Commissie een beoordelingsvrijheid, en bij het gebruik daarvan moet zij het belang dat de Gemeenschap heeft bij de naleving van de douaneregels, daadwerkelijk afwegen tegen het belang dat de importeur te goeder trouw erbij heeft geen nadeel te lijden dat verder gaat dan het normale handelsrisico. Bij haar onderzoek van de gegrondheid van het verzoek tot terugbetaling mag de Commissie dus niet uitsluitend rekening houden met de handelwijze van de importeurs. Zij dient eveneens rekening te houden met de gevolgen van haar eigen, eventueel onrechtmatige, handelwijze op de betrokken situatie.

Het feit dat de certificatiedocumenten naderhand ongeldig blijken te zijn, behoort tot de beroepsrisico's van een importeur. De controles achteraf zouden immers goeddeels zinloos worden indien het gebruik van valse certificaten op zichzelf al voldoende was om kwijtschelding te rechtvaardigen. De tegenovergestelde oplossing zou ertoe kunnen leiden dat de marktdeelnemers minder goed opletten en dat een risico dat hoofdzakelijk op de marktdeelnemers rust, op de schatkist wordt afgewenteld.

Het staat aan de marktdeelnemers om in het kader van hun contractuele relaties de nodige voorzorgen te nemen om zich tegen de risico's van een navordering te beschermen. De overlegging, zelfs te goeder trouw, van documenten waarvan naderhand wordt vastgesteld dat zij ongeldig zijn, vormt op zich geen bijzondere situatie die een terugbetaling van de invoerrechten rechtvaardigt. Een andere conclusie, namelijk dat er wel een bijzondere situatie bestaat, dringt zich slechts op indien de Commissie of de douaneautoriteiten ernstig zouden zijn tekortgeschoten en daardoor het bedrieglijke gebruik van de certificatiedocumenten in de hand zouden hebben gewerkt.

( cf. punten 50-51, 55-59 )