Bij de toepassing van artikel 107, lid 3, VWEU beschikt de Commissie over een ruime beoordelingsbevoegdheid, waarvan de uitoefening een complexe afweging van economische en sociale gegevens impliceert die in het kader van de Unie plaats dient te vinden. Voor de uitoefening van die bevoegdheid kan de Commissie zichzelf door middel van handelingen zoals de mededelingen indicatieve regels stellen, voor zover deze regels niet afwijken van de verdragsbepalingen. Door gedragsregels met betrekking tot de toepassing van steunmaatregelen vast te stellen en via de publicatie ervan te laten weten dat zij deze voortaan zal toepassen op de desbetreffende gevallen, stelt de Commissie grenzen aan de uitoefening van haar beoordelingsbevoegdheid en kan zij niet van deze regels afwijken zonder dat hieraan in voorkomend geval een sanctie wordt verbonden wegens schending van algemene rechtsbeginselen, zoals het gelijkheids- of het vertrouwensbeginsel. Zo is de Commissie op het specifieke gebied van staatssteun gebonden aan de kaderregelingen en mededelingen die zij vaststelt, voor zover deze niet van de verdragsregels afwijken en door de lidstaten zijn aanvaard. Het staat aan de rechter van de Unie om na te gaan of de Commissie zich heeft gehouden aan de regels die zij zichzelf heeft gesteld.

De Commissie schendt de mededeling inzake herstructureringen niet door vast te stellen dat zij op grond van het beginsel dat staatssteun die aan een onderneming in de banksector is verleend om een ernstige verstoring in de economie van een lidstaat op te heffen tot het noodzakelijke minimum beperkt moet blijven, een verbod – met een maximumduur van vijf jaar – mag opleggen om deelnemingen van meer dan 5 % te verwerven, onder de hierna uiteengezette voorwaarden.

Ten eerste betreft het acquisitieverbod niet enkel deelnemingen in ondernemingen die actief zijn in de financiële sector of in de lidstaat waartoe de steun ontvangende onderneming behoort, maar kan het mogelijkerwijs iedere acquisitie betreffen. Het verbod moet er immers voor zorgen dat de bank die de steun heeft ontvangen haar middelen gebruikt om deze steun terug te betalen, alvorens zij acquisities uitvoert. De acquisities moeten er namelijk toe strekken de levensvatbaarheid van de ondersteunde entiteit te garanderen. Iedere verwerving die geen verband houdt met het herstructureringsproces, kan derhalve op zich tot een verstoring van de markt leiden. Dat is het geval voor verwervingen die met staatssteun worden gefinancierd en niet strikt noodzakelijk zijn om de levensvatbaarheid van de begunstigde vennootschap te herstellen en die bijgevolg in strijd zijn met het beginsel dat steun tot het strikte minimum beperkt moet blijven.

Ten tweede heeft het verbod om aandelen in andere ondernemingen te verwerven of om nieuwe investeringen te doen niet enkel betrekking op de verwerving van zeggenschapsdeelnemingen.

Wat ten slotte de duur van het verbod betreft, wordt in de mededeling inzake herstructureringen weliswaar geen concrete duur bepaald voor acquisitieverboden die worden opgelegd om ervoor te zorgen dat de steun beperkt blijft tot het noodzakelijke minimum, maar uit het feit dat in punt 23 van de mededeling inzake herstructureringen wordt verwezen naar de herstructurering van de begunstigde onderneming kan worden afgeleid dat een dergelijke maatregel gerechtvaardigd kan worden geacht zolang sprake is van een dergelijke context.

(cf. punten 40, 42‑46, 54, 63, 169, 177)