Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Europese Unie – Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken – Protocol tot opneming van Schengen-acquis – Overeenkomst ter uitvoering van Schengenakkoord – Toepassing door nationale autoriteiten

2. Vrij verkeer van personen – Afwijkingen – Redenen van openbare orde

(Richtlijn 64/221 van de Raad, art. 1‑3)

Samenvatting

1. De verenigbaarheid van een administratieve praktijk met de bepalingen van de Schengen-uitvoeringsovereenkomst rechtvaardigt slechts het gedrag van de bevoegde nationale autoriteiten voorzover de toepassing van de betrokken bepalingen verenigbaar is met de communautaire regels inzake het vrije verkeer van personen.

(cf. punt 35)

2. Een lidstaat die aan een met een onderdaan van een lidstaat gehuwde onderdaan van een derde staat de toegang weigert tot het grondgebied van de staten die partij zijn bij het Schengenakkoord, alsook een visum voor binnenkomst in dit grondgebied weigert op de enkele grond dat hij ter fine van weigering van toegang in het Schengeninformatiesysteem is gesignaleerd, zonder vooraf te hebben geverifieerd of de aanwezigheid van deze persoon een werkelijke, actuele en genoegzaam ernstige bedreiging vormt voor een fundamenteel belang van de samenleving, komt de verplichtingen niet na die op hem rusten krachtens de artikelen 1 tot en met 3 van richtlijn 64/221 voor de coördinatie van de voor vreemdelingen geldende bijzondere maatregelen ten aanzien van verplaatsing en verblijf, die gerechtvaardigd zijn uit hoofde van de openbare orde, de openbare veiligheid en de volksgezondheid.

De opneming in het Schengeninformatiesysteem van een onderdaan van een derde staat die gehuwd is met een onderdaan van een lidstaat, is stellig een aanwijzing dat er een grond is die rechtvaardigt, hem de toegang tot de Schengenruimte te weigeren. Deze aanwijzing moet evenwel worden gestaafd door inlichtingen aan de hand waarvan de lidstaat die het Schengeninformatiesysteem raadpleegt, vooraleer de toegang tot de Schengenruimte te weigeren, kan vaststellen of de aanwezigheid van de betrokkene in die ruimte een dergelijke bedreiging vormt.

In het kader van dit onderzoek brengt het aan het Schengen-acquis ten grondslag liggende beginsel van loyale samenwerking weliswaar mee dat de staat die het Schengeninformatiesysteem raadpleegt, naar behoren rekening moet houden met de door de signalerende staat verstrekte informatie, maar impliceert het eveneens dat deze laatste staat voor eerstgenoemde staat de bijkomende inlichtingen ter beschikking moet houden aan de hand waarvan deze de omvang van het gevaar dat de gesignaleerde persoon kan opleveren, concreet kan beoordelen.

Hoe dan ook mag de termijn van beantwoording van een verzoek om informatie niet langer zijn dan redelijk is gelet op de concrete omstandigheden, welke omstandigheden verschillend kunnen worden beoordeeld naargelang het gaat om een visumaanvraag of om een grensoverschrijding. In het laatste geval is het een dwingend vereiste dat de nationale autoriteiten die, na te hebben vastgesteld dat een met een onderdaan van een lidstaat gehuwde onderdaan van een derde staat die in het Schengeninformatiesysteem is gesignaleerd ter fine van weigering, aanvullende informatie hebben gevraagd aan de signalerende staat, van deze laatste een snel antwoord krijgen.

(cf. punten 53, 55‑56, 58‑59, dictum)