Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Prejudiciële vragen ° Ontvankelijkheid ° Noodzaak om Hof voldoende preciseringen van feitelijk en juridisch kader te verstrekken

(EG-Verdrag, art. 177)

2. Vrij verkeer van personen ° Vrijheid van vestiging ° Vrij verrichten van diensten ° Verdragsbepalingen ° Richtlijnen 78/1026 en 78/1027 betreffende opleiding van dierenartsen en onderlinge erkenning van diploma' s ° Niet-toepasselijkheid in volledig binnen interne sfeer van Lid-Staat gelegen situatie

(EG-Verdrag, art. 52 en 59; richtlijnen 78/1026 en 78/1027 van de Raad)

3. Landbouw ° Harmonisatie van wetgevingen ° Richtlijnen 77/504 en 87/328 betreffende toelating van raszuivere fokrunderen tot voortplanting teneinde zooetechnische belemmeringen van vrij verkeer van rundersperma weg te nemen ° Werkingssfeer ° Nationale regeling inzake kunstmatige inseminatie en toegang tot werkzaamheid van inseminator ° Daarvan uitgesloten

(Richtlijnen 77/504 en 87/328 van de Raad)

4. Nationale monopolies van commerciële aard ° Verdragsbepalingen ° Toepasselijkheid op monopolie voor verrichten van diensten betreffende verrichten van kunstmatige inseminatie van runderen ° Voorwaarden ° Aan verwijzende rechter toekomende feitelijke beoordeling

(EG-Verdrag, art. 37)

Samenvatting

1. De in de verwijzingsbeschikking verstrekte gegevens dienen niet enkel om het Hof in staat te stellen een bruikbaar antwoord te geven, doch ook om de regeringen der Lid-Staten en de andere belanghebbende partijen de mogelijkheid te bieden, opmerkingen te maken.

Wegens het vereiste om tot een voor de nationale rechter nuttige uitlegging van het gemeenschapsrecht te komen, is het noodzakelijk dat deze een omschrijving geeft van het feitelijk en juridisch kader waarin de gestelde vragen moeten worden geplaatst, of althans de feiten uiteenzet waarop die vragen zijn gebaseerd.

2. De artikelen 52 en 59 van het Verdrag, richtlijn 78/1026 inzake de onderlinge erkenning van diploma' s, certificaten en andere titels van dierenarts, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en het vrij verrichten van diensten, en richtlijn 78/1027 inzake de cooerdinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de werkzaamheden van dierenarts, zijn niet van toepassing op situaties die volledig binnen de interne sfeer van een Lid-Staat liggen, zoals die van onderdanen van een Lid-Staat, die op diens grondgebied de werkzaamheid van inseminator wensen uit te oefenen, waarvoor zij niet vooraf in een andere Lid-Staat een opleiding hebben gevolgd en die zij evenmin in een andere Lid-Staat hebben uitgeoefend.

3. Richtlijn 77/504 betreffende raszuivere fokrunderen en richtlijn 87/328 betreffende de toelating van raszuivere fokrunderen tot de voortplanting, verzetten zich niet tegen een nationale wettelijke regeling die enerzijds een territoriaal monopolie voor het verrichten van kunstmatige inseminatie creëert ten gunste van centra voor kunstmatige inseminatie, en anderzijds de toegang tot de werkzaamheid van inseminator afhankelijk stelt van de erkenning als hoofd van een centrum voor kunstmatige inseminatie of als inseminator en aan die erkenning de voorwaarde verbindt van de overlegging van een verklaring van een directeur van een erkend centrum voor kunstmatige inseminatie. Een dergelijke regeling valt immers niet onder de werkingssfeer van die richtlijnen, die beogen de voorwaarden voor toelating van raszuivere fokrunderen en hun sperma tot de voortplanting te harmoniseren teneinde de zooetechnische belemmeringen van het vrije verkeer van rundersperma weg te nemen.

4. Artikel 37 van het Verdrag heeft geen betrekking op een monopolie voor het verrichten van diensten, zelfs indien dit monopolie een beletsel vormt voor elke kunstmatige inseminatie door andere personen, zelfs wanneer zij gekwalificeerd en bevoegd zijn, dan het personeel van de centra voor kunstmatige inseminatie waaraan het monopolie is toegekend, mits het monopolie geen inbreuk maakt op het beginsel van het vrije verkeer van goederen door ingevoerde produkten te discrimineren ten opzichte van produkten van nationale oorsprong. Van een dergelijke discriminatie is geen sprake, indien elke individuele veehouder het centrum voor kunstmatige inseminatie waaronder hij ressorteert, kan verzoeken hem sperma te verschaffen afkomstig van een produktiestation van zijn keuze in de betrokken Lid-Staat of in het buitenland. De vraag, of de werking van de erkende centra in de praktijk leidt tot discriminatie van ingevoerd rundersperma, moet door de verwijzende rechter in het licht van artikel 30 van het Verdrag en met inachtneming van de relevante feiten worden beoordeeld.