Het onderzoek van de eerste vraag dient derhalve beperkt te blijven tot de wijze, of anders gezegd tot de inhoud van de aanmelding. Op dat punt brengt artikel 5 van verordening nr. 17/62 van de Raad ons niet verder, want daarin is enkel bepaald: „Overeenkomsten, besluiten en onderling afgestemde gedragingen, bedoeld in artikel 85, lid 1, van het Verdrag, die bestaan op het tijdstip waarop deze verordening in werking treedt, moeten vóór 1 augustus 1962 bij de Commissie worden aangemeld.” Evenwel bepaalt artikel 4, lid 2, van verordening nr. 27/62 van de Commissie, dat voor aanmeldingen als bedoeld in artikel 4 of artikel 5 van verordening nr. 17/62, het zogenaamde formulier B moet worden gebruikt. Dit formulier bevat een aantal vragen met betrekking tot de verschillende aspecten van de overeenkomst; het tweede gedeelte ervan heeft blijkens zijn opschrift betrekking op „gegevens over de inhoud van de overeenkomst, van het besluit of van de onderling afgestemde feitelijke gedraging.” In dit tweede gedeelte is sub 1 onder meer bepaald, dat indien de inhoud van de overeenkomst schriftelijk is vastgelegd, „een afschrift van de volledige tekst bijgevoegd” dient te worden, terwijl indien de inhoud niet of niet volledig schriftelijk is vastgelegd, deze volgens het bepaalde sub 2 op het formulier dient te worden vermeld. Sub 3 is bepaald, dat in ieder geval een aantal „aanvullende gegevens” dienen te worden vermeld.

In casu zijn de twee bepalingen van het Reglement welke betrekking hebben op buitenlandse boeken, in het tweede gedeelte van het formulier vermeld. Volgens verweerster in het hoofdgeding dekt een dergelijke aanmelding enkel een deel van de overeenkomst, met als gevolg dat alle bepalingen welke niet specifiek zijn vermeld (dat wil zeggen alle bepalingen inzake de handel in boeken van Nederlandse uitgevers), als niet aangemeld moeten worden beschouwd en bijgevolg geen voorlopige geldigheid genieten. De omstandigheid dat de Vereeniging de volledige tekst van de overeenkomst bij het formulier heeft gevoegd, zou voor de oplossing van het probleem irrelevant zijn. Algemeen gezegd komt deze stelling erop neer, dat indien de onderneming die het Reglement heeft aangemeld, in deel II van het formulier slechts enkele bepalingen van de overeenkomst heeft vermeld, de aanmelding niet de andere bepalingen dekt, ook indien de volledige tekst van de overeenkomst ter kennis van de Commissie is gebracht.

Door dit gezichtspunt te aanvaarden zou men mijns inziens wel van een uiterst formalistische opvatting doen blijken. Beslissend is nog steeds de overlegging, tezamen met het formulier, van de tekst van het Reglement. Door die overlegging is het de Commissie mogelijk gemaakt het Reglement te onderzoeken zonder zich daarbij te beperken tot de op het formulier vermelde bepalingen. Voorts zal de omstandigheid dat de onderneming die de overeenkomst heeft aangemeld, ten onrechte een limitatieve opsomming heeft gegeven, de Commissie zeker niet beletten een globaal onderzoek te verrichten. In feite brengt noch de eventueel onjuiste opvatting waarvan partijen zijn uitgegaan, noch de uit de invulling van het formulier af te leiden wil een beperking mee van de op verordening nr. 17/62 gebaseerde bevoegdheden van de Commissie. De objectieve doelstelling van de aanmelding is de Commissie in staat te stellen de overeenkomsten te kennen en te onderzoeken, ten einde vast te stellen of zij van dien aard zijn dat zij niet onder het verbod van artikel 85, lid 1, vallen dan wel in aanmerking komen voor een negatieve verklaring in de zin van artikel 85, lid 3. Het is volgens mij duidelijk dat de Commissie die taak kan uitvoeren indien zij in kennis wordt gesteld van de volledige tekst van de overeenkomst.

In casu is het gedrag van de Vereeniging verklaarbaar: in het betrokken tijdvak, 1962, dat wil zeggen toen verordening nr. 17/62 voor het eerst werd toegepast, dachten vele ondernemers dat de taak van de Commissie op het gebied van de vrijheid van mededinging voornamelijk betrekking liad op de in- en uitvoer. Het dient bijgevolg niet te verbazen dat de Vereeniging bij het invullen van formu- lier B enkel de bepalingen van het Reglement met betrekking tot de handel in buitenlandse boeken uitdrukkelijk heeft vermeld.

Ik ben ten slotte dan ook van mening dat de aanmelding van een overeenkomst welke op de voorgeschreven wijze heeft plaatsgevonden, als deugdelijk moet worden aangemerkt en gevolgen heeft ten aanzien van alle bepalingen welke zijn vervat in de aan de Commissie als bijlage bij formulier B overgelegde tekst van de overeenkomst.