Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Visserij - Instandhouding van rijkdommen van zee - Stelsel van vangstquota - Verdeling van beschikbare vangsthoeveelheden over lidstaten - Rechterlijke toetsing - Grenzen - Verhoging van vangstmogelijkheden voor ansjovis in sector VIII - Kennelijke beoordelingsfout of misbruik van bevoegdheid - Voorwaarden - Aantasting van biologisch evenwicht van bestanden - Ontbreken van biologische, sociaal-economische en technische analyses of onduidelijkheid niet-concludent karakter daarvan - Geen invloed

(Verordeningen van de Raad nr. 3760/92, art. 4, lid 1, en 8, lid 4, nr. 3362/94 en nr. 764/95, bijlage I, vijfde rubriek)

2 Visserij - Instandhouding van rijkdommen van zee - Stelsel van vangstquota - Verdeling van beschikbare vangsthoeveelheden over lidstaten - Vaststelling van gemeenschappelijke totaal toegestane vangsten voor sectoren VIII en IX en machtiging tot overdracht van quota van sector IX naar sector VIII - Niet-nakoming van verplichting tot rationele en verantwoorde exploitatie van de bestanden - Geen - Schending van beginsel van relatieve stabiliteit - Geen

(Verordeningen van de Raad nr. 3760/92, art. 2, lid 1, en 8, lid 4, nr. 685/95, bijlage IV, punt 1, 1.1, tweede alinea, sub i, en nr. 746/95, bijlage I, vijfde rubriek)

Samenvatting

1 Wanneer de Raad bij de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijk landbouwbeleid een ingewikkelde economische situatie moet beoordelen, geldt zijn discretionaire bevoegdheid niet slechts de aard en de draagwijdte der vast te stellen bepalingen, doch tot op zekere hoogte ook de vaststelling der basisgegevens. Zulks is het geval, wanneer de Raad op basis van artikel 8, lid 4, van verordening nr. 3760/92 tot invoering van een communautaire regeling voor de visserij en de aquacultuur, de totaal toegestane vangsten vaststelt en de vangstmogelijkheden over de lidstaten verdeelt. Bij zijn controle op de uitoefening van een dergelijke bevoegdheid mag de rechter alleen nagaan, of daarbij geen kennelijke dwaling of misbruik is begaan dan wel of het betrokken gezagsorgaan zich niet kennelijk buiten de grenzen van zijn beoordelingsvrijheid heeft begeven.

Wat de toewijzing aan Frankrijk en Spanje van ansjovisquota voor sector VIII betreft, waartoe is overgegaan bij verordening nr. 3362/94 inzake de vaststelling van de voor 1995 geldende totaal toegestane vangsten voor bepaalde visbestanden of groepen visbestanden, alsmede de bij de visserij in dat kader in acht te nemen voorschriften, heeft de Raad gehandeld bij wijze van voorzorgsmaatregel en niet op basis van vaststaande wetenschappelijke gegevens. In die omstandigheden kan de verhoging van de vangstmogelijkheden voor ansjovis in deze sector, die voortvloeit uit bijlage I, vijfde rubriek, bij verordening nr. 746/95 tot wijziging van verordening nr. 3362/94, niet worden te zijn aangetast door kennelijke dwaling of misbruik van bevoegdheid dan wel kennelijke overschrijding van de aan de Raad toekomende beoordelingsvrijheid, behoudens wanneer voldoende aanwijzingen voorhanden zijn die de conclusie rechtvaardigen dat die verhoging het biologisch evenwicht van de betrokken bestanden in gevaar brengt.

Overigens worden ingevolge artikel 4, lid 1, van verordening nr. 3760/92 de communautaire bepalingen inzake de voorwaarden voor toegang tot de sectoren en bestanden weliswaar vastgesteld op basis van de beschikbare biologische, sociaal-economische en technische analyses, doch dit neemt niet weg, dat het ontbreken van die analyses of het feit dat zij niet concludent zijn, voor de Raad geen beletsel is om de maatregelen vast te stellen die hij noodzakelijk acht voor de verwezenlijking van de doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid. In dergelijke omstandigheden kan de Raad niet alleen strengere beschermende maatregelen nemen, maar kan hij ook, met de vereiste voorzichtigheid, toestemming verlenen voor een ruimere toegang tot de visbestanden.

2 Waar de Raad in bijlage IV, punt 1, 1.1, van verordening nr. 685/95 betreffende het beheer van de visserijinspanningen voor bepaalde vangstgebieden en visbestanden van de Gemeenschap, een gemeenschappelijk totaal toegestane vangsten voor ansjovis voor de sectoren VIII en IX heeft vastgesteld, en in bijlage I, vijfde rubriek, van verordening nr. 746/95 machtiging heeft gegeven voor overdracht van quota van sector IX naar sector VIII, heeft de Raad niet gehandeld in strijd met de verplichting inzake een rationele en verantwoorde exploitatie van de in artikel 2, lid 1, van verordening nr. 3760/92 bedoelde bestanden. Al zijn de ansjovisbestanden van de twee betrokken sectoren biologisch verschillend en al zijn er geen voldoende aanwijzingen om te kunnen stellen, dat voormelde bepalingen het biologisch evenwicht van de bestanden in sector VIII in gevaar brengen, de Raad heeft op goede gronden maatregelen kunnen vaststellen houdende een gezamenlijk beheer van de twee bestanden.

Vorenbedoelde bepalingen zijn evenmin in strijd met het beginsel van de relatieve stabiliteit zoals dat is neergelegd in artikel 8, lid 4, sub ii, van verordening nr. 3760/92. Dit artikel, dat voorziet in de mogelijkheid om de vangstmogelijkheden aldus te verdelen dat de relatieve stabiliteit van de visserijactiviteiten van elke lidstaat voor elk betrokken bestand verzekerd is, bepaalt namelijk uitdrukkelijk, dat op verzoek van de rechtstreeks betrokken lidstaten sinds 1983 regelmatig quota worden geruild, met inachtneming van het algemeen evenwicht van de verdeling. Daaruit volgt, dat onder dit voorbehoud, dit beginsel kan worden aangetast door dergelijke ruilen die op de datum van de vaststelling van bedoelde verordening reeds plaats hadden gevonden, en zich er niet tegen verzet dat ook nadien quota worden geruild. Bovendien brengt de overdracht aan Frankrijk van 80 % van de vangstmogelijkheden van Portugal, uitsluitend te gebruiken in de wateren onder Franse soevereiniteit of jurisdictie, die plaats heeft gevonden in het kader van een gemeenschappelijk totaal toegestane vangsten voor de sectoren VIII en IX, geen stijging teweeg van de vangstmogelijkheden in deze sectoren tezamen beschouwd, en doet zij geen afbreuk aan de vangstmogelijkheden die in sector VIII, afzonderlijk beschouwd, zijn toegekend aan de lidstaten die niet bij deze ruil zijn betrokken.