Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1 . Beroep tot schadevergoeding - Verjaring - Ambtshalve onderzoek - Uitsluiting

( EEG-Verdrag, artikelen 178 en 215, tweede alinea; Statuut van het Hof van Justitie, artikel 43 )

2 . Beroep tot schadevergoeding - Zelfstandig karakter - Uitputting van nationale rechtsmiddelen - Uitzondering - Onmogelijkheid vergoeding voor nationale rechter te verkrijgen

( EEG-Verdrag, artikelen 178 en 215, tweede alinea )

3 . Niet-contractuele aansprakelijkheid - Schade - Vergoedbare schade - Schade overeenkomende met betaling van op basis van ongeldigverklaarde verordening geheven monetair compenserende bedragen - Heffing onaantastbaar geworden door arrest van het Hof - Uitsluiting

( EEG-Verdrag, artikelen 174, tweede alinea, en 215, tweede alinea )

4 . Niet-contractuele aansprakelijkheid - Voorwaarden - Normatieve handeling die beleidskeuzen op economisch gebied impliceert - Voldoende gekwalificeerde schending van hogere rechtsregel - Technische fout - Geen aansprakelijkheid

( EEG-Verdrag, artikel 215, tweede alinea )

Samenvatting

1 . Ingevolge artikel 215, tweede alinea, EEG-Verdrag, wordt de vordering inzake niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap beheerst door de algemene beginselen die de rechtsstelsels van de Lid-Staten gemeen hebben . Uit een rechtsvergelijkend onderzoek van die stelsels blijkt dat, enkele uitzonderingen daargelaten, de rechter het middel van verjaring in de regel niet ambtshalve kan opwerpen . Hieruit volgt, dat het Hof, in het kader van een beroep tot schadevergoeding krachtens artikel 178 van het Verdrag, het probleem van de eventuele verjaring krachtens artikel 43 van 's Hofs Statuut-EEG niet ambtshalve behoeft te onderzoeken, wanneer de verweerder dit middel niet heeft opgeworpen .

2 . De in de artikelen 178 en 215, tweede alinea, EEG-Verdrag voorziene schadevordering is een zelfstandige beroepsweg met een eigen functie in het stelsel van de beroepsmogelijkheden . Weliswaar kan de ontvankelijkheid ervan in bepaalde gevallen afhankelijk zijn van de vraag, of de nationale rechtsmiddelen waarmee van de nationale instanties voldoening kan worden verkregen, zijn uitgeput, doch daarbij is ook van belang, of die nationale rechtsmiddelen een doeltreffende bescherming waarborgen van de particulieren die zich door handelingen van de gemeenschapsinstellingen gelaedeerd achten . Dat laatste is niet het geval, wanneer de terugbetaling door de nationale autoriteiten van de mcb' s die zijn geheven op basis van een door een arrest van het Hof ongeldig verklaarde gemeenschapsverordening, door dat arrest is uitgesloten .

3 . Wanneer het Hof, toen het een verordening ongeldig verklaarde, op basis waarvan mcb' s zijn geheven, gebruik heeft gemaakt van de hem bij artikel 174, tweede alinea, EEG-Verdrag verleende bevoegdheid, en heeft beslist dat die heffing niet kan worden betwist, kan een ondernemer geen vergoeding vorderen van de schade overeenkomende met de uit hoofde van die heffing betaalde som, en zulks ongeacht de grondslag van de vordering .

4 . De Gemeenschap kan wegens een normatieve handeling die beleidskeuzen impliceert, slechts aansprakelijk worden gesteld in geval van een voldoende gekwalificeerde schending van een ter bescherming van particulieren gegeven hogere rechtsregel . In een normatief kader dat wordt gekenmerkt door de uitoefening van een voor de uitvoering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid onontbeerlijke ruime discretionaire bevoegdheid, kan de Gemeenschap slechts aansprakelijk worden gesteld, indien de betrokken instelling de grenzen van haar bevoegdheden klaarblijkelijk en ernstig heeft miskend . Dat is niet het geval wanneer de vaststelling van de mcb' s met de basisregeling ter zake in strijd is als gevolg van een technische fout, zelfs wanneer zij objectief beschouwd tot ongelijke behandeling van een aantal ondernemers in landen met een zwakke valuta heeft geleid .