ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Vrij verrichten van diensten ° Televisie-omroepactiviteiten ° Richtlijn 89/552 ° Televisie-omroeporganisatie die onder bevoegdheid van Lid-Staat valt ° Criteria ° Vestiging ° Toepassing van andere criteria ° Ontoelaatbaarheid - Toezicht op programma' s van omroeporganisatie die onder bevoegdheid van andere Lid-Staat valt ° Ontoelaatbaarheid ° Toepassing van minder strenge controleregeling op niet-binnenlandse satellietdiensten dan op binnenlandse satellietdiensten ° Ontoelaatbaarheid

(Richtlijn 89/552 van de Raad, art. 2, leden 1 en 2, en 3, lid 2)

Samenvatting

Een Lid-Staat komt zijn krachtens de artikelen 2, leden 1 en 2, en 3, lid 2, van richtlijn 89/552 betreffende de cooerdinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de Lid-Staten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten op hem rustende verplichtingen niet na, wanneer hij, om te bepalen welke satellietomroeporganisaties onder zijn bevoegdheid vallen, andere criteria dan het vestigingscriterium vaststelt, zoals de doorgifte of de ontvangst van programma' s, wat ertoe leidt dat hij een door de richtlijn verboden toezicht uitoefent op onder de bevoegdheid van een andere Lid-Staat vallende uitzendingen, en wanneer hij ten aanzien van omroeporganisaties waarvan hij meent dat zij onder zijn bevoegdheid vallen, een minder strenge regeling toepast op niet-binnenlandse satellietdiensten dan op binnenlandse satellietdiensten.

Enerzijds moet immers het in het eerste streepje van artikel 2, lid 1, van de richtlijn gebruikte begrip "bevoegdheid van een Lid-Staat" aldus worden verstaan, dat het noodzakelijkerwijze een bevoegdheid ratione personae ten aanzien van de televisie-omroeporganisaties omvat, die enkel kan worden gebaseerd op de band van deze organisaties met de rechtsorde van deze staat, wat in wezen het begrip vestiging in de zin van artikel 59, eerste alinea, van het Verdrag dekt, waarvan de tekst onderstelt dat de dienstverrichter en degene te wiens behoeve de dienst wordt verricht, in twee verschillende Lid-Staten gevestigd zijn. Anderzijds kan een Lid-Staat weliswaar ingevolge artikel 3, lid 1, van de richtlijn strengere voorschriften vaststellen op de onder de richtlijn vallende gebieden, maar dat neemt niet weg, dat volgens artikel 2, lid 1, alle uitzendingen van televisie-omroeporganisaties die onder de bevoegdheid van die Lid-Staat vallen of waarover hij ingevolge artikel 2, lid 1, tweede streepje, een bevoegdheid moet uitoefenen, voldoen aan de wettelijke voorschriften voor uitzendingen die bestemd zijn voor het publiek in die Lid-Staat.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Vrij verkeer van personen ° Vrijheid van vestiging ° Vrij verkeer van diensten ° Effectenbemiddeling ° Werkzaamheid door Lid-Staat voorbehouden aan vennootschappen met statutaire zetel op zijn grondgebied ° Ontoelaatbaarheid

(EG-Verdrag, art. 52 en 59)

Samenvatting

De artikelen 52 en 59 van het Verdrag verzetten zich ertegen, dat een Lid-Staat de werkzaamheid van effectenbemiddelaar door anderen dan banken voorbehoudt aan vennootschappen met statutaire zetel op zijn grondgebied, aangezien hij daarmee bemiddelingsvennootschappen uit andere Lid-Staten die op zijn grondgebied willen opereren, verhindert om gebruik te maken van bepaalde vestigingsvormen, zoals het agentschap of het filiaal, hetgeen extra kosten voor hen meebrengt die nationale bemiddelaars niet hebben, en het hen daardoor absoluut onmogelijk maakt gebruik te maken van de vrijheid van dienstverrichting.

De Lid-Staat maakt daarmee een verschil in behandeling dat niet objectief gerechtvaardigd is. Immers, deze verplichting maakt het toezicht en de controle op de marktdeelnemers weliswaar gemakkelijker, maar zij is niet het enige middel en ook geen onmisbare voorwaarde voor de Lid-Staat om zich te verzekeren van de naleving door de marktdeelnemers van de door hem gestelde voorschriften voor de uitoefening van de werkzaamheid van effectenbemiddelaar en van een doeltreffend optreden tegen beroepsgenoten die deze voorschriften overtreden. In het bijzonder staat niets eraan in de weg, dat van bemiddelingsvennootschappen uit andere Lid-Staten wordt verlangd, dat zij inlichtingen en stukken verstrekken die specifiek betrekking hebben op de werkzaamheid van hun secundaire vestigingen op zijn grondgebied, dat voor hun werkzaamheid als voorwaarde wordt gesteld dat zij aldaar gelokaliseerde financiële garanties verschaffen en dat de Lid-Staat samenwerkingsovereenkomsten sluit met de toezichthoudende autoriteiten van andere Lid-Staten op het vlak van het toezicht op de markten en de bemiddelaars. De Lid-Staat kan zich er evenmin op beroepen, dat de voorschriften voor de toegang tot het beroep van bemiddelaar in de verschillende Lid-Staten, met name wat de garanties van de eigen middelen van de vennootschap betreft, niet kunnen worden vergeleken, aangezien in zijn wetgeving in de mogelijkheid van het sluiten van dergelijke samenwerkingsovereenkomsten uitdrukkelijk wordt voorzien en voorts de verschillende in de Lid-Staten gehanteerde methoden ter uitwerking van de voorschriften inzake de eigen middelen, globaal een gelijkwaardige zekerheid bieden.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Landbouw ° Gemeenschappelijke ordening der markten ° Restituties bij uitvoer ° Gedifferentieerde restitutie ° Toekenningsvoorwaarden ° Invoer van produkt in land van bestemming ° Goederen die wegens overmacht worden uitgevoerd naar andere landen waarvoor lagere of geen restitutie geldt ° Gedeeltelijke verbeurte van zekerheid ° Schending van beginselen van evenredigheid en van bescherming van gewettigd vertrouwen ° Geen

(Verordening nr. 3665/87 van de Commissie, art. 33, lid 5)

Samenvatting

Artikel 33, lid 5, van verordening nr. 3665/87 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen voor het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwprodukten, zoals gewijzigd bij verordening nr. 354/90, moet aldus worden uitgelegd, dat wanneer goederen als gevolg van overmacht het land van bestemming niet bereiken, maar worden uitgevoerd naar andere derde landen waarvoor een lagere of geen restitutie bij uitvoer geldt, de verbeurde zekerheid gelijk is aan het verschil tussen het vooruitbetaalde en het werkelijk verschuldigde restitutiebedrag.

Uitlegging van de verordening in de zin dat de verbeurte van de zekerheid onder dergelijke omstandigheden is verboden, zou er namelijk toe leiden, dat de exporteur een hogere restitutie krijgt dan van toepassing is voor de landen waar de goederen daadwerkelijk zijn ingevoerd, wat duidelijk niet de bedoeling is van artikel 33, lid 5.

Door niet toe te staan, dat de gehele zekerheid in geval van overmacht wordt vrijgegeven, maakt de verordening dan ook geen inbreuk op de beginselen van evenredigheid of van bescherming van het gewettigd vertrouwen.

In de eerste plaats, gelet op het doel van het stelsel van gedifferentieerde restituties, is het van wezenlijk belang, dat de produkten waarvoor een restitutie is toegekend, de markt van bestemming daadwerkelijk bereiken en daar in de handel worden gebracht, zodat de verbeurte van een gedeelte van de zekerheid, overeenkomend met het verschil tussen de vooruitbetaalde restitutie en het werkelijk verschuldigde restitutiebedrag, zonder verdere boete, evenredig is met het door de wetgever nagestreefde doel. In de tweede plaats kunnen de duidelijke bewoordingen van de relevante bepalingen van de betrokken verordening geen ander gewettigd vertrouwen wekken dan dat aanspraak op het recht op restitutie bestaat, binnen de daarvoor vastgestelde grenzen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Beroep tot nietigverklaring ° Natuurlijke of rechtspersonen ° Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken ° Verordening betreffende toezicht en controle op overbrenging van afvalstoffen ° Beroep van ondernemingen die zijn gespecialiseerd in overbrenging van afvalstoffen ° Niet-ontvankelijkheid ° Rechtsbescherming die door nationale rechter kan worden verzekerd in kader van beroep tegen handelingen van nationale autoriteiten ter uitvoering van verordening

(EG-Verdrag, art. 173, vierde alinea; verordening nr. 259/93 van de Raad, art. 3-5)

Samenvatting

Ondernemingen die zijn gespecialiseerd in de inzameling, het vervoer en het storten van huishoudelijk afval kunnen niet worden geacht individueel te worden geraakt door de bepaling van verordening nr. 259/93 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen, volgens welke de Lid-Staten maatregelen kunnen nemen om de overbrenging van afvalstoffen algemeen of gedeeltelijk te verbieden of daar stelselmatig bezwaar tegen te maken. Deze ondernemingen worden door de betrokken bepaling slechts geraakt in hun objectieve hoedanigheid van marktdeelnemer in de sector overbrenging van afvalstoffen tussen de Lid-Staten, op gelijke wijze als elke andere marktdeelnemer die actief is in die sector, en zij vormen niet een beperkte kring van marktdeelnemers die, gelet op hun bijzondere situatie, waren of konden worden geïdentificeerd als in het bijzonder getroffen door deze bepaling.

Volgens de procedure van de artikelen 3 tot en met 5 van verordening nr. 259/93 moet de natuurlijke of rechtspersoon die voornemens is afvalstoffen van een Lid-Staat naar een andere Lid-Staat over te brengen of te doen overbrengen, de door de Lid-Staat van bestemming aangewezen bevoegde autoriteit hiervan vooraf in kennis stellen. Deze autoriteit moet vervolgens binnen 30 dagen na de verzending van de ontvangstbevestiging aan de kennisgever besluiten, al dan niet onder voorwaarden, een vergunning te verlenen voor de overbrenging of deze te weigeren. Bijgevolg is het niet uitgesloten dat de betrokkene tot staving van zijn beroep tegen een afwijzend besluit de onwettigheid van een bepaling van deze verordening kan aanvoeren en de nationale rechter aldus kan nopen om zich over alle in verband daarmee aangevoerde grieven uit te spreken na om een prejudiciële beslissing over de geldigheid te hebben verzocht, zodat de marktdeelnemers een daadwerkelijke rechtsbescherming genieten wanneer door deze verordening eventueel inbreuk wordt gemaakt op hun aan het Verdrag ontleende rechten.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Landbouw ° Gemeenschappelijke ordening der markten ° Melk en zuivelprodukten ° Extra heffing op melk ° Overschrijding door producent van een van zijn referentiehoeveelheden ° Betwisting van verplichting tot betaling van heffing op grond van ontbreken van overproduktie op nationaal vlak, vastgesteld door totale op markt gebrachte hoeveelheden te vergelijken met som van de twee aan betrokken Lid-Staat toegewezen referentiehoeveelheden voor levering respectievelijk rechtstreekse verkoop ° Ontoelaatbaarheid

(Verordening nr. 804/68 van de Raad, art. 5 quater, lid 7, zoals gewijzigd bij verordening nr. 856/84, vervolgens bij verordening nr. 1298/85, en verordening nr. 857/84 van de Raad, art. 6 bis, zoals gewijzigd bij verordening nr. 590/85)

Samenvatting

In het kader van de regeling inzake de extra heffing op melk staan de aan de Lid-Staten toegekende totale referentiehoeveelheden voor rechtstreekse verkoop respectievelijk levering los van elkaar. Wanneer een producent een van de individuele referentiehoeveelheden waarover hij beschikte, heeft overschreden, kan hij zich dus niet aan betaling van de wegens die overschrijding verschuldigde heffing onttrekken met een beroep op het feit, dat er op nationaal vlak geen sprake was van overproduktie, omdat de totale geproduceerde hoeveelheid beneden de som van de twee aan de betrokken Lid-Staat toegewezen referentiehoeveelheden is gebleven.

Dat beide typen van referentiehoeveelheden los van elkaar staan, wordt niet gelogenstraft door artikel 5 quater, lid 7, van verordening nr. 804/68, zoals gewijzigd bij verordening nr. 856/84 en vervolgens bij verordening nr. 1298/85, dat onder bepaalde voorwaarden de mogelijkheid biedt de totale referentiehoeveelheid voor levering waarover een Lid-Staat beschikt, aan te passen om rekening te houden met de structurele wijzigingen die de rechtstreekse verkoop en de levering beïnvloeden, zonder dat de som van de referentiehoeveelheden van die Lid-Staat daarbij evenwel mag worden verhoogd. Evenmin wordt dit gelogenstraft door artikel 6 bis van verordening nr. 857/84, zoals gewijzigd bij verordening nr. 590/85, op grond waarvan de individuele producenten die over twee referentiehoeveelheden beschikken, een verhoging van één van de twee referentiehoeveelheden kunnen verkrijgen om het hoofd te bieden aan een wijziging in hun afzetbehoefte, op voorwaarde dat de andere referentiehoeveelheid met dezelfde hoeveelheid wordt verlaagd.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Gemeenschappelijk douanetarief ° Tariefposten ° "Afvallen van zetmeelfabrieken en dergelijke afvallen" in de zin van postonderverdeling 2303 10 ° Opneming onder deze onderverdeling, door Commissie, van produkten die resten van zeven van maïs, gebruikt voor vervaardiging van maïszetmeel door middel van natte methode, tot hoeveelheid van niet meer dan 15 gewichtspercenten, alsmede resten van zwelwater, gebruikt voor vervaardiging van alcohol of van andere produkten uit zetmeel, bevatten ° Wijziging van tariefpost ° Onwettigheid van verordening nr. 1641/94

(Verordening nr. 2658/87 van de Raad, art. 9; verordening nr. 1641/94 van de Commissie, art. 1)

Samenvatting

Door in artikel 1 van haar verordening nr. 1641/94 ook resten van het zeven van maïs, gebruikt voor de vervaardiging van maïszetmeel door middel van de natte methode, tot een hoeveelheid van niet meer dan 15 gewichtspercenten, alsmede resten van het zwelwater, gebruikt voor de vervaardiging van alcohol of van andere produkten uit zetmeel, op te nemen onder de afvallen, verkregen bij de vervaardiging van maïszetmeel, in de zin van postonderverdeling 2303 10, heeft de Commissie deze postonderverdeling gewijzigd. Derhalve heeft zij de haar bij artikel 9 van verordening nr. 2658/87 toegekende bevoegdheden om de tariefpost te verduidelijken overschreden, met als gevolg dat haar verordening in dit opzicht ongeldig is.

Bij de vervaardiging van maïszetmeel verkregen afvallen omvatten namelijk slechts produkten die het rechtstreeks resultaat zijn van de extractie van zetmeel uit maïs, met uitsluiting van produkten die zich, zoals de resten van het zeven van maïs, reeds in de partij maïs bevonden en in de loop van het extractieproces geen bewerking hebben ondergaan, en produkten die, zoals de resten van het zwelwater, gebruikt voor de vervaardiging van alcohol of van andere produkten van zetmeel, worden verkregen na afloop van een afzonderlijk verwerkingsproces na het proces van de extractie van het zetmeel.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Landbouw ° Gemeenschappelijke ordening der markten ° Wijn ° Omschrijving en aanbiedingsvorm van wijnen ° Etikettering ° Begrip ° Aanbrenging van versiering die geen verband houdt met in handel gebrachte wijn ° Daaronder begrepen

(Verordening nr. 2392/89 van de Raad, art. 38, lid 1)

Samenvatting

Een versiering of reclame die geen verband houdt met de betrokken wijn, valt onder de definitie van etikettering die is neergelegd in artikel 38, lid 1, van verordening nr. 2392/89 tot vaststelling van de algemene voorschriften voor de omschrijving en de aanbiedingsvorm van wijn en druivemost.

Deze bepaling is immers ruim geformuleerd en is een weergave van de wil van de gemeenschapswetgever dat, behoudens de daarin genoemde uitzonderingen, de wettelijke regeling inzake etikettering van toepassing is op alles wat aan een recipiënt met wijn kan worden bevestigd. Deze regeling heeft in het bijzonder tot doel, bij de handel in wijn alle praktijken uit te schakelen die een valse schijn wekken, om het even of die praktijken bij de handel of bij de consumenten verwarring met bepaalde andere produkten doen ontstaan, dan wel de onjuiste indruk wekken van een in werkelijkheid niet bestaande oorsprong of in werkelijkheid niet bestaande kenmerken. Wanneer de op een fles aangebrachte versiering wordt uitgesloten van de definitie van etikettering, zou zulks ertoe kunnen bijdragen dat een dergelijke valse schijn wordt gewekt, zelfs indien deze versiering geen enkel verband houdt met de wijn als zodanig.

Een dergelijke versiering die onder het begrip etikettering valt, moet stroken met de voorschriften van de verordening, die een uitputtende opsomming geven van de vermeldingen die voor de omschrijving van wijn op de etikettering mogen worden gebruikt, en, meer bepaald wegens haar kenmerken, met de voorschriften welke gelden voor de als merk aangebrachte vermeldingen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Vrij verkeer van personen °- Vrijheid van vestiging ° Vrijheid van dienstverrichting ° Kappers ° Lid-Staat die voor uitoefening van vak aan eigen onderdanen die op nationaal grondgebied opleiding hebben gevolgd, stringentere voorwaarden stelt dan voor onderdanen van andere Lid-Staten gelden ° Toelaatbaarheid

(EEG-verdrag, art. 52 en 59; richtlijn 82/489 van de Raad)

Samenvatting

Aangezien de verdragsbepalingen inzake het vrij verrichten van diensten niet van toepassing zijn op activiteiten die zich in al hun relevante aspecten in een enkele Lid-Staat afspelen, en richtlijn 82/489 houdende maatregelen ter vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten van kappers, geen harmonisatie beoogt van de in de nationale regelingen vervatte voorwaarden voor de toegang tot en de uitoefening van het beroep van kapper, verzet het gemeenschapsrecht zich niet tegen een nationale regeling, waarbij een Lid-Staat van zijn eigen, op het nationaal grondgebied opgeleide onderdanen voor het drijven van een kapsalon een diploma vereist, terwijl hij onderdanen van de andere Lid-Staten ° onder bepaalde voorwaarden inzake eerdere uitoefening van het vak ° toestaat een kapsalon te drijven zonder dat diploma en zonder de verplichting de bedrijfsvoering aan een gediplomeerde technisch bedrijfsleider over te laten.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Beroep wegens niet-nakoming ° Onderzoek van gegrondheid door Hof ° In aanmerking te nemen situatie ° Situatie bij verstrijken van in met redenen omkleed advies gestelde termijn

(EEG-Verdrag, art. 169)

Samenvatting

In het kader van een krachtens artikel 169 van het Verdrag ingesteld beroep wegens niet-nakoming, dat de verenigbaarheid met het gemeenschapsrecht van een nationale wettelijke regeling betreft, zijn eventuele wijzigingen van deze wettelijke regeling irrelevant voor de uitspraak over het onderwerp van het beroep, wanneer zij niet vóór het verstrijken van de in het met redenen omkleed advies gestelde termijn in werking zijn getreden.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Fiscale bepalingen ° Harmonisatie van wetgevingen ° Omzetbelasting ° Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde ° Teruggaaf van belasting aan niet in binnenland gevestigde belastingplichtigen ° Advocaat die vrijstelling geniet in Lid-Staat waar hij gevestigd is ° Teruggaaf van belasting die is geheven ter zake van diensten die aan betrokkene zijn verleend in Lid-Staat waar diensten van advocaten niet zijn vrijgesteld ° Ontoelaatbaarheid

(Richtlijnen van de Raad 79/1072, art. 3, sub b, en 77/388, art. 28, lid 3, sub b, en bijlage F)

Samenvatting

Artikel 3, sub b, van de Achtste richtlijn betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting ° Regeling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen ° moet aldus worden uitgelegd, dat een advocaat die in de Lid-Staat waar hij gevestigd is, krachtens artikel 28, lid 3, sub b, en bijlage F van de Zesde richtlijn vrijstelling geniet, uit dien hoofde niet gerechtigd is de bevoegde dienst van die Lid-Staat om afgifte van de in genoemd artikel 3, sub b, bedoelde verklaring te verzoeken, en dus geen recht heeft op teruggaaf van de belasting die is geheven ter zake van diensten die hem zijn verleend in een Lid-Staat waar hij niet gevestigd is en waar diensten verricht door advocaten niet zijn vrijgesteld. Immers, zowel uit dat artikel 3, sub b, van de Achtste richtlijn, als uit het systeem van de Zesde richtlijn blijkt, dat een belastingplichtige die vrijstelling geniet en bijgevolg geen recht heeft op aftrek van in het binnenland betaalde voorbelasting, overeenkomstig het doel van het stelsel van de BTW-richtlijnen evenmin recht heeft op teruggaaf van in een andere Lid-Staat betaalde BTW, noch, bijgevolg, op afgifte van een verklaring in de zin van die bepaling.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Sociale politiek ° Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op gebied van sociale zekerheid ° Personele werkingssfeer van richtlijn 79/7 ° Beroepsbevolking in de zin van artikel 2 van richtlijn ° Personen met beperkte dienstverbanden met als kenmerk beperkt aantal arbeidsuren en lage beloning ° Daaronder begrepen

(Richtlijn 79/7 van de Raad, art. 2)

2. Sociale politiek ° Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op gebied van sociale zekerheid ° Richtlijn 79/7 ° Nationale wetgeving die dienstverbanden waarbij in de regel minder dan vijftien uur per week wordt gewerkt en waarvoor salaris wordt ontvangen dat niet hoger is dan een zevende van referentiemaandloon, uitsluit van wettelijk stelsel van pensioenverzekering ° Regeling die voornamelijk vrouwen treft ° Objectieve rechtvaardiging ° Toelaatbaarheid

(Richtlijn 79/7 van de Raad, art. 4, lid 1)

Samenvatting

1. Richtlijn 79/7 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid, moet aldus worden uitgelegd, dat personen met een dienstverband dat wordt aangemerkt als beperkt, aangezien zij in de regel minder dan vijftien uur per week worden uitgeoefend en daarvoor een salaris van maximaal een zevende van het gemiddelde maandsalaris wordt genoten, deel uitmaken van de beroepsbevolking in de zin van artikel 2 van deze richtlijn en onder de personele werkingssfeer van de richtlijn vallen.

Het feit dat een persoon met zijn beroepsactiviteit slechts een gering inkomen verwerft waarmee hij niet in zijn behoeften kan voorzien, betekent gemeenschapsrechtelijk niet, dat hem de hoedanigheid van werknemer kan worden ontzegd noch dat hij van de beroepsbevolking is uitgesloten.

2. Artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/7 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid, moet aldus worden uitgelegd, dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling die dienstverbanden waarbij in de regel minder dan vijftien uur per week wordt gewerkt en waarvoor een salaris wordt ontvangen dat niet hoger is dan een zevende van het referentiemaandloon, uitsluit van het wettelijk stelsel van pensioenverzekering, ook al worden aanmerkelijk meer vrouwen dan mannen door deze regeling getroffen, wanneer de nationale wetgever er in redelijkheid van kon uitgaan, dat de betrokken nationale regeling noodzakelijk was ter verwezenlijking van een doelstelling van sociaal beleid, die niets van doen heeft met discriminatie op grond van geslacht. Dit is het geval wanneer de uitsluiting van deze dienstverbanden van de verplichte verzekering beantwoordt aan een structureel beginsel van een op bijdragebetaling berustend sociale-zekerheidsstelsel, het enige middel is om aan een maatschappelijke vraag naar deze dienstverbanden te beantwoorden en bedoeld is om een toename van het aantal illegale banen en van het aantal ontduikingen van de sociale wetgeving te voorkomen.