Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Gemeenschappelijke handelspolitiek – Verdediging tegen dumpingpraktijken – Dumpingmarge

(Verordening nr. 384/96 van de Raad, art. 2, lid 11)

2. Gemeenschappelijke handelspolitiek – Verdediging tegen dumpingpraktijken – Dumpingmarge

(Verordening nr. 384/96 van de Raad, art. 2)

3. Gemeenschappelijke handelspolitiek – Verdediging tegen dumpingpraktijken – Dumpingmarge

(Verordening nr. 384/96 van de Raad, art. 2, lid 11)

4. Gemeenschappelijke handelspolitiek – Verdediging tegen dumpingpraktijken – Dumpingmarge

(Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van de Algemene Overeenkomst betreffende Tarieven en Handel 1994, „antidumpingcode van 1994”, art. 2.4.2; verordening nr. 384/96 van de Raad, art. 2, lid 11)

5. Gemeenschappelijke handelspolitiek – Verdediging tegen dumpingpraktijken – Dumpingmarge

(Verordening nr. 384/96 van de Raad, art. 2, lid 11)

Samenvatting

1. Op het gebied van de verdediging tegen dumpingpraktijken bestaat de functie van de asymmetrische methode daarin, in gevallen waarin is vastgesteld dat de exportprijzen uiteenlopen – wat daarvan ook de oorzaak is – de dumping volledig tot uitdrukking te brengen wanneer de twee andere methoden daarin niet slagen. De vraag of de exportprijzen uiteenlopen naargelang van de afnemers, is een zuiver objectieve vraag en het is derhalve van gering belang of aan deze situatie al dan niet een frauduleuze opzet ten grondslag ligt. Het vereisen van bewijs van opzet zou betekenen dat wordt verhinderd dat gebruik wordt gemaakt van de asymmetrische methode in gevallen waarin deze methode toch als enige de dumping volledig tot uitdrukking zou kunnen brengen, en dat door het stellen van een voorwaarde waarin artikel 2, lid 11, van antidumpingbasisverordening nr. 384/96 niet voorziet, de correcte werking van deze bepaling wordt belemmerd.

Dit doet niets af aan het feit dat dumping een weloverwogen handeling kan zijn, die het voorwerp kan zijn van pogingen om haar te verbergen, en dat het vastgestelde uiteenlopen van de exportprijzen dus het gevolg kan zijn van kunstgrepen van de kant van de exporteurs. Niets wijst er echter op – integendeel – dat de asymmetrische methode alleen bedoeld is om de gevallen van opzettelijke verhulling van dumping te bestrijden. Het gebruik van de asymmetrische methode hangt immers niet af van de vaststelling door de instellingen van opzet om de dumping te verbergen, maar uitsluitend van de vaststelling dat het gebruik van de symmetrische methoden ertoe zou leiden dat de volledige omvang van de dumping technisch wordt „verhuld” of „gecamoufleerd”, dat wil zeggen het niet mogelijk zou maken om die correct te beoordelen.

Dit wordt bevestigd door het feit dat het begrip opzet in het algemeen vreemd is aan de antidumpingregels. In de basisverordening wordt immers nergens geëist dat de instellingen opzet bewijzen, teneinde aan te tonen dat er sprake is van dumping of van schade.

(cf. punten 54‑55, 58)

2. De vaststelling van dumping, de eerste fase in de beoordeling van de vraag of een antidumpingrecht dient te worden opgelegd, berust op een zuiver objectieve vergelijking tussen de normale waarde en de exportprijzen. Deze vergelijking, uitgevoerd volgens de voorschriften van artikel 2 van antidumpingbasisverordening nr. 384/96, berust op het onderzoek van de boekhoudkundige en economische gegevens van de betrokken ondernemingen en houdt geenszins een onderzoek in naar de oorzaken van het niveau van de binnenlandse prijzen en het niveau van de exportprijzen. De redenen die een exporteur ertoe kunnen hebben gebracht om op zijn binnenlandse markt te verkopen tegen prijzen die lager dan zijn productiekosten zijn, of in de Gemeenschap te verkopen tegen prijzen die lager dan de normale waarde zijn, zijn niet relevant voor de berekening van de dumpingmarge. De exporteur kan dus niet stellen dat moet worden uitgegaan van de werkelijk gehanteerde binnenlandse prijzen en niet van een aangenomen normale waarde, op grond dat de druk die door concurrenten op de prijzen wordt uitgeoefend, hem ertoe zou hebben gedwongen om op zijn binnenlandse markt onder zijn productiekosten te verkopen. Hij kan ook niet het bestaan van dumping betwisten op grond dat het prijsniveau in de Gemeenschap hem ertoe zou hebben gedwongen om onder de normale waarde te exporteren.

(cf. punt 59)

3. Op het gebied van beschermende handelsmaatregelen beschikken de gemeenschapsinstellingen over een ruime beoordelingsvrijheid wegens de ingewikkeldheid van de economische, politieke en juridische situaties die zij moeten onderzoeken. Hieruit volgt dat de gemeenschapsrechter bij zijn toezicht op de beoordelingen van de instellingen enkel dient na te gaan of de procedureregels in acht zijn genomen, of de feiten op grond waarvan de betwiste keuze is gemaakt, juist zijn vastgesteld, en of er geen sprake is van een kennelijk onjuiste beoordeling van deze feiten dan wel van misbruik van bevoegdheid.

Dienaangaande impliceert de toepassing door de instellingen van artikel 2, lid 11, van antidumpingbasisverordening nr. 384/96 en met name de tweede voorwaarde voor toepassing van de asymmetrische methode, namelijk dat de symmetrische methoden ontoereikend zijn om de dumping volledig tot uitdrukking te brengen, ingewikkelde economische beoordelingen van de kant van de instellingen.

Tot slot, wanneer de instellingen gebruik maken van de beoordelingsmarge die de basisverordening hun toekent, hoeven zij niet vooraf gedetailleerd uiteen te zetten, welke criteria zij in elke situatie denken te hanteren, zelfs wanneer zij nieuwe beleidsopties invoeren.

(cf. punten 80‑82, 86)

4. De gelijkstelling van negatieve dumpingmarges met nulmarges is de bewerking waarbij een dumpingmarge met een negatieve waarde, het kenmerk van een exportverkoop tegen een hogere prijs dan de normale waarde, wordt gelijkgesteld met een nulmarge teneinde te voorkomen dat het meerekenen van deze negatieve dumpingmarge tot gevolg heeft dat de daarnaast vastgestelde positieve dumping wordt verhuld. Hoewel de gelijkstelling van negatieve dumpingmarges met nulmarges noch in de antidumpingcode van 1994 van de GATT, noch in antidumpingbasisverordening nr. 384/96 wordt genoemd, wordt zij gewoonlijk gebruikt door importerende landen en douane-unies, waaronder de Europese Gemeenschap.

De toepassing ervan in het kader van de asymmetrische methode wordt noch door de tekst van artikel 2.4.2 van de antidumpingcode van 1994, noch door die van artikel 2, lid 11, van de basisverordening verboden.

(cf. punten 97, 103)

5. Artikel 2, lid 11, van antidumpingbasisverordening nr. 384/96 voorziet voor de berekening van de dumpingmarge in de toepassing van één van drie mogelijke methoden, waarvan twee – de symmetrische methoden – de normale methoden zijn en één – de asymmetrische methode – een uitzonderlijke methode is. De voorwaarde betreffende het bestaan van naargelang van de tijdvakken, afnemers of gebieden uiteenlopende exportprijzen is slechts één van de voorwaarden voor toepassing van de asymmetrische methode. Het stellen van deze voorwaarde is dus geenszins bedoeld om het de instellingen mogelijk te maken om het onderzoektijdvak op te delen aan de hand van tijdvakken, afnemers of gebieden, met als doel de toepassing van een combinatie van de ene en de andere berekeningsmethode aan de hand van deze tijdvakken, deze afnemers of deze gebieden. De instellingen kunnen geen combinatie toepassen van de methoden voor berekening van de dumpingmarge.

(cf. punt 113)