ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
10

Wat in de vijfde plaats de beoordeling van het bewijsmateriaal betreft, heeft de kamer van beroep vastgesteld dat interveniënte talrijke bewijzen van het gebruik van haar merk in de meeste lidstaten van de Europese Unie had overgelegd. De kamer van beroep heeft verklaard dat zij zich ervan bewust was dat bepaalde bewijzen dateerden van na de datum waarop de vordering tot nietigverklaring van het merk werd ingesteld. Doordat de bewijzen volgens haar volstonden om aan te tonen dat het merk onderscheidend vermogen had verkregen op het betrokken grondgebied op de datum waarop de vordering tot nietigverklaring werd ingesteld, was zij evenwel van mening dat zij zich niet hoefde uit te spreken over de vraag of de relevante datum voor de beoordeling van het verkregen onderscheidend vermogen overeenkomstig artikel 51, lid 2, van verordening nr. 40/94 de datum van de vordering tot nietigverklaring dan wel die van de eindbeslissing op de vordering tot nietigverklaring was. Bovendien hadden bepaalde bewijzen die dateren van na de datum van de vordering tot nietigverklaring, volgens de kamer van beroep in werkelijkheid betrekking op de periode vóór deze datum. Omgekeerd is het soms mogelijk om uit latere bewijzen conclusies te trekken over het onderscheidend vermogen tijdens de in aanmerking genomen periode. De kamer van beroep heeft verklaard dat zij zich ervan bewust was dat de beoordeling van deze bewijzen nauwgezet moest gebeuren. Voorts heeft de kamer van beroep opgemerkt dat zij rekening had gehouden met het feit dat interveniënte een onderneming was die wereldwijd actief was, zodat kon worden geconcludeerd dat men haar activiteiten ook ten dele kende in landen waar zij weinig of geen bureaus had. Deze conclusie werd gestaafd door een van de Oostenrijkse opinieonderzoeken, waaruit bleek dat vele consumenten wisten dat het woord „manpower” een merk was dat werd gebruikt door een niet-Oostenrijkse onderneming. Vervolgens heeft de kamer van beroep beklemtoond dat, met uitzondering van het Verenigd Koninkrijk en Ierland, het Engels in geen enkel land de moedertaal was en dat weliswaar de meeste relevante consumenten uitdrukkingen uit een vreemde taal kenden, maar dit niet noodzakelijkerwijs gold voor alle consumenten. Voor deze personen zal het woord „manpower” waarschijnlijk een merk lijken. Dit wordt bevestigd door opinieonderzoeken die bij consumenten in Duitsland en Oostenrijk werden verricht. Volgens de kamer van beroep diende rekening te worden gehouden met deze elementen, in het bijzonder in de landen waar de bewijzen minder sterk waren dan in andere landen. De kamer van beroep heeft ook gesteld dat zij noch door nationale merkinschrijvingen noch door beslissingen van nationale rechters gebonden was.
Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C (2005) 3243 def. van de Commissie van 1 september 2005 tot vermindering van de bijstand die bij beschikking C (96) 1356 def. van de Commissie van 24 mei 1996 uit het Cohesiefonds was toegekend voor project nr. 95/09/65/040 (nieuwe internationale luchthaven van Athene te Spata)
Arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 22 april 2009 — CESD-Communautaire / Commissie

(Zaak T-286/05)

„Overheidsopdrachten — Vaststelling van ernstig uitvoeringsgebrek — Artikel 93, lid 1, sub f, van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 — Beroep tot nietigverklaring — Onjuiste toepassing van het recht — Bevoegdheid Gerecht — Procesbelang — Ontvankelijkheid — Misbruik van bevoegdheid — Kennelijke beoordelingsfout — Motivering — Recht van verdediging”

1. Beroep tot nietigverklaring — Natuurlijke of rechtspersonen — Procesbelang (Art. 230, vierde alinea, EG) (cf. punten 66-73)

2. Beroep tot nietigverklaring — Middelen — Misbruik van bevoegdheid — Begrip (Art. 230 EG) (cf. punt 84)

3. Handelingen van de instellingen — Motivering — Verplichting — Omvang — Middel inzake ontbrekende of ontoereikende motivering — Middel inzake onjuiste motivering — Onderscheid (Art. 253 EG) (cf. punten 110-111)

Voorwerp

Nietigverklaring van de brief van de Commissie van 18 mei 2005 houdende vaststelling dat verzoeker met betrekking tot diverse vermelde overeenkomsten ernstig in gebreke is gebleven in de zin van artikel 93, lid 1, sub f, van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 248, blz. 1)

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) Het Centre Européen pour la Statistique et le Développement ASBL (CESD-Communautaire) wordt verwezen in de kosten.

Arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 22 april 2009 — CESD-Communautaire / Commissie

(Zaak T-286/05)

„Overheidsopdrachten — Vaststelling van ernstig uitvoeringsgebrek — Artikel 93, lid 1, sub f, van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 — Beroep tot nietigverklaring — Onjuiste toepassing van het recht — Bevoegdheid Gerecht — Procesbelang — Ontvankelijkheid — Misbruik van bevoegdheid — Kennelijke beoordelingsfout — Motivering — Recht van verdediging”

1. Beroep tot nietigverklaring — Natuurlijke of rechtspersonen — Procesbelang (Art. 230, vierde alinea, EG) (cf. punten 66-73)

2. Beroep tot nietigverklaring — Middelen — Misbruik van bevoegdheid — Begrip (Art. 230 EG) (cf. punt 84)

3. Handelingen van de instellingen — Motivering — Verplichting — Omvang — Middel inzake ontbrekende of ontoereikende motivering — Middel inzake onjuiste motivering — Onderscheid (Art. 253 EG) (cf. punten 110-111)

Voorwerp

Nietigverklaring van de brief van de Commissie van 18 mei 2005 houdende vaststelling dat verzoeker met betrekking tot diverse vermelde overeenkomsten ernstig in gebreke is gebleven in de zin van artikel 93, lid 1, sub f, van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 248, blz. 1)

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.
Arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 8 november 2007 — MPDV Mikrolab/BHIM (manufacturing score card)

(Zaak T-459/05)

„Gemeenschapsmerk — Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord manufacturing score card — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94”

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk — Absolute weigeringsgronden — Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van kenmerken van waar (Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 7, lid 1, sub c) (cf. punten 25-26)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 19 oktober 2005 (zaak R 1059/2004-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woord manufacturing score card als gemeenschapsmerk

Gegevens betreffende de zaak

Aanvrager van het gemeenschapsmerk MPDV Mikrolab GmbH, Mikroprozessordatenverarbeitung und Mikroprozessorlabor Betrokken gemeenschapsmerk woordmerk „manufacturing score card” voor waren en diensten van de klassen 9, 35 en 42 — aanvraag nr. 333496 Beslissing van de onderzoeker weigering van inschrijving Beslissing van de kamer van beroep verwerping van het beroep

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) MPDV Mikrolab GmbH, Mikroprozessordatenverarbeitung und Mikroprozessorlabor wordt verwezen in de kosten.

Arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 8 november 2007 — MPDV Mikrolab/BHIM (manufacturing score card)

(Zaak T-459/05)

„Gemeenschapsmerk — Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord manufacturing score card — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94”

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk — Absolute weigeringsgronden — Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van kenmerken van waar (Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 7, lid 1, sub c) (cf. punten 25-26)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 19 oktober 2005 (zaak R 1059/2004-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woord manufacturing score card als gemeenschapsmerk

Gegevens betreffende de zaak

Aanvrager van het gemeenschapsmerk MPDV Mikrolab GmbH, Mikroprozessordatenverarbeitung und Mikroprozessorlabor Betrokken gemeenschapsmerk woordmerk „manufacturing score card” voor waren en diensten van de klassen 9, 35 en 42 — aanvraag nr. 333496 Beslissing van de onderzoeker weigering van inschrijving Beslissing van de kamer van beroep verwerping van het beroep

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.
Bij de beoordeling van de soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten in de zin van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk moet rekening worden gehouden met alle relevante factoren die de verhouding tussen deze waren of diensten kenmerken, waaronder met name de aard, de bestemming en het gebruik, maar ook het concurrerend dan wel complementair karakter ervan. Er kan ook rekening worden gehouden met andere factoren, zoals bijvoorbeeld de distributiekanalen van de betrokken waren.

In dit verband zijn waren complementair wanneer zij dermate onderling verbonden zijn dat de ene waar onontbeerlijk of belangrijk is voor het gebruik van de andere, zodat de consumenten kunnen denken dat de productie van deze waren in handen is van een en dezelfde onderneming.

Waren als schoeisel, kledingstukken, hoeden of handtassen kunnen naast hun hoofdfunctie een gemeenschappelijke esthetische functie vervullen door samen bij te dragen aan de uitstraling van de betrokken consument. Bij de beoordeling van de verbanden die tussen deze waren worden gezien, moet dus rekening worden gehouden met het feit dat misschien een coördinatie wordt nagestreefd bij de vorming van deze uitstraling, in die zin dat de verschillende bestanddelen ervan worden gecoördineerd bij de creatie of aankoop ervan. Er kan met name sprake zijn van een dergelijke coördinatie tussen kledingstukken, schoeisel en hoofddeksels van klasse 25 in de zin van de Overeenkomst van Nice en de verschillende aanvullende kledingaccessoires, zoals handtassen, van klasse 18 in de zin van deze Overeenkomst. Deze eventuele coördinatie hangt af van de betrokken consument, het soort activiteit waarvoor deze uitstraling wordt gevormd (met name werk, sport of vrije tijd) of de marketinginspanningen van de marktdeelnemers in de sector. Dat deze waren vaak in dezelfde gespecialiseerde verkooppunten worden verkocht, draagt bovendien ertoe bij dat de betrokken consument nauwe verbanden tussen deze waren ziet en versterkt de indruk dat de productie ervan in handen is van een en dezelfde onderneming.

Hieruit volgt dat bepaalde consumenten een nauw verband zien tussen kledingstukken, schoeisel en hoofddeksels van klasse 25 en kledingaccessoires zoals bepaalde „uit leder en kunstleder vervaardigde producten voor zover niet begrepen in andere klassen” van klasse 18, en dat zij dus kunnen denken dat de productie ervan in handen is van een en dezelfde onderneming. Derhalve zijn bovengenoemde waren van klasse 25 en de kledingaccessoires die vallen onder „uit leder en kunstleder vervaardigde producten voor zover niet begrepen in andere klassen” van klasse 18 soortgelijk in een mate die niet gering kan worden geacht.

(cf. punten 37, 48-51)
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Gemeenschapsmerk

–

Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk

–

Relatieve weigeringsgronden

–

Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten (Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 69‑71)

Onderwerp

Voorwerp

Verzoek tot vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 17 december 2004 (zaak R 379/2004‑2) inzake een oppositieprocedure tussen Quelle AG en Nars Cosmetics, Inc.

Gegevens betreffende de zaak

>lt>4

Dictum

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) Verzoekster wordt verwezen in de kosten.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten

(Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b)

Samenvatting

Bij de gemiddelde Spaanse consument bestaat gevaar voor verwarring tussen het woordteken PAM-PIM’S BABY-PROP, waarvan de inschrijving als gemeenschapsmerk is aangevraagd voor „wegwerpluierbroekjes van papier of cellulose” van klasse 16 in de zin van de Overeenkomst van Nice, en het woordmerk PAM-PAM, dat eerder is ingeschreven als gemeenschapsmerk voor „alle types van in serie vervaardigde kledingstukken, in het bijzonder luierbroekjes, schoeisel” van klasse 25 van deze overeenkomst. Aangezien de door het oudere merk aangeduide waren met name luiers voor baby’s zijn, behoren deze waren immers tot de in de merkaanvraag opgegeven algemenere categorie van zowel luiers voor baby’s als luiers voor volwassenen; bovendien bestaan er geen begripsmatige verschillen die de visuele en fonetische overeenstemming tussen de betrokken tekens ongedaan kunnen maken, zodat het relevante publiek kan aannemen dat de door het aangevraagde merk aangeduide waren en de onder het oudere merk verkochte waren van dezelfde onderneming of, in voorkomend geval, van economisch verbonden ondernemingen afkomstig zijn.

(cf. punten 36, 67, 77)
79

Ten slotte heet het in de marktstudie die is opgenomen in het rapport van Frost & Sullivan, European Commercial Vehicle Telematics Markets, 2002 (hierna: „rapport Frost & Sullivan”), waarop de Commissie zich baseert, dat momenteel slechts weinig klanten interesse hebben voor diensten die de diensten overtreffen welke op basis van de onboard-unit van Toll Collect worden aangeboden en dat die situatie in de nabije toekomst waarschijnlijk niet zal veranderen. Deze marktstudie maakt namelijk onderscheid tussen „basis”telematicasystemen, „intermediaire” telematicasystemen en „geavanceerde” telematicasystemen. Volgens deze studie moet de betrokken onboard-unit als een „intermediair” telematicasysteem worden aangemerkt, met name wegens de geschiktheid ervan om berichten te versturen en te ontvangen. In de studie wordt er ook op gewezen dat in 2001 de marktaandelen waren verdeeld als volgt: 90% voor de basistelematicasystemen, 9% voor de intermediaire telematicasystemen en 1% voor de geavanceerde telematicasystemen. Voorts geeft de studie aan dat in 2009 de verdeling van de marktaandelen er zou moeten uitzien als volgt: 78% voor de basistelematicasystemen, 12% voor de intermediaire telematicasystemen en 10% voor de geavanceerde telematicasystemen. Qualcomm benadrukt dat deze raming eerlijke mededinging, zonder prijsdistorsies tussen de verschillende types systemen, veronderstelt en niet een situatie waarin, zoals in het onderhavige geval, transportondernemingen van Toll Collect kosteloos onboard-units kunnen verkrijgen, te weten een basis-, zelfs intermediair, telematicasysteem, terwijl zij moeten betalen wanneer zij een geavanceerd telematicasysteem wensen aan te schaffen. In elk geval tonen de door de Commissie verstrekte bewijzen aan dat de Duitse markt voor wegvervoertelematicasystemen zeer klein was, wat geavanceerde telematicasystemen betreft. Qualcomm betwist voorts de uitlegging die de Commissie van deze marktstudie geeft. Ook al werd de bewuste studie in de door de Commissie voorgestane zin uitgelegd, zou niet zijn aangetoond dat de onboard-unit van Toll Collect niet het dominante platform was, aangezien de basistelematicasystemen een marktaandeel van 78% in volume en van 45% in waarde hebben. Voorts is de onboard-unit van Toll Collect een intermediair telematicasysteem en kan volgens de studie in het rapport Frost & Sullivan worden verwacht dat de basistelematicasystemen en de intermediaire telematicasystemen in 2009 samen een marktaandeel van 90% in volume en van 68% in waarde zullen hebben. Verder zijn deze cijfers slechts een extrapolatie naar 2009. Volgens het rapport Frost & Sullivan, zou in 2004, dat wil zeggen het jaar dat relevant is voor de bestreden beschikking, het marktaandeel van de basistelematicasystemen 94% in volume, en 82% in waarde, moeten bedragen.
171

Gesteld ten slotte dat de daadwerkelijke weerslag van het kartel niet rechtens genoegzaam door de Commissie is aangetoond, is de kwalificatie van de onderhavige inbreuk als „zeer zwaar” niet minder toepasselijk. De drie aspecten van de beoordeling van de zwaarte van de inbreuk wegen in het kader van het algehele onderzoek immers niet even zwaar. De aard van de inbreuk speelt met name bij de kwalificatie van de inbreuken als „zeer zwaar” een vooraanstaande rol. In dit verband volgt uit de beschrijving van de zeer zware inbreuken in de richtsnoeren dat overeenkomsten of onderling afgestemde feitelijke gedragingen die, zoals in casu, met name strekken tot vaststelling van de prijzen, reeds op grond van hun aard als „zeer zwaar” kunnen worden gekwalificeerd, en dat voor die kwalificatie niet nodig is dat zij een bijzondere uitwerking hebben of een bepaald geografisch gebied bestrijken. Deze conclusie vindt bevestiging in het feit dat, waar in de beschrijving van zware inbreuken uitdrukkelijk sprake is van de weerslag op de markt en van de gevolgen voor uitgestrekte gebieden van de gemeenschappelijke markt, in de beschrijving van zeer zware inbreuken daarentegen niet staat dat er sprake moet zijn van enige concrete weerslag op de markt of van gevolgen die zich in een bepaald geografisch gebied doen gevoelen (arrest Gerecht van 27 juli 2005, Brasserie nationale e.a./Commissie, T-49/02–T-51/02, Jurispr. blz. II-3033, punt 178, en arrest Groupe Danone/Commissie, punt 170 supra, punt 150).
Arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 14 februari 2008 – Orsay / BHIM – Jiménez Arellano (Orsay)

(Zaak T‑378/04)

„Gemeenschapsmerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor gemeenschapswoord‑ en beeldmerk Orsay – Ouder nationaal woord‑ en beeldmerk D’ORSAY – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”

Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met ouder merk (Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 43‑45)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 15 juni 2004 (zaak R 909/2002‑4) inzake een oppositieprocedure tussen José Jiménez Arellano, SA en Orsay GmbH

Gegevens betreffende de zaak

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Orsay GmbH Betrokken gemeenschapsmerk: woord‑ en beeldmerk Orsay voor waren van de klassen 23, 24 en 25 – aanvraag nr. 1042605 Houder van het merk of teken op basis waarvan oppositie is ingesteld: José Jiménez Arellano, SA Merk of teken op basis waarvan oppositie is ingesteld: nationaal woord‑ en beeldmerk D’ORSAY Beslissing van de oppositieafdeling: weigering van inschrijving Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep





Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.
76

Uit deze bepalingen blijkt dat een debetnota een inlichting aan de debiteur is. Daar artikel 44 en artikel 46, lid 2, van het negende EOF-reglement een ander en later uitvoerbaar besluit dan de debetnota in het kader van de invorderingsprocedure vermelden, is deze duidelijk niet uitvoerbaar. Zij is een voorbereidende handeling vóór de eventuele beslissing van de Commissie de invorderingsprocedure voort te zetten door een contentieuze procedure in te stellen of door een beschikking op basis van artikel 256 EG vast te stellen. De bestreden handeling moet worden gekwalificeerd als debetnota in de zin van artikel 45 van het negende EOF-reglement, daar zij erop wijst dat „[d]e Commissie zich na voorafgaand bericht […] het recht voorbehoudt wederzijdse, zekere, vaststaande en invorderbare schuldvorderingen te verrekenen”. Bijgevolg vormt de bestreden handeling geen maatregel waarbij de Commissie definitief haar standpunt bepaalt, sorteert zij geen dwingende rechtsgevolgen die verzoekers belangen kunnen aantasten, en is zij dus niet vatbaar voor beroep tot nietigverklaring in de zin van artikel 230 EG.
93

Het BHIM heeft zelf in andere oppositieprocedures een andere stelling verdedigd dan in de onderhavige procedure. Zo heeft de oppositieafdeling in het kader van de eerste oppositieprocedure in beslissing nr. 259/2000 van 22 februari 2000 (bladzijde 6, vijfde alinea), die werd bevestigd door de vierde kamer van beroep (beslissing R 326/2000-4 van 17 februari 2003), alsmede in beslissing nr. 843/2000 van 27 april 2000 (bladzijde 6, vierde alinea) geconcludeerd dat de uitdrukking „la española” slechts een zwak onderscheidend vermogen had, omdat zij in de levensmiddelensector een courante benaming was en een verwijzing naar de geografische herkomst van de waren inhield. Tevens heeft de oppositieafdeling, in tegenstelling tot het betoog in de onderhavige zaak, in haar beslissing van 22 februari 2000 gesteld dat gelet op het zwakke onderscheidend vermogen van het gemeenschappelijke element van de twee merken de aandacht van de consument niet zou worden getrokken door de term „la española”, maar door het beeldelement van het aangevraagde merk.
55

In de eerste plaats zij opgemerkt dat de grief ontleend aan afstand door de staat van een schuldvordering, die tot doel heeft aan te tonen dat een overdracht heeft plaatsgevonden van staatsmiddelen in de zin van artikel 87, lid 1, EG en waarover de Commissie zich in de bestreden beschikking niet heeft uitgesproken, faalt, aangezien in die beschikking wordt geconcludeerd dat er geen sprake is van staatssteun, daar de bekritiseerde maatregel geen enkel voordeel heeft opgeleverd voor Orange en SFR. Aangezien de Commissie heeft vastgesteld dat steunelementen in de zin van artikel 87, lid 1, EG, ontbraken, omdat een van de – cumulatieve – aspecten die het begrip staatssteun in de zin van deze bepaling kenmerken, niet aanwezig was, was zij niet verplicht om haar afwijzing van verzoeksters’ klacht te motiveren voor wat betreft de andere aspecten die dit begrip kenmerken. De grief was hoe dan ook bijkomstig in de zin van de aangehaalde rechtspraak, aangezien de maatregel was gerechtvaardigd op grond van, volgens de Commissie, doorslaggevende factoren, te weten de naleving van de in de richtlijn genoemde vereisten, inzonderheid de eerbiediging van het non-discriminatiebeginsel. In deze omstandigheden kan de instelling niet worden verweten niet te hebben geantwoord op deze grief, die niet alleen faalt maar ook bijkomstig is.