ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 12 december 2014 – Alsharghawi/Raad

(Zaak T‑532/14)

„Beroep tot nietigverklaring — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — In het licht van de situatie in Libië vastgestelde beperkende maatregelen — Bevriezing van tegoeden en economische middelen — Beroepstermijn — Aanvang — Niet-ontvankelijkheid”

Beroep tot nietigverklaring — Termijnen — Aanvang — Handeling met beperkende maatregelen tegen een persoon of entiteit — Handeling die is gepubliceerd en aan de adressaten is meegedeeld — Datum van mededeling van de handeling — Mededeling aan de betrokkene via publicatie in het Publicatieblad van de Europese Unie — Toelaatbaarheid (Art. 263, vierde en zesde alinea, VWEU en 275, tweede alinea, VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 102, lid 1; besluiten 2011/137/GBVB, art. 9, lid 3, en 2011/178/GBVB) (cf. punten 15, 18‑20, 22)

Voorwerp

Verzoek tot nietigverklaring, enerzijds van besluit 2011/137/GBVB van de Raad van 28 februari 2011 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië (PB L 58, blz. 53), en anderzijds van besluit 2011/178/GBVB van de Raad van 23 maart 2011 tot wijziging van besluit 2011/137 (PB L 78, blz. 24), voor zover zij verzoeker betreffen

Dictum

1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

2) Bashir Saleh Bashir Alsharghawi wordt verwezen in de kosten.

Beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 12 december 2014 – Alsharghawi/Raad

(Zaak T‑532/14)

„Beroep tot nietigverklaring — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — In het licht van de situatie in Libië vastgestelde beperkende maatregelen — Bevriezing van tegoeden en economische middelen — Beroepstermijn — Aanvang — Niet-ontvankelijkheid”

Beroep tot nietigverklaring — Termijnen — Aanvang — Handeling met beperkende maatregelen tegen een persoon of entiteit — Handeling die is gepubliceerd en aan de adressaten is meegedeeld — Datum van mededeling van de handeling — Mededeling aan de betrokkene via publicatie in het Publicatieblad van de Europese Unie — Toelaatbaarheid (Art. 263, vierde en zesde alinea, VWEU en 275, tweede alinea, VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 102, lid 1; besluiten 2011/137/GBVB, art. 9, lid 3, en 2011/178/GBVB) (cf. punten 15, 18‑20, 22)

Voorwerp

Verzoek tot nietigverklaring, enerzijds van besluit 2011/137/GBVB van de Raad van 28 februari 2011 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië (PB L 58, blz. 53), en anderzijds van besluit 2011/178/GBVB van de Raad van 23 maart 2011 tot wijziging van besluit 2011/137 (PB L 78, blz. 24), voor zover zij verzoeker betreffen

Dictum

1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
3.

Kort geding — Opschorting van tenuitvoerlegging — Voorlopige maatregelen — Voorwaarden voor toekenning — Spoedeisendheid — Ernstige en onherstelbare schade — Bewijslast — Last die uitsluitend rust op de partij wier hoofdberoep ontvankelijk is — Noodzaak tot aanvoering van het risico om die schade persoonlijk te lijden — Onderzoek van de ontvankelijkheid van het hoofdberoep door de rechter in kort geding — Omvang (Art. 278 VWEU en 279 VWEU) (cf. punten 22, 24, 25, 34)
3.

Beroep tot nietigverklaring — Natuurlijke personen of rechtspersonen — Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken — Normatieve handeling — Verordening tot wijziging van het ambtenarenstatuut met betrekking tot het jaarlijks verlof van ambtenaren die in een derde land zijn tewerkgesteld — Beroep ingesteld door een ambtenaar op grond van zijn objectieve hoedanigheid van ambtenaar in een derde land — Omstandigheid die niet voldoende is om hem te individualiseren ten aanzien van het geheel van ambtenaren die hun ambt in een derde land uitoefenen — Niet-ontvankelijkheid (Art. 263, vierde alinea, VWEU; Ambtenarenstatuut, bijlage X, art. 6; verordening nr. 1023/2013 van het Europees Parlement en de Raad) (cf. punten 42, 43)
33

In casu is verzoekster om te beginnen in het ongelijk gesteld in het kader van de procedure die heeft geleid tot de beschikking van 6 september 2016, Inclusion Alliance for Europe/Commissie (C‑378/16 P-R, niet gepubliceerd, EU:C:2016:668).
BESCHIKKING VAN HET GERECHT (Kamer voor hogere voorzieningen)

2 oktober 2014

Zaak T‑447/13 P

Luigi Marcuccio

tegen

Europese Commissie

„Hogere voorziening – Openbare dienst – Ambtenaren – Terugbetaling van invorderbare kosten – Artikel 92, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken – Exceptie van parallel beroep – Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond”

Betreft: Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Enkelvoudige kamer) van 18 juni 2013, Marcuccio/Commissie (F‑143/11, JurAmbt., EU:F:2013:81), en strekkende tot vernietiging van die beschikking.

Beslissing: De hogere voorziening wordt afgewezen. Marcuccio zal zijn eigen kosten dragen alsmede de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

Samenvatting

1. Gerechtelijke procedure – Kosten – Begroting – Specifieke procedure die het gebruik van een aansprakelijkheidsprocedure uitsluit

(Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken, art. 92, lid 1)

2. Gerechtelijke procedure – Toewijzing van zaken binnen het Gerecht voor ambtenarenzaken – Toewijzing aan de rechter-rapporteur van een kamer met drie rechters als alleensprekende rechter – Geen vermelding van de aanwijzing in het dossier van de zaak – Omstandigheid die de toewijzing niet ter discussie kan stellen

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken, art. 14, lid 1)

1. De in artikel 92, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken voorziene specifieke procedure strekkende tot de begroting van kosten sluit uit dat dezelfde bedragen of met hetzelfde oogmerk uitgegeven bedragen worden gevorderd in het kader van een actie overeenkomstig de artikelen 90 en 91 van het Statuut.

(cf. punt 42)

Referentie:

Hof: 16 juli 2009, Commissie/Schneider Electric, C‑440/07 P, Jurispr. blz. I‑6413

Gerecht: arrest van 11 juli 2007, Schneider Electric/Commissie, T‑351/03, Jurispr., EU:T:2007:212, punt 297, in hogere voorziening ten dele vernietigd bij arrest van 16 juli 2009, Commissie/Schneider Electric, C‑440/07 P, Jurispr., EU:C:2009:459, en beschikking van 15 juli 2011, Marcuccio/Commissie, T‑366/10 P, JurAmbt., EU:T:2011:394, punt 27

2. In het kader van een zaak die is toegewezen aan een kamer van drie rechters van het Gerecht voor ambtenarenzaken, die overeenkomstig artikel 14, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van dat Gerecht haar rechter-rapporteur aanwijst als alleensprekende rechter, kan uit het feit dat de naam van die rechter, die de kamer vóór het besluit tot verwijzing naar de alleensprekende rechter heeft voorgezeten, niet uit de stukken van het dossier in eerste aanleg volgt, niet worden afgeleid dat de rechter-rapporteur van de kamer van drie rechters niet is aangewezen als alleensprekende rechter.

(cf. punt 64)

Referentie:

Gerecht: beschikking van 19 juni 2014, Marcuccio/Commissie, T‑503/13 P, JurAmbt., EU:T:2014:596, punt 15
Beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 10 november 2014 –Theophilou/Commissie en ECB

(Zaak T‑293/13)

„Beroep tot nietigverklaring en schadevergoeding — Programma ter ondersteuning van de stabiliteit van Cyprus — Memorandum van overeenstemming inzake specifieke economische beleidsvoorwaarden dat tussen de Republiek Cyprus en het ESM is gesloten — Bevoegdheid van het Gerecht — Causaal verband — Beroep dat gedeeltelijk niet-ontvankelijk en gedeeltelijk kennelijk rechtens ongegrond is”

1. Gerechtelijke procedure — Inleidend verzoekschrift — Vormvereisten — Vaststelling van het voorwerp van het geschil — Summiere uiteenzetting van de aangevoerde middelen — Verzoek tot herstel van de schade die naar verluidt is veroorzaakt door een instelling van de Unie — Elementen op basis waarvan het aan de instelling verweten gedrag, het causaal verband en de werkelijke en zekere aard van de veroorzaakte schade kunnen worden vastgesteld (Statuut van het Hof van Justitie, art. 21, eerste alinea, en 53, eerste alinea; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 44, lid 1, sub c) (cf. punten 33, 34)

2. Beroep tot schadevergoeding — Bevoegdheid van de Unierechter — Grenzen — Bevoegdheid om uitspraak te doen over de wettigheid van een memorandum van overeenstemming tussen een lidstaat en het Europees Stabiliteitsmechanisme — Daarvan uitgesloten (Art. 268 VWEU en 340, tweede en derde alinea, VWEU; Verdrag tot instelling van het Europees Stabiliteitsmechanisme, art. 13, lid 4) (cf. punten 42‑47)

3. Niet-contractuele aansprakelijkheid — Voorwaarden — Onrechtmatigheid — Schade — Causaal verband — Ontbreken van een van de voorwaarden — Volledige verwerping van het beroep tot schadevergoeding (Art. 340, tweede alinea, VWEU) (cf. punten 49, 50)

4. Niet-contractuele aansprakelijkheid — Voorwaarden — Causaal verband — Schade als gevolg van het nalaten van een instelling — Bewijslast (Art. 340 VWEU) (cf. punten 52, 53)

5. Beroep tot nietigverklaring — Bevoegdheid van de Unierechter — Grenzen — Bevoegdheid om de wettigheid te toetsen van handelingen die niet uitgaan van de instellingen, organen of instanties van de Unie — Daarvan uitgesloten (Art. 263 VWEU) (cf. punten 56, 58)

6. Gerechtelijke procedure — Ontvankelijkheid van beroepen — Verzoek om voorlopige maatregelen — Verzoek dat is ingediend in dezelfde akte als het hoofdberoep — Niet-ontvankelijkheid (Art. 278 VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 3) (cf. punt 61)

Voorwerp

In de eerste plaats verzoek tot nietigverklaring van de punten 1.23 tot en met 1.27 van het memorandum van overeenstemming inzake specifieke economische beleidsvoorwaarden dat tussen de Republiek Cyprus en het Europees Stabiliteitsmechanisme (ESM) is gesloten op 26 april 2013, en in de tweede plaats verzoek tot vergoeding van de schade die verzoekers stellen te hebben geleden door de opneming van de punten 1.23 tot en met 1.27 in het memorandum van overeenstemming en doordat de Commissie haar toezichtsplicht niet is nagekomen

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Niet-contractuele aansprakelijkheid

–

Voorwaarden

–

Onrechtmatigheid

–

Schade

–

Causaal verband

–

Cumulatieve voorwaarden

–

Ontbreken van een van voorwaarden

–

Volledige verwerping van het beroep tot schadevergoeding (Art. 340, tweede alinea, VWEU) (cf. punten 16‑20)

Onderwerp

Voorwerp

Ten eerste, verzoek tot nietigverklaring van besluit 2011/137/GBVB van de Raad van 28 februari 2011 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië (PB L 58, blz. 53), verordening (EU) nr. 204/2011 van de Raad van 2 maart 2011 betreffende beperkende maatregelen in verband met de situatie in Libië (PB L 58, blz. 1) en van besluit 2013/182/GBVB van de Raad van 22 april 2013 tot wijziging van besluit 2011/137 (PB L 111, blz. 50), voor zover deze handelingen verzoeker betreffen, en, ten tweede, verzoek tot vergoeding van de door die handelingen veroorzaakte schade

Dictum

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen voor zover het tegen de Europese Commissie is gericht.

2) Kadhaf Al Dam wordt verwezen in zijn eigen kosten en in de kosten van de Europese Commissie.
Verzoek om voorlopige maatregelen ten aanzien van besluit C(2012) 4617 def. van de Commissie van 28 juni 2012 houdende weigering om verzoekster een verlenging toe te kennen van de termijn die is gesteld voor de nakoming van een aantal van haar verbintenissen, opgenomen in beschikking C(2009) 9059 van 12 november 2009 tot goedkeuring van de concentratie waarmee Électricité de France SA de uitsluitende zeggenschap over de activa van Segebel NV verwerft (Zaak COMP/M.5549 – EDF/Segebel)
2.

Beroep tot nietigverklaring — Natuurlijke of rechtspersonen — Procesbelang — Noodzaak van bestaand en daadwerkelijk belang — Beroep tegen besluit van de Commissie waarbij steun onverenigbaar met interne markt wordt verklaard — Beroep ingesteld door hoofdaandeelhouder van steunontvanger — Ontoereikendheid van gewone deelneming in kapitaal van onderneming om op zich procesbelang te doen ontstaan — Geen bedreiging voor huidige of toekomstige solvabiliteit — Onzekere toekomstige rechtssituatie — Niet-ontvankelijkheid (Art. 263, vierde alinea, VWEU) (cf. punten 22-24, 28-30)
2)

De Commissie wordt gelast zich te onthouden van publicatie op haar website of op enige andere plaats of het voor derden toegankelijk maken van een versie van beschikking 2006/903/EG van 3 mei 2006 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-overeenkomst ten aanzien van Akzo Nobel NV, Akzo Nobel Chemicals Holding AB, EKA Chemicals AB, Degussa AG, Edison SpA, FMC Corporation, FMC Foret SA, Kemira Oyj, L’Air Liquide SA, Chemoxal SA, Snia SpA, Caffaro Srl, Solvay SA/NV, Solvay Solexis SpA, Total SA, Elf Aquitaine SA en Arkema SA (Zaak COMP/F/C.38.620 – Waterstofperoxide en perboraat), die wat de verzoekende partij betreft gedetailleerder is dan de versie die in september 2007 is bekendgemaakt op de website van haar directoraat-generaal Concurrentie.
In een kortgedingprocedure is voldaan aan de voorwaarde van de fumus boni juris wanneer minstens één door de verzoekende partij in het beroep in de hoofdzaak aangedragen middel op het eerste gezicht relevant en in elk geval niet ongegrond lijkt, omdat daaruit blijkt dat er sprake is van een moeilijke juridische kwestie waarvan de oplossing niet voor de hand ligt en dus een nader onderzoek verdient, dat niet door de kortgedingrechter maar in de hoofdprocedure dient te worden uitgevoerd, en het beroep dus niet op het eerste gezicht redelijke grond mist.

In het kader van een verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van een besluit van de Commissie waarbij de onverenigbaarheid van staatssteun met de interne markt wordt vastgesteld, bestaat er op het eerste gezicht een fumus boni juris aangezien er sprake is van een betoog dat de – nog niet door de rechtspraak beantwoorde – rechtsvraag aan de orde stelt, of de nationale sector waaraan steun wordt verleend, gelet op de zeer specifieke en buitengewone moeilijkheden als gevolg van de besparingsmaatregelen die sinds een aantal jaren de nationale economie van een lidstaat kenmerken, in casu kan worden geacht niet bloot te staan aan een intense mededinging en evenmin op de internationale handel te zijn gericht, hetgeen zou uitsluiten dat die steun merkbare invloed kon hebben op het handelsverkeer en de mededinging tussen de lidstaten in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU. Gesteld al dat bedoelde steun had voldaan aan alle voorwaarden van die bepaling, biedt de rechtspraak bovendien geen antwoord op de vraag of de betrokken lidstaat uitzonderlijke omstandigheden kan aanvoeren op grond waarvan de terugvordering van de steun te ver gaat, gelet op het feit dat die staat het hoofd moest bieden aan een ernstige verstoring van zijn nationale economie in de zin van artikel 107, lid 3, sub b, VWEU, en evenmin op de vraag of de Commissie in het licht van die bepaling van primair recht de terugvordering niet had mogen eisen in een door die verstoring sterk verzwakte sector.

(cf. punten 13, 29-31, 34)
42

Ten vierde berust verzoeksters argument dat zij over een eigen belang beschikt omdat haar bezwaar door de Commissie is afgewezen, op een onjuiste premisse. In het bijzonder blijkt uit de stukken in het dossier duidelijk dat de Commissie van mening is dat alleen de Bondsrepubliek Duitsland – en niet verzoekster – een ontvankelijk bezwaar heeft ingediend (punt 2 van de considerans van de bestreden verordening). In het kader van het beroep heeft verzoekster die conclusie niet ter discussie gesteld. Bovendien heeft de Commissie alleen de Bondsrepubliek Duitsland – en niet verzoekster – verzocht om op gepaste wijze overleg te plegen teneinde een akkoord in de zin van artikel 7, lid 5, van verordening nr. 510/2006 te bereiken. De Commissie heeft verzoekster dus niet erkend als „belanghebbende partij” in de zin van dat artikel. Verzoekster heeft die conclusie in het kader van het beroep niet ter discussie gesteld. Gelet op die elementen kan verzoekster zich niet beroepen op het feit dat de Commissie in het onderhavige geval haar bezwaar heeft afgewezen. Overigens moet worden opgemerkt dat artikel 7, lid 2, tweede alinea, van verordening nr. 510/2006 bepaalt dat de natuurlijke of rechtspersonen met een rechtmatig belang die in een lidstaat gevestigd of woonachtig zijn, bezwaar tegen de geplande registratie kunnen aantekenen door bij die lidstaat een met redenen omklede verklaring in te dienen binnen een termijn die een bezwaar overeenkomstig lid 1 van dat artikel mogelijk maakt. Artikel 7, lid 1, van verordening nr. 510/2006 bepaalt met name dat „[l]idstaten” bezwaar kunnen aantekenen tegen de geplande registratie door een met redenen omklede verklaring bij de Commissie in te dienen. Hieruit volgt dat, anders dan verzoekster in wezen in haar schriftelijke stukken stelt, het de natuurlijke of rechtspersonen met een rechtmatig belang die in een lidstaat gevestigd of woonachtig zijn, niet mogelijk is rechtstreeks bij de Commissie bezwaar aan te tekenen (zie in die zin beschikking Gerecht van 11 september 2007, Honig-Verband/Commissie, T-35/06, Jurispr. blz. II-2865, punt 51).
Beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 24 oktober 2012 – Evropaïki Dynamiki/Commissie

(Zaak T-442/11)

„Beroep tot nietigverklaring – Niet voor beroep vatbare handeling – Handeling die ten dele confirmatief en ten dele informatief is – Niet-ontvankelijkheid – Beroep tot schadevergoeding – Geen vaststelling van verweten gedragen of omschrijving van vermeende schade – Niet-ontvankelijkheid – Beroep tot schadevergoeding – Geen bewijs van schade – Kennelijk rechtens ongegrond beroep”

1. Beroep tot nietigverklaring – Handelingen waartegen beroep kan worden ingesteld – Begrip – Handelingen die bindende rechtsgevolgen sorteren – Zuiver informatieve handeling – Daarvan uitgesloten (Art. 263 VWEU) (cf. punten 60-64)

2. Beroep tot nietigverklaring – Beroep tegen beschikking houdende bevestiging van niet binnen termijn bestreden beschikking – Niet-ontvankelijkheid – Begrip bevestigende beschikking – Beschikking, na nieuw onderzoek van eerdere beschikking, gegeven op basis van nieuwe gegevens – Daarvan uitgesloten – Klacht bij de Europese Ombudsman – Geen nieuwe en wezenlijke feiten en geen nieuw onderzoek van beschikking (Art. 263 VWEU) (cf. punten 66-68, 85, 87, 89, 90)

3. Beroep tot nietigverklaring – Termijnen – Aanvang – Handeling die niet is openbaar gemaakt of waarvan niet aan verzoeker is kennis gegeven – Kennis van de exacte inhoud en motivering – Verplichting om, zodra bestaan van handeling bekend is, binnen redelijke termijn om volledige tekst ervan te verzoeken (Art. 263 VWEU) (cf. punt 79)

4. Gerechtelijke procedure – Inleidend verzoekschrift – Vormvereisten – Vaststelling van voorwerp van geschil – Summiere uiteenzetting van aangevoerde middelen – Onvoldoende duidelijk en nauwkeurig verzoekschrift – Niet-ontvankelijkheid (Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 44, lid 1, sub c, en 48, lid 2) (cf. punten 92, 96, 99-101)

5. Niet-contractuele aansprakelijkheid – Voorwaarden – Schade – Causaal verband – Bewijslast – Verzoek tot herstel zonder nadere gegevens over gestelde schade en verband tussen deze schade en aan gemeenschapsinstelling verweten gedrag – Voorwaarden niet vervuld (Art. 340 VWEU) (cf. punten 102-104, 107, 108, 111, 119, 120, 123, 125)

6. Beroep tot nietigverklaring – Bevoegdheid van de Unierechter – Conclusies strekkende tot bevel aan instelling – Niet-ontvankelijkheid (Art. 263 VWEU) (cf. punt 146)

Voorwerp

Ten eerste, beroep tot nietigverklaring van de brief van de Commissie van 27 mei 2011, ten tweede, verzoek tot veroordeling van de Commissie tot betaling van schadevergoeding en, ten derde, bevel tot deze instelling tot publicatie van een communiqué

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.
Beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 27 maart 2012 — European Goldfields/Commissie

(Zaak T‑261/11)

„Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Door Griekse autoriteiten aan mijnbouwonderneming Ellinikos Chrysos toegekende subsidie, bestaande in overdracht van mijnbouwactiviteiten van Cassandra tegen lagere prijs dan werkelijke marktwaarde en in belastingvrijstelling voor deze operatie — Besluit waarbij steun onrechtmatig wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast, vermeerderd met rente — Geen procesbelang — Niet-ontvankelijkheid”

Beroep tot nietigverklaring — Natuurlijke of rechtspersonen — Procesbelang — Besluit van Commissie waarbij na formele onderzoeksprocedure wordt vastgesteld dat steun onverenigbaar met interne markt is — Beroep ingesteld door hoofdaandeelhouder van steunontvanger — Ontoereikendheid van gewone deelneming in kapitaal van onderneming en betrokkenheid in formele onderzoeksprocedure inzake steun voor ontstaan van vorderingsrecht — Geen bedreiging voor huidige of toekomstige solvabiliteit — Niet-ontvankelijkheid (Art. 263, vierde alinea, VWEU) (cf. punten 16‑17, 21, 24, 26‑29)

Voorwerp

Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2011/452/EU van de Commissie van 23 februari 2011 betreffende steunmaatregel C 48/08 (ex NN 61/08) van Griekenland ten gunste van Ellinikos [Ch]rysos SA (PB L 193, blz. 27)

Dictum

1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

2) European Goldfields Ltd wordt verwezen in de kosten.
Beschikking van de president van het Gerecht van 14 december 2011 – Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro/Commissie

(Zaak T‑552/11 R)

„Kort geding – Financiële bijstand – Debetnota tot terugvordering van financiële bijstand – Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging – Schending van vormvoorschriften – Niet-ontvankelijkheid”

1. Kort geding – Vormvereisten – Indiening van verzoeken – Summiere uiteenzetting van aangevoerde middelen – Middelen rechtens niet uiteengezet in verzoekschrift en in memories – Algemene verwijzing naar andere stukken – Niet-ontvankelijkheid (Art. 278 VWEU en 279 VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 44, lid 1, sub c), en 104, lid 3) (cf. punten 8, 10‑11, 19)

2. Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Voorlopige maatregelen – Voorwaarden voor toekenning – Fumus boni juris – Spoedeisendheid – Ernstige en onherstelbare schade – Cumulatieve voorwaarden – Beoordelingsvrijheid van rechter in kort geding (Art. 278 VWEU en 279 VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 2) (cf. punt 9)

3. Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Voorwaarden voor toekenning – Spoedeisendheid – Ernstige en onherstelbare schade – Financiële schade – Situatie waarin voortbestaan van verzoekende vennootschap in gevaar komt – Bewijslast (Art. 278 VWEU) (cf. punten 13‑14)

4. Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Voorlopige maatregelen – Voorwaarden voor toekenning – Spoedeisendheid – Ernstige en onherstelbare schade – Financiële schade – Schade die volledig kan worden hersteld in kader van beroep in hoofdzaak of beroep tot schadevergoeding – Geen onherstelbaar karakter (Art. 268 VWEU, 278 VWEU, 279 VWEU en 340 VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 2) (cf. punt 18)

Voorwerp

Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van de debetnota van 9 september 2011 die de Commissie heeft uitgeschreven tot terugvordering van het bedrag van 83 001,09 EUR, dat als financiële bijstand voor een project inzake medisch onderzoek was toegekend

Dictum

1) Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.