Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Beroep tot nietigverklaring - Bevoegdheid van gemeenschapsrechter - Conclusies strekkende tot bevel aan instelling - Niet-ontvankelijkheid

(Art. 230 EG en 233 EG)

2. Steunmaatregelen van de staten - Verbod - Afwijkingen - Steunmaatregelen die als verenigbaar met gemeenschappelijke markt kunnen worden beschouwd - Beoordelingsvrijheid van Commissie - Rechterlijke toetsing - Grenzen - Beoordeling van wettigheid aan hand van gegevens die beschikbaar waren op ogenblik van vaststelling van beschikking

[EG-Verdrag art. 92, lid 3 (thans, na wijziging, art. 87, lid 3, EG)]

3. Steunmaatregelen van de staten - Verbod - Afwijkingen - Onderzoeks- en ontwikkelingswerkzaamheden waarmee reeds voor datum van aanmelding van steun was begonnen - Vervulling van stimuleringscriterium - Beoordeling naar gelang van concreet geval

[EG-Verdrag art. 92, lid 3 (thans, na wijziging, art. 87, lid 3, EG)]

Samenvatting

1. In het kader van een op artikel 230 EG gebaseerd beroep tot nietigverklaring van een handeling kan de gemeenschapsrechter geen bevelen tot de instellingen richten. Als immers het Gerecht de bestreden handeling nietig verklaart, staat het aan de betrokken instelling om overeenkomstig artikel 233 EG de maatregelen te nemen die nodig zijn ter uitvoering van het op het beroep tot nietigverklaring gewezen arrest.

( cf. punt 17 )

2. De Commissie beschikt voor de toepassing van artikel 92, lid 3, van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 87, lid 3, EG) over een ruime beoordelingsvrijheid, die de inaanmerkingneming en beoordeling van ingewikkelde economische situaties impliceert. De gemeenschapsrechter kan zijn beoordeling van de feiten, met name op economisch niveau, niet in de plaats stellen van die van de auteur van de beschikking en derhalve moet de toetsing door het Gerecht beperkt blijven tot de vraag, of de procedure- en motiveringsvoorschriften in acht zijn genomen, of de feiten juist zijn vastgesteld en of geen sprake is van een kennelijk onjuiste beoordeling dan wel van misbruik van bevoegdheid. Bovendien moet de rechtmatigheid van een gemeenschapshandeling worden beoordeeld aan de hand van de feiten en de rechtstoestand op de datum waarop de handeling is vastgesteld, en mogen de door de Commissie verrichte ingewikkelde beoordelingen alleen worden beoordeeld aan de hand van de gegevens waarover de Commissie beschikte op het ogenblik waarop zij die beoordelingen verrichtte.

( cf. punten 32-33 )

3. Een onderneming die potentieel nieuwe staatssteun kan verkrijgen, kan er geen enkele zekerheid over hebben dat zij die steun werkelijk zal krijgen voordat de autoriteiten van de lidstaat deze steun bij de Commissie hebben aangemeld en laatstgenoemde de verenigbaarheid met de gemeenschappelijke markt heeft vastgesteld. De aanmelding van steun heeft op zich geen enkele invloed op de verenigbaarheid ervan met de gemeenschappelijke markt. Zo neemt de aanmelding van de steun geenszins de onzekerheid weg over de goedkeuring daarvan op gemeenschapsniveau. Zolang de Commissie geen goedkeuringsbeschikking heeft vastgesteld, en zelfs zolang de termijn voor beroep tegen die beschikking niet is verstreken, heeft de begunstigde geen zekerheid over de wettigheid van de voorgenomen steun. Alleen die wettigheid kan bij hem een gewettigd vertrouwen wekken. Het ontbreken van absolute zekerheid over de steunverlening, en bijgevolg van gewettigd vertrouwen, op het tijdstip waarop de potentiële begunstigde besluit zijn herstructurering uit te voeren, betekent dan ook niet dat de vooraf door de nationale of regionale instanties gegeven garanties geen enkel stimulerend effect hebben gehad.

In die omstandigheden kan de Commissie uit het loutere feit dat de onderzoeks- en ontwikkelingswerkzaamheden waren aangevangen vóór de datum van aanmelding van de steun waarmee zij moesten worden gefinancierd, niet afleiden dat deze steun niet aan het stimuleringscriterium voldoet. Het staat aan de Commissie, de omstandigheden van elk concreet geval te beoordelen om te bepalen of het vooruitzicht op steunverlening voldoende waarschijnlijk is opdat het stimuleringscriterium daadwerkelijk kan zijn vervuld.

( cf. punten 41-43 )

4. In het kader van een beroep tot nietigverklaring is het aanvoeren van een kennelijk onjuiste beoordeling niet ter zake dienend en kan het dus niet volstaan om nietigverklaring van de litigieuze beschikking te rechtvaardigen, indien die beoordeling in de bijzondere omstandigheden van het concrete geval geen beslissende invloed op het resultaat heeft kunnen hebben.

( cf. punt 49 )