Artikel 19 van de arbeidsvoorwaarden voor het personeel van de Europese Centrale Bank, op grond waarvan alleen personeelsleden die recht hebben op de maximale ontheemdingstoelage recht hebben op een schooltoelage, vormt een bepaling met een algemene strekking waarvan het personeel van de Europese Centrale Bank de gevolgen draagt zonder in staat te zijn op grond van artikel 230 EG de nietigverklaring ervan te vorderen. In deze omstandigheden is een tegen dat artikel opgeworpen exceptie van onwettigheid ontvankelijk.

Het beginsel van non-discriminatie of van gelijke behandeling, dat een fundamenteel rechtsbeginsel vormt, verbiedt dat vergelijkbare situaties verschillend worden behandeld of dat verschillende situaties gelijk worden behandeld, tenzij die behandeling objectief gerechtvaardigd is. Op een gebied dat onder de uitoefening van een discretionaire bevoegdheid valt wordt dit beginsel geschonden wanneer de betrokken instelling een onderscheid maakt dat op willekeur berust of kennelijk niet spoort met het doel van de regeling.

In de algemene opzet van de regeling van schooltoelagen die ambtenaren en functionarissen van de Gemeenschappen genieten, waarmee de Europese Centrale Bank op grond van artikel 9, sub c, van de arbeidsvoorwaarden voor haar personeel rekening moet houden, hebben deze toelagen tot doel elke ambtenaar of functionaris de mogelijkheid te bieden, voor de opvoeding en het onderwijs van zijn kinderen te zorgen.

Ofschoon het gerechtvaardigd is dat de Europese Centrale Bank er rekening mee houdt dat, bij gebreke van een Europese school, het onderwijs van het kind van een personeelslid dat de maximale ontheemdingstoelage geniet in het algemeen meer kost dan dat van het kind van een personeelslid dat niet die toelage geniet, is het feit dat de toekenning van de schooltoelage afhankelijk wordt gesteld van de ontvangst van die toelage in strijd met het evenredigheidsbeginsel en met het beginsel van gelijke behandeling.

Aangezien de toelage niet forfaitair is, maar afhankelijk van de daadwerkelijke kosten van de opvoeding, is het verband tussen de ontheemdingstoelage, die, wat de bepaling van het bedrag ervan, reeds rekening houdt met de gezinslasten, en de schooltoelage een ongeschikt criterium ten opzichte van het nagestreefde doel, daar, met name, de kosten die de functionaris aan wie de ontheemdingstoelage is toegekend voor het onderwijs van zijn kinderen draagt niet systematisch hoger zijn dan de kosten van een functionaris die niet die toelage geniet. De mogelijkheid van harmonieuze integratie van het kind van een personeelslid in het openbare onderwijssysteem, tegen geen of geringe kosten, van de plaats van vestiging van de Bank houdt immers niet noodzakelijkerwijs verband met de vraag of dit personeelslid recht heeft op de ontheemdingstoelage.

Derhalve is artikel 19 van de arbeidsvoorwaarden voor het personeel van de Europese Centrale Bank, voorzover het het recht op een schooltoelage voorbehoudt aan personeelsleden die de maximale ontheemdingstoelage genieten, met uitsluiting van personeelsleden die niet die toelage genieten, in strijd met het beginsel van gelijke behandeling en, derhalve, onwettig.

(cf. punten 53-72)

Referentie: Hof 14 juli 1983, Ferrano e.a./Commissie, 152/81, 158/81, 162/81.166/81, 170/81. 173/81. 175/81, 177/81-179/81, 182/81 en 186/81. Jurispr. blz. 2357. punt 10; conclusie van advocaatgeneraal Jacobs bij arrest Hof 10 oktober 1989, Atala-Palmerini/Commissie.201/88, Jurispr. blz. 3109, 3114, punt 11