ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
20

In de eerste plaats gaat de Commissie na (punten 44-47), of NEL kan worden aangemerkt als een „Auffanggesellschaft” in de zin van de in voetnoot 10 van de richtsnoeren vermelde uitzonderingen. Volgens haar is deze voetnoot uitsluitend van toepassing op ondernemingen die uit een liquidatie of een overname van activa zijn voortgekomen. In het geval van de groep Erba Lautex is er echter geen sprake van liquidatie of overname van activa. Inleiding van een faillissementsprocedure („Gesamtvollstreckungsverfahren”) is geen liquidatie (punt 45). Terwijl bij een liquidatie de activa van een onderneming te gelde worden gemaakt en de opbrengst van de verkoop van de activa in de regel over de schuldeisers en vennoten wordt verdeeld, waarna de vennootschap wordt ontbonden, kan een faillissement in een reorganisatie van de onderneming en voortzetting van haar activiteiten uitmonden. Volgens de Commissie kan het huren van bepaalde activa niet op één lijn worden gesteld met het overnemen ervan (punt 46).
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Gemeenschapsmerk — Inschrijvingsprocedure — Oppositie — Nalaten om vertaling van bewijsmateriaal ter staving van oppositie binnen gestelde termijn over te leggen — Bevoegdheid van Bureau om oppositie af te wijzen — (Verordening nr. 2868/95 van de Commissie, art. 1, regels 16 en 17, lid 2)

Samenvatting

Indien in een oppositieprocedure die overeenkomstig de artikelen 42 en volgende van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk is ingesteld tegen de inschrijving van een gemeenschapsmerk, de opposant de vertaling van het bewijsmateriaal ter staving van de oppositie in de proceduretaal van de oppositie niet overlegt vóór het verstrijken van de daartoe door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) gestelde termijn, zoals regel 17, lid 2, van verordening nr. 2868/95 tot uitvoering van verordening nr. 40/94 eist, mag het Bureau de oppositie ongegrond verklaren tenzij het overeenkomstig regel 20, lid 3, van de uitvoeringsverordening een andere beslissing aangaande de oppositie kan nemen op grond van stukken waarover het eventueel reeds beschikt.

Zelfs wanneer de opposant aan de vereisten van regel 16 van de uitvoeringsverordening betreffende de overlegging van dit bewijsmateriaal voldoet, is afwijzing van de oppositie gerechtvaardigd aangezien door de niet-naleving van regel 17, lid 2, de aanvrager van een merk zijn rechten van verdediging in de procedure inter partes niet kan uitoefenen en de kamer van beroep zich niet met voldoende zekerheid ervan kan vergewissen dat de door de opposant aangevoerde rechten werkelijk bestaan.

cf. punten 39, 43, 45
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring – Natuurlijke of rechtspersonen – Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken – Beschikking waarbij Commissie oordeelt dat nationale maatregel geen staatssteun is – Recht van beroep van concurrerende onderneming – Voorwaarde – Wezenlijke aantasting van haar marktpositie – Niet-dwingend karakter van deelneming als klager aan procedure voor Commissie

(Art. 87, lid 1, EG, 88, lid 2, EG en 230, vierde alinea, EG)

Samenvatting

Een beschikking waarbij de Commissie oordeelt dat een nationale maatregel geen staatssteun in de zin van art. 87, lid 1, EG is, en die na afloop van de formele onderzoeksprocedure van artikel 88, lid 2, EG is gegeven, raakt individueel de ondernemingen die de klacht hebben ingediend naar aanleiding waarvan deze procedure is geopend, en die zijn gehoord in hun opmerkingen welke bepalend zijn geweest voor het verloop van de procedure, mits hun marktpositie wezenlijk is aangetast door de maatregel waarop die beschikking betrekking heeft.

Een onderneming die geen actieve rol heeft gespeeld in de administratieve procedure voor de Commissie, kan aantonen dat zij ook individueel wordt geraakt, met dien verstande dat zij in elk geval moet aantonen dat de maatregel die bij de beschikking is goedgekeurd, haar positie op de betrokken markt wezenlijk kon aantasten. Om van een dergelijke wezenlijke aantasting te kunnen spreken, volstaat het niet dat deze beschikking invloed kon uitoefenen op de mededingingsverhoudingen zoals die op de relevante markt bestonden, en dat de betrokken onderneming op enigerlei wijze concurreerde met de begunstigde onderneming. Een onderneming kan zich niet alleen op haar hoedanigheid van concurrent van de begunstigde onderneming beroepen, maar moet bovendien het belang van de aantasting van haar marktpositie aantonen.

(cf. punten 34, 36‑37)
BESCHIKKING VAN HET GERECHT (Eerste kamer)

13 december 2002

Zaak T-112/02

Gustaaf Van Dyck

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Ambtenaren — Indeling in rang bij aanwerving — Verzoek om herindeling — Nieuw feit — Begrip”

Volledige Nederlandse tekst II-1527

Betreft:

Beroep tot nietigverklaring van de afwijzing door de Commissie van een door verzoeker ingediend verzoek om herindeling.

Beslissing:

Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard. Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

Samenvatting

Ambtenaren – Beroep – Voorafgaande administratieve klacht – Termijnen – Verval van recht – Heropening – Voorwaarde – Nieuw feit – Besluit waarbij criteria voor indeling in rang bij aanwerving worden gewijzigd – Verplichting om binnen redelijke termijn te handelen

(Ambtenarenstatuut, art. 31, lid 2, 90 en 91)

Artikel 90, lid 1, van het Statuut laat niet toe, zonder inachtneming van enige termijn een verzoek in te dienen dat ertoe strekt dat het tot aanstelling bevoegd gezag een definitief geworden besluit heroverweegt. Slechts wanneer er sprake is van een wezenlijk nieuw feit, kan de betrokken ambtenaar, binnen een redelijke termijn vanaf het moment waarop dit feit zich heeft voorgedaan, opnieuw beroep instellen tegen een definitief geworden besluit, door eerst op basis van artikel 90, lid 1, van het Statuut een verzoek om herindeling in te dienen.

Het besluit van de Commissie van 7 februari 1996 houdende wijziging van de criteria voor de indeling in rang, dat in werking is getreden met ingang van 5 oktober 1995, de datum van uitspraak van het arrest Alexopoulou/Commissie, T-17/95, vormt een dergelijk feit, op grond waarvan eerder aangeworven ambtenaren een verzoek om herziening van hun indeling kunnen indienen.

Wanneer een ambtenaar, die gerechtigd was de afwijzing door de Commissie van zijn klacht tegen de weigering om zijn indeling op grond van dat besluit te herzien aan het Gerecht voor te leggen, dat beroep tot nietigverklaring heeft ingetrokken, is het besluit tot afwijzing van zijn verzoek om herindeling evenwel definitief geworden. In dit verband is niet van belang dat deze afstand van instantie heeft plaatsgevonden gelet op de beslissing van het Gerecht op een verzoek met een soortgelijk voorwerp. Hieruit volgt dat deze ambtenaar niet ontvankelijk is om een verzoek om herindeling in te dienen, waarvan het voorwerp ervan gelijk is aan dat van het eerste verzoek, dat is afgewezen.

(cf. punten 54-56 en 58-62)

Referentie: Hof 11 januari 2001, Gevaert/Commissie, C-389/98 P, Jurispr. blz. I-65, punt 49; Gerecht 22 september 1994. Carrer e.a./Hof van Justitie, T-495/93, JurAmbt. biz. I-A-201 en II-651, punt 19; Gerecht 25 maart 1998. Koopman/Commissie, T-202/97, JurAmbt. blz. I-A-163 en II-511, punt 23; Gerecht 11 december 2001. Stols/Raad, T-99/97. niet gepubliceerd in de Jurisprudentie, punt 40
6

In haar verweerschrift merkt de Commissie op dat zij op 11 december 2001 een beschikking heeft gegeven, inhoudende dat bedoelde belastingvrijstellingen geen staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, EG vormen. Deze beschikking is op 13 december 2001 ter kennis van de Duitse autoriteiten gebracht en vervolgens, op 16 januari 2002, aan de vertegenwoordiger van verzoeksters gezonden, nadat de termijn waarbinnen de Duitse autoriteiten om schrapping van vertrouwelijke gegevens in de beschikking konden vragen, was verstreken.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Beroep tot nietigverklaring – Beroep tegen beschikking waarvan tenuitvoerlegging is opgeschort en die vervolgens in loop van geding is ingetrokken – Verdwijning van elk voor verzoeker schadelijk rechtsgevolg – Beroep zonder voorwerp geraakt – Afdoening zonder beslissing

(Art. 230 EG)

2. Procedure – Kosten – Afdoening zonder beslissing – Beroep zonder voorwerp geraakt door intrekking van bestreden beschikking – Wijziging van omstandigheden die tot vaststelling van deze beschikking hebben geleid – Iedere partij draagt eigen kosten

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 87, lid 6)

Samenvatting

1. De verzoeker kan belang hebben bij de nietigverklaring van een in de loop van het geding ingetrokken handeling, wanneer de nietigverklaring van deze handeling op zich rechtsgevolgen kan hebben.

Wanneer de tenuitvoerlegging van de bestreden beschikking is opgeschort, heeft deze geen rechtsgevolgen kunnen sorteren tussen het tijdstip waarop de tenuitvoerlegging ervan is opgeschort, en de inwerkingtreding van de beschikking waarbij zij is ingetrokken, zodat het beroep, wanneer er voor de periode vóór de opschorting geen schadelijke effecten voor verzoekster blijven, zonder voorwerp is geraakt met het gevolg dat er niet meer op hoeft te worden beslist.

(cf. punten 38, 40‑41, 47, 49)

2. In een geval waarin de Commissie in de loop van het geding een beschikking betreffende een procedure op grond van artikel 82 EG heeft ingetrokken wegens wijziging van de omstandigheden die tot de vaststelling ervan hebben geleid, namelijk de concurrentiesituatie, en waarin noch de beschikking tot intrekking noch de dossierstukken de opvatting wettigen dat de Commissie een onrechtmatigheid van deze beschikking ten aanzien van de grieven van de verzoeker heeft erkend, is het billijk elke partij in haar eigen kosten te verwijzen.

(cf. punten 53, 55)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring - Natuurlijke of rechtspersonen - Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken - Beschikking in vorm van richtlijn - Beroep ingesteld door vereniging - Voorwaarden - Niet-ontvankelijkheid

(Art. 230, vierde alinea, EG)

Samenvatting

$$De enkele omstandigheid dat artikel 230, vierde alinea, EG de ontvankelijkheid van beroepen tot nietigverklaring van richtlijnen niet uitdrukkelijk behandelt, volstaat op zich niet om dergelijke beroepen niet-ontvankelijk te verklaren. Nagegaan dient te worden of de bestreden richtlijn niet toch een beschikking vormt die de verzoeker rechtstreeks en individueel raakt in de zin van artikel 230, vierde alinea, EG, ook al is deze beschikking genomen in de vorm van een richtlijn. De gemeenschapsinstellingen kunnen immers niet door de keuze van de vorm van de betrokken handeling aan particulieren de rechtsbescherming ontnemen die deze verdragsbepaling hun biedt.

Een ander dan de adressaat van een beschikking kan slechts stellen individueel te zijn geraakt in de zin van artikel 230, vierde alinea, EG indien die beschikking hem betreft uit hoofde van zekere bijzondere hoedanigheden of van een feitelijke situatie welke hem ten opzichte van ieder ander karakteriseert en hem derhalve individualiseert op soortgelijke wijze als de adressaat.

Een vereniging die is opgericht ter behartiging van de collectieve belangen van een groep justitiabelen kan niet worden geacht in de zin van artikel 230, vierde alinea, EG individueel te worden geraakt door een handeling die de algemene belangen van die groep treft, en kan dus geen beroep tot nietigverklaring instellen wanneer de individuele leden dat ook niet kunnen. Bijzondere omstandigheden, zoals de rol die een vereniging heeft gespeeld in de procedure die tot vaststelling van een handeling in de zin van artikel 230 EG heeft geleid, kunnen echter de ontvankelijkheid meebrengen van een beroep dat is ingesteld door een vereniging wier leden niet rechtstreeks en individueel door die handeling worden geraakt.

( cf. punten 23-25 )
Zaak T‑14/00

Coöperatieve Aan‑ en Verkoopvereniging Ulestraten, Schimmert en Hulsberg BA e.a.

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Procedure – Staatssteun – Beroep tot nietigverklaring – Interventie – Belang bij beslissing van geding”

Beschikking van het Gerecht (Tweede kamer – uitgebreid) van 4 februari 2004

Samenvatting van de beschikking

Procedure – Interventie – Voorwaarden voor ontvankelijkheid – Belang bij beslissing van geding – Indirect belang wegens gelijkenis tussen bestreden beschikking en beschikking die deel uitmaakt van zelfde bundel van individuele beschikkingen en is gericht tot verzoeker tot tussenkomst – Niet-ontvankelijkheid

(Statuut van het Hof van Justitie, art. 40, tweede alinea, en 53, eerste alinea)

Het begrip belang bij de beslissing van het geding in de zin van artikel 40, tweede alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie, dat krachtens artikel 53, eerste alinea, van dit statuut van toepassing is op de procedure voor het Gerecht, moet worden gedefinieerd met inachtneming van het voorwerp van het geding zelf en worden verstaan als een rechtstreeks en actueel belang bij de toewijzing dan wel de afwijzing van het gevorderde, en niet als een belang ten aanzien van de aangevoerde middelen of argumenten. Onder „beslissing” van het geding moet namelijk de aan de geadieerde rechter gevraagde eindbeslissing worden verstaan zoals die zal blijken uit het dictum van het arrest.

Bovendien dient onderscheid te worden gemaakt tussen verzoekers tot tussenkomst die aannemelijk maken een rechtstreeks belang te hebben bij hetgeen wordt beslist op de specifieke handeling waarvan nietigverklaring wordt gevorderd, en verzoekers tot tussenkomst die slechts doen blijken van een indirect belang bij de beslissing van het geding wegens de gelijkenis tussen hun situatie en die van een der partijen.

In het geval van een beschikking die uit een bundel van individuele beschikkingen bestaat, volstaat het derhalve niet, een van de adressaten ervan te zijn dan wel daardoor rechtstreeks of individueel te worden geraakt, om aannemelijk te maken een rechtstreeks belang te hebben bij de beslissing van een geding waarbij een andere adressaat van dezelfde beschikking of een andere rechtstreeks of individueel daardoor geraakte persoon partij is, en derhalve ook niet om tot tussenkomst in dat geding te worden toegelaten.

Artikel 233 EG houdt immers niet in dat de Commissie bij gedeeltelijke nietigverklaring van een beschikking die uit een bundel van individuele beschikkingen bestaat, op verzoek van de belanghebbenden moet overgaan tot een heronderzoek van de wettigheid van die beschikking, voorzover zij andere personen dan de verzoeker individueel raakt.

(cf. punten 10‑22)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Procedure - Wijzigingen van Reglement voor procesvoering - Onmiddellijke toepassing

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht)

2. Procedure - Interventie - Indiening van verzoek tot tussenkomst - Termijn - Beslissing om tot mondelinge behandeling over te gaan - Begrip

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 52, 53, 115, lid 1, en 116, lid 6)

3. Procedure - Interventie - Belanghebbende personen - Beroep tot nietigverklaring van weigering om gevolg te geven aan op mededingingsregels gebaseerde klacht - Partij waartegen klacht is gericht

(Statuut-EG van het Hof van Justitie, art. 37, tweede alinea, en 46)

Samenvatting

1. De door het Gerecht vastgestelde wijzigingen van zijn Reglement voor de procesvoering zijn als procedurele bepalingen in beginsel met ingang van de datum waarop zij in werking zijn getreden, van onmiddellijke toepassing.

( cf. punt 23 )

2. Artikel 115, lid 1, gelezen in samenhang met artikel 116, lid 6, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, zoals dat sinds 1 februari 2001 van kracht is, biedt belanghebbenden die hun verzoek tot tussenkomst niet zo tijdig hebben ingediend dat zij aan de schriftelijke behandeling konden deelnemen, de mogelijkheid om tijdens de mondelinge behandeling op basis van het rapport ter terechtzitting te interveniëren, mits zij hun verzoek tot tussenkomst vóór de opening van deze mondelinge behandeling indienen.

In dit verband gaat het bij het besluit tot opening van de mondelinge behandeling, de uiterste termijn voor de indiening van het verzoek tot tussenkomst, om het in artikel 53 van genoemd reglement bedoelde besluit. Dat besluit wordt door het Gerecht genomen nadat de rechter-rapporteur het voorlopig rapport bedoeld in artikel 52 van genoemd reglement heeft uitgebracht.

( cf. punten 24-25, 27 )

3. Onder belang bij de beslissing van het geding in de zin van artikel 37, tweede alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie, dat krachtens artikel 46, eerste alinea, van toepassing is op het Gerecht, moet worden verstaan een rechtstreeks en dadelijk belang bij de toewijzing dan wel de afwijzing van het gevorderde.

In het kader van een beroep tot nietigverklaring, gericht tegen een beschikking van de Commissie tot afwijzing van een klacht wegens schending van de artikelen 82 EG en 86 EG, bezit de partij tegen wie de door deze afwijzing getroffen klacht is gericht, een dergelijk belang.

( cf. punten 32-34 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Beroep tot nietigverklaring - Voor beroep vatbare handelingen - Begrip - Handelingen die bindende rechtsgevolgen in leven roepen - Administratieve procedure inzake toepassing van mededingingsregels - Handeling die tussenmaatregel is - Daarvan uitgesloten

(Art. 230 EG)

2. Mededinging - Administratieve procedure - Onderzoek van klachten - Voorafgaande evaluatie van invloed van nationale wettelijke regeling op mededinging beperkende gedragingen van ondernemingen - Toelaatbaarheid - Residuaire autonome gedragingen van ondernemingen

(Art. 82 EG en 86 EG)

Samenvatting

1. Een instelling die bevoegd is om een inbreuk vast te stellen en daarvoor een sanctie op te leggen, en bij wie particulieren een klacht kunnen indienen, zoals de Commissie in het kader van het mededingingsrecht, stelt noodzakelijkerwijs een handeling met rechtsgevolgen wanneer zij het naar aanleiding van die klacht ingestelde onderzoek beëindigt. In dat verband kan het seponeren van een klacht niet als een voorafgaande of voorbereidende handeling worden aangemerkt, omdat dit het eindstadium van de procedure vormt en niet zal worden gevolgd door een handeling waartegen beroep tot nietigverklaring kan worden ingesteld.

Een handeling waarin de Commissie de belanghebbende slechts in kennis stelt van de voortgang van de tegen een lidstaat ingeleide procedure en van haar voorafgaande opmerkingen aangaande het door haar tegen deze staat ingestelde onderzoek, kan niet als een handeling tot beëindiging van die procedure worden beschouwd. Een dergelijke handeling is immers een tussenmaatregel.

( cf. punten 42, 44, 48 )

2. Aangezien artikel 82 EG slechts betrekking heeft op mededinging verstorende gedragingen waartoe de ondernemingen op eigen initiatief hebben besloten, kan de beoordeling van deze gedragingen een voorafgaande evaluatie van de toepasselijke nationale wettelijke regeling vereisen. Deze voorafgaande evaluatie van de invloed die de wettelijke regeling op de gedragingen van de ondernemingen kan hebben, heeft evenwel slechts betrekking op de vraag of deze wettelijke regeling de mogelijkheid openlaat van een mededinging die door autonome gedragingen van de ondernemingen kan worden verhinderd, beperkt of vervalst.

( cf. punt 50 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Beroep wegens nalaten - Natuurlijke of rechtspersonen - Nalaten dat vatbaar is voor beroep - Nalaten stelling te nemen over door regeringen van veertien andere lidstaten tegen Republiek Oostenrijk getroffen maatregelen en onmiddellijke intrekking van die maatregelen te eisen - Niet-ontvankelijkheid

(Art. 232, derde alinea, EG)

Samenvatting

$$Een natuurlijke of rechtspersoon kan slechts een beroep krachtens artikel 232, derde alinea, EG bij de gemeenschapsrechter instellen om te doen vaststellen dat een gemeenschapsinstelling in strijd met het Verdrag heeft nagelaten een handeling, niet zijnde een aanbeveling of advies, te verrichten waarvan die persoon de potentiële adressaat is of waartegen hij met een beroep tot nietigverklaring kan opkomen.

Bijgevolg is niet-ontvankelijk een door een natuurlijke persoon ingesteld beroep wegens nalaten om te doen vaststellen dat de Commissie, door geen stelling te nemen over de door de regeringen van de veertien lidstaten tegen de Republiek Oostenrijk getroffen maatregelen en door geen onmiddellijke intrekking van die maatregelen te eisen, in strijd met het Verdrag heeft nagelaten een besluit te nemen.

( cf. punten 20, 23, 25 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring - Natuurlijke of rechtspersonen - Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken - Verordening betreffende inschrijving van bepaalde benamingen in Register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen" - Beroep ingesteld door producent die producten onder ingeschreven benaming in handel brengt en bij nationale autoriteit bezwaar had gemaakt tegen inschrijving van die benaming - Niet-ontvankelijkheid

(Art. 230, vierde alinea, EG; verordening nr. 2081/92 van de Raad, art. 7; verordening nr. 1338/2000 van de Commissie)

Samenvatting

$$Is niet-ontvankelijk het door een producent van eendenproducten ingesteld beroep tot nietigverklaring van verordening nr. 1338/2000 tot aanvulling van de bijlage bij verordening nr. 2400/96 betreffende de inschrijving van bepaalde benamingen in het Register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen" bedoeld in verordening nr. 2081/92, voorzover daarbij de benaming canard à foie gras du Sud-Ouest" als beschermde geografische aanduiding is ingeschreven.

Het valt weliswaar niet uit te sluiten dat een dergelijke regeling, die naar haar aard en strekking een normatief karakter heeft, een natuurlijke of rechtspersoon individueel kan raken, doch dit is in casu niet het geval. Allereerst wordt iedere andere producent die zich feitelijk of potentieel in een zelfde situatie bevindt als die welke door verzoekster is beschreven, op gelijke wijze als zijzelf door verordening nr. 1338/2000 getroffen. Vervolgens karakteriseert de omstandigheid dat een normatieve handeling voor de verschillende rechtssubjecten waarop zij van toepassing is, uiteenlopende concrete gevolgen kan hebben, hen niet ten opzichte van alle andere marktdeelnemers, omdat de toepassing van die handeling op grond van een objectief bepaalde situatie plaatsvindt. Ten slotte berust het gebruik van de geografische benaming waarop verzoekster aanspraak maakt, niet op een specifiek recht dat zij op nationaal of communautair niveau vóór de vaststelling van verordening nr. 1338/2000 zou hebben verkregen en waarop door die verordening inbreuk zou zijn gemaakt.

Het feit dat de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar verzoekster is gevestigd, haar bezwaarschrift niet aan de Commissie heeft gezonden, volstaat overigens niet voor de ontvankelijkheid van het beroep. In dit verband zijn uitsluitend de lidstaten verantwoordelijk voor de procedurele waarborgen die in het kader van de bezwaarregeling van verordening nr. 2081/92 aan particulieren worden verleend, en beschikt de Commissie over geen enkele beoordelingsvrijheid, zodat particulieren geen specifieke procedurele waarborgen op gemeenschapsniveau worden geboden.

( cf. punten 34, 36-37, 40-44, 47, 53 )