Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Burgerschap van Europese Unie – Recht om vrij op grondgebied van lidstaten te reizen en te verblijven – Belasting op overdracht van onroerende zaken

(Art. 18 EG, 39 EG en 43 EG; EER-Overeenkomst, art. 28 en 31)

2. Burgerschap van Europese Unie – Gelijke behandeling – Discriminatie op grond van nationaliteit – Verbod – Nationale belasting op overdracht van onroerende zaken

(Art. 12 EG, 18 EG, 39 EG en 43 EG; EER-Overeenkomst, art. 4, 28 en 31)

Samenvatting

1. Een lidstaat die alleen aan personen die vast op het nationale grondgebied wonen, en niet aan niet-ingezetenen die het voornemen hebben om zich in de toekomst op dat grondgebied te vestigen, vrijstelling van de belasting op de overdracht van onroerende zaken verleent, komt de verplichtingen niet na die krachtens de artikelen 18 EG, 39 EG en 43 EG en de artikelen 28 en 31 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte op hem rusten.

De regels inzake gelijke behandeling verbieden immers niet alleen de onverholen discriminaties op grond van nationaliteit, maar ook alle verkapte vormen van discriminatie die door toepassing van andere onderscheidingscriteria in feite tot hetzelfde resultaat leiden. Dit is het geval met een maatregel die als onderscheidend criterium de woon‑ of verblijfplaats hanteert, omdat dit hoofdzakelijk ten nadele van staatsburgers van andere lidstaten kan werken, aangezien personen die hun woonplaats niet op het nationale grondgebied hebben, net als niet-ingezetenen, meestal niet-staatsburgers zijn. Een dergelijke voorwaarde van vast verblijf beantwoordt niet aan de door de door de betrokken lidstaat aangevoerde doelstellingen van vergemakkelijking van de verwerving van een eerste woning, vermijding van vastgoedspeculatie en ondersteuning van gezinnen met een laag of gemiddeld inkomen, en is niet noodzakelijk voor het inperken van belastingfraude en het vermijden van misbruik bestaande in het omzeilen van het doel van de vrijstelling.

(cf. punten 45‑46, 59, 63, dictum 1)

2. Een lidstaat die alleen aan zijn eigen staatsburgers of aan personen van dezelfde nationale afkomst onder bepaalde voorwaarden vrijstelling van de belasting op de overdracht van onroerende zaken verleent bij de aankoop van een eerste woning op het nationale grondgebied, komt de verplichtingen niet na die krachtens de artikelen 12 EG, 18 EG, 39 EG en 43 EG en de artikelen 4, 28 en 31 van de EER-Overeenkomst op hem rusten.

Dit uitdrukkelijk en uitsluitend op de nationaliteit gebaseerde verschil in behandeling tussen eigen staatsburgers en staatburgers van andere lidstaten die zich in de betrokken lidstaat willen vestigen, vormt een door die bepalingen verboden rechtstreekse discriminatie. Doelstellingen inzake enerzijds het vergemakkelijken van de verwerving van een woning door geëmigreerde staatsburgers van die lidstaat en personen van dezelfde nationale afkomst en het aanmoedigen van de terugkeer van deze lieden nu die lidstaat zijn bevolking door een massale emigratie naar het buitenland sterk heeft zien dalen, en anderzijds het handhaven van de banden tussen die emigranten en hun land van herkomst, kunnen niet het bestaan aantonen van objectieve omstandigheden die losstaan van de nationaliteit van de betrokken personen, welke een discriminatie als die welke voortvloeit uit die vrijstelling zouden kunnen rechtvaardigen, aangezien zij juist op de nationaliteit van de betrokken personen zijn gebaseerd.

(cf. punten 69‑71, 75, dictum 1)