ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Sociale politiek – Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers – Richtlijn 2003/88 betreffende aantal aspecten van organisatie van arbeidstijd – Werkingssfeer

(Richtlijn 2003/88 van het Europees Parlement en de Raad, art. 1, lid 3)

2. Sociale politiek – Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers – Richtlijn 2003/88 betreffende aantal aspecten van organisatie van arbeidstĳd – Minimale rusttijd

(Richtlijn 2003/88 van het Europees Parlement en de Raad, art. 3, 17, leden 2 en 3, sub b en c)

Samenvatting

1. Personen met een aanstellingsovereenkomst voor vormingswerk die incidenteel en tijdens het seizoen werkzaam zijn in vakantie- en vrijetijdscentra en maximaal 80 dagen per jaar werken, vallen onder het toepassingsgebied van richtlijn 2003/88 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd.

(cf. punt 33 en dictum 1)

2. Personen met een aanstellingsovereenkomst voor vormingswerk die incidenteel en tijdens het seizoen werkzaam zijn in vakantie- en vrijetijdscentra en maximaal 80 dagen per jaar werken, vallen onder de afwijking bepaald in artikel 17, lid 3, sub b en/of c, van richtlijn 2003/88 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd.

Een nationale regeling die de werkzaamheid van personen met een dergelijke overeenkomst tot 80 werkdagen per jaar beperkt, voldoet echter niet aan de in artikel 17, lid 2, van deze richtlijn gestelde voorwaarden voor toepassing van deze afwijking, namelijk dat aan de betrokken werknemers gelijkwaardige compenserende rusttijden worden geboden of, in de uitzonderlijke gevallen waarin dit op objectieve gronden niet mogelijk is, een passende bescherming wordt verleend. Ook al staat de bijzondere aard van het werk of de bijzondere context waarin dit wordt verricht, toe dat uitzonderlijk wordt afgeweken van artikel 3 van richtlijn 2003/88 en van de verplichting om te voorzien in een regelmatige afwisseling van arbeidstijd en rusttijd, een nationale regeling die de werknemers tijdens de gehele duur van de arbeidovereenkomst, ook al het gaat het om een overeenkomst voor maximaal 80 dagen per jaar, niet de mogelijkheid biedt het recht op een dagelijkse rusttijd uit te oefenen, holt niet alleen een door deze richtlijn uitdrukkelijk toegekend individueel recht uit, maar is tevens in strijd met het doel van deze richtlijn, namelijk de veiligheid en gezondheid van de werknemers doeltreffend te beschermen.

(cf. punten 37, 46‑47, 52, 60‑62, dictum 2)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Beroep wegens niet-nakoming – Inleidend verzoekschrift – Uiteenzetting van bezwaren en middelen – Vormvereisten

(Art. 226 EG; Statuut van het Hof van Justitie, art. 21, eerste alinea; Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 38, lid 1, sub c)

2. Beroep wegens niet-nakoming – Bevoegdheid van Hof – Grenzen – Statuut van Europese school

(Art. 10 EG en 226 EG)

Samenvatting

1. De Commissie is ingevolge artikel 21, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie en artikel 38, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof verplicht, in elk krachtens artikel 226 EG ingediend verzoekschrift de exacte grieven aan te geven waarover zij een uitspraak van het Hof verlangt. Deze conclusies moeten op ondubbelzinnige wijze worden geformuleerd om te vermijden dat het Hof ultra petita recht doet of nalaat uitspraak te doen op een van de grieven.

(cf. punten 36‑37)

2. Het Hof is niet bevoegd om te beslissen op het beroep dat de Europese Commissie krachtens artikel 226 EG heeft ingesteld op grond dat het Koninkrijk België de verplichtingen niet zou zijn nagekomen die op hem rusten krachtens het op 12 oktober 1962 tussen de raad van bestuur van de Europese school en de regering van het Koninkrijk België gesloten akkoord inzake de vestigingsplaats, gelezen in samenhang met artikel 10 EG. Zoals uit artikel 28 van de op 12 april 1957 te Luxemburg ondertekende Overeenkomst houdende het Statuut van de Europese school blijkt, gelden voor dat akkoord immers dezelfde regels als voor deze overeenkomst voor de uitlegging waarvan het Hof niet bevoegd is, aangezien, ondanks het feit dat dit Statuut verband houdt met de Gemeenschap en de werking van haar instellingen, het hierbij gaat om een tussen de lidstaten gesloten internationale overeenkomst die geen deel uitmaakt van het gemeenschapsrecht. Deze beoordeling geldt niet alleen voor de procedure van prejudiciële verwijzing, maar ook voor de in artikel 226 EG bepaalde procedure, die slechts betrekking kan hebben op de niet-nakoming door een lidstaat van een van de krachtens het Verdrag op hem rustende verplichtingen.

Bovendien kan noch de eventuele consolidatie van het acquis van de overeenkomst van 1957 door het op 21 juni 1994 te Luxemburg ondertekende verdrag, dat thans van kracht is, noch de verwijzing in laatstgenoemd verdrag naar de akkoorden inzake vestigingsplaatsen, met terugwerkende kracht de juridische aard van het akkoord inzake de vestigingsplaats wijzigen, welk akkoord een internationale overeenkomst is, gesloten tussen de raad van bestuur en de regering van één lidstaat. Wat ten slotte de eventuele toepassing van het in artikel 26 van het verdrag van 1994 geformuleerde arbitragebeding betreft, kan een niet-nakomingsprocedure in de zin van het EG-Verdrag en de rechtspraak van het Hof slechts op grond van artikel 226 EG worden ingeleid.

(cf. punten 44‑46, 51‑53 en dictum)
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Beroep wegens niet-nakoming

–

Onderzoek van gegrondheid door Hof

–

In aanmerking te nemen situatie

–

Situatie bij verstrijken van in met redenen omkleed advies gestelde termijn (Art. 226 EG; richtlijn 2003/88 van het Europees Parlement en de Raad) (cf. punten 7‑10)

Onderwerp

Voorwerp

Niet-nakoming – Schending van artikel 1, lid 3, van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB L 299, blz. 9) en van artikel 18, sub a, van richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB L 307, blz. 18), gehandhaafd bij artikel 27, lid 1, van richtlijn 2003/88, gelezen in samenhang met bijlage I, deel B, bij die richtlijn – Niet-burgerlijk personeel in overheidsdienst

Dictum

Dictum

1) Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, voor wat het niet-burgerlijk personeel in overheidsdienst betreft, is het Koninkrijk Spanje de krachtens artikel 1, lid 3, van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

2) Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Beroep wegens niet-nakoming

–

Onderzoek van gegrondheid door Hof

–

In aanmerking te nemen situatie

–

Situatie bij verstrijken van in met redenen omkleed advies gestelde termijn (Art. 226 EG) (cf. punt 23)

Onderwerp

Voorwerp

Verzuim om binnen de gestelde termijn de maatregelen te hebben genomen of meegedeeld die noodzakelijk zijn om in het Waalse Gewest te voldoen aan artikel 5, lid 1, van richtlijn 2008/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (PB L 24, blz. 8) – Bestaande installaties die gevolgen kunnen hebben voor de emissies in de lucht, het water en de bodem en voor de verontreiniging

Dictum

Dictum

1) Door ondanks de in artikel 5, lid 1, van richtlijn 2008/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging gestelde uiterste datum van 30 oktober 2007 in het Waalse Gewest vergunningen te verlenen voor de werking van bestaande installaties die niet voldoen aan de eisen van de artikelen 3, 7, 9, 10, 13, 14, sub a en b, en 15, lid 2, van deze richtlijn, is het Koninkrijk België de krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

1) Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Milieu – Bescherming van bossen – Bewaking van bossen en van milieu-interacties – Verordening nr. 2152/2003

(Verordening nr. 2152/2003 van het Europees Parlement en de Raad, art. 3, sub a en b)

Samenvatting

De bepalingen van artikel 3, sub a en b, van verordening nr. 2152/2003 inzake de bewaking van bossen en milieu-interacties in de Gemeenschap (Forest Focus), die voor de toepassing van deze verordening de begrippen „bos” en „beboste gebieden” definiëren, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen nationale bepalingen die deze begrippen anders definiëren voor acties waarop deze verordening niet van toepassing is.

Weliswaar heeft de gemeenschapswetgever voor de uitvoering van de bosbewakingsactie de gebieden willen definiëren waarop deze actie betrekking heeft, maar uit geen van de bepalingen van verordening nr. 2152/2003 volgt dat deze verordening tot doel had gemeenschappelijke regels voor andere acties op te stellen. Bijgevolg heeft dit artikel niet tot doel en kan het niet tot gevolg hebben dat elke andere definitie van bossen en beboste gebieden die de lidstaten ten grondslag willen leggen aan alle andere actieprogramma’s dan die waarop die verordening van toepassing is, uitgesloten is.

(cf. punten 25‑26, 28 en dictum)
Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 26 november 2009 — Commissie/Griekenland

(Zaak C-211/09)

„Niet-nakoming — Richtlijn 2006/24/EG — Elektronische communicatie — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn”

Beroep wegens niet-nakoming — Onderzoek van gegrondheid door Hof — In aanmerking te nemen situatie — Situatie bij verstrijken van in met redenen omkleed advies gestelde termijn (Art. 226 EG) (cf. punt 7)

Voorwerp

Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronischecommunicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van richtlijn 2002/58/EG (PB L 105, blz. 54)

Dictum

1) Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronischecommunicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van richtlijn 2002/58/EG, is de Helleense Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

2) De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 26 november 2009 — Commissie/Griekenland

(Zaak C-211/09)

„Niet-nakoming — Richtlijn 2006/24/EG — Elektronische communicatie — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn”

Beroep wegens niet-nakoming — Onderzoek van gegrondheid door Hof — In aanmerking te nemen situatie — Situatie bij verstrijken van in met redenen omkleed advies gestelde termijn (Art. 226 EG) (cf. punt 7)

Voorwerp

Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronischecommunicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van richtlijn 2002/58/EG (PB L 105, blz. 54)

Dictum

1) Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronischecommunicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van richtlijn 2002/58/EG, is de Helleense Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
Niet-nakoming – Schending van artikel 6, lid 1, van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 311, blz. 67), gelezen in samenhang met artikel 13, lid 4, van verordening (EEG) nr. 2309/93 van de Raad van 22 juli 1993 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen voor en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling (PB L 214, blz. 1), alsmede met de artikelen 89 en 90 van verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau (PB L 136, blz. 1) – Vergunningen voor het in de handel brengen van generieke geneesmiddelen van het referentiegeneesmiddel Plavix, in strijd met de beschermingstermijn van tien jaar die daarvoor gold – Voorwaardelijke besluiten waarbij het in de handel brengen van farmaceutische producten wordt toegestaan, en die vóór de datum van toetreding van Polen tot de Europese Unie zijn vastgesteld, maar pas na die datum gaan gelden – Besluiten onverenigbaar met richtlijn 2001/83/EG
1)

Aangezien de regeling ter omzetting in Italiaans recht van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, niet volledig in overeenstemming is met die richtlijn, en de regeling ter omzetting van artikel 9 hiervan niet waarborgt dat de door de bevoegde Italiaanse autoriteiten vastgestelde afwijkingen voldoen aan de in dat artikel gestelde voorwaarden en eisen, is de Italiaanse Republiek de krachtens de artikelen 2 tot en met 7, 9 tot en met 11, 13 en 18 van die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
28

Artikel 6 van het decreet van 2001 bepaalt: „Het is verboden om in bezit te hebben, uit te stallen voor de verkoop, te koop aan te bieden, te verkopen of om niet te verdelen: 1. Voor menselijke consumptie bestemde levensmiddelen bij de bereiding waarvan technische hulpstoffen zijn gebruikt die niet voldoen aan het bepaalde in artikel 2 of het bepaalde in decreet nr. 2004-187 van 26 februari 2004 houdende omzetting van richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden; 2. technische hulpstoffen die niet voldoen aan het bepaalde in de artikelen 2 en 5 of het bepaalde in decreet nr. 2004-187 van 26 februari 2004 houdende omzetting van richtlijn 98/8 […]; Deze bepalingen staan echter niet in de weg aan het beginsel van vrij verkeer van: a) De in punt 1 van onderhavig artikel bedoelde levensmiddelen die afkomstig zijn uit andere lidstaten van de Europese Gemeenschap of andere overeenkomstsluitende partijen bij de Overeenkomst inzake de Europese Economische Ruimte, indien deze staten een evaluatiemethode voor de risico’s van het gebruik van technische hulpstoffen hebben opgesteld, waarmee een gelijkwaardig veiligheidsniveau kan worden gewaarborgd als wordt gegarandeerd door het onderhavige decreet; b) de technische hulpstoffen die afkomstig zijn uit andere lidstaten van de Europese Gemeenschap of andere overeenkomstsluitende partijen bij de Overeenkomst inzake de Europese Economische Ruimte, die aan andere zuiverheidscriteria voldoen dan die bepaald in het in artikel 2 bedoelde besluit, indien deze criteria zijn vastgesteld in een van deze staten of indien ter zake een officieel gepubliceerd positief advies is uitgebracht door een bevoegde instantie in een van deze staten.”
16

Gelet op het feit dat artikel 4 van wet 26/1991 eist dat de nietigverklaring van de overeenkomst die in strijd met de voorwaarden van artikel 3 van deze wet is gesloten, wordt gevorderd door de consument, en dat civiele procedures naar Spaans recht over het algemeen worden beheerst door het lijdelijkheidsbeginsel („principio de justicia rogada”), volgens hetwelk de rechter niet ambtshalve kan oordelen over feiten, bewijsmiddelen en aanspraken die door partijen niet in het geding zijn gebracht, vraagt de Audiencia Provincial de Salamanca zich af of zij bij de beoordeling van het hoger beroep tegen de in eerste aanleg gegeven beslissing uitsluitend rekening moet houden met de in het kader van het verzet en het hoger beroep aangevoerde middelen, dan wel of zij op grond van de richtlijn bevoegd is ambtshalve uitspraak te doen over de eventuele nietigheid van de overeenkomst.
7

Artikel 5 van richtlijn 2005/29, „Verbod op oneerlijke handelspraktijken”, luidt als volgt: „1. Oneerlijke handelspraktijken zijn verboden. 2. Een handelspraktijk is oneerlijk wanneer zij: a) in strijd is met de vereisten van professionele toewijding, en b) het economische gedrag van de gemiddelde consument die zij bereikt of op wie zij gericht is of, indien zij op een bepaalde groep consumenten gericht is, het economisch gedrag van het gemiddelde lid van deze groep, met betrekking tot het product wezenlijk verstoort of kan verstoren. 3. Een handelspraktijk die op voor de handelaar redelijkerwijs voorzienbare wijze het economische gedrag van slechts een duidelijk herkenbare groep consumenten wezenlijk verstoort of kan verstoren, namelijk van consumenten die wegens een mentale of lichamelijke handicap, hun leeftijd of goedgelovigheid bijzonder vatbaar zijn voor die handelspraktijken of voor de onderliggende producten, wordt beoordeeld vanuit het gezichtspunt van het gemiddelde lid van die groep. Dit laat onverlet de gangbare, legitieme reclamepraktijk waarbij overdreven uitspraken worden gedaan of uitspraken die niet letterlijk dienen te worden genomen. 4. Meer in het bijzonder zijn handelspraktijken oneerlijk die: a) misleidend zijn in de zin van de artikelen 6 en 7, of b) agressief zijn in de zin van de artikelen 8 en 9. 5. Bijlage I bevat de lijst van handelspraktijken die onder alle omstandigheden als oneerlijk worden beschouwd. Deze lijst is van toepassing in alle lidstaten en mag alleen worden aangepast door wijziging van deze richtlijn.”
28

Nadat haar bezwaar was afgewezen, wendde Elektrownia Pątnów zich tot de administratieve rechter. Deze wees haar beroep af. Daarop stelde Elektrownia Pątnów cassatieberoep in. In deze context heeft de Naczelny Sąd Administracyjny de behandeling van de zaak geschorst en het Hof de volgende prejudiciële vraag gesteld: „Moeten de belastingautoriteiten in het licht van het gemeenschapsrecht (in het bijzonder de bepalingen van richtlijn 69/335[…]) bij de heffing van kapitaalrecht op een kapitaalvermeerdering rekening houden met verrichtingen die hetzelfde kapitaalbestanddeel betreffen en vóór de toetreding van Polen tot de Europese Unie onderworpen waren aan het kapitaalrecht? Is in het bijzonder het mechanisme van artikel 5, lid 3, tweede streepje, van richtlijn 69/335[…] van toepassing wanneer de omzetting van een aan een kapitaalvennootschap verstrekte lening in de zin van artikel 4, lid 2, sub c, van de richtlijn plaatsvindt na de toetreding en deze lening reeds voordien op basis van het tot de toetreding geldende nationale recht werd belast volgens de beginselen die in de wet [pcc] zijn vastgesteld?”
35

Evenwel kan, hoewel de verandering van de tariefpost van een product naar aanleiding van de verwerking ervan een aanwijzing vormt dat de be- of verwerking ingrijpend is geweest, ook zonder een dergelijke verandering van tariefpost sprake zijn van een ingrijpende be- of verwerking. Zoals de Commissie zelf toegeeft, kan het in de lijstregels vastgelegde criterium van verandering van tariefpost worden toegepast op het merendeel, maar niet op alle situaties waarin de verwerking of bewerking van de goederen ingrijpend is. Derhalve moeten andere criteria in overweging worden genomen om te bepalen of de in artikel 24 van het douanewetboek neergelegde voorwaarden vervuld zijn.
8

Clausule 2 van de raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof bepaalt: „[…] 3. De voorwaarden en wijze van toepassing van het ouderschapsverlof worden in de lidstaten vastgesteld bij de wet en/of bij collectieve overeenkomsten, met inachtneming van de minimumvoorschriften van deze overeenkomst. De lidstaten en/of de sociale partners kunnen onder meer: a) beslissen of het ouderschapsverlof als vol- of deeltijdverlof, in gedeelten of in de vorm van uitgesteld verlof wordt toegekend; […] 4. Teneinde te waarborgen dat de werknemers van hun recht op ouderschapsverlof gebruik kunnen maken, nemen de lidstaten en/of de sociale partners overeenkomstig de wetgeving, de collectieve overeenkomsten of de nationale gebruiken de nodige maatregelen om de werknemers tegen ontslag wegens het aanvragen of opnemen van ouderschapsverlof te beschermen. 5. Na afloop van het ouderschapsverlof heeft de werknemer het recht terug te keren in zijn oude functie of, indien dat niet mogelijk is, in een gelijkwaardige of vergelijkbare functie die in overeenstemming is met zijn arbeidsovereenkomst of arbeidsverhouding. 6. De op de datum van ingang van het ouderschapsverlof door de werknemer verworven rechten of rechten in wording blijven ongewijzigd behouden tot het einde van het ouderschapsverlof. Na afloop van het ouderschapsverlof zijn deze rechten, met inbegrip van de uit de wetgeving, collectieve overeenkomsten of nationale gebruiken voortvloeiende veranderingen, van toepassing. 7. De lidstaten en/of de sociale partners stellen de regeling vast die gedurende het ouderschapsverlof op de arbeidsovereenkomst of de arbeidsverhouding van toepassing is. […]”
60

Het Hof heeft immers reeds geoordeeld dat het weliswaar voor deelnemingen die niet onder richtlijn 90/435 vallen, aan de lidstaten is om te bepalen of en in hoeverre dubbele economische belasting van de uitgekeerde winst moet worden voorkomen, en om hiertoe unilateraal of door middel van met andere lidstaten gesloten overeenkomsten mechanismen ter voorkoming of vermindering van deze dubbele economische belasting in te stellen, maar dat dit loutere feit niet betekent dat zij maatregelen mogen treffen die in strijd zijn met de door het Verdrag gewaarborgde vrijheden van verkeer (zie reeds aangehaalde arresten Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation, punt 54, en Amurta, punt 24, alsook arrest van 18 juni 2009, Aberdeen Property Fininvest Alpha, C-303/07, Jurispr. blz. I-5145, punt 28).
69

Het Hof heeft reeds vastgesteld dat met betrekking tot de toepassing van de belastingwetgeving van de lidstaat van vestiging van de uitkerende vennootschap die een stelsel voor voorkoming of vermindering van opeenvolgende belastingheffingen of dubbele economische belasting van door ingezeten vennootschappen aan ingezetenen uitgekeerde dividenden kent, de dividendontvangende aandeelhouders die ingezetenen zijn van die lidstaat, zich niet noodzakelijkerwijs in een situatie bevinden die vergelijkbaar is met die van dividendontvangende aandeelhouders die ingezetenen zijn van een andere lidstaat (zie in die zin arrest Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation, reeds aangehaald, punten 55 en 57).