ARREST VAN HET GERECHT (Vijfde kamer)

5 december 2002

Zaak T-277/01

Romuald Stevens

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Ambtenaren — Tuchtprocedure — Strafrechtelijke veroordeling — Tuchtrechtelijk ontslag zonder verlies van recht op pensioen — Horen als bedoeld in artikel 7, derde alinea, van bijlage IX bij Statuut”

Volledige Franse tekst II-1273

Betreft:

Beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 14 december 2000 waarbij verzoeker tuchtrechtelijk is ontslagen zonder verlies van zijn recht op pensioen.

Beslissing:

Het beroep wordt verworpen. Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

Samenvatting

Het feit dat de betrokkene, anders dan artikel 7, derde alinea, van bijlage IX bij het Statuut bepaalt, niet door het tot aanstelling bevoegd gezag is gehoord voordat het zijn besluit neemt, leidt niet tot de nietigverklaring van het besluit waarbij hem een tuchtmaatregel wordt opgelegd indien dat verzuim aan de betrokkene zelf moet worden toegerekend. Het tot aanstelling bevoegd gezag is immers niet gehouden de datum van de hoorzitting voor onbepaalde tijd uit te stellen totdat de betrokkene deze kan bijwonen. Integendeel, zowel in het belang van de ambtenaar als in dat van de administratie kan het besluit waarmee de tuchtprocedure wordt beëindigd, niet zonder rechtvaardiging worden uitgesteld. Dit is het doel van de termijn van één maand bedoeld in artikel 7, derde alinea, van bijlage IX bij het Statuut, dat een regel van behoorlijk bestuur vormt. (cf. punt 41) Referentie: Hof 4 februari 1970, Van Eick/Commissie. 13/69, Jurispr. blz. 3, punt 4; Hof 27 november 2001. Z/Parlement, C-270/99 P, Jurispr. blz. I-9197, punt 21; Gerecht 18 december 1997, Daffix/Commissie, T-12/94, JurAmbt. blz. I-A-453 en II-1197, punten 130 en 131; Gerecht 16 mei 2000, Irving/Commissie, T-121/99, JurAmbt blz. I-A-85 en II-357. punt 53

De verplichting om een bezwarend besluit te motiveren heeft tot doel, de betrokkene voldoende gegevens te verschaffen om vast te stellen, of het besluit gegrond is, en de gemeenschapsrechter in staat te stellen toezicht uit te oefenen op de wettigheid van het besluit. De vraag of de motivering van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag om een tuchtrechtelijke sanctie op te leggen voldoet aan deze vereisten moet niet alleen worden beoordeeld aan de hand van de bewoordingen ervan, maar eveneens van zijn context en alle rechtsregels die de betrokken materie regelen. Ofschoon de tuchtraad en het tot aanstelling bevoegd gezag gehouden zijn om alle elementen feitelijk en rechtens te vermelden waarvan de wettigheid van hun beslissingen en overwegingen afhangt, is niet vereist dat zij ingaan op alle punten feitelijk en rechtens die de betrokkene in de loop van de procedure heeft aangevoerd. Indien het tot aanstelling bevoegd gezag dezelfde sanctie kiest als die welke de tuchtraad heeft voorgesteld, behoeft de geschiktheid van de sanctie geen extra motivering. (cf. punten 70 en 71) Referentie: Hof 20 november 1997, Commissie/V, C-188/96P, Jurispr. blz. I-6561, punten 26-29; Gerecht 16 juli 1998, Y/Parlement, T-144/96, JurAmbt. blz. I-A-405 en II-1153; Gerecht 19 mei 1999, Connolly/Commissie, T-34/96 en T-163/96, JurAmbt. blz. I-A-87 en II-463, punt 93

Wanneer de ten laste van de ambtenaar aangenomen feiten zijn komen vast te staan, staat de keuze van een passende tuchtmaatregel aan het tot aanstelling bevoegd gezag. Een besluit om een sanctie als ontslag op te leggen houdt noodzakelijkerwijs een nauwgezette beoordeling in van de instelling, die rekening moet houden met de serieuze gevolgen die uit het besluit voortvloeien. Het tot aanstelling bevoegd gezag beschikt op dat punt over een ruime beoordelingsvrijheid en de rechterlijke controle beperkt zich tot een verificatie van de materiële feiten die in aanmerking zijn genomen, de afwezigheid van een klaarblijkelijke onjuiste beoordeling van de feiten en het ontbreken van misbruik van bevoegdheid. (cf. punt 73) Referentie: Gerecht 15 mei 1997, N/Commissie, T-273/94, JurAmbt. blz. I-A-97 en II-289, punt 125

Het tot aanstelling bevoegd gezag mag zich baseren op feitelijke vaststellingen in een definitief geworden veroordeling, zelfs al betwist de betrokken ambtenaar deze feiten in de tuchtprocedure. Artikel 88, vijfde alinea, van het Statuut, waarin het beginsel is neergelegd dat „de strafvervolging niet afdoet aan de tuchtmaatregel”, wordt onder meer gerechtvaardigd door het feit dat de nationale strafrechtelijke instanties over meer onderzoeksbevoegdheden beschikken dan het tot aanstelling bevoegd gezag. Het gezag kan zich daarom baseren op feitelijke vaststellingen van een definitief geworden strafvonnis. (cf. punt 76) Referentie:Gerecht 19 maart 1998, Tzoanos/Commissie, T-74/96, JurAmbt. blz. I-A-129 en II-343. punt 34; Gerecht 21 november 2000. A/Commissie. T-23/00. JurAmbt. blz. I-A-263 en II-1211, punt 37