ARREST VAN HET GERECHT (Kamer voor hogere voorzieningen)

9 december 2010

Zaak T-526/08 P

Europese Commissie

tegen

Guido Strack

„Hogere voorziening — Incidentele hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Aanwerving — Kennisgeving van vacature — Afwijzing van sollicitatie — Aanstelling in ambt van hoofd van administratieve eenheid — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Procesbelang — Beroep tot schadevergoeding — Immateriële schade”

Betreft: Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 25 september 2008, Strack/Commissie (F-44/05, JurAmbt. blz. I-A-1-303 en II-A-1-1609), en strekkende tot gedeeltelijke vernietiging van dat arrest. Door Strack ingestelde incidentele hogere voorziening.

Beslissing: De punten 1, 2, 3, 5 en 6 van het dictum van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 25 september 2008, Strack/Commissie (F-44/05), worden vernietigd. De incidentele hogere voorziening wordt voor het overige afgewezen. De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken voor een uitspraak over de vordering tot nietigverklaring van het besluit om A. te benoemen in het ambt van hoofd van de administratieve eenheid „Aanbesteding en overeenkomsten” van het Publicatiebureau van de Europese Gemeenschappen en van het besluit tot afwijzing van Stracks sollicitatie naar datzelfde ambt, over de vordering tot vergoeding van de immateriële schade die Strack zou hebben geleden voor een bedrag van 2 000 EUR alsmede over de kosten. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

Samenvatting

1. Hogere voorziening — Procesbelang — Ambtshalve onderzoek door Gerecht

(Statuut van het Hof van Justitie, bijlage I, art. 10)

2. Ambtenaren — Beroep — Procesbelang — Beroep gericht tegen de afwijzing van een sollicitatie naar een vacant ambt en tegen de aanstelling van een andere ambtenaar — Eén globale beoordeling van procesbelang in geval van onlosmakelijk verbonden besluiten

(Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91)

3. Ambtenaren — Beroep — Verzoek om schadevergoeding dat verband houdt met verzoek om nietigverklaring

(Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91)

4. Ambtenaren — Beroep — Beroep tot schadevergoeding — Nietigverklaring van bestreden onwettig besluit — In beginsel passend en volledig herstel van immateriële schade

(Art. 233, eerste alinea, EG; Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91)

5. Ambtenaren — Beroep — Procesbelang — Beroep gericht tegen afwijzing van sollicitatie naar vacant ambt

(Art. 233, eerste alinea, EG; Ambtenarenstatuut, art. 53 en 78)

6. Ambtenaren — Beroep — Bevoegdheid van gemeenschapsrechter — Aangifte van gedraging van een partij bij bevoegde strafrechtelijke instanties — Onbevoegdheid

7. Ambtenaren — Beroep — Beroep tot schadevergoeding — Te late kennisgeving van bezwarend besluit — Dienstfout

(Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91)

8. Ambtenaren — Beroep — Beroep tot schadevergoeding — Nietigverklaring van bestreden handeling waardoor geen passend herstel van immateriële schade wordt verzekerd — Immateriële schade veroorzaakt door inbreuk op de eerbaarheid van de ambtenaar, zijn waardigheid, zijn gevoel van eigenwaarde of zijn reputatie

(Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91)

1. Het Gerecht kan ambtshalve het ontbreken van procesbelang van een partij bij de instelling of voortzetting van een hogere voorziening opwerpen wanneer zich na het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken een feit heeft voorgedaan waardoor dit arrest niet langer nadelig is voor de rekwirant, en kan op die grond de hogere voorziening niet-ontvankelijk of zonder voorwerp verklaren. Procesbelang veronderstelt immers dat de uitkomst van de hogere voorziening in het voordeel van de rekwirant kan zijn.

(cf. punt 44)

Referentie:

Hof: 19 oktober 1995, Rendo e.a./Commissie, C-19/93 P, Jurispr. blz. I-3319, punt 13; 25 januari 2001, Lech-Stahlwerke/Commissie, C-111/99 P, Jurispr. blz. I-727, punt 18

Gerecht: 28 juni 2005, Ross/Commissie, T-147/04, JurAmbt. blz. I-A-171 en II-771, punt 25, en de aangehaalde rechtspraak

2. Wanneer een ambtenaar op grond van de artikelen 90 en 91 van het Statuut een beroep instelt tot nietigverklaring van een besluit tot afwijzing van zijn sollicitatie en van een besluit tot aanstelling van een andere ambtenaar in het betrokken ambt, moet één globale beoordeling van zijn belang bij de nietigverklaring van die besluiten plaatsvinden, indien de twee besluiten onlosmakelijk verbonden zijn. Er is sprake van een onjuiste rechtsopvatting wanneer het belang van de ambtenaar bij de nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van de sollicitatie specifiek en los van zijn belang bij de nietigverklaring van het aanstellingsbesluit wordt beoordeeld.

(cf. punten 45 en 46)

Referentie:

Hof: 28 september 1983, Angelini/Commissie, 131/82, Jurispr. blz. 2801, conclusie van advocaat-generaal Mancini, blz. 2820, en de aangehaalde rechtspraak; 7 juni 2007, Wunenburger/Commissie, C-362/05 P, Jurispr. blz. I-4333, punt 46

3. Wanneer de voorwerpen van een beroep tot nietigverklaring en een beroep tot schadevergoeding samenvallen moet voor de beoordeling van de rechtmatigheid van de aan een instelling verweten gedraging in het kader van het verzoek om schadevergoeding worden verwezen naar de middelen en argumenten die tot staving van het verzoek om nietigverklaring van de bestreden besluiten zijn aangevoerd.

Voor zover het voorwerp van het verzoek om nietigverklaring samenvalt met dat van het verzoek om schadevergoeding, heeft de afwijzing van het verzoek om nietigverklaring op grond dat het wegens het ontbreken van procesbelang van de verzoeker niet-ontvankelijk is, niet tot gevolg dat de rechter van de Unie de mogelijkheid wordt ontnomen om indien nodig te verwijzen naar de middelen en argumenten die tot staving daarvan zijn aangevoerd teneinde in het kader van het verzoek om schadevergoeding de rechtmatigheid te beoordelen van de aan de instelling verweten gedraging.

(cf. punt 50)

Referentie:

Gerecht: 31 januari 2007, C/Commissie, T-166/04, JurAmbt. blz. I-A-2-9 en II-A-2-49, punt 29

4. Gelet op de uit artikel 233, eerste alinea, EG voortvloeiende verplichting voor het tot aanstelling bevoegd gezag om de maatregelen ter uitvoering van een arrest te treffen, vormt de nietigverklaring van een besluit van de administratie waartegen een ambtenaar is opgekomen op zich een passend en in beginsel toereikend herstel van elke immateriële schade die hij mocht hebben geleden, tenzij hij aantoont dat hij immateriële schade heeft geleden die kan worden losgekoppeld van de onrechtmatigheid waarop de nietigverklaring is gebaseerd en die niet volledig kan worden hersteld door die nietigverklaring.

(cf. punten 58 en 99)

Referentie:

Hof: 7 februari 1990, Culin/Commissie, C-343/87, Jurispr. blz. I-225, punten 26-29

Gerecht: 6 juni 2006, Girardot/Commissie, T-10/02, JurAmbt. blz. I-A-2-129 en II-A-2-609, punt 131; C/Commissie, reeds aangehaald, punten 69-73

5. Een ambtenaar die blijvend en volledig invalide is en die op grond van de artikelen 53 en 78 van het Statuut ambtshalve is gepensioneerd, bevindt zich in een omkeerbare situatie, aangezien het mogelijk is dat hij op een dag zijn werkzaamheden binnen een gemeenschapsinstelling kan hervatten. De ontwikkeling van zijn positie binnen de instellingen hangt af van het voortbestaan van de omstandigheden die zijn invaliditeit hebben gerechtvaardigd, hetgeen regelmatig kan worden gecontroleerd.

Een dergelijke ambtenaar behoudt een belang om in het kader van de selectieprocedure voor de voorziening in een vacant ambt waartoe hij is toegelaten, de nietigverklaring te vragen van het besluit tot afwijzing van zijn sollicitatie en het besluit tot aanstelling van een andere sollicitant, zodat hij in geval van herplaatsing aanspraak kan blijven maken op het betrokken ambt of zelfs alleen maar om te vermijden dat de gestelde onregelmatigheden in de selectieprocedure zich in de toekomst, in het kader van een soortgelijke procedure waaraan hij zal deelnemen, opnieuw voordoen. Dat procesbelang vloeit voort uit artikel 233, eerste alinea, EG, op grond waarvan de instellingen wier handeling nietig is verklaard, gehouden zijn de maatregelen te nemen welke nodig zijn voor de uitvoering van het arrest.

Dit kan alleen anders zijn in bepaalde bijzondere gevallen, waarin uit onderzoek van de concrete situatie van de invalide verklaarde ambtenaar blijkt dat hij niet langer op een dag zijn werk bij een instelling kan hervatten, gelet op bijvoorbeeld de conclusies van de invaliditeitscommissie die belast is met het onderzoek van zijn situatie waaruit blijkt dat de ziekte die de invaliditeit heeft veroorzaakt bestendig van aard is en dat dus geen medisch heronderzoek nodig is, of gelet op de verklaringen van de betrokken ambtenaar waaruit blijkt dat hij in geen geval zijn werk binnen een instelling zal hervatten.

(cf. punten 69-71)

Referentie:

Hof: Wunenburger/Commissie, reeds aangehaald, punten 50 en 51, en de aangehaalde rechtspraak; 22 december 2008, Gordon/Commissie, C-198/07 P, Jurispr. blz. I-10701, punten 46 en 47; Ross/Commissie, reeds aangehaald, punten 9 en 32

Gerecht: 12 september 2007, Combescot/Commissie, T-250/04, JurAmbt. blz. I-A-2-191 en II-A-2-1251, punten 27 en 29

6. De regels voor de procedure voor het Gerecht voor ambtenarenzaken voorzien niet in een rechtsmiddel op grond waarvan een partij in een bij hem aanhangig geding bij wijze van incident een verzoek kan indienen om vast te stellen dat de gedraging van de andere procespartij in de loop van de procedure strafrechtelijk kan worden gekwalificeerd, te beslissen dat die gedraging bij de bevoegde strafrechtelijke instanties moet worden gemeld en om een klacht bij die instanties in te dienen, a fortiori dat hem verplicht om uitspraak te doen over dat verzoek omdat er anders sprake is van rechtsweigering. Dit neemt niet weg dat de partij die zich slachtoffer van een dergelijk gedraging acht, het Gerecht voor ambtenarenzaken kan vragen om op grond van de bevoegdheden die het aan artikel 30, lid 4, van zijn Reglement voor de procesvoering ontleent om de immuniteit op te heffen die partijen genieten voor hetgeen zij met betrekking tot de zaak of de partijen hebben gezegd en geschreven, teneinde die gedraging bij de bevoegde strafrechtelijke instanties te melden.

De regels voor de procesvoering voor het Gerecht die een hogere voorziening tegen een beslissing van het Gerecht voor ambtenarenzaken betreffen voorzien evenmin in een rechtsmiddel op grond waarvan een partij in eerste aanleg een verzoek bij dat Gerecht kan indienen om vast te stellen dat de gedraging van de andere partij in eerste aanleg strafrechtelijk kan worden gekwalificeerd en te beslissen dat die gedraging bij de bevoegde strafrechtelijke instanties moet worden gemeld. Bovendien verplichten die regels hem niet om uitspraak te doen over een dergelijk verzoek, omdat er anders sprake zou zijn van rechtsweigering.

(cf. punten 82 en 124)

7. Een langdurige vertraging van de administratie bij de opstelling of de kennisgeving van een bezwarend besluit vormt op zich voor de betrokken ambtenaar geen bezwarend en voor beroep vatbaar besluit, maar een dienstfout die voor de betrokken ambtenaar immateriële schade kan meebrengen wanneer hij door die omstandigheid in onzekerheid of ongerustheid heeft verkeerd over de erkenning van zijn rechten en zijn toekomstige loopbaan.

(cf. punt 103)

Referentie:

Gerecht: 12 december 2000, Hautem/EIB, T-11/00, Jurispr. blz. II-4019, punt 51, en de aangehaalde rechtspraak; 8 december 2005, Rounis/Commissie, T-274/04, JurAmbt. blz. I-A-407 en II-1849, punt 51, en de aangehaalde rechtspraak; 20 november 2007, Ianniello/Commissie, T-308/04, JurAmbt. blz. I-A-2-215 en II-A-2-1405, punt 100, en de aangehaalde rechtspraak

8. De uiterst negatieve beoordelingen van de beroepsbekwaamheden of de ernstige beschuldigingen die publiekelijk tegen een ambtenaar zijn geuit in een voor hem bezwarend besluit of in het kader van een procedure die tot een dergelijk besluit heeft geleid, kunnen voor die ambtenaar een immateriële, van dat besluit losstaande schade veroorzaken wanneer zij inbreuk maken op zijn eerbaarheid, zijn waardigheid, zijn gevoel van eigenwaarde of zijn reputatie.

(cf. punt 108)

Referentie:

Hof: Culin/Commissie, reeds aangehaald, punten 27-29

Gerecht: 10 juni 2004, François/Commissie, T-307/01, Jurispr. blz. II-1669, punt 110