ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 19/2

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Theologos-Grigorios Chatzithanasis/Ypourgos Ygeias kai Koinonikis Allilengyis, OEEK (Organismos Epangelmatikis Ekpaidefsis kai Katartisis)

(Zaak C-151/07) (1)

(Richtlijn 92/51/EEG - Erkenning van diploma's - Studie voltooid in door ontvangende lidstaat niet als onderwijsinstelling erkend „centrum voor vrije studie’ - Opticien)

(2009/C 19/03)

Procestaal: Grieks

Verwijzende rechter

Symvoulio tis Epikrateias

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Theologos-Grigorios Chatzithanasis

Verwerende partij: Ypourgos Ygeias kai Koinonikis Allilengyis, OEEK (Organismos Epangelmatikis Ekpaidefsis kai Katartisis)

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Symvoulio tis Epikrateias — Uitlegging van artikelen 149 EG en 150 EG, alsook van richtlijn 92/51/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, ter aanvulling van richtlijn 89/48/EEG (PB L 209, blz. 25) — Niet-erkenning, in de ontvangende lidstaat, van een beroepsopleidingstitel die het recht geeft om het beroep van opticien uit te oefenen in de lidstaat waar hij is afgegeven — Opleiding die voor het grootste deel is genoten aan een instelling die in de ontvangende lidstaat op rechtmatige wijze werkzaam is, maar door de wetgeving van deze staat niet als onderwijsinstelling wordt erkend

Dictum

De artikelen 1, sub a, 3 en 4 van richtlijn 92/51/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, ter aanvulling van richtlijn 89/48/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 2001/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 mei 2001, moeten aldus worden uitgelegd dat de bevoegde instanties van een ontvangende lidstaat krachtens artikel 3 van deze richtlijn, behoudens de toepassing van artikel 4 van deze richtlijn, ook dan zijn gehouden een door een bevoegde instantie van een andere lidstaat afgegeven diploma te erkennen, wanneer dit diploma de afsluiting vormt van een opleiding die geheel of ten dele is gevolgd aan een in de ontvangende lidstaat gevestigde instelling die volgens de wetgeving van laatstgenoemde staat niet als onderwijsinstelling wordt erkend.

(1) PB C 117 van 26.5.2007.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 301/7

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 9 oktober 2008 — Marguerite Chetcuti/Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak C-16/07 P) (1)

(Hogere voorziening - Ambtenarenrecht - Vergelijkend onderzoek binnen instelling - Afwijzing van sollicitatie - Toelatingsvoorwaarden)

(2008/C 301/13)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirante: Marguerite Chetcuti (vertegenwoordiger: M.-A. Lucas, advocaat)

Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Joris en K. Herrmann, gemachtigden)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 8 november 2006, Chetcuci/Commissie (T-357/04), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep van rekwirante strekkende tot nietigverklaring van het besluit van 22 juni 2004 van de jury van het vergelijkend onderzoek waarbij haar sollicitatie terzijde is gelegd en van de daarop volgende handelingen in de procedure van het vergelijkend onderzoek — Schending van de artikelen 4, 27 en 29, lid 1, van het Ambtenarenstatuut, in de tot 30 april 2004 geldende versie ervan — Begrip „intern vergelijkend onderzoek” en met de aanwerving verbonden doelstelling, de instelling de medewerking te verzekeren van ambtenaren „die uit een oogpunt van bekwaamheid, prestatievermogen en onkreukbaarheid aan de hoogste eisen voldoen” — Toelaatbaarheid van hulpfunctionarissen

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Chetcuti wordt verwezen in de kosten van de hogere voorziening.

(1) PB C 82 van 14.4.2007.
—

de nationale rechter die over een dergelijke vordering dient te oordelen, wanneer hij geen informatie heeft ontvangen betreffende een verzoek van dat parlementslid aan het Europees Parlement om verdediging van de in artikel 9 van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen van 8 april 1965 voorziene immuniteit, niet verplicht is om aan het Europees Parlement te vragen of de voorwaarden hiervoor zijn vervuld;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 223/15

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Flughafen Köln/Bonn GmbH/Hauptzollamt Köln

(Zaak C-226/07) (1)

(Richtlijn 2003/96/EG - Communautaire regeling voor belasting van energieproducten en elektriciteit - Artikel 14, lid 1, sub a - Vrijstelling voor energieproducten gebruikt voor opwekking van elektriciteit - Mogelijkheid om uit milieubeleidsoverwegingen belasting te heffen - Rechtstreekse werking van vrijstelling)

(2008/C 223/23)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht Düsseldorf

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Flughafen Köln/Bonn GmbH

Verwerende partij: Hauptzollamt Köln

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Düsseldorf — Uitlegging van artikel 14, lid 1, sub a, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (PB L 283, blz. 51) — Rechtstreekse werking — Nationale regeling die voor de opwekking van stroom gebruikte gasolie niet vrijstelt van de belasting op minerale oliën

Dictum

Artikel 14, lid 1, sub a, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit, heeft, voor zover het voor de opwekking van elektriciteit gebruikte energieproducten vrijstelt van de belasting waarin deze richtlijn voorziet, rechtstreekse werking in die zin dat een particulier zich er voor de nationale rechter in het kader van een geding, zoals het hoofdgeding, rechtstreeks op kan beroepen tegenover de douaneautoriteiten van de betrokken lidstaat met betrekking tot een tijdvak waarin deze staat had nagelaten deze richtlijn binnen de gestelde termijn in zijn nationale rechtsorde om te zetten, teneinde zich te verzetten tegen de toepassing van een nationale regeling die onverenigbaar zou zijn met deze bepaling en, derhalve, de met genoemde bepaling strijdige belasting terug te krijgen.

(1) PB C 155 van 7.7.2007.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 285/8

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 11 september 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Jörn Petersen/Landesgeschäftsstelle des Arbeitsmarktservice Niederösterreich

(Zaak C-228/07) (1)

(Sociale zekerheid - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Artikelen 4, lid 1, sub b en g, 10, lid 1, en 69 - Vrij verkeer van personen - Artikelen 39 EG en 42 EG - Wettelijke pensioen- of ongevallenverzekering - Verzekeringsuitkering wegens verminderde arbeidsgeschiktheid of invaliditeit - Voorschot betaald aan werkloze aanvragers - Kwalificatie van uitkering als „werkloosheidsuitkering’ of als „invaliditeitsuitkering’ - Woonplaatsvereiste)

(2008/C 285/12)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Jörn Petersen

Verwerende partij: Landesgeschäftsstelle des Arbeitsmarktservice Niederösterreich

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgerichtshof — Uitlegging van art. 39 EG en art. 4, lid 1, sub b en g, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2) — Kwalificatie als werkloosheidsuitkering of als prestatie bij invaliditeit van een uitkering in geld uit hoofde van de werkloosheidsverzekering waarvan de uitkering niet afhankelijk is van de voorwaarde dat de aanvrager arbeidsgeschikt is, en ook niet van de voorwaarde dat hij werkwillig is, en die tot aan de definitieve beslissing bij wijze van voorschot uitsluitend wordt toegekend aan werklozen die vooraf wegens verminderde arbeidsgeschiktheid of arbeidsongeschiktheid een uitkering van de wettelijke pensioen- of ongevallenverzekering hebben aangevraagd — Nationale regeling die voorziet in schorsing van het recht op deze uitkering indien de werkloze in een andere lidstaat verblijft

Dictum

1) Een uitkering als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, moet worden beschouwd als een „werkloosheidsuitkering” in de zin van artikel 4, lid 1, sub g, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996.

2) Artikel 39 EG moet aldus worden uitgelegd, dat het eraan in de weg staat dat een lidstaat de toekenning van een uitkering als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die als een „werkloosheidsuitkering” in de zin van artikel 4, lid 1, sub g, van verordening nr. 1408/71 moet worden beschouwd, afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de rechthebbenden hun woonplaats op het nationale grondgebied van deze staat hebben, voor zover deze laatste geen enkel element heeft aangevoerd waaruit blijkt dat deze voorwaarde objectief gerechtvaardigd en evenredig is.

(1) PB C 170 van 21.7.2007.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 183/3

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 5 juni 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commission d'indemnisation des victimes d'infractions du Tribunal de grande instance de Nantes — Frankrijk) — James Wood/Fonds de garantie des victimes des actes de terrorisme et d'autres infractions

(Zaak C-164/07) (1)

(Artikel 12 EG - Discriminatie op grond van nationaliteit - Schadevergoeding door Fonds de garantie des victimes d'actes de terrorisme et d'autres infractions - Daarvan uitgesloten)

(2008/C 183/05)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Tribunal de grande instance — Commission d'indemnisation des victimes d'infractions

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: James Wood

Verwerende partij: Fonds de garantie des victimes des actes de terrorisme et d'autres infractions

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal de grande instance — Commission d'indemnisation des victimes d'infractions — Uitlegging van artikel 12 EG-Verdrag — Verenigbaarheid, in het licht van het algemene beginsel van non-discriminatie, van een regel van nationaal recht die een onderdaan van een andere lidstaat die rechtmatig in Frankrijk verblijft en vader is van een kind met de Franse nationaliteit dat buiten het nationale grondgebied is omgekomen, enkel op grond van zijn nationaliteit uitsluit van een schadevergoeding door een garantiefonds

Dictum

Het gemeenschapsrecht verzet zich tegen een wettelijke regeling van een lidstaat waarbij staatsburgers van andere lidstaten die op zijn grondgebied wonen en werken, enkel op grond van hun nationaliteit worden uitgesloten van het recht op een schadeloosstelling ter vergoeding van de schade als gevolg van aantastingen in de persoon door een misdrijf dat niet op het grondgebied van die staat is gepleegd.

(1) PB C 129 van 9.6.2007.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 223/12

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 juli 2008 — Franco Campoli/Commissie van de Europese Gemeenschappen, Raad van de Europese Unie

(Zaak C-71/07 P) (1)

(Hogere voorziening - Ambtenaren - Bezoldiging - Pensioen - Toepassing van aanpassingscoëfficiënt berekend op basis van gemiddelde kosten van levensonderhoud in woonland - Overgangsregeling vastgesteld bij verordening tot wijziging van Ambtenarenstatuut - Exceptie van onwettigheid)

(2008/C 223/18)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirant: Franco Campoli (vertegenwoordigers: G. Vandersanden, L. Levi en S. Rodrigues, advocaten)

Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Joris en D. Martin, gemachtigden), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Arpio Santacruz en I. Šulce, gemachtigden)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer — uitgebreid) van 29 november 2006, Campoli/Commissie (T-135/05), waarbij het Gerecht het beroep strekkende tot nietigverklaring van rekwirants pensioenafrekeningen over de maanden mei tot en met juli 2004, voor zover daarbij voor het eerst een aanpassingscoëfficiënt wordt toegepast die ten onrechte is berekend op basis van de gemiddelde kosten van levensonderhoud van zijn woonland, en niet langer in verhouding tot de kosten van levensonderhoud in de hoofdstad van dat land, ten dele niet-ontvankelijk en ten dele ongegrond heeft verklaard — Gevolg van inwerkingtreding van nieuwe Ambtenarenstatuut voor regeling van aanpassingscoëfficiënten — Overgangsregeling voor ambtenaren die voor 1 mei 2004 zijn gepensioneerd — Berekeningsmethode van aanpassingscoëfficiënten en eerbiediging van beginsel van gelijke behandeling — Motiveringsplicht

Dictum

1) De principale en de incidentele hogere voorziening worden afgewezen.

2) Campoli, de Commissie van de Europese Gemeenschappen en de Raad van de Europese Unie zullen hun eigen kosten dragen.

(1) PB C 117 van 26.5.2007.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 128/14

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 april 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — J.C.M. Beheer BV/Staatssecretaris van Financiën

(Zaak C-124/07) (1)

(Zesde btw-richtlijn - Met verzekering samenhangende diensten - Assurantiemakelaars en verzekeringsagenten)

(2008/C 128/22)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hoge Raad der Nederlanden

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: J.C.M. Beheer BV

Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van artikel 13, B, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Met verzekering en herverzekering samenhangende diensten, verricht door assurantiemakelaars en verzekeringsagenten — Belastingplichtige die optreedt als subagent namens een hoofdagent

Dictum

Artikel 13, B, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat de omstandigheid dat een assurantiemakelaar of een verzekeringsagent met de partijen bij de verzekerings- of herverzekeringsovereenkomst tot de sluiting waarvan hij bijdraagt geen rechtstreekse betrekkingen onderhoudt, maar enkel indirecte betrekkingen, door bemiddeling van een andere belastingplichtige, die zelf rechtstreekse betrekkingen met één van die partijen onderhoudt en met wie die assurantiemakelaar of die verzekeringsagent contractueel is verbonden, zich er niet tegen verzet dat de door deze laatste verrichte dienst uit hoofde van voormelde bepaling wordt vrijgesteld van de belasting over de toegevoegde waarde.

(1) PB C 95 van 28.4.2007.
1)

De artikelen 17, 18, leden 2 en 3, en 21, lid 1, sub b, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 2000/17/EG van de Raad van 30 maart 2000, verzetten zich niet tegen een nationale regeling die voorziet in een vervaltermijn voor de uitoefening van het recht op aftrek als die in de hoofdgedingen, voor zover het gelijkwaardigheidsbeginsel en het doeltreffendheidsbeginsel worden geëerbiedigd. Het enkele feit dat de belastingadministratie voor de navordering van de onbetaalde belasting over de toegevoegde waarde over een langere termijn beschikt dan de termijn die de belastingplichtige heeft om zijn recht op aftrek uit te oefenen, vormt geen schending van het doeltreffendheidsbeginsel.
1)

Indien een overeenkomst zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, geen project is in de zin van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, moet de verwijzende rechter op basis van de toepasselijke nationale regeling vaststellen of een dergelijke overeenkomst een vergunning in de zin van artikel 1, lid 2, van richtlijn 85/337/EEG bevat. In dat verband moet worden onderzocht of deze vergunning is afgegeven in een procedure in verschillende fasen, die een basisbesluit en uitvoeringsbesluiten omvat, en of rekening moet worden gehouden met het cumulatieve effect van verschillende projecten, waarvan de milieueffecten in onderlinge samenhang moeten worden beoordeeld.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 82/2

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 10 februari 2009 — Ierland/Europees Parlement, Raad van de Europese Unie

(Zaak C-301/06) (1)

(Beroep tot nietigverklaring - Richtlijn 2006/24/EG - Bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met aanbieden van elektronische-communicatiediensten - Keuze van rechtsgrondslag)

(2009/C 82/03)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Ierland (vertegenwoordigers: D. O'Hagan, gemachtigde, E. Fitzsimons, D. Barniville en A. Collins, SC)

Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Slowaakse Republiek (vertegenwoordiger: J. Čorba, gemachtigde)

Verwerende partijen: Europees Parlement (vertegenwoordigers: H. Duintjer Tebbens, M. Dean en A. Auersperger Matić, gemachtigden), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-C. Piris, J. Schutte en S. Kyriakopoulou, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van verwerende partijen: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: M. A. Sampol Pucurull en J. Rodríguez Cárcamo, gemachtigden), Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: C. ten Dam en C. Wissels, gemachtigden), Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Docksey, R. Troosters en C. O'Reilly, gemachtigden), Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (vertegenwoordiger: H. Hijmans, gemachtigde)

Voorwerp

Nietigverklaring van richtlijn 2006/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van richtlijn 2002/58/EG (PB L 105, blz. 54) — Keuze van rechtsgrondslag

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) Ierland wordt verwezen in de kosten.

3) Het Koninkrijk Spanje, het Koninkrijk der Nederlanden, de Slowaakse Republiek, de Commissie van de Europese Gemeenschappen en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming dragen hun eigen kosten.

(1) PB C 237 van 30.9.2006.
1)

Door in de artikelen 8 en 9 van wet nr. 289 houdende bepalingen tot opstelling van de jaar- en meerjarenbegroting van de Staat (begrotingswet voor 2003) [legge n. 289, disposizioni per la formazione del bilancio annuale e pluriennale dello State (legge finanziara 2003)] van 27 december 2002 algemeen en zonder onderscheid af te zien van de controle van belastbare handelingen die zijn verricht in een aantal belastbare tijdvakken, is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 2 en 22 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, alsmede krachtens artikel 10 EG.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 183/2

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 3 juni 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk) — The Queen, The International Association of Independent Tanker Owners (Intertanko), The International Association of Dry Cargo Shipowners (Intercargo), The Greek Shipping Co-operation Committee, Lloyd's Register, The International Salvage Union/Secretary of State for Transport

(Zaak C-308/06) (1)

(Zeevervoer - Verontreiniging vanaf schepen - Richtlijn 2005/35/EG - Geldigheid - Zeerechtverdrag - Marpol 73/78 - Rechtsgevolgen - Inroepbaarheid - Ernstige nalatigheid - Rechtszekerheidsbeginsel)

(2008/C 183/03)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: The Queen, The International Association of Independent Tanker Owners (Intertanko), The International Association of Dry Cargo Shipowners (Intercargo), The Greek Shipping Co-operation Committee, Lloyd's Register, The International Salvage Union

Verwerende partij: Secretary of State for Transport

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) — Geldigheid van de artikelen 4 en 5, leden 1 en 2, van richtlijn 2005/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 inzake verontreiniging vanaf schepen en invoering van sancties voor inbreuken (PB L 255, blz. 11) — Gemeenschapsbepalingen waardoor bepaalde uitzonderingen in een internationaal verdrag (Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen, MARPOL) worden beperkt — Bepalingen die voorzien in strafsancties in situaties waarin een internationaal verdrag (Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee [UNCLOS]) deze sancties niet oplegt

Dictum

1) De geldigheid van richtlijn 2005/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 inzake verontreiniging vanaf schepen en invoering van sancties voor inbreuken, kan niet worden getoetst: — aan het Internationaal verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen, ondertekend te Londen op 2 november 1973, zoals aangevuld door het protocol van 17 februari 1978, — en evenmin aan het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee, ondertekend te Montego Bay op 10 december 1982.

2) Bij onderzoek van de vierde vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid van artikel 4 van richtlijn 2005/35 aantasten uit het oogpunt van het algemene rechtszekerheidsbeginsel.

(1) PB C 261 van 28.10.2006.
2)

Artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG) moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen de toepassing van een nationale maatregel als § 28, lid 4, van de wet op de vennootschapsbelasting 1996 (Körperschaftsteuergesetz 1996), in de op het hoofdgeding toepasselijke versie, op grond waarvan de belasting van winst die een in een lidstaat gevestigde dochtermaatschappij uitkeert aan haar moedermaatschappij aan eenzelfde correctiemechanisme wordt onderworpen ongeacht of de moedermaatschappij in dezelfde lidstaat of in een andere lidstaat is gevestigd, terwijl een niet-ingezeten moedermaatschappij, anders dan een ingezeten moedermaatschappij, van de lidstaat van vestiging van haar dochtermaatschappij geen belastingkrediet krijgt.