ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
De verplichting om in administratieve procedures een redelijke termijn in acht te nemen vormt een algemeen beginsel van het Unierecht, waarvan de Unierechter de eerbiediging verzekert en dat overigens in artikel 41, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie is overgenomen als een bestanddeel van het recht op behoorlijk bestuur.

De schending van het beginsel van eerbiediging van de redelijke termijn rechtvaardigt in de regel evenwel niet de nietigverklaring van het besluit dat aan het einde van een administratieve procedure is genomen. Alleen wanneer het buitensporig lange tijdsverloop een invloed kan hebben op de inhoud van het besluit dat aan het einde van de administratieve procedure is genomen, heeft de niet-inachtneming van het beginsel van de redelijke termijn immers gevolgen voor de geldigheid van de administratieve procedure.

Door te oordelen dat het besluit om de aanstelling van een tijdelijk functionaris met terugwerkende kracht tot de dag van zijn indiensttreding vergezeld te doen gaan van het medisch voorbehoud, feitelijk was omgezet in een besluit om hem met onmiddellijke ingang voor een reeds bestaande invaliditeit uit te sluiten van de waarborgen die op het gebied van invaliditeit zijn voorzien, heeft het Gerecht voor ambtenarenzaken dus blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting. Op grond van de omstandigheden dat het besluit om de aanstelling vergezeld te doen gaan van het medisch voorbehoud, is genomen na de beëindiging van de overeenkomst en na de conclusies van de invaliditeitscommissie over de pensionering wegens invaliditeit, kan op zich immers niet worden vastgesteld dat het buitensporige tijdsverloop invloed heeft gehad op de inhoud van dat besluit.

(zie punten 45, 46, 56, 59)
5.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Gevaar voor verwarring met het oudere merk–Overeenstemming van de betrokken merken–Geschiktheid van de begripsmatige verschillen om de visuele of fonetische overeenstemmingen te neutraliseren–Voorwaarden [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 63)
Zaak T‑824/16

Kiosked Oy Ab

tegen

Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

„Uniemerk – Oppositieprocedure – Internationale inschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen – Beeldmerk K – Ouder Benelux-beeldmerk K – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”

Samenvatting – Arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 13 maart 2018

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)]

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beoordeling van het verwarringsgevaar – Bepaling van het relevante publiek – Aandachtsniveau van het publiek [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)]

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beeldmerken K [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)]

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Overeenstemming van de betrokken merken – Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)]

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gelijkheid van teken en merk – Begrip – Teken dat zonder wijziging of toevoeging alle bestanddelen van het merk afbeeldt of dat in zijn geheel beschouwd verschillen vertoont die dermate onbeduidend zijn dat zij aan de aandacht van de gemiddelde consument kunnen ontsnappen [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)]

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Overeenstemming van de betrokken merken – Begripsmatige gelijkheid van tekens die verwijzen naar dezelfde letter van het alfabet [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)]
4.

Handelingen van de instellingen–Motivering–Verplichting–Omvang–Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne–Bevriezing van tegoeden van personen die verantwoordelijk zijn voor het verduisteren van overheidsmiddelen van de Oekraïense staat–Besluit genomen in een door de belanghebbende gekende context zodat hij de strekking van de hem betreffende maatregel kan begrijpen–Toelaatbaarheid van een beknopte motivering–Grenzen–Motivering die niet mag bestaan in een algemene en stereotiepe formulering [Art. 296 VWEU; Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, art. 41, lid 2, c); besluit (GBVB) 2016/318 van de Raad; verordening (EU) 2016/311 van de Raad] (zie punten 116‑118)
3.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Gevaar voor verwarring met het oudere merk–Beeldmerk HISPANITAS JOY IS A CHOICE en woordmerk JOY [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 31, 35, 42‑44, 54, 56)
1.

Handelingen van de instellingen–Motivering–Verplichting–Omvang–Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne–Bevriezing van tegoeden van personen die betrokken zijn bij het verduisteren van overheidsmiddelen–Besluit genomen in een door de belanghebbende gekende context zodat hij de strekking van de hem betreffende maatregel kan begrijpen–Toelaatbaarheid van een beknopte motivering–Grenzen–Motivering die niet mag bestaan in een algemene en stereotiepe formulering [Art. 296, tweede alinea, VWEU; Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, art. 41, lid 2, c); besluiten 2014/119/GBVB en (GBVB) 2016/318 van de Raad; verordening 2016/311 van de Raad] (zie punten 41‑44)
De kennisgeving van vacature heeft tot doel, enerzijds de betrokkenen zo juist mogelijk te informeren over de aard van de vereiste voorwaarden voor de vervulling van het betrokken ambt, teneinde hen in staat te stellen te beoordelen of er voor hen aanleiding is te solliciteren en, anderzijds het wettigheidskader te bepalen waarbinnen de instelling de verdiensten van de sollicitanten wil vergelijken.

De aanwijzingen in een kennisgeving van vacature, bedoeld voor de opstelling van reservelijsten voor de aanwerving van functionarissen, over het feit dat een schriftelijke toets zou worden georganiseerd en eveneens die in de gids voor de kandidaten, waren bindend voor de gemeenschappelijke onderneming Fusion for Energy en moesten door het selectiecomité en het tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegd gezag dus worden nageleefd. De kennisgeving verwees uitdrukkelijk naar de gids en om die reden maakten de aanwijzingen over de organisatie van een schriftelijke toets in die gids integrerend deel uit van die kennisgeving.

Derhalve moet worden vastgesteld dat het selectiecomité, door verzoeker en de andere geselecteerde kandidaten te beoordelen zonder een schriftelijke toets te hebben georganiseerd, niet de modaliteiten van de betrokken kennisgeving van vacature in acht heeft genomen, terwijl het wel daartoe gehouden was. De selectieprocedure bevatte dus een onregelmatigheid.

(zie punten 45, 46, 54)
2.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Absolute weigeringsgronden–Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst–Doel–Vrijhoudingsbehoefte [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punt 16)
1.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Gevaar voor verwarring met het oudere merk–Beoordeling van het verwarringsgevaar–Bepaling van het relevante publiek–Aandachtsniveau van het publiek [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 23, 25)
Zaak T‑482/16 RENV

(gedeeltelijke publicatie)

Oscar Orlando Arango Jaramillo e.a.

tegen

Europese Investeringsbank

„Openbare dienst – Personeel van de EIB – Beroepstermijn – Redelijke termijn – Pensioenen – Hervorming van 2008 – Contractuele aard van de arbeidsverhouding – Evenredigheid – Motiveringsplicht – Rechtszekerheid – Aansprakelijkheid – Immateriële schade”

Samenvatting – Arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 13 december 2017

Beroepen van ambtenaren – Personeelsleden van de Europese Investeringsbank – Termijnen – Vereiste van een redelijke termijn – Toepassing naar analogie van artikel 91, lid 3, van het Statuut – Ontoelaatbaarheid – Beoordeling aan de hand van de omstandigheden van het geval

(Art. 270 VWEU; Ambtenarenstatuut, art. 91, lid 3; Reglement voor het personeel van de Europese Investeringsbank, art. 41)

Geen enkele bepaling van het Unierecht bevat aanwijzingen over de op geschillen tussen de Europese Investeringsbank en haar personeelsleden toepasselijke beroepstermijn. De verzoening van, enerzijds, het recht op een effectieve rechterlijke bescherming, een algemeen beginsel van het recht van de Unie dat eist dat de justitiabele over een toereikende termijn beschikt om de rechtmatigheid van het hem bezwarende besluit te beoordelen en in voorkomend geval zijn verzoekschrift voor te bereiden, met, anderzijds, het rechtszekerheidsbeginsel, dat eist dat de door de organen van de Unie vastgestelde besluiten na verloop van een bepaalde termijn definitief worden, gebiedt echter dat de geschillen binnen een redelijke termijn voor de rechter van de Unie worden gebracht.

De redelijkheid van een termijn moet steeds worden beoordeeld met inachtneming van alle specifieke omstandigheden van de zaak, in het bijzonder het belang van het geding voor de betrokkene, de ingewikkeldheid van de zaak en het gedrag van de betrokken partijen. Hieruit volgt dat een vooraf bepaalde duur in het algemeen niet als een redelijke termijn kan worden aangemerkt.

Hoewel de in artikel 91, lid 3, van het Statuut bepaalde termijn van drie maanden alleen van toepassing is op geschillen tussen de instellingen van de Unie en hun ambtenaren of personeelsleden, en niet op louter interne geschillen tussen de Bank en haar personeelsleden, met name over voor die personeelsleden bezwarende handelingen van de Bank waarvan zij de nietigverklaring vorderen, vormt die termijn een in aanmerking te nemen vergelijkingspunt, aangezien eerstgenoemde geschillen naar hun aard lijken op laatstgenoemde geschillen en beide onderworpen zijn aan rechterlijke toetsing krachtens artikel 270 VWEU.

Gelet op het begrip redelijke termijn, kan de in artikel 91, lid 3, van het Statuut gestelde termijn van drie maanden niet naar analogie als een vervaltermijn worden gehanteerd voor personeelsleden van de Bank wanneer zij een beroep tot nietigverklaring van een voor hen bezwarende handeling van de Bank instellen.

(zie punten 61, 62, 64‑66)
2.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Absolute weigeringsgronden–Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst–Begrip–Merk bestaande uit een woord of een neologisme dat ontstaat uit een combinatie van elementen [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punten 17, 18)
1.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Gevaar voor verwarring met het oudere merk–Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 22, 23, 77)
3.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Absolute weigeringsgronden–Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst–Begrip–Merk bestaande uit een woord of een neologisme dat ontstaat uit een combinatie van elementen [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punten 27‑29, 38, 39, 46)
3.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Gevaar voor verwarring met het oudere merk–Beeldmerk dat een figuur in de vorm van een onderbroken ovaal afbeeldt–Beeldmerk dat een ovaal afbeeldt [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 65, 68, 74, 78‑81)
3.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten–Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 22)
1.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst – Doel – Vrijhoudingsbehoefte [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c), en 52, lid 1, a)] (zie punt 17)
Wanneer de administratie binnen de termijn van vier maanden van artikel 90, lid 1, van het Statuut geen antwoord op een verzoek om bijstand in de zin van artikel 24 van het Statuut geeft, kan ervan worden uitgegaan dat er een stilzwijgend besluit van dat gezag tot stand is gekomen waarbij het verzoek om bijstand wordt afgewezen. In dat geval moet immers worden aangenomen dat het gezag niet van oordeel was dat de elementen die ter onderbouwing van het verzoek om bijstand waren aangevoerd, een begin van voldoende bewijs van de echtheid van de gestelde feiten vormde, waardoor het verplicht werd om bijstand te verlenen. De vaststelling dat er sprake is van een dergelijk stilzwijgend besluit tot afwijzing van het verzoek om bijstand houdt dus nauw verband met het ontbreken van het treffen van maatregelen door de administratie, zoals die welke zij op grond van haar in artikel 24 van het Statuut bedoelde bijstandsplicht moet nemen, aangezien de administratie in dat geval impliciet, maar noodzakelijkerwijs van mening is, dat het geval niet binnen de werkingssfeer van laatstgenoemde bepaling valt.

Een dergelijke situatie verschilt echter van die waarin de administratie in antwoord op een verzoek om bijstand van mening is geweest dat er sprake was van een begin van voldoende bewijs, waardoor het noodzakelijk was om een administratief onderzoek in te stellen om vast te stellen, of de aangevoerde feiten daadwerkelijk psychisch of seksueel geweld in de zin van artikel 12 bis van het Statuut vormden. In een dergelijke situatie is het immers noodzakelijk dat dit onderzoek volledig wordt afgerond, zodat de administratie, die op de hoogte is gebracht door de conclusies van het onderzoeksrapport, daarover een definitief standpunt kan innemen waardoor zij hetzij het verzoek om bijstand als afgedaan kan beschouwen hetzij, wanneer de aangevoerde feiten waar zijn gebleken en binnen de werkingssfeer van artikel 12 bis van het Statuut vallen, met name een tuchtprocedure kan inleiden teneinde eventueel tuchtmaatregelen te treffen tegen de vermeende geweldpleger.

(zie punten 54, 56, 57)
1.

Uniemerk — Definitie en verkrijging van het Uniemerk — Absolute weigeringsgronden — Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst — Doel — Vrijhoudingsbehoefte [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punt 16)
5.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Absolute weigeringsgronden–Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst–Doel–Vrijhoudingsbehoefte [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punt 33)
166

De in de loop van januari 2014 opgestelde strategische evaluatie van de Missie Eulex Kosovo (CMDP, EDEO 00115/14) (hierna: „strategische evaluatie”) is door de Missie Eulex Kosovo in een niet volledig vrijgegeven versie overgelegd als bijlage A5 bij haar antwoord op de tweede maatregel tot organisatie van de procesgang. Op basis van dit document heeft de Raad bij besluit 2014/349 beslist om gemeenschappelijk optreden 2008/124 te wijzigen en te verlengen tot en met 14 juni 2016. In dit verband zij opgemerkt dat, zoals met name ook de Missie Eulex Kosovo betoogt, uit deze evaluatie ten eerste blijkt dat de Kosovaarse autoriteiten in 2013 de wens hadden geuit dat, in het vooruitzicht van het verstrijken van het mandaat van het gemeenschappelijk optreden, toentertijd vastgelegd op 14 juni 2014, de eindfase van de onder toezicht staande onafhankelijkheid van Kosovo zou worden aangevat. Zo hadden genoemde autoriteiten in de brief van het kabinet van de premier van Kosovo, opgesteld in de loop van juli 2013 en als bijlage I gehecht aan de strategische evaluatie, een overgangsstrategie voorgesteld teneinde de Missie bij te staan in een gecoördineerde overdracht van haar uitvoerende bevoegdheden aan de betrokken Kosovaarse instellingen en haar mandaat in de loop van juni 2014 te beëindigen. In dit verband hadden voornoemde autoriteiten in genoemde brief een aantal werkterreinen van de Missie Eulex Kosovo opgesomd die naar hun beoordeling konden worden overgedragen aan de Kosovaarse instellingen.
120

Verder wordt in het eerste middel gesteld dat de Commissie fouten heeft gemaakt bij de vaststelling van de relevante feiten betreffende met name de inschrijvingsprocedure. Het tweede middel betreft fouten van de Commissie bij de beoordeling van de bevestiging van de financiering van het bod van de koper. Met het derde middel wordt kritiek geuit op fouten van de Commissie bij met name de beoordeling van de vraag of de verkoop van de activa van de Nürburgring nieuwe staatssteun ten gunste van Capricorn vormde. In dat middel stelt verzoekster uitdrukkelijk dat de Commissie een formele onderzoeksprocedure had moeten inleiden. In het vijfde en het achtste middel, betreffende de schending van haar procedurele rechten, verwijst verzoekster bovendien uitdrukkelijk naar het derde onderdeel van het derde middel, waarin wordt gesteld dat de Commissie na afloop van het vooronderzoek twijfels had moeten koesteren over de verenigbaarheid met de interne markt van de door de koper betaalde verkoopprijs. Tot slot is het vierde middel gericht tegen fouten van de Commissie bij de beoordeling van de vraag of de inschrijvingsprocedure transparant en niet-discriminerend was.
367

Verzoeksters voeren in de tweede plaats aan dat de Commissie er ten onrechte van uit is gegaan dat een marktdeelnemer in een markteconomie niet zou hebben gerekend op een verlenging van de overeenkomsten in kwestie op de vervaldag ervan en er niet onkundig van zou zijn geweest dat lagekostenmaatschappijen zoals Ryanair erom bekendstaan dat dat zij hun activiteiten zeer dynamisch laten evolueren. Ten eerste streven rationeel geleide luchthavens ernaar om op lange termijn een commerciële relatie met de luchtvaartmaatschappijen aan te gaan, die veel verder reikt dan de eerste overeenkomst. Een marktdeelnemer in een markteconomie is bereid risico’s te nemen en transacties aan te gaan die in een eerste periode verlieslatend zijn, in afwachting van de ontwikkeling van de activiteiten en de verlenging van de overeenkomst. Volgens Ryanair is de verbintenis om een luchtroute te openen niet meer dan een aanvaardbaar risico in afwachting van een commerciële relatie op lange termijn, wat wordt bevestigd door de specifieke bedingen in de overeenkomst inzake luchthavendiensten. Ten tweede verwacht het merendeel van de luchthavens dat met Ryanair onderhandelt dat de commerciële relatie langer zal duren dan de looptijd van de eerste overeenkomst. Het profiel dat de commerciële relaties van Ryanair met de luchthavens gewoonlijk hebben, laat zien dat deze relaties voor de lange termijn worden opgebouwd en al met al langer duren dan de horizon van vijf jaar. Bovendien hebben verzoeksters en de CCIPB een reeks overeenkomsten inzake luchthavendiensten en overeenkomsten inzake marketingdiensten gesloten, waarvan de eerste in 2003 is ondertekend en de laatste in 2010, zodat een marktdeelnemer in een markteconomie uiterlijk in 2005 zou hebben verondersteld dat aan een commerciële samenwerking op lange termijn was opgebouwd, die langer zou duren dan de aanvankelijke looptijd van de overeenkomsten in kwestie.
8

Uit het dossier blijkt dat verzoekster een eenpersoonsvennootschap met beperkte aansprakelijkheid naar Cambodjaans recht is, die is opgericht in mei 2013 en in haar geheel in handen is van Cronus International Co. Ltd, een in Hongkong gevestigde vennootschap, die op haar beurt een 100 %‑dochtermaatschappij is van de Chinese rijwielfabrikant Guangzhou Cronus Bicycle Fashion Sports Co. Ltd. Deze laatste vennootschap is eveneens voor 100 % eigenaar van de Chinese vennootschap Guangzhou Cronus Bicycles Co. Ltd, een fabrikant van rijwielen, frames en geverfde frames, en is verbonden met een andere Chinese rijwielfabrikant, Shine Wheel Bicycle Co. Ltd, die haar productie op 1 juni 2014 heeft beëindigd. Verzoekster had in de tabellen D 5 en D 6 die bij het formulier waren gevoegd, aanvankelijk niet nader aangegeven dat zij eveneens verbonden was met Shine Wheel Bicycle. Pas op 27 oktober 2014 heeft zij gegevens over deze leverancier verstrekt, namelijk in antwoord op het verzoek van de Commissie van 16 oktober 2014 om aanvullende inlichtingen.
1

Hieruit volgt dat het tweede onderdeel van het eerste middel moet worden toegewezen, en dat om die reden zowel het besluit waarbij het EIT het voorstel van het Kenup-consortium heeft afgewezen, als het daarmee nauw verbonden besluit waarbij het EIT het voorstel genaamd „InnoLife – Better, longer lives” heeft aangewezen, nietig moet worden verklaard, zonder dat het nodig is een uitspraak te doen over de overige negen middelen van het verzoekschrift, in het bijzonder het middel met betrekking tot het bestaan van belangenverstrengeling voor wat betreft de leden van de raad van bestuur, met name omtrent de vraag of het EIT alle vereiste zorgvuldigheid in acht heeft genomen om zich ervan te vergewissen dat de taken van die leden onafhankelijk en objectief worden uitgeoefend, daar het vereiste van onpartijdigheid de subjectieve onpartijdigheid, maar ook de objectieve onpartijdigheid van die leden omvat, in die zin dat het orgaan of de instantie van de Unie voldoende waarborgen moet bieden om elke gerechtvaardigde twijfel dienaangaande uit te sluiten (zie naar analogie arrest van 11 juli 2013, Ziegler/Commissie, C‑439/11 P, EU:C:2013:513, punt 155), en het voorts zo is dat een dergelijke toetsing moet plaatsvinden los van enig oordeel over het niveau van hun expertise. [omissis]