Gezien de talrijke verschillen tussen de nationale stelsels van sociale zekerheid, zou het vereiste van identieke berekeningsgrondslagen en toekenningsvoorwaarden immers tot een aanzienlijke beperking van de toepassing van het in artikel 12 van verordening nr. 1408/71 vervatte cumulatieverbod leiden. Dit zou in strijd zijn met het doel van dat verbod, niet-gerechtvaardigde cumulaties van sociale uitkeringen te vermijden.

De artikelen 1, sub u‑i, en 4, lid 1, sub h, van verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening nr. 118/97, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1606/98, en artikel 10, lid 1, sub b‑i, van verordening nr. 574/72 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening nr. 118/97, moeten aldus worden uitgelegd dat in een situatie waarin een van de ouders werkzaamheden in loondienst uitoefent op het grondgebied van een andere lidstaat dan de lidstaat van woonplaats, bij de berekening van de aanvulling die eventueel verschuldigd is aan een migrerende werknemer in zijn lidstaat van tewerkstelling, niet alle door het gezin van deze werknemer op grond van de wetgeving van de lidstaat van woonplaats ontvangen gezinsbijslagen in aanmerking moeten worden genomen, aangezien, onder voorbehoud van de door de verwijzende rechterlijke instantie uit te voeren verificaties, de ouderschapsuitkering waarin is voorzien bij de wetgeving van de lidstaat van woonplaats niet van dezelfde aard is, in de zin van artikel 12 van verordening nr. 1408/71, als de kinderbijslag waarin is voorzien bij die wetgeving en bij de wetgeving van de lidstaat van tewerkstelling.

Hoewel de gezinsbijslagen waarin is voorzien bij de wetgeving van de lidstaat van tewerkstelling, en die welke die welke een werknemer of diens gezinsleden ontvangen op grond van de wetgeving van de lidstaat van woonplaats, overeenkomstig artikel 1, sub u‑i, van verordening nr. 1408/71 beogen de gezinslasten te bestrijden, hebben zij immers niet noodzakelijkerwijs allemaal hetzelfde specifieke voorwerp en evenmin dezelfde kenmerken of rechthebbenden.

Bovendien zijn slechts een deel van die gezinsbijslagen kinderbijslagen in de zin van artikel 1, sub u‑ii, van die verordening.

Bijgevolg moet met het oog op de toepassing van de anticumulatiebepaling van artikel 10, lid 1, sub b‑i, van verordening nr. 574/72, in het kader van de berekening van de eventueel aan een migrerende werknemer in zijn lidstaat van tewerkstelling verschuldigde aanvulling, worden vastgesteld welke van de onderscheiden gezinsbijslagen waarop deze werknemer recht heeft op grond van de wetgeving van die staat, of die door die werknemer of diens gezinsleden worden ontvangen uit hoofde van de wetgeving van de lidstaat van woonplaats, van „dezelfde aard zijn” in de zin van artikel 12 van verordening nr. 1408/71, gelet op het voorwerp, de doelstellingen, de berekeningsgrondslag en de toekenningsvoorwaarden, alsook de rechthebbenden ervan.

Voorts volstaat het, om te kunnen oordelen dat in een bepaald geval sprake is van een cumulatie van rechten op gezinsbijslagen, bijvoorbeeld niet dat dergelijke uitkeringen verschuldigd zijn in de lidstaat van woonplaats van het betrokken kind en tegelijkertijd verschuldigd kunnen zijn in een andere lidstaat, waar één van de ouders van dit kind werkt, maar moet de belanghebbende voldoen aan alle formele en materiële voorwaarden die de interne wettelijke regeling van deze staat stelt voor de uitoefening van dit recht.

(cf. punten 58‑61, 73, 74, 76 en dictum)