Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Handelingen van de instellingen - Richtlijnen - Mogelijkheid voor natuurlijk of rechtspersoon om voor nationale rechterlijke instantie probleem van geldigheid van bepalingen van richtlijnen op te werpen zonder beroep tot nietigverklaring van die bepalingen te hebben ingesteld - Bepalingen die zich in algemene termen tot Lid-Staten richten en niet rechtstreeks toepasselijk zijn - Recht van natuurlijke of rechtspersonen om probleem voor nationale rechterlijke instantie op te werpen

(EG-Verdrag, art. 173; richtlijn 77/388 van de Raad, art. 28 duodecies, ingevoegd bij richtlijnen 91/680, art. 1, punt 22, en 92/12, art. 28)

2 Handelingen van de instellingen - Totstandkomingsprocedure - Regelmatige raadpleging van Parlement - Wezenlijk vormvoorschrift - Nieuwe raadpleging in geval van wezenlijke wijziging van oorspronkelijk voorstel van Commissie - Wezenlijke wijziging - Criteria - Wijziging in overeenstemming met door Parlement te kennen gegeven verlangens - Criteria

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 28 duodecies, ingevoegd bij richtlijnen 91/680, art. 1, punt 22, en 92/12, art. 28)

Samenvatting

3 Een natuurlijk of rechtspersoon kan zich voor een nationale rechterlijke instantie beroepen op de ongeldigheid van bepalingen van richtlijnen, als artikel 1, punt 22, van richtlijn 91/680 tot aanvulling van het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde en tot wijziging, met het oog op de afschaffing van de fiscale grenzen, van richtlijn 77/388, en artikel 28 van richtlijn 92/12 betreffende de algemene regeling voor accijnsprodukten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop, ook al heeft die persoon niet een beroep tot nietigverklaring in de zin van artikel 173 van het Verdrag ingesteld ten aanzien van die bepalingen, en ook al heeft een rechterlijke instantie van een andere Lid-Staat reeds uitspraak gedaan in het kader van een andere procedure.

Immers, bij gemeenschapsrichtlijnen waarvan de bepalingen zich in algemene termen richten tot Lid-Staten en niet tot natuurlijke of rechtspersonen, en die niet rechtstreeks van toepassing zijn op de betrokken marktdeelnemers, is het niet evident, dat een beroep krachtens artikel 173 van het Verdrag tegen die bepalingen ontvankelijk zou zijn geweest. Wat de uitspraak van een rechterlijke instantie van een andere Lid-Staat betreft, staat het in het kader van de procedure van artikel 177 van het Verdrag niet aan het Hof, na te gaan of een prejudiciële verwijzing noodzakelijk is, gelet op de beslissing betreffende een vergelijkbaar probleem, welke een rechterlijke instantie van een andere Lid-Staat in een andere procedure heeft gegeven.

4 Het vereiste dat het Parlement in de door het Verdrag voorziene gevallen in de loop van de wetgevingsprocedure wordt geraadpleegd, impliceert dat steeds een nieuwe raadpleging moet volgen wanneer de uiteindelijk vastgestelde regeling, in haar geheel beschouwd, wezenlijk afwijkt van die waarover het Parlement reeds werd geraadpleegd, uitgezonderd de gevallen waarin de wijzigingen in hoofdzaak beantwoorden aan door het Parlement zelf te kennen gegeven verlangens.

Ter zake van de voorstellen voor de richtlijnen 91/680 en 92/12, die ten doel hadden de BTW- en accijnsregeling aan te passen in verband met het bestaan van een interne markt, was een nieuwe raadpleging van het Parlement over artikel 1, punt 22, van richtlijn 91/680 en artikel 28 van richtlijn 92/12 niet noodzakelijk.

Immers, deze bepalingen, krachtens welke de Lid-Staten tot 30 juni 1999 binnen bepaalde grenzen de leveringen van goederen door belastingvrije verkooppunten mogen vrijstellen, staan de handhaving van een eerdere regeling toe, zo de Lid-Staten zulks wensen. Zij moeten als een optionele uitzondering worden aangemerkt en beperkt blijven tot de werkingssfeer van de richtlijnen 91/680 en 92/12, zodat zij niet als wezenlijke wijzigingen kunnen worden aangemerkt.

Overigens is de Raad, door te beslissen dat de Lid-Staten de mogelijkheid van belastingvrije verkopen gedurende een overgangsperiode mogen handhaven, op de voornaamste punten tegemoet gekomen aan de door het Parlement te kennen gegeven verlangens. Het Parlement heeft niet alleen de gelegenheid gehad zijn standpunt over de belastingvrije verkoop kenbaar te maken, maar heeft zich ook voor de handhaving ervan verklaard, aangezien het in zijn advies betreffende richtlijn 91/680 amendementen had voorgesteld die volstrekt verenigbaar waren met de inhoud van de uiteindelijke tekst van de richtlijn, terwijl het in zijn advies betreffende richtlijn 92/12 heeft voorgesteld, de afwijkende regeling betreffende de van accijns vrijgestelde verkoop tijdelijk te handhaven tot 31 december 1995.