Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 10 januari 2013 – Brunovskis

(Zaak C-650/11)

„Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Verordening (EG) nr. 1782/2003 — Tenuitvoerlegging van steunregelingen in nieuwe lidstaten — Aanvullende nationale rechtstreekse betalingen — Toepassingsvoorwaarden — Verordening (EG) nr. 1973/2004 — Niet-toepasselijkheid”

1. Landbouw — Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde steunregelingen — Aanvullende nationale steun — Beoordelingsmarge van lidstaten — Eerbiediging van algemene beginselen van het recht van de Unie en van doelstellingen van gemeenschappelijk landbouwbeleid — Mechanisme ingevoerd na voorafgaande machtiging door de Commissie (Verordening nr. 1782/2003 van de Raad, art. 1, 143 bis, 143 ter en 143 quater, leden 2, 4 en 6) (cf. punten 15-17, 24, 25)

2. Landbouw — Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde steunregelingen — Aanvullende nationale steun — Rechtstreekse betalingen in verband met aanwezigheid van zoogkoeien in beslag — Nationale regeling houdende vaststelling van termijn voor indiening van aangiften — Onmogelijkheid om rekening te houden met dieren die later zoogkoe zijn geworden — Toelaatbaarheid (Verordeningen van de Raad nr. 1782/2003, art. 125 en 143 quater, en nr. 1973/2004, art. 102, lid 2) (cf. punten 29, 30 en dictum)

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing – Augstākā tiesas Senāts – Uitlegging van artikel 125, lid 1, van verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001 (PB L 270, blz. 1), en van artikel 102, lid 2, van verordening (EG) nr. 1973/2004 van de Commissie van 29 oktober 2004 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad met betrekking tot de bij de titels IV en IV bis van die verordening ingestelde steunregelingen en het gebruik van braak gelegde grond voor de productie van grondstoffen (PB L 345, blz. 1) – Zoogkoeienpremie – Nationale regeling op grond waarvan de premie per volledig kalenderjaar slechts wordt toegekend voor zoogkoeien en vaarzen die uiterlijk op 1 juli van het betrokken kalenderjaar zijn geregistreerd als subsidiabel vee – Vraag, of bij de berekening van de premie rekening moet worden gehouden met alle in de loop van het betrokken kalenderjaar bestaande zoogkoeien

Dictum

Het recht van de Unie en met name artikel 143 quater van verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001, zoals gewijzigd bij besluit 2004/281/EG van de Raad van 22 maart 2004, moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan een nationale regeling als die in het hoofdgeding, die bepaalde aanvullende nationale rechtstreekse betalingen in verband met de aanwezigheid van zoogkoeien in een beslag regelt en als voorwaarde voor de toekenning ervan stelt dat vóór 1 juli van het betrokken jaar een verklaring wordt afgelegd, waarbij de dieren die pas na die datum zoogkoe zijn geworden, niet in aanmerking mogen worden genomen.

Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 10 januari 2013 – Brunovskis

(Zaak C-650/11)

„Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Verordening (EG) nr. 1782/2003 — Tenuitvoerlegging van steunregelingen in nieuwe lidstaten — Aanvullende nationale rechtstreekse betalingen — Toepassingsvoorwaarden — Verordening (EG) nr. 1973/2004 — Niet-toepasselijkheid”

1. Landbouw — Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde steunregelingen — Aanvullende nationale steun — Beoordelingsmarge van lidstaten — Eerbiediging van algemene beginselen van het recht van de Unie en van doelstellingen van gemeenschappelijk landbouwbeleid — Mechanisme ingevoerd na voorafgaande machtiging door de Commissie (Verordening nr. 1782/2003 van de Raad, art. 1, 143 bis, 143 ter en 143 quater, leden 2, 4 en 6) (cf. punten 15-17, 24, 25)

2. Landbouw — Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde steunregelingen — Aanvullende nationale steun — Rechtstreekse betalingen in verband met aanwezigheid van zoogkoeien in beslag — Nationale regeling houdende vaststelling van termijn voor indiening van aangiften — Onmogelijkheid om rekening te houden met dieren die later zoogkoe zijn geworden — Toelaatbaarheid (Verordeningen van de Raad nr. 1782/2003, art. 125 en 143 quater, en nr. 1973/2004, art. 102, lid 2) (cf. punten 29, 30 en dictum)

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing – Augstākā tiesas Senāts – Uitlegging van artikel 125, lid 1, van verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001 (PB L 270, blz. 1), en van artikel 102, lid 2, van verordening (EG) nr. 1973/2004 van de Commissie van 29 oktober 2004 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad met betrekking tot de bij de titels IV en IV bis van die verordening ingestelde steunregelingen en het gebruik van braak gelegde grond voor de productie van grondstoffen (PB L 345, blz. 1) – Zoogkoeienpremie – Nationale regeling op grond waarvan de premie per volledig kalenderjaar slechts wordt toegekend voor zoogkoeien en vaarzen die uiterlijk op 1 juli van het betrokken kalenderjaar zijn geregistreerd als subsidiabel vee – Vraag, of bij de berekening van de premie rekening moet worden gehouden met alle in de loop van het betrokken kalenderjaar bestaande zoogkoeien

Dictum

Het recht van de Unie en met name artikel 143 quater van verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001, zoals gewijzigd bij besluit 2004/281/EG van de Raad van 22 maart 2004, moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan een nationale regeling als die in het hoofdgeding, die bepaalde aanvullende nationale rechtstreekse betalingen in verband met de aanwezigheid van zoogkoeien in een beslag regelt en als voorwaarde voor de toekenning ervan stelt dat vóór 1 juli van het betrokken jaar een verklaring wordt afgelegd, waarbij de dieren die pas na die datum zoogkoe zijn geworden, niet in aanmerking mogen worden genomen.