Zaak T‑402/13

Orange

tegen

Europese Commissie

„Mededinging — Administratieve procedure — Besluit waarbij inspectie wordt gelast — Evenredigheid — Passendheid — Noodzaak — Niet willekeurig — Motivering”

Samenvatting – Arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 25 november 2014

Mededinging – Administratieve procedure – Eerbiediging van de rechten van de verdediging – Volledig beroep op die rechten voor de betrokken onderneming pas mogelijk na toezending van de mededeling van punten van bezwaar – Verplichting van de Commissie om de onderneming in de fase van de eerste jegens haar getroffen maatregel in kennis te stellen van het voorwerp en het doel van het onderzoek

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 44, lid 1, sub c, en 48, lid 2)

Mededinging – Bevoegdheidsverdeling tussen de Commissie en de nationale mededingingsautoriteiten – Besluit van een nationale mededingingsautoriteit waarbij toezeggingen worden aanvaard of wordt vastgesteld dat er geen reden bestaat om op te treden – Geen invloed op de toepassing van het beginsel ne bis in idem

Zie de tekst van de beslissing. (cf. punten 22‑24, 53, 68, 72)

Het beginsel ne bis in idem moet in kartelrechtelijke boeteprocedures stellig in acht worden genomen. Op het gebied van de mededinging verbiedt dit beginsel dat een onderneming opnieuw wordt veroordeeld of vervolgd wegens een de mededinging verstorende gedraging waarvoor zij is bestraft of niet-aansprakelijk is verklaard bij een eerdere beslissing waartegen geen beroep meer openstaat. Niettemin hebben de mededingingsautoriteiten van de lidstaten niet de bevoegdheid besluiten vast te stellen waarbij een onderneming niet-aansprakelijk wordt verklaard voor een schending van artikel 101 VWEU of artikel 102 VWEU, dat wil zeggen waarbij wordt vastgesteld dat geen sprake is van een schending van deze artikelen, aangezien zowel uit de tekst, de strekking als de doelstelling van verordening nr. 1/2003 volgt dat enkel de Commissie mag vaststellen dat de artikelen 101 VWEU en 102 VWEU niet zijn geschonden, zelfs indien deze artikelen door de nationale mededingingsautoriteiten in het kader van hun procedures worden toegepast. In dat verband kan een dergelijke „negatieve” beslissing ten gronde van een nationale mededingingsautoriteit de eenvormige toepassing van de artikelen 101 VWEU en 102 VWEU in gevaar brengen. Punt 1 van de considerans van verordening nr. 1/2003 stelt deze eenvormige toepassing op de voorgrond als één van de voornaamste doelstellingen ervan, aangezien een dergelijke beslissing kan verhinderen dat de Commissie later besluit dat de betrokken praktijk een inbreuk op deze bepalingen van Unierecht uitmaakt. Wanneer een mededingingsautoriteit van een lidstaat uit hoofde van artikel 5 van verordening nr. 1/2003 toezeggingen aanvaardt of vaststelt dat er geen reden bestaat om op te treden, kan zulks derhalve niet worden beschouwd als een besluit waarbij wordt geoordeeld dat de artikelen 101 VWEU en 102 VWEU niet zijn geschonden. Dientengevolge kan een onderneming niet met vrucht het besluit van een nationale mededingingsautoriteit jegens haar inroepen met het oog op de toepassing van het beginsel ne bis in idem. (cf. punten 29‑31)

Op het gebied van de mededinging kan de ontvangst door de Commissie van ontwerpbesluiten van een nationale mededingingsautoriteit uit hoofde van artikel 11, lid 4, van verordening nr. 1/2003 voor de Commissie aanleiding zijn het voorrecht en de discretionaire bevoegdheid uit te oefenen die haar in artikel 11, lid 6, van die verordening zijn toegekend om een mededingingsautoriteit van een lidstaat in een bepaald geval haar bevoegdheid tot toepassing van de artikelen 101 VWEU en 102 VWEU te ontnemen. Daaruit vloeit echter niet voort dat de Commissie noodzakelijkerwijze gehouden is een procedure krachtens artikel 11, lid 6, van verordening nr. 1/2003 in te leiden indien zij de beoordeling van de toepassing van de artikelen 101 VWEU en 102 VWEU in het ontwerpbesluit waarvan is kennis gegeven door de mededingingsautoriteit van een lidstaat niet deelt, of ingeval zij daarover twijfelt, noch dat het niet-inleiden van een procedure belet dat zij haar onderzoek voortzet met een ander resultaat dan waartoe deze mededingingsautoriteit is gekomen. Dat de Commissie niet is opgetreden krachtens artikel 11, lid 6, van verordening nr. 1/2003, kan derhalve niet aldus worden opgevat dat zij aanvaardt dat het besluit van de nationale mededingingsautoriteit in het licht van artikel 102 VWEU gegrond is. (cf. punten 35, 36, 39)

Zie de tekst van de beslissing. (cf. punten 45‑47, 85, 86)

Zie de tekst van de beslissing. (cf. punten 77‑81, 90)