ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ARREST VAN HET HOF VAN 10 DECEMBER 1991. - COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN TEGEN KONINKRIJK BELGIE. - NIET-NAKOMING - NIET-UITVOERING VAN EEN ARREST VAN HET HOF. - ZAAK C-19/91.



Jurisprudentie 1991 bladzijde I-05937

Pub.RJ bladzijde Pub somm



Samenvatting

Partijen

Dictum



Trefwoorden

++++

1. Lid-Staten - Verplichtingen - Niet-nakoming - Rechtvaardiging - Ontoelaatbaarheid

(EEG-Verdrag, art. 169)

2. Beroep wegens niet-nakoming - Arrest van Hof, waarbij niet-nakoming wordt vastgesteld - Uitvoeringstermijn

(EEG-Verdrag, art. 171)

Samenvatting

1. Volgens vaste rechtspraak kan een Lid-Staat zich niet beroepen op nationale bepalingen, praktijken of situaties ter rechtvaardiging van de niet-nakoming van krachtens het gemeenschapsrecht op hem rustende verplichtingen.

2. De rechtstreekse en eenvormige toepassing van het gemeenschapsrecht vereist, dat met de uitvoering van een arrest waarbij het in gebreke zijn van een Lid-Staat is vastgesteld, onmiddellijk een begin wordt gemaakt en dat zij zo snel mogelijk wordt voltooid (zie arrest van 13 juli 1988, zaak 169/87, Commissie/Frankrijk, Jurispr. 1988, blz. 4093).

Partijen

In zaak C-19/91,

Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door X. Lewis, lid van haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij R. Hayder, representant van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg,

verzoekster,

tegen

Koninkrijk België, vertegenwoordigd door J. Devadder, adviseur bij het Ministerie van Buitenlandse zaken, Buitenlandse handel en Ontwikkelingssamenwerking, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Belgische ambassade, Résidence Champagne, Rue des Girondins 4,

verweerder,

betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat het Koninkrijk België, door geen uitvoering te geven aan het arrest door het Hof van Justitie op 24 mei 1988 gewezen in zaak 307/86 (Commissie/België, Jurispr. 1988, blz. 2677), betreffende de omzetting in nationaal recht van richtlijn 82/714/EEG van de Raad van 4 oktober 1982 tot vaststelling van de technische voorschriften voor binnenschepen (PB 1982, L 301, blz. 1), de krachtens het EEG-Verdrag en met name artikel 171 daarvan op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.

HET HOF VAN JUSTITIE,

samengesteld als volgt: O. Due, president, Sir Gordon Slynn, R. Joliet en P. J. G. Kapteyn, kamerpresidenten, G. F. Mancini, C. N. Kakouris, G. C. Rodríguez Iglesias, M. Díez de Velasco en J. L. Murray, rechters,

(rechtsoverwegingen niet opgenomen)

rechtdoende, verstaat:

Dictum

1) Door niet de maatregelen te nemen welke nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie van 24 mei 1988, is het Koninkrijk België de krachtens artikel 171 EEG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

2) Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten van de procedure.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Sociale politiek ° Mannelijke en vrouwelijke werknemers ° Toegang tot arbeidsproces en arbeidsvoorwaarden ° Gelijke behandeling ° Richtlijn 76/207 ° Discriminerend ontslag ° Keuze van sancties door Lid-Staten ° Toekenning van schadevergoeding ° Noodzaak van passende schadevergoeding ° Vaststelling van maximum en uitsluiting van rentevergoeding ° Ontoelaatbaarheid

(Richtlijn 76/207 van de Raad, art. 5, lid 1, en 6)

2. Sociale politiek ° Mannelijke en vrouwelijke werknemers ° Toegang tot arbeidsproces en arbeidsvoorwaarden ° Gelijke behandeling ° Richtlijn 76/207 ° Artikel 6 ° Werking in verhouding tussen staat en particulier ° Staat als werkgever

(Richtlijn 76/207 van de Raad, art. 6)

Samenvatting

1. Ofschoon richtlijn 76/207, die tot doel heeft het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen in de Lid-Staten ten uitvoer te leggen ten aanzien van de verschillende aspecten van het arbeidsleven, en in het bijzonder van de arbeidsvoorwaarden, daaronder begrepen de ontslagvoorwaarden, met betrekking tot de sancties in geval van schending van het discriminatieverbod de Lid-Staten de vrije keuze laat tussen de verschillende oplossingen die geschikt zijn om het doel van de richtlijn te bereiken, houdt zij wel in, dat indien voor een financiële vergoeding wordt gekozen als sanctie op een met schending van artikel 5, lid 1, gegeven discriminerend ontslag, die vergoeding adequaat moet zijn in die zin, dat zij de als gevolg van het discriminerend ontslag geleden schade volledig kan goedmaken, overeenkomstig de toepasselijke nationale regels.

Artikel 6 van richtlijn 76/207 moet derhalve aldus worden uitgelegd, dat het zich ertegen verzet, dat de vergoeding van de schade geleden door een persoon die het slachtoffer is geworden van een discriminerend ontslag, wordt beperkt tot een vooraf bepaald maximumbedrag en door geen rente toe te kennen ter compensatie van het door de ontvanger van de schadevergoeding geleden verlies als gevolg van het tijdsverloop tot het moment van daadwerkelijke betaling van de toegekende hoofdsom.

2. Een persoon die door een discriminerend ontslag is geschaad, kan zich tegenover een als werkgever optredend overheidslichaam beroepen op artikel 6 van richtlijn 76/207, teneinde een nationale bepaling die de toewijsbare schadeloosstelling aan een bepaald maximum bindt, buiten toepassing te doen verklaren.

Immers, de omstandigheid dat de staat over een veelheid van alternatieven beschikt om het door de richtlijn voorgeschreven resultaat te bereiken, ontneemt de particulieren niet de mogelijkheid, voor de nationale rechter de rechten te doen gelden waarvan de inhoud reeds aan de hand van de bepalingen van de richtlijn met voldoende nauwkeurigheid kan worden vastgesteld.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Landbouw - EOGFL - Goedkeuring van rekeningen - Door Lid-Staat aan EOGFL af te dragen bedragen ter zake van medeverantwoordelijkheidsheffing in sector granen - Controlebevoegdheid van Commissie op juiste uitvoering van landbouwregeling - Vergelijking van ingediende rekeningen met statistische gegevens - Toelaatbaarheid - Opkomen van redelijke twijfel - Bewijslast bij Lid-Staat - Substitutie van ingediende rekeningen door statistische gegevens - Ontoelaatbaarheid

(Verordening nr. 729/70, art. 5 en 9)

Samenvatting

Wanneer de Commissie in het kader van de procedure tot goedkeuring van de EOGFL-rekeningen, ten aanzien waarvan noch uit de considerans noch uit enige bepaling van verordening nr. 729/70 is op te maken, dat deze verschilt naargelang het gaat om door het EOGFL te financieren uitgaven dan wel om door dit fonds te innen ontvangsten, de door een Lid-Staat verschafte cijfers niet wil overnemen omdat de communautaire regeling inzake uitgaven en ontvangsten, zoals de medeverantwoordelijkheidsheffing in de sector granen, die in verschillende sectoren van het gemeenschappelijk landbouwbeleid een rol speelt, door de nationale instanties niet juist is uitgevoerd, behoeft zij de onregelmatigheid van de door de Lid-Staten toegezonden gegevens niet volledig aan te tonen; zij moet enkel een bewijs leveren voor de ernstige en redelijke twijfel die zij omtrent de door de nationale autoriteiten meegedeelde cijfers koestert. Deze verlichting van de bewijslast voor de Commissie is te verklaren door het feit, dat de Lid-Staat zelf het best in staat is de voor de goedkeuring van de EOGFL-rekeningen benodigde gegevens te verzamelen en te verifiëren, zodat dus de Lid-Staat gedetailleerd en volledig dient te bewijzen, dat zijn cijfers juist zijn en, in voorkomend geval, de berekeningen van de Commissie onjuist.

Wanneer de Commissie een discrepantie constateert tussen de door een Lid-Staat ingediende rekeningen en de statistische gegevens, die vanwege hun aard en doel altijd approximatief zijn en derhalve de feitelijke situatie slechts min of meer precies kunnen weergeven, mag zij die rekeningen niet eenvoudigweg terzijde leggen en de goedkeuring verrichten aan de hand van die statistische gegevens. Die gegevens kunnen slechts dienen als indirecte controlemethode in de zin van artikel 9, lid 1, van verordening nr. 729/70, en de Commissie mag daarop haar redelijke twijfel baseren die voor de Lid-Staat de verplichting meebrengt, het bewijs te leveren dat de communautaire regeling is nageleefd en er een betrouwbaar controlesysteem bestaat, dat die twijfel kan wegnemen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Landbouw ° Gemeenschappelijke ordening der markten ° Melk en zuivelprodukten ° Extra heffing op melk ° Kwijtschelding om billijkheidsredenen ° Toepassing van nationaal recht ° Voorwaarden en grenzen

(Verordening nr. 804/68 van de Raad, art. 5 quater, zoals gewijzigd bij verordening nr. 856/84)

Samenvatting

Bij zijn huidige stand staat het gemeenschapsrecht niet in de weg aan de toepassing van een nationale bepaling die de nationale instanties in bepaalde uitzonderlijke gevallen en om de persoon betreffende billijkheidsredenen toestaat, de krachtens artikel 5 quater van verordening nr. 804/68 van de Raad van 27 juni 1968 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector melk en zuivelprodukten, zoals gewijzigd bij verordening nr. 856/84 van de Raad van 31 maart 1984, verschuldigde heffing niet in te vorderen, op voorwaarde evenwel, dat de toepassing van die bepaling niet leidt tot discriminatie ten opzichte van de behandeling van vergelijkbare zuiver nationale belastingschulden en geen afbreuk doet aan de doelstellingen van de bij genoemde verordening ingestelde melkquotaregeling. Het is niet verenigbaar met de doelstellingen van de melkquotaregeling, een producent van zijn verplichting tot betaling van de extra heffing vrij te stellen op grond dat hij in financiële moeilijkheden verkeert, ook wanneer hij verkeerdelijk heeft aangenomen, dat hem later een extra quotum zou worden toegekend. Wanneer een producent zich echter daadwerkelijk in problemen bevindt, kunnen de nationale instanties in beginsel de nationale bepalingen toepassen die het mogelijk maken de onmiddellijke invordering van het verschuldigde bedrag op te schorten of spreiding van betaling toe te staan.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Vrij verkeer van goederen ° Kwantitatieve beperkingen ° Vis waarin draadwormlarven voorkomen ° Stelselmatige controles van partijen die vergezeld gaan van certificaat inhoudende dat zij vrij zijn van levende larven, of invoerverbod voor partijen die na controle vrij van levende larven zijn gebleken ° Rechtvaardiging ° Bescherming van volksgezondheid ° Afwezigheid ° Niet-nakoming van verplichtingen krachtens overeenkomst EEG-Noorwegen en richtlijn 83/643

(EEG-Verdrag, art. 30 en 36; overeenkomst EEG-Noorwegen van 14 mei 1973; richtlijn 83/643 van de Raad)

Samenvatting

Een Lid-Staat komt zijn verplichtingen krachtens de artikelen 30 en 36 van het Verdrag niet na, wanneer hij stelselmatige controles voorschrijft voor partijen vis uit andere Lid-Staten, die vergezeld gaan van een gezondheidscertificaat van de staat van verzending, inhoudende dat het produkt vrij is van levende draadwormlarven, of wanneer hij de invoer verbiedt van partijen vis die niet van een dergelijk certificaat vergezeld gaan, ofschoon bij controle op zijn grondgebied de aanwezigheid van levende larven niet is gebleken, in zoverre hij in beide gevallen niet weet aan te tonen, dat de consumptie van vis waarin dode of na een passende behandeling gedevitaliseerde draadwormlarven voorkomen, gevaar voor de gezondheid van de mens oplevert.

Aangezien de overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen met betrekking tot het handelsverkeer tussen de verdragsluitende partijen regels bevat die identiek zijn aan die van de artikelen 30 en 36 van het Verdrag, en er in casu geen reden is om die regels anders uit te leggen dan genoemde artikelen van het Verdrag, leveren bovengenoemde nationale maatregelen, wanneer het om partijen vis uit Noorwegen gaat, tevens een niet-nakoming op van de verplichtingen krachtens verordening nr. 1691/73 houdende sluiting van genoemde overeenkomst en vaststelling van de bepalingen ter uitvoering ervan.

Stelselmatige controles van partijen die vergezeld gaan van een certificaat inhoudende dat zij vrij zijn van levende larven, leveren voorts een niet-nakoming op van de verplichtingen krachtens richtlijn 83/643 ter vereenvoudiging van de fysieke controle en de administratieve formaliteiten bij het goederenvervoer tussen Lid-Staten.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Milieu ° Luchtverontreiniging ° Richtlijn 85/203 ° Vaststelling van grenswaarde voor concentratie van stikstofdioxyde ° Bevoegdheid van Lid-Staten om strengere waarden vast te stellen ° Uitoefening in grensregio' s ° Raadplegings- en informatieplicht desbetreffend ° Noodzaak van omzetting in nationaal recht

(Richtlijn 85/203 van de Raad, art. 4 en 11)

Samenvatting

In het kader van richtlijn 85/203 inzake luchtkwaliteitsnormen voor stikstofdioxyde, kunnen de Lid-Staten ingevolge artikel 4 lagere waarden vaststellen dan in de richtlijn zijn bepaald, en moeten zij ingevolge artikel 11 voldoen aan zekere verplichtingen inzake overleg en informatie wanneer zij voor een regio in de nabijheid van de grens met een of meer Lid-Staten van die mogelijkheid gebruik willen maken. Om volledige en doeltreffende bescherming van de lucht in grensregio' s tegen buitensporige concentraties van stikstofdioxyde te verzekeren, is het noodzakelijk dat de betrokken Lid-Staat uitdrukkelijk in zijn wetgeving opneemt, dat het in artikel 11, lid 1, bedoelde voorafgaand overleg plaatsvindt voordat de maatregelen die de grenszones raken, worden genomen. Noodzakelijk is ook, dat die wetgeving uitdrukkelijk voorziet in het in artikel 11, lid 2, van de richtlijn bedoelde overleg in geval van een merkbare verontreiniging die een aangrenzende staat als oorsprong heeft.

De richtlijn wordt derhalve niet volledig ten uitvoer gelegd, wanneer wel artikel 4 in nationaal recht wordt omgezet, doch niet artikel 11, waarin een verplichting is neergelegd die verband houdt met de uitoefening van de bij artikel 4 verleende bevoegdheid.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Vervoer ° Totstandbrenging van gemeenschappelijk beleid ° Standstill-clausule van artikel 76 van Verdrag ° Draagwijdte ° Vervoer over binnenwateren ° Gebruik van zijn binnenwateren door Lid-Staat afhankelijk gesteld van bezit van door zijn instanties afgegeven vaarbewijs ° Toelaatbaarheid ° Voorwaarde ° Geen wijziging, na inwerkingtreding van Verdrag, van nationale voorschriften of praktijken in voor vervoerders uit andere Lid-Staten ongunstige zin ° Beoordeling door nationale rechter

(EEG-Verdrag, art. 76)

Samenvatting

Artikel 76 van het Verdrag, dat middels een standstill-clausule beoogt te voorkomen, dat de invoering door de Raad van een gemeenschappelijk vervoerbeleid wordt bemoeilijkt of gehinderd door zonder goedkeuring van de Raad genomen nationale maatregelen die rechtstreeks of zijdelings tot gevolg zouden hebben, dat de positie welke de vervoerders uit de andere Lid-Staten in een Lid-Staat genieten ten opzichte van de nationale vervoerders, in een voor eerstgenoemden nadelige zin wordt gewijzigd, verbiedt een Lid-Staat niet, de vaart op zijn binnenwateren afhankelijk te stellen van het bezit van een overeenkomstig de nationale wettelijke regeling afgegeven vaarbewijs.

Het verzet zich er echter wel tegen, dat de nationale wettelijke bepalingen dan wel de administratieve praktijken betreffende vaarbewijzen voor de binnenvaart, welke bij de inwerkingtreding van het Verdrag bestonden, in een voor de vervoerders uit de andere Lid-Staten ongunstige zin worden gewijzigd. Het staat aan de nationale rechter te beslissen, of dergelijke wijzigingen hebben plaatsgevonden.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Landbouw ° Gemeenschappelijke ordening der markten ° Melk en zuivelprodukten ° Extra heffing op melk ° Regels betreffende overgang van referentiehoeveelheden na overdracht van gedeelte van bedrijf ° "Voor melkproduktie gebruikte oppervlakten" ° Begrip

(Verordeningen van de Commissie nr. 1371/84, art. 5, eerste alinea, punt 2, en nr. 1546/88, art. 7, eerste alinea, punt 2)

Samenvatting

Het begrip "voor de melkproduktie gebruikte oppervlakten" in artikel 5, eerste alinea, punt 2, van verordening nr. 1371/84 en artikel 7, eerste alinea, punt 2, van verordening nr. 1546/88 betreffende, in het kader van het stelsel van de heffing op melk, de overgang van referentiehoeveelheden die bij overdracht van een of meer gedeelten van een bedrijf van de heffing zijn vrijgesteld, moet aldus worden opgevat, dat het ook de door het erf, de gebouwen en de wegen ingenomen oppervlakten van het bedrijf omvat, voor zover zij direct of indirect tot de melkproduktie ervan bijdragen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Vrij verkeer van personen ° Vrijheid van vestiging ° Verdragsbepalingen ° Personele werkingssfeer ° Onderdaan van Lid-Staat, die, na in die staat te zijn opgeleid, aldaar zijn beroepswerkzaamheid uitoefent ° Daarvan uitgesloten ° Woonplaats in andere Lid-Staat ° Geen invloed

(EEG-Verdrag, art. 52)

Samenvatting

Bij ontbreken van een buitenlands element van voldoende belang om de verdragsbepalingen inzake de vrijheid van vestiging toepasselijk te doen zijn, moet artikel 52 van het Verdrag aldus worden uitgelegd, dat het er niet aan in de weg staat, dat een Lid-Staat zijn eigen onderdanen die op basis van in die staat verworven beroepskwalificaties en -ervaring er hun beroepswerkzaamheid uitoefenen en die uitsluitend of nagenoeg uitsluitend aldaar inkomen verwerven of uitsluitend of nagenoeg uitsluitend aldaar vermogen bezitten, zwaarder belast wanneer zij niet in die staat wonen dan wanneer zij er wel wonen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Vrij verkeer van goederen ° Kwantitatieve beperkingen ° Maatregelen van gelijke werking ° Stelsel van invoervergunningen ° Verbod ° Zuiver formeel karakter van stelsel ° Geen invloed ° Eventuele rechtvaardiging ontleend aan artikel 36 ° Bestaan van bij gemeenschapsbepalingen ingevoerde geharmoniseerde controleprocedures ° Niet-toepasselijkheid van artikel 36

(EEG-Verdrag, art. 30 en 36; verordeningen nrs. 805/68 en 827/68 van de Raad; richtlijn 77/504 van de Raad; beschikking 88/124 van de Commissie)

2. Lid-Staten ° Verplichtingen ° Niet-nakoming ° Handhaving van nationale bepaling die in strijd is met gemeenschapsrecht ° Rechtvaardiging ontleend aan administratieve praktijken die toepassing van Verdrag verzekeren ° Ontoelaatbaarheid

Samenvatting

1. Artikel 30 EEG-Verdrag, dat met zoveel woorden wordt herhaald in de verordeningen nrs. 805/68 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector rundvlees, en 827/68 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten voor bepaalde in bijlage II bij het Verdrag vermelde produkten, verbiedt de toepassing, in de intracommunautaire betrekkingen, van een nationale wetgeving waarbij, zij het ook zuiver formeel, het vereiste van invoervergunningen of enig soortgelijk middel zou worden gehandhaafd. Ter rechtvaardiging van het laten voortbestaan van dergelijke wetgeving kan geen beroep worden gedaan, zelfs niet tijdelijk, op de afwijking van artikel 36 EEG-Verdrag ter bescherming van de gezondheid en het leven van personen en dieren, wanneer communautaire richtlijnen voorzien in geharmoniseerde controleprocedures. Uitsluitend deze gemeenschapsbepalingen vormen het kader waarbinnen de passende controles moeten worden uitgevoerd.

2. De onverenigbaarheid van de nationale wettelijke regeling met communautaire bepalingen, ook al zijn deze rechtstreeks toepasselijk, kan enkel definitief worden opgeheven door middel van dwingende nationale voorschriften die dezelfde rechtskracht hebben als de te wijzigen bepalingen. Eenvoudige administratieve praktijken, die naar hun aard volgens goeddunken van de administratie kunnen worden gewijzigd en waaraan onvoldoende bekendheid is gegeven, zijn niet te beschouwen als een correcte uitvoering van de verplichtingen die het Verdrag oplegt.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Vrij verkeer van personen ° Werknemers ° Verdragsbepalingen ° Niet-toepasselijkheid in volledig binnen interne sfeer van Lid-Staat gelegen situatie ° Werknemer die onderdaan is van Lid-Staat en nooit recht van vrij verkeer heeft uitgeoefend ° Weigering aan lid van zijn gezin van voordeel van sociale zekerheid, dat wordt toegekend aan gezinsleden van migrerende werknemers

(EEG-Verdrag, art. 7 en 48, lid 2)

Samenvatting

De artikelen 7 en 48, lid 2, van het Verdrag en de ter uitvoering van deze bepalingen vastgestelde verordeningen zijn uitsluitend van toepassing op situaties die binnen het toepassingsgebied van het gemeenschapsrecht vallen, in dit geval dus het vrije verkeer van werknemers. Dit sluit situaties uit waarvan alle elementen in de interne sfeer van een enkele Lid-Staat liggen. Daarom kan een gezinslid van een werknemer die onderdaan is van een Lid-Staat, zich niet beroepen op het gemeenschapsrecht, teneinde een voordeel op het gebied van de sociale zekerheid te verkrijgen, dat wordt toegekend aan migrerende werknemers en aan hun gezinsleden, wanneer de werknemer tot wiens gezin hij behoort, nooit gebruik heeft gemaakt van het recht van vrij verkeer binnen de Gemeenschap.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Sociale zekerheid van migrerende werknemers ° Werkloosheid ° Volledig werkloze grensarbeider ° Recht op uitkeringen van Lid-Staat waar hij woont ° Berekening van uitkeringen op basis van vroeger loon ° Inaanmerkingneming van daadwerkelijk ontvangen loon, zonder toepassing van eventueel in wettelijke regeling van staat van tewerkstelling voorziene bepalingen inzake maximaal in aanmerking te nemen loon

(Verordening nr. 1408/71 van de Raad, art. 68, lid 1, en 71, lid 1, sub a-ii)

2. Sociale zekerheid van migrerende werknemers ° Financiële bepalingen ° Communautaire regels voor omrekening van munteenheden ° Berekening van werkloosheidsuitkeringen, verschuldigd aan volledig werkloze grensarbeiders ° Regels van toepassing vóór wijziging van verordening nr. 574/72 bij verordening nr. 1249/92

(Verordening nr. 574/72 van de Raad, art. 107)

Samenvatting

1. De artikelen 68, lid 1, en 71, lid 1, sub a-ii, van verordening nr. 1408/71 moeten aldus worden uitgelegd, dat in het geval van een volledig werkloze grensarbeider in de zin van artikel 1, sub b, van de verordening het bevoegde orgaan van de Lid-Staat van de woonplaats, waarvan de wettelijke regeling bepaalt dat voor de berekening van de uitkering wordt uitgegaan van het vroegere loon, hierbij het loon in aanmerking moet nemen dat de werknemer heeft ontvangen voor de laatste werkzaamheden die hij heeft verricht in de Lid-Staat waar hij vóór zijn werkloosheid laatstelijk werkzaam was. Bij de berekening van die uitkering mag het orgaan van de staat van de woonplaats het loon dat als berekeningsgrondslag voor die uitkeringen dient niet beperken tot het volgens de regeling van de staat van tewerkstelling maximaal in aanmerking te nemen loon.

2. Artikel 107 van verordening nr. 574/72 moet aldus worden uitgelegd dat, tot de inwerkingtreding van verordening nr. 1249/92, voor de berekening van de werkloosheidsuitkeringen van volledig werkloze grensarbeiders het in de staat van tewerkstelling laatst ontvangen loon moest worden omgerekend tegen de officiële koers van de dag van betaling.