ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 82/6

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 februari 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Margarete Block/Finanzamt Kaufbeuren

(Zaak C-67/08) (1)

(Vrij verkeer van kapitaal - Artikelen 56 EG en 58 EG - Successierechten - Nationale regeling in het kader waarvan successierechten, verschuldigd in lidstaat waar eigenaar van goederen bij zijn overlijden woonde, niet kunnen worden verrekend met door erfgenaam in andere lidstaat betaalde successierechten wanneer goederen uit nalatenschap banktegoeden zijn - Dubbele belasting - Beperking - Geen)

(2009/C 82/11)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesfinanzhof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Margarete Block

Verwerende partij: Finanzamt Kaufbeuren

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof (Duitsland) — Uitlegging van de artikelen 56, lid 1, EG en 58, lid 1, sub a, en lid 3, EG — Nationale wettelijke regeling inzake successierechten — Dubbele belasting als gevolg van de onmogelijkheid van verrekening van de in een andere lidstaat geheven belasting met de nationale belasting wanneer de zich in deze andere lidstaat bevindende nalatenschap bestaat uit banktegoeden

Dictum

De artikelen 56 EG en 58 EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een regeling van een lidstaat als die in het hoofdgeding, in het kader waarvan de door een in deze lidstaat ingezeten erfgenaam verschuldigde successierechten over banktegoeden bij een financiële instelling in een andere lidstaat, worden berekend zonder dat, wanneer de erflater bij zijn overlijden in de eerste lidstaat woonde, met de in deze lidstaat verschuldigde successierechten de in de andere lidstaat betaalde successierechten worden verrekend.

(1) PB C 107 van 26.4.2008.
2)

Artikel 3, lid 1, van richtlijn 2004/38 moet aldus worden uitgelegd dat een persoon met de nationaliteit van een derde land die de echtgenoot is van een burger van de Unie die verblijft in een lidstaat waarvan hij niet de nationaliteit bezit, en die deze burger van de Unie begeleidt of zich bij hem voegt, rechten kan ontlenen aan de bepalingen van die richtlijn, ongeacht wanneer of waar zij zijn gehuwd alsook de wijze waarop deze persoon met de nationaliteit van een derde land de gastlidstaat is binnengekomen.
2.

Artikel 49 VWEU, gelezen in samenhang met artikel 1, leden 1 en 2, van richtlijn 85/432/EEG van de Raad van 16 september 1985 inzake de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde werkzaamheden op farmaceutisch gebied, en met artikel 45, lid 2, sub e en g, van richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen criteria als die in de punten 6 en 7, sub c, van de bijlage bij Decreto 72/2001 regulador de las oficinas de farmacia y botiquines en el Principado de Asturias) (besluit 72/2001 inzake apotheken en apothekersposten in het Prinsdom Asturië) van 19 juli 2001, aan de hand waarvan houders van nieuwe apotheken worden geselecteerd.
1)

Door niet de maatregelen te hebben genomen die noodzakelijk zijn om ervoor te zorgen — dat de bevoegde autoriteiten de verplichte controles van de reisschema’s verrichten; — dat er in de veerhavens of in de onmiddellijke omgeving daarvan installaties zijn waar de dieren na de ontscheping kunnen rusten; — dat de controles van de vervoermiddelen en de dieren daadwerkelijk worden verricht; — dat de regels inzake het bedwelmen van dieren bij het slachten worden nageleefd, en — dat in de slachthuizen passende inspecties en controles worden verricht, is de Helleense Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 5, deel A, punt 2, sub d i, eerste streepje, en 8 van richtlijn 91/628/EEG van de Raad van 19 november 1991 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en tot wijziging van de richtlijnen 90/425/EEG en 91/496/EEG, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 806/2003 van de Raad van 14 april 2003, en punt 7, sub b, van punt 48 van hoofdstuk VII van de bijlage bij deze richtlijn, zoals gewijzigd bij verordening nr. 806/2003, en krachtens de artikelen 3, 5, lid 1, sub d, 6, lid 1, en 8 van richtlijn 93/119/EG van de Raad van 22 december 1993 inzake de bescherming van dieren bij het slachten of doden.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 282/6

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 1 oktober 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Special Commissioners of Income Tax, Londen — Verenigd Koninkrijk) — HSBC Holdings plc, Vidacos Nominees Ltd/The Commissioners of Her Majesty’s Revenue & Customs

(Zaak C-569/07) (1)

(Indirecte belastingen - Bijeenbrengen van kapitaal - Belasting van 1,5 % op overdracht of uitgifte van aandelen in clearingdienst)

2009/C 282/10

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

Special Commissioners of Income Tax, Londen

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: HSBC Holdings plc, Vidacos Nominees Ltd

Verwerende partij: The Commissioners of Her Majesty’s Revenue & Customs

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Special Commissioners of Income Tax, Londen — Uitlegging van de artikelen 10 en 11 van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (PB L 249, blz. 25), zoals gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van de Raad van 10 juni 1985 (PB L 156, blz. 23), en van de artikelen 43, 49 en 56 EG — Aanbod van in een lidstaat gevestigde vennootschap („A”), de aandelen van de in een andere lidstaat gevestigde vennootschap („B”) over te nemen in ruil voor aandelen in vennootschap A die op de beurs van de andere lidstaat worden uitgegeven — Heffing van een recht van 1,5 % over de overdracht of uitgifte van aandelen in een clearingdienst

Dictum

Artikel 11, sub a, van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal, zoals gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van de Raad van 10 juni 1985, moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat een recht als dat in het hoofdgeding wordt geheven bij de uitgifte van aandelen in een clearingdienst.

(1) PB C 64 van 8.3.2008.
3)

De zaak wordt teruggewezen naar het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen om te beslissen over de conclusies van 3F tot nietigverklaring van beschikking C (2002) 4370 def. van de Commissie van 13 november 2002 om geen bezwaar te maken tegen de Deense fiscale maatregelen voor zeelieden in dienst op in het Deense internationale register ingeschreven schepen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 180/3

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 juni 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Riigikohus — Estland) — JK Otsa Talu OÜ/Põllumajanduse Registrite ja Informatsiooni Amet (PRIA)

(Zaak C-241/07) (1)

(EOGFL - Verordening (EG) nr. 1257/1999 - Gemeenschapssteun voor plattelandsontwikkeling - Steun voor milieuvriendelijke landbouwproductiemethoden)

2009/C 180/04

Procestaal: Ests

Verwijzende rechter

Riigikohus

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: JK Otsa Talu OÜ

Verwerende partij: Põllumajanduse Registrite ja Informatsiooni Amet (PRIA)

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Riigikohus — Uitlegging van de artikelen 22, 23, 24, lid 1, 37, lid 4, en 39 van verordening (EG) nr. 1257/1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en [intrekking] van een aantal verordeningen (PB L 160, blz. 80) — Nationale regeling die steun voor milieumaatregelen in de landbouw voorbehoudt aan aanvragers die in het voorafgaande begrotingsjaar steun hebben ontvangen en nieuwe aanvragers die hun productie volgens de eisen van milieuvriendelijke landbouw willen inrichten uitsluit

Dictum

De bepalingen van artikel 24, lid 1, van verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en [intrekking] van een aantal verordeningen, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2223/2004 van de Raad van 22 december 2004, gelezen in samenhang met de artikelen 37, lid 4, en 39 van die verordening, staan er niet aan in de weg dat een lidstaat, omdat er sprake is van ontoereikende begrotingsmiddelen, de kring van ontvangers van de steun voor plattelandsontwikkeling inperkt tot alleen die landbouwers ten gunste van wie reeds in het voorafgaande begrotingsjaar een besluit tot verlening van dergelijke steun is genomen.

(1) PB C 170 van 21.7.2007.
1)

De opschorting van de invoering van het acquis communautaire in de zones van de Republiek Cyprus waarover de regering van die lidstaat niet feitelijk het gezag uitoefent, als bedoeld in artikel 1, lid 1, van protocol nr. 10 over Cyprus van de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, staat niet in de weg aan de toepassing van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, op een beslissing die is gegeven door een Cypriotisch gerecht dat zetelt in het door de Cypriotische regering feitelijk gecontroleerde gebied van het eiland, maar die betrekking heeft op een in voornoemde zones gelegen stuk grond.
1)

Door de bepalingen van artikel 1, lid 2, van het decreto del Presidente del Consiglio dei Ministri, definizione dei criteri di esercizio dei poteri speciali, di cui all’art. 2 del decreto-legge 31 maggio 1994, n. 332, convertito, con modificazioni, dalla legge 30 luglio 1994, n. 474 (besluit van de voorzitter van de ministerraad, houdende definities van de criteria voor de uitoefening van de bijzondere rechten bedoeld in artikel 2 van decreto-legge nr. 332 van 31 mei 1994, omgezet, na wijzigingen, bij wet nr. 474 van 30 juli 1994), van 10 juni 2004 vast te stellen, is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten: — krachtens de artikelen 43 EG en 56 EG, voor zover deze bepalingen van toepassing zijn op de bijzondere rechten die zijn neergelegd in artikel 2, lid 1, sub a en b, van dit decreto-legge, zoals gewijzigd bij legge n. 350, disposizioni per la formazione del bilancio annuale e pluriennale dello Stato (legge finanziaria 2004) (wet nr. 350 inzake de jaar- en meerjarenbegroting van de staat (begrotingswet 2004), van 24 december 2003, en — krachtens artikel 43 EG, voor zover deze bepalingen van toepassing zijn op het in bovengenoemd artikel 2, lid 1, sub c, neergelegde bijzondere recht.
4)

In het geval dat het gerecht van een lidstaat in het geheel niet bevoegd is, moet het zich ambtshalve onbevoegd verklaren, zonder dat het verplicht is om de zaak naar een ander gerecht te verwijzen. Het nationale gerecht dat zich ambtshalve onbevoegd heeft verklaard, moet echter het bevoegde gerecht van een andere lidstaat daarvan rechtstreeks of met behulp van de krachtens artikel 53 van verordening nr. 2201/2003 aangewezen centrale autoriteit in kennis stellen indien dit in het belang van het kind vereist is.
1)

Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisieomroepactiviteiten, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997, en in het bijzonder artikel 3 ervan, alsook artikel 12 EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een maatregel van een lidstaat als die in het hoofdgeding, krachtens welke de televisieomroepen 5 % van hun bedrijfsinkomsten moeten besteden aan de voorfinanciering van Europese bioscoop- en televisiefilms alsook meer specifiek 60 % van deze 5 % aan producties waarvan de oorspronkelijke taal een van de officiële talen van deze lidstaat is.
1)

Door niet voor oproepen naar het uniforme Europese alarmnummer „112” informatie over de locatie van de oproeper ter beschikking te stellen van de instanties die noodsituaties behandelen, voor zover dat technisch haalbaar is, is het Koninkrijk der Nederlanden de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 26, lid 3, van richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Universeledienstrichtlijn).
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 44/5

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 16 december 2008 — Masdar (UK) Ltd/Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak C-47/07 P) (1)

(Hogere voorziening - Artikel 288, tweede alinea, EG - Beroep wegens ongerechtvaardigde verrijking van Gemeenschap - Communautaire bijstandsprogramma's - Onregelmatigheden van contractpartner van Commissie - Door onderaannemer verrichte diensten - Niet-betaling - Risico's inherent aan economische activiteiten - Beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen - Zorgvuldigheidsplicht van gemeenschapsinstantie)

(2009/C 44/08)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Masdar (UK) Ltd (vertegenwoordigers: A. Bentley, QC, en P. Green, Barrister)

Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Enegren en M. Wilderspin, gemachtigden)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 16 november 2006 in zaak T-333/03, Masdar (UK) Ltd/Commissie van de Europese Gemeenschappen, waarbij ongegrond is verklaard een beroep tot vergoeding van de schade die rekwirante zou hebben geleden omdat de Commissie heeft geweigerd haar te betalen voor de diensten die zij stelt te hebben verricht in het kader van twee projecten van het TACIS-programma in Moldavië en Rusland

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Masdar (UK) Ltd wordt verwezen in de kosten.

(1) PB C 82 van 14.4.2007.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 44/18

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 22 december 2008 — Isabel Clara Centeno Mediavilla, Delphine Fumey, Eva Gerhards, Iona M. S. Hamilton, Raymond Hill, Jean Huby, Patrick Klein, Domenico Lombardi, Thomas Millar, Miltiadis Moraitis, Ansa Norman Palmer, Nicola Robinson, François-Xavier Rouxel, Marta Silva Mendes, Peter van den Hul, Fritz Von Nordheim Nielsen, Michaël Zouridakis/Commissie van de Europese Gemeenschappen, Raad van de Europese Unie

(Zaak C-443/07 P) (1)

(Hogere voorziening - Ambtenarenstatuut - Exceptie van onwettigheid van artikel 12, lid 3, van bijlage XIII, betreffende indeling van na 1 mei 2004 aangeworven ambtenaren - Raadpleging van comité voor Statuut - Geen schending van verworven rechten en van beginsel van gelijke behandeling)

(2009/C 44/29)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwiranten: Isabel Clara Centeno Mediavilla, Delphine Fumey, Eva Gerhards, Iona M. S. Hamilton, Raymond Hill, Jean Huby, Patrick Klein, Domenico Lombardi, Thomas Millar, Miltiadis Moraitis, Ansa Norman Palmer, Nicola Robinson, François-Xavier Rouxel, Marta Silva Mendes, Peter van den Hul, Fritz Von Nordheim Nielsen, Michaël Zouridakis (vertegenwoordigers: G. Vandersanden en L. Levi, advocaten)

Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en H. Krämer, gemachtigden), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Arpio Santacruz en M. Bauer, gemachtigden)

Voorwerp

Hogere voorziening ingesteld tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer — uitgebreid) van 11 juli 2007, Centeno Mediavilla e.a./Commissie (T-58/05), waarbij het Gerecht het beroep van rekwiranten heeft verworpen dat strekte tot nietigverklaring van de besluiten om hen als ambtenaar op proef aan te stellen, voor zover hun indeling in rang daarbij is vastgesteld krachtens de overgangsbepalingen van artikel 12, lid 3, van bijlage XIII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen, zoals gewijzigd bij verordening (EG, Euratom) nr. 723/2004 van 22 maart 2004 (PB L 124, blz. 1) — Implicatie van de inwerkingtreding van het nieuwe Ambtenarenstatuut voor de situatie van personen die vóór de datum van deze inwerkingtreding, 1 mei 2004, zijn geplaatst op een lijst van geschikte kandidaten of op een reservelijst voor aanwerving, maar die na deze datum zijn aangeworven — Beginselen van rechtszekerheid, gewettigd vertrouwen en gelijke behandeling — Omvang van de motiveringsplicht

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Centeno Mediavilla, Fumey, Gerhards, Hamilton, Hill, Huby, Klein, Lombardi, Millar, Moraitis, Palmer, Robinson, Rouxel, Silva Mendes, van den Hul, Von Nordheim Nielsen en Zouridakis worden verwezen in de kosten van de hogere voorziening.

3) De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten.

(1) PB C 22 van 26.1.2008.
5)

De omstandigheid dat: — het oudere merk zeer bekend is voor bepaalde specifieke soorten van waren of diensten, en — deze waren of diensten en de waren of diensten waarvoor het jongere merk is ingeschreven, niet soortgelijk zijn of in hoge mate niet soortgelijk zijn, en — het oudere merk uniek is voor welke waren of diensten ook, en — het jongere merk het bekende oudere merk in gedachten oproept bij de normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende gemiddelde consument, volstaat niet als bewijs dat door het gebruik van het jongere merk ongerechtvaardigd voordeel wordt of zou worden getrokken uit of afbreuk wordt of zou worden gedaan aan het onderscheidend vermogen of de reputatie van het oudere merk in de zin van artikel 4, lid 4, sub a, van richtlijn 89/104.
2)

Een student die onderdaan is van een lidstaat en om studieredenen naar een andere lidstaat is gekomen, kan een beroep doen op artikel 12, eerste alinea, EG ter verkrijging van een beurs om in zijn levensonderhoud te voorzien, wanneer hij gedurende een bepaalde periode verblijf heeft gehad in de ontvangende lidstaat. Artikel 12, eerste alinea, EG verzet zich er niet tegen dat op onderdanen van andere lidstaten een voorwaarde van vijf jaar voorafgaand verblijf wordt toegepast.
2)

Dit artikel 20 moet voorts aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling die bepaalt dat de apparatuur van een in aanmerking komende afnemer alleen mag worden aangesloten op een transmissiesysteem, wanneer de distributiesysteembeheerder wegens vaststaande technische of exploitatievereisten weigert om de apparatuur van de in aanmerking komende afnemer die zich op het in de vergunning vastgestelde gebied van de distributiesysteembeheerder bevindt, aan te sluiten op zijn systeem. Het staat echter aan de nationale rechter om na te gaan of de invoering en de toepassing van dit systeem plaatsvinden op basis van objectieve criteria en zonder onderscheid te maken tussen gebruikers van het systeem.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 223/11

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 10 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Tribunalul Dâmbovița — Roemenië) — Ministerul Administrației și Internelor — Direcția Generală de Pașapoarte București/Gheorghe Jipa

(Zaak C-33/07) (1)

(Burgerschap van Unie - Artikel 18 EG - Richtlijn 2004/38/EG - Recht van burgers van Unie en hun familieleden om vrij te reizen en te verblijven op grondgebied van lidstaten)

(2008/C 223/16)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Tribunalul Dâmbovița

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Ministerul Administrației și Internelor — Direcția Generală de Pașapoarte București

Verwerende partij: Gheorghe Jipa

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunalul Dâmbovița — Uitlegging van artikel 18 EG en artikel 27 van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158, blz. 77)

Dictum

Artikel 18 EG en artikel 27 van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG, staan niet in de weg aan een nationale wettelijke regeling die het mogelijk maakt, het recht van een burger van een lidstaat om naar een andere lidstaat te reizen, te beperken, met name op grond dat hij daaruit eerder is uitgezet wegens „illegaal verblijf”, mits in de eerste plaats het persoonlijk gedrag van die burger een werkelijke, actuele en voldoende ernstige bedreiging vormt, die een fundamenteel belang van de samenleving aantast, en in de tweede plaats de voorgenomen beperkende maatregel geschikt is om het ermee beoogde doel te verwezenlijken en niet verder gaat dan nodig is voor het bereiken van dat doel. Het is aan de verwijzende rechter om na te gaan of dit in de bij hem aanhangige zaak het geval is.

(1) PB C 140 van 23.6.2006.
1)

Door er in de praktijk niet voor te zorgen dat, voor zover dat technisch haalbaar is, voor alle via de openbare telefoonnetwerken verrichte oproepen naar het uniforme Europese alarmnummer „112” informatie over de locatie van de oproeper ter beschikking wordt gesteld van de instanties die noodsituaties behandelen, heeft de Republiek Litouwen niet voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 26, lid 3, van richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (universeledienstrichtlijn).
1)

Door ingevoerde gebruikte voertuigen, die eerder in andere lidstaten zijn ingeschreven, voor de registratie ervan in Polen aan een technische controle te onderwerpen, is de Republiek Polen de krachtens artikel 28 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen
Artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 1348/2000 van de Raad van 29 mei 2000 inzake de betekening en de kennisgeving in de lidstaten van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handelszaken, dient aldus te worden uitgelegd dat degene voor wie een ter kennis te brengen of te betekenen gedinginleidend stuk bestemd is, niet mag weigeren dit stuk in ontvangst te nemen voor zover dit hem in staat stelt, in het kader van een gerechtelijke procedure in de lidstaat van verzending zijn rechten geldend te maken, wanneer bij dit stuk bijlagen met bewijsstukken zijn gevoegd die niet zijn gesteld in de taal van de aangezochte lidstaat of in een taal van de lidstaat van verzending die de geadresseerde begrijpt, maar die enkel een bewijsfunctie hebben en niet onontbeerlijk zijn om het voorwerp en de grond van de vordering te begrijpen.

Het staat aan de nationale rechter om na te gaan of het gedinginleidende stuk voldoende informatie bevat om de verweerder in staat te stellen zijn rechten geldend te maken dan wel of de verzender alsnog de vertaling van een onmisbare bijlage dient te verstrekken.
1)

Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking te doen treden die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma's betreffende het milieu en, met betrekking tot inspraak van het publiek en toegang tot de rechter, tot wijziging van de richtlijnen 85/337/EEG en 96/61/EG van de Raad, is de Italiaanse Republiek de krachtens artikel 6 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.