ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 16/10

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 november 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg — Duitsland) — Roman Bukovansky/Finanzamt Lörrach

(Zaak C-241/14) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen - Verband tussen deze overeenkomst en bilaterale verdragen ter voorkoming van dubbele belastingheffing - Beginsel van gelijke behandeling - Discriminatie op grond van nationaliteit - Onderdaan van een lidstaat van de Europese Unie - Grensarbeiders - Inkomstenbelasting - Verdeling van de belastingbevoegdheid - Fiscale aanknopingsfactor - Nationaliteit))

(2016/C 016/11)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht Baden-Württemberg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Roman Bukovansky

Verwerende partij: Finanzamt Lörrach

Dictum

De beginselen van non-discriminatie en gelijke behandeling die zijn neergelegd in artikel 2 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen, ondertekend te Luxemburg op 21 juni 1999, en in artikel 9 van bijlage I bij deze Overeenkomst, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een bilateraal verdrag ter voorkoming van dubbele belastingheffing, zoals het verdrag van 11 augustus 1971 tussen de Zwitserse Bondsstaat en de Bondsrepubliek Duitsland, zoals gewijzigd bij het protocol tot herziening van 12 maart 2002, dat bepaalt dat de bevoegdheid om de inkomsten uit arbeid te belasten van een Duitse belastingplichtige die niet de Zwitserse nationaliteit heeft, toekomt aan de staat waar deze inkomsten hun oorsprong vinden, namelijk de Bondsrepubliek Duitsland, ook al heeft de betrokkene zijn woonplaats van Duitsland naar Zwitsersland overgebracht maar is de plaats van zijn tewerkstelling nog steeds in de eerste staat gelegen, terwijl de bevoegdheid om de inkomsten uit arbeid van een Zwitsers onderdaan te belasten in een soortgelijke situatie toekomt aan de staat van diens nieuwe woonplaats, in dat geval de Zwitserse Bondsstaat.

(1) PB C 303 van 8.9.2014.
2)

Artikel 13, lid 1, van verordening nr. 469/2009 moet aldus worden uitgelegd dat de „datum van de eerste vergunning voor het in de handel brengen in de [Unie]” in de zin van die bepaling de datum is waarop van het besluit tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen, ter kennis is gebracht aan de adressaat ervan.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 406/9

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad — Bulgarije) — Direktor na Agentsia „Mitnitsi”/Biovet AD

(Zaak C-306/14) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 92/83/EEG - Harmonisatie van de structuur van de accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken - Artikel 27, lid 1, onder d) - Vrijstelling van de geharmoniseerde accijns - Ethylalcohol - Gebruik voor de reiniging en ontsmetting van materieel en werkruimtes voor de vervaardiging van geneesmiddelen])

(2015/C 406/09)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Varhoven administrativen sad

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Direktor na Agentsia „Mitnitsi”

Verwerende partij: Biovet AD

Dictum

Artikel 27, lid 1, onder d), van richtlijn 92/83/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken, moet aldus worden uitgelegd dat de in deze bepaling opgenomen verplichting tot vrijstelling toepasselijk is op ethylalcohol die door een onderneming wordt gebruikt voor de reiniging of ontsmetting van materieel en werkruimtes voor de vervaardiging van geneesmiddelen.

(1) PB C 303 van 8.9.2014.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 381/10

Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 1 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil de prud’hommes de Paris -Frankrijk) — O/Bio Philippe Auguste SARL

(Zaak C-432/14) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie op grond van leeftijd - Richtlijn 2000/78/EG - Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Artikel 2, leden 1 en 2, onder a) - Verschil in behandeling op grond van leeftijd - Vergelijkbaarheid van situaties - Uitkering van een vergoeding bij het einde van een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd ter compensatie van onzekerheid - Uitsluiting van jongeren die tijdens hun school- of universitaire vakantie werken])

(2015/C 381/11)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil de prud’hommes de Paris

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: O

Verwerende partij: Bio Philippe Auguste SARL

Dictum

Het beginsel van non-discriminatie op grond van leeftijd, dat is neergelegd in artikel 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en nader is uitgewerkt in richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling zoals die aan de orde in het hoofdgeding, op grond waarvan een transitievergoeding die bij het einde van een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd, als aanvulling op het salaris, wordt uitgekeerd wanneer de contractuele arbeidsverhoudingen niet worden voortgezet met een overeenkomst voor onbepaalde tijd, niet verschuldigd is wanneer de overeenkomst is gesloten met een jongere voor een tijdvak dat binnen zijn school- of universitaire vakantie valt.

(1) PB C 431 van 1.2.2014.
2)

Artikel 6 van richtlijn 2003/4 moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale wettelijke regeling volgens welke de vraag of de voor het verstrekken van een bepaald type milieu-informatie verlangde vergoeding redelijk is, slechts het voorwerp is van een beperkte bestuursrechtelijke en rechterlijke toetsing, zoals die waarin het Engelse recht voorziet, op voorwaarde dat dit toezicht wordt uitgeoefend op basis van objectieve gegevens en — in overeenstemming met het gelijkwaardigheids- en het doeltreffendheidsbeginsel — betrekking heeft op de vraag of de overheidsinstantie die deze vergoeding oplegt, de voorwaarden van artikel 5, lid 2, van deze richtlijn heeft nageleefd, waarbij het aan de verwijzende rechter staat om dit te verifiëren.
1)

Artikel 1 van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat deze verordening niet van toepassing is op de tenuitvoerlegging in een lidstaat van een dwangsom die is opgelegd bij een in een andere lidstaat gegeven beslissing inzake het gezagsrecht en het omgangsrecht teneinde de eerbieding van dit omgangsrecht door degene aan wie het gezagsrecht is toegekend, te verzekeren.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 371/11

Arrest van het Hof (Negende kamer) van 17 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Amsterdam — Nederland) — C. van der Lans/Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV

(Zaak C-257/14) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Luchtvervoer - Rechten van passagiers bij vertraging of annulering van vluchten - Verordening (EG) nr. 261/2004 - Artikel 5, lid 3 - Instapweigering en annulering van vluchten - Langdurige vertraging van vluchten - Compensatie en bijstand van passagiers - Buitengewone omstandigheden])

(2015/C 371/13)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Rechtbank Amsterdam

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: C. van der Lans

Verwerende partij: Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV

Dictum

Artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 moet aldus worden uitgelegd dat een technisch probleem als dat in het hoofdgeding dat zich plotseling heeft voorgedaan, niet aan gebrekkig onderhoud is toe te schrijven en evenmin tijdens een regulier onderhoud is ontdekt, niet onder het begrip „buitengewone omstandigheden” in de zin van deze bepaling valt.

(1) PB C 303 van 8.9.2014.
1)

Artikel 24, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, moet aldus worden uitgelegd dat het begrip „dienst” zich eveneens uitstrekt tot abonnementsovereenkomsten voor de verstrekking van adviesdiensten aan een onderneming, met name op juridisch, commercieel en financieel gebied, in het kader waarvan de dienstverrichter zich ter beschikking heeft gesteld van de opdrachtgever tijdens de duur van de overeenkomst.
Zaak C-58/14: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 11 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Hauptzollamt Hannover/Amazon EU Sàrl [Prejudiciële verwijzing — Verordening (EEG) nr. 2658/87 — Douane-Unie en gemeenschappelijk douanetarief — Gecombineerde nomenclatuur — Post 8543 70 — Elektrische machines, apparaten en toestellen, met een eigen functie, niet genoemd of niet begrepen onder andere posten van hoofdstuk 85 van de gecombineerde nomenclatuur — Postonderverdelingen 8543 70 10 en 8543 70 90 — Leestoestellen voor elektronische boeken met vertaal- of woordenboekfunctie]

Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 11 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Hauptzollamt Hannover/Amazon EU Sàrl

(Zaak C-58/14) ( 1 )

„[Prejudiciële verwijzing — Verordening (EEG) nr. 2658/87 — Douane-Unie en gemeenschappelijk douanetarief — Gecombineerde nomenclatuur — Post 8543 70 — Elektrische machines, apparaten en toestellen, met een eigen functie, niet genoemd of niet begrepen onder andere posten van hoofdstuk 85 van de gecombineerde nomenclatuur — Postonderverdelingen 8543 70 10 en 8543 70 90 — Leestoestellen voor elektronische boeken met vertaal- of woordenboekfunctie]”

Verwijzende rechter

Bundesfinanzhof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Hauptzollamt Hannover

Verwerende partij: Amazon EU Sàrl

Dictum

De gecombineerde nomenclatuur, opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 861/2010 van de Commissie van 5 oktober 2010, moet aldus worden uitgelegd dat een leestoestel voor elektronische boeken met een vertaal- of woordenboekfunctie, wanneer deze functie niet de hoofdfunctie ervan is, hetgeen ter verificatie door de verwijzende rechter staat, moet worden ingedeeld onder postonderverdeling 8543 70 90 en niet onder postonderverdeling 8543 70 10.

( 1 ) PB C 142 van 12.5.2014.
2)

Artikel 204, van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1791/2006, gelezen in samenhang met artikel 859 van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 214/2007 van de Commissie van 28 februari 2007, moet aldus worden uitgelegd dat het feit dat onder een eerste regeling extern communautair douanevervoer geplaatste goederen te laat en in het kader van een tweede regeling extern communautair douanevervoer bij het douanekantoor van de plaats van bestemming zijn aangebracht, een verzuim vormt dat een douaneschuld doet ontstaan, mits is voldaan aan de in de artikelen 356, lid 3, of 859, tweede streepje en punt 2, onder c), van deze verordening gestelde voorwaarden. Het staat aan de verwijzende rechter om dit na te gaan.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 213/10

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 29 april 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Bundesrepublik Deutschland/Nordzucker AG

(Zaak C-148/14) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Milieu - Richtlijn 2003/87/EG - Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Unie - Vaststelling van de omvang van de verplichting om emissierechten in te leveren - Sancties - Artikel 16, leden 1 en 3))

(2015/C 213/14)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesverwaltungsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Bundesrepublik Deutschland

Verwerende partij: Nordzucker AG

Dictum

Artikel 16, lid 3, van richtlijn 2003/87 van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/101/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 oktober 2004, moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling niet van toepassing is op een exploitant die een hoeveelheid broeikasgasemissierechten inlevert die gelijk is aan de emissies in het voorgaande kalenderjaar zoals gerapporteerd en geverifieerd overeenkomstig artikel 15 van deze richtlijn, wanneer bij een door de bevoegde nationale autoriteit na afloop van de inlevertermijn uitgevoerde aanvullende verificatie blijkt dat deze emissies te laag zijn opgegeven, zodat de ingeleverde hoeveelheid emissierechten onvoldoende is.

Het is aan de lidstaten om overeenkomstig artikel 16, lid 1, van richtlijn 2003/87, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/101, de sancties vast te stellen die in een dergelijke situatie kunnen worden opgelegd.

(1) PB C 235 van 21.7.2014.
1)

Door een verlaagd tarief voor de belasting over de toegevoegde waarde toe te passen op installatiediensten voor „energiebesparend materiaal” en op leveringen van dergelijk materiaal door degene die dit materiaal in de woning installeert: — terwijl deze diensten en leveringen niet kunnen worden beschouwd als „levering, bouw, renovatie en verbouwing van in het kader van het sociaal beleid verstrekte huisvesting” in de zin van punt 10 van bijlage III bij richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/47/EG van de Raad van 5 mei 2009; — terwijl deze diensten en leveringen niet vallen binnen de draagwijdte van „renovatie en herstel van particuliere woningen” in de zin van punt 10 bis van bijlage III bij die richtlijn, en — terwijl de genoemde diensten en leveringen, zelfs wanneer zij binnen de draagwijdte van renovatie en herstel van particuliere woningen in de zin van punt 10 bis van bijlage III bij die richtlijn vallen, materialen omvatten die een beduidend deel vertegenwoordigen van de waarde van de verstrekte diensten, is het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 98 van richtlijn 2006/112, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/47, gelezen in samenhang met bijlage III bij die richtlijn.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 138/21

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 5 maart 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Ralph Prankl

(Zaak C-175/14) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Richtlijn 92/12/EEG - Algemene regeling voor accijnsproducten - Heffing van belasting op smokkelwaar - Goederen die tot verbruik zijn uitgeslagen in een lidstaat en zijn vervoerd naar een andere lidstaat - Bepaling van de bevoegde lidstaat - Recht van de lidstaat van doorvoer om belasting te heffen over die goederen))

(2015/C 138/27)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgerichtshof

Partij in het hoofdgeding

Ralph Prankl

Dictum

De artikelen 7, leden 1 en 2, en 9, lid 1, van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/108/EEG van de Raad van 14 december 1992, moeten aldus worden uitgelegd dat wanneer in een lidstaat binnengesmokkelde accijnsgoederen zonder het in artikel 7, lid 4, van die richtlijn genoemde geleidedocument worden vervoerd naar een andere lidstaat en daar door de bevoegde autoriteiten worden ontdekt, het de lidstaten van doorvoer niet is toegestaan ook accijns te heffen van de chauffeur van de vrachtwagen die het vervoer heeft uitgevoerd, omdat hij de goederen op hun grondgebied voor commerciële doeleinden voorhanden heeft gehad.

(1) PB C 235 van 21.7.2014.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 315/25

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Castellón — Spanje) — Juan Carlos Sánchez Morcillo en María del Carmen Abril García/Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A.

(Zaak C-169/14) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 93/13/EEG - Artikel 7 - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 47 - Consumentenovereenkomsten - Hypothecaire lening - Oneerlijke bedingen - Hypothecaire executie - Recht op het aanwenden van rechtsmiddelen))

2014/C 315/38

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Audiencia Provincial de Castellón

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Juan Carlos Sánchez Morcillo en María del Carmen Abril García

Verwerende partij: Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A.

Dictum

Artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, gelezen in samenhang met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een stelsel van executieprocedures, zoals het in het hoofdgeding aan de orde zijnde stelsel, op grond waarvan de hypothecaire executieprocedure niet kan worden geschorst door de rechter in de declaratoire procedure, die in zijn einduitspraak hoogstens een vergoeding kan toekennen voor de schade die de consument heeft geleden, voor zover de consument, in zijn hoedanigheid van geëxecuteerde schuldenaar, geen hoger beroep kan instellen tegen de rechterlijke beslissing waarbij zijn verzet tegen de executie wordt afgewezen, terwijl de kredietverstrekker, de executerende schuldeiser, dat rechtsmiddel wel kan aanwenden tegen de rechterlijke beslissing waarbij de beëindiging van de executie of de buitentoepassinglating van een oneerlijk beding wordt gelast.

(1) PB C 175 van 10.6.2014.
C 107/13

Arrest van het Hof (Negende kamer) van 22 januari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel te Bergen — België) — Régie communale autonome du stade Luc Varenne/Belgische Staat

(Zaak C-55/14) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 77/388/EEG - Btw - Vrijstellingen - Artikel 13, B, onder b) - Begrip „vrijgestelde verhuur van onroerende goederen” - Terbeschikkingstelling, onder bezwarende titel, van een voetbalstadion - Overeenkomst tot terbeschikkingstelling waarbij de eigenaar zich bepaalde rechten en voorrechten voorbehoudt - Verrichten, door de eigenaar, van verschillende diensten die goed zijn voor 80 % van de contractueel overeengekomen vergoeding])

(2015/C 107/16)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour d’appel te Bergen

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Régie communale autonome du stade Luc Varenne

Verwerende partij: Belgische Staat

Dictum

Artikel 13, B, onder b), van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag moet aldus worden uitgelegd dat de terbeschikkingstelling, onder bezwarende titel, van een voetbalstadion krachtens een overeenkomst waarbij de eigenaar zich bepaalde rechten en voorrechten voorbehoudt en verschillende diensten verstrekt, namelijk instandhouding, schoonmaak, onderhoud en aanpassing aan de geldende normen, die goed zijn voor 80 % van de contractuele vergoeding, in beginsel geen „verhuur van onroerende goederen” in de zin van deze bepaling vormt. Dit dient de verwijzende rechter na te gaan.

(1) PB C 102 van 7.4.2014.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 30/2

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 23 november 2016 — Europese Commissie/Stichting Greenpeace Nederland, Pesticide Action Network Europe (PAN Europe)

(Zaak C-673/13 P) (1)

([Hogere voorziening - Toegang tot documenten van de instellingen - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Milieu - Verdrag van Aarhus - Verordening (EG) nr. 1367/2006 - Artikel 6, lid 1 - Risico van aantasting van de commerciële belangen van een natuurlijke of rechtspersoon - Begrip „informatie die betrekking heeft op emissies in het milieu” - Documenten betreffende de toelatingsprocedure voor een werkzame stof die is opgenomen in gewasbeschermingsmiddelen - Werkzame stof glyfosaat])

(2017/C 030/02)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Smulders, P. Ondrůšek, P. Oliver en L. Pingnataro-Nolin, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van rewkriante: American Chemistry Council Inc. (ACC), CropLife America Inc., National Association of Manufacturers of the United States of America (NAM) (vertegenwoordigers: M. Abenhaïm, advocaat, K. Nordlander, advocat, en P. Harrison, solicitor), CropLife International AISBL (CLI) (vertegenwoordigers: D. Abrahams, barrister, R. Cana en E. Mullier, advocaten, en A. Patsa, dikigoros), European Chemical Industry Council (Cefic), European Crop Protection Association (ECPA) (vertegenwoordigers: I. Antypas en D. Waelbroeck, advocaten, en D. Slater, solicitor), European Crop Care Association (ECCA) (vertegenwoordiger: S. Pappas, dikigoros), Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en A. Lippstreu, gemachtigden)

Andere partijen in de procedure: Stichting Greenpeace Nederland, Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) (vertegenwoordigers: B.N. Kloostra en A. van den Biesen, advocaten)

Interveniënt aan de zijde van de andere partijen in de procedure: Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: E. Karlsson, L. Swedenborg, A. Falk, U. Persson, C. Meyer-Seitz en N. Otte Widgren, gemachtigden)

Dictum

1) Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 8 oktober 2013, Stichting Greenpeace Nederland en PAN Europe/Commissie (T-545/11, EU:T:2013:523), wordt vernietigd.

2) Zaak T-545/11 wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie.

3) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

(1) PB C 71 van 8.3.2014.