ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Fiscale bepalingen ° Harmonisatie van wetgevingen ° Omzetbelastingen ° Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde ° Maatstaf van heffing ° Verkoop van tweedehands auto' s tussen belastingplichtigen ° Nationale regeling volgens welke in plaats van uit Zesde richtlijn voortvloeiende maatstaf van heffing een minimummaatstaf wordt toegepast ° Ontoelaatbaarheid

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 11, 27 en 32)

Samenvatting

De bepalingen van de Zesde richtlijn betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting moeten aldus worden uitgelegd, dat zij in de weg staan aan een nationale wettelijke regeling die voor de tussen BTW-plichtigen tot stand gekomen verkoop van tweedehands auto' s een andere minimummaatstaf van heffing instelt dan die welke voortvloeit uit artikel 11 van de richtlijn, volgens hetwelk de maatstaf van heffing voor leveringen van goederen is: alles wat de leverancier als tegenprestatie van de koper verkrijgt of moet verkrijgen.

Een dergelijke wettelijke regeling is immers noch gerechtvaardigd uit hoofde van artikel 32 van de richtlijn, dat niet van toepassing is op verkopen van tweedehands goederen wanneer bij die verkopen geen gevaar van dubbele belastingheffing bestaat, omdat zij plaatsvonden tussen belastingplichtigen die van hun recht op aftrek voor investeringsgoederen gebruik hebben kunnen maken, noch uit hoofde van artikel 27, dat wel bijzondere afwijkende maatregelen ter voorkoming van belastingfraude of -ontwijking toestaat, maar geen algemene afwijking van de regels van artikel 11, zoals de toepassing van een minimummaatstaf in plaats van de tussen partijen overeengekomen prijs.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Harmonisatie van wetgevingen - Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten voor werken - Richtlijn 71/305 - Afwijkingen van gemeenschappelijke regels - Voorwaarden - Bestaan van uitzonderlijke omstandigheden

(Richtlijn 71/305 van de Raad, art. 9, sub d)

Samenvatting

Ingevolge artikel 9, sub d, van richtlijn 71/305 betreffende de cooerdinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken, kan in uitzonderlijke omstandigheden worden afgeweken van de gemeenschappelijke regels, waaronder met name die inzake de bekendmaking. Dat artikel is evenwel niet van toepassing wanneer de aanbestedende diensten over voldoende tijd beschikken om een versnelde aanbestedingsprocedure overeenkomstig artikel 15 van de richtlijn te organiseren.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Vrij verkeer van personen ° Vrijheid van vestiging ° Verschillende centra van werkzaamheid op grondgebied van Gemeenschap ° Accountants

(EEG-Verdrag, art/. 52)

2. Vrij verkeer van personen ° Vrij verrichten van diensten ° Werknemers ° Accountants ° Toegang tot beroep ° Beperkingen op grond van algemeen belang ° Toelaatbaarheid ° Voorwaarden

(EEG-Verdrag, art. 48 en 59)

Samenvatting

1. De bepalingen van het EEG-Verdrag betreffende het recht van vestiging verzetten zich ertegen, dat een Lid-Staat een persoon verbiedt zich op zijn grondgebied te vestigen en er het beroep van accountant uit te oefenen, op grond dat de betrokkene als zodanig is gevestigd en toegelaten in een andere Lid-Staat.

2. De artikelen 48 en 59 EEG-Verdrag verzetten zich er niet tegen, dat een Lid-Staat de uitoefening van het beroep van accountant op zijn grondgebied door een persoon die in een andere Lid-Staat reeds tot de uitoefening van dit beroep is toegelaten, afhankelijk stelt van voorwaarden die objectief noodzakelijk zijn om de naleving van de beroepsregels te verzekeren, en die betrekking hebben op het bestaan van een permanente infrastructuur voor het verrichten van de werkzaamheden, de daadwerkelijke aanwezigheid in deze Lid-Staat en het toezicht op de naleving van de regels van beroepsethiek, tenzij de naleving van die regels en voorwaarden reeds is gewaarborgd via een op zijn grondgebied gevestigde en toegelaten accountant ° natuurlijke of rechtspersoon °, bij wie degene die het beroep van accountant wil uitoefenen, voor de duur van zijn werkzaamheden in dienst is.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefposten - Voor vervaardiging van bakdeeg bestemde emulgatoren die hoofdzakelijk bestaan uit sorbitolstroop en mono- en diglyceriden - Uitsluiting van hoofdstuk 38 als mengsel met andere stoffen die voedingswaarde bezitten - Indeling onder post 2106 van gecombineerde nomenclatuur

Samenvatting

Het gemeenschappelijk douanetarief moet aldus worden uitgelegd, dat voor de vervaardiging van bakdeeg bestemde emulgatoren die hoofdzakelijk bestaan uit sorbitolstroop (70 % totaal vaste stof) en mono- en diglyceriden, als "mengsels van chemicaliën met voedingsstoffen of met andere stoffen die voedingswaarde bezitten" in de zin van aantekening 1 b bij hoofdstuk 38 van dit hoofdstuk zijn uitgesloten en onder post 2106 van de gecombineerde nomenclatuur vallen. Immers, in het licht van een toelichting van het Comité voor de nomenclatuur van de Internationale Douaneraad moet het begrip "stoffen die voedingswaarde bezitten", aldus worden uitgelegd, dat dit begrip ook chemicaliën kan omvatten.
ARREST VAN HET HOF VAN 10 DECEMBER 1991. - COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN TEGEN KONINKRIJK SPANJE. - NIET-NAKOMING - VERPAKKING VAN VLOEIBARE LEVENSMIDDELEN - OMZETTING VAN RICHTLIJN IN NATIONAAL RECHT. - ZAAK C-192/90.



Jurisprudentie 1991 bladzijde I-05933

Pub.RJ bladzijde Pub somm



Partijen

Dictum



Trefwoorden

++++

Lid-Staten - Verplichtingen - Uitvoering van richtlijnen - Niet betwiste niet-nakoming

(EEG-Verdrag, art. 169)

Partijen

In zaak C-192/90,

Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door R. Gosalbo Bono, lid van haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij R. Hayder, representant van de juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg,

verzoekster,

tegen

Koninkrijk Spanje, vertegenwoordigd door C. Bastarreche Saguees, directeur-generaal juridische en institutionele cooerdinatie in gemeenschapsaangelegenheden, en A. Hierro Hernández-Mora, abogado del Estado, belast met de vertegenwoordiging van de Spaanse regering bij het Hof van Justitie, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Spaanse ambassade, Boulevard Emmanuel Servais 4-6,

verweerder,

betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door de programma' s tot vermindering van de hoeveelheden en/of het volume van verpakkingen van vloeibare levensmiddelen in het definitief te verwijderen huisvuil, bedoeld in artikel 3 van richtlijn 85/339/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende verpakkingen voor vloeibare levensmiddelen (PB 1985, L 176, blz. 18), niet aan de Commissie mee te delen en/of deze programma' s niet op te stellen, zijn verplichtingen krachtens het EEG-Verdrag niet is nagekomen.

HET HOF VAN JUSTITIE,

samengesteld als volgt: F. A. Schockweiler, kamerpresident, waarnemend voor de president, F. Grévisse, P. J. G. Kapteyn, kamerpresidenten, G. F. Mancini, C. N. Kakouris, J. C. Moitinho de Almeida, M. Díez de Velasco, M. Zuleeg en J. L. Murray, rechters,

(rechtsoverwegingen niet opgenomen)

rechtdoende, verstaat:

Dictum

1) Door de programma' s tot vermindering van de hoeveelheden en/of het volume van verpakkingen van vloeibare levensmiddelen in het definitief te verwijderen huisvuil, bedoeld in artikel 3 van richtlijn 85/339/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende verpakkingen voor vloeibare levensmiddelen, niet op te stellen, is het Koninkrijk Spanje de krachtens het EEG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

2) Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Gemeenschappelijke handelspolitiek - Verdediging tegen dumpingpraktijken - Dumpingmarge - Vaststelling van normale waarde - Met prioriteit in aanmerking te nemen factor - Prijs in kader van normale handelstransacties - Door producent gecontroleerde distributiemaatschappijen - Beroep op door deze maatschappijen toegepaste prijzen - Wettigheid

(Verordening nr. 2423/88 van de Raad, art. 2, lid 3, sub a en b)

Samenvatting

Wanneer in verband met de verkopen op de binnenlandse markt wordt geconstateerd, dat een producent taken die in de regel door een bedrijfsinterne verkoopafdeling worden verricht, opdraagt aan zijn distributiemaatschappijen, die hij economisch controleert en waarmee hij één enkele economische eenheid vormt, mogen de instellingen voor de vaststelling van de normale waarde uitgaan van de prijzen die de eerste, van de distributeur onafhankelijke koper betaalt. Deze prijzen kunnen immers terecht worden beschouwd als de prijzen die bij normale handelstransacties werkelijk zijn of moeten worden betaald in de zin van artikel 2, lid 3, sub a, van de anti-dumpingbasisverordening nr. 2423/88. In een dergelijk geval is er geen aanleiding voor toepassing van artikel 2, lid 3, sub b, van de verordening, dat enkel geldt wanneer geen verkoop van een soortgelijk produkt in het kader van normale handelstransacties plaatsvindt.

Aan het bestaan van één enkele economische eenheid wordt niet afgedaan doordat een aantal verkoopactiviteiten door de producent zelf worden verricht, in het bijzonder wanneer die activiteiten slechts complementair zijn ten opzichte van die welke door de geassocieerde verkoopmaatschappijen worden verricht.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Vrij verkeer van goederen ° Kwantitatieve uitvoerbeperkingen ° Maatregelen van gelijke werking ° Nationale regeling die voorschrijft dat wijnen met benaming van oorsprong in produktiegebied moeten worden gebotteld en die uitvoer van ongebottelde wijn beperkt ° Ontoelaatbaarheid ° Rechtvaardiging ° Bescherming van industriële en commerciële eigendom ° Voorwaarden ° Maatregel noodzakelijk in licht van aan benaming van oorsprong verbonden waarborg

(EEG-Verdrag, art. 34 en 36; verordening nr. 823/87 van de Raad, art. 18)

2. Vrij verkeer van goederen ° Kwantitatieve uitvoerbeperkingen ° Maatregelen van gelijke werking ° Artikel 34 EEG-Verdrag ° Rechtstreekse werking ° Mogelijkheid om bepaling in te roepen tegenover particulier

(EEG-Verdrag, art. 34)

Samenvatting

1. Een op wijnen met benaming van oorsprong toepasselijke nationale wettelijke regeling die het gebruik van de naam van het produktiegebied als benaming van oorsprong afhankelijk stelt van de voorwaarde, dat de wijn in dat gebied is gebotteld, en die de hoeveelheid wijn die ongebotteld kan worden uitgevoerd, beperkt, doch de verkoop van ongebottelde wijn binnen het produktiegebied toestaat, is een door artikel 34 EEG-Verdrag verboden maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve uitvoerbeperking. Zij leidt immers tot een specifieke beperking van de uitvoer van ongebottelde wijn en verschaft daardoor een bijzonder voordeel aan de in het produktiegebied gevestigde nationale bottelarijen.

Zij kan niet worden gerechtvaardigd met een beroep op artikel 18 van verordening nr. 823/87, dat de Lid-Staten toestaat om, met inachtneming van een eerlijk en constant gebruik, voor het verkeer van wijnen met benaming van oorsprong strengere voorwaarden vast te stellen dan die welke in die verordening zijn geformuleerd. Dat artikel kan namelijk niet aldus worden uitgelegd, dat het de Lid-Staten machtigt af te wijken van de verdragsbepalingen inzake het vrije goederenverkeer.

De verplichting de wijn in het produktiegebied te bottelen, zou slechts gerechtvaardigd zijn uit hoofde van de bescherming van de industriële en commerciële eigendom in de zin van artikel 36 EEG-Verdrag, indien zij noodzakelijk was om te waarborgen dat de benaming van oorsprong haar specifieke functie vervulde: verzekeren dat het aldus aangeduide produkt afkomstig is uit een bepaald geografisch gebied en bepaalde bijzondere kenmerken bezit. Dit is echter niet het geval wanneer botteling in het produktiegebied geen handeling is die aan de wijn bijzondere kenmerken verleent of die onontbeerlijk is voor het behoud van de door de wijn verworven specifieke kenmerken.

2. Artikel 34 EEG-Verdrag is rechtstreeks toepasselijk en verleent als zodanig aan de particulieren rechten welke de rechterlijke instanties van de Lid-Staten dienen te handhaven. Bijgevolg kunnen particulieren zich voor de rechterlijke instanties van de Lid-Staten in gedingen tussen hen en andere particulieren op die bepaling beroepen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Handelingen van de instellingen ° Richtlijnen ° Uitvoering door Lid-Staten - Omzetting van richtlijn zonder optreden van wetgever ° Voorwaarden ° Bestaan van algemene juridische context die volledige toepassing van richtlijn verzekert

(EEG-Verdrag, art. 189, derde alinea)

2. Harmonisatie van wetgevingen ° Risico' s van zware ongevallen bij bepaalde industriële activiteiten ° Verplichting van fabrikant tot kennisgeving die naam moet bevatten van persoon of instantie die gemachtigd is om bepaalde rampenplannen uit te voeren ° Draagwijdte

(Richtlijn 82/501 van de Raad, art. 5, lid 1, sub c, derde streepje)

Samenvatting

1. De omzetting van een richtlijn in nationaal recht vereist niet noodzakelijkerwijs, dat de bepalingen ervan formeel en woordelijk in een uitdrukkelijke en specifieke wettelijke bepaling worden opgenomen; naargelang van de inhoud van de richtlijn kan worden volstaan met een algemene juridische context, wanneer deze daadwerkelijk de volledige toepassing van de richtlijn op voldoende duidelijke en nauwkeurige wijze verzekert, zodat, ingeval de richtlijn rechten voor particulieren in het leven beoogt te roepen, de begunstigden al hun rechten kunnen kennen en deze zo nodig voor de nationale rechterlijke instanties kunnen doen gelden.

2. Artikel 5, lid 1, sub c, derde streepje, van richtlijn 82/501 inzake de risico' s van zware ongevallen bij bepaalde industriële activiteiten verplicht de Lid-Staten de nodige maatregelen te treffen opdat de betrokken fabrikanten worden verplicht, tot de bevoegde autoriteiten een kennisgeving te richten die de naam van de persoon of instantie bevat die gemachtigd is om bepaalde rampenplannen uit te voeren en de bevoegde instanties te waarschuwen. Deze bepaling moet aldus worden uitgelegd, dat zij niet enkel ziet op degene die rechtens verantwoordelijk is voor de veiligheid, met name de externe veiligheid van de inrichting, maar ook op degene die tot taak heeft aan deze veiligheid materieel gestalte te geven, dat wil zeggen in de praktijk bij een ongeval de noodzakelijke veiligheidsmaatregelen te nemen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Ziekteverzekering - Werknemer woonachtig in andere Lid-Staat dan bevoegde staat - Werkingssfeer van artikel 19 van verordening nr. 1408/71 - Werknemer die niet heeft gewerkt in Lid-Staat waar hij woont - Daaronder begrepen

(Verordening nr. 1408/71 van de Raad, art. 19)

Samenvatting

Artikel 19 van verordening nr. 1408/71, betreffende uitkeringen bij ziekte en moederschap in het geval van een werknemer die in een andere dan de bevoegde staat woont, is van toepassing op een onderdaan van een Lid-Staat die, na aldaar in loondienst te hebben gewerkt en daardoor de hoedanigheid van verzekerde te hebben verkregen, in een andere Lid-Staat is gaan wonen, alwaar hij ziek is geworden, ook al had hij daar voor zijn ziekte niet gewerkt.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Ambtenaren - Aanwerving - Vergelijkend onderzoek - Vergelijkend onderzoek op grondslag van schriftelijke bewijsstukken en examen - Toelatingsvoorwaarden - Overlegging van bewijsstukken voor toelating tot examen - Verplichting die volgens aankondiging van vergelijkend onderzoek op sollicitanten rust - Draagwijdte

(Ambtenarenstatuut, bijlage III, art. 2)

2. Ambtenaren - Aanwerving - Vergelijkend onderzoek op grondslag van schriftelijke bewijsstukken en examen - Toelatingsvoorwaarden - Bewijsstukken - Verzoek van jury om nadere inlichtingen - Loutere mogelijkheid - Geen verplichting, overlegging van alle vereiste stukken te verlangen

(Ambtenarenstatuut, bijlage III, art. 2, tweede alinea)

Samenvatting

1. Wanneer de bepalingen van de aankondiging van een vergelijkend onderzoek op de grondslag van schriftelijke bewijsstukken en een examen de sollicitanten, op straffe van niet-toelating tot het vergelijkend onderzoek, op duidelijke en ondubbelzinnige wijze voorschrijven, de vereiste bewijsstukken bij hun sollicitatieformulier te voegen, kunnen de onjuiste inlichtingen van een ambtenaar die op geen enkele wijze bevoegd is deze bepalingen te wijzigen, gelet op de zin van de zorgplicht en het beginsel van goed bestuur, niet tot gevolg hebben, dat de jury of het tot aanstelling bevoegd gezag het recht heeft of zelfs verplicht is in strijd met die aankondiging te handelen.

De omstandigheid dat de hiërarchieke meerdere van een sollicitant lid van de jury van het vergelijkend onderzoek is, zodat niettegenstaande het ontbreken van de vereiste bewijsstukken kan worden nagegaan, of de betrokkene aan de toelatingsvoorwaarden voldoet, machtigt de jury niet, tegen de bewoordingen van de aankondiging van het vergelijkend onderzoek in te gaan. Een dergelijk initiatief van de jury zou een discriminatie opleveren van de andere sollicitanten, die, wanneer zij de vereiste bewijsstukken niet hebben overgelegd, zouden worden afgewezen omdat geen van de juryleden hen kent.

2. Het Gerecht heeft terecht overwogen, dat uit het bepaalde in artikel 2, tweede alinea, van bijlage III bij het Statuut duidelijk blijkt, dat deze bepaling de jury de loutere mogelijkheid biedt de sollicitanten om nadere inlichtingen te vragen, wanneer zij twijfelt over de betekenis van een bepaald document. Deze bepaling kan in geen geval aldus worden uitgelegd, dat de jury verplicht zou zijn, zich door de sollicitanten alle in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek vereiste stukken te doen overleggen.

Noch de zorgplicht, noch het beginsel van goed bestuur, die tot staving van de hogere voorziening zijn aangevoerd, kan er daarbij toe leiden, dat wat de wetgever als een loutere mogelijkheid voor de jury van een vergelijkend onderzoek heeft bedoeld, tot een verplichting wordt.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Vrij verkeer van personen - Werknemers - Gelijke behandeling - Vrij verrichten van diensten - Beperkingen - Aftrekbaarheid van bepaalde premies voor personenverzekering van belastbaar inkomen - Aftrekbaarheid afhankelijk van betaling aan instelling, gevestigd in staat waar belasting wordt geheven - Beperking die kan worden gerechtvaardigd door noodzaak, samenhang van fiscale regeling te verzekeren

(EEG-Verdrag, art. 48 en 59)

Samenvatting

De artikelen 48 en 59 EEG-Verdrag verzetten zich ertegen, dat de wettelijke regeling van een Lid-Staat de aftrekbaarheid van premies voor de verzekering tegen ouderdom en overlijden afhankelijk stelt van de voorwaarde, dat deze premies in die staat zijn betaald. Deze voorwaarde kan echter gerechtvaardigd zijn door de noodzaak, de samenhang van de toepasselijke fiscale regeling te verzekeren.

Van deze noodzaak kan met name sprake zijn, wanneer de aftrekbaarheid van de premies in het fiscaal stelsel van een Lid-Staat gepaard gaat met de heffing van belasting over de bedragen die de verzekeringsmaatschappijen ingevolge verzekeringscontracten uitkeren, en omgekeerd, en deze compensatie van aftrekbaarheid in het ene stadium en belastingheffing in het andere niet kan worden gewaarborgd wanneer de uitkeringen op grond van aftrekbare premies door een buitenlandse verzekeringsmaatschappij worden uitbetaald in het buitenland, waar zij niet met zekerheid kunnen worden belast.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Vrij verkeer van goederen - Industriële en commerciële eigendom - Octrooirecht - Bevoegdheid van Lid-Staten - Draagwijdte en grenzen

(EEG-Verdrag, art. 30, 36 en 222)

2. Vrij verkeer van goederen - Industriële en commerciële eigendom - Octrooirecht - Verlening van dwanglicentie ondanks normale bevoorrading van markt door invoer uit andere Lid-Staten - Ontoelaatbaarheid

(EEG-Verdrag, art. 30 en 36)

Samenvatting

1. Bij de huidige stand van het gemeenschapsrecht zijn de bepalingen inzake octrooien in het kader van de Gemeenschap nog niet eengemaakt, terwijl ook de desbetreffende wettelijke regelingen nog niet zijn geharmoniseerd. Het vaststellen van de voorwaarden waaronder en de wijze waarop octrooibescherming wordt verleend, is derhalve een taak van de nationale wetgever.

De bepalingen van het EEG-Verdrag, inzonderheid artikel 222, volgens hetwelk het Verdrag de regeling van het eigendomsrecht in de Lid-Staten onverlet laat, kunnen evenwel niet aldus worden uitgelegd, dat zij op het gebied van de industriële en commerciële eigendom de nationale wetgever de bevoegdheid laten, maatregelen te nemen die op gespannen voet staan met het in het EEG-Verdrag neergelegde beginsel van het vrije verkeer van goederen binnen de gemeenschappelijke markt.

2. Niettegenstaande het feit dat bij de huidige stand van het gemeenschapsrecht op het gebied van octrooien het vaststellen van de voorwaarden waaronder en de wijze waarop octrooibescherming wordt verleend, een taak van de nationale wetgever is, zodat deze bevoegd is het niet of onvoldoende exploiteren van een octrooi te bestraffen met de verlening van een dwanglicentie, komt een Lid-Staat de krachtens artikel 30 EEG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet na wanneer hij in zijn wettelijke regeling bepaalt, dat een octrooi ook dan onvoldoende wordt geëxploiteerd wanneer de binnenlandse vraag naar het geoctrooieerde produkt wordt gedekt door invoer uit andere Lid-Staten. Immers, de octrooihouder die niet het risico wenst te lopen dat hij zijn uitsluitend recht verliest, en die van mening is dat dat verlies niet zou worden gecompenseerd door de vergoeding die de houder van de dwanglicentie verschuldigd is, wordt er aldus toe aangezet, het geoctrooieerde produkt op het grondgebied van de octrooiverlenende staat te produceren in plaats van het uit andere Lid-Staten in te voeren. Noch artikel 36 EEG-Verdrag noch artikel 5 van het Verdrag van Parijs tot bescherming van de industriële eigendom, kan een rechtvaardiging opleveren voor een dergelijke discriminatie, die erop gericht is de binnenlandse produktie te bevorderen.