ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 318/14

Beroep ingesteld op 10 juli 2017 — Fruit of the Loom/EUIPO — Takko (FRUIT)

(Zaak T-424/17)

(2017/C 318/19)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Fruit of the Loom, Inc. (Bowling Green, Kentucky, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, QC en V. Marsland, Solicitor)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Takko Holding GmbH (Telgte, Duitsland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: Uniewoordmerk „FRUIT” — Uniemerk nr. 5 077 508

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 25 april 2017 in zaak R 2119/2016-4

Conclusies

— vernietiging van de bestreden beslissing;

— verwijzing van het EUIPO en van de andere partij in hun eigen kosten en in die van de verzoekende partij.

Aangevoerde middelen

— schending van artikel 15, lid 1, van verordening nr. 207/2009;
—

Verzoeker stelt dat verweerder hem bij besluit van 4 april 2017 ten onrechte heeft uitgesloten van het vergelijkend onderzoek door rekening te houden met het in het verzoek tot deelneming vermelde niveau van kennis van de Poolse taal, aangezien verweerder het werkelijke niveau van zijn kennis van de Poolse taal kent op basis van de informatie die hij heeft verstrekt in het verzoek tot deelneming aan een ander vergelijkend onderzoek (EPSO/AD/328/16) en de resultaten van dat vergelijkend onderzoek. Verzoeker betoogt dat volgens de rechtspraak van het Gerecht de jury van het vergelijkend onderzoek tot taak heeft de door iedere kandidaat voorgelegde diploma’s of titels of zijn vakbekwaamheid naar behoren te onderzoeken, en haar besluit tot uitsluiting van een kandidaat van een vergelijkend onderzoek wordt beschouwd als een besluit waardoor een persoon zich bezwaard kan gevoelen als bedoeld in artikel 91, lid 1, van het Ambtenarenstatuut.
1.

Eerste middel: schending van het besluit van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 11 oktober 2016 inzake de toegang van het publiek tot documenten die door het Hof van Justitie van de Europese Unie worden gehouden in de uitoefening van zijn administratieve taken (PB 2016, C 445, blz. 3), artikel 15, lid 3, VWEU en artikel 42 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, met betrekking tot de toegang van het publiek tot documenten van de instellingen en de transparantieplicht. Verzoeker voert meer bepaald aan dat de bestreden besluiten nietig moeten worden verklaard voor zover daarbij de overlegging van bepaalde documenten is geweigerd en andere documenten onvolledig of met talrijke weglatingen zijn overgelegd.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 277/53

Beroep ingesteld op 3 juli 2017 — Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi/EUIPO — Papouis Dairies (fino)

(Zaak T-416/17)

(2017/C 277/77)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi (Nicosia, Cyprus) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, QC, en V. Marsland, solicitor)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Papouis Dairies LTD (Nicosia, Cyprus)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: Uniebeeldmerk in kleur met het woordelement „fino” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 180 791

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 20 april 2017 in zaak R 2759/2014-4

Conclusies

— vernietiging van de bestreden beslissing;

— verwijzing van het EUIPO en de andere partij in hun eigen kosten en in verzoeksters kosten.

Aangevoerd middel
—

OLAF heeft met name de volgende onrechtmatigheden begaan: zijn beslissing tot inleiding van het onderzoek is onrechtmatig; de beschrijving van de onderzoeken bevat gebreken en de uitbreiding van de draagwijdte van het onderzoek is onrechtmatig; OLAF heeft de beginselen inzake bewijsvergaring (met inbegrip van verdraaiing en vervalsing van bewijs), het recht van verdediging en verschillende bepalingen van Unierecht [zoals artikel 339 VWEU, de artikelen 4, 8 en 11, lid 7, van verordening (EG) nr. 1073/1999, artikel 4 van besluit 1999/396 van de Commissie, artikel 18 van de instructies van OLAF, en artikel 13, lid 5, van de regels van het Comité van toezicht] geschonden; het heeft bovendien het vermoeden van onschuld en het recht op bescherming van persoonsgegevens geschonden.
—

Aangezien in artikel 22, lid 1, onder c), van richtlijn 2011/35/EU geen onderscheid wordt gemaakt tussen relatieve nietigheid en absolute nietigheid, geldt de termijn van zes maanden voor het instellen van een beroep tot nietigverklaring ook in het geval van absolute nietigheid, hetgeen in strijd is met het beginsel van de onverjaarbaarheid van dat soort nietigheid.
3.

Derde middel, ontleend aan schending van het beginsel van gelijke behandeling, aangezien andere ambtenaren die zich in eenzelfde situatie bevinden als die van verzoekster, verlenging hebben gekregen op basis van dezelfde rechtvaardigingen als die welke zij in haar verzoek om verlenging van een jaar heeft aangevoerd. In dit verband beroept zij zich eveneens op de niet-inachtneming van de maatregelen van positieve discriminatie die in het Statuut zijn voorzien om gelijkheid te bereiken, waarbij zij dit argument onderbouwt met het feit dat het nieuwe delegatiehoofd dat is aangesteld om haar te vervangen, een man is.
1.

Het eerste middel is eraan ontleend dat de Commissie het ne-bis-in-idembeginsel alsmede artikel 266 VWEU heeft geschonden door vast te stellen dat verzoekster aansprakelijk is voor onderdelen van de inbreuk waarvoor de Commissie haar in het besluit van 2010 niet aansprakelijk had gehouden en, in ieder geval, dat zij de toepasselijke verjaringstermijn niet in acht heeft genomen door verzoekster een geldboete op te leggen met betrekking tot deze onderdelen en dat zij niet heeft aangetoond een gerechtvaardigd belang te hebben bij de formele vaststelling van een inbreuk met betrekking tot deze onderdelen.
—

nietigverklaring of vaststelling van de nietigheid van subsidieovereenkomst nr. INEA/CEF/TRAN/M2015/1133813, die in het kader van de financieringsfaciliteit voor Europese verbindingen (CEF) — sector vervoer is gesloten tussen het Uitvoerend Agentschap innovatie en netwerken (INEA) en Advanced World Transport a.s. (AWT) (met betrekking tot project 2015-CZ-TM-0330-M, „Multimodale containerterminal Paskov”), of gelasten dat INEA deze overeenkomst ten aanzien van Paskov beëindigt;
5.

Het vijfde middel is eraan ontleend dat de Commissie de feiten en het recht kennelijk heeft geschonden door vast te stellen dat het vermeende gedrag één enkele en voortdurende inbreuk vormde, en dat de Commissie geen toereikende motivering heeft gegeven. — Verzoeksters voeren aan dat het gedrag in kwestie niet één enkel mededingingsbeperkend doel had. — Verzoeksters voeren verder aan dat het gedrag in kwestie geen betrekking had op één enkel product of één enkele dienst. — Verzoeksters stellen voorts dat het gedrag in kwestie niet steeds dezelfde ondernemingen betrof. — Verzoeksters betogen verder dat de vermeende inbreuk niet één enkele aard had. — Verzoeksters voeren verder aan dat de onderdelen van de vermeende inbreuk niet naast elkaar zijn beoordeeld. — Verzoeksters betogen tot slot dat de Commissie onvoldoende bewijs heeft geleverd en heeft nagelaten te onderzoeken of het niet-betalen van commissie krachtens artikel 101, lid 3, VWEU was toegestaan.
—

te verklaren dat de voorgestelde beperking van de klasse 33, namelijk „alcoholische dranken, onder meer wijnen en mousserende wijnen, in flessen of verpakkingen met een inhoud van meer of minder dan 0,375 liter”, ontoelaatbaar is;
—

het EUIPO alsook de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep, ingeval deze in de onderhavige zaak intervenieert, verwijzen in de kosten.
—

nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie, waarbij zij met betrekking tot de programmeringsperiode 2007-2013 van het EFRO vaststelt dat zich bij de actie „Enhancing the Creative Knowledge Base of Cornwall” onregelmatigheden hadden voorgedaan en dat een forfaitaire financiële correctie vereist was;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 161/31

Beroep ingesteld op 16 maart 2017 — TestBioTech/Commissie

(Zaak T-173/17)

(2017/C 161/44)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: TestBioTech eV (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: K. Smith, QC, en J. Stevenson, barrister)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— Het besluit van de Commissie van 9 januari 2017 houdende afwijzing van verzoeksters verzoek tot interne herziening van uitvoeringsbesluiten (EU) 2016/1215 (1), (EU) 2016/1216 (2), en (EU) 2016/1217 (3) van de Commissie van 22 juli 2016, tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen overeenkomstig verordening (EG) nr. 1829/2003 (4) (hierna: „GM-verordening”) voor de genetisch gemodificeerde soja, respectievelijk, FG 72, MON 87708 x MON 89788 en MON 87705 x MON 89788, nietig verklaren;

— de Commissie verwijzen in verzoeksters kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van haar vordering voert verzoekster in wezen één middel aan en betoogt zij dat de Commissie niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de GM-verordening, en in het bijzonder de artikelen 14 en 16 ervan, door geen volledige veiligheidsbeoordeling te verrichten vóór het verlenen van de vergunning voor het in de handel brengen, of door geen doeltreffende monitoring na het in de handel brengen te verzekeren.

De Commissie heeft zich ten onrechte gebaseerd op de Unieregeling inzake het toezicht op gewasbeschermingsmiddelen, aangezien deze niet specifiek genetisch gemodificeerde organismen reguleert.

(1) Uitvoeringsbesluit (EU) 2016/1215 van de Commissie van 22 juli 2016 tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen van producten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met de genetisch gemodificeerde soja FG72 (MST-FGØ72-2) overeenkomstig verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB 2016, L 199, blz. 16).

(2) Uitvoeringsbesluit (EU) 2016/1216 van de Commissie van 22 juli 2016 tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen van producten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met genetisch gemodificeerde soja MON 87708 × MON 89788 (MON-877Ø8-9 × MON-89788-1) krachtens verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB 2016, L 199, blz. 22).

(3) Uitvoeringsbesluit (EU) 2016/1217 van de Commissie van 22 juli 2016 tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen van producten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met genetisch gemodificeerde soja MON 87705 × MON 89788 (MON-877Ø5-6 × MON-89788-1) krachtens verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB 2016, L 199, blz. 28).

(4) Verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 inzake genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders (PB 2003, L 268, blz. 1).
2.

Tweede middel, ontleend aan de onwettigheid van de overplaatsing en misbruik van bevoegdheid. Verzoeker betoogt dat niet is voldaan aan de voorwaarden voor een normale overplaatsing. Zijn overplaatsing/terugzetting in de rang is immers niet in het belang van de dienst, en de verschillende (wisselende) redenen die daarvoor zijn aangevoerd vormen een aanwijzing voor misbruik van bevoegdheid. Evenmin is het beginsel van gelijkwaardigheid geëerbiedigd waaraan voor een normale overplaatsing moet worden voldaan.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 129/23

Beroep ingesteld op 15 februari 2017 — Apple/EUIPO — Apo International (apo)

(Zaak T-104/17)

(2017/C 129/36)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Apple Inc. (Cupertino, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: J. Olsen en P. Andreottola, solicitors, en G. Tritton, barrister)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Apo International Co. Ltd (Taipei, Taiwan)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „apo” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 293 628

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 1 december 2016 in zaak R 698/2016-4

Conclusies

— de bestreden beslissing vernietigen;

— verzoeksters beroep tegen de bestreden beslissing in zijn geheel toewijzen;

— het EUIPO verwijzen in de kosten.

Aangevoerde middelen

— schending van artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening nr. 207/2009;

— schending van het verbod van reformatio in peius door de bestreden beslissing;
—

uitvoeringsverordening (EU) 2016/2257 van de Commissie van 14 december 2016 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit de Volksrepubliek China en vervaardigd door Chengdu Sunshine Shoes Co. Ltd, Foshan Nanhai Shyang Yuu Footwear Ltd en Fujian Sunshine Footwear Co. Ltd, en tot uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 nietig te verklaren; en
—

nietigverklaring van artikel 1 van het besluit van de Europese Commissie van 7 december 2016, waarvan kennis is gegeven op 9 december 2016, in zaak AT.39914 — Rentederivaten in euro — C(2016) 8530 final (hierna: „bestreden besluit”);
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 121/37

Beroep ingesteld op 7 februari 2017 — PepsiCo/EUIPO — Intersnack Group (Exxtra Deep)

(Zaak T-82/17)

(2017/C 121/54)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: PepsiCo, Inc. (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: V. von Bomhard en J. Fuhrmann, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Intersnack Group GmbH & Co. KG (Düsseldorf, Duitsland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: Uniewoordmerk „Exxtra Deep” — Uniemerk nr. 12 161 981

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 24 november 2016 in zaak R 482/2016-4

Conclusies

— vernietiging van de bestreden beslissing;

— verwijzing van het EUIPO en interveniënte in de kosten van verzoekende partij.

Aangevoerd middel
3.

Derde middel, dat subsidiair is aangevoerd, ontleend aan onbevoegdheid van het EESC om een nieuw besluit te nemen over de toekenning van voortijdige pensionering zonder vermindering van pensioenrechten, na de intrekking van artikel 9, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut bij verordening nr. 1023/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2013 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie (PB 2013, L 287, blz. 15). Wegens de in het arrest van het GVA vastgestelde onwettigheid is verzoekster dus definitief de mogelijkheid ontnomen om voor de betrokken maatregel in aanmerking te komen. Zij dient daarom volledig schadeloos te worden gesteld.
—

voorlegging van de volgende prejudiciële vragen aan het Hof van Justitie: (i) Heeft in een oppositieprocedure de aanvrager, als verweerder in de oppositie, in het licht van artikel 8, lid 2, en artikel 41, lid 1, van verordening nr. 207/2009 en regel 15, lid 2, onder b), en regel 17 van verordening nr. 2868/95, het recht om zich te beroepen op oudere rechten, die oudere rechten op het in de oppositie als ouder recht gebruikte oudere merk kunnen zijn? (ii) Heeft de Franse staat enig ouder intellectuele-eigendomsrecht op het woord „France”, dat niet de officiële benaming van de Franse staat is en alleen een geografische entiteit? (iii) Indien vraag (ii) ontkennend wordt beantwoord: moet de naam „France” worden beschouwd als een woord dat zich in het publieke domein bevindt en waarop niemand een intellectuele-eigendomsrecht kan opeisen? (iv) Indien vraag (ii) bevestigend wordt beantwoord: moet het feit dat de Franse staat tot op heden nooit rechten op het woord „France” heeft opgeëist, behalve tegen France.com, als een discriminatie van verzoekster worden beschouwd?
8.

Achtste middel: schending van de rechten van de verdediging van verzoeker. Laatstgenoemde was niet uitgenodigd voor de stemming in de voltallige vergadering van het Parlement over het verzoek tot opheffing van zijn immuniteit. Derhalve had hij slechts tien minuten de tijd — tegen 18:00 uur en nadat de Commissie Juridische Zaken haar werkzaamheden al had beëindigd — om in de twee hem betreffende dossiers verweer te voeren voor deze Commissie.
2.

Tweede middel: niet-nakoming van de motiveringsplicht De Commissie is haar motiveringsplicht niet nagekomen doordat zij zowel de regels inzake advertentiebelasting zoals gewijzigd in 2014 als deze regels zoals gewijzigd in 2015 als verboden staatssteun heeft aangemerkt, zonder ten gronde het verschil tussen beide regelingen te onderzoeken. In het bestreden besluit wordt niet aangegeven op basis van welke uitzonderingsregeling een onderneming een vermogensvoordeel geniet ten opzichte van een andere onderneming in dezelfde situatie. De Commissie legt niet uit waarom het systeem van progressieve tarieven geen deelt uitmaakt van het referentiesysteem. Zij geeft niet aan welke categorie ondernemingen een exclusief voordeel geniet door het systeem van progressieve tarieven per schijf, en licht niet toe waarom zij van mening is dat de Hongaarse autoriteiten de kosten die hieruit voortvloeien voor de belastingplichtigen en de belastingadministratie, niet correct hebben berekend.
1.

Eerste middel: schending van de Verdragen of van uitvoeringsregelingen daarvan — De verzoekende partij betoogt dat op grond van artikel 134, lid 2, van verordening (EU, EURATOM) nr. 966/2012 (1) en artikel 206, lid 1, van gedelegeerde verordening (EU) nr. 1268/2012 (2) bij subsidies van kleine bedragen in het geheel geen zekerheidstelling mag worden verlangd. — Bovendien heeft de verwerende partij geen belang bij zekerheidstelling omdat het tegen de „Alliance for Peace and Freedom” (hierna: „APF”) ingediende controleverzoek geen enkele basis heeft en kennelijk ongegrond is. — Daarenboven heeft de verwerende partij de tegen APF opgestarte controleprocedure opzettelijk een half jaar lang getraineerd en daardoor haar beweerde behoefte aan zekerheidstelling zelf in het leven geroepen. — Verder zijn de maatregelen onevenredig gebleken, aangezien de verzoekende partij niet in staat is om zekerheden te stellen, en zij door de ontneming van de financiële ondersteuning in economische zin ten onder dreigt te gaan, hetgeen een verstoring van de politieke concurrentie tot gevolg zou hebben. Dit vormt een ernstige inbreuk op de grondrechten van de verzoekende partij in verband met de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van vereniging (artikelen 11 en 12 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie).
—

Het bestreden besluit dient nietig te worden verklaard omdat de Commissie ten onrechte heeft geoordeeld dat geen sprake was van een hoger openbaar belang dat openbaarmaking gebiedt en evenmin van andere openbare belangen die voorrang hebben boven de belangen die door artikel 4, lid 2, eerste streepje, van verordening nr. 1049/2001 worden beschermd. Verzoekster is van mening dat, in strijd met de rechtspraak die is ontwikkeld in het arrest Commissie/EnBW (3), ten onrechte voorbij is gegaan aan de wezenlijke betekenis van het eindverslag ter verkrijging van rechtelijke bescherming bij de nationale rechter en de overlegging ervan ten onrechte niet als van hoger openbaar belang is beschouwd. Hoe dan ook gaat het bestreden besluit eveneens mank doordat daarin de belangen betreffende de mededinging en de openbare gezondheid niet als van hoger openbaar belang zijn beschouwd.
—

besluit C (2016) 5054 van 9 augustus 2016 krachtens artikel 263 VWEU nietig verklaren, voor zover daarbij is geoordeeld dat zo de in de klacht beschreven maatregel staatssteun vormt, deze maatregel met de interne markt verenigbaar is in de zin van artikel 107, lid 3, VWEU;
4.

Het vierde middel is ontleend aan misbruik van bevoegdheid door de Commissie, aangezien de door haar verbindend verklaarde toezeggingen een inmenging opleveren in de wetgevingsprocedure die nog hangende is bij het Europees Parlement, dat voorbehoud en bezwaren heeft geformuleerd met betrekking tot de opheffing van de territorialiteit van de licenties in de audiovisuele sector en met betrekking tot de impact daarvan op de financiering van de filmindustrie, de concentratie van de sector en de culturele diversiteit. De Commissie heeft daarmee geenszins rekening gehouden maar is via onderhandelingen met één enkele niet-Europese onderneming, namelijk Paramount, vooruitgelopen op de uitkomst van belangrijke wetgevende besprekingen. Dit middel bevat twee onderdelen. — Met het eerste onderdeel stelt verzoekster dat het bestreden besluit tot een resultaat leidt dat behoort tot de bevoegdheden en de doelstellingen van de wetgever en niet tot die van de Commissie, die zich in de plaats gesteld heeft van de Europese wetgever. — Met het tweede onderdeel betoogt verzoekster dat de door GROUPE CANAL + verstrekte bundel van aanwijzingen het bewijs opleveren van een eerste vermoeden van ernstige twijfel over de aansprakelijkheid van de Commissie in het bestreden besluit.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 22/57

Beroep ingesteld op 28 november 2016 — Kabushiki Kaisha Zoom/EUIPO — Leedsworld (ZOOM)

(Zaak T-831/16)

(2017/C 022/76)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Kabushiki Kaisha Zoom (Tokio, Japan) (vertegenwoordiger: M. de Arpe Tejero, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Leedsworld, Inc. (New Kensington, Pennsylvania, Verenigde Staten)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: Uniewoordmerk „ZOOM” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 766 111

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 7 september 2016 in zaak R 1235/2015-5

Conclusies

— vernietiging van de bestreden beslissing;

— afwijzing van inschrijvingsaanvraag nr. 11 766 111 voor het Uniemerk „ZOOM” voor waren van klasse 9;

— verwijzing van het EUIPO en interveniënte in de kosten.

Aangevoerd middel