De vragen die thans in geding zijn, herinneren ons aan de goeddeels gelijkluidende vragen die in Uw arrest van 18 maart van dit jaar (zaak 78-74) zijn beantwoord. Ook hier immers gaat het erom of verordeningen waarbij de premieregeling voor de denaturering van zachte tarwe in voor verzoekster ongunstige zin is gewijzigd, indruisen tegen artikel 4, lid 1, tweede zin, van verordening nr. 172/67 van de Raad van 26 juni 1967, zoals gewijzigd bij verordening nr. 644/68 van 29 mei 1968. Subsidiair wordt gevraagd of de betrokken verordeningen ook van toepassing zijn op denatureringen waarvan vóór de inwerkingtreding van de nieuwe regeling aan het interventiebureau mededeling is gedaan, doch waarbij de denaturering zelf eerst na dat tijdstip heeft plaatsgevonden.

Bij verordening nr. 2859/73 van 19 oktober 1973, in werking getreden op 1 november daaropvolgend, verlaagde de Commissie tijdens het verkoopseizoen de bij verordening nr. 1897/73 voor het seizoen 1973-1974 vastgestelde denatureringspremie. Vervolgens bracht zij bij verordening nr. 175/74 van 23 januari 1974 — dus wederom tijdens het verkoopseizoen — het bedrag van de premie per 10 februari 1974 terug tot nul.

In de eerste plaats gaat het erom of deze twee verordeningen in strijd zijn met het bepaalde in artikel 4, lid 1, tweede zin, van verordening nr. 172/67 van de Raad, houdende algemene regels voor de denaturering van tarwe. Genoemd artikel bepaalt dat de denatureringspremie vóór het begin van het verkoopseizoen voor de duur hiervan wordt vastgesteld. De derde overweging van de considerans der verordening vermeldt de reden van deze bepaling: het bestaan van de premie moet vanaf het begin van het verkoopseizoen aan de eventuele begunstigden bekend zijn, zodat zij de gedenatureerde tarwe op rationele wijze kunnen gebruiken.

In zijn verordening nr. 644/68 van 29 mei 1968 overwoog de Raad daarentegen dat, niettegenstaande de noodzaak het bedrag van de premie vóór het verkoopseizoen bekend te maken, de mogelijkheid moest worden geschapen het premiebedrag tijdens het seizoen te wijzigen wanneer door een sterke variatie van de gegevens op grond waarvan de premie was vastgesteld, het marktevenwicht in gevaar kon worden gebracht.

In de zaak 78-74 hebben wij reeds gesproken over de functie en het doel van de denatureringspremie. Om niet in herhaling te vervallen, beperken wij ons — onder verwijzing naar onze conclusie in die zaak — tot de opmerking dat 's Hofs arrest stilzwijgend ervan uitgaat, dat de Commissie bij de beoordeling van de marktsituatie beschikt over een ruime discretionaire bevoegdheid ten aanzien van de toepassing van artikel 1 van verordening nr. 644/68 betreffende de wijziging van de denatureringspremie tijdens het verkoopseizoen. Dit is overigens in overeenstemming met oudere rechtspraak, volgens welke de Commissie op het gebied van de marktordening over een ruime beoordelingsvrijheid moet kunnen beschikken, zodat de rechter bij de rechtmatigheidscontrole van regelingen die krachtens die discretionaire bevoegdheid zijn vastgesteld, zijn eigen oordeel niet voor dat van het bevoegde gezagsorgaan in de plaats mag stellen, doch zich heeft te beperken tot de vraag of dit oordeel een kennelijke dwaling of misbruik van bevoegdheid aankleeft (vgl. arrest in de zaak 5-72, Westzucker, Jurispr. 1973, blz. 341, r.o. 14).