Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vrij verkeer van personen - Vrijheid van vestiging - Vrij verrichten van diensten - Voorwaarden voor toegang tot anders dan in loondienst verrichte werkzaamheden van be- en verwerkende nijverheid - Erkenning van daadwerkelijke uitoefening van werkzaamheid in andere lidstaat - Voorwaarden - Verzoek om toegang tot uitoefening van meerdere beroepen

(EG-Verdrag, art. 3, sub c, 52 en 59; richtlijn 64/427 van de Raad, art. 3)

Samenvatting

Artikel 3 van richtlijn 64/427 betreffende de overgangsmaatregelen op het gebied van de anders dan in loondienst verrichte werkzaamheden van de be- en verwerkende nijverheid behorende tot de klassen 23 tot en met 40 van de ISIC (Industrie en Ambacht), moet aldus worden uitgelegd, dat indien in een lidstaat de toegang tot en de uitoefening van anders dan in loondienst verrichte werkzaamheden van de be- en verwerkende nijverheid, die tot de industrie en het ambacht behoren, afhankelijk zijn gesteld van het bezit van een bepaalde kennis en bekwaamheid, deze lidstaat niet kan verlangen, dat een gemeenschapsonderdaan die verschillende vergunningen aanvraagt om op het grondgebied van die staat de beroepswerkzaamheden uit te oefenen welke hij volgens een verklaring van de bevoegde instanties van de lidstaat van herkomst heeft uitgeoefend, de in dat artikel bedoelde tijdvakken van daadwerkelijke uitoefening heeft vervuld voor elk van de beroepen afzonderlijk waarvan het werkterrein door de wettelijke regeling van de ontvangende lidstaat wordt bepaald.

Zelfs indien de volgens de verklaring van de lidstaat van herkomst uitgeoefende werkzaamheden tot het werkterrein van meerdere beroepen behoren zoals die door de ontvangende lidstaat zijn gedefinieerd, is laatstgenoemde lidstaat gebonden aan de vaststellingen in de door de lidstaat van herkomst afgegeven verklaring en kan hij derhalve de voorwaarden voor toegang tot elk van de ambachten en het werkterrein daarvan bijgevolg niet aldus vaststellen, dat de afgifte van deze verklaring van geen nut meer is om de belanghebbende in staat te stellen het in de verklaring bedoelde beroep in de ontvangende lidstaat verder uit te oefenen.

Deze uitlegging is enerzijds in overeenstemming met artikel 3, tweede alinea, van de richtlijn, waarin wordt bepaald dat op de datum van indiening van het verzoek niet meer dan tien jaar verstreken mogen zijn sedert de beëindiging van de betrokken werkzaamheid. Zou de ontvangende lidstaat overeenkomstig artikel 3, sub a, van de richtlijn voor elk van de beroepen kunnen eisen dat het gedurende zes achtereenvolgende jaren als zelfstandige is uitgeoefend, dan zou de aanvrager onmogelijk op basis van de als gelijkwaardig erkende bewijsstukken kunnen aantonen, dat hij de nodige kennis en bekwaamheid bezit om vergunning te verkrijgen voor de uitoefening van meer dan twee werkzaamheden.

Deze uitlegging wordt bovendien gerechtvaardigd door de vereisten van de vrijheid van vestiging en het vrij verrichten van diensten, die door de artikelen 3, sub c, 52 en 59 van het Verdrag zijn gewaarborgd. Deze vrijheden, die in het systeem van de Gemeenschap van fundamenteel belang zijn, zouden immers niet worden verwezenlijkt indien elk der lidstaten, met een beroep op de door hem gegeven beperkende definitie van het werkterrein van de verschillende ambachten, het voordeel van de bepalingen van het gemeenschapsrecht kon weigeren aan eenieder die de in de richtlijn bedoelde beroepservaring in een andere lidstaat heeft verworven.