Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Ambtenaren ° Beroep ° Beroep tot schadevergoeding ° Precontentieuze procedure ° Verschillend verloop naar gelang van aanwezigheid of ontbreken van bezwarend besluit

(Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91)

2. Ambtenaren ° Beroep ° Voorafgaande administratieve klacht ° Identiteit van voorwerp ° Vordering tot intrekking van besluit en tot vergoeding van immateriële schade geformuleerd in klacht ° Vordering tot vergoeding van materiële schade voor het eerst geformuleerd voor Gerecht ° Uitbreiding van voorwerp van geding ° Geen

(Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91)

3. Ambtenaren ° Beroep ° Arrest houdende nietigverklaring ° Gevolgen ° Nietigverklaring van afwijzing van sollicitatie ° Verplichtingen van administratie ° Weigering om enige concrete maatregel te nemen ten einde onwettigheid ten aanzien betrokkene ongedaan te maken ° Dienstfout ° Vergoeding van immateriële schade

(EEG-Verdrag, art. 176; Ambtenarenstatuut, art. 91)

Samenvatting

1. Wanneer een ambtenaar een beroep tot schadevergoeding wil instellen tegen de instelling waarbij hij in dienst is, is in het Statuut een andere precontentieuze procedure voorgeschreven wanneer de schade waarvan vergoeding wordt gevorderd, is veroorzaakt door een bezwarend besluit in de zin van artikel 90, lid 2, van het Statuut, dan wanneer de schade is veroorzaakt door gedragingen die niet het karakter van een besluit hebben. In het eerste geval is het beroep tot schadevergoeding slechts ontvankelijk, indien de betrokkene binnen de gestelde termijnen bij het tot aanstelling bevoegd gezag een klacht heeft ingediend tegen het besluit waardoor hij schade heeft geleden, en binnen een termijn van drie maanden na de afwijzing van deze klacht beroep heeft ingesteld. In het tweede geval bestaat de administratieve procedure die ingevolge de artikelen 90 en 91 van het Statuut aan het beroep tot schadevergoeding vooraf moet gaan, echter uit twee etappes, namelijk eerst een verzoek en vervolgens een klacht tegen de uitdrukkelijke of stilzwijgende afwijzing van dit verzoek.

2. In het kader van een beroep tot schadevergoeding ingediende conclusies die strekken tot vergoeding van materiële en immateriële schade die een ambtenaar als gevolg van een besluit van de administratie heeft geleden, zijn, gelet op de regel dat de voorafgaande administratieve klacht en het beroep hetzelfde voorwerp moeten hebben, niet te beschouwen als andere conclusies dan de in de klacht geformuleerde conclusies strekkende in de eerste plaats tot intrekking van dit besluit en in de tweede plaats tot vergoeding van de door de betrokkene geleden immateriële schade.

Een in de klacht geformuleerde vordering tot intrekking van een bezwarend besluit kan namelijk een verzoek tot vergoeding van de eventueel als gevolg van dat besluit geleden materiële en immateriële schade inhouden.

3. De instelling waarvan de door de gemeenschapsrechter nietigverklaarde handeling is uitgegaan, dient overeenkomstig artikel 176 EEG-Verdrag te bepalen, welke maatregelen nodig zijn ter uitvoering van het arrest houdende nietigverklaring. Bij de uitoefening van zijn beoordelingsvrijheid moet het administratieve gezag zowel de gemeenschapsregels naleven als het dictum en de rechtsoverwegingen van het uit te voeren arrest.

Wanneer een besluit tot afwijzing van een sollicitatie van een ambtenaar voor een vergelijkend onderzoek, dat werd genomen op basis van een met het Statuut strijdige interne regeling, door het Gerecht nietig is verklaard, laat een door de instelling vastgestelde nieuwe regeling die op toekomstige situaties van toepassing is, voor de betrokken sollicitant op wie de nieuwe regeling niet met terugwerkende kracht is toegepast, de gevolgen van de onwettigheid te zijnen aanzien voortduren. Hieruit volgt, dat de administratie gehouden is concrete maatregelen te nemen om deze onwettigheid op te heffen, en zich niet aan haar verplichting kan onttrekken met een beroep op praktische moeilijkheden die dergelijke maatregelen zouden kunnen meebrengen. Krachtens de haar door artikel 176 van het Verdrag verleende beoordelingsvrijheid dient zij immers te kiezen uit de verschillende maatregelen die denkbaar zijn om het dienstbelang af te wegen tegen de noodzaak het aan betrokkene aangedane onrecht te herstellen.

De weigering van de administratie om, buiten de wijziging van haar interne regeling zonder terugwerkende kracht, enige maatregel van dien aard te nemen, vormt een schending van artikel 176 van het Verdrag en levert een dienstfout op. De administratie is dus gehouden tot vergoeding van de immateriële schade van de betrokken ambtenaar, die de gewettigde verwachting mocht koesteren dat de instelling stappen zou ondernemen om de gevolgen van de onwettigheid waaraan zij zich ten zijnen aanzien heeft schuldig gemaakt, ongedaan te maken.