ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1.

Eerste middel: de Commissie heeft haar bevoegdheid overschreden door belastingen te heffen op het gebied van de veiligheid van de luchtvaart Verzoekster voert aan dat „vergoedingen” voor vliegtuigen in de categorie van 2000 kg tot 5700 kg, wegens de „drastische stijging” van de „vaste vergoeding” met meer dan 1700 procent, neerkomen op belastingen. In de onderhavige zaak is de dienstverlening door verweerder aan de burgers in ruil voor de „vergoedingen” zo verwaarloosbaar (minimaal) dat die dienstverlening niet als een tegenprestatie kan worden beschouwd, maar een belasting vormt. De Commissie is evenwel niet bevoegd om belastingen te heffen op het gebied van de veiligheid van de luchtvaart. Verordening (EU) nr. 319/2014 van de Commissie, welke voorziet in een vaste vergoeding van 263800 EUR voor certificeringswerkzaamheden betreffende vliegtuigen als die van verzoekster, wat hoegenaamd niet in verhouding staat tot de door verweerder daadwerkelijk verrichte taken en dus geen tegenprestatie voor de dienstverlening van verweerder uitmaakt, schendt bijgevolg het beginsel van bevoegdheidstoebedeling.
—

tot staving van zijn beroep voert verzoeker onder meer aan dat de Raad van de Europese Unie bij de vaststelling van besluit (GBVB) 2018/333 van 5 maart 2018 niet de nodige zorgvuldigheid en aandacht aan de dag heeft gelegd, aangezien hij vóór de vaststelling van het bestreden besluit niet is ingegaan op verzoekers argumenten en het door hem aangevoerde bewijs ter ondersteuning van zijn zaak, zich hoofdzakelijk heeft gebaseerd op de korte samenvatting van het Openbaar Ministerie van Oekraïne, en niet heeft verzocht om aanvullende informatie over het verloop van de onderzoeken in Oekraïne.
1.

Eerste middel: verordening 2018/330 is door de Commissie vastgesteld op een wijze die verzoeksters rechten van verdediging wezenlijk schendt, wat in strijd is met artikel 3, lid 2, artikel 16, lid 1, artikel 19, leden 2 en 4, artikel 20, leden 2 en 4, en artikel 21, leden 5 en 7, van verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie, alsook met de artikelen 3.1, 5.3, 6.1, 6.1.2, 6.2, 6.4, 6.5.1, 6.6 en 6.9 van de antidumpingovereenkomst van de Wereldhandelsorganisatie (WTO).
—

vast te stellen dat de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad niet-contractueel aansprakelijk is en hem te veroordelen tot vergoeding van de schade die de verzoekende partijen hebben geleden door al het handelen en niet-handelen van bedoelde raad dat voor hen heeft geresulteerd in het totale verlies van de investering in de achtergestelde obligaties van BANCO POPULAR ESPAÑOL, S.A.
4.

Vierde middel: de rechten van verdediging van verzoeker zijn geschonden en/of doeltreffende bescherming in rechte is hem ontzegd. De Raad heeft onder andere nagelaten met verzoeker in overleg te treden alvorens hem opnieuw op de lijst te plaatsen, en verzoeker heeft geen behoorlijke of eerlijke kans gehad om hetzij fouten recht te zetten, hetzij informatie te verschaffen over zijn persoonlijke omstandigheden. De Raad/verzoeker is op geen enkel moment voorzien van serieus, geloofwaardig of concreet bewijs ter rechtvaardiging van het opleggen van beperkende maatregelen.
Zaak T-271/18: Beroep ingesteld op 3 mei 2018 — Mauritsch/INEA

Beroep ingesteld op 3 mei 2018 — Mauritsch/INEA

(Zaak T-271/18)

Partijen

Verzoekende partij: Walter Mauritsch (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en A. Champetier, advocaten)

Verwerende partij: Uitvoerend Agentschap voor Innovatie en Netwerken (INEA)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

— ten eerste het besluit van de verwerende partij van 24 januari 2018 tot afwijzing van verzoekers klacht van 4 oktober 2017 nietig te verklaren, en ten tweede haar besluit van 2 augustus 2017 tot afwijzing van verzoekers op 10 april 2017 ingediende verzoek tot schadevergoeding;

— de verwerende partij te veroordelen tot vergoeding van de materiële schade die verzoeker heeft geleden door haar fout, hetgeen neerkomt op het verlies van zijn recht op werkloosheidsuitkeringen voor een periode van maximaal drie jaar, verhoogd met de toepasselijke rente; en

— de verwerende partij te verwijzen in verzoekers kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker aan dat de verwerende partij hem geen juiste en duidelijke informatie heeft verstrekt over zijn rechten op het gebied van de sociale zekerheid voor het geval de verlenging van zijn overeenkomst zou worden geweigerd. Hij stelt in dat verband dat hij niet kon weten dat zijn weigering om de overeenkomst te ondertekenen, zou worden behandeld als een ontslag. Verzoeker beschikte dus over geen informatie en de verwerende partij heeft niet voldaan aan haar zorgplicht en heeft tevens het beginsel van behoorlijk bestuur geschonden zoals neergelegd in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.
—

veroordeling van de Europese Unie tot vergoeding van de schade die verzoekers hebben geleden ten gevolge van de vaststelling en de toepassing van het memorandum van overeenstemming over de specifieke economische beleidsvoorwaarden, ten belope van de in het verzoekschrift vermelde bedragen of enig ander bedrag dat het Gerecht passend acht;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 182/26

Beroep ingesteld op 16 maart 2018 — Chrysses Demetriades & Co. en Provident Fund of the Employees of Chrysses Demetriades & Co/Raad e.a.

(Zaak T-198/18)

(2018/C 182/30)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Chrysses Demetriades & Co. LLC (Limassol, Cyprus), Provident Fund of the Employees of Chrysses Demetriades & Co LLC (Limassol) (vertegenwoordiger: P. Tridimas, Barrister)

Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Europese Centrale Bank, Eurogroep en Europese Unie

Conclusies

De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

— de verwerende partijen te veroordelen tot betaling aan verzoekende partijen van de bedragen die zijn vermeld in de bij dit verzoekschrift gevoegde lijst, vermeerderd met rente vanaf 26 maart 2013 tot aan het arrest van het Gerecht, en

— de verwerende partijen te verwijzen in de kosten.

Subsidiair verzoeken de verzoekende partijen het Gerecht:

— te verklaren dat de Europese Unie en/of de verwerende instellingen niet-contractueel aansprakelijk zijn;

— te bepalen welke procedure moet worden gevolgd om de door verzoekende partijen daadwerkelijk geleden vergoedbare schade vast te stellen, en

— de verwerende partijen te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen vier middelen aan, die in wezen identiek zijn aan of vergelijkbaar zijn met die welke zijn aangevoerd in zaak T-197/18, JV Voscf e.a. / Raad e.a.
—

de Europese Commissie veroordelen tot betaling van een — in voorkomend geval aan te passen — bedrag van 1 102 291,68 EUR (één miljoen honderdtweeduizend tweehonderdeenennegentig euro en achtenzestig cent) als vergoeding voor de schade die verzoeker stelt te hebben geleden. Dit bedrag is onderverdeeld als volgt: — een bedrag van 60 000 EUR als vergoeding voor de immateriële schade die verzoeker stelt te hebben geleden doordat hij nooit is gehoord over de feiten waarvoor hij werd vervolgd; — de volgende bedragen als vergoeding voor de schade die verzoeker stelt te hebben geleden door de onrechtmatige, ongerechtvaardigde en onevenredige handelwijze van de Europese Commissie, die zonder feitelijke grondslag of materiële aanwijzingen procedures heeft gevoerd: — 39 293,38 EUR als vergoeding voor de materiële schade in de vorm van advocaatkosten; — 872,74 EUR als vergoeding voor de materiële schade in de vorm van verplaatsingskosten; — 500 000 EUR als vergoeding voor de immateriële schade wegens onmiskenbare aantasting van verzoekers reputatie en eer; — 500 000 EUR als vergoeding voor de fysieke en morele schade ten gevolge van de verslechtering van verzoekers gezondheidstoestand; — 2 125,56 EUR als vergoeding voor de materiële schade in de vorm van kosten van onderzoeken en medische kosten;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 161/58

Beroep ingesteld op 1 maart 2018 — Arkéa Direct Bank e.a. / ECB

(Zaak T-149/18)

(2018/C 161/68)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: Arkéa Direct Bank (Puteaux, Frankrijk), Caisse de Bretagne de Crédit Mutuel Agricole (Le Relecq Kerhuon, Frankrijk), Crédit Mutuel Arkéa (Le Relecq Kerhuon), Crédit foncier et communal d’Alsace et de Lorraine-banque (Straatsburg, Frankrijk), Fédéral Finance (Le Relecq Kerhuon), Arkéa Home Loans SFH (Brest, Frankrijk), Arkéa Banking Services (Parijs, Frankrijk), Arkéa Public Sector SCF (Le Relecq Kerhuon), Arkéa Banque Entreprises et Institutionnels (Le Relecq Kerhuon), Keytrade Bank Luxembourg SA (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi en P. Kupka, advocaten)

Verwerende partij: Europese Centrale Bank

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

— artikel 8 van besluit nr. ECB/SSM/2017 — 9695000CG7B84NLR5984/207 van de ECB van 19 december 2017 nietig te verklaren voor zover daarbij maatregelen worden voorgeschreven die moeten worden getroffen ten aanzien van de onherroepelijke betalingstoezeggingen inzake de depositogarantiestelsels of de gemeenschappelijke afwikkelingsfondsen;

— de ECB te verwijzen in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen vier middelen aan die grotendeels dezelfde zijn als of soortgelijk zijn aan de middelen in zaak T-143/18, Société générale/ECB.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 161/61

Beroep ingesteld op 8 maart 2018 — Kahimbi Kasagwe / Raad

(Zaak T-165/18)

(2018/C 161/73)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Delphin Kahimbi Kasagwe (Kinshasa, Democratische Republiek Congo) (vertegenwoordigers: T. Bontinck, P. De Wolf, M. Forgeois en A. Guillerme, advocaten)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

— besluit (GBVB) 2017/2282 van de Raad van 11 december 2017 tot wijziging van besluit 2010/788/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen de Democratische Republiek Congo nietig verklaren, voor zover verzoeker daarbij is gehandhaafd onder punt 7 van bijlage II bij besluit 2010/788/GBVB en onder punt 7 van bijlage Ia bij verordening (EG) nr. 1183/2005;

— de onwettigheid van artikel 3, lid 2, onder a), van besluit 2010/788/GBVB, zoals gewijzigd bij besluit 2016/2231/GBVB, en van artikel 2 ter, lid 1, onder a), van verordening nr. 1183/2005/EG vaststellen;

— de Raad verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vier middelen aan die in wezen identiek zijn aan of overeenstemmen met de middelen die in het kader van zaak T-163/18, Amisi Kumba/Raad, zijn aangevoerd.
4.

Vierde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 21 van verordening (EU) 2016/1036, doordat daarbij een antidumpingrecht is ingesteld zonder een nieuwe beoordeling van het belang van de Unie, en hoe dan ook is het kennelijk onjuist tot de slotsom te komen dat het in het belang van de Unie was om het antidumpingrecht in te stellen.
1.

Eerste middel: de Raad heeft inbreuk gemaakt op verzoeksters recht om te worden gehoord door de beperkende maatregelen vast te stellen zonder verzoekster vooraf in kennis te stellen van zijn voornemen en zonder haar te horen in haar standpunt over de feiten die de beperkende maatregelen beweerdelijk rechtvaardigen.
—

overeenkomstig artikel 7, lid 3, van verordening nr. 2017/1001 heeft het woordteken „200 PANORAMICZNYCH” als gevolg van het gebruik ervan onderscheidend vermogen verkregen, zodat er geen grond is voor weigering van de inschrijving; inzonderheid is geen van de voorwaarden in artikel 7, lid 1, onder b), c) en d), van toepassing;
6.

Zesde middel: bij het besluit van het panel is sprake van misbruik van bevoegdheid, aangezien het verzoekster volledige toegang tot het plan van 2016 ontzegt op grond van het feit dat het „volledig valt onder de uitzonderingen van artikel 4, lid 1, onder a), derde streepje, artikel 4, lid 1, onder c), en artikel 4, lid 2, [van het toegangsbesluit]”, terwijl er in werkelijkheid aanwijzingen zijn die het aannemelijk maken dat deze weigering alleen tot doel heeft de fouten, tekortkomingen en gebreken van dat plan te verdoezelen.
—

nietigverklaring van uitvoeringsbesluit C(2017) 7263 final van de Commissie van 8 november 2017 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo), dat op 9 november 2017 ter kennis van de Franse regering is gebracht, voor zover — daarbij een correctie van 2 246 700 EUR wordt opgelegd wegens een zogezegd non-conforme inaanmerkingneming van landschapselementen in het kader van de goede landbouw- en milieuconditie (GLMC), met betrekking tot „tekortkomingen in het LPIS” voor de aanvraagjaren 2013 en 2014; — daarin wordt voorzien in een forfaitaire correctie met betrekking tot het geheel van oppervlakten die ten minste één als „landes et parcours” (begraasbare heide) aangemerkt perceel omvatten, en niet slechts met betrekking tot de percelen die zijn geklasseerd als percelen die niet voor steun in aanmerking komen („landes et parcours”), voor de aanvraagjaren 2013 en 2014; — het betrekking heeft op de „meest waarschijnlijke fout — Elfpo GBCS — 2014-2020” in het kader van onderzoek CEB/2016/047, en — daarbij een forfaitaire correctie van 100 % wordt toegepast op het departement Haute-Corse voor de aanvraagjaren 2013-2014 wegens „ernstige tekortkomingen in het controlesysteem Corsica”;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 72/43

Beroep ingesteld op 9 januari 2018 — Holzer y Cia/EUIPO — Annco (ANN TAYLOR)

(Zaak T-3/18)

(2018/C 072/55)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Holzer y Cia, SA de CV (Mexico-Stad, Mexico) (vertegenwoordiger: N. Fernández Fernández-Pacheco, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Annco, Inc. (New York, New York, Verenigde Staten)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: Uniewoordmerk „ANN TAYLOR” — Uniemerk nr. 9 865 651

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 2 november 2017 in zaak R 2370/2016-2

Conclusies

— het beroep ontvankelijk verklaren;

— de bestreden beslissing vernietigen;

— de geldigheid van de inschrijving van Uniemerk nr. 9 865 651 „ANN TAYLOR” bevestigen voor alle waren waarvoor in de betrokken aanvraag om bescherming werd verzocht;

— interveniënte verwijzen in de kosten van de procedure.

Aangevoerd middel
—

artikel 2 van uitvoeringsverordening (EU) 2017/1524 van de Commissie van 5 september 2017 tot intrekking van de aanvaarding van de verbintenis voor twee producenten-exporteurs op grond van uitvoeringsbesluit 2013/707/EU tot bevestiging van de aanvaarding van een verbintenis die is aangeboden in het kader van de antidumping- en de antisubsidieprocedure betreffende de invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen), van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China voor de periode waarin de definitieve maatregelen worden toegepast, voor zover deze op de verzoekende partij van toepassing is; en
3.

Het derde middel is ontleend aan het ontbreken van elke motivering en een kennelijke beoordelingsfout van de Commissie bij de kwalificatie van de betrokken maatregel als staatssteun. Dit middel bestaat uit twee onderdelen. — Met het eerste onderdeel voert verzoekster aan dat de in artikel 106, lid 2, VWEU voorziene uitzondering op de toepassing van de mededingingsregels in samenhang moet worden gelezen met artikel 93 VWEU, dat bepaalt dat de steunmaatregelen die beantwoorden aan de behoeften van de coördinatie van het vervoer of die overeenkomen met de vergoeding van bepaalde met het begrip „openbare dienst” verbonden, verplichte dienstverrichtingen, verenigbaar zijn met de Verdragen. — Het tweede onderdeel is ontleend aan een kennelijke beoordelingsfout en een ontoereikende motivering ter zake van de toepassing van artikel 107 VWEU. Ten eerste is het bestreden besluit volgens verzoekster onvoldoende gemotiveerd aangezien op geen enkele manier is vastgesteld of aangetoond in welke zin de betrokken steunregeling het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig beïnvloedt of kan beïnvloeden wat de Franse havens en meer bepaald de haven van Brest betreft. Ten tweede gaat het besluit haars inziens mank door een kennelijke beoordelingsfout voor zover de maatregel ten voordele van de haven van Brest daarin als staatssteun wordt gekwalificeerd terwijl niet is voldaan aan de voorwaarde betreffende de beïnvloeding van het handelsverkeer.
—

de bestreden beslissing te vernietigen voor zover daarbij het door verzoekster in zaak R 2175/2016 4 ingestelde beroep is verworpen en de inschrijving van het betwiste merk is gehandhaafd voor MP3-players, inzonderheid die met USB flash memory en mini hard discs;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 5/49

Beroep ingesteld op 11 oktober 2017 — UP / Commissie

(Zaak T-706/17)

(2018/C 005/67)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: UP (vertegenwoordiger: M. Casado García-Hirschfeld, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

— het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

dientengevolge:

— nietig te verklaren het besluit van 26 april 2017 waarin het DG RRHH zich verzette tegen verzoeksters verzoek om deeltijdwerk om medische redenen;

— voor zover nodig, nietig te verklaren het besluit van 12 juli 2017 tot afwijzing van de klacht;

— vergoeding te gelasten van verzoeksters financiële en immateriële schade als gevolg van die besluiten, welke schade onder voorbehoud van een herwaardering op het bedrag van 8 800 EUR wordt begroot;

— de verwerende partij te verwijzen in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter onderbouwing van haar beroep voert de verzoekende partij één middel aan, dat uit twee onderdelen bestaat:

Het eerste onderdeel is ontleend aan schending van het beginsel van gelijke behandeling, van het verbod van discriminatie en van het recht om te worden gehoord, aangezien het tot aanstelling bevoegd gezag (hierna: „TABG”) zich heeft gebaseerd op een regeling die ziet op andere gevallen dan dat van de verzoekende partij, zonder haar te hebben gehoord of haar in de gelegenheid te hebben gesteld opmerkingen te maken die de inhoud van het beoogde besluit konden beïnvloeden. Zodoende zijn haar rechten van verweer geschonden.

Het tweede onderdeel is ontleend aan schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, niet-nakoming van de zorgplicht en het bestaan van kennelijke beoordelingsfouten door het TABG, aangezien het de vergoedingen wegens arbeidsongeschiktheid had kunnen bezien in het licht van de algemene vergoedingsregels van de Gemeenschappelijke regeling. Volgens de verzoekende partij verhindert geen enkele statutaire bepaling dat die vergoedingen gecumuleerd kunnen worden met de inkomsten uit hoofde van haar beroepsactiviteit, op grond dat haar medische situatie en haar percentage van arbeidsongeschiktheid niet voldoen aan de criteria voor invaliditeit op medisch niveau zoals dat in het Ambtenarenstatuut is voorzien.
—

nietigverklaring van het in zijn brief van 24 augustus 2017 vervatte besluit van het Europees Parlement waarbij aan verzoekster kennis werd gegeven van de afwijzing van haar inschrijving voor perceel nr. 55 in het kader van de aanbesteding INLO-D-UPIL-T-16-AO8 betreffende het project voor de uitbreiding en modernisering van het gebouw [Konrad Adenauer] in Luxemburg („afwijzingsbesluit”), en nietigverklaring van het besluit tot gunning van dit perceel aan een andere inschrijver („gunningsbesluit”);
—

primair, vast te stellen dat in het besluit van de Commissie van 20 juli 2011, SA. 29432 — CP 290/2009 — Hongarije — „Steun voor de indienstneming van gehandicapte werknemers die beweerdelijk onrechtmatig is wegens het discriminerende karakter van de betrokken wettelijke regeling”, en in het besluit van de Commissie van 25 januari 2017, SA.45498 (FC/2016) — „Klacht van OPS Újpest-lift Kft betreffende de van 2006 tot 2012 verleende staatssteun aan ondernemingen die gehandicapte werknemers in dienst hebben” (hierna: „bestreden besluiten”), niet de verenigbaarheid met de interne markt van de staatssteun volgens artikel 107, lid 1, VWEU is vastgesteld;
—

Verzoekster beroept zich in de eerste plaats op het ontbreken van iedere motivering, gelet op de impliciete weigering van toegang tot het gevraagde document, met als titel „Routekaart met maatregelen voor de naleving door geselecteerde en gemachtigde MSS-exploitanten van gemeenschappelijke voorwaarden van beschikking nr. 626/2008/EG (1), met inbegrip van nieuwe tussenstappen en de overeenkomstige termijnen”. Indien het Hof zou oordelen dat de Commissie haar motiveringsplicht reeds is nagekomen in de brief van 5 mei 2017 houdende afwijzing van verzoeksters aanvankelijke verzoek overeenkomstig artikel 7, lid 1, van verordening (EG) nr. 1049/2001 (2), aangezien de motivering van die brief bij wijze van fictie ook de redenering is van het impliciete besluit overeenkomstig artikel 8, lid 3, van die verordening, vraagt verzoekster het Hof om de volgende middelen inzake die redenering te onderzoeken.
4.

Vierde middel, in meest ondergeschikte orde, betreft een verzoek tot een overgangsperiode tot op het ogenblik dat de Commissie haar onderzoek naar het fiscale regime van de verschillende havens in de EU heeft afgerond, en in elk geval van 1 vol jaar. — In de zaak tegen Nederland, heeft de Commissie de Nederlandse wetgever een vol jaar de tijd gegeven om zijn wetgeving aan te passen, en dus de betrokken havens ook een jaar om zich op de nieuwe situatie voor te bereiden. Er is geen verantwoording waarom de verzoekster een kortere periode zouden krijgen om zich aan de nieuwe situatie aan te passen. — Het verbieden van de maatregel in de ene lidstaat, terwijl havens in andere lidstaten hier nog van kunnen genieten, komt het level playing field tussen de havens (niet de havenautoriteiten) alvast niet ten goede. Integendeel, in plaats van een ongelijkheid op te heffen, wordt er net een ongelijkheid tussen de havens in de verschillende lidstaten gecreëerd.
1.

Eerste middel: de openbaarmaking van de omstreden documenten doet geen afbreuk aan de bescherming van de onderzoeksactiviteiten. Het onderwerp van EU-pilotprocedure 8572/15 het grote aantal schendingen van het recht op een onpartijdig gerecht en een eerlijk proces door de Hongaarse rechtbanken wegens de toepassing van de wetten betreffende de omzetting van zogenoemde leningen in vreemde valuta in Hongaarse valuta. Deze wetten doen afbreuk aan de scheiding der machten, aangezien zij tussenkomen in de private rechtsbetrekkingen van burgers. In het bijzonder dwingen deze wetten de kredietnemer ertoe, de verliezen uit het valutarisico te dragen en verbieden zij dat de geldigheid van kredietovereenkomsten bij de rechter wordt aangevochten. Onderhandelingen tussen de Europese Commissie en de Hongaarse regering om het Hongaarse rechtsstelsel in overeenstemming met het Unierecht te brengen, zijn ongeschikt om dit doel te bereiken, omdat rechters in een rechtsstaat onafhankelijk zijn voor instructies. De openbaarmaking van de omstreden documenten doet geen afbreuk aan de bescherming van de onderzoeksactiviteiten, maar helpt het onderzoek juist vooruit, omdat alleen een openbare discussie de rechtspraak van de Hongaarse rechters kan wijzigen.