Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Gemeenschapsrecht - Aan particulieren toegekende rechten - Schending door Lid-Staat van verplichting richtlijn om te zetten - Verplichting om aan particulieren veroorzaakte schade te vergoeden - Omvang van schadevergoeding - Retroactieve en volledige toepassing van maatregelen tot uitvoering van richtlijn - Toereikende vergoeding - Voorwaarden

(Richtlijn 80/987 van de Raad)

2 Sociale politiek - Harmonisatie van wetgevingen - Bescherming van werknemers bij insolventie van werkgever - Richtlijn 80/987 - Vaststelling van onvervulde aanspraken die onder waarborg vallen - Intreden van insolventie van werkgever - Begrip

(Richtlijn 80/987 van de Raad, art. 3, lid 2, en 4, lid 2)

3 Sociale politiek - Harmonisatie van wetgevingen - Bescherming van werknemers bij insolventie van werkgever - Richtlijn 80/987 - Nationale wettelijke regeling houdende verbod van cumulatie van door richtlijn gewaarborgde bedragen met vergoeding die na ontslag van werknemer wordt betaald - Ontoelaatbaarheid

(Richtlijn 80/987 van de Raad, art. 4, lid 3, en 10)

4 Sociale politiek - Harmonisatie van wetgevingen - Bescherming van werknemers bij insolventie van werkgever - Richtlijn 80/987 - Door artikel 4, lid 2, van richtlijn gewaarborgd loon - Periode van laatste drie maanden van arbeidsovereenkomst of arbeidsverhouding - Berekeningsgrondslag - Volle maanden

(Richtlijn 80/987 van de Raad, art. 4, lid 2)

Samenvatting

5 In het kader van de vergoeding van de schade die werknemers ten gevolge van de te late omzetting van richtlijn 80/987 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever, hebben geleden, mag een Lid-Staat te hunnen aanzien met terugwerkende kracht de te laat vastgestelde maatregelen tot uitvoering van de richtlijn toepassen, met inbegrip van de anticumulatievoorschriften of andere beperkingen van de betalingsverplichting van het Waarborgfonds, mits de richtlijn regelmatig is omgezet. De nationale rechter dient evenwel erop toe te zien, dat de vergoeding van de door de betrokkenen geleden schade adequaat is. Een retroactieve, regelmatige en volledige toepassing van de maatregelen tot uitvoering van de richtlijn zal daartoe volstaan, tenzij de begunstigden aantonen, dat zij ten gevolge van het feit dat zij niet op het beoogde tijdstip de door de richtlijn gewaarborgde financiële voordelen hebben kunnen genieten, nog andere schade hebben geleden, die derhalve eveneens moet worden vergoed.

6 Het begrip "intreden van de insolventie van de werkgever", dat volgens de artikelen 3, lid 2, en 4, lid 2, van richtlijn 80/987 bepalend is voor de onvervulde aanspraken die onder de waarborg van de richtlijn vallen, moet aldus worden uitgelegd, dat het doelt op de datum van het verzoek tot inleiding van de procedure ter gezamenlijke voldoening, met dien verstande dat de waarborg niet kan worden verleend vóór het besluit om een dergelijke procedure in te leiden of vóór de vaststelling dat de onderneming bij gebreke van voldoende activa definitief is gesloten. Deze uitlegging houdt rekening met het sociale doel van de richtlijn en met de noodzaak de referentieperiodes waaraan de richtlijn rechtsgevolgen verbindt, nauwkeurig te bepalen.

Indien het intreden van de insolventie van de werkgever afhankelijk zou zijn van de vervulling van de in artikel 2, lid 1, van de richtlijn bedoelde voorwaarden voor de "staat van insolventie", met name het besluit tot inleiding van een procedure ter gezamenlijke voldoening dat lang na het verzoek om inleiding kan worden vastgesteld, zou, gelet op de beperkingen in de tijd van artikel 4, lid 2, de betaling van het achterstallige loon door de richtlijn immers nooit zijn gewaarborgd, en wel om redenen die niets van doen hebben met het gedrag van de werknemers.

7 De artikelen 4, lid 3, en 10 van richtlijn 80/987 moeten aldus worden uitgelegd, dat een Lid-Staat niet kan verbieden dat de door de richtlijn gewaarborgde bedragen worden gecumuleerd met een vergoeding die gedurende de drie maanden na het eind van de arbeidsverhouding in de behoeften van een ontslagen werknemer dient te voorzien. Een dergelijke vergoeding vloeit immers niet voort uit een arbeidsovereenkomst of -verhouding, daar zij per definitie slechts na het ontslag van de werknemer wordt betaald en derhalve niet strekt tot beloning van activiteiten in het kader van een dienstverband.

8 Uit het doel van richtlijn 80/987 volgt, dat de woorden "laatste drie maanden van de arbeidsovereenkomst of arbeidsverhouding" in artikel 4, lid 2, moeten worden uitgelegd als drie volle maanden, in die zin dat die periode overeenkomt met de tijdsruimte tussen een bepaalde dag van de maand waarop de in artikel 4, lid 2, van de richtlijn bedoelde gebeurtenis plaatsvindt, en dezelfde dag van de derde maand daarvoor. De beperking van de waarborg tot de laatste drie kalendermaanden, ongeacht de dag waarop de in die bepaling bedoelde gebeurtenis plaatsvindt, kan immers voor de begunstigden van de richtlijn nadelige gevolgen hebben, wanneer de insolventie niet op de laatste dag van de kalendermaand intreedt.