12

De feiten van het geding zijn in het bestreden arrest uiteengezet als volgt: „8 Voordat [Genette], geboren in 1968, op 1 april 2000 met een indeling in de rang B 5, salaristrap 3, in dienst van de Commissie is getreden, was hij in België in de particuliere sector werkzaam, van 1992 tot 1996 als zelfstandige, daarna van 1996 tot 2000 als werknemer. 9 Uit dien hoofde was hij eerst aangesloten bij het Rijksinstituut voor de Sociale Verzekeringen der Zelfstandigen (hierna: ‚RSVZ’) en vervolgens bij de Rijksdienst voor Pensioenen (hierna: ‚RVP’), aan de pensioenregelingen waarvan hij bijdragen heeft betaald, zodat hij bij die instanties pensioenrechten heeft verworven. 10 Nadat hij op 1 januari 2001 als gemeenschapsambtenaar in vaste dienst was aangesteld, heeft [Genette] de Commissie bij brief van 13 juli 2001 verzocht om overdracht aan de communautaire pensioenregeling van de rechten die hij in de Belgische regelingen voor zelfstandigen en werknemers had verworven. Dit verzoek was gebaseerd op artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het [oude] Statuut […], alsmede op […] artikel 3 van de wet van 1991. 11 Op 11 juni 2002 ontving [Genette] een nota van de eenheid ‚Pensioenen en betrekkingen met voormalige ambtenaren’ van het directoraat B van het directoraat-generaal (DG) Personeelszaken en administratie van de Commissie waarin het aantal extra pensioenjaren werd aangegeven waarmee in de communautaire regeling rekening zou worden gehouden, op basis van de door de Commissie berekende actuariële tegenwaarde van het nationale pensioen dat hij in de Belgische regeling voor zelfstandigen had verworven. Indien [Genette] op 65-jarige leeftijd met pensioen zou gaan, bedroeg de actuariële tegenwaarde van het door het RSVZ berekende jaarlijkse pensioen van 1431,29 EUR, 8139,33 EUR en zou in de communautaire regeling rekening worden gehouden met één jaar en negentien dagen aan extra pensioenjaren. De Commissie deelde hem voorts mee dat zij krachtens artikel 11 van de wet van 1991 vanaf de betaling van zijn communautaire pensioen zou worden gesubrogeerd in zijn in België verworven rechten. 12 Op 26 augustus 2002 ontving [Genette] van diezelfde dienst een soortgelijke nota betreffende de pensioenrechten die hij als werknemer had verworven. Hierin werd hem meegedeeld dat de actuariële tegenwaarde van het door de RVP berekende jaarlijkse pensioen van 1952,48 EUR op 65-jarige leeftijd 11102,79 EUR zou bedragen hetgeen in de communautaire regeling één jaar, vijf maanden en vijf dagen aan extra pensioenjaren opleverde. 13 In die nota’s werd [Genette] meegedeeld dat zijn verzoek om overdracht [van 13 juli 2001] na ontvangst van zijn instemming met de daarin opgenomen voorstellen, niet meer kon worden ingetrokken. Er werd evenwel gepreciseerd dat het verzoek bij wijze van uitzondering kon worden ingetrokken indien hij zijn werkzaamheden bij de Commissie beëindigde voordat was voldaan aan de voorwaarden om krachtens artikel 77 van het Statuut aanspraak te kunnen maken op een communautair pensioen. 14 Op 17 juli en 29 augustus 2002 heeft [Genette] zijn instemming betuigd met de voorstellen van de Commissie van 11 juni en 26 augustus 2002. 15 […] 16 Kort voor oktober 2004 heeft [Genette] vernomen dat België voor een kennis van hem, die in 2003 in dienst van de Commissie was getreden en die evenals hij onder het [oude] Statuut […] had verzocht om overdracht van zijn in de Belgische regeling voor werknemers verworven pensioenrechten aan de communautaire regeling, een kapitaal had overgeschreven overeenkomende met aansluitingsjaren en een bezoldiging die vergelijkbaar waren met de zijne, dat in de communautaire regeling veel meer extra pensioenjaren had opgeleverd dan die waarop hijzelf recht had. 17 Op 31 oktober 2004 heeft [Genette] op basis van artikel 90, lid 1, van het Statuut bij de Commissie een klacht ingediend teneinde hem: — overeenkomstig artikel 9 van de wet van 1991 toe te staan, het op 13 juli 2001 op basis van die wet ingediende verzoek om overdracht aan de communautaire regeling van de pensioenrechten die hij in de Belgische pensioenregelingen voor zelfstandigen en voor werknemers had verworven, in te trekken; — overeenkomstig artikel 4, lid 1, van de wet van 2003 toe te staan, op basis van die wet om overdracht van zijn pensioenrechten te vragen. 18 Op 2 februari 2005 heeft [Genette] kennisgeving ontvangen van een besluit van het hoofd van de eenheid ‚Pensioenen’ van 25 januari 2005 waarbij zijn verzoek van 31 oktober 2004 werd afgewezen […] in de volgende bewoordingen: 19 ‚[…] U wilt toestemming krijgen tot, in de eerste plaats, intrekking van het uit hoofde van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII [bij het Statuut] gedane verzoek om overdracht van de pensioenrechten die u bij de Belgische regelingen RSVZ en RVP heeft verworven en dat door de regelingen volgens de bepalingen van de wet van 1991 reeds is uitgevoerd en, in de tweede plaats, indiening van een nieuw verzoek dat door die regelingen volgens de bepalingen van de wet van 2003 moet worden uitgevoerd. 20 In de voorstellen die de administratie van de Commissie u op 11 juni 2002 en 26 augustus 2002 heeft gezonden naar aanleiding van de kennisgeving door het RSVZ en de RVP van het bedrag van het over te dragen pensioen, werd echter duidelijk aangegeven dat de overdracht na ontvangst door de betrokken dienst van uw instemming met die voorstellen onherroepelijk werd. Na uw aanvaarding is de overdracht van uw rechten uitgevoerd en heeft het [tot aanstelling bevoegd gezag] de RSVZ- en RVP-dossiers definitief gesloten. 21 Ofschoon de wet [van] 1991 in de mogelijkheid voorziet om de aanvraag om overdracht „mits instemming van de instelling, in te trekken” (artikel 9 van de wet [van] 1991), bestond deze mogelijkheid in de praktijk op het niveau van de instellingen alleen in uitzonderlijke gevallen, die overigens worden aangegeven in de brief waarin het voorstel aan de betrokkene wordt gedaan: „Het verzoek kan bij wijze van uitzondering worden ingetrokken indien de betrokkene zijn werkzaamheden beëindigt voordat is voldaan aan de voorwaarden om krachtens artikel 77 van het Statuut aanspraak te kunnen maken op een communautair pensioen.” Het gaat hier niet om de mogelijkheid van de intrekking van het verzoek, maar om de herroeping van de handeling in een zeer bijzonder geval. 22 Bovendien heeft het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in zijn arrest van 9 november 1989 in de gevoegde zaken 75/88, 146/88 en 147/88 duidelijk het onderscheid aangegeven tussen de twee verschillende rechtsorden waardoor de besluiten worden beheerst betreffende, enerzijds, de berekening van het over te dragen bedrag en, anderzijds, de omzetting van die tegenwaarde in pensioenjaren, die elk aan de in hun respectieve rechtsorde voorziene rechterlijke toetsing zijn onderworpen. Hieruit volgt dat een theoretische mogelijkheid van intrekking van het verzoek om overdracht die door de Belgische wet is voorzien, geen invloed heeft wanneer de communautaire regeling die mogelijkheid niet voorziet, hetgeen het geval is. 23 In deze omstandigheden kan ik u geen toestemming geven om de reeds afgesloten aanvraag in te trekken en een nieuwe aanvraag in te dienen voor een overdracht die naar behoren is afgerond.’ 24 Op 22 april 2005 heeft [de] raadsman [van Genette] op grond van artikel 90, lid 2, van het Statuut bij de Commissie een klacht ingediend tegen het bestreden besluit. 25 Op 10 juni 2005 heeft de directeur-generaal van het DG Personeelszaken en administratie in zijn hoedanigheid van tot aanstelling bevoegd gezag […] een besluit genomen ‚in antwoord op de verzoeken en klachten van talrijke ambtenaren betreffende de overdracht van pensioenrechten van de Belgische regeling aan de communautaire regeling’, dat [Genette] is betekend bij e-mail en fax van 14 juni 2005 […].”