ARREST VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN

VAN DE EUROPESE UNIE (Tweede kamer)

21 juli 2016

AV

tegen

Europese Commissie

„Openbare dienst — Tijdelijk functionaris — Aanstelling — Medisch onderzoek voorafgaande aan de aanstelling — Onvolledige verklaringen bij het medisch onderzoek — Medisch voorbehoud — Retroactieve toepassing van het medisch voorbehoud — Geen aanspraak op de invaliditeitsuitkering — Nietigverklaring — Uitvoering van een arrest van het Gerecht”

Betreft:

Beroep, ingesteld krachtens artikel 270 VWEU, van toepassing op het EGA-Verdrag op grond van artikel 106 bis ervan, waarmee AV vraagt om nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 16 september 2014 om op hem het medisch voorbehoud toe te passen zoals voorzien in artikel 32 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie en hem geen recht te geven op de invaliditeitsuitkering.

Beslissing:

Het besluit van 16 september 2014 waarbij de Europese Commissie op AV het medisch voorbehoud heeft toegepast zoals voorzien in artikel 32 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden wordt nietig verklaard. De Europese Commissie wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 2000 EUR aan AV ter vergoeding van de immateriële schade die hij heeft geleden. Het beroep wordt verworpen voor het overige. De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van AV.

Samenvatting

Recht van de Europese Unie – Beginselen – Inachtneming van een redelijke termijn – Niet-eerbiediging in een administratieve procedure – Verloop van de tijd dat van invloed kan zijn op de inhoud van het besluit – Gevolgen in het kader van de toepassing van een medisch voorbehoud in de zin van artikel 32 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden

(Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, art. 41, lid 1; Regeling andere personeelsleden, art. 32)

De verplichting om een redelijke termijn in acht te nemen bij het voeren van administratieve procedures is een algemeen beginsel van het recht van de Unie waarvan de Unierechter de eerbiediging verzekert en dat in artikel 41, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie als een onderdeel van het recht op behoorlijk bestuur is opgenomen.

De schending van het beginsel van eerbiediging van de redelijke termijn rechtvaardigt in de regel evenwel niet de nietigverklaring van het besluit dat aan het einde van een administratieve procedure is genomen. Alleen wanneer het buitensporig lange tijdsverloop een invloed kan hebben op de inhoud van het besluit dat aan het einde van de administratieve procedure is genomen, heeft de niet-inachtneming van het beginsel van een redelijke termijn immers gevolgen voor de geldigheid van de administratieve procedure.

Artikel 32 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden veronderstelt dat het tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegd gezag een definitief besluit neemt over de eventuele toepassing van het medisch voorbehoud op basis van de informatie die de raadgevend arts bij het onderzoek voorafgaande aan de aanstelling heeft ontvangen of zodra het over relevante aanvullende informatie beschikt die laatstgenoemde informatie substantieel wijzigt.

In casu kon de duur van de procedure van invloed zijn geweest op de inhoud van het besluit om met terugwerkende kracht het medisch voorbehoud op de belanghebbende toe te passen, aangezien niet alleen drie jaar en zeven maanden waren verstreken nadat het tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegd gezag kennis had gekregen van zijn ziekte, maar vooral nadat de invaliditeitscommissie had vastgesteld dat de belanghebbende volledig en blijvend invalide was waardoor hij niet zijn functie kon uitoefenen. Het besluit om krachtens artikel 32 van die Regeling een medisch voorbehoud toe te passen ten aanzien van het perspectief van een invaliditeit die had kunnen ontstaan in de vijf jaar volgende op het feit waarop kennis was genomen van de betrokken ziekte, is dus omgezet in een besluit om de belanghebbende met onmiddellijke ingang uit te sluiten van de waarborgen op het gebied van invaliditeit voor een invaliditeit die reeds was ontstaan.

Derhalve moet het besluit om op de belanghebbende het medisch voorbehoud toe te passen en hem geen recht op de invaliditeitsuitkering te geven nietig worden verklaard. Het feit dat een eerder besluit met dezelfde inhoud als het bestreden besluit nietig is verklaard wegens een procedurefout ontneemt de belanghebbende immers niet de mogelijkheid om in het kader van het arrest ter uitvoering van het arrest houdende nietigverklaring een beroep te doen op een middel ten gronde dat was aangevoerd in het beroep dat tot het arrest houdende nietigverklaring heeft geleid. In het kader van die zaak had de belanghebbende wel degelijk een middel aangevoerd ontleend aan schending van het rechtszekerheidsbeginsel.

(cf. punten 44, 45, 50, 51, 54 en 55)

Referentie:

Gerecht voor ambtenarenzaken: arrest van 12 mei 2016, Guittet/Commissie,F‑92/15, EU:F:2016:118, punten 75 en 76 en aldaar aangehaalde rechtspraak