ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1)

Artikel 2, punt 1, van richtlijn 2000/35 van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties, moet aldus worden uitgelegd dat een natuurlijke persoon die een vergunning bezit voor de uitoefening van een activiteit als zelfstandig ambachtsman, moet worden beschouwd als „onderneming” in de zin van die bepaling, en de door hem gesloten transactie als een „handelstransactie” in de zin van diezelfde bepaling, indien die transactie weliswaar niet valt onder de activiteit waarvoor die vergunning is afgegeven, maar — het is aan de verwijzende rechterlijke instantie om dit gelet op alle betrokken omstandigheden te beoordelen — wordt verricht in de uitoefening van een gestructureerde en duurzame zelfstandige economische of beroepsmatige activiteit.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 14/10

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Marc Soulier, Sara Doke/Premier ministre, Ministre de la Culture et de la Communication

(Zaak C-301/15) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Intellectuele en industriële eigendom - Richtlijn 2001/29/EG - Auteursrecht en naburige rechten - Artikelen 2 en 3 - Reproductierecht en recht van mededeling aan het publiek - Omvang - „Niet meer verkrijgbare” boeken die niet of niet meer worden gepubliceerd - Nationale regeling die de digitale exploitatie, voor commerciële doeleinden, van niet meer verkrijgbare boeken toevertrouwt aan een beheersorganisatie - Wettelijk vermoeden van toestemming van de auteurs - Geen mechanisme dat waarborgt dat auteurs daadwerkelijk en persoonlijk worden geïnformeerd))

(2017/C 014/13)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d’État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Marc Soulier, Sara Doke

Verwerende partijen: Premier ministre, Ministre de la Culture et de la Communication

in tegenwoordigheid van: Société française des intérêts des auteurs de l’écrit (SOFIA), Joëlle Wintrebert e.a.

Dictum

Artikel 2, onder a), en artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij moeten aldus worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staan dat een nationale regeling zoals die aan de orde in het hoofdgeding, een auteursrechtenorganisatie belast met de uitoefening van het recht om de reproductie en de mededeling aan het publiek, in digitale vorm, toe te staan van zogeheten „niet meer verkrijgbare” boeken, te weten boeken die vóór 1 januari 2001 in Frankrijk zijn gepubliceerd en niet langer in de handel worden gebracht of in gedrukte of digitale vorm worden gepubliceerd, en daarbij de auteurs of rechthebbenden van deze boeken in staat stelt zich tegen deze uitoefening te verzetten of hieraan een einde te maken onder de voorwaarden die in deze regeling zijn vastgesteld.

(1) PB C 294 van 7.9.2015.
1)

Door boven op de eisen van richtlijn 2007/23/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 mei 2007 betreffende het in de handel brengen van pyrotechnische artikelen, en ondanks de voorafgaande conformiteitsbeoordeling van de pyrotechnische artikelen voor te schrijven dat die artikelen, alvorens in de handel te worden gebracht, de procedure als vervat in § 6, lid 4, van de Erste Verordnung zum Sprengstoffgesetz (eerste uitvoeringsregeling voor de springstoffenwet), zoals gewijzigd bij wet van 25 juli 2013, moeten doorlopen, en voorts door te bepalen dat de Bundesanstalt für Materialforschung und -prüfung (federaal instituut voor het onderzoeken en testen van materialen, Duitsland) op grond van die bepaling de bevoegdheid heeft om de gebruiksaanwijzingen daarvan te controleren en waar nodig te wijzigen, heeft de Bondsrepubliek Duitsland niet voldaan aan de krachtens artikel 6, lid 1, van die richtlijn op haar rustende verplichtingen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 14/13

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Stadt Wiener Neustadt/Niederösterreichische Landesregierung

(Zaak C-348/15) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten - Richtlijn 85/337/EEG - Richtlijn 2011/92/EU - Werkingssfeer - Begrip „specifieke nationale wet” - Geen milieueffectbeoordeling - Definitieve vergunning - Ex post regularisatie bij wet van het ontbreken van een milieueffectbeoordeling - Beginsel van samenwerking - Artikel 4 VEU))

(2017/C 014/16)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Stadt Wiener Neustadt

Verwerende partij: Niederösterreichische Landesregierung

in tegenwoordigheid van: .A.S.A. Abfall Service AG

Dictum

Artikel 1, lid 5, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997, moet aldus worden uitgelegd dat een project als bedoeld in een wettelijke bepaling als die in het hoofdgeding, op grond waarvan een project waarover in strijd met de milieueffectbeoordelingsverplichting een besluit is genomen waarvoor de termijn tot het instellen van een beroep tot nietigverklaring is verstreken, moet worden geacht rechtmatig te zijn vergund, niet van de werkingssfeer van deze richtlijn is uitgesloten. Het Unierecht verzet zich tegen een dergelijke wettelijke bepaling voor zover die bepaalt dat een voorafgaandelijke milieueffectbeoordeling moet worden geacht te zijn uitgevoerd voor een dergelijk project.

(1) PB C 363 van 3.11.2015.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 462/5

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 12 oktober 2016 — Land Hessen/Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG, Europese Commissie

(Zaak C-242/15 P) (1)

((Hogere voorziening - Staatssteun - Overheidsmaatregelen inzake de vestiging van een zagerij in het Land Hessen - Besluit dat vaststelt dat er geen staatssteun is - Geen inleiding van de formele onderzoeksprocedure - Ernstige moeilijkheden - Berekening van het steunelement in staatsgaranties - Mededeling van de Commissie betreffende staatssteun in de vorm van garanties))

(2016/C 462/07)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirant: Land Hessen (vertegenwoordigers: U. Soltész en A. Richter, Rechtsanwälte)

Andere partijen in de procedure: Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG (vertegenwoordigers: J. Heithecker en J. Ylinen, Rechtsanwälte), Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Erlbacher en C. Urraca Caviedes, gemachtigden)

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Het Land Hessen wordt verwezen in de kosten.

(1) PB C 236 van 20.7.2015.
1)

Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (kaderrichtlijn), zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009, moet aldus worden uitgelegd dat deze richtlijn in beginsel niet in de weg staat aan een nationale wettelijke regeling waarbij een nationale regelgevende instantie in de zin van richtlijn 2002/21, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140, wordt samengevoegd met andere nationale regelgevingsinstanties, zoals die welke bevoegd zijn voor mededinging, de postsector en de energiesector, teneinde een multisectoraal regelgevend lichaam tot stand te brengen dat met name belast is met de taken die zijn toebedeeld aan de nationale regelgevende instanties in de zin van die richtlijn, zoals gewijzigd, op voorwaarde dat dit lichaam bij de vervulling van deze taken voldoet aan de in die richtlijn gestelde voorwaarden inzake bevoegdheid, onafhankelijkheid, onpartijdigheid en transparantie, en dat tegen de besluiten die het neemt een effectief beroep kan worden ingesteld bij een lichaam dat onafhankelijk is van de betrokken partijen, hetgeen door de verwijzende rechter moet worden nagegaan.
3)

Ledra Advertising Ltd, Andreas Eleftheriou, Eleni Eleftheriou, Lilia Papachristofi, Christos Theophilou, Eleni Theophilou, de Europese Commissie en de Europese Centrale Bank (ECB) dragen elk de eigen kosten die zij in eerste aanleg en in hogere voorziening hebben gemaakt.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 402/7

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 8 september 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — GS Media BV/Sanoma Media Netherlands BV, Playboy Enterprises International Inc., Britt Geertruida Dekker

(Zaak C-160/15) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Auteursrecht en naburige rechten - Richtlijn 2001/29/EG - Informatiemaatschappij - Harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten - Artikel 3, lid 1 - Mededeling aan het publiek - Begrip - Internet - Hyperlinks die toegang verschaffen tot beschermde werken die zonder toestemming van de rechthebbende toegankelijk zijn gemaakt op een andere website - Nog niet door de rechthebbende gepubliceerde foto’s - Met winstoogmerk plaatsen van dergelijke links))

(2016/C 402/08)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hoge Raad der Nederlanden

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: GS Media BV

Verwerende partijen: Sanoma Media Netherlands BV, Playboy Enterprises International Inc., Britt Geertruida Dekker

Dictum

Artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij, moet aldus worden uitgelegd dat, om vast te stellen of het plaatsen, op een website, van hyperlinks naar beschermde werken die zonder toestemming van de auteursrechthebbende vrij beschikbaar zijn op een andere website, een „mededeling aan het publiek” vormt in de zin van die bepaling, bepaald moet worden of deze links zijn verstrekt zonder winstoogmerk door een persoon die geen kennis had, of redelijkerwijs geen kennis kon hebben, van het illegale karakter van de publicatie van die werken op die andere website, dan wel of, integendeel, voornoemde links met een dergelijk oogmerk zijn verstrekt, in welk geval deze kennis moet worden vermoed.

(1) PB C 205 van 22.6.2015.
1)

Artikel 71 van verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad van 20 september 2005 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (Elfpo), moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling niet in de weg staat aan een nationale regeling zoals die in het hoofdgeding, volgens welke voor een bijdrage uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling in het kader van de medefinanciering van een concrete actie voor plattelandsontwikkeling die is geselecteerd door de beheersautoriteit van het betrokken programma voor plattelandsontwikkeling of onder haar verantwoordelijkheid, alleen in aanmerking komen de uitgaven die zijn gedaan na de vaststelling van het besluit tot verlening van zodanige steun.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 335/19

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 30 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Judecătoria Sibiu — Roemenië) — Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Brașov (DGRFP)/Vasile Toma, Biroul Executorului Judecătoresc Horațiu-Vasile Cruduleci

(Zaak C-205/15) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 47 - Recht op toegang tot de rechter - Beginsel van „equality of arms” - Gelijkwaardigheidsbeginsel en doeltreffendheidsbeginsel - Procedure van gedwongen tenuitvoerlegging van een rechterlijke beslissing waarbij teruggaaf is gelast van een heffing die in strijd met het Unierecht is geïnd - Vrijstelling voor de overheidsinstanties van bepaalde gerechtskosten - Bevoegdheid van het Hof))

(2016/C 335/25)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Judecătoria Sibiu

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Brașov (DGRFP)

Verwerende partijen: Vasile Toma, Biroul Executorului Judecătoresc Horațiu-Vasile Cruduleci

Dictum

Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie alsmede het gelijkwaardigheids- en het doeltreffendheidsbeginsel moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een regeling als in het hoofdgeding, die publiekrechtelijke rechtspersonen vrijstelt van de betaling van gerechtelijke zegelrechten wanneer zij verzet aantekenen tegen de gedwongen tenuitvoerlegging van een rechterlijke beslissing over de terugbetaling van in strijd met het Unierecht geïnde heffingen en hen ontslaat van de verplichting om een garantie te stellen bij de indiening van het verzoek tot opschorting van een dergelijke procedure van gedwongen tenuitvoerlegging, terwijl de verzoeken van privaatrechtelijke natuurlijke en rechtspersonen in die procedures in beginsel onderworpen blijven aan gerechtskosten.

(1) PB C 245 van 27.7.2015.
2)

Artikel 45 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het aan de nationale rechter staat om de volle werking van die bepaling te verzekeren en aan werknemers in een situatie als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, pensioenrechten toe te kennen die vergelijkbaar zijn met die van werknemers die, ondanks het feit dat zij binnen de openbare sector van werkgever zijn veranderd, de pensioenrechten over de door hen vervulde dienstjaren behouden, door het nationale recht uit te leggen conform dat artikel, of, indien een dergelijke uitlegging niet mogelijk is, elke daarmee strijdige bepaling van nationaal recht buiten toepassing te laten, teneinde dezelfde regeling toe te passen als die welke op andere belanghebbenden wordt toegepast.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 296/15

Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 9 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München — Duitsland) — Medical Imaging Systems GmbH (MIS)/Hauptzollamt München

(Zaak C-288/15) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Verordening (EEG) nr. 2658/87 - Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefindeling - Postonderverdeling 6211 3310 00 0 - Stralingsbeschermende mantelschorten])

(2016/C 296/20)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht München

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Medical Imaging Systems GmbH (MIS)

Verwerende partij: Hauptzollamt München

Dictum

De gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, in de versie ervan die voortvloeit uit uitvoeringsverordening (EU) nr. 927/2012 van de Commissie van 9 oktober 2012, moet aldus worden uitgelegd dat een stralingsbeschermende mantelschort zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding, onder postonderverdeling 6211 33 10 00 0 van deze nomenclatuur dient te worden ingedeeld, gelet op de objectieve kenmerken en eigenschappen en met name het uiterlijk aanzien ervan, zonder dat hoeft te worden verwezen naar de bestanddelen die het betrokken product zijn wezenlijke karakter verlenen.

(1) PB C 394 van 7.9.2015.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 305/11

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 16 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Zalaegerszegi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — EURO 2004. Hungary Kft./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Nyugat-dunántúli Regionális Vám- és Pénzügyőri Főigazgatósága

(Zaak C-291/15) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Douane-unie - Gemeenschappelijk douanetarief - Douanewaarde - Bepaling van de douanewaarde - Transactiewaarde - Werkelijk betaalde prijs - Gegronde twijfel omtrent de aangegeven prijs - Aangegeven prijs die lager is dan de prijs die wordt betaald bij andere transacties met betrekking tot soortgelijke goederen))

(2016/C 305/16)

Procestaal: Hongaars

Verwijzende rechter

Zalaegerszegi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: EURO 2004. Hungary Kft.

Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Nyugat-dunántúli Regionális Vám- és Pénzügyőri Főigazgatósága

Dictum

Artikel 181 bis van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 3254/94 van de Commissie van 19 december 1994, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen de handelwijze van de douane als in het hoofdgeding, waarbij de douanewaarde van ingevoerde goederen op basis van de methode van de transactiewaarde van soortgelijke goederen als bedoeld in artikel 30 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 82/97 van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 1996, wordt vastgesteld wanneer de aangegeven transactiewaarde is aan te merken als abnormaal laag ten opzichte van de statistisch gemiddelde aankoopprijs die bij het importeren van soortgelijke goederen wordt gehanteerd, hoewel de douane de echtheid van de factuur en het stortingsbewijs die zijn overgelegd ten bewijze van de voor de ingevoerde goederen werkelijk betaalde prijs, niet betwist of anderszins ter discussie stelt, en wanneer de importeur in reactie op het verzoek daartoe van de douane geen nader bewijs of nadere informatie ter bepaling van de juistheid van de aangegeven transactiewaarde van die goederen heeft geleverd.

(1) PB C 98 van 14.3.2016.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 260/7

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 26 mei 2016 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) - Verenigd Koninkrijk] – Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs/National Exhibition Centre Limited

(Zaak C-130/15) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde - Zesde richtlijn 77/388/EEG - Vrijstelling - Artikel 13, B, onder d), punt 3 - Handelingen betreffende betalingen en overmakingen - Begrip - Aankoop van kaarten voor voorstellingen of andere evenementen - Betaling per debetkaart of per kredietkaart - Zogeheten diensten voor „de verwerking van betalingen per bankkaart”])

(2016/C 260/08)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

Verwerende partij: National Exhibition Centre Limited

Dictum

Artikel 13, B, onder d), punt 3, van de Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat de vrijstelling van belasting over de toegevoegde waarde die hierin is bepaald voor handelingen betreffende betalingen en overmakingen niet van toepassing is op een zogeheten dienst voor „de verwerking van betalingen per debetkaart of per kredietkaart”, zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding, die wordt verleend door een belastingplichtige, de verrichter van deze dienst, wanneer iemand via deze dienstverrichter een kaart koopt voor een voorstelling of een ander evenement die hij in naam en voor rekening van een andere entiteit verkoopt, en die per debetkaart of per kredietkaart betaalt.

(1) PB C 190 van 8.6.2015.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 287/10

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 31 mei 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Reha Training Gesellschaft für Sport- und Unfallrehabilitation mbH/Gesellschaft für musikalische Aufführungs- und mechanische Vervielfältigungsrechte eV (GEMA)

(Zaak C-117/15) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Intellectuele eigendom - Auteursrecht en naburige rechten - Richtlijn 2001/29/EG - Artikel 3, lid 1 - Richtlijn 2006/115/EG - Artikel 8, lid 2 - Begrip „mededeling aan het publiek” - Plaatsing van televisietoestellen door de exploitant van een revalidatiecentrum zodat de patiënten televisieprogramma’s kunnen bekijken))

(2016/C 287/13)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Köln

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Reha Training Gesellschaft für Sport- und Unfallrehabilitation mbH

Verwerende partij: Gesellschaft für musikalische Aufführungs- und mechanische Vervielfältigungsrechte eV (GEMA)

in tegenwoordigheid van: Gesellschaft zur Verwertung von Leistungsschutzrechten mbH (GVL)

Dictum

In een zaak als het hoofdgeding, in het kader waarvan wordt gesteld dat met de uitzending van televisieprogramma’s via televisietoestellen die de exploitant van een revalidatiecentrum in zijn ruimtes heeft geïnstalleerd, de auteursrechten en de naburige rechten worden getroffen van een groot aantal betrokkenen, in het bijzonder componisten, tekstschrijvers en muziekuitgevers, maar ook uitvoerende kunstenaars, producenten van fonogrammen en auteurs van literaire werken en hun uitgeverijen, moet de vraag of in een dergelijke situatie sprake is van een „mededeling aan het publiek”, worden beoordeeld aan de hand van zowel artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij, als artikel 8, lid 2, van richtlijn 2006/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom, en aan de hand van dezelfde uitleggingscriteria. Bovendien moeten deze twee bepalingen aldus worden uitgelegd dat een dergelijke uitzending een handeling bestaande in een „mededeling aan het publiek” is.

(1) PB C 198 van 15.6.2015.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 156/17

Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 17 maart 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — K. Ruijssenaars, A. Jansen (C-145/15), J. H. Dees-Erf (C-146/15)/Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu

(Gevoegde zaken C-145/15 en C-146/15) (1)

((Luchtvervoer - Verordening (EG) nr. 261/2004 - Artikel 7 - Compensatie voor passagiers in geval van annulering of van meer dan drie uur vertraging van een vlucht - Artikel 16 - Nationale instanties die verantwoordelijk zijn voor de handhaving van de verordening - Bevoegdheid - Handhavend optreden tegen de luchtvaartmaatschappij opdat deze de aan een passagier verschuldigde compensatie betaalt))

(2016/C 156/24)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Raad van State

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: K. Ruijssenaars, A. Jansen (C-145/15), J. H. Dees-Erf (C-146/15)

Verwerende partij: Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu

in tegenwoordigheid van: Royal Air Maroc SA (C-145/15), Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV (C-146/15)

Dictum

Artikel 16 van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91, moet in die zin worden uitgelegd dat de door elke lidstaat overeenkomstig lid 1 van dit artikel aangewezen instantie, waarbij door een passagier een individuele klacht is ingediend na de weigering van een luchtvaartmaatschappij om hem de in artikel 7, lid 1, van die verordening bedoelde compensatie te betalen, niet verplicht is handhavend op te treden tegen die luchtvaartmaatschappij om haar ertoe te bewegen die compensatie te betalen.

(1) PB C 198 van 15.6.2015.