ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
—

Besluit 2011/278/EU staat niet in de weg aan een extra voorlopige toewijzing van kosteloze emissierechten als compensatie voor het ontstaan van een onbillijke situatie. In ieder geval vereisen de waarborgen van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, met name de vrijheid van ondernemerschap en het recht op eigendom, alsmede het evenredigheidsbeginsel, ter compensatie van onredelijke belastingen als gevolg van de emissiehandel, een bijzondere toewijzing ingeval een onbillijke situatie ontstaat.
—

overeenkomstig artikel 65, lid 2, van verordening nr. 207/2009 het door de onderneming WRI Nominees Ltd ingestelde beroep tot nietigverklaring van gemeenschapsmerk nr. 7 241 862„HOSTELTOURISTWORLD.COM” voor de klassen 35, 39 en 43 van de internationale nomenclatuur niet-ontvankelijk of ongegrond verklaren of, bij gebreke daarvan, het BHIM te gelasten om de nodige maatregelen te nemen om gevolg te geven aan het arrest waarbij de in dit verzoekschrift geformuleerde vordering wordt toegewezen;
1)

Eerste middel, ontleend aan schending van de motiveringsplicht bij het onderzoek door het GVA van het in eerste aanleg aangevoerde middel inzake de onregelmatigheid van het naar de rekwirerende partij ingestelde onderzoek, daar de motivering van het GVA in de punten 95 en 96 van het bestreden arrest onjuist of althans onvolledig en gebrekkig is.
Met haar eerste middel, betreffende de correctie in het kader van de steunregeling voor de verwerking van perziken en peren, stelt de Helleense Republiek dat de toepassing van correcties in 2013 wegens tekortkomingen in de controles voor de boekjaren 2006 en 2007 die al in 2008 waren vastgesteld, na een periode van ruim vier jaar waarin de Commissie stil heeft gezeten, het algemene beginsel van rechtszekerheid, de redelijke termijn en tijdig bestuurlijk optreden van de Commissie schendt, door de ongerechtvaardigde en buitensporige duur van de procedure, die de Helleense Republiek in de huidige financiële situatie schaadt en die in financieel opzicht volkomen onverwacht komt.
—

verwijzing van het BHIM in de kosten of subsidiair, in voorkomend geval, interveniënerende partij,
—

de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten van deze procedure, indien zij intervenieert, en in de kosten van de procedures voor het BHIM.
1)

Eerste middel, ontleend aan een schending van het vermoeden van onschuld, de rechten van de verdediging, het recht op bescherming van persoonsgegevens en het geheim of de vertrouwelijkheid van onderzoek, zoals beschermd in artikelen 8 en 48 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in artikelen 6 en 8 van het EVRM en in artikel 16 van het VWEU. Verzoekende partijen voeren aan dat verweerster brieven heeft gezonden naar de Nederlandse regering over een hangend onderzoek uitgevoerd door het Europees Bureau voor fraudebestrijding („OLAF”) waarin nog geen (eind)verslag is opgesteld, maar waarin zij verzoeksters uitdrukkelijk noemt en waarin zij aangeeft, of minstens zeer sterk de suggestie wekt, dat verzoeksters betrokken zijn bij onregelmatigheden in het kader van het beheer van het negende Europees ontwikkelingsfondsproject, en waarin zij vervolgens, op basis van die bewering, heeft besloten dat het beheer van het tiende Europees ontwikkelingsfonds voor de projecten op de voormalige Nederlandse Antillen niet aan verzoeksters kan worden toegewezen. Dit terwijl verzoeksters nooit door OLAF als „betrokken persoon” aangemerkt werden, verzoeksters derhalve nooit hebben geweten dat zij zich als „betrokken persoon” hadden moeten verdedigen, en het verzoeksters aldus onmogelijk is gemaakt zich te verdedigen, daar zij tot op heden nog steeds niet vernomen hebben welke de concrete beweerdelijk tegen hen bestaande beschuldigingen zijn waar zij zich tegen moeten verdedigen.
—

Verzoekster stelt dat verweerder niet bevoegd was om het bestreden besluit SME (2013) 0191 vast te stellen, aangezien noch verordening (EG) nr. 1907/2006 (1), noch verordening (EG) nr. 340/2008 (2) verweerder toestaat om een afzonderlijk beluit te treffen betreffende de vraag of een aanvrager voldoet aan de criteria met betrekking tot kleine, middelgrote of micro-ondernemingen (kmo-criteria).
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 325/33

Beroep ingesteld op 13 augustus 2013 — Richter + Frenzel/BHIM — Richter (Richter+Frenzel)

(Zaak T-418/13)

2013/C 325/56

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Richter + Frenzel GmbH + Co. KG (Würzburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: D. Altenburg, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ferdinand Richter GmbH (Pasching, Oostenrijk)

Conclusies

— de bestreden beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 12 maart 2013 (R 2001/2011-4) vernietigen;

— verweerder verwijzen in de kosten van de procedure, de kosten van de procedure voor de kamer van beroep daaronder begrepen.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Richter+Frenzel” voor waren en diensten van de klassen 1, 6, 7, 8, 9, 11, 16, 17, 19, 20, 24, 25, 35, 37, 39, 41 en 42 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8 545 998

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Ferdinand Richter GmbH

Oppositiemerk of -teken: woordmerk „RICHTER”, beeldmerk met de woordelementen „RICHTER edition” en het in Oostenrijk in het economisch verkeer gebruikte, niet-ingeschreven merk „Richter”

Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009
—

subsidiair, artikel 2 van besluit C(2013) 3803 definitief van de Commissie van 19 juni 2013 in zaak COMP/39.226 — Lundbeck nietig verklaren voor zover Arrow daarbij een geldboete is opgelegd wegens de Britse en de Deense overeenkomst; of
2.

Tweede middel: onjuiste rechtsopvatting wegens het gebruik van een verkeerd juridisch criterium om te bepalen of Alpharma een potentiële concurrent was en een kennelijke beoordelingsfout door vast te stellen dat Alpharma een potentiële concurrent was.
—

te verklaren dat de volgende handelingen niet op hem van toepassing zijn: — handhavingsbesluit 2013/182/GBVB van 22 april 2013 tot wijziging van besluit 2011/137/GBVB van 28 februari 2011 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië, voor zover verzoekers naam daarbij niet is verwijderd uit de bijlagen II en IV bij besluit 2011/137/GBVB; — besluit 2011/137/GBVB van 28 februari 2011 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië, voor zover verzoekers naam is vermeld in de bijlagen II en IV bij dat besluit; — verordening nr. 204/2011 van de Raad van de Europese Unie van 2 maart 2011 betreffende beperkende maatregelen in verband met de situatie in Libië, voor zover verzoekers naam in bijlage III bij die verordening is vermeld.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 260/42

Beroep ingesteld op 27 juni 2013 — Groupe Léa Nature/BHIM — Debonaire Trading (SO'BiO ētic)

(Zaak T-341/13)

2013/C 260/76

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Groupe Léa Nature (Périgny, Frankrijk) (vertegenwoordiger: S. Arnaud, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Debonaire Trading Internacional, Lda (Funchal, Portugal)

Conclusies

— de vordering ontvankelijk verklaren;

— beslissing R 203/2011-1 van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 26 maart 2013, ter kennis gebracht op 18 april 2013, vernietigen;

— DEBONAIRE TRADING INTERNACIONAL LDA en het BHIM elk verwijzen in de eigen kosten die zij hebben gemaakt in de procedure voor het Gerecht.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „SO’Bio ētic” voor waren van de klassen 3, 24 en 25 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6 827 281

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsmerkinschrijvingen en inschrijvingen in het Verenigd Koninkrijk van het woordmerk „SO...?”e.a., voor waren van de klassen 3 en 25

Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing en weigering van de gemeenschapsmerkaanvraag voor alle aangeduide waren van de klassen 3 en 25

Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, leden 1, sub b, en 5, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk
—

de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 23 april 2013 in zaak R 88/2012-2 vernietigen voor zover daarbij de beslissing van de nietigheidsafdeling van het BHIM van 11 november 2011 in zaak C 5061 is vernietigd;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 252/31

Beroep ingesteld op 14 juni 2013 — Tsujimoto/BHIM — Kenzo (KENZO)

(Zaak T-322/13)

2013/C 252/51

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Kenzo Tsujimoto (Osaka, Japan) (vertegenwoordiger: A. Wenninger-Lenz, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Kenzo (Parijs, Frankrijk)

Conclusies

— de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 25 maart 2013 (zaak R 1364/2012-2) vernietigen;

— het BHIM verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoeker

Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „KENZO” voor diensten van de klassen 35, 41 en 43 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8 701 286

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk „KENZO” voor waren van de klassen 3, 18 en 25

Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de litigieuze beslissing en volledige afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 76, lid 2, en 8, lid 5, van de gemeenschapsmerkenverordening
—

Verzoekster stelt in dit verband dat het bestreden besluit in strijd is met de reeds genoemde bepalingen voor zover daarin geen rekening is gehouden met de omstandigheid dat de machines Multione S630 van verzoekster in werkelijkheid in alle gevallen waarin de bediener wordt blootgesteld aan risico’s door vallende voorwerpen of materialen verplicht zijn uitgerust met de FOPS-beschermingsconstructie.
3.

Derde middel: verweerder heeft verzoekers’ rechten van de verdediging en recht op daadwerkelijke rechterlijke bescherming geschonden doordat (a) de beperkende maatregelen niet voorzien in een procedure waarbij verzoekers de bewijsstukken aan de grondslag van het besluit tot bevriezing van hun tegoeden worden meegedeeld of zij daarover zinvolle opmerkingen kunnen maken; (b) de motivering algemene, ongestaafde en vage beweringen van vervolgingen bevatten; en (c) verweerder onvoldoende informatie heeft verstrekt om verzoekers in staat te stellen daadwerkelijk hun standpunt kenbaar te maken, waardoor een rechter niet kan beoordelen of het besluit en de beoordeling van de Raad onderbouwd waren en op overtuigende bewijsstukken waren gebaseerd.
1)

Eerste middel: schending van artikel 4, lid 2, tweede streepje, en artikel 4, lid 3, eerste alinea, van verordening (EG) nr. 1049/2001 aangezien het bestreden besluit uitgaat van een onjuiste uitlegging en toepassing van deze bepalingen, die de bescherming van de gerechtelijke procedures en het juridisch advies respectievelijk de bescherming van het besluitvormingsproces betreffen, aangezien — de Raad in de eerste plaats niet aantoonde dat de openbaarmaking van document 15309/12 het vermogen van zijn juridische dienst om hem in toekomstige gerechtelijke procedures te verdedigen schaadt en het wetgevend proces ondermijnt; — de Raad in de tweede plaats niet aantoonde dat document 15309/12 bijzonder gevoelig is en/of zo ruim is dat gewettigd is het vermoeden ten gunste van openbaarmaking van juridisch advies in de wetgevende context terzijde te leggen; — de theorie van de Raad dat er schade is, in de derde plaats zuiver hypothetisch is. Zij is zowel feitelijk als rechtens ongegrond daar het advies in document 15309/12, een consensus tussen de lidstaten in lijn met de analyse van de juridische dienst, bij de vaststelling van het bestreden besluit inhoudelijk publiek bekend was; — de Raad in de vierde plaats de vereiste toets van het hogere openbaar belang bij zijn beroep op artikel 4, lid 3, eerste alinea, verkeerd toepaste toen hij alleen de gepercipieerde gevaren voor zijn besluitvormingsproces bij openbaarmaking en niet de positieve gevolgen ervan in aanmerking nam, met name voor de legitimiteit van het besluitvormingsproces en volledig verzuimde het criterium bij zijn beroep op artikel 4, lid 2, tweede streepje, toe te passen.
2.

Schending van artikel 260, lid 1 en lid 3, tweede alinea, VWEU: schending van het ten uitvoer te leggen arrest wegens de onjuiste uitlegging van het punt van dat arrest waarin is bepaald dat voor de berekening van de dwangsom die halfjaarlijks is verschuldigd, geen rekening moet worden gehouden met de steun „waarvan de terugvordering nog niet heeft plaatsgevonden of niet is bewezen aan het einde van de betrokken periode”. — Volgens de Italiaanse regering moet dat punt van het ten uitvoer te leggen arrest aldus worden uitgelegd dat, met het oog op voornoemde beoordeling, het verzamelen van bewijselementen tijdens de referentieperiode van zes maanden van belang is en niet het feit dat deze elementen binnen die periode van zes maanden ter kennis van de Commissie zijn gebracht. De Italiaanse regering is namelijk van mening dat de tegengestelde uitlegging van de Europese Commissie — volgens welke op de Italiaanse Republiek de verplichting rust de bewijzen voor de berekening van de halfjaarlijkse dwangsom ten laatste op de laatste dag van die periode van zes maanden over te leggen, zodat de bedragen waarvan de terugvordering weliswaar tijdens die periode is gebeurd, maar die pas achteraf aan de Commissie zijn meegedeeld, van de berekening zijn uitgesloten — in strijd is met het beginsel van loyale samenwerking en niet is gerechtvaardigd door de doelstelling van het door het Hof opgelegde voorschrift en in feite leidt tot een onaanvaardbare inkorting van de termijn waarover de Italiaanse autoriteiten beschikt om dat voorschrift na te komen en aldus het bedrag van de halfjaarlijkse dwangsom te verminderen.
1.

Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 10, leden 2 en 4, en artikel 14, lid 2, van verordening nr. 1975/2006 (1), daar de Commissie heeft geoordeeld dat de Franse regering niet aan haar controleverplichtingen had voldaan door, voor runderen en schapen waarvoor premie was aangevraagd, die dieren niet te tellen bij de controles ter plaatse in het kader van de ICHN. Dit middel valt uiteen in twee onderdelen, in het kader waarvan verzoekster betoogt: — dat de verplichting de dieren te tellen bij de controles ter plaatse in het kader van de ICHN zich niet verdraagt met het feit dat het criterium bezettingsgraad continu geldt en met het beginsel van gelijke behandeling, en — dat de Commissie artikel 10, leden 2 en 4, en artikel 14, lid 2, van verordening nr. 1975/2006 onjuist heeft uitgelegd door te oordelen dat het Franse controlesysteem ongeschikt was om na te gaan of aan het criterium bezettingsgraad was voldaan.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 178/10

Beroep ingesteld op 29 januari 2013 — Rose Vision en Seseña/Commissie

(Zaak T-45/13)

2013/C 178/19

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partijen: Rose Vision, S.L. (Seseña, Spanje) en Julián Seseña (Pozuelo de Alarcón, Spanje) (vertegenwoordigers: M. Muñiz Bernuy en Á. Alonso Villa, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— nietigverklaring van de besluiten tot opschorting van overeengekomen betalingen;

— doorhaling van Rose Vision, S.L. in de centrale gegevensbank van uitsluitingen en het systeem voor vroegtijdige waarschuwing (EWS);

— veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een schadevergoeding van 5 000 624 EUR.

Middelen en voornaamste argumenten

Een van de twee verzoekende partijen, een onderneming die zich voornamelijk bezighoudt met telecommunicatie, speur- en ontwikkelingswerk en advisering in telecommunicatie, onderzoek en innovatie, heeft sinds 2002 met de Commissie aan een groot aantal projecten gewerkt.

Het onderhavige beroep vloeit voort uit twee audits die tussen februari en april 2011 bij de verzoekende onderneming zijn uitgevoerd. Volgens de auditrapporten heeft de verzoekende onderneming zich schuldig gemaakt aan een aantal overtredingen en onregelmatigheden, die tot opschorting van de betaling van nog te betalen bedragen hebben geleid.

De verzoekende partijen stellen dat die beschuldigingen niet stroken met de realiteit. Volgens hen blijkt uit een zorgvuldige lezing van een van de twee hiervoor genoemde auditrapporten immers dat het de bedoeling van het rapport was hen zonder reden aan te vallen om hen in diskrediet te brengen. Zo is het auditrapport vooral gebaseerd op niet-geverifieerde informatie. De aanpak van de Commissie lijkt meer op een onderzoek, controle of inspectie dan op een audit waarbij gegevens worden geverifieerd en sprake is van betrouwbare bronnen.

Door dit alles heeft de verzoekende onderneming ernstige schade geleden, niet alleen op financieel gebied, maar ook wat haar reputatie en geloofwaardigheid betreft.
—

In dit verband betogen verzoeksters dat SACE SpA haar beslissing om herverzekeringscapaciteit te verstrekken, en zo gebruik te maken van de kansen geboden door een fase van de economische cyclus waarin de verzekeringspremies hoog waren, heeft genomen zonder de bedoeling SACE BT subsidies of steun te verlenen. Voorts heeft alleen de moedermaatschappij economisch voordeel uit de herverzekeringsrelatie getrokken. Bovendien vinden de opmerkingen van de Commissie over de positieve correlatie tussen de omvang van het genomen risico en het toegepaste tarief geen steun in de referentieliteratuur of in de marktpraktijk, ook niet wat specifiek SACE BT betreft. Ten slotte kan de poging van de Commissie niet overtuigen, om de rule of thumb die zij — zonder nadere motivering — heeft toegepast in het geval van het Portugese stelsel inzake kortlopende exportkredietverzekeringen, te „transponeren” naar andere situaties en maatregelen ten bewijze dat de aan SACE SpA betaalde commissie ten minste 10 % hoger had moeten zijn dan de commissie die particuliere herverzekeraars aanrekenen voor het door hen aanvaarde geringere deel van de herverzekering en het risico.
4)

Vierde middel, ontleend aan een foute toepassing van de uitzonderingsgrond „privacy en integriteit van personen” voorzien in artikel 4, eerste lid, onder b, van de regels inzake toegang tot documenten van Eurojust. Eurojust heeft noch gesteld, noch onderbouwd dat de gevraagde documenten persoonsgegevens van derden bevatten. Bovendien betekent het enkele feit dat een document persoonsgegevens bevat niet noodzakelijkerwijs dat de persoonlijke levenssfeer of integriteit wordt aangetast. Eventuele uitlatingen van functionarissen die niet op persoonlijke titel zijn gedaan, kunnen geen reden vormen om de verzochte informatie achter te houden. Voor zover de integriteit en privacy van personen in het geding zijn, had Eurojust moeten onderzoeken of en hoe de gevraagde documenten — zo nodig geanonimiseerd of gedeeltelijk — alsnog kunnen worden verstrekt. Ook dit heeft Eurojust ten onrechte niet gedaan.
—

aangezien het GVA heeft geoordeeld dat artikel 12, lid 3, van bijlage XIII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie naar analogie van toepassing kon zijn, ofschoon het vaststelde dat dit voor rekwirante geen enkel voordeel had in termen van loopbaan en dat het beperkte voordeel in termen van bezoldiging op termijn zou verdwijnen;
1)

Eerste middel, ontleend aan een schending van artikel 107, lid 1, VWEU Er is geen sprake van staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU. Volgens de Nederlandse regering is er in casu geen sprake van een voordeel en in ieder geval is er geen sprake van een voordeel dat een marktpartij niet onder gewone marktomstandigheden had ontvangen. De Commissie is op basis van onjuiste aannames tot de foute conclusie gekomen dat de gemeente andere mogelijkheden ter beschikking stonden om tot de bouw van het Damplein te komen. Het vasthouden aan bestaande afspraken zou niet tot het gewenste resultaat leiden en het contract openbreken bood ook geen oplossingen. Daarnaast heeft de Commissie een kennelijk onjuiste beoordeling gemaakt bij de beoordeling van de vraag of er een ongunstig effect is op het handelsverkeer tussen de lidstaten. Het Project Leidschendam Centrum en al helemaal het Subproject Damplein zijn van een dusdanig beperkte omvang dat van een ongunstig effect op het handelsverkeer geen sprake kan zijn. Het Besluit is daarom in strijd met artikel 107 VWEU.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 123/17

Beroep ingesteld op 12 februari 2013 — Herdade de S. Tiago II/BHIM — Polo/Lauren (V)

(Zaak T-90/13)

2013/C 123/29

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Herdade de S. Tiago II-Sociedade Agrícola, SA (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordigers: I. de Carvalho Simões en J. Pimenta, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: The Polo/Lauren Company, LP (New York, Verenigde Staten)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

— de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 28 november 2012 in zaak R 1436/2010-2 te vernietigen;

— het Bureau te verwijzen in de kosten van de beroepsprocedure voor het Gerecht, de kosten van verzoekster daaronder begrepen.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat een paardrijdende polospeler weergeeft en het woordelement „V” bevat, voor waren en diensten van de klassen 3, 18, 25, 28, 41 en 43 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5 791 835

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsmerkinschrijving, merkinschrijving in het Verenigd Koninkrijk en Benelux-merkinschrijving van het beeldmerk dat een polospeler weergeeft, voor waren van de klassen 9, 18, 20, 21, 24, 25 en 28

Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009