ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1)

Het eerste middel bestaat uit drie onderdelen en is ontleend aan een verkeerde rechtsopvatting bij de bepaling van de redelijke termijn zoals die voor de indiening van het verzoekschrift in geschillen tussen de EIB en haar personeelsleden geldt. — In het kader van het eerste onderdeel verwijten rekwiranten het GVA dat het een verkeerde betekenis heeft gegeven aan de rechtspraak betreffende de beroepstermijnen van personeelsleden van de EIB, door de facto geen toepassing te geven aan de regel van de redelijke termijn, die per definitie flexibel is en ruimte biedt voor de concrete afweging van de betrokken belangen, maar deze heeft vervangen door de strikte en algemene termijn van drie maanden. — In het kader van het tweede onderdeel betogen rekwiranten dat in de toepasselijke teksten geen enkele termijn is gesteld voor geschillen tussen de EIB en haar personeelsleden, terwijl het GVA de termijn van drie maanden en tien dagen heeft toegepast naar analogie van hetgeen is bepaald in artikel 91 van het Statuut van de ambtenaren en in artikel 100, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering. — In het kader van het derde onderdeel beroepen rekwiranten zich op schending van het evenredigheidsbeginsel en schending van hun recht op een doeltreffende bescherming in rechte, aangezien het GVA de door hen aangehouden termijn als onredelijk heeft aangemerkt, terwijl er sprake was van een verschil van enkele seconden ten opzichte van de referentietermijn zoals die in de statutaire betrekkingen geldt.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 152/25

Beroep ingesteld op 11 maart 2011 — Stichting Regionaal Opleidingencentrum van Amsterdam/BHIM — Investimust (COLLEGE)

(Zaak T-165/11)

2011/C 152/46

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Stichting Regionaal Opleidingencentrum van Amsterdam (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordiger: R.M.R. van Leeuwen, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Investimust, S.A. (Genève, Zwitserland)

Conclusies

— de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 12 januari 2011 in zaak R 508/2010-4 vernietigen; en

— verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: woordmerk COLLEGE voor diensten van de klassen 39 en 43 — gemeenschapsmerkinschrijving nr. 2645489

Houder van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

Motvering van de vordering tot nietigverklaring: absolute nietigheidsgronden overeenkomstig artikel 52, lid 1, sub a, juncto artikel 7 van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad

Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van artikel 52, lid 1, sub a, juncto artikel 7, lid 1, sub c, en artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad, doordat ook de kamer van beroep ten onrechte het in beroep overgelegde bewijsmateriaal niet in aanmerking heeft genomen.
—

Producenten van levende tweekleppige weekdieren mochten erop vertrouwen dat de Commissie de bioassay in muizen niet als referentiemethode voor de detectie van lipofiele toxines zou vervangen totdat was voldaan aan de voorwaarden van bijlage III, hoofdstuk III, deel B, punt 4, bij verordening nr. 2074/2005 in de oorspronkelijke bewoordingen daarvan.
—

In dat verband stelt verzoekster in het bijzonder dat er sprake is van schending van artikel 2, lid 2, juncto artikel 2, lid 1, van verordening nr. 510/2006, aangezien „Holland”, als synoniem van „Nederland”, de naam van een land is. Voorts is er geen sprake van een uitzonderingsgeval waarin de naam van een land kan worden ingeschreven.
2)

Tweede middel: niet-nakoming van de motiveringsplicht: volgens verzoekster is de bestreden beschikking niet toereikend gemotiveerd, hetgeen in strijd is met artikel 296 VWEU. In de bestreden beschikking wordt immers zelfs niet summier aangegeven waarom de door het ESF verleende communautaire bijstand wordt verminderd en in de brief van het IGFSE [Instituto de Gestão do Fundo Social Europeu] waarbij aan verzoekster kennisgeving van de bestreden beschikking is gedaan, wordt evenmin uiteengezet, op een minstens begrijpbare wijze, waarom deze bijstand is verminderd en welke uitgaven al dan niet in aanmerking komen. Volgens verzoekster moet de bestreden beschikking eveneens op grond van een motiveringsgebrek door het Gerecht nietig worden verklaard.
—

de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 2 november 2010 vernietigen voor zover daarbij Antrax It s.r.l. is verwezen in de kosten die The Heating Company BVBA in het kader van de procedure voor het BHIM heeft gemaakt;
—

bijgevolg verklaren dat de vordering van de Commissie tot terugbetaling van 164 080,10 EUR ongegrond is, en dientengevolge de debetnota van 13 december 2010 waarmee de Commissie teruggave van dit bedrag heeft gevorderd, nietig verklaren, herroepen — ook via het uitschrijven van een overeenkomstige creditnota — of in elk geval onwettig verklaren;
1)

De Commissie gaf blijk van een kennelijk onjuiste rechtsopvatting door te concluderen dat de Deense regering geen kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door de route Kopenhagen-Ystad als een openbare dienst in te delen en op te nemen in het stelsel van openbaredienstcontracten. Verzoeker meent dat deze route op efficiënte wijze is geëxploiteerd door marktdeelnemers zonder subsidies en dat zij bijgevolg niet dient te worden opgenomen in een openbaredienstcontract.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 72/24

Beroep ingesteld op 7 januari 2011 — Bank Kargoshaei e.a./Raad

(Zaak T-8/11)

2011/C 72/41

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Bank Kargoshaei, Bank Melli Iran Investment Company, Bank Melli Iran Printing and Publishing Company, Cement Investment & Development Co., Mazandaran Cement Company, Melli Agrochemical Company, Shomal Cement Co., (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: L. Defalque en S. Woog, advocaten)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

— Punt 5 van [hoofdstuk I], afdeling B, van de bijlage bij besluit 2010/644/GBVB van de Raad van 25 oktober 2010 tot wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (1) en punt 5 van afdeling B van verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) nr. 423/2007 (2) nietig verklaren en ook het in de brief van de Raad van 28 oktober 2010 vervatte besluit nietig verklaren;

— artikel 20, lid 1, sub b, van besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 (3) en artikel 16, lid 2, sub a, van verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad onwettig en niet-toepasselijk op verzoekster verklaren;

— de Raad verwijzen in de kosten van verzoeksters voor onderhavige procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeksters’ middelen komen overeen met die van verzoekster in zaak T-7/11, Bank Melli Iran/Raad.

(1) PB L 281, blz. 81.

(2) PB L 281, blz. 1.

(3) Besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39).
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 80/22

Beroep ingesteld op 17 januari 2011 — El Corte Inglés/BHIM — BA&SH (ba&sh)

(Zaak T-23/11)

2011/C 80/43

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: El Corte Inglés, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: M. López Camba en J. Rivas Zurdo, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij(en) in de procedure voor de kamer van beroep: BA&SH SAS (Parijs, Frankrijk)

Conclusies

— de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 7 oktober 2010 in zaak R 94/2010-2 vernietigen;

— het Bureau en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken gemeenschapsmerk: het beeldmerk „ba&sh” voor waren van de klassen 3, 14, 18 en 25 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5679758

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

Oppositiemerk of -teken: Spaanse merkinschrijving nr. 2211312 van het figuratieve kleurmerk „BASS10” voor waren van klasse 3, Spaanse merkinschrijving nr. 2140717 van het figuratieve kleurmerk „BASS10” voor waren van klasse 18, Spaanse merkinschrijving nr. 2140718 van het figuratieve kleurmerk „BASS10” voor waren van klasse 25, Spaanse merkinschrijving nr. 2223832 van het figuratieve kleurmerk „BASS10” voor waren van klasse 14

Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: verzoekster stelt dat de bestreden beslissing schending oplevert van artikel 42, leden 2 en 3 van verordening (EG) nr. 207/2009, aangezien de kamer van beroep ten onrechte heeft geconcludeerd dat het normaal gebruik van de betrokken waren niet was bewezen. Volgens verzoekster schendt de bestreden beslissing eveneens artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009, aangezien de betrokken merken dermate overeenstemmen dat sprake is van gevaar voor verwarring en het betwiste merk betrekking heeft op waren die deels identiek en deels soortgelijk zijn aan de door de oudere merkinschrijvingen aangeduide waren.
2)

Schending van het gemeenschaprecht wegens zware motiveringsfouten Verzoekster stelt in deze context ontbrekende motivering in de debetnota, onjuiste motivering tot rechtvaardiging en weigering van verblijfs- en reiskosten alsook ontbrekende motivering tot verhoging van het niet in aanmerking te nemen bedrag inzake de rubriek „verschillende diensten”.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 238/38

Rectificatie van de mededeling in het Publicatieblad in zaak T-242/11

( Publicatieblad van de Europese Unie C 211 van 16 juli 2011, blz. 27 )

2011/C 238/67

De mededeling in het Publicatieblad in zaak T-242/11, Kaltenbach & Voigt / BHIM (3D eXam), is als volgt te lezen:
—

de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 14 oktober 2010 in zaak R 451/2010-1, waarbij de beslissing van de oppositieafdeling van 27 januari 2010 in oppositieprocedure nr. B 751 570 is bevestigd, in haar geheel vernietigen, de oppositie afwijzen en het merk terugverwijzen naar het Bureau met het oog op inschrijving ervan;
—

verweerder of de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep, indien zij tussenkomt in deze zaak, verwijzen in de kosten van procedure.
Verzoeksters stellen in het bijzonder dat de instellingen van de Unie artikel 143, lid 1, sub a, van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB 1993, L 253, blz. 1) hebben geschonden en dat zij blijk hebben gegeven van een kennelijk onjuiste opvatting door te stellen dat hun verbonden handelaar verbonden was met een andere onderneming.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 30/44

Beroep ingesteld op 24 november 2010 — DTS Distribuidora de Televisión Digital/Commissie

(Zaak T-533/10)

()

2011/C 30/80

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: DTS Distribuidora de Televisión Digital, SA (Tres Cantos, Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: H. Brokelmann en M. Ganino, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— nietigverklaring van beschikking C(2010) 4295 def. van de Commissie van 20 juli 2010, en

— verwijzing van de Commissie in de kosten van de onderhavige procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster in de onderhavige procedure, een aanbieder van betaaltelevisie per satelliet, komt op tegen beschikking C(2010) 4925 def. van de Commissie van 20 juli 2010„betreffende steunregeling C 37/2009 (ex NN 58/2009) die Spanje voornemens is ten uitvoer te leggen ten behoeve van de nationale openbare omroep Corporación de Radio y Televisión Española (RTVE)”, waarbij deze steunregeling, zoals gewijzigd bij wet 8/2009 van 28 augustus 2009 op de financiering van de nationale openbare omroep RTVE, verenigbaar met de gemeenschappelijke markt werd verklaard zonder dat de financieringsmiddelen ervan hoefden te worden onderzocht.

Volgens verzoekster mocht de Commissie deze steunregeling niet goedkeuren zonder onderzoek van de bij de zojuist vermelde wet ingevoerde financieringsmiddelen, met name de belasting van 1,5 % over de brutobedrijfsopbrengsten van aanbieders van betaaltelevisiediensten.

Tot staving van haar vorderingen voert verzoekster de volgende middelen aan:

— onjuiste rechtsopvatting doordat de Commissie de betrokken steunregeling heeft goedgekeurd zonder de financieringswijze ervan te onderzoeken. Verzoekster stelt dienaangaande dat volgens vaste rechtspraak het onderzoek van steun niet mag worden losgemaakt van het onderzoek van de financieringswijze ervan indien deze financieringswijze integrerend deel uitmaakt van de steun, en dat, met betrekking tot de onderhavige zaak, de belasting van 1,5 % over de brutobedrijfsopbrengsten van aanbieders van betaaltelevisiediensten integrerend deel uitmaakt van de steunregeling, en de Commissie ze derhalve samen met de steun had moeten onderzoeken.

— schending van artikel 106, lid 2, VWEU doordat de Commissie een steunregeling heeft goedgekeurd die het evenredigheidsbeginsel niet eerbiedigt, aangezien de belastingen waarmee zij wordt gefinancierd, in strijd met het gemeenschappelijk belang een aanzienlijke verstoring van de mededinging vormen op de markten van de verwerving van inhoudelijke producten en aan de downstreamzijde van de tv-kijkers.
—

verwijzing van de verwerende partij in de hogere voorziening in de kosten, daaronder begrepen die van de procedure in eerste aanleg.
—

nietig verklaren de onder nummer C(2010) 4750 per brief aan Ierland meegedeelde en op 16 juli 2010 aan verzoekster ter kennis gebrachte beschikking van de Commissie van 13 juli 2010 houdende afwijzing van een aanvraag tot verhoging van de capaciteit om veiligheidsredenen voor een voorgestelde nieuwe pelagische trawler om de MFV Golden Rose te vervangen, welke beschikking werd vastgesteld ter vervanging van de beschikking over genoemde aanvraag die was neergelegd in beschikking 2003/245/EG van de Commissie van 4 april 2003 inzake de door de Commissie ontvangen aanvragen tot verhoging van MOP IV-doelstellingen in verband met maatregelen ter verbetering van de veiligheid, de navigatie op zee, de hygiëne, de productkwaliteit en de arbeidsomstandigheden voor vaartuigen met een lengte over alles van meer dan 12 m (PB 2003, L 90, blz. 48), die, voor zover zij betrekking heeft op verzoekster, nietig werd verklaard bij arrest van het Hof van Justitie van 17 april 2008, Flaherty e.a./Commissie (C-373/06 P, C-379/09 P en C-382/09 P, Jurispr. blz. I-2649);
—

Ten vierde en in subsidiaire orde zou de Commissie ten onrechte en rechtens onjuist aan verzoekster een boete hebben opgelegd van EUR 6 934 000 en zou de Commissie aan verzoekster geen dan wel een aanzienlijk lagere boete hebben moeten opleggen. — De Commissie had volgens verzoekster niet haar omzet in 2003 als maatstaf mogen nemen voor de vaststelling van het 10 %-plafond van de boete die aan verzoekster is opgelegd, althans had de Commissie in geval wordt afgeweken van de hoofdregel van artikel 23 lid 2 van Verordening (EG) nr. 1/2003 de gevolgen daarvan moeten bezien in het concrete geval in het licht van de doelstelling van die bepaling. De boete is daarom niet evenredig aan de omvang van de onderneming en voldoet niet aan de voorwaarden van de rechtspraak. — De Commissie had ook aan verzoekster de clementiekorting moeten geven die zij aan Nedri Spanstaal heeft gegeven. — De Commissie heeft ten onrechte een aparte berekening van de boete van verzoekster gemaakt en had de boete van verzoekster dienen te beperken tot een fractie van de aan Nedri Spanstaal opgelegde boete. Het besluit jegens verzoekster is gebaseerd op het aandeelhouderschap van verzoekster in Nedri Spanstaal gedurende een 48/224ste deel van de totale periode van de door Nedri Spanstaal gepleegde inbreuk; de boete beantwoordt niet aan het evenredigheidsbeginsel. — Door na toepassing van het 10 %-plafond geen rekening te houden met de relatief beperkte duur waarvoor verzoekster aansprakelijk wordt gehouden voor de overtreding van Nedri Spanstaal, de relatief beperkte kwaliteit van de aansprakelijkheid van verzoekster en de beperkte omzet van verzoekster, heeft de Commissie het evenredigheidsbeginsel geschonden. — Door na toepassing van het 10 %-plafond geen rekening te houden met de beperkte duur, waarvoor HIT verantwoordelijk wordt gehouden voor de overtreding in verhouding tot Nedri Spanstaal, heeft de Commissie het beginsel van gelijke behandeling geschonden. Uit de rechtspraak volgt dat de hoogte van de boete mede wordt bepaald door de duur van de inbreuk gedurende welke de beboete onderneming hoofdelijk aansprakelijk is. Daarmee is niet verenigbaar dat de boete van verzoekster hoger is dan de boete van Nedri Spanstaal.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 301/57

Beroep ingesteld op 8 september 2010 — Laufen Austria/Commissie

(Zaak T-411/10)

()

2010/C 301/91

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Laufen Austria AG (Wilhelmsburg, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: E. Navarro Varona, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— de artikelen 1 en 2 van de beschikking van de Europese Commissie van 23 juni 2010 gedeeltelijk nietig verklaren met betrekking tot de geldboete die wegens vermeende schending van artikel 101 VWEU aan Laufen Austria (zowel individueel als hoofdelijk met Roca Sanitario) is opgelegd; en bijgevolg

— de aan Laufen Austria individueel en hoofdelijk met Roca Sanitario opgelegde geldboete verlagen overeenkomstig het betoog in het verzoekschrift, voor zover het Gerecht dit opportuun acht in het licht van de uiteengezette gronden en de andere gronden waarmee het rekening zou houden, en

— de Commissie verwijzen in de kosten die Laufen Austria heeft gemaakt.

Middelen en voornaamste argumenten

De in de onderhavige zaak bestreden beschikking is dezelfde als in zaak T-408/10, Roca Sanitario/Commissie.

De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke in voormelde zaak zijn aangevoerd.

Verzoekster stelt in het bijzonder dat in de aan de orde zijnde beschikking een kennelijke beoordelingsfout is gemaakt, voor zover daarin is vastgesteld dat verzoekster niet zelfstandig handelde op de markt, en dat Roca Sanitario aansprakelijk was voor haar gedragingen.

Dienaangaande is er subsidiair sprake van een inbreuk op artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag, op het beginsel van individuele aansprakelijkheid voor inbreuken en op het evenredigheidsbeginsel, in verband met het bedrag van de aan verzoekster individueel opgelegde geldboete wegens de inbreuk die zij zou hebben gemaakt voordat zij door Roca Sanitario werd overgenomen. Dat bedrag overschrijdt 10 % van haar omzet in het boekjaar vóór de vaststelling van de bestreden beschikking en is op onjuiste wijze vastgesteld.
C 288/52

Beroep ingesteld op 16 augustus 2010 — Panzeri/BHIM — Royal Trophy (Royal Veste e premia lo sport)

(Zaak T-348/10)

()

(2010/C 288/97)

Taal van het verzoekschrift: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Luigi Panzeri (Monguzzo, Italië) (vertegenwoordiger: C. Galli, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Royal Trophy Srl (Cava de Tirreni, Italië)

Conclusies

— de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 20 mei 2010 en de beslissing van de oppositieafdeling van 30 juni 2009 vernietigen;

— verklaren dat de oppositie van verzoeker tegen de aanvraag voor inschrijving van merk nr. 5285507 wordt toegewezen en de aanvraag voor dat merk betreffende waren van de klassen 25 (kledingstukken) en 28 (gymnastiek- en sportartikelen voor zover niet begrepen in andere klassen) afwijzen en/of enige andere passend geachte maatregel treffen;

— Royal Trophy s.r.l. verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: ROYAL TROPHY S.r.l.

Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „ROYAL veste e premia lo sport” (aanvraag nr. 5285507) voor waren van de klassen 25 en 28

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoeker

Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk (nr. 1533504) en internationaal woordmerk (nr. 5769068) „VESTE LO SPORT” voor waren van klasse 25, en beeldmerk „PANZERI veste lo sport”, niet ingeschreven maar gebruikt in het economisch verkeer, voor „kledingstukken, in het bijzonder sportkleding”

Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 274/25

Beroep ingesteld op 23 juli 2010 — Groupe Partouche/Commissie

(Zaak T-315/10)

()

2010/C 274/39

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Groupe Partouche SA (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: J.-J. Sebag, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— nietigverklaring van de beschikking van de Commissie om geen bezwaar te maken;

— verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Met het onderhavige beroep vordert verzoekster nietigverklaring van beschikking C(2010) 3333 van de Commissie van 21 mei 2010 waarbij een voorgenomen concentratie waarbij Française des Jeux en Groupe Lucien Barrière de gezamenlijke zeggenschap verkrijgen over de onderneming Newco, die belast is met het ontwerp en de exploitatie van een pokerwebsite in Frankrijk, verenigbaar met de interne markt en de Overeenkomst betreffende Europese Economische Ruimte wordt verklaard.

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster aan dat de Commissie het onderzoek van de betrokken concentratie had moeten terugwijzen naar de Franse Republiek, gelet op het feit dat haar concurrentiepositie op de betrokken markt in Frankrijk merkbaar kan worden aangetast.