Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Hogere voorziening Middelen Ontvankelijkheid Voorwaarden Aanvoering van argumenten die ook voor Gerecht zijn aangevoerd Geen invloed

(Art. 225 EG; Statuut-EG van het Hof van Justitie, art. 51, eerste alinea; Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 112, lid 1, sub c)

2. Beroep tot nietigverklaring Natuurlijke of rechtspersonen Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken Niet-ontvankelijkheidsgrond van openbare orde Ernst van verzuim van betrokken instelling Geen invloed Aantasting van institutioneel evenwicht Geen invloed

(Art. 230, vierde alinea, EG)

Samenvatting

1. Uit artikel 225 EG, artikel 51, eerste alinea, van het Statuut-EG van het Hof van Justitie en artikel 112, lid 1, sub c, van het Reglement voor de procesvoering volgt dat een hogere voorziening duidelijk moet aangeven, tegen welke onderdelen van de beschikking waarvan de vernietiging wordt gevorderd, zij is gericht, en welke argumenten rechtens die vordering specifiek staven. Een hogere voorziening waarin slechts de voor het Gerecht aangevoerde middelen en argumenten worden herhaald, en zelfs geen argumenten naar voren worden gebracht waarmee specifiek wordt aangegeven, op welk punt de bestreden beschikking op een onjuiste rechtsopvatting zou berusten, voldoet niet aan dit vereiste.

Een hogere voorziening kan echter steunen op een reeds in eerste aanleg voorgedragen betoog, teneinde aan te tonen dat het Gerecht het gemeenschapsrecht heeft geschonden door de middelen en argumenten van de verzoekende partij te verwerpen, zodat de in eerste aanleg onderzochte rechtspunten in een hogere voorziening opnieuw kunnen worden behandeld, wanneer de rekwirant de uitlegging of de toepassing van het gemeenschapsrecht door het Gerecht betwist.

( cf. punten 30-31 )

2. Het in artikel 230, vierde alinea, EG vastgestelde criterium dat de ontvankelijkheid van een beroep van een natuurlijke of rechtspersoon tegen een beschikking van een gemeenschapsinstelling die niet tegen hem is gericht, afhankelijk stelt van de voorwaarde dat die persoon rechtstreeks en individueel door die beschikking is geraakt, vormt een niet-ontvankelijkheidsgrond van openbare orde die de communautaire rechter op elk moment, ook ambtshalve, kan onderzoeken. De ernst van het gestelde verzuim van de betrokken instelling of het gewicht van de daaruit voortvloeiende aantasting met betrekking tot de eerbiediging van grondrechten laten in elk geval niet toe om af te wijken van de uitdrukkelijk in het Verdrag vastgestelde ontvankelijkheidscriteria.

Weliswaar vormt het evenwicht der bevoegdheden, dat kenmerkend is voor de organisatorische opbouw van de Gemeenschap, een fundamentele waarborg die bij het Verdrag met name is toegekend aan de ondernemingen en verenigingen van ondernemingen waarop het van toepassing is, doch deze vaststelling kan niet worden uitgelegd als het openen van een rechtsweg voor iedere natuurlijke of rechtspersoon die van mening is dat een handeling van een gemeenschapsinstelling is vastgesteld in strijd met het beginsel van institutioneel evenwicht, ongeacht of deze persoon rechtstreeks en individueel door de betrokken handeling is geraakt.

( cf. punten 39-41 )