Bij de beoordeling of een verschillende behandeling van de belasting van aan pensioenfondsen uitgekeerde dividenden naargelang de hoedanigheid van ingezetene of niet-ingezetene van deze pensioenfondsen leidt tot een ongunstige behandeling van niet-ingezeten pensioenfondsen in vergelijking met ingezeten pensioenfondsen, en bijgevolg het vrije verkeer van kapitaal beperkt, is het tijdvak dat in aanmerking moet worden genomen voor de vergelijking van de belastingdruk voor dividenden uitgekeerd aan ingezetenen en niet-ingezetenen, het tijdvak dat in aanmerking wordt genomen voor de aan ingezetenen uitgekeerde dividenden. In dat verband kan een mogelijk ongunstige behandeling van de aan niet-ingezeten pensioenfondsen uitgekeerde dividenden in een belastingjaar niet worden gecompenseerd door een mogelijk gunstige behandeling daarvan in andere belastingjaren. Bijgevolg moet het bestaan van een mogelijk ongunstige behandeling van de aan niet-ingezeten pensioenfondsen uitgekeerde dividenden worden beoordeeld over elk belastingjaar afzonderlijk.

Artikel 63 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale wettelijke regeling op grond waarvan over door een ingezeten vennootschap uitgekeerde dividenden een bronbelasting wordt geheven wanneer die dividenden worden uitgekeerd aan een niet-ingezeten pensioenfonds, en een forfaitair bepaalde en over een fictief rendement berekende belasting die is bedoeld om mettertijd overeen te komen met de belasting van alle inkomsten uit kapitaal volgens het gemeenrechtelijke stelsel, wanneer die dividenden worden uitgekeerd aan een ingezeten pensioenfonds. Het verzet zich evenwel ertegen dat begunstigde niet-ingezeten pensioenfondsen eventuele beroepskosten die rechtstreeks verband houden met de ontvangst van de dividenden, niet in aanmerking kunnen nemen, terwijl die kosten volgens de methode voor de berekening van de heffingsgrondslag van ingezeten pensioenfondsen wel in aanmerking worden genomen, waarbij het aan de nationale rechter staat dit na te gaan.

In dat verband heeft de belasting die ingezeten pensioenfondsen betalen, een ander voorwerp dan de belasting die geldt voor niet-ingezeten pensioenfondsen. Terwijl eerstbedoelde fondsen worden belast over het geheel van hun inkomsten, die worden berekend op basis van hun activa verminderd met hun schulden, waarop een forfaitair rendement wordt toegepast, ongeacht of zij in het betrokken belastingjaar daadwerkelijk dividenden hebben ontvangen, worden laatstbedoelde fondsen belast over de dividenden die zij in dat belastingjaar hebben ontvangen in de lidstaat van de vennootschap die de dividenden uitkeert. In het kader van het ouderdomspensioenstelsel, waarvan pensioenfondsen deel uitmaken, beoogt de nationale wettelijke regeling inzake belasting van die fondsen immers een neutrale belasting in te voeren die onafhankelijk is van de conjunctuur van verschillende soorten activa en alle betrokken vormen van pensioensparen. Om dat doel te bereiken, wordt over het geheel van activa van een ingezeten pensioenfonds jaarlijks een forfaitaire belasting geheven die het rendement van die activa weerspiegelt, ongeacht of uit die activa inkomsten, in het bijzonder dividenden, zijn ontvangen. De betrokken lidstaat belast de inkomsten van ingezeten pensioenfondsen aldus in zijn hoedanigheid van staat van vestiging van die pensioenfondsen, op basis waarvan hij bevoegd is het geheel van hun inkomsten te belasten. Wat daarentegen de niet in die lidstaat gevestigde pensioenfondsen betreft, kan die lidstaat overeenkomstig een bilateraal verdrag ter voorkoming van dubbele belasting slechts de inkomsten belasten die voortvloeien uit de activa van deze fondsen die zich op zijn grondgebied bevinden. De betrokken lidstaat kan dus, gezien deze beperkte belastingbevoegdheid wat niet-ingezeten pensioenfondsen betreft, het geheel van de activa van die pensioenfondsen niet belasten.

In die omstandigheden kan de doelstelling van een dergelijke nationale wettelijke regeling, die erin bestaat een neutrale belasting te heffen die onafhankelijk is van de conjunctuur van de verschillende soorten activa en alle betrokken vormen van pensioensparen en veronderstelt dat de pensioenfondsen over het geheel van hun activa worden belast, niet worden verwezenlijkt ten aanzien van niet-ingezeten pensioenfondsen. Die doelstelling, die eveneens veronderstelt dat pensioenfondsen jaarlijks worden belast ongeacht de uitkering van dividenden, kan evenmin worden bereikt door de dividenden die niet-ingezeten pensioenfondsen ontvangen, volgens de forfaitaire methode te belasten, door zich voor de berekening van de verschuldigde belasting te baseren op de waarde van de onderliggende activa, aangezien niet-ingezeten pensioenfondsen hoe dan ook slechts kunnen worden belast wanneer zij dividenden ontvangen. Bijgevolg bevindt een niet-ingezeten pensioenfonds, gelet op de doelstelling van die nationale wettelijke regeling alsook het voorwerp en de inhoud daarvan, zich niet in een situatie die vergelijkbaar is met die van een ingezeten pensioenfonds. Met betrekking tot beroepskosten die rechtstreeks verband houden met een activiteit waarmee in een lidstaat belastbare inkomsten zijn verworven, verkeren ingezetenen en niet-ingezetenen van deze lidstaat echter in een vergelijkbare situatie. Dienaangaande staat het aan de nationale rechter om na te gaan of het bij de belastingmethode die wordt toegepast op ingezeten pensioenfondsen, mogelijk is rekening te houden met eventuele beroepskosten die rechtstreeks verband houden met de ontvangst van de dividenden, door berekening van de heffingsgrondslag van die fondsen en meer bepaald door hun schulden in aanmerking te nemen bij de berekening van de kapitaalbasis. Indien dit het geval is, moeten dergelijke kosten ook in aanmerking worden genomen voor niet-ingezeten pensioenfondsen.

(cf. punten 52‑56, 58‑60, 63‑66 en dictum)