Gevoegde zaken C‑124/13 en C‑125/13

Europees Parlement

en

Europese Commissie

tegen

Raad van de Europese Unie

„Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EU) nr. 1243/2012 — Keuze van de rechtsgrondslag — Artikel 43, leden 2 en 3, VWEU — Politiek besluit — Langetermijnplan voor kabeljauwbestanden”

Samenvatting – Arrest van het Hof (Grote kamer) van 1 december 2015

De vaststelling door het Parlement en de Raad, volgens de gewone wetgevingsprocedure, van bepalingen op grond van artikel 43, lid 2, VWEU veronderstelt noodzakelijkerwijs dat wordt beoordeeld of die bepalingen „nodig” zijn om de doelstellingen van het door het VWEU geregelde gemeenschappelijk beleid na te streven, zodat bij die vaststelling sprake is van een aan de Uniewetgever voor te behouden politiek besluit. Daarentegen is voor de vaststelling door de Raad overeenkomstig artikel 43, lid 3, VWEU van de maatregelen voor de vaststelling en verdeling van de vangstmogelijkheden een dergelijke beoordeling niet nodig omdat dergelijke maatregelen overwegend technisch van aard zijn en bedoeld zijn om uitvoering te geven aan de krachtens artikel 43, lid 2, VWEU vastgestelde bepalingen. De leden 2 en 3 van artikel 43 VWEU streven dus verschillende doelstellingen na en hebben elk een specifieke werkingssfeer, zodat zij afzonderlijk kunnen worden gebruikt als grondslag voor de vaststelling van bepaalde maatregelen in het kader van het gemeenschappelijke visserijbeleid, met dien verstande dat de Raad bij de vaststelling van handelingen op basis van artikel 43, lid 3, VWEU de grenzen van zijn bevoegdheden in acht moet nemen, alsook, in voorkomend geval, het reeds krachtens artikel 43, lid 2, VWEU vastgestelde rechtskader. Hieruit volgt dat de werkingssfeer van lid 3 van artikel 43 VWEU maatregelen kan omvatten die verder gaan dan de vaststelling en verdeling van de vangstmogelijkheden, voor zover die maatregelen geen politieke keuze behelzen die aan de Uniewetgever is voorbehouden omdat zij nodig zijn om de doelstellingen van het gemeenschappelijk landbouw- en visserijbeleid na te streven. (cf. punten 48, 58, 59)

De door verordening nr. 1243/2012 aangebrachte wijzigingen van de artikelen 9 en 12 van verordening nr. 1342/2008 tot vaststelling van een langetermijnplan voor kabeljauwbestanden en de bevissing van deze bestanden beperken zich niet ertoe, louter de vangstmogelijkheden vast te stellen en daadwerkelijk te verdelen in specifieke omstandigheden en op jaarbasis, maar beogen het algemene mechanisme voor de vaststelling van de totaal toegestane vangsten en de beperkingen van de visserijinspanning aan te passen, teneinde te verhelpen aan de gebreken die voortvloeien uit de toepassing van de vroegere regels van automatische verlaging, die de verwezenlijking van de doelstellingen van het meerjarenplan voor het herstel van de kabeljauwbestanden in gevaar brachten. Die wijzigingen bepalen bijgevolg het juridische kader waarin de vangstmogelijkheden worden vastgesteld en verdeeld. Zij zijn dus het resultaat van een politieke keuze die gevolgen op lange termijn heeft voor het meerjarenplan voor het herstel van de kabeljauwbestanden. Hieruit volgt dat de wijzigingen in kwestie bepalingen zijn die nodig zijn om de doelstellingen van het gemeenschappelijke visserijbeleid in de zin van artikel 43, lid 2, VWEU na te streven. Bijgevolg had bij de vaststelling van die wijzigingen de wetgevingsprocedure bedoeld in laatstgenoemde bepaling moeten worden toegepast, en kon de Raad artikel 43, lid 3, VWEU niet gebruiken als rechtsgrondslag voor de vaststelling van verordening nr. 1243/2012, zodat deze laatste verordening nietig moet worden verklaard. (cf. punten 79‑81, 83)