Zaak C-282/07

Belgische Staat — FOD Financiën

tegen

Truck Center SA

(verzoek van het Hof van Beroep te Luik om een prejudiciële beslissing)

„Vrijheid van vestiging — Artikelen 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG) en 58 EG-Verdrag (thans artikel 48 EG) — Vrij verkeer van kapitaal — Artikelen 73 B en 73 D EG-Verdrag (thans, respectievelijk, artikelen 56 EG en 58 EG) — Rechtspersonenbelasting — Inkomsten uit kapitaal en uit roerende goederen — Bronbelasting — Roerende voorheffing — Inning van roerende voorheffing op rente betaald aan niet-ingezeten vennootschappen — Geen inning van roerende voorheffing op rente betaald aan ingezeten vennootschappen — Dubbelebelastingovereenkomst — Beperking — Ontbreken daarvan”

Conclusie van advocaat-generaal J. Kokott van 18 september 2008 I ‐ 10770

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 december 2008 I ‐ 10788

Samenvatting van het arrest

Vrij verkeer van personen – Vrijheid van vestiging – Vrij verkeer van kapitaal – Belastingwetgeving – Vennootschapsbelasting

[EG-Verdrag, art. 52 (thans, na wijziging, art. 43 EG), art. 58 (thans art. 48 EG), art. 73 B en 73 D (thans, respectievelijk, art. 56 EG en 58 EG]

De artikelen 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG), 58 EG-Verdrag (thans artikel 48 EG), 73 B EG-Verdrag en 73 D EG-Verdrag (thans, respectievelijk, de artikelen 56 EG en 58 EG) moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan een belastingregeling van een lidstaat, die voorziet in de heffing van bronbelasting op de rente die door een vennootschap met zetel in deze lidstaat wordt betaald aan een vennootschap met zetel in een andere lidstaat, terwijl een vrijstelling van deze heffing geldt voor de rente die wordt betaald aan een in eerstgenoemde lidstaat gevestigde vennootschap waarvan de inkomsten in deze lidstaat worden belast uit hoofde van de vennootschapsbelasting.

Het door een dergelijke belastingregeling ingevoerde verschil in behandeling van vennootschappen die kapitaalinkomsten ontvangen, bestaande in de toepassing van verschillende heffingstechnieken naargelang deze vennootschappen in de betrokken lidstaat dan wel in een andere lidstaat zijn gevestigd, betreft immers situaties die niet objectief vergelijkbaar zijn. Wanneer in de eerste plaats zowel de vennootschap die de rente betaalt, als de vennootschap die deze rente ontvangt, haar zetel in de betrokken lidstaat heeft, verschilt de positie van deze staat van zijn positie in het geval dat een in die staat gevestigde vennootschap rente uitkeert aan een niet in deze staat gevestigde vennootschap, aangezien de lidstaat in het eerste geval als staat van vestiging van de betrokken vennootschappen optreedt, en in het tweede geval als bronstaat van de rente. In de tweede plaats geven de betaling van rente door een ingezeten vennootschap aan een andere ingezeten vennootschap en de betaling van rente door een ingezeten vennootschap aan een niet-ingezeten vennootschap aanleiding tot verschillende belastingen, die op verschillende rechtsgrondslagen zijn gebaseerd. Enerzijds wordt de door een ingezeten vennootschap aan een andere ingezeten vennootschap betaalde rente door de betrokken lidstaat belast, aangezien deze rente bij laatstgenoemde vennootschap — net als de andere inkomsten van deze vennootschap — aan de vennootschapsbelasting onderworpen blijft. Anderzijds wordt roerende voorheffing ingehouden op door een ingezeten vennootschap aan een niet-ingezeten vennootschap betaalde rente krachtens de bevoegdheid die deze staat en de andere lidstaat elkaar volgens een dubbelebelastingovereenkomst bij de verdeling van hun heffingsbevoegdheden onderling hebben voorbehouden. Deze verschillende regels inzake de inning van de belasting vormen dus het logische uitvloeisel van de omstandigheid dat ingezeten en niet-ingezeten rente ontvangende vennootschappen aan verschillende belastingen zijn onderworpen. Ten slotte zijn deze verschillende heffingstechnieken het gevolg van de verschillende situaties waarin deze vennootschappen zich bevinden met betrekking tot de inning van de belasting, daar ingezeten rente ontvangende vennootschappen onder het rechtstreekse toezicht staan van de belastingautoriteiten van de betrokken lidstaat, hetgeen niet het geval met niet-ingezeten rente ontvangende vennootschappen, aangezien voor de inning van de belasting bij deze laatste bijstand van de belastingadministratie van de andere lidstaat vereist is.

Bovendien vloeit uit het verschil in behandeling waarin een dergelijke belastingregeling voorziet, niet noodzakelijkerwijs een voordeel voor de ingezeten rente ontvangende vennootschappen voort, aangezien, enerzijds, deze vennootschappen voorafbetalingen op de vennootschapsbelasting moeten verrichten, en, anderzijds, het tarief van de roerende voorheffing die wordt geïnd op aan een niet-ingezeten vennootschap betaalde rente, duidelijk lager is dan het tarief van de vennootschapsbelasting dat wordt toegepast op de inkomsten van de ingezeten vennootschappen die rente verkrijgen.

In die omstandigheden vormt dit verschil in behandeling noch een beperking van de vrijheid van vestiging in de zin van artikel 52 van het Verdrag, noch een beperking van het vrije verkeer van kapitaal in de zin van artikel 73 B van het Verdrag.

(cf. punten 41-52 en dictum)