ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1.

Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 266 VWEU, aangezien het bestreden besluit, volgens hetwelk de verwerende partij geen toepassing kan geven aan een akkoord gesloten in het kader van een minnelijke regeling in zaak F-33/15, Labiri/EESC, een niet-uitvoering vormt van een beslissing van het Hof van Justitie van de Europese Unie. Een dergelijke onwettige niet-uitvoering van het aldus gesloten akkoord vormt tevens een niet-nakoming van de zorgplicht jegens verzoekster en van de verplichting tot loyale samenwerking zoals opgenomen in artikel 4, lid 3, VEU, een schending van het beginsel dat vrijelijk gesloten akkoorden tussen partijen te goeder trouw moeten worden uitgevoerd, een schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en een niet-nakoming van de bijstandsplicht voortvloeiende uit artikel 24 van het Ambtenarenstatuut.
2.

Tweede middel: het besluit van de Commissie van 19 januari 2017 is niet in overeenstemming met de toepassing van de relevante bepalingen en richtsnoeren en de regelgevende praktijk in andere gevallen en schendt daarom de beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie en verstoort het gelijke speelveld.
—

nietigverklaring van het besluit van EUBAM Libië van 24 januari 2017 tot vervanging van het oorspronkelijke besluit van 16 februari 2014 tot afwijzing van de inschrijving die de vennootschap Argus heeft gedaan in het kader van een aanbesteding voor het verrichten van veiligheidsdiensten in het kader van de European Union Integrated Border Management Assistance Mission in Libië (contract EUBAM-13-020), en tot gunning van de opdracht aan Garda;
1.

Ethniko Kentro Erevnas kai Technologikis Anaptyxis (hierna: „EKETA”) betwist bij onderhavig beroep de eis die de Commissie in het kader van de uitvoering van het ACTIBIO-project bij debetnota nr. 3241615335/29.11.2016 heeft gesteld. Bij die debetnota heeft de Commissie gevorderd dat EKETA de voor het ACTIBIO-project ontvangen bijstand gedeeltelijk terugbetaalt, namelijk voor een bedrag van 38 241,00 EUR. Die vordering kwam er nadat de Europese Commissie een controle ter plaatse had verricht in de kantoren van verzoeker.
—

nietigverklaring van het bij schrijven van 15 december 2016 meegedeelde besluit van de directie van de Europese Centrale bank tot afwijzing van verzoekers’ verzoek om toegang tot de twee documenten van de Europese Centrale Bank „The impact on government deficit and debt from off-market swaps. The Greek case” (SEC/GovC/X/10/88a) en „The Titlos transaction and possible existence of similar transactions impacting on the euro area government debt or deficit levels” (SEC/GovC/X/10/88b);
—

in elk geval, de merkhouder gelasten de verzoekende partij in de procedure voor het EUIPO te vergoeden voor de kosten en hem tevens verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.
—

Nietig te verklaren uitvoeringsbesluit (EU) 2016/2018 van de Commissie van 15 november 2016 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (ELFPO) (PB 2016, L 312, blz. 26), voor zover daarbij van financiering wordt uitgesloten het bedrag van 660 202,73 EUR betreffende de kosten die Portugal heeft gedeclareerd voor technische bijstand van het Posei-subprogramma voor de Azoren voor de boekjaren 2012 en 2013;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 78/42

Beroep ingesteld op 31 januari 2017 — Pegasus/Parlement

(Zaak T-57/17)

(2017/C 078/57)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Pegasus (Brussel, België) (vertegenwoordiger: P. Richter, advocaat)

Verwerende partij: Europees Parlement

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

— artikel I.4.I van het besluit van de verwerende partij van 12 december 2016 (nummer FINS-2017-31) betreffende de vermindering van het voorfinancieringsbedrag tot 33 % van het vastgestelde maximumbedrag alsmede de bepaling om een zekerheid te stellen nietig te verklaren;

— de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij een middel aan, dat in wezen gelijk of soortgelijk is aan het middel dat is aangevoerd in zaak T-54/17, CLF/Parlement.
3.

Derde middel: artikel 103, lid 7, onder h), van richtlijn 2014/59/EU (1), artikel 113, lid 7, van verordening (EU) nr. 575/2013 (2), artikel 6, lid 5, eerste volzin, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 (3), de artikelen 16 en 20 van het Handvest alsook het evenredigheidsbeginsel zijn geschonden doordat de multiplicator 0,556 is toegepast op de IPS (institutioneel protectiestelsel)-indicator. Verzoekster bekritiseert in het kader van het derde middel dat verweerder de IPS-indicator ten aanzien van haar niet ten volle heeft toegepast. Een institutioneel protectiestelsel biedt alle deelnemende instellingen een volledige en gelijke bescherming. Het is in strijd met het stelsel en willekeurig dat met betrekking tot de IPS-indicator een onderscheid wordt gemaakt tussen de instellingen. Ook verzoeksters indeling in de categorie van instellingen met het hoogste risicoprofiel is kennelijk ongerechtvaardigd en willekeurig.
4.

Vierde middel: schending van artikel 4, lid 3, van de GTM-verordening, van artikel 23, leden 1 en 4, van de CRD IV, alsmede van de algemene beginselen van legaliteit, rechtszekerheid en voorzienbaarheid van overheidsoptreden, met betrekking tot de toepassing door de ECB van nationale omzettingsbepalingen, alsmede schending van de algemene beginselen van legaliteit en rechtszekerheid voor zover de ECB meent dat de Guidelines for the prudential assessment of acquisitions and increases in holdings in the financial sector required by Directive 2007/44/EC, vastgesteld in 2008 door de comités CEBS, CESR en CEIOPS, tegen verzoekers kunnen worden aangevoerd.
7.

Zevende middel: het eigendomsrecht van verzoeker is geschonden voor zover het geding dat ten grondslag ligt aan de tegen de Europese Commissie voor het Hof van Justitie van de Europese Unie ingestelde procedure tot doel had zijn eigendomsrecht te erkennen teneinde een vergoeding te verkrijgen. In dit verband verwijt verzoeker het Hof dat het de door het Gerecht in eerste aanleg vastgestelde, onjuiste beslissing in zijn beschikking in de zaak T-429/09 heeft bevestigd en een onherroepelijk karakter eraan heeft verleend, doordat het de hogere voorziening heeft afgewezen.
—

In het beroepsschrift wordt bovendien opgemerkt dat de EU bij de bestreden overeenkomst, zowel in Griekenland als in Turkije, een enorme toestroom van personen heeft veroorzaakt, die in erbarmelijke omstandigheden overleven en zonder enige rechten, om nog maar te zwijgen van het feit dat zij al het slachtoffer van mishandelingen door de ordediensten kunnen geweest zijn.
2.

Tweede middel, ontleend aan schending van de beginselen van transparantie en gelijke behandeling van inschrijvers zowel op het moment van opstelling van het bestek als op het moment van beoordeling van de offertes van de inschrijvers door de Commissie. Verzoekster verwijt verweerster met name: — Ten eerste, bij de opstelling van haar bestek gebruik te hebben gemaakt van technische kenmerken en foto's van producten die door een inschrijver waren voorgesteld in een eerdere offerte-aanvraag, die een soortgelijk voorwerp had en die zij om ongerechtvaardigde redenen had ingetrokken, hetgeen ongerechtvaardigde belemmeringen heeft gecreëerd voor de openstelling van de markten voor mededinging; — Ten tweede, de fundamentele regel van gelijkheid van inschrijvers te hebben geschonden, door vanuit technisch oogpunt zeer beperkende en ongerechtvaardigde technische eisen te stellen, die duidelijk bestemd waren om overeen te komen met de producten van een bepaalde marktdeelnemer; — Ten derde, de offerte die zij had ingediend in het kader van de litigieuze aanbestedingsprocedure niet op objectieve en onafhankelijke wijze te hebben beoordeeld, en deze op ongerechtvaardigde wijze te hebben afgewezen, ook al voldeden haar producten perfect aan de minimumvereisten van de technische kenmerken van de in het bestek bedoelde producten en derhalve, op overeenkomstige wijze, aan de gestelde vereisten;
—

schadevergoeding, primair, in natura, met name via de nietigverklaring, intrekking of ongeldigverklaring van de op 19 augustus 2016 tussen de Europese Commissie en Carmet SAS di Fietta Graziella & C gesloten overeenkomst waarvan het kenmerk en de inhoud niet bekend zijn, alsook de daaruit voortvloeiende vervanging van deze onderneming als geselecteerde inschrijver;
3.

Derde middel, inhoudend dat de Commissie in strijd heeft gehandeld met artikel 3, leden 2 en 5, van de basisverordening en artikel 3.1 van de antidumpingovereenkomst, het haar voorliggende bewijs onjuist heeft opgevat en kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt door een onjuiste beoordeling te verrichten van de schade-indicatoren en door geen objectieve beoordeling te verrichten van de situatie van de bedrijfstak van de Unie. — Verzoekster brengt naar voren dat de Commissie zich enkel op bepaalde economische indicatoren van de bedrijfstak van de Unie heeft gebaseerd en belangrijke indicatoren die een andere, positievere situatie van de bedrijfstak van de Unie hadden laten zien, buiten beschouwing heeft gelaten. — Verzoekster brengt verder naar voren dat de Commissie een bevooroordeelde benadering heeft gevolgd ten gunste van haar conclusie dat er schade was, en het haar voorliggende bewijs onjuist heeft opgevat door, in strijd met haar plicht om overeenkomstig artikel 3, lid 2, van de basisverordening een objectief onderzoek uit te voeren, na te laten de „vrije” markt en de markt „voor intern gebruik” voor het betrokken product als geheel te onderzoeken.
1.

Eerste middel: de vaststelling dat de fiscale rulings als nieuwe steun kunnen worden beschouwd, geeft blijk van een onjuiste opvatting, feitelijk en rechtens, en is gebaseerd op een ondeugdelijke motivering. Ter onderbouwing van dit middel stelt verzoekster, ten eerste, dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door niet van meet af aan te oordelen dat, indien de fiscale rulings en de individuele fiscale rulings staatssteun zouden opleveren, deze praktijken als bestaande steun moeten worden gekwalificeerd, ten tweede, dat de Commissie de feiten onjuist heeft opgevat waar zij heeft verklaard dat Section 42 van de Income Tax Act van 2010 (wet inkomstenbelasting van 2010) de rechtsgrondslag voor de fiscale rulings is, en, ten derde, dat het besluit niet geschikt is gemotiveerd aangezien de fiscale rulings volgens de Commissie als nieuwe steun moeten worden aangemerkt terwijl dit indruist tegen haar bewering dat de rulings in wezen een „de facto regeling” vormen.
3.

Schending van het Handvest, doordat in de bestreden verordening geen rekening is gehouden met het feit dat de regeling van de Verenigde Staten niet voorziet in een doeltreffende voorziening in rechte en, ondanks dat verzuim, is geconcludeerd dat de bovengenoemde bescherming gelijkwaardig is.
1.

Eerste middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting, verkeerde opvatting van de feiten en een ontoereikende motivering, daar het Gerecht voor ambtenarenzaken (GVA) in punt 25 van het bestreden arrest heeft geoordeeld dat de mogelijkheid om de andere partij in de procedure tewerk te stellen in een ander ambt, haar ontslag had kunnen verhinderen.
—

dientengevolge, de vorderingen die zij in eerste aanleg heeft geformuleerd toe te wijzen en derhalve; — haar beoordelingsrapport over 2013 nietig te verklaren; — de Raad van de Europese Unie te verwijzen in de kosten;
—

Op grond van artikel 266 VWEU is de Commissie verplicht om te vermijden dat een handeling die een nietig verklaarde handeling vervangt dezelfde onregelmatigheden vertoont als die welke in het arrest houdende nietigverklaring zijn vastgesteld, hetgeen in casu het geval is.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 402/58

Beroep ingesteld op 12 september 2016 — PM/ECHA

(Zaak T-656/16)

(2016/C 402/69)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: PM (vertegenwoordiger: C. Zambrano Almero, advocaat)

Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)

Conclusies

Verzoekster verzoekt het Gerecht besluit nr. SME(2016) 3198 nietig te verklaren op grond dat PM behoort tot de kleine en middelgrote ondernemingen en de betaalde heffingen dus rechtens juist zijn, en bijgevolg de verzochte inschrijving toe te wijzen.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster één enkel middel aan, dat is gebaseerd op de definitie van kleine en middelgrote ondernemingen als bedoeld in artikel 2, lid 1, van de bijlage bij aanbeveling 2003/361/EG betreffende de definitie van kleine, middelgrote en micro-ondernemingen. Samen met de groep ondernemingen waartoe zij behoort, stelt verzoekster in dit verband te voldoen aan de in dat artikel gestelde voorwaarden.
—

Verzoekster is van mening dat het overplaatsingsbesluit niet is vastgesteld in omstandigheden die haar recht om te worden gehoord waarborgen, aangezien zij niet in staat is geweest om haar standpunt over het ontwerp-overplaatsingsbesluit nuttig kenbaar te maken. Verder heeft de administratie haar zorgvuldigheidsplicht geschonden, aangezien het TABG absoluut geen rekening heeft gehouden met de belangen van verzoekster, noch op objectieve wijze heeft gezocht naar een evenwicht tussen de belangen van de dienst en die van verzoekster, met name door te voorzien in een plaatsing op een vacante post van eenheidshoofd.
—

Subsidiair, voor zover het Gerecht niet overtuigd is van de relevantie en de juistheid van de door verzoekster uiteengezette rechtsmiddelen en feiten, en in het belang van een goede rechtsbedeling, rekening houdend met de onbetwistbare samenhang tussen enerzijds de gestelde feiten waarop het bestreden besluit berust en anderzijds de feiten die onderwerp zijn van een door de president van het Europees Parlement ingesteld strafrechtelijk onderzoek: — aanhouding van de zaak totdat er een in gezag van gewijsde gegane definitieve beslissing is uitgesproken door de Franse rechter waar de door de president van het Europees Parlement ingestelde vervolging aanhangig is gemaakt; — gelasting dat de uitvoering van het bestreden besluit wordt opgeschort tot aan de beëindiging van de procedure.
4.

Vierde middel, inhoudend dat de Commissie het beginsel van gelijke behandeling heeft geschonden door te oordelen dat verzoekster alleen aansprakelijk is voor een gedraging waarvoor ook andere overtreders verantwoordelijk bleken terwijl de aansprakelijkheid van verzoekster slechts afgeleid is, en door de extra last als gevolg van de verminderde aansprakelijkheid van de andere overtreder uitsluitend ten laste van verzoekster te laten komen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 371/21

Beroep ingesteld op 9 augustus 2016 — Italië/Commissie

(Zaak T-443/16)

(2016/C 371/23)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, P. Gentili, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

— de algemene vergelijkende onderzoeken EPSO/AD/323/16 en EPSO/AD/324/16 nietig te verklaren.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster betwist voor het Gerecht de algemene vergelijkende onderzoeken EPSO/AD/323/16 en EPSO/AD/324/16 om reservelijsten op te stellen voor de aanwerving van 40 nieuwe ambtenaren [Administrateurs (AD 7)] voor onderzoek op het vlak van EU-uitgaven, corruptiebestrijding, douane, handel, tabak en namaakgoederen, alsook voor de aanwerving van 10 nieuwe ambtenaren [Administrateurs (AD 9)] die aan het hoofd zullen staan van een team onderzoekers. Deze onderzoeken zijn bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie C 187 A van 26 mei 2016.

Met betrekking tot deze onderzoeken is ook een procedure hangende in de zaak T-401/16, Spanje/Commissie.

De aangevoerde middelen en voornaamste argumenten zijn nagenoeg dezelfde als in die zaak.

Inzonderheid wordt betoogd dat sprake is van schending van de artikelen 18, 24 en 342 VWEU, van artikel 22 van het Handvest voor de grondrechten van de Europese Unie, alsook schending van het Ambtenarenstatuut, het vertrouwensbeginsel, het evenredigheidsbeginsel en van de essentiële regels die verband houden met de aard en het doel van aankondigingen van vergelijkende onderzoeken. Bovendien is volgens verzoekster sprake van misbruik van bevoegdheid en is tevens inbreuk gemaakt op de artikelen 1 tot en met 6 van verordening nr. 1/58.
C 364/19

Beroep ingesteld op 31 juli 2016 — Bena Properties/Raad

(Zaak T-412/16)

(2016/C 364/16)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Bena Properties Co. SA (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: E. Ruchat, advocaat)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

— het beroep van verzoekster ontvankelijk en gegrond te verklaren;

— dientengevolge besluit (GBVB) 2016/850 van 27 mei 2016 en de uitvoeringshandelingen daarvan nietig te verklaren, voor zover zij verzoekster betreffen;

— de Raad van de Europese Unie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan die in wezen gelijk zijn aan of vergelijkbaar zijn met die welke in zaak T-411/16, Syriatel Mobile Telecom/Raad zijn aangevoerd.
—

primair, nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie — Directoraat-generaal Mobiliteit en Transport (Directoraat-generaal Energie — SRD.3 — Financial management), ref. nr. ENER/SRD.3/JCM/cID(2016)2952913 van 23 mei 2016, tot loutere bevestiging van het eerdere besluit Move.srd.3.dir(2015)2669621 van 6 juli 2015, en van het besluit van de Europese Commissie — Directoraat-generaal Mobiliteit en Transport (Directoraat-generaal Energie — SRD.3 — Financial management), ref. nr. SRD.3/JCM/cl/D(2016)4477388 van 14 juni 2016, waarbij Debit Note nr. 3241608548 is overgelegd met het bevel tot betaling van 494 871,39 EUR tegen uiterlijk 28 juli 2016, tot intrekking van het besluit van de Europese Commissie — (Directoraat-generaal Energie — SRD.3 — Financial management), ref. nr. Move.srd3.dir(2015)2669621 van 6 juli 2015, voor zover daarbij vergoeding wordt uitgesloten van de kosten die Terna heeft gemaakt in het kader van de projecten nr. 2009-E255/09-ENER/09-TEN-E-564583 en nr. 2007-E221/07/2007-TREN/07/TEN-E-S07.91403, en terugbetaling wordt gelast van de bedragen die zijn aanvaard met betrekking tot die projecten, volgens de opgave in de tabel die bij het bestreden besluit is gevoegd;
—

CEPOL te verwijzen in de kosten die rekwiranten in deze zaak en in zaak F-41/15 DISS II hebben gemaakt.
—

de artikelen 2 tot en met 4 van dat besluit in ieder geval nietig verklaren voor zover bij deze artikelen a) terugvordering wordt vereist van andere entiteiten dan die welke een „overwinstruling”, zoals gedefinieerd in het besluit, hebben gekregen en b) terugvordering wordt vereist van een bedrag dat gelijk is aan het bedrag dat de begunstigde aan belasting heeft bespaard, zonder dat België in de gelegenheid wordt gesteld om rekening te houden met een reële bijstelling naar boven door een andere belastingdienst, en
—

nietigverklaring van het betrokken merk, subsidiair nietigverklaring van het betrokken merk voor organisatorische voorbereiding van bouwplannen op het gebied van duurzame energie, met name windkrachtcentrales en windmolenparken, van klasse 35, diensten van een bouwheer bij de realisering van projecten op het gebied van duurzame energie, met name windkrachtcentrales en windmolenparken; reparatie en onderhoud van windkrachtcentrales, van klasse 37, alsook technische projectplanning op het gebied van energievoorziening; technische projectplanning op het gebied van duurzame energie, met name windkrachtcentrales en windmolenparken; ingenieursdiensten op het gebied van duurzame energie, met name op het gebied van windkrachtcentrales; opstellen van technische en wetenschappelijke expertises, van klasse 42;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 270/46

Beroep ingesteld op 3 mei 2016 — Keturi kambariai/EUIPO — Coffee In (coffee inn)

(Zaak T-202/16)

(2016/C 270/53)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: UAB Keturi kambariai (Vilnius, Litouwen) (vertegenwoordiger: R. Pumputienė, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: AS Coffee In (Tallinn, Estland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster

Betrokken merk: Uniebeeldmerk waarvoor de kleuren „zwart, oranje, wit” worden geclaimd en dat de woordelementen „coffee inn” bevat — inschrijvingsaanvraag nr. 11 475 233

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 3 maart 2016 in zaak R 137/2015-4

Conclusies

— de bestreden beslissing vernietigen en bijgevolg de oppositie afwijzen en de inschrijving van het aangevraagde merk toestaan;

— het EUIPO en interveniënte verwijzen in de kosten van de procedure voor het Gerecht en voor de kamer van beroep.

Aangevoerde middelen

— schending van artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009;
—

wat de procedure in eerste aanleg betreft, voor zover het Gerecht voor ambtenarenzaken van oordeel mocht zijn dat de zaak in staat van wijzen is, het beroep ongegrond verklaren en verzoekers verwijzen in de kosten;
1.

Eerste middel: bepaalde onregelmatigheden in de procedure voor het Gerecht voor ambtenarenzaken, waardoor rekwirant in zijn belangen is geschaad. — Rekwirant voert in dat verband in het bijzonder aan dat het de bestreden beschikking volledig ontbreekt aan ook maar de minste motivering betreffende de beweerde kennelijke ongegrondheid van het beroep.
—

voor recht verklaren dat de Commissie artikel 265 VWEU heeft geschonden doordat zij, in weerwil van de in dit artikel genoemde uitnodiging tot handelen, na de in artikel 4, lid 4, van verordening (EU) 2015/1589 bedoelde formele onderzoeksprocedure inzake staatssteun te hebben ingeleid, heeft nagelaten binnen de in artikel 9, lid 6, van deze verordening gestelde termijn een besluit te nemen over de steunmaatregelen SA.32699 en SA.32184 betreffende aan elektriciteitsleveranciers toegekende steun waardoor de markt voor regelvermogen ongunstig wordt beïnvloed;
—

verwijzing van het EUIPO in zijn eigen kosten en in de kosten die Banca Monte dei Paschi di Siena SpA en Wise Dialog Bank SpA in de onderhavige procedure en in de procedure voor het EUIPO zijn opgekomen.
—

Verzoeksters voeren aan dat natuurbescherming in Nederland een dienst van algemeen belang is in de zin van artikel 2 van protocol (Nr. 26) betreffende de diensten van algemeen belang (JO 2012, C 326, blz. 308), die dus geen economische activiteit betreft.
—

Deze Europese concurrenten ontvangen ten nadele van de Nederlandse publieke zeehavens uiteenlopende vormen van staatssteun. De Commissie was zich hiervan ten tijde van de vaststelling van het aangevochten besluit bewust. Net als de Nederlandse publieke zeehavens genieten alle concurrerende zeehavens in de Hamburg-Le Havre Range een vrijstelling van vennootschapsbelasting. De Duitse zeehavens ontvangen bovendien zeer vergaande exploitatiesteun in de vorm van verliescompensatie. Ook hiervan was de Commissie zich ten tijde van de vaststelling van het aangevochten besluit bewust.