ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1)

Artikel 2, sub c, van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (kaderrichtlijn), moet aldus worden uitgelegd dat een dienst bestaande in het verzorgen van een basispakket aan radio- en televisieprogramma’s via de kabel, voor de levering waarvan transmissiekosten en een bedrag ter zake van de betaling aan de omroepen en de aan de collectieve rechtenorganisaties in verband met de openbaarmaking van hun content afgedragen rechten in rekening worden gebracht, onder het begrip „elektronische-communicatiedienst” valt en daarmee valt onder de materiële werkingssfeer zowel van die richtlijn als van de richtlijnen 97/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de telecommunicatiesector, 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de toegang tot en interconnectie van elektronische-communicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (toegangsrichtlijn), 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronische-communicatienetwerken en- diensten (machtigingsrichtlijn), en 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (universeledienstrichtlijn), die het op de elektronische-communicatiediensten toepasselijke nieuwe regelingskader vormen, voor zover die dienst hoofdzakelijk bestaat in het overdragen van televisiecontent op het televisiedistributienetwerk per kabel tot aan het aansluitpunt van de eindgebruiker.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 344/16

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Staatssecretaris van Financiën/Pactor Vastgoed BV

(Zaak C-622/11) (1)

(Zesde btw-richtlijn - Artikelen 13, C, en 20 - Levering van onroerend goed - Recht om voor belastingheffing te kiezen - Recht op aftrek - Herziening van aftrek - Invordering van bedragen die na herziening van btwaftrek verschuldigd zijn - Tot voldoening gehouden belastingplichtige - Andere belastingplichtige dan die welke aftrek in het verleden heeft toegepast, die niet betrokken was bij belaste handeling die tot bedoelde aftrek heeft geleid)

2013/C 344/25

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hoge Raad der Nederlanden

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Staatssecretaris van Financiën

Verwerende partij: Pactor Vastgoed BV

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van artikel 20 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Aftrek van voorbelasting — Herziening van eerder toegepaste aftrek — Levering van een onroerende zaak door een leverancier aan een vastgoedmaatschappij — Levering die in strijd met de toepasselijke wettelijke regeling door partijen is behandeld als een belastbare handeling

Dictum

De Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7/EG van de Raad van 10 april 1995, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzet dat de bedragen verschuldigd na een herziening van een aftrek van belasting over de toegevoegde waarde worden ingevorderd bij een andere belastingplichtige dan degene die de aftrek heeft toegepast.

(1) PB C 73 van 10.3.2012.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 344/6

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 oktober 2013 — Europese Commissie/Republiek Letland, Republiek Litouwen, Slowaakse Republiek, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

(Zaak C-267/11 P) (1)

(Hogere voorziening - Geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging - Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten - Toewijzing van emissierechten voor Republiek Letland - Periode 2008-2012)

2013/C 344/07

Procestaal: Lets

Partijen

Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: I. Rubene en E. White, gemachtigden)

Andere partijen in de procedure: Republiek Letland (vertegenwoordiger: I. Kalniņš, gemachtigde), Republiek Litouwen, Slowaakse Republiek, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

Interveniënte aan de zijde van de Republiek Letland: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek en D. Hadroušek, gemachtigden)

Voorwerp

Hogere voorziening ingesteld tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 22 maart 2011 — Letland/Commissie (T-369/07), waarbij het Gerecht nietig heeft verklaard besluit C(2007) 3409 van de Commissie van 13 juli 2007 betreffende de wijziging van het nationale plan voor toewijzing van broeikasgasemissierechten dat door de Republiek Letland voor de periode 2008-2012 was meegedeeld overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32) — Onjuiste uitlegging van de procedure als voorzien in artikel 9, lid 3, van de richtlijn — Onjuiste toepassing van de termijn van drie maanden die is vastgesteld voor de aanvankelijke besluiten inzake nieuwe nationale plannen voor toewijzing van broeikasgasemissierechten (NPT’s) die worden meegedeeld, op een besluit van de Commissie houdende aanvaarding van de wijzigingen aan een meegedeeld NPT nadat de Commissie het oorspronkelijke NPT had verworpen

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) De Europese Commissie, de Republiek Letland en de Tsjechische Republiek dragen hun eigen kosten.

(1) PB C 226 van 30.7.2011.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 325/4

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 12 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf — Duitsland) — IVD GmbH & Co. KG/Ärztekammer Westfalen-Lippe

(Zaak C-526/11) (1)

(Overheidsopdrachten - Richtlijn 2004/18/EG - Artikel 1, lid 9, tweede alinea, sub c - Begrip „publiekrechtelijke instelling” - Voorwaarde inzake financiering van activiteiten, of toezicht op beheer, of toezicht op activiteiten door staat, territoriale lichamen of andere publiekrechtelijke instellingen - Beroepsvereniging van artsen - Wettelijk bepaalde financiering door middel van bijdragen van leden van deze beroepsvereniging - Hoogte van bijdragen vastgesteld door algemene vergadering van deze vereniging - Autonomie van deze vereniging bij bepaling van omvang en wijze van uitvoering van haar wettelijke taken)

2013/C 325/05

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberlandesgericht Düsseldorf

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: IVD GmbH & Co. KG xx

Verwerende partij: Ärztekammer Westfalen-Lippe

in tegenwoordigheid van: WWF Druck + Medien GmbH

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberlandesgericht Düsseldorf — Uitlegging van artikel 1, lid 9, tweede alinea, sub c, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114) — Begrip „publiekrechtelijke instelling” — Voorwaarden inzake financiering hoofdzakelijk door de overheid en toezicht op beheer door de overheid — Beroepsvereniging waaraan bij wet de bevoegdheid is toegekend om van haar leden bijdragen te heffen, waarvan het bedrag en de bestemming van deze bijdragen moeten worden vastgesteld bij een door de overheid goed te keuren regeling

Dictum

Artikel 1, lid 9, tweede alinea, sub c, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten moet aldus worden uitgelegd dat een instelling als een publiekrechtelijke beroepsvereniging niet voldoet aan het criterium inzake financiering in hoofdzaak door de overheid, wanneer deze instelling hoofdzakelijk wordt gefinancierd door de bijdragen van haar leden, die zij gemachtigd is vast te stellen en te innen op grond van een wet die de omvang en de modaliteiten van de handelingen die deze instelling onderneemt voor de uitvoering van haar wettelijke taken — ter financiering waarvan deze bijdragen zijn bestemd — niet regelt, en evenmin voldoet aan het criterium inzake het toezicht door de overheid op het beheer op de loutere grond dat het besluit waarbij deze instelling de hoogte van deze bijdragen vaststelt door een toezichthoudende instantie moet worden goedgekeurd.

(1) PB C 25 van 28.1.2012.
3)

De fiscale stimuli en subsidiemechanismen van voormeld decreet van het Vlaamse Gewest zijn mogelijkerwijs staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU. Het staat aan de verwijzende rechter te beoordelen of is voldaan aan de voorwaarden om van staatssteun te spreken en, zo ja, met betrekking tot de in boek 4 van dat decreet vastgestelde maatregelen ter compensatie van de op de bouwheren en verkavelaars rustende sociale last, na te gaan of beschikking 2005/842/EG van de Commissie van 28 november 2005 betreffende de toepassing van artikel 86, lid 2, [EG] op staatssteun in de vorm van compensatie voor de openbare dienst die aan bepaalde met het beheer van diensten van algemeen economisch belang belaste ondernemingen wordt toegekend, toch van toepassing is op die maatregelen.
3)

Stichting Administratiekantoor Portielje wordt zowel verwezen in de kosten die op de procedure in eerste aanleg in zaak T-209/08 als in die welke op de hogere voorziening zijn gevallen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 225/21

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 30 mei 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Doux Élevage SNC, Coopérative agricole UKL-ARREE/Ministère de l’Agriculture, de l’alimentation, de la pêche, de la ruralité et de l’aménagement du territoire, Comité interprofessionnel de la dinde française (CIDEF)

(Zaak C-677/11) (1)

(Artikel 107, lid 1, VWEU - Staatssteun - Begrip „staatsmiddelen” - Begrip „toerekenbaarheid aan staat” - Sectorale organisaties in landbouwsector - Erkende organisaties - Door die organisaties in belang van beroepsgroep vastgestelde gemeenschappelijke acties - Financiering uit door die organisaties vrijwillig ingevoerde bijdragen - Bestuurshandeling waarbij die bijdragen verplicht worden gesteld voor alle ondernemingen in betrokken landbouwsector)

2013/C 225/35

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d’État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Doux Élevage SNC, Coopérative agricole UKL-ARREE

Verwerende partijen: Ministère de l’Agriculture, de l’alimentation, de la pêche, de la ruralité et de l’aménagement du territoire, Comité interprofessionnel de la dinde française (CIDEF)

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Conseil d’État — Uitlegging van artikel 107 VWEU tegen de achtergrond van het arrest van 15 juli 2004, Pearle e.a. (C-345/02) — Besluit van een nationale overheidsinstantie waarbij voor alle leden van een sector een overeenkomst algemeen verbindend wordt verklaard die een bijdrage oplegt in het kader van een door die overheidsinstantie erkende sectorale organisatie waardoor die bijdrage verbindend wordt — Verwezenlijking van acties met betrekking tot communicatie, promotie, externe relaties en verdediging van de belangen van de sector — Financiering van acties die in strijd zijn met het Unierecht — Begrip „steunmaatregel”

Dictum

Artikel 107, lid 1, VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het besluit waarbij een nationale overheidsinstantie een overeenkomst die, zoals de sectorale overeenkomst in het hoofdgeding, een bijdrage invoert in het kader van een door de nationale overheid erkende sectorale organisatie, voor alle ondernemingen van een sector in de landbouw algemeen verbindend verklaart, waardoor die bijdrage verplicht wordt om acties te kunnen voeren op het gebied van communicatie, promotie, externe relaties, kwaliteitsgarantie, onderzoek en verdediging van de belangen van de sector, geen bestanddeel van een steunmaatregel van de staat vormt.

(1) PB C 89 van 24.3.2012.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 156/9

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 11 april 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg — Duitsland) — Novartis Pharma GmbH/Apozyt GmbH

(Zaak C-535/11) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Verordening (EG) nr. 726/2004 - Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Vergunningsprocedure - Vergunningsplicht - Begrip geneesmiddelen „ontwikkeld” met behulp van bepaalde biotechnologische procedés die in punt 1 van bijlage bij die verordening zijn vermeld - Ompakking - Injectievloeistof gedistribueerd in flacons voor eenmalig gebruik die meer therapeutische vloeistof bevatten dan daadwerkelijk wordt gebruikt voor medische behandeling - Inhoud van dergelijke flacons, die op voorschrift van arts gedeeltelijk wordt verpakt in met voorgeschreven dosissen overeenstemmende voorgevulde injectiespuiten, zonder wijziging van geneesmiddel)

2013/C 156/13

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Hamburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Novartis Pharma GmbH

Verwerende partij: Apozyt GmbH

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Landgericht Hamburg — Uitlegging van de bijlage bij verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau (PB L 136, blz. 1) — Betekenis van de term „hergestellt” („ontwikkeld” in de Nederlandse versie) in punt 1 van deze bijlage — Eventueel daaronder begrepen het afvullen van een vloeibaar geneesmiddel uit de oorspronkelijke verpakking in injectiespuiten voor eenmalig gebruik

Dictum

Activiteiten als die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, voor zover deze niet leiden tot een wijziging van het betrokken geneesmiddel en uitsluitend worden uitgevoerd op basis van individuele recepten die dergelijke verrichtingen voorschrijven, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan, vereisen niet dat een vergunning voor het in de handel brengen wordt verleend overeenkomstig artikel 3, lid 1, van verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau, maar worden in ieder geval nog steeds geregeld door richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik, zoals gewijzigd bij richtlijn 2010/84/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 2010.

(1) PB C 13 van 14.1.2012.
1)

Door vaststelling van artikel 17, lid 1, sub a en c, van koninklijk besluit 4/2004 van 5 maart 2004 houdende goedkeuring van de gecodificeerde versie van de wet inzake de vennootschapsbelasting (Real Decreto 4/2004 por el que se aprueba el Texto Refundido de la Ley del Impuesto sobre Sociedades), krachtens welk in geval van verplaatsing van de zetel van een in Spanje gevestigde vennootschap en van de activa van een in Spanje gevestigde vaste inrichting naar een andere lidstaat, de niet-gerealiseerde meerwaarden worden opgenomen in de belastinggrondslag voor het aanslagjaar, terwijl deze meerwaarden geen onmiddellijke fiscaal relevante gevolgen hebben indien deze verrichtingen op Spaans grondgebied plaatsvinden, is het Koninkrijk Spanje de krachtens artikel 49 VWEU op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 114/10

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 februari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel — België) — RVS Levensverzekeringen NV/Belgische Staat

(Zaak C-243/11) (1)

(Directe levensverzekering - Jaarlijkse taks op verzekeringsverrichtingen - Richtlijn 2002/83/EG - Artikelen 1, lid 1, sub g, en 50 - Begrip „lidstaat van verbintenis” - In Nederland gevestigde verzekeringsonderneming - Verzekeringnemer die verzekeringsovereenkomst in Nederland sluit en na afsluiten van overeenkomst zijn gewone verblijfplaats naar België overbrengt - Vrij verrichten van diensten)

2013/C 114/12

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Rechtbank van eerste aanleg te Brussel

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: RVS Levensverzekeringen NV

Verwerende partij: Belgische Staat

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank van eerste aanleg te Brussel — Uitlegging van artikel 50 van richtlijn 2002/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 betreffende levensverzekering (PB L 345, blz. 1) — Nationale regeling volgens welke de verzekeringsverrichtingen aan een jaarlijkse taks zijn onderworpen wanneer het risico in België is gelegen doordat hetzij de gebruikelijke verblijfplaats van de verzekerde natuurlijke persoon, hetzij de vestiging van de verzekerde rechtspersoon in België is gelegen — In Nederland gevestigde verzekeringsonderneming zonder aanwezigheid in België, met uitzondering van een van haar verzekerden die na het aangaan van de overeenkomst naar België is geëmigreerd — Plaats van heffing — Artikelen 49 VWEU en 56 VWEU — Beperkingen

Dictum

Artikel 50 van richtlijn 2002/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 betreffende levensverzekering moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet ertegen verzet dat een lidstaat een indirecte taks heft op levensverzekeringspremies die zijn betaald door verzekeringnemers die natuurlijke personen zijn en hun gewone verblijfplaats in deze lidstaat hebben, wanneer de betrokken verzekeringsovereenkomsten zijn afgesloten in een andere lidstaat waarin deze verzekeringnemers op de datum van het afsluiten van de overeenkomst hun gewone verblijfplaats hadden.

(1) PB C 252 van 27.08.2011.
1)

Verordening (EG) nr. 1931/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot vaststelling van regels inzake klein grensverkeer aan de landbuitengrenzen van de lidstaten en tot wijziging van de bepalingen van de Schengenuitvoeringsovereenkomst, moet aldus worden uitgelegd dat de houder van een vergunning voor klein grensverkeer, die is afgegeven in het kader van de bij deze verordening ingestelde specifieke regeling voor klein grensverkeer, zich binnen de grenzen die zijn vastgelegd in deze verordening en in de bilaterale overeenkomst die ter uitvoering van deze verordening tussen het derde land waarvan hij onderdaan is en de aangrenzende lidstaat is gesloten, vrij in de grenszone moet kunnen verplaatsen wanneer zijn verblijf aldaar niet wordt onderbroken, en na elke onderbreking van zijn verblijf aanspraak moet kunnen maken op een nieuw verblijfsrecht voor drie maanden.
1)

Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen een regeling van een lidstaat zoals die in het hoofdgeding, waarbij in een procedure van hypothecaire uitwinning geen gronden van bezwaar betreffende het oneerlijke karakter van een aan de executoriale titel ten grondslag liggend contractueel beding kunnen worden aangevoerd en de rechter in de declaratoire procedure, die bevoegd is om te oordelen of dat beding oneerlijk is, geen voorlopige maatregelen waaronder met name de schorsing van de uitwinningsprocedure kan opleggen wanneer deze maatregelen noodzakelijk zijn ter verzekering van de volle werking van zijn einduitspraak.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 164/5

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 april 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Sibiu — Roemenië) — Mariana Irimie/Administrația Finanțelor Publice Sibiu, Administrația Fondului pentru Mediu

(Zaak C-565/11) (1)

(Terugbetaling van belastingen die door lidstaat in strijd met Unierecht zijn geheven - Nationale regeling die beperking meebrengt van door deze Staat over terugbetaalde belastingen verschuldigde rente - Berekening van rente vanaf dag die volgt op datum van verzoek om terugbetaling van belasting - Onverenigbaarheid met Unierecht - Doeltreffendheidsbeginsel)

2013/C 164/08

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Tribunalul Sibiu

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Mariana Irimie

Verwerende partijen: Administrația Finanțelor Publice Sibiu, Administrația Fondului pentru Mediu

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunalul Sibiu — Uitlegging van de beginselen van gelijkwaardigheid, doeltreffendheid en evenredigheid, van artikel 6 VEU en van artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Toelaatbaarheid van een nationale regeling die een beperking meebrengt van het bedrag ter vergoeding van de schade die particulieren hebben geleden doordat de lidstaat het Unierecht heeft geschonden — Betaling van wettelijke rente over de terug te betalen belasting

Dictum

Het Unierecht moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling zoals die in het hoofdgeding, volgens welke de rente die bij de terugbetaling van in strijd met het Unierecht geheven belasting wordt toegekend, slechts loopt vanaf de dag die volgt op die waarop om terugbetaling van deze belasting is verzocht.

(1) PB C 25 van 28.1.2012.
2)

De artikelen 5, lid 1, sub b, en 9, van verordening nr. 261/2004 moeten aldus worden uitgelegd dat, in geval van annulering van een vlucht wegens „buitengewone omstandigheden” die lang aanhouden zoals in de hoofdzaak, de in deze bepalingen neergelegde verplichting tot verzorging van de luchtreizigers moet worden nagekomen, zonder dat wordt afgedaan aan de geldigheid van genoemde bepalingen. Evenwel kan de luchtreiziger, als compensatie voor de niet-nakoming door de luchtvaartmaatschappij van de ingevolge de artikelen 5, lid 1, sub b, en 9, van verordening nr. 261/2004 op haar rustende verplichting tot verzorging, enkel de terugbetaling verkrijgen van de bedragen die, gelet op de bijzondere omstandigheden van het geval, noodzakelijk, passend en redelijk bleken teneinde het verzuim van de luchtvaartmaatschappij om de verzorging van de luchtreiziger voor haar rekening te nemen, goed te maken. Het staat aan de nationale rechter om dit te beoordelen.