BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT

19 september 1996

Zaak T-138/96 R

G. Ballone Burini

tegen

Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen

„Ambtenaren — Vergelijkend onderzoek — Niet-toelating tot vergelijkend onderzoek — Procedure in kort geding — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging”

Volledige Italiaanse tekst II-1185

Betreft:

Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek CJ/A/11 houdende afwijzing van verzoekers sollicitatie.

Beslissing:

Afwijzing.

Resumé van de beschikking

Balione Burini meldt zich binnen de in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek gestelde termijn met gebruikmaking van het officiële sollicitatieformulier aan voor algemeen vergelijkend onderzoek CJ/A/11, dat door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen wordt georganiseerd met het oog op de vorming van een aanwervingsreserve van administrateurs met een Italiaanse juridische opleiding.

Bij brief van 23 mei 1996 wordt Balione Burini in kennis gesteld van het besluit van de jury om hem niet tot het vergelijkend onderzoek toe te laten „wegens het ontbreken van de in punt III, B, sub 2, van de aankondiging van het vergelijkend onderzoek geëiste talenkennis (grondige kennis van het Italiaans en goede kennis van een andere officiële taal van de Europese Unie. Om dienstredenen wordt een goede kennis van het Frans geëist.) of wegens het ontbreken van het bewijs daarvan”.

Bij brief van 13 juni 1996 verzoekt Ballone Burini krachtens punt VII van de aankondiging van het vergelijkend onderzoek om een nieuw onderzoek van zijn sollicitatie. Hij voegt bij zijn verzoek een nieuw curriculum vitae, waarin wordt verklaard dat hij het spreken van het Frans „goed” beheerst, alsmede twee attesten betreffende de cursussen Frans die hij in juni 1995 en van januari tot april 1996 heeft gevolgd.

Bij brief van 18 juli 1996 wordt hem meegedeeld, dat de jury na onderzoek van zijn sollicitatiedossier haar besluit om hem niet tot het vergelijkend onderzoek toe te laten, bevestigt om de navolgende reden: „De sollicitant voordoet niet aan de voorwaarde inzake talenkennis die is gesteld in punt III, B, sub 2, van de aankondiging van het vergelijkend onderzoek, waarin wordt gepreciseerd: ‚Om dienstredenen wordt een goede kennis van het Frans geëist.’ In zijn sollicitatieformulier geeft de sollicitant door het plaatsen van een kruisje in het desbetreffende hokje van de rubrieken lezen, schrijven en spreken aan, dat hij slechts een ‚voldoende’ (‚discreta’) kennis van het Frans bezit (drie vermeldingen ‚voldoende’); hij geeft derhalve toe dat hij geen ‚goede’ kennis van deze taal bezit. Bij de indiening van het sollicitatieformulier, dat wil zeggen uiterlijk op 28 september 1995, moest worden verklaard, dat aan deze voorwaarde was voldaan. Dit is een dwingende termijn en de jury kan daar niet van afwijken door lateiovergelegde stukken in aanmerkingte nemen. ”

Bij op 12 september 1996 ter griffie van het Gerecht neergelegd verzoekschrift vordert Ballone Burini nietigverklaring van bovengenoemd besluit om hem niet tot het vergelijkend onderzoek toe te laten.

Bij op dezelfde dag ter griffie van het Gerecht ingeschreven afzonderlijke akte verzoekt hij tevens krachtens de artikelen 185 en 186 EG-Verdrag om opschorting van de tenuitvoerlegging van het bestreden besluit teneinde te worden toegelaten tot het schriftelijk examen van het betrokken vergelijkend onderzoek, dat op 20 september 1996 begint, onverminderd de beslissing van het Gerecht in de hoofdzaak.

In rechte

Ter beoordeling van de gegrondheid van een verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van een besluit van een jury om een sollicitant niet tot het vergelijkend onderzoek toe te laten, dient de rechter in kort geding na te gaan, of de voorwaarde betreffende een goede kennis van een met name genoemde officiële taal van de Europese Unie in de opzet van de betrokken aankondiging van vergelijkend onderzoek op het eerste gezicht een voorafgaande voorwaarde was om een sollicitant tot het vergelijkend onderzoek toe te laten, en zo ja, of de jury van het vergelijkend onderzoek op basis van een verklaring van de belanghebbende zelf, die door geen enkel element van diens sollicitatiedossier werd tegengesproken, kon uitmaken of aan die voorwaarde was voldaan (r.o. 20).

In het kader van de door de aankondiging van vergelijkend onderzoek ingestelde voorafgaande selectie van de kandidaten door de jury, die de eigenlijke selectie op de grondslag van schriftelijke bewijsstukken voorafgaat, formuleren de relevante bepalingen de met name in punt III, B, genoemde voorwaarden op het eerste gezicht duidelijk en ondubbelzinnig aldus, dat zij reeds in deze fase van het onderzoek van de sollicitaties eliminerend werken (r.o. 21).

Welnu, een van de voorwaarden inzake de talenkennis van de sollicitanten was namelijk: „Om dienstredenen wordt een goede kennis van het Frans geëist” (r.o. 22).

De aankondiging van vergelijkend onderzoek legde de sollicitanten overigens niet de verplichting op, hun verklaringen betreffende de punt III, B, sub 2, geëiste talenkennis te staven met ter zake dienende stukken zoals diploma's, getuigschriften of attesten (r.o. 23).

In deze context blijkt op het eerste gezicht, dat de jury in deze fase van de procedure van onderzoek van de sollicitaties voor de beoordeling van de talenkennis van de sollicitant enkel beschikte over de beoordeling die de belanghebbende zelf had verricht in de daartoe voorziene rubriek van het officiële sollicitatieformulier dat de sollicitanten volgens de aankondiging van vergelijkend onderzoek moesten gebruiken, en in voorkomend geval over aanwijzingen uit andere elementen van het sollicitatiedossier, zoals het curriculum vitae of de bewijsstukken die de belanghebbende eigener beweging en zuiver facultatief had verstrekt (r.o. 24).

Hieruit volgt op het eerste gezicht, dat de jury in de opzet van de aankondiging van vergelijkend onderzoek, bij ontbreken in het sollicitatiedossier van enige andere aanwijzing omtrent de mate van kennis van het Frans door de sollicitant, genoopt kon zijn om zich, in het kader van de door punt V van de aankondiging van het vergelijkend onderzoek ingestelde procedure van voorafgaande selectie, uitsluitend op de verklaring van de belanghebbende te baseren. Gelet op het grote aantal sollicitaties dat algemene vergelijkende onderzoeken opleveren - volgens de door verweerder bij het horen van de partijen verstrekte gegevens had de administratie de jury in het onderhavige geval 645 volledige sollicitatiedossiers voorgelegd -, lijkt het niet onredelijk te erkennen, dat de instelling die een algemeen vergelijkend onderzoek organiseert, in de aankondiging van vergelijkend onderzoek kan bepalen, dat de jury tijdens een eerste fase een voorafgaande selectie zal maken teneinde enkel die sollicitanten te behouden die de vereiste kwalificaties bezitten om tot het vergelijkend onderzoek te worden toegelaten. Dienaangaande lijkt het legitiem, dat de administratie, met name met betrekking tot kwalificaties die niet noodzakelijk verbonden zijn met het behalen van een diploma of het verkrijgen van een attest, zoals talenkennis, teneinde te voldoen aan de eisen van een rationele organisatie van het vergelijkend onderzoek en overeenkomstig het beginsel van goed bestuur kan bepalen, dat die voorafgaande selectie zal worden verricht op basis van de verklaringen van de sollicitanten, om op die manier de sollicitanten uit te sluiten die kennelijk niet voldoen aan een van de voorwaarden voor toelating tot het vergelijkend onderzoek (r.o. 25).

Hieruit volgt op het eerste gezicht, dat de jury bij de toepassing van de in de aankondiging van vergelijkend onderzoek geformuleerde toelatingsvoorwaarden genoopt kon zijn, bij gebreke van enige tegengestelde aanwijzing in het sollicitatiedossier de sollicitatie af te wijzen op basis van de verklaringen van de betrokkene betreffende zijn mate van kennis van een taal, wanneer die mate van kennis niet voldeed aan de in de aankondiging van vergelijkend onderzoek gestelde voorwaarden (r.o. 27).

Mitsdien moet het verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van het bestreden besluit worden afgewezen zonder dat de voorwaarde inzake de spoedeisendheid behoeft te worden onderzocht (r.o. 31).

Dictum:

Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.