Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Harmonisatie van wetgevingen – Bescherming van consument – Artikel 95, lid 3, EG – Bepaling die niet kan worden ingeroepen als rechtstreekse grondslag voor verplichtingen van lidstaat

(Art. 95, lid 3, EG)

2. Harmonisatie van wetgevingen – Bescherming van consument bij buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten – Richtlijn 85/577 – Werkingssfeer – Koopovereenkomsten betreffende onroerende goederen, die deel uitmaken van door krediet gefinancierde belegging – Daarvan uitgesloten

(Richtlijn 85/577 van de Raad, art. 3, lid 2, sub a)

3. Harmonisatie van wetgevingen – Bescherming van consument bij buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten – Richtlijn 85/577 – Leningsovereenkomst voor aankoop van onroerend goed – Opzegging – Gevolgen – Verplichting om lening onmiddellijk terug te betalen samen met rente – Toelaatbaarheid

(Richtlijn 85/577 van de Raad, art. 4, 5 en 7)

Samenvatting

1. Artikel 95, lid 3, EG, waarin is bepaald dat de Commissie bij haar in lid 1 van dat artikel bedoelde voorstellen op het gebied van de consumentenbescherming zal uitgaan van een hoog beschermingsniveau, en dat ook het Europees Parlement en de Raad binnen hun respectieve bevoegdheden deze doelstelling zullen trachten te verwezenlijken, is gericht tot de verschillende instellingen die elk hun rol hebben in het communautaire regelgevingsproces. Deze bepaling kan dus niet worden ingeroepen als rechtstreekse grondslag voor verplichtingen van een lidstaat. Hoogstens kan zij worden gebruikt als een element in de uitlegging van een op basis van dat artikel 95 EG vastgestelde handeling.

(cf. punten 59, 61)

2. Artikel 3, lid 2, sub a, van richtlijn 85/577 betreffende de bescherming van de consument bij buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat het overeenkomsten betreffende de verkoop van onroerend goed van de werkingssfeer van de richtlijn uitsluit, zelfs indien zij louter deel uitmaken van een kapitaalbelegging die met een krediet is gefinancierd en waarvoor de onderhandelingen voorafgaand aan het sluiten van de overeenkomst, zowel voor de koopovereenkomst betreffende het onroerend goed als voor de leningsovereenkomst die uitsluitend voor de financiering daarvan dient, hebben plaatsgevonden in het kader van een situatie van huis-aan-huisverkoop.

(cf. punt 81, dictum 1)

3. Hoewel het volgens artikel 7 van richtlijn 85/577 betreffende de bescherming van de consument bij buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten aan de lidstaten staat om de rechtsgevolgen van de opzegging van de overeenkomst door de consument te regelen, moet deze bevoegdheid worden uitgeoefend met eerbiediging van het gemeenschapsrecht, en moeten meer in het bijzonder de voorschriften van de richtlijn tegen de achtergrond van haar doelstelling worden uitgelegd en op zodanige wijze dat haar nuttige werking is verzekerd.

In dit verband verzet deze richtlijn zich met betrekking tot een leningsovereenkomst die voor de aanschaf van een onroerend goed dient, niet ertegen dat:

– nationale voorschriften bepalen dat het enige gevolg van de opzegging van de leningsovereenkomst de ongedaanmaking daarvan is, zelfs indien het kapitaalbeleggingen betreft waarvoor de lening niet zou zijn toegekend zonder de aanschaf van het onroerende goed;

– de consument die overeenkomstig deze richtlijn gebruik heeft gemaakt van zijn recht van opzegging, de leninggever de leensom moet terugbetalen hoewel de lening volgens het voor de kapitaalbelegging ontwikkelde concept uitsluitend dient ter financiering van de aanschaf van het onroerend goed en rechtstreeks aan de verkoper van dat goed is uitbetaald;

– wordt verlangd dat de leensom onmiddellijk wordt terugbetaald;

– een nationale regeling bepaalt dat de consument in het geval van opzegging van een overeenkomst betreffende een hypothecair krediet, niet alleen verplicht is om de krachtens die overeenkomst ontvangen sommen terug te betalen, maar tevens om de leninggever de op de markt gangbare rente te betalen. In een situatie waarin de consument, indien de bank de verplichting was nagekomen om hem mededeling te doen van zijn recht van opzegging, had kunnen voorkomen dat hij zou worden blootgesteld aan de risico’s die inherent zijn aan kapitaalbeleggingen, verplicht artikel 4 van de richtlijn de lidstaten echter om erop toe te zien dat hun wetgeving bescherming biedt aan de consumenten die niet hebben kunnen voorkomen dat zij aan dergelijke risico’s werden blootgesteld, door maatregelen vast te stellen die voorkomen dat zij de gevolgen van het intreden van die risico’s moeten dragen.

(cf. punten 69, 81, 88‑89, 93, 103, dictum 2‑3)