ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
2)

Artikel 1, lid 4, van de Tweede richtlijn (84/5/EEG) van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, zoals gewijzigd bij richtlijn 2005/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005, moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale wettelijke regeling die erin voorziet dat het in die bepaling bedoelde orgaan het recht heeft om zich niet alleen te verhalen op degene of degenen die aansprakelijk is of zijn voor het ongeval, maar ook op degene die verplicht was een verzekering te sluiten tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe aanleiding kan worden gegeven door de deelneming aan het verkeer van het voertuig dat de door dit orgaan vergoede schade heeft veroorzaakt, maar die daarover geen overeenkomst heeft gesloten, zelfs al is die persoon niet wettelijk aansprakelijk voor het ongeval in het kader waarvan de schade is ontstaan.
Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 12 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Helga Löber / Barclays Bank plc

(Zaak C-304/17) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Rechterlijke bevoegdheid in burgerlijke en handelszaken - Bijzondere bevoegdheid - Artikel 5, punt 3 - Bevoegdheid inzake verbintenissen uit onrechtmatige daad - Plaats waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan of zich kan voordoen - Consument die zijn woonplaats heeft in een lidstaat en die door bemiddeling van een in deze lidstaat gevestigde bank effecten heeft aangekocht die zijn uitgegeven door een in een andere lidstaat gevestigde bank - Bevoegdheid om kennis te nemen van het rechtsmiddel dat door deze consument wegens aansprakelijkheid uit onrechtmatige daad van deze bank is ingesteld])

(2018/C 408/28)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberster Gerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Helga Löber

Verwerende partij: Barclays Bank plc

Dictum

Artikel 5, punt 3, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moet aldus worden uitgelegd dat in een situatie als in het hoofdgeding, waarin een belegger tegen een bank — die een certificaat heeft uitgegeven waarin deze belegger heeft belegd — een vordering instelt wegens aansprakelijkheid uit onrechtmatige daad ten gevolge van de prospectus betreffende dit certificaat, de gerechten van de woonplaats van deze belegger, als gerechten van de plaats waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan in de zin van deze bepaling, bevoegd zijn om kennis te nemen van deze vordering wanneer de beweerde schade bestaat in financiële schade die zich rechtstreeks voordoet op een bankrekening van die belegger bij een in het rechtsgebied van deze gerechten gevestigde bank en de overige specifieke omstandigheden van deze situatie eveneens bijdragen tot toekenning van bevoegdheid aan die gerechten.

(1) PB C 269 van 14.8.2017.
Arrest van het Hof (Grote kamer) van 25 juli 2018 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) — Verenigd Koninkrijk] — Teva UK Ltd, Accord Healthcare Ltd, Lupin Ltd, Lupin (Europe) Ltd, Generics (UK) handelend onder de handelsnaam „Mylan” / Gilead Sciences Inc.

(Zaak C-121/17) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Behandeling van het humaan immunodeficiëntievirus (hiv) - Oorspronkelijke geneesmiddelen en generieke geneesmiddelen - Aanvullend beschermingscertificaat - Verordening (EG) nr. 469/2009 - Artikel 3, onder a) - Voorwaarden voor verkrijging - Begrip „product beschermd door een van kracht zijnd basisoctrooi” - Beoordelingscriteria])

(2018/C 328/15)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

High Court of Justice (Chancery Division)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Teva UK Ltd, Accord Healthcare Ltd, Lupin Ltd, Lupin (Europe) Ltd, Generics (UK) handelend onder de handelsnaam „Mylan”

Verwerende partij: Gilead Sciences Inc.

Dictum

Artikel 3, onder a), van verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen moet aldus worden uitgelegd dat een product dat is samengesteld uit meerdere werkzame stoffen met een gecombineerd effect wordt „beschermd door een van kracht zijnd basisoctrooi” in de zin van deze bepaling, wanneer de conclusies van het basisoctrooi noodzakelijkerwijs en specifiek betrekking hebben op de combinatie van de werkzame stoffen waaruit het product bestaat, zelfs indien die combinatie niet uitdrukkelijk is vermeld in deze conclusies. Daartoe is vereist dat uit het oogpunt van de vakman en op basis van de stand van de techniek op de datum van indiening of prioriteitsdatum van het basisoctrooi:

— de combinatie van deze werkzame stoffen, in het licht van de beschrijving en de tekeningen van dit octrooi, noodzakelijkerwijs valt onder de uitvinding waarvoor dat octrooi geldt, en

— elk van deze werkzame stoffen specifiek kan worden geïdentificeerd in het licht van alle door dat octrooi bekendgemaakte gegevens.

(1) PB C 151 van 15.5.2017.
C 352/12

Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 7 augustus 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Gerhard Prenninger e.a./Oberösterreichische Landesregierung

(Zaak C-329/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Milieu - Richtlijn 2011/92/EU - Milieueffectbeoordeling van bepaalde projecten - Bijlage II - Punt 1, onder d) - Begrip, ontbossing met het oog op omschakeling naar een ander bodemgebruik’ - Doorgang door een bos met het oog op de aanleg en exploitatie van een bovengrondse hoogspanningslijn))

(2018/C 352/15)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Gerhard Prenninger, Karl Helmberger, Franziska Zimmer, Franz Scharinger, Norbert Pühringer, Agrargemeinschaft Pettenbach, Marktgemeinde Vorchdorf, Marktgemeinde Pettenbach, Gemeinde Steinbach am Ziehberg

Verwerende partijen: Oberösterreichische Landesregierung

in tegenwoordigheid van: Netz Oberösterreich GmbH

Dictum

Punt 1, onder d), van bijlage II bij richtlijn 2011/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten moet aldus worden uitgelegd dat onder het begrip „ontbossing met het oog op omschakeling naar een ander bodemgebruik” in de zin van die bepaling mede moet worden begrepen het maken van een doorgang door een bos met het oog op de aanleg en exploitatie van een bovengrondse hoogspanningslijn, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, voor de duur van de rechtmatige aanwezigheid van die lijn.

(1) PB C 318 van 25.9.2017.
C 301/6

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 5 juli 2018 — Liam Jenkinson / Europese dienst voor extern optreden, Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Eulex Kosovo

(Zaak C-43/17 P) (1)

([Hogere voorziening - Arbitragebeding - Personeel van internationale missies van de Europese Unie - Bevoegdheid om uitspraak te doen in geschillen inzake arbeidsovereenkomsten - Opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Arbitragebedingen waarbij in de laatste overeenkomst de rechterlijke instanties van de Unie zijn aangewezen en in de eerdere overeenkomsten de rechtbanken van Brussel (België) - Besluit om de laatste overeenkomst niet te vernieuwen - Verzoek om herkwalificatie van de gehele contractuele verhouding als „overeenkomst voor onbepaalde tijd” - Verzoeken om schadevergoeding wegens onrechtmatig ontslag - Inaanmerkingneming van de aan de laatste overeenkomst voorafgaande contractuele relaties - Bevoegdheid van het Gerecht van de Europese Unie])

(2018/C 301/07)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirant: Liam Jenkinson (vertegenwoordigers: N. de Montigny en J.-N. Louis, avocats)

Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Vitro en M. Bishop, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Gattinara, L. Radu Bouyon en S. Bartelt, gemachtigden, vervolgens Gattinara, A. Aresu en Radu Bouyon, gemachtigden), Europese dienst voor extern optreden (EDEO) (vertegenwoordigers: S. Marquardt, R. Spac en E. Orgován, gemachtigden), Eulex Kosovo (vertegenwoordigers: M. Vicente Hernandez, avocate, vervolgens E. Raoult, avocate)

Dictum

1) De beschikking van het Gerecht van de Europese Unie van 9 november 2016, Jenkinson/Raad e.a. (T-602/15, EU:T:2016:660), wordt vernietigd.

2) De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie.

3) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

(1) PB C 104 van 3.4.2017.
Zaak C-227/17: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 12 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Medtronic GmbH / Finanzamt Neuss (Prejudiciële verwijzing — Verordening (EEG) nr. 2658/87 — Douane-unie en gemeenschappelijk douanetarief — Tariefindeling — Gecombineerde nomenclatuur — Onderverdelingen 9021 10 10, 9021 10 90 en 9021 90 90 — Spinaal fixatiesysteem — Uitvoeringsverordening (EG) nr. 1214/2014)

Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 12 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Medtronic GmbH / Finanzamt Neuss

(Zaak C-227/17) ( 1 )

„(Prejudiciële verwijzing — Verordening (EEG) nr. 2658/87 — Douane-unie en gemeenschappelijk douanetarief — Tariefindeling — Gecombineerde nomenclatuur — Onderverdelingen 9021 10 10, 9021 10 90 en 9021 90 90 — Spinaal fixatiesysteem — Uitvoeringsverordening (EG) nr. 1214/2014)”

Verwijzende rechter

Finanzgericht Düsseldorf

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Medtronic GmbH

Verwerende partij: Finanzamt Neuss

Dictum

De gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij uitvoeringsverordening (EU) 2015/1754 van de Commissie van 6 oktober 2015, moet aldus worden uitgelegd dat de indeling van spinale fixatiesystemen — zoals die welke aan de orde zijn in het hoofdgeding — in onderverdeling 9021 90 90 van de gecombineerde nomenclatuur uitgesloten is wanneer die systemen in een andere onderverdeling van post 9021 van de gecombineerde nomenclatuur kunnen worden ingedeeld. De eventuele indeling van die systemen in onderverdeling 9021 10 10 of onderverdeling 9021 10 90 van de gecombineerde nomenclatuur hangt af van hun kenmerkende hoofdfunctie, waarbij het aan de verwijzende rechter staat om deze te bepalen rekening houdend met de eigenschappen en de objectieve kenmerken van de betrokken systemen alsook met het gebruik waarvoor zij zijn bestemd en het gebruik dat er concreet van wordt gemaakt.

( 1 ) PB C 249 van 31.7.2017.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 161/13

Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 7 maart 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Constanţa — Roemenië) — Întreprinderea Individuală Dobre M. Marius / Ministerul Finanţelor Publice — A.N.A.F. — D.G.R.F.P. Galaţi — Serviciul Soluţionare Contestaţii, A.N.A.F. — D.G.R.F.P. Galaţi — A.J.F.P. Constanţa — Serviciul Inspecţie Fiscală Persoane Fizice 2 Constanța

(Zaak C-159/17) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Intrekking van de btw-identificatie - Verplichting om de btw te betalen die is geïnd in het tijdvak waarin het btw-identificatienummer is ingetrokken - Niet-erkenning van het recht op aftrek van btw over de in dat tijdvak verrichte aankopen])

(2018/C 161/15)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curte de Apel Constanţa

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Întreprinderea Individuală Dobre M. Marius

Verwerende partijen: Ministerul Finanţelor Publice — A.N.A.F. — D.G.R.F.P. Galaţi — Serviciul Soluţionare Contestaţii, A.N.A.F. — D.G.R.F.P. Galaţi — A.J.F.P. Constanţa — Serviciul Inspecţie Fiscală Persoane Fizice 2 Constanța

Dictum

De artikelen 167 tot en met 169, artikel 179, artikel 213, lid 1, artikel 214, lid 1, en artikel 273 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling als aan de orde in het hoofdgeding, op grond waarvan de belastingdienst een belastingplichtige het recht op aftrek van belasting over de toegevoegde waarde kan weigeren wanneer vaststaat dat deze dienst vanwege aan de belastingplichtige verweten niet-nakomingen niet heeft kunnen beschikken over de gegevens die nodig zijn om vast te stellen dat voldaan is aan de materiële voorwaarden die die belastingplichtige recht geven op aftrek van de door hem betaalde voorbelasting, dan wel dat de belastingplichtige frauduleus heeft gehandeld om over dit recht te kunnen beschikken, hetgeen aan de verwijzende rechter staat om na te gaan.

(1) PB C 221 van 10.7.2017.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 52/13

Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 14 december 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu — Polen) — Grzegorz Chudaś, Irena Chudaś / DA Deutsche Allgemeine Versicherung Aktiengesellschaft AG

(Zaak C-66/17) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EG) nr. 805/2004 - Werkingssfeer - Europese executoriale titel voor niet-betwiste schuldvorderingen - Executoriale titels die als Europese executoriale titel kunnen worden gewaarmerkt - Beslissing over het bedrag van de proceskosten in een vonnis dat geen betrekking heeft op een niet-betwiste schuldvordering - Daarvan uitgesloten])

(2018/C 052/17)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Rejonowy Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Grzegorz Chudaś, Irena Chudaś

Verwerende partij: DA Deutsche Allgemeine Versicherung Aktiengesellschaft

Dictum

Artikel 4, punt 1, en artikel 7 van verordening (EG) nr. 805/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 tot invoering van een Europese executoriale titel voor niet-betwiste schuldvorderingen moeten aldus worden uitgelegd dat een uitvoerbare beslissing over het bedrag van de proceskosten in een vonnis dat geen betrekking heeft op een niet-betwiste schuldvordering, niet als een Europese executoriale titel kan worden gewaarmerkt.

(1) PB C 161 van 22.5.2017.
1)

Door tijdens de 25e zitting van de Herzieningscommissie van de Intergouvernementele Organisatie voor het internationale spoorwegvervoer (OTIF) tegen het standpunt te stemmen dat was bepaald in besluit 2014/699/EU van de Raad van 24 juni 2014 tot vaststelling van het namens de Europese Unie in te nemen standpunt tijdens de 25e zitting van de Herzieningscommissie van de OTIF ten aanzien van bepaalde amendementen op het Verdrag betreffende het internationale spoorwegvervoer (Cotif) en op de aanhangsels daarvan, en door zich publiekelijk te verzetten tegen zowel dit standpunt als de in dit besluit bepaalde wijze van uitoefening van het stemrecht, is de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens dit besluit en artikel 4, lid 3, VEU op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Alba Iulia — Roemenië) –Lucreţiu Hadrian Vădan / Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală de Soluţionare a Contestaţiilor, Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Braşov — Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Alba

(Zaak C-664/16) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde - Richtlijn 2006/112/EG - Artikelen 167, 168, 178 en 273 - Omvang van het recht op aftrek - Ontbreken van facturen - Beroep op een gerechtelijke expertise - Bewijslast betreffende het recht op aftrek - Beginsel van fiscale neutraliteit en evenredigheidsbeginsel))

(2019/C 25/04)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curte de Apel Alba Iulia

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Lucreţiu Hadrian Vădan

Verwerende partijen: Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală de Soluţionare a Contestaţiilor, Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Braşov — Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Alba

Dictum

Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde en, in het bijzonder, de artikelen 167 en 168, artikel 178, onder a), en artikel 179 ervan, alsmede het beginsel van neutraliteit van de belasting over de toegevoegde waarde (btw) en het evenredigheidsbeginsel moeten aldus worden uitgelegd dat in omstandigheden zoals in het hoofdgeding aan een belastingplichtige die niet in staat is met facturen of enig ander document bewijs te leveren van de door hem betaalde voorbelasting, geen recht op btw-aftrek kan worden verleend op basis van enkel een raming die is gemaakt in het kader van een door een nationale rechter gelaste expertise.

(1) PB C 104 van 3.4.2017.
2)

Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan op het door Bank Mellat onder nummer T-160/13 ingestelde beroep strekkende tot nietigverklaring van artikel 1, punt 15, van verordening (EU) nr. 1263/2012 van de Raad van 21 december 2012 tot wijziging van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran, of van die bepaling voor zover daarbij niet is voorzien in een uitzondering die van toepassing is op het geval van Bank Mellat, en evenmin op haar verzoek dat het Gerecht van de Europese Unie vaststelt dat artikel 1, punt 6, van besluit 2012/635/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran, niet op haar van toepassing is.
2)

Artikel 11, lid 1, van verordening nr. 1380/2013 dient aldus te worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een lidstaat voor onder zijn soevereiniteit of jurisdictie vallende wateren maatregelen als die in het hoofdgeding neemt, die noodzakelijk zijn om hem in staat te stellen zijn verplichtingen na te komen die voortvloeien uit richtlijn 2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade.
4)

De Europese Commissie wordt behalve in haar eigen kosten betreffende zowel de procedure in eerste aanleg als de procedure in hogere voorziening, verwezen in de kosten van de Bondsrepubliek Duitsland betreffende de procedure in hogere voorziening alsmede in de kosten van Lowell Financial Services GmbH betreffende de procedure in eerste aanleg.
Zaak C-554/16: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — EP Agrarhandel GmbH / Bundesminister für Land-, Forst-, Umwelt und Wasserwirtschaft [Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Verordening (EG) nr. 73/2009 — Steun voor landbouwers — Zoogkoeienpremies — Artikel 117, tweede alinea — Doorgifte van gegevens — Beschikking 2001/672/EG, zoals gewijzigd bij besluit 2010/300/EU — Verplaatsing van koeien naar zomerweiden in bergstreken — Artikel 2, lid 4 — Termijn om de verplaatsing te melden — Berekening — Te late meldingen — Toelaatbaarheid voor de betaling van premies — Voorwaarde — Inaanmerkingneming van de termijn voor verzending]

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — EP Agrarhandel GmbH / Bundesminister für Land-, Forst-, Umwelt und Wasserwirtschaft

(Zaak C-554/16) ( 1 )

„[Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Verordening (EG) nr. 73/2009 — Steun voor landbouwers — Zoogkoeienpremies — Artikel 117, tweede alinea — Doorgifte van gegevens — Beschikking 2001/672/EG, zoals gewijzigd bij besluit 2010/300/EU — Verplaatsing van koeien naar zomerweiden in bergstreken — Artikel 2, lid 4 — Termijn om de verplaatsing te melden — Berekening — Te late meldingen — Toelaatbaarheid voor de betaling van premies — Voorwaarde — Inaanmerkingneming van de termijn voor verzending]”

Verwijzende rechter

Verwaltungsgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: EP Agrarhandel GmbH

Verwerende partij: Bundesminister für Land-, Forst-, Umwelt und Wasserwirtschaft

Dictum

Artikel 2, lid 4, van beschikking 2001/672/EG van de Commissie van 20 augustus 2001 houdende vaststelling van bijzondere voorschriften voor het verplaatsen van runderen naar zomerweiden in bergstreken, zoals gewijzigd bij besluit 2010/300/EU van de Commissie van 25 mei 2010, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale bepaling volgens welke voor de naleving van de termijn voor de melding van het verplaatsen van runderen naar zomerweiden, de datum waarop de melding is ontvangen doorslaggevend is.

( 1 ) PB C 46 van 13.2.2017.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 166/5

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 maart 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Deichmann SE / Hauptzollamt Duisburg

(Zaak C-256/16) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Ontvankelijkheid - Antidumpingprocedure - Geldigheid van een verordening tot uitvoering van een arrest van het Hof waarbij eerdere verordeningen ongeldig zijn verklaard - Verplichting tot uitvoering - Rechtsgrondslag - Verordening (EG) nr. 1225/2009 - Artikel 14 - Bepaling van de criteria voor de inning van antidumpingrechten door de lidstaten - Bevel tot opschorting van de terugbetaling van antidumpingrechten door de nationale douaneautoriteiten - Hervatting van de procedure die voorafging aan de vaststelling van de ongeldig verklaarde verordeningen - Artikel 10 - Verbod van terugwerkende kracht - Communautair douanewetboek - Artikel 221 - Verjaring - Artikel 236 - Terugbetaling van niet-verschuldigde rechten])

(2018/C 166/06)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht Düsseldorf

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Deichmann SE

Verwerende partij: Hauptzollamt Duisburg

Dictum

Bij het onderzoek van de gestelde vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van uitvoeringsverordening (EU) 2016/223 van de Commissie van 17 februari 2016 tot vaststelling van een procedure voor de beoordeling van bepaalde verzoeken om behandeling als marktgerichte onderneming en verzoeken om individuele behandeling van producenten-exporteurs uit China en Vietnam en tot uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14.

(1) PB C 260 van 18.7.2016.
1)

Een nationale bepaling als die in het hoofdgeding, volgens welke de aanvulling op een pensioen wegens volledige en blijvende arbeidsongeschiktheid wordt geschorst gedurende de periode waarin de rechthebbende op dit pensioen in een andere lidstaat of in Zwitserland een ouderdomspensioen ontvangt, vormt een bepaling inzake vermindering in de zin van artikel 12, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de versie ervan die is gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 592/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008.