Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Beroep wegens niet-nakoming - Voorwerp van geschil - Vaststelling tijdens precontentieuze procedure - Latere wijziging in beperkende zin - Toelaatbaarheid

[EG-Verdrag, art. 169 (thans art. 226 EG)]

2 Beroep wegens niet-nakoming - Precontentieuze procedure - Ingebrekestelling - Afbakening van voorwerp van geschil - Met redenen omkleed advies - Gedetailleerde uiteenzetting van grieven

[EG-Verdrag, art. 169 (thans art. 226 EG)]

3 Beroep wegens niet-nakoming - Voorwerp van geschil - Vaststelling tijdens precontentieuze procedure - Aanpassing wegens wijziging in gemeenschapsrecht - Toelaatbaarheid - Voorwaarden

[EG-Verdrag, art. 169 (thans art. 226 EG)]

4 Milieu - Verwijdering van afvalstoffen - Richtlijn 75/442 - Artikel 4, eerste alinea - Verplichting voor lidstaten om nuttige toepassing of verwijdering van afvalstoffen te verzekeren - Draagwijdte - Noodzakelijkheid van te nemen maatregelen - Beoordelingsmarge - Grenzen

(Richtlijn 75/442 van de Raad, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156, art. 4, eerste alinea)

5 Beroep wegens niet-nakoming - Bewijs van niet-nakoming - Bewijslast rustend op Commissie - Elementen die niet-nakoming aantonen - Weerlegging taak van betrokken lidstaat

[EG-Verdrag, art. 169 (thans art. 226 EG)]

6 Lidstaten - Verplichtingen - Toezichthoudende taak van Commissie - Plicht van lidstaten - Medewerking bij onderzoek inzake niet-nakoming

[EG-Verdrag, art. 5 en 169 (thans art. 10 EG en 226 EG)]

7 Milieu - Verwijdering van afvalstoffen - Richtlijn 75/442 - Verplichtingen van lidstaten jegens houders van afvalstoffen - Niet-inachtneming in geval van illegale stortplaats - Niet-nakoming

(Richtlijn 75/442 van de Raad, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156, art. 8)

Samenvatting

1 Het voorwerp van het geschil wordt bepaald door de aanmaningsbrief en het daaropvolgende met redenen omkleed advies ex artikel 169 EG-Verdrag (thans artikel 226 EG) van de Commissie aan de betrokken lidstaat en kan daarna niet meer worden verruimd. Derhalve moeten het met redenen omkleed advies en het beroep van de Commissie op dezelfde grieven berusten als de aanmaningsbrief waarmee de precontentieuze procedure wordt ingeleid.

Dit betekent evenwel niet, dat de formulering van de grieven in de aanmaningsbrief, in het dispositief van het met redenen omkleed advies en in het petitum van het verzoekschrift steeds volkomen gelijkluidend moet zijn, wanneer het voorwerp van het geschil niet is verruimd of gewijzigd, maar integendeel enkel is beperkt.

2 Het in artikel 169 van het Verdrag (thans artikel 226 EG) bedoelde met redenen omkleed advies moet weliswaar een coherente en gedetailleerde uiteenzetting bevatten van de redenen die de Commissie tot de overtuiging hebben gebracht, dat de betrokken lidstaat een van de krachtens het Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, doch even strenge eisen kunnen niet worden gesteld aan de nauwkeurigheid van de aanmaningsbrief, die noodzakelijkerwijze niet meer kan bevatten dan een eerste beknopte samenvatting van de bezwaren. Niets belet de Commissie dus om de grieven die zij reeds in de aanmaningsbrief in meer algemene termen heeft geformuleerd, in haar met redenen omkleed advies meer gedetailleerd uiteen te zetten.

3 Ofschoon het petitum van het verzoekschrift in een beroep wegens niet-nakoming in beginsel niet meer mag omvatten dan de in het dispositief van het met redenen omkleed advies en in de aanmaningsbrief gestelde inbreuken, blijft de Commissie, in geval van een wijziging van het gemeenschapsrecht in de loop van de precontentieuze procedure, ontvankelijk in een beroep strekkende tot vaststelling van een niet-nakoming van verplichtingen die voortvloeien uit de oorspronkelijke versie van een later gewijzigde of afgeschafte richtlijn, indien die verplichtingen in de nieuwe bepalingen zijn gehandhaafd. Daarentegen mag het voorwerp van het geschil niet worden uitgebreid tot verplichtingen uit hoofde van de gewijzigde richtlijn, die niet hun pendant vinden in de oorspronkelijke versie van de richtlijn; dit zou namelijk een schending opleveren van de wezenlijke vormvoorschriften die voor de regelmatigheid van de niet-nakomingsprocedure gelden.

4 Ofschoon artikel 4, eerste alinea, van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156, niets zegt over de concrete inhoud van de maatregelen die door de lidstaten moeten worden genomen om ervoor te zorgen dat de nuttige toepassing of de verwijdering van de afvalstoffen plaatsvindt zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en zonder dat procédés of methoden worden aangewend die nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben, is deze bepaling niettemin voor de lidstaten verbindend voor wat het te bereiken doel betreft, zij het dat de lidstaten een zekere vrijheid wordt gelaten bij de beoordeling van de noodzaak van zulke maatregelen.

Waar een feitelijke situatie niet in overeenstemming is met de in artikel 4, eerste alinea, van de gewijzigde richtlijn 75/442 vastgestelde doelstellingen, kan daaruit in beginsel niet rechtstreeks worden geconcludeerd, dat de betrokken lidstaat noodzakelijkerwijze tekort is geschoten in de door die bepaling opgelegde verplichtingen. Het voortduren van een dergelijke feitelijke situatie, vooral wanneer deze een significante achteruitgang van het milieu over een langere periode te zien geeft zonder dat de bevoegde instanties ingrijpen, kan er echter op duiden, dat de lidstaten de beoordelingsmarge die hun door deze bepaling wordt gelaten, te buiten zijn gegaan.

5 In een niet-nakomingsprocedure moet de Commissie het gestelde verzuim aantonen, maar wanneer zij voldoende bewijs van de niet-nakoming heeft aangevoerd, staat het aan de betrokken lidstaat om de overgelegde gegevens en de consequenties daarvan inhoudelijk en gedetailleerd te weerleggen. Bij gebreke hiervan moeten de gestelde feiten als vaststaande worden aangenomen.

6 Het is de taak van de nationale autoriteiten om in het kader van een door de Commissie ingesteld onderzoek ter vaststelling van schendingen van het gemeenschapsrecht, het nodige onderzoek in een geest van loyale samenwerking te verrichten overeenkomstig de uit artikel 5 van het Verdrag (thans artikel 10 EG) voor iedere lidstaat voortvloeiende verplichting, de vervulling van de algemene taak van de Commissie, toe te zien op de toepassing van de bepalingen van het Verdrag en de bepalingen die de instellingen krachtens het Verdrag vaststellen, te vergemakkelijken

7 Artikel 8 van richtlijn 75/442 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156, legt de lidstaten de verplichting op om ten aanzien van de houder van afvalstoffen die niet zelf zorg kan dragen voor de nuttige toepassing of de verwijdering van afvalstoffen, de nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat die afvalstoffen worden afgeleverd aan een particuliere of openbare ophaler of een onderneming die afval verwijdert. Een lidstaat die zich beperkt tot verzegeling van de illegale stortplaats en inleiding van een strafprocedure tegen de exploitant van die stortplaats die, door aldaar afvalstoffen in ontvangst te nemen, houder van die afvalstoffen is geworden, voldoet niet aan de specifieke verplichting van dit artikel.