Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2021 door Nec Corp. tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer — uitgebreid) van 29 september 2021 in zaak T-341/18, Nec/Commissie

(Zaak C-786/21 P)

(2022/C 84/39)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Nec Corp. (vertegenwoordigers: R. Bachour, Solicitor, A. Pliego Selie, W. Brouwer, R. Warning, advocaten)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

— het bestreden arrest vernietigen;

— een eindvonnis wijzen in deze hogere voorziening en het litigieuze besluit nietig verklaren en/of de geldboete verlagen overeenkomstig het gevorderde in deze hogere voorziening, of, subsidiair, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor afdoening overeenkomstig het arrest van het Hof, en

— de Commissie verwijzen in de kosten van deze procedure en van de procedure bij het Gerecht.

Middelen en voornaamste argumenten

Met het eerste middel, dat uit drie onderdelen bestaat, voert rekwirante aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en geen voldoende of passende motivering heeft verstrekt bij haar beoordeling of de aan rekwirante opgelegde geldboete kon worden verhoogd wegens recidive.

Ten eerste heeft het Gerecht ten onrechte geoordeeld dat aan rekwirante bij het litigieuze besluit een aparte boete kon worden opgelegd wegens recidive, ondanks het feit dat zij enkel aansprakelijk is bevonden uit hoofde van afgeleide aansprakelijkheid.

Ten tweede heeft het Gerecht ten onrechte aanvaard dat de geldboete wegens recidive was verhoogd voor een periode vóór 20 mei 2010, dat wil zeggen voordat werd vastgesteld dat rekwirante een inbreuk had gepleegd en voordat zij hiervan op de hoogte werd gesteld. Dit is zowel rechtens onjuist als onevenredig, in het bijzonder gelet op het korte tijdsbestek tussen de vaststelling door de Commissie van haar DRAM-besluit (1) en het einde van de inbreuk door Tokin Corporation, alsmede het feit dat rekwirante daarom niet objectief kan worden geacht de inbreuk door Tokin Corporation te hebben aanvaard of op enige wijze te hebben onderschreven.

Ten derde wordt in het bestreden arrest hoe dan blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting doordat bij de beoordeling van de hoogte van de geldboete en bij de vaststelling van de periode waarvoor deze wordt opgelegd, het evenredigheidsbeginsel onjuist is toegepast.

Met het tweede middel betoogt rekwirante dat het Gerecht in het bestreden arrest het litigieuze besluit verkeerd heeft opgevat en een kennelijke incoherentie in dat besluit heeft aanvaard met betrekking tot de deelname van rekwirante aan de geconstateerde inbreuk, door de incoherentie ten aanzien van de kwalificatie van rekwirantes aansprakelijkheid te vervangen door zijn eigen opvatting van de feiten en van de redenering van de Commissie in het litigieuze besluit.

Met het derde middel betoogt rekwirante dat het bestreden arrest blijk geeft van een onjuiste rechtsopvatting doordat het evenredigheidsbeginsel verkeerd is toegepast, en dat het Gerecht zich daarin niet heeft gehouden aan de verplichting om een voldoende en passende motivering te verstrekken bij de toetsing van de hoogte van de geldboete uit hoofde van zijn volledige rechtsmacht.

(1) Besluit van de Commissie van 19 mei 2010 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/38.511 — DRAM’s).