ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Europese Unie – Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken – Protocol tot opneming van Schengenacquis – Overeenkomst ter uitvoering van Schengenakkoord – Beginsel ne bis in idem

(Overeenkomst ter uitvoering van Schengenakkoord, art. 54)

2. Europese Unie – Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken – Protocol tot opneming van Schengenacquis – Overeenkomst ter uitvoering van Schengenakkoord – Beginsel ne bis in idem

(Overeenkomst ter uitvoering van Schengenakkoord, art. 58 en 71)

Samenvatting

1. Artikel 54 van de Overeenkomst ter uitvoering van het Schengenakkoord moet aldus worden uitgelegd dat:

– het relevante criterium voor de toepassing van dit artikel de gelijkheid van de materiële feiten is, begrepen als het bestaan van een geheel van feiten die onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn, onafhankelijk van de juridische kwalificatie van deze feiten of van het beschermde rechtsbelang;

– verschillende feiten, met name bestaande in, enerzijds, het in een overeenkomstsluitende staat voorhanden hebben van geldsommen afkomstig uit handel in verdovende middelen, en anderzijds het omzetten in wisselkantoren in een andere overeenkomstsluitende staat van geldsommen die eveneens afkomstig zijn uit dergelijke handel, niet als „dezelfde feiten” in de zin van dit artikel zijn aan te merken alleen op grond dat de bevoegde nationale rechterlijke instantie vaststelt dat die feiten door hetzelfde misdadig opzet verbonden zijn;

– het aan die nationale instantie staat om te beoordelen of de mate van gelijkheid en van verbondenheid van alle feitelijke omstandigheden die moeten worden vergeleken, van dien aard is dat gelet op bovengenoemd relevant criterium kan worden vastgesteld dat het om „dezelfde feiten” in de zin van dat artikel 54 gaat.

(cf. punt 36 en dictum)

2. De overeenkomstsluitende staten mogen volgens artikel 58 van de Overeenkomst ter uitvoering van het Schengenakkoord (SUO) verdergaande nationale bepalingen inzake de regel ne bis in idem toepassen in geval van in het buitenland gegeven rechterlijke beslissingen. Dit artikel staat een overeenkomstsluitende staat echter geenszins toe om zich in strijd met zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 71 SUO, gelezen in samenhang met artikel 36 van het Enkelvoudig Verdrag inzake verdovende middelen, gesloten te New York op 30 maart 1961 in het kader van de Verenigde Naties, te onthouden van een oordeel over een strafbaar feit in verband met verdovende middelen, alleen omdat de verdachte in een andere overeenkomstsluitende staat reeds is veroordeeld voor andere strafbare feiten die met hetzelfde misdadig opzet zijn begaan. Deze bepalingen staan daarentegen niet eraan in de weg dat, naar nationaal recht, de bevoegde rechterlijke instanties waarbij een tweede procedure wordt ingeleid, bij de straftoemeting rekening houden met eventueel reeds in de eerste procedure opgelegde straffen.

(cf. punten 33‑35)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Harmonisatie van wetgevingen – Medische hulpmiddelen – Richtlijn 93/42

(Richtlijn 93/42 van de Raad, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad)

2. Harmonisatie van wetgevingen – Medische hulpmiddelen – Richtlijn 93/42

(Richtlijn 93/42 van de Raad, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad)

Samenvatting

1. Het beginsel van gelijke behandeling en de verplichting tot transparantie staan eraan in de weg dat een aanbestedende dienst die een aanbesteding heeft uitgeschreven voor de levering van medische hulpmiddelen aan een openbaar ziekenhuis en heeft aangegeven dat deze conform de Europese Farmacopee moeten zijn en voorzien moeten zijn van de EG-markering, rechtstreeks en buiten het kader van de vrijwaringsprocedure van de artikelen 8 en 18 van richtlijn 93/42 betreffende medische hulpmiddelen, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1882/2003, om redenen van bescherming van de volksgezondheid de aangeboden materialen afwijst, terwijl deze voldoen aan deze technische voorwaarde. Indien de aanbestedende dienst van mening is dat die materialen de volksgezondheid in gevaar kunnen brengen, is hij verplicht, de bevoegde nationale instantie daarvan in kennis te stellen met het oog op het in gang zetten van deze vrijwaringsprocedure.

(cf. punt 55, dictum 1)

2. Een aanbestedende dienst die zich ter zake van medische hulpmiddelen met EG-markering tot de bevoegde nationale instantie heeft gewend met het oog op het in gang zetten van de in de artikelen 8 en 18 van richtlijn 93/42 betreffende medische hulpmiddelen, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1882/2003, neergelegde vrijwaringsprocedure, moet de aanbesteding opschorten totdat deze procedure beëindigd is, waarbij de uitkomst van de procedure bindend is voor de aanbestedende dienst. Indien het in gang zetten van een dergelijke vrijwaringsprocedure leidt tot een vertraging die nadelig is voor het functioneren van een openbaar ziekenhuis, en daarmee voor de volksgezondheid, is de aanbestedende dienst gerechtigd om alle voorlopige maatregelen te nemen die, het evenredigheidsbeginsel in aanmerking genomen, nodig zijn om de voor het goed functioneren van dit ziekenhuis noodzakelijke materialen te kunnen aanschaffen.

(cf. punt 62, dictum 2)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Oorsprong van goederen – Vaststelling – Wezenlijke bewerking of verwerking – Assemblagehandeling

(Verordening nr. 2913/92 van de Raad, art. 24 en 249; verordening nr. 2454/93 van de Commissie, bijlage 11)

Samenvatting

Een assemblage van verschillende onderdelen vormt een ingrijpende verwerking of bewerking die oorsprongbepalend kan worden geacht wanneer zij vanuit technisch oogpunt en gelet op de omschrijving van het betrokken goed de bepalende productiefase uitmaakt tijdens welke de bestemming van de gebruikte samenstellende delen wordt geconcretiseerd en het betrokken goed zijn specifieke kwalitatieve eigenschappen verkrijgt.

Gelet echter op de verscheidenheid van de onder het begrip assemblage vallende verrichtingen kan het voorkomen dat de oorsprong van een goed niet aan de hand van technische criteria kan worden bepaald. In dat geval moet rekening worden gehouden met de door de assemblage verkregen toegevoegde waarde als subsidiair criterium.

In dat verband staat het aan de Commissie om, in het kader van de beoordelingsmarge waarover zij beschikt om de maatregelen vast te stellen die noodzakelijk zijn voor de toepassing van het communautair douanewetboek, en met name van de bepalingen betreffende de oorsprong van goederen, bepalingen van algemene aard vast te stellen die in het belang van de rechtszekerheid duurzaam rekening houden met de globale situatie van een industriesector en nadien niet kunnen worden aangetast door de bijzondere situatie op een bepaald tijdstip van deze of gene onderneming in die sector.

De inaanmerkingneming door de Commissie van de grote verscheidenheid aan handelingen die onder het begrip assemblage vallen in de gehele betrokken industriesector, kan dus in die omstandigheden een beroep op het criterium van de toegevoegde waarde rechtvaardigen.

(cf. punten 26‑27, 36-37 en dictum)
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Beroep wegens niet-nakoming – Precontentieuze procedure – Doel – Met redenen omkleed advies (Art. 226 EG) (cf. punten 19‑21)

2. Beroep wegens niet-nakoming – Precontentieuze procedure – Doel – Aan lidstaat gestelde termijnen (Art. 226 EG) (cf. punt 25)

3. Milieu – Behandeling van stedelijk afvalwater – Richtlijn 91/271 – Lozing in kwetsbaar gebied (Art. 174, lid 2, EG; richtlijn 91/271 van de Raad, art. 3, lid 1, tweede alinea, en 5, lid 2) (cf. punten 30‑32)

4. Lidstaten – Verplichtingen – Uitvoering van richtlijnen – Niet-nakoming – Rechtvaardiging op basis van interne orde – Ontoelaatbaarheid (Art. 226 EG) (cf. punt 35)

Onderwerp

Voorwerp

Niet-nakoming – Schending van artikel 5, lid 2, van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (PB L 135, blz. 40) – Onvoldoende grondige behandeling van het stedelijk afvalwater van de agglomeratie van verschillende gemeenten van de provincie Varese die in het stroomgebied van de rivier Olona zijn gelegen

Dictum

Dictum

1) Door te hebben nagelaten, de maatregelen te treffen om te verzekeren dat op 31 december 1998 het stedelijk afvalwater van de agglomeratie van verschillende gemeenten van de provincie Varese die in het stroomgebied van de rivier Olona zijn gelegen, een behandeling ondergaat die verder gaat dan een secundaire behandeling of een gelijkwaardig proces als bedoeld in artikel 4 van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater, is de Italiaanse Republiek de krachtens artikel 5, leden 2 en 5, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

2) De Italiaanse Republiek wordt in de kosten verwezen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Beroep wegens niet-nakoming – Voorwerp van geschil – Vaststelling tijdens precontentieuze procedure

(Art. 226 EG)

2. Lidstaten – Verplichtingen – Niet-nakoming – Rechtvaardiging ontleend aan technische moeilijkheden – Ontoelaatbaarheid

(Art. 226 EG)

Samenvatting

1. Het voorwerp van een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG wordt bepaald door het met redenen omkleed advies van de Commissie. zodat het beroep op dezelfde overwegingen en middelen dient te berusten als dat advies. Dit vereiste betekent evenwel niet dat de formulering van de grieven in het dispositief van het met redenen omkleed advies en in het petitum van het verzoekschrift steeds volkomen gelijkluidend moet zijn, wanneer het voorwerp van het geschil zoals dat in het met redenen omkleed advies is omschreven, niet is verruimd of gewijzigd. Het Hof heeft in het bijzonder geoordeeld dat het voorwerp van het geschil zich kan uitstrekken tot feiten die zich na het met redenen omkleed advies hebben voorgedaan, voor zover zij van dezelfde aard zijn en eenzelfde gedrag opleveren als de feiten bedoeld in dat advies.

(cf. punten 10‑12)

2. Een lidstaat kan zich niet beroepen op nationale situaties, zoals problemen die zich bij de uitvoering van een gemeenschapshandeling voordoen, ter rechtvaardiging van de niet-nakoming van uit het gemeenschapsrecht voortvloeiende verplichtingen en termijnen. Hieruit volgt dat een lidstaat zich derhalve niet op technische moeilijkheden kan beroepen om zich te onttrekken aan de plichten die voortvloeien uit het gemeenschapsrecht.

(cf. punten 28‑29)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Harmonisatie van wetgevingen – Merken – Richtlijn 89/104 – Rechten verbonden aan merk –Waren waarop merk is aangebracht en die onder regeling extern douanevervoer zijn geplaatst – Merk dat bescherming geniet in lidstaat van doorvoer, maar niet in lidstaat van bestemming

(Richtlijn 89/104 van de Raad, art 5, leden 1 en 3)

Samenvatting

Artikel 5, leden 1 en 3, van de Eerste richtlijn (89/104) betreffende merken moet aldus worden uitgelegd dat de houder van een merk de doorvoer door een lidstaat van waren waarop het merk is aangebracht en die onder de regeling extern douanevervoer zijn geplaatst met als bestemming een andere lidstaat waarin een dergelijke bescherming niet bestaat, slechts kan verbieden wanneer hij bewijst dat een derde ten aanzien van deze waren, terwijl zij onder de regeling extern douanevervoer zijn geplaatst, een handeling verricht die noodzakelijkerwijs impliceert dat zij in deze lidstaat van doorvoer in de handel worden gebracht.

Dienaangaande is het in beginsel irrelevant of de voor een lidstaat bestemde goederen afkomstig zijn uit een geassocieerde staat dan wel uit een derde staat, en of zij in het land van oorsprong rechtmatig dan wel in strijd met een aldaar bestaand merkrecht van de merkhouder zijn vervaardigd.

(cf. punten 23, 26‑27, 41, dictum 1‑2)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Harmonisatie van wetgevingen – Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten – Richtlijn 93/13

(Richtlijn 93/13 van de Raad, art. 3, lid 1, sub t, en 6, lid 1)

Samenvatting

Richtlijn 93/13 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, moet aldus worden uitgelegd, dat zij van een nationale rechter die kennis neemt van een beroep tot vernietiging van een arbitraal vonnis verlangt dat hij de nietigheid van de arbitrageovereenkomst beoordeelt en dat vonnis vernietigt wanneer hij van oordeel is dat deze overeenkomst een oneerlijk beding bevat, ook wanneer de consument die nietigheid niet tijdens de arbitrageprocedure, maar alleen in het kader van het beroep tot vernietiging heeft opgeworpen.

(cf. punt 39 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Sociale zekerheid van migrerende werknemers – Bijzondere uitkeringen die niet op premie‑ of bijdragebetaling berusten

(Verordening nr. 1408/71 van de Raad, art. 4, lid 2 bis, en 10 bis, en bijlage II bis)

Samenvatting

Een uitkering op grond van de Nederlandse Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten, die wordt genoemd in bijlage II bis bij verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening nr. 118/97, zoals gewijzigd bij verordening nr. 307/1999, moet worden aangemerkt als een bijzondere, niet op premie‑ of bijdragebetaling berustende prestatie in de zin van artikel 4, lid 2 bis, van verordening 1408/71, aangezien zij enerzijds een vervangende prestatie is, bedoeld voor diegenen die niet voldoen aan de verzekeringsvoorwaarden voor een prestatie bij invaliditeit in de zin van artikel 4, lid 1, sub b, van die verordening, en het karakter van een door economische en sociale motieven gerechtvaardigde sociale bijstand heeft, en anderzijds de toekenning ervan niet afhankelijk is van de voorwaarde dat degene die de uitkering ontvangt, tevens recht heeft op een andere socialezekerheidsuitkering die op premie‑ of bijdragebetaling berust. Hieruit volgt dat uitsluitend de coördinatieregeling van artikel 10 bis van deze verordening moet worden toegepast, en dat deze uitkering derhalve niet kan worden toegekend aan iemand die woont buiten de lidstaat waarin in die uitkering is voorzien.

(cf. punten 31, 34, 37‑38, 44 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Fiscale bepalingen – Harmonisatie van wetgevingen – Omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde – Maatstaf van heffing

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 11, A, leden 2, sub a, en 3, sub c)

Samenvatting

In het kader van een koopovereenkomst waarin is bepaald dat de dealer het voertuig overeenkomstig het door de koper beoogde gebruik ervan levert met een registratie en voor een prijs die de door hem vóór de levering betaalde belasting op de registratie van nieuwe motorvoertuigen omvat, valt deze belasting, waarvan het belastbare feit niet die levering, maar de eerste registratie van het voertuig op het nationale grondgebied is, niet onder het begrip belastingen, rechten en heffingen in de zin van artikel 11, A, lid 2, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting, die in de maatstaf van heffing moeten worden opgenomen. Deze belasting komt overeen met een door de belastingplichtige van de koper van het voertuig als vergoeding van in naam en voor rekening van laatstgenoemde gemaakte kosten ontvangen bedrag in de zin van lid 3, sub c, van deze bepaling, dat van die maatstaf moet worden uitgesloten.

(cf. punten 14, 16, 30 en dictum)
Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor omzetting in zijn nationaal recht van de bepalingen van richtlijn 2001/55/EG van de Raad van 20 juli 2001 betreffende minimumnormen voor het verlenen van tijdelijke bescherming in geval van massale toestroom van ontheemden en maatregelen ter bevordering van een evenwicht tussen de inspanning van de lidstaten voor de opvang en het dragen van de consequenties van de opvang van deze personen, is het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
Zaak C‑39/04

Laboratoires Fournier SA

tegen

Direction des vérifications nationales et internationales

(verzoek van het Tribunal administratif de Dijon om een prejudiciële beslissing)

„Beperkingen van vrij verrichten van diensten – Belastingwetgeving – Vennootschapsbelasting – Belastingkrediet voor onderzoek”

Conclusie van advocaat-generaal F. G. Jacobs van 9 december 2004

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 maart 2005

Samenvatting van het arrest

Vrij verrichten van diensten – Beperkingen – Belastingwetgeving – Vennootschapsbelasting – Nationale regeling die voordeel van belastingkrediet voor onderzoek voorbehoudt aan onderzoek verricht in deze lidstaat – Ontoelaatbaarheid – Rechtvaardiging – Geen

(Art. 49 EG)

Artikel 49 EG staat in de weg aan een regeling van een lidstaat die slechts recht geeft op belastingkrediet voor onderzoek als het onderzoek op het grondgebied van deze lidstaat is verricht.

Een dergelijke regeling is namelijk, zij het indirect, gebaseerd op de plaats van vestiging van de dienstverrichter en kan dus diens grensoverschrijdende activiteiten belemmeren. Zij kan geen rechtvaardiging vinden in de noodzaak, de samenhang van het belastingstelsel te waarborgen, onderzoek te bevorderen of de doeltreffendheid van de fiscale controles te verzekeren.

(cf. punten 18, 20, 23‑24, 26 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Harmonisatie van wetgevingen – Transacties van ingewijden – Richtlijn 89/592 – Verbod van gebruik van voorwetenschap

(Richtlijn 89/592 van de Raad, art. 1 en 2)

Samenvatting

De artikelen 1 en 2 van richtlijn 89/592 tot coördinatie van de voorschriften inzake transacties van ingewijden dienen aldus te worden uitgelegd dat, wanneer de hoofdaandeelhouders en de leden van de raad van bestuur van een vennootschap afspreken om onderling beurstransacties te verrichten met effecten van deze vennootschap om de koers ervan kunstmatig te ondersteunen, zij over voorwetenschap beschikken waarvan zij niet welbewust gebruikmaken wanneer zij deze transacties verrichten.

De kennis van het bestaan van deze beslissing en van de inhoud ervan vormt voor hen die haar gezamenlijk hebben genomen, immers voorwetenschap in de zin van artikel 1, lid 1, van richtlijn 89/592. Wanneer alle medecontractanten evenwel over dezelfde informatie beschikken, staan zij dus op voet van gelijkheid met elkaar en is die informatie voor hen niet langer voorwetenschap bij de uitvoering van de door de groep genomen beslissing. Aangezien in deze omstandigheden geen van de leden van de groep ten opzichte van de andere voordeel kan halen uit deze informatie, vormen de transacties die zij op basis hiervan onder elkaar hebben verricht, geen welbewuste gebruikmaking van voorwetenschap in de zin van artikel 2 van de genoemde richtlijn.

(cf. punten 33, 39, 44 en dictum)
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Milieu - Milieu-effectbeoordeling van bepaalde projecten - Richtlijn 85/337 (Richtlijn 85/337 van de Raad, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11, art. 3) (cf. punten 33‑37)

2. Handelingen van de instellingen - Richtlijnen - Uitvoering door lidstaten – Ontoereikendheid van administratieve praktijk (Art. 249, derde alinea, EG) (cf. punt 38)

3. Beroep wegens niet-nakoming - Onderzoek van gegrondheid door Hof - In aanmerking te nemen situatie - Situatie bij verstrijken van in met redenen omkleed advies gestelde termijn (Art. 226 EG) (cf. punt 40)

4. Gemeenschapsrecht - Uitlegging - Meertalige teksten (cf. punt 52)

5. Milieu - Milieu-effectbeoordeling van bepaalde projecten - Richtlijn 85/337 (Richtlijn 85/337 van de Raad, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11, art. 9, lid 1) (cf. punten 45‑46, 48-59)

6. Milieu - Milieu-effectbeoordeling van bepaalde projecten - Richtlijn 97/11 (Richtlijn 97/11 van de Raad, art. 3, lid 1) (cf. punten 65‑66)

7. Milieu - Milieu-effectbeoordeling van bepaalde projecten - Richtlijn 85/337 (Richtlijn 85/337 van de Raad, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11, art. 2, lid 1, en 4, lid 2) (cf. punt 77)

Onderwerp

Voorwerp

Niet-nakoming – Onvolledige/onjuiste uitvoering van de artikelen 3, 9, lid 1, en van punt 10, sub b, van bijlage II bij richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (PB L 73, blz. 5) – Verzuim om de in artikel 3 van richtlijn 97/11/EG vastgestelde overgangsregeling toe te passen – Verzuim om project voor bouw van vrijetijdscentrum te Paterna (Valencia) aan beoordeling te onderwerpen

Dictum

Dictum

1) Door artikel 3 van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997, niet volledig uit te voeren, door artikel 9, lid 1, van richtlijn 85/337, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11, niet uit te voeren, door de in artikel 3 van richtlijn 97/11 vastgestelde overgangsregeling niet na te leven, door punt 10, sub b, van bijlage II junctis de artikelen 2, lid 1, en 4, lid 2, van richtlijn 85/337, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11, niet correct uit te voeren, en door het project voor de bouw van een vrijetijdscentrum te Paterna niet aan een effectbeoordeling te onderwerpen en aldus de artikelen 2, lid 1, 3, 4, lid 2, 8 en 9 van richtlijn 85/337, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11, niet toe te passen, is het Koninkrijk Spanje de krachtens deze richtlijnen op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

2) Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Vrij verkeer van personen – Werknemers – Verdragsbepalingen – Personele werkingssfeer

(Art. 39 EG)

2. Burgerschap van de Europese Unie – Recht om vrij op grondgebied van lidstaten te reizen en te verblijven – Belastingwetgeving

(Art. 18 EG)

Samenvatting

1. De personen die hun volledige beroepswerkzaamheid hebben uitgeoefend in de lidstaat waarvan zij onderdaan zijn, en pas na hun pensionering gebruik hebben gemaakt van hun recht om in een andere lidstaat te verblijven, zonder de bedoeling te hebben daar een werkzaamheid in loondienst uit te oefenen, kunnen zich niet beroepen op het door artikel 39 EG gewaarborgde beginsel van vrij verkeer.

(cf. punt 16)

2. Artikel 18 EG dient aldus te worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling waarbij de inkomstenbelasting over het ouderdomspensioen dat een orgaan van de betrokken lidstaat uitkeert aan een ingezetene van een andere lidstaat, in bepaalde gevallen hoger is dan de belasting die verschuldigd zou zijn indien deze persoon een ingezetene van eerstgenoemde lidstaat was, wanneer dat pensioen (nagenoeg) het volledige inkomen van deze persoon vormt.

Een nationale regeling die bepaalde nationale onderdanen benadeelt alleen omdat zij hun recht om vrij in een andere lidstaat te reizen en te verblijven hebben uitgeoefend, veroorzaakt immers een ongelijke behandeling die in strijd is met de beginselen die aan de hoedanigheid van burger van de Unie ten grondslag liggen, namelijk de garantie dat de burgers bij de uitoefening van hun recht van vrij verkeer juridisch gelijk worden behandeld.

Bij de directe belastingen zijn de situatie van ingezetenen en die van niet-ingezetenen in het algemeen evenwel niet vergelijkbaar. Voor zover het in een lidstaat uitbetaalde ouderdomspensioen (nagenoeg) het volledige inkomen vormt, bevinden de niet-ingezeten gepensioneerden zich, wat de inkomstenbelasting betreft, echter objectief in dezelfde situatie als de in deze lidstaat wonende gepensioneerden die eenzelfde ouderdomspensioen ontvangen.

(cf. punten 22, 26, 31, 39 en dictum)