Wanneer een nationale rechterlijke instantie waarbij een beroep aanhangig is gemaakt betreffende de aansprakelijkheid van een persoon zowel in diens hoedanigheid van directeur als in diens hoedanigheid van bestuurder van een vennootschap alsook wegens onrechtmatige daad, het Hof verzoekt om uitlegging van de in verordening nr. 44/2001 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken vervatte bepalingen betreffende de rechterlijke bevoegdheid inzake respectievelijk individuele verbintenissen uit arbeidsovereenkomst in de zin van hoofdstuk II, afdeling 5, artikelen 18 tot en met 21, van verordening nr. 44/2001, verbintenissen uit overeenkomst in de zin van artikel 5, punt 1, van die verordening en verbintenissen uit onrechtmatige daad in de zin van artikel 5, punt 3, van dezelfde verordening, volstaat de enkele omstandigheid dat de verzoeker in zijn verzoekschrift meerdere aansprakelijkheidsgronden aanvoert, niet om te concluderen dat zijn beroep onder elk van de ingeroepen bepalingen kan vallen. Dat is slechts het geval indien de verweten gedraging kan worden beschouwd als niet-nakoming van de verbintenissen uit hoofde van die bepalingen, en het is aan nationale rechterlijke instantie, dit te verifiëren.

In een situatie waarin een vennootschap een persoon die de functies van directeur en van bestuurder van die vennootschap heeft bekleed, in rechte aanspreekt om de door die persoon in de uitoefening van die functies gemaakte fouten te doen vaststellen en schadevergoeding te verkrijgen, staan de bepalingen van hoofdstuk II, afdeling 5 (artikelen 18‑21), van verordening nr. 44/2001 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken eraan in de weg staan dat artikel 5, punten 1 en 3, van die verordening wordt toegepast, mits die persoon – het is aan de nationale rechterlijke instantie om dit te verifiëren – in zijn hoedanigheid van directeur en van bestuurder gedurende bepaalde tijd voor en onder het gezag van die vennootschap prestaties heeft verricht tegen beloning. De vraag of de bijzondere bevoegdheidsregels die zijn neergelegd in bovengenoemde afdeling van verordening nr. 44/2001 van toepassing zijn, rijst slechts indien de betrokken persoon kan worden geacht door een individuele verbintenis uit arbeidsovereenkomst in de zin van artikel 18, lid 1, van die verordening gebonden te zijn geweest aan de vennootschap waarvan hij directeur en bestuurder was, en hij dus als werknemer in de zin van het tweede lid van dat artikel kan worden beschouwd.

Aangaande meer in het bijzonder de ondergeschiktheidsband, moet van geval tot geval aan de hand van alle gegevens en alle omstandigheden die de verhoudingen tussen partijen kenmerken, worden nagegaan of van een dergelijke band sprake is.

Het is bovendien aan de nationale rechterlijke instantie, te onderzoeken in hoeverre de verweerder in zijn hoedanigheid van aandeelhouder van de verzoekende vennootschap de wil van het bestuursorgaan van die vennootschap waarvan hij bestuurder was, kon beïnvloeden. In dat geval moet worden nagegaan wie bevoegd was om hem instructies te geven en om toe te zien op de uitvoering daarvan. Indien mocht blijken dat het vermogen van de verweerder om dat orgaan te beïnvloeden niet gering was, zou moeten worden geconcludeerd dat een ondergeschiktheidsband in de zin van de rechtspraak van het Hof inzake het begrip werknemer ontbrak.

(cf. punten 34, 46‑49, dictum 1)