Artikel 45 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling die tot gevolg heeft dat een nationale ambtenaar die is gedetacheerd bij een instelling of orgaan van de Europese Unie en ervoor kiest om tijdens zijn detachering aangesloten te blijven bij de nationale pensioenregeling, alle of een deel van de voordelen verliest die verbonden zijn aan zijn aansluiting bij laatstbedoelde regeling indien hij de periode van tien dienstjaren bij de Unie vervult waardoor hij recht heeft op een pensioen op grond van de pensioenregeling van de Unie.

Indien een ambtenaar die is gedetacheerd bij een instelling of orgaan van de Unie, tijdens zijn detachering aangesloten blijft bij zijn nationale pensioenregeling, onderwerpt een dergelijke regeling het pensioen dat voortvloeit uit deze aansluiting aan een bovengrensregel en een aftoppingsregel. Volgens deze regels mag het pensioenbedrag dat de ambtenaar zal ontvangen op grond van de nationale pensioenregeling, het pensioen dat hij verkrijgt op grond van de pensioenregeling van de Unie, slechts aanvullen binnen de grenzen van het nationale pensioen dat hij verworven zou hebben wanneer er geen detachering zou zijn geweest, en wordt het nationale pensioen verminderd met het pensioen dat verschuldigd is op grond van de Unieregeling, zodat het gecumuleerde bedrag van de beide pensioenen de aldus vastgestelde bovengrens niet overschrijdt.

In dergelijke omstandigheden betaalt de ambtenaar die aangesloten blijft bij de nationale pensioenregeling, bijdragen zonder dat er een prestatie tegenover staat. Deze bovengrens‑ en aftoppingsregels kunnen dus voor een dergelijke ambtenaar het gebruik van zijn door artikel 45 VWEU gewaarborgde vrijheid belemmeren of minder aantrekkelijk maken.

Het feit dat voortzetting van de aansluiting bij de nationale pensioenregeling facultatief is, doet niet af aan het feit dat de bovengrens‑ en aftoppingsregels die van toepassing zijn in het geval van gebruik van deze mogelijkheid, tot gevolg hebben dat de ambtenaar die gebruikt maakt van deze mogelijkheid, bijdragen heeft betaald zonder dat er een prestatie tegenover staat, indien hij de periode van tien dienstjaren bij de Unie vervult waardoor hij recht krijgt op een pensioen op grond van de pensioenregeling van de Unie. Wanneer een nationale pensioenregeling ambtenaren toestaat om aangesloten te blijven, moet deze mogelijkheid namelijk zo worden geconcipieerd dat geen dergelijk gevolg ontstaat, daar anders sprake zou zijn van een belemmering van het vrije verkeer van werknemers.

Een dergelijke regeling benadeelt immers een gedetacheerde ambtenaar die zowel bij de pensioenregeling van de Unie als de nationale pensioenregeling is aangesloten, in vergelijking met een ambtenaar die in de lidstaat van herkomst is gebleven en alleen bij deze laatste regeling is aangesloten, aangezien uitsluitend eerstbedoelde ambtenaar, die tegelijkertijd heeft bijgedragen aan beide regelingen, alle of een deel van de voordelen verliest die verbonden zijn aan zijn aansluiting bij de nationale pensioenregeling indien hij pensioenrechten verkrijgt op grond van de pensioenregeling van de Unie.

(zie punten 29, 30, 32, 34, 38 en dictum)