ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
4.

Gerechtelijke procedure–Aanvoering van nieuwe middelen in de loop van het geding–Voorwaarden–Nieuw middel–Begrip–Argumenten die nauw verband houden met een middel dat in het inleidend verzoekschrift is genoemd–Daarvan uitgesloten (Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 84, lid 1) (zie punt 43)
2.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Gevaar voor verwarring met het oudere merk–Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 24, 71)
Arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 9 maart 2018 –

Portugal/Commissie

(Zaak T‑462/16)

„ELGF – Aan financiering onttrokken uitgaven – Oppervlaktegebonden steun – Uitgaven verricht door Portugal – Gewettigd vertrouwen – Artikel 41, lid 3, van verordening (EG) nr. 73/2009 – Artikel 31, lid 2, van verordening (EG) nr. 1290/2005 – Evenredigheid”

1. Recht van de Europese Unie–Beginselen–Bescherming van het gewettigd vertrouwen–Voorwaarden–Inroeping door een lidstaat–Toelaatbaarheid (zie punten 19‑21)

2. Landbouw–Gemeenschappelijk landbouwbeleid–Geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde steunregelingen–Regeling inzake een enkele areaalbetaling–Berekening van het referentiebedrag–Rechten op betaling uit de nationale reserve–Voorwaarden voor toekenning–Landbouwers die minder hectaren hebben aangegeven dan het aantal dat overeenstemt met de hun toegekende rechten op betaling–Mogelijkheid van toekenning zonder aanvraag van een landbouwer–Daarvan uitgesloten (Verordening nr. 73/2009 van de Raad, art. 41, lid 3; verordeningen van de Commissie nr. 1120/2009, overweging 7 en art. 18, en nr. 1122/2009, art. 15) (zie punten 37‑39)

3. Gerechtelijke procedure–Inleidend verzoekschrift–Vormvereisten–Vaststelling van het voorwerp van het geschil–Summiere uiteenzetting van de aangevoerde middelen–Abstracte formulering–Niet-ontvankelijkheid [Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 76, d)] (zie punt 45)

4. Gerechtelijke procedure–Aanvoering van nieuwe middelen in de loop van het geding–Middel dat voor het eerst ter terechtzitting wordt aangevoerd–Niet-ontvankelijkheid (Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 84, lid 1) (zie punten 46, 48)

5. Landbouw–Financiering door het ELGF–Goedkeuring van de rekeningen–Weigering van tenlasteneming van uitgaven als gevolg van onregelmatigheden bij de toepassing van de Unieregeling–Raming van de door de Fondsen geleden schade–Onregelmatige uitgaven die niet met voldoende nauwkeurigheid kunnen worden bepaald–Raming op basis van forfaitaire correcties–Toelaatbaarheid–Schending van het evenredigheidsbeginsel–Geen (Verordening nr. 1290/2005 van de Raad, art. 31) (zie punten 53, 54, 59)

Voorwerp

Verzoek op grond van artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (EU) 2016/1059 van de Commissie van 20 juni 2016 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) (PB 2016, L 173, blz. 59), wat de Portugese Republiek betreft

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.
Enkel handelingen die bindende rechtsgevolgen in het leven roepen welke de belangen van de verzoeker kunnen aantasten doordat zij diens rechtspositie aanmerkelijk wijzigen, zijn vatbaar voor beroep tot nietigverklaring. Om uit te maken of de handeling waarvan nietigverklaring wordt gevorderd, vatbaar is voor beroep, moet op de inhoud van die handeling worden gelet en is de vorm waarin die handeling is gegoten, in beginsel zonder belang.

Dit geldt voor de facturen die zijn gevoegd bij een besluit van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) waarbij een persoon die verzoekt om registratie van een stof wordt opgelegd het saldo van de op grote ondernemingen toepasselijke vergoeding en een vergoeding voor administratieve kosten te betalen, waarbij de bedragen die overeenstemmen met die twee posten waren vermeld op de bijgevoegde facturen. Bijlagen worden namelijk over het algemeen beschouwd als een deel van het document waarbij zij zijn gevoegd, zodat zij dezelfde rechtskracht hebben als de bepalingen die de kern van dat document uitmaken. Er bestaat geen scheiding tussen dat besluit en de facturen, die – samen beschouwd – één enkele handeling vormen met twee onderdelen, te weten een administratief onderdeel (het besluit) en een boekhoudkundig onderdeel (de als bijlage gevoegde facturen). Zodoende wordt met één enkele handeling uitdrukking gegeven aan de vaststelling van ECHA dat de door de regeling vereiste bewijzen niet zijn overgelegd, alsook aan de wens van ECHA om daar gevolgen aan te verbinden door de verzoeker financiële verplichtingen op te leggen. Die handeling doet bindende rechtsgevolgen ontstaan die de belangen van de verzoeker kunnen schaden doordat zij zijn rechtspositie op aanmerkelijke wijze wijzigt, aangezien die handeling tot gevolg heeft dat de verzoeker niet in aanmerking komt voor de lagere vergoeding die van toepassing is op kleine en middelgrote ondernemingen en het saldo van de op grote ondernemingen toepasselijke vergoeding moet betalen, samen met de vergoeding voor administratieve kosten die volgens de regeling in een dergelijke situatie verschuldigd is.

(zie punten 18‑21, 25‑27)
2.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Gevaar voor verwarring met het oudere merk–Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 29, 38, 82)
Overeenkomstig artikel 55, lid 1, van verordening nr. 2100/94 inzake het communautaire kwekersrecht en artikel 13, lid 1, van verordening nr. 874/2009 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening nr. 2100/94 wat betreft de procedures voor het Communautair Bureau voor plantenrassen (CPVO), kan de raad van bestuur van het CPVO een of meer bevoegde instanties van een lidstaat belasten met het technisch onderzoek van de rassen van de betrokken soorten.

De eenduidige en voorafgaande aanwijzing van het onderzoeksbureau dat verantwoordelijk is voor het technisch onderzoek van alle soorten of rassen die tot dezelfde mutatiegroep behoren, is in overeenstemming met de algemene opzet van het bij verordening nr. 2100/94 ingestelde communautaire kwekersrecht en met de beginselen van gelijke behandeling, rechtszekerheid en transparantie die aan die verordening ten grondslag liggen. Deze algemene opzet en beginselen vereisen immers dat alle kandidaat-rassen die tot dezelfde plantenmutatiegroep van een bepaalde soort behoren, onder dezelfde voorwaarden worden beoordeeld.

(zie punten 48, 52, 53)
Uit de bewoordingen van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 inzake het Uniemerk blijkt dat de toepassing ervan is onderworpen aan de volgende voorwaarden: ten eerste, de gelijkheid of overeenstemming van de conflicterende merken; ten tweede, de bekendheid van het oudere oppositiemerk; ten derde, het bestaan van een gevaar dat door het gebruik zonder geldige reden van het aangevraagde merk ongerechtvaardigd voordeel wordt getrokken uit of afbreuk wordt gedaan aan het onderscheidend vermogen of de reputatie van het oudere merk. Deze drie voorwaarden zijn cumulatief, zodat genoemde bepaling niet van toepassing is zodra aan een van deze voorwaarden niet is voldaan.

Aangaande de derde voorwaarde moet eraan worden herinnerd dat met name vaststaat dat een gevaar bestaat dat ongerechtvaardigd voordeel uit het onderscheidend vermogen of de reputatie van het oudere merk wordt getrokken ingeval duidelijk sprake is van een poging tot exploitatie van en meesurfen op de grote bekendheid van dat merk, en dat in dat geval daarom het begrip „gevaar voor meeliften” wordt gebruikt. Het betreft met andere woorden het risico dat het imago van het bekende merk of de door dit merk opgeroepen kenmerken worden overgedragen op de door het aangevraagde merk aangeduide waren, zodat deze waren wegens die associatie met het bekende oudere merk gemakkelijker kunnen worden verhandeld.

Om uit te maken of door het gebruik van het teken ongerechtvaardigd voordeel wordt getrokken uit het onderscheidend vermogen of de reputatie van het merk, moet een globale beoordeling worden gemaakt met inachtneming van alle relevante omstandigheden van het concrete geval, waaronder met name de mate van bekendheid en de mate waarin het merk onderscheidend vermogen heeft, de mate van overeenstemming van de conflicterende merken alsmede de aard van en de mate waarin de betrokken waren en diensten gerelateerd zijn. Met betrekking tot de mate van bekendheid en de mate waarin het merk onderscheidend vermogen heeft, heeft het Hof reeds geoordeeld dat, hoe groter het onderscheidend vermogen en de bekendheid van dat merk zijn, des te gemakkelijker een inbreuk zal kunnen worden vastgesteld. Eveneens volgt uit de rechtspraak dat, hoe directer en sterker het merk door het teken in gedachten wordt opgeroepen, hoe groter de kans is dat door het gebruik van het teken op dat ogenblik of in de toekomst ongerechtvaardigd voordeel wordt getrokken uit of afbreuk wordt gedaan aan het onderscheidend vermogen of de reputatie van het oudere merk.

(zie punten 64‑66)
7.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Gevaar voor verwarring met het oudere merk–Overeenstemming van de betrokken merken–Geschiktheid van de begripsmatige verschillen om de visuele of fonetische overeenstemmingen te neutraliseren–Voorwaarden [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 71)
2.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Ouder merk bestaande in een Uniemerk–Weigering van inschrijving wegens het bestaan van een zelfs tot een deel van de Unie beperkte relatieve weigeringsgrond [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 26, 67)
7.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Absolute weigeringsgronden–Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst–Begrip–Neologisme bestaande uit elementen die de kenmerken van de betrokken waren of diensten beschrijven–Daaronder begrepen omdat de combinatie niet ongebruikelijk is [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punt 62)
4.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten–Complementariteit van de waren [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 26)
1.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Gevaar voor verwarring met het oudere merk–Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 23, 24, 85, 86, 90)
10.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Gevaar voor verwarring met het oudere merk–Beeldmerk BURLINGTON THE ORIGINAL–Woordmerken BURLINGTON en BURLINGTON ARCADE en beeldmerken BURLINGTON ARCADE [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 69‑72)
Uit artikel 3 van de door de Commissie vastgestelde algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 45 van het Statuut volgt dat de ambtenaar die aan de eerste vier voorwaarden van dat artikel voldoet, maar wiens beoordelingsrapport niet definitief is geworden, toch als bevorderbaar moet worden beschouwd wanneer dat rapport niet kon worden afgerond als gevolg van een hem niet verwijtbare vertraging. De betrokken ambtenaar neemt in dat geval deel aan de bevorderingsprocedure op basis van andere bruikbare informatie ter compensatie van het ontbreken van het beoordelingsrapport.

Door verzoeker het recht te ontzeggen om deel te nemen aan de bevorderingsprocedure, op grond dat door zijn wegens ziekteverlof gerechtvaardigde afwezigheid een aantal van zijn beoordelingsrapporten niet had kunnen worden afgerond, heeft het tot aanstelling bevoegd gezag dus die bepaling geschonden en heeft het blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting.

De uitlegging van die bepaling, op basis waarvan het tot aanstelling bevoegd gezag weigert om de betrokken ambtenaar te laten deelnemen aan de relevante bevorderingsprocedure op basis van informatie die zijn beoordelingsrapporten vervangt en deze deelneming afhankelijk stelt van de hervatting van zijn werkzaamheden, houdt geen rekening met situaties waarin die ambtenaar niet tijdig zijn werkzaamheden hervat of deze zelfs nooit hervat.

Bovendien is het tot aanstelling bevoegd gezag verplicht om de jaarlijkse bevorderingsronde te organiseren en kan het de deelneming van een ambtenaar aan de bevorderingsprocedure in het kader van die ronde niet een aantal jaren uitstellen, wanneer die ambtenaar op grond van de algemene uitvoeringsbepalingen van voormeld artikel 45 bevorderbaar is.

(zie punten 24, 27, 31, 32)
5.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten–Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 30)
2.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Gevaar voor verwarring met het oudere merk–Beeldmerk iCell. Insulation Technology Made in Sweden–Woordmerken Isocell en ISOCELL [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 21, 30, 37, 40, 41, 43)
Arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 3 oktober 2017 – PM/ECHA

(Zaak T‑656/16)

„REACH – Vergoeding verschuldigd voor de registratie van een stof – Lagere vergoeding voor de kmo’s – Vaststelling van de grootte van de onderneming – Controle door ECHA van de aangifte van de onderneming – Verzoek om bewijs van de status van kmo – Besluit waarbij een vergoeding voor administratieve kosten wordt opgelegd”

1. Harmonisatie van de wetgevingen–Registratie, beoordeling en autorisatie van chemische stoffen–REACH-verordening–Aan het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) verschuldigde vergoedingen–Lagere vergoeding voor kleine en middelgrote ondernemingen–Vaststelling van de grootte van een onderneming–Controle door ECHA van de aangifte van de onderneming–Geen bewijs door de onderneming van haar status van kleine of middelgrote onderneming–Gevolgen–Opleggen van de vergoeding die geldt voor grote ondernemingen–Betwisting bij de Unierechter op basis van niet aan ECHA overgelegde documenten–Afwijzing (Verordening nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad, art. 74, lid 3; verordening nr. 340/2008 van de Commissie, overweging 11 en art. 13, leden 3 en 4) (zie punten 32‑37, 40)

2. Beroep tot nietigverklaring–Wettigheidscontrole–Criteria–Inaanmerkingneming van uitsluitend de feiten en de rechtstoestand die bestonden op de datum van vaststelling van de litigieuze handeling (Art. 263 VWEU) (zie punt 36)

3. Gerechtelijke procedure–Inleidend verzoekschrift–Vormvereisten–Middelen en argumenten die niet voldoende duidelijk en nauwkeurig zijn uiteengezet–Niet-ontvankelijkheid [Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 76, d)] (zie punt 42)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit SME(2016) 3198 van ECHA van 12 juli 2016, waarbij is vastgesteld dat verzoekster niet het nodige bewijs heeft overgelegd om in aanmerking te komen voor de lagere vergoeding voor middelgrote bedrijven en haar een vergoeding voor administratieve kosten is opgelegd

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.
7.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Beoordeling of een teken vatbaar is voor inschrijving–Inaanmerkingneming van uitsluitend de Unieregeling–Eerdere inschrijving van het merk in bepaalde lidstaten of derde landen–Beslissingen die de instanties van de Unie niet binden (Verordening nr. 207/2009 van de Raad) (zie punt 55)
4.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten–Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 36)
2.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 22, 24, 62, 63)
4.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten – Complementariteit van de waren of diensten [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 22, 31)
5.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Gevaar voor verwarring met het oudere merk–Gevaar voor associatie–Oudere merken met kenmerken op basis waarvan zij als behorend tot een zelfde „reeks” of „familie” kunnen worden beschouwd [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 53)
361

Wat de eerste en de tweede stap betreft, moet worden opgemerkt dat de Commissie, los van het door haar in aanmerking genomen referentiekader, ongeacht of het om het algemene stelsel van de vennootschapsbelasting of artikel 164 van het belastingwetboek en de circulaire gaat, terecht kon aannemen dat de ruling afweek van de regels van elk van de referentiekaders. Zoals is vastgesteld in de punten 286 en 299 hierboven, was de Commissie immers zowel in haar primaire analyse, in het licht van het algemene stelsel van de vennootschapsbelasting, als in haar subsidiaire analyse, in het licht van artikel 164 van het belastingwetboek en de circulaire, terecht van oordeel dat de betrokken ruling FFT een voordeel verleende. Zoals is vastgesteld in punt 122 hierboven, heeft de Commissie tegelijkertijd onderzocht of er sprake was van een voordeel en, in het kader van het onderzoek van de selectiviteit, van een afwijking van de eerder aangewezen referentiekaders. Zoals de Commissie in overweging 217 van het bestreden besluit heeft verklaard, valt de vraag of de betrokken ruling een afwijking van het referentiekader vormt immers samen met de vaststelling dat bij deze maatregel aan de begunstigde een voordeel is toegekend.
6.

Steunmaatregelen van de staten – Onderzoek door de Commissie – Besluit tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure van artikel 108, lid 2, VWEU – Evolutie van het standpunt van de Commissie aan het einde van de procedure – Verschil tussen het besluit tot inleiding van de procedure en het eindbesluit – Toelaatbaarheid – Voorwaarden – Geen wijziging van de feiten of van de juridische kwalificatie van de in het inleidingsbesluit in aanmerking genomen feiten (art. 108, lid 2, VWEU) (zie punten 67‑73)
90

In dit verband zij eraan herinnerd dat de litigieuze conclusie als zodanig een onderdeel is van de herzieningsprocedure van artikel 21 van verordening nr. 1107/2009. Die procedure wordt afgesloten met een beslissing van de Commissie om de goedkeuring van de betrokken werkzame stof te behouden, in te trekken dan wel te wijzigen. Conclusies van de EFSA zoals de onderhavige geven in het kader van een herziening dus niet het definitieve standpunt over de werkzame stof weer. De Commissie is als enige bevoegd om ter zake een definitief standpunt in te nemen. In artikel 21 van verordening nr. 1107/2009 staat immers niet dat de Commissie verplicht is de adviezen van de EFSA te volgen. In die omstandigheden moet de betrokken conclusie als een voorbereidende handeling worden gezien, die door het Gerecht niet kan worden getoetst. Dat die conclusie onjuist zou zijn of dat er sprake zou zijn van machtsoverschrijding of schending van procedurele waarborgen, is een argument dat in voorkomend geval kan worden aangevoerd in het kader van een beroep tegen de beslissing van de Commissie.
89

In de eerste plaats kan verzoeksters argument dat ingevolge de rechtspraak in de beschikkingen van 25 juli 2014, Deza/ECHA (T‑189/14 R, niet gepubliceerd, EU:T:2014:686), en van 1 september 2015, Pari Pharma/EMA (T‑235/15 R, EU:T:2015:587), het litigieuze rapport een „ondeelbaar geheel met een economische waarde” vormt dat in zijn geheel vertrouwelijk dient te worden behandeld, niet slagen. De uitdrukking „ondeelbaar geheel met een economische waarde”, die overigens alleen voorkomt in de beschikking van 1 september 2015, Pari Pharma/EMA (T‑235/15 R, EU:T:2015:587), is gebruikt in het kader van het onderzoek van het middel betreffende het bestaan van algemeen vermoeden van vertrouwelijkheid. Zoals blijkt uit het onderzoek van het eerste middel is er in die beschikkingen geen algemeen vermoeden van vertrouwelijkheid aanvaard voor documenten die in het kader van vhb-procedures voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik bij het EMA berusten. Voorts staat vast dat het litigieuze rapport een aantal gegevens bevat die openbaar zijn gemaakt in het EPAR, dat toegankelijk is voor het publiek en gegevens bevat die rechtstreeks afkomstig zijn uit dat rapport. Om vertrouwelijke behandeling van het gehele litigieuze rapport te kunnen eisen, dient verzoekster bijgevolg te bewijzen dat de complete samenvoeging van de voor het publiek toegankelijke gegevens met de niet-toegankelijke gegevens commercieel gevoelige informatie vormt waarvan openbaarmaking haar commerciële belangen zou ondermijnen. De stelling dat „het geheel meer is dan de som van de delen” is te vaag om te kunnen bewijzen dat die samenvoeging van gegevens de gestelde gevolgen zou kunnen hebben. Het was des te noodzakelijker om nauwkeurige en concrete toelichtingen te geven daar, zoals in punt 80 hierboven in herinnering is gebracht, met de uitzonderingen in artikel 4 van verordening nr. 1049/2001 wordt afgeweken van het beginsel van de ruimst mogelijke toegang van het publiek tot documenten en deze uitzonderingen dus restrictief moeten worden uitgelegd en toegepast.