Conclusie van advocaat-generaal Mischo van 12 september 2002. - Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje. - Niet-nakoming - Niet-uitvoering van richtlijn 98/8/EG. - Zaak C-352/01.



Jurisprudentie 2002 bladzijde I-10263



Conclusie van de advocaat generaal

1. Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden (hierna: de richtlijn") heeft tot doel de regels inzake de bescherming van het milieu en inzake veiligheid vast te stellen die nodig zijn om te verzekeren dat het op de markt brengen van biociden geen schade aan het milieu en aan de gezondheid van de mens aanricht.

2. Artikel 34 van de richtlijn bepaalt dat de lidstaten 24 maanden na de inwerkingtreding ervan de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking doen treden om aan deze richtlijn te voldoen, en de Commissie hiervan onverwijld in kennis stellen.

3. Volgens artikel 35 van de richtlijn treedt deze in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Aangezien die bekendmaking op 24 april 1998 heeft plaatsgevonden, is de richtlijn op 14 mei 1998 in werking getreden.

4. Bijgevolg dienden de lidstaten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking te doen treden om uiterlijk op 14 mei 2000 aan de richtlijn te voldoen.

5. Omdat de Commissie geen informatie had gekregen op basis waarvan zijn kon concluderen dat het Koninkrijk Spanje de nodige maatregelen had vastgesteld, heeft zij het onderhavige beroep wegens niet-nakoming ingesteld.

6. Verzoekster vraagt het Hof vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan de richtlijn, of in elk geval door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.

7. De Spaanse regering merkt op dat de omzetting van de richtlijn in nationaal recht dient te gebeuren door middel van een Real Decreto (koninklijk decreet). De procedure tot vaststelling van een dergelijk besluit is bijzonder zwaar, doordat hiervoor tal van verslagen, adviezen en raadplegingen zijn vereist, alsmede een hoorzitting wanneer de tekst de rechten en belangen van de burgers raakt. Bovendien duurde de procedure in casu langer doordat twee ministeries, dit van Volksgezondheid en Consumentenzaken en dit van Landbouw, bij de opstelling van het besluit betrokken waren.

8. Dienaangaande moet worden benadrukt dat volgens de rechtspraak van het Hof een lidstaat zich niet op dergelijke nationale situaties kan beroepen ter rechtvaardiging van het niet-naleven van de termijnen die voortvloeien uit de regels van het gemeenschapsrecht.

9. Verweerder betoogt bovendien dat, gelet op de voortgang van het ontwerp van decreet, dat op het punt staat te worden toegestuurd aan de Consejo de Estado waaraan het dient te worden voorgelegd, de implementatie van de richtlijn als nagenoeg voltooid moet worden aangemerkt.

10. Er zij echter aan herinnerd dat volgens vaste rechtspraak de niet-nakoming moet worden beoordeeld op basis van de situatie op het tijdstip waarop de in het met redenen omkleed advies gestelde termijn afloopt, en dat maatregelen die nadien worden genomen, in dit verband niet relevant zijn. In casu betwist verweerder niet dat vóór het verstrijken van deze termijn geen bepalingen tot implementatie waren vastgesteld. Hij geeft zelfs toe dat op het ogenblik van de indiening van het verweerschrift de implementatie nog steeds niet had plaatsgevonden.

11. Hieruit volgt dat de door de Commissie gestelde niet-nakoming vaststaat. Mitsdien moeten de conclusies van de Commissie worden toegewezen.

Conclusie

12. Gelet op het voorgaande wordt het Hof in overweging gegeven:

- vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden, of in elk geval door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

- het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.