Deze conclusie betreft een door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen de Helleense Republiek ingesteld beroep krachtens artikel 169 EEG-Verdrag. Deze Lid-Staat wordt verweten, de invoer van vers rundvlees alleen toe te staan indien het in stukken van een bepaalde vorm is gesneden, wat in strijd zou zijn met artikel 22, lid 1, van verordening nr. 805/68 van de Raad van 27 juni 1968 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector rundvlees (PB 1968, L 148, biz. 24), hetwelk het in de artikelen 30 e. v. EEG-Verdrag neergelegde beginsel van het vrije verkeer van goederen voor deze sector bevestigt.

De feiten gaan terug tot 16 maart 1983, toen de Commissie de Griekse regering in kennis stelde van de bezorgdheid van bepaalde handelaren over de maatregelen die deze regering overwoog op het gebied van de invoer van rundvlees. De Griekse autoriteiten verzekerden haar op 29 maart daaraanvolgend, dat voor de betrokken sector geen voorschriften bestonden of in voorbereiding waren die de intracommunautaire handel konden beperken; niettemin werd op 9 december van dat jaar artikel 319, lid 9, van verordening nr. 72/77 bij artikel 1, lid 4, van verordening nr. 56/83 van de marktpolitie gewijzigd als volgt: „De invoer van vers rundvlees, de aan- en verkoop van binnenlands vers rundvlees door een producent en anderen (groothandelaar, detailhandelaar, enz.) alsmede de aan- en verkoop van ingevoerd of binnenlands vers rundvlees door een groothandelaar en anderen (detailhandelaar, hotelhouder, restauranthouder, enz.) mag uitsluitend betrekking hebben op grote, niet uitgebeende stukken in één van de hierna vermelde vormen, als voorzien bij presidentieel besluit nr. 186/81: a) hele dieren, halve dieren en zogenaamde ‚compensated quarters’; b) normale voorvoeten met tien ribben; c) normale achtervoeten met drie ribben”.

Op deze wijziging reageerde de Commissie aanvankelijk met een telexbericht (20 december 1983), waarop de Griekse regering op 2 februari 1984 antwoordde. Na letterlijk overstelpt te zijn met klachten van handelaren, leidde zij vervolgens met spoed de procedure van artikel 169 in (7 maart 1984). In de ingebrekestelling van 17 april 1984 verklaarde zij, de genoemde bepaling onverenigbaar te achten met de gemeenschappelijke marktordening voor rundvlees en met artikel 30 EEG-Verdrag.

Terzelfder tijd stelden de Griekse autoriteiten echter nieuwe voorschriften vast. Zo bepaalde de Griekse minister van Handel bij besluit nr. E6/1264 van 8 maart 1984, a) dat de invoer van vers rundvlees alleen maar was toegestaan in de vorm van hele of halve dieren en niet meer in de vorm van kwartieren, en b) dat de desbetreffende pro forma-facturen een gespecificeerde beschrijving van de kwaliteit van de ingevoerde dieren moesten bevatten alsmede de naam en het adres van de slachterij waarbij het vlees was gekocht. Acht dagen later keerde de minister echter gedeeltelijk op zijn schreden terug: Bij besluit nr. E6/1478 werd namelijk de invoer van vlees in de vorm van kwartieren weer toegestaan, doch alleen voor zover de stukken van hetzelfde dier afkomstig waren.

Op dezelfde dag dat het tweede besluit werd genomen, verzocht de Commissie de Griekse autoriteiten om uitleg. In hun antwoord van 11 mei 1984 ontkenden deze nogmaals, dat de Griekse wettelijke voorschriften de intracommunautaire handel in rundvlees belemmerden. Daarop besloot de Commissie een nieuwe, ook op de twee besluiten van 1984 betrekking hebbende procedure wegens niet-nakoming van verordening nr. 805/68 en van artikel 30 EEG-Verdrag in te leiden. De ingebrekestelling werd op 6 juli 1984 verzonden; hierop volgden het met redenen omkleed advies (30 oktober 1984), het antwoord van de Griekse regering (4 januari 1985), en ten slotte het beroep waarover het Hof zich moet uitspreken (30 april 1985).