BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT

11 maart 1994

Zaak T-56/94 R

R. de Santis

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Ambtenaren — Kort geding — Voorlopige maatregelen”

Volledige Franse tekst II-267

Betreft:

Verzoek in kort geding om opschorting van de procedure van voorziening in het ambt van hoofd van eenheid VI.D.l „Zuivelprodukten” van de Commissie.

Beslissing:

Afwijzing.

Resumé van de beschikking

De Commissie publiceert de kennisgeving van vacature van het ambt van hoofd van eenheid VI.D.l „Zuivelprodukten”. Verzoeker, hoofdadministrateur in de rang A 4 tewerkgesteld bij deze eenheid, solliciteert niet, omdat in de kennisgeving van vacature een opleiding agronomie en landbouweconomie wordt geëist. Hij stelt een beroep in tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende publikatie van de kennisgeving van vacature, met name op grond dat de Commissie, door van de sollicitanten specifieke kundigheden te eisen met het enkele doel een van tevoren gekozen kandidaat te kunnen aanstellen, artikel 27 Ambtenarenstatuut heeft geschonden en haar bevoegdheid heeft misbruikt.

Het verzoek om opschorting van de procedure van voorziening in het betrokken ambt

De president van het Gerecht wijst erop, dat voor de beoordeling van het spoedeisend karakter van een verzoek in kort geding ingediend krachtens artikel 104, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht moet worden nagegaan, of de gevraagde voorlopige maatregelen noodzakelijk zijn om te voorkomen, dat vóór de uitspraak ten gronde ernstige en onherstelbare schade wordt berokkend aan de partij die deze maatregelen heeft gevraagd. Het staat aan deze partij, te bewijzen dat zij de uitspraak ten gronde niet kan afwachten zonder ernstige en onherstelbare schade te lijden (r.o. 15).

Referentie: Gerecht 7 januari 1994, Hecq/Commissie, T-564/93 R, JurAmbt. blz. II-1, r.o. 28

De president van het Gerecht herinnert eraan, dat in het verzoek om voorlopige maatregelen slechts als spoedeisende omstandigheid wordt aangegeven, dat het Gerecht krachtens de door de gemeenschapsrechter geformuleerde beginselen zou kunnen beslissen, dat de aanstelling die op een onregelmatige procedure van voorziening in een vacature is verricht, niet moet worden nietigverklaard, waardoor verzoeker in feite elke redelijke kans op bevordering naar een ambt van afdelingshoofd in de rang A 3 zou worden ontnomen (r.o. 16).

De president van het Gerecht stelt vast, dat dit een zuiver hypothetische stelling is, daar in de huidige stand van de procedure niet kan worden uitgesloten, dat de gemeenschapsrechter de aanstelling die op de omstreden procedure van voorziening in een vacature zou zijn verricht, nietigverklaart wanneer hij tot de conclusie komt, dat het beroep ten principale gegrond is. Wat er ook van zij, zelfs indien de gemeenschapsrechter zou beslissen, dat de aanstelling die na de litigieuze procedure zou zijn verricht, niet moet worden nietigverklaard, zou hij dit slechts doen omdat de rechten van verzoeker afdoende zijn beschermd. Bijgevolg kan in deze fase geen ernstige en onherstelbare schade worden vastgesteld (r.o. 17 en 18).

Referentie: Hof 14 juli 1983, Detti/Hof van Justitie, 144/82, Jurispr. blz. 2421, r.o. 33; Hof 6 juli 1993, Commissie/Albani, C-242/90 P, Jurispr. blz. I-3839, r.o. 13

De president van het Gerecht is bovendien van mening, dat de gestelde schade niet als ernstig en onherstelbaar kan worden aangemerkt, daar verzoeker zich niet kan beroepen op enig subjectief recht op bevordering naar een ambt van afdelingshoofd in de rang A 3, dat door de omstreden procedure van voorziening in een vacature definitief op de tocht zou worden gezet.

In die omstandigheden wijst de president van het Gerecht het verzoek in kort geding af en acht hij het niet nodig, te onderzoeken of de door verzoeker tot staving van zijn beroep ten principale aangevoerde middelen een fumus boni iuris hebben (r.o. 20).

Dictum:

Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.