ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Sociale politiek - Mannelijke en vrouwelijke werknemers - Toegang tot arbeidsproces en arbeidsvoorwaarden - Gelijke behandeling - Afwijkingen - Maatregelen ter bevordering van gelijke kansen voor mannen en vrouwen - Draagwijdte - Nationale bepaling welke bij gelijke kwalificaties vrouwen, in geval van ondervertegenwoordiging van vrouwen, voor bevordering voorrang verleent boven mannelijke mededingers - Openingsclausule, op grond waarvan elk individueel geval objectief kan worden beoordeeld op basis van criteria die niet discriminerend zijn voor vrouwen - Toelaatbaarheid

(Richtlijn 76/207 van de Raad, art. 2, leden 1 en 4)

Samenvatting

Artikel 2, leden 1 en 4, van richtlijn 76/207 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden, verzet zich niet tegen een nationale regeling op grond waarvan, bij gelijke kwalificaties van kandidaten van verschillend geslacht wat hun geschiktheid, bekwaamheid en arbeidsprestatie betreft, in openbare diensten waarin in een te bekleden hoger ambt van een loopbaan minder vrouwen dan mannen werkzaam zijn, vrouwelijke kandidaten bij voorrang moeten worden bevorderd, voor zover met de persoon van een mannelijke kandidaat verband houdende redenen de balans niet in diens voordeel doen doorslaan, op voorwaarde dat:

- de regeling mannelijke kandidaten met gelijke kwalificaties als vrouwelijke kandidaten in elk individueel geval waarborgt, dat de sollicitaties worden onderworpen aan een objectieve beoordeling, die rekening houdt met alle criteria betreffende de persoon van de kandidaten en de aan vrouwelijke kandidaten toegekende voorrang buiten toepassing laat, wanneer één of meer van die criteria de balans in het voordeel van de mannelijke kandidaat doen doorslaan, en

- dergelijke criteria niet discriminerend zijn ten opzichte van vrouwelijke kandidaten.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen - Toetreding van nieuwe verdragsluitende staten - Spanje - Portugal - Overgangsbepalingen - Aanhangigheid - Vorderingen welke hetzelfde onderwerp betreffen en op dezelfde oorzaak berusten, in twee verschillende verdragsluitende staten aanhangig tussen dezelfde partijen - Instelling van eerste vordering vóór en van tweede vordering na inwerkingtreding van toetredingsverdrag tussen beide staten - Toepassing van artikel 21 van Executieverdrag door Gerecht waarbij zaak het laatst is aangebracht - Voorwaarden

(Verdrag van 27 september 1968, art. 21; Toetredingsverdrag van 1989, art. 29)

Samenvatting

Artikel 29, lid 1, van het Verdrag van 26 mei 1989 inzake de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek tot het Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd, dat wanneer in twee verschillende verdragsluitende staten tussen dezelfde partijen vorderingen aanhangig zijn, welke hetzelfde onderwerp betreffen en op dezelfde oorzaak berusten, waarvan de eerste vóór de datum van inwerkingtreding, tussen deze staten, van voormeld verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken en de tweede na die datum is aangebracht, het gerecht waarbij de zaak het laatst is aangebracht artikel 21 van dit laatste verdrag moet toepassen, indien het gerecht waarbij de zaak het eerst is aangebracht, zich bevoegd heeft verklaard op basis van een regel die overeenkomt met de bepalingen van titel II van dit verdrag of met de bepalingen van een verdrag dat tussen de twee betrokken staten van kracht was toen de vordering werd aangebracht, en dit artikel voorlopig moet toepassen, indien het gerecht waarbij de zaak het eerst is aangebracht, zich nog niet over zijn bevoegdheid heeft uitgesproken.

Daarentegen dient het gerecht waarbij de zaak het laatst is aangebracht, artikel 21 van het verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken niet toe te passen, indien het gerecht waarbij de zaak het eerst is aangebracht, zich bevoegd heeft verklaard op basis van een regel die niet overeenkomt met de bepalingen van titel II van dit verdrag, of met de bepalingen van een verdrag dat tussen die twee staten van kracht was toen de vordering werd aangebracht.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen - Protocol betreffende de uitlegging van het verdrag door het Hof van Justitie - Prejudiciële vragen - Bevoegdheid van Hof - Grenzen

(EEG-Executieverdrag; protocol van 3 juni 1971)

2 Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen - Bevoegdheidsregels - Autonome uitlegging - Bijzondere bevoegdheid - Bevoegdheid op gebied van onderhoudsverplichting - Tot onderhoud gerechtigde - Begrip

(EEG-Executieverdrag, art. 5, sub 2)

Samenvatting

3 Gelet op de verdeling van bevoegdheden in het kader van de prejudiciële procedure, voorzien in het protocol van 3 juni 1971 betreffende de uitlegging door het Hof van Justitie van het Executieverdrag, is het uitsluitend een zaak van de nationale rechter aan wie het geschil is voorgelegd en die de verantwoordelijkheid draagt voor de te geven rechterlijke beslissing om, gelet op de bijzonderheden van elk geval, de noodzaak van een prejudiciële beslissing voor het wijzen van zijn vonnis te beoordelen alsmede de relevantie van de vragen die hij aan het Hof voorlegt.

4 De in het Executieverdrag gebruikte bewoordingen moeten in beginsel autonoom worden uitgelegd. Enkel een dergelijke uitlegging kan namelijk de uniforme toepassing waarborgen van het Executieverdrag, dat onder meer ten doel heeft de regels inzake de bevoegdheid van de gerechten van de verdragsluitende staten een te maken, door zo veel mogelijk te voorkomen, dat met betrekking tot een zelfde rechtsverhouding meerdere rechterlijke instanties bevoegd zijn, en de rechtsbescherming van de in de Gemeenschap gevestigde personen te versterken, door de eiser in staat te stellen om gemakkelijk te bepalen, welk gerecht hij kan aanzoeken, en de verweerder om redelijkerwijs te voorzien, voor welk gerecht hij kan worden opgeroepen.

Dit geldt eveneens voor het begrip "tot onderhoud gerechtigde" in artikel 5, sub 2, eerste zinsdeel, van het Executieverdrag, dat aldus moet worden uitgelegd, dat het betrekking heeft op eenieder die onderhoud vordert, daaronder begrepen degene die voor de eerste keer een onderhoudsvordering indient, zonder dat onderscheid behoeft te worden gemaakt tussen een persoon die reeds als onderhoudsgerechtigde is erkend, en degene die nog niet als zodanig is erkend.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Hogere voorziening - Middelen - Motivering van arrest ten aanzien waarvan gemeenschapsrecht is geschonden - Intrekking van administratieve handeling - Voorwaarden - Inachtneming van redelijke termijn - Eerbiediging van vertrouwensbeginsel - Datum welke in aanmerking moet worden genomen voor ontstaan van gewettigd vertrouwen bij adressaat van administratieve handeling - Hogere voorziening gegrond

Samenvatting

De intrekking van een voor de betrokkene gunstig administratief besluit is in het algemeen aan zeer strenge voorwaarden onderworpen. Elke gemeenschapsinstelling die constateert dat een door haar verrichte handeling onwettig is, heeft weliswaar het recht deze handeling binnen een redelijke termijn met terugwerkende kracht in te trekken, maar aan dat recht kan een grens worden gesteld door de noodzaak het gewettigd vertrouwen te respecteren van degenen die aan die handeling rechten ontlenen en op de wettigheid ervan mochten vertrouwen. Het beslissende tijdstip voor de beoordeling van het ontstaan van een gewettigd vertrouwen bij de adressaat van een administratieve handeling, is de kennisgeving van de handeling en niet de datum van vaststelling of intrekking ervan.

Zodra een gewettigd vertrouwen is ontstaan in de wettigheid van een voor de betrokkene gunstige administratieve handeling, mag dit vertrouwen achteraf niet meer ter discussie worden gesteld. Gelet op de omstandigheden van het geval, moet niet aan enig algemeen belang de voorrang worden gegeven boven het belang van de betrokkene bij de handhaving van een toestand die hij als stabiel kon beschouwen. Niets wijst erop, dat de betrokkene de handeling heeft uitgelokt door onjuiste of onvolledige inlichtingen mee te delen.

Het Gerecht heeft derhalve gedwaald ten aanzien van het recht, waar het in het bestreden arrest heeft verklaard, dat hoewel verzoeker ten tijde van de vaststelling van het bijna drie maanden later ingetrokken besluit weliswaar nog mocht vertrouwen op de schijnbare wettigheid ervan en aanspraak kon maken op de handhaving van dit besluit, dit vertrouwen zeer kort daarop dermate is aangetast, dat hij ten tijde van de litigieuze intrekking van het besluit door de betrokken instelling geen gewettigd vertrouwen meer kon stellen in de wettigheid van het ingetrokken besluit.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Fiscale bepalingen - Harmonisatie van wetgevingen - Omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde - Zesde richtlijn - Bijzondere regeling voor reisbureaus - Bepaling van fiscale plaats van dienstverrichting - In Lid-Staat gevestigde reisorganisator die diensten verleent via in andere Lid-Staat gevestigde agent - Belastingheffing in Lid-Staat waar inrichting van agent is gevestigd - Voorwaarden

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 26, lid 2)

Samenvatting

Artikel 26, lid 2, van de Zesde richtlijn (77/388) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting, moet aldus worden uitgelegd, dat wanneer een reisorganisator wiens zetel in een Lid-Staat is gevestigd, via een als zijn agent optredende vennootschap in een andere Lid-Staat diensten aan reizigers verleent, die diensten in laatstgenoemde staat aan de BTW zijn onderworpen, indien deze vennootschap, die enkel als assistent van de organisator optreedt, over het personeel en de technische middelen beschikt die een vaste inrichting kenmerken.

Ofschoon de plaats waar de dienstverrichter de zetel van zijn bedrijfsuitoefening heeft gevestigd als fiscaal aanknopingspunt de voorkeur lijkt te moeten genieten, leidt een dergelijke aanknoping niet tot een fiscaal rationele oplossing, aangezien daardoor wordt voorbijgegaan aan de feitelijke plaats van verkoop van de rondreizen. Daarentegen is de alternatieve oplossing van belastingheffing op de plaats van de vaste inrichting van waaruit de dienst wordt verricht gebaseerd op de economische realiteit, een fundamenteel criterium voor de toepassing van het gemeenschappelijk stelsel van BTW. Deze oplossing houdt immers rekening met de mogelijke spreiding van de activiteiten van de reisbureaus over verschillende plaatsen op het grondgebied van de Gemeenschap en verhindert verstoringen van de mededinging waartoe de toepassing van de oplossing van de zetel van de bedrijfsuitoefening zou kunnen leiden, voor zover ondernemingen die activiteiten in een Lid-Staat verrichten, ertoe worden aangezet hun zetel op het grondgebied van een andere Lid-Staat te vestigen waar de betrokken diensten zijn vrijgesteld.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Werkloosheid - Volledig werkloze grensarbeider - Ontvangst van werkloosheidsuitkering in Lid-Staat van woonplaats - Latere verlegging van domicilie naar Lid-Staat van laatste werkzaamheden - Recht op uitkeringen van Lid-Staat van laatste werkzaamheden - Inaanmerkingneming, voor toekenning van vervolguitkering op werkloosheidsuitkering waarvoor ontvangst van werkloosheidsuitkering gedurende bepaalde periode als voorwaarde wordt gesteld, van uitkeringen ontvangen in Lid-Staat van woonplaats

(Verordening nr. 1408/71 van de Raad, art. 13 en 71, lid 1, aanhef en sub a-ii)

Samenvatting

De bepalingen inzake werkloosheidsuitkeringen van verordening nr. 1408/71, zoals deze is gewijzigd en bijgewerkt bij verordening nr. 2001/83, inzonderheid artikel 71, lid 1, aanhef en sub a-ii, gelezen in samenhang met artikel 13, moeten aldus worden uitgelegd, dat wanneer in de staat van de laatste werkzaamheden de toekenning van een vervolguitkering op een werkloosheidsuitkering afhankelijk is gesteld van de voorwaarde, dat de betrokkene gedurende een bepaald tijdvak een werkloosheidsuitkering heeft ontvangen, deze staat rekening moet houden met de werkloosheidsuitkering die de grensarbeider ingevolge artikel 71, lid 1, aanhef en sub a-ii, in zijn woonland heeft ontvangen, alsof deze uitkering in eerstgenoemde staat was ontvangen.

Wanneer voornoemde bepalingen van artikel 71 de afwijking invoeren op grond waarvan de volledig werkloze grensarbeider recht heeft op werkloosheidsuitkering van zijn woonland alsof deze staat die van de laatste werkzaamheden was, laten zij immers het beginsel onverlet, dat de staat van de laatste werkzaamheden de voor de werkloze werknemers bevoegde staat is. De verplichtingen van laatstgenoemde staat worden namelijk slechts geschorst, zolang de werkloze in een andere Lid-Staat woont, in dier voege dat wanneer de betrokkene, na werkloosheidsuitkeringen te hebben ontvangen in de staat waar hij woonde, gaat wonen op het grondgebied van de staat van de laatste werkzaamheden, laatstgenoemde staat de verplichtingen die voor hem uit de verordening voortvloeien op het gebied van de werkloosheidsuitkeringen, moet beginnen na te komen of opnieuw moet beginnen na te komen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Ruwe tabak - Premieregeling - Op premiebedrag toe te passen landbouwomrekeningskoers - Bepaling - Datum van "levering" - Begrip

(Verordeningen van de Commissie nr. 3478/92, art. 10, en nr. 3477/93, art. 1)

Samenvatting

In het kader van de bij de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector ruwe tabak ingevoerde premieregeling, bepaalt artikel 1 van verordening nr. 3477/93, betreffende de in deze sector toe te passen landbouwomrekeningskoersen, dat de koers die moet worden toegepast voor de omrekening in nationale valuta van het bedrag van de premie die door het verwerkingsbedrijf aan de producent is betaald, wordt bepaald door de datum van de "levering" van de tabak. Dit begrip moet, evenals het begrip "contractuele levering" in artikel 10 van verordening nr. 3478/92, tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen voor de toepassing van de premieregeling, ingeval het bewerkingsbedrijf met een producentengroepering een teeltcontract heeft gesloten aldus worden uitgelegd, dat het doelt op de levering van de tabak aan het bewerkingsbedrijf door de producentengroepering, en niet op de inbreng van de tabak in de groepering door de individuele producent.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Internationale overeenkomsten - Associatieovereenkomst EEG-Turkije - Vrij verkeer van personen - Werknemers - Turks onderdaan die na gedurende meer dan vier jaar arbeid in Lid-Staat te hebben verricht, deze arbeid vrijwillig heeft opgegeven - Recht van verblijf om arbeid te zoeken - Voorwaarde - Verblijfsduur - Bepaling van redelijke termijn in regeling of, bij gebreke daarvan, door nationale rechter

(Besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije, art. 6, lid 1, derde streepje)

Samenvatting

Artikel 6, lid 1, derde streepje, van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije, moet aldus worden uitgelegd, dat een Turks werknemer die gedurende meer dan vier jaar legaal op het grondgebied van een Lid-Staat heeft gewerkt, vrijwillig besluit zijn arbeid op te geven om in dezelfde Lid-Staat nieuw werk te zoeken en er niet in slaagt onmiddellijk een andere arbeidsverhouding aan te gaan, recht heeft gedurende een redelijke termijn in die Lid-Staat te verblijven om nieuwe arbeid in loondienst te zoeken, voor zover hij tot de legale arbeidsmarkt van de betrokken Lid-Staat blijft behoren en, in voorkomend geval, de voorschriften van de in die staat vigerende regeling naleeft, bijvoorbeeld door zich als werkzoekende in te schrijven en zich ter beschikking van het arbeidsbureau te stellen. Het staat aan de betrokken Lid-Staat en, bij gebreke van een regeling dienaangaande, aan de aangezochte nationale rechter om een dergelijke redelijke termijn te bepalen, die evenwel toereikend moet zijn om de reële kansen van de belanghebbende om nieuwe arbeid te vinden niet in gevaar te brengen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Handelingen van de instellingen ° Richtlijnen ° Uitvoering door Lid-Staten ° Omzetting van richtlijn zonder optreden van wetgever ° Voorwaarden ° Aan particulieren gegarandeerde rechtszekerheid ° Ontoereikendheid van niet uit tekst, maar uit rechtspraak voortvloeiende bescherming van bij richtlijn voorziene rechten voor particulieren

(Richtlijn 89/665 van de Raad, art. 2)

2. Handelingen van de instellingen ° Richtlijnen ° Uitvoering door Lid-Staten ° Richtlijn 89/665 ° Verplichting van Lid-Staten, voor overheidsopdrachten te voorzien in procedure waarbij Commissie bij schending van gemeenschapsrecht kan optreden ° Mogelijkheid voor Lid-Staten om particulieren als gunningsinstantie te laten optreden ° Uitvoering niet mogelijk door eenvoudige toepassing van artikel 5 van Verdrag ° Noodzaak van omzettingsmaatregelen

(EG-Verdrag, art. 5; richtlijn 89/665 van de Raad, art. 3)

Samenvatting

1. Met het oog op het vereiste van rechtszekerheid is het bij de omzetting van richtlijnen van bijzonder belang, dat de rechtspositie van particulieren duidelijk en nauwkeurig is, zodat de begunstigden al hun rechten kunnen kennen en ze zo nodig voor de nationale rechterlijke instanties kunnen doen gelden.

Dat is niet het geval wanneer rechtspraak in een Lid-Staat een nationale wet overeenkomstig richtlijn 89/665 betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten uitlegt en van oordeel is dat zij een toereikende voorlopige rechtsbescherming in de zin van de richtlijn biedt, terwijl deze wet geen correcte omzetting is van de bij artikel 2 van de richtlijn gestelde eisen betreffende de bevoegdheid van de beroepsinstanties van de Lid-Staten om, los van iedere voorafgaande vordering, alle voorlopige maatregelen inzake overheidsopdrachten te nemen.

2. Voor zover particulieren in het kader van de aanbesteding van overheidsopdrachten, bedoeld bij richtlijn 89/665 betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten, als gunningsinstantie kunnen optreden, volstaat de verplichting tot loyale samenwerking en bijstandsverlening die artikel 5 van het Verdrag de Lid-Staten oplegt teneinde de vervulling van de taak van de Commissie te vergemakkelijken, niet om de uitvoering van artikel 3 van de richtlijn veilig te stellen, waarbij wordt bepaald welke procedure de Commissie moet volgen om op te treden bij de bevoegde instanties van de betrokken Lid-Staat en de betrokken aanbestedende dienst, wanneer er bij een aanbestedingsprocedure een duidelijke en kennelijke schending heeft plaatsgevonden.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Mededinging ° Mededingingsregelingen ° Overeenkomsten tussen ondernemingen ° Begrip ° Overeenkomsten tussen moedermaatschappij en niet-zelfstandige dochtermaatschappijen ° Daarvan uitgesloten ° Eventuele toepassing van artikel 86 van Verdrag

(EG-Verdrag, art. 2, 3, sub c en g, 85, lid 1, en 86)

2. Hogere voorziening ° Middelen ° Loutere herhaling van reeds voor Gerecht aangevoerde middelen en argumenten ° Niet-ontvankelijkheid ° Afwijzing

(' s Hofs Statuut-EG, art. 49; Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 112, lid 1, sub c)

Samenvatting

1. Wanneer een moedermaatschappij en haar dochtermaatschappijen een economische eenheid vormen waarbinnen de dochtermaatschappijen over geen enkele zelfstandigheid beschikken om hun marktgedrag te bepalen, doch handelen volgens instructies die hun worden verstrekt door de moedermaatschappij die hen volledig controleert, betekent de omstandigheid dat het beleid van laatstgenoemde, in wezen bestaande in de verdeling van de verschillende nationale markten onder haar dochtermaatschappijen, buiten het concern gevolgen kan hebben die de concurrentiepositie van derden kunnen aantasten, niet, dat artikel 85, lid 1, zelfs gelezen in samenhang met de artikelen 2 en 3, sub c en g, van het Verdrag, moet worden toegepast. Een dergelijke eenzijdige gedraging zou daarentegen wel onder artikel 86 van het Verdrag kunnen vallen, indien aan de toepassingsvoorwaarden van dat artikel was voldaan.

2. Uit artikel 112, lid 1, sub c, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof volgt, dat een hogere voorziening duidelijk moet aangeven, tegen welke onderdelen van het arrest waarvan de vernietiging wordt gevorderd, het is gericht en welke argumenten rechtens die vordering specifiek staven.

Een hogere voorziening die slechts de reeds voor het Gerecht aangevoerde middelen en argumenten ° met inbegrip van die welke zijn gebaseerd op door het Gerecht verworpen feiten ° herhaalt of letterlijk overneemt, voldoet niet aan dit vereiste. Een dergelijke hogere voorziening beoogt immers in werkelijkheid slechts een nieuw onderzoek van het bij het Gerecht ingediende verzoek, iets waartoe het Hof op grond van artikel 49 van 's Hofs Statuut-EG niet bevoegd is.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Steunmaatregelen van de staten ° Begrip ° Medefinanciering door openbaar fonds dat over discretionaire bevoegdheid beschikt, van maatregelen tot begeleiding van sociale plannen, die zijn uitgewerkt door ondernemingen waar zich problemen met werkgelegenheid voordoen ° Daaronder begrepen ° Voorwaarden

(EG-Verdrag, art. 92, lid 1)

2. Steunmaatregelen van de staten ° Beschikking van Commissie ° Beoordeling van wettigheid aan hand van gegevens die beschikbaar zijn op ogenblik van vaststelling van beschikking

(EG-Verdrag, art. 92 en 173)

Samenvatting

1. De medefinanciering door een staat, in het kader van een openbaar fonds dat beschikt over een discretionaire bevoegdheid om zijn bijdrage aan te passen, van maatregelen tot begeleiding van sociale plannen die, overeenkomstig de regeling van die staat, zijn uitgewerkt door ondernemingen waar zich problemen met de werkgelegenheid voordoen, is staatssteun in de zin van artikel 92, lid 1, van het Verdrag.

Enerzijds volstaat het sociale karakter van een dergelijke deelneming immers niet om ze reeds aanstonds niet te kunnen aanmerken als steunmaatregel in de zin van artikel 92, lid 1, van het Verdrag, dat geen onderscheid maakt naar de redenen of doeleinden van de maatregelen van de staten, doch ziet naar hun gevolgen.

Aangezien een dergelijk fonds beschikt over een discretionaire bevoegdheid waardoor het de financiële bijdrage kan aanpassen, kan anderzijds de deelneming van dat fonds, ook al is zij niet tot bepaalde sectoren, regio' s of categorieën van ondernemingen beperkt, bepaalde ondernemingen in een gunstiger positie brengen dan andere, door hen te bevrijden van bepaalde wettelijke verplichtingen jegens hun werknemers en aldus de lasten te verlichten die normaliter op hun budget drukken.

2. De wettigheid van een beschikking betreffende steunmaatregelen moet worden beoordeeld aan de hand van de gegevens waarover de Commissie kon beschikken op het ogenblik waarop zij haar beschikking gaf. Met name wanneer een Lid-Staat, ondanks een duidelijke vraag van de Commissie, verzuimt haar de gegevens te verstrekken die haar in staat zouden stellen, de aard en de gevolgen te beoordelen van een tegemoetkoming van de staat in een sociaal plan dat is uitgewerkt door een onderneming waar zich problemen met de werkgelegenheid voordoen, mag de Commissie zich op het standpunt stellen, dat die tegemoetkoming staatssteun in de zin van artikel 92 van het Verdrag is, wanneer blijkt dat zij de lasten kan verlichten die normaliter op het budget van die onderneming rusten.