ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Vervoer - Luchtvervoer - Toegang van communautaire luchtvaartmaatschappijen tot intracommunautaire routes - Onderzoek door Commissie van verdeling van verkeer tussen luchthavens van luchthavensysteem - Toetsing van nationale maatregelen aan evenredigheids- en non-discriminatiebeginsel - Toelaatbaarheid

(Verordening nr. 2408/92 van de Raad, art. 8, leden 1 en 3)

2. Vervoer - Luchtvervoer - Toegang van communautaire luchtvaartmaatschappijen tot intracommunautaire routes - Onderzoek door Commissie van verdeling van verkeer tussen luchthavens van luchthavensysteem - Inachtneming door Commissie van evenredigheidsbeginsel - Draagwijdte

(Verordening nr. 2408/92 van de Raad, art. 8, lid 3)

Samenvatting

1. De Commissie heeft in het kader van de haar in artikel 8, leden 1 en 3, van verordening nr. 2408/92 betreffende de toegang van communautaire luchtvaartmaatschappijen tot intracommunautaire luchtroutes, toegekende bevoegdheid terecht onderzocht of nationale maatregelen die beperkingen van het vrij verrichten van diensten inhouden, zonder onderscheid van toepassing zijn, en of zij kunnen garanderen dat het beoogde doel wordt bereikt zonder verder te gaan dan voor dit doel noodzakelijk is.

( cf. punt 36 )

2. Op grond van artikel 8, lid 3, van verordening nr. 2408/92 betreffende de toegang van communautaire luchtvaartmaatschappijen tot intracommunautaire luchtroutes, kan de Commissie de nationale maatregel van de betrokken lidstaat alleen onderzoeken en, na raadpleging van het comité met raadgevende bevoegdheid bedoeld in artikel 11 van die verordening, beslissen of die staat deze maatregel mag blijven toepassen. Aangezien de Commissie niet bevoegd was om een wijziging van de vastgestelde nationale maatregelen voor te stellen, kan haar niet worden verweten dat zij het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden door geen maatregelen te suggereren die minder bezwaarlijk zijn voor de nationale autoriteiten.

( cf. punten 72-73 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Milieu - Instandhouding van natuurlijke habitats en wilde flora en fauna - Richtlijn 92/43 - Gebieden van communautair belang - Aanwijzing - Opstelling van nationale lijst van betrokken gebieden - Inaanmerkingneming van vereisten op economisch, sociaal en cultureel gebied en van regionale en lokale bijzonderheden - Ontoelaatbaarheid

(Richtlijn 92/43 van de Raad, art. 2, lid 3, 3, lid 1, eerste alinea, en 4, lid 1)

Samenvatting

$$Artikel 4, lid 1, van richtlijn 92/43 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, moet aldus worden uitgelegd dat een lidstaat bij de keuze en de afbakening van de gebieden die hij de Commissie zal voorstellen als gebieden die kunnen worden aangewezen als gebieden van communautair belang, geen rekening mag houden met vereisten op economisch, sociaal of cultureel gebied, en met regionale en lokale bijzonderheden, als vermeld in artikel 2, lid 3, van deze richtlijn.

Om een ontwerplijst van de gebieden van communautair belang uit te werken die kan leiden tot de vorming van een coherent Europees ecologisch netwerk van speciale beschermingszones, moet de Commissie immers beschikken over een volledige lijst van de gebieden die, op nationaal niveau, van relevant economisch belang zijn voor de verwezenlijking van de door deze richtlijn beoogde instandhouding van de natuurlijke habitats en van de wilde flora en fauna. Overigens is dit de enige manier ter bereiking van het in artikel 3, lid 1, eerste alinea, van richtlijn 92/43 beoogde doel, de betrokken typen natuurlijke habitats en habitats van soorten in hun natuurlijke verspreidingsgebied, in een gunstige staat van instandhouding te behouden of te herstellen, welk gebied zich aan weerszijden van een of meerdere binnengrenzen van de Gemeenschap kan bevinden. Aangezien een lidstaat bij het opstellen van de nationale lijst van gebieden niet nauwkeurig en uitvoerig op de hoogte is van de situatie van de habitats in de andere lidstaten, kan hij niet op eigen gezag, zelfs niet wegens vereisten op economisch, sociaal en cultureel gebied of in verband met regionale of lokale bijzonderheden, gebieden uitsluiten die op nationaal niveau van relevant ecologisch belang zijn voor de verwezenlijking van de instandhouding, zonder de bereiking van dit doel op communautair niveau in gevaar te brengen.

( cf. punten 22-23, 25 en dictum )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Landbouw - Harmonisatie van wetgevingen inzake sanitaire controles - Intracommunautair handelsverkeer in vers vlees - Veterinaire controles - Richtlijn 89/662 - Uitstel van toepassing van communautaire vrijwaringsmaatregelen vastgesteld in kader van strijd tegen overdraagbare spongiforme encefalopathieën - Vaststelling van conservatoire beschermingsmaatregelen door lidstaten - Toelaatbaarheid

(Richtlijn 89/662 van de Raad, art. 9, lid 1, vierde alinea; beschikking 97/534 van de Commissie)

Samenvatting

$$De vaststelling door de Commissie van een beschikking die niet onmiddellijk van toepassing is, zoals beschikking 97/534 houdende verbod, in verband met overdraagbare spongiforme encefalopathieën, op het gebruik van risicomateriaal, kan als zodanig niet worden geacht een lidstaat te verbieden zelf conservatoire maatregelen te treffen op grond van artikel 9, lid 1, vierde alinea, van richtlijn 89/662 inzake veterinaire controles in het intracommunautaire handelsverkeer in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt. Dit zou slechts anders zijn indien de toepassing van de communautaire vrijwaringsmaatregel werd uitgesteld op de uitdrukkelijke grond dat vóór die datum geen nationale of communautaire maatregel noodzakelijk is. In dat geval zou het uitstel van de toepassing van de communautaire bepaling aldus moeten worden opgevat dat het de vaststelling van conservatoire maatregelen door de lidstaten verbiedt in afwachting van de toepassing van de communautaire maatregel.

( cf. punten 58, 60 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Hogere voorziening - Middelen - Ontvankelijkheid - Rechtsvragen - Toepassing door Gerecht van beginselen van recht van verdediging - Daaronder begrepen

[EG-Verdrag, art. 168 A (thans art. 225 EG); 's Hofs Statuut-EG, art. 51]

Samenvatting

1. De vraag of het Gerecht de beginselen van de rechten van de verdediging, en met name het recht om te worden gehoord, juist heeft toegepast, is een rechtsvraag waarvan het Hof kennis dient te nemen.

( cf. punt 35 )

2. De eerbiediging van de rechten van de verdediging in elke procedure die tot een bezwarend besluit kan leiden, vormt een grondbeginsel van het gemeenschapsrecht, dat zelfs bij ontbreken van elke regeling betreffende de procedure in acht moet worden genomen. Dat beginsel eist dat de adressaten van besluiten die hun belangen aanmerkelijk beïnvloeden, in staat worden gesteld naar behoren hun standpunt kenbaar te maken.

Wanneer een verzoeker niet door of namens de Commissie is verzocht om binnen een redelijke termijn zijn opmerkingen in te dienen over de documenten waaruit de hem verweten feiten blijken en over de grondslag waarop de Commissie de beschikkingen tot vermindering van financiële bijstand door het Europees Sociaal Fonds heeft vastgesteld, moet ervan worden uitgegaan, dat de verzoeker niet in staat is gesteld zijn standpunt over de tegen hem in aanmerking genomen elementen naar behoren kenbaar te maken.

( cf. punten 36, 43 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Harmonisatie van wetgevingen - Bescherming van gezondheid van planten - Richtlijn 77/93 - Binnenbrengen in Gemeenschap van uit derde landen afkomstige planten waarvoor bijzondere eisen gelden - Ontbreken van gezondheidscertificaat afgegeven door bevoegde diensten van land van oorsprong - Afgifte van dergelijk certificaat door bevoegde diensten van land van uitvoer - Toelaatbaarheid - Voorwaarden

(Richtlijn 77/93 van de Raad, zoals gewijzigd bij richtlijnen 91/683 en 92/103, art. 12, lid 1)

Samenvatting

$$Richtlijn 77/93 betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige producten schadelijke organismen, zoals gewijzigd bij onder meer de richtlijnen 91/683 en 92/103, staat toe dat een lidstaat planten uit een derde land waarvoor een gezondheidscertificaat moet worden afgegeven onder meer ten bewijze dat aan bijzondere eisen is voldaan, tot zijn grondgebied toelaat indien een certificaat afgegeven door de bevoegde diensten van het land van oorsprong ontbreekt, maar de planten vergezeld gaan van een certificaat dat is afgegeven in een derde land, niet zijnde het land van oorsprong, mits de planten in het land waarin de controle heeft plaatsgevonden, waren ingevoerd voordat zij vandaar naar de Gemeenschap werden uitgevoerd, de planten zich gedurende een zodanige periode en onder zodanige omstandigheden in dat land hebben bevonden dat aldaar de passende controles konden worden verricht, en, ten slotte, de planten niet zijn onderworpen aan bijzondere bepalingen die slechts op de plaats van oorsprong in acht kunnen worden genomen.

De betrokken lidstaat dient de redenen waarom het gezondheidscertificaat niet in het land van oorsprong van de planten is afgegeven, niet in aanmerking te nemen bij de beoordeling of het certificaat aan de door de richtlijn gestelde eisen voldoet.

( cf. punten 38, 42 en dictum )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Harmonisatie van wetgevingen - Etikettering en presentatie van levensmiddelen - Richtlijn 79/112 - Verbod van etikettering die koper kan misleiden - Nationale regeling waarin dat verbod is overgenomen - Toelaatbaarheid

(Richtlijn 79/112 van de Raad, art. 2, lid 1, sub i)

2. Harmonisatie van wetgevingen - Etikettering en presentatie van levensmiddelen - Richtlijn 79/112 - Verplichting van lidstaten, handel te verbieden in producten waarop vermeldingen niet in voor koper gemakkelijk te begrijpen taal voorkomen - Draagwijdte - Voorschriften die verder gaan dan deze verplichting - Ontoelaatbaarheid - Schending van artikel 30 van Verdrag (thans, na wijziging, artikel 28 EG)

[EG-Verdrag, art. 30 (thans, na wijziging, artikel 28 EG); richtlijn 79/112 van de Raad, art. 14]

Samenvatting

1. Het gemeenschapsrecht verzet zich niet tegen een nationale regeling volgens welke de etikettering van levensmiddelen en de wijze waarop deze is uitgevoerd, de koper of de verbruiker niet mogen kunnen misleiden, met name ten aanzien van de kenmerken van die levensmiddelen, welke regeling in wezen in identieke bewoordingen is gesteld als artikel 2, lid 1, sub i, van richtlijn 79/112 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame.

( cf. punten 17, 29, dictum 1 )

2. Artikel 14 van richtlijn 79/112 inzake etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame, verzet zich tegen een nationale regeling die het gebruik van een bepaalde taal voor de etikettering van levensmiddelen voorschrijft zonder de mogelijkheid open te laten dat een andere voor de koper gemakkelijk te begrijpen taal wordt gebruikt, of dat de koper via andere maatregelen wordt ingelicht. Een dergelijke verplichting vormt een door artikel 30 van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 28 EG) verboden maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve invoerbeperking.

( cf. punten 25, 28-29, dictum 2 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Mededinging - Openbare bedrijven en bedrijven waaraan lidstaten speciale of exclusieve rechten toekennen - Verdragsbepalingen - Rechtstreekse werking

[EG-Verdrag, art. 86 en 90 (thans art. 82 EG en 86 EG)]

2. Mededinging - Machtspositie - Misbruik - Onderneming die wettelijk monopolie bezit - Openbare arbeidsbemiddelingsbureaus - Beoordelingscriteria

[EG-Verdrag, art. 86 en 90, leden 1 en 2 (thans art. 82 EG en 86 EG, leden 1 en 2)]

Samenvatting

1. Ook in het kader van artikel 90 van het Verdrag (thans artikel 86 EG) heeft artikel 86 van het Verdrag (thans artikel 82 EG) rechtstreekse werking en roept het voor de justitiabelen rechten in het leven die de nationale rechter dient te beschermen.

( cf. punten 11, 17 en dictum )

2. Openbare arbeidsbemiddelingsbureaus vallen onder het verbod van artikel 86 van het Verdrag (thans artikel 82 EG) voorzover de toepassing van deze bepaling de vervulling van de hun toevertrouwde bijzondere taak niet verhindert. De lidstaat die het verlenen van bemiddeling en elke andere tussenkomst tussen werkzoekenden en werkgevers door anderen dan die bureaus verbiedt, maakt inbreuk op artikel 90, lid 1, van het Verdrag (thans artikel 86, lid 1, EG) wanneer hij een situatie in het leven roept waarin handelen in strijd met artikel 86 van het Verdrag voor de openbare arbeidsbemiddelingsbureaus onontkoombaar is. Dit is met name het geval wanneer aan de volgende cumulatieve voorwaarden is voldaan:

- de openbare arbeidsbemiddelingsbureaus zijn klaarblijkelijk niet in staat om voor alle soorten activiteiten aan de vraag op de arbeidsmarkt te voldoen;

- de daadwerkelijke bemiddelingsactiviteit van particuliere ondernemingen wordt onmogelijk gemaakt door de handhaving van wettelijke bepalingen die deze activiteit op straffe van administratieve en strafrechtelijke sancties verbieden;

- de betrokken bemiddelingsactiviteiten kunnen zich uitstrekken tot de onderdanen of het grondgebied van andere lidstaten.

( cf. punten 13-14, 17 en dictum )

3. De nationale rechter die in het kader van zijn bevoegdheid met de toepassing van de bepalingen van gemeenschapsrecht is belast, dient zorg te dragen voor de volle werking van die bepalingen en daarbij zo nodig, op eigen gezag, elke - zelfs latere - daarmee strijdige bepaling van nationaal recht buiten toepassing te laten, zonder dat hij de voorafgaande afschaffing hiervan door de wetgever of via enige andere constitutionele procedure heeft te vragen of af te wachten.

( cf. punten 16-17 en dictum )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Harmonisatie van wetgevingen - Merken - Richtlijn 89/104 - Recht van houder van ingeschreven merk om zich tegen onrechtmatig gebruik van zijn merk te verzetten - Bijzonder onderscheidend vermogen van merk, van huis uit of wegens bekendheid bij publiek - Teken gebruikt voor dezelfde of soortgelijke waren - Gevaar voor associatie, in enge zin, van teken met merk - Geen grond om verwarringsgevaar te vermoeden - Noodzaak, verwarringsgevaar te bewijzen

(Richtlijn 89/104, art. 5, lid 1, sub b)

Samenvatting

$$Artikel 5, lid 1, sub b, van de Eerste richtlijn (89/104) inzake merken kan niet aldus worden uitgelegd, dat ingeval

- een merk hetzij van huis uit hetzij wegens zijn bekendheid bij het publiek een bijzondere onderscheidingskracht bezit, en

- een derde zonder de toestemming van de merkhouder in het economisch verkeer voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten als die waarvoor het merk is ingeschreven, een teken gebruikt dat in zodanige mate met het merk overeenstemt dat daardoor de mogelijkheid van associatie met het merk ontstaat,

het uitsluitend recht van de merkhouder hem toestaat aan die derde dat gebruik van het teken te verbieden, wanneer de onderscheidingskracht van het merk zodanig is dat niet uitgesloten is, dat die associatie verwarring kan doen ontstaan.

De bekendheid van een merk is immers geen grond om het bestaan van verwarringsgevaar te vermoeden, alleen omdat er gevaar voor associatie in enge zin bestaat. Noodzakelijk blijft de positieve vaststelling van verwarringsgevaar, waarvan het bewijs moet worden geleverd.

( cf. punten 39, 41-42 en dictum )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Vrij verkeer van personen - Vrijheid van vestiging - Verdragsbepalingen - Werkingssfeer - Bezit door onderdaan van lidstaat van deelneming die hem bepaalde invloed op beheer van in andere lidstaat gevestigde vennootschap verleent - Daaronder begrepen

[EG-Verdrag, art. 52 (thans, na wijziging, art. 43 EG)]

2. Vrij verkeer van personen - Vrijheid van vestiging - Fiscale wetgeving - Vrijstelling van vermogensbelasting voor in aandelen belegd vermogen, voorbehouden voor deelnemingen in vennootschappen die in lidstaat van heffing zijn gevestigd - Ontoelaatbaarheid - Rechtvaardiging - Geen

[EG-Verdrag, art. 52 (thans, na wijziging, art. 43 EG)]

Samenvatting

1. Blijkens artikel 52, tweede alinea, van het Verdrag omvat de vrijheid van vestiging de oprichting en het beheer van ondernemingen, en met name van vennootschappen, in de ene lidstaat door een onderdaan van een andere lidstaat. Er is dus sprake van uitoefening van het recht van vestiging wanneer een onderdaan van een lidstaat een deelneming in het kapitaal van een in een andere lidstaat gevestigde vennootschap bezit, die hem een zodanige invloed op de besluiten van de vennootschap verleent dat hij de activiteiten ervan kan bepalen.

( cf. punt 22 )

2. Artikel 52 van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG) verzet zich tegen een belastingregeling van een lidstaat die, ingeval een deelneming in het kapitaal van een vennootschap de aandeelhouder een zodanige invloed op de besluiten van de vennootschap verleent dat hij de activiteiten ervan kan bepalen,

- aan de in die lidstaat wonende onderdanen van de lidstaten een gehele of gedeeltelijke vrijstelling van de vermogensbelasting verleent voor het in aandelen van die vennootschap belegde vermogen,

- doch aan deze vrijstelling de voorwaarde verbindt dat het een deelneming in een in de betrokken lidstaat gevestigde vennootschap betreft, zodat zij niet geldt voor aandeelhouders van in andere lidstaten gevestigde vennootschappen.

Een dergelijke wettelijke regeling introduceert immers een verschil in behandeling van belastingplichtigen naar gelang van de zetel van de vennootschap waarvan zij aandeelhouder zijn, en wordt niet gerechtvaardigd door de noodzaak de samenhang van het belastingstelsel te waarborgen.

( cf. punten 30, 37-38, 41 en dictum )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Harmonisatie van wetgevingen - Bescherming van consumenten ter zake van consumentenkrediet - Richtlijn 87/102 - Werkingssfeer - Borgtochtovereenkomst gesloten tot zekerheid van terugbetaling van krediet - Daarvan uitgesloten

(Richtlijn 87/102 van de Raad)

Samenvatting

$$Richtlijn 87/102 betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet moet aldus worden uitgelegd dat een tot zekerheid van de terugbetaling van een krediet gesloten borgtochtovereenkomst niet binnen de werkingssfeer van deze richtlijn valt wanneer de borg noch de kredietnemer in het kader van zijn beroepsactiviteit heeft gehandeld.

De dubbele omstandigheid dat de richtlijn de zekerheden vermeldt in de lijst van de contractvoorwaarden die voor de kredietnemer van wezenlijk belang worden geacht, en dat zij geen uitdrukkelijke bepaling bevat betreffende de regeling van de borgstelling of van een andere vorm van zekerheid, wijst erop dat de richtlijn, waarin de zekerheden tot terugbetaling van het krediet alleen vanuit het oogpunt van de consumentenbescherming worden bezien, de borgtochtovereenkomst van haar werkingssfeer heeft willen uitsluiten.

Bovendien kan een uitbreiding van de werkingssfeer van de richtlijn tot borgtochtovereenkomsten niet worden gebaseerd op het enkele feit dat een borgtochtovereenkomst accessoir is ten opzichte van de hoofdovereenkomst waarvan zij de naleving garandeert. Voor die uitlegging is immers geen steun te vinden in de bewoordingen van de richtlijn en evenmin in de structuur of het doel daarvan.

( cf. punten 22, 26-27 en dictum )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Fiscale bepalingen - Harmonisatie van wetgevingen - Omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde - Economische activiteiten in zin van artikel 4 van Zesde richtlijn - Zelfstandig verrichte activiteiten - Begrip - Verhuur van lichamelijke zaak aan maatschap waarvan verhuurder deel uitmaakt - Daaronder begrepen - Economische activiteit van verhuurder beperkt tot deze verhuur - Geen invloed

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 4, leden 1 en 4)

Samenvatting

$$Artikel 4, lid 1, van de Zesde richtlijn 77/388 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting moet aldus worden uitgelegd dat, indien een persoon als enige economische activiteit in de zin van deze bepaling heeft het verhuren van een lichamelijke zaak aan een vennootschap waarvan hij deel uitmaakt, deze verhuur moet worden geacht zelfstandig te worden verricht in de zin van die bepaling.

Wat de onderhavige activiteit betreft, bestaan er immers tussen de maatschap en de maat geen banden van ondergeschiktheid zoals die bedoeld in artikel 4, lid 4, eerste alinea, van de richtlijn, die zouden betekenen dat niet is voldaan aan de voorwaarde dat de maat zelfstandig handelt. Integendeel, bij de verhuur van een lichamelijke zaak aan de maatschap handelt de maat op eigen naam, voor eigen rekening en onder eigen verantwoordelijkheid, ook al beheert hij tegelijkertijd de maatschap die de zaak huurt. Deze verhuur valt immers niet onder het beheer of de vertegenwoordiging van de maatschap. Het doet er in dit verband weinig toe dat de maat de verhuur van een lichamelijke zaak aan de maatschap waarvan hij deel uitmaakt, als enige activiteit heeft. Deze omstandigheid is immers niet van belang voor de beoordeling van de zelfstandigheid van de maat bij het verrichten van de betrokken economische activiteit in de zin van artikel 4, lid 1, van de richtlijn en kan hooguit van invloed zijn voor de vraag, of er wel sprake is van een economische activiteit in de zin van dit artikel.

(cf. punten 18-19, 22 en dictum)