ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Zaak C‑349/01

Betriebsrat der Firma ADS Anker GmbH

tegen

ADS Anker GmbH

(verzoek van het Arbeitsgericht Bielefeld om een prejudiciële beslissing)

„Sociale politiek – Artikelen 4 en 11 van richtlijn 94/45/EG – Europese ondernemingsraad – Informatie en raadpleging van werknemers in ondernemingen met communautaire dimensie – Verplichting van hoofdbestuur om bepaalde informatie aan werknemersvertegenwoordigers te verstrekken”

Samenvatting van het arrest

Sociale politiek – Informatie en raadpleging van werknemers in ondernemingen met communautaire dimensie – Richtlijn 94/45 – Informatie die onontbeerlijk is voor opening van onderhandelingen tot instelling van Europese ondernemingsraad – Verzoek aan onderneming van concern die niet over die informatie beschikt – Verplichting van hoofdbestuur van concern of van fictief hoofdbestuur in zin van artikel 4, lid 2, van richtlijn om die informatie te verstrekken

(Richtlijn 94/45 van de Raad, art. 4, lid 1, en lid 2, tweede alinea, en art. 11)

De artikelen 4, lid 1, en 11 van richtlijn 94/45 inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers, moeten aldus worden uitgelegd dat de lidstaten een op hun grondgebied gevestigde onderneming, die het hoofdbestuur is van een concern met een communautaire dimensie in de zin van de artikelen 2, lid 1, sub e, en 3, lid 1, van de richtlijn, of het fictieve hoofdbestuur in de zin van artikel 4, lid 2, tweede alinea, van de richtlijn, moeten verplichten om aan een in een andere lidstaat gevestigde andere onderneming van hetzelfde concern de informatie te verstrekken waarom haar werknemersvertegenwoordigers haar hebben verzocht, indien deze andere onderneming niet over deze informatie beschikt en deze informatie onontbeerlijk is voor de instelling van een Europese ondernemingsraad.

(cf. punt 67 en dictum)
Zaak C‑464/01

Johann Gruber

tegen

Bay Wa AG

[verzoek van het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) om een prejudiciële beslissing]

„Executieverdrag – Artikel 13, eerste alinea – Toepassingsvoorwaarden – Begrip ‚door consument gesloten overeenkomst’ – Aankoop door landbouwer van dakpannen voor ten dele particulier, ten dele beroepsmatig gebruikte boerderij”

Conclusie van advocaat-generaal F. G. Jacobs van 16 september 2004

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 januari 2005

Samenvatting van het arrest

Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken – Bevoegdheid inzake door consumenten gesloten overeenkomsten – Begrip „door consument gesloten overeenkomst” – Overeenkomst inzake goed dat ten dele wel en ten dele niet voor beroepsmatig gebruik is bestemd – Daarvan uitgesloten behalve bij marginaal beroepsmatig gebruik – Beoordeling door nationale rechter – Criteria

(Executieverdrag art. 13-15)

De bevoegdheidsregels van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, het Verdrag van 25 oktober 1982 betreffende de toetreding van de Helleense Republiek, het Verdrag van 26 mei 1989 betreffende de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek, en het Verdrag van 29 november 1996 betreffende de toetreding van de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden, moeten als volgt worden uitgelegd:

– een persoon die een overeenkomst heeft gesloten inzake een goed dat ten dele wel en ten dele niet voor beroepsmatig gebruik is bestemd, kan zich niet op de bijzondere bevoegdheidsregels van de artikelen 13 tot en met 15 Executieverdrag beroepen, tenzij het beroepsmatige gebruik dermate marginaal is dat het in de globale context van de betrokken verrichting onbetekenend is; dat het niet-beroepsmatige aspect zwaarder weegt is daarbij irrelevant;

– het staat aan de aangezochte rechter te beoordelen of de betrokken overeenkomst is gesloten om in niet-onbelangrijke mate aan beroepsmatige behoeften van de betrokken persoon te voldoen dan wel of het beroepsmatige gebruik integendeel slechts een onbeduidende rol vervulde;

– daartoe moet deze rechter met alle relevante feitelijke gegevens die objectief uit het dossier blijken, rekening houden; met omstandigheden of elementen waarvan de wederpartij bij de sluiting van de overeenkomst kennis had kunnen hebben, moet daarentegen alleen rekening worden gehouden indien de persoon die zich op de hoedanigheid van consument beroept, zich aldus heeft gedragen dat bij de wederpartij bij de overeenkomst te goeder trouw de indruk is kunnen ontstaan dat hij voor beroepsdoeleinden handelde.

(cf. punt 54 en dictum)
Zaak C-307/01





Peter d'Ambrumenil en Dispute Resolution Services Ltd

tegen

Commissioners of Customs & Excise





(verzoek van het VAT and Duties Tribunal, London, om een prejudiciële beslissing)

«Zesde BTW-richtlijn – Vrijstelling voor gezondheidskundige verzorging van mens in kader van uitoefening van medische en paramedische beroepen»

Conclusie van advocaat-generaal C. Stix-Hackl van 30 januari 2003

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 20 november 2003

Samenvatting van het arrest
Zaak C-191/01 P





Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

tegen

Wm. Wrigley Jr. Company





«Hogere voorziening – Gemeenschapsmerk – Verordening (EG) nr. 40/94 – Absolute weigeringsgrond – Onderscheidend vermogen – Merken die uitsluitend bestaan uit beschrijvende tekens of aanduidingen – Woordcombinatie Doublemint»

Conclusie van advocaat-generaal F. G. Jacobs van 10 april 2003 I - 0000

Arrest van het Hof van 23 oktober 2003 I - 0000

Samenvatting van het arrest
Zaak C-285/01





Isabel Burbaud

tegen

Ministère de l'Emploi et de la Solidarité





(verzoek van de Cour administrative d'appel de Douai om een prejudiciële beslissing)

«Erkenning van diploma's – Directeuren van openbare ziekenhuizen – Richtlijn 89/48/EEG – Begrip diploma – Toelatingsexamen – Artikel 48 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG)»

Conclusie van advocaat-generaal C. Stix-Hackl van 12 september 2002 I - 0000

Conclusie van advocaat-generaal C. Stix-Hackl van 11 februari 2003 I - 0000

Arrest van het Hof van 9 september 2003 I - 0000

Samenvatting van het arrest

1.. Vrij verkeer van personen – Vrijheid van vestiging – Werknemers – Erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten – Werkingssfeer van richtlijn 89/48 – Betrekkingen in overheidsdienst – Daaronder begrepen

[EG-Verdrag, art. 48, lid 4 (thans, na wijziging, art. 39, lid 4, EG); richtlijn 89/48 van de Raad]

2.. Vrij verkeer van personen – Vrijheid van vestiging – Werknemers – Erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten – Werkingssfeer van richtlijn 89/48 – Begrip gereglementeerd beroep – Geen invloed van nationale juridische kwalificaties

(Richtlijn 89/48 van de Raad)

3.. Vrij verkeer van personen – Vrijheid van vestiging – Werknemers – Erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten – Richtlijn 89/48 – Begrip diploma – Slagen voor eindexamen van opleiding aan nationale school voor volksgezondheid van lidstaat – Daaronder begrepen – Gelijkwaardigheid van aldus behaald diploma aan diploma dat in andere lidstaat is behaald – Beoordeling door nationale rechter

(Richtlijn 89/48 van de Raad, art. 3, eerste alinea, sub a)

4.. Vrij verkeer van personen – Werknemers – Toegang tot betrekkingen in openbare ziekenhuizen voor personen met in lidstaat behaald diploma dat gelijkwaardig is aan in ontvangende lidstaat vereist diploma, afhankelijk gesteld van slagen voor toelatingsexamen van nationale school voor volksgezondheid – Ontoelaatbaarheid

[EG-Verdrag, art. 48 (thans, na wijziging, art. 39 EG)]

1.

2.

3.

4.
«Vrij verkeer van werknemers – Onderdaan van derde land die gehuwd is met onderdaan van lidstaat – Echtgenoot waarvoor verbod van binnenkomst en verblijf in die lidstaat geldt – Tijdelijke vestiging van echtpaar in andere lidstaat – Vestiging met bedoeling dat echtgenoot krachtens gemeenschapsrecht recht op binnenkomst en verblijf in eerste lidstaat verkrijgt – Misbruik»
Zaak C-18/01





Arkkitehtuuritoimisto Riitta Korhonen Oy e.a.

tegen

Varkauden Taitotalo Oy





(verzoek van de Kilpailuneuvosto om een prejudiciële beslissing)

«Richtlijn 92/50/EEG – Overheidsopdrachten voor dienstverrichting – Begrip aanbestedende dienst – Publiekrechtelijke instelling – Vennootschap die door territoriaal lichaam is opgericht om op zijn grondgebied ontwikkeling van industriële en commerciële activiteiten te bevorderen»

Conclusie van advocaat-generaal S. Alber van 11 juli 2002 I - 0000

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 22 mei 2003 I - 0000

Samenvatting van het arrest

1.. Prejudiciële vragen – Bevoegdheid van Hof – Grenzen – Kennelijk irrelevante vragen en hypothetische vragen gesteld in context waarin nuttig antwoord is uitgesloten – Vragen zonder verband met voorwerp van hoofdgeding

(Art. 234 EG)

2.. Harmonisatie van wetgevingen – Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening – Richtlijn 92/50 – Aanbestedende diensten – Publiekrechtelijke instelling – Begrip – Behoeften van algemeen belang – Vennootschap die door territoriaal lichaam is opgericht om op zijn grondgebied ontwikkeling van industriële en commerciële activiteiten te bevorderen – Daaronder begrepen – Behoeften van algemeen belang andere dan die van industriële of commerciële aard – Beoordeling door nationale rechter – Criteria

(Richtlijn 92/50 van de Raad, art. 1, sub b, tweede alinea)

1.

2.
Zaak C-275/01





Sinclair Collis Ltd

tegen

Commissioners of Customs & Excise





(verzoek van het House of Lords om een prejudiciële beslissing)

«Zesde BTW-richtlijn – Artikel 13, B, sub b – Vrijgestelde handelingen – Verhuur van onroerende goederen – Begrip – Sigarettenautomaten die in bedrijfsruimten zijn geplaatst»

Conclusie van advocaat-generaal S. Alber van 10 oktober 2002 I - 0000

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 12 juni 2003 I - 0000

Samenvatting van het arrest
Zaak C-268/01





Agrargenossenschaft Alkersleben eG

tegen

Freistaat Thüringen





(verzoek van het Verwaltungsgericht Weimar om een prejudiciële beslissing)

«Melk en zuivelproducten – Verordening (EEG) nr. 3950/92 – Regeling die van toepassing is op grondgebied van voormalige Duitse Democratische Republiek – Referentiehoeveelheden – Begrippen producent en bedrijf – Pachter van op genoemd grondgebied gelegen bedrijf»

Conclusie van advocaat-generaal P. Léger van 14 november 2002

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 8 mei 2003

Samenvatting van het arrest

1.. Landbouw – Gemeenschappelijke ordening der markten – Melk en zuivelproducten – Extra heffing op melk – Producent – Begrip – Verplichting om referentiehoeveelheid te produceren in eenheden die werden geëxploiteerd op datum van toekenning van deze hoeveelheid – Geen – Producenten gevestigd op grondgebied van voormalige Duitse Democratische Republiek – Vrijheid om referentiehoeveelheid te produceren op bedrijfslocatie van hun keuze – Voorwaarden

(Verordening nr. 3950/92 van de Raad, art. 3, lid 2, en 9, sub c en d)

2.. Landbouw – Gemeenschappelijke ordening der markten – Melk en zuivelproducten – Extra heffing op melk – Toekenning van referentiehoeveelheden die van heffing zijn vrijgesteld – Bedrijf dat op datum van toekenning is gelegen in gemeente die deel uitmaakt van grondgebied van voormalige Duitse Democratische Republiek – Toevoeging van deel van dit grondgebied aan oud Land van Bondsrepubliek Duitsland – Mogelijkheid voor producent om zijn productie naar dit deel van grondgebied te verleggen – Voorwaarden

(Verordening nr. 3950/92 van de Raad, art. 3, lid 2, 4, lid 4, 5 en 9, sub c en d)

1.

2.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Sociale politiek – Informatie en raadpleging van werknemers in ondernemingen met communautaire dimensie – Richtlijn 94/45 – Informatie die onontbeerlijk is voor opening van onderhandelingen tot instelling van Europese ondernemingsraad – Verzoek aan onderneming van concern die niet over die informatie beschikt – Verplichting van hoofdbestuur van concern of van fictief hoofdbestuur in zin van artikel 4, lid 2, van richtlijn om die informatie te verstrekken

(Richtlijn 94/45 van de Raad, art. 4, lid 1, en lid 2, tweede alinea, en art. 11)

Samenvatting

De artikelen 4, lid 1, en 11 van richtlijn 94/45 inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers, moeten aldus worden uitgelegd dat de lidstaten een op hun grondgebied gevestigde onderneming, die het hoofdbestuur is van een concern met een communautaire dimensie in de zin van de artikelen 2, lid 1, sub e, en 3, lid 1, van de richtlijn, of het fictieve hoofdbestuur in de zin van artikel 4, lid 2, tweede alinea, van de richtlijn, moeten verplichten om aan een in een andere lidstaat gevestigde andere onderneming van hetzelfde concern de informatie te verstrekken waarom haar werknemersvertegenwoordigers haar hebben verzocht, indien deze andere onderneming niet over deze informatie beschikt en deze informatie onontbeerlijk is voor de instelling van een Europese ondernemingsraad.

(cf. punt 67 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken – Bevoegdheid inzake door consumenten gesloten overeenkomsten – Begrip „door consument gesloten overeenkomst” – Overeenkomst inzake goed dat ten dele wel en ten dele niet voor beroepsmatig gebruik is bestemd – Daarvan uitgesloten behalve bij marginaal beroepsmatig gebruik – Beoordeling door nationale rechter – Criteria

(Executieverdrag art. 13-15)

Samenvatting

De bevoegdheidsregels van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, het Verdrag van 25 oktober 1982 betreffende de toetreding van de Helleense Republiek, het Verdrag van 26 mei 1989 betreffende de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek, en het Verdrag van 29 november 1996 betreffende de toetreding van de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden, moeten als volgt worden uitgelegd:

– een persoon die een overeenkomst heeft gesloten inzake een goed dat ten dele wel en ten dele niet voor beroepsmatig gebruik is bestemd, kan zich niet op de bijzondere bevoegdheidsregels van de artikelen 13 tot en met 15 Executieverdrag beroepen, tenzij het beroepsmatige gebruik dermate marginaal is dat het in de globale context van de betrokken verrichting onbetekenend is; dat het niet-beroepsmatige aspect zwaarder weegt is daarbij irrelevant;

– het staat aan de aangezochte rechter te beoordelen of de betrokken overeenkomst is gesloten om in niet-onbelangrijke mate aan beroepsmatige behoeften van de betrokken persoon te voldoen dan wel of het beroepsmatige gebruik integendeel slechts een onbeduidende rol vervulde;

– daartoe moet deze rechter met alle relevante feitelijke gegevens die objectief uit het dossier blijken, rekening houden; met omstandigheden of elementen waarvan de wederpartij bij de sluiting van de overeenkomst kennis had kunnen hebben, moet daarentegen alleen rekening worden gehouden indien de persoon die zich op de hoedanigheid van consument beroept, zich aldus heeft gedragen dat bij de wederpartij bij de overeenkomst te goeder trouw de indruk is kunnen ontstaan dat hij voor beroepsdoeleinden handelde.

(cf. punt 54 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Sociale politiek – Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers – Richtlijn 93/104 betreffende aantal aspecten van organisatie van arbeidstijd – Recht op jaarlijkse vakantie – Werkneemsters tijdens zwangerschap, na bevalling en tijdens lactatie – Richtlijn 92/85 – Gelijke behandeling van mannelijke en vrouwelijke werknemers – Richtlijn 76/207 – Zwangerschapsverlof dat samenvalt met jaarlijkse vakantie die in bedrijfsakkoord voor gehele personeel is overeengekomen – Recht van werkneemster om jaarlijkse vakantie te nemen buiten deze periode

(Richtlijnen van de Raad 76/207, art. 5, lid 1, 92/85, art. 11, punt 2, sub a, en 93/104, art. 7, lid 1)

2. Sociale politiek – Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers – Werkneemsters tijdens zwangerschap, na bevalling en tijdens lactatie – Richtlijn 92/85 – Zwangerschapsverlof dat samenvalt met jaarlijkse vakantie die in bedrijfsakkoord voor gehele personeel is overeengekomen – Recht van werkneemster op in nationale wettelijke regeling vastgestelde jaarlijkse vakantie die langer is dan door richtlijn voorgeschreven minimum

(Richtlijnen van de Raad 92/85, art. 11, punt 2, sub a, en 93/104)

Samenvatting

1. Artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/104 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, artikel 11, punt 2, sub a, van richtlijn 92/85 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie, en artikel 5, lid 1, van richtlijn 76/207 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden, dienen aldus te worden uitgelegd dat een werkneemster haar jaarlijkse vakantie in een andere periode moet kunnen nemen dan gedurende haar zwangerschapsverlof, ook wanneer het zwangerschapsverlof samenvalt met de periode van de jaarlijkse vakantie die algemeen bij bedrijfsakkoord is vastgesteld voor het gehele personeel.

(cf. punt 41, dictum 1)

2. Met betrekking tot de handhaving van de aan de arbeidsovereenkomst verbonden rechten, dient artikel 11, punt 2, sub a, van richtlijn 92/85 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie, aldus te worden uitgelegd dat het eveneens betrekking heeft op het recht van een werkneemster wier zwangerschapsverlof samenvalt met de jaarlijkse vakantie die in een bedrijfsakkoord inzake jaarlijkse vakantie voor het gehele personeel is overeengekomen, op een in de nationale wettelijke regeling vastgestelde langere jaarlijkse vakantie dan het door richtlijn 93/104 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd bepaalde minimum.

(cf. punt 45, dictum 2)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Fiscale bepalingen — Harmonisatie van wetgevingen — Omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde — Vrijstellingen voorzien in Zesde richtlijn — Vrijstelling voor gezondheidskundige verzorging van mens in kader van uitoefening van medische en paramedische beroepen — Draagwijdte — (Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 13, A, lid 1, sub c)

Samenvatting

In artikel 13, A, lid 1, sub c, van de Zesde richtlijn (77/388), betreffende de vrijstelling van bepaalde medische verrichtingen van de belasting over de toegevoegde waarde, worden niet alle diensten vrijgesteld die in het kader van de uitoefening van medische en paramedische beroepen kunnen worden verricht, maar uitsluitend de " gezondheidskundige verzorging van de mens" .

In dit verband is het doel van een medische dienst bepalend voor het antwoord op de vraag of hij van de belasting moet worden vrijgesteld. Indien dus een dergelijke dienst wordt verricht in een context waarin kan worden vastgesteld dat het voornaamste doel van de dienst niet bescherming, met inbegrip van instandhouding of herstel, van de gezondheid is, maar het verstrekken van een advies waarom is gevraagd voor het nemen van een beslissing met rechtsgevolgen, valt die dienst niet onder de vrijstelling.

Artikel 13, A, lid 1, sub c, moet derhalve aldus worden uitgelegd dat de in die bepaling neergelegde vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde geldt voor medische diensten bestaande in:

─ het verrichten van medisch onderzoek van personen ten behoeve van werkgevers of verzekeringsmaatschappijen,

─ het afnemen van bloed of andere lichaamssubstanties voor het testen op virussen, infecties of andere ziekten, op verzoek van werkgevers of verzekeraars, of

─ het afgeven van een verklaring van medische geschiktheid, bijvoorbeeld geschiktheid om te reizen,

wanneer die diensten hoofdzakelijk tot doel hebben, de gezondheid van de betrokkene te beschermen.

Daarentegen geldt deze vrijstelling niet voor de volgende in het kader van de uitoefening van het medische beroep verrichte diensten:

─ het afgeven van medische verklaringen voor de toekenning van een oorlogspensioen,

─ het verrichten van medische onderzoeken met het oog op de opstelling van een medisch deskundigenrapport ter zake van aansprakelijkheid en schaderaming, ten behoeve van personen die de instelling van een vordering wegens letselschade overwegen,

─ het opstellen van medische rapporten ten vervolge op de in het vorige streepje bedoelde onderzoeken op basis van medische notities, maar zonder medisch onderzoek,

─ het verrichten van medische onderzoeken met het oog op de opstelling van medische deskundigenrapporten ter zake van medische beroepsfouten, ten behoeve van personen die de instelling van een vordering in rechte overwegen,

─ het opstellen van medische rapporten ten vervolge op de in het vorige streepje bedoelde onderzoeken op basis van medische notities, maar zonder medisch onderzoek.

cf. punten 53, 60, 68-69, dictum 1-2
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Landbouw — Gemeenschappelijke ordening van markten — Melk en zuivelproducten — Extra heffing op melk — Levering door producent aan koper — Niet-nakoming door koper van zijn verplichting tot inning van verschuldigd bedrag bij producent — Rechtstreekse invordering bij producent — Toelaatbaarheid — Voorwaarden — (Art. 10 EG; verordening nr. 3950/92 van de Raad, art. 1 en 2; verordening nr. 536/93 van de Commissie, art. 7)

Samenvatting

De artikelen 1 en 2 van verordening nr. 3950/92 tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten staan de bevoegde instantie niet toe om rechtstreeks tegen een producent een rechtsvordering in te stellen teneinde de door hem verschuldigde extra heffing op melk in te vorderen, behoudens in het geval van rechtstreekse verkoop. Niettemin omvat de voor de lidstaten uit artikel 10 EG voortvloeiende verplichting om maatregelen te nemen teneinde te waarborgen dat de heffing wordt geïnd wanneer de regeling van artikel 2, lid 2, van deze verordening niet het gewenste resultaat heeft, de bevoegdheid om rechtstreeks tegen de producent een rechtsvordering in te stellen teneinde het verschuldigde bedrag in te vorderen, wanneer vaststaat dat deze dat bedrag niet aan de koper heeft betaald en de koper geen moeite doet om het bij de producent te innen. Daarentegen is de niet-inachtneming van de voorwaarden gesteld in artikel 7 van verordening nr. 536/93 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen voor de extra heffing, met name het feit dat iemand niet als koper is erkend, op zich niet relevant.

cf. punt 41 en dictum