4

Het Gerecht stelde het volgende vast: „1 [...] De inbreuk bestond in prijsafspraken, afspraken inzake prijslijsten, kortingen en rabatten alsmede inzake mechanismen tot vaststelling van prijsverhogingen, verdeling van nationale markten en van klanten en uitwisseling van andere commerciële informatie, en deelname aan geregelde bijeenkomsten en het onderhouden van andere contacten om de inbreuk te vergemakkelijken. 2 [Aalberts, Aquatis en Simplex] zijn adressaten van de [litigieuze] beschikking. 3 Aalberts is de moedermaatschappij van een op Euronext Amsterdam (Nederland) beursgenoteerde internationale industriegroep. Zij heeft directe of indirecte zeggenschap over verschillende vennootschappen in de productie- of distributiesector voor fittingen. Aalberts verwierf op 30 augustus 2002 alle activiteiten van fabricage en distributie van fittingen van IMI plc [hierna: ‚IMI’], toentertijd gezamenlijk bekend als ‚Yorkshire Fittings Group’. Zij verwierf daarbij met name alle aandelen van Raccord Orléanais SA [hierna: ‚Raccord Orléanais’] (vervolgens Aquatis) en R. Woeste & Co. Yorkshire GmbH [hierna: ‚Woeste & Co’] (vervolgens Simplex). Deze twee ondernemingen zijn opgenomen in een van de twee hoofdactiviteiten van het Aalberts-concern, namelijk de groep Flow Control. 4 Comap, adressaat van de [litigieuze] beschikking uit hoofde van haar deelname aan de inbreuk onder zeggenschap van Legris Industries SA en verzoekster in zaak T-377/06, is in maart 2006 overgedragen aan het Aalberts-concern. Volgens een brief aan het Gerecht van 16 april 2007 werden alle activa en passiva van Aquatis overgedragen aan Comap en hield Aquatis op te bestaan als rechtsentiteit. [...] 5 Mueller Industries Inc., een andere producent van koperen fittingen, stelde de Commissie op 9 januari 2001 in kennis van het bestaan van een kartel in de sector fittingen – en in andere daaraan verwante sectoren van de koperen buizenmarkt – en verklaarde zich bereid met de Commissie samen te werken in het kader van de mededeling van de Commissie betreffende het niet opleggen of verminderen van geldboeten in zaken betreffende mededingingsregelingen (PB 1996, C 207, blz. 4; hierna: ‚mededeling inzake medewerking van 1996’) (punt 114 van de [litigieuze] beschikking). 6 Op 22 en 23 maart 2001 verrichtte de Commissie in het kader van een onderzoek betreffende buizen en koperen fittingen onaangekondigde verificaties in de gebouwen van meerdere ondernemingen, waaronder IMI, de toenmalige moedermaatschappij van Raccords Orléanais en [Woeste & Co], op grond van artikel 14, lid 3, van verordening nr. 17 van de Raad van 6 februari 1962, Eerste verordening over de toepassing van de artikelen [81 EG] en [82 EG] (PB 1962, 13, blz. 204) (punt 119 van de [litigieuze] beschikking). 7 Na deze eerste verificaties splitste de Commissie in april 2001 haar onderzoek betreffende koperen buizen op in drie afzonderlijke procedures, te weten de procedure betreffende zaak COMP/E-1/38.069 (Koperen leidingbuizen), die betreffende zaak COMP/F-1/38.121 (Fittingen) en die betreffende zaak COMP/E-1/38.240 (Industriële buizen) (punt 120 van de [litigieuze] beschikking). 8 [...] 9 Vanaf februari/maart 2002 zond de Commissie de betrokken partijen verschillende verzoeken om inlichtingen toe overeenkomstig artikel 11 van verordening nr. 17, en vervolgens op grond van artikel 18 van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 [EG] en 82 [EG] (PB 2003, L 1, blz. 1) (punt 122 van de [litigieuze] beschikking). 10 In september 2003 diende IMI een clementieverzoek in krachtens de mededeling inzake medewerking van 1996. Dit verzoek werd gevolgd door die van de Delta-groep (maart 2004) en van FRA.BO SpA [hierna: ‚FRA.BO’] (juli 2004). Het laatste clementieverzoek werd in mei 2005 ingediend door Advanced Fluid Connections plc (hierna: ‚AFC’). FRA.BO vestigde in haar inlichtingen de aandacht van de Commissie erop dat de inbreuk in de periode 2001-2004, dat wil zeggen na de verificaties van de Commissie, werd voortgezet (punten 115-118 van de [litigieuze] beschikking). 11 De Commissie leidde op 22 september 2005 een inbreukprocedure in zaak COMP/F-1/38.121 (Fittingen) in en stelde een mededeling van punten van bezwaar vast, die onder meer aan [verweersters in hogere voorziening] werd betekend (punten 123 en 124 van de [litigieuze] beschikking). 12 De Commissie gaf op 20 september 2006 de [litigieuze] beschikking. 13 In artikel 1 van de [litigieuze] beschikking stelde de Commissie vast dat [verweersters in hogere voorziening] aan de inbreuk hadden deelgenomen over de volgende periodes: — Aalberts, van 25 juni 2003 tot 1 april 2004; — Aquatis en Simplex, van 31 januari 1991 tot 22 maart 2001 als leden van de IMI-groep en van 25 juni 2003 tot 1 april 2004 als leden van het Aalberts-concern. 14 De Commissie legde [verweersters in hogere voorziening] voor deze inbreuk in artikel 2, sub a en b, van de [litigieuze] beschikking de volgende geldboeten op: ‚a) [Aalberts]: 100,80 miljoen EUR waarvan hoofdelijk en gezamenlijk met: [Aquatis]: 55,15 miljoen EUR [Simplex]: 55,15 miljoen EUR b) 1. [IMI], hoofdelijk en gezamenlijk met IMI Kynoch Ltd: 48,30 miljoen EUR waarvan hoofdelijk en gezamenlijk met: [...] [Aquatis]: 48,30 miljoen EUR [Simplex]: 48,30 miljoen EUR 2. [Aquatis] en [Simplex] zijn hoofdelijk en gezamenlijk aansprakelijk voor het bijkomende bedrag: 2,04 miljoen EUR.’ 15 Bij artikel 3 van de [litigieuze] beschikking werd de in artikel 1 ervan bedoelde ondernemingen gelast de inbreuk onverwijld te staken tenzij dat reeds was gebeurd, en zich in de toekomst te onthouden van de in artikel 1 bedoelde handelingen en van enige handeling of gedraging met een gelijksoortig doel of gevolg. 16 Voor de vaststelling van de aan elke onderneming opgelegde geldboete paste de Commissie in de [litigieuze] beschikking de methode toe die is uiteengezet in de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17, respectievelijk artikel 65, lid 5, [KS] worden opgelegd (PB 1998, C 9, blz. 3; hierna: ‚richtsnoeren van 1998’). 17 Wat om te beginnen de vaststelling van het uitgangsbedrag van de geldboete naargelang van de zwaarte van de inbreuk betreft, kwalificeerde de Commissie de inbreuk als zeer zwaar wegens de aard zelf en de geografische reikwijdte ervan (punt 755 van de [litigieuze] beschikking). 18 De Commissie was vervolgens van mening dat een aanzienlijk verschil tussen de betrokken ondernemingen bestond, en paste op basis van de relatieve omvang op de betrokken markt een gedifferentieerde behandeling toe naar hun marktaandelen. Op die basis deelde zij de betrokken ondernemingen onder in zes categorieën naar de respectieve omzet van elk van de ondernemingen in het door de onderhavige procedure betrokken product in de EER [Europese Economische Ruimte] in 2000, behalve dat zij voor Aalberts en AFC uitging van 2003 (punt 758 van de [litigieuze] beschikking). 19 Aalberts werd ingedeeld in de eerste categorie, namelijk de categorie waarvoor het uitgangsbedrag op 60 miljoen EUR is vastgesteld, terwijl IMI werd ingedeeld in de tweede categorie waarvoor het uitgangsbedrag op 46 miljoen EUR is vastgesteld (punt 765 van de [litigieuze] beschikking). 20 Vervolgens verhoogde de Commissie het uitgangsbedrag van de aan elke betrokken onderneming opgelegde geldboete met 10 % per jaar deelname aan het kartel en in voorkomend geval met 5 % voor elke periode tussen zes maanden en een jaar. Voor de periode van 31 december 1988 tot 31 januari 1991 achtte de Commissie het wegens de toenmalige beperkte geografische reikwijdte van het kartel passend de geldboete te verhogen met 5 % per jaar (punt 775 van de [litigieuze] beschikking). 21 Ten slotte gold de voortgezette deelname aan de inbreuk na de inspecties van de Commissie, namelijk in de periode van 25 juni 2003 tot 1 april 2004, als een verzwarende omstandigheid, die een verhoging met 60 % van het basisbedrag van de aan [verweersters in hogere voorziening] opgelegde geldboete rechtvaardigde (punten 779 en 782 van de [litigieuze] beschikking).”