Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 14 december 1995. - Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek. - Niet-nakoming - Richtlijnen 91/67/EEG, 91/628/EEG en 92/35/EEG - Niet-omzetting. - Zaak C-17/95.



Jurisprudentie 1995 bladzijde I-04895



Partijen

Overwegingen van het arrest

Beslissing inzake de kosten

Dictum



Trefwoorden

++++

1. Lid-Staten ° Verplichtingen ° Uitvoering van richtlijnen ° Niet-betwiste niet-nakoming

(EG-Verdrag, art. 169)

2. Procedure ° Kosten ° Afstand van instantie gerechtvaardigd door houding van wederpartij

(Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 69, lid 5)

Partijen

In zaak C-17/95,

Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur G. Rozet als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg,

verzoekster,

tegen

Franse Republiek, vertegenwoordigd door E. Belliard, adjunct-directeur bij de directie juridische zaken van het Ministerie van Buitenlandse zaken, en J.-L. Falconi, secretaris buitenlandse zaken bij die directie, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Franse ambassade, Boulevard du Prince Henri 9,

verweerster,

betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en mee te delen welke nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 91/67/EEG van de Raad van 28 januari 1991 inzake veterinairrechtelijke voorschriften voor het in de handel brengen van aquicultuurdieren en aquicultuurprodukten (PB 1991, L 46, blz. 1), richtlijn 91/628/EEG van de Raad van 19 november 1991 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en tot wijziging van de richtlijnen 90/425/EEG en 91/496/EEG (PB 1991, L 340, blz. 17), alsmede richtlijn 92/35/EEG van de Raad van 29 april 1992 tot vaststelling van controlevoorschriften en van maatregelen ter bestrijding van paardepest (PB 1992, L 157, blz. 19), de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen,

wijst

HET HOF VAN JUSTITIE (Vijfde kamer),

samengesteld als volgt: D. A. O. Edward, kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann (rapporteur), P. Jann en L. Sevón, rechters,

advocaat-generaal: A. La Pergola

griffier: R. Grass

gezien het rapport van de rechter-rapporteur,

gehoord de conclusie van de advocaat-generaal ter terechtzitting van 9 november 1995,

het navolgende

Arrest

Overwegingen van het arrest

1 Bij op 18 januari 1995 ter griffie van het Hof ingeschreven verzoekschrift heeft de Commissie van de Europese Gemeenschappen krachtens artikel 169 EG-Verdrag beroep ingesteld tot vaststelling dat de Franse Republiek, door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en mee te delen welke nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 91/67/EEG van de Raad van 28 januari 1991 inzake veterinairrechtelijke voorschriften voor het in de handel brengen van aquicultuurdieren en aquicultuurprodukten (PB 1991, L 46, blz. 1), richtlijn 91/628/EEG van de Raad van 19 november 1991 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en tot wijziging van de richtlijnen 90/425/EEG en 91/496/EEG (PB 1991, L 340, blz. 17), alsmede richtlijn 92/35/EEG van de Raad van 29 april 1992 tot vaststelling van controlevoorschriften en van maatregelen ter bestrijding van paardepest (PB 1992, L 157, blz. 19), de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.

2 Volgens artikel 29, lid 1, van richtlijn 91/67, artikel 21, lid 1, van richtlijn 91/628 en artikel 20, lid 1, van richtlijn 92/35 moesten de Lid-Staten de nodige maatregelen treffen om uiterlijk op 31 december 1992 (richtlijn 92/35) respectievelijk vóór 1 januari 1993 (richtlijnen 91/67 en 91/628) aan die richtlijnen te voldoen, en moesten zij wat de richtlijnen 91/628 en 92/35 betreft, de Commissie daarvan onverwijld in kennis stellen.

3 In haar verweerschrift heeft de Franse regering verklaard, dat zij richtlijn 91/67 in nationaal recht had omgezet middels decreet nr. 95-100 van 26 januari 1995 inzake veterinairrechtelijke voorschriften voor de aquicultuur van weekdieren en levende zeeschaaldieren, bekendgemaakt in het Journal officiel de la République française van 2 februari 1995, blz. 1775.

4 Bij brief van 15 mei 1995 heeft de Commissie akte genomen van de vaststelling van dat decreet en heeft zij, na te hebben vastgesteld dat richtlijn 91/67 correct in Frans recht was omgezet, verklaard afstand te doen van dit gedeelte van haar vordering. Zij heeft evenwel het beroep gehandhaafd voor zover het de richtlijnen 91/628 en 92/35 betreft.

5 De Franse Republiek betwist niet, dat de richtlijnen 91/628 en 92/35 niet binnen de gestelde termijn zijn omgezet. Zij betoogt evenwel, dat de desbetreffende verordeningen thans in voorbereiding zijn.

6 Aangezien de omzetting van de richtlijnen 91/628 en 92/35 niet binnen de in die richtlijnen gestelde termijn heeft plaatsgevonden, moet de dienaangaande door de Commissie gestelde niet-nakoming bewezen worden geacht.

7 Mitsdien moet worden vastgesteld, dat de Franse Republiek, door niet binnen de gestelde termijn de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen aan de richtlijnen 91/628 en 92/35, de krachtens artikel 21, lid 1, van richtlijn 91/628 en artikel 20, lid 1, van richtlijn 92/35 op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.

Beslissing inzake de kosten

Kosten

8 Volgens artikel 69, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering wordt de in het ongelijk gestelde partij in de kosten verwezen.

9 Volgens artikel 69, lid 5, wordt de partij die afstand doet van instantie, in de proceskosten veroordeeld, tenzij deze afstand gerechtvaardigd wordt door de houding van de wederpartij.

10 De Commissie heeft enkele van de in haar verzoekschrift geformuleerde grieven teruggenomen, omdat de Franse Republiek na de instelling van het beroep de nodige maatregelen heeft getroffen om de omzetting van richtlijn 91/67 in nationaal recht te verzekeren.

11 De gedeeltelijke afstand van de Commissie wordt dus gerechtvaardigd door de houding van de Franse Republiek, die voorts voor het overige in het ongelijk is gesteld.

12 Mitsdien moet de Franse Republiek in de kosten worden verwezen.

Dictum

HET HOF VAN JUSTITIE (Vijfde kamer),

rechtdoende, verklaart:

1) Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen aan

° richtlijn 91/628/EEG van de Raad van 19 november 1991 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en tot wijziging van de richtlijnen 90/425/EEG en 91/496/EEG,

en

° richtlijn 92/35/EEG van de Raad van 29 april 1992 tot vaststelling van controlevoorschriften en van maatregelen ter bestrijding van paardepest,

is de Franse Republiek de krachtens artikel 21, lid 1, van richtlijn 91/628 en artikel 20, lid 1, van richtlijn 92/35 op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

2) De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten van de procedure.