ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
—

vaststellen dat de Franse Republiek, door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te verzekeren dat asbestcementafval op de daarvoor geschikte stortplaatsen wordt verwerkt, niet de verplichtingen is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 2, sub e, 3, lid 1, en 6, sub d, van richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen (1) en krachtens de bijlage bij beschikking 2003/33/EG van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van criteria en procedures voor het aanvaarden van afvalstoffen op stortplaatsen overeenkomstig artikel 16 en bijlage II van richtlijn 1999/31/EG (2);
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 30/14

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Waldshut-Tiengen — Landwirtschaftsgericht (Duitsland) op 21 oktober 2010 — Rico Graf en Rudolf Engel/Landratsamt Waldshut — Landwirtschaftsamt

(Zaak C-506/10)

()

2011/C 30/22

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Waldshut-Tiengen — Landwirtschaftsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Rico Graf, Rudolf Engel

Verwerende partij: Landratsamt Waldshut — Landwirtschaftsamt

Prejudiciële vraag

Is § 6, lid 1 bis, van het Ausführungsgesetz zum Grundstücksverkehrsgesetz und zum Landpachtverkehrsgesetz van het Land Baden-Württemberg in de versie van 21 februari 2006 (Gesetzblatt blz. 85) verenigbaar met de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen (1)?

(1) PB 2002, L 114, blz. 6.
Indien voor de bevoegdheid geen bijzondere band vereist is, of indien daarvoor volstaat dat de gelaakte informatie objectief een band heeft met de forumstaat, in die zin dat een conflict tussen de tegenstrijdige belangen in de omstandigheden van het concrete geval, met name op grond van de inhoud van de website, zich in de forumstaat daadwerkelijk kan hebben voorgedaan of zich kan voordoen respectievelijk zich heeft voorgedaan doordat één of meer bekenden van degene wiens persoonlijkheidsrecht wordt geschonden, kennis hebben genomen van de inhoud van de website, en voor een dergelijke band niet vereist is dat de betrokken website in de forumstaat een minimumaantal keren is opgeroepen, of indien verordening nr. 44/2001 niet van toepassing is op de onderhavige casus:

Moet artikel 3, leden 1 en 2, van richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt (hierna: „richtlijn inzake elektronische handel”) (3) aldus worden uitgelegd, dat aan die bepalingen een conflictenrechtelijke betekenis moet worden toegekend, in die zin dat zij ook in het burgerlijk recht de verplichting meebrengen om uitsluitend het recht van het land van herkomst toe te passen, waarbij de nationale collisieregels opzij worden geschoven,

of

vormen die bepalingen een correctief op materieelrechtelijk vlak, waardoor het materieelrechtelijke resultaat van het overeenkomstig de nationale collisieregels toepasselijke recht inhoudelijk gewijzigd wordt en wordt gereduceerd tot de vereisten van het land van herkomst?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 13/20

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Firenze (Italië) op 25 oktober 2010 — Denise Bernardi, wettelijk vertegenwoordigd door Katia Mecacci/Fabio Bernardi

(Zaak C-507/10)

()

2011/C 13/36

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale di Firenze

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Denise Bernardi, wettelijk vertegenwoordigd door Katia Mecacci

Verwerende partij: Fabio Bernardi

Prejudiciële vraag

Moeten de artikelen 2, 3, en 8 van kaderbesluit 2001/220/JBZ van de Raad van 15 maart 2001 inzake de status van het slachtoffer in de strafprocedure (1), aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan nationale voorschriften zoals artikel 392, lid 1 bis, van het Italiaanse wetboek van strafvordering, voor zover daarin niet is voorzien in de verplichting van het openbaar ministerie om te verzoeken dat het minderjarige slachtoffer wordt gehoord en verhoord bij wege van een aan de behandeling ter terechtzitting voorafgaand bewijsincident, en artikel 394 van het wetboek van strafvordering, dat niet voorziet in de mogelijkheid voor het minderjarige slachtoffer om bij de rechter op te komen tegen de beslissing van het openbaar ministerie tot afwijzing van zijn verzoek om te worden gehoord volgens de geschikte procedure van het bewijsincident?

(1) PB L 82, blz. 1.
1)

Kan artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (1) aldus worden uitgelegd dat een oneerlijk contractueel beding voor geen enkele consument bindend is, indien een daartoe van rechtswege aangewezen en procesbevoegde instantie namens de consument via een actio popularis (rechtsvordering in het openbaar belang) vordert dat dit in een consumentenovereenkomst opgenomen oneerlijke beding wordt nietig verklaard? Kan artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13, wanneer na de instelling van een actio popularis een beslissing wordt vastgesteld die ook ten goede komt aan consumenten die geen procespartij zijn of de toepassing van een oneerlijke algemene contractvoorwaarde verbiedt, aldus worden uitgelegd dat dit oneerlijke beding in een consumentenovereenkomst niet bindend is voor alle betrokken consumenten en evenmin voor de toekomst, zodat de rechter de rechtsgevolgen ervan ambtshalve dient toe te passen?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 346/30

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d'appel de Mons (België) op 24 september 2010 — Belgische Staat/Pierre Henfling, Raphaël Davin en Koenraad Tanghe (in hun hoedanigheid van curatoren van de failliete boedel van SA Tiercé Franco-Belge)

(Zaak C-464/10)

()

2010/C 346/49

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour d'appel de Mons

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Belgische Staat

Verwerende partijen: Pierre Henfling, Raphaël Davin en Koenraad Tanghe (in hun hoedanigheid van curatoren van de failliete boedel van SA Tiercé Franco-Belge)

Prejudiciële vraag

Moeten de artikelen 6, lid 4, en 13, B, sub f, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (1), aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat diensten verricht door een commissionair, die handelt op eigen naam, maar voor rekening van een opdrachtgever die de in voornoemd artikel 13, B, sub f, bedoelde diensten organiseert, van de belasting worden vrijgesteld?

(1) PB L 145, blz. 1.
1)

Gaat de bescherming van de consument ingevolge artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG (1) van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, zo ver dat wanneer wordt vastgesteld dat een consumentenovereenkomst oneerlijke bedingen bevat, mag worden geconcludeerd dat de overeenkomst in haar geheel de consument niet bindt wanneer dit gunstiger is voor de consument?
1.

Het Gerecht is in de bestreden beschikking eraan voorbijgegaan dat het bevel tot informatieverstrekking als bindende rechtshandeling van de Unie aan het toezicht van de Europese rechterlijke instanties is onderworpen. Ingevolge artikel 10, lid 3, van verordening nr. 659/1999 juncto artikel 288, lid 4, VWEU en het uit artikel 4, lid 3, VWEU voortvloeiende beginsel van loyale samenwerking dient de lidstaat de gevraagde informatie verplicht te verstrekken. Aangezien de lidstaat verplicht is, dat besluit uit te voeren, gaat de verplichting tot informatieverstrekking rechtstreeks over op rekwirante, die (als enige) in het bezit is van de verlangde informatie.
1)

Verzet het recht van de Europese Unie, in het bijzonder de bepalingen van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie die het vrije verkeer moeten waarborgen, en die van richtlijn 1999/37/EG van de Raad van 29 april 1999 inzake de kentekenbewijzen van motorvoertuigen (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/127/EG (2), zich tegen de wettelijke regeling van een lidstaat die voor de inschrijving van motorvoertuigen een bijzonder document invoert zoals een kentekenbewijs waarop de vermelding „demonstratievoertuig” is aangebracht, dat kan worden geacht geen betrekking te hebben op de tijdelijke inschrijving in de zin van artikel 1 van richtlijn 1999/37/EG, en dat het bijgevolg eraan in de weg staat dat voor de verlening van een voordeel de overlegging van een dergelijk document wordt verlangd?
C 288/19

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Judicial de Póvoa de Lanhoso (Portugal) op 21 juli 2010 — Maria de Jesus Barbosa Rodrigues/Companhia de Seguros Zurich SA

(Zaak C-363/10)

()

(2010/C 288/31)

Procestaal: Portugees

Verwijzende rechter

Tribunal Judicial de Póvoa de Lanhoso

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Maria de Jesus Barbosa Rodrigues

Verwerende partij: Companhia de Seguros Zurich SA

Prejudiciële vraag

Staat het gemeenschapsrecht, inzonderheid artikel 3, lid 1, van de Eerste richtlijn (72/166/EEG) (1), artikel 2, lid 1, van de Tweede richtlijn (84/5/EEG) (2) en artikel 1 van de Derde richtlijn (90/232/EEG) (3), zoals uitgelegd door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, eraan in de weg dat in geval van een aanrijding tussen voertuigen waaraan geen van de bestuurders schuld heeft en waarbij een van de bestuurders is omgekomen, de risicoaansprakelijkheid kan worden verdeeld (artikel 506, leden 1 en 2, Código Civil), wat rechtstreekse gevolgen heeft voor het bedrag van de schadevergoeding die moet worden toegekend aan de schadevergoedingsgerechtigden — ouders van het slachtoffer — (aangezien deze verdeling van de risicoaansprakelijkheid een evenredige vermindering van het bedrag van de schadevergoeding impliceert)?

(1) Richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid (PB L 103, blz. 1).

(2) Tweede richtlijn (84/5/EEG) van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB L 8, blz. 17).

(3) Derde richtlijn (90/232/EEG) van de Raad van 14 mei 1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB L 129, blz. 33).
1)

Heeft de enkele omstandigheid dat, in strijd met de krachtens de communautaire douaneregeling op de entreposeur rustende verplichtingen, geen voorraadadministratie van de onder het stelsel van douane-entrepots geplaatste producten of goederen is gevoerd, tot gevolg dat de exporteur die zijn producten of zijn goederen onder dit stelsel heeft geplaatst, geen recht heeft op de vooruitbetaling voorzien in de gecombineerde bepalingen van verordening (EEG) nr. 3665/87 van de Commissie van 27 november 1987 (1) houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten, en verordening (EEG) nr. 565/80 van de Raad van 4 maart 1980 betreffende de vooruitbetaling van de uitvoerrestituties voor landbouwproducten (2)?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 274/7

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Craiova (Roemenië) op 6 juli 2010 — Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Târgu-Jiu, Administrația Fondului pentru Mediu/Victor Vinel Ijac

(Zaak C-336/10)

()

2010/C 274/11

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curtea de Apel Craiova

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Târgu-Jiu, Administrația Fondului pentru Mediu

Verwerende partij: Victor Vinel Ijac

Prejudiciële vraag

Dient artikel 110 VWEU, eerste alinea (artikel 90-oud EG), aldus te worden uitgelegd dat het een lidstaat verbiedt een belasting in te stellen met de kenmerken van de milieubelasting als geregeld in spoeddecreet van de regering nr. 50/2008, op grond waarvan milieubelasting wordt geheven bij de registratie in Roemenië van ingevoerde gebruikte auto’s die voordien in andere lidstaten van de Europese Unie waren geregistreerd, terwijl deze belasting niet wordt geheven op in Roemenië geregistreerde gebruikte auto’s die worden doorverkocht en vervolgens opnieuw geregistreerd, aangezien deze belasting een binnenlandse belasting op goederen uit andere lidstaten kan vormen die indirect discriminerend is ten opzichte van de fiscale behandeling van nationale producten?
b)

Moet vraag 2, sub a, in elk geval dan bevestigend worden beantwoord, wanneer de definitieve indeling van de overgegane werknemers in de schalen van een salarisgroep van het in een cao opgenomen nieuwe beloningssysteem niet alleen afhangt van de leeftijdsschaal die in het oude cao-systeem was bereikt en wanneer de in een hogere schaal van het nieuwe systeem ingedeelde werknemers in de regel over meer beroepservaring beschikken dan de in een lagere schaal ingedeelde werknemers?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 246/17

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 27 mei 2010 — Döhler Neuenkirchen GmbH/Hauptzollamt Oldenburg

(Zaak C-262/10)

()

2010/C 246/29

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesfinanzhof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Döhler Neuenkirchen GmbH

Verwerende partij: Hauptzollamt Oldenburg

Prejudiciële vraag

Moet artikel 204, lid 1, sub a, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (1) aldus worden uitgelegd, dat dit ook het verzuim betreft van de verplichtingen die pas na de zuivering van de toegepaste douaneregeling moeten worden vervuld, zodat de schending van de verplichting, het controlekantoor binnen 30 dagen na afloop van de aanzuiveringstermijn de zuiveringsafrekening over te leggen bij invoergoederen die in het kader van een actief veredelingsverkeer volgens de schorsingsregeling tijdig gedeeltelijk opnieuw zijn uitgevoerd, tot gevolg heeft dat een douaneschuld voor de volledige hoeveelheid aan te zuiveren invoergoederen ontstaat, voor zover niet is voldaan aan de voorwaarden van artikel 859, punt 9, van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 tot vaststelling van een aantal uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG) nr. 2913/92 (2), in de bij artikel 1, punt 30, sub b, van verordening (EEG) nr. 993/2001 van de Commissie van 4 mei 2001 (3) gewijzigde versie?

(1) PB L 302, blz. 1.

(2) Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253, blz. 1).

(3) Verordening (EG) nr. 993/2001 van de Commissie van 4 mei 2001 tot wijziging van verordening (EEG) nr. 2454/93 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 141, blz. 1).
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 246/26

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie (België) op 2 juli 2010 — SIAT SA/Belgische Staat

(Zaak C-318/10)

()

2010/C 246/44

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Hof van Cassatie

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: SIAT SA

Verwerende partij: Belgische Staat

Prejudiciële vraag

Moet artikel 49 EG, in de versie die in casu van toepassing is, aangezien de feiten van het geding zich hebben voorgedaan vóór de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon op l december 2009, aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan de nationale wettelijke regeling van een lidstaat die inhoudt dat de vergoedingen voor prestaties of diensten niet als aftrekbare beroepskosten worden aangemerkt indien zij rechtstreeks of onrechtstreeks worden betaald of toegekend aan een belastingplichtige die in een andere lidstaat verblijft of aan een buitenlandse inrichting die krachtens de wetgeving van het land waar zij zijn gevestigd, aldaar niet aan een inkomstenbelasting zijn onderworpen of voor zulke inkomsten aldaar aan een aanzienlijk gunstigere belastingregeling zijn onderworpen dan die waaraan die inkomsten zijn onderworpen in de lidstaat waarvan de nationale wetgeving aan de orde is, tenzij de belastingplichtige door alle middelen rechtens bewijst dat die vergoedingen verband houden met werkelijke en oprechte verrichtingen en mits zij de normale grenzen niet overschrijden, terwijl een dergelijk bewijs niet vereist is voor de aftrek van vergoedingen voor prestaties of diensten die worden betaald aan een belastingplichtige die in die lidstaat verblijft, zelfs wanneer deze belastingplichtige niet aan de inkomstenbelasting is onderworpen of aan een aanzienlijk gunstigere belastingregeling is onderworpen dan de belastingregeling van gemeen recht van deze staat?
1)

Heeft een uit toekomstige vennoten bestaande entiteit die vóór de formele inschrijving van de vennootschap als handelsvennootschap en vóór de fiscale identificatie voor de belasting over de toegevoegde waarde investeringsuitgaven doet, na de inschrijving en de fiscale identificatie, overeenkomstig artikel 9 en de artikelen 168 en 169 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1), recht op aftrek van de voorbelasting die is betaald over investeringsuitgaven, die dienen voor belaste activiteiten van de vennootschap?
1.

Is de bepaling van artikel 11, lid 2, van presidentieel besluit 164/2004, volgens welke voor de vaststelling of aan de voorwaarden voor de omzetting van de overeenkomsten voor bepaalde tijd in overeenkomsten voor onbepaalde tijd is voldaan, de werknemer binnen een dwingende termijn van twee maanden na de inwerkingtreding van dat besluit, bij de bevoegde instantie een aanvraag moet indienen, met vermelding van de feiten waaruit blijkt dat die voorwaarden zijn vervuld, verenigbaar met het doel in de zin van artikel 139, lid 2, EG, en de nuttige werking in de zin van artikel 249, derde alinea, EG, van richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, gelet op het feit dat het dwingende karakter van de termijn tot gevolg heeft dat de werknemer het recht op omzetting van de overeenkomsten verliest wanneer hij de aanvraag niet binnen de termijn van twee maanden indient?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 234/22

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State van België op 31 mei 2010 — Vereniging van Educatieve en Wetenschappelijke Auteurs (VEWA) tegen Belgische Staat

(Zaak C-271/10)

()

2010/C 234/36

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Raad van State van België

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster: Vereniging van Educatieve en Wetenschappelijke Auteurs (VEWA)

Verweerder: Belgische Staat

Prejudiciële vraag

Verzet artikel 5, lid 1, van richtlijn 92/100/EEG (1) van de Raad van 19 november 1992 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom, thans artikel 6, lid 1, van richtlijn 2006/115/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom, overeenkomstig welke bepalingen minstens de auteurs een vergoeding dienen te krijgen voor de openbare uitlening, zich tegen een nationale bepaling die als vergoeding een forfaitair bedrag van 1 euro per volwassen persoon per jaar en van 0,5 euro per minderjarige persoon per jaar vaststelt?

(1) PB L 346, blz. 61.

(2) PB L 376, blz. 28.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 209/21

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Contencioso Administrativo no 3 de Almería (Spanje) op 11 mei 2010 — Agueda María Saenz Morales/Consejería para la Igualdad y Bienestar Social de la Junta de Andalucía

(Zaak C-230/10)

()

2010/C 209/26

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de lo Contencioso Administrativo no 3 de Almería

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Agueda María Saenz Morales

Verwerende partij: Consejería para la Igualdad y Bienestar Social de la Junta de Andalucía

Prejudiciële vraag

Is richtlijn 1999/70/EG (1) van toepassing op het ambtelijke personeel van het bestuur van de Junta de Andalucía (personeel in tijdelijke dienst), en zo ja, moeten ambtenaren derhalve over de tijd waarin zij in tijdelijke dienst werkten, de desbetreffende driejaarlijkse anciënniteitstoelagen ontvangen?

(1) van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43).
2.

Zijn de in de onderhavige zaak toepasselijke bepalingen van nationaal recht die, zonder voor elk specifiek geval vast te leggen of er sprake kan zijn van aanzienlijke milieueffecten, erin voorzien dat geen strategische milieueffectbeoordeling behoeft te worden uitgevoerd van plandocumenten inzake ruimtelijke ordening die betrekking hebben op kleine stukken grond op lokaal niveau, zoals in casu, louter op grond dat in die plandocumenten wordt verwezen naar slechts één voorwerp van economische activiteit, verenigbaar met de vereisten van artikel 3, leden 2, sub a, 3 en 5, van richtlijn 2001/42?
—

vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen aan Richtlijn 2007/44/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007 tot wijziging van Richtlijn 92/49/EEG van de Raad en de Richtlijnen 2002/83/EG, 2004/39/EG, 2005/68/EG en 2006/48/EG wat betreft procedureregels en evaluatiecriteria voor de prudentiële beoordeling van verwervingen en vergrotingen van deelnemingen in de financiële sector, of althans door deze bepalingen niet ter kennis van de Commissie te brengen, de krachtens artikel 7 van die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;