Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1 . Prejudiciële vragen - Bevoegdheid van Hof - Verzoek om uitlegging in kader van EGKS-Verdrag - Daaronder begrepen

( EGKS-Verdrag, artikelen 31 en 41; EEG-Verdrag, artikelen 164 en 177; EGA-Verdrag, artikelen 146 en 150 )

2 . Handelingen van de instellingen - Richtlijnen of EGKS-aanbevelingen - Rechtstreekse werking - Voorwaarden - Grenzen - Mogelijkheid om richtlijn of EGKS-aanbevelingen in te roepen tegen particulier - Uitgesloten

( EGKS-Verdrag, artikel 14, derde alinea; EEG-Verdrag, artikel 189, derde alinea )

3 . EGKS - Heffingen op produktie - Faillissement van onderneming die heffingen verschuldigd is - Voorrecht voor communautaire heffingen - Aanbeveling 86/198 - Niet-inachtneming van dwingende termijn voor omzetting - Rechtstreekse werking - Grenzen

( Aanbeveling 86/198/EGKS, artikel 4, eerste alinea )

4 . Gemeenschapsrecht - Beginselen - Bescherming van gewettigd vertrouwen - Grenzen - Toepassing van nieuwe regeling op toekomstige gevolgen van onder eerdere regeling ontstane situaties

Samenvatting

1 . De artikelen 31 EGKS-Verdrag, 164 EEG-Verdrag en 146 EGA-Verdrag bevatten bepalingen van gelijke inhoud, op grond waarvan het Hof tot taak heeft, de eerbiediging van het recht te verzekeren bij de uitlegging en toepassing van die Verdragen .

In de artikelen 177 EEG-Verdrag en 150 EGA-Verdrag enerzijds en artikel 41 EGKS-Verdrag anderzijds is de bevoegdheid van het Hof tot het geven van prejudiciële beslissingen echter niet op volkomen gelijke wijze geregeld : met name bevat artikel 41 EGKS-Verdrag geen uitdrukkelijke bepaling omtrent een bevoegdheid van het Hof tot uitlegging van dat Verdrag en de op grond daarvan door de instellingen vastgestelde handelingen . Maar in feite brengen deze bepalingen alle dezelfde twee vereisten tot uitdrukking, namelijk dat de eenheid van het gemeenschapsrecht zo goed mogelijk wordt gewaarborgd en dat daartoe een doeltreffende samenwerking tussen het Hof van Justitie en de nationale rechterlijke instanties wordt verwezenlijkt .

In aanmerking nemende dat deze twee vereisten zich in het kader van het EGKS-Verdrag even sterk en vanzelfsprekend doen gelden als in het kader van het EEG-Verdrag en het EGA-Verdrag, en gelet bovendien op de nauwe samenhang tussen uitlegging en geldigheidstoetsing, moet, de strekking en de samenhang van de Verdragen indachtig, worden erkend dat de in artikel 41 EGKS-Verdrag aan het Hof toegekende bevoegdheid niet alleen de geldigheidstoetsing, maar ook de uitlegging omvat .

2 . In gevallen waarin het gemeenschapsgezag hetzij bij richtlijn hetzij bij EGKS-aanbeveling - in beide gevallen gelden dezelfde regels aangezien het om handelingen van dezelfde aard gaat - de Lid-Staten heeft verplicht een bepaalde gedragslijn te volgen, zou het nuttig effect van een dergelijke handeling worden verzwakt wanneer de justitiabelen en de nationale rechterlijke instanties ze niet zouden mogen beschouwen als een element van het gemeenschapsrecht . Mitsdien kan de Lid-Staat die de in een richtlijn voorgeschreven uitvoeringsmaatregelen niet tijdig heeft getroffen, het feit dat hij zijn uit die richtlijn voortvloeiende verplichtingen niet is nagekomen, niet aan de particulieren tegenwerpen .

Wanneer dus de bepalingen van een richtlijn inhoudelijk gezien onvoorwaardelijk en voldoende nauwkeurig blijken te zijn en uitvoeringsmaatregelen niet tijdig zijn getroffen, kan op die bepalingen een beroep worden gedaan tegenover elk nationaal voorschrift dat niet met de richtlijn in overeenstemming is . Hetzelfde geldt, wanneer die bepalingen rechten vastleggen die de particulieren tegenover de staat kunnen doen gelden .

Een dergelijk beroep is evenwel slechts mogelijk tegenover de betrokken Lid-Staat en andere overheidsinstanties . Hieruit volgt, dat een richtlijn uit zichzelf geen verplichtingen aan particulieren kan opleggen en dat een bepaling van een richtlijn als zodanig niet tegenover een particulier kan worden ingeroepen .

3 . Aanbeveling 86/198/EGKS legt de Lid-Staten nauwkeurige en onvoorwaardelijke verplichtingen op en moet daarom aldus worden uitgelegd, dat wanneer een Lid-Staat bij afloop van de daartoe in artikel 4, eerste alinea, gestelde, dwingende termijn niet de nationale maatregelen tot omzetting in nationaal recht heeft genomen - hetgeen een schending van het gemeenschapsrecht oplevert -, de EGKS zich tegenover die Lid-Staat op de aanbeveling kan beroepen ten aanzien van alle schuldvorderingen, ongeacht het tijdstip van hun ontstaan, die zij uit hoofde van de in de artikelen 49 en 50 EGKS-Verdrag bedoelde heffingen op de ondernemingen heeft, wanneer zij ingevolge de nationale regels betreffende samenloop van schuldeisers nog onder het passief van de faillissementsboedel kunnen worden gebracht . Zulks evenwel met dien verstande, dat de erkenning van het bevoorrechte karakter van de schuldvorderingen van genoemde Gemeenschap slechts werking heeft tegenover die staat en haar eventueel in een gelijkgerechtigde positie brengt met deze, maar niet de rechten verkort van de andere schuldeisers dan die staat, zoals die - ware de aanbeveling er niet - zouden voortvloeien uit de toepassing van de nationale regels inzake samenloop van schuldeisers .

4 . Het vertrouwensbeginsel verzet zich niet tegen het toekennen van een voorrecht voor schuldvorderingen die zijn ontstaan vóór de inwerkingtreding van de regeling waarbij dat voorrecht is ingevoerd, aangezien aan dat beginsel immers niet een dusdanig ruime draagwijdte mag worden gegeven, dat een nieuwe regeling in het algemeen nooit van toepassing zou kunnen zijn op de toekomstige gevolgen van situaties die onder de oude regeling zijn ontstaan .