In het kader van een beroep wegens niet-nakoming heeft de precontentieuze procedure tot doel, de betrokken lidstaat in de gelegenheid te stellen, de krachtens het Unierecht op hem rustende verplichtingen na te komen en nuttig verweer te voeren tegen de door de Commissie geformuleerde grieven. Het voorwerp van het krachtens artikel 258 VWEU ingestelde beroep wordt derhalve afgebakend door de in dat artikel bedoelde precontentieuze procedure. Mitsdien kan het beroep niet op andere grieven worden gebaseerd dan die welke in het met redenen omkleed advies zijn genoemd.

Met betrekking tot de gebieden die kunnen worden aangewezen als gebieden van communautair belang, die voorkomen op de aan de Commissie toegezonden nationale lijsten, in het bijzonder met betrekking tot de gebieden met prioritaire typen natuurlijke habitats of prioritaire soorten, zijn de lidstaten op grond van richtlijn 92/43 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, zoals gewijzigd bij richtlijn 2006/105, verplicht om beschermingsmaatregelen vast te stellen die het relevante ecologische belang kunnen waarborgen dat deze gebieden op nationaal niveau toekomt ter verwezenlijking van de door die richtlijn beoogde instandhouding.

De regeling inzake de passende bescherming van de gebieden die ingevolge artikel 4, lid 1, van die richtlijn zijn opgenomen op de aan de Commissie toegezonden nationale lijst, verlangt dat de lidstaten geen ingrepen toestaan die de ecologische kenmerken van die gebieden ernstig kunnen aantasten. Dit is met name het geval wanneer een ingreep de oppervlakte van een gebied aanzienlijk zou kunnen verkleinen, of wanneer deze zou kunnen leiden tot het verdwijnen van in het gebied aanwezige prioritaire soorten, of tot de vernietiging van dat gebied of de teloorgang van de representatieve kenmerken ervan.

Anders zou het besluitvormingsproces op het niveau van de Unie, waarbij niet alleen wordt gekeken naar de natuurlijke kenmerken van de door de lidstaten aangemelde gebieden, maar de verschillende door de lidstaten voorgestelde gebieden ook met elkaar worden vergeleken vanuit ecologisch oogpunt, immers kunnen worden verstoord, zodat de Commissie niet langer haar taken op het betrokken gebied zou kunnen vervullen, tot welke taken met name behoort het opstellen van de lijst van gebieden die zijn geselecteerd als gebieden van communautair belang met het oog op de totstandbrenging van een coherent Europees ecologisch netwerk van speciale beschermingszones.

Bovenstaande overwegingen gelden, mutatis mutandis, ook voor de gebieden waarvan door de betrokken lidstaat niet wordt betwist dat zij voldoen aan de ecologische criteria bedoeld in artikel 4, lid 1, van richtlijn 92/43 en die, bijgevolg, hadden moeten worden opgenomen op de nationale lijst van gebieden die zijn voorgesteld als gebieden van communautair belang die aan de Commissie is gezonden. Het is immers, gelet op die richtlijn en de daarmee nagestreefde doelstellingen, niet aanvaardbaar dat een gebied waarvan de betrokken lidstaat niet betwist dat het moet worden opgenomen op die lijst, geen enkele bescherming geniet.

Bijgevolg komt een lidstaat die activiteiten toestaat die de ecologische kenmerken van een dergelijk gebied ernstig in gevaar brengen, en die niet de beschermingsmaatregelen treft die noodzakelijk zijn voor het behoud van de betrokken soort, door welke soort het betrokken gebied van ecologisch belang is, de verplichtingen niet na die op hem rusten krachtens richtlijn 92/43.

(cf. punten 43-47, 69 en dictum)