Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Sociale politiek – Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers – Richtlijn 93/104 betreffende aantal aspecten van organisatie van arbeidstijd

(Richtlijn 2000/34 van het Europees Parlement en de Raad; richtlijn 93/104 van de Raad, art. 17, lid 3)

2. Sociale politiek – Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers – Richtlijnen 93/104 en 2003/88 betreffende aantal aspecten van organisatie van arbeidstijd

(Richtlijnen 2000/34 en 2003/88 van het Europees Parlement en de Raad, art. 17 en 18; richtlijn 93/104 van de Raad, art.17)

3. Sociale politiek – Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers – Richtlijnen 93/104 en 2003/88 betreffende aantal aspecten van organisatie van arbeidstijd

(Richtlijnen 2000/34 en 2003/88 van het Europees Parlement en de Raad, art. 17 en 18; richtlijn 93/104 van de Raad, art.17)

Samenvatting

1. Aan artikel 17, lid 3, van richtlijn 93/104 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, zowel in de oorspronkelijke versie ervan als in de versie gewijzigd bij richtlijn 2000/34, komt zelfstandige betekenis toe ten opzichte van lid 2 van ditzelfde artikel, zodat het feit dat een beroep in lid 2 niet is vermeld, niet belet dat het onder de afwijking bedoeld in artikel 17, lid 3, van beide versies van richtlijn 93/104 kan vallen.

(cf. punt 36, dictum 1)

2. De facultatieve afwijkingen bedoeld in artikel 17 van richtlijn 93/104 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, zowel in de oorspronkelijke versie ervan als in de versie gewijzigd bij richtlijn 2000/34, en eventueel in de artikelen 17 en/of 18 van richtlijn 2003/88 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, kunnen niet worden ingeroepen tegen particulieren. Deze bepalingen kunnen bovendien niet aldus worden uitgelegd dat zij rechtstreeks toestaan of verbieden om collectieve overeenkomsten die afwijken van de regels tot omzetting van artikel 5 van deze richtlijn in nationaal recht toe te passen, aangezien de toepassing van deze overeenkomsten afhankelijk is van het nationale recht.

(cf. punten 47, 53-54, 59, dictum 2)

3. Aangezien de afwijkingen bedoeld in artikel 17 van richtlijn 93/104 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, zowel in de oorspronkelijke versie ervan als in de versie gewijzigd bij richtlijn 2000/34, en eventueel in de artikelen 17 en/of 18 van richtlijn 2003/88 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, facultatief zijn, verplicht het Unierecht de lidstaten niet om ze in nationaal recht om te zetten. Om gebruik te kunnen maken van de door die bepalingen geboden mogelijkheid om onder bepaalde omstandigheden af te wijken van de met name in artikel 5 van deze richtlijnen vastgestelde eisen, moeten de lidstaten voor die mogelijkheid kiezen.

Daartoe staat het aan de lidstaten de wetgevingstechniek te kiezen die hun het meest geschikt lijkt, aangezien dergelijke afwijkingen, volgens de bewoordingen zelf van de betrokken afwijkende bepalingen, kunnen met name bij collectieve overeenkomsten of bedrijfsakkoorden tussen de sociale partners kunnen worden vastgesteld.

Wanneer het Unierecht aan de lidstaten de mogelijkheid biedt om van bepaalde bepalingen van een richtlijn af te wijken, dienen zij hun discretionaire bevoegdheid uit te oefenen met inachtneming van de algemene beginselen van het Unierecht, waaronder het rechtszekerheidsbeginsel. Daartoe moeten bepalingen die facultatieve afwijkingen op de in een richtlijn vastgelegde beginselen toestaan, worden toegepast met de nauwkeurigheid en de duidelijkheid die nodig zijn om te voldoen aan dit beginsel.

(cf. punten 51‑52, 55)