Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Prejudiciële vragen ° Bevoegdheid van Hof ° Grenzen ° Kennelijk irrelevante vraag

(EEG-Verdrag, art. 177)

2. Landbouw ° Gemeenschappelijke ordening der markten ° Wijn ° Omschrijving en aanbiedingsvorm van wijnen ° Mousserende wijnen ° Vermelding van bereidingsmethode, genaamd "méthode champenoise" ° Verbod voor wijnen die geen recht op gecontroleerde benaming "champagne" hebben ° Eigendomsrecht ° Vrije beroepsuitoefening ° Gelijke behandeling ° Inbreuk ° Geen ° Beoordelingsbevoegdheid van instellingen

(Verordening nr. 2333/92 van de Raad, art. 6, lid 5, tweede en derde alinea)

Samenvatting

1. Wanneer bij een nationale rechter een vraag over de geldigheid van een handeling van de instellingen van de Gemeenschap wordt opgeworpen, is het deze rechter die dient te beoordelen of een beslissing daarover voor het wijzen van zijn vonnis noodzakelijk is, en die het Hof derhalve om een uitspraak over deze vraag dient te verzoeken. Vervolgens dient het Hof, in het kader van de door artikel 177 van het Verdrag tot stand gebrachte nauwe samenwerking met de nationale rechters, de door de nationale rechter gestelde vraag te beantwoorden, behalve wanneer het het Hof mocht blijken, dat die vraag geen enkel verband houdt met een reëel geschil of met het voorwerp van het hoofdgeding.

2. Het verbod om de vermelding van de zogeheten bereidingsmethode "méthode champenoise" te gebruiken voor wijnen die geen recht hebben op de gecontroleerde benaming "champagne", dat is neergelegd in artikel 6, lid 5, tweede en derde alinea, van verordening nr. 2333/92 tot vaststelling van de algemene voorschriften voor de omschrijving en de aanbiedingsvorm van mousserende wijn en mousserende wijn waaraan koolzuurgas is toegevoegd, kan niet worden beschouwd als een inbreuk op een vermeend eigendomsrecht van een bepaalde wijnproducent, wanneer de vermelding "méthode champenoise" een aanduiding is die vóór de vaststelling van de verordening door alle producenten van mousserende wijnen kon worden gebruikt.

Evenmin wordt het recht op vrije beroepsuitoefening van wijnproducenten die in de toekomst van het gebruik van die vermelding moeten afzien, door het verbod in de kern aangetast, omdat het slechts de wijze van uitoefening van een dergelijk recht raakt, zonder het bestaan van dit recht zelf in gevaar te brengen, en het verbod is dus geoorloofd, voor zover daarmee een algemeen belang wordt nagestreefd en de situatie van die producenten niet onevenredig wordt getroffen, en blijft om die reden dus binnen de grenzen van de beoordelingsbevoegdheid waarover de Raad in het kader van het landbouwbeleid beschikt.

In dit verband blijkt, dat de Raad, ter verwezenlijking van het doel van algemeen belang dat bestaat in de bescherming van oorsprongsbenamingen of aanduidingen van geografische herkomst, het als essentieel kon beschouwen, in de eerste plaats dat de eindverbruiker nauwkeurig wordt voorgelicht en, in de tweede plaats, dat de producent voor zijn eigen produkt geen profijt kan trekken van de door de producenten uit een ander gebied gevestigde reputatie voor een soortgelijk produkt. Dit heeft geleid tot het door hen opgelegde verbod dat hij overigens, teneinde rekening te houden met de situatie van producenten die zich aan het verbod moesten gaan houden, vergezeld deed gaan van overgangsmaatregelen en de mogelijkheid om alternatieve vermeldingen te gebruiken.

Het betrokken verbod maakt bovendien geen inbreuk op het gelijkheidsbeginsel, omdat het feit dat sommige producenten recht hebben op de gecontroleerde benaming "champagne" een objectief gegeven is, dat een verschil in behandeling ten opzichte van producenten van mousserende wijnen rechtvaardigt.