ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1)

Kan punt 19 van de considerans van richtlijn 96/71/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten, gelet op de artikelen 3, sub c, en 59 van het Verdrag van Rome, aldus worden uitgelegd dat, wat uitzendactiviteiten betreft, een lidstaat in zijn nationaal recht vrij de voorwaarden mag vaststellen die gelden voor werkgevers (bedrijven) die dergelijke activiteiten op zijn grondgebied willen verrichten, en de erkenning als uitzendbedrijf mag voorbehouden aan op zijn grondgebied gevestigde bedrijven?
Met haar eerste middel betreffende haar verzoek tot nietigverklaring van de in de brief van de Commissie van 5 oktober 2005 vervatte beschikking tot verrekening van schuldvorderingen stelt rekwirante, dat het Gerecht artikel 230 EG en artikel 1291 van het Franse burgerlijk wetboek heeft geschonden en het bestreden arrest onjuist of helemaal niet heeft gemotiveerd. Volgens rekwirante is de beschikking tot verrekening een voor beroep vatbare handeling als bedoeld in artikel 230 EG en is de door de Commissie in casu gegeven beschikking vastgesteld in strijd met de voorwaarden van artikel 1291 van het Franse burgerlijk wetboek die gelden voor het tussen ArchiMEDES en de Commissie gesloten contract volgens hetwelk een vordering bij betwisting ervan pas zeker is wanneer er een uitspraak is waarbij de schuldenaar wordt veroordeeld tot betaling van die vordering aan de schuldeiser. Het Gerecht heeft derhalve voornoemde bepalingen geschonden met zijn beslissing dat ArchiMEDES geen belang meer had bij de nietigverklaring van de beschikking van 5 oktober 2005 omdat die beschikking een onregelmatige eenzijdige handeling zou zijn.
—

vaststellen dat de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 2, 3 en 4 van beschikking 2006/261/EG van de Commissie van 16 maart 2005 betreffende steunmaatregel C 8/2004 (ex NN 164/2003) die door Italië ten uitvoer is gelegd ten gunste van recentelijk aan de beurs genoteerde ondernemingen [kennisgeving geschied op 17 maart 2005 onder nummer C(2005) 591, PB L 94 van 1 april 2006, blz. 42], en krachtens het EG-Verdrag, door niet binnen de gestelde termijn alle nodige maatregelen te nemen ter intrekking van de bij die beschikking onrechtmatig en met de gemeenschappelijke markt onverenigbaar verklaarde regeling en ter terugvordering, bij de begunstigden, van de uit hoofde van die regeling ter beschikking gestelde steun;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 233/11

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Parma (Italië) op 27 juli 2009 — Paolo Lunardi/Agenzia delle Entrate Ufficio di Parma

(Zaak C-293/09)

2009/C 233/18

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Commissione tributaria provinciale di Parma

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Paolo Lunardi

Verwerende partij: Agenzia delle Entrate Ufficio di Parma

Prejudiciële vragen

Om de onderhavige zaak te kunnen beslechten dient daarom bij wege van prejudiciële beslissing te worden uitgemaakt of het gemeenschapsrecht en het beginsel van neutraliteit van de btw niet in de weg staan aan artikel 19, lid 5, van DPR nr. 633/72, en inzonderheid of de Zesde richtlijn (77/388/EEG (1) van 17 mei 1977) wel naar behoren in het nationale recht is omgezet voor zover het nationale recht, door een prorataberekening voor te schrijven, in feite niet voorziet in de aftrekbaarheid van de btw die over de aankoop van bedrijfsgoederen is voldaan door belastingplichtigen die volgens de wet vrijgestelde handelingen verrichten.

(1) PB L 145, blz. 1.
b)

Moet artikel 87, lid 2, van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (zoals gewijzigd en aangevuld) aldus worden uitgelegd dat het verbiedt, in reclame voor een geneesmiddel uitspraken op te nemen die in tegenspraak zijn met de samenvatting van de kenmerken van het product, maar niet de verplichting oplegt dat alle in de reclame voor het geneesmiddel opgenomen uitspraken in de samenvatting van de kenmerken van het product voorkomen of uit die samenvatting kunnen worden afgeleid?
2.

Zijn de bepalingen van Italiaans recht in artikel 3, leden 22 en 19, en in artikel 34 van het wetboek inzake overheidsopdrachten, vastgesteld bij d. lgs. nr. 163/2006, volgens welke ‚[d]e term „ondernemer” […] zowel de termen „aannemer”, „leverancier” als „dienstverlener” [dekt]’ en ‚[d]e termen „aannemer”, „leverancier” of „dienstverlener” […] elke natuurlijke of rechtspersoon of elk lichaam zonder rechtspersoonlijkheid, daaronder begrepen een Europees economisch samenwerkingsverband (EESV) in de zin van d. lgs. nr. 240 van 23 juli 1991, [omvatten] die respectievelijk de uitvoering van werken en/of werkzaamheden, de levering van producten of de verlening van diensten op de markt aanbiedt’, in strijd met richtlijn 2004/18/EG, indien zij aldus worden uitgelegd dat zij de deelname beperken tot professionele aanbieders van deze activiteit, onder uitsluiting van lichamen die hoofdzakelijk andere doelstellingen dan winst nastreven, bijvoorbeeld onderzoek?
3)

Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord: moet hoofdstuk 5, punt 1, van bijlage IV bij de Akte betreffende de voorwaarden voor toetreding tot de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat wanneer goederen die in de uitgebreide Gemeenschap worden vervoerd na aan uitvoerformaliteiten te zijn onderworpen, niet in het vrije verkeer worden gebracht, zij niet vrijgesteld zijn van douanerechten of andere douanemaatregelen, ook al bestaat er geen twijfel dat de betrokken goederen de status van communautaire goederen hebben? Met andere woorden, is het in het onderhavige geding beslissend of de douaneregeling „in het vrije verkeer brengen” toepassing heeft gevonden?
1)

Dient de nationale rechter artikel 49 EG toe te passen op een betwisting tussen de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid en een in België gevestigde hoofdaannemer, wanneer de veroordeling wordt gevorderd van deze hoofdaannemer, overeenkomstig artikel 30 bis § 3 van de wet van 27 juni 1969 tot herziening van de besluitwet van 28 december 1944 betreffende de maatschappelijke zekerheid der arbeiders (zoals van toepassing voor de wijziging van dit artikel door artikel 55 van de programmawet van 27 april 2007) als hoofdelijke aansprakelijk voor een gedeelte van de schulden van de niet geregistreerde, in België gevestigde, onderaannemer, of wanneer de veroordeling van die aannemer wordt gevraagd omdat hij de inhoudingplicht, voorzien door artikel 30 § 4 van de wet, niet heeft toegepast?
—

vaststellen dat de Portugese Republiek, door in wetsdecreet nr. 177/92 van 13 augustus, tot vaststelling van de voorwaarden voor vergoeding van in het buitenland gemaakte ziektekosten, of in enige andere bepaling van nationaal recht niet te voorzien in de mogelijkheid van vergoeding van in een andere lidstaat gemaakte ziektekosten die geen ziekenhuiskosten zijn, behalve in de in verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) voorziene gevallen, of door, voor zover voornoemd wetsdecreet wel de mogelijkheid kent van vergoeding van in een andere lidstaat gemaakte ziektekosten die geen ziekenhuiskosten zijn, deze vergoeding afhankelijk te stellen van een voorafgaande toelating, de krachtens artikel 49 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
1)

Verzetten artikel 43 EG en in elk geval het communautaire mededingingsrecht zich tegen een nationale regeling als opgenomen in artikel 1 van wet nr. 475 van 2 april 1968 en in artikel 13 van presidentieel decreet nr. 1275 van 21 augustus 1971, voor zover laatstgenoemde artikelen de toestemming voor de verplaatsing van een apotheekvestiging van de ene naar een andere ruimte, binnen het toegewezen gebied, afhankelijk stellen van de eerbiediging van een afstand van minimaal 200 meter van andere soortgelijke vestigingen, gemeten volgens de kortste voetweg van deur tot deur; meer bepaald, zijn de in de genoemde regeling voorziene beperkingen van de vrijheid van vestiging niet in strijd met de redenen van algemeen belang die dergelijke beperkingen kunnen rechtvaardigen en in elk geval niet ongeschikt om daaraan te voldoen?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 193/10

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāta (Republiek Letland) op 4 juni 2009 — Schenker SIA/Valsts ieņēmumu dienests

(Zaak C-199/09)

2009/C 193/12

Procestaal: Lets

Verwijzende rechter

Augstākās tiesas Senāts

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Schenker SIA

Verwerende partij: Valsts ieņēmumu dienests

Prejudiciële vraag

Moet artikel 6, lid 2, van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (1), in die zin worden uitgelegd dat in verband met een verzoek om een bindende tariefinlichting een bindende inlichting moet worden verstrekt over identieke goederen, die dezelfde handelsbenaming en hetzelfde artikelnummer hebben of enig ander criterium gemeen hebben dat de desbetreffende goederen onderscheidt of identificeert?

(1) PB L 253, blz. 1.
3.

a. Brengen de in vraag 2 bedoelde verplichtingen mee dat, als waarborgen ontbreken dat de installatie waarvoor een milieuvergunning is gevraagd niet bijdraagt aan overschrijding of dreigende overschrijding van het nationale emissieplafond voor SO2 van de NEC-richtlijn, de lidstaat de aangevraagde milieuvergunning moet weigeren of daaraan nadere voorschriften of beperkingen moet verbinden? Is bij de beantwoording van deze vraag van belang in welke mate de installatie bijdraagt aan die overschrijding of dreigende overschrijding? b. Of vloeit uit de NEC-richtlijn voort dat een lidstaat, ook bij overschrijding of dreigende overschrijding van het nationale emissieplafond voor SO2, een beoordelingsmarge heeft om de verwezenlijking van het door de richtlijn voorgeschreven resultaat te bewerkstelligen, door niet de vergunning te weigeren of daaraan nadere voorschriften of beperkingen te verbinden, maar in plaats daarvan andere maatregelen, zoals compensaties elders, te treffen?
—

vaststellen dat het Koninkrijk Zweden, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van richtlijn 2002/58/EG (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 15, lid 1, van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 180/35

Beroep ingesteld op 11 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

(Zaak C-212/09)

2009/C 180/61

Procestaal: Portugees

Partijen

Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Braun, M. Teles Romão en P. Guerra e Andrade, gemachtigden)

Verwerende partij: Portugese Republiek

Conclusies

— vaststellen dat de Portugese Republiek niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artikelen 56 EG en 43 EG, door bijzondere rechten van de Staat en van andere openbare lichamen of lichamen van de Portugese openbare sector in GALP Energia, SGPS SA te handhaven;

— de Portugese Republiek verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Volgens de Portugese wetgeving heeft de Staat in GALP preferente aandelen waaraan uitzonderlijke bevoegdheden verbonden zijn. De Staat mag de president van de raad van bestuur aanwijzen. Op de onder zijn bevoegdheid vallende gebieden moeten besluiten van de vennootschap door de Staat worden bekrachtigd.

Besluiten tot statutenwijziging, besluiten waarbij het sluiten van al dan niet paritaire groepsovereenkomsten wordt toegestaan en besluiten die op enigerlei wijze de bevoorrading van het land met aardolie, gas of afgeleide producten kunnen raken, moeten door de Staat worden goedgekeurd.

De Commissie is van oordeel dat zowel het recht van de Staat een bestuurslid aan te wijzen dat bevoegd is besluiten te bekrachtigen als het vetorecht van de Staat in significant corporate actions ernstige beperkingen vormen voor zowel directe investeringen als portefeuille-investeringen.

Bedoelde bijzondere rechten van de Staat vormen maatregelen van de Staat, daar de preferente aandelen niet stroken met een normale toepassing van het vennootschapsrecht.

Het afgeleide gemeenschapsrecht biedt geen rechtvaardiging voor bijzondere rechten van de Staat in ondernemingen die aardolie en aardolieproducten aan de eindverbruiker verkopen. GALP biedt geen enkele waarborg voor de bevoorrading van het land. De Staat heeft van GALP een onderneming met besluitvormingscentrum in Portugal willen maken. Hoe dan ook heeft de Portugese Staat het evenredigheidsbeginsel geschonden, aangezien de aan de orde zijnde maatregelen niet geschikt zijn ter bereiking van het gestelde doel en verder gaan dan ter bereiking daarvan noodzakelijk is.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 153/26

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 24 april 2009 — Hotel Alpenhof GesmbH/Oliver Heller

(Zaak C-144/09)

2009/C 153/47

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberster Gerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Hotel Alpenhof GesmbH

Verwerende partij: Oliver Heller

Prejudiciële vraag

Is er reeds sprake van het „richten” van een activiteit op een lidstaat in de zin van artikel 15, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 44/2001 („Brussel I”) (1), wanneer de website van de wederpartij van de consument op internet kan worden geraadpleegd?

(1) Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1).
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 167/5

Beroep ingesteld op 13 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen

(Zaak C-172/09)

2009/C 167/09

Procestaal: Pools

Partijen

Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Dejmek en K. Gawlik, gemachtigden)

Verwerende partij: Republiek Polen

Conclusies

— vaststellen dat de Republiek Polen, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/60/EG van 26 oktober 2005 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn of het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

— de Republiek Polen verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van richtlijn 2005/60/EG in nationaal recht is op 15 december 2007 verstreken. Op de datum van instelling van dit beroep had verweerster evenwel nog niet alle maatregelen getroffen die noodzakelijk zijn om de richtlijn om te zetten in nationaal recht, of had zij deze in elk geval niet meegedeeld aan de Commissie.

(1) PB L 309, blz. 15.
2)

a) Verzetten de artikelen 1, 5, 6, 7, 8 en 10 bis van richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad (2) en richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad (3), zich tegen een wettelijke regeling waarbij het recht om een aan een milieueffectbeoordeling onderworpen project te verwezenlijken, wordt toegekend bij wege van een wetgevende handeling die niet vatbaar is voor beroep bij een rechterlijke instantie of een ander bij wet ingesteld onafhankelijk en onpartijdig orgaan om de materiële en formele rechtmatigheid te bestrijden van de beslissing die het recht verleent om het project te verwezenlijken? b) Moet artikel 9 van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, gesloten op 25 juni 1998 en door de Europese Gemeenschap goedgekeurd bij besluit nr. 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2005 (4), aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten de verplichting oplegt, in de mogelijkheid te voorzien dat beroep kan worden ingesteld bij een rechterlijke instantie of een ander bij wet ingesteld onafhankelijk en onpartijdig orgaan om de materiële en formele rechtmatigheid van elk onder de bepalingen van artikel 6 vallend besluit, handelen of nalaten te bestrijden aangaande zowel de materiële als de procedureregels voor de toekenning van vergunningen voor projecten die aan een milieueffectbeoordeling zijn onderworpen? c) Moet artikel 10 bis van richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/35/EG, tegen de achtergrond van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, gesloten op 25 juni 1998 en door de Europese Gemeenschap goedgekeurd bij besluit nr. 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2005, aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten de verplichting oplegt, in de mogelijkheid te voorzien dat beroep kan worden ingesteld bij een rechterlijke instantie of een ander bij wet ingesteld onafhankelijk en onpartijdig orgaan om de materiële en formele rechtmatigheid van elk besluit, handelen of nalaten te bestrijden aangaande zowel de materiële als de procedureregels voor de toekenning van vergunningen voor projecten die aan een milieueffectbeoordeling zijn onderworpen?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 153/25

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Dendermonde (Belgique) op 22 april 2009 — Strafzaak tegen V.W. Lahousse & Lavichy BVBA

(Zaak C-142/09)

2009/C 153/45

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Rechtbank van eerste aanleg te Dendermonde

Partijen in het hoofdgeding

Verweerder/ster : 1. V.W. Lahousse 2. Lavichy BVBA

Prejudiciële vragen

Moet richtlijn 2002/24/EG (1) meer bepaald artikel 1, lid 1, onder d, van deze richtlijn (nl. de richtlijn geldt niet voor voertuigen bestemd voor deelneming aan wedstrijden op de weg of als terreinvoertuig) worden uitgelegd dat het de leden lidstaten toelaat de toepassing van deze richtlijn uit te breiden, dus van toepassing te maken op alle verkeer te land (d.w.z. op het gebruik van motorvoertuigen van 2 of 3 wielen ook buiten de openbare weg en/op privé terrein) zonder de uitzondering toe te staan voor voertuigen bestemd voor wedstrijden op de weg (racerij) of voor terreinvoertuigen?

(1) Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 18 maart 2002 betreffende de goedkeuring van twee- of driewielige motorvoertuigen en de intrekking van richtlijn 92/61/EEG van de Raad (PB L 124, blz. 1).
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 141/28

Beroep ingesteld op 1 april 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België

(Zaak C-120/09)

2009/C 141/50

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. van Beek en J.-B. Laignelot, gemachtigden)

Verwerende partij: Koninkrijk België

Conclusies

— vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet ervoor te zorgen dat artikel 2, sub f, j en k, en bijlage III, punt 4, punt C, van richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen (1) in Waals recht wordt omgezet, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen,

— het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De Europese Commissie voert twee middelen aan ter ondersteuning van haar beroep.

In de eerste plaats verwijt zij verweerder de begrippen „ondergrondse opslag”, „stortplaatsgas” en „eluaat” van artikel 2, sub f, j en k, van richtlijn 1999/31/EG betreffende het storten van afvalstoffen niet te hebben omgezet in het recht van het Waalse Gewest. De Commissie benadrukt het belang van deze begrippen, die als sleutelbegrippen voor de toepassing van de richtlijn ook voorkomen in andere bepalingen die zijn vastgesteld op grond en ter uitvoering van deze richtlijn.

In de tweede plaats stelt verzoekster aan de kaak dat naar Waals recht geen bepaling bestaat betreffende de interventiepunten op basis waarvan kan worden aangenomen dat de stortplaats significante nadelige effecten heeft voor de kwaliteit van het grondwater. Het voorschrift van punt 4, punt C, van bijlage III bij de richtlijn, volgens hetwelk een dergelijke bepaling moet worden opgesteld, is van cruciaal belang voor een doeltreffende controle van de kwaliteit van het grondwater en bijgevolg voor de bescherming van het leefmilieu, dat de belangrijkste doelstelling van de richtlijn vormt.

(1) PB L 182, blz. 1.
1.

Valt een regeling, zoals in de hoofdzaak aan de orde, omtrent de toegang van niet-ingezetenen tot coffeeshops, geheel of gedeeltelijk binnen de werkingssfeer van het EG-verdrag, in het bijzonder het vrij verkeer van goederen en/of diensten, dan wel het discriminatieverbod van artikel 12 in samenhang met artikel 18 van het EG-Verdrag?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 113/23

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’Etat (Frankrijk) op 2 maart 2009 — Société Graphic Procédé/Ministre du budget, des comptes publics et de la fonction publique

(Zaak C-88/09)

2009/C 113/44

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d’Etat

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Société Graphic Procédé

Verwerende partij: Ministre du budget, des comptes publics et de la fonction publique

Prejudiciële vraag

Wat zijn de criteria aan de hand waarvan kan worden uitgemaakt of reprografie een levering van goederen dan wel een dienstverrichting is [in de zin van de Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977, betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (1)

(1) PB L 145, blz. 1.
3)

Moet artikel 18, lid 2, tweede streepje, van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281, blz. 31) aldus worden uitgelegd, dat de bekendmaking overeenkomstig verordening (EG) nr. 259/2008 van de Commissie van 18 maart 2008 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad met betrekking tot de bekendmaking van informatie over de begunstigden van financiële middelen uit het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) pas mag geschieden wanneer de in dit artikel voorziene procedure, die in de plaats treedt van de aanmelding bij de toezichthoudende autoriteit, is uitgevoerd?
2)

Maakt een nationale regeling die de staat, de partijen bij een collectieve arbeidsovereenkomst en de partijen bij een individuele arbeidsovereenkomst toestaat arbeidsverhoudingen op een bepaalde vastgestelde leeftijd (in casu: het voltooien van het 65e levensjaar) automatisch te beëindigen, inbreuk op het verbod van discriminatie op grond van leeftijd in de artikelen 1 en 2, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, wanneer in die lidstaat dergelijke clausules sedert decennia op de arbeidsverhoudingen van nagenoeg alle werknemers worden toegepast, ongeacht de heersende economische, sociale en demografische situatie en de concrete situatie op de arbeidsmarkt?