Niet alleen aantijgingen die als zodanig afbreuk kunnen doen aan de waardigheid van de betrokken personen, maar ook beweringen die de beroepsactiviteiten van deze personen in diskrediet kunnen brengen, vormen grove beledigingen die de eer van deze personen aantasten. De vorm van deze beweringen is daarbij van geen belang; zowel rechtstreekse aanvallen als beweringen die weifelend, indirect, verkapt, bij wijze van insinuatie of met betrekking tot niet uitdrukkelijk genoemde maar gemakkelijk te identificeren personen worden geuit, vallen daaronder.

Bovendien is het voor niet-nakoming van de in het Statuut bepaalde beroepsplichten van geen belang dat de beweringen van de betrokken ambtenaar betrekking hadden op de werkzaamheid van de leden van een instelling van de Gemeenschap. Het volstaat dat zij de eer van de betrokken personen hebben aangetast. Tot de in het Statuut bepaalde beroepsplichten behoort immers ook de verplichting voor de ambtenaar, zich te onthouden van iedere meningsuiting in het openbaar welke afbreuk zou kunnen doen aan de waardigheid van zijn ambt. Welnu, door een ambtenaar in het openbaar geuite beledigingen die de eer aantasten van de personen tot wie zijn gericht, doen op zich afbreuk aan de waardigheid van het ambt in de zin van artikel 12, eerste alinea, van het Statuut.

De algemene loyaliteitsplicht, die verankerd ligt in de artikelen 11, eerste alinea, 12, eerste alinea, en 21, eerste alinea, van het Statuut, rust op iedere ambtenaar. De ambtenaar dient deze niet alleen na te komen jegens zijn hiërarchieke meerderen, maar ook jegens de instelling waaronder hij ressorteert. Welnu, het Hof van Justitie en het Gerecht van eerste aanleg vormen uit administratief oogpunt een enkele instelling. Bijgevolg omvat de instelling waaronder een ambtenaar van het Hof van Justitie ressorteert en jegens welke hij zich loyaal dient te gedragen, zowel het Hof als het Gerecht. Een ambtenaar van het Hof van Justitie die door zijn gedrag de eer en het aanzien van het Gerecht van eerste aanleg aantast, handelt derhalve in strijd met de artikelen 11, eerste alinea, 12, eerste alinea, en 21, eerste alinea, van het Statuut. Uiteraard kan niet worden volgehouden dat het uiten van beledigingen jegens de leden van het Gerecht in de uitoefening van hun rechtsprekende functie, de reputatie en derhalve de belangen van de Gemeenschap niet schaadt.

Bij onderzoek van het recht inzake internationale ambtenaren en van het constitutioneel recht van bepaalde lidstaten blijkt immers dat het beginsel van onpartijdigheid van de rechter niet absoluut is. Het algemeen belang, en met name de bescherming van de autonomie van bepaalde instellingen, kan immers eisen dat de toepassing van dit beginsel wordt beperkt. Welnu, de bescherming van de autonomie van de communautaire rechterlijke instanties eist dat alle tuchtgeschillen betreffende ambtenaren van het Gerecht en het Hof, daaronder begrepen de geschillen betreffende het beledigen van leden van deze rechterlijke instanties in de uitoefening van hun functie, aan de bevoegdheid van de nationale rechterlijke instanties ontsnappen.

Vervolgens is er geen enkel verschil in behandeling tussen de ambtenaren van het Hof en de ambtenaren van de andere instellingen van de Gemeenschap. Het beledigen van leden van het Gerecht vormt immers, voorzover daardoor de belangen van de Gemeenschap worden aangetast en afbreuk wordt gedaan aan de waardigheid het Europese openbare ambt, voor iedere ambtenaar een niet-nakoming van de in de artikelen 11, eerste alinea, 12, eerste alinea, en 21, eerste alinea, van het Statuut bepaalde beroepsplichten.

Allereerst bestaat er geen met het beginsel van scheiding der machten strijdige vermenging tussen het Gerecht in de uitoefening van zijn rechtsprekende functie en de personeelsadministratie van het Hof, daar de leden van het Gerecht rechtstreeks noch indirect met betrekking tot met het geding verband houdende handelingen ruchtbevoegdheid kunnen uitoefenen jegens de ambtenaren van het Hof of de uitoefening van een dergelijke ruchtbevoegdheid kunnen vorderen. Volgens de artikelen 3, lid 2, en 6, lid 3, van het besluit van het Hof van Justitie van 25 januari 1995 betreffende de uitoefening van de door het Ambtenarenstatuut aan het tot aanstelling bevoegd gezag toegekende bevoegdheden kan de tuchtprocedure alleen worden ingeleid door het administratief comité — voor ambtenaren van de categorie A en de groep LA — en door de griffier van het Hof — voor ambtenaren van de categorieën B, C en D. Er bestaat evenwel geen hiërarchisch verband tussen de leden van het Gerecht enerzijds, en het administratief comité of de griffier van het Hof, anderzijds.

Anders dan het horen bedoeld in artikel 87, eerste alinea, van het Statuut, is het horen bedoeld in artikel 87, tweede alinea, alleen voorgeschreven om het tot aanstelling bevoegd gezag in staat te stellen het bestaan en de ernst van de aan de betrokken ambtenaar ten laste gelegde feiten prima facie te beoordelen tegen de achtergrond van de door laatstgenoemde verstrekte toelichtingen en zich een oordeel te vormen over de vraag of het nuttig is de zaak aan de tuchtraad voor te leggen teneinde in voorkomend geval een tuchtmaatregel te kunnen treffen.

Gelet op deze functie van het vooraf horen en aangezien het Statuut geen bepaling bevat die het tot aanstelling bevoegd gezag verplicht de betrokken ambtenaar de stukken over te leggen die in deze fase van de procedure zijn tuchtdossier vormen, kan niet worden aangenomen dat het tot aanstelling bevoegd gezag, zonder een verzoek van de betrokkene, verplicht is deze laatste de inhoud van het verzoek om inleiding van een tuchtprocedure tegen hem volledig mee te delen. Het volstaat dat aan de betrokken ambtenaar duidelijk wordt meegedeeld welke feiten hem in dat verzoek ten laste worden gelegd en welke bepalingen van het Statuut jegens hem worden ingeroepen.

(cf. punten 66 en 67)