Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Beroep wegens niet-nakoming - Recht van beroep van Commissie - Uitoefening niet afhankelijk van bestaan van specifiek procesbelang

(Art. 211 EG en 226 EG)

2. Visserij - Instandhouding van rijkdommen van zee - Stelsel van vangstquota - Verplichtingen van lidstaten - Praktische moeilijkheden - Geen invloed

(Verordeningen van de Raad nr. 2241/87, art. 11, lid 2, en nr. 2847/93, art. 21, lid 2)

3. Visserij - Instandhouding van rijkdommen van zee - Stelsel van vangstquota - Controlemaatregelen - Verplichting van lidstaten om overtredingen te vervolgen - Draagwijdte

(Verordening nr. 2847/93 van de Raad, art. 31, lid 2)

Samenvatting

1. Bij de uitoefening van haar aan de artikelen 211 EG en 226 EG ontleende bevoegdheden behoeft de Commissie geen procesbelang aan te tonen wanneer zij een beroep wegens niet-nakoming instelt, aangezien zij in het algemeen belang van de Gemeenschap ambtshalve erop moet toezien dat de lidstaten het Verdrag toepassen en een eventuele niet-nakoming van de daaruit voortvloeiende verplichtingen met het oog op de beëindiging van die niet-nakoming moet doen vaststellen.

( cf. punt 29 )

2. De naleving van de communautaire regeling inzake instandhouding en beheer van visbestanden is voor de lidstaten een dwingende verplichting met het oog op de bescherming van de visgronden, de instandhouding van de biologische rijkdommen van de zee en de duurzame en evenwichtige exploitatie daarvan onder passende economische en sociale omstandigheden.

Om deze redenen geldt de uitlegging volgens welke artikel 11, lid 2, van verordening nr. 2241/87 houdende vaststelling van bepaalde maatregelen voor controle op de visserijactiviteiten de lidstaten de verplichting oplegt, nog vóór de quota zijn uitgeput, dwingende maatregelen te treffen om voorlopig alle visserijactiviteiten te verbieden, eveneens voor artikel 21, lid 2, van verordening nr. 2847/93 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid, dat in wezen in identieke bewoordingen is gesteld als artikel 11, lid 2, van verordening nr. 2241/87, en in de plaats daarvan is gekomen.

Bovendien kan een lidstaat zich niet beroepen op bepalingen, praktijken of situaties van zijn nationale rechtsorde ter rechtvaardiging van de niet-nakoming van uit communautaire voorschriften voortvloeiende verplichtingen en termijnen.

Bijgevolg kan een lidstaat zich niet beroepen op vertraging wegens de tijd die verloopt alvorens informatie ter bestemming komt of een besluit wordt gepubliceerd, ter rechtvaardiging van de te late tenuitvoerlegging van passende maatregelen om de visserij te verbieden. De lidstaat is integendeel verplicht rekening te houden met deze administratieve termijnen wanneer hij de datum van de sluiting van de visvangst vaststelt.

( cf. punten 57-60 )

3. Aan de vereisten van artikel 31, lid 2, van verordening nr. 2847/93 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid, volgens hetwelk de bevoegde autoriteiten van een lidstaat gehouden zijn tegen de personen die verantwoordelijk zijn voor een quota-overschrijding, strafrechtelijke of administratieve stappen te ondernemen die evenredig zijn aan de overtreding en overtreders van verdere overtredingen afhouden, wordt niet voldaan door een nationale controleregeling die zich in geval van schending van de gemeenschapsregeling inzake instandhouding en controle van de visbestanden ertoe beperkt het jaar daarop de quota van de betrokken producentenorganisaties aan te passen. Deze regeling leidt immers niet tot een resultaat dat evenredig is aan de ernst van de overtreding. Bovendien laten overtreders zich door deze regeling niet van verdere overtredingen afhouden, aangezien het economisch voordeel dat de overtreding voor de betrokkenen heeft opgeleverd, niet onmiddellijk wordt tenietgedaan.

( cf. punten 62, 65 en dictum )