Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Vrij verkeer van goederen – Communautair douanevervoer – Vervoer onder geleide van carnet TIR – Overtredingen of onregelmatigheden – Lidstaat bevoegd voor invordering van rechten en andere heffingen – Staat van plaats van overtreding of onregelmatigheid – Uitvoerbaar vonnis waarbij wordt vastgesteld dat overtreding is begaan op grondgebied van andere lidstaat dan lidstaat die overtreding heeft vastgesteld

(Verordening nr. 2454/93 van de Commissie, art. 454 en 455)

2. Vrij verkeer van goederen – Communautair douanevervoer – Vervoer onder geleide van carnet TIR – Overtredingen of onregelmatigheden – Lidstaat bevoegd voor invordering van rechten en andere heffingen – Uitvoerbaar vonnis waarbij wordt vastgesteld dat andere lidstaat dan die welke overtreding aanvankelijk heeft vastgesteld, bevoegd is voor invordering van douaneschuld – Verjaringstermijn van procedure tot invordering tegen organisatie die zich garant heeft gesteld – Aanvang

(Verordening nr. 2454/93 van de Commissie, art. 455, lid 1)

Samenvatting

1. De artikelen 454 en 455 van verordening nr. 2454/93 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening nr. 2913/92 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, moeten aldus worden uitgelegd dat, ingeval het vermoeden van bevoegdheid voor invordering van een douaneschuld van de lidstaat op het grondgebied waarvan een overtreding bij een TIR-vervoer is vastgesteld, vervalt na een vonnis waarbij wordt vastgesteld dat deze overtreding op het grondgebied van een andere lidstaat is begaan, de douaneautoriteiten van laatstgenoemde staat bevoegd worden om deze schuld in te vorderen op voorwaarde dat de feiten van die overtreding tot een rechtszaak hebben geleid binnen een termijn van twee jaar vanaf de datum waarop de organisatie die zich garant heeft gesteld voor het grondgebied waarop deze overtreding is vastgesteld, daarvan op de hoogte is gebracht.

(cf. punt 39, dictum 1)

2. Artikel 455, lid 1, van verordening nr. 2454/93 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening nr. 2913/92 tot vaststelling van het communautair douanewetboek juncto artikel 11, lid 1, van de douaneovereenkomst inzake het internationale vervoer van goederen onder geleide van carnets TIR, moet aldus worden uitgelegd dat indien na een gerechtelijke procedure die meer dan een jaar na de zuivering van een TIR-carnet wordt afgesloten, de bevoegdheid om de douanerechten in te vorderen weer komt te liggen bij een andere lidstaat dan die welke de overtreding aanvankelijk heeft vastgesteld, de organisatie die zich garant heeft gesteld voor vervoer over het grondgebied van de lidstaat waar de overtreding is begaan, zich niet kan beroepen op de verjaringstermijn van deze bepalingen, wanneer de douaneautoriteiten van de lidstaat voor het grondgebied waarvan zij aansprakelijk is, haar binnen een termijn van een jaar na de datum waarop deze douaneautoriteiten op de hoogte zijn gebracht van het uitvoerbare vonnis waarin deze douaneautoriteiten bevoegd worden verklaard, in kennis stellen van de feiten waaruit de douaneschuld is ontstaan die zij ten belope van het door haar gegarandeerde bedrag moet betalen.

Om het door de TIR-overeenkomst, het douanewetboek en de uitvoeringsverordening ingevoerde stelsel van invordering van de douanerechten zijn nuttige werking niet te ontnemen, moet de verjaringstermijn van een jaar van de procedure tot invordering tegen de organisatie die zich garant heeft gesteld, in dergelijke omstandigheden immers ingaan op de datum waarop de douaneautoriteiten van de lidstaat op de hoogte zijn gebracht van het uitvoerbare vonnis waarin hun grondgebied wordt aangewezen als het grondgebied waarop de overtreding is begaan. Deze termijn heeft tot doel te garanderen dat de bepalingen inzake de invordering van de rechten en heffingen eenvormig en met bekwame spoed worden toegepast in het belang van een snelle en efficiënte terbeschikkingstelling van de eigen middelen van de Unie. Tegen de achtergrond van dat doel moet deze termijn worden beschouwd als een procedureregel die alleen voor de administratieve autoriteiten is bedoeld, teneinde hen tot een zo snel mogelijk optreden aan te zetten.

(cf. punten 45‑46, 49, 52, dictum 2)