NL Publicatieblad van de Europese Unie C 320/19

Hogere voorziening ingesteld op 27 juli 2015 door Timab Industries en Cie financière et de participations Roullier (CFPR) tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 20 mei 2015 in zaak T-456/10, Timab Industries en CFPR/Commissie

(Zaak C-411/15 P)

(2015/C 320/27)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirantes: Timab Industries en Cie financière et de participations Roullier (CFPR) (vertegenwoordiger: N. Lenoir, advocaat)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

— vernietiging van het arrest van het Gerecht van 20 mei 2015 in zaak T-456/10;

— terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht met het oog op een passende verlaging van het bedrag van de boete;

— subsidiair, vast te stellen dat het Gerecht het recht op een eerlijk proces heeft geschonden gezien de onredelijk lange duur van de gerechtelijke procedure;

— de Commissie in alle kosten te verwijzen.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van hun hogere voorziening voeren rekwiranten vijf middelen aan.

Eerste middel: Het Gerecht heeft de regels inzake de bewijslast en de rechten van verweer geschonden door te oordelen dat het aan rekwiranten stond, in de schikkingsprocedure te bewijzen dat zij vóór 1993 niet aan de mededingingsregeling hadden deelgenomen.

Tweede middel: het Gerecht heeft hun recht om zichzelf niet te beschuldigen en hun rechten van verweer geschonden. Het Gerecht heeft verzuimd gebruik te maken van zijn volle rechtsmacht door na te laten de bewijsplicht van de Commissie in verband met de kwalificatie van beweerde „bekentenissen” van rekwiranten te toetsen, ofschoon die het bedrag van de opgelegde boete aanzienlijk heeft beïnvloed.

Derde middel: het Gerecht heeft de omvang van zijn volle rechtsmacht onjuist opgevat doordat het de erkenning door de Commissie, na de terugtrekking van rekwiranten uit de schikkingsprocedure, dat rekwiranten tussen 1978 en 1992 niet aan de mededingingsregeling hadden deelgenomen, als „nieuw feit” heeft aangemerkt om de vaststelling van een aanzienlijk hogere boete voor een inbreuk die over een veel korter tijdvak had plaatsgevonden te rechtvaardigen.

Vierde middel: het Gerecht heeft de omvang van zijn volle rechtsmacht onjuist opgevat, een tegenstrijdige motivering aan zijn arrest ten grondslag gelegd, bij de toepassing van de schikkingsprocedure het recht onjuist toegepast en de beginselen van bescherming van het gewettigd vertrouwen en gelijke behandeling geschonden door in te stemmen met de nagenoeg volledige intrekking van de in de schikkingsprocedure toegekende verminderingen voor samenwerking, hetgeen rekwiranten in die omvang niet redelijkerwijs konden verwachten.

Vijfde middel: het Gerecht heeft de omvang van zijn volle rechtsmacht onjuist opgevat en de beginselen van gelijke behandeling en individualisering van de straf geschonden.

Subsidiair verzoeken rekwiranten het Hof tot slot vast te stellen dat het Gerecht artikel 47, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 6, lid 1, van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens heeft geschonden doordat gezien de onredelijk lange duur van de procedure het recht op een eerlijk proces niet is geëerbiedigd.