Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Beroep wegens niet-nakoming Recht van beroep van Commissie Discretionaire uitoefening

[EG-Verdrag, art. 169 (thans art. 226 EG)]

2. Beroep wegens niet-nakoming Precontentieuze procedure Doel Bepaling van voorwerp van geschil door met redenen omkleed advies

[EG-Verdrag, art. 169 (thans art. 226 EG)]

3. Milieu Waterverontreiniging Richtlijn 76/464 Verplichting om specifieke programma's op te stellen ter vermindering van verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen Draagwijdte

(Richtlijn 76/464 van de Raad, art. 2, 6 en 7 en bijlage, lijsten I en II)

Samenvatting

1. Binnen het stelsel van artikel 169 van het Verdrag (thans artikel 226 EG) beschikt de Commissie over een discretionaire bevoegdheid om een beroep wegens niet-nakoming in te stellen. Het staat niet aan het Hof om te beoordelen of zij deze bevoegdheid op passende wijze heeft uitgeoefend.

( cf. punt 20 )

2. In het kader van het beroep wegens niet-nakoming heeft de precontentieuze procedure tot doel, de betrokken lidstaat in de gelegenheid te stellen de krachtens het gemeenschapsrecht op hem rustende verplichtingen na te komen en nuttig verweer te voeren tegen de door de Commissie geformuleerde grieven. Het voorwerp van een beroep krachtens artikel 169 van het Verdrag (thans artikel 226 EG) wordt derhalve afgebakend door de in dit artikel bedoelde precontentieuze procedure. Mitsdien kan het beroep niet op andere grieven worden gebaseerd dan die welke vóór de precontentieuze procedure zijn genoemd.

( cf. punt 23 )

3. Zowel uit het stelsel dat is ingevoerd bij richtlijn 76/464 betreffende de verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeenschap worden geloosd, als uit de bewoordingen van het eerste streepje van de eerste alinea van lijst II van de bijlage ervan blijkt ondubbelzinnig, dat zolang de Raad niet krachtens artikel 6 van de richtlijn grenswaarden voor de stoffen van lijst I heeft vastgesteld die niet door de emissienormen mogen worden overschreden, deze stoffen voorlopig moeten worden behandeld als stoffen van lijst II, waarvoor het regime van artikel 7 van de richtlijn geldt. Ook al strekt de vaststelling van emissiegrenswaarden door de Raad tot beëindiging van de verontreiniging van het water door de stoffen van lijst I, terwijl het regime van artikel 7 van richtlijn 76/464 slechts het opstellen van programma's met kwaliteitsdoelstellingen ter vermindering van de verontreiniging tot doel heeft, dit neemt niet weg dat die beëindiging, zoals bedoeld in artikel 2 van voornoemde richtlijn, niet door de enkele vaststelling van die grenswaarden kan worden bewerkstelligd, omdat zij uiteindelijk volledig afhankelijk is van het niveau van de gekozen waarden. Bijgevolg wijkt het voorlopig onderwerpen van de stoffen van lijst I aan het regime voor de stoffen van lijst II niet af van het doel van de richtlijn.

Door bovendien zelf dwingend voor te schrijven welke maatregelen de lidstaten moeten nemen ingeval de Raad de emissiegrenswaarden voor stoffen van lijst I niet vaststelt, ontslaat richtlijn 76/464 een lidstaat niet van de verplichtingen waarin zij, in afwachting van door de Raad op de grondslag van artikel 6 ervan vastgestelde maatregelen, voorziet.

( cf. punten 32-33, 35 )