ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
3)

Is het verenigbaar met de beginselen van richtlijn 2002/21/EG (2) en in het bijzonder met het in artikel 9, lid 1, van die richtlijn neergelegde verbod van discriminatie bij „de bestemming en toewijzing van de radiofrequenties door de nationale regelgevende instanties”, dat personen die een abonnementsovereenkomst hebben gesloten, de Italiaanse belasting voor overheidsconcessies verschuldigd zijn, maar niet degenen die oplaadbare kaarten gebruiken?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 80/5

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 februari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Graphic Procédé/Ministère du budget, des comptes publics et de la fonction publique

(Zaak C-88/09) (1)

(Fiscale bepalingen - Zesde btw-richtlijn - Reprografie - Begrippen „levering van goederen” en „dienst” - Onderscheidingscriteria)

2010/C 80/09

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d’État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Graphic Procédé

Verwerende partij: Ministère du budget, des comptes publics et de la fonction publique

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Conseil d’État — Uitlegging van de artikelen 2, lid 1, 5, lid 1, en 6, lid 1, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977, betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Reprografie — Criteria ter onderscheiding tussen een levering van goederen en een dienstverrichting in de zin van de Zesde richtlijn

Dictum

Artikel 5, lid 1, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat de reprografie beantwoordt aan de kenmerken van een levering van goederen voor zover zij alleen bestaat in een gewone reproductie van documenten op een drager, waarbij de macht om erover te beschikken wordt overgedragen van de reprograaf op de klant die de kopieën van het origineel heeft besteld. Een dergelijke activiteit moet echter als een „dienst” in de zin van artikel 6, lid 1, van de Zesde richtlijn (77/388) worden aangemerkt wanneer blijkt dat deze activiteit gepaard gaat met bijkomende diensten die ten aanzien van de levering van goederen overheersend kunnen zijn naargelang van het belang dat zij voor de dienstontvanger hebben, de tijd die uitvoering ervan vergt, de mate van verwerking die de originele documenten vereisen en het aandeel van deze diensten in de totale kostprijs, zodat zij voor de dienstontvanger een doel op zich vormen.

(1) PB C 113 van 16.05.2009.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 346/4

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 oktober 2010 — Deutsche Telekom AG/Europese Commissie, Vodafone D2 GmbH, voorheen Vodafone AG & Co. KG, voorheen Arcor AG & Co. KG e.a.

(Zaak C-280/08 P) (1)

(Hogere voorziening - Mededinging - Artikel 82 EG - Markten voor telecommunicatiediensten - Toegang tot vast netwerk van gevestigde exploitant - Groothandelsprijzen voor toegang tot aansluitnet die op intermediair niveau aan concurrenten wordt verstrekt - Toegangstarieven voor eindgebruikers - Tariefpraktijken van onderneming met machtspositie - Uitholling van marges van concurrenten - Door nationale regelgevende instantie goedgekeurde prijzen - Speelruimte voor onderneming met machtspositie - Toerekenbaarheid van inbreuk - Begrip „misbruik” - Criterium van even efficiënte concurrent - Berekening van prijssqueeze - Gevolgen van misbruik - Bedrag van geldboete)

2010/C 346/06

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Deutsche Telekom AG (vertegenwoordigers: U. Quack, S. Ohlhoff en M. Hutschneider, Rechtsanwälte)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Mojzesowicz, W. Mölls en O. Weber, gemachtigden), Vodafone D2 GmbH, voorheen Vodafone AG & Co. KG, voorheen Arcor AG & Co. KG (vertegenwoordiger: M. Klusmann, Rechtsanwalt), Versatel NRW GmbH, voorheen Tropolys NRW GmbH, voorheen CityKom Münster GmbH Telekommunikationsservice en TeleBeL Gesellschaft für Telekommunikation Bergisches Land mbH, EWE TEL GmbH, HanseNet Telekommunikation GmbH, Versatel Nord GmbH, voorheen Versatel Nord-Deutschland GmbH, voorheen KomTel Gesellschaft für Kommunikations- und Informationsdienste mbH, NetCologne Gesellschaft für Telekommunikation mbH, Versatel Süd GmbH, voorheen Versatel Süd-Deutschland GmbH, voorheen tesion Telekommunikation GmbH, Versatel West GmbH, voorheen Versatel West-Deutschland GmbH, voorheen Versatel Deutschland GmbH & Co. KG (vertegenwoordiger: N. Nolte, Rechtsanwalt)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer — uitgebreid) van 10 april 2008, Deutsche Telekom/Commissie (T-271/03), waarbij het Gerecht het beroep tot nietigverklaring van beschikking 2003/707/EG van de Commissie van 21 mei 2003 in een procedure op grond van artikel 82 EG (zaken COMP/C-1/37.451, 37.578, 37.579 — Deutsche Telekom AG) (PB L 263, blz. 9) en, subsidiair, tot verlaging van de aan rekwirante opgelegde geldboete heeft verworpen — Misbruik van machtspositie — Toegangsprijs voor vast telecommunicatienetwerk in Duitsland — Onrechtmatigheid van de prijspraktijken van een onderneming met een machtspositie die de concurrenten voor de toegang die zij op intermediair niveau tot het aansluitnetwerk verleent, prijzen in rekening brengt die hoger zijn dan haar eindgebruikerstarieven

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Deutsche Telekom AG wordt verwezen in de kosten.

(1) PB C 223 van 30.8.2008.
1)

Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) moet aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een nationale bepaling, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die voorziet in een algemeen verbod op verkopen waarbij geschenken worden aangeboden, en niet enkel gericht is op de bescherming van de consument, maar ook andere doeleinden nastreeft.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 234/8

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 1 juli 2010 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland

(Zaak C-442/08) (1)

(Niet-nakoming - Associatieovereenkomst EEG-Hongarije - Controle achteraf - Niet-naleving van oorsprongsregels - Beslissing van autoriteiten van land van uitvoer - Beroep in rechte - Controlemissie van Commissie - Douanerechten - Navordering - Eigen middelen - Terbeschikkingstelling - Vertragingsrente)

2010/C 234/11

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Caeiros en B. Conte, gemachtigden)

Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma en B. Klein, gemachtigden)

Voorwerp

Niet-nakoming — Schending van de artikelen 2, 6, 9, 10 en 11 van verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen (PB L 155, blz. 1) en van de overeenkomstige bepalingen van verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (PB L 130, blz. 1) — Te late betaling van de eigen middelen van de Gemeenschappen in geval van navordering van invoerrechten, en weigering om vertragingsrente te betalen — Verplichting van de lidstaat van invoer om onverwijld over te gaan tot navordering van de invoerrechten met betrekking tot goederen waarvan het oorsprongscertificaat door de autoriteiten van de staat van uitvoer ongeldig is verklaard — Verplichting van de lidstaat van invoer om de vertragingsrente te betalen die verschuldigd is in geval van te late boeking van de eigen middelen betreffende douaneschulden die zijn verjaard wegens het stilzitten van deze autoriteiten tijdens de in de staat van uitvoer ingestelde procedures in rechte strekkende tot nietigverklaring van de beslissingen waarbij de certificaten van oorsprong ongeldig zijn verklaard

Dictum

1) Door, ondanks de ontvangst van een mededeling in het kader van de administratieve bijstand, douanevorderingen te hebben laten verjaren en de hiervoor verschuldigde eigen middelen te laat te hebben afgedragen, en te weigeren de opgelopen vertragingsrente te betalen, is de Bondsrepubliek Duitsland de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 2, 6 en 9 tot en met 11 van verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen, en krachtens dezelfde artikelen van verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen.

2) De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.

(1) PB C 6 van 10.01.2009.
2)

De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van Deutsche Post AG in het kader van de principale hogere voorziening.
1.

Artikel 49 EG moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een regeling van een lidstaat zoals die aan de orde in het hoofdgeding, die de organisatie en de bevordering van kansspelen aan een gesloten stelsel onderwerpt ten gunste van één marktdeelnemer en elke andere marktdeelnemer, een in een andere lidstaat gevestigde marktdeelnemer daaronder begrepen, verbiedt om op het grondgebied van eerstgenoemde lidstaat via internet onder dit stelsel vallende diensten aan te bieden.
1.

Door een verlaagd tarief van de belasting over de toegevoegde waarde toe te passen op diensten van advocaten, van advocaten bij de Conseil d’État en bij de Cour de cassation en van procureurs waarvoor zij door de staat geheel of gedeeltelijk worden vergoed in het kader van de rechtsbijstandregeling, is de Franse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 96 en 98, lid 2, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 134/6

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 maart 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — F. Gielen/Staatssecretaris van Financiën

(Zaak C-440/08) (1)

(Directe belastingen - Artikel 43 EG - Buitenlandse belastingplichtige - Ondernemer - Recht op zelfstandigenaftrek - Urencriterium - Discriminatie tussen binnenlandse en buitenlandse belastingplichtigen - Keuze voor behandeling als binnenlandse belastingplichtige)

2010/C 134/09

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hoge Raad der Nederlanden

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: F. Gielen

Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van artikel 43 EG — Nationale wettelijke regeling volgens welke zelfstandige ondernemers een vast bedrag van hun winst mogen aftrekken mits zij ten minste 1 225 uren per kalenderjaar aan ondernemingsactiviteiten hebben besteed — Niet-inaanmerkingneming, enkel in geval van de niet-ingezeten belastingplichtige, van de uren die aan werkzaamheden voor een in een andere lidstaat gevestigde onderneming zijn besteed

Dictum

Artikel 49 VWEU verzet zich tegen een nationale regeling die, waar het gaat om de toekenning van een fiscaal voordeel als de in het hoofdgeding aan de orde zijnde zelfstandigenaftrek, discriminerende gevolgen heeft voor buitenlandse belastingplichtigen, zelfs indien deze belastingplichtigen met betrekking tot dat voordeel kunnen kiezen voor toepassing van de regeling voor binnenlandse belastingplichtigen.

(1) PB C 327 van 20.12.2008.
1.

Door de invoering en handhaving van een stelsel van minimumprijzen voor de kleinhandelsverkoop van in Frankrijk in de handel gebrachte sigaretten alsmede van een verbod op de verkoop van tabaksproducten „tegen een met de doelstellingen van volksgezondheid strijdige promotieprijs”, is de Franse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 9, lid 1, van richtlijn 95/59/EG van de Raad van 27 november 1995 betreffende de belasting, andere dan omzetbelasting, op het verbruik van tabaksfabrikaten, zoals gewijzigd bij richtlijn 2002/10/EG van de Raad van 12 februari 2002.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 63/6

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 12 januari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main — Duitsland) — Colin Wolf/Stadt Frankfurt am Main

(Zaak C-229/08) (1)

(Richtlijn 2000/78/EG - Artikel 4, lid 1 - Verbod van discriminatie op grond van leeftijd - Nationale bepaling die voor aanwerving van ambtenaren voor aanstelling bij brandweer leeftijdsgrens van 30 jaar vaststelt - Nagestreefd doel - Begrip „wezenlijk en bepalend beroepsvereiste”)

2010/C 63/08

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgericht Frankfurt am Main

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Colin Wolf

Verwerende partij: Stadt Frankfurt am Main

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgericht Frankfurt am Main (Duitsland) — Uitlegging van de artikelen 6, lid 1, en 17, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16) — Verbod van discriminatie op grond van leeftijd — Begrippen verschil in behandeling op grond van leeftijd dat „objectief en redelijkerwijs gerechtvaardigd” is en „noodzaak van een redelijke diensttijd voorafgaand aan pensionering” — Nationale bepaling waarbij de maximumleeftijd voor aanwerving van ambtenaren van de brandweer is bepaald op 30 jaar

Dictum

Artikel 4, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling als die in het hoofdgeding, waarbij voor aanwerving voor een aanstelling bij het middenkader van de brandweertechnische dienst een leeftijdsgrens van 30 jaar wordt vastgesteld.

(1) PB C 223 van 30.8.2008.
1)

Artikel 13, A, lid 1, sub j, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat de lessen die een gediplomeerd ingenieur aan een opleidingsinstituut met de rechtsvorm van een privaatrechtelijke vereniging verzorgt in het kader van met een diploma afgesloten opleidingen die bedoeld zijn voor cursisten die al in het bezit zijn van ten minste een door een instelling voor hoger onderwijs uitgereikt diploma van architect of ingenieur dan wel een gelijkwaardige opleiding hebben genoten, „privé-lessen die […] betrekking hebben op het school- of universitair onderwijs” in de zin van deze bepaling kunnen vormen. Andere activiteiten dan het geven van onderwijs in eigenlijke zin kunnen eveneens dergelijke lessen vormen op voorwaarde dat deze activiteiten hoofdzakelijk in het kader van de overdracht van kennis en vaardigheden tussen een leraar of docent en leerlingen of studenten met betrekking tot het school- of universitair onderwijs worden uitgeoefend. Voor zover nodig moet de verwijzende rechter verifiëren of alle in het hoofdgeding aan de orde zijnde activiteiten „privé-lessen” vormen die betrekking hebben op het „school- of universitair onderwijs” in de zin van deze bepaling.
1)

De artikelen 43 EG en 49 EG staan in de weg aan een nationale regeling op grond waarvan een ingezeten belastingplichtige er aanspraak op kan maken dat het bedrag van de tijdens het belastingjaar betaalde socialezekerheidsbijdragen in aftrek wordt gebracht op de belastinggrondslag, en dat de door hem verschuldigde inkomstenbelasting wordt verminderd met de tijdens die periode betaalde ziekteverzekeringsbijdragen, uitsluitend wanneer die bijdragen in de lidstaat van belastingheffing zijn betaald, terwijl dergelijke voordelen worden geweigerd wanneer die bijdragen in een andere lidstaat zijn betaald, hoewel zij daar niet zijn afgetrokken.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 51/11

Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 17 december 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio — Italië) — Angelo Rubino/Ministero dell’Università e della Ricerca

(Zaak C-586/08) (1)

(Richtlijn 2005/36/EG - Erkenning van diploma’s - Begrip „gereglementeerd beroep” - Selectie van vooraf bepaald aantal personen op basis van vergelijkend onderzoek dat leidt tot toekenning van in tijd beperkt geldige titel - Nationale wetenschappelijke bekwaamheid - Hoogleraar en universitair hoofddocent)

2010/C 51/17

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Angelo Rubino

Verwerende partij: Ministero dell’Università e della Ricerca

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio — Uitlegging van artikel 3, lid 1, sub c, EG en artikel 47, lid 1, EG alsmede van richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties — Nationale regeling op grond waarvan geen erkenning kan plaatsvinden van een in een andere lidstaat verkregen beroepskwalificatie van hoogleraar en universitair hoofddocent

Dictum

Het feit dat de toegang tot een beroep is voorbehouden aan kandidaten die zijn gekozen volgens een procedure die erop is gericht een vooraf bepaald aantal personen te selecteren op basis van een vergelijkend onderzoek van de kandidaten, en niet op basis van absolute criteria, en die leidt tot het verkrijgen van een titel waarvan de geldigheid strikt beperkt is in de tijd, heeft niet tot gevolg dat dit beroep een gereglementeerd beroep is in de zin van artikel 3, lid 1, sub a, van richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties.

Niettemin moeten ingevolge de artikelen 39 EG en 43 EG de in andere lidstaten verworven kwalificaties op hun juiste waarde worden geschat en in het kader van een dergelijke procedure naar behoren in aanmerking worden genomen.

(1) PB C 55 van 7.3.2009.
1)

De artikelen 2, lid 1, en 4, leden 1 en 2, van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7/EG van de Raad van 10 april 1995, en de artikelen 2, lid 1, en 9, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moeten aldus worden uitgelegd dat de overdracht door een moedermaatschappij van alle aandelen in een 100 %-dochtermaatschappij en van haar deelneming in een verbonden vennootschap die vroeger een 100 %-dochtermaatschappij was, waarvoor zij met belasting over de toegevoegde waarde belaste diensten verrichtte, een economische activiteit is die binnen de werkingssfeer van deze richtlijnen valt. Voor zover de aandelenoverdracht kan worden gelijkgesteld met de overgang van het geheel of een gedeelte van een algemeenheid van een onderneming in de zin van artikel 5, lid 8, van de Zesde richtlijn (77/388), zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7, of artikel 19, eerste alinea, van richtlijn 2006/112 en op voorwaarde dat de betrokken lidstaat gebruik heeft gemaakt van de door deze bepalingen geboden mogelijkheid, vormt deze handeling echter geen aan belasting over de toegevoegde waarde onderworpen economische activiteit.
1.

Door voor de aanvragen voor herziening van de delfstoffenplanning („Review of Mineral Planning”) die vóór 15 november 2000 in Wales zijn ingediend, niet de vereisten te stellen van artikel 2, lid 1, en artikel 4, lid 2, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997, is het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
1.

Artikel 42, lid 4, van verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001, moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling de lidstaten ruimte laat om een referentiebedrag van 0 EUR vast te stellen en om geen toeslagrechten uit de nationale reserve toe te wijzen aan een landbouwer die zich bevindt in een bijzondere situatie als bedoeld in artikel 21 van verordening (EG) nr. 795/2004 van de Commissie van 21 april 2004 houdende bepalingen voor de uitvoering van de bedrijfstoeslagregeling waarin is voorzien bij verordening nr. 1782/2003, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1974/2004 van de Commissie van 29 oktober 2004, voor zover dat bedrag is gebaseerd op objectieve criteria, geen afbreuk doet aan de gelijke behandeling van de landbouwers en niet leidt tot markt- en concurrentieverstoringen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 220/11

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 juli 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Zuid-Chemie BV/Philippo’s Mineralenfabriek NV/SA

(Zaak C-189/08) (1)

(Justitiële samenwerking in burgerlijke en handelszaken - Rechterlijke bevoegdheid en tenuitvoerlegging van beslissingen - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Begrip „plaats waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan”)

2009/C 220/18

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hoge Raad der Nederlanden

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Zuid-Chemie BV

Verwerende partij: Philippo’s Mineralenfabriek NV/SA

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van artikel 5, initio en punt 3, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken („Brussel I”) (PB 2001, L 12, blz. 1) — Uitlegging van het begrip „plaats waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan of zich kan voordoen” — Plaats waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan — Plaats van de schadebrengende gebeurtenis („Handlungsort”) en plaats waar de schade is ingetreden („Erfolgsort”) — Aanknopingscriteria

Dictum

Artikel 5, punt 3, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat in het kader van een geding als bij de verwijzende rechterlijke instantie aan de orde, de termen „plaats waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan” duiden op de plaats waar de initiële schade is ingetreden bij het normale gebruik van het product voor het doel waarvoor het bestemd is.

(1) PB C 183 van 19.7.2008.