ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Fiscale bepalingen – Harmonisatie van wetgevingen – Omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde – Aftrek van voorbelasting – Aftrek krachtens door betrokken lidstaat verleend keuzerecht verricht over verhuurde onroerende investeringsgoederen – Intrekking van keuzerecht en herinvoering van vrijstelling, waardoor aanvankelijk verrichte aftrek wordt herzien – Toelaatbaarheid – Voorwaarde – Inaanmerkingneming van gewettigd vertrouwen van belastingplichtigen

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 13, B en C, 17 en 20)

2. Fiscale bepalingen – Harmonisatie van wetgevingen – Omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde – Belastbare handelingen – Bestemming van goed voor bedrijfsdoeleinden – Draagwijdte – Wetswijziging houdende afschaffing van recht om voor belastingheffing over in beginsel vrijgestelde economische activiteit te kiezen – Daarvan uitgesloten

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 5, lid 7, sub a)

Samenvatting

1. De artikelen 17 en 20 van de Zesde richtlijn (77/388) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting, uitgelegd in overeenstemming met het vertrouwens‑ en het rechtszekerheidsbeginsel, verzetten zich er niet tegen dat een lidstaat het recht afschaft om te kiezen voor belastingheffing over de verhuur van onroerende goederen, dat hij zijn belastingplichtigen op basis van artikel 13, C, sub a, van de Zesde richtlijn had verleend, en zo de vrijstelling van dergelijke verhuur overeenkomstig artikel 13, B, sub b, opnieuw invoert, met het gevolg dat de voor de verhuurde onroerende investeringsgoederen verrichte aftrek overeenkomstig artikel 20 van deze richtlijn wordt herzien.

In een dergelijk geval dient de betrokken lidstaat bij de keuze van de toepassingsmodaliteiten van de wetswijziging rekening te houden met het gewettigd vertrouwen van de belastingplichtigen. De afschaffing van het wettelijke kader waarvan de belastingplichtige voor de belasting over de toegevoegde waarde heeft geprofiteerd door minder belasting te betalen, zonder dat daarbij sprake was van misbruik, kan echter als zodanig geen schending van een op het gemeenschapsrecht gebaseerd gewettigd vertrouwen vormen.

(cf. punten 48, 82, dictum 1)

2. Een wetswijziging houdende afschaffing van het recht om voor belastingheffing over de verhuur van onroerende goederen te kiezen, waardoor de met de aanvankelijk toegepaste aftrek overeenkomende bedragen moeten worden betaald, strookt niet met het geval beschreven in artikel 5, lid 7, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting. Deze bepaling betreft immers het door een belastingplichtige voor bedrijfsdoeleinden bestemmen van een goed, en niet een wetswijziging waarbij het recht wordt afgeschaft om voor belastingheffing over een in beginsel vrijgestelde economische handeling te kiezen.

(cf. punten 92, 95, dictum 2)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vrij verkeer van goederen – Kwantitatieve beperkingen – Maatregelen van gelijke werking –Verbod om levensmiddelen waaraan andere voedingsstoffen zijn toegevoegd, zonder voorafgaande toestemming in handel te brengen – Rechtvaardiging – Bescherming van volksgezondheid – Voorwaarden

(Art. 28 EG en 30 EG)

De artikelen 28 EG en 30 EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij, wanneer aan bepaalde voorwaarden is voldaan, niet eraan in de weg staan dat een lidstaat zich behoudens voorafgaande toelating verzet tegen het in de handel brengen van in een andere lidstaat wettig vervaardigde en in de handel gebrachte levensmiddelen waaraan andere voedingsstoffen, zoals vitaminen of mineralen, zijn toegevoegd dan die waarvan het gebruik in eerstbedoelde lidstaat is toegelaten.

Enerzijds moet de procedure van voorafgaande toelating gemakkelijk toegankelijk zijn en binnen een redelijke termijn kunnen worden afgesloten, en indien zij wordt afgesloten met een weigering, moet hiertegen in rechte kunnen worden opgekomen. Anderzijds moet een niet-toelating tot het in de handel brengen berusten op een grondige evaluatie van het risico voor de volksgezondheid, met inachtneming van de meest betrouwbare wetenschappelijke gegevens die beschikbaar zijn en de meest recente resultaten van het internationale onderzoek .

Samenvatting

(cf. punt 50 en dictum.)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Landbouw – Uniforme wetgevingen – Bescherming van kweekproducten – Artikel 3, lid 2, van verordening nr. 1768/95 – Begrip organisatie van houders – Besloten vennootschap – Daaronder begrepen

(Verordening nr. 2100/94 van de Raad, art. 14; verordening nr. 1768/95 van de Commissie, art. 3, lid 2)

2. Landbouw – Uniforme wetgevingen – Bescherming van kweekproducten – Artikel 14, lid 3, van verordening nr. 2100/94 en artikel 8 van verordening nr. 1768/95 – Onmogelijkheid voor houder om in betrokken bepalingen bedoelde informatie van landbouwer te verlangen bij gebreke van aanwijzingen dat laatstgenoemde oogst verkregen uit zaad van beschermd ras voor vermeerderingsdoeleinden gebruikt

(Verordening nr. 2100/94 van de Raad, art. 14, leden 2 en 3; verordening nr. 1768/95 van de Commissie, art. 8)

Samenvatting

1. Artikel 3, lid 2, van verordening nr. 1768/95 houdende vaststelling, overeenkomstig artikel 14, lid 3, van verordening nr. 2100/94 inzake het communautaire kwekersrecht, van uitvoeringsbepalingen betreffende de afwijking ten gunste van landbouwers, beoogt de houders van een communautair kwekersrecht de mogelijkheid te bieden zich op passende wijze te organiseren voor de uitoefening van hun uit artikel 14 van verordening nr. 2100/94 voortvloeiende rechten en laat hen tevens vrij bij de keuze van de rechtsvorm van die organisatie, die dus de vorm van een besloten vennootschap kan hebben.

Die organisatie kan de rechten geldend maken van de houders die lid zijn van een andere organisatie, wanneer laatstbedoelde organisatie zelf lid is van de eerstbedoelde organisatie. Daarentegen kan zij niet de rechten geldend maken van de houders die geen lid zijn van die organisatie en ook niet van een andere organisatie die dat wel is, maar haar tegen vergoeding hun belangen laten behartigen.

(cf. punten 51, 58, dictum 1)

2. Artikel 14, lid 3, zesde streepje, van verordening nr. 2100/94 inzake het communautaire kwekersrecht, juncto artikel 8 van verordening nr. 1768/95 houdende vaststelling, overeenkomstig artikel 14, lid 3, van verordening nr. 2100/94, van uitvoeringsbepalingen betreffende de afwijking ten gunste van landbouwers, kan niet aldus worden uitgelegd dat de houder van een communautair kwekersrecht de in deze bepalingen bedoelde informatie van een landbouwer mag verlangen wanneer de houder niet over aanwijzingen beschikt dat de landbouwer voor vermeerderingsdoeleinden in het veld op zijn eigen bedrijf het oogstproduct heeft gebruikt of zal gebruiken dat hij heeft verkregen door aanplanting op zijn eigen bedrijf van teeltmateriaal van een onder dit kwekersrecht vallend ras – hybriden of kunstmatig verkregen rassen uitgezonderd –, dat tot de in artikel 14, lid 2, van verordening nr. 2100/94 genoemde landbouwgewassen behoort.

(cf. punt 62, dictum 2)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Harmonisatie van wetgevingen — Merken — Richtlijn 89/104 — Bekend merk — Bevoegdheid om bescherming te verruimen tot niet-soortgelijke waren of diensten (artikel 5, lid 2, van richtlijn) — Verplichting voor lidstaten die deze bevoegdheid uitoefenen, om ook in die bescherming te voorzien in geval van gebruik van teken voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — (Richtlijn 89/104 van de Raad, art. 5, lid 2)

2. Harmonisatie van wetgevingen — Merken — Richtlijn 89/104 — Bekend merk — Bescherming verruimd tot niet-soortgelijke waren of diensten (artikel 5, lid 2, van richtlijn) — Vereiste mate van overeenstemming van bekend merk en jonger teken — (Richtlijn 89/104 van de Raad, art. 5, lid 2)

3. Harmonisatie van wetgevingen — Merken — Richtlijn 89/104 — Bekend merk — Bescherming verruimd tot niet-soortgelijke waren of diensten (artikel 5, lid 2, van richtlijn) — Jonger teken door in aanmerking komend publiek opgevat als versiering — Invloed — (Richtlijn 89/104 van de Raad, art. 5, lid 2)

Samenvatting

1. Een lidstaat die gebruik maakt van de door artikel 5, lid 2, van de Eerste merkenrichtlijn (89/104) geboden keuzemogelijkheid om voor bekende merken in een specifieke bescherming te voorzien, moet die bescherming in geval van gebruik door een derde van een jonger merk of teken dat gelijk is aan of overeenstemt met het ingeschreven bekende merk, verlenen zowel voor niet-soortgelijke waren of diensten als voor waren of diensten die gelijk of soortgelijk zijn aan die waarvoor het bekende merk is ingeschreven.

cf. punt 22, dictum 1

2. De specifieke bescherming van bekende merken uit hoofde van artikel 5, lid 2, van de Eerste merkenrichtlijn (89/104) stelt niet voorop dat tussen het bekende merk en het jongere teken een zodanige mate van overeenstemming bestaat dat daardoor bij het in aanmerking komend publiek verwarring tussen het merk en het teken kan ontstaan. Het volstaat dat het bekende merk en het teken zodanig met elkaar overeenstemmen dat het betrokken publiek een verband legt tussen het teken en het merk.

cf. punt 31, dictum 2

3. Het feit dat een teken door het in aanmerking komend publiek als versiering wordt opgevat, staat op zich niet in de weg aan de specifieke bescherming van bekende merken uit hoofde van artikel 5, lid 2, van de Eerste merkenrichtlijn (89/104), wanneer het bekende merk en het jongere teken een zodanige mate van overeenstemming vertonen dat dit publiek een verband legt tussen beide. Vat dit publiek het teken echter naar de feitelijke vaststelling van de nationale rechter louter als versiering op, dan legt het publiek logischerwijs geen verband met een ingeschreven merk, zodat in dat geval een van de voorwaarden voor de bescherming uit hoofde van artikel 5, lid 2, van richtlijn 89/104 niet is vervuld.

cf. punt 41, dictum 3
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Steunmaatregelen van de staten — Begrip — Tenlasteneming van kosten van verwijdering van dierkadavers en slachtafval die inherent zijn aan economische activiteit van veehouders en slachthuizen — Daaronder begrepen — [EG-Verdrag, art. 92, lid 1 (thans, na wijziging, art. 87, lid 1, EG)]

2. Steunmaatregelen van de staten — Begrip — Selectieve maatregel — [EG-Verdrag, art. 92, lid 1 (thans, na wijziging, art. 87, lid 1, EG)]

3. Steunmaatregelen van de staten — Ongunstige beïnvloeding van handelsverkeer tussen lidstaten — Beoordelingscriteria — [EG-Verdrag, art. 92 (thans, na wijziging, art. 87 EG)]

Samenvatting

1. Het begrip " steun" omvat niet alleen positieve prestaties zoals subsidies, leningen of deelnemingen in het kapitaal van ondernemingen, maar ook maatregelen die, in verschillende vormen, zoals de levering van goederen of diensten tegen preferentiële tarieven, de lasten verlichten die normaliter op het budget van een onderneming drukken en daardoor ─ zonder subsidies in de strikte zin van het woord te zijn ─ van gelijke aard zijn en dezelfde gevolgen hebben. In dat opzicht maakt artikel 92, lid 1, van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 87, lid 1, EG) geen onderscheid naar de redenen of doeleinden van de overheidsinterventie, doch ziet het naar de gevolgen ervan.

Aangezien de financiële kosten van de verwijdering van dierkadavers en slachtafval moeten worden beschouwd als kosten die inherent zijn aan de economische activiteit van veehouders en slachthuizen, vormt een overheidsinterventie die hun deze last ontneemt, een economisch voordeel dat de mededinging kan vervalsen in de zin van artikel 92, lid 1, van het Verdrag.

cf. punten 28-29, 31, 33-34

2. Voor de toepassing van artikel 92, lid 1, van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 87, lid 1, EG) moet worden vastgesteld of een overheidsmaatregel binnen het kader van een bepaalde rechtsregeling bepaalde ondernemingen of bepaalde producties kan begunstigen ten opzichte van andere. Wanneer dat het geval is, voldoet de betrokken maatregel aan de voorwaarde van selectiviteit die beslissend is voor het in deze bepaling gehanteerde begrip " staatssteun" .

De omstandigheid dat de door de betrokken maatregel begunstigde ondernemingen tot verschillende bedrijfstakken behoren, kan niet volstaan om het selectieve karakter van de maatregel ter discussie te stellen en bijgevolg de kwalificatie als staatssteun weg te nemen.

cf. punten 35, 39

3. Wanneer staatssteun de positie van een onderneming ten opzichte van concurrerende ondernemingen in het intracommunautaire handelsverkeer versterkt, moet dit handelsverkeer worden geacht door de steun ongunstig te worden beïnvloed.

cf. punt 41
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vrij verkeer van personen — Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten van diensten — Artsen — Erkenning van diploma ' s en titels — Richtlijn 93/16 — Minimumvereisten voor medische opleiding — Opleiding gevolgd in derde land — Toelaatbaarheid — Voorwaarden — Verklaring behorend bij diploma dat niet overeenkomt met in richtlijn voorkomende benamingen — Beoordelingsvrijheid van autoriteiten van lidstaat van ontvangst — Daarvan uitgesloten — Mogelijkheid om autoriteiten van lidstaat van afgifte van diploma verzoek tot verificatie voor te leggen — Voorwaarden — (Richtlijn 93/16 van de Raad, art. 9, lid 5, en 23, lid 2)

Samenvatting

De door artikel 23, lid 2, van richtlijn 93/16 ter vergemakkelijking van het vrije verkeer van artsen en de onderlinge erkenning van hun diploma ' s, certificaten en andere titels verlangde medische opleiding kan een, zelfs overwegend, in een derde land gevolgde opleiding zijn, mits de bevoegde instantie van de lidstaat die het diploma afgeeft, in staat is deze opleiding te valideren en derhalve te oordelen dat zij meetelt om te voldoen aan de vereisten die in die richtlijn aan de opleiding van artsen worden gesteld.

De autoriteiten van de ontvangende lidstaat zijn overigens gebonden aan een krachtens artikel 9, lid 5, van richtlijn 93/16 afgegeven verklaring dat het betrokken diploma gelijk te stellen is met de diploma ' s waarvan de benamingen voorkomen in artikel 3, 5 of 7 van deze richtlijn en een opleiding afsluit die in overeenstemming is met de bepalingen van titel III ervan. In geval van nieuwe elementen die ernstige twijfel doen rijzen omtrent de echtheid van het hun overgelegde diploma of over de conformiteit ervan met de toepasselijke regeling, kunnen zij de bevoegde autoriteiten van de lidstaat die het betrokken diploma heeft afgegeven, verzoeken het diploma opnieuw te verifiëren.

cf. punten 70, 81, dictum 1-2
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Fiscale bepalingen — Harmonisatie van wetgevingen — Omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde — Vrijstellingen voorzien in Zesde richtlijn — Vrijstelling van verhuur van onroerende goederen — Begrip — Verlening van recht om sigarettenautomaten in bedrijfsruimten te plaatsen — Daarvan uitgesloten — (Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 13, B, sub b)

Samenvatting

Artikel 13, B, sub b, van de Zesde richtlijn (77/388) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting, moet aldus worden uitgelegd dat niet als verhuur van onroerende goederen in de zin van die bepaling is te beschouwen, het door de eigenaar van een bedrijfsruimte aan de eigenaar van een sigarettenautomaat verleende recht om deze automaat voor een periode van twee jaar in zijn etablissement te installeren, te exploiteren en te onderhouden op een door de eigenaar van de bedrijfsruimte aangeduide plaats, waarvoor hij als tegenprestatie een percentage van de bruto-opbrengst van de verkoop van sigaretten en andere tabaksproducten in zijn etablissement ontvangt, zonder dat de eigenaar van de automaat andere rechten dan de in de overeenkomst tussen partijen uitdrukkelijk vastgelegde bezits- of controlerechten worden verleend.

cf. punt 31 en dictum
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Harmonisatie van wetgevingen - Merken - Richtlijn 89/104 - Recht van houder van merk om zich tegen gebruik van merk door derde te verzetten - Bescherming tegen gebruik anders dan ter onderscheiding van waren of diensten - Omvang van bescherming - Bepaling door nationale rechtsorden

(Richtlijn 89/104 van de Raad, art. 5, lid 5)

Samenvatting

$$Blijkens artikel 5, lid 5, van de Eerste richtlijn (89/104) betreffende de merken valt de verder gaande bescherming van het onderscheidend vermogen of de reputatie van een merk tegen bepaalde vormen van gebruik van een teken anders dan ter onderscheiding van waren of diensten niet onder de communautaire harmonisatie.

Deze bepaling moet derhalve aldus worden uitgelegd dat een lidstaat, indien hij dit wil, onder de door hem vastgestelde voorwaarden een merk mag beschermen tegen het gebruik van een teken anders dan ter onderscheiding van waren of diensten, wanneer door het gebruik van dit teken zonder geldige reden ongerechtvaardigd voordeel getrokken wordt uit of afbreuk wordt gedaan aan het onderscheidend vermogen of de reputatie van het merk. Zo kunnen lidstaten regelgeving achterwege laten of onder door hen vastgestelde voorwaarden eisen dat het teken gelijk is aan het merk, ermee overeenstemt of dat er een ander verband bestaat.

(cf. punten 31, 35-36 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Harmonisatie van wetgevingen - Telecommunicatiesector - Richtlijn 97/33 - Verplichting om nationale regelgevende instanties toe te staan, tussen te komen in onderhandelingen die tot interconnectieovereenkomsten tussen telecommunicatie-instanties leiden - Draagwijdte

(Richtlijn 97/33 van het Europees Parlement en de Raad, art. 9, lid 3)

2. Harmonisatie van wetgevingen - Telecommunicatiesector - Richtlijn 97/33 - Publicatie van informatie betreffende algemene voorwaarden van interconnectie - Modaliteiten

(Richtlijn 97/33 van het Europees Parlement en de Raad, art. 9, lid 2, 10 en 14, lid 1)

3. Harmonisatie van wetgevingen - Telecommunicatiesector - Richtlijn 97/33 - Publicatie van informatie betreffende nationale nummerplannen - Publicatie via internet - Adequate publicatiemethode

(Richtlijn 97/33 van het Europees Parlement en de Raad, art. 12, lid 4, en 14, lid 1)

Samenvatting

1. Uit de bewoordingen van artikel 9, lid 3, van richtlijn 97/33 inzake interconnectie op telecommunicatiegebied en uit de vijfde overweging van de considerans van die richtlijn volgt dat de nationale regelgevende instanties te allen tijde moeten kunnen tussenkomen in de onderhandelingen die tot een interconnectieovereenkomst tussen de telecommunicatie-instanties leiden. Het was duidelijk de bedoeling van de gemeenschapswetgever dat deze mogelijkheid om tussen te komen los staat van de bevoegdheid om de wijziging van reeds gesloten interconnectieovereenkomsten te verlangen.

Deze bepaling wordt niet naar behoren omgezet door een nationale wetgeving die de bevoegde instantie slechts zeer algemene toezichthoudende bevoegdheden toekent die in de praktijk niet kunnen worden beschouwd als een voldoende specifieke bevoegdheid om in handelsbesprekingen tussen te komen, of slechts specifieke bevoegdheden om tussen te komen op gebieden die niet precies overeenstemmen met die welke in artikel 9, lid 3, van de richtlijn zijn bedoeld.

( cf. punten 33-35 )

2. De handelwijze die erin bestaat de informatie als bedoeld in de artikelen 9, lid 2, en 10 van richtlijn 97/33 inzake interconnectie op telecommunicatiegebied - dat wil zeggen de algemene voorwaarden en de essentiële eisen die vooraf door de nationale regelgevende instantie zijn vastgesteld - in het staatsblad van de betrokken lidstaat te publiceren, geldt als publicatie in de zin van artikel 14, lid 1, van richtlijn 97/33.

( cf. punt 39 )

3. Artikel 14, lid 1, van richtlijn 97/33 inzake interconnectie op telecommunicatiegebied geeft geen enkele aanwijzing over de wijze van publicatie van de in artikel 12, lid 4, van de richtlijn beschreven informatie betreffende de hoofdelementen van de nationale nummerplannen en alle latere toevoegingen of wijzigingen. In de sector van de moderne telecommunicatie is bekendmaking via internet uit het oogpunt van artikel 14, lid 1, dus als een geschikt middel te beschouwen. Wél verlangt deze bepaling dat in het staatsblad van de betrokken lidstaat wordt vermeld hoe deze informatie wordt gepubliceerd.

( cf. punten 44-45 )
Gevoegde zaken C-465/00, C-138/01 en C-139/01





Rechnungshof

tegen

Österreichischer Rundfunk e.a.

en

Christa Neukomm en Joseph Lauermann

tegen

Österreichischer Rundfunk







[verzoeken van het Verfassungsgerichtshof en van het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) om een prejudiciële beslissing]

«Bescherming van natuurlijke personen in verband met verwerking van persoonsgegevens – Richtlijn 95/46/EG – Bescherming van persoonlijke levenssfeer – Bekendmaking van gegevens over inkomen van werknemers van rechtspersonen die onder toezicht van Rechnungshof staan»

Conclusie van advocaat-generaal A. Tizzano van 14 november 2002 I - 0000

Arrest van het Hof van 20 mei 2003 I - 0000

Samenvatting van het arrest

1.. Harmonisatie van wetgevingen – Richtlijn 95/46 – Werkingssfeer – Vaststelling aan hand van doel van richtlijn – Wegwerken van belemmeringen van werking van interne markt

(Richtlijn 95/46 van het Europees Parlement en de Raad)

2.. Harmonisatie van wetgevingen – Richtlijn 95/46 – Uitlegging tegen achtergrond van grondrechten

(Richtlijn 95/46 van het Europees Parlement en de Raad)

3.. Gemeenschapsrecht – Beginselen – Grondrechten – Eerbiediging van privé-leven – Inmenging in zin van artikel 8 van Europees Verdrag tot bescherming van rechten van mens

(Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, art. 8)

4.. Gemeenschapsrecht – Beginselen – Grondrechten – Eerbiediging van privé-leven – Beperking – Nationale regeling die controleorgaan van staat verplicht, gegevens over inkomen van werknemers van aan zijn toezicht onderworpen organen te verzamelen en door te geven met oog op openbaarmaking, wanneer dat inkomen bepaald maximum overschrijdt – Rechtvaardiging uit hoofde van artikel 8, lid 2, van Europees Verdrag tot bescherming van rechten van mens – Doelstelling van algemeen belang – Beheer van openbare middelen – Evenredigheid

(Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, art. 8, lid 2)

5.. Harmonisatie van wetgevingen – Richtlijn 95/46 – Nationale regeling die controleorgaan van staat verplicht, gegevens over inkomen van werknemers van aan zijn toezicht onderworpen organen te verzamelen en door te geven met oog op openbaarmaking, wanneer dat inkomen bepaald maximum overschrijdt – Toelaatbaarheid – Voorwaarde – Noodzaak van bekendmaking voor goed beheer van openbare middelen – Evenredigheid

(Richtlijn 95/46 van het Europees Parlement en de Raad, art. 6, lid 1, sub c, en 7, sub c en e)

6.. Handelingen van instellingen – Richtlijnen – Gevolg – Niet-uitvoering door lidstaat – Recht van particulieren om zich op richtlijn te beroepen – Voorwaarden

(Art. 249, derde alinea, EG: richtlijn 95/46 van het Europees Parlement en de Raad, art. 6, lid 1, sub c, en 7, sub c en e)

1.

2.

3.

4.

5.

6.