Zaak T‑840/14

International Gaming Projects Ltd

tegen

Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Sky BONUS — Ouder nationaal woordmerk SKY — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Beperking van de aangeduide waren in de merkaanvraag — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Niet-ontvankelijkheid”

Samenvatting – Beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 11 maart 2016

Gemeenschapsmerk — Beroepsprocedure — Beroep bij de Unierechter — Beperking van de opgave van de waren en diensten na de beslissing van de kamer van beroep — Gevolgen

[Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 188; verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 26, lid 1, c), 43, lid 1, 65, lid 2, en 76]

Artikel 65, lid 2, van verordening nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk bepaalt dat het Gerecht een beslissing van een kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) alleen kan vernietigen of herzien „wegens onbevoegdheid, schending van wezenlijke vormvoorschriften, schending van het Verdrag, van deze verordening of een uitvoeringsregeling daarvan, of wegens misbruik van bevoegdheid”. Gelet op artikel 76 van deze verordening moet deze toetsing van de rechtmatigheid gebeuren met inachtneming van het feitelijke en het juridische kader van het geschil zoals dat voor de kamer van beroep is gebracht. Daaruit volgt dat het Gerecht de beslissing die het voorwerp van het beroep vormt, slechts kan vernietigen of herzien indien de beslissing op het moment dat zij werd genomen, gebrekkig was wegens één van deze vernietigings‑ of herzieningsgronden. Daarentegen kan het Gerecht deze beslissing niet vernietigen of herzien op gronden die na de vaststelling ervan aan het licht komen.

Bovendien vereist artikel 26, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009 weliswaar dat „[d]e aanvrage om een gemeenschapsmerk moet bevatten [...] een opgave van de waren [...] waarvoor de aanvrage wordt ingediend”, maar artikel 43, lid 1, van die verordening bepaalt dat „[d]e aanvrager [...] te allen tijde zijn aanvrage om een gemeenschapsmerk [kan] intrekken of de daarin opgenomen opgave van de waren [...] beperken”.

Met betrekking tot een gemeenschapsmerkaanvraag voor meerdere waren heeft het Gerecht een verklaring van de merkaanvrager voor hem, en dus na de beslissing van de kamer van beroep, waarbij de aanvrager zijn aanvraag enkel introk voor bepaalde waren waarop de oorspronkelijke aanvraag betrekking had, in het verleden reeds geïnterpreteerd als een verklaring dat de bestreden beslissing enkel werd aangevochten voor zover zij de overige aangevraagde waren betrof, of als een gedeeltelijke afstand wanneer een dergelijke verklaring in een vergevorderd stadium van de procedure voor het Gerecht was afgegeven. Indien de merkaanvrager met zijn beperking van de opgave van de waren waarop de gemeenschapsmerkaanvraag betrekking heeft, echter niet beoogt een of meerdere waren uit deze opgave terug te trekken, doch een kenmerk van deze waren te wijzigen, zoals hun bestemming of beschrijving, valt evenwel niet uit te sluiten dat deze wijziging invloed kan hebben op het onderzoek van het gemeenschapsmerk dat de instanties van het Bureau tijdens de administratieve procedure verrichten. In deze omstandigheden zou het aanvaarden van deze wijziging in het stadium van het beroep voor het Gerecht betekenen dat het voorwerp van het geschil in de loop van de procedure wordt gewijzigd, in strijd met artikel 188 van het Reglement voor de procesvoering. Een dergelijke wijziging kan dus geen weerslag hebben op de rechtmatigheid van de bestreden beslissing noch door het Gerecht in aanmerking worden genomen bij het onderzoek van de gegrondheid van het beroep.

Vastgesteld dient te worden dat een in de loop van de procedure geformuleerde nadere bepaling waarbij de aanvrager geen van de waren die het voorwerp waren van zijn gemeenschapsmerkaanvraag terugtrekt, maar enkel hun bestemming nader bepaalt in dier voege dat hij niet meer voornemens is bescherming aan te vragen voor de aangeduide waren in het algemeen als ruimere categorie, maar enkel voor zover zij deze bijzondere bestemming hebben, in het licht van deze rechtspraak een wijziging is van het feitelijke kader van het geschil zoals aangebracht bij de kamer van beroep dat het voorwerp was van de bestreden beslissing, voor zover daardoor alle andere bestemmingen van deze waren die bij de vergelijking van de waren een rol konden hebben gespeeld, buiten beschouwing worden gelaten. Daaruit volgt dat deze wijziging gevolgen kan hebben voor het onderzoek dat de kamer van beroep had kunnen doen naar, met name, de soortgelijkheid van de betrokken waren, en dus wijzigt zij noodzakelijkerwijs het voorwerp van het geschil zoals dat voor het Gerecht is gebracht.

De verzoekende partij kan met haar beroep namelijk geen gedeeltelijke vernietiging van de bestreden beslissing verkrijgen op grond dat deze stoelt op een – door de kamer van beroep niet verrichte – beoordeling van gevaar voor verwarring tussen de conflicterende merken met inbegrip van waren met een specifieke bestemming waarover de kamer van beroep niet om een uitspraak was verzocht. Integendeel, de kamer van beroep was in het kader van de vergelijking van de betrokken waren gehouden na te gaan of het geheel van de potentiële bestemmingen van deze waren leidde tot de slotsom dat zij soortgelijk of zelfs gelijk waren. In dat verband moet eraan worden herinnerd dat bij de beoordeling van de soortgelijkheid van de betrokken waren rekening moet worden gehouden met alle relevante factoren die de verhouding tussen deze waren kenmerken. Dat zijn onder meer de aard, de bestemming en het gebruik ervan, maar ook het concurrerend dan wel complementair karakter ervan. Bovendien is voor de toepassing van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 slechts sprake van verwarringsgevaar indien de conflicterende merken gelijk zijn of overeenstemmen en de waren of diensten waarop zij betrekking hebben, dezelfde of soortgelijk zijn. Dit zijn cumulatieve voorwaarden. Daar het juist de vergelijking van de waren met hun algemene en uiteenlopende kenmerken zoals aanvankelijk aangevraagd – en niet zoals a posteriori gespecificeerd – is die de kamer van beroep ertoe heeft gebracht te concluderen dat er gevaar voor verwarring tussen de conflicterende merken was, is sprake van een volledige beoordeling als één geheel in de bestreden beslissing, die niet gedeeltelijk kan worden vernietigd.

(cf. punten 19, 20, 22‑25)