In gevallen waarin een verzoek betrekking heeft op een geheel van documenten uit het dossier van een procedure inzake de toepassing van de mededingingsregels mag de Commissie er dus, zonder dat zij elk van deze documenten individueel en concreet hoeft te onderzoeken, van uitgaan dat de openbaarmaking ervan in beginsel zowel de bescherming van het doel van inspecties en onderzoeken zou ondermijnen als de bescherming van de commerciële belangen van de ondernemingen die partij waren bij de procedure, die in deze context nauw met elkaar zijn verbonden. De mogelijkheid om gebruik te maken van een vermoeden van die aard is niet beperkt tot gevallen waarin de verzoeker toegang wenst te verkrijgen tot alle documenten van het dossier van een procedure inzake de toepassing van de mededingingsregels, noch tot gevallen waarin het verzoek een globaal en ongedifferentieerd geheel van documenten van een dergelijk dossier betreft. Van dit vermoeden kan daarentegen ook gebruikgemaakt worden in gevallen waarin een verzoek een specifieker geheel van documenten van het dossier betreft, die worden geïdentificeerd aan de hand van hun gemeenschappelijke kenmerken of van het feit dat zij onder een of meer algemene categorieën vallen.

Het is de betrokken instelling toegestaan om de toegang tot een document waarvan om openbaarmaking is verzocht krachtens verordening nr. 1049/2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, te weigeren op basis van algemene vermoedens die gelden voor bepaalde categorieën documenten, daar vergelijkbare overwegingen kunnen gelden voor verzoeken met betrekking tot documenten van gelijke aard.

Bovendien kan het feit dat de gevraagde documenten ouder zijn dan vijf jaar op zich niet leiden tot een weerlegging van het algemene vermoeden dat zich tegen openbaarmaking verzet, aangezien de in verordening nr. 1049/2001 neergelegde uitzonderingen volgens artikel 4, lid 7, van deze verordening kunnen gelden voor een periode van 30 jaar, of zo nodig zelfs langer.

De eis om na te gaan of het algemene vermoeden in kwestie daadwerkelijk van toepassing is, mag echter niet aldus worden uitgelegd dat de betrokken instelling alle documenten waartoe toegang wordt gevraagd afzonderlijk moet onderzoeken. Een dergelijke eis zou dit algemene vermoeden beroven van zijn nuttige werking, die erin bestaat de instelling in kwestie in staat te stellen een algemeen verzoek ook op algemene wijze te beantwoorden.

Wat een besluit betreft tot weigering van toegang tot een document waarvan de openbaarmaking is gevraagd krachtens verordening nr. 1049/2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, sluit het feit dat wordt gebruikgemaakt van een algemeen vermoeden niet de mogelijkheid uit om aan te tonen dat een bepaald document waarvan de openbaarmaking is gevraagd, niet onder dat vermoeden valt, of dat een hoger openbaar belang de openbaarmaking van dit document overeenkomstig artikel 4, lid 2, van deze verordening gebiedt. Daartoe moet de aanvrager concreet de omstandigheden aanvoeren die de openbaarmaking van het betrokken document gebieden.

Het is juist dat eenieder het recht heeft om vergoeding te vorderen van de schade die hem door een schending van de mededingingsregels van de Unie is berokkend en dat een dergelijk recht de werking van deze regels versterkt, aangezien het de vorming van kartels of de verrichting van andere – vaak heimelijke – gedragingen die de mededinging kunnen belemmeren of vervalsen minder aantrekkelijk maakt en daardoor bijdraagt tot de handhaving van een daadwerkelijke mededinging in de Unie. Dermate algemene overwegingen kunnen als zodanig echter niet zwaarder wegen dan de reden om toegang te weigeren tot documenten van het dossier van een procedure inzake de toepassing van de mededingingsregels, die erin bestaat dat voor de documenten in hun algemeenheid het algemene vermoeden geldt dat de openbaarmaking ervan in beginsel met name de bescherming van het doel van inspecties en onderzoeken zou ondermijnen.

Om te verzekeren dat het recht op vergoeding daadwerkelijk geldend kan worden gemaakt, is het immers niet noodzakelijk dat elk document uit het dossier van een dergelijke procedure wordt bezorgd aan degene die er krachtens verordening nr. 1049/2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie toegang toe vraagt teneinde een schadevordering te kunnen instellen. Het is namelijk weinig waarschijnlijk dat een dergelijke vordering moet worden gebaseerd op alle gegevens van het dossier van deze procedure. Dit geldt eveneens in het geval waarin degene die om toegang tot de documenten uit dit dossier verzoekt reeds een schadevordering heeft ingesteld, aangezien het ook dan erg onwaarschijnlijk is dat deze vordering op het volledige dossier moet worden gebaseerd.

Bijgevolg dient degene die vergoeding wil verkrijgen van de schade die hij door een schending van de mededingingsregels van de Unie meent te hebben geleden, aan te tonen dat hij een of ander document uit het dossier van de Commissie nodig heeft, zodat deze instelling per geval de belangen die mededeling van dit document rechtvaardigen, kan afwegen tegen de belangen die bescherming ervan rechtvaardigen, daarbij rekening houdend met alle relevante elementen van de zaak. Zo hij dat niet doet, kan zijn belang om vergoeding te verkrijgen van de door een schending van de mededingingsregels van de Unie geleden schade geen hoger openbaar belang vormen in de zin van artikel 4, lid 2, van verordening nr. 1049/2001.

(cf. punten 66‑70, 163)