Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Beroep tot nietigverklaring - Natuurlijke of rechtspersonen - Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken - Richtlijn ter uitvoering van raamovereenkomst betreffende ouderschapsverlof - Normatief karakter - Beroep ingesteld door vereniging die belangen van kleine en middelgrote bedrijven op Europees niveau verdedigt en behartigt - Niet-ontvankelijkheid

(EG-Verdrag, art. 173, vierde alinea, en 189; overeenkomst betreffende sociale politiek, art. 3 en 4; richtlijn 96/34 van de Raad)

2 Sociale politiek - Overeenkomst betreffende sociale politiek - Overeenkomsten van sociale partners - Tenuitvoerlegging door besluit van Raad op voorstel van Commissie - Voorwaarde - Naleving van beginsel van democratie - Representativiteit van ondertekenaars van overeenkomst

(Overeenkomst betreffende sociale politiek, art. 3, lid 4, en 4)

Samenvatting

3 Een beroep tot nietigverklaring dat door een Europese vereniging die de belangen van kleine en middelgrote bedrijven op Europees niveau verdedigt en behartigt, wordt ingesteld tegen richtlijn 96/34 betreffende de door de UNICE, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof is niet-ontvankelijk.

Om te beginnen is richtlijn 96/34, die door de Raad is vastgesteld op basis van artikel 4, lid 2, van de Overeenkomst betreffende de sociale politiek tussen de lidstaten van de Europese Gemeenschap met uitzondering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, naar haar aard een normatieve handeling en geen beschikking in de zin van artikel 189 van het Verdrag.

De bij de richtlijn ten uitvoer gelegde raamovereenkomst betreffende ouderschapsverlof bevat minimumvoorschriften ter vergemakkelijking van de combinatie van het gezins- en beroepsleven van werkende ouders en is van toepassing op alle werknemers, zowel mannen als vrouwen, met een arbeidsovereenkomst of arbeidsverhouding overeenkomstig de in elke lidstaat geldende wetgeving, collectieve overeenkomsten of gebruiken. Bovendien voldoet richtlijn 96/34 aan de vereisten van artikel 189 van het Verdrag, daar zij tot de lidstaten is gericht, die alle nodige maatregelen moeten treffen om de in de richtlijn voorgeschreven resultaten te allen tijde te kunnen waarborgen, terwijl in de raamovereenkomst waarnaar de richtlijn verwijst, aan de nationale instanties de bevoegdheid wordt gelaten de vorm en de middelen te kiezen waarmee die resultaten worden verwezenlijkt.

Voorts wordt de vereniging die het beroep heeft ingesteld, door de bestreden richtlijn niet geraakt uit hoofde van zekere bijzondere hoedanigheden of van een feitelijke situatie die haar ten opzichte van ieder ander karakteriseert, zodat zij niet kan stellen dat zij door de richtlijn individueel is geraakt.

Enerzijds kan zij geen aanspraak maken op een algemeen recht om aan de onderhandelingsfase van de in artikel 4, lid 2, van de Overeenkomst betreffende de sociale politiek voorziene procedure deel te nemen en heeft zij in casu evenmin een bijzonder recht om aan de onderhandelingen over de raamovereenkomst deel te nemen. Artikel 3, leden 2, 3 en 4, en artikel 4 van de Overeenkomst betreffende de sociale politiek verlenen geen enkele sociale partner, ongeacht de belangen die hij zegt te vertegenwoordigen, een algemeen recht om aan onderhandelingen in de zin van artikel 3, lid 4, van de Overeenkomst deel te nemen, ook al hebben alle overeenkomstig artikel 3, leden 2 en 3, van de Overeenkomst geraadpleegde sociale partners het recht dergelijke onderhandelingen te beginnen. Het enkele feit dat verzoekster in casu de Commissie meermaals heeft verzocht te mogen deelnemen aan de onderhandelingen die door andere sociale partners waren geopend, doet daaraan niet af, daar de eigenlijke onderhandelingsfase uitsluitend in handen van de betrokken sociale partners ligt, en niet in die van de Commissie.

Anderzijds mag verzoekster, die zich, haar representativiteit in aanmerking genomen, niet in een andere positie bevindt dan alle andere door de Commissie geraadpleegde partners die geen partij waren bij de raamovereenkomst, niet van de Raad verlangen dat hij belet dat de raamovereenkomst op communautair vlak wordt uitgevoerd, en wordt zij derhalve door richtlijn 96/34 niet individueel geraakt.

Gelet op de inhoud van de betrokken overeenkomst dienen de Commissie en de Raad na te gaan, of de sociale partners die op grond van de artikelen 3, lid 4, en 4 van de Overeenkomst betreffende de sociale politiek een overeenkomst hebben gesloten, samen voldoende representatief zijn. Een door de Commissie overeenkomstig artikel 3, leden 2 en 3, van de Overeenkomst geraadpleegde sociale partner, die de betrokken overeenkomst niet heeft gesloten en wiens eigen representativiteit, gelet op de inhoud van de overeenkomst, noodzakelijk is ter aanvulling van de totale representativiteit van de sociale partners die haar wel hebben ondertekend, heeft het recht om de Commissie en de Raad te beletten die overeenkomst via een wetgevende handeling op communautair niveau uit te voeren. In casu blijkt evenwel, dat de Commissie en de Raad terecht hebben geoordeeld, dat de ondertekenaars van de raamovereenkomst, de inhoud ervan in aanmerking genomen, samen voldoende representatief waren om de overeenkomst op communautair niveau ten uitvoer te leggen; het zijn immers bedrijfstakoverkoepelende en algemene organisaties.

4 De Commissie en de Raad zijn verplicht de representativiteit te toetsen van de sociale partners die op grond van de artikelen 3, lid 4, en 4 van de Overeenkomst betreffende de sociale politiek een overeenkomst hebben gesloten waarvan zij de uitvoering op communautair vlak door de Raad vragen. Deze toetsing impliceert dat zij moeten nagaan, of, gelet op de inhoud van de betrokken overeenkomst, de sociale partners die haar hebben ondertekend, samen voldoende representatief zijn.

Het optreden van deze twee instellingen verleent een overeenkomst tussen sociale partners immers de status van communautaire wetgeving, zonder dat daarbij een beroep wordt gedaan op de klassieke wetgevingsprocedure van het Verdrag, die de medewerking van het Europees Parlement impliceert.

Aangezien de procedure van de artikelen 3, lid 4, en 4 van de Overeenkomst niet in tussenkomst van het Europees Parlement voorziet, verlangt de eerbiediging van het aan de Unie ten grondslag liggende beginsel van democratie, dat wanneer het Europees Parlement niet aan de vaststelling van een wetgevende handeling deelneemt, de deelneming van de volkeren aan dit proces op een andere wijze is gegarandeerd, in casu door de tussenkomst van de sociale partners die een overeenkomst hebben gesloten waaraan de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen en op voorstel van de Commissie de status van communautaire wetgeving verleent.