ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Beschikking van het Hof van 2 maart 1999. - Colonia Versicherung AG Zweigniederlassung München e.a. tegen Belgische Staat. - Verzoek om een prejudiciële beslissing: Tribunal de première instance de Bruxelles - België. - Prejudiciële verwijzing - Niet-ontvankelijkheid. - Zaak C-422/98.



Jurisprudentie 1999 bladzijde I-01279



Samenvatting



Trefwoorden

Prejudiciële vragen - Ontvankelijkheid - Vragen die zijn gesteld zonder toereikende precisering van feitelijk en juridisch kader - Vragen gesteld in context waarin nuttig antwoord is uitgesloten

(EG-Verdrag, art. 177; 's Hofs Statuut-EG, art. 20)

Samenvatting

Wegens het vereiste om tot een voor de nationale rechter nuttige uitlegging van het gemeenschapsrecht te komen, is het noodzakelijk dat deze een omschrijving geeft van het feitelijk en juridisch kader waarin de gestelde vragen moeten worden geplaatst, of althans de feiten uiteenzet waarop die vragen zijn gebaseerd. De in de verwijzingsbeschikkingen verstrekte gegevens dienen immers niet enkel om het Hof in staat te stellen een bruikbaar antwoord te geven, doch ook om de regeringen der lidstaten en de andere belanghebbende partijen de mogelijkheid te bieden, overeenkomstig artikel 20 van 's Hofs Statuut-EG opmerkingen te maken. Aangezien voorts ingevolge deze bepaling enkel de verwijzingsbeschikkingen ter kennis van de belanghebbende partijen worden gebracht, biedt de omstandigheid dat de nationale rechter verwijst naar de opmerkingen van de partijen in het hoofdgeding, welke opmerkingen overigens een afwijkende voorstelling van het bij die rechter aangebrachte geschil zouden kunnen bevatten, geen waarborg, dat de betrokken partijen daadwerkelijk opmerkingen kunnen maken.

Het verzoek van een nationale rechter die noch het feitelijk kader van het geschil of de feiten waarop de vraag is gebaseerd, noch de toepasselijke nationale bepalingen beschrijft, en die evenmin aangeeft, waarom precies hij twijfelt over de uitlegging van het gemeenschapsrecht en het noodzakelijk vindt het Hof een prejudiciële vraag te stellen, is bijgevolg kennelijk niet-ontvankelijk, omdat het het Hof niet in staat stelt een nuttige uitlegging van het gemeenschapsrecht te geven.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Prejudiciële vragen - Ontvankelijkheid - Vragen gesteld zonder voldoende precisering van juridische en feitelijke context - Vragen gesteld in context die bruikbaar antwoord uitsluit

[EG-Verdrag, art. 177 (thans art. 234 EG); 's Hofs Statuut-EG, art. 20]

Samenvatting

Wegens het vereiste om tot een voor de nationale rechter nuttige uitlegging van het gemeenschapsrecht te komen, is het noodzakelijk dat deze een omschrijving geeft van het feitelijk en juridisch kader waarin de gestelde vragen moeten worden geplaatst, of althans de feiten uiteenzet waarop die vragen zijn gebaseerd.

De in de verwijzingsbeschikkingen verstrekte gegevens en gestelde vragen dienen niet enkel om het Hof in staat te stellen een bruikbaar antwoord te geven, doch ook om de regeringen der Lid-Staten en de andere belanghebbende partijen de mogelijkheid te bieden, overeenkomstig artikel 20 van 's Hofs Statuut-EG opmerkingen te maken. Het Hof dient erop toe te zien, dat deze mogelijkheid gewaarborgd blijft, nu ingevolge genoemde bepaling alleen de verwijzingsbeschikkingen ter kennis van de belanghebbende partijen worden gebracht.

Bijgevolg is kennelijk niet-ontvankelijk, doordat het Hof niet in staat wordt gesteld een nuttige uitlegging van het gemeenschapsrecht te geven, het verzoek van een nationale rechter die in zijn verwijzingsbeschikking niets vermeldt over de feitelijke en juridische situatie in de bij hem aanhangige zaak, noch over de redenen waarom hij het noodzakelijk acht het Hof vragen te stellen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Gemeenschapsrecht - Beginselen - Grondrechten - Eerbiediging verzekerd door Hof - Inaanmerkingneming van Europees Verdrag tot bescherming van rechten van mens - Recht van eenieder op eerlijk proces - Afwijzing door Hof van verzoek, opmerkingen te mogen indienen in antwoord op conclusie van advocaat-generaal - Schending - Geen

(Art. 222 EG; art. 6, lid 2, EU; Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, art. 6, lid 1; 's Hofs Statuut-EG, art. 18; Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 59 en 61)

Samenvatting

$$De grondrechten behoren tot de algemene rechtsbeginselen welker eerbiediging het Hof verzekert. Daarbij laat het Hof zich leiden door de constitutionele tradities welke de lidstaten gemeen hebben, alsmede door de aanwijzingen die te vinden zijn in de internationale rechtsinstrumenten inzake de bescherming van de rechten van de mens, waaraan de lidstaten hebben meegewerkt of waarbij zij zich hebben aangesloten. Het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, waarnaar in artikel 6, lid 2, EU overigens wordt verwezen, heeft in dit opzicht bijzondere betekenis.

Artikel 6, lid 1, van dit verdrag, betreffende het recht van eenieder op een eerlijke behandeling van zijn zaak in een procedure op tegenspraak, staat niet in de weg aan de afwijzing door het Hof van het verzoek van een partij om schriftelijke opmerkingen te mogen indienen in antwoord op de conclusie van de advocaat-generaal.

Binnen de rechterlijke organisatie zoals die in het Verdrag en in 's Hofs Statuut is geregeld en nader is uitgewerkt in het Reglement voor de procesvoering van het Hof, is de conclusie van de advocaat-generaal immers, anders dan een voor de rechters of de partijen bestemd advies van een autoriteit die niet tot het Hof behoort of die haar gezag ontleent aan dat van een openbaar ministerie, een met redenen omklede en in het openbaar uitgesproken individuele opvatting van een lid van de instelling zelf, die aldus op openbare en persoonlijke wijze deelneemt aan de totstandkoming van de beslissing van het Hof en derhalve aan de vervulling van diens rechterlijke taak.

Juist in verband met het doel van de procedure op tegenspraak, namelijk voorkomen dat het Hof kan worden beïnvloed door argumenten waarover partijen zich niet hebben kunnen uitlaten, kan het Hof ambtshalve, op voorstel van de advocaat-generaal dan wel op verzoek van partijen, krachtens artikel 61 van het Reglement voor de procesvoering de heropening van de mondelinge procedure bevelen indien het van oordeel is dat het onvoldoende is ingelicht of dat de zaak moet worden beslecht op basis van een argument waarover tussen partijen geen discussie heeft plaatsgevonden.

( cf. punten 8-10, 14-15, 18, 20 )
61997O0218

Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 5 december 1997. - Raad van de Europese Unie tegen Ana Maria Fernandes Leite Mateus. - Hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk. - Zaak C-218/97 P.



Jurisprudentie 1997 bladzijde I-06945
Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 14 juli 1998. - Glasoltherm SARL, in vereffening, tegen Commission des Communautés européennes, Electricité de France en HLM "Colomiers Habitat SA". - Niet-ontvankelijkheid van verzoekschrift. - Zaak C-399/97.



Jurisprudentie 1998 bladzijde I-04521



Samenvatting



Trefwoorden

Procedure - Beroep van natuurlijke of rechtspersonen tegen andere natuurlijke of rechtspersonen of strekkende tot nietigverklaring van zuiver nationale beslissing - Onbevoegdheid van gemeenschapsrechter - Niet-ontvankelijkheid

(EG-Verdrag, art. 3 B en 4)

Samenvatting

Ingevolge de artikelen 3 B en 4 van het Verdrag kan het Hof, evenals de andere instellingen van de Gemeenschap, slechts handelen binnen de grenzen van de bevoegdheden die het aan het Verdrag ontleent. Daartoe behoort niet de bevoegdheid om kennis te nemen van beroepen door natuurlijke of rechtspersonen ingesteld tegen andere natuurlijke of rechtspersonen, noch die om kennis te nemen van beroepen tot nietigverklaring van zuiver nationale beslissingen. Dergelijke beroepen zijn bijgevolg kennelijk niet-ontvankelijk.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Procedure - Beroepstermijnen - Verval van instantie - Toeval of overmacht

('s Hofs Statuut-EG, art. 42, tweede alinea)

Samenvatting

Van de toepassing van de gemeenschapsregeling inzake procestermijnen kan slechts in hoogst uitzonderlijke gevallen van toeval of overmacht in de zin van artikel 42, tweede alinea, van 's Hofs Statuut-EG worden afgeweken, aangezien de strikte toepassing van deze regels vereist is ter wille van de rechtszekerheid en de noodzaak om elke discriminatie of willekeurige behandeling bij de rechtsbedeling te vermijden.

Indien de tardiviteit van een beroep tot nietigverklaring is veroorzaakt door een uitzonderlijke storing in het postverkeer, is er geen sprake van omstandigheden in de voormelde zin, wanneer de verzoeker het verzoekschrift, zij het per expressedienst, pas de dag voor het verstrijken van de gestelde termijn heeft verzonden, terwijl hij over een termijn wegens afstand van tien dagen beschikte, berekend op basis van de normaal voor de postbezorging benodigde tijd en rekening houdend met eventuele problemen bij de posterijen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Beroep wegens niet-nakoming - Precontentieuze procedure - Ingebrekestelling - Uitvoerig gemotiveerde mening als bedoeld in richtlijn 83/189 - Ontbreken van regelmatige ingebrekestelling - Niet-ontvankelijkheid van beroep

[EG-Verdrag, art. 169 (thans art. 226 EG); richtlijn 83/189 van de Raad, art. 9, lid 1]

Samenvatting

$$Uit het oogmerk van de precontentieuze fase van de niet-nakomingsprocedure volgt dat de schriftelijke ingebrekestelling tot doel heeft, enerzijds het voorwerp van het geschil af te bakenen en aan de lidstaat die om opmerkingen wordt verzocht, de gegevens te verschaffen die hij nodig heeft om zijn verweer voor te bereiden, en anderzijds hem in staat te stellen hieraan gevolg te geven voordat beroep bij het Hof wordt ingesteld. Voorts moet een verzuim van een op de betrokken lidstaat rustende verplichting worden gesteld alvorens een schriftelijke ingebrekestelling kan worden verzonden.

Toen krachtens artikel 9, lid 1, van richtlijn 83/189 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften, een uitvoerig gemotiveerde mening te kennen werd gegeven, kon de lidstaat tot dewelke deze gemotiveerde mening was gericht, zich niet schuldig hebben gemaakt aan een schending van het gemeenschapsrecht, daar de betrokken handeling slechts een ontwerp was. De tegenovergestelde opvatting zou tot gevolg hebben dat de uitvoerig gemotiveerde mening een voorwaardelijke ingebrekestelling vormt, waarvan het bestaan afhankelijk is van het gevolg dat de betrokken lidstaat aan deze mening geeft. De eisen van rechtszekerheid, die besloten liggen in elke procedure die op een rechtsgeding kan uitlopen, verzetten zich tegen een dergelijke onzekerheid.

Daar een dergelijke uitvoerig gemotiveerde mening geen ingebrekestelling is die aan de eisen van artikel 169 van het Verdrag (thans artikel 226 EG) voldoet, is het door de Commissie ingestelde beroep wegens niet-nakoming niet-ontvankelijk.

( cf. punten 17-21 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Procedure - Interventie - Belanghebbende personen - Beoordeling, door gemeenschapsrechter, van belang bij interventie

('s Hofs Statuut-EGKS, art. 34; 's Hofs Statuut-EG, art. 37; 's Hofs Statuut-EGA, art. 38)

Samenvatting

Bij de beoordeling van een verzoek tot tussenkomst gaat de gemeenschapsrechter na, of de interveniënten rechtstreeks door de bestreden handeling worden getroffen en of hun belang bij de afloop van het geding vaststaat. Ook moet er sprake zijn van een rechtstreeks en dadelijk belang bij de toewijzing van de conclusies zelf, en niet van een belang dat betrekking heeft op de opgeworpen middelen. Het vereiste belang is niet reeds gegeven op grond van enkele abstracte juridische stellingen, doch moet gelegen zijn in de conclusies zelf van één der partijen bij het beroep.
Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 5 december 1996. - Orlando Lopes tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen. - Niet-ontvankelijkheid - Ontbreken van vertegenwoordiging van verzoeker. - Zaak C-174/96 P.



Jurisprudentie 1996 bladzijde I-06401



Samenvatting



Trefwoorden

Procedure - Inleidend verzoekschrift - Vormvereisten - Verzoekschrift ingediend zonder tussenkomst van advocaat - Verzoeker die hoedanigheid heeft van advocaat die bevoegd is om op te treden voor nationale rechterlijke instantie - Geen invloed - Niet-ontvankelijkheid

('s Hofs Statuut-EG, art. 17, derde alinea, en 19, eerste alinea; Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 37, lid 1, eerste alinea)

Samenvatting

Een partij in de zin van artikel 17, derde alinea, van 's Hofs Statuut-EG is, ongeacht haar hoedanigheid, niet gerechtigd zelf voor het Hof op te treden, doch dient gebruik te maken van de diensten van een derde, die bevoegd moet zijn om op te treden voor de rechterlijke instanties van een Lid-Staat of van een staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte.

Daar noch in het Statuut, noch in het Reglement voor de procesvoering van het Hof enige afwijking van of uitzondering op die verplichting is voorzien, kan voor het instellen van een beroep niet worden volstaan met een door de verzoeker zelf ondertekend verzoekschrift, ook al is deze een advocaat die bevoegd is om op te treden voor een nationale rechterlijke instantie.
61996O0354

Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 23 oktober 1997. - Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek. - Doorhaling. - Zaak C-354/96.



Jurisprudentie 1997 bladzijde I-06007
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Prejudiciële vragen ° Ontvankelijkheid ° Vragen gesteld zonder voldoende preciseringen van juridische en feitelijke context ° Vragen gesteld in context die bruikbaar antwoord uitsluit

(EG-Verdrag, art. 177; 's Hofs Statuut-EG, art. 20)

Samenvatting

Wegens het vereiste om tot een voor de nationale rechter nuttige uitlegging van het gemeenschapsrecht te komen, is het noodzakelijk dat deze een omschrijving geeft van het feitelijk en juridisch kader waarin de gestelde vragen moeten worden geplaatst, of althans de feiten uiteenzet waarop die vragen zijn gebaseerd.

Dienaangaande moet worden beklemtoond, dat de in de verwijzingsbeschikkingen verstrekte gegevens en gestelde vragen niet enkel dienen om het Hof in staat te stellen een bruikbaar antwoord te geven, doch ook om de regeringen der Lid-Staten en de andere belanghebbende partijen de mogelijkheid te bieden, overeenkomstig artikel 20 van 's Hofs Statuut-EG opmerkingen te maken.

Het Hof dient erop toe te zien, dat deze mogelijkheid gewaarborgd blijft, nu ingevolge genoemde bepaling alleen de verwijzingsbeschikkingen ter kennis van de belanghebbende partijen worden gebracht.

Bijgevolg is kennelijk niet-ontvankelijk, omdat het Hof niet in staat wordt gesteld een nuttige uitlegging van het gemeenschapsrecht te geven, het verzoek van een nationale rechter die zich ertoe beperkt, melding te maken van inbreuken op nationale strafrechtelijke bepalingen inzake auteursrechten en van de in deze context gerezen vraag betreffende de verenigbaarheid met het gemeenschapsrecht van het monopolie van een onderneming met een uitsluitend recht inzake het beheer van die rechten, die de betaling van bijdragen mag eisen en daarbij bescherming geniet in de vorm van strafrechtelijke sancties, en wiens verwijzingsbeschikking onvoldoende inlichtingen bevat over de feitelijke context van het geding, de toepasselijke nationale bepalingen, en de precieze redenen waarom hij twijfelt over de uitlegging van het gemeenschapsrecht en zich genoopt ziet prejudiciële vragen aan het Hof voor te leggen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Hogere voorziening ° Middelen ° Loutere herhaling van reeds voor Gerecht aangevoerde middelen en argumenten ° Niet-ontvankelijkheid ° Afwijzing

(' s Hofs Statuut-EG, art. 49 en 51; Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 112, lid 1, sub c)

2. Beroep tot nietigverklaring ° Natuurlijke of rechtspersonen ° Handelingen die hen individueel en rechtstreeks raken ° Verordening die definities bevat, waaronder die van "financiële instellingen", met oog op toepassing van in artikel 104 A van Verdrag vervat verbod

(EG-Verdrag, art. 104 A, 173, vierde alinea, en 189; verordening nr. 3604/93 van Raad, art. 4, lid 2, laatste streepje)

Samenvatting

1. Uit artikel 51 van 's Hofs Statuut-EG alsmede uit artikel 112, lid 1, sub c, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof volgt, dat in een hogere voorziening duidelijk moet worden uiteengezet, tegen welke onderdelen van het arrest zij is gericht en welke argumenten rechtens tot staving van de vordering tot vernietiging van het arrest worden aangevoerd.

Een hogere voorziening die slechts de reeds voor het Gerecht aangevoerde middelen en argumenten, met inbegrip van die welke zijn gebaseerd op door het Gerecht verworpen feiten, herhaalt of letterlijk overneemt, voldoet niet aan dit vereiste. Een dergelijke hogere voorziening beoogt immers in werkelijkheid slechts een nieuw onderzoek van het bij het Gerecht ingediende verzoek, iets waartoe het Hof op grond van artikel 49 van zijn Statuut-EG niet bevoegd is.

2. Een beroep tot nietigverklaring, dat door een publiekrechtelijk orgaan van een Lid-Staat dat een verplichte sociale-zekerheidsregeling beheert, is ingesteld tegen verordening nr. 3604/93 betreffende de toepassing van het in artikel 104 A van het Verdrag vastgelegde verbod op bevoorrechte toegang, die in artikel 4, lid 2, laatste streepje, een omschrijving bevat van het begrip "financiële instelling", waarbij wordt gepreciseerd dat de instellingen die deel uitmaken van de sector "overheid" geen financiële instellingen zijn, is niet ontvankelijk.

Deze verordening vormt immers geen beschikking in de zin van artikel 189 van het Verdrag. De daarin opgenomen definities, die in algemene en abstracte termen zijn gesteld en voor de verschillende ondernemingen en instellingen enkel rechtsgevolgen teweegbrengen op grond van het feit dat zij deel uitmaken van op algemene en abstracte wijze bepaalde categorieën, zijn normatief en van algemene strekking, en bovendien zou, zo de rechtssubjecten op wie zij van toepassing is, identificeerbaar waren op het moment van haar vaststelling, dit niet afdoen aan haar normatieve karakter, gelet op het feit dat zij enkel het oog heeft op objectieve situaties rechtens of feitelijk.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Prejudiciële vragen ° Ontvankelijkheid ° Vragen die geen betrekking hebben op specifieke technische punten en worden gesteld zonder enige precisering van feitelijk en juridisch kader

(EG-Verdrag, art. 177; 's Hofs Statuut-EG, art. 20)

Samenvatting

Wegens het vereiste om tot een voor de nationale rechter nuttige uitlegging van het gemeenschapsrecht te komen, is het noodzakelijk dat deze een omschrijving geeft van het feitelijk en juridisch kader waarin de gestelde vragen moeten worden geplaatst, of althans de feiten uiteenzet waarop die vragen zijn gebaseerd.

De in verwijzingsbeschikkingen verstrekte gegevens dienen niet enkel om het Hof in staat te stellen een bruikbaar antwoord te geven, doch ook om de regeringen der Lid-Staten en de andere belanghebbende partijen de mogelijkheid te bieden, overeenkomstig artikel 20 van 's Hofs Statuut-EG opmerkingen te maken. Het Hof dient erop toe te zien, dat deze mogelijkheid gewaarborgd blijft, in aanmerking genomen dat ingevolge genoemde bepaling alleen de verwijzingsbeschikkingen ter kennis van de belanghebbende partijen worden gebracht.

Weliswaar is het vereiste dat de nationale rechter een omschrijving geeft van het feitelijk en juridisch kader waarin de gestelde vragen moeten worden geplaatst, minder absoluut wanneer de vragen betrekking hebben op specifieke technische punten en kan het Hof ook dan een nuttig antwoord geven wanneer de nationale rechter de juridische en feitelijke context niet in bijzonderheden heeft uiteengezet.

Het verzoek van een nationale rechter, wiens verwijzingsbeschikking geen enkele aanwijzing bevat omtrent de situatie feitelijk en rechtens in de bij hem aanhangige zaak en omtrent de redenen waarom hij de antwoorden op de prejudiciële vragen noodzakelijk acht voor de oplossing van het geschil, is echter kennelijk niet-ontvankelijk.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Beroep tot nietigverklaring ° Natuurlijke of rechtspersonen ° Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken ° Bepaling waarbij toepassing, op luchthaven van Gibraltar, wordt opgeschort van verordening betreffende gemeenschappelijke regels voor toewijzing van "slots" op communautaire luchthavens ° Niet-ontvankelijkheid

(EEG-Verdrag, art. 173, tweede alinea; verordening nr. 95/93 van de Raad, art. 1, lid 3)

Samenvatting

Artikel 1, lid 3, van verordening nr. 95/93 betreffende gemeenschappelijke regels voor de toewijzing van "slots" op communautaire luchthavens, waarbij de toepassing van die verordening op de luchthaven van Gibraltar wordt opgeschort tot de inwerkingtreding van de tussen het Koninkrijk Spanje en het Verenigd Koninkrijk overeengekomen samenwerkingsregeling voor die luchthaven, kan niet worden geacht een beschikking te zijn in de zin van artikel 173, tweede alinea, van het Verdrag, zodat een door een natuurlijke of rechtspersoon ingesteld beroep ertegen niet-ontvankelijk is.

In een tekst voorkomende afwijkingen van tijdelijke of territoriale aard, maken immers deel uit van de bepalingen waarin zij zijn opgenomen, en zijn derhalve, behoudens in geval van misbruik van bevoegdheid, evenals die bepalingen van algemene aard. De in genoemd artikel geregelde opschorting van de toepassing van de verordening, die zelf van algemene strekking is, treft tevens alle luchtvaartmaatschappijen die een luchtdienst wensen uit te voeren tussen een andere communautaire luchthaven en de luchthaven van Gibraltar, en meer in het algemeen alle gebruikers van deze luchthaven. Bovendien is die opschorting enkel een uitvloeisel van een met een geschil tussen twee Lid-Staten verband houdend objectief beletsel voor de onmiddellijke toepassing van de verordening op de luchthaven van Gibraltar.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Prejudiciële vragen ° Bevoegdheid van Hof ° Grenzen ° Vraag die niet objectief noodzakelijk is voor hoofdgeding

(EEG-Verdrag, art. 177)

Samenvatting

In het kader van de procedure van artikel 177 van het Verdrag is het Hof kennelijk niet bevoegd om zich uit te spreken over vragen die er niet toe strekken, een uitlegging van het gemeenschapsrecht te verkrijgen die voor de uitspraak van de nationale rechter in de aldaar aanhangige procedure objectief noodzakelijk is.

Dit is het geval, wanneer een rechter-commissaris belast met de vereffening van een vennootschap het Hof vragen stelt over regels en beginselen van gemeenschapsrecht die hij niet in de vereffeningsprocedure behoeft toe te passen.