ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Landbouw ° Harmonisatie van wetgevingen ° Bestrijding van klassieke varkenspest ° Richtlijnen 80/217 en 80/1095 ° Verplichting van Lid-Staten te voorzien in vergoedingsregeling ten behoeve van eigenaren van dieren die op bevel van nationale autoriteiten zijn geslacht ° Ontbreken

(Richtlijnen 80/217 en 80/1095 van de Raad)

2. Gemeenschapsrecht ° Beginselen ° Gelijke behandeling ° Discriminatie op grond van nationaliteit ° Regeling inzake bestrijding van klassieke varkenspest waarbij Lid-Staten niet worden verplicht, vergoeding te betalen aan eigenaren van dieren die op bevel van nationale autoriteiten zijn geslacht ° Geen discriminatie ° Vaststelling van vergoedingsregeling door sommige Lid-Staten in kader van hun bevoegdheden en bestaan van vergoedingsverplichting in kader van bestrijding van andere veeziekten ° Geen invloed

(EEG-Verdrag, art. 7 en 40, lid 3, tweede alinea)

Samenvatting

1. Met de richtlijnen 80/217 en 80/1095 houdende maatregelen ter bestrijding van de klassieke varkenspest heeft de gemeenschapswetgever niet de financiële aspecten willen regelen van de uitvoering van die maatregelen door de eigenaren van de betrokken dieren, en heeft hij met name geen maatregelen inzake de vergoeding van deze eigenaren willen opleggen. Bij gebrek aan gemeenschapsbepalingen op dit punt valt de vergoeding van de eigenaren van varkens die op bevel van de nationale autoriteiten in het kader van bestrijdingsmaatregelen van deze ziekte zijn geslacht, onder de bevoegdheid van elke Lid-Staat. De gemeenschapsregeling inzake bestrijding van de klassieke varkenspest moet bijgevolg aldus worden uitgelegd, dat zij de Lid-Staten niet verplicht te voorzien in een vergoedingsregeling ten behoeve van de eigenaren van varkens die op bevel van de nationale autoriteiten zijn geslacht.

2. De gemeenschapsregeling inzake bestrijding van de klassieke varkenspest is niet in strijd met het in artikel 7 EEG-Verdrag neergelegde non-discriminatiebeginsel, aangezien zij de Lid-Staten niet verplicht te voorzien in een vergoedingsregeling ten behoeve van de eigenaren van varkens die op bevel van de nationale autoriteiten zijn geslacht, en dus geen vergoedingsregeling invoert die verschilt naar gelang van de nationaliteit van de eigenaren van de geslachte dieren.

Dat sommige Lid-Staten in het kader van de bevoegdheden die zij behouden, een vergoedingsregeling ten behoeve van deze eigenaren hebben vastgesteld, terwijl andere Lid-Staten dat niet hebben gedaan, vormt evenmin een schending van de regels van het Verdrag.

Dat de Gemeenschap de volledige of gedeeltelijke schadeloosstelling van de eigenaren van ter bestrijding van andere veeziekten dan de klassieke varkenspest geslachte dieren heeft voorgeschreven, is bovendien evenmin een schending van het discriminatieverbod en ook niet van het in artikel 40, lid 3, van het Verdrag neergelegde beginsel van gelijke behandeling, aangezien het gaat om objectief verschillende situaties.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Sociale politiek ° Mannelijke en vrouwelijke werknemers ° Gelijke beloning ° Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op gebied van sociale zekerheid ° Gelijkstelling van ontvangen van ouderdomspensioen, dat is verminderd als gevolg van inkomstenderving in verband met opvoeding van kinderen, met vervullen van hoofdbetrekking die bestaanszekerheid verschaft ° Toelaatbaarheid ° Verplichting van Lid-Staten om voordelen op gebied van sociale zekerheid toe te kennen aan hen die kinderen hebben opgevoed ° Geen

(EEG-Verdrag, art. 119; richtlijnen 75/117 en 79/7 van de Raad)

Samenvatting

Het beginsel van gelijke beloning van mannelijke en vrouwelijke werknemers, zoals neergelegd in artikel 119 van het Verdrag en richtlijn 75/117, verbiedt niet, dat het ontvangen van een ouderdomspensioen wordt gelijkgesteld met het vervullen van een hoofdbetrekking die bestaanszekerheid verschaft, wanneer dat pensioen is verminderd als gevolg van inkomstenderving in verband met de opvoeding van kinderen.

Immers, ook al biedt een dergelijke gelijkstelling de mogelijkheid, voor de deeltijdarbeid van de rechthebbende op het aldus verminderde pensioen een lagere dan de normale beloning te betalen, deze omstandigheid kan niet worden geacht in strijd te zijn met het beginsel van gelijke beloning van mannen en vrouwen, nu richtlijn 79/7 betreffende gelijkheid van behandeling op het gebied van de sociale zekerheid, de Lid-Staten nergens de verplichting oplegt, voordelen op het gebied van ouderdomsverzekering toe te kennen aan hen die kinderen hebben opgevoed, of te voorzien in rechten op uitkeringen na tijdvakken van onderbreking van het werk wegens de opvoeding van kinderen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Sociale zekerheid van migrerende werknemers ° Invaliditeitsverzekering ° Uitkeringen ° Wijziging ° Herberekening ° Toekenning, in andere Lid-Staat, van gezinsbijslag in de zin van artikel 1, sub u-i, van verordening nr. 1408/71 ° Uitsluiting

(Verordening nr. 1408/71 van de Raad, art. 1, sub u-i, 46 en 51)

Samenvatting

Wanneer uit hoofde van een invaliditeitspensioen betaalde uitkeringen worden berekend overeenkomstig artikel 46 van verordening (EEG) nr. 1408/71, moet artikel 51 van deze verordening aldus worden uitgelegd, dat het een herberekening van die uitkeringen uitsluit in geval van toekenning van een uitkering die het karakter heeft van gezinsbijslag in de zin van artikel 1, sub u-i, van verordening nr. 1408/71, of die, doordat zij van rechtswege wordt toegekend aan gezinnen die voldoen aan bepaalde objectieve criteria, met name wat grootte, inkomen en vermogen betreft, daarmee kan worden gelijkgesteld.

Uit de tekst, de opzet en het doel van artikel 51 blijkt immers, dat dit artikel enkel de door de bepalingen van hoofdstuk 3 van titel III van verordening nr. 1408/71 geregelde uitkeringen betreft. Daar dit hoofdstuk van toepassing is op ouderdomspensioenen en op uitkeringen bij overlijden, uitkeringen aan nabestaanden en invaliditeitsuitkeringen, valt de uitkering voor het kerngezin onder hoofdstuk 7 van titel III van verordening nr. 1408/71 en niet binnen de werkingssfeer van hoofdstuk 3. De toekenning van een dergelijke uitkering aan verzoeker kan dus niet leiden tot toepassing van artikel 51 van de verordening en verplicht de administratieve commissie niet ° noch staat haar toe °, het invaliditeitspensioen te herberekenen overeenkomstig artikel 46 van de verordening.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Gemeenschappelijk douanetarief ° Tariefposten ° Vlees van in het wild levende dieren die op grond van hun zooelogische en genetische kenmerken tot de varkens (huisdieren) behoren ° Indeling onder postonderverdeling 02.01 A. III. b ° Uitgesloten

Samenvatting

Het gemeenschappelijk douanetarief moet aldus worden uitgelegd, dat tussen 1983 en 1985 uit Bulgarije ingevoerd vlees van dieren die op grond van hun zooelogische en genetische kenmerken als varkens (huisdieren) moeten worden aangemerkt, zelfs indien het door de bevoegde autoriteiten in Bulgarije is gecertifieerd als vlees afkomstig van in Bulgarije in het wild levende varkens (wilde zwijnen, type B), niet valt onder postonderverdeling 02.01 A. III. b, zoals omschreven in verordening nr. 3000/82 tot wijziging van verordening nr. 950/68 betreffende het gemeenschappelijk douanetarief (vlees van andere varkens dan huisdieren).

Gelet op de bewoordingen van de postonderverdelingen waaronder varkensvlees kan worden ingedeeld, waaruit blijkt dat het criterium voor indeling onder vlees van varkens (huisdieren) of onder vlees van andere varkens dan huisdieren te vinden is in het begrip "soort", dat wijst op een categorie die wordt gedefinieerd aan de hand van objectieve zooelogische en genetische criteria en niet op basis van de specifieke wijze waarop de dieren worden gehouden, kan postonderverdeling 02.01 A. III. b enkel betrekking hebben op vlees van varkens die door hun zooelogische en genetische kenmerken verschillen van varkens (huisdieren).

Deze uitlegging wordt niet op losse schroeven gezet door de in 1992 aan de toelichtingen op het gemeenschappelijk douanetarief aangebrachte wijziging, volgens welke vlees van varkens, door de bevoegde Australische autoriteiten gecertifieerd als vlees van in Australië in het wild levende varkens, wordt aangemerkt als ander vlees dan vlees van huisdieren. Deze toelichting dateert immers van verschillende jaren na de litigieuze invoer, geldt voor de toepassing van een andere nomenclatuur en betreft het bijzondere geval van Australië. Voor uit Bulgarije ingevoerd vlees is geen enkele vergelijkbare regeling vastgesteld.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Gemeenschappelijk douanetarief ° Tariefposten ° Indeling van goederen ° Criteria ° Objectieve kenmerken van produkt ° Fabricagemethoden ° Voorwaarde voor inaanmerkingneming ° Algemene bepaling 2 a) ° Goed in gedemonteerde of in niet gemonteerde staat ° Uitlegging ° Toepassing van toelichtingen bij IDR-Nomenclatuur ° Grenzen

Samenvatting

Het gemeenschappelijk douanetarief houdt weliswaar in bepaalde gevallen rekening met fabricagemethoden, maar het maakt in het belang van de rechtszekerheid en van een gemakkelijke controle bij voorkeur gebruik van indelingscriteria gebaseerd op de objectieve kenmerken van de produkten, zoals deze in de tekst van de posten van het GDT en in de aantekeningen bij de afdelingen of hoofdstukken zijn vastgelegd en die bij de inklaring kunnen worden geverifieerd. Bijgevolg zijn de fabricagemethoden van een produkt slechts van belang, wanneer de desbetreffende tariefpost dit uitdrukkelijk bepaalt.

Hieruit volgt dat bepaling 2 a), tweede volzin, van de algemene bepalingen voor de toepassing van de nomenclatuur van het gemeenschappelijk douanetarief, opgenomen in deel I, titel I, sub A, van de bijlage bij verordening (EEG) nr. 950/68 van de Raad van 28 juni 1968 betreffende het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 1/72 van de Raad van 20 december 1971, die, zonder de montagehandeling te preciseren, bepaalt dat een goed in gedemonteerde of in niet gemonteerde staat voor de tariefindeling als een compleet goed moet worden beschouwd, aldus moet worden uitgelegd, dat als een goed in gedemonteerde of in niet gemonteerde staat is te beschouwen het goed waarvan de samenstellende onderdelen, dat wil zeggen de onderdelen die kunnen worden geïdentificeerd als te zijn bestemd om het afgewerkte produkt te vormen, alle terzelfder tijd ter inklaring worden aangeboden. Daarbij moet geen rekening worden gehouden met de montagetechniek of de ingewikkeldheid van de montagemethode.

Aan deze uitlegging kan een toelichting bij de Nomenclatuur van de Internationale Douaneraad niet afdoen, omdat een dergelijke toelichting rechtens niet bindend is en buiten beschouwing moet blijven wanneer de inhoud ervan niet met de bepalingen zelf van het gemeenschappelijk douanetarief in overeenstemming is en, zo hiermee rekening werd gehouden, de draagwijdte van dit tarief zou worden gewijzigd.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Prejudiciële vragen - Bevoegdheid van Hof - Vraag die geen volledige uiteenzetting van juridische en feitelijke context bevat, maar specifieke technische punten betreft - Hof voldoende voorgelicht om nuttige uitlegging te kunnen geven - Vraag waarop antwoord kan worden gegeven

(EEG-Verdrag, art. 177)

2. Harmonisatie van wetgevingen - Verzekering wettelijke aansprakelijkheid motorrijtuigen - Richtlijn 84/5 - Toepassing ratione temporis - Mogelijkheid voor particulieren zich op richtlijn te beroepen voor verstrijken van daarin gestelde termijn voor inwerkingtreding nationale uitvoeringsbepalingen - Uitsluiting

(Richtlijn 84/5, art. 5, lid 2)

Samenvatting

1. Wegens het vereiste om tot een voor de nationale rechter nuttige uitlegging van het gemeenschapsrecht te komen, is het noodzakelijk dat deze rechter een omschrijving geeft van het feitelijk en juridisch kader waarin de gestelde vragen moeten worden geplaatst, of althans de feiten uiteenzet waarop die vragen zijn gebaseerd. Dit vereiste is evenwel minder absoluut wanneer de vragen betrekking hebben op specifieke technische punten, en het Hof ook dan een nuttig antwoord kan geven wanneer de nationale rechter de juridische en feitelijke context niet in bijzonderheden heeft uiteengezet.

Over een prejudiciële vraag dient uitspraak te worden gedaan wanneer het Hof door het door de nationale rechter overgelegde dossier en de door partijen in het hoofdgeding ingediende schriftelijke opmerkingen voldoende is voorgelicht en bijgevolg in staat is, de regels van gemeenschapsrecht uit te leggen in het licht van de situatie die in het hoofdgeding aan de orde is.

2. Uit de duidelijke bewoordingen van artikel 5 van richtlijn 84/5, inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, volgt, dat de Lid-Staten weliswaar uiterlijk op 31 december 1987 hun nationale bepalingen dienden te wijzigen, doch deze slechts dienden toe te passen voor de dekking van verzekerde gebeurtenissen die vanaf 31 december 1988 plaatsvonden.

Nu particulieren zich voor de nationale rechter eerst dan op een richtlijn kunnen beroepen, wanneer de termijn voor inwerkingtreding van de nationale omzettingsbepalingen is verstreken, konden de bepalingen van voormelde richtlijn vóór de in artikel 5, lid 2, ervan vastgestelde datum van 31 december 1988 voor de particulieren geen rechten doen ontstaan die de nationale rechterlijke instanties moesten beschermen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Internationale overeenkomsten - Overeenkomsten van Gemeenschap - Rechtstreekse werking - Artikel 41, lid 1, van Samenwerkingsovereenkomst EEG-Marokko

(Samenwerkingsovereenkomst EEG-Marokko, art. 41, lid 1)

2. Internationale overeenkomsten - Samenwerkingsovereenkomst EEG-Marokko - In Lid-Staat werkzame Marokkaanse werknemers - Sociale zekerheid - Gelijke behandeling - Weigering, voor eigen onderdanen voorziene uitkering voor gehandicapten aan door arbeidsongeval getroffen Marokkaans werknemer toe te kennen op grond van diens nationaliteit - Ontoelaatbaarheid

(Samenwerkingsovereenkomst EEG-Marokko, art. 41, lid 1; verordening nr. 1408/71 van de Raad)

Samenvatting

1. Artikel 41, lid 1, van de Samenwerkingsovereenkomst EEG-Marokko, dat in duidelijke, nauwkeurige en onvoorwaardelijke bewoordingen verbiedt om werknemers van Marokkaanse nationaliteit en de bij hen woonachtige gezinsleden op het gebied van de sociale zekerheid te discrimineren wegens hun nationaliteit, bevat een duidelijke en nauwkeurige verplichting die, wat haar uitvoering of gevolgen betreft, voor de andere punten dan die bedoeld in de leden 2, 3 en 4 van dat artikel niet afhankelijk is van enige latere handeling.

Uit de bewoordingen van deze bepaling evenals uit het voorwerp en de aard van de Overeenkomst waarin zij is opgenomen, volgt dat zij rechtstreeks kan worden toegepast, hetgeen meebrengt, dat de justitiabelen op wie deze bepaling van toepassing is, zich erop mogen beroepen voor de nationale rechterlijke instanties.

2. Artikel 41, lid 1, van de Samenwerkingsovereenkomst EEG-Marokko, dat verbiedt werknemers van Marokkaanse nationaliteit en de bij hen woonachtige gezinsleden op het gebied van de sociale zekerheid te discrimineren wegens hun nationaliteit, moet aldus worden uitgelegd, dat het zich ertegen verzet, dat een Lid-Staat weigert een uitkering voor gehandicapten die in zijn wetgeving is voorzien ten behoeve van zijn onderdanen die minstens vijf jaar op zijn grondgebied wonen, toe te kennen aan een Marokkaans onderdaan die in die Lid-Staat door een arbeidsongeval is getroffen ten gevolge waarvan hij arbeidsongeschikt is geworden, en die reeds meer dan vijf jaar op het grondgebied van de Lid-Staat woont, op grond dat de betrokkene de Marokkaanse nationaliteit bezit.

Een dergelijk onderdaan is immers als een werknemer in de zin van dat artikel te beschouwen, daar hij de arbeidsmarkt heeft verlaten na het slachtoffer te zijn geweest van een van de risico' s die recht op sociale-zekerheidsuitkeringen geven. Voorts is een dergelijke uitkering, althans ten aanzien van een werknemer die reeds op grond van vroegere beroepswerkzaamheden onder het stelsel van sociale zekerheid van de betrokken Lid-Staat valt, te beschouwen als een invaliditeitsuitkering die binnen de materiële werkingssfeer van verordening nr. 1408/71, en dus van voormelde Overeenkomst, valt.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Landbouw ° Gemeenschappelijke ordening der markten ° Melk en zuivelprodukten ° Extra heffing op melk ° Keuze van formule A ° Heffingplichtige ° Producent ° Substitutie van producent door koper in geval van onregelmatigheden van laatstgenoemde bij berekening van referentiehoeveelheden ° Uitgesloten

(Verordeningen van de Commissie nr. 1371/84, art. 12, leden 2 en 4, nr. 3005/85 en nr. 1546/88, art. 15, lid 4)

2. Lid-Staten ° Verplichtingen ° Verplichting tot bestraffing van overtredingen van gemeenschapsrecht ° Draagwijdte

(EEG-Verdrag, art. 5)

Samenvatting

1. Artikel 12, lid 4, in de oorspronkelijke versie van verordening nr. 1371/84, het artikel 12, lid 4, geworden artikel 12, lid 2, van verordening nr. 1371/84 in de versie van verordening nr. 3005/85 en artikel 15, lid 4, van verordening nr. 1546/88 tot vaststelling van de nadere voorschriften voor de toepassing van de extra heffing op melk moeten aldus worden uitgelegd, dat in het kader van formule A alleen de producenten en niet de koper het uit hoofde van de extra heffing op melk opeisbare saldo verschuldigd zijn, ook wanneer dit saldo verschuldigd wordt als gevolg van de terugwerkende vermindering van de referentiehoeveelheden van de producenten en de aanvankelijk onjuiste berekening van deze hoeveelheden was toe te rekenen aan het verwijtbare gedrag van de koper of van zijn ondergeschikten. De gemeenschapsregeling inzake de extra heffing bepaalt niet, dat de koper in de plaats treedt van de producent als heffingplichtige, wanneer de koper bij de vaststelling van het heffingbedrag dat hij moet innen, onregelmatigheden pleegt.

2. Wanneer een gemeenschapsregeling geen specifieke strafbepaling met betrekking tot een overtreding bevat of daarvoor verwijst naar de nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen, zijn de Lid-Staten krachtens artikel 5 EEG-Verdrag verplicht, alle passende maatregelen te nemen om de doeltreffende toepassing van het gemeenschapsrecht te verzekeren. Deze verplichting omvat mede het instellen van alle vorderingen van administratieve, fiscale of civielrechtelijke aard tot inning of navordering van op frauduleuze wijze ontdoken rechten of heffingen dan wel tot verkrijging van schadevergoeding.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Vervoer ° Wegvervoer ° Sociale bepalingen ° Verordening nr. 3820/85 ° Werkingssfeer ° Vervoer met in Lid-Staat ingeschreven voertuigen over trajecten die slechts gedeeltelijk binnen Gemeenschap liggen ° Daaronder begrepen

(Verordening nr. 3820/85 van de Raad, art. 2, lid 1)

2. Vervoer ° Wegvervoer ° Sociale bepalingen ° Periode van 24 uur in zin van artikel 8, lid 1, van verordening nr. 3820/85 ° Aanvang

(Verordening nr. 3820/85 van de Raad, art. 8, lid 1)

Samenvatting

1. Artikel 2, lid 1, van verordening nr. 3820/85 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer, moet aldus worden uitgelegd, dat het ook van toepassing is op binnen de Gemeenschap met in een Lid-Staat ingeschreven voertuigen verricht wegvervoer naar of uit derde landen die geen partij zijn bij de Europese Overeenkomst nopens de arbeidsvoorwaarden voor de bemanningen van motorvoertuigen in het internationale vervoer over de weg, of in transito door deze landen.

Het nuttig effect van die verordening zou immers in gevaar komen, indien de toepassing van de communautaire regeling afhing van het traject dat door de in de verschillende Lid-Staten ingeschreven voertuigen wordt gevolgd, en indien het nationale recht van toepassing bleef wanneer het traject slechts gedeeltelijk binnen de Gemeenschap ligt.

2. De uitdrukking "elke periode van 24 uur" in artikel 8, lid 1, van verordening nr. 3820/85 moet aldus worden opgevat, dat zij doelt op elk interval van die duur dat begint op het moment waarop de bestuurder, na een periode van wekelijkse of dagelijkse rust, de tachograaf in werking stelt. Wanneer de dagelijkse rust is genomen in twee of drie afzonderlijke periodes, dient de berekening te beginnen aan het eind van de periode die minimaal acht uur heeft geduurd.

Alleen met die uitlegging kan immers worden bereikt, dat de rij- en rustperiodes elkaar zodanig afwisselen, dat de verkeersveiligheid is gewaarborgd en de arbeidsvoorwaarden van de bestuurder worden verlicht, welke doelstellingen door de verordening worden beoogd.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen ° Bijzondere bevoegdheden ° Gerecht van plaats van uitvoering van verbintenis uit overeenkomst ° Vaststelling van plaats van uitvoering overeenkomstig materiële recht dat volgens collisieregels van aangezocht gerecht van toepassing is, waaronder eventueel eenvormig recht inzake internationale koop

(EEG-Executieverdrag, art. 5, sub 1, zoals gewijzigd bij Toetredingsverdrag van 1978)

Samenvatting

De plaats van uitvoering van de verbintenis die aan de vordering in rechte ten grondslag ligt, is in artikel 5, sub 1, van het Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken als bevoegdheidscriterium gekozen omdat het nauwkeurig en duidelijk is en daardoor past in de algemene doelstelling van het Executieverdrag, regels te stellen die zekerheid geven over de bevoegdheidsverdeling tussen de verschillende nationale gerechten waarbij een geschil inzake verbintenissen uit overeenkomst kan worden aangebracht. Op grond van dit criterium kan de verweerder worden opgeroepen voor het gerecht van de plaats waar de verbintenis die aan de eis ten grondslag ligt, is uitgevoerd of moet worden uitgevoerd, zelfs indien het aldus aangewezen gerecht niet hetgene is dat de nauwste band heeft met het geschil.

De aangezochte rechter moet naar zijn eigen collisieregels bepalen, welk recht ° waaronder eventueel een eenvormige wet ° op de gegeven rechtsbetrekking van toepassing is, en overeenkomstig dit recht de plaats van uitvoering van de litigieuze contractuele verbintenis vaststellen. Mitsdien moet artikel 5, sub 1, Executieverdrag, zoals gewijzigd bij het Verdrag inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord -Ierland, aldus worden uitgelegd, dat bij een vordering tot betaling die door een leverancier tegen zijn afnemer is ingesteld op grond van een aannemingsovereenkomst, de plaats van uitvoering van de betalingsverbintenis moet worden vastgesteld overeenkomstig het materiële recht dat volgens de collisieregels van het aangezochte gerecht de litigieuze verbintenis beheerst, zelfs indien volgens deze regels op de overeenkomst bepalingen van toepassing zijn zoals de Eenvormige wet inzake de internationale koop van roerende lichamelijke zaken, gevoegd bij het Verdrag van Den Haag van 1 juli 1964.