ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 298/9

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 28 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — procedure ingeleid door Nordea Pankki Suomi Oyj

(Zaak C-350/10) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Zesde btw-richtlijn - Artikel 13, B, sub d, punten 3 en 5 - Vrijstellingen - Overmakingen en betalingen - Handelingen inzake waardepapieren - Elektronische berichtendiensten voor financiële instellingen)

2011/C 298/16

Procestaal: Fins

Verwijzende rechter

Korkein hallinto-oikeus

Partij in het hoofdgeding

Nordea Pankki Suomi Oyj

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Korkein hallinto-oikeus — Uitlegging van artikel 13, B, sub d, punten 3 en 5, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Vrijstelling voor bankverrichtingen — SWIFT-diensten ten behoeve van banken

Dictum

Artikel 13, B, sub d, punten 3 en 5, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat de in deze bepaling bedoelde vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde niet geldt voor elektronische berichtendiensten voor financiële instellingen, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn.

(1) PB C 246 van 11.9.2010.
Artikel 4, lid 1, van richtlijn 97/80/EG van de Raad van 15 december 1997 inzake de bewijslast in gevallen van discriminatie op grond van het geslacht, moet aldus worden uitgelegd dat het een kandidaat voor een beroepsopleiding, die meent dat de weigering om hem tot deze opleiding toe te laten in strijd is met het gelijkheidsbeginsel, niet het recht op toegang tot de door de aanbieder van de opleiding bijgehouden informatie over de kwalificaties van de andere kandidaten voor diezelfde opleiding verleent, teneinde deze kandidaat overeenkomstig voornoemde bepaling in staat te stellen het bewijs te leveren van de „feiten […] die directe of indirecte discriminatie kunnen doen vermoeden”.

Toch kan niet worden uitgesloten dat wanneer de verwerende partij in het kader van de vaststelling van dergelijke feiten weigert om informatie te verstrekken, dit de verwezenlijking van het door deze richtlijn nagestreefde doel in gevaar kan brengen en hierdoor met name artikel 4, lid 1, ervan zijn nuttig effect kan ontnemen. Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of dit in het hoofdgeding het geval is.
1)

Door de toekenning van de uit hoofde van de wetgeving van de deelstaten aan blinden, doven en gehandicapten verstrekte prestaties, aan personen voor wie de Bondsrepubliek Duitsland de bevoegde lidstaat is, afhankelijk te stellen van de voorwaarde dat de begunstigden hun woonplaats of gewone verblijfplaats in de betrokken deelstaat hebben, is de Bondsrepubliek Duitsland de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 4, lid 1, sub a, juncto titel III, hoofdstuk I, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 647/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 13 april 2005, en artikel 7, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 204/12

Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 18 mei 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Delphi Deutschland GmbH/Hauptzollamt Düsseldorf

(Zaak C-423/10) (1)

(Gemeenschappelijk douanetarief - Gecombineerde nomenclatuur - Tariefindeling - Elektrische verbindingsstukken - Postonderverdeling 8536 69 - Contactdozen en contactstoppen (stekkers))

2011/C 204/21

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht Düsseldorf

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Delphi Deutschland GmbH

Verwerende partij: Hauptzollamt Düsseldorf

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Düsseldorf — Uitlegging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1810/2004 van de Commissie van 7 september 2004 (PB L 327, blz. 1), verordening (EG) nr. 1719/2005 van 27 oktober 2005 (PB L 286, blz. 1), en verordening (EG) nr. 1549/2006 van 17 oktober 2006 (PB L 301, blz. 1) — Elektrische verbindingsstukken die worden vastgeklemd aan het uiteinde van de stroomvoerende kabel en ingebouwd in een kunststofbehuizing teneinde twee kabels te verbinden — Indeling onder postonderverdeling 8536 69 van de gecombineerde nomenclatuur

Dictum

Postonderverdeling 8536 69 van de gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals voor de jaren 2005, 2006 en 2007 gewijzigd bij de verordeningen (EG) nr. 1810/2004 van de Commissie van 7 september 2004, (EG) nr. 1719/2005 van de Commissie van 27 oktober 2005, respectievelijk (EG) nr. 1549/2006 van de Commissie van 17 oktober 2006, moet aldus worden uitgelegd dat elektrische verbindingsstukken als die in het hoofdgeding niet van voornoemde postonderverdeling zijn uitgesloten op de grond dat zij niet zorgen voor de isolatie van de kabel aan de verbindingsplaats of dat zij slechts een deel van de naderhand geproduceerde stekkers en contrastekkers vormen, aangezien daarmee elektrische meerwegverbindingen tussen bijvoorbeeld apparaten, kabels en printkaarten tot stand kunnen worden gebracht door de stekkers in de contrastekkers te steken zonder verdere montage.

(1) PB C 317 van 20.11.2010.
1)

Door in de jaren 2005 tot en met 2007 de grenswaarden voor de dagelijkse en jaarlijkse concentratie van PM10 in de lucht te overschrijden, is de Republiek Slovenië de krachtens artikel 5, lid 1, van richtlijn 1999/30/EG van de Raad van 22 april 1999 betreffende grenswaarden voor zwaveldioxide, stikstofdioxide en stikstofoxiden, zwevende deeltjes en lood in de lucht op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
1)

De Portugese Republiek is de krachtens artikel 49 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen doordat zij, buiten de omstandigheden bedoeld in verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, zoals laatstelijk gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1992/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006, niet heeft voorzien in de mogelijkheid van vergoeding van de kosten voor in een andere lidstaat verstrekte ambulante gezondheidszorg, die niet het gebruik van zware en dure apparatuur vereist en die in de nationale wettelijke regeling limitatief is opgesomd, dan wel, voor het geval dat wetsdecreet nr. 177/92 van 13 augustus 1992 tot vaststelling van de voorwaarden voor vergoeding van in het buitenland gemaakte ziektekosten wel voorziet in de mogelijkheid van vergoeding van bedoelde zorg, die vergoeding afhankelijk stelt van een voorafgaande toestemming.
1)

De artikelen 2, 3 en 8 van kaderbesluit 2001/220/JBZ van de Raad van 15 maart 2001 inzake de status van het slachtoffer in de strafprocedure, moeten in die zin worden uitgelegd dat zij zich er niet tegen verzetten dat een sanctie van een straatverbod met een minimumduur, welke sanctie in het strafrecht van een lidstaat is voorzien als bijkomende straf, moet worden uitgesproken jegens plegers van huiselijk geweld, terwijl de slachtoffers van dat geweld bezwaar maken tegen het opleggen van een dergelijke sanctie.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 355/3

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 oktober 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel — België) — Airfield NV, Canal Digitaal BV (C-431/09)/Belgische Vereniging van Auteurs, Componisten en Uitgevers CVBA (Sabam) (C-431/09), Airfield NV (C-432/09)/Agicoa Belgium BVBA (C-432/09)

(Gevoegde zaken C-431/09 en C-432/09) (1)

(Auteursrecht - Satellietomroep - Richtlijn 93/83/EEG - Artikelen 1, lid 2, sub a, en 2 - Mededeling aan publiek per satelliet - Aanbieder van satellietpakket - Eenheid van mededeling aan publiek per satelliet - Verantwoordelijkheid voor deze mededeling - Toestemming van houders van auteursrechten voor deze mededeling)

2011/C 355/03

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hof van Beroep te Brussel

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Airfield NV, Canal Digitaal BV (C-431/09), Airfield NV (C-432/09)

Verwerende partijen: Belgische Vereniging van Auteurs, Componisten en Uitgevers CVBA (Sabam) (C-431/09), Agicoa Belgium BVBA (C-432/09)

Voorwerp

Verzoeken om een prejudiciële beslissing — Hof van beroep te Brussel — Uitlegging van de artikelen 1, lid 2, sub a, en b, en 2 van richtlijn 93/83/EEG van de Raad van 27 september 1993 tot coördinatie van bepaalde voorschriften betreffende het auteursrecht en naburige rechten op het gebied van de satellietomroep en de doorgifte via de kabel (PB L 248, blz. 15) — Uitsluitend recht van de auteur om de mededeling van zijn werk toe te staan — Uitzending door een omroeporganisatie van programmadragende signalen bestemd voor digitale televisie via een autonome satelliet — Daaropvolgende doorgifte van deze signalen — Toestemming van de houders van de rechten

Dictum

Artikel 2 van richtlijn 93/83/EEG van de Raad van 27 september 1993 tot coördinatie van bepaalde voorschriften betreffende het auteursrecht en naburige rechten op het gebied van de satellietomroep en de doorgifte via de kabel, moet aldus worden uitgelegd dat een aanbieder van een satellietpakket voor zijn interventie in de directe en de indirecte doorgifte van televisieprogramma’s als die welke in de hoofdgedingen aan de orde zijn, toestemming van de betrokken rechthebbenden moet verkrijgen, tenzij deze rechthebbenden met de betrokken omroeporganisatie zijn overeengekomen dat de beschermde werken ook via deze aanbieder aan het publiek worden meegedeeld, op voorwaarde dat, in dat laatste geval, de interventie van deze aanbieder deze werken niet voor een nieuw publiek toegankelijk maakt.

(1) PB C 24 van 30.1.2010.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 269/3

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 juli 2011 — Alcoa Trasformazioni Srl/Europese Commissie

(Zaak C-194/09 P) (1)

(Hogere voorziening - Staatssteun - Preferent elektriciteitstarief - Vaststelling van afwezigheid van steun - Wijziging en verlenging van maatregel - Beschikking tot inleiding van procedure van artikel 88, lid 2, EG - Bestaande steun of nieuwe steun - Verordening (EG) nr. 659/1999 - Artikel 1, sub b-v - Motiveringsplicht - Rechtszekerheidsbeginsel en vertrouwensbeginsel)

2011/C 269/03

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Alcoa Trasformazioni Srl (vertegenwoordigers: M. Siragusa, avvocato, T. Müller-Ibold en T. Graf, Rechtsanwälte, F. Salerno, avocat)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordiger: N. Khan, gemachtigde)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 25 maart 2009, Alcoa Trasformazioni Srl/Commissie van de Europese Gemeenschappen (T-332/06), waarbij het Gerecht een beroep heeft verworpen tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 19 juli 2006 tot inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag met betrekking tot de verlenging van de regelingen inzake het preferent elektriciteitstarief voor bepaalde energie-intensieve bedrijfstakken in Italië [steunmaatregel nr. C 36/06 (ex NN 38/06)], voor zover zij betrekking heeft op het elektriciteitstarief voor twee aan rekwirante toebehorende vestigingen die aluminium produceren in Fusina (Veneto) en Portovesme (Sardinië)

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Alcoa Trasformazioni Srl wordt verwezen in de kosten.

(1) PB C 193 van 15.8.2009.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 298/2

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret — Denemarken) — Orifarm A/S, Orifarm Supply A/S, Handelsselskabet af 5. januar 2002 A/S, in liquidatie, Ompakningsselskabet af 1. november 2005 A/S (C-400/09), Paranova Danmark A/S, Paranova Pack A/S (C-207/10)/Merck Sharp & Dohme Corporation (voorheen Merck & Co.), Merck Sharp & Dohme BV, Merck Sharp & Dohme

(Gevoegde zaken C-400/09 en C-207/10) (1)

(Merken - Richtlijn 89/104/EEG - Artikel 7, lid 2 - Farmaceutische producten - Parallelimport - Ompakking van merkproduct - Nieuwe verpakking waarop houder van vergunning voor in handel brengen, volgens wiens instructies product is omgepakt, als ompakker is vermeld - Fysieke ompakking door onafhankelijke onderneming)

2011/C 298/03

Procestaal: Deens

Verwijzende rechter

Højesteret

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Orifarm A/S, Orifarm Supply A/S, Handelsselskabet af 5. januar 2002 A/S, in liquidatie, Ompakningsselskabet af 1. november 2005 A/S (C-400/09), Paranova Danmark A/S, Paranova Pack A/S (C-207/10)

Verwerende partijen: Merck Sharp & Dohme Corporation (voorheen Merck & Co.), Merck Sharp & Dohme BV, Merck Sharp & Dohme

Voorwerp

Verzoeken om een prejudiciële beslissing — Højesteret — Uitlegging van de arresten van het Hof in de zaken C-232/94, MPA Pharma, en C-427/93, Bristol–Myers Squibb, en van de Eerste Richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1) — Ompakking van parallel ingevoerd geneesmiddel– Parallelimporteur, houder van de vergunning voor het op de markt brengen van een ingevoerd geneesmiddel, die zich zelf op de nieuwe verpakking als ompakker vermeldt, ondanks het feit dat het geneesmiddel in werkelijkheid door een onafhankelijke onderneming is gekocht en omgepakt

Dictum

Artikel 7, lid 2, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, moet aldus worden uitgelegd dat de houder van een aan een farmaceutisch product dat parallel wordt ingevoerd verbonden merk, zich niet op basis van deze bepaling kan verzetten tegen de verdere verhandeling van dit omgepakte product op de enkele grond dat de nieuwe verpakking als ompakker niet de onderneming vermeldt die dit product in opdracht daadwerkelijk heeft omgepakt en die over een vergunning beschikt om dit te doen, maar de onderneming die de houder van de vergunning voor het in de handel brengen van dit product is, volgens de instructies waarvan de ompakking is verricht en die de verantwoordelijkheid voor deze ompakking op zich neemt.

(1) PB C 312 van 19.12.2009.

PB C 179 van 3.7.2010
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 204/9

Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 12 mei 2011 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland

(Zaak C-453/09) (1)

(Niet-nakoming - Belasting over toegevoegde waarde - Richtlijn 2006/112/EG - Toepassing van verlaagd tarief - Levende dieren die gewoonlijk bestemd zijn voor gebruik bij bereiding van levensmiddelen voor menselijke of dierlijke consumptie - Levering, import en verwerving van bepaalde levende dieren, met name paarden)

2011/C 204/16

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou en B.-R. Killmann, gemachtigden)

Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: J. Möller en C. Blaschke, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en B. Beaupère-Manokha, gemachtigden) en Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: C. M. Wissels en M. Noort, gemachtigden)

Voorwerp

Niet-nakoming — Schending van de artikelen 96 en 98, gelezen in samenhang met bijlage III, van richtlijn 2006/112 EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Verlaagde tarieven — Levering, import en verwerving van bepaalde levende dieren (met name paarden) die niet bestemd zijn voor de bereiding of de productie van levensmiddelen voor menselijke of dierlijke consumptie

Dictum

1) Door een verlaagd tarief van belasting over de toegevoegde waarde toe te passen op de levering, invoer en intracommunautaire verwerving van paarden is de Bondsrepubliek Duitsland de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 96 en 98 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, gelezen in samenhang met bijlage III bij deze richtlijn.

2) De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.

3) De Franse Republiek en het Koninkrijk der Nederlanden dragen hun eigen kosten.

(1) PB C 24 van 30.1.2010.
2)

Artikel 98, lid 1, tweede volzin, van verordening nr. 40/94, zoals gewijzigd door verordening nr. 3288/94, moet aldus worden uitgelegd dat een dwangmaatregel, zoals een dwangsom, die door een rechtbank voor het gemeenschapsmerk op grond van haar nationale recht wordt vastgesteld met het oog op de naleving van het door haar opgelegde verbod op voortzetting van inbreuken of dreigende inbreuken, rechtsgevolgen sorteert in de andere lidstaten dan de lidstaat van deze rechtbank, tot welke lidstaten de territoriale werking van een dergelijk verbod zich uitstrekt, onder de voorwaarden van hoofdstuk III van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, dat de erkenning en tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen betreft. Wanneer het nationale recht van een van deze andere lidstaten geen dwangmaatregel bevat die soortgelijk is aan de maatregel die door die rechtbank is vastgesteld, moet het door deze maatregel beoogde doel door de bevoegde rechterlijke instantie van deze lidstaat worden nagestreefd door een beroep te doen op de relevante bepalingen van haar nationale recht die de naleving van het oorspronkelijk opgelegde verbod op equivalente wijze waarborgen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 186/3

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 mei 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — MSD Sharp & Dohme GmbH/Merckle GmbH

(Zaak C-316/09) (1)

(Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Richtlijn 2001/83/EG - Verbod van publieksreclame voor receptplichtige geneesmiddelen - Begrip „reclame” - Aan bevoegde autoriteiten meegedeelde informatie - Op internet beschikbare informatie)

2011/C 186/05

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: MSD Sharp & Dohme GmbH

Verwerende partij: Merckle GmbH

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesgerichtshof — Uitlegging van artikel 88, lid 1, sub a, van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 311, blz. 67) — Verbod van publieksreclame voor receptplichtige geneesmiddelen — Begrip „reclame” — Reclame voor geneesmiddel, die alleen toegang tot informatie geeft aan personen die er op internet naar op zoek gaan en slechts de informatie bevat die aan de bevoegde autoriteit in het kader van de procedure voor het verkrijgen van een vergunning voor het in de handel brengen is meegedeeld en die voor patiënten bij aankoop toegankelijk is

Dictum

Artikel 88, lid 1, sub a, van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 moet aldus worden uitgelegd dat het de verspreiding via een website door een farmaceutische onderneming van informatie over receptplichtige geneesmiddelen niet verbiedt, wanneer die informatie op deze website uitsluitend beschikbaar is voor wie ernaar op zoek gaat en enkel een getrouwe weergave omvat van de verpakking van het geneesmiddel, overeenkomstig artikel 62 van richtlijn 2001/83, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27, en een letterlijke en onverkorte weergave van de bijsluiter of van de samenvatting van de productkenmerken, zoals door de bevoegde autoriteiten inzake geneesmiddelen goedgekeurd. Verboden is daarentegen het via een dergelijke website verstrekken van informatie over een geneesmiddel, die door de fabrikant is geselecteerd of gewijzigd, indien dit uitsluitend door reclamedoeleinden kan worden verklaard. Het staat aan de verwijzende rechter om vast te stellen of en in hoeverre de in het hoofdgeding aan de orde zijnde activiteiten reclame vormen in de zin van richtlijn 2001/83, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27.

(1) PB C 267 van 7.11.2009.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 139/3

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht München — Duitsland) — Privater Rettungsdienst und Krankentransport Stadler/Zweckverband für Rettungsdienst und Feuerwehralarmierung Passau

(Zaak C-274/09) (1)

(Overheidsopdrachten - Richtlijn 2004/18/EG - Concessie voor openbare diensten - Diensten van medische spoedhulp - Onderscheid tussen „overheidsopdracht voor diensten” en „concessieovereenkomst voor diensten”)

2011/C 139/04

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberlandesgericht München

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Privater Rettungsdienst und Krankentransport Stadler

Verwerende partij: Zweckverband für Rettungsdienst und Feuerwehralarmierung Passau

in tegenwoordigheid van: Malteser Hilfsdienst eV, Bayerisches Rotes Kreuz

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberlandesgericht München — Uitlegging van artikel 1, leden 2, sub a en d, en 4, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114) — Begrippen „overheidsopdracht voor diensten” en „concessieovereenkomst voor diensten” — Overeenkomst tussen aanbestedende dienst en hulporganisaties inzake verrichten van diensten van spoedeisende medische hulp, volgens welke vergoeding voor verrichte diensten afhangt van onderhandelingen tussen die organisaties en derden, zoals socialeverzekeringsorganen

Dictum

Artikel 1, leden 2, sub d, en 4, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, moet aldus worden uitgelegd dat wanneer de gekozen marktdeelnemer integraal wordt vergoed door andere subjecten dan de aanbestedende dienst die de overeenkomst inzake diensten van medische spoedhulp heeft gegund en die marktdeelnemer een, zij het erg beperkt, exploitatierisico loopt, in het bijzonder wegens het feit dat de hoogte van de gebruiksvergoedingen voor de betrokken diensten afhangt van de uitkomst van jaarlijkse onderhandelingen met derden en hij niet is verzekerd van integrale dekking van de kosten die worden gemaakt in het kader van het beheer van zijn werkzaamheden conform de naar nationaal recht geformuleerde beginselen, die overeenkomst moet worden gekwalificeerd als „concessieovereenkomst voor diensten” in de zin van artikel 1, lid 4, van die richtlijn.

(1) PB C 267 van 07.11.2009.