ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
2)

In een geval als aan de orde in het hoofdgeding en in de veronderstelling dat de douaneautoriteiten geen opening van zaken kunnen geven over de betrokken onderzoeken, moeten de vraag of de douaneautoriteiten moeten ingaan op een verzoek van de belanghebbende om op zijn kosten onderzoeken te laten verrichten in het als land van oorsprong vermelde land, en de vraag of het van belang is dat nog gedurende een beperkte tijd gedeelten van de monsters van de goederen zijn bewaard, waarover de belanghebbende had kunnen beschikken met het oog op onderzoek door een ander laboratorium, en zo ja, of de douaneautoriteiten de belanghebbende dienen te wijzen op het feit dat submonsters van de goederen beschikbaar zijn en dat hij deze kan opvragen voor een dergelijk onderzoek, worden beantwoord op basis van de nationale procesregels.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 409/9

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 11 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Essent Energie Productie BV/Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid

(Zaak C-91/13) (1)

((Associatieovereenkomst EEG-Turkije - Artikel 41, lid 1, van het aanvullend protocol en artikel 13 van besluit nr. 1/80 - Werkingssfeer - Invoering van nieuwe beperkingen met betrekking tot de vrijheid van vestiging, het vrij verrichten van diensten en de toegang tot arbeid - Verbod - Vrij verrichten van diensten - Artikelen 56 VWEU en 57 VWEU - Terbeschikkingstelling van werknemers - Onderdanen van derde landen - Vereiste van een tewerkstellingsvergunning voor de terbeschikkingstelling van arbeidskrachten))

2014/C 409/12

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Raad van State

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Essent Energie Productie BV

Verwerende partij: Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid

Dictum

De artikelen 56 VWEU en 57 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een regeling van een lidstaat zoals die in het hoofdgeding, op grond waarvan een tewerkstellingsvergunning is vereist voor de terbeschikkingstelling van werknemers die onderdaan zijn van een derde land door een in een andere lidstaat gevestigde onderneming aan een in die eerste lidstaat gevestigde inlenende onderneming, die deze werknemers inzet om werkzaamheden te verrichten voor rekening van een andere onderneming, die ook in die lidstaat is gevestigd.

(1) PB C 147 van 25.5.2013.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 421/15

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 2 oktober 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Société Fonderie 2A/Ministre de l’Économie et des Finances

(Zaak C-446/13) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Zesde btw-richtlijn - Artikel 8, lid 1, sub a - Bepaling van de plaats van een goederenlevering - Leverancier die is gevestigd in een andere lidstaat dan de lidstaat van vestiging van de afnemer - Bewerking van het goed in de lidstaat van vestiging van de afnemer))

2014/C 421/20

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d’État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Société Fonderie 2A

Verwerende partij: Ministre de l’Économie et des Finances

Dictum

Artikel 8, lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7/EG van de Raad van 10 april 1995, moet aldus worden uitgelegd dat de plaats van de levering van een goed dat een in een lidstaat gevestigde vennootschap verkoopt aan een in een andere lidstaat gevestigde afnemer en dat in opdracht van de verkoper door een in deze andere lidstaat gevestigde dienstverrichter wordt afgewerkt om dit goed klaar voor levering te maken voordat het door deze dienstverrichter naar de afnemer wordt verzonden, moet worden geacht zich te bevinden in de lidstaat van vestiging van de afnemer.

(1) PB C 304 van 19.10.2013.
2)

Artikel 29, sub b, van verordening nr. 1346/2000 moet aldus worden uitgelegd dat de vraag welke persoon of autoriteit bevoegd is om een secundaire insolventieprocedure aan te vragen, moet worden beoordeeld op grond van het nationale recht van de lidstaat op het grondgebied waarvan die procedure wordt aangevraagd. Het recht om een secundaire insolventieprocedure aan te vragen mag echter niet worden beperkt tot schuldeisers wier woonplaats of hoofdkantoor zich bevindt in de lidstaat op het grondgebied waarvan de betrokken vestiging is gelegen of tot schuldeisers wier vordering het resultaat is van een uit de exploitatie van die vestiging voortvloeiende verplichting.
1)

De artikelen 4, lid 1, en 7, lid 1, van richtlijn 2003/109/EG van de Raad van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen, zoals gewijzigd bij richtlijn 2011/51/EU van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2011, moeten aldus worden uitgelegd dat het gezinslid, als omschreven in artikel 2, sub e, van die richtlijn, van de persoon die reeds de status van langdurig ingezetene bezit, niet kan worden vrijgesteld van de in artikel 4, lid 1, van die richtlijn gestelde voorwaarde volgens welke derdelanders, om die status te verkrijgen, legaal en ononderbroken sedert de vijf jaar onmiddellijk voorafgaand aan de indiening van het betrokken verzoek in de betrokken lidstaat moeten hebben verbleven.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 253/11

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 5 juni 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Ireland — Ierland) — I/Health Service Executive

(Zaak C-255/13) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Sociale zekerheid - Verordening (EG) nr. 883/2004 - Artikelen 19, lid 1, en 20, leden 1 en 2 - Verordening (EG) nr. 987/2009 - Artikel 11 - Staatsburger van lidstaat die in woonstaat is verzekerd - Ernstige en plotselinge ziekte ingetreden tijdens vakantie in andere lidstaat - Betrokkene genoodzaakt gedurende elf jaar in deze tweede staat te blijven wegens ziekte en beschikbaarheid van gespecialiseerde medische zorg in nabijheid van plaats waar hij woont - Verstrekkingen in deze tweede staat - Begrippen „woonplaats” en „verblijfplaats”])

2014/C 253/14

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

High Court of Ireland

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: I

Verwerende partij: Health Service Executive

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Ireland — Uitlegging van de artikelen 19, lid 1, en 20, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (PB L 166, blz. 1) — Begrip „verblijven” in een andere lidstaat dan de bevoegde lidstaat — Burger van een lidstaat die sinds elf jaar aan ernstige medische aandoening lijdt die voor het eerst is opgetreden tijdens een vakantie in een tweede lidstaat — Burger genoodzaakt om op het grondgebied van de tweede lidstaat te blijven wegens zijn medische toestand

Dictum

Artikel 1, sub j en k, van verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels moet voor de toepassing van de artikelen 19, lid 1, of 20, leden 1 en 2, van die verordening aldus worden uitgelegd dat een burger van de Unie die in een eerste lidstaat woonde en tijdens vakantie in een tweede lidstaat plotseling een ernstige aandoening krijgt waardoor hij genoodzaakt is gedurende elf jaar in die lidstaat te blijven wegens deze ziekte en de beschikbaarheid van gespecialiseerde medische zorg in de nabijheid van de plaats waar hij feitelijk woont, moet worden geacht in deze tweede lidstaat te „verblijven” wanneer het gewone centrum van zijn belangen zich in de eerste lidstaat bevindt. Het staat aan de nationale rechterlijke instantie het gewone centrum van de belangen van deze staatsburger te bepalen aan de hand van een beoordeling van alle relevante feiten en rekening houdend met de wil van de betrokkene zoals deze blijkt uit die feiten, waarbij de enkele omstandigheid dat die staatsburger gedurende een lange periode in de tweede lidstaat is gebleven, als zodanig en op zichzelf niet volstaat om te oordelen dat hij in die staat woont.

(1) PB C 189 van 29.6.2013.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 282/10

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 juni 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský soud v Ostravě en de Nejvyšší správní soud — Tsjechische Republiek) — Strojírny Prostějov a.s. (C-53/13) en ACO Industries Tábor s.r.o. (C-80/13)/Odvolací finanční ředitelství

(Gevoegde zaken C-53/13 en C-80/13) (1)

((Vrij verrichten van diensten - Uitzendbureau - Terbeschikkingstelling van werknemers door in een andere lidstaat gevestigd uitzendbureau - Beperking - Onderneming die arbeidskrachten inleent - Inhouding van de inkomstenbelasting van deze werknemers aan de bron - Verplichting - Afdracht aan de nationale schatkist - Verplichting - Geval van werknemers die door een binnenlands uitzendbureau ter beschikking worden gesteld - Geen dergelijke verplichtingen))

2014/C 282/13

Procestaal: Tsjechisch

Verwijzende rechters

Krajský soud v Ostravě en Nejvyšší správní soud

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Strojírny Prostějov a.s. (C-53/13) en ACO Industries Tábor s.r.o. (C-80/13)

Verwerende partij: Odvolací finanční ředitelství

Dictum

Artikel 56 VWEU verzet zich tegen een regeling als die in de hoofdgedingen, volgens welke in een lidstaat gevestigde vennootschappen die gebruikmaken van werknemers die in dienst zijn van en ter beschikking worden gesteld door uitzendbureaus die in een andere lidstaat zijn gevestigd, maar in de eerste staat activiteiten ontplooien via een vestiging aldaar, een vooruitbetaling op de door die werknemers verschuldigde inkomstenbelasting aan de bron dienen in te houden en aan de eerste staat dienen af te dragen, terwijl deze verplichting niet geldt voor in de eerste staat gevestigde vennootschappen die gebruikmaken van de diensten van aldaar gevestigde uitzendbureaus.

(1) PB C 141 van 18.5.2013.

PB C 147 van 25.5.2013.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 159/9

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 april 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Hauptzollamt Köln/Kronos Titan GmbH (C-43/13), Hauptzollamt Krefeld/Rhein-Ruhr Beschichtungs-Service GmbH (C-44/13)

(Gevoegde zaken C-43/13 en C-44/13) (1)

((Richtlijn 2003/96/EG - Belasting van energieproducten - Producten die in richtlijn 2003/96/EG niet worden vermeld - Begrip „gelijkwaardige motor- of verwarmingsbrandstof”))

2014/C 159/11

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesfinanzhof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Hauptzollamt Köln (C-43/13), Hauptzollamt Krefeld (C-44/13)

Verwerende partij: Kronos Titan GmbH (C-43/13), Rhein-Ruhr Beschichtungs-Service GmbH (C-44/13)

Voorwerp

Verzoeken om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van artikel 2, lid 3, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (PB L 283, blz. 51) — Belasting van andere energieproducten dan die waarvoor de richtlijn belastingniveaus vaststelt — Begrippen gelijkwaardige motor- of verwarmingsbrandstof — Mogelijkheid om op een als verwarmingsbrandstof gebruikt product de belasting voor het product met de meest gelijkende chemische samenstelling toe te passen, wanneer dit product is onderworpen aan een hogere dan de voor verwarmingsbrandstoffen toepasselijke belasting, omdat het als motorbrandstof kan worden gebruikt

Dictum

Artikel 2, lid 3, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit, waarin wordt bepaald dat andere energieproducten dan die waarvoor in deze richtlijn een belastingniveau is vastgesteld, tegen het tarief voor gelijkwaardige motor- of verwarmingsbrandstof worden belast naargelang het gebruik dat ervan wordt gemaakt, moet aldus worden uitgelegd dat eerst moet worden bepaald of het betrokken product als verwarmingsbrandstof dan wel als motorbrandstof wordt gebruikt, alvorens te bepalen welke motor- of verwarmingsbrandstof, naargelang het geval, uit de overeenkomstige tabel van bijlage I bij deze richtlijn door het betrokken product daadwerkelijk in zijn gebruik wordt vervangen of, indien er geen vervanging is, welke van deze motor- of verwarmingsbrandstoffen dit product door zijn kenmerken en gebruiksdoel het dichtst benadert.

(1) PB C 123 van 27.4.2013.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 112/12

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 27 februari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Cartier parfums — lunettes SAS, Axa Corporate Solutions assurances SA/Ziegler France SA, Montgomery transports Sàrl, Inko Trade s.r.o., Jaroslav Mateja, Groupama transport

(Zaak C-1/13) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Artikel 27, lid 2 - Aanhangigheid - Artikel 24 - Aanwijzing van bevoegde rechter - Vaststelling van bevoegdheid van als eerste aangezochte rechter door verschijning van partijen zonder betwisting van bevoegdheid dan wel definitieve beslissing])

2014/C 112/14

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour de cassation

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Cartier parfums — lunettes SAS, Axa Corporate Solutions assurances SA

Verwerende partijen: Ziegler France SA, Montgomery transports Sàrl, Inko Trade s.r.o., Jaroslav Mateja, Groupama transport

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour de cassation (Frankrijk) — Uitlegging van artikel 27, lid 2, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1) — Aanhangigheid — Vaststelling dat het gerecht waarbij de zaak het eerst is aangebracht bevoegd is omdat de partijen de bevoegdheid van het eerste gerecht niet hebben betwist dan wel omdat het eerste gerecht een beslissing heeft gegeven die onherroepelijk is om welke reden dan ook

Dictum

Artikel 27, lid 2, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moet aldus worden uitgelegd dat, behoudens de hypothese waarin de als laatste aangezochte rechter exclusief bevoegd is op grond van deze verordening, de bevoegdheid van de als eerste aangezochte rechter vaststaat in de zin van die bepaling zodra deze zich niet ambtshalve onbevoegd heeft verklaard en geen van de partijen zijn bevoegdheid heeft betwist vóór of op het tijdstip van de stellingname die naar zijn nationaal procesrecht is te beschouwen als het eerste verweer ten gronde bij hem.

(1) PB C 63 van 2.3.2013.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 135/17

Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 13 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 3 de Barcelona — Spanje) — Antonio Márquez Samohano/Universitat Pompeu Fabra

(Zaak C-190/13) (1)

((Sociale politiek - Richtlijn 1999/70/EG - Raamovereenkomst EVV, UNICE en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Universiteiten - Geassocieerde docenten - Opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Clausule 5, punt 1 - Maatregelen ter voorkoming van misbruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Begrip „objectieve redenen” die dergelijke overeenkomsten rechtvaardigen - Clausule 3 - Begrip „arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd” - Sancties - Recht op vergoeding - Verschil in behandeling met werknemers in vaste dienst))

2014/C 135/18

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de lo Social no 3 de Barcelona

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Antonio Márquez Samohano

Verwerende partij: Universitat Pompeu Fabra

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Juzgado de lo Social no 3 de Barcelona — Uitlegging van de clausules 3 en 5 van de raamovereenkomst van het EVV, de UNICE en het CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 (PB L 175, blz. 43) — Arbeidsovereenkomsten gesloten met de overheid — Universitaire docenten — Ontbreken van maatregelen om misbruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd te voorkomen

Dictum

Clausule 5 van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen een nationale regeling als die welke aan de orde is in het hoofdgeding, op grond waarvan universiteiten opeenvolgende met geassocieerde docenten gesloten arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd kunnen vernieuwen zonder dat enige beperking geldt voor de maximumduur en het aantal vernieuwingen van deze overeenkomsten, wanneer dergelijke overeenkomsten zijn gerechtvaardigd op basis van een objectieve reden in de zin van punt 1, sub a, van deze clausule, wat ter beoordeling van de verwijzende rechter staat. Het staat echter eveneens aan de verwijzende rechter om in concreto na te gaan of in het hoofdgeding de betrokken vernieuwing van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd daadwerkelijk in tijdelijke behoeften beoogde te voorzien en of een regeling als die aan de orde in het hoofdgeding niet in werkelijkheid is gebruikt om te voorzien in permanente en blijvende behoeften van de universiteiten op het gebied van de aanwerving van onderwijzend personeel.

(1) PB C 189 van 29.6.2013.
2)

Artikel 267, eerste alinea, sub b, VWEU moet aldus worden uitgelegd dat een in het kader van een operationeel programma van de verordeningen nrs. 1083/2006 en 1080/2006 ter bevordering van de Europese territoriale samenwerking tussen twee lidstaten door een Comité van toezicht vastgestelde programmagids als in het hoofdgeding geen handeling van een Unie-instelling, -orgaan of -organisatie vormt en het Hof van Justitie van de Europese Unie dus onbevoegd is om de geldigheid van een dergelijke gids te toetsen.
4)

Stichting Natuur en Milieu en Pesticide Action Network Europe worden hoofdelijk verwezen in de kosten die de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie in eerste aanleg en in de hogere voorzieningen hebben gemaakt.
1)

Door de exploitatie op het eiland Zakynthos, te Gryparaiika, in de regio Kalamaki (Griekenland), te handhaven, een stortplaats die gebreken vertoont, die verzadigd is en die niet de milieuvoorwaarden en -vereisten van de Unieregeling in acht neemt als bepaald in de artikelen 13 en 36, lid 1, van richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen, en in de artikelen 8, 9, 11, lid 1, sub a, 12 en 14 van richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen, en — door de stortplaatsvergunning voor de betrokken plek te vernieuwen zonder de procedure van artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna in acht te nemen, is de Helleense Republiek de krachtens genoemde bepalingen op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 409/6

Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 11 september 2014 — Gem-Year Industrial Co. Ltd, Jinn-Well Auto-Parts (Zhejiang) Co. Ltd/Raad van de Europese Unie, European Industrial Fasteners Institute AISBL (EIFI)

(Zaak C-602/12 P) (1)

([Hogere voorziening - Dumping - Verordening (EG) nr. 384/96 - Artikel 2, lid 7, sub c, eerste streepje - Verordening (EG) nr. 2026/97 - Verordening (EG) nr. 91/2009 - Invoer van bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen uit China - Status van marktgerichte onderneming - Kosten en belangrijkste productiemiddelen die hoofdzakelijk marktvoorwaarden weergeven - Overheidssteun aan de staalsector in het algemeen - Invloed])

2014/C 409/07

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirantes: Gem-Year Industrial Co. Ltd, Jinn-Well Auto-Parts (Zhejiang) Co. Ltd (vertegenwoordigers: Y. Melin en V. Akritidis, avocats)

Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix en S. Boelaert, gemachtigden, bijgestaan door G. Berrisch, Rechtsanwalt), Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. França en T. Maxian Rusche, gemachtigden), European Industrial Fasteners Institute AISBL (EIFI) (vertegenwoordiger: J. Bourgeois, avocat)

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Gem-Year Industrial Co. Ltd en Jinn-Well Auto-Parts (Zhejiang) Co. Ltd worden verwezen in de kosten die de Raad van de Europese Unie en het European Industrial Fasteners Institute AISLB (EIFI) hebben gemaakt in de onderhavige procedure.

3) De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

(1) PB C 101 van 6.4.2013.
1)

Artikel 2, sub c, van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (kaderrichtlijn), zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009, moet aldus worden uitgelegd dat een dienst die bestaat in het onder bezwarende titel voorwaardelijke toegang verlenen tot een via de satelliet overgebracht programmapakket dat radio- en televisieprogramma’s omvat, onder het begrip „elektronischecommunicatiedienst” in de zin van die bepaling valt. Dat die dienst een systeem voor voorwaardelijke toegang inhoudt in de zin van artikel 2, sub e bis en f, van richtlijn 2002/21, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140, is in dit verband niet van belang. De exploitant die een dienst aanbiedt als die in het hoofdgeding, moet worden aangemerkt als een aanbieder van elektronischecommunicatiediensten in de zin van richtlijn 2002/21, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140.
1)

De artikelen 203 en 204 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 648/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 13 april 2005, gelezen in samenhang met artikel 859, punt 2, sub c, van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 444/2002 van de Commissie van 11 maart 2002, moeten in die zin worden uitgelegd dat de enkele overschrijding van de overeenkomstig artikel 356, lid 1, van verordening nr. 2454/93, zoals gewijzigd bij verordening nr. 444/2002, vastgestelde termijn voor het aanbrengen niet leidt tot een douaneschuld wegens het onttrekken van de betrokken goederen aan het douanetoezicht in de zin van artikel 203 van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 648/2005, maar tot een douaneschuld met als grondslag artikel 204 van die verordening, en dat het voor het ontstaan van een douaneschuld uit hoofde van dat artikel 204 niet nodig is dat de betrokkenen de douaneautoriteiten inlichtingen verstrekken over de oorzaken van de overschrijding van de overeenkomstig artikel 356 van verordening nr. 2454/93, zoals gewijzigd bij verordening nr. 444/2002, vastgestelde termijn of over de plek waar de betrokken goederen zich bevonden gedurende de periode tussen het verstrijken van die termijn en de daadwerkelijke aanbrenging van de goederen bij het douanekantoor van bestemming.