ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Artikel 43 EG moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een wettelijke regeling van een lidstaat volgens welke dividenden die een ingezeten vennootschap ontvangt van een andere ingezeten vennootschap zijn vrijgesteld van vennootschapsbelasting, terwijl dividenden die een ingezeten vennootschap ontvangt van een niet-ingezeten vennootschap waarin de ingezeten vennootschap een deelneming heeft waardoor zij een zodanige invloed op de besluiten van die niet-ingezeten vennootschap heeft dat zij de activiteiten ervan kan bepalen, aan die belasting worden onderworpen, waarbij een belastingkrediet wordt verleend voor de belasting die de uitkerende vennootschap daadwerkelijk heeft betaald in haar lidstaat van vestiging, op voorwaarde dat het belastingtarief voor buitenlandse dividenden niet hoger is dan het tarief voor binnenlandse dividenden en het belastingkrediet ten minste gelijk is aan het bedrag dat is betaald in de lidstaat van de uitkerende vennootschap, tot beloop van het bedrag van de belasting in de lidstaat van de ontvangende vennootschap.

Artikel 56 EG moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een wettelijke regeling van een lidstaat volgens welke dividenden die een ingezeten vennootschap ontvangt van een andere ingezeten vennootschap zijn vrijgesteld van vennootschapsbelasting, terwijl dividenden die een ingezeten vennootschap ontvangt van een niet-ingezeten vennootschap waarin zij minstens 10 % van de stemrechten bezit, aan die belasting worden onderworpen, waarbij een belastingkrediet wordt verleend voor de belasting die de uitkerende vennootschap daadwerkelijk heeft betaald in haar lidstaat van vestiging, op voorwaarde dat het belastingtarief voor buitenlandse dividenden niet hoger is dan het tarief voor binnenlandse dividenden en het belastingkrediet ten minste gelijk is aan het bedrag dat is betaald in de lidstaat van de uitkerende vennootschap, tot beloop van het bedrag van de belasting in de lidstaat van de ontvangende vennootschap.

Artikel 56 EG moet voorts aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een wettelijke regeling van een lidstaat volgens welke dividenden die een ingezeten vennootschap ontvangt van een andere ingezeten vennootschap zijn vrijgesteld van vennootschapsbelasting, terwijl dividenden die een ingezeten vennootschap ontvangt van een niet-ingezeten vennootschap waarin zij minder dan 10 % van de stemrechten bezit, aan die belasting worden onderworpen, zonder dat deze een belastingkrediet wordt verleend voor de belasting die de uitkerende vennootschap daadwerkelijk heeft betaald in haar lidstaat van vestiging.
1)

Het arrest van 26 januari 2017, Banco Primus (C-421/14, EU:C:2017:60), moet aldus worden uitgelegd dat de criteria die in dat arrest zijn geformuleerd voor de beoordeling van het oneerlijke karakter van een beding in een overeenkomst, in de zin van artikel 3, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, met name voor de beoordeling van de door dat beding, ten nadele van de consument, teweeggebrachte aanzienlijke verstoring van het evenwicht tussen de rechten en verplichtingen van de partijen bij de overeenkomst, niet kunnen worden opgevat als cumulatief dan wel alternatief, maar moeten worden begrepen als deel van het geheel van omstandigheden rond de sluiting van de betreffende overeenkomst, die de nationale rechter moet onderzoeken om het oneerlijke karakter van een beding in een overeenkomst, in de zin van artikel 3, lid 1, van richtlijn 93/13, te beoordelen.
2)

Artikel 15, lid 1, van richtlijn 2002/58, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/136, gelezen in het licht van de artikelen 7, 8 en 11 alsook artikel 52, lid 1, van het Handvest van de grondrechten, en de artikelen 13 en 54 van richtlijn (EU) 2016/680 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door bevoegde autoriteiten met het oog op de voorkoming, het onderzoek, de opsporing en de vervolging van strafbare feiten of de tenuitvoerlegging van straffen, en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Kaderbesluit 2008/977/JBZ van de Raad, moeten aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale wettelijke regeling die de met strafrechtelijke onderzoeken belaste autoriteiten toegang verlenen tot rechtmatig bewaarde verkeers- en locatiegegevens, zonder te waarborgen dat personen wier gegevens door die nationale autoriteiten zijn ingezien daarvan — voor zover het Unierecht daarin voorziet — in kennis worden gesteld en zonder dat deze personen beschikken over een rechtsmiddel tegen onrechtmatige toegang tot die gegevens.
Arrest van het Hof (Derde kamer) van 20 oktober 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — BT / Laudamotion GmbH

(Zaak C-111/21) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Luchtvervoer - Verdrag van Montreal - Artikel 17, lid 1 - Aansprakelijkheid van luchtvaartmaatschappijen in geval van dood of lichamelijk letsel van een passagier - Begrip “lichamelijk letsel” - Posttraumatische stressstoornis bij een passagier na de noodevacuatie van een vliegtuig)

(2022/C 472/12)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberster Gerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: BT

Verwerende partij: Laudamotion GmbH

Dictum

Artikel 17, lid 1, van het op 28 mei 1999 te Montreal gesloten Verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer, dat op 9 december 1999 door de Europese Gemeenschap is ondertekend en namens haar is goedgekeurd bij besluit 2001/539/EG van de Raad van 5 april 2001,

moet aldus worden uitgelegd dat:

voor een psychisch letsel dat een passagier heeft opgelopen ten gevolge van een “ongeval” in de zin van deze bepaling en dat geen verband houdt met een “lichamelijk letsel” in de zin van genoemde bepaling, op dezelfde wijze schadevergoeding moet worden betaald als voor een dergelijk lichamelijk letsel, voor zover de getroffen passagier aantoont dat er sprake is van nadelige effecten op zijn psychische gezondheid die zodanig ernstig of intens zijn dat zij zijn algemene gezondheidstoestand aantasten en zonder medische behandeling niet zullen verdwijnen.

(1) PB C 228 van 14.6.2021.
Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 10 november 2022 — ITD, Brancheorganisation for den danske vejgodstransport A/S, Danske Fragtmænd A/S / Europese Commissie

(Zaak C-442/21 P) (1)

(Hogere voorziening - Staatssteun - Postsector - Compensatie voor de vervulling van de universeledienstverplichting - Berekening - “Net Avoided Cost”-methode - Inaanmerkingneming van de immateriële voordelen die aan de universele dienst zijn toe te schrijven - Gebruik van de als compensatie toegekende middelen - Garantie voor de kosten van het ontslag van een bepaalde categorie werknemers in geval van faillissement van de aanbieder van de universele dienst - Boekhoudkundige toerekening van de gemeenschappelijke kosten voor de activiteiten die onder de universele dienst vallen en de activiteiten die daar niet onder vallen - Besluit waarbij de steun verenigbaar met de interne markt wordt verklaard)

(2023/C 7/11)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirantes: ITD, Brancheorganisation for den danske vejgodstransport A/S, Danske Fragtmænd A/S (vertegenwoordiger: L. Sandberg-Mørch, advokat)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Blanck, J. Carpi Badía en L. Nicolae, gemachtigden), Jørgen Jensen Distribution A/S, Dansk Distribution A/S, Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: aanvankelijk V. Pasternak Jørgensen en M. Søndahl Wolff, gemachtigden, bijgestaan door R. Holdgaard, advokat, vervolgens M. Søndahl Wolff, gemachtigde, bijgestaan door R. Holdgaard, advokat)

Interveniënte aan de zijde van de Europese Commissie: Post Danmark (vertegenwoordiger: O. Koktvedgaard, advokat)

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) ITD, Brancheorganisation for den danske vejgodstransport A/S en Danske Fragtmænd A/S worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

3) Het Koninkrijk Denemarken en Post Danmark dragen hun eigen kosten.

(1) PB C 382 van 20.9.2021.
1)

Artikel 273 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, en het evenredigheidsbeginsel moeten aldus worden uitgelegd dat: zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling die voorziet in een mechanisme van hoofdelijke aansprakelijkheid voor schulden ter zake van de belasting over de toegevoegde waarde (btw) van een rechtspersoon in de volgende omstandigheden: — de hoofdelijk aansprakelijk gestelde persoon is bedrijfsleider of lid van een bestuursorgaan van de rechtspersoon; — de hoofdelijk aansprakelijk gestelde persoon heeft te kwader trouw betalingen verricht uit het vermogen van de rechtspersoon die als verkapte winst- of dividenduitkeringen kunnen worden aangemerkt, of heeft dit vermogen om niet of tegen een duidelijk lagere prijs dan de marktprijs overgedragen; — de rechtspersoon is als gevolg van de te kwader trouw verrichte handelingen niet in staat de door hem verschuldigde btw geheel of gedeeltelijk te betalen; — de hoofdelijke aansprakelijkheid is beperkt tot het bedrag van het vermogensverlies dat de rechtspersoon heeft geleden als gevolg van de te kwader trouw verrichte handelingen, en — de hoofdelijke aansprakelijkheid ontstaat slechts subsidiair, namelijk wanneer het onmogelijk blijkt de verschuldigde btw-bedragen te innen bij de rechtspersoon.
C 472/21

Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 27 oktober 2022 — CE / Comité van de Regio’s

(Zaak C-539/21 P) (1)

(Hogere voorziening - Openbare dienst - Tijdelijke functionarissen - Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden - Artikel 2, onder c) - Overeenkomst voor onbepaalde tijd - Voortijdige beëindiging met inachtneming van de opzeggingstermijn - Artikel 47, onder c), i) - Verbreking van de vertrouwensband - Regeling voor de invulling van de opzeggingstermijn - Kennelijke beoordelingsfout en onjuiste rechtsopvatting - Omissies - Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding)

(2022/C 472/24)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirante: CE (vertegenwoordiger: M. Casado García-Hirschfeld, avocate)

Andere partij in de procedure: Comité van de Regio’s (vertegenwoordigers: S. Bachotet en M. Espárrago Arzadun als gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, Rechtsanwalt)

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) CE wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van het Europees Comité van de Regio’s.

(1) PB C 37 van 24.1.2022.
4)

Artikel 19 van richtlijn 2009/16, zoals gewijzigd bij richtlijn 2017/2110, moet aldus worden uitgelegd dat, ingeval met betrekking tot schepen die in de praktijk worden gebruikt voor stelselmatige opsporings- en reddingsactiviteiten ten behoeve van mensen in gevaar of in nood op zee, terwijl zij door een lidstaat die vlaggenstaat is, zijn geclassificeerd en gecertificeerd als vrachtschip, wordt vastgesteld dat die schepen op zodanige wijze zijn gebruikt dat zij gevaar voor personen, eigendommen of het milieu opleverden, de lidstaat die havenstaat is, de beslissing om deze schepen niet aan te houden of deze aanhouding op te heffen, niet ervan afhankelijk mag maken dat zij beschikken over voor deze activiteiten geschikte certificaten en voldoen aan de overeenkomstige voorschriften. Daarentegen kan deze staat bepaalde herstelmaatregelen opleggen op het gebied van veiligheid, het voorkomen van verontreiniging en de leef- en werkomstandigheden aan boord, mits die herstelmaatregelen erdoor worden gerechtvaardigd dat er tekortkomingen zijn die een duidelijk gevaar opleveren voor de veiligheid, de gezondheid of het milieu en met zich meebrengen dat het onmogelijk is te varen in omstandigheden waarin de veiligheid op zee gewaarborgd is. Dergelijke herstelmaatregelen moeten bovendien passend, noodzakelijk en evenredig aan dat doel zijn. Daarenboven moet de havenstaat deze maatregelen in loyale samenwerking met de vlaggenstaat vaststellen en uitvoeren, en daarbij de respectieve bevoegdheden van beide staten in acht nemen.
Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 29 september 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Vrhovno sodišče — Slovenië) — Raiffeisen Leasing, trgovina in leasing d.o.o. / Republika Slovenija

(Zaak C-235/21) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 203 - Sale-and-leaseback-overeenkomst - Tot voldoening van de btw gehouden persoon - Mogelijkheid om een schriftelijke overeenkomst gelijk te stellen aan een factuur)

(2022/C 432/06)

Procestaal: Sloveens

Verwijzende rechter

Vrhovno sodišče

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Raiffeisen Leasing, trgovina in leasing d.o.o.

Verwerende partij: Republika Slovenija

Dictum

Artikel 203 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde

moet aldus worden uitgelegd dat:

een sale-and-leaseback-overeenkomst waarvoor na afsluiting door de partijen geen factuur is opgesteld, kan worden aangemerkt als een factuur in de zin van deze bepaling, wanneer deze overeenkomst alle informatie bevat die noodzakelijk is opdat de belastingdienst van een lidstaat kan vaststellen of in casu voldaan is aan de materiële voorwaarden voor het recht op aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

(1) PB C 217 van 7.6.2021.
2)

Puma SE, Puma United Kingdom Ltd, Puma Nordic AB, Austria Puma Dassler GmbH, Puma Italia Srl, Puma France SAS, Puma Denmark A/S, Puma Iberia SL en Puma Retail AG worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Europese Commissie.
Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 1 augustus 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte d'appello di Venezia — Italië) — Agecontrol SpA / ZR, Lidl Italia Srl

(Zaak C-319/21) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Landbouw - Gemeenschappelijke ordening van de markten - Verordening (EG) nr. 1234/2007 - Verpakte verse groenten en fruit - Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 - Normcontrole - Vervoer naar een verkooppunt dat tot dezelfde onderneming behoort - Begeleidend document - Vermelding van het land van oorsprong)

(2022/C 408/22)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Corte d'appello di Venezia

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Agecontrol SpA

Verwerende partijen: ZR, Lidl Italia Srl

Dictum

Artikel 5, lid 4, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 van de Commissie van 7 juni 2011 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad, wat de sectoren groenten en fruit en verwerkte groenten en fruit betreft, gelezen in het licht van artikel 8 van die verordening en van de artikelen 113 en 113 bis van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten (“integrale-GMO-verordening”), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 361/2008 van de Raad van 14 april 2008, moet aldus worden uitgelegd dat voor de controle van de handelsnormen in de sector groenten en fruit van de houder van dergelijke producten niet wordt verlangd dat hij een begeleidend document opstelt. Wanneer die houder wel een dergelijk document opstelt, moet hij de naam en het land van oorsprong van die producten echter in alle afzetstadia van de producten vermelden, ongeacht de omstandigheid dat de bij uitvoeringsverordening nr. 543/2011 vereiste aanduidingen reeds zichtbaar en onuitwisbaar zijn aangebracht op een van de zijkanten van de verpakking en op een bord dat zichtbaar is aangebracht in het vervoermiddel waarmee zij worden vervoerd, alsmede zijn vermeld op de facturen die door de leverancier van die producten zijn uitgereikt.

(1) PB C 310 van 2.8.2021.
C 318/11

Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 30 juni 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Bucureşti — Roemenië) — Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Bucureşti — Administraţia Sector 1 a Finanţelor Publice / VB, Direcţia Generalā Regionalā a Finanţelor Publice Bucureşti -Serviciul Soluţionare Contestaţii 1

(Zaak C-146/21) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Uitvoeringsbesluiten 2010/583/EU en 2013/676/EU waarbij Roemenië wordt gemachtigd af te wijken van artikel 193 van die richtlijn - Verleggingsregeling - Levering van houtproducten - Nationale regeling die btw-registratie als voorwaarde stelt voor de toepassing van die regeling - Beginsel van fiscale neutraliteit)

(2022/C 318/14)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curtea de Apel Bucureşti

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Bucureşti — Administraţia Sector 1 a Finanţelor Publice

Verwerende partijen: VB, Direcţia Generalā Regionalā a Finanţelor Publice Bucureşti — Serviciul Soluţionare Contestaţii 1

Dictum

Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde en het beginsel van fiscale neutraliteit verzetten zich niet tegen een nationale regeling volgens welke de verleggingsregeling niet van toepassing is op een belastingplichtige die op aanvraag noch ambtshalve was geregistreerd voor de btw voordat hij belastbare transacties verrichtte.

(1) PB C 228 van 14.6.2021.
C 284/11

Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 2 juni 2022 — EM / Europees Parlement

(Zaak C-299/21 P) (1)

(Hogere voorziening - Openbare dienst - Europees Parlement - Tijdelijk functionaris in dienst van een politieke fractie - Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie - Artikel 7 - Overplaatsing - Artikel 12 en artikel 12 bis, lid 3 - Begrip “psychisch geweld” - Geen toewijzing van taken - Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie - Verzoek om bijstand - Schade - Vergoeding)

(2022/C 284/11)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirant: EM (vertegenwoordiger: M. Casado García-Hirschfeld, avocate)

Andere partij in de procedure: Europees Parlement (vertegenwoordigers: D. Boytha, L. Darie en C. González Argüelles, gemachtigden)

Dictum

1) Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 3 maart 2021, EM/Parlement (T-599/19, niet gepubliceerd, EU:T:2021:111), wordt vernietigd, voor zover het Gerecht daarbij de schadevordering heeft afgewezen, voor zover deze strekte tot vergoeding van de schade die verzoeker heeft geleden als gevolg van het feit dat hem gedurende de periode van 8 december 2016 tot 1 juni 2018, de datum van zijn pensionering, geen taken zijn toegewezen.

2) De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

3) Het Europees Parlement wordt veroordeeld tot betaling van een vergoeding van 7 500 EUR aan EM.

4) Het Europees Parlement draagt zijn eigen kosten van de procedure in eerste aanleg in zaak T-599/19 en van de hogere voorziening alsmede de helft van de kosten die EM voor deze procedures heeft gemaakt.

(1) PB C 431 van 25.10.2021.
Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 31 maart 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Bremen — Duitsland) — DM / CTS Eventim AG & Co. KGaA

(Zaak C-96/21) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Bescherming van de consument - Richtlijn 2011/83/EU - Herroepingsrecht voor overeenkomsten op afstand en buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten - Uitzonderingen op het herroepingsrecht - Artikel 16, onder l) - Verstrekking van diensten met betrekking tot vrijetijdsbesteding - Overeenkomst die in een bepaalde datum of periode van uitvoering voorziet - Verstrekking van ticketverkoopdiensten - Tussenpersoon die in eigen naam maar voor rekening van de organisator van een vrijetijdsactiviteit optreedt - Aan de uitoefening van het herroepingsrecht verbonden risico)

(2022/C 207/06)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Bremen

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: DM

Verwerende partij: CTS Eventim AG & Co. KGaA

Dictum

Artikel 16, onder l), van richtlijn 2011/83/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011 betreffende consumentenrechten, tot wijziging van richtlijn 93/13/EEG van de Raad en van richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van richtlijn 85/577/EEG [van de Raad] en van richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad moet aldus worden uitgelegd dat de in deze bepaling bedoelde uitzondering op het herroepingsrecht kan worden tegengeworpen aan een consument die met een tussenpersoon die in zijn eigen naam maar voor rekening van de organisator van een vrijetijdsactiviteit optreedt, een overeenkomst op afstand inzake de verwerving van een recht op toegang tot deze activiteit heeft gesloten, op voorwaarde dat, ten eerste, de beëindiging van de verplichting tot uitvoering van deze overeenkomst jegens de consument, door herroeping overeenkomstig artikel 12, onder a), van deze richtlijn, de organisator van de betrokken activiteit zou blootstellen aan het risico dat verbonden is aan de reservering van de aldus vrijgekomen capaciteit, en, ten tweede, de vrijetijdsactiviteit waartoe dat recht toegang verleent, moet plaatsvinden op een bepaalde datum of in een bepaalde periode.

(1) PB C 138 van 19.4.2021.
Arrest van het Hof (Negende kamer) van 28 april 2022 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Veliko Tarnovo — Bulgarije) — “Nikopolis AD Istrum 2010” EOOD (C-160/21), “Agro — eko 2013” EOOD (C-217/21) / Izpalnitelen direktor na Darzhaven fond “Zemedelie”

(Gevoegde zaken C-160/21 en C-217/21) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Regelingen inzake rechtstreekse steunverlening - Verordening (EU) nr. 1306/2013 - Betalingen aan begunstigden - Artikel 75 - Betalingstermijn - Inachtneming - Geen - Stilzwijgende afwijzing van de steunaanvraag)

(2022/C 237/21)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Administrativen sad Veliko Tarnovo

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen:“Nikopolis AD Istrum 2010” EOOD (C-160/21), “Agro — eko 2013” EOOD (C-217/21)

Verwerende partij: Izpalnitelen direktor na Darzhaven fond “Zemedelie”

Dictum

Artikel 75, lid 1, van verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 inzake de financiering, het beheer en de monitoring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot intrekking van verordeningen (EEG) nr. 352/78, (EG) nr. 165/94, (EG) nr. 2799/98, (EG) nr. 814/2000, (EG) nr. 1290/2005 en (EG) nr. 485/2008 van de Raad, zoals gewijzigd bij verordening (EU) 2017/2393 van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2017, moet aldus worden uitgelegd dat, indien het betaalorgaan van een lidstaat de door een landbouwer aangevraagde steun niet binnen de in die bepaling vastgestelde termijn betaalt, het uitblijven van die betaling niet moet worden beschouwd als stilzwijgend besluit tot afwijzing van de betreffende steunaanvraag, ongeacht of de betrokken landbouwer al dan niet is ingelicht over eventuele aanvullende controles die het overschrijden van deze termijn rechtvaardigen.

(1) PB C 206 van 31.5.2021.

PB C 242 van 21.6.2021.