ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Trans-Europese netwerken - Opstelling van richtsnoeren - Maatregelen met oog op interoperabiliteit van netwerken - Financiële steun - Besluit van Raad betreffende communautaire bijdrage aan telematische gegevensuitwisseling tussen overheidsdiensten in Gemeenschap - Rechtsgrondslag - Artikel 129 D van Verdrag - Nietigverklaring omdat artikel 235 als rechtsgrondslag is gekozen - Werking in tijd

(EG-Verdrag, art. 129 B, 129 C, 129 D, 174 en 235; besluit 95/468 van de Raad)

Samenvatting

Niet alleen valt het doel van besluit 95/468 betreffende de communautaire bijdrage aan telematische gegevensuitwisseling tussen overheidsdiensten in de Gemeenschap (IDA) binnen de strekking van artikel 129 B van het Verdrag, dat de totstandbrenging en ontwikkeling van trans-Europese netwerken betreft, maar ook uit de inhoud zelf van het besluit blijkt, dat dit bestemd is om tot die ontwikkeling bij te dragen. Aangezien de in het besluit vastgestelde maatregelen onder artikel 129 C, lid 1, eerste, tweede en derde streepje, vallen, respectievelijk betreffende de voor het betrokken gebied op te stellen richtsnoeren, de interoperabiliteit van de netwerken en de financiële steun van de Gemeenschap, had het besluit volgens artikel 129 D moeten zijn vastgesteld. Aangezien het ten onrechte is vastgesteld op grond van artikel 235, dat slechts als rechtsgrondslag mag dienen indien geen enkele andere verdragsbepaling de gemeenschapsinstellingen de bevoegdheid verleent die nodig is om die handeling te kunnen vaststellen, moet besluit 95/468 nietig worden verklaard.

Ter voorkoming van een onderbreking van de lopende projecten en om belangrijke redenen van rechtszekerheid, vergelijkbaar met die welke bij de nietigverklaring van bepaalde verordeningen een rol spelen, lijkt het gerechtvaardigd, dat het Hof de bevoegdheid uitoefent die artikel 174, tweede alinea, van het Verdrag hem uitdrukkelijk toekent in geval van nietigverklaring van verordeningen, en beslist dat de gevolgen van de reeds door de Commissie op basis van het nietig verklaarde besluit vastgestelde uitvoeringsmaatregelen worden gehandhaafd.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Gemeenschapsrecht - Beginselen - Evenredigheid - Hoofd- en nevenverplichting - Identieke sanctie - Ontoelaatbaarheid

2 Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Suiker - Productie buiten quota (C-suiker) - Bedrag verschuldigd voor op interne markt afgezette suiker - Heffing bij uitvoer, doch zonder vervulling van douaneformaliteiten - Evenredigheidsbeginsel - Schending - Geen

(Verordeningen van de Commissie nr. 2670/81, art. 2, lid 2, en 3, en nr. 3183/80)

Samenvatting

3 Om vast te stellen of een bepaling van gemeenschapsrecht zich verdraagt met het evenredigheidsbeginsel, moet worden nagegaan, of de daarin aangewende middelen geschikt en noodzakelijk zijn om het gestelde doel te bereiken. Wanneer in een gemeenschapsregeling onderscheid wordt gemaakt tussen een hoofdverplichting waarvan de nakoming noodzakelijk is om het gestelde doel te bereiken, en een bijkomende verplichting van voornamelijk administratieve aard, kan die regeling niet zonder afbreuk te doen aan het evenredigheidsbeginsel een even strenge sanctie stellen op niet-nakoming van de bijkomende verplichting als op niet-nakoming van de hoofdverplichting.

4 De vervulling van de douaneformaliteiten bij uitvoer van de productie buiten de quota in de sector suiker (C-suiker) moet evenals de uitvoer zelf, worden geacht deel uit te maken van de hoofdverplichtingen van de betrokken regeling, aangezien deze formaliteiten niet alleen de administratieve afhandeling moeten vergemakkelijken, maar ook onmisbaar zijn voor de goede werking van het quotastelsel in de sector suiker. Het zijn derhalve geen bijkomende verplichtingen van voornamelijk administratieve aard, op de nakoming waarvan niet zonder afbreuk te doen aan het evenredigheidsbeginsel een even strenge sanctie kan worden gesteld als op de niet-nakoming van een hoofdverplichting.

De heffing van het voor de op de interne markt afgezette C-suiker verschuldigde bedrag, zoals bepaald bij artikel 3 van verordening nr. 2670/81 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen voor de productie buiten de quota in de sector suiker, is derhalve verenigbaar met het evenredigheidsbeginsel, wanneer niet wordt betwist dat de betrokken suiker uit de Gemeenschap is uitgevoerd, doch de douaneformaliteiten niet zijn vervuld en deze uitvoer derhalve niet kon worden bewezen door overlegging van het exemplaar nr. 1 van het uitvoercertificaat met de vereiste afschrijvingen en viseringen overeenkomstig artikel 2, lid 2, van deze verordening, juncto verordening nr. 3183/80 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen inzake het stelsel van invoer-, uitvoer- en voorfixatiecertificaten voor landbouwproducten.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vrij verkeer van personen - Vrijheid van vestiging - Registratie van vaartuigen in Lid-Staat - Voorwaarde betreffende nationaliteit van eigenaren - Ontoelaatbaarheid - Handhaving van nationale bepaling die onverenigbaar is met gemeenschapsrecht - Niet-nakoming

(EG-Verdrag, art. 6, 48, 52, 58 en 221; verordening nr. 1251/70 van de Commissie, art. 7; richtlijn 75/34 van de Raad, art. 7)

Samenvatting

Een Lid-Staat die wettelijke bepalingen in stand houdt die het recht van inschrijving van vissersvaartuigen, koopvaardijschepen of pleziervaartuigen in de nationale scheepsregisters beperken tot vaartuigen die

- voor meer dan de helft toebehoren aan natuurlijke personen met de nationaliteit van die Lid-Staat,

- aan rechtspersonen naar nationaal recht waarvan de aandelen voor meer dan 50 % aan nationale onderdanen toebehoren,

komt zijn gemeenschapsrechtelijke verplichtingen niet na.

Noch het internationale zeerecht, noch het bestaan van een communautaire visserijregeling, ook al bevat deze een regeling voor nationale quota en toegang tot nationale wateren, en het bestaan van voorbehouden nationale zones, noch een tijdelijke uitzondering ten behoeve van de betrokken Lid-Staat op het beginsel van vrije dienstverrichting ten aanzien van bepaalde zeevervoersdiensten, noch - gelet op het recht van de staat om onder zijn vlag varende vaartuigen te vorderen - de organisatie van de nationale verdediging, kunnen een dergelijke wetgeving met het gemeenschapsrecht verenigbaar maken.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vrij verkeer van personen - Vrijheid van vestiging - Vennootschappen - Richtlijn 68/151 - Werkingssfeer - Werking ten aanzien van derden van door leden van vennootschapsorganen verrichte handelingen in situatie waarin zij tegenstrijdige belangen met vennootschap hebben - Daarvan uitgesloten

(Richtlijn 68/151 van de Raad, art. 9, lid 1, eerste alinea)

Samenvatting

De regeling met betrekking tot de werking ten aanzien van derden van handelingen die door leden van vennootschapsorganen worden verricht in een situatie waarin zij tegenstrijdige belangen met de vertegenwoordigde vennootschap hebben, valt buiten het normatieve kader van de Eerste richtlijn (68/151) strekkende tot het coördineren van de waarborgen, welke in de Lid-Staten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van de tweede alinea van artikel 58 van het Verdrag, om de belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen als van derden, zulks teneinde die waarborgen gelijkwaardig te maken, en behoort tot de bevoegdheid van de nationale wetgever.

Immers, zowel uit de formulering als uit de inhoud van artikel 9, lid 1, eerste alinea, van de Eerste richtlijn volgt, dat deze bepaling betrekking heeft op de grenzen van de bevoegdheden zoals deze bij de wet over de verschillende vennootschapsorganen zijn verdeeld, en niet strekt tot coördinatie van de nationale wettelijke regelingen die gelden wanneer een lid van een orgaan zich wegens zijn persoonlijke omstandigheden in een situatie bevindt waarin hij tegenstrijdige belangen met de vertegenwoordigde vennootschap heeft.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Toetreding van nieuwe Lid-Staten tot de Gemeenschappen - Oostenrijk - Artikel 6 EG-Verdrag - Onmiddellijke toepassing

(EG-Verdrag, art. 6; Toetredingsakte van 1994, art. 2)

2 Gemeenschapsrecht - Beginselen - Gelijke behandeling - Discriminatie op grond van nationaliteit - Verbod - Werkingssfeer - Nationale bepaling op grond waarvan in rechte optredende vreemdelingen zekerheid dienen te stellen - Daaronder begrepen - Voorwaarde

(EG-Verdrag, art. 6, eerste alinea)

3 Gemeenschapsrecht - Beginselen - Gelijke behandeling - Discriminatie op grond van nationaliteit - Verbod - Werkingssfeer - Nationale bepaling op grond waarvan in rechte optredende vreemdelingen zekerheid dienen te stellen - Toepassing in kader van rechtsvordering van vennoot tegen vennootschap - Ontoelaatbaarheid

(EG-Verdrag, art. 6, eerste alinea)

Samenvatting

4 Aangezien de Toetredingsakte van 1994 geen specifieke voorwaarden stelt ter zake van de toepassing van artikel 6 EG-Verdrag, moet dit krachtens artikel 2 van de Toetredingsakte, worden geacht onmiddellijk toepasselijk te zijn, zodat het de Republiek Oostenrijk verbindt vanaf de datum van haar toetreding, en in die Lid-Staat van toepassing is op de toekomstige gevolgen van vóór de toetreding ontstane situaties.

5 Een regel van nationaal burgerlijk procesrecht van een Lid-Staat, als die welke een onderdaan van een andere Lid-Staat, wanneer hij niet in eerstgenoemde staat verblijft, verplicht, zekerheid te stellen voor de proceskosten wanneer hij, in zijn hoedanigheid van vennoot, in rechte wil optreden tegen een aldaar gevestigde vennootschap, valt binnen de werkingssfeer van het Verdrag in de zin van artikel 6, eerste alinea, en is onderworpen aan het in dit artikel geponeerde algemene non-discriminatiebeginsel, aangezien de regels die op het gebied van het vennootschapsrecht de bescherming van de vennoten beogen, binnen de werkingssfeer van het Verdrag vallen.

6 Artikel 6, eerste alinea, van het Verdrag moet aldus worden uitgelegd, dat het eraan in de weg staat, dat een Lid-Staat een zekerheidstelling voor de proceskosten verlangt van een onderdaan van een andere Lid-Staat die ook onderdaan is van een derde land, waar hij zijn woonplaats heeft, wanneer die onderdaan, die in eerstgenoemde staat woonplaats noch vermogen heeft, in zijn hoedanigheid van aandeelhouder bij een van de burgerlijke rechters van eerstgenoemde staat een vordering heeft ingesteld tegen een aldaar gevestigde vennootschap, wanneer een dergelijke eis niet kan worden gesteld aan onderdanen van deze staat die aldaar vermogen noch woonplaats hebben.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Fiscale bepalingen - Harmonisatie van wetgevingen - Omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde - Aftrek van voorbelasting - Verplichtingen van belastingplichtige - Bezit van factuur - Factuur - Begrip - Creditnota uitgereikt door ontvanger van goederen of diensten - Daaronder begrepen - Voorwaarden - Bezwaar van belastingplichtige tegen vermeld bedrag - Ontbreken - Geen invloed

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 21, punt 1, sub c, en 22, lid 3, sub c)

Samenvatting

Ingevolge artikel 22, lid 3, sub c, van de Zesde richtlijn (77/388) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting mogen de Lid-Staten een door de ontvanger van de goederen of diensten uitgereikte creditnota als een "document dat dienst doet als factuur" beschouwen, wanneer deze nota de vermeldingen bevat die bij deze richtlijn zijn voorgeschreven voor facturen, zij wordt opgesteld met de instemming van de belastingplichtige die de goederen levert of de diensten verricht, en de belastingplichtige bezwaar kan maken tegen het daarop vermelde bedrag van de belasting over de toegevoegde waarde. In een dergelijk geval kan de belastingplichtige die een dergelijke controlebevoegdheid heeft, namelijk als de auteur van de creditnota worden beschouwd, ook al is zij door de ontvanger van de goederen of diensten opgesteld.

De belastingplichtige die geen bezwaar heeft gemaakt tegen het feit dat op een dergelijke nota een bedrag van de belasting van de toegevoegde waarde is vermeld dat hoger is dan het bedrag dat over de belastbare omzet verschuldigd is, moet voorts worden beschouwd als degene die dit bedrag heeft vermeld, en is derhalve het aangegeven bedrag verschuldigd in de zin van artikel 21, punt 1, sub c, van de Zesde richtlijn. Een andere uitlegging zou tot gevolg hebben dat een eventuele fraude of collusie, die in strijd zijn met de goede werking van het gemeenschappelijk stelsel van de belasting over de toegevoegde waarde en met het daarbij nagestreefde doel de inning van de belasting over de toegevoegde waarde en de controle daarvan door de belastingadministratie te verzekeren, in de hand wordt gewerkt.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Mededinging - Mededingingsregelingen - Selectief distributiesysteem - Toelaatbaarheid wat gemeenschapsrecht betreft - Gevolgen voor toepasselijkheid van regel van nationaal recht volgens hetwelk systeem tegen derden kan worden ingeroepen wanneer het sluitend is - Geen

(EG-Verdrag, art. 85; verordening nr. 123/85 van de Commissie)

Samenvatting

In het gemeenschapsrecht kan voor de geldigheid van een selectief distributiesysteem niet als voorwaarde gelden, dat dit systeem sluitend is. Bij de toetsing van een overeenkomst aan artikel 85 van het Verdrag behoeft namelijk niet te worden onderzocht, of aan de voorwaarden is voldaan om die overeenkomst in een actie wegens oneerlijke mededinging tegen derden te kunnen inroepen.

Hieruit volgt, dat een selectief distributiesysteem dat niet sluitend is en dat dus niet op grond van een nationale rechtspraak inzake oneerlijke mededinging tegen derden kan worden ingeroepen, geldig kan zijn wat artikel 85, lid 1, van het Verdrag betreft.

Derhalve mogen noch de bepalingen van artikel 85, lid 1, van het Verdrag, noch, a fortiori, die van artikel 85, lid 3, van het Verdrag en die van verordening nr. 123/85 betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, van het Verdrag op groepen afzet- en klantenserviceovereenkomsten inzake motorvoertuigen, aldus worden uitgelegd, dat zij in de weg staan aan de toepassing van een nationale rechtspraak inzake oneerlijke mededinging, volgens welke een - zelfs overeenkomstig deze bepalingen vrijgesteld - selectief distributiesysteem slechts tegen derden kan worden ingeroepen wanneer het sluitend is.
9

In de tiende alinea van de considerans van de richtlijn wordt het volgende opgemerkt: „Overwegende dat de door het ingeschreven merk verleende bescherming, waarvan de functie met name is het merk als aanduiding van herkomst te waarborgen, absoluut is wanneer het merk gelijk is aan het teken en de waren of diensten dezelfde zijn; dat de bescherming ook geldt wanneer het merk overeenstemt met het teken en de waren of diensten soortgelijk zijn; dat het begrip overeenstemming in samenhang met het gevaar van verwarring moet worden uitgelegd: dat het gevaar van verwarring, dat van vele factoren afhangt en met name van de bekendheid van het merk op de markt, van de vraag in hoeverre een associatie mogelijk is met het gebruikte of ingeschreven teken van de mate van overeenstemming tussen het merk en het teken en van de geïdentificeerde waren of diensten, de grondslag voor de bescherming vormt; dat de wijze waarop het gevaar van verwarring kan worden vastgesteld, en in het bijzonder de bewijslast, een zaak is van nationaal procesrecht, waarop deze richtlijn geen betrekking heeft.”
Zaak C-320/95

J. Ferreiro Alvite

tegen

Instituto Nacional de Empleo (lnem)

en

Instituto Nacional de la Segundad Social (INSS)

verzoek van de Juzgado de lo Social de Santiago de Compostela om een prejudiciële beslissing

„Artikel 51 EG-Verdrag — Artikel 67 van verordening (EEG) nr. 1408/71 — Bijstand bij werkloosheid voor personen ouder dan 52 jaar”

Conclusie van advocaat-generaal S. Alber van 11 juni 1998 I-953

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 25 februari 1999 I-961

Samenvatting van het arrest

Sociale zekerheid van migrerende werknemers – Gelijke behandeling – Nationale wettelijke regeling die toekenning van werkloosheidsuitkering afhankelijk stelt van feit dat betrokkene gedurende minimumtijdvak bijdragen aan pensioenstelsel heeft betaald – Toelaatbaarheid – Voorwaarden

Het minimumtijdvak van bijdragebetaling aan een pensioenstelsel dat een persoon moet hebben vervuld om in aanmerking te komen voor een werkloosheidsuitkering zoals die waarin een nationale wettelijke regeling inzake sociale zekerheid voorziet voor werklozen ouder dan 52 jaar, wordt door die nationale wettelijke regeling bepaald, voor zover deze periode ook wordt geacht te zijn vervuld door bijdragen die volledig of ten dele aan de socialezekerheidsstelsels van een of meer andere lidstaten zijn betaald.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring - Termijnen - Aanvang - Handeling die niet is bekendgemaakt of waarvan niet aan verzoeker is kennis gegeven - Exacte kennis van inhoud en gronden - Verplichting om binnen redelijke termijn na bekend worden van bestaan van handeling volledige tekst ervan op te vragen - Besluit van Raad gericht tot lidstaat - Exacte kennis van Commissie - Concreet geval

(EG-Verdrag, art. 173, vijfde alinea)

Samenvatting

Bij gebreke van kennisgeving of bekendmaking ligt het op de weg van degene die kennis krijgt van het bestaan van een hem betreffende handeling, om binnen een redelijke termijn om de volledige tekst ervan te verzoeken; dit neemt echter niet weg, dat de beroepstermijn pas kan ingaan op de dag waarop de betroffen derde kennis krijgt van de exacte inhoud en van de motivering van de betrokken handeling, zodat hij met vrucht van zijn beroepsrecht gebruik kan maken.

Wat een tot een lidstaat gericht besluit van de Raad betreft, waarvan het ontwerp aan de leden van de Raad en van de Commissie is bekendgemaakt en ten aanzien waarvan door het secretariaat-generaal van de Commissie notulen betreffende de vaststellingsprocedure zijn opgemaakt, kent de Commissie de exacte inhoud van het besluit tot in details uiterlijk op de datum van vaststelling van die notulen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Landbouw - Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Inkomenssteun voor landbouwers - Verrekening van aan steunontvanger verschuldigd bedrag met vordering van lidstaat - Toelaatbaarheid - Grenzen - Compensatiebedragen krachtens verordening nr. 1765/92 - Mogelijkheid van verrekening met vorderingen van staat en van uitstel van betaling totdat is nagegaan of dergelijke vorderingen bestaan - Voorwaarden

(Verordening nr. 1765/92 van de Raad, art. 10, lid 1, en 15, lid 3)

Samenvatting

Het gemeenschapsrecht staat er niet aan in de weg, dat een lidstaat een bedrag waarop een ontvanger van steun recht heeft krachtens een gemeenschapshandeling, verrekent met bedragen die deze lidstaat te vorderen heeft. Dit is slechts anders, indien die praktijk de goede werking van de gemeenschappelijke ordeningen der landbouwmarkten in gevaar brengt. Daarbij is niet van belang, in welke hoedanigheid de lidstaat steun verleent krachtens verordening nr. 1765/92 tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen, de omstandigheid dat naar nationaal recht verrekening slechts mogelijk is ingeval twee personen wederkerig elkaars schuldenaar zijn, welke praktijk de lidstaat in het algemeen op het gebied van verrekening volgt en wat de rechtsgrondslag is van de overheidsvordering waarmee verrekening plaatsvindt, mits de nationale autoriteiten zodanig te werk gaan dat de doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht niet wordt aangetast en de gelijke behandeling van de marktdeelnemers wordt verzekerd. Het is aan de nationale rechter om te bepalen of dit het geval is.

Onverminderd vorengenoemde voorwaarden moet artikel 15, lid 3, van verordening nr. 1765/92, volgens hetwelk de compensatiebedragen volledig aan de begunstigden worden uitbetaald, aldus worden uitgelegd, dat het de lidstaten niet verbiedt, het nationale interventieorgaan op te dragen, door een begunstigde te ontvangen bedragen te verrekenen met vorderingen van de staat. Voorts moet, onverminderd dezelfde voorwaarden, artikel 10, lid 1, van verordening nr. 1765/92, dat bepaalt dat de compensatiebedragen worden uitbetaald tussen 16 oktober en 31 december volgend op de oogst, aldus worden uitgelegd, dat de betaling van de daarin bedoelde compensatiebedragen kan worden uitgesteld totdat is nagegaan of de staat jegens de steunontvanger verrekenbare vorderingen heeft, mits de betaling uiterlijk 31 december van het betrokken jaar plaatsvindt.
Zaak C-384/95

Landboden-Agrardienste GmbH & Co. KG

tegen

Finanzamt Calau

verzoek van het Finanzgericht des Landes Brandenburg om een prejudiciële beslissing

„BTW — Begrip dienst — Nationale vergoeding voor extensivering van aardappelproductie”

Conclusie van advocaat-generaal F. G. Jacobs van 25 september 1997 I-7389

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 18 december 1997 I-7399

Samenvatting van het arrest

Fiscale bepalingen – Harmonisatie van wetgevingen – Omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde – Belastbare handelingen – Diensten – Extensivering van aardappelproductie tegen vergoeding – Daarvan uitgesloten

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 6, lid 1, en 11 A, lid 1, sub a)

De artikelen 6, lid 1, en 11 A, lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting, waarin de diensten worden omschreven, respectievelijk de maatstaf van heffing wordt bepaald, moeten aldus worden uitgelegd, dat de in het kader van een nationale vergoedingsregeling door een landbouwproducent aangegane verbintenis om ten minste 20 % van de door hem geteelde aardappelen niet te oogsten, geen dienst in de zin van de richtlijn is. Mitsdien is de daarvoor ontvangen vergoeding niet aan de omzetbelasting onderworpen.

Om onder het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde te vallen, moet bij een dergelijke verbintenis immers sprake zijn van verbruik, terwijl de landbouwproducent bij het aangaan van bedoelde verbintenis geen diensten levert aan een identificeerbare verbruiker, noch een voordeel dat als bestanddeel van de kosten van de activiteit van een andere deelnemer aan het economisch verkeer kan worden beschouwd,
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Sociale politiek - Mannelijke en vrouwelijke werknemers - Toegang tot arbeidsproces en arbeidsvoorwaarden - Gelijke behandeling - Discriminatie bij toegang tot arbeidsproces - Vrijstelling voor deeltijdwerknemers van examen dat toegang geeft tot beroep, afhankelijk gesteld van berekening van anciënniteit, die strikt evenredig is met arbeidsduur - Discriminatie ten opzichte van vrijstellingsvoorwaarden voor voltijdwerknemers - Maatregel die hoofdzakelijk vrouwen raakt - Ontoelaatbaarheid bij ontbreken van objectieve rechtvaardigingsgronden

(Richtlijn 76/207 van de Raad, art. 3, lid 1)

Samenvatting

Artikel 3, lid 1, van richtlijn 76/207 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden, verzet zich tegen een nationale wettelijke regeling bepalende dat, in geval van deeltijdarbeid van ten minste de helft van de normale arbeidsduur, de periode van beroepsactiviteit die is vereist om te worden vrijgesteld van het examen dat toegang verleent tot het beroep van belastingadviseur, met een overeenkomstige termijn wordt verlengd, wanneer deze bepalingen een aanzienlijk groter aantal vrouwelijke dan mannelijke werknemers raken, behoudens wanneer die wettelijke regeling haar rechtvaardiging vindt in objectieve criteria die losstaan van elke discriminatie op grond van geslacht.