Een beslissing van een gerecht van een lidstaat waarbij een kind in een gesloten instelling voor therapeutische en opvoedkundige hulpverlening in een andere lidstaat wordt geplaatst, zodat het kind voor zijn eigen bescherming voor bepaalde tijd zijn vrijheid wordt ontnomen, valt onder het materiële toepassingsgebied van verordening nr. 2201/2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening nr. 1347/2000.

De in artikel 56, lid 2, van verordening nr. 2201/2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening nr. 1347/2000, bedoelde instemming moet vóór de beslissing tot plaatsing van een kind worden gegeven door een onder het publiekrecht vallende bevoegde autoriteit. Het volstaat niet dat de instelling waar het kind moet worden geplaatst, haar instemming verleent. Indien het gerecht van een lidstaat dat de plaatsingsbeslissing heeft gegeven, onzeker is of in de aangezochte lidstaat geldig instemming is verleend, omdat het niet mogelijk was met zekerheid te bepalen welke autoriteit de bevoegde autoriteit in laatstbedoelde lidstaat was, kan een onregelmatigheid worden rechtgezet om zich ervan te vergewissen dat aan het instemmingsvereiste van artikel 56 van verordening nr. 2201/2003 ten volle is voldaan.

Verordening nr. 2201/2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening nr. 1347/2000, moet aldus worden uitgelegd dat een beslissing van een gerecht van een lidstaat waarbij de gedwongen plaatsing van een kind in een gesloten instelling in een andere lidstaat wordt gelast, vóór tenuitvoerlegging in de aangezochte lidstaat daar uitvoerbaar moet worden verklaard. Om geen afbreuk te doen aan het nuttig effect van de verordening moet de beslissing van het gerecht van de aangezochte lidstaat over het verzoek om uitvoerbaarverklaring met gepaste spoed worden gegeven, zonder dat de tegen een dergelijke beslissing van het gerecht van de aangezochte lidstaat ingestelde rechtsmiddelen schorsende werking kunnen hebben.

Wanneer de beslissing van een gerecht van een lidstaat waarbij de plaatsing van een kind in een gesloten instelling in een andere lidstaat wordt gelast, is gegeven voor bepaalde tijd, strekt de in artikel 56, lid 2, van verordening nr. 2201/2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening nr. 1347/2000, bedoelde instemming met plaatsing zich niet uit tot beslissingen waarbij de duur van de plaatsing wordt verlengd. In dergelijke omstandigheden moet om een nieuwe instemming worden verzocht. Een in een lidstaat gegeven plaatsingsbeslissing die in een andere lidstaat uitvoerbaar is verklaard, kan in laatstbedoelde lidstaat slechts ten uitvoer worden gelegd voor de in de plaatsingsbeslissing aangegeven periode.

Er is immers geen enkele reden om aan een beslissing bij de tenuitvoerlegging ervan rechten toe te kennen die zij in de lidstaat van herkomst niet heeft of gevolgen die een soortgelijke, rechtstreeks in de aangezochte lidstaat gegeven beslissing niet zou hebben.

Het gerecht van een lidstaat dat de plaatsing van een kind in een gesloten instelling in een andere lidstaat overweegt, kan echter, zonder te tornen aan het doel van dergelijke plaatsingen — plaatsing in een gesloten instelling voor beperkte tijd waarbij met korte tussenpozen wordt nagegaan of de plaatsing in een gesloten instelling al dan niet moet worden voortgezet — instemming voor een voldoende lange periode vragen ter vermijding van de ongemakken van herhaaldelijke instemmingen voor korte duur, zonder dat het daardoor de mogelijkheid verliest om tijdens de door de instemming gedekte periode de duur van de plaatsing in te korten in het belang van het kind.

(cf. punten 140, 142, 146, dictum 4)