ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Mededinging – Openbare bedrijven en ondernemingen waaraan lidstaten bijzondere of uitsluitende rechten verlenen – Artikel 86 EG – Draagwijdte

(Art. 86, lid 1, EG)

2. Harmonisatie van wetgevingen – Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten voor uitvoering van werken, voor leveringen en voor diensten – Richtlijnen 92/50, 93/36 en 93/37 – Werkingssfeer

(Richtlijnen 92/50, 93/36 en 93/37 van de Raad)

Samenvatting

1. Artikel 86, lid 1, EG, volgens welk artikel de lidstaten met betrekking tot de openbare bedrijven en de ondernemingen waaraan zij bijzondere of uitsluitende rechten verlenen, geen enkele maatregel mogen nemen of handhaven die in strijd is met de regels van het Verdrag, met name die van de artikelen 12 EG en 81 tot en met 89 EG, heeft geen zelfstandige betekenis, in die zin dat zij dient te worden gelezen in samenhang met de relevante verdragsregels.

(cf. punten 39‑40)

2. De richtlijnen 92/50 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening, 93/36 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en 93/37 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken, verzetten zich niet tegen een regeling op grond waarvan een openbaar bedrijf, in zijn hoedanigheid van instrumenteel middel en technische dienst van verscheidene overheidsinstanties, werkzaamheden kan uitvoeren zonder aan de in de richtlijnen bepaalde regeling te worden onderworpen, mits de betrokken overheidsinstanties op dit bedrijf toezicht uitoefenen zoals op hun eigen diensten en dit bedrijf het merendeel van zijn werkzaamheden verricht ten behoeve van deze instanties.

(cf. punten 54‑55, 60, 62‑65 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vrij verkeer van kapitaal – Beperkingen van eigendomsverkrijging van onroerende goederen

(Art. 56 EG)

Samenvatting

Artikel 56 EG verzet zich tegen een nationale wettelijke regeling die voor de verkrijging van een agrarisch erf als voorwaarde stelt, dat de verkrijger er gedurende acht jaar zijn vaste woonplaats vestigt, ongeacht bijzondere omstandigheden die verband houden met de specifieke kenmerken van het betrokken agrarische erf.

Een nationale wettelijke regeling die voorziet in een dergelijk woonplaatsvereiste, dat ertoe strekt te voorkomen dat landbouwgronden om puur speculatieve redenen worden verworven, en dus te bevorderen dat zij in de eerste plaats in handen komen van personen die voornemens zijn ze te bewerken, beantwoordt aan een doelstelling van algemeen belang in een lidstaat waar landbouwgronden een beperkte natuurlijke hulpbron zijn. Het woonplaatsvereiste is evenwel een maatregel die verder gaat dan noodzakelijk is ter bereiking van een dergelijke doelstelling. Enerzijds is dat vereiste immers bijzonder ingrijpend, aangezien het niet alleen het vrije verkeer van kapitaal beperkt, maar ook het recht van de verkrijger om vrij zijn woonplaats te kiezen, welk recht door het Europese verdrag tot bescherming van de rechten van de mens wordt gewaarborgd en binnen de communautaire rechtsorde wordt beschermd, en aldus inbreuk maakt op een fundamenteel recht. Anderzijds kan uit niets worden afgeleid dat geen andere, minder restrictieve maatregelen zouden kunnen worden getroffen ter bereiking van het nagestreefde doel. Een dergelijk vereiste, a fortiori wanneer het gepaard gaat met de voorwaarde dat de woonplaats gedurende meerdere jaren wordt aangehouden, gaat verder dan wat als noodzakelijk zou kunnen worden beschouwd.

(cf. punten 33‑37, 41‑42, 50, dictum 1)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Fiscale bepalingen – Harmonisatie van wetgevingen – Structuur van accijns op minerale oliën – Richtlijn 92/81

(Richtlijn 92/81 van de Raad, art. 8, lid 1, sub c, eerste alinea)

2. Fiscale bepalingen – Harmonisatie van wetgevingen – Structuur van accijns op minerale oliën – Richtlijn 92/81

(Richtlijn 92/81 van de Raad, art. 8, lid 1, sub c, eerste alinea)

Samenvatting

1. Artikel 8, lid 1, van richtlijn 92/81 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliën voorziet in een aantal verplichte vrijstellingen, zoals die welke sub c, eerste alinea, is vermeld voor minerale oliën die worden geleverd voor gebruik als brandstof voor de vaart op communautaire wateren, met inbegrip van visserij, behoudens voor gebruik aan boord van particuliere pleziervaartuigen.

Het begrip „communautaire wateren” in de zin van die bepaling ziet op alle wateren die toegankelijk zijn voor alle voor de commerciële zeescheepvaart geschikte zeeschepen, met inbegrip van die met de grootste capaciteit. Bijgevolg vallen ook bepaalde bevaarbare waterlopen daaronder.

Schepen die geschikt zijn voor de scheepvaart op zee voor commerciële doeleinden, kunnen immers bepaalde bevaarbare waterlopen opvaren tot bepaalde zeehavens, ook al liggen deze niet aan de kust. Zou die vaart van de werkingssfeer van de verplichte vrijstelling worden uitgesloten zodra zij op die waterlopen naar de zeehavens plaatsvindt, dan zou het intracommunautaire handelsverkeer nadelig worden beïnvloed, aangezien bij een dergelijke uitsluiting, waardoor de bij die vaart betrokken marktdeelnemers minder gunstig worden behandeld, het risico zou bestaan dat een gedeelte van het zeeverkeer die havens niet langer zou aandoen. Door die uitsluiting zouden bedoelde marktdeelnemers dus in een minder gunstige positie worden geplaatst dan zij die gebruikmaken van de kusthavens.

(cf. punten 19, 30, 32, dictum 1)

2. De manoeuvres van een hopperzuiger tijdens het opbaggeren en storten van de specie, met andere woorden de verplaatsingen die inherent zijn aan de uitvoering van baggerwerkzaamheden, vallen onder het begrip „vaart” in de zin van artikel 8, lid 1, sub c, eerste alinea, van richtlijn 92/81 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliën.

Het doel van het afgelegde traject is immers irrelevant wanneer sprake is van scheepvaart waarbij diensten onder bezwarende titel worden verricht. Een hopperzuiger met een aandrijfsysteem waarmee hij zich zelfstandig kan verplaatsen, beschikt over de nodige technische kenmerken om te varen en aldus dergelijke diensten te kunnen verrichten.

(cf. punten 37‑38, 40, dictum 2)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Beroep wegens niet-nakoming – Onderzoek van gegrondheid door Hof – In aanmerking te nemen situatie – Situatie bij verstrijken van in met redenen omkleed advies gestelde termijn

(Art. 226 EG)

2. Milieu – Instandhouding van natuurlijke habitats en van wilde flora en fauna – Richtlijn 92/43 – Strikte bescherming van in bijlage IV, sub a, vermelde diersoorten

(Richtlijn 92/43 van de Raad, art. 12, lid 1, sub b en d, en bijlage IV, sub a)

3. Beroep wegens niet-nakoming – Bewijs van niet-nakoming – Bewijslast rustend op Commissie

(Art. 226 EG)

Samenvatting

1. In het kader van een beroep krachtens artikel 226 EG moet het bestaan van een niet-nakoming worden beoordeeld op basis van de situatie waarin de lidstaat zich bevond aan het einde van de in het met redenen omkleed advies gestelde termijn, en het Hof kan geen rekening houden met sedertdien opgetreden wijzigingen.

(cf. punt 17)

2. De omzetting in nationaal recht van artikel 12, lid 1, van richtlijn 92/43 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, dat de lidstaten verplicht de nodige maatregelen te treffen voor de instelling van een systeem van strikte bescherming van de in bijlage IV, sub a, bij die richtlijn vermelde diersoorten in hun natuurlijke verspreidingsgebied, verplicht de lidstaten niet alleen tot het vaststellen van een volledig rechtskader, maar ook tot het tenuitvoerleggen van concrete en specifieke beschermingsmaatregelen. Tevens vooronderstelt het systeem van strikte bescherming het vaststellen van coherente en gecoördineerde preventieve maatregelen.

(cf. punten 28‑30)

3. In het kader van een procedure wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG dient het bewijs van de gestelde niet-nakoming te worden geleverd door de Commissie, die zich daarbij niet kan baseren op een of ander vermoeden.

(cf. punt 39)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Fiscale bepalingen – Binnenlandse belastingen – Accijns op motorvoertuigen wegens eerste inschrijving ervan op nationaal grondgebied

(Art. 25 EG en 90 EG)

2. Fiscale bepalingen – Binnenlandse belastingen – Accijns op motorvoertuigen wegens eerste inschrijving ervan op nationaal grondgebied

(Art 90, eerste alinea, EG)

3. Fiscale bepalingen – Binnenlandse belastingen – Accijns op motorvoertuigen wegens eerste inschrijving ervan op nationaal grondgebied

(Art. 28 EG; richtlijn 92/12 van de Raad, art. 3, lid 3, eerste alinea)

Samenvatting

1. Een accijns die op alle personenvoertuigen wordt geheven, niet wegens grensoverschrijding, maar wegens de eerste inschrijving ervan op het grondgebied van een lidstaat, vormt geen invoerrecht of heffing van gelijke werking in de zin van artikel 25 EG, maar valt onder het algemene stelsel van binnenlandse heffingen op goederen en moet dus worden getoetst aan artikel 90 EG.

(cf. punten 24‑25, dictum 1)

2. Artikel 90, eerste alinea, EG aldus dient te worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een accijns die op personenvoertuigen wordt geheven wegens de eerste inschrijving ervan op het grondgebied van een lidstaat, wanneer het bedrag van de accijns op bepaalde gebruikte voertuigen die zijn verworven in een andere lidstaat, groter is dan het residuele bedrag van deze heffing dat besloten ligt in de handelswaarde van gelijksoortige voertuigen die in de lidstaat die de heffing heeft ingevoerd voordien, reeds waren ingeschreven, hetgeen aan de nationale rechter staat om na te gaan.

(cf. punt 41, dictum 2)

3. Artikel 28 EG is niet van toepassing op een nationale regeling die eist dat binnen vijf dagen te rekenen vanaf de dag van de verwerving een vereenvoudigde verklaring wordt ingediend voor elke uit een andere lidstaat afkomstige personenwagen die nog niet op het nationale grondgebied is ingeschreven, wanneer dit vereiste onlosmakelijk is gekoppeld aan de op de verwerver rustende verplichting om accijns te betalen bij de eerste inschrijving van het voertuig op het nationale grondgebied. Aangezien de indieningsverplichting niet meer dan het uitvloeisel is van het feit dat de verwerver van het personenvoertuig accijns verschuldigd is, valt zij namelijk niet binnen de werkingssfeer van artikel 28 EG, dat geen betrekking heeft op belemmeringen die onder andere, specifieke verdragsbepalingen vallen, zoals belemmeringen van fiscale aard of van gelijke werking als douanerechten.

Ook artikel 3, lid 3, eerste alinea, van richtlijn 92/12 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop, dat onder bepaalde voorwaarden toestaat dat de lidstaten belastingen instellen of handhaven, mits deze belastingen in het handelsverkeer tussen de lidstaten geen aanleiding geven tot formaliteiten die verband houden met het overschrijden van een grens, is niet van toepassing en verzet zich derhalve niet tegen een dergelijke regeling, aangezien deze formaliteit niet is gekoppeld aan het overschrijden van een grens, maar aan de verplichting om accijns te betalen.

(cf. punten 47, 49‑53, dictum 3)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Gemeenschappelijk douanetarief – Tariefposten – Inktcartridge zonder geïntegreerde printkop, die alleen kan worden gebruikt in printer van bepaald type – Indeling onder postonderverdeling 3215 90 80 van gecombineerde nomenclatuur

Samenvatting

Bijlage I bij verordening nr. 2658/87 met betrekking tot de tarief‑ en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1734/96, dient aldus te worden uitgelegd dat een inktcartridge zonder geïntegreerde printkop, die is samengesteld uit een kunststofbehuizing, schuimstof, een metaalzeef, dichtingen, een zegelfolie, een etiket, inkt en verpakkingsmateriaal en die, zowel wat de inktcartridge als wat de inkt betreft, alleen kan worden gebruikt in een printer van een bepaald type, volgens algemene regel 3 b voor de uitlegging van de gecombineerde nomenclatuur onder postonderverdeling 3215 90 80 van de gecombineerde nomenclatuurmoet worden ingedeeld.

Ook al is de betrokken inktcartridge zo vervaardigd dat de printer zonder deze cartridge niet werkt, is de inkt in deze cartridge van doorslaggevend belang voor het gebruik van het betrokken product. De inktcartridge wordt immers niet in de printer geplaatst om deze te doen werken als zodanig, maar juist met het doel hem van inkt te voorzien. Hieruit volgt dat de inkt de cartridge zijn wezenlijk karakter verleent.

In dit verband is de tariefindeling onder post 8473 van inktcartridges met geïntegreerde printkop die uit andere stoffen bestaan, niet noodzakelijkerwijs bepalend voor de tariefindeling van de betrokken inktcartridge.

(cf. punten 23‑25 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Sociale zekerheid van migrerende werknemers – Arbeidsongevallen en beroepsziekten – Berekening van uitkeringen

(Art. 42 EG; verordening nr. 1408/71 van de Raad, art. 58, lid 1)

Samenvatting

Artikel 58, lid 1, van verordening nr. 1408/71, op grond waarvan, wanneer de wettelijke regeling van een lidstaat bepaalt dat voor de berekening van de uitkeringen voor beroepsziekte wordt uitgegaan van een gemiddelde verdienste, deze gemiddelde verdienste uitsluitend wordt vastgesteld aan de hand van de verdiensten welke gedurende de krachtens bedoelde wettelijke regeling vervulde tijdvakken zijn genoten, moet worden uitgelegd overeenkomstig de doelstelling van artikel 42 EG, dat met name bepaalt dat migrerende werknemers geen rechten op socialezekerheidsuitkeringen mogen verliezen, noch het bedrag ervan verminderd mogen zien doordat zij het hun door het EG-Verdrag toegekende recht van vrij verkeer hebben uitgeoefend.

Daaruit volgt dat in het geval van een prestatie voor een beroepsziekte, waarvan het bedrag wordt berekend aan de hand van het gemiddelde salaris dat de migrerende werknemer heeft ontvangen in de loop van de laatste maanden dat hij op het grondgebied van de lidstaat arbeid heeft verricht, de berekening van deze gemiddelde verdienste voor de migrerende werknemer dient te gebeuren met inachtneming van het loon dat de betrokkene, gelet op het verloop van zijn beroepsloopbaan, redelijkerwijze had kunnen ontvangen indien hij zijn werkzaamheden in de lidstaat van het bevoegde orgaan had voortgezet.

(cf. punten 38, 43 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Ambtenaren – Beroep – Verzoek in zin van artikel 90, lid 1, Ambtenarenstatuut – Begrip

(Ambtenarenstatuut, art. 90, lid 1)

2. Ambtenaren – Beroep – Bezwarende handeling – Begrip

(Ambtenarenstatuut, art. 90, lid 2)

Samenvatting

1. Een verzoek om verlenging van een overeenkomst van tijdelijk functionaris, ingediend door het hoofd van de eenheid waarbinnen deze tijdelijk functionaris is tewerkgesteld, is van de kant van deze tijdelijk functionaris geen verzoek in de zin van artikel 90, lid 1, van het Ambtenarenstatuut. Een door een dienst van de Commissie aan een andere dienst gerichte nota valt dus niet binnen het door deze bepaling gestelde kader en kan niet worden gelijkgesteld met een verzoek, omdat anders de door deze bepaling vastgelegde procedure kan worden omzeild.

Een e‑mail van deze tijdelijk functionaris aan de bevoegde dienst met een verzoek om bepaalde informatie over zijn overeenkomst, maar zonder verzoek aan deze dienst om met betrekking tot die tijdelijk functionaris een beslissing te nemen, is evenmin een verzoek in de zin van artikel 90, lid 1, van het Ambtenarenstatuut.

(cf. punten 37‑39)

2. Alleen handelingen of maatregelen die bindende rechtsgevolgen sorteren welke de belangen van de verzoeker rechtstreeks en onmiddellijk kunnen aantasten doordat zij diens rechtspositie aanmerkelijk wijzigen, zijn bezwarende handelingen in de zin van artikel 90, lid 1, van het Ambtenarenstatuut.

Dit is duidelijk niet het geval voor een e‑mail van de bevoegde dienst waarbij het hoofd van de eenheid van een tijdelijk functionaris wordt geïnformeerd over de onmogelijkheid om diens contract te verlengen, en die vergeleken met de overeenkomst – de uitsluitende bron van rechtsgevolgen voor de in het Ambtenarenstatuut bedoelde personen – geen nieuw element bevat. Een dergelijke mededeling is louter een bevestiging van de overeenkomst en kan niet tot gevolg hebben dat daardoor een nieuwe beroepstermijn begint te lopen.

(cf. punten 42‑46)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen – Belastingimmuniteit van Gemeenschappen

(Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen, art. 3, derde alinea)

2. Voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen – Belastingimmuniteit van Gemeenschappen

(Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen, art. 3, tweede alinea)

Samenvatting

1. Rechten zoals registratierechten die moeten worden betaald ten gevolge van door de nationale rechterlijke instanties gewezen arresten en vonnissen houdende veroordeling tot betaling van geldsommen of vereffening van roerende waarden, zijn geen eenvoudige vergoeding voor diensten van openbaar nut in de zin van artikel 3, derde alinea, van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen, volgens welk artikel geen enkele vrijstelling wordt verleend van belastingen, heffingen en rechten die niet anders zijn dan eenvoudige vergoedingen voor diensten van openbaar nut.

(cf. punt 29, dictum 1)

2. Artikel 3, tweede alinea, van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen, dat voorziet in de kwijtschelding of teruggave door de lidstaten van de indirecte belastingen en de belastingen op de verkoop die drukken op goederen welke de Gemeenschappen voor haar officieel gebruik aankopen, dient aldus te worden uitgelegd dat rechten zoals registratierechten die moeten worden betaald ten gevolge van door de nationale rechterlijke instanties gewezen arresten en vonnissen houdende veroordeling tot betaling van geldsommen of vereffening van roerende waarden, niet binnen de werkingssfeer van deze bepaling vallen.

(cf. punt 44, dictum 2)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Harmonisatie van wetgevingen – Auteursrecht en naburige rechten – Verhuurrecht en uitleenrecht voor beschermde werken – Richtlijn 92/100

(Richtlijn 92/100 van de Raad, art. 2, lid 1)

2. Harmonisatie van wetgevingen – Auteursrecht en naburige rechten – Verhuurrecht en uitleenrecht voor beschermde werken – Richtlijn 92/100

(Richtlijn 92/100 van de Raad, art. 2, leden 5 en 7, en 4)

Samenvatting

1. Artikel 2, lid 1, van richtlijn 92/100 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom, zoals gewijzigd bij richtlijn 2001/29, verleent met name de producent van de eerste vastlegging van een film een uitsluitend recht om de verhuur en de uitlening toe te staan of te verbieden met betrekking tot het origineel en de kopieën van die film.

Door in het nationale recht eveneens een verhuurrecht toe te kennen aan producenten van beelddragers, komt een lidstaat de verplichtingen niet na die op hem rusten krachtens deze bepaling. Daardoor wordt immers niet alleen een categorie rechthebbenden toegevoegd aan de lijst in artikel 2, lid 1, van de richtlijn, maar worden de in deze bepaling bedoelde specifieke uitsluitende rechten daarentegen op de helling gezet.

(cf. punten 22‑23, 44 en dictum)

2. Artikel 4 van richtlijn 92/100 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom, zoals gewijzigd bij richtlijn 2001/29, waarborgt de auteurs en uitvoerend kunstenaars een billijke vergoeding bij afstand van het verhuurrecht aan een producent.

Door in de nationale wetgeving verwarring te scheppen met betrekking tot de identiteit van de persoon die de betrokken vergoeding verschuldigd is, komt een lidstaat de verplichtingen niet na die op hem rusten krachtens deze bepaling, juncto artikel 2, leden 5 en 7, van deze richtlijn.

(cf. punten 38, 41, 44 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Sociale zekerheid van migrerende werknemers – Ziekteverzekering – Bijdragen of premies ten laste van pensioen‑ of rentetrekkers

(Art. 39 EG; verordening nr. 1408/71 van de Raad, art. 27 en 33, lid 1)

Samenvatting

Artikel 33, lid 1, van verordening nr. 1408/71 in de gewijzigde en bijgewerkte versie van verordening nr. 118/97 verzet zich er niet tegen dat voor de vaststelling van de grondslag voor de heffing van de bijdragen of premies voor de ziektekostenverzekering die worden geheven in de lidstaat van de woonplaats van de rechthebbende op pensioenen die worden uitgekeerd door organen van deze lidstaat die op grond van artikel 27 van die verordening bevoegd is om prestaties te verlenen, naast de in de lidstaat van de woonplaats ontvangen pensioenen ook door organen van een andere lidstaat uitgekeerde pensioenen in deze grondslag worden betrokken, voorzover die bijdragen of premies niet hoger zijn dan het bedrag van de in de lidstaat van de woonplaats uitgekeerde pensioenen.

Artikel 39 EG verzet zich er evenwel tegen dat het bedrag van de van organen van een andere lidstaat ontvangen pensioenen in aanmerking wordt genomen, indien in deze andere lidstaat reeds bijdragen of premies werden betaald over de in die lidstaat ontvangen inkomsten uit arbeid. Het staat aan de betrokkenen om aan te tonen dat deze vroegere bijdragen of premies daadwerkelijk zijn betaald.

(cf. punten 37‑38 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen – Tenuitvoerlegging – Beslissing houdende verlof tot tenuitvoerlegging – Betekening

(Executieverdrag, art. 36)

Samenvatting

Artikel 36 van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij de toetredingsverdragen van 1978, 1982 en 1989, moet aldus worden uitgelegd dat het vereist dat de beslissing houdende verlof tot tenuitvoerlegging regelmatig wordt betekend volgens de procesregels van de verdragsluitende staat waarin om de tenuitvoerlegging wordt verzocht, en dat derhalve, ingeval de betekening van de beslissing houdende verlof tot tenuitvoerlegging niet of niet regelmatig heeft plaatsgevonden, de eenvoudige kennisneming van deze beslissing door de partij tegen wie de tenuitvoerlegging wordt gevraagd, niet volstaat om de termijn van artikel 36 van het Executieverdrag te doen aanvangen.

In de eerste plaats dient de eis van betekening van de beslissing houdende verlof tot tenuitvoerlegging immers enerzijds ter bescherming van de rechten van de partij tegen wie de tenuitvoerlegging wordt gevraagd, en anderzijds om, op het vlak van de bewijsvoering, een exacte berekening van de strenge en dwingende verzettermijn van die bepaling te kunnen maken. Deze dubbele functie, samen met het doel van vereenvoudiging van de formaliteiten voor de tenuitvoerlegging van in andere verdragsluitende staten gegeven rechterlijke beslissingen, verklaart waarom het Executieverdrag voor de overlegging van de beslissing houdende verlof tot tenuitvoerlegging aan de partij tegen wie de tenuitvoerlegging wordt gevraagd, strengere vormvereisten stelt dan voor de overlegging van diezelfde beslissing aan de verzoeker. In de tweede plaats zou, indien het alleen zou aankomen op de kennisneming van de beslissing houdende verlof tot tenuitvoerlegging door de partij tegen wie de tenuitvoerlegging wordt gevraagd, het betekeningsvereiste zinledig zijn en bovendien de precieze berekening van de termijn van die bepaling worden bemoeilijkt en de eenvormige toepassing van dit verdrag onmogelijk worden gemaakt.

(cf. punten 34‑38 en dictum)