Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Visserij ° Gemeenschappelijke structuurpolitiek ° Meerjarige oriëntatieprogramma' s ° Uitvoering door Verenigd Koninkrijk ° Beperking van aantal dagen per jaar dat vaartuigen met lengte van meer dan 10 meter op zee mogen doorbrengen ° Toelaatbaarheid

(EG-Verdrag, art. 6, 34, 39, 40, lid 3, tweede alinea; verordeningen nrs. 4028/86, 3759/92 en 3760/92 van de Raad; beschikking 92/593 van de Commissie)

2. Gemeenschapsrecht ° Beginselen ° Gelijke behandeling ° Discriminatie op grond van nationaliteit ° Begrip

(EG-Verdrag, art. 6)

3. Landbouw ° Gemeenschappelijke ordening der markten ° Verbod van kwantitatieve in- en uitvoerbeperkingen en van maatregelen van gelijke werking ° Grenzen ° Door gemeenschapsregeling toegestane nationale maatregelen

(EG-Verdrag, art. 30 en 34)

4. Gemeenschapsrecht ° Beginselen ° Grondrechten ° Door algemeen belang gerechtvaardigde beperkingen van uitoefening van grondrechten

5. Lid-Staten ° Uitvoering van gemeenschapsrecht ° Gemeenschapsbepaling die nationale instanties grote beoordelingsvrijheid laat ° Rechterlijke toetsing van nationale maatregelen ° Grenzen

Samenvatting

1. Beschikking 92/593 betreffende het meerjarig oriëntatieprogramma voor de vissersvloot van het Verenigd Koninkrijk voor de periode 1993-1996, overeenkomstig verordening nr. 4028/86, moet aldus worden uitgelegd, dat zij het Verenigd Koninkrijk machtigt, het aantal dagen dat vaartuigen met een lengte van meer dan 10 meter op zee mogen doorbrengen te beperken, voor zover de in deze beschikking bepaalde totale doelstelling voor ten hoogste 45 % wordt bereikt door andere maatregelen dan capaciteitsvermindering van de vissersvloot. De beschikking belet deze Lid-Staat niet, technische instandhoudingsmaatregelen te treffen, mits zij door de Commissie zijn goedgekeurd.

Het feit dat de betrokken Lid-Staat de in het vorige meerjarig oriëntatieprogramma geformuleerde doelstellingen niet heeft bereikt, is daarbij niet van belang.

De artikelen 6, 34, 39 en 40, lid 3, van het Verdrag, de verordeningen nr. 3759/92 houdende een gemeenschappelijk ordening der markten in de sector visserijprodukten en produkten van de aquacultuur, en nr. 3760/92 tot invoering van een communautaire regeling voor de visserij en de aquacultuur, het beginsel van gelijke behandeling, het recht van eigendom, het recht van vrije beroepsuitoefening, noch het evenredigheidsbeginsel staan eraan in de weg dat een Lid-Staat van die machtiging gebruik maakt.

De aard van de door een vaartuig beviste visbestanden, de mate waarin de betrokken beperkingen de normale visserijbeoefening en andere werkzaamheden van individuele vissers en de markt voor gevangen vis zullen beïnvloeden, noch de aan een nationale instantie geboden mogelijkheid om voor bepaalde sectoren van de nationale vissersvloot uitzonderingen te maken, kunnen die machtiging en het recht om ervan gebruik te maken aantasten.

2. De toepassing van een nationale wettelijke regeling kan niet met het discriminatieverbod in strijd worden geacht op de enkele grond dat andere Lid-Staten minder rigoureuze bepalingen zouden toepassen.

3. Dat de artikelen 30 en 34 van het Verdrag, die kwantitatieve in- en uitvoerbeperkingen en maatregelen van gelijke werking verbieden, als een integrerend onderdeel van de gemeenschappelijke ordening der markten zijn te beschouwen, sluit niet uit dat de bevoegde instanties van een Lid-Staat, onder de voorwaarden die worden gesteld in een communautaire regeling die deel uitmaakt van een gemeenschappelijke ordening der markten, nationale maatregelen kunnen nemen.

4. De grondrechten, die tot de algemene beginselen van het gemeenschapsrecht behoren, hebben geen absolute gelding, maar moeten in relatie tot hun sociale functie worden beschouwd. Met name in het kader van een gemeenschappelijke marktordening kunnen het genot van het eigendomsrecht en de vrijheid van beroepsuitoefening dus aan beperkingen worden onderworpen, mits dergelijke beperkingen werkelijk beantwoorden aan de doeleinden van algemeen belang die de Gemeenschap nastreeft, en, het nagestreefde doel in aanmerking genomen, niet zijn te beschouwen als een onevenredige en onduldbare ingreep, waardoor de gewaarborgde rechten in hun kern worden aangetast.

5. Wanneer een gemeenschapsbepaling de met de uitvoering daarvan belaste nationale instanties een grote beoordelingsvrijheid laat, kan de rechter bij zijn controle of die vrijheid rechtmatig is uitgeoefend, zijn oordeel niet in de plaats stellen van dat van het bevoegde gezag; hij dient zich te bepalen tot een onderzoek van de vraag of deze gezagsorganen kennelijk in dwaling hebben verkeerd of hun bevoegdheid hebben misbruikt.