In het kader van de vaststelling van richtlijn 2003/112 tot wijziging van richtlijn 91/414 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen, teneinde in bijlage I paraquat op te nemen als werkzame stof, voldoet de Commissie, wat het onderzoek van een eventueel verband tussen paraquat en de ziekte van Parkinson betreft, niet aan de procedurele vereisten van artikel 7 van verordening nr. 3600/92 houdende bepalingen voor de uitvoering van de eerste fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van richtlijn 91/414, doordat zij in haar evaluatieverslag het standpunt formuleert dat er geen aanwijzing bestaat van de neurotoxiciteit van paraquat.

Artikel 5, lid 1, van deze richtlijn, uitgelegd in samenhang met het voorzorgsbeginsel, houdt in dat, wat de gezondheid van mens en dier betreft, het bestaan van ernstige aanwijzingen op basis waarvan redelijkerwijs kan worden getwijfeld aan de onschadelijkheid van een stof, zonder dat de wetenschappelijke onzekerheid opzij wordt gezet, in beginsel in de weg staat aan de opneming van deze stof in bijlage I bij deze richtlijn. Het voorzorgsbeginsel beoogt immers potentiële risico’s te voorkomen. Met louter hypothetische risico’s, die berusten op gewone, wetenschappelijk niet bewezen veronderstellingen, kan daarentegen geen rekening worden gehouden.

Artikel 5, lid 1, van richtlijn 91/414 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen bepaalt dat, opdat een werkzame stof in bijlage I bij deze richtlijn kan worden opgenomen, op grond van de stand van de wetenschappelijke en technische kennis moet kunnen worden verwacht dat het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen die de aan de orde zijnde werkzame stof bevatten, na een toepassing die in overeenstemming is met de goede gewasbeschermingspraktijken, geen schadelijke uitwerking heeft op de gezondheid van mens en dier, als bedoeld in artikel 4, lid 1, sub b-iv, van richtlijn 91/414.

Artikel 5, lid 1, van richtlijn 91/414 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen maakt onderscheid tussen, enerzijds, de gezondheid van mens of dier, waarop geen schadelijke uitwerking mag plaatsvinden, en anderzijds het milieu, met betrekking tot hetwelk alleen de onaanvaardbare milieu-effecten verboden zijn. Ook in artikel 4, lid 1, sub b, van richtlijn 91/414 worden het probleem van een schadelijke uitwerking op de gezondheid van mens of dier (artikel 4, lid 1, sub b-iv) en het probleem van een voor het milieu onaanvaardbaar effect (artikel 4, lid 1, sub b-v) afzonderlijk behandeld. Uit deze structuur van de artikelen 4 en 5 van richtlijn 91/414 vloeit voort dat, wanneer een werkzame stof krachtens artikel 5, lid 1, sub b, van deze richtlijn wordt geëvalueerd vanuit het oogpunt van de bescherming van de diergezondheid, de in deze bepaling opgenomen verwijzing naar artikel 4, lid 1, sub b, van dezelfde richtlijn alleen betrekking heeft op de bepaling van het laatstgenoemde artikel die specifiek gaat over de diergezondheid, namelijk artikel 4, lid 1, sub b-iv, van de betrokken richtlijn.

Aangezien artikel 4, lid 1, sub b-iv, van richtlijn 91/414 al specifiek gaat over de uitwerking op de diergezondheid van het product dat de werkzame stof bevat, is artikel 4, lid 1, sub b-v, tweede streepje, van dezelfde richtlijn, dat bepaalt dat het betrokken product geen voor het milieu onaanvaardbaar effect mag hebben rekening houdend met de gevolgen voor niet-doelsoorten, derhalve niet relevant voor de beoordeling of een stof voldoet aan de vereisten van artikel 5, lid 1, sub b, van de richtlijn, wat de gevolgen voor niet-doelsoorten betreft.

(cf. punten 254-255)