Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Ambtenaren ° Beroep ° Bezwarend besluit ° Vaststelling van rechten op invaliditeitsuitkering ° Advies van medische commissie ° Besluit gebaseerd op medisch advies ° Aanvang van termijnen voor klacht en beroep ° Kennisgeving aan betrokkene

(Ambtenarenstatuut, art. 72, lid 2, 90 en 91; Regeling voor de verzekering tegen ongevallen en beroepsziekten, art. 26)

2. Ambtenaren ° Sociale zekerheid ° Verzekering tegen ongevallen en beroepsziekten ° Invaliditeitsuitkering voor beroepsziekte ° Berekeningswijze ° In aanmerking te nemen datum ° Rechterlijke toetsing ° Grenzen

(Ambtenarenstatuut, art. 73, lid 2, sub b en c)

Samenvatting

1. In het kader van een procedure betreffende de toekenning van de in artikel 73, lid 2, van het Statuut bedoelde invaliditeitsuitkering mag een ambtenaar tegenwerpingen formuleren tegen het ontwerp-besluit van de administratie waarbij de hoogte van de uitkering wordt vastgesteld. Wanneer hij daartoe om bijeenroeping van de medische commissie verzoekt, is deze commissie bevoegd een advies uit te brengen over alle elementen van het ontwerp-besluit die bij de beoordeling vanuit medisch standpunt een rol spelen. Enkel het op het medisch advies gebaseerde besluit kan dus als definitief worden beschouwd, ook wat de elementen betreft die reeds voorkwamen in het ontwerp-besluit en die de betrokkene in zijn verzoek om raadpleging van de medische commissie niet heeft betwist. Indien na het uitbrengen van dit advies aan de betrokkene geen besluit is meegedeeld waaruit duidelijk en expliciet de essentiële elementen blijken op grond waarvan de administratie zijn invaliditeitsuitkering wil berekenen, vormt de afrekening van de vaststelling van de rechten van de betrokkene het bezwarend besluit waartegen de klacht moet worden gericht. De klacht- en beroepstermijnen van de artikelen 90 en 91 van het Statuut gaan slechts in vanaf de mededeling van deze afrekening.

2. Artikel 73 van het Statuut bepaalt in lid 1 uitdrukkelijk, dat de ambtenaar met ingang van de dag zijner indiensttreding verzekerd is tegen zowel uit beroepsziekten als uit ongevallen voortvloeiende risico' s, en stelt inzake de berekeningswijze van de invaliditeitsuitkering als beginsel, dat wordt uitgegaan van de datum van het "ongeval", doch preciseert niet van welke datum is uit te gaan voor de vaststelling van de berekeningsgrondslag van de uitkering in het geval van een beroepsziekte die de betrokkene bij de uitoefening van zijn beroepswerkzaamheden heeft opgelopen en die de oorzaak is van een voortdurende achteruitgang van zijn gezondheid. Voor die datum moet derhalve worden uitgegaan van het stelsel waarin het Statuut voorziet ter dekking van het risico van ongevallen en beroepsziekten, en met name van het feit dat de in artikel 73 van het Statuut bedoelde uitkeringen forfaitaire sociale-zekerheidsuitkeringen zijn, die worden berekend aan de hand van de blijvende gevolgen van het schadebrengende feit. In geval van een beroepsziekte is er dus van uit te gaan, dat de datum van het "ongeval" in de zin van artikel 73, lid 2, sub b en c, van het Statuut de datum is van de arbeidsomstandigheden die aan de oorsprong liggen van de aan de beroepswerkzaamheden van de ambtenaar te wijten verslechtering van zijn gezondheid.

Daar de vaststelling van deze datum dient plaats te vinden op grond van een medische beoordeling, reikt het toezicht van het Gerecht niet verder dan de vaststelling of het rapport van de medische commissie al dan niet een logisch verband legt tussen de vaststellingen in het rapport en de daaraan verbonden conclusies.