ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Landbouw ° Gemeenschappelijke ordening der markten ° Restituties bij uitvoer ° Toekenningsvoorwaarden ° Uitvoeraangifte in juiste vorm ° Documenten die geen datum van aanvaarding door douane vermelden ° Uitsluiting

(Verordening nr. 3665/87 van de Commissie, art. 30)

2. Landbouw ° Gemeenschappelijk landbouwbeleid ° Financiering door EOGFL ° Beginselen ° Restituties bij uitvoer, in Lid-Staat betaald in weerwil van niet-naleving van wezenlijk vormvoorschrift ° Weigering om 2 % van betrokken uitgaven ten laste te brengen ° Buitensporig en onevenredig karakter ° Afwezigheid

(Verordening nr. 729/70 van de Raad)

Samenvatting

1. Documenten die geen datum van aanvaarding vermelden, dat wil zeggen de datum waarop de douane de aangifte ten uitvoer, waarin is aangegeven dat een restitutie zal worden gevraagd, aanvaardt, kunnen niet worden aangemerkt als een aangifte ten uitvoer in de juiste vorm in de zin van artikel 30 van verordening nr. 3665/87 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwprodukten.

2. Verordening nr. 729/70 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, verplicht de Lid-Staten ertoe, de nodige maatregelen te treffen niet enkel om zich ervan te vergewissen, dat de door het EOGFL gefinancierde verrichtingen daadwerkelijk en op regelmatige wijze werden uitgevoerd, maar ook om de controles te vergemakkelijken die de Commissie doelmatig acht. Door van de marktdeelnemers niet de overlegging van een document te verlangen dat een juiste toepassing van de regeling inzake de uitvoerrestituties moet verzekeren, bij gebreke waarvan het risico van dwaling of fraude ten koste van de gemeenschapsbegroting niet kan worden uitgesloten, schendt een Lid-Staat een wezenlijk en niet een bijkomstig vormvoorschrift. Gelet op het wezenlijke karakter van het niet-nageleefde vormvoorschrift, is de weigering van de Commissie om 2 % van de betrokken uitgaven ten laste van het EOGFL te brengen, niet overtrokken noch onevenredig.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Fiscale bepalingen ° Harmonisatie van wetgevingen ° Omzetbelasting ° Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde ° Aftrek van voorbelasting ° Belasting op diensten, verricht voor vrijgestelde handeling ° Uitsluiting van recht op aftrek ° Vrijgestelde handeling gebruikt voor belaste handeling ° Niet van invloed

(Richtlijnen van de Raad 67/227, art. 2, en 77/388, art. 17)

Samenvatting

Artikel 2 van de Eerste richtlijn 67/227 en artikel 17 van de Zesde richtlijn 77/388 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting, moeten aldus worden uitgelegd, dat ° behalve in de door de richtlijn uitdrukkelijk bepaalde gevallen ° wanneer een belastingplichtige diensten verricht voor een andere belastingplichtige, die deze diensten voor een vrijgestelde handeling gebruikt, deze laatste geen recht heeft op aftrek van voorbelasting, ook niet wanneer het doel van de vrijgestelde handeling uiteindelijk is gelegen in het verrichten van een belaste handeling. Blijkens de bewoordingen van genoemde bepalingen immers vereist het recht op aftrek een rechtstreekse en onmiddellijke samenhang tussen de betrokken goederen of diensten en de belaste handelingen, en is het doel dat de belastingplichtige uiteindelijk beoogt te bereiken, niet relevant.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Sociale politiek ° Mannelijke en vrouwelijke werknemers ° Toegang tot arbeidsproces en arbeidsvoorwaarden ° Gelijke behandeling ° Afwijkingen ° Maatregelen ter bevordering van gelijke kansen voor mannen en vrouwen ° Draagwijdte ° Nationale maatregel welke bij gelijke kwalificaties vrouwen, in geval van ondervertegenwoordiging van vrouwen, voor bevordering automatisch voorrang verleent boven mannelijke mededingers ° Ontoelaatbaarheid

(Richtlijn 76/207 van de Raad, art. 2, leden 1 en 4)

Samenvatting

Artikel 2, leden 1 en 4, van richtlijn 76/207 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden, staat in de weg aan een nationale regeling die, bij gelijke kwalificaties van voor promotie in aanmerking komende kandidaten van verschillend geslacht, in sectoren waar vrouwen ondervertegenwoordigd zijn, automatisch voorrang verleent aan vrouwelijke kandidaten, daarbij ervan uitgaande dat er sprake is van ondervertegenwoordiging, wanneer in de verschillende salarisgroepen van de betrokken personeelscategorie van een dienst het personeel niet minstens voor de helft uit vrouwen bestaat en dit ook geldt voor de in het organisatieschema voorziene functieniveaus.

Immers, artikel 2, lid 4, van genoemde richtlijn, dat strikt moet worden uitgelegd, bepaalt, dat de richtlijn geen belemmering vormt voor maatregelen die beogen te bevorderen dat mannen en vrouwen gelijke kansen krijgen, in het bijzonder door feitelijke ongelijkheden op te heffen die de kansen van vrouwen nadelig beïnvloeden, en heeft derhalve een nauwkeurig bepaald en beperkt doel, te weten het toestaan van maatregelen die, hoewel schijnbaar discriminerend op grond van geslacht, in werkelijkheid de in de realiteit van het maatschappelijk leven bestaande feitelijke ongelijkheden tussen mannen en vrouwen beogen op te heffen of te verminderen. Zo staat deze bepaling nationale maatregelen toe op het gebied van de toegang tot het arbeidsproces, met inbegrip van promotiekansen, die in het bijzonder vrouwen bevoordelen met het doel, hun beter in staat te stellen op de arbeidsmarkt met anderen te concurreren en op voet van gelijkheid met mannen een loopbaan op te bouwen. Als een dergelijke maatregel kan niet worden aangemerkt een nationale regeling die vrouwen bij aanstellingen of promoties absoluut en onvoorwaardelijk voorrang verleent, daar zij verder gaat dan een bevordering van gelijke kansen en die bevordering vervangt door het resultaat, de gelijke vertegenwoordiging, waartoe enkel het verwezenlijken van die gelijke kansen zou kunnen leiden.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Fiscale bepalingen ° Harmonisatie van wetgevingen ° Omzetbelasting ° Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde ° Vrijstellingen voorzien in Zesde richtlijn ° Vrijstelling van levering van andere onbebouwde onroerende goederen dan bouwterreinen ° Begrip "bouwterreinen" ° Definitie taak van Lid-Staten

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 4, lid 3, sub b, en 13 B, sub h)

Samenvatting

Artikel 13 B, sub h, van de Zesde richtlijn 77/388 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting, dat in een vrijstelling van belasting voorziet voor levering van onbebouwde onroerende goederen, sluit "bouwterreinen als bedoeld in artikel 4, lid 3, sub b" van deze vrijstelling uit. Waar laatstgenoemde bepaling uitdrukkelijk verwijst naar de definities van bouwterrein van de Lid-Staten, staat het aan de Lid-Staten om te omschrijven, welke terreinen zowel voor de toepassing van artikel 4, lid 3, sub b, als voor de toepassing van artikel 13 B, sub h, gelet op de daarin vervatte verwijzing, als bouwterrein moeten worden aangemerkt.

Bijgevolg is het niet aan het Hof om te preciseren in welke mate een onbebouwd terrein bouwrijp moet zijn gemaakt om als bouwterrein in de zin van de richtlijn te worden aangemerkt.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Sociale politiek ° Harmonisatie van wetgevingen ° Bescherming van werknemers bij insolventie van werkgever ° Richtlijn 80/987 ° Werkingssfeer ° Werknemers tegen wier werkgevers met betrekking tot hun vermogen geen procedure ter gezamenlijke voldoening van schuldeisers kan worden ingeleid ° Schending van beginsel van gelijke behandeling ° Geen schending, gelet op geleidelijkheid en moeilijkheid van harmonisatie

(EEG-Verdrag, art. 100; richtlijn 80/987 van de Raad)

Samenvatting

Richtlijn 80/987 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever, moet aldus worden uitgelegd, dat zij van toepassing is op alle werknemers tegen wier werkgevers volgens hun nationale recht met betrekking tot hun vermogen een procedure ter gezamenlijke voldoening van hun schuldeisers kan worden ingeleid, met uitzondering van de in de bijlage genoemde categorieën.

Het feit dat de richtlijn dus enkel de bescherming waarborgt van werknemers die worden geconfronteerd met een aldus gekwalificeerde insolvabiliteit van hun werkgever, kan de geldigheid ervan niet aantasten, wat het beginsel van gelijke behandeling betreft.

Enerzijds immers moet in het kader van de bij artikel 100 van het Verdrag aan de gemeenschapsinstellingen verleende bevoegdheden aan deze instellingen noodzakelijkerwijze een beoordelingsmarge worden toegekend, in het bijzonder wat de mogelijkheid betreft om slechts etappegewijs te harmoniseren, rekening houdend met de specifieke aard van het betrokken terrein en de problemen van elke harmonisatie.

Anderzijds vormt de uitbreiding tot alle Lid-Staten van een waarborginstrument, dat alleen sommige Lid-Staten in uiteenlopende vorm kennen, stellig een vooruitgang op de weg naar de verbetering van de levensstandaard en van de arbeidsvoorwaarden van de werknemers in de gehele Gemeenschap, alsmede op de weg van de geleidelijke harmonisatie van de wetgevingen op dit gebied.

Gelet op de bij harmonisatie te verwachten moeilijkheid in verband met het begrip insolventie zelf, is het objectieve criterium dat is gekozen ter afbakening van de kring van personen tot wie het waarborginstrument zich uitstrekt, gerechtvaardigd.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Sociale zekerheid van migrerende werknemers ° Gezinsbijslagen ° Werknemer onderworpen aan wetgeving van een Lid-Staat ° Gezinsleden woonachtig in andere Lid-Staat ° Recht op bijslagen voorzien in wettelijke regeling waaraan werknemer is onderworpen ° Uitkering voor kind ten laste ° Voorwaarde dat kind en echtgenoot van werknemer in uitkerende Lid-Staat wonen als gevolg van verwijzing in sociale wetgeving van die staat naar fiscale wetgeving ° Voorwaarde die moet worden geacht te zijn vervuld

(Verordening nr. 1408/71 van de Raad, art. 73)

Samenvatting

Artikel 73 van verordening nr. 1408/71 moet aldus worden uitgelegd, dat het inhoudt dat, wanneer ingevolge de fiscale wetgeving van een Lid-Staat waarnaar in de sociale wetgeving van die staat wordt verwezen, de toekenning en het bedrag van een uitkering voor een kind ten laste afhankelijk zijn van de voorwaarde dat het betrokken kind en de echtgenote van de werknemer op het grondgebied van die staat wonen, een dergelijke voorwaarde moet worden geacht te zijn vervuld, wanneer zij op het grondgebied van een andere Lid-Staat wonen. Voor de toekenning en de berekening van de betrokken uitkering moet de fiscale wetgeving in haar totaliteit worden toegepast, alsof de echtgenoot in de uitkerende staat woonde.

De woonplaatsfictie die in deze bepaling is opgenomen teneinde de communautaire werknemer niet ervan te weerhouden zijn recht van vrij verkeer uit te oefenen, en die geldt voor al zijn gezinsleden, zou immers een groot deel van haar nuttige werking verliezen, indien zij door de enkele verwijzing naar fiscale bepalingen zou kunnen worden ontdoken.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Prejudiciële vragen ° Voorlegging aan Hof ° Niet-uitputting van bevoegdheid van nationale rechter ° Geen beletsel voor vaststelling door nationale rechter van beëindiging van zaak na berusting van een partij in hoofdgeding in vorderingen van andere partij ° Bevoegdheid van Hof ondergeschikt aan vaststelling, door nationale rechter, dat op grond van nationaal recht berusting geen gevolg heeft

(EG-Verdrag, art. 177)

Samenvatting

Wat artikel 177 van het Verdrag betreft, is het niet gerechtvaardigd, dat een nationale rechter die een prejudiciële vraag heeft gesteld, weigert de berusting van een partij in de vorderingen van de andere partij te aanvaarden, de beëindiging van de zaak vast te stellen en de prejudiciële vraag in te trekken, voor zover de weigering wordt gemotiveerd door de omstandigheid dat de zaak niet meer bij deze rechter aanhangig is, maar naar het Hof is verwezen, en dat de gestelde vraag een belang heeft dat verder gaat dan hetgeen tussen partijen in geschil is, voor zover de door het Hof gegeven uitlegging een algemene strekking zou hebben.

Immers, de zaak blijft aanhangig bij de nationale rechter die een prejudiciële vraag aan het Hof heeft gesteld. De procedure voor hem wordt geschorst totdat het Hof uitspraak over de prejudiciële vraag heeft gedaan, maar de zaak zelf blijft aanhangig bij de nationale rechter. De reden voor de prejudiciële verwijzing en bijgevolg voor de bevoegdheid van het Hof is niet het formuleren van rechtsgeleerde adviezen over algemene of hypothetische vraagstukken, maar de behoefte aan de werkelijke beslechting van een geschil.

Derhalve staat het gemeenschapsrecht niet eraan in de weg, dat de rechter waarvan de verwijzing afkomstig is, op grond van zijn nationaal recht een berusting aanvaardt en in voorkomend geval vaststelt dat als gevolg daarvan het hoofdgeding is beëindigd. Zolang de verwijzende rechter niet heeft vastgesteld, dat krachtens zijn nationaal recht de berusting niet een dergelijke beëindiging heeft teweeggebracht, is het Hof niet bevoegd uitspraak te doen over de prejudiciële vraag.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Harmonisatie van wetgevingen ° Beroepsprocedures op gebied van plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor uitvoering van werken ° Richtlijn 89/665 ° Procedure op grond waarvan Commissie preventief kan optreden in geval van duidelijke en kennelijke schending van communautaire voorschriften inzake plaatsen van opdrachten ° Procedure die in geen verband staat met procedure wegens niet-nakoming van artikel 169 van Verdrag

(EEG-Verdrag, art. 169; richtlijn 89/665 van de Raad)

2. Harmonisatie van wetgevingen ° Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen ° Richtlijn 77/62 ° Verplichte vermeldingen in aankondigingen van opdrachten ° Informatie over opening van inschrijvingen ° Gebruik van technische specificaties die naar merk verwijzen ° Voorwaarde

(EEG-Verdrag, art. 30; richtlijn 77/62 van de Raad)

Samenvatting

1. De procedure via welke de Commissie op grond van richtlijn 89/665 houdende cooerdinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken, kan optreden tegen een Lid-Staat, indien zij meent dat er een duidelijke en kennelijke schending van de gemeenschapsrechtelijke bepalingen op het gebied van de plaatsing van overheidsopdrachten heeft plaatsgevonden, vormt een preventieve maatregel die niet kan derogeren aan of in de plaats treden van de bevoegdheden die de Commissie uit hoofde van artikel 169 van het Verdrag heeft, zodat de wijze waarop de Commissie deze procedure heeft gebruikt irrelevant is wanneer het de beoordeling betreft van de ontvankelijkheid van een beroep wegens niet-nakoming, dat zij heeft ingesteld omdat de betrokken Lid-Staat de gemeenschapsrechtelijke bepalingen op het gebied van de plaatsing van overheidsopdrachten heeft geschonden.

2. Een Lid-Staat komt de krachtens richtlijn 77/62 betreffende de cooerdinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen op hem rustende verplichtingen niet na, wanneer hij

° in de aankondiging van de opdracht niet de personen vermeldt die bij de opening van de inschrijvingen worden toegelaten, evenmin als de dag, het uur en de plaats van deze opening, terwijl het om verplichte en onvoorwaardelijke vermeldingen gaat, die de richtlijn voorschrijft om potentiële leveranciers de mogelijkheid te geven de identiteit van hun concurrenten te kennen en na te gaan, of zij aan de voorziene kwalitatieve selectiecriteria voldoen;

° in een dergelijke aankondiging na een technische specificatie die naar een produkt van een bepaald merk verwijst de vermelding "of daarmee overeenstemmend" weglaat, terwijl de richtlijn een dergelijke vermelding vereist en een dergelijke weglating de invoerstromen in het intracommunautaire handelsverkeer in strijd met artikel 30 van het Verdrag kan belemmeren.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Harmonisatie van wetgevingen ° Etikettering en presentatie van levensmiddelen ° Verplichte vermelding van ingrediënten van produkten ° Afwijking ten gunste van additieven die geen technologische functie vervullen ° Strekking

(Richtlijn 79/112 van de Raad, art. 6, lid 4, sub c-ii, eerste streepje)

Samenvatting

Artikel 6, lid 4, sub c-ii, eerste streepje, van richtlijn 79/112/EEG betreffende de etikettering en presentatie van levensmiddelen, volgens hetwelk niet als ingrediënten worden beschouwd en dus niet op de lijst van ingrediënten op de etikettering van produkten moeten worden vermeld, additieven waarvan de aanwezigheid in een levensmiddel uitsluitend berust op het feit dat zij verwerkt waren in een of meer ingrediënten van dit produkt, mits zij geen technologische functie meer vervullen in het eindprodukt, moet aldus worden uitgelegd, dat een additief dat gedurende de produktie van een ingrediënt de verkleuring hiervan voorkomt, in het eindprodukt geen technologische functie meer vervult, wanneer de aanwezigheid van het additief in dit eindprodukt niet langer noodzakelijk is om verkleuring van het produkt tegen te gaan.

De richtlijn vereist immers, dat de consument doeltreffend wordt geïnformeerd op een voor hem begrijpelijke wijze, maar kan, juist door de in artikel 6 voorziene afwijking, niet aldus worden uitgelegd, dat alle in het produktieproces van bedoelde produkten gebruikte ingrediënten uitputtend moeten worden opgesomd.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Vervoer ° Zeevervoer ° Vrij verrichten van diensten ° Beperkingen ° Nationale regeling, ongeacht nationaliteit van dienstverrichter van toepassing op alle vaartuigen, die onderscheid maakt tussen binnenlands vervoer en vervoer naar andere Lid-Staten en binnenlands vervoer bevoordeelt ° Ontoelaatbaarheid in optiek van doelstellingen van interne markt

(Verordeningen nrs. 4055/86 en 3577/92 van de Raad)

Samenvatting

Een nationale regeling die, ofschoon zonder onderscheid van toepassing op alle vaartuigen, ongeacht of zij worden gebruikt door nationale dienstverrichters of dienstverrichters uit andere Lid-Staten, onderscheid maakt, bij voorbeeld ten aanzien van de belastingen die worden geheven wanneer vaartuigen gebruik maken van haveninstallaties, naargelang die vaartuigen worden gebruikt voor binnenlands vervoer of voor vervoer naar andere Lid-Staten, en die aldus de binnenlandse markt en het binnenlands vervoer van de betrokken Lid-Staat specifiek bevoordeelt, moet als een beperking van de vrije dienstverrichting inzake zeevervoer worden beschouwd, die is verboden door verordening nr. 4055/86 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer tussen de Lid-Staten onderling en tussen de Lid-Staten en derde landen.

In de optiek van de interne markt en om de verwezenlijking van de doelstellingen daarvan mogelijk te maken, verzet de vrijheid van dienstverrichting zich immers tegen de toepassing van een nationale regeling die ertoe leidt, dat het verrichten van diensten tussen Lid-Staten moeilijker wordt dan het verrichten van diensten binnen een enkele Lid-Staat. Zouden de Lid-Staten op grond van het feit dat de vrijheid van dienstverrichting slechts geleidelijk en overeenkomstig het in verordening nr. 3577/92 vastgestelde tijdschema toepasselijk wordt op het zeevervoer binnen de Lid-Staten, gedurende de voor dit type van vervoer bepaalde overgangstermijn het zeevervoer tussen Lid-Staten zwaarder mogen belasten dan het binnenlands vervoer, dan zou dat erop neerkomen dat aan de bij verordening nr. 4055/86 geregelde toepassing van de vrije dienstverrichting op het zeevervoer tussen de Lid-Staten een groot deel van haar nuttig effect werd ontnomen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Sociale politiek ° Mannelijke en vrouwelijke werknemers ° Toegang tot arbeidsproces en arbeidsvoorwaarden ° Gelijke behandeling ° Ontslag van vrouwelijke werknemer die is aangesteld voor onbepaalde duur ter vervanging van andere werkneemster met zwangerschapsverlof en die tot deze vervanging niet in staat is wegens zwangerschap ° Ontoelaatbaarheid

(Richtlijn 76/207 van de Raad, art. 2, lid 1, en 5, lid 1)

Samenvatting

Artikel 2, lid 1, juncto artikel 5, lid 1, van richtlijn 76/207 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden, verzet zich tegen het ontslag van een werkneemster die voor onbepaalde duur is aangesteld, in eerste instantie ter vervanging van een andere werkneemster gedurende het zwangerschapsverlof van laatstgenoemde, en die tot deze vervanging niet in staat is, doordat zij kort na haar indienstneming zelf zwanger blijkt te zijn.

Enerzijds immers vormt ontslag van een vrouwelijke werknemer wegens zwangerschap een rechtstreekse discriminatie op grond van geslacht en kan de situatie van een vrouw die niet in staat is de taak te vervullen waarvoor zij in dienst is genomen, wegens een zwangerschap die zeer kort na het sluiten van de arbeidsovereenkomst is gebleken, niet worden vergeleken met die van een man die om medische of andere redenen daartoe evenmin in staat is, aangezien zwangerschap op geen enkele wijze vergelijkbaar is met een toestand van ziekte, en zeker niet met een situatie waarin iemand om niet-medische redenen niet beschikbaar is. Anderzijds kan het ontslag van een zwangere vrouw die voor onbepaalde tijd in dienst is genomen, niet worden gebaseerd op redenen die zijn ontleend aan haar ongeschiktheid om aan een van de essentiële voorwaarden van haar arbeidsovereenkomst te voldoen, ook al is de beschikbaarheid van de werknemer voor de werkgever noodzakelijkerwijs een essentiële voorwaarde voor de goede uitvoering van de arbeidsovereenkomst, aangezien de door het gemeenschapsrecht aan de zwangere vrouw gegarandeerde bescherming er niet van mag afhangen, of de aanwezigheid van de betrokkene tijdens de periode van zwangerschap en bevalling voor de goede gang van zaken bij de onderneming waar zij werkzaam is, onontbeerlijk is. Een andere uitlegging zou de bepalingen van de richtlijn hun nuttig effect ontnemen.