Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Hogere voorziening – Middelen – Middel voor het eerst aangevoerd in hogere voorziening – Niet-ontvankelijkheid – Middel waarmee uitsluitend wordt opgekomen tegen rechtsbeslissing die Gerecht in bestreden arrest heeft gegeven – Ontvankelijkheid

2. Gemeenschapsmerk – Procedurevoorschriften – Ambtshalve onderzoek van feiten – Omvang

(Art. 225 EG; Statuut van het Hof van Justitie, art. 58; verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 74)

3. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Absolute weigeringsgronden – Merken uitsluitend bestaande uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van kenmerken van waar

(Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 7, lid 1, sub c)

Samenvatting

1. Indien een partij een middel dat zij voor het Gerecht niet heeft aangevoerd, voor het eerst voor het Hof zou mogen aanvoeren, dan zou zij in feite bij het Hof, waarvan de bevoegdheid in hogere voorziening beperkt is, een geschil aanhangig mogen maken met een ruimere strekking dan het geschil waarvan het Gerecht kennis heeft genomen. In hogere voorziening is het Hof alleen bevoegd om te oordelen over de rechtsbeslissing die is gegeven ten aanzien van de middelen die voor de rechter in eerste aanleg zijn aangevoerd.

Aangezien echter, enerzijds, een kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) de inschrijving van een aangevraagd merk enkel op grond van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk heeft geweigerd, en anderzijds, het tegen die beslissing bij het Gerecht ingestelde beroep op schending van deze bepaling was gebaseerd, kon pas in de fase van de hogere voorziening worden opkomen tegen de uitlegging die het Gerecht in het bestreden arrest aan dat artikel 7, lid 1, sub c, heeft gegeven om de litigieuze beslissing te vernietigen. In die omstandigheden en voor zover daarmee uitsluitend wordt opgekomen tegen de rechtsbeslissing die het Gerecht in het bestreden arrest heeft gegeven, moet een hogere voorziening waarin schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 wordt aangevoerd, ontvankelijk worden verklaard.

(cf. punten 21‑24)

2. Volgens artikel 74, lid 1, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk moeten de onderzoekers van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) en, op beroep, de kamers van beroep van het Bureau de feiten ambtshalve onderzoeken teneinde uit te maken of het ter inschrijving voorgedragen merk onder een van de weigeringsgronden van artikel 7 van deze verordening valt. Hieruit volgt dat de bevoegde instanties van het Bureau hun beslissingen kunnen baseren op feiten die door de aanvrager niet zijn aangevoerd. Hoewel deze instanties in hun beslissingen in beginsel moeten aantonen dat deze feiten juist zijn, is dit niet het geval wanneer zij zich beroepen op algemeen bekende feiten. De vaststelling door het Gerecht dat deze feiten al dan niet een algemeen bekend zijn, vormt een beoordeling van de feiten, welke beoordeling, behoudens in het geval van een onjuiste opvatting van de feiten, door het Hof in hogere voorziening niet kan worden getoetst.

(cf. punten 38‑39, 45)

3. Voor de conclusie dat een merk dat bestaat uit een woord gevormd door een combinatie van bestanddelen, beschrijvend is in de zin van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk, is de vaststelling dat elk van deze bestanddelen beschrijvend is, onvoldoende. Het beschrijvend karakter moet worden vastgesteld voor het woord zelf. De gewone combinatie van bestanddelen die elk op zich een beschrijving vormen van de kenmerken van de waren of de diensten waarvoor de inschrijving wordt gevraagd, blijft in de regel zelf ook een beschrijving van die kenmerken in de zin van genoemd artikel 7, lid 1, sub c.

Een dergelijke combinatie is echter slechts dan niet beschrijvend in de zin van diezelfde bepaling, indien zij een indruk wekt die voldoende afwijkt van de indruk die de loutere samenvoeging van die bestanddelen wekt. Met betrekking tot een merk dat uit woorden bestaat, kan derhalve een eventueel beschrijvend karakter weliswaar ten dele worden onderzocht voor elk van de bestanddelen afzonderlijk, doch het moet hoe dan ook afhangen van een onderzoek van het daardoor gevormde geheel. In dit verband kan niet worden gesteld dat de voorafgaande analyse van elk van de bestanddelen waaruit een merk is samengesteld, een verplichte stap is. Daarentegen moeten de kamers van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) en, wanneer beroep is ingesteld, het Gerecht beoordelen of het merk in zijn geheel beschouwd beschrijvend is.

(cf. punten 76‑80)