ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 16 juli 1998. - Ca'Pasta Srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen. - Verordening (EEG) nr. 4028/86 - Gemeenschappelijk visserijbeleib - Communautaire financiële bijstand - Procedure tot intrekking van bijstand - Beroep tot nietigverklaring - Niet-ontvankelijkheid. - Zaak T-274/97.



Jurisprudentie 1998 bladzijde II-02925



Samenvatting



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring - Voor beroep vatbare handelingen - Begrip - Handelingen die bindende rechtsgevolgen in het leven roepen - Brief van Commissie waarbij verzoeker wordt geïnformeerd over voortzetting van procedure tot intrekking van bijstand en terugvordering van reeds uitbetaald bedrag

(EG-Verdrag, art. 173; verordening nr. 4028/86 van de Raad)

Samenvatting

Als handelingen of besluiten die vatbaar zijn voor beroep tot nietigverklaring in de zin van artikel 173 van het Verdrag, zijn te beschouwen maatregelen die bindende rechtsgevolgen in het leven roepen, welke de belangen van de verzoeker kunnen aantasten doordat zij diens rechtspositie aanmerkelijk wijzigen.

Wanneer het gaat om handelingen of besluiten die in verschillende fasen tot stand komen, met name aan het einde van een interne procedure, zijn in beginsel enkel die maatregelen vatbaar voor beroep, welke aan het einde van die procedure het standpunt van de instelling definitief vastleggen, met uitsluiting van de tussenmaatregelen die ter voorbereiding van het definitieve besluit dienen.

Als tussenmaatregel ter voorbereiding van het definitieve besluit en, bijgevolg, als een niet voor beroep vatbare handeling moet worden beschouwd een brief waarbij de Commissie de verzoeker informeert over de voortzetting van een interne procedure tot intrekking van financiële bijstand toegekend krachtens verordening nr. 4028/86 inzake communautaire acties voor verbetering en aanpassing van de structuur van de visserij en de aquicultuur, en over de terugvordering van het reeds uitbetaalde bedrag. De eventuele ongunstige gevolgen van het feit dat die procedure bij de Commissie loopt, zijn niet meer dan een vanzelfsprekend uitvloeisel van de inleiding van die procedure, en zolang de Commissie enkel voorlopige maatregelen neemt, kunnen zij niet dienen als bewijs voor het bestaan van een maatregel met bindende rechtsgevolgen waardoor de belangen van de verzoeker worden aangetast.
Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer - uitgebreid) van 20 november 1997. - Interprovinciale des fédérations d'hôteliers, restaurateurs, cafetiers en entreprises assimilées de Wallonie ASBL (Féd. Horeca-Wallonie) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen. - Procedure - Termijnen - Berekeningsmodaliteiten - Niet-ontvankelijkheid. - Zaak T-85/97.



Jurisprudentie 1997 bladzijde II-02113



Samenvatting



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring - Termijnen - Berekeningswijze

(EG-Verdrag, art. 173, vijfde alinea; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 101 en 102)

Samenvatting

Het met artikel 101, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht overeenkomende artikel 80, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof, dat uitsluitend ziet op het geval waarin de laatste dag van een termijn een zaterdag, een zondag of een wettelijk erkende feestdag is, is slechts van toepassing ingeval de volledige termijn, de termijn wegens afstand daaronder begrepen, afloopt op een zaterdag, een zondag of een wettelijk erkende feestdag.
Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 15 juli 1997. - Gouvernement des Antilles néerlandaises tegen Raad van de Europese Unie. - Associatieregeling van landen en gebieden overzee - Vrijwaringsmaatregel - Kort geding - Verzoek om voorlopige maatregelen - Spoedeisendheid - Afwezigheid. - Zaak T-179/97 R.



Jurisprudentie 1997 bladzijde II-01297



Samenvatting



Trefwoorden

Kort geding - Opschorting van tenuitvoerlegging - Voorwaarden - Spoedeisendheid - Ernstige en onherstelbare schade - Afweging van alle betrokken belangen

(EG-Verdrag, art. 186; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 2)

Samenvatting

In het kader van een verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging dient de rechter in kort geding na te gaan, of het bij eventuele nietigverklaring van de bestreden handeling door de rechter ten gronde mogelijk is, de situatie die door onmiddellijke uitvoering van deze handeling zal ontstaan, terug te draaien en, omgekeerd, of opschorting van de uitvoering van deze handeling belet dat de handeling nog volledige werking krijgt, wanneer het beroep in de hoofdzaak zou worden verworpen.

Ten aanzien van een handeling betreffende een vrijwaringsmaatregel die is genomen in het kader van de associatieregeling van landen en gebieden overzee, kan de rechter in kort geding, wat de keuze van de meest geschikte vrijwaringsmaatregel betreft, behoudens in een kennelijk urgente situatie, niet zonder het risico dat hij afbreuk doet aan de discretionaire bevoegdheid van de Raad, zijn oordeel in de plaats stellen van het oordeel van deze instelling.

Wanneer de verzoeker niet aantoont dat hij ernstige en onherstelbare schade dreigt te lijden als gevolg van de toepassing van de bestreden verordening, zou de eventuele nietigverklaring van deze verordening door het Gerecht, uitspraak doende ten gronde, een passende vergoeding kunnen opleveren. De omstandigheid dat deze verordening reeds is uitgevoerd en de daarin vastgestelde periode van toepassing is verstreken, zou de verzoeker niet beletten zijn belangen behoorlijk te beschermen, voor zover de betrokken instelling gehouden zou zijn de maatregelen te nemen welke nodig zijn ter uitvoering van het arrest, en aldus zou kunnen worden genoopt de situatie van de verzoeker op passende wijze te herstellen of te vermijden dat een identieke handeling wordt vastgesteld.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring - Voor beroep vatbare handelingen - Begrip - Handelingen die bindende rechtsgevolgen in het leven roepen - Brief van Commissie waarbij verzoeker wordt geïnformeerd over voortzetting van procedure tot intrekking van bijstand en terugvordering van reeds uitbetaald bedrag

(EG-Verdrag, art. 173; verordening nr. 4028/86 van de Raad)

Samenvatting

Als handelingen of besluiten die vatbaar zijn voor beroep tot nietigverklaring in de zin van artikel 173 van het Verdrag, zijn te beschouwen maatregelen die bindende rechtsgevolgen in het leven roepen, welke de belangen van de verzoeker kunnen aantasten doordat zij diens rechtspositie aanmerkelijk wijzigen.

Wanneer het gaat om handelingen of besluiten die in verschillende fasen tot stand komen, met name aan het einde van een interne procedure, zijn in beginsel enkel die maatregelen vatbaar voor beroep, welke aan het einde van die procedure het standpunt van de instelling definitief vastleggen, met uitsluiting van de tussenmaatregelen die ter voorbereiding van het definitieve besluit dienen.

Als tussenmaatregel ter voorbereiding van het definitieve besluit en, bijgevolg, als een niet voor beroep vatbare handeling moet worden beschouwd een brief waarbij de Commissie de verzoeker informeert over de voortzetting van een interne procedure tot intrekking van financiële bijstand toegekend krachtens verordening nr. 4028/86 inzake communautaire acties voor verbetering en aanpassing van de structuur van de visserij en de aquicultuur, en over de terugvordering van het reeds uitbetaalde bedrag. De eventuele ongunstige gevolgen van het feit dat die procedure bij de Commissie loopt, zijn niet meer dan een vanzelfsprekend uitvloeisel van de inleiding van die procedure, en zolang de Commissie enkel voorlopige maatregelen neemt, kunnen zij niet dienen als bewijs voor het bestaan van een maatregel met bindende rechtsgevolgen waardoor de belangen van de verzoeker worden aangetast.
Trefwoorden



Trefwoorden

Procedure - Verdeling van bevoegdheden tussen Hof en Gerecht van eerste aanleg - Bij Gerecht aanhangig beroep, krachtens enerzijds artikel 173, vierde alinea, en anderzijds artikel 178 van Verdrag ingesteld door natuurlijk of rechtspersoon en betreffende instelling door Commissie, respectievelijk door Commissie en Raad, van vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van invoer - Eveneens bij Gerecht aanhangig beroep, krachtens artikel 173, vierde alinea, van Verdrag ingesteld door dezelfde persoon en betreffende instelling van deze maatregelen door Raad - Voeging van beide zaken - Bij Hof aanhangig beroep tot nietigverklaring van handeling van Raad, ingesteld door lidstaat - Belang, voor goede rechtsbedeling, van kennisneming door Hof van argumenten van natuurlijk of rechtspersoon - Ongedaanmaking van voeging van beide voor Gerecht aanhangige zaken - Onbevoegdverklaring van Gerecht in tweede zaak - Schorsing van procedure voor Gerecht in eerste zaak

('s Hofs Statuut-EG, art. 47, derde alinea; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 50)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring - Voor beroep vatbare handelingen - Begrip - Handelingen die bindende rechtsgevolgen in het leven roepen - Besluit van Commissie tot inleiding van antidumpingprocedure - Voorbereidende handeling

(EG-Verdrag, art. 173; verordening nr. 384/96 van de Raad)

Samenvatting

Als voor een beroep tot nietigverklaring vatbare handelingen in de zin van artikel 173 van het Verdrag zijn te beschouwen maatregelen die bindende rechtsgevolgen in het leven roepen, welke de belangen van de verzoeker kunnen aantasten doordat zij diens rechtspositie aanmerkelijk wijzigen. Bij handelingen die in verscheidene fasen tot stand komen, zijn in beginsel slechts voor beroep vatbaar de maatregelen die aan het einde van de procedure het standpunt van de instelling definitief vastleggen; hiertoe behoren dus niet voorlopige maatregelen die tot doel hebben de eindbeslissing voor te bereiden, en waarvan de onwettigheid gevoeglijk zou kunnen worden opgeworpen in een beroep tegen de eindbeslissing. Voorts kan enkel in het geval van handelingen die de rechtspositie van de betrokken ondernemingen onmiddellijk en onherroepelijk aantasten, een nog vóór de beëindiging van de administratieve procedure ingesteld beroep tot nietigverklaring ontvankelijk worden geacht.

Een besluit van de Commissie om een antidumpingprocedure in te leiden is derhalve als zuiver voorbereidende handeling niet voor beroep vatbaar. Blijkens de bepalingen van verordening nr. 384/96 is het immers de taak van de Commissie, onderzoeken in te stellen en op basis daarvan te beslissen de procedure af te sluiten dan wel ze voort te zetten door ofwel voorlopige maatregelen te nemen, ofwel de Raad voorstellen te doen met betrekking tot definitieve maatregelen.

Aan deze conclusie kan niet worden afgedaan door de omstandigheid, dat nog voordat de klacht was ingediend, de Commissie bij monde van haar woordvoerder had verklaard dat zij, zo er een klacht werd ingediend, een nieuwe procedure zou inleiden, noch ook door de meer of minder grote zekerheid dat er voorlopige antidumpingrechten zullen worden ingesteld, aangezien de inleiding van een antidumpingprocedure rechtens niet noodzakelijkerwijs daartoe moet leiden. Daarenboven heeft het bericht van inleiding van een antidumpingprocedure niet tot rechtsgevolg, dat de betrokken ondernemingen hun handelspraktijken moeten wijzigen of aan de procedure moeten meewerken.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Kort geding - Opschorting van tenuitvoerlegging - Voorwaarden - Spoedeisendheid - Ernstige en onherstelbare schade - Afweging van alle betrokken belangen

(EG-Verdrag, art. 186; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 2)

Samenvatting

In het kader van een verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging dient de rechter in kort geding na te gaan, of het bij eventuele nietigverklaring van de bestreden handeling door de rechter ten gronde mogelijk is, de situatie die door onmiddellijke uitvoering van deze handeling zal ontstaan, terug te draaien en, omgekeerd, of opschorting van de uitvoering van deze handeling belet dat de handeling nog volledige werking krijgt, wanneer het beroep in de hoofdzaak zou worden verworpen.

Ten aanzien van een handeling betreffende een vrijwaringsmaatregel die is genomen in het kader van de associatieregeling van landen en gebieden overzee, kan de rechter in kort geding, wat de keuze van de meest geschikte vrijwaringsmaatregel betreft, behoudens in een kennelijk urgente situatie, niet zonder het risico dat hij afbreuk doet aan de discretionaire bevoegdheid van de Raad, zijn oordeel in de plaats stellen van het oordeel van deze instelling.

Wanneer de verzoeker niet aantoont dat hij ernstige en onherstelbare schade dreigt te lijden als gevolg van de toepassing van de bestreden verordening, zou de eventuele nietigverklaring van deze verordening door het Gerecht, uitspraak doende ten gronde, een passende vergoeding kunnen opleveren. De omstandigheid dat deze verordening reeds is uitgevoerd en de daarin vastgestelde periode van toepassing is verstreken, zou de verzoeker niet beletten zijn belangen behoorlijk te beschermen, voor zover de betrokken instelling gehouden zou zijn de maatregelen te nemen welke nodig zijn ter uitvoering van het arrest, en aldus zou kunnen worden genoopt de situatie van de verzoeker op passende wijze te herstellen of te vermijden dat een identieke handeling wordt vastgesteld.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Kort geding - Opschorting van tenuitvoerlegging - Voorlopige maatregelen - Voorwaarden - Ernstige en onherstelbare schade - Niet voorhanden in geval van importeur van bananen die toepassing vraagt van gunstiger verminderingscoëfficiënt dan vastgesteld in bestreden regeling

(EG-Verdrag, art. 185 en 186; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 2)

Samenvatting

Aan de in artikel 104, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht gestelde voorwaarde van spoedeisendheid is niet voldaan, wanneer bij het onderzoek van een verzoek om voorlopige maatregelen, dat is ingediend door importeurs van bananen uit derde landen en dat strekt tot opschorting, vóór de vaststelling van de definitieve verminderingscoëfficiënt voor het lopende verkoopseizoen en tot aan de uitspraak van het arrest in de hoofdzaak, van de tenuitvoerlegging van verordening nr. 1155/97 tot vaststelling van de verminderingscoëfficiënten voor het bepalen van de hoeveelheid bananen die in het kader van het tariefcontingent voor 1997 aan elke marktdeelnemer van de categorieën A en B wordt toegewezen alsmede tot toekenning van het aantal invoercertificaten waarop de verzoekers recht menen te hebben, blijkt, enerzijds, dat het verlies van het marktaandeel dat de verzoekers stelt te zullen lijden, niet kan worden geacht ondernemingen van zijn omvang ernstige schade toe te brengen, en, anderzijds, de gestelde schade niet onherstelbaar lijkt, voor zover de vermindering van de invoer een economisch verlies vormt, dat via de beroepswegen waarin het Verdrag voorziet, kan worden goedgemaakt.

Bovendien zou inwilliging van dit verzoek betekenen, dat de bevoegdheid van de Commissie om de verminderingscoëfficiënt vast te stellen, wordt uitgehold, en zou dit erop neerkomen, dat niet maatregelen met een voorlopig karakter worden vastgesteld, doch maatregelen met veeleer dezelfde gevolgen als die welke met het beroep in de hoofdzaak worden beoogd: zij zouden immers de gevolgen van de eventuele nietigverklaring van de bestreden verordening vervroegen.
Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 3 juli 1997. - Smanor SA, Hubert Ségaud en Monique Ségaud tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen. - Verzuim om niet-nakomingsprocedure in te leiden - Beroep wegens nalaten - Beroep tot schadevergoeding - Niet-ontvankelijkheid. - Zaak T-201/96.



Jurisprudentie 1997 bladzijde II-01081



Samenvatting



Trefwoorden

1 Beroep wegens nalaten - Natuurlijke of rechtspersonen - Nalaten dat voor beroep vatbaar is - Nalaten om niet-nakomingsprocedure in te leiden - Niet-ontvankelijkheid

(EG-Verdrag, art. 169, 173, vierde alinea, en 175)

2 Niet-contractuele aansprakelijkheid - Voorwaarden - Onwettigheid - Niet-inleiding van niet-nakomingsprocedure door Commissie - Feit dat geen onwettigheid oplevert - Schadevorderingen - Niet-ontvankelijkheid

(EG-Verdrag, art. 169 en 215, tweede alinea)

Samenvatting

3 Een door een natuurlijke of een rechtspersoon ingesteld beroep wegens nalaten, strekkende tot de vaststelling dat de Commissie, door tegen een Lid-Staat geen niet-nakomingsprocedure in te leiden, in strijd met het Verdrag heeft nagelaten een besluit te nemen, is niet-ontvankelijk, ongeacht de aard van de schending van het gemeenschapsrecht die tegen de betrokken Lid-Staat wordt gesteld.

Uit de structuur van artikel 169 van het Verdrag vloeit immers voort, dat de Commissie niet verplicht is een procedure in de zin van dit artikel in te leiden, doch op dit punt juist beschikt over een discretionaire bevoegdheid, waardoor het is uitgesloten, dat particulieren het recht zouden hebben om van die instelling te eisen, dat zij een bepaald standpunt inneemt. De natuurlijke of rechtspersoon die de Commissie vraagt om een procedure krachtens artikel 169 van het Verdrag in te leiden, vraagt haar bovendien in feite handelingen te verrichten die hem niet rechtstreeks en individueel raken in de zin van artikel 173, vierde alinea, van het Verdrag, en waartegen hij dus hoe dan ook niet kan opkomen met een beroep tot nietigverklaring.

4 Voor zover de Commissie niet verplicht is een niet-nakomingsprocedure krachtens artikel 169 van het Verdrag in te leiden, is haar besluit om een dergelijke procedure niet in te leiden, hoe dan ook niet onwettig, zodat het niet kan leiden tot niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap en alleen de handelwijze van de betrokken Lid-Staat eventueel kan worden geacht schade te hebben veroorzaakt. Schadevorderingen zijn dus niet-ontvankelijk voor zover zij in feite gericht zijn tegen het verzuim van de Commissie om tegen een Lid-Staat een niet-nakomingsprocedure in te leiden.
Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 21 maart 1997. - Melkquota - Beroep wegens niet-contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap - Kort geding - Betaling van gedeelte van gevorderde schadevergoeding bij wijze van voorschot - Voorwaarden - Geen. - J. Antonissen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen en Raad van de Europese Unie. - Zaak T-179/96 R.



Jurisprudentie 1997 bladzijde II-00425



Samenvatting



Trefwoorden

Kort geding - Voorlopige maatregelen - Toekenning van voorschot - Maatregel waaraan risico van onomkeerbare gevolgen is verbonden - Toekenningsvoorwaarden

(EG-Verdrag, art. 186)

Samenvatting

Een bij wijze van voorlopige maatregel gevraagd voorschot kan, wanneer het feitelijk onomkeerbare gevolgen dreigt te hebben, gelet op de financiële situatie van de verzoeker, zodat zou kunnen worden vooruitgelopen op de beslissing van het Gerecht in de hoofdzaak, slechts worden toegekend indien de door de verzoeker tot staving van zijn vordering aangevoerde middelen en argumenten prima facie bijzonder steekhoudend en gefundeerd en de spoedeisendheid onbetwistbaar voorkomen.

Een dergelijk onomkeerbaarheidsrisico is aanwezig, wanneer de verzoeker in verband met de spoedeisendheid van zijn vordering aanvoert, dat hij wegens zijn zwakke financiële situatie dreigt failliet te worden verklaard. Die financiële situatie sluit in feite de mogelijkheid uit om betaling van het gevraagde voorschot toe te staan tegen het stellen van zekerheden voor de terugbetaling ervan in geval van verwerping van het principale beroep.
Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 8 oktober 1996. - Cipeke - Comércio e Indústria de Papel Ldª tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen. - Sociale politiek - Europees Sociaal Fonds - Beschikking waarbij gedeeltelijke terugbetaling van financiële bijstand voor beroepsopleidingsactie wordt gelast - Kort geding - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Spoedeisendheid - Afwezigheid. - Zaak T-84/96 R.



Jurisprudentie 1996 bladzijde II-01313



Samenvatting



Trefwoorden

Kort geding - Opschorting van tenuitvoerlegging - Opschorting van tenuitvoerlegging van beschikking waarbij onderneming wordt verplicht tot terugbetaling van ten onrechte ontvangen communautaire bijstand - Voorwaarden - "Periculum in mora" - Begrip - Bewijslast

(EG-Verdrag, art. 185; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 2)

Samenvatting

Voor een onderneming bestaat het "periculum in mora" dat de opschorting zou kunnen rechtvaardigen van de tenuitvoerlegging van een beschikking waarbij zij wordt verplicht tot terugbetaling van ten onrechte ontvangen communautaire bijstand, enkel ingeval de tenuitvoerlegging van een dergelijke verplichting, zelfs door het stellen van een bankgarantie, het voortbestaan van de betrokken onderneming in gevaar zou brengen. De onderneming moet bewijzen dat zulks het geval is.

Dat bewijs wordt niet geleverd door het overleggen van belastingaangiften en exploitatierekeningen waaruit verliezen gedurende meerdere achtereenvolgende jaren blijken. Belastingaangiften en exploitatierekeningen zijn immers boekhoudkundige stukken die een statisch beeld van de toestand van de onderneming geven hetgeen, met name wanneer elke verwijzing naar haar marktpositie ontbreekt, niet volstaat voor een uitputtende beschrijving van haar daadwerkelijke economische situatie en in het bijzonder haar onvermogen om bij bankinstellingen kredieten te verkrijgen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Procedure - Interventie - Belanghebbenden - Beoordeling door gemeenschapsrechter van belang bij interventie

('s Hofs Statuut-EG, art. 37, tweede alinea; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 115)

Samenvatting

Het belang van een verzoek tot tussenkomst, in de zin van artikel 37, tweede alinea, van 's Hofs Statuut, moet worden bepaald met inachtneming van het voorwerp van het betrokken geding. Bij de beoordeling van een dergelijk verzoek tot tussenkomst moet de gemeenschapsrechter, wanneer het een beroep tot nietigverklaring betreft, nagaan of de interveniënt rechtstreeks door de bestreden beschikking wordt getroffen en of zijn belang bij de afloop van het geding vaststaat. De interveniënt moet ook aantonen, dat hij een rechtstreeks en dadelijk belang heeft bij de toewijzing van de conclusies zelf, en niet een belang dat betrekking heeft op de opgeworpen middelen. Het vereiste belang is niet reeds gegeven op grond van enkele abstracte juridische stellingen, doch moet gelegen zijn in de conclusies zelf van een der partijen bij het beroep.

Meer bepaald moet onderscheid worden gemaakt tussen enerzijds verzoekers tot tussenkomst met een rechtstreeks belang bij de beslissing op de specifieke handeling waarvan de nietigverklaring wordt gevorderd, en anderzijds verzoekers tot tussenkomst met een indirect belang bij de beslissing van het geding, wegens de gelijkenis tussen hun situatie en die van een der partijen. In dit verband volstaat het enkele feit dat een marktdeelnemer zich in een situatie bevindt die vergelijkbaar is met die van de verzoeker, onder meer omdat hij zich door dezelfde gemeenschapshandeling benadeeld acht en de rechtsoverwegingen van het te wijzen arrest van invloed zouden kunnen zijn op de wijze waarop de verwerende instelling zijn eigen situatie zou aanpakken, op zichzelf niet om een belang in de zin van voornoemde bepaling aannemelijk te maken.