ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
4)

In de veronderstelling dat een onrechtmatige heffing door haar structuur tot gevolg heeft gehad dat naar verhouding meer aan heffingen is betaald door ondernemingen die producten invoerden dan door ondernemingen die meer op de binnenlandse markt producten kochten, en dat tegelijk met de invoering van de onrechtmatige heffing een andere, op een andere grondslag geïnde rechtmatige heffing is afgeschaft, die verhoudingsgewijs beide soorten ondernemingen ongeacht de samenstelling van hun aankopen in dezelfde mate belastte, wordt verduidelijking gevraagd over het volgende: i) mag op grond van het gemeenschapsrecht terugbetaling van de onrechtmatige heffing aan een onderneming die producten invoert geheel of gedeeltelijk wegens afwenteling en ongerechtvaardigde verrijking worden geweigerd, voor zover de weigering meebrengt dat de onderneming, doordat zij naar verhouding grotere bedragen aan onrechtmatige heffing heeft betaald dan een overeenkomstige onderneming die soortgelijke goederen binnenslands heeft betrokken, onder voor het overige identieke voorwaarden, minder goed af zal zijn als gevolg van de herziening van de belasting en de weigering van terugbetaling dan overeenkomstige ondernemingen die meer op de binnenlandse markt producten hebben gekocht; ii) kan terugbetaling van de onrechtmatige heffing in de betrokken situatie begripsmatig leiden tot „ongerechtvaardigde verrijking” en derhalve worden geweigerd, wanneer de terugbetaling — ook al moet de heffing worden geacht te zijn afgewenteld — noodzakelijk is om een situatie te bereiken waarin de gevolgen van de herziening van de belasting na eventuele terugbetaling onder voor het overige identieke voorwaarden dezelfde zijn voor ondernemingen die goederen invoeren en ondernemingen die op de binnenlandse markt producten kopen; iii) is weigering van terugbetaling in een situatie die ertoe leidt dat ondernemingen die meer op de binnenlandse markt producten kochten en dus beter af zijn dan ondernemingen die meer ingevoerde producten kopen, anderszins in strijd met het gemeenschapsrecht, inzonderheid met het beginsel van gelijke behandeling; en iv) brengt het antwoord op de derde vraag mee dat terugbetaling van een onrechtmatig geïnde heffing niet wegens ongerechtvaardigde verrijking mag worden geweigerd voor zover deze terugbetaling alleen het voordeel voor de ondernemingen die op de binnenlandse markt producten kopen, tenietdoet tegenover ondernemingen die meer ingevoerde goederen kopen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 282/28

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 3 september 2009 — Gaston Schul BV, andere partij: Staatssecretaris van Financiën

(Zaak C-354/09)

2009/C 282/48

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hoge Raad der Nederlanden

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster: Gaston Schul BV

Andere partij: Staatssecretaris van Financiën

Prejudiciële vraag

Moet ingeval van een boeking achteraf in de zin van artikel 220 van het Communautair douanewetboek (1) ervan worden uitgegaan dat aan de in artikel 33, aanhef, van het Communautair douanewetboek gestelde voorwaarde waaronder rechten bij invoer geen deel uitmaken van de douanewaarde is voldaan, indien de verkoper en koper van de betrokken goederen de leveringsvoorwaarde „delivered duties paid” zijn overeengekomen en zulks in de douaneaangifte is vermeld, ook indien zij bij het bepalen van de transactieprijs — ten onrechte — ervan zijn uitgegaan dat bij invoer van de goederen in de Gemeenschap geen douanerechten verschuldigd zouden zijn en bijgevolg op de factuur en in of bij de aangifte geen bedrag aan douanerechten is vermeld?

(1) Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1).
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 282/31

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 25 september 2009 — Gennaro Curia/Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate

(Zaak C-381/09)

2009/C 282/53

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Corte suprema di cassazione

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Gennaro Curia

Verwerende partijen: Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate

Prejudiciële vraag

Kunnen op grond van de in de Zesde richtlijn neergelegde gemeenschapsrechtelijke beginselen van de fiscale neutraliteit van de btw en van de vrijstelling van belastingen, onder de voorwaarden die door de lidstaten zijn vastgesteld voor de verlening van kredieten en de bemiddeling inzake kredieten alsmede het beheer van kredieten door degene die ze heeft verleend, aan belasting worden onderworpen in de nationale rechtsorde strafbaar gestelde woekerleningen, die op economisch vlak kunnen worden geacht in zekere mate in concurrentie te staan met de corresponderende legale activiteit van de verstrekking van geldleningen, die binnen de werkingssfeer van de nationale btw-regelgeving valt maar door diezelfde nationale regelgeving van btw wordt vrijgesteld wanneer zij als een „financieringsoperatie” kan worden beschouwd?
1)

Is de Verordening (EG) Nr. 729/2004 (1) van de Commissie van 15 april 2004, 20.4.2004 NL Publicatieblad van de Europese Unie L 113/5, gerectificeerd in het Publicatieblad van de Europese Unie L 173 van 7 mei 2004, bladzijde 9, geldig, in die zin dat de in de rectificatie opgenomen bijlage de geldige bijlage is? Zo ja:
3)

Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord, zijn dan bij de beoordeling of een handelaar in een situatie als die van Isaac manifest nalatig is geweest, a) de bepalingen van artikel 14, sub c, van verordening nr. 88/97 van de Commissie en artikel 292, lid 3, van verordening nr. 2454/93 van de Commissie voldoende duidelijk opdat een handelaar die zich er niet van heeft vergewist, door het Publicatieblad te raadplegen, dat hij niet in aanmerking kwam voor de vereenvoudigde vergunning wegens de betrokkenheid van meer dan één douaneadministratie, als manifest nalatig moet worden aangemerkt? b) Subsidiair, en indien de toepasselijke bepalingen als complex moeten worden aangemerkt, staat het aan een handelaar om aan de belastingautoriteiten om verduidelijking te vragen alvorens de importen te verrichten? Is voor de beantwoording van deze vraag van belang of de handelaar op subjectieve wijze, doch abusievelijk, tot de conclusie was gekomen dat de relevante bepalingen, wat hun toepassing betreft, duidelijk waren? c) Hoe moet de ervaring van een handelaar in een situatie als die van Isaac, die zich hoofdzakelijk bezighoudt met de invoer van rijwielonderdelen uit China, die vijf personeelsleden in dienst heeft die zich met de invoer bezighouden, en die binnen een tijdvak van 16 maanden 33 gelijksoortige importen heeft verricht, worden gekwalificeerd? Meer bepaald, dient een dergelijke handelaar als ervaren te worden aangemerkt? d) Kunnen de belastingautoriteiten van een lidstaat zich bij de beoordeling of een handelaar in een situatie als die van Isaac manifest nalatig is geweest, beroepen op bekendgemaakte wetgeving zoals het UK Tariff, dat op bepaalde kantoren van de belastingautoriteiten en in openbare bibliotheken weliswaar gratis kan worden geraadpleegd, doch op het internet alleen beschikbaar is tegen betaling van een jaarabonnement?
1)

Wat het gedeelte van artikel 1, lid 8, betreft waarbij een nieuw artikel 8 bis, lid 2, houdende beperking van het methylcyclopentadieen-mangaan-tricarbonylgehalte in brandstoffen per 1 januari 2011 tot 6 mg mangaan per liter en per 1 januari 2014 tot 2 mg mangaan per liter, is ingelast in richtlijn 98/70 (2), is de vaststelling van deze limieten: 1) onrechtmatig omdat zij op een duidelijke beoordelingsfout berust; 2) onrechtmatig wegens schending van de vereisten voor toepassing van het voorzorgsbeginsel; 3) onrechtmatig wegens schending van het evenredigheidsbeginsel; 4) onrechtmatig wegens schending van het beginsel van gelijke behandeling; 5) onrechtmatig wegens schending van het beginsel van rechtszekerheid?
3)

Indien een set-top box met de specificaties van het Sky+ set-top box model DRX 280 onder GN-postonderverdeling 8521 90 00 moet worden ingedeeld, is de toepassing van een positief bedrag aan douanerechten naar gemeenschapsrecht onrechtmatig wegens schending van de communautaire verplichtingen krachtens de overeenkomst inzake informatietechnologie („ITA”) en artikel II, lid 1, sub b, van de General Agreement on Tariffs and Trade 1994 of valt het betrokken product bij indeling onder post 8521 buiten de werkingssfeer van het relevante deel van de ITA?
2)

Artikel 26 van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten van 16 december 1966 — dat slechts de basis van artikel 14 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden is — luidt: „Allen zijn gelijk voor de wet en hebben zonder discriminatie aanspraak op gelijke bescherming door de wet. In dit verband verbiedt de wet discriminatie van welke aard ook en garandeert een ieder gelijke en doelmatige bescherming op welke grond ook, zoals ras, huidskleur, geslacht, taal, godsdienst, politieke of andere overtuigingen, nationale of maatschappelijke afkomst, eigendom, geboorte of andere status.” Moet de Franse rechter dan ingevolge artikel 55 van de Franse grondwet van 4 oktober 1958 toepassing geven aan artikel 26 van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten van 16 december 1966, en buiten toepassing laten de discriminerende bepalingen van artikel L. 1235-7 van het Wetboek van Arbeid die voortvloeien uit wet nr. 2005-35 van 18 januari 2005, die dateert van na 4 februari 1981, toen voornoemd Verdrag op het nationale grondgebied in werking is getreden?
1.

Is in gevallen waarin een persoon met de nationaliteit van een derde staat legaal in een lidstaat van de Europese Unie woont en in de Zwitserse Bondsstaat werkt, op hem en zijn eveneens de nationaliteit van een derde staat bezittende echtgenote verordening (EG) nr. 859/2003 (1) van toepassing, met als gevolg dat de woonlidstaat de verordeningen (EEG) nrs. 1408/71 (2) en 574/72 (3) op de werknemer en zijn echtgenote moet toepassen?
b)

vorderingen tot echtscheiding die na 1 mei 2004 door de echtgenote zijn aangebracht bij een rechter in een andere lidstaat (het Verenigd Koninkrijk), die tijdens de gehele relevante periode lidstaat [van de Europee Unie] was, wanneer beide echtgenoten tijdens het gehele relevante tijdvak permanent in lidstaat Y (het Verenigd Koninkrijk) woonachtig waren, en wanneer beide echtgenoten tijdens het gehele relevante tijdvak onderdanen waren van lidstaat X (Cyprus)?”
3)

Omvat het recht van de lidstaat als bedoeld in artikel 33, lid 1, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde; uniforme grondslag, de bevoegdheid om met betrekking tot belastingplichtigen die de verplichting tot het bijhouden van de omzet en het bedrag aan verschuldigde belasting door middel van kasregisters niet nakomen, een sanctie in te voeren in de vorm van het tijdelijke verlies van het recht op verlaging van het bedrag aan verschuldigde belasting met een bedrag ten belope van 30 % van het bedrag aan voorbelasting bij het verwerven van goederen en diensten, zoals is voorzien in artikel 111, lid 2, in samenhang met lid 1 van de wet van 11 maart 2004 inzake de belasting op goederen en diensten (Dz. U. nr. 54, blz. 535, zoals gewijzigd)?
—

vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen aan Richtlijn 2006/24/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van Richtlijn 2002/58/EG (2), of althans door deze bepalingen niet ter kennis van de Commissie te brengen, de krachtens artikel 15 van die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
1)

a) Moet artikel 2, punt 2, tweede volzin, van richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie en tot intrekking van richtlijn 90/313/EEG van de Raad (1), aldus worden uitgelegd dat uitsluitend instellingen en organen waaraan naar nationaal recht de definitieve (bindende) beslissing in de wetgevingsprocedure toekomt, in een wetgevende hoedanigheid optreden, of treden ook instellingen en organen waaraan krachtens het nationale recht bevoegdheden en rechten op het gebied van medewerking in de wetgevingsprocedure, in het bijzonder met betrekking tot het indienen van een wetsontwerp en het maken van opmerkingen over wetsontwerpen, zijn toegekend, in een wetgevende hoedanigheid op? b) Kunnen de lidstaten alleen bepalen dat de begripsomschrijving van overheidsinstantie niet slaat op instellingen en organen die optreden in een rechterlijke of wetgevende hoedanigheid, wanneer hun constitutionele bepalingen ten tijde van de vaststelling van de richtlijn niet gelijktijdig voorzien in een beroepsprocedure in de zin van artikel 6 van richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie en tot intrekking van richtlijn 90/313/EEG van de Raad? c) Zijn instellingen en organen die optreden in een wetgevende hoedanigheid, enkel voor de duur van de wetgevingsprocedure uitgesloten van het begrip overheidsinstantie?
4)

Staat een correcte uitlegging van het bepaalde in de universeledienstrichtlijn overgangsmaatregelen toe die een lidstaat uitsluitend met betrekking tot de in het jaar 2003 — vóór zijn toetreding — verstrekte universele diensten vaststelt ter ordening van de toepassing van regels die afwijken van de universeledienstrichtlijn, ook al maken deze de vaststelling mogelijk van beslissingen met betrekking tot de werking van het op die regels gebaseerde mechanisme voor steun en kostendeling en, in het bijzonder, van beslissingen met betrekking tot de bijdragen en de betaling van steun op een wijze die — feitelijk — niet in de tijd is begrensd?
4)

Wanneer de eerste vraag en de tweede vraag bevestigend worden beantwoord: vormt een nationale regeling die voorschrijft dat een reder aan wie door een bestuursorgaan vergunning is verleend tot het inzetten van een schip voor het onderhouden van een veerdienst op een bepaald traject (door aanvaarding van de daartoe door hem ingediende aanvraag zonder wijziging daarvan, dan wel na wijziging van die aanvraag op bepaalde onderdelen, die de reder heeft geaccepteerd), in beginsel verplicht is om de veerdienst op dat traject zonder enige onderbrekingen uit te voeren tijdens de gehele duur van het jaar waarvoor de dienst is vastgesteld, en ter verzekering van de nakoming van deze verplichting, vóór met de vaart begonnen wordt, een schriftelijke garantie dient te verstrekken die geheel of gedeeltelijk vervalt bij het niet of niet nauwgezet nakomen daarvan, een ongeoorloofde beperking op het vrij verrichten van diensten in de zin van artikel 49 EG-Verdrag?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 153/24

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Genova (Italië) op 17 april 2009 — Fallimento Traghetti del Mediterraneo SpA — Curatore dott. Alberto Fontana/Presidenza del Consiglio dei Ministri

(Zaak C-140/09)

2009/C 153/44

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale di Genova

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Fallimento Traghetti del Mediterraneo SpA — Curatore dott. Alberto Fontana

Verwerende partij: Presidenza del Consiglio dei Ministri

Prejudiciële vraag

Is een nationale steunregeling, zoals die van wet nr. 684/1974, met name artikel 19 ervan, dat erin voorziet dat staatssteun kan worden verleend — ofschoon uitsluitend bij wijze van voorschot — bij ontbreken van overeenkomsten en zonder vaststelling vooraf van precieze en beperkende criteria waarmee kan worden voorkomen dat betaling van de steun de mededinging vervalst, verenigbaar met de beginselen van het gemeenschapsrecht, in het bijzonder met de artikelen 86 EG tot en met 88 EG en titel V (voorheen titel IV) van het Verdrag, en is het in dit verband van belang dat de begunstigde door de overheid opgelegde tarieven moet toepassen?
1.

vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door vrijstelling van btw te verlenen voor het ter beschikking stellen van personeel in de sociaal-culturele sector, de gezondheidssector, de onderwijssector, aan zogenaamde euregio's en ter bevordering van arbeidsmobiliteit, de krachtens artikel 2, lid 1, onder c), artikel 13, artikel 24, lid 1, en artikel 132 van de BTW-richtlijn (1) op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 141/33

Beroep ingesteld op 16 april 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België

(Zaak C-139/09)

2009/C 141/58

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. de Schietere de Lophem en A. Marghelis, gemachtigden)

Verwerende partij: Koninkrijk België

Conclusies

— vaststellen dat het Koninkrijk België, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende het beheer van afval van winningsindustrieën en houdende wijziging van richtlijn 2004/35/EG (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

— het Koninkrijk België verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van richtlijn 2006/12/EG in nationaal recht is op 30 april 2008 verstreken. Op het tijdstip waarop dit beroep is ingesteld, had verweerder nog niet alle maatregelen genomen die noodzakelijk zijn om de richtlijn om te zetten, of had hij die althans niet aan de Commissie meegedeeld.

(1) PB L 102, blz. 15.
2)

Moeten de artikelen 12, 17 en 18 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap junctis de artikelen 21, 24 en 34 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (vastgesteld door de Europese Raad van Nice op 7 december 2000, zie huidige versie PB 2007, C 303), in die zin worden uitgelegd dat het recht dat zij, zonder discriminatie op grond van nationaliteit, aan iedere burger van de Unie toekennen om vrij op het grondgebied van de lidstaten te reizen en te verblijven, inhoudt dat wanneer deze burger een minderjarige van jonge leeftijd is, die ten laste is van een bloedverwant in opgaande lijn die de nationaliteit van een derde staat bezit, hem het genot van dit verblijfsrecht in de lidstaat waar hij woont en waarvan hij de nationaliteit bezit, moet worden gegarandeerd ongeacht of het kind tevoren zelf of door middel van zijn wettelijke vertegenwoordiger gebruik heeft gemaakt van het recht om te reizen, door dit verblijfsrecht het nuttig effect te geven waarvan de communautaire rechtspraak [arrest van 19 oktober 2004, Chen/Verenigd Koninkrijk (C-200/02)] de noodzaak heeft erkend, door aan de bloedverwant in opgaande lijn die de nationaliteit van een derde staat bezit, te wiens laste het kind komt en die over voldoende bestaansmiddelen en een ziekteverzekering beschikt, het afgeleide verblijfsrecht te verlenen dat deze zelfde onderdaan van een derde staat zou hebben indien de te zijnen laste komende minderjarige een burger van de Unie was die niet de nationaliteit bezit van de lidstaat waarin hij woont?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 102/14

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 25 februari 2009 — Idryma Typou A.E. / Ypourgos Typou kai Meson Mazikis Enimerosis

(Zaak C-81/09)

2009/C 102/23

Procestaal: Grieks

Verwijzende rechter

Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Idryma Typou

Verwerende partij: Ypourgos Typou kai Meson Mazikis Enimerosis

Prejudiciële vraag

Bevat richtlijn 68/151/EEG, die in artikel 1 bepaalt dat „de door deze richtlijn voorgeschreven coördinatiemaatregelen […] van toepassing [zijn] op de wettelijke en bestuursrechtelijke voorschriften van de lidstaten die betrekking hebben op vennootschappen van de volgende rechtsvorm: […] — Ten aanzien van Griekenland: anonymi etairia, […]”, een regeling die de invoering verbiedt van een nationale bepaling zoals die van artikel 4, lid 3, van wet 2328/1995, voor zover die bepaalt dat de in de voorgaande leden van dit artikel bedoelde geldboeten wegens schending van de wetgeving en de deontologische regels die de werking van televisiestations beheersen, hoofdelijk en gezamenlijk worden opgelegd, niet alleen aan de vennootschap die houder is van de vergunning tot oprichting en exploitatie van het televisiestation, maar ook aan alle aandeelhouders die meer dan 2,5 % van de aandelen bezitten?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 90/15

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Roma (Italië) op 9 februari 2009 — Emiliano Zanotti/Agenzia della Entrate

(Zaak C-56/09)

2009/C 90/22

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Commissione tributaria provinciale di Roma

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Emiliano Zanotti

Verwerende partij: Agenzia della Entrate

Prejudiciële vraag

Verzetten de algemene beginselen van het Verdrag en van het gemeenschapsrecht op het gebied van een doeltreffende en volledige rechterlijke bescherming, gelijke behandeling en vrij verkeer zich tegen de toepassing van artikel 15, sub a, van Decreto Presidente della Repubblica nr. 917 van 22 december 1986, Test unico delle imposte sulle redetti, en van punt 1.5.1 van circulaire nr. 95 van 12 mei 2000 van het Ministerie van Financiën, en is de beperking van de aftrek van de in voornoemde bepalingen genoemde kosten in strijd met het gemeenschapsrecht?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 82/22

Hogere voorziening ingesteld op 14 februari 2009 door Makhteshim-Agan Holding BV, Makhteshim-Agan Italia Srl en Magan Italia Srl tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Zesde kamer) van 26 november 2008 in zaak T-393/06, Makhteshim-Agan Holding BV e.a./Commissie

(Zaak C-69/09 P)

(2009/C 82/39)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwiranten: Makhteshim-Agan Holding BV, Makhteshim-Agan Italia Srl, Magan Italia Srl (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem, C. Mereu, advocaten)

Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

— de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg in zaak T-393/06 vernietigen en het beroep tot nietigverklaring van rekwiranten ontvankelijk verklaren; en

— de litigieuze beschikking nietig verklaren; of

— subsidiair, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht van eerste aanleg voor een beslissing over het beroep tot nietigverklaring van rekwiranten; en

— de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure (daaronder begrepen de kosten van de procedure voor het Gerecht van eerste aanleg).

Middelen en voornaamste argumenten

Rekwiranten betogen dat het Gerecht van eerste aanleg blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door hun beroep tot nietigverklaring van de in de brief van 12 oktober 2006 tot uitdrukking gebrachte beschikking van de Commissie om de werkzame stof azinphos-methyl niet op te nemen in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG (1) van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (hierna: „litigieuze beschikking”).

In het bijzonder stellen rekwiranten dat het Gerecht van eerste aanleg blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door hun beroep te verwerpen om redenen in verband met de ontvankelijkheid. Het heeft ten onrechte geoordeeld dat de litigieuze beschikking geen handeling was waartegen krachtens artikel 230 EG-Verdrag beroep kan worden ingesteld.

(1) PB L 230, blz. 1.