27

Het Gerecht heeft in de punten 22 tot en met 43 van het bestreden arrest de voorgeschiedenis van het geding als volgt samengevat: „22 Op 18 januari 1999 heeft Konsortium Südtiroler Baumschuler, waarvan [Schniga] rechtsopvolger is, krachtens [de basisverordening] een aanvraag voor een kwekersrecht ingediend bij het CPVO […] Deze aanvraag is onder nummer 1999/0033 ingeschreven en betrof het tot de soort Malus Mill behorende appelras Gala Schnitzer (hierna: ‚kandidaatras’). 23 [In] februari 1999, heeft het CPVO het onderzoeksbureau van het Bundessortenamt (Duits federaal bureau voor plantenrassen; hierna: ‚BSA’), gevestigd te Wurzen (Duitsland), overeenkomstig artikel 55, lid 1, van [de basisverordening] belast met het technisch onderzoek van het kandidaatras. Voor dat onderzoek is gekozen voor het ras Baigent (hierna: ‚referentieras’), omdat het de grootste gelijkenis met het kandidaatras vertoont. 24 [In de loop van] 2001 is gebleken dat het door Schniga voor het technisch onderzoek aangedragen materiaal met een virus was besmet. Het technisch onderzoek is daarom geschorst en vervolgens hervat in de lente van 2002, nadat Schniga van het CPVO toestemming had gekregen om nieuw en gezond materiaal van het kandidaatras in te dienen. Het onderzoek werd in 2003 en 2004 voortgezet […]. 25 Bij brief van 18 januari 2005 heeft het BSA het CPVO op de hoogte gebracht van wat volgt: ‚Op 13 januari 2005 hebben wij het voorlopige verslag van het DUS‑onderzoek van het [kandidaat]ras namens het CPVO verzonden. Wij achten dit onderscheidbaar van het [referentie]ras op basis van een eigenschap die momenteel niet is opgenomen in CPVO[‑protocol] TP/14/1, namelijk: „bloem: kleuring van de basis van de helmdraden (na het opensplijten van de helmknoppen)” […] […] Bewijsmateriaal is verstrekt om aan te tonen dat deze eigenschap voldoende homogeen en reproduceerbaar is en voldoende verschillen tussen de rassen heeft aangetoond, waardoor kan worden gesproken van onderscheid […] In die context is bij de herziening van [UPOV‑protocol TG/14/9] voorgesteld om de betrokken eigenschap mee op te nemen, maar dat voorstel is afgewezen om het aantal eigenschappen tot een redelijk aantal te beperken. Onze intentie is ondersteund en wij hebben de aanbeveling gekregen om, samen met het voorlopige verslag, de toestemming te vragen om die eigenschap te gebruiken als nieuwe eigenschap, overeenkomstig CPVO[‑protocol] TP/14/1, punt [III 3]’. 26 Op 7 februari 2005 heeft het CPVO Schniga een aanvullend voorlopig verslag met de vermelding ‚geen bijzondere opmerkingen’ toegezonden. 27 Op 19 december 2005 heeft het BSA het eindverslag van het technisch onderzoek naar Schniga en het CPVO gestuurd (hierna: ‚eindverslag’), met de conclusie dat het kandidaatras op basis van de eigenschap ‚Vrucht: breedte van de strepen’ homogeen, bestendig en onderscheidbaar van het referentieras was. 28 Punt 9 van het eindverslag bevat onder de rubriek ‚Datum en/of nummer van het document van de richtsnoeren voor het nationaal onderzoek’, de vermelding ‚2003‑03‑27 CPVO TP/14/1’. 29 Uit de punten 16 en 17 van het eindverslag, betreffende de vergelijking van het kandidaatras met het referentieras, blijkt dat het kandidaatras brede strepen vertoont (noot 7), terwijl het referentieras smalle of gemiddelde strepen vertoont (noot 4), waarbij deze waardering was gebaseerd op de beoordeling van de extra eigenschap ‚Vrucht: breedte van de strepen’, die overeenkomt met eigenschap nr. 40 in UPOV‑protocol TG/14/9 (hierna: ‚litigieuze extra eigenschap’). Dienaangaande merkt het CPVO op dat de litigieuze extra eigenschap noch in [CPVO‑protocol TP/14/1], noch in [UPOV‑protocol TG/14/8] voorkwam […]. 30 Bij brief van 24 januari 2006 heeft het CPVO het BSA laten weten dat in het eindverslag van het onderzoek de verkeerde richtsnoeren waren vermeld, en dat als grondslag voor dat verslag niet CPVO‑protocol TP/14/1 (vastgesteld [in] maart 2003) diende te worden gebruikt, maar UPOV‑protocol TG/14/8 (vastgesteld [in] 1995), aangezien dat van kracht was ten tijde van de vaststelling van het besluit om het kandidaatras te onderzoeken [in] januari 1999. 31 Op 9 februari 2006 heeft het BSA het CPVO een gewijzigde versie van het eindverslag van het technisch onderzoek toegezonden. Punt 17 van die versie luidt: ‚[H]et ras is onderzocht op basis van [UPOV‑protocol TG/14/8]. De rasbeschrijving is tot stand gekomen op basis van de eigenschappentabel van CPVO[‑protocol] TP/14/1 van 27 maart 2003, dat tijdens de onderzoeksperiode in werking trad. Hierdoor kan het [kandidaat]ras deel uitmaken van de referentiecollectie van rassen met een later recht van voorrang. Het ras is onderscheidbaar, bestendig en homogeen in de zin van beide [protocollen].’ 32 Op 5 mei 2006 hebben interveniëntes, Brookfield New Zealand Ltd en Elaris SNC, respectievelijk licentiehouder voor het kwekersrecht voor het referentieras en houder van dat recht, krachtens artikel 59 van [de basisverordening] bij het CPVO bezwaar gemaakt tegen de verlening van een kwekersrecht voor het kandidaatras. Hierbij beriepen zij zich op het oudere kwekersrecht voor het referentieras. 33 De bezwaren waren gesteund op de afwijzingsgronden van, ten eerste, artikel 61, lid 1, onder b), van [de basisverordening], doordat het CPVO de aanvraag voor het kwekersrecht had moeten afwijzen omdat Schniga de door het CPVO vastgestelde voorwaarden voor het indienen van bewijsmateriaal voor het technisch onderzoek niet had nageleefd, en, ten tweede, artikel 7 van deze verordening, doordat het kandidaatras onvoldoende onderscheidbaar was van het referentieras. 34 Bij besluit van 14 december 2006, gevolgd door een corrigendum van 5 februari 2007, heeft de voorzitter van het CPVO het gebruik van de litigieuze extra eigenschap om het kandidaatras en het referentieras te onderscheiden goedgekeurd. In dit besluit werd echter geen melding gemaakt van de extra eigenschap ‚anthocyaan-kleuring aan de basis van de helmdraden’, die ook voorkwam in het eindverslag van het onderzoek. Dit besluit steunde uitdrukkelijk op artikel 23 van [de uitvoeringsverordening]. 35 Bij beslissingen van 26 februari 2007 heeft het CPVO-comité, dat bevoegd is om uitspraak te doen op bezwaren tegen de verlening van een communautair kwekersrecht, het aangevraagde kwekersrecht toegekend voor het kandidaatras (hierna: ‚beslissing tot verlening van het kwekersrecht’) en de bezwaren afgewezen (hierna: ‚beslissing tot afwijzing van de bezwaren’). Het erkende met name dat het ‚om technische redenen’ gerechtvaardigd was de litigieuze extra eigenschap in aanmerking te nemen ofschoon die niet was vermeld in de protocollen die van kracht waren op de datum van de aanvraag voor het kwekersrecht. 36 Interveniëntes hebben elk op 11 april 2007 krachtens de artikelen 67 tot en met 72 van [de basisverordening] bij de Kamer van beroep van het CPVO [(hierna: ‚Kamer van beroep’)] beroep ingesteld tegen de beslissing tot verlening van het kwekersrecht en de beslissing tot afwijzing van de bezwaren. 37 De Kamer van beroep heeft bij beslissing van 21 november 2007 in de gevoegde zaken A 003/2007 en A 004/2007 deze beroepen toegewezen, de beslissing tot verlening van het kwekersrecht en de beslissing tot afwijzing van de bezwaren vernietigd en de aanvraag voor het kwekersrecht afgewezen en heeft hierbij enkel over het eerste van de twee in punt 33 hierboven samengevatte middelen geoordeeld […]. 38 Nadat Schniga bij het Gerecht beroep tot vernietiging had ingesteld, is de beslissing van de Kamer van beroep van 21 november 2007 bij arrest van 13 september 2010, Schniga/CPVO – Elaris en Brookfield New Zealand (Gala Schnitzer) (T‑135/08, […] EU:T:2010:397), vernietigd. De tegen dat arrest ingestelde hogere voorziening is afgewezen bij arrest van 19 december 2012, Brookfield New Zealand en Elaris/CPVO en Schniga (C‑534/10 P, […] EU:C:2012:813). 39 De Kamer van beroep heeft derhalve het onderzoek van het door interveniëntes ingestelde beroep voortgezet wat betreft het in punt 33 hierboven samengevatte tweede middel, waarmee het CPVO wordt verweten, de aangevraagde bescherming aan een niet-onderscheidbaar ras te hebben toegekend. Bij […] de [litigieuze] beslissingen […], heeft zij de beslissing tot verlening van het kwekersrecht en de beslissing tot afwijzing van de bezwaren nogmaals vernietigd en de aanvraag voor het kwekersrecht afgewezen. 40 Ten eerste heeft de Kamer van beroep, op basis van artikel 56, lid 2, van [de basisverordening] en de artikelen 22 en 23 van [de uitvoeringsverordening], in wezen geoordeeld: — dat het geldende protocol en de geldende testrichtsnoeren voor het technisch onderzoek, te allen tijde UPOV‑protocol TG/14/8 […] en CPVO‑protocol TP/14/1 […] waren (punt 19 van de [litigieuze] beslissingen); — dat in geen van deze protocollen de litigieuze extra eigenschap was opgenomen; — dat Schniga noch in de technische vragenlijst, noch in de onderzoeksperiode had verzocht de litigieuze extra eigenschap in aanmerking te nemen krachtens punt III 6 van CPVO‑protocol TP/14/1 (punt 21 van de [litigieuze] beslissingen); — dat het BSA de litigieuze extra eigenschap niet had vermeld in zijn brief van 18 januari 2005 aan het CPVO, en geen enkel verzoek in dat verband tot het CPVO had gericht, dat die eigenschap pas voor het eerst vermeld is in het eindverslag van het onderzoek en vervolgens in het besluit van de voorzitter van het CPVO van 14 december 2006, waarbij het gebruik ervan werd goedgekeurd (punt 22 van de [litigieuze] beslissingen); — dat het feit dat het BSA voor het technisch onderzoek de litigieuze extra eigenschap in aanmerking nam ofschoon die niet voorzien was in CPVO‑protocol TP/14/1, in die omstandigheden schending opleverde van punt III 3 van dat protocol (punt 25 van de [litigieuze] beslissingen); — dat dit besluit van de voorzitter van het CPVO van 14 december 2006, waarin met terugwerkende kracht toestemming werd verleend voor het gebruik van deze eigenschap, een wezenlijk gebrek vertoonde omdat het 12 maanden na het eindverslag was genomen en niet gerechtvaardigd was met name in het licht van artikel 22, lid 2, van de [uitvoeringsverordening] (punt 26 van de [litigieuze] beslissingen). 41 In punt 27 van de [litigieuze] beslissingen heeft de Kamer van beroep verwezen naar haar besluit van 8 oktober 2009 in zaak A 010/2008 (JEWEL), waarin zij had verklaard dat voor het gebruik van een extra eigenschap de voorafgaande toestemming van de voorzitter van het CPVO was vereist omwille van de rechtszekerheid, de objectiviteit bij de behandeling van aanvragen voor een kwekersrecht en de voorspelbaarheid van het gedrag van alle betrokken partijen. 42 Ten tweede heeft de Kamer van beroep in de punten 28 en 29 van de [litigieuze] beslissingen geoordeeld dat het technisch onderzoek van de litigieuze extra eigenschap bovendien en hoe dan ook gebrekkig was omdat het slechts één jaar bestreek, te weten 2005, zoals het BSA heeft erkend, terwijl voor alle andere eigenschappen het onderzoek de twee opeenvolgende teeltcycli 2004 en 2005 bestreek. Zij heeft dit aangemerkt als kennelijke schending van de op de onderhavige zaak toepasselijke protocollen en testrichtsnoeren, met name UPOV‑protocollen TG/1/3 en TG/14/8, die vereisen dat voor appelrassen het onderzoek minstens twee opeenvolgende teeltcycli bestrijkt teneinde de homogeniteit en de bestendigheid te kunnen vaststellen. 43 De Kamer van beroep heeft in de punten 30 en 31 van de [litigieuze] beslissingen bijgevolg geconcludeerd dat het kandidaatras niet op rechtmatige wijze als onderscheidbaar van het referentieras kon worden aangemerkt.”