Zaak C‑651/15 P

Verein zur Wahrung von Einsatz und Nutzung von Chromtrioxid und anderen Chrom-VI-verbindungen in der Oberflächentechnik eV (VECCO) e.a.

tegen

Europese Commissie

„Hogere voorziening – Verordening (EG) nr. 1907/2006 (REACH) – Artikel 58, lid 2 – Autorisatie – Zeer zorgwekkende stoffen – Vrijstelling – Verordening houdende wijziging van bijlage XIV bij verordening (EG) nr. 1907/2006 – Opname van chroomtrioxide op de lijst van stoffen waarvoor een autorisatieverplichting geldt”

Samenvatting – Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 13 juli 2017

Harmonisatie van de wetgevingen–Registratie, beoordeling en autorisatie van chemische stoffen–REACH-verordening–Vormen of categorieën van gebruik die van de autorisatieplicht zijn vrijgesteld–Voorwaarden–Afwijzing van het verzoek tot vrijstelling wanneer aan een van die voorwaarden niet is voldaan–Voorwaarde inzake bestaande specifieke gemeenschapswetgeving–Chroomtrioxide–Geen

Uit artikel 1, lid 1, van verordening nr. 1907/2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH) blijkt dat deze verordening tot doel heeft, een hoog niveau van bescherming van de gezondheid van de mens en het milieu, daaronder begrepen de bevordering van alternatieve methoden voor de beoordeling van de gevaren van stoffen, alsmede het vrije verkeer van stoffen op de interne markt te waarborgen en tegelijkertijd het concurrentievermogen en de innovatie te vergroten. Daartoe stelt die verordening een geïntegreerd systeem voor de controle op chemische stoffen in, met inbegrip van de registratie, de beoordeling, de autorisatie en de eventuele beperkingen van het gebruik ervan. De REACH-verordening besteedt zorgvuldig aandacht aan zogenaamde „zeer risicovolle” stoffen. Die stoffen zijn namelijk onderworpen aan de autorisatieregeling van titel VII van die verordening, welke regeling volgens artikel 55 van die verordening tot doel heeft, de goede werking van de interne markt te waarborgen en er tegelijkertijd voor te zorgen dat de risico’s van zeer zorgwekkende stoffen naar behoren worden beheerst en dat deze stoffen gestaag worden vervangen door geschikte alternatieve stoffen of technieken, mits die economisch haalbaar en technisch uitvoerbaar zijn. De eerste fase van die autorisatieregeling is de procedure van identificatie van zeer zorgwekkende stoffen aan de hand van de criteria van artikel 57 van de REACH-verordening. De tweede fase bestaat in de opname van die stoffen op de lijst van autorisatieplichtige stoffen, die bijlage XIV bij die verordening vormt, en de derde en laatste fase betreft de procedure die, in voorkomend geval, tot de autorisatie van een zeer zorgwekkende stof leidt. (zie punten 27‑29)

Om de samenhangendheid tussen de in titel VII van verordening nr. 1907/2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH) neergelegde autorisatieregeling en de overige wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen van de Unie waarmee de gezondheid van de mens of het milieu moeten worden beschermd tegen de risico’s in verband met het gebruik van chemische stoffen, te waarborgen, mogen op grond van artikel 58, lid 2, van die verordening bepaalde vormen of categorieën van gebruik van de autorisatieplicht worden vrijgesteld, mits het risico naar behoren wordt beheerst op grond van de bestaande specifieke gemeenschapswetgeving die minimumeisen aan het gebruik van de stof stelt in verband met de bescherming van de gezondheid van de mens of het milieu. Uit die bepaling volgt duidelijk dat bepaalde vormen of categorieën van gebruik van de autorisatieplicht mogen worden vrijgesteld indien aan twee voorwaarden wordt voldaan. Die voorwaarden houden in dat bestaande specifieke gemeenschapswetgeving aan het gebruik van de stof minimumeisen in verband met de bescherming van de gezondheid van de mens of het milieu stelt, en dat, gelet op die wetgeving, het risico naar behoren wordt beheerst. Uit de duidelijke bewoordingen van die bepaling volgt ook dat die voorwaarden cumulatief zijn, zodat reeds wanneer aan een van die voorwaarden niet is voldaan, de vrijstelling moet worden geweigerd. (zie punten 30, 31)