ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
De toepassing van de nieuwe algemene uitvoeringsbepalingen van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Statuut op een overdracht aan de pensioenregeling van de Unie van pensioenrechten die in het kader van een andere pensioenregeling zijn verkregen, en die vóór de vaststelling van die bepalingen is aangevraagd, maar ná de inwerkingtreding ervan heeft plaatsgevonden, is niet in strijd met artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut.

Volgens een algemeen erkend beginsel is een nieuwe regel, behoudens uitzondering, onmiddellijk van toepassing op toekomstige situaties alsmede op de toekomstige gevolgen van situaties die, zonder evenwel volledig te zijn gevormd, onder de oude regeling zijn ontstaan. Dit is alleen anders in situaties die onder de gelding van de vroegere regeling zijn ontstaan, definitief tot stand zijn gekomen en verworven rechten in het leven roepen. Een recht wordt als verworven beschouwd wanneer het rechtscheppende feit ervan zich vóór de wetswijziging heeft voorgedaan. Dit geldt echter niet voor een recht waarvan het rechtscheppende feit niet is ontstaan onder de wettelijke regeling die is gewijzigd.

Enerzijds verzet artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut zich niet tegen een dergelijke onmiddellijke toepassing van de nieuwe algemene uitvoeringsbepalingen.

Anderzijds leidt noch de toezending, aan de ambtenaar of functionaris die een verzoek heeft ingediend om de pensioenrechten die hij in het kader van een andere pensioenregeling heeft verworven over te dragen aan de pensioenregeling van de Unie, van een voorstel voor extra pensioenjaren, noch, a fortiori, de indiening van een dergelijk verzoek tot een wijziging in zijn rechtspositie en worden hierdoor geen bindende rechtsgevolgen teweeggebracht. Er was voor die ambtenaar of functionaris dus geen sprake van verworven rechten die door de toepassing van de nieuwe bepalingen geschonden konden worden.

Het recht van een ambtenaar of functionaris op toekenning van extra pensioenjaren is overigens pas volledig gevormd wanneer het kapitaal dat zijn in een andere regeling verworven pensioenrechten vertegenwoordigt, eenmaal is overgedragen aan de pensioenregeling van de Unie.

Particulieren kunnen zich niet op het beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen beroepen om zich te verzetten tegen de toepassing van een nieuw voorschrift, met name op een gebied waarop de wetgever over een ruime beoordelingsbevoegdheid beschikt.

(cf. punten 23‑26, 28 en 35)

Referentie:

Gerecht van de Europese Unie: arrest van 13 oktober 2015, Commissie/Verile en Gjergji, T‑104/14 P, EU:T:2015:776, punten 151‑154 en 170 en aldaar aangehaalde rechtspraak
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN

VAN DE EUROPESE UNIE (Derde kamer)

15 juni 2016

Jonas Poniskaitis

tegen

Europese Commissie

„Openbare dienst — Ambtenaren — Pensioenen — Overdracht van nationale pensioenrechten — Voorstellen voor extra pensioenjaren — Geen bezwarend besluit — Niet-ontvankelijkheid van het beroep — Verzoek om uitspraak te doen zonder daarbij op de zaak ten gronde in te gaan — Artikel 83 van het Reglement voor de procesvoering”

Betreft:

Beroep, ingesteld krachtens artikel 270 VWEU, van toepassing op het EGA-Verdrag op grond van artikel 106 bis ervan, waarmee Poniskaitis vraagt om nietigverklaring van de „besluiten” van 26 maart 2012 tot berekening van de extra pensioenjaren in de pensioenregeling van de Europese Unie van de pensioenrechten die hij eerder in het kader van twee Litouwse pensioenregelingen had verworven en, voor zover nodig, van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van de Europese Commissie van 3 september 2012 tot afwijzing van zijn klacht tegen de „besluiten” tot vaststelling van die extra pensioenjaren.

Beslissing:

Het beroep wordt verworpen. Poniskaitis draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

Samenvatting

Beroepen van ambtenaren – Bezwarend besluit – Begrip – Voorstel voor extra pensioenjaren met het oog op de overdracht aan de regeling van de Unie van vóór de indiensttreding bij de Unie verworven pensioenrechten – Daarvan uitgesloten

(Ambtenarenstatuut, art. 91, lid 1)

Een voorstel voor extra pensioenjaren, dat een ambtenaar wordt gedaan met het oog op de overdracht aan de pensioenregeling van de Europese Unie van in het kader van een andere regeling verworven pensioenrechten, heeft geen bindende rechtsgevolgen die de rechtspositie van de adressaat ervan rechtstreeks en onmiddellijk raken doordat zij die positie kenmerkend wijzigen. Bijgevolg vormt het geen bezwarend besluit in de zin van artikel 91, lid 1, van het Statuut.

(cf. punt 14)

Referentie:

Gerecht van de Europese Unie: arresten van 13 oktober 2015, Commissie/Verile en Gjergji, T‑104/14 P, EU:T:2015:776, punt 62, en Teughels/Commissie, T‑131/14 P, EU:T:2015:778, punt 58
De toepassing van de nieuwe algemene uitvoeringsbepalingen van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Statuut op een overdracht aan de pensioenregeling van de Unie van pensioenrechten die in het kader van een andere pensioenregeling zijn verkregen, en die vóór de vaststelling van die bepalingen is aangevraagd, maar ná de inwerkingtreding ervan heeft plaatsgevonden, is niet in strijd met artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut.

Volgens een algemeen erkend beginsel is een nieuwe regel, behoudens uitzondering, onmiddellijk van toepassing op toekomstige situaties alsmede op de toekomstige gevolgen van situaties die, zonder evenwel volledig te zijn gevormd, onder de oude regeling zijn ontstaan. Dit is alleen anders in situaties die onder de gelding van de vroegere regeling zijn ontstaan, definitief tot stand zijn gekomen en verworven rechten in het leven roepen. Een recht wordt als verworven beschouwd wanneer het rechtscheppende feit ervan zich vóór de wetswijziging heeft voorgedaan. Dit geldt echter niet voor een recht waarvan het rechtscheppende feit niet is ontstaan onder de wettelijke regeling die is gewijzigd.

Enerzijds verzet artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut zich niet tegen een dergelijke onmiddellijke toepassing van de nieuwe algemene uitvoeringsbepalingen.

Anderzijds leidt noch de toezending, aan de ambtenaar of functionaris die een verzoek heeft ingediend om de pensioenrechten die hij in het kader van een andere pensioenregeling heeft verworven over te dragen aan de pensioenregeling van de Unie, van een voorstel voor extra pensioenjaren, noch, a fortiori, de indiening van een dergelijk verzoek tot een wijziging in zijn rechtspositie en worden hierdoor geen bindende rechtsgevolgen teweeggebracht. Er was voor die ambtenaar of functionaris dus geen sprake van verworven rechten die door de toepassing van de nieuwe bepalingen geschonden konden worden.

Het recht van een ambtenaar of functionaris op toekenning van extra pensioenjaren is overigens pas volledig gevormd wanneer het kapitaal dat zijn in een andere regeling verworven pensioenrechten vertegenwoordigt, eenmaal is overgedragen aan de pensioenregeling van de Unie.

(cf. punten 43‑46, 48)

Referentie:

Gerecht van de Europese Unie: arrest van 13 oktober 2015, Commissie/Verile en Gjergji, T‑104/14 P, EU:T:2015:776, punten 151‑154 en aldaar aangehaalde rechtspraak
Op grond van artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken kan dat Gerecht, indien een partij onnodige kosten heeft veroorzaakt, met name indien het beroep een kennelijk misbruik oplevert, die partij volledig of ten dele in die kosten verwijzen, met dien verstande dat het bedrag van die kosten 2000 EUR niet mag overschrijden.

Een beroep is kennelijk ongerechtvaardigd in het geval waarin een verzoeker zonder geldige rechtvaardiging kiest voor de contentieuze weg, en reeds in meerdere zaken middelen en grieven heeft opgeworpen die vergelijkbaar, of zelfs identiek zijn aan die welke zijn aangevoerd ter ondersteuning van het betrokken beroep, welke middelen in alle door de verzoeker aanhangig gemaakte zaken bij beschikking hetzij kennelijk niet-ontvankelijk, hetzij kennelijk rechtens ongegrond zijn verklaard.

(cf. punten 52‑54)
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN DE EERSTE KAMER VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN VAN DE EUROPESE UNIE

28 januari 2016

David Schwander

tegen

Europese Commissie

„Overdracht van pensioenrechten — Arresten van het Gerecht van de Europese Unie die in de loop van het geding zijn gewezen — Afstand van instantie door de verzoekende partij — Doorhaling — Respectieve verwijzing in de kosten”

Betreft:

Beroep, ingesteld krachtens artikel 270 VWEU, van toepassing op het EGA-Verdrag op grond van artikel 106 bis ervan, waarmee Schwander in wezen vroeg om, kort samengevat, nietigverklaring van het besluit van het Bureau beheer en afwikkeling van de individuele rechten (PMO) van 10 mei 2011 waarbij, ten eerste, het voorstel voor extra pensioenrechten dat hem op 22 oktober 2009 was gedaan en dat hij op 17 december 2009 had aanvaard, is ingetrokken en, ten tweede, krachtens de algemene uitvoeringsbepalingen van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie die de Europese Commissie heeft vastgesteld op 3 maart 2011 een nieuwe berekening van de extra pensioenrechten is opgesteld.

Beslissing:

Zaak F‑138/11 wordt doorgehaald in het register van het Gerecht. Elke partij draagt haar eigen kosten.

Samenvatting

Gerechtelijke procedure — Afstand van instantie door de verzoekende partij — Doorhaling in het register

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken, art. 84 en 103, lid 5)

(cf. punt 7)
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN

(Eerste kamer)

28 september 2011

Zaak F-6/11

M

tegen

Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)

„Openbare dienst – Beroep tot schadevergoeding – Beroep kennelijk niet-ontvankelijk”

Betreft: Beroep, ingesteld krachtens artikel 270 VWEU, van toepassing op het EGA-Verdrag op grond van artikel 106 bis ervan, waarbij M vraagt om het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) te veroordelen tot vergoeding van de schade die hij zou hebben geleden als gevolg van een arbeidsongeval.

Beslissing: Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard. Verzoeker zal alle kosten dragen.

Samenvatting

1. Procedure – Ontvankelijkheid van beroepen – Opwerpen van exceptie van niet-ontvankelijkheid – Vrijheid van rechter om beschikking te geven op basis van artikel 76 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken, art. 76)

2. Ambtenaren – Sociale zekerheid – Arbeidsongeval – Forfaitaire vergoeding krachtens statutaire regeling – Verzoek om aanvullende vergoeding krachtens gemeen recht – Toelaatbaarheid – Voorwaarden

(Ambtenarenstatuut, art. 73 en 90, lid 1)

1. Zelfs wanneer de verwerende partij bij afzonderlijke akte een exceptie van niet-ontvankelijkheid opwerpt, staat het het Gerecht voor ambtenarenzaken vrij om, indien het beroep hem kennelijk niet-ontvankelijk voorkomt, een beschikking op grond van artikel 76 van zijn Reglement voor de procesvoering te geven.

(cf. punt 12)

Referentie:

Gerecht voor ambtenarenzaken: 25 november 2009, Soerensen Ferraresi/Commissie, F-5/09, punt 14

2. Een functionaris die slachtoffer is van een ongeval mag de administratie om een aanvullende vergoeding vragen, wanneer hij haar volgens gemeen recht aansprakelijk acht voor het ongeval en de bij artikel 73 van het Statuut ingevoerde statutaire regeling geen juiste vergoeding mogelijk maakt. In een dergelijk geval moet de administratieve procedure die de functionaris voor een dergelijke vergoeding moet volgen echter beginnen met de indiening van een verzoek in de zin van artikel 90, lid 1, van het Statuut om verkrijging van een aanvullende schadevergoeding en moet deze eventueel worden voortgezet met een klacht tegen het besluit tot afwijzing van het verzoek.

(cf. punt 14)

Referentie:

Hof: 8 oktober 1986, Leussink/Commissie, 169/83 en 136/84, punt 13
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN (Tweede kamer)

7 juli 2011

Zaak F-21/11

Antonio Gerardo Pirri

tegen

Europese Commissie

„Openbare dienst – Persoon die aanspraak maakt op hoedanigheid van ambtenaar of personeelslid van de Europese Unie – Beroep – Kennelijke niet-ontvankelijkheid – Niet-eerbiediging van precontentieuze procedure”

Betreft: Beroep, ingesteld krachtens artikel 270 VWEU, van toepassing op het EGA-Verdrag op grond van artikel 106 bis ervan, waarmee Pirri, werknemer van het Istituto Vigilanza Notturna Gallarate S.r.l., het Gerecht vraagt om te erkennen dat hij de hoedanigheid van arbeidscontractant van de Commissie en meer in het bijzonder van het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek (JRC) heeft en, dientengevolge, de Commissie te veroordelen tot betaling van de bezoldigingen en andere financiële voordelen die hem uit dien hoofde verschuldigd zouden zijn alsmede tot betaling van een vergoeding voor de schade die hij zou hebben geleden.

Beslissing: Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard. Verzoeker zal zijn eigen kosten dragen.

Samenvatting

Ambtenaren – Beroep – Voorwaarden voor ontvankelijkheid – Eerbiediging van voorafgaande administratieve procedure

(Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91)

In het stelsel van bij de artikelen 90 en 91 van het Statuut ingevoerde rechtsmiddelen moet een beroep bij het Gerecht voor ambtenarenzaken worden gericht tegen een bezwarend besluit bestaande in een besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) of van het tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegd gezag (TAVAOBG) dan wel in het verzuim van het ene of het andere gezag om een door het Statuut voorgeschreven maatregel te treffen. Voorts is dat beroep alleen ontvankelijk indien de betrokkene eerst overeenkomstig artikel 90, lid 2, van het Statuut bij het TABG of het TAVAOBG een klacht heeft ingediend tegen het bezwarend besluit en deze klacht uitdrukkelijk of stilzwijgend is afgewezen. Wanneer een ambtenaar of een personeelslid, of zelfs een persoon buiten de instelling, wil dat de administratie jegens hem een besluit neemt, moet de voorafgaande administratieve procedure beginnen met een verzoek uit hoofde van artikel 90, lid 1, van het Statuut, waarbij de betrokkene het TABG of het TAVAOBG vraagt om het gevraagde besluit te nemen; tegen de afwijzing van dit verzoek kan vervolgens een klacht worden ingediend.

(cf. punt 12)
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN

(Eerste kamer)

26 oktober 2010

Zaak F-3/10

AB

tegen

Europese Commissie

„Openbare dienst — Arbeidscontractanten — Niet-verlenging van overeenkomst voor bepaalde tijd — Te laat ingediende klacht — Kennelijke niet-ontvankelijkheid”

Betreft: Beroep, ingesteld krachtens artikel 270 VWEU, van toepassing op het EGA-Verdrag op grond van artikel 106 bis ervan, waarbij verzoeker primair vraagt om nietigverklaring van het besluit van de Commissie om zijn overeenkomst van arbeidscontractant niet te verlengen.

Beslissing: Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard. Verzoeker wordt verwezen in de kosten.

Samenvatting

1. Ambtenaren — Beroep — Beroep tegen besluit tot afwijzing van klacht — Ontvankelijkheid

(Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91; regeling andere personeelsleden, art. 117).

2. Ambtenaren — Beroep — Voorwaarden voor ontvankelijkheid — Regelmatig verloop van voorafgaande administratieve procedure

(Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91; regeling andere personeelsleden, art. 117).

1. Een verzoek om nietigverklaring van een besluit houdende afwijzing van een klacht heeft tot gevolg dat bij de rechter van de Europese Unie beroep wordt ingesteld tegen het besluit waardoor de verzoeker zich bezwaard acht en waartegen die klacht is ingediend.

(cf. punt 23)

Referentie:

Hof: 17 januari 1989, Vainker/Parlement, 293/87, Jurispr. blz. 23, punt 8

Gerecht van eerste aanleg: 23 maart 2004, Theodorakis/Raad, T-310/02, JurAmbt. blz. I-A-95 en II-427, punt 19; 9 juni 2005, Castets/Commissie, T-80/04, JurAmbt. blz. I-A-161 en II-729, punt 15

2. Ingevolge de artikelen 90 en 91 van het Statuut, die op grond van artikel 117 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van overeenkomstige toepassing zijn op arbeidscontractanten, is een beroep dat door een ambtenaar wordt ingesteld tegen de instelling waarbij hij werkzaam is, in beginsel slechts ontvankelijk indien de in die artikelen geregelde voorafgaande administratieve procedure regelmatig is verlopen.

(cf. punt 24)

Referentie:

Hof: 4 juni 1987, P./ESC, 16/86, Jurispr. blz. 2409, punt 6

Gerecht van eerste aanleg: 11 mei 1992, Whitehead/Commissie, T-34/91, Jurispr. blz. II-1723, punt 18
NL
Jur isprudentie
ECLI:EU:F:2011 :10 1BESCHIKKING VAN D E PR ESIDENT VAN D E EE RSTE KAMER VAN H ET GERECHT VOOR 
AMBTENARENZAKEN
8 februari 2011
Zaak F-60/10
Fulvia C hiavegato
tegen
Europese Comm issie
„Minnelijke regeling — Doorhaling”
Betreft: Beroep, ingesteld kra chtens artikel 270 VWEU, van toepassing op het EGA-Verdrag op 
grond van ar tikel 106 bis ervan, waarbij Ch iavegato vraagt om n ietigverklaring van het 
besluit van de Commissie van 13 november 2009 o m haar n iet te plaatsen op de lijst van 
ambtenaren di e in het kad er van de bevorderingsronde 2009 n aar d e rang AS T 6 zijn 
bevorderd.
Beslissing:Zaak F-60/10, Ch iavegato/Commissie, wordt doorgehaald in het register van het Gerecht. 
Partijen dra gen de ko sten volgens het tussen hen gesloten akkoo rd.
Samenvatting
Ambtenaren — Beroep — Minnelijke regeling van ges chil voor Gerecht voor ambtenarenzaken — 
Doorhaling in register
(Reglement voor de p rocesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken, art. 69)
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN

(Tweede kamer)

10 juli 2009

Zaak F‑15/09

Valentina Hristova

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Openbare dienst – Vergelijkend onderzoek – Uitvoering van arrest – Ontvankelijkheid”

Betreft: Beroep, ingesteld krachtens artikel 236 EG en artikel 152 EA, waarmee Hristova vraagt om de juiste uitvoeringsmaatregelen te gelasten van het arrest van het Gerecht voor Ambtenarenzaken van 25 november 2008, Hristova/Commissie (F‑50/07, JurAmbt. blz. I‑A‑1‑0000 en II‑A‑1‑0000).

Beslissing: Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard. Verzoekster zal haar eigen kosten dragen.

Samenvatting

Ambtenaren – Beroep – Voorwerp – Bevel aan administratie – Niet-ontvankelijkheid

(Ambtenarenstatuut, art. 91)

De gemeenschapsrechter kan in het kader van een beroep ingesteld krachtens artikel 91 van het Statuut niet zonder inbreuk te maken op de prerogatieven van het administratief gezag beginselverklaringen afleggen of bevelen aan de gemeenschapsinstellingen geven. Als gevolg van dit beginsel is een vordering om de instelling te gelasten de maatregelen te treffen die de uitvoering van een arrest houdende nietigverklaring van een besluit meebrengt, niet-ontvankelijk.

(cf. punt 15)

Referentie:

Gerecht van eerste aanleg: 27 juni 1991, Valverde Mordt/Hof van Justitie, T‑156/89, Jurispr. blz. II‑407, punt 150; 8 juni 1995, P/Commissie, T‑583/93, JurAmbt. blz. I‑A‑137 en II‑433, punten 17 en 18

Gerecht voor ambtenarenzaken: 12 maart 2009, Hambura/Parlement, F‑4/08, JurAmbt. blz. I‑A‑1‑0000 en II‑A‑1‑0000, punt 32
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN VAN DE EUROPESE UNIE (Eerste kamer)

10 september 2014

Michael Kipp

tegen

Europese Politiedienst (Europol)

„Openbare dienst — Procedure — Begroting van kosten”

Betreft:

Verzoek om begroting van kosten, krachtens artikel 92 van het Reglement voor de procesvoering door Kipp ingediend na het arrest in de zaak Kipp/Europol (F‑28/09, EU:F:2010:59).

Beslissing:

Het totaalbedrag van de kosten die de Europese Politiedienst aan Kipp moet vergoeden wordt vastgesteld op 1343,18 EUR, welk bedrag moratoire rente zal dragen vanaf de datum van betekening van de onderhavige beschikking tot aan de datum van betaling, tegen het tarief berekend op basis van het tarief dat de Europese Centrale Bank voor de bovengenoemde periode voor de basisherfinancieringstransacties heeft vastgesteld, vermeerderd met twee punten.

Samenvatting

Gerechtelijke procedure – Kosten – Begroting – Invorderbare kosten – Factoren die in aanmerking moeten worden genomen – Overeenkomst betreffende de honoraria die een partij met haar advocaat heeft gesloten – Daarvan uitgesloten

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken, art. 91, sub b)

De Unierechter is niet bevoegd om de honoraria vast te stellen die de partijen aan hun eigen advocaten verschuldigd zijn, maar wel het bedrag ter hoogte waarvan die honoraria kunnen worden ingevorderd bij de partij die in de kosten is verwezen. Hieruit volgt dat voor de begroting door het Gerecht van de invorderbare kosten geen bewijs van betaling nodig is van de kosten waarvan invordering wordt verlangd.

Wanneer de Unierechter zich uitspreekt over een verzoek om begroting van kosten, hoeft hij immers geen rekening te houden met een eventuele overeenkomst dienaangaande tussen de betrokken partij en haar gemachtigden of raadslieden.

De omstandigheid dat in een met zijn advocaten gesloten overeenkomst is opgenomen dat verzoeker geen honoraria aan hen zou betalen, heeft dus geen invloed op zijn recht om de kosten die in het kader van de hoofdprocedure zijn gemaakt in te vorderen.

(cf. punten 14, 19 en 20)

Referentie:

Hof: beschikkingen Leeuwarder Papierwarenfabriek/Commissie, 318/82, EU:C:1985:468, punt 2; C. A. S./Commissie, C‑204/07 P-DEP, EU:C:2009:526, punt 13, en Kronofrance/Duitsland e.a., C‑75/05 P-DEP en C‑80/05 P‑DEP, EU:C:2013:458, punt 30
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN VAN DE EUROPESE UNIE

(Eerste kamer)

15 mei 2012

Zaak F‑27/08 RENV

Manuel Simões Dos Santos

tegen

Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt

(merken, tekeningen en modellen)

„Minnelijke regeling van geschil – Artikel 69, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering – Akkoord tussen partijen op initiatief van het Gerecht – Doorhaling”

Betreft: Beroep, ingesteld krachtens artikel 236 EG en artikel 152 EA, waarbij Simões Dos Santos vraagt om, ten eerste, nietigverklaring van besluit PERS‑01‑07 van de president van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 6 juni 2007 betreffende de toekenning van zijn bevorderingspunten in het kader van de bevorderingsronde 2003 alsmede van de brief van het tot aanstelling bevoegd gezag van 15 juni 2007 en, ten tweede, veroordeling van het BHIM tot betaling van een schadevergoeding aan hem. Het beroep is ingeschreven onder nummer F‑27/08.

Beslissing: Zaak F‑27/08 RENV wordt doorgehaald in het register van het Gerecht na de totstandkoming van een akkoord tussen Simões Dos Santos en het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM). Verzoeker en het BHIM dragen de kosten zoals overeengekomen in hun akkoord.

Samenvatting

Ambtenaren – Beroep – Minnelijke regeling van geschil voor het Gerecht voor ambtenarenzaken – Doorhaling in register

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken, art. 69)