ARREST VAN HET GERECHT (Vijfde kamer)

15 juni 1994

Zaak T-6/93

F. Pérez Jiménez

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Ambtenaren — Algemeen vergelijkend onderzoek — Verzoek om nietigverklaring van besluit van jury — Ontvankelijkheid — Bezwarend besluit”

Volledige Spaanse tekst II-497

Betreft:

Beroep tot nietigverklaring van het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek COM/A/720 om de lijst van kandidaten die zijn toegelaten tot de schriftelijke examenonderdelen d en e, „uit te breiden”, alsmede van alle latere handelingen.

Beslissing:

Verwerping.

Resumé van het arrest

De Commissie organiseert een algemeen vergelijkend onderzoek voor de vorming van een aanwervingsreserve. Het schriftelijk gedeelte daarvan bestaat uit een selectiefase met drie proeven, a, b, en c, en een tweede fase met twee examens, d en e. Het mondeling examen is voorbehouden voor kandidaten die voor de examenonderdelen d en e in totaal ten minste 48 punten en voor ieder examenonderdeel afzonderlijk het vereiste minimumaantal punten hebben behaald.

Na voor de selectieproeven te zijn geslaagd, wordt verzoeker uitgenodigd voor de tweede fase van het schriftelijk gedeelte, waarvoor op 15 mei 1992 ook een aantal kandidaten worden opgeroepen die aanvankelijk voor de selectieproeven waren gezakt.

Daarop dient verzoeker een klacht in tegen deze uitbreiding van de lijst van opgeroepen kandidaten, op grond dat dit zijn kansen om op de lijst van geschikte kandidaten te worden geplaatst, vermindert en in strijd is met de aankondiging van het vergelijkend onderzoek.

Op 1 oktober 1992 wordt verzoeker meegedeeld, dat hij niet tot het mondeling examen is toegelaten, omdat hij voor het schriftelijk examenonderdeel d niet het vereiste minimumaantal punten heeft behaald.

Zijn klacht wordt afgewezen, op grond dat alleen de kandidaten die voor de selectieproeven het in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek geëiste minimumaantal punten hadden behaald, tot de examenonderdelen d en e zijn toegelaten.

I — De conclusies gericht tegen de uitbreiding van de lijst van kandidaten die tot de schriftelijke examenonderdelen d en e zijn toegelaten

De ontvankelijkheid

Tot staving van haar stelling, dat het beroep niet ontvankelijk is, omdat de bestreden uitbreiding verzoekers kansen om op de lijst van geschikte kandidaten te worden geplaatst, geenszins vermindert, en voor deze dus geen bezwarend besluit is, betoogt de Commissie, dat aanvankelijk 2405 kandidaten voor de selectieproeven het in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek geëiste minimumaantal punten hadden behaald. Door toepassing van een wegingscoëfficiënt heeft de jury het aantal tot de examenonderdelen d en e toegelaten kandidaten dan verminderd tot 394. Na een aantal klachten is ten slotte afgezien van toepassing van de wegingscoëfficiënt en zijn uiteindelijk alle kandidaten die aanvankelijk voor de selectieproeven het vereiste mininumaantal punten hadden behaald, voor de examenonderdelen d en e opgeroepen.

Het Gerecht herinnert eraan, dat als handelingen of besluiten waartegen beroep tot nietigverklaring kan worden ingesteld, enkel kunnen worden beschouwd maatregelen die bindende rechtsgevolgen sorteren die de belangen van de verzoeker rechtstreeks en onmiddellijk kunnen aantasten doordat zij diens rechtspositie duidelijk wijzigen. Wanneer het gaat om handelingen of besluiten die in verschillende fasen — met name in een interne procedure zoals een vergelijkend onderzoek — tot stand komen, zijn slechts als voor beroep vatbare handelingen te beschouwen, de maatregelen die aan het einde van die procedure de keuze van de instelling definitief vastleggen, met uitsluiting van tussenmaatregelen die tot doel hebben de eindbeslissing voor te bereiden. Deze laatste zijn niet bezwarend in de zin van artikel 90, lid 2, Ambtenarenstatuut en daartegen kan slechts incidenteel worden opgekomen in het kader van een beroep tegen de voor nietigverklaring vatbare handelingen (r.o. 34 en 35).

Referentie: Hof 21 januari 1987, Stroghili/Rekenkamer, 204/85, Jurispr. blz. 389; Gerecht 24 juni 1993, Seghers/Raad, T-69/92, Jurispr. blz. II-651; Gerecht 13 juli 1993, Moat/Commissie, T-20/92, Jurispr. blz. I-799; Gerecht 15 juli 1993, Cámara Alloisio e.a./Commissie, T-17/90, T-28/91 en T-17/92, Jurispr. blz. II-841

Het Gerecht verklaart de tegen het omstreden besluit gerichte conclusies niet-ontvankelijk, omdat dit besluit slechts tot doel had, de regelmatigheid van de verrichtingen van het vergelijkend onderzoek te herstellen, en geen gevolgen sorteert die verder gaan dan de specifieke gevolgen van een tussenbesluit. Het omstreden besluit wijzigt het normale verloop van het vergelijkend onderzoek niet en is voor de aanvankelijk toegelaten kandidaten, wier belangen daardoor niet worden aangetast, geen bezwarend besluit, maar een voorbereidende handeling in het kader van de procedure van vergelijkend onderzoek, waarvan de eventuele onregelmatigheid slechts kan worden ingeroepen in het kader van een beroep tegen het aan het einde van de procedure genomen besluit, te weten tegen de weigering om verzoeker tot het mondeling examen toe te laten. Dit is immers het voor hem bezwarend besluit doordat het de weigering van de jury om hem op de lijst van geschikte kandidaten te plaatsen, concretiseert (r.o. 37 en 38).

II — De conclusies gericht tegen het besluit van 1 oktober 1992 houdende weigering om verzoeker tot het mondeling examen toe te laten

Bij het incidentele onderzoek van de wettigheid van de aan het bestreden besluit voorafgaande handeling, waartoe het in dit stadium bevoegd is, wijst het Gerecht erop, dat de jury is gebonden door de bekendgemaakte tekst van het vergelijkend onderzoek en deze correct heeft toegepast door de 2405 kandidaten die het voor de selectieproeven vereiste minimumaantal punten hadden behaald, tot deze examengedeelten toe te laten (r. o. 40 en 41).

Referentie: Gerecht 3 maart 1993, Delloye e.a./Commissie, T-44/92, Jurispr. blz. II-221; Cámara Alloisio e.a./Commissie, reeds aangehaald

Na eraan te hebben herinnerd, dat een jury over een ruime beoordelingsvrijheid beschikt en dat de gegrondheid van haar waardeoordelen door de rechter niet kan worden getoetst, al moet de jury wel volgens objectieve en iedere kandidaat bekende criteria te werk gaan en haar besluit genoegzaam motiveren, komt het Gerecht tot de conclusie, dat verzoeker niet heeft aangetoond, dat de weigering om hem tot het mondeling examen toe te laten onwettig was (r.o. 42 en 43).

Referentie: Hof 14 juli 1993, Detti/Hof van Justitie, 144/82, Jurispr. blz. 2421

Dictum:

Het beroep wordt verworpen.