ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 142/4

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 april 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van Koophandel te Hasselt, België) — Confederatie van Immobiliën-Beroepen van België, Beroepsinstituut van Vastgoedmakelaars/Willem Van Leuken

(Zaak C-197/06) (1)

(Erkenning van diploma's - Richtlijn 89/48/EEG - Vastgoedmakelaar)

(2008/C 142/04)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Rechtbank van Koophandel te Hasselt, België

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Confederatie van Immobiliën-Beroepen van België, Beroepsinstituut van Vastgoedmakelaars

Verwerende partij: Willem Van Leuken

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank van Koophandel te Hasselt — Uitlegging van de artikelen 3 en 4 van richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hogeronderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten (PB 1989, L 19, blz. 16) — Verplichting voor een in een lidstaat gevestigde vastgoedbemiddelaar die in een andere lidstaat de activiteit van makelaar uitoefent, om te voldoen aan de voorwaarden voor de uitoefening van dit beroep die ter uitvoering van de richtlijn door de wetgeving van deze staat worden opgelegd — Vereiste dat ook geldt in geval van samenwerkingsovereenkomst tussen deze bemiddelaar en een door de betrokken staat erkende bemiddelaar

Dictum

De artikelen 3 en 4 van richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hogeronderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten, zoals gewijzigd bij richtlijn 2001/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 mei 2001, verzetten zich tegen een regeling van een lidstaat volgens welke een in een andere lidstaat gevestigde dienstverlener die zich in een situatie als die van verweerder in het hoofdgeding bevindt, toestemming nodig heeft om op zijn grondgebied activiteiten te verrichten als die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, en daarvoor met succes een juridische bekwaamheidsproef dient af te leggen.

(1) PB C 165 van 15.7.2006.
1)

Niettegenstaande de documenten die de exporteur heeft overgelegd overeenkomstig artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 615/98 van de Commissie van 18 maart 1998 houdende bijzondere uitvoeringsbepalingen voor het stelsel van uitvoerrestituties met betrekking tot het welzijn van levende runderen tijdens het vervoer ervan, kan de bevoegde autoriteit krachtens artikel 5, lid 3, van deze verordening van oordeel zijn dat richtlijn 91/628/EEG van de Raad van 19 november 1991 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en tot wijziging van de richtlijnen 90/425/EEG en 91/496/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/29/EG van de Raad van 29 juni 1995, niet is nageleefd. Zij kan echter alleen tot deze conclusie komen op grond van de in artikel 5 van verordening nr. 615/98 bedoelde documenten, de in artikel 4 van deze verordening bedoelde verslagen inzake de gezondheid van de dieren of welk ander objectief gegeven ook dat verband houdt met het welzijn van de dieren en waardoor de door de exporteur overgelegde documenten in twijfel worden getrokken, waarbij deze laatste in voorkomend geval dient aan te tonen in welk opzicht de gegevens die de bevoegde autoriteit aandraagt voor de conclusie dat richtlijn 91/628, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/29, niet is nageleefd, niet ter zake dienend zijn.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 128/9

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 3 april 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Celle — Duitsland) — Dirk Rüffert, als curator van Objekt und Bauregie GmbH & Co. KG/Land Niedersachsen

(Zaak C-346/06) (1)

(Artikel 49 EG - Vrij verrichten van diensten - Beperkingen - Richtlijn 96/71/EG - Terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten - Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten voor uitvoering van werken - Sociale bescherming van werknemers)

(2008/C 128/13)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberlandesgericht Celle

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Dirk Rüffert, als curator van Objekt und Bauregie GmbH & Co. KG

Verwerende partij: Land Niedersachsen

Voorwerp

Verzoek om prejudiciële beslissing — Oberlandesgericht Celle (Duitsland) — Uitlegging van artikel 49 EG — Nationale wettelijke regeling op grond waarvan ondernemingen die deelnemen aan een procedure voor het plaatsen van een overheidsopdracht voor de uitvoering van werken, zich ertoe moeten verbinden om de op de plaats van uitvoering bij collectieve arbeidsovereenkomst geldende minimumloonvoorschriften na te leven en toe te zien op de naleving daarvan door hun onderaannemers

Dictum

Richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten, uitgelegd tegen de achtergrond van artikel 49 EG, verzet zich in een situatie als in het hoofdgeding tegen een door een instantie van een lidstaat genomen maatregel van wetgevende aard, krachtens welke de aanbestedende dienst overheidsopdrachten voor werken enkel mag gunnen aan ondernemingen die zich bij de inschrijving schriftelijk verbinden om hun werknemers bij de uitvoering van het werk minstens het loon te betalen dat is vastgesteld in de collectieve arbeidsovereenkomst geldend op de plaats van uitvoering ervan.

(1) PB C 294 van 2.12.2006.
1)

Artikel 88, lid 3, laatste volzin, EG moet aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter niet verplicht is om de terugvordering te gelasten van in strijd met deze bepaling tot uitvoering gebrachte steun, wanneer de Commissie van de Europese Gemeenschappen een eindbeschikking heeft gegeven waarin zij vaststelt dat deze steun verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt in de zin van artikel 87 EG. Op grond van het gemeenschapsrecht is hij verplicht om de steunontvanger te gelasten rente te betalen voor het tijdvak van onrechtmatigheid. Binnen het kader van zijn nationale rechtsorde kan hij in voorkomend geval bovendien de terugvordering gelasten van de onrechtmatige steun, onverminderd het recht van de lidstaat om deze later opnieuw tot uitvoering te brengen. Hij kan ook genoopt zijn verzoeken tot vergoeding van de schade die is ontstaan wegens de onrechtmatigheid van de steunmaatregel, toe te wijzen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 107/5

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 28 februari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — A. G. Winkel/Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

(Zaak C-446/06) (1)

(Rundvlees - Gemeenschappelijke ordening van markten - Verordening (EG) nr. 1254/1999 - Artikel 3, sub f) - Toekenning van zoogkoeienpremie - Voorwaarden die overeenstemmen met gangbare veeteeltpraktijk)

(2008/C 107/07)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

College van Beroep voor het bedrijfsleven

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: A. G. Winkel

Verwerende partij: Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitlegging van artikel 3, lid 1, sub f, van verordening (EG) nr. 1254/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector rundvlees (PB L 160, blz. 21) — Verenigbaarheid van een nationale regeling die de toekenning van een zoogkoeienpremie afhankelijk stelt van vereisten verband houdend met een gangbare veeteeltmethode

Dictum

Artikel 3, sub f, van verordening (EG) nr. 1254/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector rundvlees, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1512/2001 van de Raad van 23 juli 2001, staat niet in de weg aan een nationale regeling die het recht op zoogkoeienpremie afhankelijk stelt van met gangbare veeteeltpraktijken overeenstemmende voorwaarden die enerzijds voorzien in een bepaalde afkalffrequentie en anderzijds bepalen dat het kalf gedurende ten minste vier maanden na de geboorte door de moederkoe is gezoogd.

(1) PB C 326 van 31.12.2006.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 51/23

Arrest van het Hof Tweede kamer) van 18 december 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Per Grønfeldt, Tatiana Grønfeldt/Finanzamt Hamburg-Am Tierpark

(Zaak C-436/06) (1)

(Vrij verkeer van kapitaal - Fiscale bepalingen - Inkomstenbelasting - Nationale regeling inzake belasting over winst uit verkoop van deelnemingen (aandelen) in kapitaalvennootschappen)

(2008/C 51/36)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht Hamburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Per Grønfeldt, Tatiana Grønfeldt

Verwerende partij: Finanzamt Hamburg-Am Tierpark

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Hamburg — Uitlegging van artikel 56 EG — Belasting over de winst uit de verkoop van deelnemingen in kapitaalvennootschappen — Nationale regeling die de belastbaarstelling afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de deelneming ten minste 10 % bedraagt indien de betrokken vennootschap in de lidstaat in de vennootschapsbelasting onbeperkt belastingplichtig is, doch ten minste 1 % bedraagt indien de betrokken vennootschap in een andere lidstaat is gevestigd

Dictum

Artikel 56 EG dient aldus te worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een regeling van een lidstaat als die in het hoofdgeding, waarbij de winst uit de verkoop van aandelen in een in een andere lidstaat gevestigde kapitaalvennootschap in 2001 reeds belastbaar was wanneer de verkoper tijdens de laatste vijf jaar rechtstreeks of indirect een deelneming van ten minste 1 % in het kapitaal van de vennootschap bezat, terwijl de winst uit de verkoop, onder gelijke omstandigheden, van aandelen in een in eerstgenoemde lidstaat gevestigde en in de vennootschapsbelasting onbeperkt belastingplichtige kapitaalvennootschap in 2001 slechts belastbaar was in geval van een aanmerkelijke deelneming van ten minste 10 %.

(1) PB C 326 van 30.12.2006.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 22/9

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 22 november 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil no 3 de Barcelona — Spanje) — Alfredo Nieto Nuño/Leonci Monlleó Franquet

(Zaak C-328/06) (1)

(Merken - Richtlijn 89/104/EEG - Artikel 4, lid 2, sub d) - „Algemeen bekende’ merken in lidstaat in zin van artikel 6 bis van Verdrag van Parijs - Bekendheid van merk - Geografische omvang)

(2008/C 22/17)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de lo Mercantil no 3 de Barcelona

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Alfredo Nieto Nuño

Verwerende partij: Leonci Monlleó Franquet

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Juzgado de lo Mercantil no 3 de Barcelona — Uitlegging van artikel 4 van richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 40, blz. 1) — Begrip „algemeen bekend” — Mogelijkheid dat bekendheid en gebruik beperkt blijven tot begrensd gebied zoals autonome gemeenschap, regio, comarca of stad naargelang van betrokken waar of dienst en publiek waarvoor merk is bedoeld

Dictum

Artikel 4, lid 2, sub d, van de Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, moet aldus worden uitgelegd dat het oudere merk algemeen bekend moet zijn op het gehele grondgebied van de lidstaat waar het is ingeschreven of in een aanmerkelijk gedeelte ervan.

(1) PB C 237 van 30.9.2006.
1)

Het begrip „overmacht” in de zin van artikel 14, lid 1, eerste volzin, van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop, zoals gewijzigd bij richtlijn 94/74/EG van de Raad van 22 december 1994, heeft betrekking op abnormale en onvoorziene omstandigheden die zich buiten toedoen van de erkende entrepothouder hebben voorgedaan en waarvan de gevolgen in weerwil van alle mogelijke voorzorgen niet hadden kunnen worden vermeden. De voorwaarde dat de omstandigheden zich buiten toedoen van de erkende entrepothouder hebben voorgedaan, heeft niet alleen betrekking op omstandigheden die zich buiten hem hebben voorgedaan in materiële of fysieke zin, maar ook op omstandigheden die objectief lijken te ontsnappen aan de controle van de erkende entrepothouder of buiten de verantwoordelijkheidssfeer van deze laatste zijn gesitueerd.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 171/2

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 20 mei 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Raad van de Europese Unie

(Zaak C-91/05) (1)

(Beroep tot nietigverklaring - Artikel 47 EU - Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Besluit 2004/833/GBVB - Uitvoering van Gemeenschappelijk Optreden 2002/589/GBVB - Bestrijding van verspreiding van handvuurwapens en lichte wapens - Bevoegdheid van Gemeenschap - Beleid inzake ontwikkelingssamenwerking)

(2008/C 171/03)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. J. Kuijper, J. Enegren en M. Petite, gemachtigden)

Interveniënt aan de zijde van verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: R. Passos, K. Lindahl en D. Gauci, gemachtigden)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-C. Piris, R. Gosalbo Bono, S. Marquardt en E. Finnegan, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: A. Jacobsen, C. Thorning en L. Lander Madsen, gemachtigden), Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: N. Díaz Abad, gemachtigde), Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues, E. Belliard en C. Jurgensen, gemachtigden), Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: M. de Grave, C. Wissels en H. G. Sevenster, gemachtigden), Koninkrijk Zweden (vertegenwoordiger: A. Falk, gemachtigde), Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: R. Caudwell en E. Jenkinson, gemachtigden en A. Dashwood, barrister)

Voorwerp

Nietigverklaring van besluit 2004/833/GBVB van de Raad van 2 december 2004 tot uitvoering van Gemeenschappelijk Optreden 2002/589/GBVB met het oog op een bijdrage van de Europese Unie in het kader van het moratorium op lichte wapens (PB L 359, blz. 65) alsmede de vaststelling van de onrechtmatigheid van Gemeenschappelijk Optreden 2002/589/GBVB van de Raad van 12 juli 2002 inzake de bijdrage van de Europese Unie aan de bestrijding van de destabiliserende accumulatie en verspreiding van handvuurwapens en lichte wapens en tot intrekking van Gemeenschappelijk Optreden 1999/34/GBVB (PB L 191, blz. 1)

Dictum

1) Besluit 2004/833/GBVB van de Raad van 2 december 2004 betreffende de uitvoering van Gemeenschappelijk Optreden 2002/589/GBVB met het oog op een bijdrage van de Europese Unie in het kader van het moratorium van de ECOWAS op lichte wapens, wordt nietig verklaard.

2) De Commissie van de Europese Gemeenschappen en de Raad van de Europese Unie dragen hun eigen kosten.

3) Het Koninkrijk Denemarken, het Koninkrijk Spanje, de Franse Republiek, het Koninkrijk der Nederlanden, het Koninkrijk Zweden en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland alsmede het Europees Parlement dragen hun eigen kosten.

(1) PB C 82 van 14.4.2007.
2)

De bepalingen van bijlage III, A en B, punt 35, „Duitsland-Oostenrijk”, sub e, bij verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd, zijn onverenigbaar met de artikelen 39 EG en 42 EG, voor zover op grond van die bepalingen in omstandigheden als die welke aan de orde zijn in het hoofdgeding, waar de begunstigde in Oostenrijk woont, tijdvakken van bijdragebetaling die tussen 1953 en 1970 in Roemenië zijn vervuld in de zin van de wet betreffende door betaling van bijdragen in het buitenland verkregen pensioenrechten (Fremdrentengesetz), voor de betaling van uitkeringen bij ouderdom slechts in aanmerking kunnen worden genomen indien de begunstigde op het grondgebied van de Bondsrepubliek Duitsland woont.
1)

Door bij § 2, lid 1, eerste zin, van het Eigenheimzulagengesetz (Duitse wet inzake de subsidie voor de eigen woning), in de versie van 1997, zoals gewijzigd bij het Haushaltsbegleitgesetz 2004 (begeleidende begrotingswet 2004), de in een andere lidstaat gelegen woningen uit te sluiten van de eigenwoningsubsidie voor de in Duitsland onbeperkt inkomstenbelastingplichtigen, is de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens de artikelen 18 EG, 39 EG en 43 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 22/2

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 6 december 2007 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Italië) — Federconsumatori, Adiconsum, ADOC, Ercole Pietro Zucca (C-463/04) en Associazione Azionariato Diffuso dell'AEM SpA, Filippo Cuccia, Giacomo Fragapane, Pietro Angelo Puggioni, Annamaria Sanchirico, Sandro Sartorio (C-464/04)/Comune di Milano

(Gevoegde zaken C-463/04 en C-464/04) (1)

(Artikel 56 EG - Vrij verkeer van kapitaal - Beperkingen - Geprivatiseerde ondernemingen - Nationale bepaling op grond waarvan statuten van vennootschap op aandelen staat of overheidsorgaan, indien zij aandeelhouder zijn van deze vennootschap, recht kunnen verlenen een of meer bestuurders rechtstreeks te benoemen)

(2008/C 22/02)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Federconsumatori, Adiconsum, ADOC, Ercole Pietro Zucca Zucca (C-463/04) en Associazione Azionariato Diffuso dell'AEM SpA, Filippo Cuccia, Giacomo Fragapane, Pietro Angelo Puggioni, Annamaria Sanchirico, Sandro Sartorio (C-464/04)

Verwerende partij: Comune di Milano

Interveniënten: AEM SpA (C-463/04 en C-464/04), Edison SpA (C-463/04)

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Uitlegging van artikel 56 EG — Nationale wet volgens welke openbare organen bestuurders of accountants in geprivatiseerde ondernemingen mogen benoemen — Toepassing door territoriaal lichaam dat aanzienlijke deelneming in geprivatiseerde onderneming behoudt

Dictum

Artikel 56 EG moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale bepaling zoals artikel 2449 van het Italiaans burgerlijk wetboek, op grond waarvan de statuten van een vennootschap op aandelen de staat of een overheidsorgaan, indien zij aandeelhouder zijn van deze vennootschap, het recht kunnen verlenen een of meer bestuurders rechtstreeks te benoemen, wanneer dit recht — op zich of, zoals in de hoofdgedingen, in samenhang met een bepaling zoals artikel 4 van voorlopig wetsbesluit nr. 332 van 31 mei 1994, na wijziging omgezet in wet nr. 474 van 30 juli 1994, zoals gewijzigd bij wet nr. 350 van 24 december 2003, dat deze staat of dit orgaan het recht toekent om deel te nemen aan de verkiezing op basis van lijsten van de niet rechtstreeks door hem benoemde bestuurders — ertoe kan leiden dat deze staat of dit orgaan over een controlebevoegdheid beschikt die niet evenredig is met zijn deelneming in het kapitaal van deze vennootschap.

(1) PB C 249 van 14.10.2006.
Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék (Hongarije) op 18 oktober 2022 — J. P. Mali Kerékpárgyártó és Forgalmazó Kft. / Nemzeti Adó — és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

(Zaak C-653/22)

(2023/C 45/10)

Procestaal: Hongaars

Verwijzende rechter

Fővárosi Törvényszék

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: J. P. Mali Kerékpárgyártó és Forgalmazó Kft.

Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

Prejudiciële vraag

Moet verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 9 oktober 2013 tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie (1) (hierna: “douanewetboek”) aldus worden uitgelegd dat aan het in artikel 42, lid 1, van het douanewetboek neergelegde proportionaliteitsvereiste is voldaan door artikel 84, lid 8, van de az uniós vámjog végrehajtásáról szóló 2017. évi CLII. törvény (wet CLII van 2017 inzake de uitvoering van de douanewetgeving van de Unie; hierna: “douanewet”), op grond waarvan de douaneautoriteiten met betrekking tot de bestuurlijke douaneboete die verplicht moet worden opgelegd wanneer er douanekosten openstaan naar aanleiding van een overtreding die verband houdt met de juistheid van de gegevens in de douaneaangifte, het geheel van de omstandigheden van het geval en de gedragingen die toe te rekenen zijn aan de marktdeelnemer die de douaneaangifte heeft ingediend, niet mogen beoordelen, maar verplicht zijn om een bestuurlijke douaneboete op te leggen die gelijk is aan 50 % van de vastgestelde openstaande douanekosten, ongeacht de ernst van de gepleegde inbreuk en het onderzoek en de vaststelling van de aan die marktdeelnemer toe te rekenen aansprakelijkheid?

(1) PB 2013, L 269, blz. 1.
Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 18 november 2022 — Advance Pharma sp. z o.o / Skarb Państwa — Główny Inspektor Farmaceutyczny

(Zaak C-711/22)

(2023/C 45/16)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Najwyższy

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Advance Pharma sp. z o.o.

Verwerende partij: Skarb Państwa — Główny Inspektor Farmaceutyczny

Prejudiciële vraag

Is in het licht van artikel 47 van het Handvest van de grondrechten, gelezen in samenhang met artikel 19, leden 1 en 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, het in de rechtsstelsels van sommige lidstaten van de Unie voorziene rechtsmiddel waarmee naar aanleiding van een uitspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens waarbij schending van de verdragsnormen is vastgesteld, kan worden verzocht om heropening van een bij onherroepelijke uitspraak afgesloten procedure, een wezenlijk aspect van het recht op effectieve rechterlijke bescherming in het kader van een civiele procedure wanneer het rechtsstelsel van de betrokken lidstaat voorziet in een ander rechtsmiddel voor de rechterlijke bescherming van de rechten van een partij bij een procedure die is afgesloten bij een onherroepelijke uitspraak?
1)

Dient artikel 135, eerste lid, letter g, van de Btw-richtlijn (1) aldus te worden uitgelegd dat deelnemers aan een pensioenfonds zoals in het hoofdgeding aan de orde is, kunnen worden geacht beleggingsrisico te lopen, en brengt dit mee dat het pensioenfonds een “gemeenschappelijk beleggingsfonds” in de zin van deze bepaling vormt? Is daarbij van belang: — of deelnemers een individueel beleggingsrisico lopen, of is het voldoende dat de deelnemers als collectief, en niemand anders, de gevolgen dragen van de resultaten van de beleggingen? — wat de omvang van het collectieve dan wel het individuele risico is? — in hoeverre de hoogte van de pensioenuitkering mede afhankelijk is van andere factoren, zoals het aantal jaren van pensioenopbouw, de hoogte van het salaris en de rekenrente?