ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 12 december 2008 — Aktieselskabet af 21 november 2001/BHIM

(Zaak C-197/07 P)

„Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 8, lid 5 — Bekendheid — Ongerechtvaardigd voordeel dat wordt getrokken uit onderscheidend vermogen of bekendheid van ouder merk — Gemeenschapsmerkaanvraag voor woordteken ‚TDK’ — Oppositie door houder van communautaire en nationale woord- en beeldmerken ‚TDK’ — Weigering tot inschrijving”

Hogere voorziening — Middelen — Onjuiste beoordeling van feiten en bewijsmateriaal — Niet-ontvankelijkheid — Toetsing door Hof van beoordeling van feiten en bewijsmateriaal — Uitgesloten, behoudens geval van onjuiste opvatting (Art. 225, lid 1, EG; Statuut van het Hof van Justitie, art. 58, eerste alinea) (cf. punt 15)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 6 februari 2007, Aktieselskabet af 21. november 2001/BHIM (T-477/04), waarbij het Gerecht ongegrond heeft verklaard een beroep ingesteld door de aanvrager van het woordmerk „TDK” voor waren van klasse 25 en strekkende tot vernietiging van beslissing R 364/2003-1 van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 7 oktober 2004 houdende verwerping van het beroep tegen de weigering van de oppositieafdeling om dit merk in te schrijven in het kader van de oppositie die door de houder van de communautaire en nationale woord- en beeldmerken „TDK” was ingesteld

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Aktieselskabet af 21. november 2001 wordt verwezen in de kosten.

Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 12 december 2008 — Aktieselskabet af 21 november 2001/BHIM

(Zaak C-197/07 P)

„Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 8, lid 5 — Bekendheid — Ongerechtvaardigd voordeel dat wordt getrokken uit onderscheidend vermogen of bekendheid van ouder merk — Gemeenschapsmerkaanvraag voor woordteken ‚TDK’ — Oppositie door houder van communautaire en nationale woord- en beeldmerken ‚TDK’ — Weigering tot inschrijving”

Hogere voorziening — Middelen — Onjuiste beoordeling van feiten en bewijsmateriaal — Niet-ontvankelijkheid — Toetsing door Hof van beoordeling van feiten en bewijsmateriaal — Uitgesloten, behoudens geval van onjuiste opvatting (Art. 225, lid 1, EG; Statuut van het Hof van Justitie, art. 58, eerste alinea) (cf. punt 15)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 6 februari 2007, Aktieselskabet af 21. november 2001/BHIM (T-477/04), waarbij het Gerecht ongegrond heeft verklaard een beroep ingesteld door de aanvrager van het woordmerk „TDK” voor waren van klasse 25 en strekkende tot vernietiging van beslissing R 364/2003-1 van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 7 oktober 2004 houdende verwerping van het beroep tegen de weigering van de oppositieafdeling om dit merk in te schrijven in het kader van de oppositie die door de houder van de communautaire en nationale woord- en beeldmerken „TDK” was ingesteld

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.
1)

Bij onderzoek van de eerste vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van artikel 24, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1785/81 van de Raad van 30 juni 1981 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker, artikel 27, lid 3, van verordening (EG) nr. 2038/1999 van de Raad van 13 september 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker, artikel 1 van verordening (EG) nr. 2073/2000 van de Commissie van 29 september 2000 houdende verlaging, voor het verkoopseizoen 2000/2001, van de gegarandeerde hoeveelheid in de sector suiker in het kader van de productiequotaregeling, en van de geraamde maximale behoeften van de raffinaderijen in het kader van de preferentiële invoerregelingen, artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 1260/2001 van de Raad van 19 juni 2001 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker, artikel 1 van verordening (EG) nr. 1745/2002 van de Commissie van 30 september 2002 houdende verlaging, voor het verkoopseizoen 2002/2003, van de in het kader van de productiequotaregeling gegarandeerde hoeveelheid in de sector suiker, en van de geraamde maximale behoeften van de raffinaderijen in het kader van de preferentiële invoerregelingen, en artikel 1 van verordening (EG) nr. 1739/2003 van de Commissie van 30 september 2003 houdende verlaging, voor het verkoopseizoen 2003/2004, van de in het kader van de productiequota gegarandeerde hoeveelheid in de sector suiker, en van de geraamde maximale behoeften van de raffinaderijen in het kader van de preferentiële invoer.
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Prejudiciële vragen

–

Ontvankelijkheid

–

Vragen gesteld zonder voldoende precisering van juridische en feitelijke context (Art. 234 EG) (cf. punten 6‑11)

Onderwerp

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing – Sozialgericht Würzburg – Uitlegging van artikel 71, lid 1, sub b, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2) – Berekening van werkloosheidsuitkeringen voor een Rijnschipper („Rheinschiffer”) die tijdens zijn laatste dienstbetrekking verbleef op het grondgebied van een andere lidstaat dan de lidstaat van tewerkstelling en in overeenstemming met zijn arbeidsovereenkomst slechts om de twee weken naar zijn woonplaats terugkeerde – Kwalificatie van deze werknemer als „grensarbeider” of „werknemer die geen grensarbeider is”

Dictum

Dictum

Het verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Sozialgericht Würzburg bij beslissing van 28 september 2006 is kennelijk niet-ontvankelijk.
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Kort geding

–

Voorlopige maatregelen

–

Verzoek om lidstaat te gelasten toepassing op te schorten van regionale wet die voorziet in afwijkingen van in richtlijn 79/409 neergelegde regeling ter bescherming van in wild levende vogelsoorten

–

Verzoek dat zonder voorwerp is geraakt

–

Afdoening zonder beslissing (Art. 243 EG) (cf. punt 12)

Onderwerp

Voorwerp

Niet-nakoming – Vaststelling en toepassing door de Regione Liguria van een wettelijke regeling die voorziet in afwijkingen van de regeling ter bescherming van in het wild levende vogelsoorten zonder te voldoen aan de voorwaarden van artikel 9 van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (PB L 103, blz. 1)

Dictum

Dictum

1) Over de handhaving van de bij beschikking van 19 december 2006, Commissie/Italië (C‑503/06 R), gelaste opschorting van de toepassing van regionale wet nr. 36 van de Regione Liguria van 31 oktober 2006 houdende toepassing, voor het jachtseizoen 2006/2007, van de afwijking waarin is voorzien door artikel 9, lid 1, sub a, derde streepje, van richtlijn 79/409/EEG inzake het behoud van de vogelstand, behoeft niet te worden beslist.

2) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
Zaak C-40/06

Juers Pharma Import-Export GmbH

tegen

Oberfinanzdirektion Nürnberg

verzoek van het Finanzgericht München om een prejudiciële beslissing

„Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering — Gemeenschappelijk douanetarief — Gecombineerde nomenclatuur — Tariefindeling — Capsules die hoofdzakelijk melatonine bevatten — Geneesmiddelen”

Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 9 januari 2007 I-57

Samenvatting van de beschikking

Gemeenschappelijk douanetarief – Tariefposten – Capsules die hoofdzakelijk melatonine bevatten

De gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening nr. 2658/87 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief moet aldus worden uitgelegd dat hoofdzakelijk melatonine bevattende capsules die nauwkeurig omschreven therapeutische of profylactische kenmerken hebben, daar zij wegens hun stabiliserende werking op het menselijke zenuwstelsel hoofdzakelijk worden gebruikt voor de behandeling van slaapstoornissen en jetlag, en worden verkocht in een zodanige vorm dat zij elk met een dagelijkse dosis overeenkomen, onder tariefpost 3004 vallen.

(cf. punten 25-26, 30 en dictum)
Zaak C‑339/05

Zentralbetriebsrat der Landeskrankenhäuser Tirols

tegen

Land Tirol

(verzoek van het Landesgericht Innsbruck om een prejudiciële beslissing)

„Doorhaling”

Conclusie van advocaat-generaal D. Ruiz-Jarabo Colomer van 6 juni 2006

Beschikking van de president van de Tweede kamer van het Hof van 4 augustus 2006 I – 0000





BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN DE TWEEDE KAMER VAN HET HOF VAN JUSTITIE

4 augustus 2006 ( )

„Doorhaling”

- 757 801 -

In zaak C‑339/05,

betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Landesgericht Innsbruck (Oostenrijk) bij beslissing van 22 juni 2005, ingekomen bij het Hof op 19 september 2005, in de procedure

Zentralbetriebsrat der Landeskrankenhäuser Tirols

tegen

Land Tirol,

geeft

DE PRESIDENT VAN DE TWEEDE KAMER VAN HET HOF VAN JUSTITIE,

advocaat-generaal D. Ruiz-Jarabo Colomer gehoord,

de navolgende

Beschikking

1 Bij brief van 27 juni 2006, ter griffie van het Hof ingekomen op 5 juli 2006, heeft het Landesgericht Innsbruck het Hof meegedeeld dat partijen in het hoofdgeding zijn overeengekomen het geding ten einde te brengen [„ewiges Ruhen”].

2 Bijgevolg dient de doorhaling van deze zaak in het register van het Hof te worden gelast.

3 Ten aanzien van de partijen in het hoofdgeding is de procedure als een aldaar gerezen incident te beschouwen, zodat de nationale rechterlijke instantie over de kosten heeft te beslissen.

De president van de Tweede kamer van het Hof van Justitie beschikt:

Zaak C‑339/05 wordt doorgehaald in het register van het Hof.

Luxemburg, 4 augustus 2006.

De griffier De president van de Tweede kamer
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Vrij verkeer van personen

–

Vrijheid van vestiging

–

Vrij verrichten van diensten

–

Beperkingen (Art. 43 EG en 49 EG) (cf. punt 7, dictum 1-4)

Onderwerp

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing – Tribunale di Viterbo – Uitlegging van artikelen 31 EG, 43 EG, 49 EG en 81 tot en met 89 EG – Nationale wet die bookmakersactiviteit aan vergunningvereiste onderwerpt

Dictum

Dictum

1) Een nationale regeling op grond waarvan het verboden is om zonder een door de betrokken lidstaat verleende concessie of vergunning voorstellen voor weddenschappen op met name sportevenementen in te zamelen, te aanvaarden, te registreren en door te sturen, vormt een beperking van de vrijheid van vestiging en het vrij verrichten van diensten als bedoeld in respectievelijk de artikelen 43 EG en 49 EG.

2) Het staat aan de verwijzende rechter, na te gaan of een dergelijke regeling, voor zover daarbij het aantal in de kansspelsector actieve marktdeelnemers wordt beperkt, daadwerkelijk beantwoordt aan het doel, het exploiteren van activiteiten in deze sector voor criminele of frauduleuze doeleinden te voorkomen.

3) De artikelen 43 EG en 49 EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die marktdeelnemers die zijn opgericht in de vorm van kapitaalvennootschappen waarvan de aandelen op de gereglementeerde markten zijn genoteerd, van de kansspelsector uitsluit en bovendien daarvan blijft uitsluiten.

4) De artikelen 43 EG en 49 EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, op grond waarvan aan personen als de verdachten in het hoofdgeding een strafrechtelijke sanctie wordt opgelegd omdat zij zonder de in de nationale wettelijke regeling voorgeschreven concessie of vergunning een georganiseerde activiteit van inzameling van weddenschappen hebben uitgeoefend, wanneer deze personen die concessies of vergunningen niet hebben kunnen verkrijgen wegens de met het gemeenschapsrecht strijdige weigering van deze lidstaat om hun deze te verlenen.
2)

De artikelen 87 EG en volgende, artikel 14 van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag, en het vertrouwens‑, het rechtszekerheids‑ en het evenredigheidsbeginsel kunnen niet in de weg staan aan een nationale maatregel die de terugbetaling van steun gelast ter uitvoering van een beschikking van de Commissie waarbij die steun onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt is verklaard en bij toetsing waarvan aan die bepalingen en algemene beginselen niet is gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid ervan kunnen aantasten.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Kort geding – Voorwaarden voor ontvankelijkheid – Beoordeling van prima-facie-ontvankelijkheid van beroep in hoofdzaak – Ontbreken van rechtspraak ter zake – Element dat niet doorslaggevend is

(Art. 242 EG en 243 EG; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 1)

2. Gemeenschapsrecht – Beginselen – Recht op effectieve bescherming in rechte – Mededeling aan nationale instanties van in kader van onderzoek door Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) verkregen informatie – Beoordelingsvrijheid van nationale instanties ter zake van te geven gevolgen – Bescherming met betrekking tot eventuele vervolging, die op nationaal niveau wordt verstrekt

(Art. 10 EG en 234 EG; verordening nr. 1073/1999 van het Parlement en de Raad, art. 10, lid 2)

Samenvatting

1. De mogelijkheid om in het kader van een kort geding te concluderen dat er geen aanwijzingen zijn om een beroep tot nietigverklaring op het eerste gezicht als ontvankelijk te beschouwen, hangt niet af van het bestaan van communautaire rechtspraak over de in de hoofdzaak gerezen rechtsvraag of rechtsvragen. Het bestaan van rechtspraak daarover kan weliswaar deze conclusie vergemakkelijken, maar dit neemt niet weg dat de kennelijke niet-ontvankelijkheid van een beroep ook kan voortvloeien uit elementen die in de communautaire rechtspraak niet of nog niet zijn behandeld.

(cf. punt 26)

2. Artikel 10, lid 2, van verordening nr. 1073/1999 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) gaat ervan uit dat een maatregel als de mededeling aan nationale gerechtelijke instanties van informatie over de resultaten van een intern onderzoek op zich niet bezwarend kan zijn, maar in voorkomend geval kan leiden tot de inleiding van bestuurs‑ of strafrechtelijke procedures door de bevoegde nationale instanties. Deze instanties zijn binnen het door artikel 10 EG afgebakende kader dus alleen en volledig verantwoordelijk voor het gevolg dat aan de door OLAF verstrekte informatie moet worden gegeven. Deze instanties moeten dus zelf nagaan of deze informatie een strafrechtelijke vervolging rechtvaardigt of vereist. Bijgevolg moet de bescherming in rechte tegen deze vervolging op nationaal niveau worden verzekerd met alle waarborgen van het interne recht, waaronder die welke voortvloeien uit de fundamentele rechten die als bestanddeel van de algemene beginselen van gemeenschapsrecht door de lidstaten ook in acht moeten worden genomen bij de uitvoering van een gemeenschapsregeling. In het kader van een op nationaal niveau ingesteld beroep kan de geadieerde rechter, in voorkomend geval op instigatie van partijen, het Hof krachtens artikel 234 EG verzoeken om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de gemeenschapsrechtelijke bepalingen die hij nodig acht voor zijn beslissing.

(cf. punten 32‑33, 38‑39)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Procedure – Interventie – Belanghebbenden – Geschil betreffende nietigverklaring van besluit van Commissie inzake verwerking en overdracht van persoonsgegevens door luchtvaartmaatschappijen – Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming – Ontvankelijkheid – Voorwaarden

(Art. 286, lid 2, EG; verordening nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 47, lid 1, sub i)

Samenvatting

Artikel 47, lid 1, sub i, van verordening nr. 45/2001 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, verleent de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming een recht om tussen te komen in bij het Hof van Justitie aanhangig gemaakte vorderingen, dat wordt beperkt door de grenzen die voortvloeien uit de hem opgedragen taak.

Volgens artikel 41, lid 2, van verordening nr. 45/2001 is deze opdracht adviserend en betreft zij de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen alsook de bij artikel 46 van deze verordening opgedragen taken en de hem bij artikel 47 van deze verordening verleende bevoegdheden.

De interventie van de Europese toezichthouder moet dus worden toegestaan in een zaak betreffende een handeling van de Commissie inzake de verwerking van persoonsgegevens door luchtvaartmaatschappijen, voorzover zij betrekking heeft op een situatie die binnen zijn opdracht valt.

(cf. punten 14‑18)
Zaak C-39/03 P-R





Commissie van de Europese Gemeenschappen

tegen

Artegodan GmbH e.a.





«Hogere voorziening – Geneesmiddelen voor menselijk gebruik – Intrekking van vergunning voor in handel brengen – Bevoegdheid van Commissie – Eetlustremmers: amfepramon, clobenzorex, fenproporex, norpseudoefedrine, fentermine – Richtlijnen 65/65/EEG en 75/319/EEG – Arrest van Gerecht houdende nietigverklaring van beschikking tot intrekking – Opschorting van tenuitvoerlegging van arrest van Gerecht – Spoedeisendheid – Geen»

Beschikking van de president van het Hof van 8 mei 2003 I - 0000

Samenvatting van de beschikking
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Ambtenaren – Sociale zekerheid – Verzekering tegen ongevallen en beroepsziekten – Vaststelling of ziekte gevolg is van beroep – Ziekte die niet voorkomt op Europese lijst van beroepsziekten – Bewijslast rustend op ambtenaar – Algemeen rechtsbeginsel semper in dubiis benigniora praeferenda sunt – Niet-toepasselijkheid

(Ambtenarenstatuut, art. 73; regeling voor verzekering tegen ongevallen en beroepsziekten, art. 3)

2. Hogere voorziening – Middelen – Middel voor het eerst aangevoerd in hogere voorziening – Niet-ontvankelijkheid

(Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 42, lid 1, tweede alinea, en 118)

Samenvatting

1. Wanneer een ziekte niet op de Europese lijst van beroepsziekten, gevoegd bij aanbeveling 90/326 van de Commissie, staat, moet een causaal verband tussen de uitoefening van de werkzaamheden en deze ziekte worden aangetoond voor de kwalificatie ervan als beroepsziekte. De bevoegde administratieve instantie is niet verplicht, een dergelijke ziekte als beroepsziekte te erkennen alleen omdat twijfel over de oorzaak ervan bestaat. De betrokken ambtenaar moet bewijzen dat er een causaal verband bestaat tussen de uitoefening van zijn werkzaamheden en de ziekte, zonder zich te kunnen beroepen op het algemene rechtsbeginsel „semper in dubiis benigniora praeferenda sunt”.

(cf. punten 38-39)

2. Een middel dat voor het eerst in hogere voorziening voor het Hof is aangevoerd, moet niet-ontvankelijk worden verklaard. In hogere voorziening is het Hof alleen bevoegd tot toetsing van de rechtsbeslissing die het Gerecht op de voor hem uiteengezette middelen heeft gegeven.

(cf. punten 42, 44)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vrij verkeer van personen – Vrijheid van vestiging – Advocaten – Examen voor toegang tot beroep – Samenstelling van examencommissie – Deelneming van advocaten – Toelaatbaarheid – Schending van artikelen 81 EG en 82 EG – Geen

(Art. 43 EG, 81 EG en 82 EG)

Samenvatting

De artikelen 43 EG, 81 EG en 82 EG verzetten zich niet tegen een nationale regeling, volgens welke in het kader van het staatsexamen voor de toelating tot het beroep van advocaat de examencommissie bestaat uit vijf door de minister van Justitie benoemde leden, namelijk twee rechters, een hoogleraar in de rechtswetenschap en twee advocaten, waarbij laatstgenoemden worden aangewezen door de nationale raad van de orde van advocaten, op gezamenlijk voorstel van de raden van de orde van het betrokken ressort.

Wat artikel 43 EG betreft, kan een examen voor de toelating tot het beroep van advocaat weliswaar de vrijheid van vestiging belemmeren, maar blijkt nergens uit dat de regel betreffende de samenstelling van de examencommissie op zich, los van de in voorkomend geval uit het examen zelf voortvloeiende beperking, de vrijheid van vestiging beperkt. Ook indien de deelneming van advocaten aan de staatsexamencommissie op zich een beperking van de vrijheid van vestiging zou vormen, kan deze deelneming gerechtvaardigd zijn door het algemeen belang, namelijk de noodzaak om de geschiktheid en bekwaamheid van de kandidaat-advocaten zo goed mogelijk te beoordelen, en geschikt zijn om de verwezenlijking van dit doel te waarborgen.

Ofschoon de artikelen 81 EG en 82 EG worden geschonden wanneer een lidstaat het tot stand komen van met artikel 81 EG strijdige mededingingsregelingen oplegt of begunstigt dan wel de werking ervan versterkt, of een volgens artikel 82 EG verboden misbruik van machtspositie oplegt of begunstigt dan wel de werking van een dergelijk misbruik versterkt, of ten slotte aan zijn eigen regeling het overheidskarakter ontneemt door de verantwoordelijkheid voor het nemen van besluiten tot interventie op economisch gebied aan particuliere marktdeelnemers over te dragen, is dat niet het geval wanneer de betrokken lidstaat de verantwoordelijkheid voor het nemen van besluiten inzake de toegang tot het beroep van advocaat overdraagt aan een examencommissie waarvan advocaten deel uitmaken, de staat in de examencommissie zelf een belangrijke positie inneemt door de aanwezigheid van twee rechters, de minister van Justitie over vergaande bevoegdheden beschikt om de werkzaamheden van de examencommissie in elk stadium te controleren en zelfs zonodig in deze werkzaamheden in te grijpen, en ten slotte een negatief besluit van de examencommissie aan de bestuursrechter ter toetsing kan worden voorgelegd

(cf. punten 30‑33, 35, 37, 42‑45, 47 en dictum.)
Zaak C‑172/02

Robert Bourgard

tegen

Rijksinstituut voor de Sociale Verzekeringen der Zelfstandigen (RSVZ)

[verzoek van het Hof van Casssatie (België) om een prejudiciële beslissing]

„Artikel 104, lid 3, van Reglement voor procesvoering – Sociale politiek – Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op gebied van sociale zekerheid – Richtlijn 79/7/EEG – Zelfstandigen – Afwijking toegestaan voor vaststelling van pensioengerechtigde leeftijd – Mogelijkheid voor mannelijke werknemers om vervroegd aanspraak te maken op rustpensioen – Beperking tot discriminaties die noodzakelijk en objectief verband houden met verschil in pensioenleeftijd – Wijze van berekening – Vermindering wegens vervroegde pensionering”

Samenvatting van de beschikking

Sociale politiek – Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op gebied van sociale zekerheid – Richtlijn 79/7 – Toegestane afwijking inzake vaststelling van wettelijke pensioenleeftijd – Draagwijdte – Beperking tot discriminaties die objectieve en noodzakelijke band hebben met verschil in pensioenleeftijd – Verschillende wijze van berekening van rustpensioenen – Vermindering van bedrag in geval van vervroegd rustpensioen – Toelaatbaarheid

(Richtlijn 79/7 van de Raad, art. 4, lid 1, en 7, lid 1, sub a)

Artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/7 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid, gelezen in samenhang met artikel 7, lid 1, sub a, van deze richtlijn, moet aldus worden uitgelegd dat het zich er niet tegen verzet dat, wanneer de nationale regeling van een lidstaat een verschil in pensioenleeftijd tussen mannen en vrouwen heeft gehandhaafd, deze lidstaat het pensioenbedrag anders berekent naar gelang van het geslacht van de pensioengerechtigde werknemer en voor mannen, die als enigen het recht hebben een vervroegd rustpensioen aan te vragen in de vijf jaar voorafgaand aan de normale pensioenleeftijd, een vermindering van vijf procent per jaar vervroegde pensionering toepast.

(cf. punt 47 en dictum)