Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Beroep wegens niet-nakoming – Precontentieuze procedure – Doel

(Art. 226 EG)

2. Beroep wegens niet-nakoming – Recht van beroep van Commissie – Termijn voor uitoefening

(Art. 226 EG)

3. Beroep wegens niet-nakoming – Bewijs van niet-nakoming – Bewijslast rustend op Commissie

(Art. 226 EG)

4. Vrij verrichten van diensten – Beperkingen – Terbeschikkingstelling van werknemers

(Art. 49 EG)

5. Vrij verrichten van diensten – Beperkingen – Terbeschikkingstelling van werknemers

(Art. 49 EG)

Samenvatting

1. De precontentieuze procedure van artikel 226 EG heeft tot doel, de betrokken lidstaat in de gelegenheid te stellen, de krachtens het gemeenschapsrecht op hem rustende verplichtingen na te komen of nuttig verweer te voeren tegen de door de Commissie geformuleerde grieven.

(cf. punt 25)

2. De voorschriften van artikel 226 EG gelden zonder dat de Commissie een bepaalde termijn in acht behoeft te nemen, behoudens de gevallen waarin een buitensporig lange duur van de precontentieuze procedure als bedoeld in die bepaling het voor de betrokken lidstaat moeilijker kan maken de argumenten van de Commissie te weerleggen, en zodoende inbreuk wordt gemaakt op de rechten van de verdediging. Het staat aan de betrokken lidstaat om dergelijke nadelige gevolgen te bewijzen.

(cf. punt 26)

3. In een niet-nakomingsprocedure krachtens artikel 226 EG moet de Commissie de gestelde niet-nakoming aantonen. Zij dient het Hof de gegevens te verschaffen die het nodig heeft om te kunnen vaststellen of er inderdaad sprake is van niet-nakoming, en kan zich daarbij niet baseren op een of ander vermoeden.

Bovendien moet de strekking van nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen worden beoordeeld met inachtneming van de uitlegging die de nationale rechterlijke instanties daaraan geven.

(cf. punten 48‑49)

4. Een lidstaat schiet niet tekort in zijn verplichtingen krachtens artikel 49 EG wanneer hij in het buitenland gevestigde werkgevers die werknemers tewerkstellen op het nationale grondgebied verplicht tot het vertalen in de taal van die lidstaat van bepaalde documenten die gedurende de volledige periode van daadwerkelijke tewerkstelling van de gedetacheerde werknemers op de werkplek moeten worden bewaard.

De aldus opgelegde verplichting vormt stellig een beperking van het vrij verrichten van diensten, aangezien zij voor de in een andere lidstaat gevestigde ondernemingen immers extra administratieve en financiële kosten en lasten meebrengt, zodat deze laatste uit het oogpunt van de mededinging niet op gelijke voet staan met de in de lidstaat van ontvangst gevestigde werkgevers en ervan kunnen worden afgeschrikt in deze lidstaat diensten te verrichten.

Deze verplichting kan niettemin worden gerechtvaardigd door een doel van algemeen belang, namelijk de sociale bescherming van werknemers, wanneer zij de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst in staat stelt de controles uit te voeren die noodzakelijk zijn om de naleving van de nationale bepalingen op dit gebied te waarborgen. Voor zover ingevolge deze verplichting slechts enkele documenten moeten worden vertaald, en zij geen zware administratieve of financiële lasten meebrengt, gaat zij niet verder dan nodig is voor het bereiken van het nagestreefde doel van sociale bescherming.

(cf. punten 66, 68-72, 76)

5. Een lidstaat schiet tekort in zijn verplichtingen krachtens artikel 49 EG wanneer hij in het buitenland gevestigde uitzendbureaus de verplichting oplegt om niet alleen de detachering van een werknemer ten behoeve van een inlenende onderneming in de betrokken lidstaat, maar ook de plaats waar die werknemer is tewerkgesteld, alsmede elke wijziging met betrekking tot deze plaats mee te delen, terwijl gelijksoortige ondernemingen die in deze lidstaat zijn gevestigd, niet zijn onderworpen aan deze extra verplichting.

(cf. punten 85, 89 en dictum)