ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
—

de aanbestedende overheid te veroordelen tot vergoeding van de door de onrechtmatig genomen maatregelen veroorzaakte schade, hetzij zoals specifiek wordt gevorderd, namelijk door de aanbestedingsprocedure opnieuw te openen ten behoeve van verzoekster, hetzij op gelijkwaardige wijze, door betaling van de tegenwaarde van de opdracht en — in dit laatste geval — door tevens de schade te vergoeden die is ontstaan door het verlies van ondernemingswinst en door de zogenoemde collaterale schade [door de niet-verkrijging van een meerwaarde van de onderneming wegens het ontbreken van een referentiewerking van de opdracht], begroot op 15 % van de door verzoekster in haar inschrijving opgegeven prijs dan wel — subsidiair — 15 % van de waarde van de opdracht, zo niet verweerster hoe dan ook te veroordelen tot betaling van een door het Gerecht naar billijkheid (hoger of lager) vastgesteld bedrag, in elk geval vermeerderd met vertragingsrente;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 212/33

Beroep ingesteld op 27 maart 2014 — Hüpeden/Raad en Commissie

(Zaak T-206/14)

2014/C 212/43

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Hüpeden & Co. (GmbH & Co.) KG (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: K. Landry, advocaat)

Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie en Europese Commissie

Conclusies

— verweerders veroordelen om aan verzoekster een schadevergoeding te betalen van 1 18 762,57 EUR, vermeerderd met rente tegen 8 % per jaar vanaf de uitspraak van het arrest, of vaststellen dat van verweerders schadevergoeding kan worden gevorderd;

— verweerders verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster vordert schadevergoeding wegens de vaststelling van de bij arrest van het Hof van 22 maart 2012 in zaak GLS (C-338/10) ongeldig verklaarde verordening (EG) nr. 1355/2008 (1).

Verzoekster voert aan dat de nationale douaneautoriteiten de op grond van deze verordening ten onrechte geïnde antidumpingrechten weliswaar hebben terugbetaald, maar dat zij economische schade heeft geleden omdat zij wegens het verlies aan liquide middelen genoodzaakt was om aanvullende bankkredieten, waarop marktconforme rente is geheven, en kortlopende vastrentende leningen op te nemen. Zij vordert bijgevolg de terugbetaling van het verschil tussen de rente die zij op de bankkredieten heeft betaald en de lagere rente die zij had moeten betalen indien er geen antidumpingrecht was geïnd. Daartoe voert verzoekster aan dat verweerders door de onrechtmatige vaststelling van verordening nr. 1355/2008 hun zorgvuldigheidsplicht en het beginsel van behoorlijk bestuur op voldoende gekwalificeerde wijze hebben geschonden, waardoor zij schade heeft geleden die niet op een andere manier kan worden vergoed aangezien de desbetreffende nationale bepalingen inzake invoerbelasting er niet in voorzien dat vanaf het moment van betaling rente verschuldigd is op verschillen in het voordeel van belastingplichtigen.

(1) Verordening (EG) nr. 1355/2008 van de Raad van 18 december 2008 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopig recht op bepaalde bereide of verduurzaamde citrusvruchten (mandarijnen enz.) van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 350, blz. 35).
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 175/46

Beroep ingesteld op 7 maart 2014 — ANKO/Commissie

(Zaak T-154/14)

2014/C 175/63

Procestaal: Grieks

Partijen

Verzoekende partij: ANKO Anonymos Etairia Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: B. Christianos, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— vaststellen dat het totaalbedrag van 185 664,10 EUR dat de Commissie reeds aan verzoekster heeft uitgekeerd voor het project OASIS alsmede het totaalbedrag van 465 062,84 EUR dat de Commissie reeds aan verzoekster heeft uitgekeerd voor het project PERFORM, subsidiabele kosten vormen;

— vaststellen dat het bedrag van 1 824,05 EUR dat de Commissie niet heeft uitgekeerd voor het project OASIS en het bedrag van 637 117,17 EUR dat de Commissie niet als financiële bijstand voor het project PERFORM heeft uitgekeerd, subsidiabele kosten zijn die de Commissie bijgevolg aan ANKO moet uitkeren, en

— de Commissie verwijzen in verzoeksters kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Het onderhavige beroep betreft de aansprakelijkheid van de Commissie in de zin van artikel 272 VWEU voor de overeenkomsten nr. 215 754 en nr. 215 952, ter uitvoering van respectievelijk de projecten OASIS en PERFORM.

Verzoekster betoogt meer in het bijzonder dat de Commissie, hoewel verzoekster aan haar eigen verplichtingen heeft voldaan, in strijd met bovengenoemde overeenkomsten, met het beginsel van de goede trouw, met het verbod van rechtsmisbruik en met het evenredigheidsbeginsel de terugbetaling van de aan ANKO uitgekeerde bedragen heeft gevorderd, omdat het geen subsidiabele kosten zouden zijn, en weigert het saldo van haar financiële bijstand uit te keren. Om die reden betoogt verzoekster ten eerste dat de Commissie de op haar rustende contractuele verplichtingen jegens ANKO niet is nagekomen door bijna alle financiële bijstand van de Commissie voor de projecten OASIS en PERFORM te weigeren omdat het niet-subsidiabele kosten zou betreffen. Ten tweede betoogt verzoekster dat de terugvordering van al die bedragen onevenredig is en misbruik vormt.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 159/30

Beroep ingesteld op 27 februari 2014 — Chart/EDEO

(Zaak T-138/14)

2014/C 159/40

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Randa Chart (Sint-Lambrechts-Woluwe, België) (vertegenwoordigers: T. Bontinck en A. Guillerme, advocaten)

Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden (EDEO)

Conclusies

— EDEO aansprakelijk stellen voor de schade die verzoekster van oktober 2001 tot op heden heeft geleden door de onrechtmatige gedraging van de Delegatie van de Unie te Caïro en van de EDEO;

— bijgevolg: — primair, het bedrag van 509 283,88 EUR (vijfhonderdennegenduizend tweehonderddrieëntachtig euro en achtentachtig centimen) doen betalen aan Chart als schadevergoeding voor de geleden schade, onder voorbehoud van verhoging in de loop van het geding; — subsidiair, het bedrag van 380 063,81 EUR (driehonderdtachtigduizend drieënzestig euro en eenentachtig centimen) doen betalen aan Chart als vergoeding voor de na 30 oktober 2008 geleden schade, onder voorbehoud van verhoging in de loop van het geding;

— verweerder verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster is een gewezen plaatselijke functionaris van de delegatie van de Europese Unie in Egypte en verzoekt om vergoeding van schade die zij stelt te hebben geleden ten gevolge van het feit dat de Europese administratie zich onrechtmatig heeft gedragen door na verzoeksters ontslag geen getuigschrift van uitdiensttreding te hebben overhandigd aan de socialezekerheidsdiensten van de Egyptische administratie. Hierdoor kan verzoekster niet opnieuw in Egypte gaan werken.

Wat de onrechtmatige gedraging betreft die aan verweerder wordt verweten, voert verzoekster vier middelen aan: schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, schending van het beginsel van de redelijke termijn, schending van het toepasselijke Egyptische recht en schending van het recht op privéleven.

Verzoekster betoogt dat het verzuim van verweerder haar grote schade berokkent en verzoekt om vergoeding van zowel de materiële als de morele schade.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 151/32

Beroep ingesteld op 21 maart 2014 — Cristiano di Thiene/BHIM — Nautica Apparel (AERONAUTICA)

(Zaak T-193/14)

2014/C 151/41

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Cristiano di Thiene SpA (Thiene, Italië) (vertegenwoordigers: F. Fischetti en F. Celluprica, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Nautica Apparel, Inc. (New York, Verenigde Staten van Amerika)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

— de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 10 januari 2014 in de zaak R 96/2013-4 te vernietigen.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „AERONAUTICA” voor waren en diensten van de klassen 9, 18, 20, 25, 35, 42 en 43 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 7 508 237

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Oppositiemerk of -teken: diverse oudere communautaire en Britse merkinschrijvingen van de woordmerken „NAUTICA” en „NAUTICA BLUE” voor waren en diensten van de klassen 8, 9, 18, 20, 25, 27 en 35

Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009
2.

Voor het geval het Gerecht zou oordelen dat de Commissie de formele onderzoeksprocedure terecht niet heeft heropend na het arrest van 11 september 2012, voert verzoekster subsidiair aan dat de Commissie het begrip staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU heeft geschonden, aangezien zij zich op het standpunt heeft gesteld dat de maatregelen van 2006 moesten worden aangemerkt als staatssteun in de zin van die bepaling. Dit middel valt uiteen in drie onderdelen. Verzoekster betoogt dat de Commissie artikel 107, lid 1, VWEU heeft geschonden: — doordat zij heeft vastgesteld dat de overdracht van 75 % van SNCM tegen de negatieve prijs van 158 miljoen EUR moest worden aangemerkt als staatssteun en dat in casu niet was voldaan aan het criterium van de particuliere investeerder; — doordat zij heeft vastgesteld dat de kapitaalinbreng van 8,75 miljoen moest worden aangemerkt als staatssteun, en — doordat zij heeft vastgesteld dat het voorschot in rekening-courant van 38,5 miljoen EUR ten gunste van de werknemers van SNCM moest worden aangemerkt als staatssteun in de zin van die bepaling.
—

de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 26 november 2013 in zaak R 481/2013-5 te vernietigen en het BHIM te gelasten het driedimensionale merk in de vorm van een fles, waarvoor verzoekster merkaanvraag nr. 010 751 584 heeft ingediend, in te schrijven als gemeenschapsmerk;
2)

Tweede middel: schending van de Verdragen — Verzoekster stelt dat artikel 107, lid 3, sub c, VWEU is geschonden. Dienaangaande voert zij onder meer aan dat de begunstigde van de steun niet in staat is te concurreren en geen nieuwe onderneming is, wat viel op te maken uit een maatregel tot herstructurering. De begunstigde van de steun is ten gevolge van het feit dat verzoekster activa van een tot haar ondernemingsgroep behorende onderneming heeft verworven, voor de voortzetting van haar bedrijfsactiviteit noodzakelijke activa ontnomen, zonder dewelke zij haar bedrijfsactiviteit niet kan voortzetten of hervatten. — Voorts is artikel 108, leden 2 en 3, VWEU geschonden. Verzoekster voert aan dat de Commissie had moeten uitgaan van ernstige problemen inzake de verenigbaarheid van de steun met de gemeenschappelijke markt en een hoofdonderzoek had moeten opstarten. — Tot slot voert verzoekster in het kader van haar tweede middel aan dat het gelijkheidsbeginsel is geschonden.
Beroep ingesteld op 6 januari 2014 — Islamic Republic of Iran Shipping Lines e.a./Raad

(Zaak T-14/14)

(2014/C 71/49)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Islamic Republic of Iran Shipping Lines (Teheran, Iran), Hafize Darya Shipping Lines (HDSL) (Teheran), Khazar Shipping Lines (Anzali Free Zone, Iran), IRISL Europe GmbH (Hamburg, Duitsland), IRISL Marine Services and Engineering Co. (Qeshm Island, Iran), Irano — Misr Shipping Co. (Teheran), Safiran Payam Darya Shipping Lines (SAPID) (Teheran), Shipping Computer Services Co. (Teheran), Soroush Sarzamin Asatir Ship Management (Teheran), South Way Shipping Agency Co. Ltd (Tehran) en Valfajr 8th Shipping Line Co. (Teheran) (vertegenwoordigers: F. Randolph, QC, M. Lester, Barrister, en M. Taher, Solicitor)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

— besluit 2013/497/GBVB van de Raad van 10 oktober 2013 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 272, blz. 46) en verordening (EU) nr. 971/2013 van de Raad van 10 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 272, blz. 1), nietig verklaren;

— verweerder verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekers vijf middelen aan.

1) Er is geen geschikte rechtsgrondslag voor de bestreden maatregelen, die als een van de criteria voor opname op de lijst een band met eerste verzoeker (IRISL) vermelden, kort nadat het verzoek tot nietigverklaring van laatstgenoemde was toegewezen.

2) De Raad heeft verzoekers’ gewettigd vertrouwen geschonden alsook de beginselen van doelgerichtheid, rechtszekerheid, non bis in idem, gezag van gewijsde en non-discriminatie.

3) De Raad heeft verzoekers’ rechten van verdediging geschonden door IRISL en de andere verzoekers niet mee te delen dat hij voornemens was de bestreden maatregelen vast te stellen en door verzoekers niet de gelegenheid te geven opmerkingen te formuleren.

4) De bestreden maatregelen schenden verzoekers’ grondrechten, daaronder begrepen hun recht op eerbiediging van hun goede naam en hun eigendomsrecht.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 85/21

Beroep ingesteld op 20 december 2013 — Bilbaína de Alquitranes e.a/Commissie

(Zaak T-689/13)

2014/C 85/37

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Bilbaína de Alquitranes, SA (Luchana-Baracaldo, Vizcaya, Spanje); Deza, a.s. (Valašské Meziříčí, Tsjechische Republiek); Industrial Química del Nalón, SA (Oviedo, Spanje); Koppers Denmark A/S (Nyborg, Denemarken); Koppers UK Ltd (Scunthorpe, Verenigd Koninkrijk); Koppers Netherlands BV (Uithoorn, Nederland); Rütgers basic aromatics GmbH (Castrop-Rauxel, Duitsland); Rütgers Belgium NV (Zelzate, België); Rütgers Poland Sp. z o.o. (Kędzierzyn-Koźle, Polen); Bawtry Carbon International Ltd (Doncaster, Verenigd Koninkrijk); Grupo Ferroatlántica, SA (Madrid, Spanje); SGL Carbon GmbH (Meitingen, Duitsland); SGL Carbon GmbH (Bad Goisern am Hallstättersee, Oostenrijk); SGL Carbon (Passy, Frankrijk); SGL Carbon, SA (La Coruña, Spanje); SGL Carbon Polska S.A. (Racibórz, Polen) en ThyssenKrupp Steel Europe AG (Duisburg, Duitland) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem en C. Mereu, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

— de bestreden handeling nietig verklaren voor zover daarbij CTPHT wordt ingedeeld onder H400 en H410;

— de Commissie verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeksters vorderen gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels (hierna: „CLP-verordening”), met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB L 261, blz. 5), voor zover daarbij pek, koolteer, hoge temperatuur CAS-nummer 65996-93-2 (pitch, coal tar, high temp; hierna: „CTPHT”) wordt ingedeeld als Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410) (hierna: „bestreden handeling”).

Ter ondersteuning van haar beroep voeren verzoeksters drie middelen aan.

1) De bestreden handeling is onrechtmatig wegens schending van de REACH- en CLP-bepalingen met betrekking tot de indeling van stoffen als toxisch voor het aquatisch milieu en de studies die daartoe moeten worden aanvaard, alsmede wegens schending van het beginsel van gelijke behandeling, voor zover daarbij studies werden verworpen die werden uitgevoerd overeenkomstig REACH- en OESO-richtlijnen en tests werden vereist die niet op een aanvaarde gestandaardiseerde methode berusten.

2) De bestreden handeling is onrechtmatig daar deze blijk geeft van een kennelijk onjuiste beoordeling door geen rekening te houden met de inerte inherente eigenschappen van CTPHT die duidelijk een aanzienlijke invloed hebben op UV-licht tests en de toepassing van de sommatiemethode; daarbij werden M-factoren voor PAK-bestanddelen vastgesteld zonder een grondige beoordeling van de studies waarop werd gesteund, en door verzoeksters verstrekte informatie werd zonder geldige rechtvaardiging van de hand gewezen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 112/35

Beroep ingesteld op 10 december 2013 — Petco Animal Supplies Stores/BHIM — Gutiérrez Ariza (PETCO)

(Zaak T-664/13)

2014/C 112/47

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Petco Animal Supplies Stores, Inc. (San Diego, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: C. Aikens, Barrister)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Domingo Gutiérrez Ariza (Malaga, Spanje)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

— de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 7 oktober 2013 in zaak R 347/2013-4 te vernietigen;

— verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „PETCO” voor waren en diensten van de klassen 3, 31 en 35 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10 114 081

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsmerk nr. 9 062 902 voor het rood-witte beeldmerk dat het woordelement „PETCO” bevat, voor waren en diensten van de klassen 31 en 35

Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke toewijzing van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub a en b, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk
Tweede middel, ontleend aan de schending van de motiveringsplicht zoals die volgt uit artikel 113, lid 2, van Verordening nr. 966/2012 en artikel 161, lid 3, van de Gedelegeerde Verordening nr. 1268/2012 (2) alsook van de verplichting om bij offerte-aanvragen de opdracht te gunnen aan de economisch meest voordelige inschrijver, zoals volgt uit artikel 110, lid 2, van Verordening nr. 966/2012 en artikel 149, lid 1, sub b), van de Gedelegeerde Verordening nr. 1268/2012.

In de achteraf aan verzoekende partij verschafte nadere toelichting betoogde verwerende partij dat zij initieel een vergissing had begaan en de testresultaten hadden moeten worden vergeleken met de normen opgenomen in het bestek (kopie en print aan 100 per minuut) en niet met de normen die waren opgenomen in de door verzoekende partij ingediende offerte (kopie en print aan 110 per minuut).

Hoewel verwerende partij de zogenaamde correctie in de finale score verklaart door het feit dat de testresultaten moesten worden beoordeeld ten opzichte van een lagere norm (vergelijking op 100 in plaats van op 110), blijkt verzoekende partij hierdoor onbegrijpelijkerwijze, volstrekt (rekenkundig) onlogisch — en bovendien zonder enige concrete berekening of motivering — plots een lagere score te hebben verkregen (38,61 punten in plaats van 41,2 punten, terwijl net een hogere score van 44,3 punten kon worden verwacht indien werd vergeleken met de besteksnormen).

Gelet op het zeer summiere totale verschil tussen beide inschrijvers voor lot 4, nl. 90,81 punten voor andere firma versus 89,67 punten voor verzoekende partij, moest verzoekende partij bij een correcte berekening dan ook als economisch meest voordelige inschrijver worden aangeduid.
—

dientengevolge, het besluit van 27 februari 2012 om rekwirantes overeenkomst niet te verlengen en haar naar een andere afdeling over te plaatsen nietig te verklaren; de verwerende partij te veroordelen tot vergoeding van rekwirantes materiële schade welke vanaf september 2012 op 1 320 EUR per maand wordt geraamd, vermeerderd met vertragingsrente tegen de rentevoet van de Europese Centrale Bank, vermeerderd met twee punten, en de verwerende te veroordelen tot vergoeding van rekwirantes immateriële schade welke ex aequo et bono op 50 000 EUR wordt geraamd; en
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 45/35

Beroep ingesteld op 6 november 2013 — Luxembourg Pamol (Cyprus) en Luxembourg Industries/Commissie

(Zaak T-578/13)

2014/C 45/60

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Luxembourg Pamol (Cyprus) Ltd (Nicosia, Cyprus) en Luxembourg Industries Ltd (Tel-Aviv, Israël) (vertegenwoordigers: C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

— het bestreden besluit nietig verklaren; en

— verweerster verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verweersters vorderen nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 8 oktober 2013, dat hen werd meegedeeld op 9 oktober 2013, betreffende de publicatie van bepaalde delen van het verslag inzake collegiale toetsing en van de definitieve bijlage inzake kaliumfosfonaten, waarvan verzoeksters de vertrouwelijke behandeling hebben aangevraagd ingevolge richtlijn 91/414/EEG (1) van de Raad en verordening (EU) nr. 188/2011 (2) van de Commissie.

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters twee middelen aan.

1) Eerste middel: de Commissie heeft artikel 14 van richtlijn 91/414/EEG van de Raad en het grondrecht op bescherming van bedrijfsgeheimen, verankerd in artikel 339 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, artikel 7 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 8 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, geschonden als gevolg van een onjuiste uitlegging van de voornoemde bepalingen en een onjuiste beoordeling van verzoeksters’ verzoeken om vertrouwelijke behandeling.

2) Tweede middel: de Commissie schendt de grondbeginselen van het Unierecht, het beginsel van behoorlijk bestuur en verzoeksters’ recht van verweer door verzoeksters onvoldoende de gelegenheid te bieden om de reden voor hun verzoek om vertrouwelijke behandeling te verdedigen en te verduidelijken.

(1) Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (PB L 230, blz. 1).

(2) Verordening (EU) nr. 188/2011 van de Commissie van 25 februari 2011 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van richtlijn 91/414/EEG van de Raad wat betreft de procedure voor de beoordeling van werkzame stoffen die twee jaar na de datum van kennisgeving van die richtlijn niet op de markt waren (PB L 53, blz. 51).