Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Toetreding van nieuwe Lid-Staten tot de Gemeenschappen - Spanje - Overgangsmaatregelen - Landbouw - Schorsing van rechten bij invoer - Verordening nr. 3416/91 - Werkingssfeer - Conserven van tonijn op olijfolie uit Spanje - Daarvan uitgesloten

(Toetredingsakte van 1985, art. 75, punt 4; verordening nr. 3416/91 van de Commissie, art. 1, lid 1)

2 Eigen middelen van de Europese Gemeenschappen - Navordering van rechten bij invoer of bij uitvoer - "Gegevens die bevoegde autoriteiten zelf hebben verstrekt en laatstgenoemde binden" - Begrip - Gegevens betreffende tariefindeling die in concreet geval rechtstreeks aan bepaalde marktdeelnemer zijn meegedeeld bij handeling die onder categorie valt die in verordening nr. 1715/90 van Raad op uitputtende wijze is gedefinieerd

(Verordeningen van de Raad nr. 1697/79, art. 5, lid 1, en nr. 1715/90)

3 Eigen middelen van de Europese Gemeenschappen - Navordering van rechten bij invoer of bij uitvoer - Voorwaarden voor toepassing van artikel 5, lid 2, van verordening nr. 1697/79 - Beoordeling door nationale rechterlijke instanties - Vergissing van administratie "die belastingschuldige redelijkerwijze niet kon ontdekken" - Beoordelingscriteria

Samenvatting

4 De schorsing van de residuele douanerechten die ingevolge artikel 75, punt 1, van de Toetredingsakte van toepassing zijn op de uitvoer vanuit Spanje naar de Gemeenschap van de Tien, voorzien in artikel 1, lid 1, van verordening nr. 3416/91 betreffende een aantal residuele rechten die in 1991 van toepassing zijn in het kader van de tariefafbraak overeenkomstig de Akte van Toetreding van Spanje en Portugal voor de in de bijlage bij verordening nr. 3835/90 tot wijziging van de verordeningen nrs. 3831/90, 3832/90 en 3833/90 voor wat betreft het stelsel van algemene tariefpreferenties van toepassing op bepaalde produkten van oorsprong uit Bolivia, Colombia, Ecuador en Peru opgesomde landbouwprodukten, is niet van toepassing op de invoer van conserven van tonijn op olijfolie uit Spanje.

De bepalingen waarbij douanerechten worden geschorst, moeten immers strikt en overeenkomstig hun formulering worden uitgelegd, zodat zij niet met voorbijgaan van de letter ervan kunnen worden toegepast op produkten die er niet in zijn vermeld.

Het is juist, dat verordening nr. 3416/91 moest voorkomen dat de uit Spanje en Portugal ingevoerde landbouwprodukten minder gunstig werden behandeld dan dezelfde, uit de vier in verordening nr. 3835/90 bedoelde derde landen ingevoerde en aan de preferentiële regeling onderworpen produkten, en dat conserven van tonijn op olijfolie behoren tot de in laatstbedoelde verordening opgesomde landbouwprodukten; dit neemt evenwel niet weg, dat in artikel 1, lid 1, van verordening nr. 3416/91 niet wordt verwezen naar artikel 173 van de Toetredingsakte - waarvan het Vierde deel een hoofdstuk 3 "Landbouw" en een hoofdstuk 4 "Visserij" bevat -, dat in een geleidelijke afschaffing van de douanerechten voor visserijprodukten voorziet.

Bovendien is voor de schorsing van de douanerechten op visserijprodukten een handeling van de Raad vereist. Artikel 75, punt 4, van de Toetredingsakte, waarop de betrokken verordening is gebaseerd, verleent de Commissie wel de bevoegdheid om voor de in dat artikel vermelde produkten de douanerechten te schorsen, doch geen enkele bepaling van de Toetredingsakte verleent haar de bevoegdheid om hetzelfde te doen voor visserijprodukten.

5 Alleen de handelingen betreffende de tariefindeling van goederen die de bevoegde autoriteiten in een concreet geval rechtstreeks aan een bepaalde marktdeelnemer verstrekken en die onder de categorie vallen die op uitputtende wijze is gedefinieerd in verordening nr. 1715/90, zijn "gegevens die de bevoegde autoriteiten zelf hebben verstrekt" in de zin van artikel 5, lid 1, eerste streepje, van verordening nr. 1697/79 inzake navordering van de rechten bij invoer of bij uitvoer.

6 Artikel 5, lid 2, van verordening nr. 1697/79 inzake navordering van de rechten bij invoer of bij uitvoer stelt drie voorwaarden opdat degene die de douanerechten verschuldigd is, er recht op heeft dat de bevoegde autoriteiten niet tot navordering overgaan. Het staat aan de nationale rechter na te gaan, of aan die voorwaarden is voldaan. Het gaat om de volgende voorwaarden: de bevoegde autoriteiten moeten zelf een vergissing hebben begaan; het moet de belastingschuldige redelijkerwijze onmogelijk zijn geweest de vergissing te ontdekken, en de belastingschuldige moet te goeder trouw hebben gehandeld en moet aan alle voorschriften van de geldende regeling inzake de douaneaangifte hebben voldaan.

Bij de beoordeling van de vraag, of de belastingschuldige de vergissing van de autoriteiten al dan niet redelijkerwijze kon ontdekken, moet met name worden gelet op de aard van de vergissing, de beroepservaring van de betrokken ondernemer en de mate van de door hem betrachte zorgvuldigheid. Tot de in aanmerking te nemen relevante omstandigheden behoren de complexiteit van de wetgeving, de formulering van de doelstelling van de betrokken bepalingen, het feit dat de vergissing ook in andere handelingen van de betrokken Lid-Staat is begaan, en het bestaan van meningsverschillen tussen de Lid-Staten over de wijze waarop de relevante bepalingen moeten worden uitgelegd.