ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Harmonisatie van wetgevingen - Bescherming van consument bij buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten - Richtlijn 85/577 - Werkingssfeer - Borgtochtovereenkomst tot zekerheid van terugbetaling van schuld van beroeps- of bedrijfsmatig handelend persoon - Niet daaronder begrepen

(Richtlijn 85/577 van de Raad, art. 2, eerste streepje)

Samenvatting

Artikel 2, eerste streepje, van richtlijn 85/577 betreffende de bescherming van de consument bij buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten, waarin het begrip consument in de zin van de richtlijn wordt omschreven, moet aldus worden uitgelegd, dat een borgtochtovereenkomst, gesloten door een niet bedrijfs- of beroepsmatig handelende natuurlijke persoon, niet binnen de werkingssfeer van de richtlijn valt, wanneer zekerheid wordt gesteld voor de terugbetaling van een schuld van een ander die wel bedrijfs- of beroepsmatig handelt.

Hoewel niet kan worden uitgesloten, dat de richtlijn mede op een borgtochtovereenkomst van toepassing is, volgt uit de bewoordingen van artikel 1 van de richtlijn en uit het accessoire karakter van de borgtocht, dat uitsluitend een borgtocht voor een verbintenis die een consument door middel van colportage jegens een handelaar is aangegaan met het oog op de verkrijging van goederen of diensten, onder de richtlijn kan vallen. Aangezien de richtlijn bovendien enkel consumenten beoogt te beschermen, valt een borg alleen onder de richtlijn, indien hij zich overeenkomstig artikel 2, eerste streepje, van de richtlijn heeft verbonden voor doeleinden die als niet bedrijfs- of beroepsmatig kunnen worden beschouwd.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Beroep wegens niet-nakoming - Precontentieuze procedure - Voorwerp - Met redenen omkleed advies - Inhoud - Afbakening van voorwerp van geschil

(EG-Verdrag, art. 169)

2 Lid-Staten - Verplichtingen - Niet-nakoming - Handhaving van nationale bepaling die in strijd is met gemeenschapsrecht - Ontoelaatbaarheid, ongeacht of betrokken regel van gemeenschapsrecht rechtstreeks toepasselijk is

3 Handelingen van de instellingen - Richtlijnen - Uitvoering door Lid-Staten - Richtlijn die rechten voor particulieren in het leven roept - Omzetting zonder optreden van wetgever - Ontoelaatbaarheid

(EG-Verdrag, art. 189, derde alinea)

Samenvatting

4 In het kader van een beroep wegens niet-nakoming heeft de precontentieuze procedure tot doel, de betrokken Lid-Staat in de gelegenheid te stellen de krachtens het gemeenschapsrecht op hem rustende verplichtingen na te komen en verweer te voeren tegen de door de Commissie geformuleerde grieven.

Het voorwerp van een beroep krachtens artikel 169 wordt derhalve afgebakend door de in dit artikel bedoelde precontentieuze procedure. Mitsdien kan het beroep niet op andere grieven worden gebaseerd dan die welke zijn genoemd in het met redenen omkleed advies, dat een duidelijke en gedetailleerde uiteenzetting moet bevatten van de gronden die de Commissie tot de overtuiging hebben gebracht, dat de betrokken Lid-Staat een van de krachtens het Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.

5 De onverenigbaarheid van een nationale wettelijke regeling met de gemeenschapsbepalingen, ook al zijn deze rechtstreeks toepasselijk, kan enkel definitief worden opgeheven door middel van dwingende nationale voorschriften die dezelfde rechtskracht hebben als de te wijzigen bepalingen.

6 De bepalingen van een richtlijn moeten worden uitgevoerd met een onbetwistbare dwingende kracht en met de specificiteit, nauwkeurigheid en duidelijkheid die nodig zijn om te voldoen aan het vereiste van rechtszekerheid, dat, in het geval dat een richtlijn voor particulieren rechten in het leven roept, verlangt dat de begunstigden hun rechten in volle omvang kunnen kennen.

Dat is niet het geval wanneer de rechtssubjecten door de handhaving van een met een richtlijn onverenigbare nationale bepaling in een Lid-Staat in onzekerheid verkeren over hun rechtspositie en blootstaan aan ongerechtvaardigde strafvervolgingen. De verplichting van de nationale rechter om de volle werking van de betrokken bepaling van de richtlijn te verzekeren door elke ermee strijdige nationale bepaling buiten toepassing te laten, kan immers geen wijziging brengen in een wettekst.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Gemeenschappelijke handelspolitiek - Verdediging tegen dumpingpraktijken - Dumpingmarge - Vaststelling van normale waarde - Invoer uit land zonder markteconomie - Keuze van land van vergelijking - Beoordelingsbevoegdheid van instellingen - Rechterlijke toetsing - Grenzen

(Verordening nr. 2176/84 van de Raad, art. 2, lid 5, sub a)

2 Gemeenschappelijke handelspolitiek - Verdediging tegen dumpingpraktijken - Dumpingmarge - Vaststelling van normale waarde - Invoer uit landen zonder markteconomie - Vergelijking met prijs in derde land met markteconomie - Vaststelling op passende en niet onredelijke wijze - Criteria voor keuze van land van vergelijking

(Verordeningen van de Raad nr. 2176/84, art. 2, lid 5, sub a, en nr. 1531/88)

Samenvatting

3 De krachtens artikel 2, lid 5, sub a, van anti-dumpingverordening nr. 2176/84 gemaakte keuze van het vergelijkingsland dat moet dienen voor de vaststelling van de normale waarde van producten uit een land zonder markteconomie, valt weliswaar binnen de beoordelingsbevoegdheid waarover de instellingen bij het onderzoek van ingewikkelde economische situaties beschikken, maar is niet onttrokken aan rechterlijke toetsing door het Hof.

In het kader van deze beoordelingsbevoegdheid gaat het Hof na, of de procedurevoorschriften in acht zijn genomen, of de feiten op grond waarvan de betwiste keuze is gemaakt, juist zijn vastgesteld, en of er geen sprake is van een kennelijk onjuiste beoordeling van deze feiten dan wel van misbruik van bevoegdheid, hetgeen met betrekking tot de keuze van het vergelijkingsland inhoudt, dat moet worden nagegaan, of de instellingen bij de beoordeling van de geschiktheid van het gekozen land wezenlijke factoren buiten beschouwing hebben gelaten, en of de gegevens van het dossier zo nauwgezet zijn onderzocht, dat de normale waarde kan worden geacht op passende en niet onredelijke wijze te zijn vastgesteld.

4 Het is mogelijk om te concluderen, dat de normale waarde van producten van oorsprong uit een land zonder markteconomie door vergelijking met de prijs in een derde land met markteconomie "op passende en niet onredelijke wijze" in de zin van artikel 2, lid 5, sub a, van anti-dumpingverordening nr. 2176/84 is vastgesteld, wanneer de instellingen in de eerste plaats geen enkel voorstel voor een alternatief voor hun keuze van het vergelijkingsland hebben ontvangen, terwijl dat land in een eerdere procedure met betrekking tot hetzelfde product ook reeds was gekozen en de betrokken marktdeelnemers in voorkomend geval niet zouden hebben nagelaten een geschikter land voor te stellen, en in de tweede plaats diezelfde instellingen op overtuigende wijze duidelijk hebben gemaakt, om welke redenen andere mogelijke vergelijkingslanden niet zijn gekozen, zonder dat de verzoeker enige omstandigheid heeft aangevoerd die de juistheid van hun beslissing zou kunnen weerleggen. Daarom moet verordening nr. 1531/88 tot instelling van een definitief anti-dumpingrecht op de invoer van kaliumpermanganaat van oorsprong uit de Volksrepubliek China en tot definitieve heffing van het op deze invoer ingestelde voorlopige anti-dumpingrecht, geldig worden geacht.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Fiscale bepalingen - Harmonisatie van wetgevingen - Omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde - Vrijstellingen voorzien in Zesde richtlijn - Vrijstelling van verhuur van onroerende goederen - Uitzondering voor verstrekken van accommodatie in hotelbedrijf of in sectoren met soortgelijke functie - Draagwijdte - Nationale wettelijke regeling die voor onderscheid tussen accommodatie in hotelbedrijf en verhuur van woonruimten criterium van duur van accommodatieverstrekking toepast - Toelaatbaarheid

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 7 en 13 B, sub b)

Samenvatting

Artikel 13 B, sub b, punt 1, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting kan aldus worden uitgelegd, dat het verstrekken van accommodatie van korte duur aan vreemden belastbaar is als handeling bestaande in het verstrekken van accommodatie in sectoren met een soortgelijke functie als het hotelbedrijf.

Dienaangaande staat artikel 13 B, sub b, punt 1, er niet aan in de weg, dat belasting wordt geheven over huurovereenkomsten die worden gesloten voor minder dan zes maanden, wanneer deze duur moet worden geacht de bedoeling van partijen weer te geven. Het staat evenwel aan de nationale rechter om na te gaan, of in de bij hem aanhangige zaak bepaalde elementen (zoals de automatische verlenging van de huurovereenkomst) er niet op wijzen, dat de in de huurovereenkomst vastgestelde duur niet overeenkomt met de werkelijke bedoeling van de partijen. In dat geval moet niet de in de huurovereenkomst vastgestelde duur, maar veeleer de werkelijke totale duur van de huisvesting in aanmerking worden genomen.

Het criterium van de duur van de accommodatieverstrekking, dat de lidstaten, die dienaangaande over een beoordelingsmarge beschikken, hanteren om het verstrekken van accommodatie in het hotelbedrijf te onderscheiden van de verhuur van woonruimtes, vormt een passend criterium, voor zover accommodatieverstrekking in het hotelbedrijf zich juist van de verhuur van woonruimte onderscheidt door onder meer de duur van het verblijf. De toepassing van het criterium verstrekking van accommodatie van korte duur, gedefinieerd als minder dan zes maanden, lijkt een redelijk middel om te verzekeren, dat belasting wordt geheven over de handelingen van belastingplichtigen die een activiteit uitoefenen welke overeenstemt met de essentiële functie van een hotel, te weten het tijdelijk verstrekken van accommodatie in het kader van een commerciële relatie.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Eigen middelen van de Europese Gemeenschappen - Onverschuldigd betaalde gemeenschapssteun - Terugvordering - Toepassing van nationaal recht - Voorschrift op grond waarvan voor uitsluiting van terugvordering bepaalde criteria kunnen worden gehanteerd - Toelaatbaarheid - Voorwaarden

Samenvatting

Het gemeenschapsrecht staat er in beginsel niet aan in de weg, dat een nationale wettelijke regeling voor de uitsluiting van de terugvordering van onverschuldigd betaalde communautaire steun, mits de goede trouw van de ontvanger wordt aangetoond, criteria hanteert als het onzorgvuldig handelen van de nationale autoriteiten en het verstrijken van een aanzienlijke periode sedert de uitkering van de betrokken steun, op voorwaarde evenwel dat daarbij dezelfde eisen worden gesteld als voor de terugvordering van financiële prestaties van zuiver nationale aard en dat met het belang van de Gemeenschap ten volle rekening wordt gehouden. Daarentegen vormt het onrechtmatig handelen van een derde waarmee de ontvanger van de steun contractuele betrekkingen onderhoudt, een normaal handelsrisico, en behoort eerder tot de sfeer van de steunontvanger dan tot die van de Gemeenschap.

Wat meer in het bijzonder de voorwaarde betreffende de goede trouw van de steunontvanger betreft, wanneer een exporteur met het oog op de verkrijging van uitvoerrestituties een verklaring opstelt en indient die onjuist blijkt te zijn, kan het enkele feit dat hij deze verklaring heeft opgesteld, hem niet de mogelijkheid ontnemen zich op zijn goede trouw te beroepen indien de verklaring uitsluitend is gebaseerd op gegevens die afkomstig zijn van een medecontractant en waarvan hij de waarheidsgetrouwheid niet heeft kunnen verifiëren. Wanneer de uitvoering van een controle op het productieprocédé of op de door een derde leverancier gebruikte grondstoffen, teneinde de kwaliteit van deze goederen te verifiëren, een verplichting zou vormen die onevenredig is aan het nagestreefde doel, kan het gemeenschapsrecht aan de mogelijkheid voor de exporteur om zich op zijn goede trouw te beroepen op het punt van de overeenstemming van de goederen met de door hem gegeven omschrijving, niet de voorwaarde verbinden dat hij een dergelijke controle verricht, tenzij er sprake is van bijzondere redenen om aan de waarheidsgetrouwheid van de inhoud van de verklaring te twijfelen, of van bijzondere omstandigheden, zoals abnormaal lage prijzen of de grote winstmarge van de exporterende ondernemingen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Begroting van de Europese Gemeenschappen - Financieel reglement - Bepalingen van toepassing op hulp aan derde landen - Procedure voor plaatsen van uit hoofde van PHARE-programma gefinancierde overheidsopdrachten - Rol van begunstigde staat en van Commissie - Bevoegdheid van begunstigde staat om contracten te sluiten - Besluit van Commissie tot afwijzing van offerte van inschrijver die niet aan voorwaarden voor communautaire financiering voldoet - Handeling die uit contractuele procedure voor gunning van opdracht kan worden gelicht - Handeling die vatbaar is voor beroep tot nietigverklaring

(EG-Verdrag, art. 173, vierde alinea)

2 Internationale overeenkomsten - Overeenkomst tot instelling van Europese Economische Ruimte - Toepassing ratione temporis - Niet-toepasselijk op vóór inwerkingtreding van overeenkomst ontstane rechtssituaties - Procedure voor plaatsen van overheidsopdracht geopend vóór, maar gesloten na 1 januari 1994 - Niet-toepasselijkheid

Samenvatting

3 De handeling waarbij de Commissie in een procedure voor het plaatsen van een uit hoofde van het PHARE-programma gefinancierde overheidsopdracht aan een inschrijver meedeelt, dat zij diens offerte afwijst op grond dat deze niet voldoet aan de in de bekendmaking van de aanbesteding gestelde voorwaarden voor het verkrijgen van communautaire financiering, wordt weliswaar verricht in een procedure van contractuele aard die tot de sluiting van een nationaal contract door de begunstigde staat moet leiden, maar kan uit dit verband worden gelicht, voor zover zij door de Commissie bij de uitoefening van haar eigen bevoegdheden is vastgesteld en specifiek betrekking heeft op een bepaalde onderneming die door het enkele feit van de vaststelling van die handeling elke kans op gunning van het contract verliest. In die omstandigheden heeft het besluit van de Commissie om de betrokken onderneming van communautaire financiering uit te sluiten, voor haar als zodanig bindende rechtsgevolgen en is het dus vatbaar voor beroep tot nietigverklaring.

4 Het rechtskader van de procedure voor het plaatsen van uit hoofde van het PHARE-programma gefinancierde overheidsopdrachten wordt bepaald door de algemene voorwaarden van de niet-openbare aanbesteding. Wanneer de offertes waren ingediend en de oproep tot inschrijving in 1993 definitief was afgesloten op basis van die algemene voorwaarden, was de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, die op 1 januari 1994 in werking is getreden, ratione temporis niet van toepassing op die procedure. Deze overeenkomst kon hoe dan ook niet zonder het rechtszekerheidsbeginsel te schenden, tot gevolg hebben dat de voorwaarden waaronder deze aanbesteding was gelanceerd en op grond waarvan de offertes waren ingediend, werden gewijzigd, of voorschrijven dat de procedure voor het plaatsen van de opdracht moest worden heropend.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Gemeenschapsrecht - Beginselen - Fundamentele rechten - Eerbiediging verzekerd door Hof - Verenigbaarheid van nationale wettelijke regeling die niet binnen toepassingsgebied van gemeenschapsrecht valt, met Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens - Beoordeling door Hof - Uitgesloten

(EG-Verdrag, art. 164 en 177)

Samenvatting

Het Hof kan niet bij wege van prejudiciële beslissing de uitleggingsgegevens verschaffen die de nationale rechter nodig heeft om te kunnen beoordelen of een nationale regeling verenigbaar is met de fundamentele rechten waarvan het Hof de eerbiediging verzekert, in het bijzonder die welke in het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden zijn neergelegd, indien die regeling betrekking heeft op een situatie die niet binnen het toepassingsgebied van het gemeenschapsrecht valt.

Bepalingen van nationaal recht die niet bedoeld zijn ter verzekering van de naleving van bepalingen van gemeenschapsrecht, hebben betrekking op een situatie die niet binnen het toepassingsgebied van het gemeenschapsrecht valt. Ofschoon een op grond van genoemde bepalingen van nationaal recht opgelegde vrijheidsstraf de uitoefening door de betrokkene van zijn recht op vrij verkeer belemmert, vormt het louter hypothetisch vooruitzicht van deze uitoefening geen toereikende band met het gemeenschapsrecht om toepassing van de communautaire voorschriften te rechtvaardigen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Steunmaatregelen van de staten - Onderzoek door Commissie - Invoering van kaderregeling inzake steun aan economische sector - Besluit waarbij Commissie geldigheid van communautaire kaderregeling inzake staatssteun aan economische sector na verstrijken ervan met terugwerkende kracht verlengt - Verplichte instemming van Lid-Staten

(EG-Verdrag, art. 93, lid 1)

Samenvatting

Teneinde de krachtens artikel 93, lid 1, van het Verdrag vastgestelde communautaire kaderregeling inzake staatssteun aan de automobielindustrie met terugwerkende kracht tot de datum van het verstrijken van de geldigheidsduur te verlengen, moet de Commissie de instemming van de Lid-Staten verkrijgen.

Bij gebreke van verlenging houdt de kaderregeling namelijk op te bestaan op de datum die voor het verstrijken ervan is bepaald, zodat een verlengingsbesluit dat is vastgesteld na het verstrijken van de geldigheidsduur van het besluit dat erdoor wordt verlengd, de bestaande rechtstoestand wijzigt en moet worden vastgesteld volgens dezelfde procedure als is voorgeschreven voor de vaststelling van het besluit waarbij de oorspronkelijke kaderregeling is ingevoerd, of van een besluit dat die regeling wijzigt.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen - Werkingssfeer - Burgerlijke en handelszaken - Onderhoudsverplichtingen - Beslissing waarbij in kader van echtscheidingsprocedure betaling van eenmalig bedrag en eigendomsoverdracht van bepaalde goederen wordt gelast - Daaronder begrepen - Voorwaarden

(EEG-Executieverdrag, art. 1, eerste en tweede alinea, punt 1, en 42)

Samenvatting

Indien uit de motivering van een in een echtscheidingsprocedure gegeven beslissing blijkt, dat de daarin gelaste prestatie bedoeld is om het onderhoud van een behoeftige echtgenoot te verzekeren, of indien de behoeften en de middelen van elk der echtgenoten in aanmerking worden genomen voor de bepaling van het bedrag ervan, houdt de beslissing verband met een onderhoudsverplichting en valt deze dus binnen de werkingssfeer van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en bij het Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de toetreding van de Helleense Republiek. Strekt de prestatie daarentegen alleen tot een verdeling van goederen tussen de echtgenoten, dan houdt de beslissing verband met het huwelijksgoederenrecht en kan deze dus niet ten uitvoer worden gelegd krachtens het Executieverdrag. Een beslissing die beide functies combineert, kan overeenkomstig artikel 42 Executieverdrag ten dele ten uitvoer worden gelegd, wanneer zij duidelijk aangeeft, aan welk doel de verschillende delen van de gelaste prestatie respectievelijk beantwoorden.

Hieruit volgt, dat een in een echtscheidingsprocedure gegeven beslissing waarin betaling van een eenmalig bedrag alsmede eigendomsoverdracht van bepaalde goederen van een echtgenoot aan zijn ex-echtgenoot wordt gelast, moet worden geacht betrekking te hebben op onderhoudsverplichtingen en dus binnen de werkingssfeer van het Executieverdrag te vallen, wanneer zij tot doel heeft het onderhoud van die ex-echtgenoot te verzekeren. Het feit dat de rechter van herkomst in het kader van zijn beslissing geen rekening heeft gehouden met de huwelijkse voorwaarden, is in dit verband irrelevant.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Landbouw - Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Structuurhervorming - Verbetering van doeltreffendheid van landbouwstructuur - Steun voor extensivering van rundvleesproductie - Toekenningsvoorwaarden - Productievermindering - Berekening - Inaanmerkingneming van vermindering in periode gelegen tussen einde van referentieperiode en begin van verbintenisperiode - Ontoelaatbaarheid

(Verordening nr. 797/85 van de Raad, art. 1 ter, lid 3, sub c, zoals gewijzigd bij verordeningen nr. 1760/87 en nr. 1094/88; verordening nr. 4115/88 van de Commissie, art. 4, leden 1 en 2)

Samenvatting

Verordening nr. 797/85 betreffende de verbetering van de doeltreffendheid van de landbouwstructuur verplicht de Lid-Staten een steunregeling in te voeren, ter bevordering van de extensivering van de productie in bepaalde sectoren, waarbij enerzijds als extensivering wordt beschouwd de vermindering, gedurende een bepaalde verbintenisperiode, van de productie van het betrokken product ten opzichte van een door de Lid-Staten bepaalde referentieperiode, en anderzijds de Lid-Staten, wat de rundvleesproductie betreft, kunnen bepalen dat het aantal vee-eenheden met ten minste 20 % moet worden verminderd.

Artikel 1 ter, lid 3, sub c, van deze verordening, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1760/87, beide gewijzigd bij verordening nr. 1094/88, alsmede artikel 4, leden 1 en 2, van verordening nr. 4115/88 tot vaststelling van de bepalingen ter uitvoering van de steunregeling, moeten aldus worden uitgelegd, dat zij een Lid-Staat niet toestaan om in geval van een productiedaling in de periode gelegen tussen het einde van de referentieperiode en het begin van de periode waarvoor de verbintenis geldt, aan toekenning van steun voor extensivering hoe dan ook de voorwaarde te verbinden, dat de gedurende de tussenliggende periode gerealiseerde productie in de loop van de periode waarvoor de verbintenis geldt, wordt verminderd met een hoeveelheid die overeenkomt met ten minste 20 % van de productie gedurende de referentieperiode.

In de betrokken verordeningen is immers nergens sprake van een tussenliggende periode en uit hun bewoordingen kan niet worden afgeleid, dat de productievermindering nooit geheel of ten dele vóór de aanvang van de verbintenisperiode mag plaatsvinden. Bovendien wordt het doel van deze regeling, de producenten aan te moedigen om in ruil voor steun de normale productie van hun bedrijf te verminderen, ook bereikt wanneer de gedurende de tussenliggende periode reeds verwezenlijkte vermindering gedurende de gehele door de verbintenis bestreken periode gehandhaafd blijft.