ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring – Bevoegdheid van gemeenschapsrechter (Art. 230 EG) (cf. punt 53)

2. Beroep tot schadevergoeding – Zelfstandig rechtsmiddel ten opzichte van beroep tot nietigverklaring en beroep wegens nalaten (Art. 230 EG, 235 EG en 288, tweede alinea, EG) (cf. punten 70‑72)

3. Beroep tot schadevergoeding – Voorlopige standpuntbepaling door Commissie in kader van procedure tot inschrijving van werkzame stof procymidon als gewasbeschermingsmiddel in bijlage I bij richtlijn 91/414 (Art. 288, tweede alinea, EG; richtlijn 91/414 van de Raad) (cf. punten 73, 77-81)

Onderwerp

Voorwerp

In de eerste plaats, primair, een verzoek tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie die vervat zou zijn in de brief van 20 oktober 2005 met betrekking tot de vergunning voor het in de handel brengen van de werkzame stof procymidon op basis van richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (PB L 230, blz. 1). In de tweede plaats, subsidiair ten opzichte van het beroep tot nietigverklaring, beroep wegens nalaten, strekkende tot vaststelling dat de Commissie ten onrechte heeft nagelaten de door Sumitomo Chemical Agro Europe SAS en haar dochterondernemingen bij brief van 5 september 2005 gevraagde maatregelen vast te stellen. In de derde plaats, beroep tot vergoeding van de schade die verzoeksters zouden hebben geleden, primair, als gevolg van de vaststelling door de Commissie van de beschikking die vervat zou zijn in de brief van 20 oktober 2005 en, subsidiair, als gevolg van het nalaten door de Commissie om de in de brief van 5 september 2005 gevraagde maatregelen vast te stellen.

Dictum

Dictum

1) Op het beroep tot nietigverklaring en het beroep wegens nalaten behoeft niet meer te worden beslist.

2) Het beroep tot schadevergoeding wordt niet-ontvankelijk verklaard voor zover het strekt tot vergoeding van de schade die door Sumitomo Chemical Agro Europe SAS en Philagro France SAS zou zijn geleden als gevolg van de vaststelling door de Commissie van de beschikking die zou zijn vervat in de brief van 20 oktober 2005.

3) Het beroep tot schadevergoeding wordt kennelijk rechtens ongegrond verklaard voor zover het strekt tot vergoeding van de schade die door Sumitomo Chemical Agro Europe SAS en Philagro France SAS zou zijn geleden als gevolg van het nalaten door de Commissie om de maatregelen vast te stellen die Sumitomo Chemical Agro Europe SAS en Philagro France SAS van haar hadden gevraagd in de brief van 5 september 2005.

4) Sumitomo Chemical Agro Europe en Philagro France zullen hun eigen kosten alsmede die van de Commissie dragen.
BESCHIKKING VAN HET GERECHT (Vierde kamer)

26 april 2007

Zaak T‑415/04

Tebaldi e.a.

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Openbare dienst – Ambtenaren – Bevordering – Bevorderingsronde 2003 – Weigering van bevordering – Toekenning van bevorderingspunten – Kennelijke niet-ontvankelijkheid”

Betreft: Beroep tot nietigverklaring, primair, van de lijst van ambtenaren die in het jaar 2003 tot de hogere rang zijn bevorderd, voor zover de namen van verzoekers niet op die lijst voorkomen, alsmede van de handelingen ter voorbereiding van dat besluit en, subsidiair, van het besluit houdende toekenning van bevorderingspunten in het kader van het beoordelingsjaar 2003.

Beslissing: Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard. Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

Samenvatting

Ambtenaren – Beroep – Procesbelang

(Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91)

Het beroep van een ambtenaar tot nietigverklaring van de lijst van ambtenaren die tijdens een bepaalde bevorderingsronde tot de hogere rang zijn bevorderd, voor zover verzoekers naam niet op die lijst voorkomt, en, subsidiair, tot nietigverklaring van de toekenning van bevorderingspunten, voor zover deze verzoeker betreft, is kennelijk niet-ontvankelijk indien de verzoeker in zijn stukken geen concrete gegevens heeft verstrekt over zijn persoonlijke situatie tijdens de betrokken bevorderingsronde, zoals meer bepaald zijn rang, zijn anciënniteit in de rang, het aantal in totaal en in de verschillende categorieën verkregen bevorderingspunten en de voor de betrokken rang geldende bevorderingsdrempel, en dus niet heeft aangetoond welk persoonlijk belang hij heeft bij het instellen van het beroep.

Voorts betreffen verzoekers bezwaren, voor zover hij in zijn stukken inzonderheid de toekenning van bepaalde categorieën bevorderingspunten aanvecht in algemene en abstracte bewoordingen, zonder aan te geven in hoeverre deze toekenning zijn eigen belangen schaadt, zonder uiteen te zetten wat zijn specifieke geval is noch de aangevoerde bezwaren in verband te brengen met zijn individuele situatie, niet zijn persoonlijke rechtssituatie, maar de algemene situatie van het personeel van zijn instelling, en kunnen zij geen grondslag voor een ontvankelijk beroep opleveren, aangezien een ambtenaar niet in het belang van de wet of van de instellingen kan handelen en ter onderbouwing van een beroep tot nietigverklaring alleen persoonlijke bezwaren kan aanvoeren.

(cf. punten 28‑32 en 36)

Referentie: Hof 30 juni 1983, Schloh/Raad, 85/82, Jurispr. blz. 2105, punt 14; Gerecht 25 september 1991, Sebastiani/Parlement, T‑163/89, Jurispr. blz. II‑715, punt 25
Beroep krachtens artikel 238 EG strekkende tot hoofdelijke veroordeling van verwerende partijen tot terugbetaling van de voorschotten die door de Gemeenschap zijn betaald ter uitvoering van zes overeenkomsten die zijn gesloten in het kader van het Thermie-programma, en van een overeenkomst die is gesloten in het kader van het Altener II-programma
Verzoek van de Commissie strekkende tot veroordeling van verweerders tot terugbetaling van de financiële bijdrage die de Europese Gemeenschap teveel heeft uitgekeerd met betrekking tot twee in het kader van de uitvoering van het communautaire programma „Telematics systems in the area of transport” gesloten overeenkomsten
Beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 8 januari 2008 — Commissie/Lior e.a.

(Zaak T-245/04)

„Arbitragebeding — Bevoegdheid van Gerecht — Beroep gericht tegen Europees economisch samenwerkingsverband en tegen leden en voormalige leden ervan — Gedeeltelijke onbevoegdheid”

Procedure — Adiëring van Gerecht op basis van arbitragebeding (Art. 238 EG en 240 EG) (cf. punten 111-113, 138-140)

Voorwerp

Beroep krachtens artikel 238 EG strekkende tot hoofdelijke veroordeling van verwerende partijen tot terugbetaling van de voorschotten die door de Gemeenschap zijn betaald ter uitvoering van zes overeenkomsten die zijn gesloten in het kader van het Thermie-programma, en van een overeenkomst die is gesloten in het kader van het Altener II-programma

Dictum

1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard voor zover het gericht is tegen Deira NV, Eutec Srl, Mindshare BVBA, Società politecnica italiana ricerche e progetti Srl, RPA Spa, Carmen eV, University College Dublin — Energy Research Group, Beneport SA, Europe Information Service SA, Managium SPRL en Aris Hellas EPE.

2) De Commissie zal haar eigen kosten in het beroep tegen Deira, Eutec, Mindshare, Società politecnica italiana ricerche e progetti, RPA, Carmen, University College Dublin — Energy Research Group, Beneport, Europe Information Service, Managium en Aris Hellas dragen alsmede de kosten van Deira, Eutec, Mindshare, Società politecnica italiana ricerche e progetti, RPA, Carmen, University College Dublin — Energy Research Group, Beneport, Europe Information Service en Managium.

3) Aris Hellas zal haar eigen kosten dragen.

Beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 8 januari 2008 — Commissie/Lior e.a.

(Zaak T-245/04)

„Arbitragebeding — Bevoegdheid van Gerecht — Beroep gericht tegen Europees economisch samenwerkingsverband en tegen leden en voormalige leden ervan — Gedeeltelijke onbevoegdheid”

Procedure — Adiëring van Gerecht op basis van arbitragebeding (Art. 238 EG en 240 EG) (cf. punten 111-113, 138-140)

Voorwerp

Beroep krachtens artikel 238 EG strekkende tot hoofdelijke veroordeling van verwerende partijen tot terugbetaling van de voorschotten die door de Gemeenschap zijn betaald ter uitvoering van zes overeenkomsten die zijn gesloten in het kader van het Thermie-programma, en van een overeenkomst die is gesloten in het kader van het Altener II-programma

Dictum

1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard voor zover het gericht is tegen Deira NV, Eutec Srl, Mindshare BVBA, Società politecnica italiana ricerche e progetti Srl, RPA Spa, Carmen eV, University College Dublin — Energy Research Group, Beneport SA, Europe Information Service SA, Managium SPRL en Aris Hellas EPE.

2) De Commissie zal haar eigen kosten in het beroep tegen Deira, Eutec, Mindshare, Società politecnica italiana ricerche e progetti, RPA, Carmen, University College Dublin — Energy Research Group, Beneport, Europe Information Service, Managium en Aris Hellas dragen alsmede de kosten van Deira, Eutec, Mindshare, Società politecnica italiana ricerche e progetti, RPA, Carmen, University College Dublin — Energy Research Group, Beneport, Europe Information Service en Managium.
Samenvatting (ambtenarenzaken)



Samenvatting (ambtenarenzaken)

Samenvatting

Ambtenaren – Beroep – Procesbelang

(Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91)

Het beroep van een ambtenaar tot nietigverklaring van de lijst van ambtenaren die tijdens een bepaalde bevorderingsronde tot de hogere rang zijn bevorderd, voor zover verzoekers naam niet op die lijst voorkomt, en, subsidiair, tot nietigverklaring van de toekenning van bevorderingspunten, voor zover deze verzoeker betreft, is kennelijk niet-ontvankelijk indien de verzoeker in zijn stukken geen concrete gegevens heeft verstrekt over zijn persoonlijke situatie tijdens de betrokken bevorderingsronde, zoals meer bepaald zijn rang, zijn anciënniteit in de rang, het aantal in totaal en in de verschillende categorieën verkregen bevorderingspunten en de voor de betrokken rang geldende bevorderingsdrempel, en dus niet heeft aangetoond welk persoonlijk belang hij heeft bij het instellen van het beroep.

Voorts betreffen verzoekers bezwaren, voor zover hij in zijn stukken inzonderheid de toekenning van bepaalde categorieën bevorderingspunten aanvecht in algemene en abstracte bewoordingen, zonder aan te geven in hoeverre deze toekenning zijn eigen belangen schaadt, zonder uiteen te zetten wat zijn specifieke geval is noch de aangevoerde bezwaren in verband te brengen met zijn individuele situatie, niet zijn persoonlijke rechtssituatie, maar de algemene situatie van het personeel van zijn instelling, en kunnen zij geen grondslag voor een ontvankelijk beroep opleveren, aangezien een ambtenaar niet in het belang van de wet of van de instellingen kan handelen en ter onderbouwing van een beroep tot nietigverklaring alleen persoonlijke bezwaren kan aanvoeren.

(cf. punten 28‑32 en 36)

Referentie: Hof 30 juni 1983, Schloh/Raad, 85/82, Jurispr. blz. 2105, punt 14; Gerecht 25 september 1991, Sebastiani/Parlement, T‑163/89, Jurispr. blz. II‑715, punt 25
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Voorlopige maatregelen – Voorwaarden voor toekenning – Ernstige en onherstelbare schade – Financiële schade – Situatie waarin voortbestaan van verzoekende vennootschap in gevaar komt of marktpositie ervan onherstelbaar wordt gewijzigd

(Art. 242 EG en 243 EG; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art 104, lid 2)

2. Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Voorlopige maatregelen – Voorwaarden voor toekenning – Ernstige en onherstelbare schade – Niet-financiële schade – Aantasting van reputatie van onderneming door niet-toekenning van overheidsopdracht – Daarvan uitgesloten

(Art. 242 EG en 243 EG; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art 104, lid 2)

Samenvatting

1. In het kader van een kortgedingprocedure kan financiële schade in beginsel niet worden beschouwd als onherstelbaar of zelfs maar moeilijk herstelbaar, aangezien zij later financieel kan worden vergoed, en dus een economisch verlies vormt dat in het kader van de in het Verdrag, met name in artikel 288 EG, voorziene rechtsmiddelen kan worden goedgemaakt. Dit zou anders zijn, indien de verzoekster zich zonder de gevraagde voorlopige maatregelen in een situatie zou bevinden die haar voortbestaan in gevaar brengt of haar marktpositie op onherstelbare wijze verandert.

(cf. punten 43, 45‑46)

2. Een besluit tot niet-toekenning van een overheidsopdracht heeft niet noodzakelijkerwijze tot gevolg dat de reputatie en de geloofwaardigheid van de inschrijvers die de opdracht niet hebben gekregen, onherstelbare schade oploopt. Deelneming aan een openbare aanbesteding, die naar haar aard een sterk mededingingskarakter heeft, levert voor alle inschrijvers risico’s op en het feit dat een van hen op grond van de aanbestedingsregels wordt uitgesloten, kan op zichzelf geen enkele schade veroorzaken. Ook vloeit het feit dat een onderneming een overeenkomst voor bepaalde tijd bij een nieuwe aanbesteding niet kan verlengen, voort uit de periodieke aard van aanbestedingen van overheidsopdrachten en kan dat voor die onderneming geen aantasting van haar geloofwaardigheid en haar reputatie vormen.

(cf. punten 53‑54)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Procedure – Inleidend verzoekschrift – Vormvereisten – Ondertekening door advocaat – Verzoeker die wordt vertegenwoordigd door procureur die geen advocaat is – Niet-ontvankelijkheid

(Statuut van het Hof van Justitie, art. 19, vierde alinea)

Samenvatting

Uit artikel 19, vierde alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie, dat krachtens artikel 53 van dit statuut van toepassing is op de procedure voor het Gerecht, blijkt duidelijk dat iemand andere partijen dan de lidstaten en de gemeenschapsinstellingen voor de gemeenschapsrechters slechts geldig kan vertegenwoordigen indien is voldaan aan twee cumulatieve voorwaarden: deze persoon moet advocaat zijn en bevoegd om op te treden voor een rechterlijke instantie van een lidstaat of van een andere staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte. Deze vereisten zijn wezenlijke vormvoorschriften waarvan niet-inachtneming de niet-ontvankelijkheid van het beroep meebrengt.

Het door een niet-bevoorrechte partij neergelegde verzoekschrift dat ondertekend is door een procureur die weliswaar partijen in procedures voor de gerechten van een lidstaat kan vertegenwoordigen, maar niet voldoet aan alle voorwaarden van de toepasselijke nationale regeling om advocaat te zijn, en dus geen advocaat in de zin van artikel 19 van het Statuut is, is dus niet-ontvankelijk.

(cf. punten 7, 9-10)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Procedure – Interventie – Toezending van processtukken aan interveniënten – Afwijking

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 116, lid 2)

2. Procedure – Interventie – Toezending van processtukken aan interveniënten – Afwijking

3. Procedure – Interventie – Toezending van processtukken aan interveniënten – Afwijking

Samenvatting

1. Artikel 116, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht bepaalt dat de interveniënt afschriften ontvangt van alle aan partijen betekende processtukken, maar dat de president op verzoek van een partij toezending van afschriften van geheime of vertrouwelijke stukken kan weigeren.

Om te kunnen beoordelen onder welke voorwaarden bepaalde stukken voor vertrouwelijke behandeling in aanmerking komen, moet voor elk processtuk of passage in een processtuk waarvoor vertrouwelijke behandeling wordt verzocht, het rechtmatig belang van de verzoeker bij vrijwaring van zijn commerciële belangen worden afgewogen tegen het even rechtmatig belang van de interveniënten om over alle informatie te beschikken die zij nodig hebben om hun rechten ten volle te doen gelden en hun standpunt voor de gemeenschapsrechter uiteen te zetten.

Wanneer de verzoekende partij per onderdeel waarvoor vertrouwelijke behandeling wordt verzocht, heeft uiteengezet om welke redenen openbaarmaking daarvan haar commerciële belangen zou schaden, moet het bezwaar van interveniënten tegen vertrouwelijke behandeling, wil de president deze belangenafweging kunnen maken, precies die onderdelen van de processtukken betreffen die onleesbaar zijn gemaakt, en moet het de redenen vermelden waarom ten aanzien van die onderdelen vertrouwelijke behandeling moet worden geweigerd.

(cf. punten 9‑12)

2. Het verzoek van een partij om verwijdering uit het dossier van documenten of delen daarvan waarvoor de president het verzoek om vertrouwelijke behandeling zou afwijzen, kan niet worden ingewilligd wanneer het de bedoeling heeft, de beslissing van de president op het verzoek om vertrouwelijke behandeling te omzeilen.

(cf. punt 13)

3. Vertrouwelijke behandeling van gegevens die betrekking hebben op feiten van vijf jaar of ouder kan alleen bij uitzondering worden gegeven, wanneer is aangetoond dat zij, hoewel oud, toch nog steeds essentieel zijn voor de handelspositie van de betrokken onderneming.

(cf. punt 45)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Voorwaarden voor ontvankelijkheid – Verzoek ingediend door interveniënt – Interveniënt die niet is opgekomen tegen litigieuze handeling – Niet-ontvankelijkheid

(Art. 242 EG en 243 EG; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 1, eerste alinea)

Samenvatting

Uit artikel 104, lid 1, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht volgt dat een verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van een handeling van een instelling in de zin van artikel 242 EG slechts ontvankelijk is, indien de verzoeker bij het Gerecht is opgekomen tegen die handeling.

Interveniënte in de hoofdzaak is dus niet bevoegd tot indiening van een verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van de bestreden handeling wanneer zij niet zelf tegen deze handeling is opgekomen.

Een dergelijk verzoek is niet-ontvankelijk ook al is het op artikel 243 EG gebaseerd, wanneer het niet strekt tot verkrijging van een andere maatregel dan die bedoeld in artikel 242 EG, daar interveniënt de regels van deze bepaling van het Reglement voor de procesvoering niet mag ontwijken door zijn verzoek kunstmatig onder andere regels van dit reglement te brengen.

(cf. punten 18, 20‑21)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Kort geding - Opschorting van tenuitvoerlegging - Voorwaarden - Spoedeisendheid - Ernstige en onherstelbare schade - Bewijslast - Zuiver geldelijke schade - Bevriezing van tegoeden van natuurlijk persoon in kader van strijd tegen terrorisme

(Art. 242 EG; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 2; verordening nr. 2580/2001 van de Raad)

2. Kort geding - Opschorting van tenuitvoerlegging - Voorlopige maatregelen - Voorwaarden - Spoedeisendheid - Morele schade die in kort geding niet beter kan worden hersteld dan in hoofdzaak - Geen

(Art. 242 EG en 243 EG; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 2; verordening nr. 2580/2001 van de Raad)

Samenvatting

$$1. De spoedeisendheid van een verzoek in kort geding moet worden getoetst aan de vraag, of een voorlopige beslissing noodzakelijk is ter voorkoming van ernstige en onherstelbare schade voor de partij die om de voorlopige maatregel verzoekt. Het is deze partij die moet bewijzen, dat zij niet op de uitspraak in de hoofdzaak kan wachten zonder een dergelijke schade te lijden. Zuiver geldelijke schade kan in beginsel niet als onherstelbaar of zelfs maar moeilijk herstelbaar worden beschouwd, omdat er later steeds een financiële vergoeding voor kan worden geboden. De kortgedingrechter dient evenwel aan de hand van de bijzondere omstandigheden van het concrete geval na te gaan of niet-toekenning van de gevraagde voorlopige maatregelen de verzoeker ernstige en onmiddellijke schade kan berokkenen die door geen latere beslissing kan worden hersteld.

In het geval van een verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van een maatregel tot bevriezing van de tegoeden van een natuurlijk persoon, die in het kader van de strijd tegen het terrorisme is getroffen, moet de kortgedingrechter zich ervan vergewissen, dat de verzoeker over de middelen beschikt ter bestrijding van alle uitgaven die noodzakelijk zijn om tot het moment van de beslissing in de hoofdzaak in zijn eigen basisbehoeften en die van zijn gezin te voorzien.

( cf. punten 27, 29-31 )

2. Hoewel niet valt uit te sluiten dat door de verlening van de gevorderde voorlopige maatregelen de door een verzoeker aangevoerde morele schade, die is ontstaan doordat zijn naam is opgenomen in een besluit inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in het kader van de strijd tegen het terrorisme, althans gedeeltelijk zou kunnen worden hersteld, kan een dergelijke verlening echter in zoverre niet meer bewerken dan later een eventuele nietigverklaring van dat besluit aan het einde van de procedure in de hoofdzaak zou doen. Aangezien de procedure in kort geding niet tot doel heeft herstel van schade te verzekeren, maar de volle werking van het arrest ten gronde te waarborgen, is in dat geval aan de voorwaarde van spoedeisendheid niet voldaan.

( cf. punt 41 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Voorlopige maatregelen – Voorwaarden – Negatieve administratieve beslissing

(Art. 242 EG en 243 EG)

2. Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Voorlopige maatregelen – Voorwaarden – Spoedeisendheid – Ernstige en onherstelbare schade – Bewijslast – Ontstaan van schade afhankelijk van toekomstige en onzekere gebeurtenissen

(Art. 242 EG en 243 EG; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 2)

Samenvatting

1. Een verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van een negatieve administratieve beschikking is in principe niet mogelijk, aangezien inwilliging ervan niet tot een wijziging van de situatie van de verzoeker kan leiden.

(cf. punt 58)

2. De spoedeisendheid van het verzoek tot opschorting moet worden getoetst naar de maatstaf, of deze opschorting noodzakelijk is ter voorkoming van ernstige en onherstelbare schade voor de partij die erom verzoekt. De partij die zich op ernstige en onherstelbare schade beroept, dient deze aan te tonen. Dat schade dreigt, hoeft niet met absolute zekerheid te worden aangetoond. In het bijzonder wanneer het intreden van de schade afhankelijk is van een aantal factoren, is het voldoende dat de schade met een voldoende mate van waarschijnlijkheid valt te voorzien.

Schade die louter hypothetisch is, daar zij berust op toekomstige en onzekere gebeurtenissen, kan de gevorderde voorlopige maatregelen evenwel niet rechtvaardigen.

(cf. punten 62‑65)