Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Mededinging – Geldboeten – Bedrag – Vaststelling – Maximumbedrag

(Verordening nr. 17 van de Raad, art. 15, lid 2, eerste alinea)

2. Mededinging – Geldboeten – Bedrag – Vaststelling – Maximumbedrag

(Verordening nr. 17 van de Raad, art. 15, lid 2, eerste alinea)

3. Mededinging – Geldboeten – Bedrag – Vaststelling – Maximumbedrag

(Verordening nr. 17 van de Raad; mededeling 98/C 9/03 van de Commissie)

Samenvatting

1. Het maximum met betrekking tot de omzet bedoeld in artikel 15, lid 2, eerste alinea, van verordening nr. 17 heeft tot doel te voorkomen dat de door de Commissie opgelegde geldboeten onevenredig zijn aan de grootte van de betrokken onderneming. Daaruit volgt dat de Commissie ter bepaling van het begrip „voorafgaand boekjaar”, in elk concreet geval en rekening houdend met de context en de doelen van de bij verordening nr. 17 ingestelde sanctieregeling, moet beoordelen wat de gezochte weerslag op de betrokken onderneming is, met name door rekening te houden met een omzet die de werkelijke economische situatie van die onderneming in het tijdvak waarin de inbreuk is begaan, weergeeft. Wanneer de betrokken onderneming geen omzet heeft behaald in het boekjaar voorafgaand aan de vaststelling van de beschikking van de Commissie, mag de Commissie dus uitgaan van een ander boekjaar teneinde de financiële middelen van deze onderneming correct te kunnen beoordelen en te kunnen verzekeren dat de geldboete voldoende afschrikkende werking heeft. Voorts is de vaststelling van het maximum van de geldboete niet louter een kwestie van een keuze tussen de twee mogelijkheden die artikel 15, lid 2, eerste alinea, van verordening nr. 17 biedt, te weten tussen een maximumgeldboete van 1 miljoen EUR en een maximum dat wordt bepaald op basis van de omzet van de betrokken onderneming.

(cf. punten 24‑25, 30‑31)

2. Met betrekking tot het bepalen van het boekjaar dat in aanmerking moet worden genomen om eerbiediging te verzekeren van het maximum van 10 % van de omzet, dat van toepassing is op geldboeten die worden opgelegd in het geval van schending van de communautaire mededingingsvoorschriften, schendt de Commissie niet het beginsel van gelijke behandeling wanneer zij een van de ondernemingen die aan een mededingingsregeling heeft deelgenomen, maar die in het boekjaar voorafgaand aan de vaststelling van de sanctiebeschikking geen omzet had, anders behandelt dan de andere deelnemers aan de mededingingsregeling, die wel nog steeds actief zijn op het tijdstip waarop die beschikking wordt vastgesteld en die in het daaraan voorafgaande boekjaar een omzet hadden die een betrouwbare aanwijzing voor hun economische situatie vormt.

Bovendien is een gedifferentieerde behandeling van de betrokken ondernemingen in het kader van de berekening van uit hoofde van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 opgelegde geldboeten, inherent aan de uitoefening van de krachtens deze bepaling aan de Commissie toegekende bevoegdheden. In het kader van haar beoordelingsmarge moet de Commissie immers de sanctie bepalen op basis van de gedragingen en de eigenschappen van de betrokken ondernemingen, teneinde in elk concreet geval de volle werking van de communautaire mededingingsregels te verzekeren.

Ten slotte, gesteld al dat de praktijk van de Commissie ten aanzien van een inbreuk plegende onderneming die zich vóórdat de sanctiebeschikking werd vastgesteld, heeft teruggetrokken uit de markt waarop de inbreuk werd gepleegd, voorheen anders is geweest, dan nog vormt deze verandering van praktijk geen schending van het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen, omdat een beschikkingspraktijk van de Commissie niet als rechtskader voor geldboeten in mededingingszaken kan dienen.

(cf. punten 41‑44, 60-62)

3. Ondernemingen kunnen op basis van de bepalingen ter uitvoering van de communautaire mededingingsregels, en met name verordening nr. 17 en de richtsnoeren, met zekerheid voorzien wat de financiële gevolgen van een inbreuk op die regels zijn. Bijgevolg kan het rechtszekerheidsbeginsel een onderneming niet de waarborg verschaffen dat zij door het staken van haar commerciële activiteiten in de betrokken sector aan een geldboete voor de in die sector begane inbreuk kan ontsnappen.

Voorts kan een onderneming die heeft deelgenomen aan een mededingingsregeling, gelet op de beoordelingsmarge die de Commissie op dit gebied toekomt, geen zekerheid verkrijgen over de hoogte van de geldboete die haar door de Commissie in het kader van de toepassing van verordening nr. 17 kan worden opgelegd. Dat zij niet vooraf het relevante referentiejaar voor de bepaling van het maximum van de geldboete kon kennen, levert in die omstandigheden op zich geen schending van het rechtszekerheidsbeginsel op.

(cf. punten 80‑81, 83‑84)