Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Eigen middelen van de Europese Gemeenschappen - Navordering van rechten bij in- of bij uitvoer - Vergissing bij tariefindeling in aangifte tot inklaring - Heffing van douanerechten geschorst in kader van op datum van aanvaarding van die aangifte geldende tariefplafonds, doch weer ingesteld toen vergissing werd ontdekt - Berekening van bedrag van douanerechten zonder rekening te houden met die opschorting

(Verordening nr. 1697/79 van de Raad, art. 2, lid 1)

2 Eigen middelen van de Europese Gemeenschappen - Terugbetaling of kwijtschelding van invoerrechten - Beschikking van Commissie - Draagwijdte

(EG-Verdrag, art. 177; verordeningen nrs. 1430/79 en 1697/79 van de Raad)

Samenvatting

1 Artikel 2, lid 1, van verordening nr. 1697/79 inzake navordering van de rechten bij invoer of bij uitvoer die niet van de belastingschuldige zijn opgeëist voor goederen welke zijn aangegeven voor een douaneregeling waaruit de verplichting tot betaling van dergelijke rechten voortvloeide, moet aldus worden uitgelegd, dat wanneer bij een controle achteraf een vergissing bij de tariefindeling van een goed in de aangifte tot inklaring is ontdekt en wanneer de heffing van douanerechten voor de producten van de post waarin het betrokken goed had moeten worden ingedeeld, die op de datum van aanvaarding van die aangifte was geschorst doch toen de vergissing werd ontdekt weer was ingesteld, de douaneautoriteiten bij de berekening van het bedrag van de douanerechten dat wettelijk verschuldigd is op de datum van aanvaarding van de aangifte, met die opschorting geen rekening mogen houden.

Daar de tarifaire opschorting op de datum van de aanvaarding van de aangifte tot inklaring slechts in het kader van de tarifaire plafonds werd verleend, vereist de structuur van dat stelsel, dat de vastgestelde plafonds zo nauwgezet mogelijk in acht worden genomen. Zou men een overschrijding achteraf van de plafonds aanvaarden in geval van herindeling van goederen naar aanleiding van de ontdekking van een vergissing van de importeur bij de tariefindeling van een goed, nadat het plafond voor de postonderverdeling waarin het goed had moeten worden ingedeeld, is bereikt en de heffing van douanerechten bij de invoer van de betrokken goederen weer is ingesteld, dan zou die overschrijding moeten worden aanvaard ongeacht de hoeveelheid en de waarde van de betrokken goederen. Een dergelijke uitlegging zou zowel de verordening waarbij de tariefplafonds worden vastgesteld als die waarbij de douanerechten weer worden ingesteld, haar nuttig effect ontnemen. De mogelijkheid om te vragen dat plafonds achteraf mogen worden overschreden, zou voorts aanleiding kunnen geven tot misbruik.

2 Wanneer de Commissie na raadpleging van het Comité douanewetboek een tot een lidstaat gerichte beschikking heeft gegeven, waarin wordt vastgesteld dat de kwijtschelding van invoerrechten overeenkomstig de bepalingen van verordening nr. 1430/79 betreffende terugbetaling of kwijtschelding van in- of uitvoerrechten, in een bijzonder geval niet gerechtvaardigd is, terwijl deze geen enkel gegeven, feitelijk of rechtens, bevat betreffende de rechtsgrond om tot navordering van de betrokken invoerrechten over te gaan krachtens verordening nr. 1697/79 inzake navordering van de rechten bij invoer of bij uitvoer die niet van de belastingschuldige zijn opgeëist voor goederen welke zijn aangegeven voor een douaneregeling waaruit de verplichting tot betaling van dergelijke rechten voortvloeide, kan een nationale rechterlijke instantie op dit laatste punt uitspraak doen, in voorkomend geval met gebruikmaking van de procedure van artikel 177 van het Verdrag.