ARREST VAN HET GERECHT (Eerste kamer)

18 december 1997

Zaak T-222/95

A. Angelini

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Ambtenaren — Verandering van standplaats — Terugkeer naar aanvankelijke standplaats — Inrichtingsvergoeding”

Volledige Italiaanse tekst II-1277

Betreft:

Beroep tot nietigverklaring van de besluiten van de Commissie houdende weigering om verzoeker een inrichtingsvergoeding te betalen bij zijn terugkeer naar zijn aanvankelijke standplaats nadat hij een tijd lang buiten zijn instelling was tewerkgesteld.

Beslissing:

Nietigverklaring.

Resumé van het arrest

Verzoeker, een bij het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek te Ispra tewerkgestelde ambtenaar van de Commissie, wordt bij besluit van de Commissie voor de periode van 16 april 1993 tot en met 31 december 1994 tewerkgesteld bij het Iter Home Central Team, een niet-communautaire eenheid, te Garching (Duitsland). Hij installeert zich met zijn echtgenote te Garching, waar hij een gemeubileerde flat huurt. Verzoeker ontvangt daartoe de dagvergoeding en de inrichtingsvergoeding bedoeld in de artikelen 5 en 10 van bijlage VII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen (Statuut).

In januari 1995 keert verzoeker naar Ispra terug, waar hij zijn woning opnieuw betrekt. Hij verzoekt de administratie om betaling van de in de artikelen 5 en 10 van bijlage VII bij het Statuut bedoelde vergoedingen, op grond dat hij naar zijn aanvankelijke standplaats is teruggekeerd. De dagvergoeding wordt hem door de administratie betaald, doch bij nota van 17 mei 1995 wordt hij in kennis gesteld van een besluit van de Commissie houdende weigering om hem de inrichtingsvergoeding te betalen.

Het enige middel: schending van artikel 5, lid 2, van bijlage VII bij het Statuut

Dat de administratie zich op een verkeerde rechtsgrondslag heeft gebaseerd, vormt een rechtsdwaling, doch een dergelijke dwaling rechtvaardigt de nietigverklaring van het betrokken administratieve besluit niet wanneer deze zuiver formele keuze geen beslissende invloed heeft gehad op de beoordeling door de administratie en dus op de inhoud van het bestreden besluit. In het onderhavige geval heeft de keuze van de rechtsgrondslag voor de tijdelijke overplaatsing van verzoeker naar Garching geen beslissende invloed gehad op de inhoud van het bestreden besluit (r.o. 30 en 31).

Referentie: Hof 3 december 1996, Portugal/Raad, C-268/94, Jurispr. blz. I-6177, r.o. 79; Gerecht 5 juni 1996, Günzler Aluminium/Commissie, T-75/95, Jurispr. blz. II-497, r.o. 55

Artikel 5, lid 1, van bijlage VII voorziet in een forfaitaire uitkering, waaruit volgt, dat wanneer op basis van de in lid 3, tweede alinea, van die bepaling bedoelde bewijsstukken komt vast te staan dat de ambtenaar zich in een bepaalde standplaats heeft gevestigd, de betrokkene niet gehouden is het bestaan van daadwerkelijke kosten aan te tonen (r.o. 35 en 36).

Referentie: Hof 9 november 1978, Verhaaf/Commissie, 140/77, Jurispr. blz. 2117, r.o. 20; conclusie van advocaatgeneraal Sir Gordon Slynn bij Hof 18 maart 1982, Burg/Hof van Justitie, 90/81, Jurispr. blz. 983, 995; Gerecht 30 januari 1990, Yorck von Wartenburg/Parlement, T-42/89, Jurispr. blz. II-31, r.o. 23; Gerecht 4 juli 1990, Parlement/Yorck von Wartenburg, T-42/89 OPPO, Jurispr. blz. II-299, r.o. 20; Gerecht 12 december 1996, Lozano Palacios/Commissie, T-33/95, JurAmbt. blz. II-1535, r.o. 62; Gerecht 12 december 1996, Monteiro da Silva/Commissie, T-74/95, JurAmbt. blz. II-1559, r.o. 62

Dictum:

Het bij nota van 17 mei 1995 ter kennis gebrachte besluit van de Commissie houdende weigering om verzoeker de inrichtingsvergoeding te betalen, wordt nietig verklaard.

De Commissie wordt veroordeeld tot betaling aan verzoeker van de in artikel 5, lid 3, van bijlage VII bij het Statuut bedoelde vergoeding, vermeerderd met interessen op de voet van 8 % per jaar vanaf de datum van het verzoek.