Zaak C-132/05

Commissie van de Europese Gemeenschappen

tegen

Bondsrepubliek Duitsland

„Niet-nakoming — Verordening (EEG) nr. 2081/92 — Bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen — ‚Parmigiano Reggiano’-kaas — Gebruik van benaming ‚parmesan’ — Verplichting van lidstaat om ambtshalve op te treden tegen misbruik van beschermde oorsprongsbenaming”

Conclusie van advocaat-generaal J. Mazák van 28 juni 2007 I - 962

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 februari 2008 I - 988

Samenvatting van het arrest

Ten aanzien van een „samengestelde” oorsprongsbenaming, ingeschreven volgens de vereenvoudigde procedure van artikel 17 van verordening nr. 2081/92 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen, is het feit dat er voor deze benaming geen verklaring is in de vorm van een voetnoot in de bijlage bij verordening nr. 1107/96, waaruit blijkt dat voor bepaalde componenten van een benaming de bescherming van artikel 13 van verordening nr. 2081/92 niet is gevraagd, geen voldoende basis om de omvang van die bescherming te bepalen. In de beschermingsregeling van verordening nr. 2081/92 is het de nationale rechter die, na een gedetailleerd onderzoek van de feiten die hem door de belanghebbenden worden voorgelegd, moet uitmaken welke bescherming aan de verschillende componenten van een benaming toekomt, en met name of het eventueel gaat om een soortnaam of om een tegen de in artikel 13 van de verordening bedoelde praktijken beschermde component van een benaming. (cf. punten 28-30)

Het gebruik van de benaming „parmesan” moet worden gekwalificeerd als voorstelling van de beschermde oorsprongsbenaming „Parmigiano Reggiano” in de zin van artikel 13, lid 1, sub b, van verordening nr. 2081/92 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen, die geregistreerde benamingen beschermt tegen met name elk misbruik en elke nabootsing of voorstelling, zelfs indien de werkelijke oorsprong van het product is aangegeven of de beschermde benaming is vertaald. Er bestaat fonetisch en visueel enige overeenkomst tussen de benamingen „parmesan” en „Parmigiano Reggiano”, en wel in een situatie waar het bij beide producten gaat om harde kazen, geraspt of bestemd om te worden geraspt, dat wil zeggen kazen die uiterlijk enige gelijkenis vertonen. Overigens moet, los van de vraag of de benaming „parmesan” al dan niet de juiste vertaling is van de beschermde oorsprongsbenaming „Parmigiano Reggiano” of van de term „Parmigiano”, ook in de beoordeling worden betrokken dat deze twee tot verschillende talen behorende termen conceptueel dicht bijeenliggen. Door deze nabijheid, alsmede deze fonetische en visuele overeenkomsten, komt de consument bij het zien van harde kaas, geraspt of bestemd om te worden geraspt, die de benaming „parmesan” draagt, als referentiebeeld kaas met de beschermde oorsprongsbenaming „Parmigiano Reggiano” voor de geest. (cf. punten 46-49)

In het kader van de beoordeling of een benaming een soortnaam is, moet overeenkomstig artikel 3, lid 1, van verordening nr. 2081/92 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen, rekening worden gehouden met de locaties waar het product wordt vervaardigd, zowel in als buiten de lidstaat die de benaming heeft laten registreren, de consumptie van het product en de perceptie van de benaming door de consument binnen en buiten die lidstaat, de vraag of er ten aanzien van het product specifieke nationale wetgeving bestaat, en de wijze waarop de benaming in het gemeenschapsrecht is gebruikt. (cf. punt 53)

De mogelijkheid voor de justitiabelen om zich bij de nationale rechter op de bepalingen van een verordening te beroepen, ontheft de lidstaten er niet van om de nationale bepalingen ter verzekering van de volledige toepassing daarvan vast te stellen wanneer dit noodzakelijk blijkt te zijn. Een nationale rechtsorde die beschikt over juridische instrumenten die een doeltreffende bescherming beogen te garanderen van de rechten die particulieren ontlenen aan verordening nr. 2081/92 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen, zoals wetsbepalingen waarmee kan worden opgetreden tegen het illegaal gebruik van beschermde oorsprongsbenamingen, met name een wet ter bestrijding van oneerlijke mededinging en een wet inzake de bescherming van merken en andere tekens, en die de mogelijkheid om een vordering in te stellen met betrekking tot gedragingen die de aan een beschermde oorsprongsbenaming verbonden rechten kunnen aantasten, niet voorbehoudt aan de legitieme gebruiker van die benaming, maar die deze mogelijkheid opent voor concurrenten, ondernemersverenigingen en consumentenorganisaties, is geschikt om de bescherming te garanderen van andere belangen dan die van de producenten van waren met een beschermde oorsprongsbenaming, met name de belangen van de consument. (cf. punten 68-70)