ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
—

Verzoekster stelt dat de Commissie geen informatie verstrekt waaruit duidelijk en ondubbelzinnig kan worden opgemaakt waarom de onderzochte maatregel selectief is in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU. In het bijzonder legt de Commissie niet uit of de thermische centrales op steenkool zich in een situatie bevinden die feitelijk en rechtens vergelijkbaar is met die van de overige thermische centrales en of, in voorkomend geval, de betrokken stimuleringsmaatregel „bepaalde ondernemingen of bepaalde producties” in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU kan begunstigen ten opzichte van andere ondernemingen die zich in een feitelijk en rechtens vergelijkbare situatie bevinden, gelet op het doel van de maatregel in kwestie.
4

Het vierde middel, dat ondergeschikt is aan het derde middel, is ontleend aan schending van het beginsel van evenredigheid, het gewettigd vertrouwen van de lidstaat alsook van de in de documenten VI/5330/1997 en C(2015) 3675 van 8 juni 2015 vervatte richtsnoeren. Voorts wordt aangevoerd dat het besluit ontoereikend is gemotiveerd wat betreft het percentage van de forfaitaire correctie van 10 % dat is toegepast.
—

de besluiten van de ECB van 23 februari 2018 waarbij is vastgesteld dat ABLV Bank, AS en ABLV Bank Luxembourg, SA falen of waarschijnlijk zullen falen, nietig te verklaren, en
—

Verzoekers voeren aan dat verweerster bij de vaststelling van het bestreden besluit kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt, onder meer door vast te stellen dat verzoekers niet hebben aangevoerd dat er sprake was van misbruik van staatssteun, terwijl verzoekers in punt 5.25 van hun klacht uitdrukkelijk hadden aangevoerd dat er sprake was van misbruik van staatssteun. Verzoekers betogen voorts dat de beoordeling door verweerster van de activiteiten van NAMA in meerdere opzichten gebrekkig was.
1.

Eerste middel, ontleend aan een exceptie van onwettigheid van het Omzettingsbeleid, aangezien dit in strijd is met artikel 10, onder c), van de arbeidsvoorwaarden en met artikel 2.0 van de Regels voor het personeel en tevens in strijd is met regels van hogere rang.
1.

Eerste middel, ontleend aan het feit dat het bestreden besluit kennelijke beoordelingsfouten bevat, aangezien het TABG rekening heeft gehouden met de schade die zij aan de integriteit van de instellingen heeft toegebracht, ofschoon die schade reeds was hersteld, en voorts de duur van de tuchtmaatregel willekeurig is gekozen, aangezien deze is bepaald in verhouding tot haar wettelijke pensioenleeftijd.
—

nietigverklaring van besluit (GBVB) 2018/90 van de Raad van 22 januari 2018 tot wijziging van besluit (GBVB) 2017/2074 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Venezuela en uitvoeringsverordening (EU) 2018/88 van 22 januari 2018 tot uitvoering van uitvoeringsverordening (EU) 2017/2063 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Venezuela, voor zover de bepalingen ervan verzoekster betreffen; en
1.

Eerste middel: in het besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement zijn de conclusies betreffende de vergoeding van de reiskosten en van kosten van de geaccrediteerde parlementaire medewerkers in strijd met de objectieve realiteit. Verzoeker vraagt alleen vergoeding van de reiskosten in de gevallen waarin hij daarop recht had overeenkomstig het bepaalde in besluit nr. 2009/C 159/01 van het Bureau van het Europees Parlement houdende de uitvoeringsbepalingen van het Statuut van de leden van het Europees Parlement. De geaccrediteerde parlementaire medewerkers naar wie wordt verwezen in het besluit, die in een contractuele verhouding tot het Europees Parlement staan, voeren ondersteunende taken uit om verzoekers functie van parlementslid in Brussel en in Straatsburg te verlichten.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 161/67

Beroep ingesteld op 8 maart 2018 — Ruhorimbere / Raad

(Zaak T-175/18)

(2018/C 161/83)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Éric Ruhorimbere (Mbujimayi, Democratische Republiek Congo) (vertegenwoordigers: T. Bontinck, P. De Wolf, M. Forgeois en A. Guillerme, advocaten)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

— besluit (GBVB) 2017/2282 van de Raad van 11 december 2017 tot wijziging van besluit 2010/788/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen de Democratische Republiek Congo nietig verklaren, voor zover verzoeker daarbij is gehandhaafd onder punt 14 van bijlage II bij besluit 2010/788/GBVB en onder punt 14 van bijlage Ia bij verordening (EG) nr. 1183/2005;

— de onwettigheid van artikel 3, lid 2, onder b), van besluit 2010/788/GBVB, zoals gewijzigd bij besluit 2016/2231/GBVB, en van artikel 2 ter, lid 1, onder b), van verordening nr. 1183/2005/EG vaststellen;

— de Raad verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vier middelen aan die in wezen identiek zijn aan of overeenstemmen met de middelen die in het kader van zaak T-163/18, Amisi Kumba/Raad, zijn aangevoerd.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 161/66

Beroep ingesteld op 8 maart 2018 — Ramazani Shadary / Raad

(Zaak T-173/18)

(2018/C 161/81)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Emmanuel Ramazani Shadary (Kinshasa, Democratische Republiek Congo) (vertegenwoordigers: T. Bontinck, P. De Wolf, M. Forgeois en A. Guillerme, advocaten)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

— besluit (GBVB) 2017/2282 van de Raad van 11 december 2017 tot wijziging van besluit 2010/788/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen de Democratische Republiek Congo nietig verklaren, voor zover verzoeker daarbij is gehandhaafd onder punt 15 van bijlage II bij besluit 2010/788/GBVB en onder punt 15 van bijlage Ia bij verordening (EG) nr. 1183/2005;

— de onwettigheid van artikel 3, lid 2, onder b), van besluit 2010/788/GBVB, zoals gewijzigd bij besluit 2016/2231/GBVB, en van artikel 2 ter, lid 1, onder b), van verordening nr. 1183/2005/EG vaststellen;

— de Raad verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vier middelen aan die in wezen identiek zijn aan of overeenstemmen met de middelen die in het kader van zaak T-163/18, Amisi Kumba/Raad, zijn aangevoerd.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 142/68

Beroep ingesteld op 21 februari 2018 — Avio/Commissie

(Zaak T-139/18)

(2018/C 142/87)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Avio SpA (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: G. Roberti, G. Bellitti en I. Perego, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— ten gronde, besluit C(2016) 4621 def. van de Commissie van 20 juli 2016 waarbij de concentratie van „ASL/Arianespace” (zaak COMP/M.7724) verenigbaar is verklaard met de gemeenschappelijke markt in de zin van artikel 8, lid 2, van verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen, nietig verklaren;

— bij wijze van maatregel van instructie, de Commissie gelasten overeenkomstig de artikelen 88, 89 en 91, onder b), van het Reglement voor procesvoering de in afdeling III van het onderhavige beroep bedoelde stukken aan het dossier toe te voegen;

— de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Het onderhavige beroep is gericht tegen besluit C(2016) 4621 def. van de Commissie van 20 juli 2016 waarbij de concentratie van „ASL/Arianespace” (zaak COMP/M.7724) verenigbaar is verklaard met de gemeenschappelijke markt in de zin van artikel 8, lid 2, van verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen, dat op 11 december 2017 is bekendgemaakt in de niet-vertrouwelijke versie.

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan:

1. Het eerste middel is ontleend aan een kennelijk onjuiste beoordeling, een ontoereikend onderzoek en een ontoereikende motivering aangezien de Commissie het risico op uitsluiting van concurrenten van deelneming aan de markt van draagraketten, die worden bediend door Arianespace, meer in het bijzonder wat betreft de capaciteit, de steunmaatregelen en de concurrentieverstorende effecten, niet afdoende heeft onderzocht.
—

subsidiair, vernietiging van de bestreden beslissing op grond dat verzoekers rechten van verdediging en het rechtszekerheidsbeginsel zijn geschonden doordat verzoeker uitdrukkelijk de mogelijkheid is ontzegd om een volledige vertaling te verstrekken van het oudere oppositiemerk waarop hij zich in beroepsprocedure nr. 1095/2017 4 beriep, en aldus inbreuk is gemaakt op een van de fundamentele doelstellingen van de terugverwijzing van de zaak naar een kamer van beroep van EUIPO die bij het arrest van het Gerecht van 13 december 2016 in zaak T-548/15 was toegestaan, en bijgevolg toekenning van een nieuwe verwijzing van de zaak naar een kamer van beroep van het EUIPO teneinde dat gebrek te herstellen en dienovereenkomstig te beslissen op het beroep.
2.

Met het tweede middel voert verzoekster schending aan van de bepalingen van artikel 31, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005, artikel 52, leden 2 en 3, van verordening (EU) nr. 1306/2013 van 17 december 2013, gelezen in samenhang met de bepalingen van de artikelen 12, leden 1 tot en met 6, en 8 van gedelegeerde verordening (EU) nr. 907/2014 van de Commissie van 6 augustus 2014, en schending van de in de documenten VI/5330797 en C(2015)3675 def. van de Commissie van 8 juni 2015 vervatte richtsnoeren. Voorts betoogt verzoekster dat het niet is toegestaan correcties te cumuleren voor dezelfde reden en dat het evenredigheidsbeginsel is geschonden.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 83/22

Beroep ingesteld op 17 januari 2018 — OCU / ECB

(Zaak T-15/18)

(2018/C 083/33)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Organización de Consumidores y Usuarios (OCU) (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Martínez Martínez en C. López-Mélida de Ramón, advocaten)

Verwerende partij: Europese Centrale Bank

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

— het bestreden besluit nietig te verklaren;

— de ECB te gelasten de opgevraagde documenten in de integrale versie of in de vertrouwelijke versie beschikbaar te stellen, en

— de ECB te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Dit beroep strekt tot nietigverklaring van besluit LS/MD/17/428 van 17 november 2017 waarbij het „confirmatieve verzoek om toegang tot documenten van de ECB”, dat verzoekster op 14 september 2017 had geformuleerd, is afgewezen, en tot het verkrijgen, in plaats daarvan, van een bevel tot onverwijlde mededeling van de opgevraagde documenten betreffende de liquidatie van Banco Popular Español SA.

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster één enkel middel aan, namelijk schending van het in artikel 41, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde grondrecht op behoorlijk bestuur, in casu in de vorm van het recht op toegang tot documenten met het oog op de rechtmatige uitoefening van het recht van verweer.
4.

Vierde middel: het bestreden besluit is ontoereikend gemotiveerd voor wat betreft het aantal luchtvaartuigen waarop het ziet. Lufthansa voert aan dat de Commissie is tekortgeschoten in haar motiveringsplicht omdat haar uitlegging van haar eigen besluit tot volstrekte onzekerheid over de draagwijdte van de voorwaarde leidt, hetgeen zeer nadelig is voor Lufthansa’s mogelijkheid om zich in rechte te verdedigen en voor de mogelijkheid van het Gerecht om zich van de op hem rustende verplichting tot rechterlijke toetsing te kwijten.
5.

Vijfde middel: de Commissie heeft, zelfs in de veronderstelling dat de luchthaven van Cagliari geen begunstigde van wet 10/2010 was, artikel 107, lid 1, VWEU geschonden omdat zij het criterium van de investeerder in een markteconomie had moeten toepassen op het gedrag van de regio Sardinië, en dit zelfs indien, zoals zij aanneemt, de luchthaven van Cagliari een passief „vehikel” was voor de middelen van de regio.
1.

Eerste middel: schending van het recht op hoor en wederhoor omdat in het bestreden besluit gebruik is gemaakt van geheel nieuwe gegevens die niet waren vermeld door de Commissie in de brief tot uitnodiging om opmerkingen in te dienen, schending van het in artikel 41 van het Handvest verankerde grondrecht op behoorlijk bestuur, van het algemeen beginsel van hoor en wederhoor en van artikel 24, lid 2, van verordening 2015/1589 — Artikel 24, lid 2, van verordening 2015/1589 bepaalt dat de belanghebbenden (die een klacht hebben ingediend) reeds tijdens het eerste onderzoek opmerkingen kunnen indienen. Dit is een nieuw gegeven ten opzichte van de oorspronkelijke tekst van artikel 20, lid 2, van verordening nr. 659/1999. Artikel 24, lid 2, van verordening 2015/1589 is een specifieke toepassing van het in artikel 41 van het Handvest verankerde grondrecht en het algemeen beginsel van hoor en wederhoor. — In casu zijn de rechten die Marinvest en Porting aan artikel 24, lid 2, van verordening 2015/1589 ontlenen, ernstig geschonden. Het klopt dat de Commissie de partijen die een klacht hadden ingediend, bij brief van 14 februari 2017 had uitgenodigd om hun opmerkingen in te dienen en dat Marinvest en Porting hun standpunt hebben geformuleerd over de in die brief vervatte eerste beoordeling. Vervolgens heeft de Commissie echter het bestreden definitieve besluit geheel gebaseerd op gegevens die in de brief van 14 februari 2017 niet eens waren vermeld en ten aanzien waarvan de klagers geen standpunt hebben kunnen innemen.
—

vast te stellen dat de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad niet-contractueel aansprakelijk is en hem te veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoekende partijen hebben geleden door al zijn handelen en niet-handelen als gevolg waarvan hun investering in achtergestelde obligaties van Banco Popular Español, S.A. volledig verloren is gegaan;
—

subsidiair, de bestreden beslissing in die zin wijzigen dat vastgesteld wordt dat het aangevraagde teken voldoende onderscheidend vermogen heeft zodat er tegen de inschrijving ervan geen bezwaar krachtens artikel 7, lid 1, onder b) of c), van de verordening bestaat;
2.

Tweede middel: de verweerder heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt bij de beslissing dat, in het geval van verzoekende partijen, aan ten minste één van de criteria voor opname in de lijst van bestreden maatregelen is voldaan; er is geen feitelijke grondslag voor deze opname.
1.

Eerste middel: kennelijke beoordelingsfout met betrekking tot de feiten, daar de Raad niet het minste bewijs heeft geleverd voor het feit dat verzoekende partij een internationaal erkend Syrisch conglomeraat zou zijn. Volgens verzoekende partij toont deze bewering, die in haar geheel volledig onjuist is, de talrijke inhoudelijke onnauwkeurigheden aan in de benadering van de Raad. Bovendien meent verzoekende partij aan te tonen dat zij geen grote onderneming is, maar voldoet aan de definitie van midden- en kleinbedrijf conform de Europese wetgeving en internationaal geen enkele bekendheid geniet. Zij is tevens van mening dat de Raad geen rekening heeft gehouden met het arrest van 6 april 2017, Alkarim for Trade and Industry/Raad (T-35/15, niet gepubliceerd, EU:T:2017:262), en ook niet met het arrest van 11 mei 2017, Abdulkarim/Raad (T-304/15, niet gepubliceerd, EU:T:2017:327), waarin het Gerecht wegens kennelijke beoordelingsfouten van de Raad de sancties heeft opgeheven tegen respectievelijk verzoekende partij en Wael Abdulkarim.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 424/50

Beroep ingesteld op 4 oktober 2017 — Miralla Inversiones / GAR

(Zaak T-685/17)

(2017/C 424/73)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Miralla Inversiones, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: R. Vallina Hoset en A. Lois Perreau de Pinninck, advocaten)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

Ten eerste: op basis van de vertegenwoordiging waarvan ik blijk geef, akte te nemen van de indiening van dit verzoekschrift, van de indiening van beroep tot nietigverklaring van besluit SRB/EES/2017/08 van 7 juni betreffende de afwikkeling van Banco Popular Español, en van de waardering waarop het berust, en nadat de passende verificaties zijn verricht, het beroep ontvankelijk te verklaren en de procedure van de artikelen 120 e.v. van het Reglement voor de procesvoering van het Hof van Justitie te volgen;

Ten tweede: overeenkomstig hetgeen in het verzoekschrift wordt gevorderd, de GAR te gelasten de door DELOITTE overeenkomstig artikel 20 van verordening (EU) nr. 806/2014 uitgevoerde voorlopige waardering zo spoedig mogelijk te overleggen om het recht van verweer naar behoren te kunnen uitoefenen, en wanneer voornoemde waardering is overgelegd, een specifieke periode vast te stellen waarbinnen deze grondig kan worden geanalyseerd en bestudeerd, zodat verzoekende partij in de fase van de memorie van repliek zich ertegen kan verzetten.

Ten derde: wanneer de vorige vordering niet wordt toegewezen en de procedure wordt voortgezet, voor recht te verklaren dat besluit SRB/EES/2017/08 van 7 juni betreffende de afwikkeling van Banco Popular, en de waardering waarop het berust, in strijd zijn met het Europese recht.

Middelen en voornaamste argumenten

De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.
—

nietigverklaring van de beoordeling over 2015 van verzoekster die is opgenomen in beoordelingsrapport nr. 260603 in zijn definitieve vorm van 1 december 2015 (in de versie van deze beoordelingsbeslissing die voortvloeit uit de afwijzing van verzoeksters klacht op 21 juni 2017);
—

Naar is gesteld, heeft de Commissie geen duidelijke analyse gemaakt aan de hand van het criterium van de marktdeelnemer handelend in een markteconomie, hoewel dit wettelijk vereist is en derde partijen hier in diverse stukken om hadden gevraagd.
5.

Vijfde middel: de afwikkelingsregeling is niet conform de voorschriften goedgekeurd door de Commissie en dus is het bestreden besluit niet rechtgeldig in werking getreden. — In dit verband wordt aangevoerd dat de Europese Commissie, voordat zij haar besluit (EU) 2017/1246 tot goedkeuring van de afwikkelingsregeling heeft genomen, de discretionaire aspecten van de afwikkelingsregeling niet naar behoren of helemaal niet heeft beoordeeld. Dit vormde een inbreuk op de verplichtingen van de Commissie op grond van verordening (EU) nr. 806/2014 en op de beginselen van de Meroni-rechtspraak van het Hof van Justitie. Bijgevolg heeft de GAR een kennelijke beoordelingsfout gemaakt en blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door aan te nemen dat zijn besluit tot vaststelling van de afwikkelingsregeling in werking zou kunnen treden of was getreden; voorts, of subsidiair, is de bij het bestreden besluit aangenomen afwikkelingsregeling in ieder geval niet rechtsgeldig in werking getreden.
—

gelet op de praktische onmogelijkheid om de uitvoering van voormeld besluit ongedaan te maken, in zijn arrest te verklaren dat de GAR verplicht is de door verzoekende partijen geleden schade te vergoeden, namelijk het bedrag van de investering of het in het kader van de tenuitvoerlegging van het arrest bepaalde bedrag.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 369/34

Beroep ingesteld op 30 augustus 2017 — EIB/Syrië

(Zaak T-590/17)

(2017/C 369/47)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Europese Investeringsbank (vertegenwoordigers: P. Chamberlain, T. Gilliams, J. Shirran en F. de Borja Oxangoiti Briones, gemachtigden, D. Arts, advocaat, en T. Cusworth, solicitor)

Verwerende partij: Arabische Republiek Syrië

Conclusies

Verzoekster verzoekt het Gerecht, Syrië te gelasten:

— alle bedragen te betalen die aan haar verschuldigd zijn overeenkomstig de artikelen 3.01, 3.02, 4.01, 9.01 en 9.02 van de Water Supply Sweida Region Loan Agreement (leningsovereenkomst voor de watervoorziening in de regio Sweida), te weten: — 726 942,81 EUR, het bedrag dat aan haar verschuldigd is op 25 augustus 2017, bestaande uit de hoofdsom, rente en contractuele vertragingsrente (vanaf de vervaldag tot 25 augustus 2017); — verdere contractuele vertragingsrente, tegen het jaarlijkse tarief van 3,5 % (350 basispunten), tot de datum van betaling; — alle toepasselijke belastingen, rechten, vergoedingen en professionele kosten vanaf de vervaldag tot de datum van betaling, de kosten van de onderhavige procedure daaronder begrepen.

— in elk geval, het bedrag te betalen dat aan haar verschuldigd is voor termijnen die vervallen na de datum van dit verzoekschrift en waarvoor Syrië niet overgaat tot betaling, te weten: — de hoofdsom en de rente voor elke termijn; — contractuele vertragingsrente, tegen het jaarlijkse tarief van 3,5 % (350 basispunten), vanaf de vervaldag van elke termijn tot de datum van betaling door Syrië.

— alle kosten van de onderhavige procedure te betalen overeenkomstig artikel 134, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van haar beroep voert verzoekster één middel aan.

Volgens dit enige middel is Syrië zijn contractuele verplichtingen niet nagekomen die voortvloeien uit de artikelen 3.01 en 4.01 van de Water Supply Sweida Region Loan Agreement, te weten betaling van de in de Water Supply Sweida Region Loan Agreement vastgestelde termijnen op de vervaldag, alsmede uit artikel 3.02 van de Water Supply Sweida Region Loan Agreement, te weten betaling van de contractuele vertragingsrente voor elke op de vervaldag niet-betaalde termijn, tegen het vastgestelde jaarlijkse tarief. Bijgevolg is Syrië contractueel verplicht om alle bedragen te betalen die verschuldigd zijn overeenkomstig de artikelen 3.01, 3.02, 4.01, 9.01 en 9.02 van de Water Supply Sweida Region Loan Agreement.
—

in elk geval, het bedrag te betalen dat aan de Europese Unie of — in voorkomend geval — aan de EIB verschuldigd is voor termijnen die vervallen na de datum van dit verzoekschrift en waarvoor Syrië niet overgaat tot betaling, te weten: — de hoofdsom en de rente voor elke termijn; — contractuele vertragingsrente, tegen het jaarlijkse tarief dat gelijk is aan het hoogste van de volgende tarieven (voor elke relevante periode): (i) het relevante interbancaire tarief vermeerderd met 2 % (200 basispunten) of (ii) het tarief overeenkomstig artikel 3.01 vermeerderd met 0,25 % (25 basispunten), vanaf de vervaldag van elke termijn tot de datum van betaling door Syrië.
—

EASO te gelasten, verzoeksters arbeidsbetrekking voor vijf jaar in die zin te herstellen deze arbeidsbetrekking zonder onderbreking doorloopt en verzoekster zonder onderbreking haar salaris ontvangt, en EASO ertoe te veroordelen, aan verzoekster de bezoldiging, de toeslagen en door de werkgever te betalen pensioenbijdragen over de periode dat zij niet op haar post was tewerkgesteld, tot aan haar herplaatsing als schadevergoeding te betalen;