Op het gebied van mededinging bevatten verbintenissen van partijen om de ernstige twijfels die een concentratie doet rijzen, weg te nemen en om deze verenigbaar te maken met de interne markt, doorgaans een herzieningsclausule waarin de voorwaarden worden vastgesteld waaronder de Commissie, op verzoek van de gefuseerde entiteit, een verlenging van de termijnen kan toestaan of dergelijke verbintenissen kan opheffen, wijzigen of vervangen. Zoals blijkt uit punt 74 van de mededeling van de Commissie betreffende op grond van verordening nr. 139/2004 en verordening nr. 802/2004 aanvaardbare corrigerende maatregelen, is de opheffing of de wijziging van verbintenissen van bijzonder belang in het geval van gedragsverbintenissen die mogelijk reeds verscheidene jaren zijn aangegaan en waarvoor op het tijdstip van de vaststelling van de concentratiebeschikking waarbij zij verbindend zijn verklaard bepaalde omstandigheden niet te voorzien waren. De verbintenissen zijn immers bedoeld om de mededingingsbezwaren weg te nemen die zijn vastgesteld in het besluit waarbij de concentratie wordt goedgekeurd, zodat, afhankelijk van de marktontwikkelingen, het nodig kan zijn de inhoud ervan te wijzigen of de noodzaak ervan kan wegvallen.

De materieelrechtelijke voorschriften van verordening nr. 139/2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen geven de Commissie een zekere discretionaire bevoegdheid, met name voor economische beoordelingen. Dit geldt niet alleen voor de beoordeling van de verenigbaarheid van een concentratie, maar ook voor de beoordeling van de noodzaak om verbintenissen op te leggen om de door een concentratie ontstane ernstige twijfel weg te nemen.

Wat betreft met name een verzoek om opheffing van verbintenissen die verbindend zijn verklaard bij een besluit waarbij een concentratie verenigbaar met de interne markt wordt verklaard, vereist het onderzoek van een concentratie weliswaar voorspellingen over toekomstige ontwikkelingen die des te moeilijker en onzeker worden naarmate de tijdshorizon ervan langer wordt, maar bij het onderzoek van een verzoek om opheffing van verbintenissen rijzen niet noodzakelijk dezelfde problemen als bij een prospectieve analyse. Voorts is er geen enkele bepaling die voorziet in een termijn waarbinnen de procedure voor de behandeling of bepaalde fasen van deze procedure moeten worden afgerond, en die meer in het algemeen deze procedure regelt of organiseert. Dat neemt niet weg dat, net als de andere besluiten inzake concentraties, de beoordeling van een verzoek om opheffing van verbintenissen – soms complexe – economische beoordelingen vergt, met name om na te gaan of de marktsituatie in ruime zin aanzienlijk en duurzaam is gewijzigd, zodat de verbintenissen niet langer noodzakelijk zijn om de mededingingsbezwaren weg te nemen die zijn vastgesteld in het concentratiebesluit waarbij de verbintenissen verbindend zijn verklaard.

Bijgevolg beschikt de Commissie ook over een zekere discretionaire bevoegdheid bij de beoordeling van een verzoek om opheffing van verbintenissen, die complexe economische beoordelingen met zich meebrengt. Bijgevolg moet bij het toezicht door de Unierechter op de uitoefening van een dergelijke bevoegdheid rekening worden gehouden met de beoordelingsmarge die in de economische normen van de concentratieregeling besloten ligt. De Commissie is evenwel verplicht het verzoek tot opheffing van verbintenissen zorgvuldig te onderzoeken, indien nodig een onderzoek in te stellen, passende onderzoeksmaatregelen te nemen en haar conclusies te baseren op alle relevante gegevens

(zie punten 33‑39, 41)