ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
2)

De bepalingen van richtlijn 2006/112 alsmede het beginsel van fiscale neutraliteit, het doeltreffendheidsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale wettelijke regeling en praktijk op grond waarvan de verkoper van een onroerend goed verplicht is om de aftrek van de over dat goed betaalde belasting over de toegevoegde waarde (btw) te herzien nadat hem het recht is geweigerd om te kiezen voor belastingheffing over die verkoop omdat de afnemer op de datum van deze handeling niet voldeed aan de voorwaarden voor de uitoefening van dat recht door de verkoper. Hoewel het daadwerkelijke gebruik van het betrokken onroerend goed door de afnemer in het kader van aan btw onderworpen activiteiten in dit verband irrelevant is, zijn de bevoegde autoriteiten niettemin verplicht om na te gaan of er sprake is van fraude of misbruik door de belastingplichtige die voornemens was zijn recht uit te oefenen om voor belastingheffing over de betrokken handeling te kiezen.
Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 7 april 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Bottrop — Duitsland) — Fuhrmann-2-GmbH/B.

(Zaak C-249/21) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Bescherming van de consument - Richtlijn 2011/83/EU - Artikel 8, lid 2 - Op elektronische wijze gesloten overeenkomsten op afstand - Op de handelaar rustende informatieverplichtingen - Aanklikken van een knop of soortgelijke functie voor het plaatsen van een bestelling met betalingsverplichting - Ondubbelzinnige formulering die overeenkomt met de woorden ‚bestelling met betalingsverplichting’ - Beoordeling van de overeenkomstigheid van een dergelijke formulering uitsluitend op grond van de op de knop of soortgelijke functie aangebrachte woorden)

(2022/C 213/20)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Bottrop

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Fuhrmann-2-GmbH

Verwerende partij: B.

Dictum

Artikel 8, lid 2, tweede alinea, van richtlijn 2011/83/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011 betreffende consumentenrechten, tot wijziging van richtlijn 93/13/EEG van de Raad en van richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van richtlijn 85/577/EEG en van richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad moet aldus worden uitgelegd dat, teneinde in de context van een bestelproces voor het op elektronische wijze sluiten van een overeenkomst op afstand te bepalen of een op de bestelknop of soortgelijke functie aangebrachte formulering, zoals de formulering “voltooi boeking”, “overeenkomt” met de woorden “bestelling met betalingsverplichting” in de zin van die bepaling, uitsluitend moet worden uitgegaan van de woorden op die knop of soortgelijke functie.

(1) PB C 297 van 26.7.2021.
—

in het kader van een Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd met het oog op de uitvoering van een tot vrijheidsbeneming strekkende straf of maatregel, indien die autoriteit vaststelt dat er in de specifieke omstandigheden van de zaak zwaarwegende en op feiten berustende gronden bestaan om aan te nemen dat, met name gelet op de door die persoon verstrekte gegevens over de samenstelling van de rechtsprekende formatie die zijn strafzaak heeft behandeld of over andere omstandigheden die relevant zijn voor de beoordeling van de onafhankelijkheid en de onpartijdigheid van die formatie, het grondrecht van die persoon op een eerlijk proces voor een onafhankelijk en onpartijdig gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld, zoals neergelegd in artikel 47, tweede alinea, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, is geschonden, en
3)

Besluit (EU) 2017/1861 van de Europese Commissie van 29 juli 2016 inzake staatssteun SA.33983 (2013/C) (ex 2012/NN) (ex 2011/N) — Italië — Compensatie voor Sardijnse luchthavens voor openbaredienstverplichtingen (DAEB), wordt nietig verklaard voor zover het betrekking heeft op Volotea SA enerzijds en op easyJet Airline Co. Ltd anderzijds.
3)

Artikel 4, lid 4, tweede alinea, van de Zesde richtlijn (77/388), zoals gewijzigd bij richtlijn 2000/65, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 1, eerste alinea, van richtlijn 77/388, zoals gewijzigd, moet aldus worden uitgelegd dat: het eraan in de weg staat dat een lidstaat bepaalde entiteiten via categorisering als niet-zelfstandige entiteiten aanmerkt, wanneer die entiteiten financieel, economisch en organisatorisch zijn opgenomen in het overkoepelende orgaan van een groep die wordt gevormd door personen die juridisch gezien wel zelfstandig zijn, maar financieel, economisch en organisatorisch nauw met elkaar verbonden zijn.
Arrest van het Hof (tweede kamer) van 22 september 2022 — International Management Group (IMG)/Europese Commissie

(Gevoegde zaken C-619/20 P en C-620/20 P) (1)

(Hogere voorziening - Ontwikkelingssamenwerking - Uitvoering van de Uniebegroting in indirect beheer door een internationale organisatie - Besluit om taken tot uitvoering van de begroting niet langer toe te vertrouwen aan een entiteit wegens twijfel over de hoedanigheid van internationale organisatie van die entiteit - Beroep tot nietigverklaring - Uitvoering van een arrest houdende nietigverklaring - Gezag van gewijsde - Verplichtingen en bevoegdheden van de auteur van de nietig verklaarde handeling - Voorbereidende handeling - Ontvankelijkheid - Beroep tot schadevergoeding - Rechtsregel die ertoe strekt rechten toe te kennen aan particulieren - Financiële reglementen van de Unie - Zorgvuldigheidsplicht - Bestaan van een voldoende gekwalificeerde schending van deze plicht - Concreet onderzoek per geval - Immateriële schade - Passend en toereikend herstel door de nietigverklaring van de onrechtmatige handeling - Materiële schade - Zaak die niet in staat van wijzen is - Terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht)

(2022/C 424/07)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirante: International Management Group (IMG) (vertegenwoordigers: J.-Y. de Cara en L. Levi, avocats)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigd door: J. Baquero Cruz en J. Norris, gemachtigden)

Dictum

1) De zaken C-619/20 P en C-620/20 P worden gevoegd voor het arrest.

2) De hogere voorziening in zaak C-619/20 P wordt afgewezen.

3) Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 9 september 2020, IMG/Commissie (T-381/15 RENV, EU:T:2020:406) wordt vernietigd voor zover daarbij het verzoek van International Management Group (IMG) tot vergoeding van de schade die zij zou hebben geleden door het besluit van de Europese Commissie om met haar geen nieuwe delegatieovereenkomsten voor indirect beheer meer te sluiten, zoals vervat in de brief van die instelling van 8 mei 2015, ongegrond is verklaard.

4) De hogere voorziening in zaak C-620/20 P wordt afgewezen voor het overige.

5) Het beroep in zaak T-381/15 RENV wordt afgewezen voor zover het betrekking heeft op het verzoek tot vergoeding van de immateriële schade die International Management Group (IMG) heeft geleden als gevolg van het in punt 3 van dit dictum bedoelde besluit.

6) Zaak T-381/15 RENV wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie opdat het uitspraak doet over het in punt 3 van dit dictum bedoelde verzoek voor zover dat betrekking heeft op de door International Management Group (IMG) aangevoerde materiële schade.

7) International Management Group (IMG) wordt verwezen in de kosten in zaak C-619/20 P.

8) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden in de zaken C-620/20 P en T-381/15 RENV.

(1) PB C 28 van 25.1.2021.
Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 13 oktober 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy — Polen) — Gmina Wieliszew / Syndyk masy upadłości Spółdzielczego Banku Rzemiosła Rzemiosła i Rolnictwa w Wołominie w upadłości likwidacyjnej

(Zaak C-698/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Structuurfondsen - Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO) - Cohesiefonds - Verordening (EG) nr. 1083/2006 - Verordening (EU) nr. 1303/2013 - Financiering door de Europese Unie - Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) - Verordening (EG) nr. 1290/2005 - Verordening (EG) nr. 1698/2005 - Verordening (EU) nr. 1306/2013 - Subsidieovereenkomst - Fondsen die aan de begunstigde zijn uitgekeerd op een rekening bij een in staat van faillissement verkerende bank - Nationale regeling volgens welke deze fondsen niet buiten de failliete boedel van die bank blijven)

(2022/C 463/04)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Najwyższy

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Gmina Wieliszew

Verwerende partijen: Syndyk masy upadłości Spółdzielczego Banku Rzemiosła i Rolnictwa w Wołominie w upadłości likwidacyjnej

in tegenwoordigheid van: Rzecznik Praw Obywatelskich

Dictum

Artikel 2, punt 5, en de artikelen 3, 4, 57, 70 en 80 van verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad van 11 juli 2006, houdende algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1260/1999, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 423/2012 van het Europees Parlement de Raad van 22 mei 2012, de artikelen 11, 54, 56 en 58 van verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 inzake de financiering, het beheer en de monitoring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot intrekking van verordeningen (EEG) nr. 352/78, (EG) nr. 165/94, (EG) nr. 2799/98, (EG) nr. 814/2000, (EG) nr. 1290/2005 en (EG) nr. 485/2008 van de Raad, alsook artikel 2, onder i), de artikelen 3 en 4, en artikel 72, lid 1, van verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad van 20 september 2005 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling,

moeten aldus worden uitgelegd dat:

zij niet in de weg staan aan een nationale regeling op grond waarvan een entiteit die in het kader van uit de begroting van de Europese Unie medegefinancierde programma’s fondsen heeft ontvangen, in het geval dat die fondsen zijn gestort op een bankrekening die is geopend bij een bank die vervolgens failliet is verklaard, niet kan vorderen dat die fondsen buiten de failliete boedel van deze bank blijven, en waarin voorts evenmin is bepaald dat die fondsen niet tot deze boedel worden gerekend.

(1) PB C 182 van 10.5.2021.
Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 mei 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Općinski građanski sud u Zagrebu — Kroatië) — A.H. / Zagrebačka banka d.d.

(Zaak C-567/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Bescherming van de consument - Oneerlijke bedingen - Richtlijn 93/13/EEG - Toepasselijkheid ratione temporis - Artikel 10, lid 1 - Kredietovereenkomst die vóór de toetreding van een lidstaat tot de Europese Unie is gesloten, maar daarna is gewijzigd - Artikel 6 - Teruggave van ten onrechte door de verkoper verkregen voordelen - Nationale wettelijke regeling waarin de vervanging van oneerlijke bedingen en de teruggave van op grond van die bedingen te veel betaalde bedragen is vastgelegd - Toepasselijkheid ratione materiae - Artikel 1, lid 2 - Uitsluiting van bedingen waarin dwingende wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen zijn overgenomen)

(2022/C 359/03)

Procestaal: Kroatisch

Verwijzende rechter

Općinski građanski sud u Zagrebu

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: A.H.

Verwerende partij: Zagrebačka banka d.d.

Dictum

Artikel 1, lid 2, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, moet aldus worden uitgelegd dat contractuele bedingen waarin bepalingen van nationaal recht zijn overgenomen op grond waarvan de verkoper verplicht was de consument een wijziging van hun oorspronkelijke overeenkomst aan te bieden door middel van een overeenkomst waarvan de inhoud aan de hand van die bepalingen werd vastgesteld en deze consument kon kiezen of hij met een dergelijke wijziging zou instemmen, niet binnen de materiële werkingssfeer van deze richtlijn vallen.

(1) PB C 19 van 18.01.2021.
1)

Artikel 58 van richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG, zoals gewijzigd bij gedelegeerde verordening (EU) 2017/2365 van de Commissie van 18 december 2017, moet aldus worden uitgelegd dat een aanbestedende dienst een ondernemer kan uitsluiten van de procedure die ertoe strekt, ten eerste, een gemengde vennootschap op te richten en, ten tweede, deze vennootschap een overheidsopdracht voor diensten te gunnen wanneer die uitsluiting wordt gerechtvaardigd door het feit dat, vanwege de indirecte deelneming van de aanbestedende dienst in het kapitaal van die ondernemer, de maximumdeelname van die dienst in het kapitaal van die vennootschap, zoals vastgelegd in de aanbestedingsdocumenten, in de praktijk zou worden overschreden indien diezelfde aanbestedende dienst die ondernemer zou kiezen als zijn partner, voor zover de overschrijding ertoe leidt dat het door die dienst gedragen economisch risico vergroot.
1)

De Republiek Oostenrijk is — door voor de kinderbijslag en het bedrag van de belastingaftrek voor kinderen ten laste ten gunste van werknemers wier kinderen permanent in een andere lidstaat verblijven, het aanpassingsmechanisme in te voeren dat voortvloeit uit de wijzigingen van § 8a van het Bundesgesetz betreffend den Familienlastenausgleich durch Beihilfen (federale wet inzake de compensatie van gezinslasten door gezinsbijslagen) van 24 oktober 1967, zoals gewijzigd bij het Bundesgesetz mit dem das Familienlastenausgleichsgesetz 1967, das Einkommensteuergesetz 1988 und das Entwicklungshelfergesetz geändert werden (federale wet houdende wijziging van de federale wet inzake de compensatie van gezinslasten door gezinsbijslagen van 1967, de federale wet inzake de inkomstenbelasting voor natuurlijke personen van 1988 en de wet inzake ontwikkelingswerkers) van 4 december 2018, en § 33 van het Bundesgesetz über die Besteuerung des Einkommens natürlicher Personen (Oostenrijkse federale wet inzake de inkomstenbelasting voor natuurlijke personen) van 7 juli 1988, zoals gewijzigd bij het Jahressteuergesetz 2018 (jaarlijkse belastingwet) van 14 augustus 2018 en bij de federale wet houdende wijziging van de federale wet inzake de compensatie van gezinslasten door gezinsbijslagen van 1967, de federale wet inzake de inkomstenbelasting voor natuurlijke personen van 1988 en de wet inzake ontwikkelingswerkers van 4 december 2018 — de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 4 en 67 van verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels en artikel 7, lid 2, van verordening (EU) nr. 492/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2011 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Unie.
Arrest van het Hof (Achtste kamer kamer) van 30 juni 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Tribunal Bucureşti — Roemenië) — HW, ZF, MZ Allianz Elementar Versicherungs

(Zaak C-652/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Rechterlijke bevoegdheid en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken - Verordening (EU) nr. 1215/2012 - Bevoegdheid in verzekeringszaken - Artikel 11, lid 1, onder b) - Vordering van de verzekeringnemer, de verzekerde of een begunstigde - Mogelijkheid om de verzekeraar op te roepen voor het gerecht van woonplaats van de eiser - Vaststelling van de internationale en territoriale bevoegdheid van een gerecht van een lidstaat - Artikel 13, lid 2 - Vordering die door de getroffene rechtstreeks tegen de verzekeraar wordt ingesteld - Verzekeraar die woonplaats heeft in een lidstaat en in een andere lidstaat een vestiging heeft en wordt opgeroepen voor het gerecht in het rechtsgebied waarvan die vestiging is gelegen)

(2022/C 318/04)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Tribunalul Bucureşti

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: HW, ZF, MZ

Verwerende partij: Allianz Elementar Versicherungs AG

Voorwerp

Artikel 11, lid 1, onder b), van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling, wanneer zij van toepassing is, zowel de internationale als de territoriale bevoegdheid bepaalt van het gerecht van een lidstaat in het rechtsgebied waarvan de eiser zijn woonplaats heeft.

(1) PB C 88 van 15.3.2021.
Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 mei 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de la Coruña — Spanje) — Banco Santander, SA / J.A.C., M.C.P.R.

(Zaak C-410/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2014/59/EU - Afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen - Algemene beginselen - Artikel 34, lid 1 - Bail-in - Gevolgen - Artikel 53, leden 1 en 3 - Afschrijving van kapitaalinstrumenten - Artikel 60, lid 2, eerste alinea, onder b) en c) - Artikelen 73 tot en met 75 - Bescherming van de rechten van aandeelhouders en schuldeisers - Richtlijn 2003/71/EG - Prospectus dat gepubliceerd moet worden wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten - Artikel 6 - Onjuiste informatie in het prospectus - Aansprakelijkheidsvordering die is ingesteld na een afwikkelingsbesluit - Vordering tot nietigverklaring van de overeenkomst tot inschrijving op aandelen tegen de rechtsopvolger onder algemene titel van de kredietinstelling in afwikkeling)

(2022/C 244/08)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Audiencia Provincial de la Coruña

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Banco Santander, SA

Verwerende partijen: J.A.C., M.C.P.R.

Dictum

Artikel 34, lid 1, onder a), en artikel 53, leden 1 en 3, juncto artikel 60, lid 2, eerste alinea, onder b) en c), van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van richtlijn 82/891/EEG van de Raad en de richtlijnen 2001/24/EG, 2002/47/EG, 2004/25/EG, 2005/56/EG, 2007/36/EG, 2011/35/EU, 2012/30/EU en 2013/36/EU en de verordeningen (EU) nr. 1093/2010 en (EU) nr. 648/2012, van het Europees Parlement en de Raad, moeten aldus worden uitgelegd dat zij, wanneer alle aandelen in het maatschappelijk kapitaal van een kredietinstelling of een beleggingsonderneming in afwikkeling zijn afgeschreven, eraan in de weg staan dat personen die vóór het begin van de afwikkelingsprocedure aandelen hebben verworven in het kader van een door die instelling of onderneming uitgebracht openbaar aanbod tot inschrijving, krachtens artikel 6 van richtlijn 2003/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende het prospectus dat gepubliceerd moet worden wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten en tot wijziging van richtlijn 2001/34/EG, zoals gewijzigd bij richtlijn 2008/11/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2008, tegen die instelling of onderneming of de opvolgende entiteit een aansprakelijkheidsvordering instellen op grond van de in het prospectus vervatte informatie, of een vordering tot nietigverklaring van de overeenkomst tot inschrijving op die aandelen instellen die vanwege de terugwerkende kracht ervan leidt tot terugbetaling van de tegenwaarde van die aandelen, vermeerderd met rente vanaf de datum van sluiting van die overeenkomst.

(1) PB C 423 van 7.12.2020.
Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 12 mei 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Tribunal Judicial da Comarca de Braga — Juízo do Trabalho de Barcelos — Portugal) — GD, ES/Luso Temp — Empresa de Trabalho Temporário SA

(Zaak C-426/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 2008/104/EG - Uitzendarbeid - Artikel 5, lid 1 - Beginsel van gelijke behandeling - Artikel 3, lid 1, onder f) - Begrip “essentiële arbeidsvoorwaarden voor uitzendkrachten” - Vergoeding die bij de beëindiging van de arbeidsverhouding verschuldigd is voor de niet-opgenomen jaarlijkse vakantiedagen met behoud van loon en de overeenkomstige vakantietoeslag)

(2022/C 257/06)

Procestaal: Portugees

Verwijzende rechter

Tribunal Judicial da Comarca de Braga — Juízo do Trabalho de Barcelos

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: GD, ES

Verwerende partij: Luso Temp — Empresa de Trabalho Temporário SA

Dictum

Artikel 5, lid 1, eerste alinea, van richtlijn 2008/104/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende uitzendarbeid, gelezen in samenhang met artikel 3, lid 1, onder f), van deze richtlijn, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling op grond waarvan de vergoeding voor niet-opgenomen jaarlijkse vakantiedagen met behoud van loon — en de overeenkomstige vakantietoeslag — waarop uitzendkrachten recht hebben bij de beëindiging van hun arbeidsverhouding met een inlenende onderneming, lager is dan de vergoeding waarop die uitzendkrachten in dezelfde situatie en om dezelfde reden recht zouden hebben indien zij rechtstreeks door die inlenende onderneming in dienst waren genomen om er gedurende dezelfde periode dezelfde functie uit te oefenen.

(1) PB C 423 van 7.12.2020.
2)

Artikel 27, lid 1, onder e), van richtlijn 92/83/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken moet aldus worden uitgelegd dat een vanille-oleohars die valt onder code 1302 19 05 van de gecombineerde nomenclatuur in bijlage I bij verordening nr. 2658/87, zoals gewijzigd bij uitvoeringsverordening nr. 2015/1754, moet worden beschouwd als “aroma” in de zin van die bepaling, mits die hars een ingrediënt vormt dat een specifieke smaak of geur geeft aan een bepaald product.
Arrest van het Hof (Grote kamer) van 22 maart 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Cour d’appel de Bruxelles — België) — bpost NV/Belgische Mededingingsautoriteit

(Zaak C-117/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Mededinging - Postdiensten - Tariefsysteem dat is vastgesteld door een universele dienstverlener - Geldboete die is opgelegd door een nationale regelgevende instantie voor de postsector - Geldboete die is opgelegd door een nationale mededingingsautoriteit - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 50 - Beginsel ne bis in idem - Bestaan van een en hetzelfde strafbare feit - Artikel 52, lid 1 - Beperkingen die aan het beginsel ne bis in idem zijn gesteld - Cumulatie van vervolgingsmaatregelen en sancties - Voorwaarden - Nastreven van een doelstelling van algemeen belang - Evenredigheid)

(2022/C 198/04)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour d’appel de Bruxelles

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: bpost NV

Verwerende partij: Belgische Mededingingsautoriteit

In tegenwoordigheid van: Publimail NV, Europese Commissie

Dictum

Artikel 50 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, gelezen in samenhang met artikel 52, lid 1, ervan, moet aldus worden uitgelegd dat het er niet aan in de weg staat dat een rechtspersoon wordt bestraft met een geldboete wegens het begaan van een inbreuk op het mededingingsrecht van de Unie, wanneer ten aanzien van die persoon voor dezelfde feiten reeds een definitieve beslissing is gegeven na afloop van een procedure betreffende een inbreuk op een sectorregeling inzake de liberalisering van de betrokken markt, op voorwaarde dat er duidelijke en nauwkeurige regels bestaan op basis waarvan kan worden voorzien voor welk handelen en nalaten vervolgingsmaatregelen en sancties kunnen worden gecumuleerd, en de twee bevoegde instanties hun optreden onderling kunnen afstemmen, dat de beide procedures voldoende onderling zijn afgestemd en kort na elkaar hebben plaatsgevonden, en dat de opgelegde sancties in hun totaliteit beschouwd stroken met de ernst van de begane inbreuken.

(1) PB C 161 van 11.5.2020.