ARREST VAN HET GERECHT (Vierde kamer)

12 juni 1997

Zaak T-104/96

L. Kramer

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Ambtenaren — Vaststelling van niveau van ambt — Kennelijke beoordelingsfout — Rechtsdwaling — Misbruik van bevoegdheid — Artikel 7 van Statuut”

Volledige Franse tekst II-463

Betreft:

Beroep tot nietigverklaring van de kennisgeving van vacature van het in de rang A 5/A 4 ingedeelde ambt van hoofd van eenheid XI.B.3 (COM/111/95) en derhalve ook van de aanstelling van de heer K. in dat ambt.

Beslissing:

Verwerping.

Resumé van het arrest

Verzoeker, thans ambtenaar van de Commissie in de rang A 3, is sedert 1973 tewerkgesteld bij het directoraatgeneraal Milieuzaken, nucleaire veiligheid en civiele bescherming (DG XI), nadat hij van 1972 tot 1973 functies had uitgeoefend bij het directoraatgeneraal Mededinging.

In 1987 wordt hij in de rang A 4 aangesteld als hoofd van de eenheid „Juridische aspecten en toepassing van het communautaire recht”, die rechtstreeks ressorteert onder de directeurgeneraal van DG XI. In 1993 wordt hij bevorderd tot de rang A 3 zonder verandering van ambt.

In 1994 beslist de Commissie, DG XI per 1 september 1994 te reorganiseren. Bij die gelegenheid wordt de eenheid „Juridische aspecten en toepassing van het communautaire recht” onder het gezag van de directeur van directoraat B „Instrumenten op milieugebied” (eenheid XI.B.3) gebracht.

Als gevolg van die reorganisatie wordt verzoeker per 1 oktober 1994 tewerkgesteld bij de eenheid „Afvalbeheer” van directoraat C „Nucleaire veiligheid, civiele bescherming en industrie” van DG XI, thans eenheid 3 van het nieuwe directoraat E „Industrie en milieu” van DG XI. Hij krijgt evenwel de opdracht, eenheid XI.B.3 te blijven beheren totdat een nieuw hoofd van de eenheid is aangesteld.

Daar het ambt van hoofd van de eenheid wegens de nieuwe tewerkstelling van verzoeker vacant is, publiceert de Commissie op 27 oktober 1994 een kennisgeving van vacature betreffende dat ambt. In dat ambt zou worden voorzien in de rang A 3, A4 of A 5 overeenkomstig de procedure neergelegd in het besluit van de Commissie van 19 juli 1988 betreffende de voorziening in ambten van het middenkader (besluit van 19 juli 1988). Verzoeker solliciteert naar dat ambt.

Op 13 december 1994 wordt hij bij de directeurgeneraal geroepen, die hem zou hebben meegedeeld dat hij van plan was het Raadgevend comité benoemingen de aanstelling van een andere kandidaat voor te stellen.

Op 15 december 1994 hoort het Raadgevend comité benoemingen de directeurgeneraal. Deze verklaart, dat in het ambt moet worden voorzien in de rang A 5/A 4, en hij preciseert de in de kennisgeving van vacature geëiste kwalificaties voor dat ambt. Het Raadgevend comité benoemingen aanvaardt dit voorstel. Vervolgens onderzoekt het de geldige sollicitaties, zonder die van verzoeker, die een te hoge rang heeft, in aanmerking te nemen. Na afloop van dit onderzoek concludeert het Raadgevend comité benoemingen, dat de sollicitaties van de heren K. en R. in aanmerking kunnen worden genomen.

Bij besluit van 21 maart 1995 stelt de Commissie de heer K., ambtenaar in de rang A 5, in het in de kennisgeving van vacature bedoelde ambt aan.

Tegen deze aanstelling, die hem wordt meegedeeld in mei 1995, dient verzoeker een klacht in.

Bij arrest van het Gerecht van 17 mei 1995, Kratz/Commissie (T-10/94, Jurispr. blz. II-1455), wordt het besluit van 19 juli 1988 onwettig verklaard omdat dat besluit het mogelijk maakt het niveau van het ambt waarin moet worden voorzien, vast te stellen op een tijdstip waarop het Raadgevend comité benoemingen en het tot aanstelling bevoegd gezag reeds kennis hadden van de persoonsgegevens en van het persoonsdossier van degenen die naar dit ambt hebben gesolliciteerd.

Op 3 oktober 1995 annuleert de Commissie ter uitvoering van dit arrest de aanstelling van de heer K. Zij annuleert ook alle andere binnen de gestelde termijnen aangevochte aanstellingen die op basis van de onwettig verklaarde bepalingen waren verricht.

Op 4 oktober 1995 wordt de heer K. opnieuw tewerkgesteld als hoofd van eenheid XI.B.3 in afwachting dat in het ambt van hoofd van de eenheid wordt voorzien.

Op 12 oktober 1995 publiceert de Commissie een nieuwe kennisgeving van vacature betreffende het ambt van hoofd van eenheid XI.B. 3, waarin deze keer in de rang A 5/A 4 dient te worden voorzien. Deze kennisgeving van vacature bevat dezelfde specificaties als de kennisgeving van vacature van 27 oktober 1994.

Op 26 oktober 1995 dient verzoeker een klacht in tegen laatstgenoemde kennisgeving van vacature. Op 16 november 1995 brengt het Raadgevend comité benoemingen een advies uit volgens hetwelk de sollicitaties van de heren B. en K. in aanmerking kunnen worden genomen. Bij besluit van 19 december 1995 wordt de heer K. aangesteld in het ambt van hoofd van eenheid XI. B. 3. Op 16 april 1996 wijst de Commissie verzoekers klacht van 26 oktober 1995 af. Bij brief van 18 april 1996 wordt dit besluit aan verzoeker meegedeeld.

Ten gronde

Het eerste middel: kennelijk verkeerde beoordeling van de feiten en onjuiste rechtsopvatting

Bij de toetsing van een besluit tot vaststelling van het niveau van een te vervullen ambt moet het Gerecht zich beperken tot de vraag, of de administratie, gelet op de overwegingen die haar tot haar oordeel konden brengen, binnen redelijke grenzen is gebleven en niet een kennelijk onjuist gebruik van haar bevoegdheid heeft gemaakt. De gemeenschapsrechter kan zijn oordeel over het niveau van een ambt derhalve niet in de plaats stellen van het oordeel van het tot aanstelling bevoegd gezag (r.o. 38).

Referentie: Gerecht 16 oktober 1996, Capitanio/Commissie, T-36/94, JurAmbt. blz. II-1279, r.o. 57; Gerecht 16 oktober 1996, Benecos/Cornmissie, T-37/94, JurAmbt. blz. II-1301, r.o. 56

Artikel 7 van het Statuut en bijlage 1 bij het Statuut eisen niet, dat in de ambten van hoofd van een eenheid wordt voorzien in de rang A3. Het vereiste van overeenstemming tussen ambt en rang verplicht de instellingen niet, de aan een standaardfunctie verbonden werkzaamheden steeds op dezelfde wijze te omschrijven. Het ambt van hoofd van een eenheid kan derhalve in het kader van verschillende standaardfuncties, te weten die van hoofdadministrateur (A 5/A 4) of van afdelingshoofd (A 3), worden uitgeoefend (r.o. 39).

Referentie: Hof 28 september 1983, Rosani e.a./Raad, 193/82-198/82, Jurispr. blz. 2841, r.o. 11; Kratz/Commissie, reeds aangehaald, r.o. 53; Capitanio/Commissie, reeds aangehaald, r.o. 55; Benecos/Commissie, reeds aangehaald, r.o. 54

Uit de stukken blijkt niet, dat de Commissie door de vaststelling van het omstreden besluit haar bevoegdheid op kennelijk verkeerde wijze heeft gebruikt of blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting (r.o. 47).

Het tweede middel: misbruik van bevoegdheid

Het begrip misbruik van bevoegdheid heeft een welbepaalde inhoud, die ziet op het geval dat een administratief gezag zijn bevoegdheden gebruikt voor een ander doel dan dat waarvoor zij zijn verleend. Bij een besluit is slechts sprake van misbruik van bevoegdheid wanneer er objectieve, ter zake dienende en onderling overeenstemmende aanwijzingen bestaan, dat het is genomen voor andere doelen dan die welke de administratie stelt te hebben nagestreefd (r.o. 67).

Referentie: Gerecht 11 juni 1996, Correia/Commissie, T-118/95, JurAmbt. blz. II-835, r.o. 25

Verzoeker heeft niet aangetoond, dat er sprake is van misbruik van bevoegdheid (r.o. 77).

Het derde middel: schending van artikel 7 van het Statuut

Artikel 7, lid 1, van het Statuut bepaalt, dat het tot aanstelling bevoegd gezag de ambtenaar, uitsluitend in het belang van de dienst en ongeacht zijn nationaliteit, overeenkomstig zijn rang tewerkstelt in een tot zijn categorie of groep behorend ambt (r.o. 82).

Verzoekers stelling, dat het niveau van het ambt niet in het belang van de dienst is vastgesteld, maar enkel om de heer K. te kunnen aanstellen, is slechts een herhaling van het voorgaande middel. Zij is ongegrond om dezelfde redenen als dit middel (r.o. 83).

Dictum:

Het beroep wordt verworpen.

Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.