ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Wat betreft de in artikel 4, lid 2, tweede streepje, van verordening nr. 1049/2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie neergelegde uitzondering voor juridisch advies, moet het onderzoek dat door een instelling moet worden verricht wanneer haar om openbaarmaking van een document wordt verzocht, noodzakelijkerwijs verlopen in drie fasen, overeenkomend met de drie criteria in deze bepaling. Eerst moet de instelling nagaan of het gevraagde document inderdaad een juridisch advies bevat. Vervolgens moet zij onderzoeken of de openbaarmaking van de delen van het document in kwestie waarvan is vastgesteld dat zij juridische adviezen betreffen, de bescherming van die adviezen zou ondermijnen, in die zin dat deze openbaarmaking het belang van een instelling bij het vragen van juridische adviezen en het ontvangen van eerlijke, objectieve en volledige adviezen zou ondermijnen. Het risico dat dit belang wordt ondermijnd moet, wil er een beroep op kunnen worden gedaan, redelijkerwijs voorzienbaar en niet louter hypothetisch zijn. Ten slotte dient de instelling, indien zij van mening is dat de openbaarmaking van een document de bescherming van juridische adviezen zoals zojuist gedefinieerd, zou ondermijnen, te verifiëren dat er geen hoger openbaar belang is dat openbaarmaking rechtvaardigt, ondanks het feit dat daardoor haar mogelijkheid om juridische adviezen te vragen en eerlijke, objectieve en volledige adviezen te ontvangen zou worden ondermijnd.

Voor zover openbaarmaking van adviezen van de juridische dienst van een instelling die zijn uitgebracht in het kader van wetgevingsprocedures, het belang bij bescherming van de onafhankelijkheid van die juridische dienst zou kunnen ondermijnen, moet dit risico worden afgewogen tegen de aan verordening nr. 1049/2001 ten grondslag liggende hogere openbare belangen. Een dergelijk hoger openbaar belang wordt gevormd door het feit dat door openbaarmaking van de documenten waarin het advies van de juridische dienst van een instelling vervat ligt over tijdens de discussies over wetgevingsinitiatieven opkomende juridische vraagstukken, de transparantie en openheid van het wetgevingsproces worden verhoogd en het democratisch recht van de Europese burgers om de informatie die ten grondslag heeft gelegen aan een wetgevingshandeling te controleren, wordt versterkt, zoals dit recht in het bijzonder wordt genoemd in overwegingen 2 en 6 van deze verordening. Genoemde verordening legt bijgevolg in beginsel een verplichting vast tot openbaarmaking van de adviezen van de juridische dienst van een instelling inzake een wetgevingsproces. Deze constatering neemt echter niet weg dat de openbaarmaking van een specifiek juridisch advies, dat is gegeven in de context van een wetgevingsproces maar een bijzonder gevoelig karakter heeft of een bijzonder ruime strekking die verder gaat dan het desbetreffende wetgevingsproces, kan worden geweigerd uit hoofde van de bescherming van juridische adviezen. In een dergelijk geval dient de betrokken instelling de weigering uitvoerig te motiveren.

(zie punten 58‑62)
Het begrip kwade trouw in de zin van artikel 52, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 inzake het Uniemerk heeft betrekking op een subjectieve beweegreden aan de zijde van de merkaanvrager, te weten een oneerlijke bedoeling of ander onzuiver motief. Dit veronderstelt gedrag dat afwijkt van de goede zeden of eerlijke zaken‑ en handelspraktijken.

Om te beoordelen of een merkaanvrager te kwader trouw is, dient met name te worden nagegaan of hij van plan is het aangevraagde merk te gebruiken. In deze context dient eraan te worden herinnerd dat de wezenlijke functie van een merk erin bestaat, de consument of de eindverbruiker de identiteit van oorsprong van de betrokken waar of dienst te waarborgen in dier voege dat hij deze waar of dienst zonder gevaar voor verwarring kan onderscheiden van waren of diensten van andere herkomst.

Het oogmerk, te beletten dat een waar wordt verkocht, kan in bepaalde omstandigheden op kwade trouw van de aanvrager wijzen. Dat is met name het geval wanneer achteraf blijkt dat de aanvrager een teken als Uniemerk heeft laten inschrijven zonder de bedoeling dit merk te gebruiken, maar enkel om de toegang van een derde tot de markt te verhinderen.

Het oogmerk van de aanvrager op het relevante tijdstip is een subjectief gegeven dat moet worden beoordeeld aan de hand van alle relevante factoren die het concrete geval kenmerken en die bestonden op het tijdstip van indiening van de aanvraag tot inschrijving van een teken als Uniemerk. Die beweegreden zal normaalgezien worden vastgesteld aan de hand van objectieve criteria, waaronder met name de commerciële logica die de indiening van de inschrijvingsaanvraag volgt.

Bij de globale beoordeling op grond van artikel 52, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 kan ook rekening worden gehouden met de oorsprong van het bestreden teken en met het gebruik ervan sinds zijn ontstaan, met de commerciële logica die de indiening van de Uniemerkaanvraag voor dit teken volgt, alsook met de chronologische volgorde van de gebeurtenissen die deze indiening hebben gekenmerkt.

Het staat aan de verzoeker tot nietigverklaring die zich op deze absolute nietigheidsgrond wil baseren, om het bewijs te leveren van de omstandigheden waaruit kan blijken dat de houder van een Uniemerk te kwader trouw was bij de indiening van de aanvraag tot inschrijving van dit merk.

(cf. punten 28‑33)
2.

Uniemerk — Definitie en verkrijging van het Uniemerk — Absolute weigeringsgronden — Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst — Doel — Vrijhoudingsbehoefte [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c)] (cf. punt 22)
6.

Handelingen van de instellingen–Motivering–Verplichting–Omvang–Besluit om een offerte niet te kiezen, genomen in het kader van de procedure voor het plaatsen van een overheidsopdracht voor diensten–Verplichting van de aanbestedende dienst om naar aanleiding van een schriftelijk verzoek kennis te geven van de kenmerken en de relatieve voordelen van de gekozen inschrijving en de naam van degene aan wie de opdracht werd gegund–Verplichting om een nauwkeurige samenvatting te verstrekken van de wijze waarop elk detail van de afgewezen offerte bij de evaluatie ervan in aanmerking is genomen, of een zorgvuldige vergelijkende analyse van de gekozen offerte en de offerte van de afgewezen inschrijver–Geen (Art. 296 VWEU; verordening nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad, art. 113, lid 2; verordening nr. 1268/2012 van de Commissie, art. 161) (zie punten 95‑102, 131, 132, 135)
1.

Uniemerk — Definitie en verkrijging van het Uniemerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met het oudere merk — Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (cf. punten 17, 18, 69)
Het op een door een instelling van de Unie gesloten overeenkomst toepasselijke recht is het recht waarin uitdrukkelijk is voorzien in de overeenkomst. De contractuele bepalingen die de wilsovereenstemming tussen partijen uitdrukken, dienen immers te prevaleren boven enig ander criterium, waarop enkel een beroep kan worden gedaan wanneer de overeenkomst ter zake geen uitsluitsel geeft. Ingeval de overeenkomst ter zake geen uitsluitsel geeft, dient de Unierechter het toepasselijke recht te bepalen aan de hand van de algemeen in de lidstaten aanvaarde beginselen en met gebruikmaking van de regels van het internationaal privaatrecht zoals met name neergelegd in het Verdrag van Rome van 19 juni 1980 inzake recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst, vervangen door verordening nr. 593/2008 (Rome I).

Wat in dat verband een overeenkomst voor het vervoer van goederen betreft die is gesloten door de Commissie en de onderneming die is geselecteerd in het kader van de bij verordening nr. 1799/1999 inzake de levering van rundvlees aan Rusland, overeenkomstig verordening nr. 111/1999 houdende algemene uitvoeringsbepalingen van verordening nr. 2802/98, geopende procedure tot openbare inschrijving, dient een op die overeenkomst betrekking hebbend geschil te worden beslecht op basis van de contractuele bepalingen, dat wil zeggen aan de hand van de bepalingen van de verordeningen nr. 111/1999 en nr. 1799/1999 en, voor niet door deze verordeningen geregelde kwesties, het Franse recht, wanneer de vervoerder zijn verblijfplaats in Frankrijk heeft en uit bijlage II bij verordening nr. 1799/1999 volgt dat het rundvlees met bestemming Rusland is ingeladen in Frankrijk.

(cf. punten 23, 25‑28)
2.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met het oudere merk — Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (cf. punten 21, 22, 55)
1.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met het oudere merk — Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (cf. punten 14, 42)
2.

Europese Unie — Rechterlijk toezicht op de rechtmatigheid van de handelingen van de instellingen — Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne — Omvang van het toezicht — Bewijs van de gegrondheid van de maatregel — Verplichting voor de bevoegde autoriteit van de Unie om in geval van betwisting de gegrondheid van de tegen de betrokken personen of entiteiten aangevoerde redenen aan te tonen (Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, art. 47; besluit 2014/119/GBVB van de Raad, zoals gewijzigd bij besluit 2014/216/GBVB; verordening nr. 208/2014 van de Raad, zoals gewijzigd bij verordening nr. 381/2014) (cf. punten 37‑50)
1.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Absolute weigeringsgronden — Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst — Doel — Vrijhoudingsbehoefte [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c)] (cf. punt 16)
2.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met het oudere merk — Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (cf. punten 21‑23, 51)
4.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten — Beoordelingscriteria — Complementariteit van de waren of diensten [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (cf. punten 25‑27)
2.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Absolute weigeringsgronden — Merken zonder onderscheidend vermogen — Driedimensionale merken bestaande in de vorm van de waar — Onderscheidend vermogen — Beoordelingscriteria — Vorm die een „variant” is van de gebruikelijke vormen van het betrokken type waren — Omstandigheid die ontoereikend is om het onderscheidend vermogen van het merk vast te stellen [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, b)] (cf. punten 16‑21)
2.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met het oudere merk — Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (cf. punten 37, 38)
2.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Ouder merk dat een gemeenschapsmerk is — Weigering van inschrijving wegens het bestaan van een zelfs tot een deel van de Unie beperkte relatieve weigeringsgrond [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (cf. punt 36)
8.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Beoordeling of een teken vatbaar is voor inschrijving — Inaanmerkingneming van uitsluitend de Unieregeling — Eerdere inschrijving van het merk in bepaalde lidstaten of derde landen — Beslissingen die de instanties van de Unie niet binden (Verordening nr. 207/2009 van de Raad) (cf. punt 42)
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of een dienst – Doel – Vrijhoudingsbehoefte [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c)] (cf. punt 15)

2. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of een dienst – Begrip [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c)] (cf. punt 16)

3. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of een dienst – Woordmerk PerfectRoast [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c)] (cf. punten 20‑31)

4. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk – Absolute weigeringsgronden – Merken zonder onderscheidend vermogen – Begrip [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, b)] (cf. punt 38)

5. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk – Absolute weigeringsgronden – Merken zonder onderscheidend vermogen – Beoordeling van het onderscheidend vermogen – Criteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, b)] (cf. punten 39, 40)

6. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk – Absolute weigeringsgronden – Merken zonder onderscheidend vermogen – Merken die bestaan in reclameslogans – Onderscheidend vermogen – Toepassing van specifieke beoordelingscriteria – Ontoelaatbaarheid [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, b)] (cf. punten 41‑44)

7. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk – Absolute weigeringsgronden – Merken zonder onderscheidend vermogen – Woordmerk PerfectRoast [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, b)] (cf. punten 46, 47)

8. Gemeenschapsmerk – Procedurevoorschriften – Motivering van de beslissingen – Artikel 75, eerste volzin, van verordening nr. 207/2009 – Zelfde draagwijdte als artikel 296 VWEU (Art. 296 VWEU; verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 75, eerste volzin) (cf. punt 50)

Onderwerp

Voorwerp

Beroep tegen beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 16 juni 2014 (zaak R 359/2014‑5) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken PerfectRoast

Dictum

Dictum

1) De beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 16 juni 2014 (zaak R 359/2014‑5) wordt vernietigd voor zover daarbij is verworpen het beroep tegen de beslissing van de onderzoeker tot afwijzing van de aanvraag tot inschrijving van het woordteken PerfectRoast als gemeenschapsmerk voor „heetwatertoestellen”, „dompelaars” en „eierkokers”.

2) Het beroep wordt verworpen voor het overige.

3) Elke partij zal haar eigen kosten dragen.
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst – Doel – Vrijhoudingsbehoefte [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c)] (cf. punt 12)

2. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst – Begrip [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c)] (cf. punt 13)

3. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst – Woordmerk DetergentOptimiser [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c)] (cf. punten 16, 23)

4. Gemeenschapsmerk – Beslissingen van het Bureau – Beginsel van gelijke behandeling – Beginsel van behoorlijk bestuur – Eerdere beslissingspraktijk van het Bureau (Verordening nr. 207/2009 van de Raad) (cf. punten 29‑31)

Onderwerp

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 9 juli 2014 (zaak R 172/2014‑1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken DetergentOptimiser als gemeenschapsmerk

Dictum

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) Grundig Multimedia AG wordt verwezen in de kosten.
2)

Argo Development and Manufacturing Ltd wordt verwezen in de kosten.
60

Hoewel deze gemeenschappelijke verwijzing naar het begrip stier in de conflicterende tekens vervat ligt, vertoont de in het aangevraagde merk afgebeelde stier, zoals verzoekster stelt, meer gelijkenis met een mascotte of een personage dat verschilt van het dier dat gewoon wordt vermeld of afgebeeld in de oudere merken. Zo wordt aan de stier in het aangevraagde merk, anders dan de benaming „toro” en het klassieke silhouet van de in het oudere beeldmerk afgebeelde stier, een menselijke gedaante gegeven, met name door de ogen, die – zoals verzoekster stelt – een houding van boosaardigheid of opstandigheid weerspiegelen. Bovendien getuigt de afbeelding van het dier van een grote verbeeldingskracht want het heeft overdreven grote hoorns en slechts drie poten. Bij het zien van de uitdrukking van de aldus afgebeelde stier kan de betrokken consument het woordelement „badtoro” opvatten als de naam van dit personage.
Bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 84/2011 van de Raad van 31 januari 2011 tot wijziging van verordening nr. 765/2006 (PB 2011, L 28, blz. 17) is met name artikel 2 van verordening nr. 765/2006 door de volgende tekst vervangen:

„Artikel 2

1. Alle tegoeden en economische middelen die toebehoren aan, eigendom zijn, in het bezit zijn of onder zeggenschap staan van de natuurlijke personen of rechtspersonen, entiteiten en lichamen die in bijlage I of I bis zijn vermeld, worden bevroren.

2. Aan of ten behoeve van de in bijlage I of I bis genoemde natuurlijke personen of rechtspersonen, entiteiten of lichamen mogen geen tegoeden of economische middelen direct of indirect ter beschikking worden gesteld.

[...]

5. In bijlage I bis staan de natuurlijke personen of rechtspersonen, entiteiten en lichamen die worden bedoeld in artikel 2, lid 1, onder b), van besluit 2010/639[...], als gewijzigd.”
203

Anders dan verzoekster lijkt te betogen, is het niet nodig dat het reglement van orde van de Commissie er uitdrukkelijk in voorziet dat een verleende subdelegatie geldig blijft na wisseling van de personen die als delegataris of delegatiegever zijn opgetreden. De mogelijkheid om machtigingen of subdelegaties te verlenen is immers bedoeld om het college van commissarissen of het betrokken Commissielid te ontlasten van beslissingen waarvoor de tussenkomst van het college of het betrokken Commissielid niet is vereist. De beslissing om een machtiging of subdelegatie te verlenen is gericht op een verdeling van bevoegdheden binnen de Commissie en het gaat niet om een blijk van vertrouwen in een specifieke fysieke persoon. Behoudens een bijzondere afwijkende beslissing, wordt geen enkele bevoegdheid ad personam toebedeeld. In dit geval betreffen de machtigings- en subdelegatiebeslissingen het Commissielid dat is belast met landbouw en plattelandsontwikkeling alsmede de directeur-generaal van het DG Landbouw en Plattelandsontwikkeling, en niet bepaalde bij naam genoemde personen. [omissis]
152

De gestelde openbaarmaking van vertrouwelijke informatie door de Commissie bestaat er immers in dat de coördinatoren van het ARTreat-project en het Metabo-project in kennis zijn gesteld van de beëindiging van de ARTreat-overeenkomst respectievelijk de Metabo-overeenkomst. De zogenaamd vertrouwelijke informatie, namelijk de beëindiging door de Commissie van de ARTreat-overeenkomst en de Metabo-overeenkomst die zij met verzoekster had gesloten, is informatie die afkomstig is van de Commissie en waarover zij als contractant en niet als bestuursorgaan beschikt. Voorts zijn de coördinatoren van de betreffende projecten, aan wie de zogenaamd vertrouwelijke informatie is meegedeeld, geen derden ten aanzien van de overeenkomsten in kwestie, maar medecontractanten van verzoekster en van de Commissie. Ten slotte beroept verzoekster zich ter ondersteuning van deze grief zelf op schending van artikel II.22, lid 8, van bijlage II bij de respectieve overeenkomsten, op grond waarvan de Commissie ter plaatse inspecties kan uitvoeren overeenkomstig verordening nr. 2185/96 en verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende onderzoeken door OLAF (PB L 136, blz. 1), en houdt zij geen rekening met het feit dat artikel II.38, lid 2, van bijlage II bij deze overeenkomsten bepaalt dat, wanneer de deelneming van een of meer begunstigden op initiatief van de Commissie wordt beëindigd, de betrokken begunstigden daarvan in kennis worden gesteld, met verzending van een afschrift naar de coördinator. Bijgevolg berust de geheimhoudingsplicht, die de Commissie volgens verzoekster niet zou zijn nagekomen, objectief gezien op rechten en verplichtingen van contractuele oorsprong en niet op de in artikel 339 VWEU en artikel 41 van het Handvest van de grondrechten bedoelde verplichtingen, waarop verzoekster zich eveneens heeft beroepen.
70

Dit zoekinstrument bestaat veeleer uit bestaande SQL-query’s, die reeds op min of meer vaste basis werden gebruikt voor de in casu aan de orde zijnde gegevensbank. Normale of routinematige zoekacties in de zin van punt 153 van het arrest Dufour/ECB, punt 55 supra (EU:T:2011:634), zijn die welke worden verricht met behulp van deze voorgeprogrammeerde SQL-query’s. Enkel deze zoekacties leiden tot de productie van bestaande documenten. Een andere conclusie zou neerkomen op een verdraaiing van het begrip „bestaand document”, doordat dit zou worden uitgebreid tot alle documenten die, hypothetisch gezien, met behulp van een of meer SQL-query’s, kunnen worden gegenereerd op basis van de in de betrokken gegevensbank opgeslagen gegevens. Dergelijke documenten vormen, ondanks dat de Commissie theoretisch in staat zou zijn om ze te produceren, nieuwe documenten in de zin van artikel 3, onder a), van verordening nr. 1049/2001, zoals uitgelegd door de rechtspraak. Bovendien dient in dit verband te worden beklemtoond dat de vraag of deze nieuwe zoekinstrumenten gemakkelijk kunnen worden uitgewerkt, geen relevant criterium vormt voor de beoordeling of het opgevraagde document een bestaand of een nieuw document is.