Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Procedure ° Interventie ° Verzoek, strekkende tot ondersteuning van conclusie van een van partijen, doch met andere argumenten ° Ontvankelijkheid

(' s Hofs Statuut-EEG, art. 37, derde alinea; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 116, lid 3)

2. Handelingen van de instellingen ° Motivering ° Verplichting ° Draagwijdte ° Beschikking tot toepassing van mededingingsregels

(EEG-Verdrag, art. 190)

3. Steunmaatregelen van de staten ° Verbod ° Afwijkingen ° Steun die in aanmerking kan komen voor afwijking van artikel 92, lid 3, sub c, van Verdrag ° Bedrijfssteun ° Uitsluiting

(EEG-Verdrag, art. 92, lid 3, sub c)

4. Steunmaatregelen van de staten ° Terugvordering van onwettige steun ° Toepassing van nationaal recht ° Voorwaarden en grenzen ° Aftrek van betaalde belastingen van terug te vorderen bedrag ° Toelaatbaarheid

(EEG-Verdrag, art. 93, lid 2, eerste alinea)

5. Steunmaatregelen van de staten ° Terugvordering van onwettige steun ° Schending van evenredigheidsbeginsel ° Geen ° Betaling van rente, gerechtvaardigd door noodzaak vroegere toestand te herstellen ° Datum van ingang van rente ° Vaststelling door Commissie op datum waarop steun is uitgekeerd

(EEG-Verdrag, art. 93, lid 2, eerste alinea)

6. Steunmaatregelen van de staten ° Terugvordering van onwettige steun ° Toepassing van nationaal recht ° Eventueel gewettigd vertrouwen van ontvangers ° Bescherming ° Voorwaarden en grenzen ° Inaanmerkingneming van belang van Gemeenschap

(EEG-Verdrag, art. 93, lid 2, eerste alinea)

Samenvatting

1. Het bepaalde in artikel 37, derde alinea, van 's Hofs Statuut, dat de conclusies van het verzoek om interventie slechts kunnen strekken tot ondersteuning van de conclusies van een der partijen, en in artikel 116, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, dat de interveniënt het geding aanvaardt in de stand op het ogenblik van de tussenkomst, verbiedt de interveniënt niet andere argumenten aan te voeren dan de partij die hij ondersteunt, zolang de interventie blijft strekken tot ondersteuning van de conclusies van laatstgenoemde.

2. In de motivering van haar beschikkingen tot uitvoering van de mededingingsregels hoeft de Commissie niet haar standpunt te bepalen ten aanzien van alle argumenten van de belanghebbenden. Zij kan volstaan met een uiteenzetting van de feiten en rechtsoverwegingen die in het bestek van haar beschikking van wezenlijk belang zijn.

3. Bedrijfssteun, dit wil zeggen steun waardoor een onderneming wordt bevrijd van de kosten die zij in het kader van haar gewone bedrijfsvoering of van haar normale werkzaamheden zelf had moeten dragen, kan in geen geval op basis van artikel 92, lid 3, sub c, van het Verdrag verenigbaar met de gemeenschappelijke markt worden verklaard, aangezien hij door zijn aard de mededingingsvoorwaarden in de sectoren waarin hij wordt toegekend kan schaden en het handelsverkeer zodanig dreigt te veranderen dat het gemeenschappelijk belang wordt geschaad, terwijl hij anderzijds niet geschikt is om een van de in de afwijkingsbepalingen genoemde doelstellingen te verwezenlijken.

De kwalificatie van steunmaatregelen als bedrijfssteun dan wel als investeringssteun geschiedt in een communautair kader, ongeacht hoe zij naar het boekhoudkundige of fiscale recht van de Lid-Staat waaronder de ontvangende onderneming resorteert, worden aangemerkt.

4. Bij gebreke van gemeenschapsbepalingen betreffende de procedure voor terugvordering van onverschuldigd betaalde bedragen, moet onrechtmatig toegekende steun worden teruggevorderd op de in het nationale recht bepaalde wijze. De toepassing van het nationale recht mag de draagwijdte en de doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht evenwel niet aantasten, dat wil zeggen enerzijds de terugvordering van onrechtmatig toegekende bedragen praktisch onmogelijk maken, en anderzijds discriminerend zijn vergeleken met soortgelijke, louter door het nationale recht beheerste gevallen.

De Commissie mag derhalve in beschikkingen waarbij zij terugvordering van staatssteun gelast, niet de fiscale effecten op het terug te vorderen steunbedrag berekenen, aangezien die berekening binnen de werkingssfeer van het nationale recht valt, doch mag alleen het terug te vorderen brutobedrag aangeven. Dit verhindert niet, dat de nationale autoriteiten bij de terugvordering eventueel bepaalde bedragen overeenkomstig hun interne regels doch met inachtneming van het gemeenschapsrecht aftrekken.

5. Wanneer de Commissie krachtens artikel 93, lid 2, van het Verdrag de opheffing of wijziging van in strijd met het Verdrag toegekende staatssteun gelast, kan zij de terugbetaling ervan vorderen. Voor zover deze terugvordering strekt tot herstel van de toestand van vóór de uitkering van de steun, is zij in beginsel niet te beschouwen als een maatregel die onevenredig is ten opzichte van de doelstellingen van de verdragsbepalingen inzake staatssteun.

Aangezien herstel van de toestand van vóór de betaling van de onwettige steun in beginsel veronderstelt, dat alle uit de steun voortvloeiende financiële voordelen die concurrentiebeperkende effecten op de gemeenschappelijke markt hebben, worden opgeheven, kan de Commissie de betaling van rente over de toegekende bedragen voorschrijven teneinde te voorkomen dat de onderneming in het genot blijft van een steun in de vorm van een renteloze lening. Rente kan slechts worden gevorderd ter compensatie van de financiële voordelen die werkelijk zijn voortgevloeid uit het ter beschikking stellen van de steun, en moet daaraan evenredig zijn.

Deze rente die geen moratoire interest is, dat wil zeggen rente wegens vertraging in de nakoming van de teruggaveplicht, kan dus eerst ingaan vanaf een datum die in beginsel door de Commissie en niet door de nationale autoriteiten moet worden bepaald, en wel vanaf de dag waarop de ontvanger van de steun daadwerkelijk de beschikking over het kapitaal had.

6. Het gemeenschapsrecht verzet zich er niet tegen, dat het nationale recht rekening houdt met de bescherming van het gewettigd vertrouwen bij de terugvordering van onverschuldigd uitbetaalde steun, op voorwaarde evenwel dat daarbij dezelfde eisen worden gesteld als voor de terugvordering van zuiver nationale financiële prestaties en dat met het belang van de Gemeenschap ten volle rekening wordt gehouden. Bijgevolg kunnen ontvangers van onwettig toegekende staatssteun zich ten tijde van de terugvordering slechts beroepen op uitzonderlijke omstandigheden die hun vertrouwen in de rechtmatigheid van de steun konden wettigen, en is het uitsluitend aan de nationale rechter, zo die wordt aangezocht, de omstandigheden van het geval te beoordelen, eventueel na het Hof van Justitie prejudiciële uitleggingsvragen te hebben gesteld.