Zaak T-279/11

T&L Sugars Ltd en Sidul Açúcares, Unipessoal Lda

tegen

Europese Commissie

„Landbouw — Buitengewone maatregelen inzake op de markt van de Unie brengen van buiten quotum geproduceerde suiker en opening van tariefcontingent — Beroep tot nietigverklaring — Regelgevingshandeling met uitvoeringsmaatregelen — Niet individueel geraakt — Niet-ontvankelijkheid — Beroep tot schadevergoeding”

Samenvatting – Arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 6 juni 2013

Beroep tot nietigverklaring – Natuurlijke of rechtspersonen – Regelgevingshandeling die geen uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengt in de zin van artikel 263, vierde alinea, VWEU – Beginsel van effectieve rechterlijke bescherming – Verplichting voor de Unierechter om toepassing van voorwaarde inzake ontbreken van uitvoeringsmaatregelen afhankelijk te stellen van bestaan van effectief rechtsmiddel in rechtsstelsels van lidstaten – Geen

Beroep tot nietigverklaring – Natuurlijke of rechtspersonen – Regelgevingshandeling die geen uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengt in de zin van artikel 263, vierde alinea, VWEU – Tenuitvoerlegging van recht op effectieve rechterlijke bescherming

Beroep tot nietigverklaring – Natuurlijke of rechtspersonen – Regelgevingshandeling die geen uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengt in de zin van artikel 263, vierde alinea, VWEU – Begrip – Besluit van de Commissie houdende verbod van sectoriële steunregeling en waarin nationale uitvoeringsmaatregelen worden genoemd – Daarvan uitgesloten

Beroep tot nietigverklaring – Natuurlijke of rechtspersonen – Begrip regelgevingshandeling in de zin van artikel 263, vierde alinea, VWEU – Alle handelingen van algemene strekking, met uitzondering van wetgevingshandelingen – Verordeningen van de Commissie met buitengewone maatregelen inzake op de markt van de Unie brengen van buiten quotum geproduceerde suiker en opening van tariefcontingent – Daaronder begrepen

Zie de tekst van de beslissing. (cf. punt 36)

Wanneer de belangstellende marktdeelnemers vooraf een aanvraag moeten indienen bij de nationale autoriteiten om het recht te verkrijgen om suiker met gebruikmaking van de bij bepaalde verordeningen vastgestelde buitengewone regelingen te verkopen of in te voeren, deze verordeningen ten aanzien van de betrokken marktdeelnemers geen rechtsgevolgen sorteren wanneer de nationale autoriteiten vooraf geen maatregelen hebben genomen en deze maatregelen het karakter hebben van een besluit, berusten deze verordeningen op individuele besluiten die op nationaal niveau zijn vastgesteld, zonder welke zij geen gevolgen kunnen hebben voor de rechtspositie van de betrokken natuurlijke en rechtspersonen. Bijgevolg kunnen dergelijke verordeningen niet worden aangemerkt als handelingen die geen uitvoeringsmaatregelen met zich brengen in de zin van artikel 263, vierde alinea, VWEU. Voorts is de vraag of de bestreden regelgevingshandeling de met de uitvoeringsmaatregelen belaste nationale autoriteiten al dan niet een beoordelingsbevoegdheid laat, irrelevant om te bepalen of zij uitvoeringsmaatregelen met zich brengt in de zin van artikel 263, vierde alinea, VWEU. (cf. punten 46, 48, 50, 51, 53)

Artikel 263, vierde alinea, VWEU heeft met name tot doel natuurlijke of rechtspersonen in staat te stellen beroep in te stellen tegen regelgevingshandelingen die hen rechtstreeks raken en die geen uitvoeringsmaatregelen met zich brengen, waarbij aldus wordt voorkomen dat zij het recht zouden moeten overtreden om toegang te krijgen tot een rechter. Deze bepaling geeft aldus uitvoering aan het bij artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie gewaarborgde recht op effectieve rechterlijke bescherming. (cf. punten 58, 59)

Hoewel artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU bepaalt dat de lidstaten in de nodige rechtsmiddelen moeten voorzien om daadwerkelijke rechtsbescherming op de onder het Unierecht vallende gebieden te verzekeren, kan de toepassing door het Gerecht van de in artikel 263, vierde alinea, VWEU neergelegde voorwaarde inzake het ontbreken van uitvoeringsmaatregelen niet afhankelijk worden gesteld van het bestaan in de rechtsstelsels van de lidstaten van een effectief rechtsmiddel waarmee de geldigheid van de bestreden Uniehandeling kan worden betwist. Bij een dergelijke regeling zou de Unierechter immers in elk concreet geval het nationale procesrecht moeten onderzoeken en uitleggen, hetgeen de grenzen van zijn bevoegdheid in het kader van het wettigheidstoezicht op de Uniehandelingen te buiten zou gaan. Aan deze conclusie kan niet worden afgedaan door het feit dat een rechtsmiddel op nationaal niveau kennelijk niet effectief is, aangezien de rechterlijke instanties van de lidstaten niet bevoegd zijn om de Uniehandeling onwettig te verklaren. De Unierechter kan de voorwaarden waaronder een particulier beroep kan instellen tegen een verordening immers niet zonder zijn bevoegdheid te overschrijden uitleggen op een wijze die afwijkt van de betrokken voorwaarden, die uitdrukkelijk in het Verdrag zijn neergelegd, zelfs niet in het licht van het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming. (cf. punten 68-72)

Zie de tekst van de beslissing. (cf. punten 76, 82-84)

Zie de tekst van de beslissing. (cf. punten 96, 97)

Zie de tekst van de beslissing. (cf. punten 103, 104)