ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1)

Roemenië is, ten eerste, wegens stelselmatige en voortdurende niet-naleving –van 2007 tot minstens 2016 — van de dagelijkse grenswaarden voor de concentraties van PM10 en wegens stelselmatige en voortdurende niet-naleving — van 2007 tot en met 2014, met uitzondering van 2013 — van de jaarlijkse grenswaarden voor de concentraties van PM10 in de zone RO32101 (Boekarest, Roemenië) de verplichtingen niet nagekomen die op deze lidstaat rusten krachtens artikel 13, lid 1, van richtlijn 2008/50/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2008 betreffende de luchtkwaliteit en schonere lucht voor Europa, gelezen in samenhang met bijlage XI bij deze richtlijn en is, ten tweede, voor deze zone sinds 11 juni 2010 de verplichtingen niet nagekomen die op deze lidstaat rusten krachtens artikel 23, lid 1, van deze richtlijn, gelezen in samenhang met bijlage XV erbij, in het bijzonder de in artikel 23, lid 1, tweede alinea, van die richtlijn bedoelde verplichting om erover te waken dat de periode van overschrijding zo kort mogelijk is.
1)

Richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG, moet aldus worden uitgelegd dat een overeenkomst die bepaalt dat een aanbestedende dienst software kosteloos ter beschikking stelt aan een andere aanbestedende dienst en die samenhangt met een samenwerkingsovereenkomst op grond waarvan iedere partij bij deze overeenkomst verplicht is om haar mogelijke toekomstige doorontwikkelingen van deze software kosteloos ter beschikking te stellen aan de andere partij, een “overheidsopdracht” vormt in de zin van artikel 2, lid 1, punt 5, van richtlijn 2014/24 wanneer zowel uit de bewoordingen van die overeenkomsten als uit de toepasselijke nationale regeling blijkt dat de software in beginsel aanpassingen zal ondergaan.
Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 23 april 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Mons — België) — Wagram Invest SA/Belgische Staat

(Zaak C-640/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 78/660/EEG - Jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen - Beginsel van het getrouwe beeld - Verwerving van een financieel vast actief door een naamloze vennootschap - Boeking ten laste in de resultatenrekening van een disconto in verband met een renteloze schuld met een looptijd van meer dan een jaar, en boeking van de aanschaffingsprijs van het vaste actief op de actiefzijde van de balans na aftrek van het disconto)

(2020/C 230/06)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour d’appel de Mons

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Wagram Invest SA

Verwerende partij: Belgische Staat

Dictum

In het geval van de aankoop van een financieel vast actief door een naamloze vennootschap, waarbij de prijs over een langere periode in termijnen wordt betaald zonder dat rente verschuldigd is, in omstandigheden die lijken op een lening, moet het in artikel 2, lid 3, van de Vierde richtlijn (78/660/EEG) van de Raad van 25 juli 1978 op de grondslag van artikel [44, lid 2, onder g), EG] betreffende de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen neergelegde beginsel van het getrouwe beeld in die zin worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen het gebruik van een boekingsmethode waarbij een disconto tegen de marktrentevoet ten laste in de resultatenrekening wordt geboekt in verband met een met die aankoop gepaard gaande renteloze schuld met een looptijd van meer dan een jaar, en de aanschaffingsprijs van dat vaste actief op de actiefzijde van de balans wordt geboekt na aftrek van dat disconto.

(1) PB C 4 van 7.1.2019.
—

het in artikel 5, onder b), van verordening nr. 883/2004 neergelegde beginsel van gelijkstelling van de feiten van toepassing is in omstandigheden als die van het hoofdgeding. Het staat dus aan de bevoegde Franse autoriteiten om te bepalen of het vereiste feit in de zin van deze bepaling in casu bewezen is. Hierbij moeten deze autoriteiten met soortgelijke feiten die zich in Duitsland hebben voorgedaan rekening houden alsof deze zich op het eigen grondgebied hebben voorgedaan.
Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 27 februari 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos Aukščiausiasis Teismas — Litouwen) — AAS “BALTA”/UAB “GRIFS AG”

(Zaak C-803/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EU) nr. 1215/2012 - Artikel 15, punt 5, en artikel 16, punt 5 - Verzekering voor ‚grote risico’s’ - Tussen verzekeringnemer en verzekeraar overeengekomen forumkeuzebeding - Tegenwerpbaarheid van dat beding aan de verzekerde)

(2020/C 137/27)

Procestaal: Litouws

Verwijzende rechter

Lietuvos Aukščiausiasis Teismas

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: AAS “BALTA”

Verwerende partij: UAB “GRIFS AG”

Dictum

Artikel 15, punt 5, en artikel 16, punt 5, van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moeten aldus worden uitgelegd dat het forumkeuzebeding in een tussen een verzekeringnemer en een verzekeraar gesloten verzekeringsovereenkomst die “grote risico’s” in de zin van laatstgenoemde bepaling dekt, niet kan worden tegengeworpen aan een uit hoofde van deze overeenkomst verzekerde persoon die geen beroepsbeoefenaar in de verzekeringssector is, niet met dit beding heeft ingestemd en zijn woonplaats heeft in een andere lidstaat dan de verzekeringnemer en de verzekeraar.

(1) PB C 82 van 4.3.2019.
3)

Equivalenza Manufactory SL wordt, behalve in haar eigen kosten in de procedure in eerste aanleg in zaak T-6/17 en in de procedure in hogere voorziening, verwezen in de kosten die in deze procedures zijn opgekomen voor het Bureau voor de intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).
Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 12 februari 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad — Bulgarije) — strafprocedure tegen Nikolay Kolev e.a.

(Zaak C-704/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 267 VWEU - Uitvoering van een prejudiciële beslissing van het Hof - Bevoegdheid van een hogere rechter om bevelen te geven betreffende de wijze van uitvoering - Procedurele autonomie van de lidstaten - Doeltreffendheidsbeginsel - Eerbiediging van de rechten van de verdediging)

(2020/C 103/04)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Spetsializiran nakazatelen sad

Partijen in het hoofdgeding

Nikolay Boykov Kolev, Stefan Georgiev Kostadinov, Nasko Dimitrov Kurdov, Plamen Georgiev Drenski, Georgi Atanasov Zlatanov, Dimitar Atanasov Dimitrov

Dictum

Gelet op de uitlegging die het Hof in punt 2 van het dictum van het arrest van 5 juni 2018, Kolev e.a. (C-612/15, EU:C:2018:392), heeft gegeven van artikel 6, lid 3, en artikel 7, lid 3, van richtlijn 2012/13/EU van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2012 betreffende het recht op informatie in strafprocedures, moet artikel 267 VWEU aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een regel van nationaal procesrecht die de verwijzende rechter verplicht om, in de zaak die aanleiding heeft gegeven tot dat arrest, gevolg te geven aan een bevel van een hogere rechter om de zaak na de afsluiting van de gerechtelijke fase van de strafprocedure terug te verwijzen naar de openbare aanklager om de tijdens het strafrechtelijk onderzoek begane procedurele onregelmatigheden te verhelpen, voor zover deze Unierechtelijke bepalingen, zoals uitgelegd door het Hof in punt 2 van het dictum van voormeld arrest, in acht worden genomen in het kader van het strafrechtelijk onderzoek of in het kader van de daaropvolgende gerechtelijke fase van de strafprocedure.

(1) PB C 25 van 21.1.2019.
Arrest van het Hof (Grote kamer) van 3 maart 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het hof van beroep te Gent — België) — Tenuitvoerlegging van het Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd tegen X

(Zaak C-717/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in strafzaken - Kaderbesluit 2002/584/JBZ - Europees aanhoudingsbevel - Artikel 2, lid 2 - Tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel - Afschaffing van de toetsing van de dubbele strafbaarheid van het feit - Voorwaarden - Strafbaar feit waarop in de uitvaardigende lidstaat een vrijheidsstraf is gesteld met een maximum van ten minste drie jaar - Wijziging van de strafwetgeving van de uitvaardigende lidstaat tussen de datum van de feiten en de datum van uitvaardiging van het Europees aanhoudingsbevel - Versie van de wet die in aanmerking moet worden genomen ter toetsing van de drempel van een strafmaximum van ten minste drie jaar)

(2020/C 137/22)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hof van beroep te Gent

Partij in het hoofdgeding

X

Dictum

Artikel 2, lid 2, van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten, moet aldus worden uitgelegd dat, bij het onderzoek of op het strafbare feit waarvoor een Europees aanhoudingsbevel is uitgevaardigd, in de uitvaardigende lidstaat een vrijheidsstraf of een tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel staat met een maximum van ten minste drie jaar zoals omschreven in het recht van de uitvaardigende lidstaat, de uitvoerende rechterlijke autoriteit de versie van het recht van de uitvaardigende lidstaat in aanmerking moet nemen die van toepassing was op de feiten die aanleiding hebben gegeven tot de zaak waarin het Europees aanhoudingsbevel is uitgevaardigd.

(1) PB C 35 van 28.1.2019.
2)

Artikel 27, lid 4, onder a), van verordening nr. 882/2004, gelezen in samenhang met bijlage VI bij die verordening, moet aldus worden uitgelegd dat het niet eraan in de weg staat dat aan slachthuizen vergoedingen in rekening worden gebracht voor kwartieren van officiële controles die deze slachthuizen bij de bevoegde autoriteit in de zin van artikel 2, punt 4, van verordening nr. 882/2004 hebben aangevraagd, maar waarin niet daadwerkelijk is gewerkt, wanneer het aan die controle onderworpen slachthuis die autoriteit niet lang genoeg van tevoren in kennis heeft gesteld van zijn wens om de duur van de controle in te korten ten opzichte van de oorspronkelijk geplande duur.
1)

Artikel 3, lid 1, onder d), van verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels, moet aldus worden uitgelegd dat een toelage die wordt betaald aan bepaalde topsporters die voor een lidstaat of de rechtsvoorgangers daarvan zijn uitgekomen in internationale sportwedstrijden, niet valt onder het begrip “uitkering bij ouderdom” in de zin van die bepaling en derhalve van de werkingssfeer van die verordening is uitgesloten.
2)

Artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat een nationale rechter die vaststelt dat een boetebeding in een overeenkomst tussen een verkoper en een consument oneerlijk is, het bedrag van de volgens dat beding door de consument te betalen boete matigt of dat beding op grond van beginselen van zijn overeenkomstenrecht vervangt door een nationale bepaling van aanvullend recht, behalve indien de betrokken overeenkomst ingevolge de schrapping van het oneerlijke beding niet kan voortbestaan of indien de vernietiging van de gehele overeenkomst uiterst nadelige consequenties heeft voor de consument.
1)

Artikel 148, lid 4, van verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van een gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten en tot intrekking van de verordeningen (EEG) nr. 922/72, (EEG) nr. 234/79, (EG) nr. 1037/2001 en (EG) nr. 1234/2007 van de Raad, zoals gewijzigd bij verordening (EU) 2017/2393 van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2017, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling als die van artikel 3, lid 3, punt 1, van de Lietuvos Respublikos Ūkio subjektų, perkančių-parduodančių žalią pieną ir prekiaujančių pieno gaminiais, nesąžiningų veiksmų draudimo įstatymas Nr. XII-1907 (wet nr. XII-1907 van de Republiek Litouwen houdende een verbod op oneerlijke praktijken van Litouwse marktdeelnemers bij de aankoop en verkoop van rauwe melk en het in de handel brengen van zuivelproducten van 25 juni 2015, zoals gewijzigd bij de wet van 22 december 2015, die, met het oog op de bestrijding van oneerlijke handelspraktijken, kopers van rauwe melk verbiedt om verschillende aankoopprijzen te betalen aan producenten die op basis van de dagelijkse hoeveelheid verkochte rauwe melk moeten worden geacht tot dezelfde groep te behoren, voor melk van dezelfde samenstelling en kwaliteit en die langs dezelfde weg wordt geleverd, voor zover die regeling geschikt is om het nagestreefde doel te bereiken en niet verder gaat dan noodzakelijk is om dat doel te bereiken, waarbij het aan de verwijzende rechter staat om dit te verifiëren.
1)

Artikel 3, lid 2, eerste volzin, van verordening (EG) nr. 967/2006 van de Commissie van 29 juni 2006 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van verordening (EG) nr. 318/2006 van de Raad met betrekking tot de productie buiten het quotum in de sector suiker moet aldus worden uitgelegd dat, wanneer een heffing op het suikeroverschot door de bevoegde instantie van een lidstaat binnen de in die bepaling vastgestelde termijn aan de betrokken suikerfabrikant wordt meegedeeld, die termijn in beginsel eveneens geldt voor de wijziging van een dergelijke mededeling die voortvloeit uit een controle overeenkomstig artikel 10 van verordening nr. 952/2006 van de Commissie van 29 juni 2006 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 318/2006 van de Raad, wat betreft het beheer van de interne suikermarkt en het quotastelsel, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 707/2008 van de Commissie van 24 juli 2008. Desalniettemin mag de bevoegde nationale instantie deze termijn, behoudens in geval van onachtzaamheid, overschrijden wanneer zij de suikerproductie van de betrokken onderneming niet in detail kende en deze onwetendheid redelijkerwijs aan die onderneming kan worden toegeschreven omdat die niet te goeder trouw heeft gehandeld en niet alle toepasselijke bepalingen heeft nageleefd. Het staat aan de verwijzende rechter om, in het licht van alle omstandigheden van het hoofdgeding, na te gaan of dit in dat geding het geval is.
C 432/10

Arrest van het Hof (Negende kamer) van 7 november 2019 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale amministrativo regionale per la Lombardia - Italië) – Eni SpA/Ministero dello Sviluppo Economico, Ministero dell’Economia e delle Finanze (C-364/18), Shell Italia E & P SpA/Ministero dello Sviluppo Economico, Ministero dell’Economia e delle Finanze, Autorità di Regolazione per l’Energia, Reti e Ambiente, voorheen Autorità per l’energia elettrica e il gas e il sistema idrico (C-365/18)

(Gevoegde zaken C-364/18 en C-365/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 94/22/EG - Energie - Voorwaarden voor het verlenen en het gebruikmaken van vergunningen voor de prospectie, de exploratie en de productie van koolwaterstoffen - Royalty’s - Berekeningsmethoden - QE-index en Pfor-index - Discriminerend karakter)

(2019/C 432/10)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale amministrativo regionale per la Lombardia

Partijen in het hoofdgeding

(Zaak C-364/18)

Verzoekende partij: Eni SpA

Verwerende partijen: Ministero dello Sviluppo Economico, Ministero dell’Economia e delle Finanze

in tegenwoordigheid van: Autorità di Regolazione per l’Energia, Reti e Ambiente, voorheen Autorità per l’energia elettrica e il gas e il sistema idrico, Regione Basilicata, Comune di Viggiano, Regione Calabria, Comune di Ravenna, Assomineraria

(Zaak C-365/18)

Verzoekende partij: Shell Italia E & P SpA

Verwerende partijen: Ministero dello Sviluppo Economico, Ministero dell’Economia e delle Finanze, Autorità di Regolazione per l’Energia, Reti e Ambiente, voorheen Autorità per l’energia elettrica e il gas e il sistema idrico

in tegenwoordigheid van: Regione Basilicata, Comune di Viggiano, Assomineraria

Dictum

Artikel 6, lid 1, van richtlijn 94/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 1994 betreffende de voorwaarden voor het verlenen en het gebruik maken van vergunningen voor de prospectie, de exploratie en de productie van koolwaterstoffen, gelezen in het licht van de zesde overweging van die richtlijn, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling op grond waarvan het bedrag van de door de houders van concessies voor aardgaswinning verschuldigde royalty’s wordt berekend aan de hand van een index die is gebaseerd op de prijzen van aardolie en andere brandstoffen op middellange en lange termijn, en niet aan de hand van een index die de prijs van aardgas op de kortetermijnmarkt weerspiegelt.

(1) PB C 294 van 20.8.2018.
Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 oktober 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgericht Wien - Oostenrijk) – procedure ingesteld door Wasserleitungsverband Nördliches Burgenland, Robert Prandl, Gemeinde Zillingdorf

(Zaak C-197/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Milieu - Richtlijn 91/676/EEG - Bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen - Doelstelling om de verontreiniging te verminderen - Door verontreiniging getroffen wateren - Nitraatgehalte van maximaal 50 mg/l - Door de lidstaten vastgestelde actieprogramma’s - Rechten van particulieren om een dergelijk programma te wijzigen - Procesbevoegdheid voor de nationale autoriteiten en rechterlijke instanties)

(2019/C 413/10)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgericht Wien

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Wasserleitungsverband Nördliches Burgenland, Robert Prandl, GemeindeZillingdorf

In tegenwoordigheid van: Bundesministerium für Nachhaltigkeit und Tourismus, voorheen Bundesministerium für Land- und Forstwirtschaft, Umwelt und Wasserwirtschaft

Dictum

Artikel 288 VWEU en artikel 5, leden 4 en 5, van richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen en bijlage I, A, punt 2, daarbij dienen aldus te worden uitgelegd dat natuurlijke en rechtspersonen, zoals verzoekers in het hoofdgeding, van de bevoegde nationale autoriteiten moeten kunnen eisen dat zij een bestaand actieprogramma wijzigen of overeenkomstig artikel 5, lid 5, van deze richtlijn aanvullende of verscherpte maatregelen vaststellen zolang het nitraatgehalte in het grondwater zonder die maatregelen op een of meer meetplaatsen in de zin van artikel 5, lid 6, van die richtlijn meer dan 50 mg/l bedraagt of zou kunnen bedragen, mits het lozen van stikstofverbindingen uit agrarische bronnen in aanzienlijke mate bijdraagt tot de verontreiniging van het betrokken grondwater.

(1) PB C 268 van 30.7.2018.
C 423/10

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 16 oktober 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État - Frankrijk) – UPM France/Premier ministre, Ministre de l'Action et des Comptes publics

(Zaak C-270/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2003/96/EG - Belasting van energieproducten en elektriciteit - Artikel 21, lid 5, derde alinea - Vrijstelling voor kleine elektriciteitsproducenten mits zij worden belast op de opgewekte elektriciteit - Ontbreken, tijdens de toegekende overgangsperiode, van binnenlandse belasting op het eindverbruik van elektriciteit - Artikel 14, lid 1, onder a) - Verplichting tot vrijstelling voor energieproducten en elektriciteit die worden gebruikt voor de productie van elektriciteit)

(2019/C 423/11)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d'État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: UPM France

Verwerende partijen: Premier ministre, Ministre de l'Action et des Comptes publics

Dictum

Artikel 21, lid 5, derde alinea, tweede volzin, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit moet aldus worden uitgelegd dat de vrijstelling waarin deze bepaling voorziet voor kleine elektriciteitsproducenten, mits in afwijking van artikel 14, lid 1, onder a), van die richtlijn belasting wordt geheven op de voor de productie van die elektriciteit gebruikte energieproducten, door de Franse Republiek niet kon worden toegepast gedurende de overgangsperiode die haar overeenkomstig artikel 18, lid 10, tweede alinea, van voornoemde richtlijn was verleend tot 1 januari 2009, en tijdens welke deze lidstaat het bij die richtlijn ingestelde stelsel voor de belasting van elektriciteit niet had ingevoerd.

(1) PB C 211 van 18.6.2018.
1)

Artikel 1, lid 2, onder b), van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moet aldus worden uitgelegd dat een rechtsvordering tot vaststelling van het bestaan van vorderingen met het oog op de registratie ervan in het kader van een insolventieprocedure, zoals de rechtsvordering die in het hoofdgeding aan de orde is, uitgesloten is van de werkingssfeer van die verordening.
Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 18 september 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság - Hongarije) – VIPA Kereskedelmi és Szolgáltató Kft./Országos Gyógyszerészeti és Élelmezés-egészségügyi Intézet

(Zaak C-222/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Grensoverschrijdende gezondheidszorg - Richtlijn 2011/24/EU - Artikel 3, onder k), en artikel 11, lid 1 - Recept - Begrip - Erkenning van een recept dat in een andere lidstaat is uitgeschreven door een daartoe gemachtigd persoon - Voorwaarden - Vrij verkeer van goederen - Verbod op maatregelen van gelijke werking als kwantitatieve uitvoerbeperkingen - Artikelen 35 en 36 VWEU - Beperking van de verstrekking door een apotheek van receptplichtige geneesmiddelen - Bestelformulier opgesteld in een andere lidstaat - Rechtvaardiging - Bescherming van de gezondheid en het leven van personen - Richtlijn 2001/83/EG - Artikel 81, tweede alinea - Geneesmiddelenvoorziening van de bevolking van een lidstaat)

(2019/C 399/12)

Procestaal: Hongaars

Verwijzende rechter

Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: VIPA Kereskedelmi és Szolgáltató Kft.

Verwerende partij: Országos Gyógyszerészeti és Élelmezés-egészségügyi Intézet

Dictum

Artikel 3, onder k), en artikel 11, lid 1, van richtlijn 2011/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2011 betreffende de toepassing van de rechten van patiënten bij grensoverschrijdende gezondheidszorg moeten aldus worden uitgelegd dat ze zich niet verzetten tegen een regeling van een lidstaat volgens welke een apotheek van deze lidstaat geen receptplichtige geneesmiddelen mag verstrekken op basis van een bestelformulier dat afkomstig is van een beroepsbeoefenaar in de gezondheidssector die in een andere lidstaat gemachtigd is om geneesmiddelen voor te schrijven en zijn activiteit uit te oefenen, terwijl dat wel mag indien het bestelformulier afkomstig is van een beroepsbeoefenaar in de gezondheidssector die in de eerste lidstaat gemachtigd is om zijn activiteit uit te oefenen, met dien verstande dat dergelijke formulieren volgens die regeling de naam van de betrokken patiënt niet vermelden.

De artikelen 35 en 36 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat ze zich niet verzetten tegen een dergelijke regeling van een lidstaat voor zover die wordt gerechtvaardigd door het doel de gezondheid en het leven van personen te beschermen, geschikt is om dit doel te bereiken en niet verder gaat dan noodzakelijk is om het te bereiken, waarbij het aan de verwijzende rechter staat om dit te verifiëren.

(1) PB C 221 van 25.6.2018.