ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 52/18

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) — Verenigd Koninkrijk) — Actavis Group PTC EHF, Actavis UK Ltd/Sanofi

(Zaak C-443/12) (1)

(Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Aanvullend beschermingscertificaat - Verordening (EG) nr. 469/2009 - Artikel 3 - Voorwaarden voor verkrijging van dit certificaat - Opeenvolgend in handel brengen van twee geneesmiddelen die, gedeeltelijk of volledig, dezelfde werkzame stof bevatten - Samenstelling van werkzame stoffen waarvan één reeds op markt is gebracht in vorm van geneesmiddel met één enkele werkzame stof - Mogelijkheid om meerdere certificaten te verkrijgen op basis van eenzelfde octrooi en twee vergunningen voor in handel brengen)

2014/C 52/30

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

High Court of Justice (Chancery Division)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Actavis Group PTC EHF, Actavis UK Ltd

Verwerende partij: Sanofi

In tegenwoordigheid van: Sanofi Pharma Bristol-Myers Squibb SNC

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Justice (Chancery Division) — Uitlegging van artikel 3, sub a en c, van verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (PB L 152, blz. 1) — Voorwaarden voor afgifte van een aanvullend beschermingscertificaat — Begrip „product dat wordt beschermd door een van kracht zijnd basisoctrooi” — Criteria — Mogelijkheid het certificaat af te geven voor elk geneesmiddel in geval van een octrooi voor meerdere geneesmiddelen

Dictum

In omstandigheden als die in het hoofdgeding, waarin een octrooihouder op basis van een octrooi dat een vernieuwende werkzame stof beschermt en van een vergunning voor het in de handel brengen van een geneesmiddel dat deze stof als enige werkzame stof bevat, reeds een aanvullend beschermingscertificaat voor deze werkzame stof heeft verkregen, zodat hij zich kon verzetten tegen het gebruik van deze werkzame stof alleen of in combinatie met andere werkzame stoffen, moet artikel 3, sub c, van verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat op basis van hetzelfde octrooi, maar van een latere vergunning voor het in de handel brengen van een ander geneesmiddel dat deze werkzame stof in samenstelling met een andere, als zodanig door dit octrooi niet beschermde werkzame stof bevat, de octrooihouder een tweede aanvullend beschermingscertificaat voor deze samenstelling van werkzame stoffen verkrijgt.

(1) PB C 389 van 15.12.2012.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 45/16

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 5 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Riigikohus — Estland) — Nordecon AS, Ramboll Eesti AS/Rahandusministeerium

(Zaak C-561/12) (1)

(Overheidsopdrachten - Procedure van gunning door onderhandelingen met bekendmaking van aankondiging van opdracht - Mogelijkheid voor aanbestedende dienst om te onderhandelen over inschrijvingen die niet voldoen aan in bestek van opdracht genoemde dwingende eisen van technische specificaties)

2014/C 45/28

Procestaal: Ests

Verwijzende rechter

Riigikohus

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Nordecon AS, Ramboll Eesti AS

Verwerende partij: Rahandusministeerium

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Riigikohus — Uitlegging van artikel 30, lid 2, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114) — Procedure van gunning door onderhandelingen met bekendmaking van een aankondiging van een opdracht — Mogelijkheid of niet voor de aanbestedende dienst om te onderhandelen over inschrijvingen die niet beantwoorden aan de dwingende eisen van de technische specificaties in het bestek van de overheidsopdracht — Tijdens de onderhandelingen gewijzigde technische specificaties — Mogelijkheid om de overheidsopdracht te gunnen aan een inschrijver met een inschrijving die niet beantwoordt aan die technische specificaties

Dictum

Artikel 30, lid 2, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, staat de aanbestedende dienst niet toe te onderhandelen met indieners van inschrijvingen die niet beantwoorden aan de dwingende eisen van de technische specificaties van de opdracht.

(1) PB C 38 van 9.2.2013.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 52/20

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 19 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) — Verenigd Koninkrijk) — The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs/The Bridport and West Dorset Golf Club Limited

(Zaak C-495/12) (1)

(Fiscale bepalingen - Btw - Richtlijn 2006/112/EG - Vrijstellingen - Artikel 132, lid 1, sub m - Diensten die nauw samenhangen met beoefening van sport - Toegang tot golfterrein - Bezoekers, niet-leden van golfclub, die tegen betaling van toegangsgeld („greenfee”) toegang krijgen tot golfterrein - Uitsluiting van vrijstelling - Artikel 133, eerste alinea, sub d - Artikel 134, sub b - Extra opbrengsten)

2014/C 52/34

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

Verwerende partij: The Bridport and West Dorset Golf Club Limited

Voorwerp

Verzoek om prejudiciële beslissing — Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) — Verenigd Koninkrijk — Uitlegging van artikelen 132, lid 1, sub m, 133, sub d en 134, sub b, van de richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Vrijstellingen — Diensten die nauw samenhangen met beoefening van sport of met lichamelijke opvoeding — Verkoop, door een instelling zonder winstoogmerk, van rechten om gebruik te maken van een golfterrein gedurende een bepaalde periode teneinde er golf te spelen

Dictum

1) Artikel 134, sub b, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat de dienst die erin bestaat dat een instelling zonder winstoogmerk die een golfterrein beheert en een lidmaatschap aanbiedt, bezoekers die geen lid van deze instelling zijn, het recht verleent om dit golfterrein te gebruiken, niet van de vrijstelling van artikel 132, lid 1, sub m, van deze richtlijn is uitgesloten.

2) Artikel 133, eerste alinea, sub d, van richtlijn 2006/112 moet aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten in omstandigheden als die van het hoofdgeding niet is toegestaan, de dienst die bestaat in het verlenen van het recht op gebruik van het golfterrein dat wordt beheerd door een instelling zonder winstoogmerk die een lidmaatschap aanbiedt, uit te sluiten van de vrijstelling van artikel 132, lid 1, sub m, van deze richtlijn wanneer deze dienst wordt verricht ten behoeve van bezoekers die geen lid van deze instelling zijn.

(1) PB C 32 van 2.2.2013.
1)

Artikel 12, sub a, van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van du 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, moet in die zin worden uitgelegd dat het zich er niet tegen verzet dat voor de verstrekking van persoonsgegevens door een overheidsinstantie kosten in rekening worden gebracht.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 9/11

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 november 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte dei Conti — Sezione Giurisdizionale per la Regione Siciliana — Italië) — Giuseppa Romeo/Regione Siciliana

(Zaak C-313/12) (1)

(Nationale bestuursrechtelijke procedure - Zuiver interne situatie - Bestuurshandelingen - Motiveringsplicht - Mogelijkheid om ontbreken van motivering gedurende gerechtelijke procedure tegen bestuurshandeling te herstellen - Uitlegging van artikel 296, tweede alinea, VWEU en artikel 41, lid 2, sub c, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Onbevoegdheid van Hof)

2014/C 9/15

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Corte dei Conti — Sezione Giurisdizionale per la Regione Siciliana

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Giuseppa Romeo

Verwerende partij: Regione Siciliana

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Corte dei Conti (Sezione Giurisdizionale per la Regione Siciliana) — Uitlegging van artikel 296 VWEU en van artikel 41, lid 2, sub c, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Nationale regeling die voorziet in de mogelijkheid voor de overheid om in bepaalde omstandigheden haar handelingen niet te motiveren of om het ontbreken van motivering van een bestuurshandeling recht te zetten in de loop van een tegen die handeling ingestelde procedure in rechte — Nationale regeling die voor zuiver interne situaties naar het recht van de Unie verwijst — Mogelijkheid voor de nationale rechter om bij de uitlegging en de toepassing van de voorschriften en beginselen van het nationale recht af te wijken van de uitlegging die er in de rechtspraak van het Hof van Justitie aan is gegeven

Dictum

1) De eerste vraag die de Corte dei conti, sezione giurisdizionale per la Regione Siciliana (Italië), bij beslissing van 19 juni 2012 heeft gesteld, is niet-ontvankelijk.

2) Het Hof van Justitie van de Europese Unie is niet bevoegd om de tweede en de derde vraag die de Corte dei conti, sezione giurisdizionale per la Regione Siciliana, bij beslissing van 19 juni 2012 heeft gesteld, te beantwoorden.

(1) PB C 295 van 29.9.2012.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 367/19

Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 24 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casație și Justiție — Roemenië) — Agenția Națională de Administrare Fiscală/SC Rafinăria Steaua Română SA

(Zaak C-431/12) (1)

(Fiscale bepalingen - Belasting over toegevoegde waarde - Teruggave van btw-overschot door verrekening - Nietigverklaring van verrekeningsbesluiten - Verplichting tot betaling van vertragingsrente aan belastingplichtige)

2013/C 367/32

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Înalta Curte de Casație și Justiție

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Agenția Națională de Administrare Fiscală

Verwerende partij: SC Rafinăria Steaua Română SA

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Înalta Curte de Casație și Justiție — Uitlegging van artikel 183 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Teruggave van het btw-overschot door verrekening — Verplichting van de belastingautoriteit om vertragingsrente te betalen ingeval de verrekeningsbesluiten nietig worden verklaard door een rechterlijke instantie

Dictum

Artikel 183 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat een belastingplichtige die heeft verzocht om teruggave van de voorbelasting die hij te veel heeft betaald in verhouding tot de door hem verschuldigde belasting over de toegevoegde waarde, geen recht heeft op betaling van vertragingsrente door de belastingdienst van een lidstaat die de teruggave tardief heeft verricht, voor de periode waarin administratieve besluiten van kracht waren die de teruggave uitsloten en die nadien bij rechterlijke beslissing nietig zijn verklaard.

(1) PB C 399 van 22.12.2012.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 367/6

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 24 oktober 2013 — Deutsche Post AG/Europese Commissie, UPS Europe NV/SA, UPS Deutschland Inc. & Co. OHG

(Zaak C-77/12 P) (1)

(Hogere voorziening - Staatssteun - Besluit van Commissie tot inleiding van procedure van artikel 88, lid 2, EG - Beroep tot nietigverklaring - Voor beroep tot nietigverklaring vatbare handelingen - Handelingen die dwingende rechtsgevolgen beogen te sorteren - Eerder inleidingsbesluit betreffende dezelfde maatregelen)

2013/C 367/08

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Deutsche Post AG (vertegenwoordigers: J. Sedemund en T. Lübbig, Rechtsanwälte)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Martenczuk en T. Maxian Rusche, gemachtigden), UPS Europe NV/SA, UPS Deutschland Inc. & Co. OHG (vertegenwoordigers: T. Ottervanger en E. Henny, advocaten)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 8 december 2011, Deutsche Post/Commissie (T-421/07), waarbij het Gerecht niet-ontvankelijk heeft verklaard het door rekwirante ingestelde beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 12 september 2007 tot inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, EG ten aanzien van de door de Bondsrepubliek Duitsland aan Deutsche Post AG verleende staatssteun [steunmaatregel C 36/07 (ex NN 25/07)] — Schending van artikel 263, vierde alinea, VWEU en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte — Onjuiste uitlegging van het recht op behoorlijk bestuur, het vertrouwensbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel — Ontoereikende motivering van het arrest van het Gerecht

Dictum

1) Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 8 december 2011, Deutsche Post/Commissie (T-421/07), wordt vernietigd.

2) De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie.

3) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

(1) PB C 118 van 21.4.2012.
2)

De European Federation of Ink and Ink Cartridge Manufacturers (EFIM) wordt verwezen in de kosten.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 260/10

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 18 juli 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof te Leeuwarden — Nederland) — fiscale eenheid PPG Holdings BV cs te Hoogezand/Inspecteur van de Belastingdienst/Noord/kantoor Groningen

(Zaak C-26/12) (1)

(Belasting over de toegevoegde waarde - Zesde richtlijn (77/388/EEG) - Artikelen 17 en 13, B, sub d, punt 6 - Vrijstellingen - Aftrek van voorbelasting - Pensioenfonds - Begrip „beheer van gemeenschappelijke beleggingsfondsen”)

2013/C 260/18

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Gerechtshof te Leeuwarden

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: fiscale eenheid PPG Holdings BV cs te Hoogezand

Verwerende partij: Inspecteur van de Belastingdienst/Noord/kantoor Groningen

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Gerechtshof te Leeuwarden — Uitlegging van de artikelen 13, B, sub d, punt 6, en 17 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), en van de artikelen 135, lid 1, sub g, 168 en 169 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Aftrek van voorbelasting — Belastingplichtige die op grond van de nationale wetgeving inzake ouderdomspensioenen een pensioenfonds heeft opgericht om de pensioenrechten van zijn werknemers als deelnemers aan dat fonds zeker te stellen — Aftrek van de voorbelasting ter zake van prestaties die aan hem voor de bedrijfsvoering van het pensioenfonds zijn verstrekt

Dictum

Artikel 17 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat een belastingplichtige die ten behoeve van het zeker stellen van de pensioenrechten van zijn werknemers en gewezen werknemers een pensioenfonds heeft opgericht in de vorm van een juridisch en fiscaal afgescheiden entiteit, zoals die aan de orde in het hoofdgeding, het recht heeft de belasting over de toegevoegde waarde die hij heeft betaald ter zake van prestaties voor het beheer en de bedrijfsvoering van dat fonds in aftrek te brengen, mits uit het geheel van de omstandigheden van de betrokken transacties een rechtstreeks en onmiddellijk verband naar voren komt.

(1) PB C 98 van 31.3.2012.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 225/34

Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 20 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Plovdiv — Bulgarije) — Teritorialna direktsia na NAP — Plovdiv/RODOPI-M 91 OOD

(Zaak C-259/12) (1)

(Fiscale bepalingen - Btw - Richtlijn 2006/112/EG - Beginsel van fiscale neutraliteit en evenredigheidsbeginsel - Te late boeking en aangifte van annulering van factuur - Herstel van verzuim - Betaling van belasting - Staatsbegroting - Geen schade - Administratieve sanctie)

2013/C 225/58

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Administrativen sad Plovdiv

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Teritorialna direktsia na NAP — Plovdiv

Verwerende partij: RODOPI-M 91 OOD

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Administrativen sad Plovdiv — Uitlegging van de artikelen 242 en 273 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Administratieve sanctie wegens te late aangifte van annulering van een factuur hoewel de annulering later is geboekt en de betrokkene de belasting heeft betaald die voortvloeit uit de geannuleerde factuur die niet in het crediteurenboek en de belastingaangifte over het belastingtijdvak is ingeschreven — Geldboete gelijk aan het totaalbedrag van de niet tijdig betaalde belasting — Beginsel van fiscale neutraliteit

Dictum

Het beginsel van fiscale neutraliteit verzet zich niet ertegen dat de belastingdienst van een lidstaat een belastingplichtige die niet binnen de door de nationale wetgeving gestelde termijn zijn plicht is nagekomen om gegevens te boeken en aan te geven die de berekening van de door hem verschuldigde belasting over de toegevoegde waarde beïnvloeden, een geldboete ten belope van deze niet binnen deze termijn betaalde belasting oplegt, wanneer deze belastingplichtige het verzuim vervolgens heeft hersteld en de verschuldigde belasting met rente volledig heeft voldaan. Het staat aan de nationale rechter om in het licht van de artikelen 242 en 273 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, te beoordelen of het bedrag van de opgelegde geldboete, gelet op de omstandigheden van het hoofdgeding, met name de termijn waarin de onregelmatigheid is rechtgezet, de ernst van deze onregelmatigheid en eventueel aan de belastingplichtige toerekenbare fraude of omzeiling van de toepasselijke wetgeving, niet verder gaat dan nodig is tot waarborging van de juiste inning van de belasting en voorkoming van fraude.

(1) PB C 243 van 11.8.2012.
2)

De artikelen 6, lid 1, sub b en c, en 7, sub c en e, van richtlijn 95/46 moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling zoals die in het hoofdgeding, die een werkgever verplicht aan de nationale autoriteit bevoegd voor het toezicht op de arbeidsvoorwaarden een onmiddellijk consulteerbaar arbeidstijdregister ter beschikking te stellen, voor zover deze verplichting noodzakelijk is opdat die autoriteit het haar opgedragen toezicht op de toepassing van de arbeidsvoorwaardenregeling, met name inzake arbeidstijd, kan uitoefenen.
2)

Wanneer een lidstaat overeenkomstig artikel 4, lid 2, sub b, van richtlijn 85/337, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11, voor projecten die vallen onder bijlage II bij deze richtlijn een drempelwaarde als in het hoofdgeding vaststelt die onverenigbaar is met de in artikel 2, lid 1, en artikel 4, lid 3, van deze richtlijn vastgestelde verplichtingen, hebben de bepalingen van artikel 2, lid 1, en artikel 4, leden 2, sub a, en 3, van deze richtlijn rechtstreekse werking, zodat de bevoegde nationale autoriteiten moeten verzekeren dat eerst wordt onderzocht of de betrokken projecten een aanzienlijk milieueffect kunnen hebben en, indien dit het geval is, vervolgens een milieueffectbeoordeling wordt uitgevoerd.
1)

Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 gewijzigde en bijgewerkte versie, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1992/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006, moet aldus worden uitgelegd dat een derdelander of haar dochter, die eveneens derdelander is, die zich in de volgende situatie bevinden: — deze derdelander heeft minder dan vijf jaar geleden een verblijfstitel in een lidstaat verkregen om zich, zonder huwelijk of geregistreerd partnerschap, te voegen bij een onderdaan van een andere lidstaat met wie zij een kind heeft dat de nationaliteit van die andere lidstaat bezit; — enkel deze onderdaan van een andere lidstaat heeft de hoedanigheid van werknemer; — het samenwonen van die derdelander en die onderdaan van een andere lidstaat is inmiddels beëindigd, en — de twee kinderen maken deel uit van het huishouden van de moeder, niet binnen de personele werkingssfeer van die verordening vallen, tenzij deze derdelander of haar dochter in de zin van de nationale wet en voor de toepassing daarvan als „gezinsleden” van deze onderdaan van een andere lidstaat in de zin van die wet kunnen worden beschouwd, of, wanneer dit niet het geval is, zij kunnen worden geacht „in hoofdzaak op kosten” van die onderdaan te worden „onderhouden”.
1)

Artikel 52, lid 3, van richtlijn 2007/64/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2007 betreffende betalingsdiensten in de interne markt, tot wijziging van de richtlijnen 97/7/EG, 2002/65/EG, 2005/60/EG en 2006/48/EG, en tot intrekking van richtlijn 97/5/EG, moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling van toepassing is op het gebruik van een betaalinstrument in het kader van de contractuele relatie tussen een aanbieder van mobiele telefonie, als begunstigde, en zijn klant, als betaler.