ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
2)

Artikel 6, lid 1, en artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, moeten aldus worden uitgelegd dat zij er niet aan in de weg staan dat een nationale rechter die om een betalingsbevel is verzocht en vermoedt dat dit verzoek is gebaseerd op een oneerlijk beding in de consumentenkredietovereenkomst in de zin van richtlijn 93/13, de mogelijkheid heeft om bij gebreke van verzet door de consument aanvullende informatie op te vragen bij de schuldeiser teneinde te onderzoeken of dit beding werkelijk oneerlijk is.
Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 6 november 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunalul Specializat Mureş — Roemenië) — MF/BNP Paribas Personal Finance SA Paris Sucursala Bucureşti, Secapital Sàrl

(Zaak C-75/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Richtlijn 93/13/EEG - Consumentenovereenkomsten - Consumentenkrediet - Procedure van gedwongen tenuitvoerlegging - Termijn van vijftien dagen, te rekenen vanaf de kennisgeving van de procedure van gedwongen tenuitvoerlegging, om het oneerlijke karakter van een beding aan de orde te stellen)

(2020/C 161/18)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Tribunalul Specializat Mureş

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: MF

Verwerende partijen: BNP Paribas Personal Finance SA Paris Sucursala Bucureşti, Secapital Sàrl

Dictum

Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat deze richtlijn zich verzet tegen een nationale regeling volgens welke een consument die een leningsovereenkomst is aangegaan bij een kredietinstelling en tegen wie deze verkoper een procedure van gedwongen tenuitvoerlegging heeft ingeleid, zich na het verstrijken van een termijn van vijftien dagen na de kennisgeving van de eerste handelingen van deze procedure niet meer kan beroepen op het bestaan van oneerlijke bedingen om zich te verzetten tegen die procedure, zelfs al beschikt de consument uit hoofde van de nationale wetgeving over een rechtsvordering tot vaststelling dat er sprake is van een oneerlijk beding, die te allen tijde kan worden ingesteld, maar waarvan de uitkomst geen invloed heeft op de uitkomst van de procedure van gedwongen tenuitvoerlegging, die bindend is voor de consument voordat uitspraak is gedaan op de vordering tot vaststelling van het bestaan van oneerlijke bedingen.

(1) PB C 164 van 13.5.2019.
2)

Crocs Inc. wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten die het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) in het kader van deze procedure heeft gemaakt.
Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 24 oktober 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal d’instance Aulnay-sous-Bois - Frankrijk) – LC, MD/easyJet Airline Co. Ltd

(Zaak C-756/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Reglement voor de procesvoering van het Hof - Artikel 99 - Luchtvervoer - Verordening (EG) nr. 261/2004 - Langdurige vertraging van vluchten - Recht van passagiers op compensatie - Bewijs van aanwezigheid van de passagier bij de incheckbalie - Boeking die is bevestigd door de luchtvaartmaatschappij)

(2020/C 45/07)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Tribunal d’instance Aulnay-sous-Bois

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: LC, MD

Verwerende partij: easyJet Airline Co. Ltd

Dictum

Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelĳke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91, en met name artikel 3, lid 2, onder a), moet aldus worden uitgelegd dat aan passagiers van een vlucht met drie uur of meer vertraging bij aankomst die over een bevestigde boeking voor die vlucht beschikken, de compensatie uit hoofde van die verordening niet mag worden geweigerd louter op grond dat zij in het kader van hun vordering tot compensatie niet hebben aangetoond, met name door middel van de instapkaart, dat zij voor de betrokken vlucht aanwezig waren bij de incheckbalie, tenzij wordt aangetoond dat deze passagiers niet met de vertraagde vlucht in kwestie zijn vervoerd, hetgeen de nationale rechter dient na te gaan.

(1) PB C 54 van 11.2.2019.
Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 15 mei 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Kamenz — Duitsland) — MC/ND

(Zaak C-827/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 53, lid 2, en artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Rechterlijke bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken - Verdrag van Lugano II - Artikel 22, punt 1 - Geschillen betreffende zakelijke rechten op en huur en verhuur, pacht en verpachting van onroerende goederen - Teruggave van de opbrengst van de verhuur van een goed voor de eigendomsoverdracht)

(2019/C 288/10)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Kamenz

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: MC

Verwerende partij: ND

Dictum

Artikel 22, lid 1, eerste alinea, van het Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, ondertekend op 30 oktober 2007, waarvan de sluiting namens de Europese Gemeenschap werd goedgekeurd bij besluit 2009/430/EG van de Raad van 27 november 2008, moet aldus worden uitgelegd dat een vordering van de koper van een onroerend goed tot betaling van een bedrag dat de verkoper aan huur van een derde heeft ontvangen, terwijl deze koper bij de betaling van dit bedrag weliswaar het bezit van dit goed heeft verkregen maar volgens de toepasselijke nationale regeling nog niet wettelijk de eigenaar ervan was, geen vordering inzake „zakelijke rechten op en huur en verhuur, pacht en verpachting van onroerende goederen” in de zin van deze bepaling is.

(1) PB C 103 van 18.3.2019.
Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 11 april 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil no 1 de Gerona — Spanje) — OD/Ryanair DAC

(Zaak C-646/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het reglement voor de procesvoering van het Hof - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EU) nr. 1215/2012 - Vaststelling van het gerecht dat bevoegd is om van een verzoek om compensatie voor een vertraagde vlucht kennis te nemen - Artikel 26 - Stilzwijgende aanwijzing door partijen - Noodzaak dat de verweerder verschijnt)

(2019/C 280/14)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de lo Mercantil no 1 de Gerona

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: OD

Verwerende partij: Ryanair DAC

Dictum

Artikel 26, lid 1, van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moet aldus worden uitgelegd dat het niet van toepassing is op een geval zoals in het hoofdgeding, waarin de verweerder geen opmerkingen heeft ingediend of niet is verschenen.

(1) PB C 25 van 21.1.2019.
Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 27 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Milano — Italië) — FR / Ministero dell’interno — Commissione Territoriale per il riconoscimento della Protezione Internazionale presso la Prefettura U.T.G. di Milano

(Zaak C-422/18 PPU) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Prejudiciële spoedprocedure - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming - Richtlijn 2013/32/EU - Artikel 46 - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 18, artikel 19, lid 2, en artikel 47 - Recht op een doeltreffende voorziening in rechte - Besluit tot afwijzing van een verzoek om internationale bescherming - Nationale regeling die voorziet in rechtsgang in tweede aanleg - Schorsende werking van rechtswege beperkt tot het beroep in eerste aanleg))

(2018/C 455/27)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale di Milano

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: FR

Verwerende partij: Ministero dell’interno — Commissione Territoriale per il riconoscimento della Protezione Internazionale presso la Prefettura U.T.G. di Milano

in tegenwoordigheid van: Pubblico Ministero

Dictum

Het Unierecht, in het bijzonder het bepaalde in richtlijn 2013/32/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming, gelezen in het licht van artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling als in het hoofdgeding, die voorziet in een rechtsmiddel tegen een uitspraak in eerste aanleg waarbij een besluit van de bevoegde administratieve autoriteit tot afwijzing van een verzoek om internationale bescherming wordt bevestigd, zonder dat daarbij van rechtswege schorsende werking wordt verleend, maar op grond waarvan de rechter die die uitspraak heeft gedaan op verzoek van de betrokkene de opschorting van de tenuitvoerlegging van de uitspraak kan bevelen na te hebben beoordeeld of de in het rechtsmiddel tegen de uitspraak aangevoerde middelen al dan niet gegrond zijn, en niet of er een risico bestaat dat de tenuitvoerlegging van dit vonnis ernstige en onherstelbare schade aan die eiser veroorzaakt.

(1) PB C 311 van 3.9.2018.
Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 6 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesverwaltungsgericht Oberösterreich — Oostenrijk) — Procedures ingeleid door Gmalieva s.r.o. e.a.

(Zaak C-79/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Vrij verrichten van diensten - Kansspelen - Kansspelmonopolie in een lidstaat - Nationale wettelijke regeling die de exploitatie van speelautomaten verbiedt zonder voorafgaande toelating van de bestuursrechtelijke autoriteiten))

(2018/C 399/15)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landesverwaltungsgericht Oberösterreich

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Gmalieva s.r.o., Celik KG, PBW GmbH, Antoaneta Claudia Gruber, Play For Me GmbH, Haydar Demir

Verwerende partij: Landespolizeidirektion Oberösterreich

Dictum

Het staat aan de verwijzende rechter om, in het licht van de aanwijzingen die het Hof van Justitie van de Europese Unie met name in het arrest van 30 april 2014, Pfleger e.a. (C-390/12, EU:C:2014:281) heeft gegeven, te bepalen of een nationale wettelijke monopolieregeling voor kansspelen zoals aan de orde in het hoofdgeding, moet worden aangemerkt als samenhangend in het licht van artikel 56 en volgende VWEU wanneer in een nationale gerechtelijke procedure is vastgesteld dat:

— gokverslaving geen maatschappelijk probleem is dat optreden van de overheid vereist;

— verboden kansspelen enkel administratieve overtredingen en geen strafrechtelijke overtredingen vormen;

— de staatsinkomsten uit kansspelen jaarlijks meer dan 500 miljoen EUR, dit is 0,4 % van de jaarlijkse begroting, bedragen, en

— de reclame door de concessiehouders hoofdzakelijk beoogt personen die niet aan kansspelen deelnemen, tot spelen aan te zetten.

(1) PB C 178 van 06.06.2017
Zaak C-481/17: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 30 mei 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Veliko Tarnovo — Bulgarije) — Nikolay Yanchev/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Veliko Tarnovo pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite (Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Door de Europese Commissie goedgekeurde steunregeling — Investeringssteun in de landbouwsector — Belastingvrijstelling — Teruggave van vennootschapsbelasting — Voorwaarden — Weigering van individuele steun in het kader van deze steunregeling)

Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 30 mei 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Veliko Tarnovo — Bulgarije) — Nikolay Yanchev/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Veliko Tarnovo pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

(Zaak C-481/17) ( 1 )

„(Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Door de Europese Commissie goedgekeurde steunregeling — Investeringssteun in de landbouwsector — Belastingvrijstelling — Teruggave van vennootschapsbelasting — Voorwaarden — Weigering van individuele steun in het kader van deze steunregeling)”

Verwijzende rechter

Administrativen sad Veliko Tarnovo

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Nikolay Yanchev

Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Veliko Tarnovo pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

Dictum

Besluit C(2011) 863 van de Europese Commissie van 11 februari 2011 betreffende de verlening van staatssteun in het kader van de artikelen 107 en 108 VWEU, waarbij steunmaatregel N 546/2010 die door de Republiek Bulgarije is ingesteld voor investeringen in landbouwbedrijven in de vorm van teruggaaf van vennootschapsbelasting, is goedgekeurd, dient aldus te worden uitgelegd dat het zich er niet tegen verzet dat deze lidstaat weigert individuele steun te verlenen uit hoofde van deze steunregeling, op grond dat de aanvrager niet voldoet aan een nationaalrechtelijke voorwaarde, volgens welke geen steun kan worden verleend aan een belastingplichtige met uitstaande schulden jegens de staat, ondanks dat het genoemde besluit niet uitdrukkelijk een dergelijke voorwaarde bevat.

( 1 ) PB C 369 van 30.10.2017.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 166/17

Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 22 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Roma — Italië) — Luigi Bisignani / Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale 1 di Roma

(Zaak C-125/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Artikelen 53, lid 2, en 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Vrij verkeer van kapitaal - Artikelen 64 en 65 VWEU - Richtlijn 2011/16/EU - Administratieve samenwerking op belastinggebied - Kapitaaloverdracht aan Vaticaanstad - Verplichting tot aangifte van geldovermakingen naar of uit het buitenland - Intrekking))

(2018/C 166/22)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Commissione tributaria provinciale di Roma

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Luigi Bisignani

Verwerende partij: Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale 1 di Roma

Dictum

De artikelen 64, lid 1, en 65, lid 1, onder a), VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die de inbreuk bestaande in het niet aangeven van geldovermakingen naar het buitenland definitief intrekt.

(1) PB C 213 van 3.7.2017.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 249/15

Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 14 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rayonen sad Varna — Bulgarije) — Todor Iliev/Blagovesta Ilieva

(Zaak C-67/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EU) nr. 1215/2012 - Artikel 1, lid 2, onder a) - Werkingssfeer - Uitgesloten gebieden - Huwelijksgoederenstelsels - Ontbinding van het huwelijk - Vereffening van een tijdens het huwelijk verworven goed))

(2017/C 249/22)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Rayonen sad Varna

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Todor Iliev

Verwerende partij: Blagovesta Ilieva

Dictum

Artikel 1, lid 2, onder a), van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat een geschil zoals in het hoofgeding met betrekking tot de vereffening, na het uitspreken van de echtscheiding, van een roerend goed dat tijdens het huwelijk is verworven door echtgenoten die staatsburgers zijn van de ene lidstaat, maar woonachtig zijn in een andere lidstaat, niet binnen de werkingssfeer van deze verordening valt, maar onder het huwelijksvermogensrecht, en dus onder de in artikel 1, lid 2, onder a), vermelde uitzonderingen.

(1) PB C 112 van 10.4.2017.
Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 3 juli 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 6 de Alicante - Spanje) – Bankia SA/Alfredo Sánchez Martínez, Sandra Sánchez Triviño

(Zaak C-486/16) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Bescherming van de consument - Richtlijn 93/13/EEG - Artikelen 6 en 7 - Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten - Beding inzake vervroegde opeisbaarheid van een hypothecaire lening - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Vraag die identiek is aan een vraag waarover het Hof reeds uitspraak heeft gedaan of waarop het antwoord duidelijk uit de rechtspraak kan worden afgeleid - Bevoegdheden van de nationale rechter met betrekking tot een als „oneerlijk” gekwalificeerd beding - Vervanging van het oneerlijke beding door een bepaling van nationaal recht - Doeltreffendheidsbeginsel - Beginsel van procedurele autonomie)

(2020/C 19/04)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de Primera Instancia no 6 de Alicante

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Bankia SA

Verwerende partij: Alfredo Sánchez Martínez, Sandra Sánchez Triviño

Dictum

Artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten en het doeltreffendheidsbeginsel moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich er niet tegen verzetten dat een nationale rechter in eerste aanleg in omstandigheden als die in het hoofdgeding gebonden is door een beslissing van een rechter in tweede aanleg waarbij wordt gelast een tenuitvoerleggingsprocedure in te leiden en daarbij rekening te houden met de ernst van de niet-nakoming door de consument van de uit de hypothecaire lening voortvloeiende verplichtingen, zelfs wanneer deze overeenkomst een beding bevat dat oneerlijk is verklaard in een eerdere uitspraak die onherroepelijk is geworden, maar naar nationaal recht geen gezag van gewijsde heeft.

(1) PB C 441 van 28.11.2016.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 63/3

Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 7 december 2017 — Ierland / Aughinish Alumina Ltd, Europese Commissie

(Zaak C-369/16 P) (1)

([Hogere voorziening - Staatssteun - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering - Accijnsvrijstelling op bij de productie van aluminiumoxide als brandstof gebruikte minerale oliën - Bestaande of nieuwe steun - Verordening (EG) nr. 659/1999 - Artikel 1, onder b), i) en iv), en onder d), - Verjaring - Artikel 15 - Rechtszekerheidsbeginsel - Beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen])

(2018/C 063/03)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirant: Ierland (vertegenwoordigers: E. Creedon, L. Williams en A. Joyce, gemachtigden, P. McGarry, SC)

Interveniënte aan de zijde van de verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: R. Coesme en D. Colas, gemachtigden)

Andere partijen in de procedure: Aughinish Alumina Ltd (vertegenwoordigers: C. Little en C. Waterson, advocaten), Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Bottka en N. Khan, gemachtigden)

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Ierland wordt verwezen in de kosten.

3) De Franse Republiek draagt haar eigen kosten.

(1) PB C 371 van 10.10.2016.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 213/15

Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 27 april 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunalul Specializat Mureș — Roemenië) — Michael Tibor Bachman/FAER IFN SA

(Zaak C-535/16) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Bescherming van de consument - Richtlijn 93/13/EEG - Artikel 2, onder b) - Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten - Begrip „consument” - Natuurlijke persoon die met een kredietinstelling een schuldvernieuwingsovereenkomst heeft gesloten om te voldoen aan de verplichtingen tot aflossing van de kredieten die door een handelsvennootschap bij die kredietinstelling zijn aangegaan))

(2017/C 213/17)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Tribunalul Specializat Mureș

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Michael Tibor Bachman

Verwerende partij: FAER IFN SA

Dictum

Artikel 2, onder b), van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat een natuurlijke persoon die zich na een schuldvernieuwing jegens een kredietinstelling contractueel ertoe heeft verbonden om kredieten af te lossen die oorspronkelijk aan een handelsvennootschap waren verleend voor haar activiteit, als een consument in de zin van die bepaling kan worden aangemerkt wanneer die natuurlijke persoon geen duidelijke band met die vennootschap heeft en op die manier heeft gehandeld voor doeleinden die buiten zijn bedrijfs- of beroepsactiviteit vallen, maar op grond van zijn banden met de persoon die de zeggenschap over die vennootschap had en met de persoon die aan de oorspronkelijke kredietovereenkomsten accessoire overeenkomsten (borgtochtovereenkomsten of hypotheekovereenkomsten) heeft gesloten.

(1) PB C 38 van 6.2.2017.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 343/17

Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 30 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie — Roemenië) — Evo Bus GmbH/Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Ploiești

(Zaak C-55/16) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde - Recht op teruggaaf - Achtste richtlijn (79/1072/EEG) - Voorwaarden voor de teruggaaf - Opleggen van andere voorwaarden dan die bedoeld in de artikelen 3 en 4 - Verplichting om een bewijs van betaling van de belasting te verstrekken - Toelaatbaarheid))

(2016/C 343/27)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Evo Bus GmbH

Verwerende partij: Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Ploiești

Dictum

De Achtste richtlijn (79/1072/EEG) van de Raad van 6 december 1979 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Regeling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen, verzet zich tegen een regeling van een lidstaat op grond waarvan belastingplichtigen om hun recht op teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde uit te oefenen, moeten voldoen aan een algemene verplichting om een bewijs van betaling van die belasting te verstrekken.

(1) PB C 145 van 25.4.2016.
2)

Lotte Co. Ltd wordt, behalve in haar eigen kosten, verwezen in de kosten van Nestlé Unternehmungen Deutschland GmbH.