Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Beroep wegens nalaten - Termijnen - Verval van recht - Mogelijkheid om zich op beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen te beroepen - Voorwaarde

[EG-Verdrag, art. 175 (thans art. 232 EG)]

2. Beroep wegens nalaten - Opheffing van nalaten na instelling van beroep - Beroep zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing - Brief in zin van artikel 6 van verordening nr. 99/63

[EG-Verdrag, art. 175 en 176 (thans art. 232 EG en 233 EG); verordening nr. 99/63 van de Commissie, art. 6]

3. Hogere voorziening - Middelen - Middel gericht tegen beslissing van Gerecht omtrent kosten - Niet-ontvankelijkheid in geval van afwijzing van alle andere middelen

('s Hofs Statuut-EG, art. 51, tweede alinea)

Samenvatting

1. Om een beroep te kunnen doen op het vertrouwensbeginsel teneinde het verval van recht ten gevolge van het overschrijden van de termijn voor het instellen van een beroep wegens nalaten te vermijden, moet de verzoeker zich kunnen beroepen op verwachtingen die zijn gebaseerd op nauwkeurige toezeggingen vanwege de communautaire administratie of van gedragingen van die administratie die bij een burger te goeder trouw die alle zorgvuldigheid aan de dag legt die van een marktdeelnemer met normale kennis van zaken kan worden verlangd, een aanvaardbare verwarring kunnen veroorzaken. Dit is niet het geval met algemene, openbare verklaringen van een lid van de Commissie, noch met herhaalde contacten tussen de betrokkene en de Commissie na de aanmaning van deze laatste.

Aangezien uit de zeer algemene formulering van een brief van het met het concurrentiebeleid belaste lid van de Commissie aan de indiener van een klacht als bedoeld in artikel 3, lid 2, van verordening nr. 17 volgt dat deze brief in geen geval nauwkeurige toezeggingen kon bevatten of voor de betrokkene een bron kon zijn van een aanvaardbare verwarring, welke gegronde verwachtingen konden wekken die een voor rechterlijke bescherming vatbaar gewettigd vertrouwen konden doen ontstaan, heeft het Gerecht terecht geoordeeld dat betrokkene geen beroep op het vertrouwensbeginsel kon doen om te ontsnappen aan het verstrijken van de beroepstermijnen, die van openbare orde zijn en door partijen niet naar eigen believen kunnen worden vastgesteld.

( cf. punten 50-52 )

2. De grondgedachte van de in artikel 175 van het Verdrag (thans artikel 232 EG) voorziene beroepsmogelijkheid is, dat bij onwettig nalaten van de betrokken instelling het Hof kan worden verzocht vast te stellen dat dit nalaten, voor zover de betrokken instelling hieraan nog geen einde heeft gemaakt, in strijd is met het Verdrag. Blijkens artikel 176 van het Verdrag (thans artikel 233 EG) heeft deze vaststelling tot gevolg dat de verwerende instelling gehouden is de maatregelen te nemen welke nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof, onverminderd de vorderingen wegens niet-contractuele aansprakelijkheid die uit deze vaststelling kunnen voortvloeien. Wanneer de handeling waarvan het uitblijven het voorwerp van het geschil vormt, is vastgesteld nadat het beroep aanhangig is gemaakt, doch voordat het arrest is gewezen, kan een verklaring van het Hof houdende vaststelling van de onwettigheid van het aanvankelijke nalaten niet meer tot de in artikel 176 van het Verdrag voorziene gevolgen leiden. Bijgevolg is het beroep in een dergelijk geval, evenals wanneer de verwerende instelling binnen twee maanden heeft gereageerd op de uitnodiging tot handelen, zonder voorwerp geraakt, zodat op dit beroep niet meer behoeft te worden beslist. Het feit dat verzoekster geen genoegen neemt met het aldus door de Commissie ingenomen standpunt, is in dit verband niet van belang, daar artikel 175 van het Verdrag ziet op een nalaten door het niet nemen van een besluit of het niet bepalen van een standpunt, en niet op het verrichten van een andere handeling dan de betrokkene wenselijk of noodzakelijk acht.

Meer in het bijzonder in het kader van een klacht wegens schending van de mededingingsregels, vormt een door de Commissie aan de indiener van een op artikel 3, lid 2, van verordening nr. 17 gebaseerde klacht gezonden brief die aan de voorwaarden van artikel 6 van verordening nr. 99/63 voldoet, een standpuntbepaling in de zin van artikel 175, tweede alinea, van het Verdrag, waardoor een einde komt aan het niet-handelen van de Commissie en het door de indiener van de klacht ingestelde beroep wegens nalaten zonder voorwerp geraakt.

( cf. punten 83-84 )

3. Wanneer alle andere middelen van een hogere voorziening zijn afgewezen, moet het middel inzake de vermeende onwettigheid van de beslissing van het Gerecht omtrent de kosten ingevolge artikel 51, tweede alinea, van 's Hofs Statuut-EG, volgens hetwelk een hogere voorziening niet uitsluitend betrekking kan hebben op de veroordeling in of het bedrag van de proceskosten, niet ontvankelijk worden verklaard.

( cf. punt 93 )