ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Handelingen van de instellingen ° Beschikking ° Rechtstreekse werking ° Voorwaarden ° Mogelijkheid voor Lid-Staten af te wijken van bepalingen die rechtstreekse werking kunnen hebben ° Gevolgen

(EEG-Verdrag, art. 189, alinea 4)

2. Landbouw ° Harmonisatie van wetgevingen inzake sanitaire controle ° Financiering van keuringen en sanitaire controles van vers vlees ° Richtlijn 85/73 ° Niveaus van retributies vastgesteld bij beschikking 88/408 ° Bevoegdheid van Lid-Staten naar boven af te wijken ° Bevoegdheid die kan worden gedelegeerd aan regionale en plaatselijke autoriteiten ° Bevoegdheid die, wegens voor uitoefening ervan gestelde objectieve voorwaarden, niet belet dat particulieren beroep doen op beschikking om niveau van gefactureerde retributie te betwisten

(Richtlijn 85/73 van de Raad; beschikking 88/408 van de Raad, art. 2 en 11)

Samenvatting

1. De door artikel 189 EEG-Verdrag aan een gemeenschapsbeschikking toegekende dwingende werking heeft tot gevolg, dat een particulier zich tegenover een Lid-Staat op een bepaling van een tot een Lid-Staat gerichte beschikking kan beroepen wanneer zij aan de adressaat een onvoorwaardelijke en voldoende duidelijke en nauwkeurige verplichting oplegt. Indien zij binnen een bepaalde termijn moet worden uitgevoerd, kan op die bepaling eerst een beroep worden gedaan na afloop van de gestelde termijn, indien de Lid-Staat verzuimt de beschikking uit te voeren of op onjuiste wijze uitvoert.

Het feit dat de beschikking de adressaten toestaat af te wijken van de duidelijke en nauwkeurige bepalingen ervan, belet op zich niet, dat die bepalingen rechtstreekse werking hebben. Met name kunnen zij rechtstreekse werking hebben wanneer het gebruik van de afwijkingsmogelijkheden vatbaar is voor rechterlijke toetsing.

2. Een particulier kan zich tegenover een Lid-Staat beroepen op artikel 2, lid 1, van beschikking 88/408 betreffende de niveaus van de overeenkomstig richtlijn 85/73 te heffen retributies voor de keuringen en sanitaire controles van vers vlees, om op te komen tegen de heffing van retributies die hoger zijn dan de in deze bepaling vastgestelde bedragen, wanneer niet is voldaan aan de in artikel 2, lid 2, gestelde voorwaarden voor afwijkingen naar boven van de in artikel 2, lid 1, vastgestelde retributiebedragen, dat wil zeggen dat de situatie in de betrokken Lid-Staat afwijkt van het communautaire gemiddelde en dat de reële keuringskosten niet worden overschreden. Een beroep op artikel 2, lid 1, van beschikking 88/408 is evenwel slechts mogelijk met betrekking tot retributienota' s die na het verstrijken van de in artikel 11 van de beschikking gestelde termijn zijn vastgesteld.

Artikel 2, lid 2, van beschikking 88/408 moet aldus worden uitgelegd, dat een Lid-Staat de uitoefening van de hem bij deze bepaling toegekende bevoegdheid aan regionale of plaatselijke instanties kan delegeren.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen ° Bijzondere bevoegdheden ° Bevoegdheid ten aanzien van "verbintenissen uit overeenkomst" ° Begrip ° Autonome uitlegging ° Keten van overeenkomsten ° Aansprakelijkheidsvordering van latere verkrijger tegen fabrikant wegens gebreken van zaak ° Daarvan uitgesloten

(Executieverdrag, art. 2 en 5, sub 1)

Samenvatting

Het begrip "verbintenissen uit overeenkomst" in de zin van artikel 5, sub 1, van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, waaraan een autonome uitlegging moet worden gegeven, mag niet aldus worden uitgelegd, dat het ziet op een situatie waarin er geen sprake is van een verbintenis die een partij vrijwillig heeft aangegaan jegens een andere. Voorts vereist de door het verdrag onder meer nagestreefde doelstelling, de rechtsbescherming van de in de Gemeenschap gevestigde personen te verzekeren, dat de bevoegdheidsregels die van het algemene beginsel van artikel 2 van het verdrag afwijken, aldus worden uitgelegd, dat een gemiddeld oordeelkundige verweerder op grond daarvan redelijkerwijs kan voorzien, voor welke andere rechter dan die van de staat van zijn woonplaats hij zou kunnen worden opgeroepen. Daaruit volgt, dat artikel 5, sub 1, van het verdrag aldus moet worden uitgelegd, dat het niet van toepassing is op een geschil tussen de latere verkrijger van een zaak en de fabrikant ervan, die niet de verkoper is, wegens gebreken van die zaak of ongeschiktheid ervan voor het doel waarvoor zij is bestemd.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Ambtenaren ° Bezoldiging ° Gezinstoelagen ° Kindertoelage voor kind ten laste ° Gelijkstelling van iemand met kind ten laste ° Artikel 2, lid 4, van bijlage VII bij het Statuut ° Werkingssfeer

(Ambtenarenstatuut, art. 67; bijlage VII, art. 2)

2. Ambtenaren ° Statuut ° Algemene uitvoeringsbepalingen ° Algemene bepalingen ter uitvoering van artikel 2, lid 4, van bijlage VII bij het Statuut ° Onwettigheid

(Ambtenarenstatuut, art. 67 en 110; bijlage VII, art. 2, lid 4)

Samenvatting

1. Het Gerecht heeft terecht geoordeeld, dat artikel 2, lid 4, van bijlage VII bij het Statuut, op grond waarvan het tot aanstelling bevoegde gezag in uitzonderlijke gevallen een persoon ten aanzien van wie de ambtenaar een wettelijke onderhoudsplicht heeft en wiens onderhoud de ambtenaar zware lasten oplegt, met een ten laste komend kind kan gelijkstellen, aldus moet worden uitgelegd dat het kind dat niet aan de in de leden 3 en 5 van dit artikel gestelde voorwaarden voor toekenning van een kindertoelage voldoet, niet van de werkingssfeer van deze bepaling is uitgesloten om de enkele reden dat het een wettig, onwettig of geadopteerd kind van de ambtenaar of van zijn echtgenoot is.

2. Door minimum- en maximumleeftijdsgrenzen te stellen voor personen die met een kind ten laste kunnen worden gelijkgesteld, beperken de artikelen 3 en 7 van het besluit van de Raad tot vaststelling van de algemene bepalingen ter uitvoering van artikel 2, lid 4, van bijlage VII bij het Statuut de werkingssfeer van deze bepaling en ontnemen zij het tot aanstelling bevoegde gezag de mogelijkheid om in ieder concreet geval zijn beoordelingsbevoegdheid uit te oefenen. Aldus druisen deze artikelen in tegen het doel van voornoemde statutaire bepaling: een algemene oplossing te bieden voor situaties waarin een ambtenaar geen aanspraak kan maken op toepassing van artikel 2, leden 3 en 5, van bijlage VII, terwijl hij het daadwerkelijk onderhoud op zich moet nemen van een persoon die hem vergelijkbare lasten oplegt.

Het Gerecht heeft derhalve terecht geoordeeld dat de artikelen 3 en 7 van het besluit van de Raad onwettig waren.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Vrij verkeer van personen - Afwijkingen - Betrekkingen in overheidsdienst - Begrip - Deelneming aan uitoefening van overheidsgezag en aan bescherming van algemene belangen van staat - Leraar middelbaar onderwijs

(EEG-Verdrag, art. 48, lid 4)

Samenvatting

Onder betrekkingen in overheidsdienst die in artikel 48, lid 4, EEG-Verdrag worden onttrokken aan de werkingssfeer van de bepalingen van artikel 48, lid 1 tot en met 3, moeten een aantal betrekkingen worden verstaan die, al dan niet rechtstreeks, deelneming aan de uitoefening van openbaar gezag inhouden en die werkzaamheden omvatten strekkende tot bescherming van de algemene belangen van de staat of van andere openbare lichamen, en die derhalve bij de functionaris een bijzondere band van solidariteit ten opzichte van de staat onderstellen en een wederkerigheid van rechten en plichten die de grondslag vormen van de nationaliteitsverhouding. Uitgesloten zijn dus enkel de betrekkingen die, wegens de ermee verbonden taken en verantwoordelijkheden, de kenmerken kunnen hebben van de specifieke taken van de administratie op de genoemde gebieden.

De betrekking van leraar middelbaar onderwijs is geen betrekking in overheidsdienst in de zin van artikel 48, lid 4, EEG-Verdrag.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Handelingen van de instellingen ° Richtlijnen ° Uitvoering door Lid-Staten ° Kennisgeving van voorgenomen maatregelen aan Commissie ° Verplichting van Commissie, binnen een bepaalde termijn te reageren ° Geen ° Mogelijkheid alsnog niet-nakomingsprocedure in te stellen

(EEG-Verdrag, art. 5, 169 en 189, lid 3)

2. Harmonisatie van wetgevingen ° Kwaliteit van zwemwateren ° Richtlijn 76/160 ° Zwemwater ° Begrip ° Ingestelde en bewaakte badzones ° Daaronder begrepen, ongeacht feitelijk aantal baders

(Richtlijn 76/160 van de Raad, art. 1, lid 2, sub a, tweede streepje)

3. Harmonisatie van wetgevingen ° Kwaliteit van zwemwateren ° Richtlijn 76/160 ° Uitvoering door Lid-Staten ° Resultaatsverplichting

(Richtlijn 76/160 van de Raad)

Samenvatting

1. Een Lid-Staat die een richtlijn moet uitvoeren, mag uit het feit dat de Commissie in een eerste stadium niet heeft gereageerd op een haar gezonden mededeling over de wijze waarop hij voornemens is aan die richtlijn uitvoering te geven, niet afleiden dat deze instelling hiermee heeft ingestemd, daar noch artikel 5 EEG-Verdrag noch enige andere bepaling van de richtlijn haar verplichtte binnen een bepaalde termijn een standpunt in te nemen. De Commissie beslist zelf, wanneer zij haar bezwaren naar voren wil brengen, en niets staat eraan in de weg dat zij alsnog een niet-nakomingsprocedure inleidt.

2. Het begrip "zwemwater" in de zin van artikel 1, lid 2, sub a, tweede streepje, van richtlijn 76/160 betreffende de kwaliteit van het zwemwater, moet in samenhang met het doel van de richtlijn, zoals uiteengezet in de considerans, worden uitgelegd als omvattende alle wateren van badzones die over bepaalde voorzieningen beschikken, zoals badhokjes, sanitaire installaties, bebakening en reddingsdiensten.

3. Volgens artikel 4, lid 1, van richtlijn 76/160 betreffende de kwaliteit van het zwemwater, nemen de Lid-Staten de nodige maatregelen, opdat de kwaliteit van het zwemwater binnen een termijn van tien jaar nadat van deze richtlijn kennis is gegeven, in overeenstemming wordt gebracht met de door de richtlijn vastgestelde fysisch-chemische en microbiologische waarden. De richtlijn verlangt derhalve van de Lid-Staten ervoor te zorgen, dat de aangegeven resultaten binnen de gestelde termijn worden bereikt, zonder dat de Lid-Staten zich kunnen beroepen op bijzondere omstandigheden, behoudens op de door de richtlijn uitdrukkelijk bepaalde afwijkingen, om een verzuim van deze verplichting te rechtvaardigen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Vrij verkeer van goederen ° Industriële en commerciële eigendom ° Octrooirecht ° Weigering of verlening, aan houder van licentie van rechtswege, van vergunning om geoctrooieerd produkt uit derde landen in te voeren, afhankelijk van wijze waarop nationale markt door octrooihouder wordt bevoorraad (vervaardiging binnenslands of invoer uit andere Lid-Staten) ° Ontoelaatbaarheid

(EEG-Verdrag, art. 30 en 36)

2. Toetreding van nieuwe Lid-Staten tot de Gemeenschappen ° Spanje ° Portugal ° Vrij verkeer van goederen ° Industriële en commerciële eigendom ° Octrooirecht ° Verbod aan houder van licentie van rechtswege voor farmaceutisch produkt, dit uit Spanje en Portugal in te voeren ° Toelaatbaarheid ° Voorwaarden

(EEG-Verdrag, art. 30 en 36; Toetredingsakte van 1985, art. 47 en 209)

Samenvatting

1. De artikelen 30 en 36 EEG-Verdrag moeten aldus worden uitgelegd, dat zij eraan in de weg staan, dat de autoriteiten van de Lid-Staten, die bevoegd zijn om, bij gebreke van overeenstemming tussen partijen, de voorwaarden van licenties van rechtswege vast te stellen, op basis van hun nationale wettelijke bepalingen de licentiehouder verbieden het geoctrooieerde produkt uit derde landen in te voeren wanneer de octrooihouder het produkt op het nationale grondgebied vervaardigt, en die invoer toestaan wanneer de octrooihouder zijn octrooi exploiteert door middel van invoer van het produkt uit andere Lid-Staten van de Gemeenschap. Die praktijk is discriminerend omdat zij, tegen de doelstellingen van de Gemeenschap in, octrooihouders die zich niet wensen bloot te stellen aan concurrentie ten gevolge van invoer uit derde landen, ertoe aanzet, de betrokken produkten binnenslands te vervaardigen in plaats van ze uit derde landen in te voeren, en is geenszins noodzakelijk ter bescherming van de rechten die het specifieke voorwerp van de industriële en commerciële eigendom vormen.

2. De artikelen 47 en 209 van de Toetredingsakte van 1985, volgens welke de octrooihouder of zijn rechthebbende voor een farmaceutisch produkt dat in een Lid-Staat is gedeponeerd op een tijdstip waarop in Spanje of Portugal voor dat produkt geen octrooi kon worden verkregen, zich op het aan dat octrooi verbonden recht kan beroepen ten einde de invoer van en de handel in dit produkt te verhinderen in de andere Lid-Sta(a)t(en) waar dit produkt door een octrooi wordt beschermd, zelfs als dit produkt voor het eerst door hemzelf of met zijn instemming in Spanje of Portugal in de handel is gebracht, moeten aldus worden uitgelegd, dat de autoriteiten van de Lid-Staten, die bevoegd zijn om, bij gebreke van overeenstemming tussen partijen, de voorwaarden van een licentie van rechtswege vast te stellen, op basis van die bepalingen en in afwijking van de in de artikelen 30 en 36 EEG-Verdrag neergelegde beginselen de licentiehouder kunnen verbieden een geoctrooieerd farmaceutisch produkt uit Spanje en Portugal in te voeren, indien het nationale recht de octrooihouder het recht verleent zich tegen invoer te verzetten, en de octrooihouder van de hem door de artikelen 47 en 209 geboden mogelijkheid gebruik maakt.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Internationale overeenkomsten ° Derde ACS-EEG-overeenkomst van Lomé ° Bepalingen betreffende financiële en technische samenwerking ° Procedure voor plaatsen van overheidsopdrachten ° Rol van ACS-Staat en Commissie ° Bevoegdheid van ACS-Staat om contracten te sluiten ° Handeling of nalaten van Commissie, dat vatbaar is voor beroep tot nietigverklaring of wegens nalaten door inschrijvende onderneming ° Afwezigheid ° Aansprakelijkheid van Gemeenschap ° Toelaatbaarheid ° Voorwaarden

(EEG-Verdrag, art. 173, tweede alinea, 175, derde alinea, 178 en 215, tweede alinea; Derde ACS-EEG-overeenkomst van Lomé van 8 december 1984, art. 192 en 225)

Samenvatting

Bij de procedure voor het plaatsen van overheidsopdrachten in het kader van de financiële en technische samenwerking in de derde ACS-EEG-overeenkomst zijn de bevoegdheden verdeeld tussen de Commissie en de autoriteiten van de betrokken ACS-Staat. De Commissie besluit weliswaar namens de Gemeenschap over de financiering, doch de autoriteiten van de ACS-Staten zijn verantwoordelijk voor het uitwerken van, het onderhandelen over en het sluiten van de contracten.

Er kan dus geen sprake zijn van een voor een beroep krachtens artikel 173, tweede alinea, vatbare handeling of van een voor een beroep krachtens artikel 175, derde alinea, vatbaar verzuim van de Commissie jegens de inschrijvende ondernemingen.

Deze ondernemingen kunnen weliswaar een beroep wegens aansprakelijkheid krachtens de artikelen 178 en 215, tweede alinea, van het Verdrag instellen, doch de Commissie kan slechts aansprakelijk worden gesteld voor zover zij in de uitoefening van de haar bij de overeenkomst toegekende strikt beperkte bevoegdheden, een onwettige handeling heeft verricht of onrechtmatig heeft gehandeld.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Vrij verkeer van goederen ° Afwijkingen ° Bescherming van volksgezondheid ° Nationale regeling die gebruik van additief in levensmiddelen aan vergunning bindt ° Toelaatbaarheid ° Voorwaarden

(EEG-Verdrag, art. 30 en 36)

Samenvatting

Een nationale regeling die ter bescherming van de volksgezondheid een vergunning verlangt voor het gebruik van een additief in levensmiddelen en ook geldt voor dit additief bevattende levensmiddelen ingevoerd uit andere Lid-Staten waar zij wettig zijn vervaardigd en in het verkeer gebracht, is in overeenstemming met het gemeenschapsrecht, indien aan twee voorwaarden is voldaan. In de eerste plaats moet de regeling voorzien in een procedure die de marktdeelnemers in staat stelt, te verkrijgen dat het betrokken additief op de nationale lijst van toegestane additieven wordt geplaatst. Deze procedure moet gemakkelijk toegankelijk zijn en binnen een redelijke termijn kunnen worden afgesloten, en indien zij uitloopt op een weigering, moet hiertegen in rechte kunnen worden opgekomen. In de tweede plaats mogen de bevoegde administratieve autoriteiten een verzoek tot opneming van een additief in de betrokken lijst slechts kunnen afwijzen wanneer het additief niet voorziet in een werkelijke behoefte, met name van technologische aard, of een gevaar voor de volksgezondheid oplevert.

Hieruit volgt, dat een Lid-Staat die behoudens vergunning de invoer van een uit andere Lid-Staten afkomstig levensmiddel verbiedt op grond dat het een bepaald additief bevat, eerst kan worden geacht niet te hebben voldaan aan de krachtens de artikelen 30 en 36 EEG-Verdrag op hem rustende verplichtingen, indien hij geen procedure in het leven heeft geroepen die voldoet aan bovengenoemde eisen, of indien zijn autoriteiten een verzoek van een of meer marktdeelnemers om inschrijving van de betrokken stof op de lijst van toegestane additieven ten onrechte hebben afgewezen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Landbouw - Gemeenschappelijke ordeningen der markten - Prijsvorming - Nationale maatregelen - Onverenigbaarheid met gemeenschapsregeling

2. Steunmaatregelen van de staten - Voorgenomen steunmaatregelen - Kennisgeving aan Commissie - Verplichting - Niet-nakoming - Procedure van artikel 169 - Toelaatbaarheid

(EEG-Verdrag, art. 93, lid 3, en 169)

3. Beroep wegens niet-nakoming - Met redenen omkleed advies - Inleidend verzoekschrift - Identiteit van overwegingen en middelen

(EEG-Verdrag, art. 169)

Samenvatting

1. De gemeenschappelijke marktordeningen zijn gebaseerd op het beginsel van een open markt, waartoe elke producent vrije toegang heeft onder voorwaarden van echte mededinging en waarvan de werking uitsluitend door de in die ordeningen voorziene instrumenten wordt geregeld. In het bijzonder kunnen de Lid-Staten op de onder een gemeenschappelijke marktordening vallende gebieden, en vooral wanneer die ordening op een gemeenschappelijke prijsregeling berust, niet meer met eenzijdig vastgestelde nationale maatregelen ingrijpen in het prijsvormingsmechanisme, zoals dit uit de gemeenschappelijke ordening voortvloeit.

2. De Commissie kan de procedure van artikel 169 EEG-Verdrag volgen wanneer zij door het Hof wil laten vaststellen, dat een Lid-Staat artikel 93, lid 3, EEG-Verdrag heeft geschonden, op grond waarvan de Lid-Staten verplicht zijn de Commissie op de hoogte te brengen van hun voornemens tot invoering of wijziging van steunmaatregelen in de zin van artikel 92 EEG-Verdrag.

3. Een beroep krachtens artikel 169 EEG-Verdrag kan slechts op de gronden en middelen berusten die ook reeds in het met redenen omkleed advies zijn aangevoerd.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Fiscale bepalingen ° Binnenlandse belastingen ° Bijzondere verbruiksbelasting op motorvoertuigen ° Berekening van heffinggrondslag die voertuigen van nationale produktie begunstigt ° Ontoelaatbaarheid

(EEG-Verdrag, art. 95)

Samenvatting

Een Lid-Staat komt zijn verplichtingen krachtens artikel 95 van het Verdrag niet na door voor de berekening van de heffinggrondslag van een bijzondere verbruiksbelasting op particuliere motorvoertuigen verschillende regels toe te passen al naargelang de voertuigen uit andere Lid-Staten zijn ingevoerd dan wel in het binnenland zijn vervaardigd, wanneer als gevolg van bepaalde aftrekken ten gunste van laatstbedoelde of van verhogingen ten laste van eerstbedoelde categorie ingevoerde motorvoertuigen, zij het ook slechts in bepaalde gevallen, zwaarder worden belast.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Toepasselijke wetgeving - Werknemer, in genot van pensioen wegens vervroegde uittreding, die in andere Lid-Staat woont dan van laatste tewerkstelling - Niet-toepasselijkheid van bepalingen betreffende werknemers in loondienst - Gevolgen - Toepasselijkheid van door wetgeving van Lid-Staat van laatste tewerkstelling voor toekenning van kinderbijslag gestelde woonplaatsvereisten - Voortzetting van verplichte aansluiting bij een der takken van nationaal stelsel van sociale zekerheid van Lid-Staat van laatste tewerkstelling - Niet relevant

(Verordening nr. 1408/71 van de Raad, art. 13, lid 2, sub a, en art. 73)

2. Beroep wegens niet-nakoming - Onderwerp van geschil - Vastlegging tijdens precontentieuze fase - Latere uitbreiding - Ontoelaatbaarheid

(EEG-Verdrag, art. 169)

Samenvatting

Artikel 13, lid 2, sub a, van verordening nr. 1408/71, dat beoogt de wetsconflicten op te lossen die zich kunnen voordoen wanneer gedurende een bepaald tijdvak de woonplaats en de plaats van tewerkstelling niet in dezelfde Lid-Staat gelegen zijn, is niet van toepassing in het geval dat een werknemer, na zijn beroepsactiviteiten voorgoed te hebben gestaakt, een pensioen wegens vervroegde uittreding ontvangt en in een andere Lid-Staat woont dan die van de laatste tewerkstelling. Artikel 73 van verordening nr. 1408/71 is om die reden evenmin van toepassing, zodat de door de wetgeving van de Lid-Staat van de laatste tewerkstelling voor toekenning van kinderbijslag gestelde woonplaatsvereisten aan betrokkene kunnen worden tegengeworpen, zonder dat het feit dat hij nog steeds verplicht verzekerd is bij enige tak van het nationale sociale-verzekeringsstelsel daarbij een rol speelt.

Het onderwerp van een beroep krachtens artikel 169 wordt afgebakend door de in dit artikel bedoelde precontentieuze fase en door het petitum van het verzoekschrift. Een uitbreiding van het onderwerp van het beroep na het met redenen omkleed advies is niet toelaatbaar, daar het met redenen omkleed advies en het verzoekschrift op dezelfde overwegingen en middelen dienen te berusten.