ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
80

Voorts zij eraan herinnerd dat wanneer de Commissie, zoals in het bestreden besluit, tot de conclusie komt dat de steun onrechtmatig is, de nationale rechterlijke instanties overeenkomstig het Unierecht verplicht zijn de begunstigde van de steun te veroordelen tot betaling van rente over het tijdvak waarin de betrokken steun onrechtmatig was uitgekeerd (zie in die zin arresten van 12 februari 2008, CELF en ministre de la Culture et de la Communication, C‑199/06, EU:C:2008:79, punten 51, 52 en 55, en 16 oktober 2014, Alpiq RomIndustries en Alpiq RomEnergie/Commissie, T-129/13, niet gepubliceerd, EU:T:2014:895, punt 39). Het Unierecht verlangt evenwel niet dat zij eveneens de onrechtmatige steun terugvorderen wanneer deze verenigbaar is met de interne markt, ook niet indien er geen sprake is van uitzonderlijke omstandigheden. In voorkomend geval is de nationale rechter dus alleen krachtens het nationale recht bevoegd om de terugvordering te gelasten van de onrechtmatige steun, onverminderd het recht van de betrokken lidstaat om deze later opnieuw ten uitvoer te leggen, of om vorderingen tot schadevergoeding wegens de onrechtmatige aard van de steun toe te wijzen (zie in die zin arrest van 12 februari 2008, CELF en ministre de la Culture et de la Communication, C-199/06, EU:C:2008:79, punt 55).
Artikel 42 quater, eerste alinea, van het Statuut bepaalt dat het verlof in het belang van de dienst van de betrokken ambtenaar „ten vroegste vijf jaar voor het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd” van de betrokken ambtenaar geldt. Zoals de Commissie ter terechtzitting in wezen heeft betoogd, komt de uitdrukking „pensioengerechtigde leeftijd” in de eerste alinea van artikel 42 quater van het Statuut overeen met de uitdrukking „pensioengerechtigde leeftijd” in de vierde en de vijfde alinea van die bepaling. Om zijn „pensioengerechtigde leeftijd” in de zin van artikel 42 quater, eerste alinea, van het Statuut te bepalen moet dus voor ambtenaren die vóór 1 januari 2014 in dienst zijn getreden, evenals voor de bepaling van dé „pensioengerechtigde leeftijd”, worden verwezen naar artikel 22, lid 1, vijfde alinea, van bijlage XIII bij het Statuut, dat preciseert:

„Voor ambtenaren die vóór 1 januari 2014 in dienst zijn getreden, wordt de voor alle verwijzingen naar de pensioengerechtigde leeftijd in dit statuut in aanmerking te nemen pensioengerechtigde leeftijd vastgesteld volgens bovenstaande bepalingen, voor zover in dit statuut niet anders is bepaald.”
15

Om te beginnen zij met betrekking tot de bepalingen die gelden voor het recht op toegang tot documenten van de ECB, opgemerkt dat artikel 1, tweede alinea, VEU is gewijd aan het beginsel van openheid van het besluitvormingsproces van de Europese Unie. In dit verband is in artikel 15, lid 1, VWEU gepreciseerd dat om goed bestuur te bevorderen en de deelneming van het maatschappelijk middenveld te waarborgen, de instellingen, organen en instanties van de Unie in een zo groot mogelijke openheid werken. In de eerste alinea van lid 3 van dat artikel is bepaald dat iedere burger van de Unie en iedere natuurlijke of rechtspersoon met verblijfplaats of statutaire zetel in een lidstaat recht heeft op toegang tot documenten van de instellingen, organen en instanties van de Unie, ongeacht de informatiedrager waarop zij zijn vastgelegd, volgens de beginselen en onder de voorwaarden die overeenkomstig dat lid worden vastgesteld. Daarnaast staat in de tweede alinea van dat lid te lezen dat het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie bij verordeningen volgens de gewone wetgevingsprocedure de algemene beginselen en de beperkingen op grond van openbare of particuliere belangen betreffende dit recht op toegang tot documenten bepalen. Volgens de derde alinea van hetzelfde lid zorgt elke instelling, elk orgaan of elke instantie voor transparantie in zijn of haar werkzaamheden en neemt die instelling, dat orgaan of die instantie in zijn of haar eigen reglement van orde specifieke bepalingen betreffende de toegang tot zijn of haar documenten op, overeenkomstig de in de tweede alinea van dat lid bedoelde verordeningen. In de vierde alinea van het betreffende lid is bepaald dat dit lid ten aanzien van het Hof van Justitie van de Europese Unie, de ECB en de Europese Investeringsbank (EIB) alleen geldt voor de uitoefening van hun administratieve taken.
86

In dit verband heeft de Commissie in het in punt 84 hierboven bedoelde antwoord immers ook verklaard dat het percentage van de bijdrage aan de pensioenregeling van de Unie – dat een percentage van het basissalaris is – overeenkomstig artikel 41 RAP „hetzelfde is, ongeacht of het personeelslid ambtenaar of tijdelijk functionaris is”. In het specifieke geval van verzoekster is het, zoals de Commissie opmerkt, weliswaar zo dat „[haar] basissalaris aanzienlijk is gewijzigd, aangezien zij ambtenaar was in rang AD 8, salaristrap 1, toen zij CCP heeft opgenomen om als tijdelijk functionaris in rang AD 12, salaristrap 2, voor Frontex te werken [en vervolgens toen] het agentschap EMSA haar heeft aangeworven in rang AD 12, salaristrap 3”, maar heeft zij nooit opgehouden aangesloten te zijn bij deze pensioenregeling en juist middels die verschillende basissalarissen eraan bij te dragen.
108

In casu staat vast dat verzoekster in 2007 in dienst van de Commissie is getreden als arbeidscontractant in functiegroep IV. Volgens de tabel in artikel 80, lid 2, RAP, ziet deze functiegroep op werkzaamheden die voldoen aan de volgende omschrijving: „Werkzaamheden van administratieve aard, advisering, werkzaamheden op taalkundig gebied en gelijkwaardige technische werkzaamheden, uitgevoerd onder toezicht van ambtenaren of tijdelijke functionarissen.” Volgens artikel 82, lid 2, onder c), vereist de aanstelling van een arbeidscontractant in die functiegroep ten minste een diploma van een volledige universitaire opleiding van ten minste drie jaar of, wanneer het in het belang van de dienst is, een gelijkwaardige beroepsopleiding. Uit de bewoordingen van de litigieuze bepaling blijkt duidelijk dat deze de betaling van een kindertoelage voor een kind ten aanzien van wie de ambtenaar een onderhoudsplicht heeft, uitdrukkelijk afhankelijk stelt van de omstandigheid dat die onderhoudsplicht voortvloeit uit een rechterlijke beslissing op grond van de wetgeving van een lidstaat, zodat het voor een arbeidscontractant met de ervaring, het opleidingsniveau en de graad van verzoekster duidelijk had moeten zijn dat een beslissing op grond van de wetgeving van een derde land als het vonnis van de Tribunal de résidence de Buyenzi, niet als grondslag kon dienen voor de toekenning van de kindertoelage. Op zijn minst zou de normale zorgvuldigheid die van een dergelijk personeelslid mocht worden verwacht, hebben verlangd dat zij hierover inlichtingen had ingewonnen bij de administratie. Bijgevolg kan verzoekster niet op goede gronden stellen dat de eis om een beslissing op grond van de wetgeving van een lidstaat over te leggen nieuw is en dat de Commissie haar daarom de tijd had moeten geven om met ingang van 2016 hieraan te voldoen.
2.

Gerechtelijke procedure – Adiëring van het Gerecht op basis van een arbitragebeding – Leningsovereenkomst tussen de Europese Investeringsbank en Syrië – Niet-nakoming door Syrië van zijn contractuele verplichtingen – Subrogatie van de Unie in de rechten van de Bank – Beroep dat door de Bank namens de Unie is ingesteld – Ontvankelijkheid – Beroep dat door de Bank in eigen naam is ingesteld – Niet-ontvankelijkheid – Geen procesbelang (Art. 256, lid 1, en 272 VWEU) (zie punten 21‑30)
3.

Handelingen van de instellingen – Motivering – Verplichting – Omvang – Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in het licht van de situatie in Oekraïne – Bevriezing van de tegoeden van bepaalde personen en entiteiten die betrokken zijn bij de totstandbrenging van infrastructuurprojecten op de Krim en in Sebastopol – Besluit genomen in een door de belanghebbende gekende context zodat deze de draagwijdte van de hem betreffende maatregel kan begrijpen – Toelaatbaarheid van een summiere of impliciete motivering [Art. 296, tweede alinea, VWEU; besluit 2014/145/GBVB van de Raad, zoals gewijzigd bij besluiten (GBVB) 2017/1418, (GBVB) 2018/392 en (GBVB) 2018/1237] (zie punten 78‑81, 83, 89)
Arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 12 juli 2019 – Steifer/EESC

(Zaak T‑331/17)

„Openbare dienst – Ambtenaren – Pensioenen – Pensioenrechten verkregen vóór de indiensttreding bij de Unie – Overdracht aan de regeling van de Unie – Extra pensioenjaren – Terugbetaling van het bedrag van de pensioenrechten dat bij de berekening van de pensioenjaren van de Unie niet in aanmerking is genomen – Geen nieuwe en wezenlijke feiten – Geen verschoonbare dwaling – Aansprakelijkheid – Niet-ontvankelijkheid”

1. Beroepen van ambtenaren – Voorafgaande administratieve klacht – Termijnen – Regels van openbare orde – Verval van recht – Heropening – Voorwaarde – Nieuw en wezenlijk feit – Begrip (Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91) (zie punten 61, 64, 65, 67, 70‑72, 87‑89, 100, 101, 110, 114)

2. Beroepen van ambtenaren – Voorafgaande administratieve klacht – Termijnen – Regels van openbare orde – Verval van recht – Verschoonbare dwaling – Begrip – Bewijslast (Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91) (zie punten 68, 120, 125, 126)

3. Beroepen van ambtenaren – Beroep tot schadevergoeding – Precontentieuze procedure – Verschillend verloop naargelang al dan niet sprake is van een bezwarend besluit (Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91) (zie punten 133‑135)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, ten eerste tot nietigverklaring van het besluit van de directeur human ressources en financiële middelen van het EESC van 21 oktober 2002 tot afwijzing van verzoekers verzoek van 2 oktober 2002 om terugbetaling van het deel van zijn aan de regeling van de Europese Unie overgedragen Belgisch pensioenrechten dat niet tot extra pensioenjaren heeft geleid, vermeerderd met vertragingsrente, en van besluit 360/03 A van die directeur van 15 december 2003 tot vaststelling van zijn pensioenrechten, ten tweede tot veroordeling van het EESC tot terugbetaling aan verzoeker van het bedrag van de periodieke achterstallen die de Federale pensioendienst sinds 1 januari 2004 aan het EESC betaalt wegens de overdracht van zijn pensioenrechten en, maandelijks, van het bedrag van die periodieke achterstallen die in de toekomst betaald zullen worden, en ten derde tot vergoeding van de schade die verzoeker zou hebben geleden als gevolg van een van de gronden van die nota, waarbij die directeur hem ten onrechte had meegedeeld dat hij geen recht had op een Belgisch pensioen

Dictum

1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
4.

Niet-contractuele aansprakelijkheid – Voorwaarden – Voldoende gekwalificeerde schending van rechtsregel die ertoe strekt aan particulieren rechten toe te kennen – Bewijsvoering – Nietigverklaring van een of meerdere handelingen van de Raad die aan de basis liggen van de door de verzoeker aangevoerde schade, daaronder begrepen de nietigverklaring waartoe is beslist bij een arrest van het Gerecht dat is uitgesproken voorafgaand aan het instellen van het beroep tot schadevergoeding – Geen onweerlegbaar bewijs (zie punt 48)
4.

Uniemerk – Afstand, verval en nietigheid – Relatieve nietigheidsgronden – Bestaan van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b), en 53, lid 1, a)] (zie punten 37, 38, 41, 56)
1.

Ambtenaren – Beloning – Ontheemdingstoelage – Voorwaarden voor toekenning – Uitoefening van een functie in dienst van een staat of een internationale organisatie – Begrip – Vereiste van een rechtstreekse juridische band tussen de betrokkene en de staat of de organisatie – Uitoefening van een functie ten behoeve van een instelling, maar als werknemer van een uitzendbureau – Daarvan uitgesloten [Ambtenarenstatuut, bijlage VII, art. 4, lid 1, b)] (zie punten 41, 42)
7.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Beoordeling of een teken vatbaar is voor inschrijving – Inaanmerkingneming van uitsluitend de Unieregeling – Eerdere inschrijving van het merk in bepaalde lidstaten of derde landen – Beslissingen die de instanties van de Unie niet binden (Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad) (zie punt 30)
1.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst – Begrip – Merk bestaande uit een woord of een neologisme dat ontstaat uit een combinatie van elementen [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punten 13, 14, 27)
9.

Instellingen van de Europese Unie – Recht van het publiek op toegang tot documenten – Verordening nr. 1049/2001 – Uitzonderingen op het recht van toegang tot documenten – Hoger openbaar belang dat openbaarmaking van documenten gebiedt – Begrip – Documenten betreffende een door de Commissie tegen Ierland ingestelde niet-nakomingsprocedure – Bijzonder belang van de betrokkene om te onderzoeken of het haalbaar is op nationaal niveau procedures in te stellen – Daarvan uitgesloten (Verordening nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 4, lid 2) (zie punt 62)
11.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten – Complementariteit van de waren of diensten – Kledingstukken, schoeisel en hoofddeksels van klasse 25 in de zin van de Overeenkomst van Nice [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 66‑68)
3.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Co-existentie van oudere merken – Erkenning van een zeker onderscheidend vermogen van een nationaal merk [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, b) en c), en 8, lid 1, b), en 2, a), ii)] (zie punten 37, 42)
1.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 18‑21, 90)
1)

De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 20 januari 2017 (zaak R 1081/2016‑2) wordt vernietigd, voor zover daarbij het beroep is verworpen tegen de beslissing van de nietigheidsafdeling tot afwijzing van de vordering tot nietigverklaring van het Uniewoordmerk FUNNY BANDS voor „edele metalen en hun legeringen en producten hieruit vervaardigd of hiermee bedekt voor zover niet begrepen in andere klassen; juwelierswaren, bijouterieën; ringen (juwelierswaren); ringen [juwelierswaren]; armbanden (juwelierswaren); halskettingen (juwelierswaren); fantasie-sleutelhangers” van klasse 14, „rubber, guttapercha, gummi en hieruit vervaardigde producten voor zover niet begrepen in andere klassen; niet-metalen buigzame buizen; rubberringen; rubber (grondstof of halffabrikaat); koorden van rubber” van klasse 17 en „groot- en detailhandel in edele metalen en hun legeringen en producten hieruit vervaardigd of hiermee bedekt, juwelierswaren, bijouterieën, ringen [bijouterieën], vingerringen [bijouterieën], armbanden [bijouterieën], halskettingen [bijouterieën], rubber, guttapercha, gummi en hieruit vervaardigde producten, buigzame slangen, niet van metaal” van klasse 35.
5.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een niet-ingeschreven merk of van een ander in het economische verkeer gebruikt teken – Woordmerk THE COMMODORES en teken Commodores (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 4) (zie punten 36‑40, 43)
1.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst – Beoordeling van het beschrijvende karakter van een teken – Plaatsnamen [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punten 21‑26, 32, 33, 57)
Arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 28 juni 2018 –

Amplexor Luxembourg/Commissie

(Zaak T‑211/17)

„Overheidsopdrachten voor diensten – Aanbestedingsprocedure – Rangschikking van een inschrijver in de cascadeprocedure – Verwerking van aankondigingen voor bekendmaking in het Supplement op het Publicatieblad van de Europese Unie – Gelijke behandeling van de inschrijvers – Neutralisatie van het voordeel van de zittende contractant – Misbruik van bevoegdheid”

1. Gerechtelijke procedure–Inleidend verzoekschrift–Vormvereisten–Vaststelling van het voorwerp van het geschil–Summiere uiteenzetting van de aangevoerde middelen–Ondubbelzinnige formulering van de conclusies van de verzoeker [Statuut van het Hof van Justitie, art. 21, eerste alinea, en 53, eerste alinea; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 76, d) en e)] (zie punt 24)

2. Overheidsopdrachten van de Europese Unie–Aanbestedingsprocedure–Verplichting tot eerbiediging van het beginsel van gelijke behandeling van de inschrijvers–Noodzaak om de gelijkheid van kansen te verzekeren en het transparantiebeginsel te eerbiedigen–Omvang (Verordening nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad, art. 102, lid 1) (zie punten 34‑36)

3. Overheidsopdrachten van de Europese Unie–Aanbestedingsprocedure–Verplichting tot eerbiediging van het beginsel van gelijke behandeling van de inschrijvers–Noodzaak om alle voordelen van de inschrijver die de huidige contractant is, op absolute wijze te neutraliseren–Geen–Voorwaarden voor uitvoering van de neutralisatiemaatregelen (Verordening nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad, art. 102, lid 1) (zie punten 37, 38, 41, 43, 45, 62, 63)

4. Beroep tot nietigverklaring–Middelen–Misbruik van bevoegdheid–Begrip (Art. 263 VWEU) (zie punt 71)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van 13 februari 2017 van het Bureau voor publicaties van de Europese Unie, voor zover verzoekster daarbij op de tweede plaats is ingedeeld in aanbesteding nr. AO 10651 voor het sluiten van een kaderovereenkomst volgens het cascadesysteem voor de verwerking van aankondigingen voor bekendmaking in het Supplement op het Publicatieblad van de Europese Unie

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.
2.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Absolute weigeringsgronden–Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst–Doel–Vrijhoudingsbehoefte [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punt 29)
1.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Gevaar voor verwarring met het oudere merk–Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 16)
4.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten–Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 32)
6.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Gevaar voor verwarring met het oudere merk–Weging van de punten van overeenstemming of van verschil van de tekens–Inaanmerkingneming van de intrinsieke kenmerken van de tekens of van de verkoopmodaliteiten van de waren of diensten [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 68)
3.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten–Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 25)
2.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Absolute weigeringsgronden–Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst–Doel–Vrijhoudingsbehoefte [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punt 20)
1.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Absolute weigeringsgronden–Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst–Doel–Vrijhoudingsbehoefte–Omvang van het onderzoek [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punt 23)
1.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Absolute weigeringsgronden–Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst–Doel–Vrijhoudingsbehoefte [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punt 14)
1.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Absolute weigeringsgronden–Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst–Begrip [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c), en 52, lid 1, a)] (zie punten 20‑22)
2)

De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten in verband met de oorspronkelijke procedure bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (F‑17/16) en het Gerecht (T‑587/16), de procedure bij het Hof in zaak C‑70/19 P en de onderhavige terugverwijzingsprocedure (T‑587/16 RENV).
1)

Uitvoeringsbesluit (EU) 2016/417 van de Commissie van 17 maart 2016 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo), wordt nietig verklaard voor zover daarbij met betrekking tot het Koninkrijk België een bedrag van 9601619 EUR wordt uitgesloten van financiering door de Europese Unie.
80

Het volstaat immers eraan te herinneren dat volgens vaste rechtspraak de voorwaarden voor ontvankelijkheid van een beroep tot nietigverklaring niet tot een dode letter mogen worden gemaakt door de uitlegging die de verzoekende partij geeft aan het recht op doeltreffende rechterlijke bescherming. Wat meer in het bijzonder het aan de orde zijnde gebied betreft, is geoordeeld dat een particulier die niet rechtstreeks en individueel wordt geraakt door een besluit van de Commissie inzake staatssteun en wiens belangen in voorkomend geval dus niet worden geschaad door de in dat besluit bedoelde steunmaatregel, geen recht op rechterlijke bescherming jegens een dergelijk besluit geldend kan maken (zie in die zin arrest van 22 november 2007, Sniace/Commissie, C‑260/05 P, EU:C:2007:700, punten 64 en 65). Uit hetgeen hierboven is uiteengezet volgt dat in casu precies aan een van deze voorwaarden niet is voldaan, daar verzoekster niet heeft aangetoond dat zij individueel was geraakt door het bestreden besluit. Aangezien de onderhavige zaak en de zaak die heeft geleid tot het arrest van 25 juni 1998, British Airways e.a./Commissie (T‑371/94 en T‑394/94, EU:T:1998:140), geen betrekking hebben op maatregelen van dezelfde of zelfs soortgelijke aard, kan verzoekster niet op goede gronden stellen dat de niet-ontvankelijkverklaring van het onderhavige beroep haar recht op doeltreffende rechterlijke bescherming schendt.