ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
—

vast te stellen dat verweerster artikel 108 VWEU in samenhang met artikel 15, lid 1, van verordening (EU) 2015/1589 van de Raad tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, heeft geschonden door naar aanleiding van de brief van verzoekster van 13 november 2015 niet het in de genoemde bepalingen voorziene besluit betreffende de beëindiging van de voorbereidende onderzoeksprocedures SA.37113 en SA.375009 overeenkomstig artikel 4 van de genoemde verordening vast te stellen;
—

door haar weigering het besluit van 4 april 2013 van het Institut national de la propriété industrielle (Frans nationaal bureau voor de industriële eigendom) over dezelfde merken in aanmerking te nemen, is de beslissing van 21 januari 2016 van de vijfde kamer van beroep verstoken gebleven van een rechtsgrondslag;
3.

Derde middel, ontleend aan een rechtsdwaling en een motiveringsgebrek bij de toepassing van de Kaderregeling. — De Commissie zou manifest foute beoordelingen hebben gemaakt inzake de toepassing van de vereiste van een toewijzingsbesluit van de dienst van algemeen economisch belang, met name inzake de lengte van de toewijzingsperiode. Daarnaast zou zij eveneens manifeste fouten hebben begaan in de analyse van het compensatiebedrag en zou zij de vereiste van het voeren van een gescheiden boekhouding hebben miskend. — Bij het nagaan van het bestaan van het vereiste toewijzingsbesluit van de dienst van algemeen economisch belang zou er niet zijn nagegaan of er voor het toewijzen van gronden om niet wel sprake is van een toewijzingsbesluit. Voorts zou de Commissie ook geen analyse hebben gemaakt van de garanties om overcompensaties te vermijden bij de overdracht van gronden om niet.
—

terugverwijzing van de zaak naar verweerder en bevel tot schorsing van de behandeling in afwachting van de beslissing op verzoeksters beroep tegen het arrest van het Gerecht in zaak T-145/14 bij het Hof van Justitie van de Europese Unie, zaak C-396/15 P, en van een arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie in die zaak met het oog op een eigen beoordeling van de overeenkomsten en verschillen tussen de conflicterende merken.
—

dientengevolge, vaststellen dat er sprake was van intimidatie door de EIB jegens De Nicola en de EIB veroordelen tot betaling van een schadevergoeding aan De Nicola dan wel, subsidiair, de zaak terugverwijzen naar een andere kamer van het Gerecht voor ambtenarenzaken opdat het in een andere samenstelling opnieuw uitspraak doet over de vernietigde punten. Een en ander onder voorbehoud van de afronding van de vereiste medische expertise;
2.

Schending van verzoeksters rechten van de verdediging en haar recht op een effectieve rechtsbescherming en niet-nakoming van de motiveringsplicht In dit verband stelt verzoekster dat geen hoorzitting volgens de voorschriften is georganiseerd en haar geen toegang tot het dossier is verleend. De motivering van de bestreden handelingen is voor verzoekster onbegrijpelijk. Om deze redenen zijn verzoeksters rechten van de verdediging en haar recht op een effectieve rechtsbescherming geschonden. Tevens is het beginsel van hoor en wederhoor geschonden. Voorts voert verzoekster aan dat de Raad de omstandigheden die met haar te maken hebben, niet correct heeft onderzocht. Verzoekster is van mening dat haar het recht op een eerlijk proces overeenkomstig de beginselen van de rechtsstaat is ontzegd, daar zij wegens gebrek aan kennis geen concreet standpunt met betrekking tot de door de Raad aangevoerde verwijten en bewijzen kan innemen en evenmin eventueel enig tegenbewijs kan leveren.
2.

Tweede middel: schending van het evenredigheidsbeginsel, omdat uit de diverse verslagen van technische audits telkens is gebleken dat verzoekster de middelen had gebruikt in overeenstemming met de beginselen van zuinigheid, efficiëntie en gezond financieel beheer. Hieruit volgt dat de Commissie niet kon beweren op goede gronden te hebben vastgesteld dat verzoekster onrechtmatigheden had begaan in het kader van andere subsidies die de beëindiging noch de opschorting van alle betalingen in de litigieuze subsidieovereenkomsten konden rechtvaardigen. Overigens vormt de deelname aan de subsidieovereenkomsten de enige bron van inkomsten voor verzoekster en leidt het uitblijven van nieuwe Europese projecten onvermijdelijk tot haar faillissement.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 90/21

Beroep ingesteld op 28 december 2015 — It Works/BHIM — KESA Holdings Luxembourg (IT it WORKS)

(Zaak T-778/15)

(2016/C 090/29)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: It Works S.A. (Krakau, Polen) (vertegenwoordiger: J. Aftyka, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: KESA Holdings Luxembourg Sàrl (Luxemburg, Luxemburg)

Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „IT it WORKS” — inschrijvingsaanvraag nr. 10 359 222

Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 26 oktober 2015 in zaak R 2106/2014-4

Conclusies

— vernietiging van de bestreden beslissing voor de diensten waarvoor de oppositie is toegewezen;

— vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling van 17 juni 2014 (zaak nr. B 001988727) voor de diensten waarvoor de oppositie is toegewezen;

— terugverwijzing van de zaak naar het BHIM voor herziening van de beslissing ten gronde en inschrijving van gemeenschapsmerk nr. 010359222 voor alle betrokken diensten, onverminderd de diensten waarvoor geen bezwaar is gemaakt;

— verwijzing van het BHIM in de kosten van de procedure voor de oppositieafdeling, de kamer van beroep en het Gerecht.

Aangevoerd middel
1.

Eerste middel, ontleend aan de technische ontoegankelijkheid van het internetportaal waar het voorstel van de verzoekende partij in antwoord op de oproep tot het indienen van voorstellen en daarmee samenhangende activiteiten in verband met het kaderprogramma voor onderzoek en innovatie (2014-2020) – Horizon 2020 had moeten worden ingediend.
1.

Eerste middel: de Raad heeft geen passende rechtsgrondslag genoemd. Artikel 29 VEU was geen passende rechtsgrondslag voor het bestreden besluit, omdat de klacht tegen verzoeker hem niet heeft geïdentificeerd als een persoon die de rechtstaat of de mensenrechten (in de zin van de artikelen 21, lid 2, VEU en 23 VEU) in Oekraïne heeft ondermijnd. Doordat het bestreden besluit ongeldig was, kon de Raad zich niet op artikel 215, lid 2, VWEU verlaten om de bestreden verordening vast te stellen. Toen de beperkende maatregelen werden opgelegd, was er tegen verzoeker geen sprake van een tenlastelegging in het kader van gerechtelijke procedures, volgens welke zijn activiteiten in Oekraïne de rechtsstaat dreigden te ondermijnen of mensenrechten schonden. De beperkende maatregelen bekrachtigen in feite een schending van de rechtsstaat door de Oekraïense autoriteiten door de wijze waarop zij verzoeker behandelen.
3.

Derde middel: de Commissie heeft de rechten van verdediging van verzoekende partijen geschonden. De Commissie heeft zich gebaseerd op vermeende wetenschappelijke bedenkingen waarover noch in de bestreden verordening, noch in de stukken waarop de bestreden verordening is gebaseerd, informatie wordt gegeven.
—

vernietiging van de bestreden beslissing in haar geheel, voor zover daarbij de beslissing van de oppositieafdeling is vernietigd waarbij de oppositie tegen gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 926 577 LOVEBOOK is toegewezen op grond van verwarringsgevaar, gebaseerd op haar conclusie dat de overeenkomsten tussen de tekens gering zijn ten opzichte van de verschillen, dat de bij het relevante publiek opgeroepen totaalindruk van de tekens is dat zij niet overeenstemmen, hoewel de oudere merken een vergroot onderscheidend vermogen hebben;
—

de Raad van de Europese Unie veroordelen tot betaling van 2 516 221,50 EUR aan verzoekster, als vergoeding voor de materiële en immateriële schade die zij heeft geleden doordat zij is geplaatst op de lijst van personen, entiteiten en lichamen die is opgenomen in bijlage V bij verordening (EG) nr. 423/2007 en bijlage VIII bij verordening (EU) nr. 961/2010;
—

het besluit vervat in de e-mail van EMA van 8 oktober 2015, waarbij het Drugsrus niet wordt toegestaan de naam van een product dat is ingevoerd als Bretaris Genuair te wijzigen in Eklira Genuair, nietig verklaren, en
—

Gesteld wordt dat de selectiecriteria te streng zijn. F4E vraagt een referentie die aan drie eisen (vermogen, spanning en stroomsterkte) tegelijk voldoet. Dat is voor de uitvoering van het project niet noodzakelijk en disproportioneel. Bovendien moet ook een referentie worden gegeven van een energiebronproject dat niet ouder is dan vijf jaar, wat eveneens een disproportioneel criterium is, aangezien de ondernemingen die in staat zijn om dergelijke referenties in te dienen, fabrikanten van frequentieregelaars voor motoren met hoog vermogen zijn. Dergelijke ondernemingen zijn in de regel grote ondernemingen, zodat ondernemers uit het midden- en kleinbedrijf worden ontmoedigd om deel te nemen.
—

besluit C(2014)8786 final van de Europese Commissie van 25 november 2014 in de procedure „Staatssteun SA.33995 (2013/C) (ex 2013/NN) — Duitsland, bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen en beperking van de door energie-intensieve ondernemingen verschuldigde bijdrage voor hernieuwbare energie”, bekendgemaakt in het Publicatieblad (PB L 250, blz. 122 van 25 september 2015), overeenkomstig artikel 264 VWEU nietig verklaren voor zover — in de artikelen 1 en 3, punt 1, van dit besluit de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen en de beperking van de bijdrage voor hernieuwbare energie op grond van het EEG 2012 (Erneuerbare-Energien-Gesetz 2012, wet betreffende hernieuwbare energiebronnen 2012) als nieuwe steun wordt aangemerkt, en — in artikel 2, artikel 3, punt 2, en de artikelen 6 en 7 de bijzondere compensatieregeling onverenigbaar wordt verklaard met de interne markt en de terugvordering van de steun wordt gelast;
2.

Tweede middel: in het bestreden besluit is ten onrechte geconcludeerd dat de maatregel in kwestie aan de verzoekende partijen een voordeel verleende, in het bijzonder door het tijdstip waarop het vermeende voordeel was verleend onjuist te beoordelen, of subsidair door vast te stellen dat het betalen van schadevergoeding een voordeel vormt.
—

besluit C(2015) 4805 van de Commissie van 15 juli 2015 betreffende de gezondheidsbijdrage van ondernemingen in de tabaksindustrie in Hongarije gedeeltelijk nietig te verklaren, voor zover hierbij de opschorting wordt gelast van de toepassing van progressieve belastingtarieven en van de belastingvermindering die geldt in geval van investeringen, zoals vastgelegd in de door het Hongaarse Parlement aangenomen wet nr. XCIV van 2014 betreffende de gezondheidsbijdrage van tabaksondernemingen voor 2015;
2.

Tweede middel: verweerders hebben een kennelijke fout gemaakt door te menen dat enig criterium voor opname in de betwiste maatregelen was vervuld in verzoekers’ geval. Er is geen feitelijke grondslag voor hun vermelding op de lijst.
—

Verzoekster is weliswaar eigendom van NIOC, maar zij is een afzonderlijke rechtspersoon die is gevestigd te Hongkong, en zij is actief op de op zichzelf staande Aziatische markt, ver van enige vermeende zeggenschap van NIOC over verzoeksters activiteiten.
—

gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2015) 4076 final van de Commissie van 22 juni 2015 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (Elfpo), voor zover daarbij aan EU-financiering zijn onttrokken de uitgaven die de Franse Republiek heeft verricht in het kader van de steunmaatregel Compensatie voor natuurlijke handicaps en van de agromilieufokpremie in verband met as 2 van het programma voor de Franse plattelandsontwikkeling voor de begrotingsjaren 2011, 2012 en 2013 wat betreft de steunbedragen die zijn betaald op de ten tijde van de verkoopseizoenen 2011, 2012 en 2013 ingediende aanvragen;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 337/36

Beroep ingesteld op 11 augustus 2015 — Cham/Raad

(Zaak T-470/15)

(2015/C 337/40)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Cham Holding (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: E. Ruchat, advocaat)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

— verzoeksters vordering ontvankelijk en gegrond verklaren;

— dientengevolge besluit (GBVB) 2015/837 van 28 mei 2015 en de uitvoeringshandelingen daarvan nietig verklaren, voor zover zij verzoekster betreffen;

— de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan die in wezen gelijk zijn aan of vergelijkbaar zijn met die welke in zaak T-432/11, Makhlouf/Raad (1) zijn aangevoerd.

(1) PB C 290, blz. 13.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 337/26

Beroep ingesteld op 26 juli 2015 — Mahmoudian/Raad

(Zaak T-406/15)

(2015/C 337/26)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Fereydoun Mahmoudian (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: A. Bahrami en N. Korogiannakis, advocaten)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

— De vordering ontvankelijk en gegrond verklaren;

— de Raad gelasten 2 2 27 000 EUR te betalen als vergoeding voor materiële schade en 6 00 000 EUR als vergoeding voor immateriële schade;

— de Raad verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker één middel aan, dat in wezen identiek is aan of vergelijkbaar met het in het kader van zaak T-405/15, Fulmen/Raad, aangevoerde middel.
—

De Commissie heeft het beginsel van de doeltreffendheid (effet utile) van artikel 101 VWEU en artikel 102 VWEU geschonden door de klacht van de verzoekende partijen af te wijzen en geen procedure in te leiden en daarbij uit te gaan van de ongegronde aanname dat de voorwaarden voor de vaststelling van schending van artikel 101 VWEU die zijn geformuleerd in het arrest van het Hof van 17 juli 1998 in zaak T-111/96, ITT Promedia NV/Commissie, geen toepassing vinden in geval van misbruik van een strafrechtelijke of bestuursrechtelijke procedure.
3.

Schending van de artikelen 5, leden 3 en 4, van het Verdrag en de rechtsvoorschriften betreffende de toepassing ervan, schending van het subsidiariteitsbeginsel en schending van het evenredigheidsbeginsel. Verzoeksters betogen: — Het [Unie]besluit is onrechtmatig in het bijzonder met betrekking tot het bepaalde in artikel 6, „Uitroeiingsmaatregelen”. De bepaling is abnormaal en buitensporig omdat de toepassing ervan verplicht wordt gesteld voor gezonde planten, of ook louter op van besmetting verdachte planten, binnen een straal van 100 meter rond de plek van de besmette plant. Dat voorschrift beantwoordt aan geen enkele logica met een wetenschappelijke basis en is vooral onevenredig ten opzichte van het doel dat ermee zou moeten worden nagestreefd. — Het [Unie]besluit is ook onrechtmatig met betrekking tot het bepaalde in artikel 9, „Verplaatsing van nader omschreven planten binnen de Unie”, omdat zonder onderscheid en zonder rechtvaardiging een verbod van verplaatsing is opgelegd, los van de gezondheidstoestand van de plant. Dit is des te ernstiger wanneer men bedenkt dat het betrokken verbod zowel buiten het afgebakende gebied als daarbinnen geldt. — Het bestreden besluit schendt het evenredigheids- en het subsidiariteitsbeginsel. — Het [Unie]besluit is onrechtmatig in het bijzonder gelet op artikel 9, lid 2, onder d), f) en h), waarin, voor de afwijking van het bepaalde in lid 1, een strook van 200 meter rondom het kweekgebied verplicht wordt gesteld en waarin is voorzien in een reeks verplichtingen voor die strook. Een dergelijke afwijking is duidelijk niet uitvoerbaar omdat de strook die in acht moet worden genomen rondom het kweekgebied, buiten de invloedssfeer van de tuinbouwbedrijven zou kunnen liggen, in ieder geval in de gevallen waarin die strook op eigendom van derden ligt.
6.

Zesde middel: ter staving van het verzoek tot onrechtmatigverklaring wordt aangevoerd dat, indien, anders dan in het tweede middel wordt betoogd, artikel 1, lid 1, van besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014 (zoals gewijzigd) en artikel 3, lid 1, van verordening (EU) nr. 208/2014 van de Raad van 5 maart 2014 (zoals gewijzigd), aldus moeten worden uitgelegd dat a) daarmee ieder onderzoek door een Oekraïense autoriteit, ongeacht of er een rechterlijke beslissing of procedure aan ten grondslag ligt, dan wel of met een dergelijke beslissing of procedure controle of toezicht op dat onderzoek wordt uitgeoefend en/of b) enig „machtsmisbruik door een openbaar ambtsdrager om een ongerechtvaardigd voordeel te verkrijgen”, ongeacht of sprake is van een gestelde verduistering van overheidsmiddelen, wordt bedoeld, het criterium voor plaatsing op de lijst, gelet op de willekeurige omvang en strekking die uit een dergelijke ruime uitlegging zouden voortvloeien, geen geldige rechtsgrondslag zou hebben en/of onevenredig aan de doelstellingen van het besluit en de verordening zou zijn. Om die reden zou de bepaling onrechtmatig zijn.
—

nietigverklaring van besluit D(2015) 12887 van de directeur-generaal van het directoraat-generaal Infrastructuur en Logistiek van 27 april 2015, waarbij de door verzoeksters ingediende offerte voor de percelen 1, 2 en 4 binnen de aanbestedingsprocedure „Kantoormeubilair” nr. INLO.AO-2012-017-LUX-UAGBI-02 „voor de verwerving van standaardkantoormeubilair en directiemeubilair van hoogwaardige kwaliteit en toebehoren” is afgewezen, en waarmee de directeur-generaal verzoekster ervan op de hoogte heeft gesteld dat hij bij de evaluatie van de offertes in bovengenoemde aanbestedingsprocedure één van de in de inschrijvingsdocumenten genoemde gunningscriteria buiten beschouwing had gelaten;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 294/68

Beroep ingesteld op 1 april 2015 — Brinkmann (Steel Trading) e.a./Commissie en ECB

(Zaak T-161/15)

(2015/C 294/83)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Brinkmann (Steel Trading) Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk), Dalmar investments Ltd (Tortola, Britse Maagdeneilanden), Darlows Consultants Ltd (Nassau, Bahama’s), Forestborne Ltd (Tortola), International Corporate Management Company SA (Luxemburg, Luxemburg), Kraxis Investments Ltd (Nicosia, Cyprus), Magnamox Management Ltd (Nicosia), Megamatic Technologies Ltd (Nicosia), Windward Yachting Ltd (Sliema, Malta), Chupit Ltd (Nicosia), Coburg Investments (Overseas) Ltd (Nicosia), First Trade International Ltd (Tortola), Fitinvest Ltd (Limassol, Cyprus), Halman Consultants (Overseas) Ltd (Tortola), Limtan Investments Ltd (Larnaca, Cyprus), Minnesota Trading Ltd (Nicosia), Protoconsult Ltd (Nicosia), Transcoal Trading Ltd (Nicosia) en Veft Management Ltd (Nicosia) (vertegenwoordiger: R. Nowinski, barrister)

Verwerende partijen: Europese Commissie en Europese Centrale Bank

Conclusies

Verzoeksters verzoeken het Gerecht:

— de Europese Unie te gelasten tot vergoeding van de schade die zij hebben geleden ten gevolge van de vaststelling en de toepassing van het memorandum van overeenstemming over de specifieke economische beleidsvoorwaarden, ten belope van het in het verzoekschrift vermelde bedrag of enig ander bedrag dat het Gerecht passend acht;

— de Europese Unie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van hun beroep voeren verzoeksters drie middelen aan.

1. De Europese Commissie en de ECB hebben artikel 18 VWEU en artikel 21, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie geschonden, aangezien zij onrechtmatig gehandeld hebben, meer bepaald door Cyprus discriminerend te behandelen en daardoor ook degenen die deposito’s aanhielden bij Cypriotische banken te discrimineren.

2. De Europese Commissie en de ECB hebben onrechtmatig gehandeld, aangezien zij het recht van de depositohouders op bescherming van hun eigendom, dat is gewaarborgd door het Handvest van de grondrechten, hebben geschonden.
1.

Als eerste middel strekkende tot nietigverklaring stelt zij dat het bestreden besluit geen rechtsgrondslag heeft omdat artikel 39 van verordening (EG) nr. 1260/1999 (1), op basis waarvan het is vastgesteld, is ingetrokken met betrekking tot het EOGL, afdeling Orientatie (eerste onderdeel van het eerste middel); in elk geval zouden de wettelijke voorwaarden voor een beroep op artikel 39 van verordening (EG) nr. 1260/1999 ab initio niet zijn vervuld (tweede onderdeel van het eerste middel).
1.

Eerste middel, ontleend aan het feit dat het Gerecht voor ambtenarenzaken belangrijke feiten verkeerd heeft opgevat en zijn beslissing heeft gebaseerd op verkeerd opgevatte feiten. Het gaat om de volgende verkeerde opvattingen: — verkeerde opvatting, aangezien de eerbiediging van de termijnen was beïnvloed door de gezondheidsproblemen van de rekwirerende partij; — verkeerde opvatting, aangezien de eerbiediging van de termijnen negatief was beïnvloed doordat zij de enige onderzoeker was die voor een deel van de beoordelingsperiode in het Fins werkte en slechts één van de twee Finse onderzoekers voor het overige deel van de beoordelingsperiode; — verkeerde opvatting, aangezien zij een buitengewoon groot aantal en bijzonder moeilijk zaken had behandeld die veel tijd vereisten; — verkeerde opvatting, aangezien de uitvoering van het IP Translator arrest een negatieve invloed had op haar kwantitatieve productie en de punctualiteit van haar besluiten; — verkeerde opvatting in verband met haar cijfers voor punctualiteit in vergelijking met de andere onderzoekers.
1.

De uitvoeringsverordening is vastgesteld op grond van een onwettige rechtsregel, aangezien verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen in strijd is met het Unierecht doordat zij: — in strijd is met het voorzorgsbeginsel door te voorzien in een mechanisme waarbij werkzame stoffen worden vervangen op basis van hypothetische risico’s die niet objectief gegrond zijn; — door voor toegelaten stoffen negatieve gevolgen te hebben, in strijd is met het evenredigheidsbeginsel, doordat zij verder gaat dan strikt noodzakelijk is ter verwezenlijking van de doelstelling van een hoog beschermingsniveau; — de mededinging binnen de interne markt verstoort door de vervanging van stoffen in dergelijke omstandigheden te bevorderen, en — met betrekking tot het in bijlage II, punt 4, van verordening (EG) nr. 1107/2009 neergelegde criterium van een „significant aandeel niet-werkzame isomeren” ontoereikend is gemotiveerd.
2.

De bestreden handeling is in strijd met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie omdat zij was vastgesteld in strijd met het in dat artikel verankerde beginsel van de redelijke termijn.