Krachtens voornoemde beschikking nr. 1831/81 en op basis van de door Sideradria verstrekte cijfers deelde de Commissie haar op 10 augustus 1981 haar quota voor het derde kwartaal van dat jaar mee; het produktiequotum bedroeg 9798 ton, waarvan er 4254 op de gemeenschappelijke markt mochten worden verkocht. Bij een controle stelde de Commissie echter vast, dat Sideradria in dat kwartaal veel meer had geproduceerd, te weten 11989 ton, en dat daarvan 10489 ton in de Gemeenschap in de handel waren gebracht.

Door de Commissie om een verklaring voor deze overtredingen gevraagd, gaf Sideradria op 8 maart 1982 het volgende te kennen: a) wat de produktieoverschrijding betreft, had zij aanvankelijk verkeerde referentie cijfers opgegeven en had zij bij brief van 12 oktober 1981 inmiddels al om herziening van haar quotum verzocht; b) zoals in die brief al was verklaard, was het leveringsquotum weliswaar bérekend aan de hand van de door de onderneming aan de Commissie opgegeven twaalf „gunstigste” maanden (dus het jaar 1979), maar zonder dat de Commissie daarbij rekening had gehouden met de volgende omstandigheden: 1) in 1979 had de onderneming uitzonderingsgewijs meer dan 70% van haar produktie naar derde landen uitgevoerd; 2) van 1 juli tot 31 december 1977 had zij in staat van faillissement verkeerd en daardoor weinig geproduceerd of verkocht; 3) in 1978, toen zij haar bedrijf weer langzaam had hervat, had zij slechts 14% van haar produktie naar derde landen uitgevoerd; 4) vanaf mei 1980 had zij niet meer buiten de Gemeenschap geleverd.

In deze omstandigheden leek het verzoekster „onlogisch, dat zij wegens een dergelijk noodlottig toeval” — namelijk het samenvallen van de gunstigste produktiemaanden met de periode van de grootste export naar derde landen — zo zwaar zou worden gestraft, „dat zij haar bedrijf zou moeten sluiten, omdat het quotum [voor leveringen] op de gemeenschappelijke markt zo belachelijk klein [was]”. Om die reden verzocht Sideradria de Commissie nogmaals om de haar toegewezen quota te corrigeren, en zij verklaarde ervan overtuigd te zijn dat, als die herziening zou worden ingewilligd, de twee tot haar gerichte verwijten ongegrond zouden blijken te zijn. Tijdens een gesprek ter zetel van de Commissie op 11 juni 1982 droeg de onderneming dit verweer andermaal voor, waarbij zij wees op de enorme problemen waarin zij door het, vergeleken bij het produktiequotum, relatief kleine leveringsquotum was komen te verkeren.

Rekening houdend met deze omstandigheden en na onderzoek van de gecorrigeerde referentieproduktiecijfers, wijzigde de Commissie bij beschikking van 19 augustus 1982 Sideradria's produktiequotum met terugwerkende kracht en nam het daarop betrekking hebbende verwijt terug. Over de grootte en de overschrijding van het leveringsquotum bevatte de beschikking echter niets. Dienaangaande, zo merkte de Commissie op, had de onderneming geen enkel correctiegegeven verschaft; en daarom — haar eigen woorden — „diende deze overtreding [stellig] te worden bestraft”. Vervolgens gingen er bijna twee jaar voorbij en van een boetebeschikking geen spoor.

Wat er in die tijd wel gebeurde, is snel gezegd. Om te beginnen constateerde de Commissie enkele maanden na de inwerkingtreding van beschikking nr. 1831/81, dat tal van ondernemingen in ernstige moeilijkheden kwamen wanneer zij zich aan hun leveringsquotum hielden. Bij beschikking nr. 2804/81 van 23 september 1981 (PB 1981, L 278, blz. 1) stelde zij daarom nieuwe maatregelen vast om de wijze van berekening van de leveringsquota meer in overeenstemming te brengen met de wisselende commerciële behoeften van de ondernemingen. Onder meer werd aan artikel 8 van beschikking nr. 1831/81 een tweede lid toegevoegd van de volgende inhoud: „Indien de onderneming aantoont dat de vaststelling overeenkomstig het voorgaande lid van de referentiehoeveelheden voor haar ernstige problemen oplevert, kan de Commissie overgaan tot... aanpassing [ervan], indien het percentage van het totaal der leveringen van [de] onderneming in vergelijking met haar totale produktie niet meer dan 20% is gewijzigd als gevolg van wijzigingen die zich hebben voorgedaan in de structuur van haar verkopen... in vergelijking met die van de periode van de twaalf gunstigste maanden”.

In een brief aan Sideradria van 3 december 1982 stelde de Commissie vast dat de omstandigheden bedoeld in het nieuwe lid 2, nog steeds bestonden, aangezien de toegekende referentiehoeveelheid „ernstige financiële... problemen [opleverde] voor de onderneming, die gedwongen [was] voor het... magazijn te produceren”, en zij verhoogde daarom Sideradria's leveringsquotum voor het vierde kwartaal van 1982. De quota voor de voorafgaande kwartalen werden echter niet gewijzigd.

Na deze, door verzoekster niet bestreden beschikking werden er over het geval Sideradria tussen partijen nog enige brieven gewisseld en gesprekken gevoerd. Met name blijkt uit de notulen van de bijeenkomsten van 19 februari 1983 en 23 januari 1984, waarop de vertegenwoordiger van de onderneming werd gehoord, dat de Commissie, met betrekking tot de overschrijding van het leveringsquotum voor het derde kwartaal 1981, de nodige aandacht schonk aan de verklaringen van de onderneming en, zich welbewust van haar moeilijke financiële situatie, „alles [deed] om haar te helpen”; de Commissie verklaarde nochtans dat, zo de leveringsquota onvoldoende waren gebleken, „dit te wijten [was] ... aan de opgaven van de onderneming en... aan het feit dat zij geen beroep kon doen op andere herzieningsclausules”.

Ten slotte deed de Commissie bij beschikking van 26 januari 1984 Sideradria formeel aanzegging van het feit dat zij beschikking nr. 1831/81 had geschonden door het leveringsquotum voor het derde kwartaal van 1981 met 6107 ton te overschrijden; en gezien de ernst van de overtreding (de leveringen bedroegen meer dan het dubbele van het quotum), legde zij haar krachtens artikel 12, tweede alinea, van genoemde beschikking, een boete op van 503827 Ecu, dat wil zeggen 75 Ecu per ton overschrijding, vermeerderd met 10%.