Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Sociale politiek - Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op gebied van sociale zekerheid - Richtlijn 79/7 - Artikel 4, lid 1 - Rechtstreekse werking - Nationale wettelijke regeling volgens welke arbeidsongeschiktheidsuitkering niet vroeger dan één jaar voor datum van aanvraag kan ingaan - Toelaatbaarheid - Richtlijn niet naar behoren in nationaal recht omgezet vóór indiening van aanvraag - Geen invloed

(Richtlijn 79/7 van de Raad, art. 4, lid 1)

2 Sociale politiek - Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op gebied van sociale zekerheid - Richtlijn 79/7 - Artikel 4, lid 1 - Nationale wettelijke regeling die enkel bij vrouwen arbeidsongeschiktheidsuitkering intrekt in geval van toekenning van nabestaandenpensioen - Toepassing, door nationale rechter, zonder onderscheid op mannen en vrouwen die in dezelfde situatie verkeren - Toelaatbaarheid wanneer nog niet in nationale wettelijke regeling ingevoerde gelijke behandeling dient te worden verzekerd

(Richtlijn 79/7 van de Raad, art. 4, lid 1)

Samenvatting

3 Het gemeenschapsrecht verzet zich niet tegen de toepassing van een bepaling van nationaal recht, volgens welke een arbeidsongeschiktheidsuitkering niet vroeger dan een jaar vóór de datum van aanvraag kan ingaan, wanneer een particulier zich beroept op de rechten die met ingang van 23 december 1984 rechtstreeks worden toegekend door artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/7 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid, en de betrokken Lid-Staat deze bepaling op de datum van aanvraag nog niet naar behoren in nationaal recht heeft omgezet.

Een nationale bepaling die de terugwerkende kracht van aanvragen om een arbeidsongeschiktheidsuitkering beperkt, tast immers niet het recht van de justitiabelen aan om zich voor een nationale rechterlijke instantie tegen een gebrekige Lid-Staat op richtlijn 79/7 te beroepen, doch zij beantwoordt aan de eisen van een goede administratie, met name de mogelijkheid om te kunnen controleren of de belanghebbende voldeed aan de voorwaarden voor het recht op uitkering, en om het arbeidsongeschiktheidspercentage te kunnen vaststellen, dat in de tijd kan variëren, en tevens aan de noodzaak het financieel evenwicht te bewaren van een stelsel waarin de door de verzekerden in een bepaald jaar ingediende aanvragen in beginsel moeten worden gedekt door de in dat jaar geïnde premies.

4 Een Lid-Staat mag niet een bepaling laten voortbestaan die naar haar letter tussen mannen en vrouwen discrimineert in de zin van artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/7. Indien een dergelijke bepaling evenwel ingevolge vaste nationale rechtspraak ondanks haar bewoordingen zonder onderscheid wordt toegepast op mannen en vrouwen die in dezelfde situatie verkeren, is er niets op tegen, dat de nationale rechter in bij hem aanhangige zaken deze bepaling blijft toepassen in het kader van een dergelijke rechtspraak, waardoor hij in staat is de volledige werking van artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/7 te verzekeren, zolang de Lid-Staat de voor de volledige tenuitvoerlegging van deze bepaling noodzakelijke wettelijke maatregelen nog niet heeft getroffen.

Mitsdien verzet artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/7 zich niet tegen de toepassing door de nationale rechter van een wettelijke bepaling volgens welke enkel in het geval van vrouwen de arbeidsongeschiktheidsuitkering wordt ingetrokken als gevolg van de toekenning van een weduwenpensioen, wanneer deze bepaling ingevolge vaste nationale rechtspraak zowel op arbeidsongeschikte weduwen als op arbeidsongeschikte weduwnaars wordt toegepast.