Om vast te stellen of een handeling bindende rechtsgevolgen als bedoeld in artikel 263, eerste alinea, VWEU in het leven roept, moet worden gekeken naar de wezenlijke inhoud van die handeling. Dergelijke gevolgen moeten worden aangetoond aan de hand van de wezenlijke inhoud van de betrokken handeling en kunnen niet worden gebaseerd op andere factoren en in het bijzonder niet op de perceptie die de adressaten mogelijkerwijs hebben. Die perceptie is immers per definitie subjectief. De ontvankelijkheid van een beroep mag niet afhangen van factoren die afhankelijk van de betrokken autoriteiten, ondernemingen en particulieren kunnen variëren.

Wanneer er sprake is van een steunregeling, hoeft de Commissie geen analyse te maken van de steun die op basis van die regeling in individuele gevallen is toegekend. Zij kan de algemene kenmerken van de betrokken regeling beoordelen en hoeft niet elk afzonderlijk geval waarin die regeling is toegepast, te onderzoeken. Wanneer de Commissie zich aldus op algemene en abstracte wijze uitlaat over een staatssteunregeling, die regeling onverenigbaar verklaart met de interne markt en terugvordering gelast van de uit hoofde van die regeling ontvangen bedragen, staat het aan de lidstaat om de individuele situatie van elk van de ondernemingen die door een dergelijke terugvorderingsactie wordt geraakt, te verifiëren.

Stuit een lidstaat bij de uitvoering van een besluit inzake staatssteun op onvoorziene en onvoorzienbare moeilijkheden, dan dient hij zich tot de Commissie te wenden. De brieven die de Commissie aan de nationale autoriteiten toezendt tijdens de fase van uitvoering van een beschikking van de Commissie waarbij een steunregeling onrechtmatig en onverenigbaar met de interne markt is verklaard en de terugvordering van de betrokken steun is gelast maar waarin de individuele begunstigden van deze steun niet zijn aangeduid en de precieze terug te betalen bedragen niet zijn bepaald, zijn geenszins bindend. In dergelijke omstandigheden geeft de Commissie slechts haar mening met betrekking tot de vraag of de door de betrokken lidstaat voorgestelde uitvoeringsmaatregelen, gelet op de moeilijkheden waarmee de lidstaat is geconfronteerd, vanuit Unierechtelijk oogpunt aanvaardbaar zijn.

De vorm waarin een handeling is gegoten, is in principe van geen belang voor de ontvankelijkheid van een beroep tot nietigverklaring. Aldus wordt voorkomen dat tegen een handeling door de vorm of de benaming die eraan is gegeven door degene van wie zij afkomstig is, geen beroep tot nietigverklaring kan worden ingesteld, ook al sorteert zij de facto rechtsgevolgen. De vorm van een handeling kan echter in aanmerking worden genomen wanneer deze ertoe kan bijdragen het rechtskarakter van die handeling te bepalen.

Een handeling die een ongedateerde, niet-ondertekende brief zonder het briefhoofd van de Commissie is, is een informeel document waarbij geen sprake is van de vormaspecten waarvan een instelling in de regel gebruikmaakt bij het vaststellen van een handeling die tot gevolg of tot doel heeft rechtsgevolgen in het leven te roepen. De omstandigheid dat de bestreden handeling geen bindende rechtsgevolgen in het leven roept, hetgeen blijkt uit haar wezenlijke inhoud, wordt bevestigd door de vorm waarin die handeling is gegoten.

(zie punten 85‑89, 92)