Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Ziektekostenverzekering - Recht op prestaties bij verblijf buiten bevoegde lidstaat - Rechthebbenden op pensioen of rente die verblijven buiten lidstaat van woonplaats - Toepasselijke bepalingen

(Verordening nr. 1408/71 van de Raad, art. 22, lid 1, sub a, en 31)

2. Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Ziektekostenverzekering - Recht op prestaties bij verblijf buiten bevoegde lidstaat - Rechthebbenden op pensioen of rente die verblijven buiten lidstaat van woonplaats - Recht op verstrekkingen - Voorwaarden

(Verordening nr. 1408/71 van de Raad, art. 31)

3. Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Ziektekostenverzekering - Recht op prestaties bij verblijf buiten bevoegde lidstaat - Rechthebbenden op pensioen of rente die verblijven buiten lidstaat van woonplaats - Samenwerkingsplicht van orgaan van verblijfplaats en orgaan van woonplaats

(Art. 10 EG; verordening nr. 1408/71 van de Raad, art. 84)

4. Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Ziektekostenverzekering - Recht op prestaties bij verblijf buiten bevoegde lidstaat - Rechthebbenden op pensioen of rente die verblijven buiten lidstaat van woonplaats - Onterechte weigering van orgaan van verblijfplaats - Verplichtingen die daaruit voortvloeien voor orgaan van woonplaats

(Verordeningen van de Raad nrs. 1408/71, art. 31, en 574/72, art. 31)

Samenvatting

$$1. Degenen die recht hebben op een pensioen of een rente, vallen wegens hun aansluiting bij een stelsel van sociale zekerheid slechts onder de bepalingen van verordening nr. 1408/71 inzake werknemers", wanneer voor hen geen bijzondere bepalingen gelden, zoals die van de artikelen 27 tot en met 33 van de verordening. Daaruit volgt dat artikel 22, lid 1, sub a, van verordening nr. 1408/71 niet van toepassing is op pensioen- of rentetrekkers die verblijven in een andere lidstaat dan die waar zij wonen, en dat artikel 31 van deze verordening niet mag worden uitgelegd in de geest daarvan. Een uitlegging die de regeling van die twee bepalingen op elkaar afstemt, zou immers voorbijgaan aan hun tekstuele verschillen en aan het feit dat de gemeenschapswetgever het nuttig heeft geacht een specifieke bepaling op te nemen voor de categorie van sociaalverzekerden die wordt gevormd door de pensioen- of rentetrekkers en hun gezinsleden. Het feit dat de gemeenschapswetgever de regeling voor niet-actieve pensioen- of rentetrekkers niet heeft willen kopiëren van de regeling voor werknemers of zelfstandigen, valt te verklaren door de wens om de daadwerkelijke mobiliteit van deze categorie van sociaalverzekerden te bevorderen door rekening te houden met bepaalde specifieke kenmerken van deze personen, waaronder een potentieel grotere kwetsbaarheid en afhankelijkheid op gezondheidsvlak, en een vrije tijd die verblijven in andere lidstaten vaker mogelijk maakt.

( cf. punten 32-35, 38 )

2. Artikel 31 van verordening nr. 1408/71 bevat de regeling van het recht van pensioen- of rentetrekkers en hun gezinsleden op verstrekkingen in natura, wanneer die noodzakelijk worden gedurende een verblijf in een andere lidstaat dan die waarin zij wonen. Het door die bepaling verleende recht is niet afhankelijk van de voorwaarde dat de betrokken prestaties onmiddellijk medisch noodzakelijk zijn of noodzakelijk zijn door een plotselinge aandoening. Bovendien voorziet artikel 31 niet in een toestemmingsregeling met betrekking tot de verlening van de prestaties in natura die het garandeert aan pensioen- of rentetrekkers en hun gezinsleden die verblijven in een andere lidstaat dan hun woonstaat. Derhalve kan een lidstaat de verlening van de verstrekkingen die artikel 31 van verordening nr. 1408/71 garandeert aan pensioentrekkers die in een andere lidstaat dan hun woonstaat verblijven, niet afhankelijk stellen van enige toestemmingsprocedure, noch van het vereiste dat de aandoening die de behandeling noodzakelijk maakte, plotseling is ingetreden tijdens dat verblijf, waardoor de onmiddellijke behandeling noodzakelijk werd.

( cf. punten 26, 40-43, dictum 1-2 )

3. De verlening en de vergoeding van de verstrekkingen bedoeld in artikel 31 van verordening nr. 1408/71 moeten normaliter geschieden overeenkomstig de bepalingen van dat artikel, juncto artikel 36 van die verordening en de artikelen 31 en 93 van verordening nr. 574/72. Het orgaan van de verblijfplaats en het orgaan van de woonplaats moeten samen die bepalingen toepassen en moeten overeenkomstig artikel 10 EG en artikel 84 van verordening nr. 1408/71 samenwerken teneinde te zorgen voor een juiste toepassing van die bepalingen en derhalve voor de volledige eerbiediging van de rechten die artikel 31 van verordening nr. 1408/71 aan pensioen- of rentetrekkers en hun gezinsleden verleent om het vrije verkeer van die sociaalverzekerden te vergemakkelijken. Daaruit volgt dat wanneer het orgaan van de woonplaats door het orgaan van de verblijfplaats wordt verzocht om afgifte van een formulier E 112, hoewel het voordien aan zijn verzekerde een formulier E 111 heeft afgegeven, het zich ervan moet vergewissen dat de kennelijke weigering om op grond van artikel 31 van verordening nr. 1408/71 verstrekkingen te verlenen, gegrond is. Zo het tot de overtuiging komt dat zulks niet het geval is, moet het dit laten weten aan het orgaan van de verblijfplaats, dat dan de juistheid van zijn standpunt opnieuw moet onderzoeken en zo nodig herzien.

( cf. punten 51-52, dictum 3 )

4. De weigering van een orgaan van de verblijfplaats om artikel 31 van verordening nr. 1408/71 toe te passen en de eis van dit orgaan om een formulier E 112 over te leggen, kunnen niet worden gelijkgesteld met het niet-vervullen van een in artikel 31 van verordening nr. 574/72 voorziene formaliteit, zodat artikel 34 van deze verordening niet van toepassing is op een dergelijk geval. In geval van een dergelijke weigering of een dergelijke eis moet het bevoegde orgaan van de woonplaats dat voordien aan zijn verzekerde een formulier E 111 heeft afgegeven, ertoe bijdragen dat een juiste toepassing van artikel 31 van verordening nr. 1408/71 wordt vergemakkelijkt. Daaruit volgt dat wanneer blijkt dat het orgaan van de verblijfplaats ten onrechte heeft geweigerd deze laatste bepaling uit te voeren en dat het orgaan van de woonplaats, na van die weigering op de hoogte te zijn gebracht, heeft nagelaten bij te dragen tot het vergemakkelijken van een juiste toepassing van die bepaling - waartoe het verplicht is - het aan dit laatste orgaan is om, ongeacht de eventuele aansprakelijkheid van het orgaan van de verblijfplaats, de verzekerde rechtstreeks de kosten te vergoeden voor de behandeling die hij heeft ondergaan, zodat deze kosten in dezelfde mate worden gedragen als wanneer de bepalingen van dat artikel waren nageleefd. Daar die vergoeding in dat geval in de plaats komt van de verstrekkingen die artikel 31 van verordening nr. 1408/71 garandeert aan pensioentrekkers, mag een lidstaat die vergoeding bovendien niet afhankelijk stellen van enige toestemmingsprocedure, noch van het vereiste dat de aandoening die de behandeling noodzakelijk maakte, plotseling is ingetreden tijdens het verblijf in een andere lidstaat, waardoor onmiddellijke behandeling noodzakelijk werd.

( cf. punten 59-62, dictum 4-5 )