Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Landbouw - Harmonisatie van wetgevingen - Verbod van op markt brengen van â-agonisten voor toediening aan gebruiksdieren - Richtlijn 96/22 - Evenredigheidsbeginsel, vertrouwensbeginsel en beginsel van goed bestuur - Vereiste van raadpleging van Parlement - Schending - Geen

[EG-Verdrag, art. 43 (thans, na wijziging, art. 37 EG); richtlijn 96/22 van de Raad]

2 Beroep tot nietigverklaring - Procesbelang - Natuurlijke of rechtspersonen - Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken - Verordening die geldigheid van maximumwaarden voor residuen van geneesmiddel voor diergeneeskundig gebruik tot bepaalde therapeutische indicaties beperkt - Beroep van farmaceutisch bedrijf dat betrokken is bij procedure tot vaststelling van maximumwaarden en wegens deze vaststelling geen gebruik kan maken van haar vergunningen voor in handel brengen van geneesmiddel - Ontvankelijkheid

(Verordening nr. 1312/96 van de Commissie)

3 Procedure - Interventie - Verzoek dat binnen kader van geding blijft en strekt tot ondersteuning van conclusies van een der partijen, doch waarin andere redenering wordt ontwikkeld - Ontvankelijkheid - Concreet geval

('s Hofs Statuut-EG, art. 37, derde alinea; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 116, lid 3)

4 Landbouw - Uniforme wettelijke regelingen - Maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong - Vaststellingsprocedure - Verordening nr. 2377/90 - Beperkte strekking - Inaanmerkingneming van verbod op gebruik van betrokken product - Ontoelaatbaarheid - Beperking, op grond van dergelijk verbod, van geldigheid van voor product vastgestelde maximumwaarden - Bevoegdheidsoverschrijding

(Verordeningen nrs. 2377/90 en 2309/93 van de Raad; verordening nr. 1312/96 van de Commissie; richtlijn 81/851 van de Raad)

Samenvatting

1 Richtlijn 96/22 betreffende het verbod op het gebruik, in de veehouderij, van bepaalde stoffen met hormonale werking en van bepaalde stoffen met thyreostatische werking, alsmede van ß-agonisten, die bepaalt dat de lidstaten het in de handel brengen moeten verbieden van ß-agonisten voor toediening aan dieren waarvan het vlees en de producten bestemd zijn voor menselijke consumptie, en in dit opzicht geen onderscheid maakt tussen het onwettig gebruik voor vetmesterij van runderen en het eertijds rechtmatige gebruik voor therapeutische doeleinden, is niet in strijd met het evenredigheidsbeginsel, het vertrouwensbeginsel of het beginsel van goed bestuur, en evenmin met artikel 43 van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 37 EG).

Wat namelijk het evenredigheidsbeginsel betreft, heeft de Raad, gelet op de twee beoogde doelstellingen, namelijk de bescherming van de volksgezondheid en de verwezenlijking van de doelstellingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, geen kennelijke beoordelingsfout gemaakt waar hij zich op het standpunt plaatste, dat het algemeen verbod de voorkeur verdiende uit het oogpunt van de bescherming van de volksgezondheid, en waar hij ervan uitging, dat alleen met die maatregel het vertrouwen van de consumenten kon worden hersteld. De beperkingen aan de exploitatie van vroeger door een aantal farmaceutische bedrijven ontwikkelde geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik, die niet langer beschermd zijn door een octrooi, zijn overigens niet te beschouwen als een buitensporig of onaanvaardbaar offer ten opzichte van voormelde doelstellingen van algemeen belang.

Wat het vertrouwensbeginsel en het beginsel van goed bestuur betreft, was de Raad, bij ontbreken van nauwkeurige toezeggingen betreffende de criteria voor de weigering van een vergunning voor het in de handel brengen, gerechtigd voor de toekomst een verbod als in de onderhavige zaak aan de orde, op te leggen, en te beslissen dat dit verbod het meest geschikte middel was om de gezondheid van de mens te beschermen en de consumenten gerust te stellen.

Wat het in artikel 43 van het Verdrag bedoelde vereiste van reguliere raadpleging van het Parlement betreft, zijn de wijzigingen die na de voorlegging aan het Parlement van een voorstel voor een handeling zijn aangebracht wat de vorm en de inhoud daarvan betreft, namelijk enerzijds de vaststelling van een richtlijn in plaats van een verordening, en anderzijds het opnemen van een beperkte afwijking, geen wijzigingen op wezenlijke punten die vereisten dat het voorstel opnieuw aan het Parlement werd voorgelegd.

2 Het beroep tot nietigverklaring ingesteld door een farmaceutisch bedrijf, dat clenbuterol bevattende geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik produceert en deze op grond van in verschillende lidstaten afgegeven vergunningen voor het in de handel brengen (VHB) in de handel brengt, tegen verordening nr. 1312/96 tot wijziging van bijlage III bij verordening nr. 2377/90 en tot vaststelling van maximumwaarden voor residuen (MRL) bij het uitsluitend gebruik van clenbuterol voor bepaalde zeer specifieke therapeutische toepassingen, is niet niet-ontvankelijk op grond dat verzoekster geen procesbelang zou hebben of niet rechtstreeks en individueel zou worden geraakt.

Waar bedoelde wijziging namelijk de geldigheid van de MRL voor clenbuterol beperkt tot bepaalde specifieke therapeutische indicaties, komt zij immers neer op een verbod om dit product te gebruiken voor enige andere therapeutische indicatie, en dus op een gedeeltelijke intrekking van de VHB waarover verzoekster in een aantal lidstaten beschikt. Aldus roept de verordening bindende rechtsgevolgen in het leven, die verzoeksters belangen kunnen aantasten voorzover zij haar rechtspositie aanmerkelijk wijzigen.

Voorzover de verordening is vastgesteld na een formeel verzoek van het betrokken bedrijf om vaststelling van MRL voor clenbuterol, en de terzake geldende voorschriften uitdrukkelijk bepalen dat dat bedrijf, dat verantwoordelijk is voor het in de handel brengen van de betrokken geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik, betrokken wordt bij de procedure tot vaststelling van MRL, wordt verzoekster door de bestreden verordening geraakt uit hoofde van zekere bijzondere hoedanigheden, bevindt zij zich aldus in een feitelijke situatie die haar, wat de verordening betreft, karakteriseert ten opzichte van ieder ander persoon, en wordt zij dus individueel geraakt. Waar de verordening voorts geen enkele maatregel tot omzetting in nationaal recht behoeft en rechtstreeks geldt voor alle betrokken marktdeelnemers, wordt verzoekster bovendien door de bestreden handeling ook rechtstreeks geraakt.

3 Artikel 37, derde alinea, van 's Hofs-Statuut, bepalende dat de conclusies van het verzoek tot interventie slechts kunnen strekken tot ondersteuning van de conclusies van een der partijen, en artikel 116, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, bepalende dat de interveniënt het geding aanvaardt in de stand op het ogenblik van de tussenkomst, verzetten zich er niet tegen dat de interveniënt nieuwe argumenten aanvoert of andere argumenten dan de partij die hij ondersteunt, zolang deze argumenten het kader van het geding niet wijzigen en de interventie blijft strekken tot ondersteuning van de conclusies van laatstgenoemde partij.

Het kader van een geding betreffende een vordering tot nietigverklaring, zoals omschreven in het verzoekschrift, wordt niet gewijzigd door een redenering die voor het eerst door de tussenkomende partij wordt ontwikkeld en die inhoudt dat de verwerende partij buiten de grenzen van haar bevoegdheden zou zijn getreden, terwijl de verzoekende partij schending van haar eigendomsrechten en van haar recht van vrije uitoefening van beroeps- of handelsactiviteiten stelde. Gesteld namelijk dat het aangevoerde misbruik van bevoegdheid bewezen zou zijn, volgt daaruit noodzakelijkerwijs, dat er sprake is van een onwettige inmenging in de uitoefening van bedoelde rechten.

4 De bij verordening nr. 2377/90 ingevoerde procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor residuen (MRL) van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong, blijft strikt beperkt tot de vaststelling van de drempel beneden welke de residuen van een bepaald product, die in of op levensmiddelen aanwezig zijn, mogen worden geacht geen enkel gevaar voor de gezondheid van de mens op te leveren. Zijn de gemeenschapsinstellingen evenwel van mening, dat er andere redenen zijn om het in de handel brengen van het betrokken product te verbieden, zoals de bescherming van de volksgezondheid tegen het onrechtmatig gebruik van een bepaalde stof of het herstel van het vertrouwen van de consumenten in dit opzicht, staat het aan hen om daartoe passende maatregelen te nemen, zoals de vaststelling van een regeling waarbij het op de markt brengen van het betrokken product wordt verboden.

Hoewel richtlijn 81/851 en verordening nr. 2309/93, betreffende respectievelijk de afgifte van nationale en communautaire vergunningen voor het in de handel brengen (VHB) van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik, uitdrukkelijk bepalen, dat een VHB voor een product wordt geweigerd wanneer het gebruik van dat product op grond van andere gemeenschapsrechtelijke bepalingen is verboden, is de procedure tot vaststelling van een MRL krachtens verordening nr. 2377/90 een zelfstandige procedure die losstaat van de procedures voor de afgifte van VHB. Laatstbedoelde verordening bevat geen enkele bepaling op grond waarvan rekening kan worden gehouden met een verkoopverbod om de vaststelling van een MRL te weigeren.

Waar de Commissie op grond van een gebruiksverbod in een richtlijn van de Raad, bij verordening nr. 1312/96 de geldigheid van de voor clenbuterol vastgestelde MRL tot bepaalde specifieke therapeutische indicaties voor runderen en paardachtigen heeft beperkt, is zij dus buiten de grenzen getreden van de bevoegdheden die zij krachtens verordening nr. 2377/90 heeft.