Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Vrij verkeer van goederen – Kwantitatieve beperkingen

(Art. 29 EG)

2. Gemeenschapsrecht – Beginselen – Evenredigheid – Gelijke behandeling – Gemeenschappelijk landbouwbeleid

(Art. 34, lid 2, EG)

3. Visserij – Instandhouding van rijkdommen van zee – Beperking van visserij-inspanning

(Verordening nr. 2341/2002 van de Raad, bijlage XVII, punten 4, sub b, en 6, sub a; beschikking 2003/185 van de Commissie, art. 1)

Samenvatting

1. Maatregelen die op korte termijn leiden tot een vermindering van de hoeveelheden vis die tussen de lidstaten kunnen worden verhandeld, maar die bedoeld zijn om op lange termijn een optimale opbrengst van de visserij te verzekeren en dus dat handelsverkeer te bevorderen, vallen niet onder de werkingssfeer van artikel 29 EG, betreffende het vrije verkeer van goederen.

(cf. punt 50)

2. Het non-discriminatiebeginsel en het evenredigheidsbeginsel behoren tot de algemene beginselen van gemeenschapsrecht en komen op het gebied van de landbouw, met inbegrip van de visserij, tot uitdrukking in artikel 34, lid 2, tweede alinea, EG. Deze bepaling legt de communautaire wetgever de taak op, het in artikel 33 EG genoemde gemeenschappelijk landbouwbeleid uit te voeren teneinde de landbouwbevolking een redelijke levensstandaard te verzekeren en de voorziening veilig te stellen zonder discriminatie tussen producenten in de Gemeenschap.

Wat het rechterlijke toezicht op de naleving van het evenredigheidsbeginsel betreft, kan, gelet op de ruime beoordelingsvrijheid waarover de communautaire wetgever op het gebied van het landbouwbeleid beschikt, een op dit gebied vastgestelde maatregel slechts onrechtmatig worden geacht wanneer hij kennelijk ongeschikt is om het door de bevoegde instelling nagestreefde doel te bereiken.

(cf. punten 53‑54, 57)

3. Aan de geldigheid van de punten 4, sub b, en 6, sub a, van bijlage XVII bij verordening nr. 2341/2002 tot vaststelling, voor 2003, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de Gemeenschap, in andere wateren met vangstbeperkingen van toepassing zijn, en tot vaststelling van de bij de visserij in acht te nemen voorschriften, van de punten 4, sub b, en 6, sub a, van dezelfde bijlage, zoals gewijzigd bij verordening nr. 671/2003, en van artikel 1 van beschikking 2003/185 tot toekenning aan sommige lidstaten van bijkomende buitengaats doorgebrachte dagen overeenkomstig bijlage XVII van verordening nr. 2341/2002, wordt geen afbreuk gedaan door het feit dat de vaartuigen met open boomkorren in verhouding tot de hoeveelheid door hen gevangen kabeljauw aanzienlijk harder worden getroffen door de maatregelen waarbij de visserij-inspanning is beperkt, dan de vaartuigen met ander vistuig.

Deze maatregelen zijn immers niet kennelijk ongeschikt. Met de betrokken maatregelen heeft de Raad er de voorkeur aan gegeven, de vermindering van de visserij-inspanning over alle betrokken vissers te verdelen, in plaats van een moratorium in te stellen voor de activiteit van vissers die voornamelijk kabeljauw vissen. Op die manier heeft hij getracht één van de doelstellingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid te verwezenlijken, te weten het handhaven van een redelijke levensstandaard voor alle betrokken vissers. Deze keuze van de wetgever kan op zich niet worden bekritiseerd, mits door vaststelling van de omstreden maatregelen niet een andere groep vissers onevenredig en zonder objectieve rechtvaardiging wordt benadeeld. De omstandigheid dat een bestuurlijke maatregel een bepaalde groep sterker raakt dan een andere, impliceert niet noodzakelijkerwijs dat deze maatregel onevenredig of discriminerend is, wanneer hij op globale wijze een regeling beoogt te geven voor een probleem dat het algemeen belang raakt.

(cf. punten 59‑60, 63, 76‑77 en dictum)