Zaak C‑254/03 P

Eduardo Vieira SA

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Hogere voorziening – Visserij – Visserijovereenkomst met Argentinië – Communautaire financiële bijstand – Vermindering”

Conclusie van advocaat-generaal A. Tizzano van 16 september 2004

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 13 januari 2005.

Samenvatting van het arrest

1. Hogere voorziening – Middelen – Loutere herhaling van voor Gerecht aangevoerde middelen en argumenten – Niet-ontvankelijkheid – Betwisting van wijze waarop Gerecht gemeenschapsrecht heeft uitgelegd of toegepast – Ontvankelijkheid

(Art. 225 EG; Statuut van het Hof van Justitie, art. 58, eerste alinea; Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 112, lid 1, eerste alinea, sub c)

2. Visserij – Gemeenschappelijk structuurbeleid – Visserijovereenkomst tussen EEG en Argentinië – Communautaire financiële bijstand – Vermindering, opschorting of intrekking van bijstand – Toepassing van verordening nr. 4253/88

(Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Argentijnse Republiek inzake de betrekkingen op het gebied van de zeevisserij; verordening nr. 4253/88 van de Raad, art. 24)

3. Visserij – Gemeenschappelijk structuurbeleid – Visserijovereenkomst tussen EEG en Argentinië – Communautaire financiële bijstand – Vermindering van bijstand – Verplichting van communautaire autoriteiten om gemengde commissie of Argentijnse autoriteiten te raadplegen – Geen

(Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Argentijnse Republiek inzake de betrekkingen op het gebied van de zeevisserij)

4. Visserij – Gemeenschappelijk structuurbeleid – Communautaire financiële bijstand – Beschikking tot vermindering van bijstand – Raadpleging van comité die in verordening nr. 4028/86 niet dwingend is voorgeschreven – Ontoereikend om aan te nemen dat deze verordening deel uitmaakt van rechtsgrondslag van die beschikking

(Verordening nr. 4253/88 van de Raad)

1. Wanneer een rekwirant de uitlegging of de toepassing van het gemeenschapsrecht door het Gerecht betwist, kunnen de in eerste aanleg onderzochte rechtspunten in hogere voorziening opnieuw worden behandeld. De procedure van hogere voorziening zou immers ten dele aan betekenis verliezen, indien de rekwirant op die manier zijn hogere voorziening niet kon baseren op middelen en argumenten die reeds zijn aangevoerd voor het Gerecht. Uit artikel 225 EG, artikel 58, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie en artikel 112, lid 1, eerste alinea, sub c, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof volgt evenwel dat een hogere voorziening duidelijk moet aangeven, tegen welke onderdelen van het arrest waarvan de vernietiging wordt gevorderd, zij is gericht, en welke argumenten rechtens die vordering specifiek ondersteunen.

(cf. punten 32‑33)

2. Gelijk uit artikel 3, lid 1, van verordening nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds, alsook uit het opschrift van artikel 24 van deze verordening, dat betrekking heeft op de vermindering, de opschorting of de intrekking van een financiële bijstand, volgt, is dit laatste artikel niet alleen van toepassing op de door de structuurfondsen gefinancierde bijstand, maar ook op de bijstand uit middelen uit de communautaire begroting die zijn toegewezen aan andere acties met een structureel karakter, zoals de bijstand waarin de overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Argentijnse Republiek inzake de betrekkingen op het gebied van de zeevisserij voorziet.

(cf. punt 39)

3. De verlening van financiële bijstand aan reders uit de Gemeenschap met het oog op de oprichting van gemengde vennootschappen in het kader van de overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Argentijnse Republiek inzake de betrekkingen op het gebied van de zeevisserij is een taak die deze overeenkomst alleen aan de gemeenschapsinstanties opdraagt. Welnu, aangezien deze instanties niet verplicht zijn om de gemengde commissie of de Argentijnse autoriteiten te raadplegen voor de toekenning van deze financiële bijstand, bestaat een dergelijke verplichting evenmin voor tegenovergestelde handelingen.

(cf. punten 48‑49)

4. Het niet-verplichte raadplegen door de Commissie van een comité, zoals voorgeschreven in verordening nr. 4028/86 inzake communautaire acties voor verbetering en aanpassing van de structuur van de visserij en de aquicultuur, volstaat op zichzelf niet om aan te nemen dat deze verordening deel uitmaakt van de rechtsgrondslag van een beschikking tot vermindering van een financiële bijstand, die na deze raadpleging is vastgesteld.

(cf. punt 55)