ARREST VAN HET GERECHT (Derde kamer)

13 maart 2003

Zaak T-166/02

José Pedro Pessoa e Costa

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Ambtenaren — Besluit tot inleiding van tuchtprocedure — Besluit houdende afwijzing van verzoek om overplaatsing naar Europees Waarnemingscentrum voor Drugs en Drugsverslaving”

Volledige Franse tekst II-471

Betreft:

Beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 3 juli 2001 om jegens verzoeker een tuchtprocedure in te leiden en van het besluit van de Commissie van 23 juli 2001 houdende afwijzing van het verzoek van de directeur van het Europees Waarnemingscentrum voor Drugs en Drugsverslaving om verzoeker naar dit orgaan over te plaatsen.

Beslissing:

Het besluit van de Commissie van 23 juli 2001 houdende afwijzing van het verzoek van de directeur van het Europees Waarnemingscentrum voor Drugs en Drugsverslaving om verzoeker naar dit orgaan over te plaatsen wordt nietig verklaard. Het beroep wordt voor het overige niet-ontvankelijk verklaard. De Commissie zal haar eigen kosten en de helft van de kosten van verzoeker dragen. Verzoeker zal de helft van zijn eigen kosten dragen.

Samenvatting

Ambtenaren – Beginsel van goed bestuur – Zorgplicht van administratie – Inleiding van tuchtprocedure jegens ambtenaar waartegen in lidstaat strafvervolging is ingesteld waardoor zijn integriteit in geding wordt gebracht – Schending – Geen

Als bezwarende handelingen in de zin van artikel 91 van het Statuut die vatbaar zijn voor een beroep tot nietigverklaring, zijn te beschouwen maatregelen die bindende rechtsgevolgen in het leven roepen welke de belangen van de verzoeker rechtstreeks en onmiddellijk kunnen raken doordat zij diens rechtspositie aanmerkelijk wijzigen. Dit is niet het geval bij een besluit om jegens een ambtenaar een tuchtprocedure in te leiden. Dit besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag vormt slechts een voorbereidende fase van de procedure. Het loopt niet vooruit op het definitieve standpunt van de administratie en kan daarom niet worden aangemerkt als een bezwarende handeling in de zin van artikel 91 van het Statuut. Het kan daarom alleen incidenteel worden betwist in het kader van een beroep tegen een voor de ambtenaar bezwarende definitieve tuchtmaatregel of in het kader van een beroep tegen een bezwarende handeling die daarop gebaseerd is. (cf. punten 35-37) Referentie: Gerecht 14 december 1993. Calvo Alonso-Cortès/Commissie, T-29/93, Jurispr. blz. II-1389, punt 43; Gerecht 22 maart 1995. Kotzonis/ESC, T-586/93, Jurispr. blz. II-665, punten 28 en 29; Gerecht 19 oktober 1995. Obst/Commissie, T-562/93. JurAmbt. blz. I-A-247 en II-737, punt 23

Artikel 88, vijfde alinea, van het Statuut verbiedt het tot aanstelling bevoegd gezag om de situatie van de ambtenaar tegen wie naar aanleiding van dezelfde feiten strafvervolging is ingesteld, tuchtrechtelijk gezien definitief te regelen, door zich over die feiten uit te spreken, zolang de rechterlijke beslissing niet onherroepelijk is geworden. Dat op nationaal niveau strafvervolging is ingesteld belet dit gezag evenwel niet om daarnaast een tuchtprocedure in te leiden die betrekking heeft op dezelfde feiten. (cf. punten 45 en 46) Referentie: Gerecht 19 maart 1998. Tzoanos/Commissie.T-74/96, JurAmbt. blz. I-A-129 en II-343. punt 34

Er is geen sprake van schending van het beginsel van het vermoeden van onschuld dat elke persoon geniet zolang zijn schuld niet is vastgesteld, alleen omdat het tot aanstelling bevoegd gezag heeft besloten een tuchtprocedure in te leiden die betrekking heeft op dezelfde feiten als die welke de ambtenaar ten laste worden gelegd in het kader van door het openbaar ministerie van een lidstaat ingestelde strafvervolging. Er is alleen sprake van schending van dit beginsel wanneer op grond van feiten kan worden aangetoond dat dit gezag vanaf het begin van de tuchtprocedure heeft besloten om de ambtenaar in elk geval een tuchtmaatregel op te leggen, ongeacht de door hem gegeven uitleg en de uitkomst van de in de lidstaat dienende strafprocedure. (cf. punten 55 en 56) Referentie: Gerecht 9 juli 2002, Zavvos/Commissie, T-21/01, JurAmbt. blz. I-A-101 en II-483, punt 341

Artikel 87 van het Statuut verplicht het tot aanstelling bevoegd gezag om de betrokken ambtenaar te horen alvorens een schriftelijke waarschuwing of een berisping te geven of, indien het een zwaardere sanctie wil opleggen, alvorens de procedure in te leiden voorzien in bijlage IX bij het Statuut door de zaak middels een rapport aan de tuchtraad voor te leggen. Het vereiste om de ambtenaar te horen vóór het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag om jegens hem een tuchtprocedure in te leiden kan echter niet worden afgeleid uit de bewoordingen van artikel 87 van het Statuut noch uit het fundamentele recht van iedere justitiabele om in tegen hem ingeleide procedures die tot een voor hem bezwarend besluit kunnen leiden, door de gemeenschapsinstellingen te worden gehoord. (cf. punt 58) Referentie: Gerecht 17 februari 1998, E/ESC, T-183/96, JurAmbt. blz. I-A-67 en II-159, punt 27

Wanneer het tot aanstelling bevoegd gezag besluit om, wanneer het kennis heeft gekregen van het feit dat in een lidstaat tegen een ambtenaar strafvervolging is ingesteld waardoor zijn integriteit in twijfel kan worden getrokken, jegens hem een tuchtprocedure in te leiden, handelt het niet in strijd met het beginsel van behoorlijk bestuur noch met de zorgplicht. Op het moment waarop hem dergelijke informatie ter kennis wordt gebracht is dit gezag immers verplicht een dergelijke procedure in te leiden, omdat het belang van de Gemeenschappen vereist dat het de maatregelen treft die nodig zijn om de onberispelijkheid van het gedrag in de dienst van de betrokkene te verzekeren, en dit ondanks het feit dat de betrokkene door de inleiding van een tuchtprocedure, met name ten aanzien van zijn ambtelijke toekomst, in een situatie van afwachting en onzekerheid verkeert. (cf. punten 64 en 66)