ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1.

Eerste middel: artikel 1 van het bestreden besluit is onwettig omdat: a. de Commissie het recht onjuist heeft toegepast en kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt door vast te stellen dat de vrijstelling inzake groepsfinanciering een (economisch) voordeel vormt in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU, in het bijzonder door: (i) geen rekening te houden met: de historische achtergrond van de invoering van de CFC-regels in het vennootschapsbelastingstelsel van het Verenigd Koninkrijk (VK); de beperkingen die het Unierecht voor het VK met zich meebrengt, meer bepaald de vrijheid van vestiging; territorialiteit en andere beleidsredenen die aanleiding waren voor de opzet van de CFC-regels die met ingang van 1 januari 2013 in de Taxation (International and Other Provisions) Act 2010 [belastingwet (internationale en andere bepalingen) van 2010] zijn ingevoerd, en de draagwijdte van de fiscale bevoegdheid van de lidstaten, waaronder het VK, bij het ontwerpen van CFC-regels; (ii) vast te stellen dat het optionele karakter van een aanspraak op grond van hoofdstuk 9 van deel 9A van de Taxation (International and Other Provisions) Act 2010 een gunstige behandeling vormt die resulteert in een voordeel. b. de Commissie het recht onjuist heeft toegepast en kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt door vast te stellen dat de vrijstelling inzake groepsfinanciering een selectief voordeel in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU, vormt, in het bijzonder door: (i) wat het relevante referentiestelsel betreft: 1. ten onrechte enkel de CFC regels en/of hoofdstuk 5 van deel 9A van de Taxation (International and Other Provisions) Act 2010 aan te merken als referentiestelsel; 2. ten onrechte de doelstelling van het referentiestelsel te omschrijven als het belasten van winsten uit activiteiten en activa in het VK die kunstmatig uit het VK zijn verlegd, zonder terdege in aanmerking te nemen of de betrokken geviseerde transacties ook daadwerkelijk het risico van uitholling van de belastinggrondslag in het VK met zich mee brachten. (ii) wat de vaststelling van de uitzondering op het referentiestelsel betreft: 1. de relevantie en het belang van de sleutelfuncties onjuist te beoordelen; 2. de vergelijkbaarheid van „in aanmerking komende leenverhoudingen” met leningen (i) aan partijen die in het VK gevestigd zijn, en (ii) aan derden, onjuist te beoordelen; 3. zich op onrechtmatige wijze te baseren op richtlijn (EU) 2016/1164 (1) 4. door de vergelijkbare risico’s van schending van de vrijheid van vestiging voor vrijgestelde en niet-vrijgestelde categorieën van CFC-ondernemingen onjuist te beoordelen. (iii) Wat de rechtvaardiging voor de vermeende uitzondering betreft: 1. ten onrechte te besluiten dat de rechtvaardiging met betrekking tot de noodzaak voor het systeem om werkbaar en uitvoerbaar te zijn zich niet uittrekte tot de sleutelfuncties; 2. ten onrechte te besluiten dat de vrijstelling inzake groepsfinanciering niet werd gerechtvaardigd door de eerbiediging van de vrijheid van vestiging.
C 10/34

Beroep ingesteld op 11 oktober 2019 – Compass Overseas Holdings e.a./Commissie

(Zaak T-702/19)

(2020/C 10/46)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Compass Overseas Holdings Ltd (Chertsey, Verenigd Koninkrijk), Compass Overseas Holdings No.2 Ltd (Chertsey), Hospitality Holdings Ltd (Chertsey) (vertegenwoordigers: A. von Bonin, O. Brouwer en A. Pliego Selie, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— besluit C(2019) 2526 final van de Commissie van 2 april 2019 betreffende steunmaatregel SA.44896 van het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot een CFC-vrijstelling inzake groepsfinanciering nietig verklaren;

— de verwerende partij verwijzen in de kosten van de verzoekende partijen.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen vier middelen aan.

1. Eerste middel: de Commissie heeft het recht onjuist opgevat en/of een kennelijke beoordelingsfout gemaakt bij de identificatie van het referentiestelsel in het bestreden besluit, dat zij bovendien ontoereikend heeft gemotiveerd.

2. Tweede middel: de Commissie heeft het recht onjuist opgevat en/of een kennelijke beoordelingsfout gemaakt en een ontoereikende motivering verstrekt door, in het bestreden besluit, de vrijstelling inzake groepsfinanciering ten onrechte aan te merken als een afwijking van de normale werking van het referentiestelsel.

3. Derde middel: de Commissie heeft het recht onjuist opgevat en kennelijke beoordelingsfouten gemaakt door in het bestreden besluit vast te stellen dat de vrijstelling inzake groepsfinanciering een discriminatie tussen marktdeelnemers inhoudt.
6.

Zesde middel: het ACER heeft artikel 194, lid 1, VWEU geschonden doordat het voorbij is gegaan aan het beginsel van energiesolidariteit. Volgens dit beginsel had het ACER rekening moeten houden met de belangen van de andere actoren en had het moeten vermijden maatregelen te nemen die de belangen van de Unie of van de lidstaten konden raken.
C 399/75

Beroep ingesteld op 16 september 2019 – Ace of spades/EUIPO – Krupp en Borrmann (Vorm van een fles Champagne grande réserve)

(Zaak T-621/19)

(2019/C 399/93)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Ace of spades Holdings LLC (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: A. Gómez López, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep: Gerhard Ernst Krupp (München, Duitsland) en Elmar Borrmann (Reith, Oostenrijk)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvragers van het betrokken merk: andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: aanvraag voor driedimensionaal Uniemerk (Vorm van een fles Champagne grande réserve) – inschrijvingsaanvraag nr. 16 252 637

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 20 juni 2019 in zaak R 2/2019-5

Conclusies

— het onderhavige beroep toewijzen;

— de bestreden beslissing vernietigen wegens onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening (EU) 2017/1001 en vaststellen dat er sprake is van gevaar voor verwarring van de conflicterende merken;

— verweerder (en, in voorkomend geval, interveniënt) verwijzen in de kosten.

Aangevoerde middelen

— schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;
De Commissie heeft de zwaarste sanctie toegepast overeenkomstig artikel 106, lid 14, onder c), van verordening 966/2012, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2015/1929, die ook de zwaarste sanctie is in de zin van artikel 139 van het Financieel Reglement. Gelet op alle feiten en aangezien de vraag of de verzoekende partij een ernstige vorm van contractbreuk kan worden toegerekend, sub iudice nog steeds niet is uitgeklaard, vormt de toepassing van de zwaarste sanctie van artikel 106, lid 14, onder c), van verordening nr. 966/2012 schending van het evenredigheidsbeginsel krachtens artikel 49, lid 3, van het Handvest van de grondrechten.
1.

Eerste middel, ontleend aan de schending van rechten die voortvloeien uit hun Europees burgerschap, zowel in het geval van een uittredingsakkoord als bij het ontbreken van een akkoord. Verzoekende partijen beroepen zich in het kader van dit middel in het bijzonder op: — gebrek aan erkenning in de Europese Verdragen van het verlies van Europees burgerschap in het geval van vertrek van een lidstaat uit de Unie en dus schending van het rechtszekerheidsbeginsel; — schending van het evenredigheidsbeginsel; — schending van het recht op privé- en familieleven.
De tegeldemaking van de door de verzoekende partij gestelde zekerheden door het Bureau van de nationale ordonnateur voor de samenwerking tussen de Republiek Mozambique en de EU (hierna: „Bureau”), die ten grondslag ligt aan het onderhavige geding en ertoe geleid heeft dat de Europese Commissie het in casu bestreden besluit heeft genomen, is kennelijk in strijd met het beginsel van de goede trouw en vormt overduidelijk rechtsmisbruik. Niet-betaling door de verzoekende partij van de door het Bureau onrechtmatig te gelde gemaakte zekerheden heeft de Europese Commissie ertoe aangezet het bestreden besluit aan te nemen waarbij de verzoekende partij voor een periode van drie jaar wordt uitgesloten van deelneming aan de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten zoals voorzien in verordening (EU) nr. 2018/1877 van de Raad en verordening (EU, Euratom) nr. 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad, en van ontvangst van middelen van de Unie wegens vermeende ernstige beroepsfouten en aanzienlijke tekortkomingen bij de nakoming van de belangrijkste verplichtingen inzake de uitvoering van een uit de algemene begroting van de Unie gefinancierde overeenkomst.
—

vaststellen dat het beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van 20 juni 2019, die aan de verzoekende partijen is betekend op 5 juli 2019, in de voorgeschreven vorm en binnen de gestelde termijn is ingesteld; na het doorlopen van de benodigde juridische formaliteiten het onderhavige beroep toewijzen, en alle vorderingen van de vennootschap Alpargatas S.A. derhalve afwijzen, wat inhoudt dat de bestreden beslissing wordt vernietigd en de inschrijving van Uniemerk nr. 14 750 624 behouden blijft, met de daaraan te verbinden rechtsgevolgen.
C 383/71

Beroep ingesteld op 24 september 2019 – Essential Export/EUIPO – Shenzhen Liouyi International Trading (TOTU)

(Zaak T-633/19)

(2019/C 383/79)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Essential Export SA (San José, Costa Rica) (vertegenwoordiger: A. Tarí Lázaro, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Shenzhen Liouyi International Trading Co. Ltd (Shenzhen, China)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk TOTU in rood en zwart – inschrijvingsaanvraag nr. 16 736 712

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 22 juli 2019 in zaak R 362/2019-2

Conclusies

— vernietiging van de bestreden beslissing;

— verwijzing van het EUIPO in de kosten van verzoekster.

Aangevoerd middel
—

Het bestreden besluit is in strijd met artikel 296, lid 2, VWEU, volgens hetwelk de rechtshandelingen van de instellingen van de Europese Unie met redenen moeten worden omkleed, en artikel 4, lid 3, tweede alinea, van verordening (EU) nr. 211/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 over het burgerinitiatief (1), waarin is bepaald dat wanneer de Commissie weigert een voorgesteld burgerinitiatief te registreren, zij de organisatoren in kennis stelt van de „redenen daarvoor”.
—

de bestreden beslissing vernietigen voor zover het beroep tegen de vervallenverklaring van Uniemerk nr. 8 435 695 voor de waren „Hardware, met name voor casino- en speelhalspellen, voor kansspelautomaten, fruitautomaten, videoloterijspelautomaten via internet; Casinospelen, speelautomaten en speelmachines, met name voor commercieel gebruik in casino’s en speelhallen met of zonder winstuitbetaling of gokspelen via internet; fruitautomaten en/of elektronische spelapparaten met muntinworp, met of zonder winstmogelijkheden; elektronische of elektrotechnische speelapparaten, speelautomaten, speelmachines, fruitautomaten die door inworp van munten, fiches, bankbiljetten, kaarten of door middel van elektronische, magnetische of biometrische opslagmedia worden bediend, met name voor commercieel gebruik in casino’s en speelhallen met of zonder winstuitkering; behuizingen voor fruitautomaten, speelapparaten, speelautomaten en speelmachines; elektrische, elektronische of elektromechanische apparaten voor het uitvoeren van bingospelen, loterijspelen of videoloterijspelen en voor wedkantoren, gekoppeld of ongekoppeld; elektropneumatische en elektrische trekmachines (speelautomaten)” is verworpen en die beslissing derhalve in die zin wijzigen dat het verzoek om doorhaling van de andere partij hiervoor wordt afgewezen en wordt gelast dat de andere partij de kosten van de beroeps- en vervallenverklaringsprocedure draagt;
—

nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 22 juli 2019 waarbij het verzoek van de verzoeksters om uitstel – tot en met 5 september 2019 of eind augustus 2019 – van de deadline voor het indienen van opmerkingen in het kader van de formele onderzoeksprocedure in zaak SA. 39078 (2019/C) (ex 2014/N) – Financiering van de vaste verbinding over de Fehmarn Belt, gedeeltelijk is afgewezen;
1.

Eerste middel: onrechtmatigheid van het besluit tot afwijzing van toegang tot het besluit van de ECB van 2 januari 2019, met name: — onjuiste toepassing van artikel 4, lid 1, onder c), van besluit ECB/2004/3; ontbreken van een algemeen vermoeden van niet-toegankelijkheid van de besluiten van de ECB waar het gaat om bindende handelingen en niet om louter procedurele handelingen; — ontbreken van de voorwaarden voor toepassing van artikel 4, lid 1, onder c), van besluit ECB/2004/3; de gegevens over Banca Carige SpA zijn al medegedeeld aan het publiek in het kader van de nakoming van de openbaarmakingsverplichtingen die in de sectorale regelgeving worden opgelegd; — schending van het evenredigheidsbeginsel en het onpartijdigheidsbeginsel door het niet meedelen van een niet-vertrouwelijke versie van het besluit van de ECB van 2 januari 2019; — schending van artikel 296, tweede alinea, VWEU, wegens ontoereikende motivering van het besluit waarbij de toegang is geweigerd, en — schending van het recht van verweer en van het recht op rechterlijke toetsing van verzoekster.
2.

Tweede middel, ontleend een rechtens onjuiste toepassing van artikel 4, lid 1, onder b), van verordening nr. 1049/2001. In dat verband is verzoeker van oordeel dat het bestreden besluit onrechtmatig is doordat de weigering is gegrond op de in artikel 4, lid 1, onder b), van verordening nr. 1049/2001 bepaalde uitzondering van bescherming van persoonsgegevens van de natuurlijke personen die in het document worden vermeld, en een beroep op deze uitzondering in het onderhavige geval ongerechtvaardigd en onevenredig is.
—

ingeval het besluit niet in zijn geheel nietig wordt verklaard, (a) dat besluit nietig verklaren voor zover het van toepassing is op de vrijstelling inzake overeenkomende rente uit hoofdstuk 9 van deel 9A van de Taxation (International and Other Provisions) Act 2010 [belastingwet (internationale en andere bepalingen) van 2010] en (b) verklaren dat voor de vaststelling van het bedrag aan terug te vorderen steun rekening dient te worden gehouden met verliezen, ontheffingen of vrijstellingen waarvoor de verzoekende partij in aanmerking kwam op het tijdstip dat zij de vrijstelling inzake groepsfinanciering („betrokken vrijstelling”) inriep, of met die waarvoor die partij op dat tijdstip in aanmerking zou zijn gekomen als zij de betrokken vrijstelling inzake groepsfinanciering niet zou hebben ingeroepen, zelfs wanneer de termijn om van die verliezen, ontheffingen of vrijstellingen gebruik te maken volgens de wettelijke regeling van het Verenigd Koninkrijk inmiddels is verstreken;
1.

Eerste middel: schending van de in artikel 296, tweede alinea, VWEU verankerde motiveringsplicht. Verzoeker verwijt de Raad van de Europese Unie dat hij zich heeft beperkt tot vage en algemene overwegingen, zonder de specifieke en concrete redenen aan te geven waarom de Raad in de uitoefening van zijn discretionaire bevoegdheid zich op het standpunt heeft gesteld dat de beperkende maatregelen in kwestie ten aanzien van verzoeker moeten worden vastgesteld. Zo heeft de Raad geen concrete en objectieve gegevens aangevoerd die aan verzoeker worden verweten en die de maatregelen in kwestie kunnen rechtvaardigen.
—

het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 16 april 2019 betreffende de berekening van de voor 2019 aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds vooraf te betalen bijdragen (SRB/ES/SRF/2019/10) [„Decision of the Single Resolution Board of 16 April 2019 on the calculation of the 2019 ex-ante contributions to the Single Resolution Fund (SRB/ES/SRF/2019/10)”], met inbegrip van de bijlage, nietig verklaren, althans voor zover dat besluit, met inbegrip van de bijlage, de door ons te betalen bijdrage betreft, en
—

Roemenië stelt dat de verdragen de Commissie geen rechtsgrondslag bieden om een voorstel voor een rechtshandeling van de Unie in te dienen in de zin bedoeld door de organisatoren van het voorstel „Cohesiebeleid voor de gelijkheid van de regio’s en het behoud van de regionale culturen”. Dat voorstel valt kennelijk buiten de bevoegdheidssfeer van de Commissie om een voorstel voor een rechtshandeling van de Unie in te dienen met het oog op de tenuitvoerlegging van de verdragen in de zin van artikel 4, lid 2, onder b), van verordening nr. 211/2011.
3.

Derde middel: de intrekking van de erkenning van CUC als certificeringsinstantie van de Unie voor biologische producten heeft geleid tot verstoring van de levering van biologische producten in reeds decennialang bestaande handelsrelaties. Hierdoor is verzoekster rechtstreeks aangetast in haar rechten als importeur. Zij wordt rechtstreeks geraakt door de bestreden verordening, aangezien zij als importeur de door CUC afgegeven controlecertificaten ontving die haar toegang gaven tot de markt voor biologische levensmiddelen en diervoeders in de Unie. CUC is de certificeringsinstantie voor biologische producten die afkomstig zijn van de boerderijen in het Zwarte Zeegebied waar verzoeksters hoofdleverancier de biologische producten koopt.
2.

Tweede middel: de vrijstellingen in hoofdstuk 9 van de belastingwet (internationale en andere bepalingen) van 2010 zijn geen uitzonderingen — Het doel van de CFC-regels is om slechts belasting op grond van een CFC-maatregel te heffen wanneer er sprake is van constructies die een hoog risico op misbruik of kunstmatige ontwijking inhouden. Het Verenigd Koninkrijk maakt gebruik van een wetgevingstechniek waarbij i) wordt begonnen met een brede en omvattende definitie van CFC’s, en ii) de overgrote meerderheid van de door CFC’s gemaakte winsten wordt uitgesloten, om aldus te komen tot een beperkte categorie van winsten die een risico van misbruik of kunstmatige ontwijking met zich meebrengen. Middels de combinatie van de hoofdstukken 5 en 9 van de genoemde belastingwet kan worden bepaald welke constructies een hoog risico op misbruik of kunstmatige ontwijking vertonen. — Voorts wordt betoogd dat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door te stellen dat de aan de orde zijnde vrijstellingen van hoofdstuk 9 een uitzondering vormen, aangezien zij alleen heeft gekeken naar de wetgevingstechniek en niet naar de onderliggende doelstellingen van de maatregel. — Volgens verzoeker heeft de Commissie tevens onterecht besloten dat er geen relevant verschil was tussen Qualifying Loan Relationships (QLR’s) en niet-QLR’s. De regering van het Verenigd Koninkrijk is bij uitstek in staat om te bepalen bij welke regelingen er sprake is van een hoog risico op misbruik of kunstmatige ontwijking. De Commissie heeft volgens verzoeker: a. rechtens onjuist geoordeeld door de regering van het Verenigd Koninkrijk geen passende beoordelingsmarge te hebben gelaten met betrekking tot dit aspect, en b. de betreffende constructies kennelijk onjuist beoordeeld.
5.

Vijfde middel: schending van artikel 1 van het Eerste Protocol bij het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens Volgens verzoeker is de toelage een economische prestatie die deel is gaan uitmaken van het individuele vermogen van de Parlementsleden die de toelage ontvangen of die aan de voorwaarden hebben voldaan om deze in de toekomst te ontvangen. Temeer daar de onverwachte vermindering van de toelage het resultaat is van een herberekening ervan die met terugwerkende kracht is verricht aan de hand van verschillende verrekeningscriteria die door de Camera dei Deputati eenzijdig en willekeurig zijn vastgelegd, komt de toelage in feite neer op een belasting op het individuele vermogen van de Parlementsleden, die als zodanig uitsluitend bij wet kan worden vastgesteld en hoe dan ook moet worden gerechtvaardigd op grond van een specifiek algemeen belang, dat in casu niet is ingeroepen en hoe dan ook niet bestaat aangezien die nieuwe vaststelling van de toelagen geen wezenlijke besparing oplevert.
1.

Eerste middel: verweerder heeft nagelaten om na te gaan of de Egyptische autoriteiten verzoekers grondrechten, met name uit hoofde van de artikelen 47 en 48 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in acht hebben genomen waar het gaat om de procedure en onderzoeken waarop verweerder zich heeft gebaseerd.
2.

Tweede middel, ontleend aan schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, niet-nakoming van de zorgplicht en van de daaruit volgende motiveringsplicht, aangezien de verwerende partij in de bestreden besluiten geen standpunt heeft ingenomen over de uiteenzettingen in de klacht over de twee voorwaarden voor de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Unie, namelijk het bestaan van fouten en het oorzakelijk verband.
—

Met dit middel stelt verzoeker dat de verplichting tot eerbiediging van zowel het internationaal verdragenrecht als het internationaal gewoonterecht, die overigens in artikel 3, lid 5, VEU is neergelegd, herhaaldelijk door het Hof is bevestigd. Bij de bestreden verordening (en de daarbij aansluitende richtlijn 2019/475) is evenwel een douaneregeling gewijzigd waarop een tussen Italië en Zwitserland tot stand gekomen regel van internationaal gewoonterecht van toepassing is die door de Unie zelf is erkend, krachtens welke regel Campione aan de Zwitserse douaneregeling is onderworpen. Daardoor heeft de bestreden verordening een internationale verplichting geschonden die zij op grond van zowel het Verdrag als de rechtspraak van het Hof had moeten eerbiedigen.
—

nietigverklaring van de handeling(en) waarbij de Commissie de overeenkomsten toewijst of een andere partij dan het Imagina/dpa-consortium toestaat om in te staan voor de audiovisuele berichtgeving over de actualiteit in de EU met betrekking tot de percelen I, III en VI, zoals beschreven in de aanbesteding;