ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Zaak C‑445/03

Commissie van de Europese Gemeenschappen

tegen

Groothertogdom Luxemburg

„Niet-nakoming – Vrij verrichten van diensten – Voorwaarden die door ontvangende lidstaat worden gesteld aan ondernemingen die op zijn grondgebied werknemers uit derde land ter beschikking stellen”

Samenvatting van het arrest

Vrij verrichten van diensten – Beperkingen – Vereiste van individuele of collectieve arbeidsvergunning en verplichting tot stellen van bankgarantie opgelegd aan ondernemingen uit andere lidstaten die werknemers, onderdanen van derde land, ter beschikking stellen – Ontoelaatbaarheid – Rechtvaardiging – Sociale bescherming van werknemers – Stabiliteit van arbeidsmarkt – Onevenredigheid en inadequaatheid van betrokken vereisten

(Art. 49 EG)

Een lidstaat die voor in een andere lidstaat gevestigde dienstverrichters die werknemers – onderdanen van een derde land – op zijn grondgebied ter beschikking willen stellen, een individuele arbeidsvergunning voorschrijft, waarvan de afgifte afhankelijk is van overwegingen die verband houden met de arbeidsmarkt, of een collectieve arbeidsvergunning die slechts in uitzonderlijke gevallen wordt afgegeven voorzover tussen de betrokken werknemers en de onderneming van herkomst sinds ten minste zes maanden voor het begin van de terbeschikkingstelling een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd van kracht was, en van die dienstverrichters een bankgarantie eist, komt de verplichtingen niet na die op hem rusten krachtens artikel 49 EG.

Redenen van sociale bescherming en stabiliteit van de arbeidsmarkt kunnen dergelijke voorwaarden voor het vrij verrichten van diensten niet rechtvaardigen, aangezien die voorwaarden geen passende middelen zijn om de genoemde doelstellingen te bereiken. De verplichting voor een dienstverrichter om de plaatselijke autoriteiten in kennis te stellen van de aanwezigheid van een of meer ter beschikking gestelde werknemers, de vermoedelijke duur van die aanwezigheid en de diensten die de terbeschikkingstelling nodig maken, en om aan te tonen dat de betrokken werknemers in de lidstaat waar zij door de onderneming worden tewerkgesteld, voldoen aan alle voorschriften, met name inzake verblijf, arbeidsvergunning en sociale zekerheid, zou die autoriteiten immers op een minder restrictieve en even doeltreffende wijze als de onderhavige vereisten de waarborg bieden dat de nationale sociale regels gedurende de terbeschikkingstelling worden nageleefd, en dat die werknemers zich in een reguliere situatie bevinden en hun hoofdactiviteit uitoefenen in de lidstaat waar de dienstverrichter is gevestigd.

(cf. punten 27, 31, 36, 46, 48‑50 en dictum)
Zaak C‑168/03

Commissie van de Europese Gemeenschappen

tegen

Koninkrijk Spanje

„Niet-nakoming – Richtlijnen 89/655/EEG en 95/63/EG – Ondeugdelijke uitvoering – Extra aanpassingsperiode”

Samenvatting van het arrest

Sociale politiek – Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers – Richtlijn 89/655 betreffende minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid bij gebruik door werknemers van arbeidsmiddelen op arbeidsplaats – Aanpassing aan minimumvoorschriften – Arbeidsmiddelen die in gebruik zijn – Toekenning van extra aanpassingsperiode – Voorwaarden

(Richtlijn 89/655 van de Raad, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/63, art. 4, lid 1, sub b, en bijlage I, punt 1, tweede alinea)

Bijlage I, punt 1, tweede alinea, van richtlijn 89/655 betreffende minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid bij het gebruik door werknemers van arbeidsmiddelen op de arbeidsplaats, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/63, volgens welke de daarin vastgestelde minimumvoorschriften, voorzover van toepassing op arbeidsmiddelen die in gebruik zijn, niet noodzakelijkerwijs dezelfde maatregelen vergen als de essentiële eisen die van toepassing zijn op nieuwe arbeidsmiddelen, moet aldus worden begrepen dat zij tot op zekere hoogte wijziging brengt in de draagwijdte van artikel 4, lid 1, sub b, van richtlijn 89/655, in zijn oorspronkelijke versie, volgens welke bepaling de werkgever arbeidsmiddelen dient aan te schaffen en/of te gebruiken die, indien zij op 31 december 1992 reeds ter beschikking van de werknemers stonden in de onderneming en/of inrichting, uiterlijk vier jaar na deze datum voldoen aan de in de bijlage bij de richtlijn opgenomen minimumvoorschriften.

Bijgevolg moet het toelaten van arbeidsmiddelen in gebruik, na 31 december 1996, worden getoetst aan de minimumvoorschriften van bijlage I bij de gewijzigde richtlijn 89/655, welke op grond van punt 1, tweede alinea, ervan, op deze middelen van toepassing blijven. Aangezien volgens laatstgenoemde bepaling voor deze arbeidsmiddelen de minimumvoorschriften niet noodzakelijkerwijs dezelfde maatregelen vergen als de essentiële eisen die van toepassing zijn op nieuwe arbeidsmiddelen, moet deze bepaling aldus worden uitgelegd dat zij een grotere vrijheid laat bij de keuze van de technische oplossingen als de genomen maatregelen in staat zijn de door voornoemde voorschriften beoogde bescherming te waarborgen.

Implementeert niet voldoende duidelijk en nauwkeurig de gewijzigde richtlijn 89/655 een nationale wettelijke regeling die geen enkele verwijzing bevat naar de voorschriften van bijlage I bij bedoelde richtlijn en om die reden feitelijk een extra aanpassingsperiode toekent voor de arbeidsmiddelen die vóór 27 augustus 1997 reeds ter beschikking van de werknemers stonden in de onderneming en/of inrichting.

(cf. punten 33‑38)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Fiscale bepalingen – Harmonisatie van wetgevingen – Indirecte belastingen op bijeenbrengen van kapitaal

(Richtlijn 69/335 van de Raad, art. 10, sub c, en 12, lid 1, sub a en e)

Samenvatting

Artikel 10, sub c, van richtlijn 69/335 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal, verzet zich tegen de inning van notariële rechten voor de opmaak van de akte van overdracht van aandelen in een vennootschap, welke plaatsheeft als inbreng in het kader van een vermeerdering van het vennootschappelijk kapitaal van een kapitaalvennootschap, in een stelsel waarin de notarissen ambtenaar zijn en de rechten ten minste voor een deel aan de Staat worden afgedragen ter bekostiging van overheidsuitgaven.

Dat de notarissen zelf schuldeiser van de betrokken rechten zijn geworden, en dat het deel dat zij aan de Staat moeten afdragen, relatief klein is, heeft geen betekenis voor de kwalificatie van deze rechten als „belasting” in de zin van richtlijn 69/335.

Die rechten kunnen geen rechten op de overdracht van effecten zijn in de zin van artikel 12, lid 1, sub a, van richtlijn 69/335. Deze bepaling moet namelijk restrictief worden uitgelegd en kan het niet worden geacht betrekking te hebben op andere belastingen dan „rechten op de overdrachten van effecten” in de eigenlijke zin.

Deze rechten hebben evenmin het karakter van een vergoeding in de zin van artikel 12, lid 1, sub e, van richtlijn 69/335, aangezien het bedrag ervan recht evenredig stijgt met de waarde van de overgedragen aandelen, derhalve met de onderliggende economische verrichting, en niet aan een maximum is gebonden. Alleen retributies waarvan het bedrag wordt berekend op basis van de kosten van de verrichte dienst, kunnen als „rechten met het karakter van een vergoeding” worden gekwalificeerd. Daarentegen moet een retributie waarvan het bedrag geen enkel verband houdt met de kosten van de concrete dienst of waarvan het bedrag niet wordt berekend op basis van de kosten van de dienst waarvoor zij de tegenprestatie is, maar op basis van de totale beheers‑ en investeringskosten van het bestuursorgaan, worden beschouwd als een op grond van de artikelen 10 en 11 van de richtlijn verboden belasting.

(cf. punten 44, 46, 58‑59, 62, 64-66 en dictum)
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Vrij verkeer van personen

–

Werknemers

–

Beperkingen (Art. 39 EG) (cf. punten 49‑52, 55, dictum 1)

Onderwerp

Voorwerp

Niet-nakoming – Artikelen 10 EG en 39 EG – Voorwaarden waaraan in Finland wonende en in het buitenland tewerkgestelde werknemers moeten voldoen om voertuigen te gebruiken die in het buitenland zijn ingeschreven en die hun door de werkgever ter beschikking zijn gesteld

Dictum

Dictum

1) Door te beletten dat in Finland wonende en in een andere lidstaat tewerkgestelde grensarbeiders gebruik maken van in deze andere lidstaat ingeschreven dienstvoertuigen die hun die door hun in die andere lidstaat gevestigde werkgevers ter beschikking zijn gesteld, op de uitsluitende grond dat de betrokken grensarbeiders wonen op het Finse grondgebied, waarheen de aan hun werkgevers toebehorende voertuigen worden gebracht,

en

door de betrokken grensarbeiders te beletten voor beroepsdoeleinden en particuliere doeleinden gebruik te maken van de in een andere lidstaat ingeschreven bedrijfsvoertuigen die hun door hun in die andere lidstaat gevestigde werkgevers ter beschikking zijn gesteld, terwijl die voertuigen niet zijn bestemd om permanent vooral in Finland te worden gebruikt en de facto ook niet aldus worden gebruikt, op de uitsluitende grond dat de betrokken grensarbeiders wonen op het Finse grondgebied, waarheen de aan hun werkgevers toebehorende voertuigen worden gebracht,

is de Republiek Finland de krachtens artikel 39 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

2) Het beroep wordt verworpen voor het overige.

3) Elke partij draagt de eigen kosten.

4) Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland draagt de eigen kosten.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vrij verkeer van personen – Vrijheid van vestiging – Fiscale wetgeving – Vennootschapsbelasting – Belastingaftrek – Nationale wettelijke regeling die uitsluit dat moedervennootschap in andere lidstaat geleden verlies van in die lidstaat gevestigde dochtervennootschap aftrekt – Toelaatbaarheid – Grenzen

(Art. 43 EG en 48 EG)

Samenvatting

De artikelen 43 EG en 48 EG staan bij de huidige stand van het gemeenschapsrecht niet in de weg aan een wettelijke regeling van een lidstaat, volgens welke het voor een ingezeten moedervennootschap algemeen niet mogelijk is, het verlies van een in een andere lidstaat gevestigde dochtervennootschap af te trekken van haar belastbare winst, terwijl het voor deze moedervennootschap wel mogelijk is, het verlies van een ingezeten dochtervennootschap af te trekken.

Het is evenwel strijdig met de artikelen 43 EG en 48 EG om de ingezeten moedervennootschap van een dergelijke mogelijkheid uit te sluiten in een situatie waarin de niet-ingezeten dochtervennootschap de in haar vestigingsstaat bestaande mogelijkheden van verliesverrekening heeft uitgeput voor het belastingjaar waarvoor het verzoek om een belastingaftrek is ingediend, alsmede voor vroegere belastingjaren, en er geen mogelijkheid bestaat dat het verlies van de buitenlandse dochtervennootschap in toekomstige belastingjaren in de vestigingsstaat wordt verrekend, hetzij door de dochtervennootschap zelf, hetzij door een derde, met name ingeval de dochtervennootschap aan een derde is verkocht.

(cf. punt 59 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Internationale overeenkomsten – Associatieovereenkomst EEG-Turkije – Associatieraad ingesteld bij Associatieovereenkomst EEG-Turkije – Besluit nr. 1/80 – Vrij verkeer van personen – Werknemers – Toegang van Turkse onderdanen die tot legale arbeidsmarkt van lidstaat behoren, tot arbeid in loondienst van hun keuze in die lidstaat en daarbij behorend recht van verblijf

(Besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije, art. 6, leden 1 en 2)

Samenvatting

Artikel 6 van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije moet aldus worden uitgelegd dat:

– de verkrijging van de rechten die in artikel 6, lid 1, derde streepje, van besluit nr. 1/80 aan een Turkse werknemer worden verleend, namelijk dat de Turkse werknemer na vier jaar legale arbeid in een lidstaat, in die lidstaat vrije toegang tot iedere arbeid in loondienst te zijner keuze heeft, in beginsel vooronderstelt dat de betrokkene vooraf de in het tweede streepje van dit lid genoemde voorwaarden heeft vervuld, namelijk dat hij gedurende drie jaar voor eenzelfde werkgever heeft gewerkt;

– een Turkse werknemer die nog niet overeenkomstig dit derde streepje het recht van vrije toegang tot iedere arbeid in loondienst te zijner keuze heeft, in de lidstaat van ontvangst ononderbroken legale arbeid dient te verrichten, tenzij hij zich ter rechtvaardiging van zijn tijdelijke afwezigheid van de arbeidsmarkt kan beroepen op een legitieme grond, zoals die welke in lid 2 van dit artikel worden genoemd;

– deze laatste bepaling voor dit beroep kenmerkende onderbrekingen van de tijdvakken van legale arbeid dekt, aangezien deze onderbrekingen niet afhankelijk zijn van de wil van de werknemer.

(cf. punt 69 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Landbouw – Harmonisatie van wetgevingen op gebied van veterinair en sanitair toezicht – Veterinaire controles in intracommunautair handelsverkeer – Richtlijn 89/662 – Nationale regeling die stelsel van verplichte voorafgaande kennisgeving van invoer van bepaalde producten van dierlijke oorsprong handhaaft – Ontoelaatbaarheid

(Richtlijn 89/662 van de Raad 89/662, art. 5)

Samenvatting

Komt de verplichtingen niet na die op hem rusten krachtens artikel 5 van richtlijn 89/662 inzake veterinaire controles in het intracommunautaire handelsverkeer in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt, een lidstaat die een stelsel van verplichte voorafgaande kennisgeving van de invoer van bepaalde levensmiddelen van dierlijke oorsprong uit andere lidstaten handhaaft.

Richtlijn 89/662 heeft een geharmoniseerd stelsel van veterinaire controles ingesteld, dat op een volledige controle van de goederen in de lidstaat van verzending is gebaseerd, en dat in beginsel is bedoeld om controle in de lidstaat van bestemming te vervangen en om het vrije verkeer van de betrokken producten mogelijk te maken onder voorwaarden die vergelijkbaar zijn met die van een interne markt, door afschaffing van de controles aan de binnengrenzen van de Gemeenschap. Dienaangaande kunnen overwegingen met betrekking tot de noodzaak van bescherming van de volksgezondheid geen rechtvaardiging vormen voor door een lidstaat eenzijdig gestelde specifieke aanvullende eisen bij overschrijding van de grens. Bovendien is de betrokken nationale regeling niet in overeenstemming met artikel 5 van deze richtlijn.

(cf. punten 51‑53, 60, 69, dictum 1)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vrij verrichten van diensten – Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening – Gunning van opdrachten – Criteria – Voorwaarden voor toelaatbaarheid – Concreet geval

(Art. 49 EG)

Samenvatting

Artikel 49 EG verzet zich ertegen dat een aanbestedende dienst in het bestek voor een overheidsopdracht voor het verlenen van gezondheidsdiensten op het gebied van ademhalingstherapieën aan huis en andere kunstmatige-beademingstechnieken enerzijds een toelatingsvoorwaarde vaststelt, volgens welke de inschrijvende onderneming op het ogenblik van de inschrijving dient te beschikken over een voor het publiek toegankelijk kantoor in de provinciehoofdstad waar de dienst moet worden verricht, en anderzijds criteria vaststelt voor de beoordeling van de offertes, waarbij extra punten worden toegekend aan de inschrijver die op het ogenblik van de inschrijving beschikt over installaties voor de productie, de behandeling en de afvulling van zuurstof op minder dan 1 000 km van bedoelde provincie, of over voor het publiek toegankelijke kantoren in bepaalde andere plaatsen van die provincie, en waarbij, wanneer verschillende offertes eenzelfde aantal punten behalen, de onderneming wordt bevoordeeld die de betrokken dienst voorheen reeds verrichtte, voor zover deze elementen discriminatoir worden toegepast, niet worden gerechtvaardigd door dwingende redenen van algemeen belang, niet geschikt zijn om de verwezenlijking van het nagestreefde doel te waarborgen, of verder gaan dan nodig is voor het bereiken van dat doel, wat door de nationale rechter moet worden getoetst.

(cf. punt 79 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Mededinging – Mededingingsregelingen – Overeenkomsten tussen ondernemingen – Begrip – Verlening van concessie van openbare dienst door overheid – Daarvan uitgesloten

(Art. 81 EG)

2. Vrij verkeer van personen – Vrijheid van vestiging – Vrij verrichten van diensten – Rechtstreekse toekenning van concessie voor beheer van openbare diensten van gasdistributie – Ontoelaatbaarheid wegens ontoereikende transparantie

(Art. 43 EG en 49 EG)

Samenvatting

1. Artikel 81 EG, dat volgens de bewoordingen ervan van toepassing is op overeenkomsten „tussen ondernemingen”, ziet in beginsel niet op concessieovereenkomsten tussen gemeenten handelend in hun hoedanigheid van overheid, en ondernemingen belast met de uitvoering van een openbare dienst.

(cf. punt 12)

2. De artikelen 43 EG en 49 EG verzetten zich ertegen dat een gemeente een concessie voor het beheer van de openbare dienst van gasdistributie rechtstreeks toewijst aan een vennootschap waarvan het kapitaal overwegend in handen van de overheid is, en waarin deze gemeente een deelneming van 0,97 % bezit, wanneer bij deze toewijzing niet is voldaan aan de eisen van transparantie, die, zonder een verplichting tot het volgen van een aanbestedingsprocedure in te houden, een onderneming in een andere lidstaat dan die van deze gemeente met name in staat moeten stellen, toegang te krijgen tot alle relevante informatie betreffende deze concessie vóór de toewijzing ervan, zodat deze onderneming, indien zij dat zou hebben gewild, haar interesse voor deze concessie had kunnen tonen.

(cf. punten 21, 28 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Harmonisatie van wetgevingen – Merken – Richtlijn 89/104 – Weigering van inschrijving of nietigheid – Ontbreken van onderscheidend vermogen – Onderscheidend vermogen verkregen als gevolg van gebruik – Gebruik van merk als deel van of in samenhang met ingeschreven merk

(Richtlijn 89/104 van de Raad, art. 3, lid 3)

Samenvatting

Een merk kan onderscheidend vermogen in de zin van artikel 3, lid 3, van de Eerste richtlijn (89/104) betreffende het merkenrecht verkrijgen ten gevolge van het gebruik van dit merk als deel van of in samenhang met een ingeschreven merk.

Wat de verkrijging van het onderscheidend vermogen door gebruik betreft, moeten de betrokken kringen de waar of de dienst weliswaar als afkomstig van een bepaalde onderneming identificeren op basis van het gebruik van het teken als merk, maar om te kunnen voldoen aan laatstgenoemde voorwaarde, hoeft het merk waarvan inschrijving wordt aangevraagd, niet noodzakelijkerwijs zelfstandig te zijn gebruikt. Een dergelijke identificatie kan zowel voortkomen uit het gebruik, als deel van een ingeschreven merk, van een element van dit laatste, als uit het gebruik van een afzonderlijk merk in samenhang met een ingeschreven merk.

(cf. punten 26‑27, 30, 32 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Sociale politiek – Harmonisatie van wetgevingen – Overgang van ondernemingen – Behoud van rechten van werknemers – Richtlijn 77/187 – Overgang van arbeidsovereenkomsten en ‑verhoudingen op verkrijger – Datum van ingang – Datum van overgang – Onveranderlijkheid – Nadere regeling overeengekomen tussen vervreemder en verkrijger – Geen invloed

(Richtlijn 77/187 van de Raad, art. 3, lid 1)

Samenvatting

De overgang van arbeidsovereenkomsten en ‑verhoudingen op grond van artikel 3, lid 1, van richtlijn 77/187 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan vindt noodzakelijkerwijs plaats op hetzelfde tijdstip als dat van de overgang van de onderneming. Het tijdstip van die overgang valt samen met het tijdstip waarop de hoedanigheid van ondernemer die de overgedragen entiteit exploiteert, van de vervreemder op de verkrijger overgaat. Hierbij gaat het om een precies tijdstip, dat niet naar goeddunken van de vervreemder of de verkrijger naar later kan worden verschoven.

Derhalve worden ingevolge artikel 3, lid 1, de arbeidsovereenkomsten en ‑verhoudingen die op het in die bepaling bedoelde tijdstip van overgang tussen de vervreemder en de werknemers van de overgedragen onderneming bestaan, geacht op dat tijdstip van de vervreemder op de verkrijger over te gaan, ongeacht de in dat verband tussen laatstgenoemden overeengekomen regeling.

(cf. punten 39, 43-44, dictum 1-2)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Milieu – Afvalstoffen – Richtlijn 75/442 – Beroepsmatig vervoer van afvalstoffen – Begrip

(Richtlijn 75/442 van de Raad, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156, art. 12)

Samenvatting

Artikel 12 van richtlijn 75/442 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156, verplicht inrichtingen of ondernemingen die in het kader van hun bedrijf normalerwijze en regelmatig afvalstoffen vervoeren, tot registratie, ongeacht of deze afvalstoffen door henzelf of door derden worden geproduceerd. Het in dit artikel gebruikte begrip beroepsmatig vervoer van afvalstoffen heeft immers niet alleen betrekking op diegene die in het kader van zijn beroep van vervoerder door derden geproduceerde afvalstoffen vervoert, maar ook op degene die, hoewel hij niet het beroep van vervoerder uitoefent, niettemin in het kader van zijn eigen beroepsactiviteit door hemzelf geproduceerde afvalstoffen vervoert.

(cf. punten 23, 29)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Harmonisatie van wetgevingen – Geneesmiddelen – Vergunning voor in handel brengen – Speciale vereenvoudigde registratieprocedure – Voorwaarden – Geneesmiddel dat is samengesteld uit verschillende homeopathische stoffen – Vereiste van bewijs van therapeutische werking – Geen

(Richtlijn 2001/83 van het Europees Parlement en de Raad, art. 14 en 15)

Samenvatting

De artikelen 14 en 15 van richtlijn 2001/83 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale bepaling die een geneesmiddel dat is samengesteld uit meerdere bekende homeopathische stoffen, uitsluit van de speciale vereenvoudigde registratieprocedure wanneer de toepassing daarvan als homeopathisch geneesmiddel niet algemeen bekend is.

Zoals blijkt uit de bepalingen van artikel 14, lid 1, juncto artikel 1, sub 5, van richtlijn 2001/83 geldt voor een homeopathisch geneesmiddel immers een speciale vereenvoudigde registratieprocedure voorzover het voor oraal of voor uitwendig gebruik bestemd is, er noch op het etiket noch in de informatie betreffende het geneesmiddel een specifieke therapeutische indicatie is vermeld, en tot slot de verdunningsgraad van het geneesmiddel zodanig is dat de onschadelijkheid ervan is gegarandeerd. Overeenkomstig artikel 15 van genoemde richtlijn moet(en) alleen de homeopathische grondstof(fen) die in het homeopathische geneesmiddel is (zijn) opgenomen, bekend zijn. Deze bepaling eist echter niet dat een bibliografie wordt overgelegd die aantoont dat de werking van het homeopathische geneesmiddel zelf is vastgesteld. Artikel 14, lid 3, van deze richtlijn geeft expliciet aan dat het bewijs van de therapeutische werking niet is vereist voor homeopathische geneesmiddelen die overeenkomstig lid 1 van dit artikel zijn geregistreerd.

(cf. punten 16, 20, 22, 26 en dictum)