ARREST VAN HET GERECHT (Vijfde kamer)

7 maart 1996

Zaak T-362/94

J. R. de Rijk

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Ambtenaren — Aanvullende ziektekostenverzekering voor buiten Gemeenschappen tewerkgestelde ambtenaren — Modaliteiten van vergoeding van ziektekosten”

Volledige Franse tekst II-365

Betreft:

Beroep tot nietigverklaring van een besluit van de Commissie houdende weigering van volledige vergoeding van het verschil tussen het totale bedrag van de ziektekosten die voor een ten laste komend kind zijn gemaakt, en de prestaties van het gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering voor de instellingen van de Europese Gemeenschappen.

Beslissing:

Verwerping.

Resumé van het arrest

Verzoeker is een ambtenaar van de Commissie die is tewerkgesteld bij de delegatie van deze laatste in Finland. In de zomer 1993 betaalt hij de kosten van geneeskundige hulp die aan zijn zoon is verstrekt in België, het land waar deze zijn gewone verblijfplaats heeft.

Verzoeker krijgt voor deze kosten de vergoeding waarin het gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering voor de instellingen van de Europese Gemeenschappen voorziet, doch de Commissie weigert hem het saldo te vergoeden krachtens artikel 24 van bijlage X bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen (Statuut).

In rechte

Het geschil betreft de vraag, of voor volledige vergoeding van de ziektekosten voor een ten laste komend kind van een buiten de Gemeenschap tewerkgestelde ambtenaar enkel is vereist, dat de ambtenaar buiten de Gemeenschap is tewerkgesteld, dan wel ook dat het kind zijn vaste verblijfplaats heeft in het land van tewerkstelling van die ambtenaar.

Voor de uitlegging van een bepaling van gemeenschapsrecht dient niet alleen te rade te worden gegaan met de bewoordingen ervan, maar ook met de context ervan en met doelstellingen van de regeling waarvan zij deel uitmaakt (r.o. 32).

Referentie: Hof 9 november 1978, Verhaaf/Commissie, 140/77, Jurispr. blz. 2117, r.o. 18; Hof 17 november 1983, Merck, 292/82, Jurispr. blz. 3781, r.o. 12; Hof 21 februari 1984, St. Nikolaus Brennerei, 337/82, Jurispr. blz. 1051, r.o. 10; Hof 23 maart 1993, Weber/Parlement, C-314/91, Jurispr. blz. I-1093, r.o. 15

Verder moet worden nagegaan, of de verschillende mogelijke uitleggingen zich verdragen met de bepalingen van het Verdrag en met de algemene beginselen van het gemeenschapsrecht, met name met het evenredigheidsbeginsel en het non-discriminatiebeginsel (r.o. 32).

Artikel 24 van bijlage X bij het Statuut, dat het door de wetgever nagestreefde doel perfect tot uitdrukking brengt, heeft slechts een reden van bestaan in geval van aanwezigheid van de specifieke ongemakken omwille waarvan een afwijkende vergoedingsregeling is vastgesteld. De aanvullende vergoeding waarin dit artikel voorziet, dient slechts te worden toepast ten aanzien van personen die in een derde land verblijven. Wanneer een in een derde land tewerkgestelde ambtenaar ziektekosten heeft betaald voor een te zijnen laste komende persoon die zijn gewone verblijfplaats in de Gemeenschap heeft, geldt evenwel de algemene regeling van artikel 72 van het Statuut, want in dat geval ontbreken de specifieke ongemakken die de wetgever beoogde te compenseren (r.o. 34).

Dat de wetgever voor een administratief werkbaar systeem heeft geopteerd door de toepassing van artikel 24 van bijlage X bij het Statuut niet te beperken tot derde landen waar de ziektekosten of ziekterisico's daadwerkelijk hoger zijn dan in de Gemeenschap, kan het doel van dit artikel, zoals dit hierboven is beschreven, niet in het geding brengen (r.o. 35).

Een andere uitlegging van artikel 24 van bijlage X bij het Statuut verdraagt zich niet met het non-discriminatiebeginsel, want indien de persoon die geneeskundige hulp ontvangt, niet blootstaat aan de ongemakken die verbonden zijn aan de tewerkstelling van de ambtenaar uit wiens hoofde hij is verzekerd, is de situatie van de in een derde land tewerkgestelde ambtenaar uit het oogpunt van de ziektekostenverzekering identiek aan die van een in de Gemeenschap tewerkgestelde ambtenaar, zodat op eerstgenoemde dezelfde regels moeten worden toegepast als op laatstgenoemde, namelijk artikel 72 van het Statuut (r.o. 36).

Deze analyse wordt niet ontkracht door de omstandigheid dat de in een derde land tewerkgestelde ambtenaren, anders dan hun in de Gemeenschap tewerkgestelde collega's, een speciale premie betalen voor de aanvullende verzekering. Uit het doel van artikel 24 van bijlage X bij het Statuut volgt immers, dat deze speciale premie een bijdrage is aan de financiering van de dekking van de risico's die voortvloeien uit de aanwezigheid in het land van tewerkstelling en niet de risico's beoogt te dekken die alle ambtenaren lopen (r.o. 37).

Mitsdien is artikel 2, sub 2, van de algemene bepalingen ter uitvoering van artikel 24 van bijlage X bij het Statuut niet in strijd met dit laatste en dient het derhalve niet onwettig te worden verklaard (r.o. 38).

Aangezien de omstreden ziektekosten zijn gemaakt voor een kind dat zijn gewone verblijfplaats op het grondgebied van een Lid-Staat van de Gemeenschap heeft, komen zij niet in aanmerking voor de aanvullende vergoeding waarin artikel 24 van bijlage X bij het Statuut voorziet (r.o. 39).

Dictum:

Het beroep wordt verworpen.