ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 304/7

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 7 augustus 2013 — Société Fonderie 2A/Ministre de l’Économie et des Finances

(Zaak C-446/13)

2013/C 304/12

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d’État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Société Fonderie 2A

Verwerende partij: Ministre de l’Économie et des Finances

Prejudiciële vraag

Moet op basis van de voorschriften van de Zesde btw-richtlijn [77/388/EEG] (1) ter bepaling van de plaats van een intracommunautaire levering worden aangenomen dat, wanneer een goed door een onderneming wordt geleverd aan een afnemer in een andere lidstaat van de Europese Unie, nadat het voor rekening van de verkoper is bewerkt in een vestiging van een andere onderneming in het land van de afnemer, deze levering plaatsvindt tussen het land van de verkoper en het land van de eindontvanger, dan wel binnen het land van die eindontvanger, meer bepaald vanaf de plaats waar de goederen zijn bewerkt?

(1) Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 147, blz. 1).
4.

Verzet de raamovereenkomst waaraan de richtlijn uitvoering heeft gegeven zich tegen een nationale regeling (in casu de voorschriften van de Codice della navigazione) die uitsluit dat een reeks opeenvolgende overeenkomsten (die misbruik in de zin van clausule 5 opleveren) wordt omgezet in een arbeidsverhouding voor onbepaalde tijd (maatregel die in artikel 326 van de Codice della navigazione enkel is voorzien voor het geval de werknemer ononderbroken in dienst is voor een periode langer dan een jaar en voor het geval waarin tussen de beëindiging van een overeenkomst en de sluiting van de volgende overeenkomst niet meer dan 60 dagen verlopen)?
—

artikel 2, tweede zin, van en afdeling A van het addendum/de bijlage bij het besluit van de Raad tot machtiging om onderhandelingen te openen over de koppeling van het EU-systeem voor de handel in emissierechten aan een systeem voor de handel in emissierechten in Australië, nietig verklaren of subsidiair
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 298/4

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Cluj (Roemenië) op 31 juli 2013 — Casa Județeană de Pensii Cluj/Attila Balazs

(Zaak C-432/13)

2013/C 298/06

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curtea de Apel Cluj

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Casa Județeană de Pensii Cluj

Verwerende partij: Attila Balazs

Prejudiciële vraag

Moeten de bepalingen van artikel 7, lid 2, sub c, van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) aldus worden uitgelegd dat een bilaterale overeenkomst die twee lidstaten hebben gesloten vóór de datum van inwerkingtreding van de verordening, op grond waarvan de verplichting inzake socialezekerheidsuitkeringen van een Staat jegens de burgers van de andere Staat die de status van politieke vluchtelingen hadden op het grondgebied van de eerste Staat en zijn teruggekeerd op het grondgebied van de tweede Staat, vervalt in ruil voor betaling door de eerste Staat van een forfaitair bedrag voor de betaling van de pensioenen en de dekking van het tijdvak waarin in de eerste lidstaat premies sociale zekerheid zijn gestort, binnen de werkingssfeer ervan valt?

(1) Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2).
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 260/20

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 13 mei 2013 — Elena Recinto-Pfingsten/Swiss International Air Lines AG

(Zaak C-259/13)

2013/C 260/34

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesgerichtshof (Duitsland)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Elena Recinto-Pfingsten

Verwerende partij: Swiss International Air Lines AG

Prejudiciële vraag

Moet de overeenkomst (1) tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer, van 21 juni 1999, in de versie van besluit nr. 2/2010 (2) van het Comité Luchtvervoer Europese Unie/Zwitserland, van 26 november 2010, aldus worden uitgelegd dat verordening (EG) nr. 261/2004 (3) van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91, overeenkomstig artikel 3, lid 1, sub a, ervan ook geldt voor passagiers die van luchthavens in Zwitserland vertrekken voor een vlucht naar een derde land?

(1) Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer — Slotakte — Gemeenschappelijke verklaringen — Informatie betreffende de inwerkingtreding van de zeven overeenkomsten met de Zwitserse Bondsstaat in de sectoren vrij verkeer van personen, luchtvervoer en overlandvervoer, overheidsopdrachten, wetenschappelijke en technologische samenwerking, wederzijdse erkenning van overeenstemmingsbeoordeling en handel in landbouwproducten, PB 2002, L 114, blz. 73.

(2) Besluit nr. 2/2010 van het Gemengd Comité luchtvervoer Gemeenschap/Zwitserland, opgericht bij de Overeenkomst inzake luchtvervoer tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat van 26 november 2010 tot vervanging van de bijlage bij de overeenkomst inzake luchtvervoer tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat, PB L 347, blz. 54.

(3) Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91, PB L 46, blz. 1.
—

vaststellen dat Roemenië, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke voorschriften vast te stellen die nodig zijn ter uitvoering van de artikelen 3 (leden 3 en 4), 4 (lid 2), 8, 9 (leden 1-7), 10 (leden 2 en 5), 13 (leden 1 en 5), 14 [leden 4 en 5, sub b], 16 (lid 1), 25 (lid 5), 36 (lid 9, derde alinea), 41 [lid 1, sub d, g en q, lid 3, sub b en d, lid 6, sub a en c, evenals leden 10-12)], 42 (lid 1), 43 (leden 1, 4 en 8), 48 en van punt 1 van bijlage I bij richtlijn 2009/73/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en tot intrekking van richtlijn 2003/55/EG (1), of in elk geval door niet aan de Europese Commissie mee te delen dat zij dergelijke voorschriften heeft vastgesteld, de krachtens artikel 54, lid 1, van die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 260/40

Hogere voorziening ingesteld op 26 juli 2013 door het Koninkrijk Spanje tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 29 mei 2013 in zaak T-384/10, Koninkrijk Spanje/Europese Commissie

(Zaak C-429/13 P)

2013/C 260/71

Procestaal: Spaans

Partijen

Rekwirant: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: A. Rubio González, gemachtigde)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

— in elk geval de hogere voorziening toewijzen en het arrest van het Gerecht van 29 mei 2013 in zaak T-384/10, Koninkrijk Spanje/Europese Commissie, gedeeltelijk vernietigen;

— besluit C(2010) 4147 van de Commissie van 30 juni 2010 tot vermindering van de uit het Cohesiefonds toegekende steun voor de volgende (groepen van) projecten: „Watervoorziening voor de bevolking in het stroomgebied van de Guadiana: regio Andévalo” (2000.ES.16.C.PE.133), „Afvalwaterverwerking en -zuivering in het stroomgebied van de Guadalquivir: Guadaira, Aljarafe en beschermde natuurgebieden van de Guadalquivir” (2000.16.C.PE.066) en „Watervoorziening aan de intergemeentelijke systemen van de provincies Granada en Málaga” (2002.ES.16.C.PE.061), gedeeltelijk nietig verklaren zoals aangegeven;

— in elk geval de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Onjuiste rechtsopvatting wat betreft het begrip werk doordat is geoordeeld dat bij netwerken sprake is van één enkel werk in de zin van artikel 1, sub c, van richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken (1).

Het bestreden arrest wijkt af van de in het arrest van 5 oktober 2000, Commissie/Frankrijk (C-16/98, Jurispr. blz. I-8315), ontwikkelde rechtspraak doordat is voorbijgegaan aan het vereiste dat alle werkzaamheden geografisch aan elkaar grenzen en onderling afhankelijk zijn, dat wil zeggen ter verrichting van diensten onderling verbonden zijn.

(1) PB L 199, blz. 54.
a)

het is in strijd met de rechtspraak van het Hof, volgens welke de compensatierente bedoeld is om het ingevolge de inflatie geleden waardeverlies te herstellen;
—

artikel 59, lid 3, van, en bijlage XV bij REACH niet waren geschonden omdat geen informatie over alternatieve stoffen was opgenomen in het dossier overeenkomstig bijlage XV; en
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 252/22

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts (Letland) op 25 juni 2013 — Antonio Gramsci Shipping Corp. e.a./Aivars Lembergs

(Zaak C-350/13)

2013/C 252/36

Procestaal: Lets

Verwijzende rechter

Augstākās tiesas Senāts

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Antonio Gramsci Shipping Corp., Apollo Holdings Corp., Arctic Seal Shipping Co. Ltd, Atlantic Leader Shipping Co. Ltd, Cape Wind Trading Co. Ltd, Clipstone Navigation SA, Dawnlight Shipping Co. Ltd, Dzons Rids Shipping Co., Faroship Navigation Co. Ltd, Gaida Shipping Co., Gevostar Shipping Co. Ltd, Hose Marti Shipping Co., Imanta Shipping Co. Ltd, Kemeri Navigation Co., Klements Gotvalds Shipping Co., Latgale Shipping Co. Ltd, Limetree Shipping Co. Ltd, Majori Shipping Co. Ltd, Noella Marītime Co. Ltd, Razna Shipping Co., Sagewood Trading Inc., Samburga Shipping Co. Ltd, Saturn Trading Co., Taganroga Shipping Co., Talava Shipping Co. Ltd, Tangent Shipping Co. Ltd, Viktorio Shipping Co., Wilcox Holding Ltd, Zemgale Shipping Co. Ltd en Zoja Shipping Co. Ltd

Verwerende partij: Aivars Lembergs

Prejudiciële vragen

1) Moet artikel 34, punt 1, van de Brussel I-verordening (1) aldus worden uitgelegd dat in het kader van een procedure tot erkenning van een beslissing van een buitenlandse rechter de inbreuk op de rechten van personen die geen partij zijn in het hoofdgeding, een grond kan zijn om de in dat artikel opgenomen openbare-ordeclausule toe te passen en de erkenning van die beslissing te weigeren voor zover zij gevolgen heeft voor personen die geen partij zijn in het hoofdgeding?

2) Zo ja, moet artikel 47 van het Handvest [van de grondrechten van de Europese Unie] aldus worden uitgelegd dat het daarin vervatte beginsel van een eerlijk proces zich niet ertegen verzet dat in een procedure betreffende voorlopige beschermingsmaatregelen de vermogensrechten van een persoon die geen partij was in de procedure, worden beperkt indien is bepaald dat iedere persoon voor wie de beslissing over de voorlopige beschermingsmaatregelen gevolgen heeft, steeds het recht heeft de rechter te verzoeken om wijziging of vernietiging van de beslissing, maar het aan de verzoekende partijen wordt overgelaten om de beslissing ter kennis te brengen van belanghebbenden?

(1) Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1).
4)

Kan de in artikel 34, punt 1, van de verordening opgenomen openbare-ordeclausule aldus worden opgevat dat de erkenning van een beslissing waarbij voorlopige bewarende maatregelen worden opgelegd, in strijd is met de openbare orde van een lidstaat indien, ten eerste, het hoofdargument voor de oplegging van voorlopige bewarende maatregelen het aanzienlijke bedrag is dat wordt gevorderd, zonder dat een onderbouwde en beargumenteerde berekening is gemaakt, en, ten tweede, de erkenning en tenuitvoerlegging van die beslissing de verwerende partijen schade zou kunnen berokkenen welke, in geval van afwijzing van de vordering tot schadevergoeding, niet zou kunnen worden vergoed door de verzoekende partij, een failliet verklaarde vennootschap, hetgeen negatieve gevolgen zou kunnen hebben voor de economische belangen en dus voor de veiligheid van de staat waarin om erkenning wordt verzocht, aangezien de Republiek Letland 100 % van de aandelen in Lidosta Rīga en 52,6 % van de aandelen in AS Air Baltic Corporation in handen heeft?
2)

Bij een bevestigend antwoord op de eerste vraag, is in deze zaak sprake van een voldoende gekwalificeerde schending van het Unierecht als voorwaarde voor aansprakelijkheid van de lidstaat, met name wanneer in aanmerking wordt genomen dat: — het Hof zich in zijn rechtspraak niet uitdrukkelijk heeft uitgesproken over de vraag of seksegerelateerde factoren in aanmerking kunnen worden genomen bij de vaststelling van uitkeringen van wettelijke socialezekerheidsstelsels die binnen de werkingssfeer van richtlijn 79/7 vallen; — het Hof in het arrest Belgische Verbruikersunie Test-Aankoop e.a. (C-236/09) artikel 5, lid 2, van richtlijn 2004/113/EG (2) (houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten), dat de inaanmerkingneming van dergelijke factoren toelaat, ongeldig heeft verklaard, maar een overgangsperiode vóór het van kracht worden van de ongeldigheid heeft gelast, en — de Uniewetgever in de richtlijnen 2004/113 en 2006/54/EG (3) (betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep) onder bepaalde voorwaarden heeft toegestaan dat dergelijke factoren in aanmerking worden genomen bij de berekening van de prestaties in de zin van deze richtlijnen, op grond waarvan de nationale wetgever ervan is uitgegaan dat seksegerelateerde factoren in aanmerking kunnen worden genomen in het kader van het wettelijke socialezekerheidsstelsel in de onderhavige zaak aan de orde is?
—

de andere partijen in de procedure verwijzen in de kosten, daaronder begrepen de kosten die rekwirante in de procedure voor de kamer van beroep en de oppositieafdeling van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt alsmede voor het Gerecht zijn opgekomen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 215/6

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Wiesbaden (Duitsland) op 2 mei 2013 — Holger Priestoph e.a./Helleense Republiek

(Zaak C-245/13)

2013/C 215/06

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Wiesbaden

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Holger Priestoph e.a.

Verwerende partij: Helleense Republiek

Prejudiciële vraag

Moet artikel 1 van verordening (EG) nr. 1393/2007 van de Raad van 13 november 2007 inzake de betekening en de kennisgeving (in de lidstaten) van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handelszaken ((de betekening en de kennisgeving van stukken), en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1348/2000 van de Raad) (1) aldus worden uitgelegd dat een beroep dat verwervers van obligaties — die door verweerster waren uitgegeven en die werden bewaard op de effectenrekeningen van verzoekers bij S-Broker AG — die het door verweerster eind februari 2012 voorgelegde aanbod tot omwisseling van die obligaties niet hebben aanvaard, hebben ingesteld ter verkrijging van schadevergoeding ter hoogte van het verschil in waarde als gevolg van de op maart 2012 desalniettemin uitgevoerde en voor hen economisch nadelige omwisseling van hun obligaties, dient te worden aangemerkt als een „burgerlijke of handelszaak” in de zin van de verordening?

(1) PB L 324, blz. 79
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 207/6

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Latina (Italië) op 12 april 2013 — Francesco Acanfora/Equitalia Sud SpA en Agenzia delle Entrate

(Zaak C-181/13)

2013/C 207/08

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Commissione tributaria provinciale di Latina

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Francesco Acanfora

Verwerende partijen: Equitalia Sud SpA — Agente di Riscossione Latina, Agenzia delle Entrate — Ufficio di Latina

Prejudiciële vraag

Is de vergoeding van 9 % [vastgesteld bij artikel 17 van d.lgs. nr. 112/1999, vóór wijziging ervan] staatssteun die onverenigbaar is met de interne markt van inningsvergoedingen en met het gemeenschapsrecht in de zin van artikel 107 VWEU?
1.

Staat aan de — voor het aanmerken als staatssteun in de zin van de artikelen 107 en 108 VWEU vereiste — toerekening aan de overheid van een garantieverlening door een openbaar bedrijf noodzakelijkerwijs in de weg dat die garantie, zoals in het onderhavige geval, is verleend door de (enig) bestuurder van het openbaar bedrijf die daartoe weliswaar civielrechtelijk bevoegd is, maar die bestuurder eigenmachtig is opgetreden, de garantieverlening bewust geheim heeft gehouden en de statutaire voorschriften van het openbaar bedrijf heeft genegeerd door geen goedkeuring van de raad van commissarissen te vragen, en voorts aangenomen moet worden dat het desbetreffende overheidslichaam (in dit geval de Gemeente) de garantieverlening niet heeft gewild?
1.

Moeten de artikelen 1, 2 bis, 2 quater en 2 septies van richtlijn 92/13/EEG (1) aldus worden uitgelegd dat de termijn voor het instellen van een beroep strekkende tot vaststelling van schending van de voorschriften voor het plaatsen van overheidsopdrachten begint te lopen op de dag waarop de verzoekende partij kennis had of met inachtneming van normale zorgvuldigheid kennis had moeten hebben van de schending?
1.

Dient de in artikel 21, lid 5, van het decreet van 23 januari 1991 inzake de bescherming van het leefmilieu tegen de verontreiniging door meststoffen beschreven invoerheffing, welke louter verschuldigd is op de invoer van mestoverschotten van zowel dierlijke mest als andere meststoffen, in het binnenland afkomstig vanuit de andere lidstaten en ongeacht deze verder worden verwerkt of afgezet op de binnenlandse bodem en waarbij de heffing over deze ingevoerde mestoverschotten wordt geheven van de importeur, terwijl de heffing over de in het binnenland geproduceerde mestoverschotten wordt geheven van de producent, te worden beschouwd als een in artikel 30 VWEU bedoelde heffing van gelijke werking als een invoerrecht, dit terwijl de lidstaat van waaruit de mestoverschotten worden uitgevoerd zelf in een vermindering van heffing voorziet bij uitvoer van deze mestoverschotten naar andere lidstaten?
3.

Staat het de lidstaten vrij op grond van artikel 1, tweede lid, van de PSO-verordening uitsluitend één of meer specifieke onderdelen van deze verordening, in casu artikel 5, derde lid, en daarmee samenhangend artikel 5, vierde lid, op het openbaar personenvervoer over water van toepassing te verklaren?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 189/8

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel București (Roemenië) op 23 april 2013 — Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Alexandria/George Ciocoiu

(Zaak C-214/13)

2013/C 189/16

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curtea de Apel București

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Alexandria

Verwerende partij: George Ciocoiu

Prejudiciële vraag

Staat artikel 110 VWEU eraan in de weg dat een lidstaat bij de eerste registratie in die lidstaat van een gebruikte (tweedehands) auto uit andere lidstaten van de Europese Unie een milieuheffing oplegt, terwijl deze heffing weliswaar krachtens een regelgevingshandeling ook bij de eerste overdracht van een eigendomsrecht op binnenlandse gebruikte (tweedehands) auto’s van vergelijkbare ouderdom, technische toestand en kilometerstand verschuldigd was, maar de inning en de betaling ervan nadien bij een regelgevingshandeling met kracht van wet zijn geschorst?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 171/16

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 25 maart 2013 — A, andere partij: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

(Zaak C-148/13)

2013/C 171/32

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Raad van State

Partijen in het hoofdgeding

Verzoeker: A

Andere partij: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

Prejudiciële vraag

Welke grenzen stellen artikel 4 van de richtlijn 2004/83/EG (1) van de Raad van de Europese Unie van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming, en het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in het bijzonder de artikelen 3 en 7 daarvan, aan de wijze van beoordelen van de geloofwaardigheid van een gestelde seksuele gerichtheid en verschillen die grenzen van de grenzen die gelden voor de beoordeling van de geloofwaardigheid van de andere gronden van vervolging en, zo ja, in welk opzicht?

(1) PB L 304, blz. 12.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 178/6

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 18 april 2013 — Finanzamt Saarlouis/Heinz Malburg

(Zaak C-204/13)

2013/C 178/11

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesfinanzhof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Finanzamt Saarlouis

Verwerende partij: Heinz Malburg

Prejudiciële vraag

Dienen artikel 4, leden 1 en 2, en artikel 17, lid 2, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (1), gelezen in samenhang met het neutraliteitsbeginsel, aldus te worden uitgelegd dat een vennoot van een burgerrechtelijke vennootschap van belastingconsulenten, die van de vennootschap een deel van de clientèle verkrijgt met als enig doel de clientèle onmiddellijk daarop om niet voor bedrijfsgebruik ter beschikking te stellen van een nieuw opgerichte burgerrechtelijke vennootschap van belastingconsulenten waarin deze vennoot meerderheidsaandeelhouder is, aanspraak kan maken op aftrek van de voorbelasting over de verkrijging van de clientèle?

(1) Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).
—

Fertilizers Europe als interveniënte verwijzen in de eigen kosten van de procedure voor het Gerecht, en tevens in de eigen kosten in het geval van interventie in de procedure voor het Hof, en in alle kosten die rekwirante met betrekking tot haar interventie(s) zijn opgekomen.
2)

Kan een toezichthoudende autoriteit als de Bundesanstalt für Finanzdienstleistungsaufsicht, ingeval zij krachtens het Informationsfreiheitsgesetz wordt verzocht om inzage te geven in informatie over een bepaalde financiële dienstverrichter, zich ook dan nog beroepen op de onder andere krachtens het Unierecht voor haar geldende geheimhoudingsverplichtingen, zoals nader uitgewerkt in § 9 Kreditwesengesetz en § 8 Wertpapierhandelsgesetz, wanneer het bedrijfsmodel van de betrokken onderneming die financiële diensten heeft aangeboden — die ondertussen evenwel wegens insolventie is ontbonden en zich in staat van vereffening bevindt — in wezen bestond in grootschalige beleggingsfraude en de bewuste benadeling van beleggers en de leidinggevenden van de onderneming bij gewijsde tot meerjarige gevangenisstraffen zijn veroordeeld?