Zaak T‑74/12

Mecafer

tegen

Europese Commissie

„Dumping — Invoer van bepaalde compressoren van oorsprong uit China — Gedeeltelijke weigering van terugbetaling van de betaalde antidumpingrechten — Vaststelling van de uitvoerprijs — Aftrek van de antidumpingrechten — Aanpassing in de tijd van de gevolgen van een nietigverklaring”

Samenvatting– Arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 18 november 2015

Gemeenschappelijke handelspolitiek – Bescherming tegen dumpingpraktijken – Terugbetaling van antidumpingrechten – Berekening van de werkelijke dumpingmarge – Vaststelling van de uitvoerprijs – Toepassing van een samengestelde uitvoerprijs – Correcties – Niet in mindering brengen van het bedrag van de betaalde antidumpingrechten – Keuze van de analysemethode – Verplichting om een methode te hanteren die spoort met die welke is vastgesteld voor de beoordeling van het tot uitdrukking brengen van de antidumpingrechten aan de eerste onafhankelijke afnemer in de Unie

Gemeenschappelijke handelspolitiek – Bescherming tegen dumpingpraktijken – Terugbetaling van antidumpingrechten – Berekening van de werkelijke dumpingmarge – Vaststelling van de uitvoerprijs – Toepassing van een samengestelde uitvoerprijs – Correcties – Niet in mindering brengen van het bedrag van de betaalde antidumpingrechten – Voorwaarde – Beoordeling van geval tot geval – Eerdere of latere praktijk van de instellingen – Geen invloed

Gemeenschappelijke handelspolitiek – Bescherming tegen dumpingpraktijken – Terugbetaling van antidumpingrechten – Berekening van de werkelijke dumpingmarge – Vaststelling van de uitvoerprijs – Toepassing van een samengestelde uitvoerprijs – Correcties – Niet in mindering brengen van het bedrag van de betaalde antidumpingrechten – Voorwaarde – Antidumpingrechten tot uitdrukking gebracht in de wederverkoopprijs aan de eerste onafhankelijke afnemer in de Unie – Analyse per productcontrolenummer

Gemeenschappelijke handelspolitiek – Bescherming tegen dumpingpraktijken – Terugbetaling van antidumpingrechten – Berekening van de werkelijke dumpingmarge – Vaststelling van de uitvoerprijs – Toepassing van een samengestelde uitvoerprijs – Correcties – Niet in mindering brengen van het bedrag van de betaalde antidumpingrechten – Voorwaarde – Antidumpingrechten tot uitdrukking gebracht in de wederverkoopprijs aan de eerste onafhankelijke afnemer in de Unie – Keuze van de analysemethode – Beoordelingsvrijheid van de instellingen – Rechterlijke toetsing – Grenzen

Zie de tekst van de beslissing. (cf. punten 28‑30)

Op het gebied van dumping voorziet artikel 11, lid 10, van antidumpingbasisverordening nr. 1225/2009 niet in een specifieke methode om te beoordelen of het antidumpingrecht behoorlijk tot uitdrukking is gebracht in de verkoopprijs aan de eerste onafhankelijke afnemer in de Unie. In dit verband wijst het bijwoord „behoorlijk”, ondanks de dubbele verwijzing naar artikel 2 van de antidumpingbasisverordening in artikel 11, lid 10, van die verordening, niet naar een van de in artikel 2 van de antidumpingbasisverordening bedoelde onderzoeksmethoden of regels, maar naar het doel van het tot uitdrukking brengen van de antidumpingrechten in de prijzen waartegen de met de producent-exporteur verbonden vennootschappen het betrokken product doorverkopen aan de eerste onafhankelijke afnemer in de Unie, namelijk de verandering van het gedrag van die vennootschappen ten gevolge van de instelling van de antidumpingrechten, te weten, in fine, de opheffing van de aanvankelijk vastgestelde dumpingmarge. Bij gebreke van een in de antidumpingbasisverordening neergelegde omschrijving van de methode om te onderzoeken of de voorwaarden van artikel 11, lid 10, van die verordening zijn vervuld, moeten voor de keuze uit verschillende methoden ingewikkelde economische situaties worden beoordeeld. Bijgevolg beschikt de Commissie over een ruime beoordelingsbevoegdheid bij de keuze van de methode, zodat de Unierechter dienaangaande slechts een beperkte rechterlijke toetsing dient te verrichten. (cf. punten 53, 63‑67)

Wat de vaststelling van de uitvoerprijs voor de beoordeling van het bestaan van dumping betreft, blijkt uit artikel 2, lid 9, van antidumpingbasisverordening nr. 1225/2009 dat de instellingen in twee gevallen de uitvoerprijs als onbetrouwbaar mogen aanmerken, namelijk wanneer er een associatie tussen de exporteur en de importeur of een derde partij bestaat, of wanneer er een compensatieregeling tussen de exporteur en de importeur of een derde partij is. In alle andere gevallen moeten de instellingen zich ter bepaling van de dumping baseren op de uitvoerprijs, als er een bestaat. Wanneer de uitvoerprijs wordt samengesteld op basis van de prijs waartegen de ingevoerde producten voor het eerst aan een onafhankelijke afnemer worden doorverkocht, of op basis van een andere redelijke grondslag, zorgen de instellingen ambtshalve voor de correcties bedoeld in artikel 2, lid 9, tweede en derde alinea, van de antidumpingbasisverordening. (cf. punten 55‑57)

Om uit te maken of de betaalde antidumpingrechten tot uitdrukking zijn gebracht in de verkoopprijzen aan de eerste onafhankelijke afnemer in de Unie, overeenkomstig artikel 11, lid 10, van antidumpingbasisverordening nr. 1225/2009, doet toepassing van een analysemethode per productcontrolenummer (PCN-methode) geen afbreuk aan het feit dat het bij het betrokken product om één enkel product gaat, wanneer de Commissie geen dumpingmarge per PCN, maar één enkele dumpingmarge voor het betrokken product heeft bepaald. Daarbij komt dat, wanneer het betrokken product een samengesteld product is, waarvan de verschillende modellen niet dezelfde technische kenmerken hebben en zeer uiteenlopende prijzen kunnen hebben, de PCN-methode, die PCN met gelijkaardige kenmerken en wederverkoopprijzen beoogt te vergelijken, geschikter is om de evolutie van de wederverkoopprijs van het betrokken product tussen het aanvankelijke onderzoektijdvak en het onderzoektijdvak voor terugbetaling vast te stellen. Met de op de globale stijging van de omzet gebaseerde onderzoeksmethode kan daarentegen niet worden uitgemaakt of de verbonden importeur zijn marktgedrag daadwerkelijk heeft gewijzigd, dan wel een prijsbeleid heeft gevoerd dat hem in staat stelt de minst verkochte modellen met de meest verkochte modellen te compenseren door de winstmarges dienovereenkomstig aan te passen. Bovendien moet volgens een letterlijke uitlegging van overweging 20 en artikel 11, lid 10, van de antidumpingbasisverordening het tot uitdrukking brengen van de betaalde antidumpingrechten voor elke verkoopprijs, en dus veeleer volgens een methode per transactie of zelfs, in voorkomend geval, volgens een methode per model of per PCN worden onderzocht. In deze context houdt het hanteren van de PCN-methode, voor zover deze coherent wordt toegepast in alle stadia van het onderzoek van een verzoek tot terugbetaling, niet in dat bijkomende voorwaarden worden gesteld voor de volledige terugbetaling van de betaalde antidumpingrechten, maar alleen dat op het niveau van de individuele PCN in de plaats van op het niveau van het betrokken product in zijn geheel wordt nagegaan of de voorwaarden van artikel 11, lid 10, van de antidumpingbasisverordening in acht zijn genomen. Het feit dat de modus operandi per PCN in de antidumpingbasisverordening niet wordt vermeld, betekent overigens niet dat hij onrechtmatig of kennelijk onjuist is. (cf. punten 72‑74, 76, 96, 114)

De bepalingen van antidumpingbasisverordening nr. 1225/2009 moeten zoveel mogelijk worden uitgelegd tegen de achtergrond van de overeenkomstige bepalingen van de Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van de Algemene Overeenkomst betreffende Tarieven en Handel van 1994 (Antidumpingovereenkomst). De Unie heeft de antidumpingbasisverordening immers vastgesteld om aan haar uit de Antidumpingovereenkomst voortvloeiende internationale verplichtingen te voldoen. Bovendien heeft de Unie met artikel 11, lid 10, van de antidumpingbasisverordening de bijzondere verplichtingen willen nakomen die krachtens artikel 9.3.3 van de Antidumpingovereenkomst op haar rusten. Artikel 11, lid 10, van de antidumpingbasisverordening dient dus tegen de achtergrond van die bepaling te worden uitgelegd. In dit verband hanteert artikel 2.4, vierde zin, van de Antidumpingovereenkomst, net als artikel 2, lid 9, tweede alinea, van de antidumpingbasisverordening, het beginsel van het „met kost gelijkgesteld recht”, volgens hetwelk de tussen de invoer en de wederverkoop opgekomen rechten en heffingen, waaronder de betaalde antidumpingrechten, kosten zijn die in mindering moeten worden gebracht bij de samenstelling van de uitvoerprijs. In deze context is het niet in mindering brengen van de antidumpingrechten op grond van artikel 9.3.3 van de Antidumpingovereenkomst een uitzondering op de in artikel 2.4, vierde zin, van de Antidumpingovereenkomst geformuleerde regel van het „met kost gelijkgesteld recht”. Op dezelfde wijze is het niet in mindering brengen van de antidumpingrechten op grond van artikel 11, lid 10, van de antidumpingbasisverordening een uitzondering op de in artikel 2, lid 9, tweede alinea, van die verordening geformuleerde regel van het „met kost gelijkgesteld recht” en moet het strikt worden uitgelegd. De belemmering voor het verkrijgen van volledige terugbetaling van de betaalde antidumpingrechten, die erin bestaat dat moet worden aangetoond dat de wederverkoopprijzen in de Unie zijn verhoogd met een bedrag dat gelijk is aan tweemaal de dumpingmarge, is aldus het onvermijdelijke gevolg van het niet vervuld zijn van de voorwaarden van artikel 11, lid 10, van de antidumpingbasisverordening en dus van de toepassing van de regel van het „met kost gelijkgesteld recht”. (cf. punten 81, 82, 86‑88, 94, 95)

In de context van een procedure van terugbetaling van betaalde antidumpingrechten beschikt de Commissie over een ruime beoordelingsbevoegdheid bij het onderzoek of de voorwaarden voor het niet in mindering brengen van de antidumpingrechten bij de samenstelling van de uitvoerprijs zijn vervuld. Deze beoordelingsbevoegdheid moet per geval worden uitgeoefend met inachtneming van alle relevante feiten. In dit verband moet het al dan niet vervuld zijn van de voorwaarden voor het niet in mindering brengen van de antidumpingrechten bij de berekening van de uitvoerprijs worden beoordeeld tegen de achtergrond van, enerzijds, het bewijsmateriaal dat wordt overgelegd door de importeurs die om niet in mindering brengen van de antidumpingrechten verzoeken, en anderzijds, de feitelijke omstandigheden van de zaak. Om in aanmerking te komen voor het niet in mindering brengen van de betaalde antidumpingrechten kan een importeur zich dus niet op de eerdere of de latere praktijk van de Commissie beroepen. (cf. punten 121‑123)

In het kader van een procedure van terugbetaling van betaalde antidumpingrechten is het onderzoek van het tot uitdrukking brengen van de antidumpingrechten in de aan de klanten van een verbonden importeur in rekening gebrachte prijzen, waarin artikel 11, lid 10, van antidumpingbasisverordening nr. 1225/2009 voorziet, een stap in de berekening van de op basis artikel 2, lid 9, van die verordening samengestelde uitvoerprijs. Naargelang van de uitkomst van dit onderzoek zullen de antidumpingrechten immers in mindering worden gebracht bij de samenstelling van de uitvoerprijs en dus een rechtstreekse weerslag hebben op het bedrag daarvan in die zin dat dit noodzakelijkerwijs lager zal zijn dan indien de antidumpingrechten niet in mindering waren gebracht. Daarbij komt dat, hoe lager de uitvoerprijs is, des te groter het verschil met de normale waarde en des te hoger de herziene dumpingmarge zal zijn. Artikel 11, lid 10, van de antidumpingbasisverordening werkt dus mee aan de samenstelling van de uitvoerprijs en, indirect, aan de berekening van de herziene dumpingmarge. In deze context moet de Commissie coherente methoden voor de toepassing van de artikelen 2, leden 9 en 11, en 11, lid 10, van de antidumpingbasisverordening kiezen. In dit verband maakt de Commissie, wanneer zij volgens een analysemethode per productcontrolenummer (PCN-methode) nagaat of de antidumpingrechten tot uitdrukking zijn gebracht in de wederverkoopprijzen aan de eerste onafhankelijke afnemer in de Unie, een kennelijke beoordelingsfout door het niet in mindering brengen van de antidumpingrechten bij de berekening van de uitvoerprijs te weigeren voor PCN waarvoor die antidumpingrechten nochtans tot uitdrukking waren gebracht in de wederverkoopprijzen en de latere verkoopprijzen in de Unie. Daardoor verbindt de Commissie immers niet alle logische gevolgen aan de PCN-methode die zij zelf heeft willen toepassen, voor zover zij de betaalde antidumpingrechten volledig in mindering brengt bij de samenstelling van de uitvoerprijs volgens artikel 2, lid 9, van de antidumpingbasisverordening en aldus de gewogen gemiddelde uitvoerprijs voor elk PCN artificieel vermindert. Bovendien verplicht artikel 11, lid 10, van de antidumpingbasisverordening de Commissie niet, de betaalde antidumpingrechten stelselmatig volledig in mindering te brengen in gevallen waarin op grond van het volgens de PCN-methode verrichte onderzoek van het tot uitdrukking brengen van de antidumpingrechten niet kon worden geconcludeerd dat dit tot uitdrukking brengen voor alle PCN en niet slechts voor enkele daarvan is gebeurd. (cf. punten 137‑144, 147)

Om in de context van een procedure van terugbetaling van betaalde antidumpingrechten uit te maken of deze rechten niet in mindering moeten worden gebracht bij de samenstelling van de uitvoerprijs, stelt artikel 11, lid 10, van de antidumpingbasisverordening nr. 1225/2009 als enige voorwaarde dat de verbonden importeur afdoende bewijs levert dat de antidumpingrechten in de wederverkoopprijzen en de latere verkoopprijzen in de Unie tot uitdrukking zijn gebracht. In deze context kan het bewijs dat de antidumpingrechten in de wederverkoopprijzen en de latere verkoopprijzen in de Unie tot uitdrukking zijn gebracht, op voorwaarde dat dit bewijs „afdoende” is, met alle middelen worden geleverd. (cf. punten 151, 152)