In dat verband merkt het Gerecht het feit dat een advocaat een verzoekschrift in naam van een natuurlijke persoon heeft ondertekend en ingediend, normalerwijze aan als een impliciete verklaring van die advocaat dat hij door die persoon naar behoren is gemachtigd, aangezien een dergelijke verklaring volgens het Gerecht volstaat. Indien de andere procespartij mag eisen dat die advocaat een door zijn cliënt opgestelde volmacht overlegt, zou namelijk het voorschrift dat natuurlijke personen door een advocaat kunnen worden vertegenwoordigd zonder dat deze een volmacht hoeft over te leggen, grotendeels zijn betekenis verliezen en zou de procedure nodeloos ingewikkeld worden gemaakt en ten onrechte worden verlengd, met name in gevallen waarin het beroep door een groot aantal natuurlijke personen is ingesteld die buiten het grondgebied van de Unie wonen.

Bovendien bestaat er een helder en duidelijk verband tussen de personen aan wie beperkende maatregelen worden opgelegd, en de legitieme doelstellingen van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid die de Unie met betrekking tot een derde land nastreeft, als bedoeld in artikel 21 VEU. Gelet op de doelstelling van de betrokken beperkende maatregelen, is het volstrekt redelijk om aan de lijst van personen op wie die maatregelen van toepassing waren, ook de personen toe te voegen die zich schuldig zouden hebben gemaakt aan gewelddaden en intimidatie, waarvoor de leiders van Zimbabwe volgens de Raad op politiek vlak verantwoordelijk zijn, en niet alleen die leiders zelf. Afgezien van de strafrechtelijke of civielrechtelijke vervolging die kan worden ingesteld tegen de personen die betrokken zouden zijn bij de beweerdelijk gepleegde gewelddadigheden, is het namelijk legitiem en in overeenstemming met de doelstellingen van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid om maatregelen vast te stellen die erop zijn gericht ook die personen aan te moedigen een beleid te verwerpen dat een einde maakt aan de mensenrechten, de vrijheid van meningsuiting en goed bestuur, wat in hun geval zou betekenen dat zij zich in de toekomst van dergelijke gedragingen onthouden.

Hoewel de Raad na de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon over een passende rechtsgrondslag beschikte, te weten artikel 215, lid 2, VWEU, op grond waarvan hij een verordening kon vaststellen tot oplegging van beperkende maatregelen aan natuurlijke personen of rechtspersonen in Zimbabwe die geen banden hadden met de leiders van dat derde land, verwijst verordening nr. 314/2004 in artikel 6, lid 1, ervan nog steeds naar afzonderlijke leden van de regering van Zimbabwe en naar de in bijlage III vermelde natuurlijke personen en rechtspersonen, entiteiten en lichamen die met hen banden hebben. De Commissie kan dus bijlage III bij verordening nr. 314/2004 alleen dan bij een uitvoeringsverordening wijzigen indien de personen wier namen op die bijlage moesten worden opgenomen, ofwel leden van de regering van Zimbabwe zijn ofwel personen die met hen geassocieerd zijn.

Inzake het buitenlands en veiligheidsbeleid heeft besluit 2011/101 betreffende beperkende maatregelen tegen Zimbabwe betrekking op drie categorieën van personen, te weten, in de eerste plaats, personen of entiteiten wier activiteiten de democratie, de eerbiediging van de mensenrechten en de rechtsstaat in Zimbabwe ernstig ondermijnen, in de tweede plaats, de leden van de regering van Zimbabwe en, ten slotte, de met hen geassocieerde natuurlijke of rechtspersonen, entiteiten of lichamen. De omstandigheid dat een persoon of entiteit lid is van de regering van Zimbabwe of met een dergelijk lid geassocieerd is, rechtvaardigt op zich dus dat ten aanzien van die persoon of entiteit de beperkende maatregelen worden vastgesteld waarin besluit 2011/101 voorziet.

In dat verband moeten de in de artikelen 4 en 5 van besluit 2011/101 genoemde natuurlijke of rechtspersonen wier activiteiten de democratie, de eerbiediging van de mensenrechten en de rechtsstaat in Zimbabwe ernstig ondermijnen en de onder hun zeggenschap staande rechtspersonen, entiteiten of lichamen, niet worden onderscheiden van de personen die met de leden van de regering van Zimbabwe zijn geassocieerd en de onder hun zeggenschap staande rechtspersonen, entiteiten of lichamen, doch zij vormen in feite een bijzondere categorie van personen die met leden van de regering van Zimbabwe zijn geassocieerd. Het is immers niet aanvaardbaar dat de beperkende maatregelen waarin is voorzien in verordening nr. 314/2004 inzake bepaalde beperkende maatregelen tegen Zimbabwe, kunnen worden opgelegd aan familieleden van leiders van Zimbabwe om de enkele reden dat zij met die leiders geassocieerd zijn zonder dat hun enige specifieke gedraging ten laste hoeft te worden gelegd, en dat tezelfdertijd wordt uitgesloten dat dergelijke maatregelen worden opgelegd aan personen die de werkelijke instrumenten waren voor de uitvoering van het beleid van geweld, intimidatie en schending van de grondrechten, waaraan die leiders zich volgens de Unie schuldig hebben gemaakt. Tot de categorie van met de leden van de regering van een derde land geassocieerden behoren dus niet alleen diegenen die het beleid van die regering uitstippelen en er invloed op uitoefenen, doch tevens diegenen die betrokken zijn bij de uitvoering van dat beleid, met name wanneer het betrokken beleid bestaat uit het plegen van gewelddaden, intimidatie en schendingen van de grondrechten van het volk.

Voorts betekent de omstandigheid dat de betrokken regeringsleden lid waren van de aan de macht zijnde partij niet dat ten aanzien van de betrokken personen en de met hen geassocieerde entiteiten sancties zijn vastgesteld op grond van de enkele omstandigheid dat zij lid zijn van een politieke partij, aangezien die partij als enige aan de macht was toen de gewelddaden, intimidatie en schendingen van de grondrechten van het Zimbabwaanse volk plaatsvonden, die zijn aangevoerd door de instellingen die de handelingen tot invoering van de beperkende maatregelen hebben vastgesteld.

Ten slotte is een uitlegging van artikel 6, lid 1, van verordening nr. 314/2004 en artikel 5 van besluit 2011/101 volgens welke de bij die bepalingen ingevoerde beperkende maatregelen ook kunnen worden vastgesteld ten aanzien van entiteiten die in eigendom zijn of onder zeggenschap staan van natuurlijke personen of, in voorkomend geval, rechtspersonen die met leden van de regering van Zimbabwe zijn geassocieerd, volkomen verenigbaar met de bewoordingen van die bepalingen. Dat geldt ook voor de uitlegging volgens welke de entiteiten die in eigendom zijn van de regering van Zimbabwe zelf of onder zeggenschap daarvan staan, moeten worden beschouwd als entiteiten die met de leden van die regering geassocieerd zijn in de zin van die twee bepalingen.

(cf. punten 123, 124, 130, 132, 133, 229, 231, 232, 236, 238, 242, 282)