ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Vrij verkeer van goederen ° Douanerechten ° Heffingen van gelijke werking ° Binnenlandse belastingen ° Parafiscale heffing op binnenlandse en ingevoerde produkten, die enkel aan eerstgenoemde produkten ten goede komt ° Kwalificatiecriterium ° Compensatie van op binnenlandse produkten drukkende lasten ° Niet-toepasselijkheid van artikel 30 EEG-Verdrag

(EEG-Verdrag, art. 12, 30 en 95)

2. Steunmaatregelen van de staten ° Begrip ° Parafiscale heffing op binnenlandse en ingevoerde produkten, die enkel aan eerstgenoemde produkten ten goede komt ° Daaronder begrepen ° Voorwaarden

(EEG-Verdrag, art. 92 en 93)

Samenvatting

1. Een parafiscale heffing die zonder onderscheid van toepassing is op nationale en ingevoerde produkten, vormt een bij artikel 12 van het Verdrag verboden heffing van gelijke werking als een douanerecht, wanneer de eruit voortvloeiende middelen geheel worden aangewend ter financiering van voordelen die uitsluitend ten goede komen aan nationale produkten, waardoor de op deze laatste produkten rustende last volledig wordt gecompenseerd. Indien die middelen evenwel slechts gedeeltelijk worden aangewend ter financiering van die voordelen, zodat deze de op de nationale produkten rustende last slechts gedeeltelijk compenseren, vormt de betrokken heffing een ingevolge artikel 95 van het Verdrag verboden discriminerende belasting. In dit verband moet het criterium van compensatie van de op het nationale produkt rustende lasten worden verstaan in de zin van een, in de loop van een referentieperiode te verifiëren, gelijkwaardigheid in geld tussen het totale bedrag van de op de nationale produkten toegepaste heffing en de voordelen die uitsluitend aan deze produkten ten goede komen.

Aangezien een dergelijke parafiscale heffing door de artikelen 12 e.v. of door artikel 95 van het Verdrag wordt beheerst, valt zij niet binnen het toepassingsgebied van artikel 30 van het Verdrag.

2. De omstandigheid dat de opbrengst van een zonder onderscheid op nationale en ingevoerde produkten toegepaste parafiscale heffing wordt aangewend ter financiering van voordelen die uitsluitend ten goede komen aan de nationale produkten, waardoor de op deze produkten drukkende last wordt gecompenseerd, kan een met de gemeenschappelijke markt onverenigbare staatssteun opleveren, indien aan de voorwaarden van artikel 92 van het Verdrag is voldaan, met dien verstande, dat de beoordeling daarvan tot de bevoegdheid van de Commissie behoort en slechts kan plaatsvinden aan het einde van de daartoe in artikel 93 van het Verdrag geregelde procedure.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Landbouw ° Gemeenschappelijke ordening der markten ° Melk en zuivelprodukten ° Extra heffing op melk ° Toekenning van referentiehoeveelheden die van heffing zijn vrijgesteld ° Producenten die hun leveringen hebben opgeschort uit hoofde van premieregeling voor niet-levering of omschakeling ° Toewijzing van specifieke referentiehoeveelheid ° Gedeeltelijke overdracht van bedrijf ° Overname door cessionaris van door cedent aangegane verbintenis tot niet-levering ° Verdeling van specifieke referentiehoeveelheid naar rato van overgedragen landerijen

(Verordeningen van de Raad nr. 1078/77 en nr. 857/84, art. 3 bis, lid 2, derde alinea, zoals gewijzigd bij verordening nr. 764/89)

Samenvatting

Artikel 3 bis, lid 2, derde alinea, van verordening nr. 857/84 houdende algemene voorschriften voor de toepassing van de in artikel 5 quater van verordening nr. 804/68 bedoelde heffing in de sector melk en zuivelprodukten, zoals gewijzigd bij verordening nr. 764/89, moet aldus worden uitgelegd, dat het ingevolge dit artikel is toegestaan, bij gedeeltelijke overdracht van een bedrijf, waarbij de cessionaris zich verplicht tot nakoming van de door de cedent uit hoofde van verordening nr. 1078/77 van de Raad aangegane verbintenis tot niet-levering, de specifieke referentiehoeveelheid naar rato van de overgedragen landerijen te verdelen tussen de cedent en de cessionaris.

Deze uitlegging tast de rechten van de cedent niet aan, aangezien daarmee niet wordt afgeweken van het beginsel van de pro rata-verdeling, dat in alle bepalingen betreffende overdrachten van referentiehoeveelheden in geval van gedeeltelijke overdracht van een bedrijf is neergelegd, en waardoor de eerbiediging van het gewettigd vertrouwen van de cessionaris in overeenstemming kan worden gebracht met de dwingende eisen in verband met de handhaving van de stabiliteit van de markt.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Sociale zekerheid van migrerende werknemers ° Gemeenschapsregeling ° Personele werkingssfeer ° Gezinsleden van werknemer ° Uitkering toegekend op andere grond dan hoedanigheid van gezinslid van werknemer ° Niet-toepasselijkheid van verordening nr. 1408/71

(Verordening nr. 1408/71 van de Raad, art. 2 en 3)

2. Vrij verkeer van personen ° Werknemers ° Gelijke behandeling ° Sociale voordelen ° Begrip ° Uitkering voor gehandicapten ° Toekenning door Lid-Staat van woonplaats aan onderdaan van andere Lid-Staat, gewezen ambtenaar van internationale organisatie, ten behoeve van bloedverwant in neergaande lijn die te zijnen laste is ° Nationaliteitsvoorwaarde ° Ontoelaatbaarheid

(Verordening nr. 1612/68 van de Raad, art. 7, lid 2)

Samenvatting

1. De artikelen 2 en 3 van verordening nr. 1408/71 moeten aldus worden uitgelegd, dat een bloedverwant in neergaande lijn, die ten laste is van een migrerend werknemer, aan die artikelen geen aanspraak ontleent op een uitkering voor gehandicapten, die onder de nationale wettelijke regeling uit hoofde van een eigen recht en niet uit hoofde van de hoedanigheid van gezinslid van een werknemer wordt toegekend.

De gezinsleden van een werknemer kunnen krachtens die verordening namelijk alleen aanspraak maken op afgeleide rechten, verkregen in de hoedanigheid van gezinslid van een werknemer.

2. Onder sociale voordelen in de zin van artikel 7, lid 2, van verordening nr. 1612/68 zijn te verstaan alle voordelen die, al dan niet verbonden aan een arbeidsovereenkomst, in het algemeen aan nationale werknemers worden toegekend op grond van hun objectieve hoedanigheid van werknemer of enkel wegens het feit dat zij ingezetenen zijn, en waarvan de uitbreiding tot werknemers-onderdanen van andere Lid-Staten geschikt lijkt om hun mobiliteit binnen de Gemeenschap te vergemakkelijken.

Uitkeringen voor gehandicapten voldoen aan dit vereiste, zodat een onderdaan van een Lid-Staat, gewezen ambtenaar van een internationale organisatie, zich kan beroepen op het door voormelde bepaling gewaarborgde recht op gelijke behandeling, teneinde aanspraak te maken op een door de wetgeving van de Lid-Staat van de woonplaats, die niet de staat van herkomst is, voorziene uitkering voor volwassen gehandicapte ten behoeve van een bloedverwant in neergaande lijn die te zijnen laste is. Als voorwaarde kan niet worden gesteld dat de rechthebbende de nationaliteit dient te hebben van de staat van de woonplaats. Een dergelijke voorwaarde, al geldt zij ook voor de bloedverwanten in neergaande lijn van de nationale werknemers, is onverenigbaar met het vereiste van gelijkheid van behandeling, nu daaraan gemakkelijker kan worden voldaan door de bloedverwanten in neergaande lijn van nationale werknemers dan door die van migrerende werknemers.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Vrij verkeer van personen ° Vrijheid van vestiging ° Nationale regeling inzake transcriptie van Griekse naam in Latijnse letters ° Toelaatbaarheid ° Grenzen

(EEG-Verdrag, art. 52)

Samenvatting

Niets in het EEG-Verdrag verzet zich ertegen, dat een Griekse naam in de registers van de burgerlijke stand van een Lid-Staat die het Latijnse alfabet hanteert, in Latijnse lettertekens wordt getranscribeerd. Het staat aan die Lid-Staat om de wijze waarop dat geschiedt, langs wettelijke of bestuursrechtelijke weg te regelen, in overeenstemming met de regels neergelegd in de internationale overeenkomsten inzake de burgerlijke stand, waarbij hij partij is. Dergelijke regels moeten enkel onverenigbaar worden geacht met artikel 52 EEG-Verdrag voor zover hun toepassing voor een Grieks onderdaan een zodanige belemmering vormt, dat dit de facto de vrije uitoefening aantast van het recht van vestiging dat genoemd artikel hem garandeert.

Dit is het geval wanneer de wetgeving van de staat van vestiging een Grieks onderdaan verplicht om bij de uitoefening van zijn beroep een schrijfwijze van zijn naam te gebruiken die voortvloeit uit de translitteratie in de registers van de burgerlijke stand, en die schrijfwijze zodanig is, dat de uitspraak erdoor wordt verbasterd met het risico van een persoonsverwisseling bij zijn potentiële cliënteel.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Fiscale bepalingen ° Harmonisatie van wetgevingen ° Belasting, andere dan omzetbelasting, op verbruik van tabaksfabrikaten ° Artikel 5 van richtlijn 72/464 ° Draagwijdte ° Vaststelling van verkoopprijs door overheid met miskenning van beginsel van vrije vaststelling door fabrikanten en importeurs ° Ontoelaatbaarheid ° Nationale wetgeving ten aanzien van dit beginsel onduidelijk ° Onverenigbaarheid met artikel 5 van richtlijn

(Richtlijn 72/464 van de Raad, art. 5)

2. Beroep wegens niet-nakoming ° Voorwerp van geschil ° Vaststelling tijdens precontentieuze procedure ° Latere uitbreiding ° Ontoelaatbaarheid

(EEG-Verdrag, art. 169)

Samenvatting

1. In artikel 5, lid 1, van richtlijn 72/464 is het beginsel neergelegd, dat de fabrikanten en importeurs de maximumkleinhandelsverkoopprijzen van hun tabaksfabrikaten vrijelijk vaststellen. Onder voorbehoud van de toepassing van de nationale wettelijke bepalingen inzake prijzencontrole of de inachtneming van de vastgestelde prijzen, staat deze bepaling de Lid-Staten niet toe, de betrokken prijzen vast te stellen met miskenning van dit algemene beginsel.

Een Lid-Staat die een wettelijke regeling handhaaft, die niet uitdrukkelijk aangeeft en niet duidelijk impliceert, dat de bevoegde autoriteit gehouden is om, onder de voorwaarden en binnen de grenzen gesteld in de richtlijn, het beginsel te eerbiedigen, dat de fabrikanten en importeurs de maximumprijzen van in die Lid-Staat ingevoerde tabaksfabrikaten vrijelijk vaststellen, voldoet niet aan de krachtens voormelde bepaling op hem rustende verplichtingen.

2. In het kader van een niet-nakomingsprocedure bepaalt de precontentieuze fase het voorwerp van het geschil, dat daarna niet meer kan worden uitgebreid. De mogelijkheid voor de betrokken staat om opmerkingen te maken, vormt immers een door het Verdrag gewilde wezenlijke waarborg en is een vormvoorschrift dat van wezenlijk belang is voor de regelmatigheid van de procedure tot vaststelling van een niet-nakoming door een Lid-Staat.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Prejudiciële vragen ° Bevoegdheid van Hof ° Handelingen van instellingen ° Overeenkomsten van Gemeenschap ° Overeenkomst inzake gemeenschappelijke regeling douanevervoer EEG/EVA-landen ° Regelingen vastgesteld door bij Overeenkomst ingestelde Gemengde Commissie ° Ontbreken van verbindendheid ° Geen invloed

(EEG-Verdrag, art. 177, eerste alinea, sub b)

2. Internationale overeenkomsten ° Overeenkomst inzake gemeenschappelijke regeling douanevervoer EEG/EVA-landen ° Identificatie van goederen ° Methoden

(Overeenkomst inzake gemeenschappelijke regeling douanevervoer EEG/EVA-landen)

3. Internationale overeenkomsten ° Overeenkomst inzake gemeenschappelijke regeling douanevervoer EEG/EVA-landen ° Identificatie van goederen ° Methoden ° Afwijkingen ° Bevoegde autoriteit

(Overeenkomst inzake gemeenschappelijke regeling douanevervoer EEG/EVA-landen)

4. Prejudiciële vragen ° Bevoegdheid van Hof ° Grenzen

(EEG-Verdrag, art. 177)

Samenvatting

1. De regelingen die met het oog op de toepassing van de Overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer EEG/EGA-landen worden vastgesteld door de bij die Overeenkomst ingestelde Gemengde Commissie, maken door hun rechtstreekse samenhang met de Overeenkomst deel uit van de communautaire rechtsorde, zodat het Hof bevoegd is bij wege van prejudiciële beslissing uitspraak te doen over de uitlegging ervan.

De omstandigheid dat die regelingen geen bindende werking hebben, staat niet eraan in de weg, dat het Hof uitspraak doet over de uitlegging ervan. Ofschoon zij geen rechten in het leven roepen waarop de justitiabelen zich voor de nationale rechter zouden kunnen beroepen, is deze rechter niettemin gehouden die regelingen in aanmerking te nemen bij de beslechting van bij hem aanhangige geschillen, met name wanneer zij nuttig kunnen zijn bij de uitlegging van de bepalingen van de Overeenkomst.

2. De artikelen 11, lid 4, en 15, lid 2, van de Overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer EEG/EVA-landen, staan er niet aan in de weg, dat de bij die Overeenkomst ingestelde Gemengde Commissie aanbeveelt dat de identificatie van de goederen wordt verzekerd door middel van verzegeling, wanneer het kantoor van binnenkomst in een EVA-land niet het kantoor van bestemming is.

3. Artikel 11, lid 4, en artikel 15, lid 2, sub b, van de Overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer EEG/EVA-landen, juncto artikel 65, sub d, van aanhangsel II bij de Overeenkomst, staan niet eraan in de weg, dat een hogere douaneautoriteit van een Lid-Staat het algemene kader vaststelt waarbinnen de aan het kantoor van vertrek gegeven bevoegdheid om vrijstelling van verzegeling te verlenen, moet worden uitgeoefend.

4. In een krachtens artikel 177 EEG-Verdrag ingeleide procedure is het Hof niet bevoegd uitspraak te doen over de verenigbaarheid van een nationale maatregel met het gemeenschapsrecht.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Sociale zekerheid van migrerende werknemers ° Gezinsbijslagen ° Bijslagen voor wezen ° Bijslagen ten laste van woonstaat ° Bedrag van door woonstaat betaalde bijslagen lager dan bedrag krachtens wetgeving van andere Lid-Staat ° Recht op aanvullende bijslag ° Berekening ° Bijslagen waarmee rekening moet worden gehouden

(Verordening nr. 1408/71 van de Raad, art. 78, lid 2, sub b-i)

Samenvatting

Het begrip bijslag voor wezen in artikel 78, lid 1, van verordening nr. 1408/71 moet aldus worden uitgelegd, dat het ziet op iedere bijslag die volgens de toepasselijke nationale regeling voor het onderhoud van wezen bestemd is, ongeacht aard of benaming ervan.

Bijgevolg moet lid 2, sub b-i, van hetzelfde artikel aldus worden uitgelegd, dat bij de berekening van een ingevolge deze bepaling verschuldigde aanvullende bijslag het bevoegde orgaan rekening moet houden met de kinderbijslag en het gedeelte van het aan de overlevende echtgenoot van de migrerend werknemer toegekende totale overlevingspensioen, dat volgens de wettelijke regeling van de Lid-Staat van woonplaats van de wees bestemd is voor zijn onderhoud. Bij deze berekening dient het bevoegde orgaan daarentegen geen rekening te houden met de in de wettelijke regeling van de Lid-Staat van woonplaats voorziene verhoging van het overlevingspensioen tot het peil van het in deze Lid-Staat geldende wettelijk minimumpensioen, voor zover de overlevende echtgenoot van de migrerend werknemer op deze verhoging aanspraak heeft ongeacht of er kinderen ten laste zijn en of deze eventueel wezen zijn.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Vrij verkeer van goederen ° Kwantitatieve beperkingen ° Maatregelen van gelijke werking ° Regeling die openstelling van winkels op zondag verbiedt ° Toelaatbaarheid

(EEG-Verdrag, art. 30)

Samenvatting

Artikel 30 van het Verdrag moet aldus worden uitgelegd dat het daarin vervatte verbod niet van toepassing is op een nationale regeling die detailhandelaren verbiedt hun winkels op zondag open te stellen.

Een dergelijke regeling, die niet tot doel heeft het handelsverkeer te regelen en die de verkoop van nationale produkten evenzeer raakt als die van ingevoerde produkten, streeft een doel na dat naar gemeenschapsrecht gerechtvaardigd is. Er komen immers bepaalde keuzen in tot uitdrukking die verband houden met nationale of regionale sociaal-culturele eigenheden, en het staat aan de Lid-Staten om die keuzen te maken met inachtneming van de uit het gemeenschapsrecht voortvloeiende vereisten en met name van het evenredigheidsbeginsel. Wat dit laatste betreft, lijken de beperkende gevolgen voor het handelsverkeer, die mogelijkerwijs uit een dergelijke regeling kunnen voortvloeien, niet buitensporig in verhouding tot het nagestreefde doel.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Harmonisatie van wetgevingen ° Farmaceutische specialiteiten ° Richtlijn 65/65 ° "Aandienings"-definitie van geneesmiddel ° Draagwijdte

(Richtlijn 65/65 van de Raad, art. 1, sub 2, eerste alinea)

2. Gemeenschapsrecht ° Beginselen ° Grondrechten ° Vrijheid van meningsuiting ° Schending als gevolg van bestaan van "aandienings"-definitie van geneesmiddel ° Geen

(Richtlijn 65/65 van de Raad, art. 1, sub 2, eerste alinea)

3. Harmonisatie van wetgevingen ° Farmaceutische specialiteiten ° Produkt dat niet wordt gedekt door in richtlijn 65/65 gegeven definitie van geneesmiddel ° Onderwerping, door Lid-Staten, aan hun nationale regeling ° Toelaatbaarheid ° Grenzen

(EEG-Verdrag, art. 30 e.v.; richtlijn 65/65 van de Raad, art. 1, tweede alinea)

Samenvatting

1. Een produkt dat wordt aanbevolen of aangeduid als hebbende therapeutische of profylactische eigenschappen, is een geneesmiddel in de zin van de "aandienings"-definitie van geneesmiddel gegeven door artikel 1, sub 2, eerste alinea, van richtlijn 65/65 inzake farmaceutische specialiteiten, zelfs indien het in het algemeen als een levensmiddel wordt beschouwd en zelfs indien het volgens de huidige wetenschappelijke inzichten geen therapeutische werking heeft.

Een produkt waarvan de therapeutische eigenschappen uitsluitend worden vermeld in een publikatie, zoals een folder, die de koper na de verkoop op aanvraag wordt toegezonden, hetzij door de fabrikant of de verkoper van het produkt, hetzij door een derde, kan als een geneesmiddel in de zin van genoemde bepaling worden aangemerkt, mits in laatstbedoeld geval die derde niet geheel onafhankelijk van de fabrikant of de verkoper handelt.

2. De in artikel 10 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens neergelegde vrijheid van meningsuiting is een algemeen rechtsbeginsel waarvan het Hof de eerbiediging verzekert. Deze vrijheid wordt niet aangetast door de omstandigheid dat, wanneer een derde met betrekking tot produkten die de fabrikant of verkoper niet als geneesmiddelen verhandelt, informatie publiceert die hieraan therapeutische of profylactische eigenschappen toeschrijft, dit tot gevolg kan hebben dat die produkten vallen onder de in artikel 1 van de richtlijn 65/65 gedefinieerde categorieën van geneesmiddelen, met alle daaraan verbonden consequenties.

3. Een produkt dat geen geneesmiddel is in de zin van artikel 1, sub 2, van richtlijn 65/65 inzake farmaceutische specialiteiten, kan onverminderd de artikelen 30 e.v. van het Verdrag betreffende uit andere Lid-Staten ingevoerde produkten, in de nationale wetgeving van een Lid-Staat als een geneesmiddel worden beschouwd.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Sociale politiek ° Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op gebied van sociale zekerheid ° Richtlijn 79/7 ° Afwijking toegestaan met betrekking tot vaststelling van wettelijke pensioengerechtigde leeftijd ° Draagwijdte ° Ongelijke behandeling, verband houdend met bestaan van verschil in pensioengerechtigde leeftijd, daaronder begrepen ° Ongelijke behandeling met betrekking tot duur van tijdvakken van bijdragebetaling

(Richtlijn 79/7 van de Raad, art. 7, lid 1, sub a)

Samenvatting

Artikel 7, lid 1, sub a, van richtlijn 79/7 van de Raad betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid, moet aldus worden uitgelegd, dat het zich niet verzet tegen de vaststelling van een naar geslacht verschillende wettelijke pensioengerechtigde leeftijd voor de toekenning van ouderdoms- en rustpensioenen, noch tegen vormen van ongelijke behandeling als door de verwijzende rechter omschreven, die noodzakelijkerwijs met dat verschil verband houden.

Als zodanig is aan te merken de ongelijke behandeling van mannen en vrouwen met betrekking tot de duur van de tijdvakken van bijdragebetaling vereist voor de verkrijging van een pensioen van gelijke hoogte, aangezien zij, gelet op het financiële evenwicht van het betrokken nationale pensioenstelsel, onlosmakelijk is verbonden met een verschil in pensioengerechtigde leeftijd.

Immers, gelet op de door de nationale pensioenstelsels aan vrouwen toegekende voordelen, met name met betrekking tot de wettelijke pensioengerechtigde leeftijd en de duur van de tijdvakken van bijdragebetaling, alsook op de verstoringen van het financiële evenwicht die zich moeten voordoen indien het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen van de ene dag op de andere ook op deze tijdvakken zou worden toegepast, heeft de gemeenschapswetgever de geleidelijke tenuitvoerlegging van dit beginsel door de Lid-Staten willen toestaan. Deze geleidelijkheid zou niet worden verzekerd, indien de draagwijdte van de bij eerdergenoemde bepaling toegestane afwijking restrictief zou moeten worden omschreven.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Fiscale bepalingen ° Harmonisatie van wetgevingen ° Omzetbelasting ° Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde ° Belastbare handelingen ° Onttrekken van bedrijfsgoed voor eigen privé-doeleinden van belastingplichtige ° Bouw in uitoefening van bedrijf van voor eigen bewoning bestemde woning op grond die privé is verworven en in bezit is ° Enkel gebouw belastbaar

(Richtlijn nr. 77/388 van de Raad, art. 5, lid 6, en 11 A, lid 1, sub b)

Samenvatting

Artikel 5, lid 6, van de Zesde richtlijn 77/388, dat met een levering onder bezwarende titel gelijkstelt het door een belastingplichtige aan zijn bedrijf onttrekken van een goed voor eigen privé-doeleinden ingeval met betrekking tot dat goed recht op aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde is ontstaan, moet aldus worden uitgelegd, dat wanneer een belastingplichtige ° te weten een bouwondernemer ° grond verwerft met geen ander doel dan de aanwending van die grond voor eigen privé-doeleinden, maar op die grond in de uitoefening van zijn bedrijf een woning sticht, bestemd voor bewoning door hemzelf, alleen de woning en niet de grond als voor eigen privé-doeleinden aan zijn bedrijf onttrokken in de zin van deze bepaling moet worden beschouwd. Overeenkomstig artikel 11 A, lid 1, sub b, van de Zesde richtlijn is de maatstaf van heffing derhalve uitsluitend de waarde van het opgerichte gebouw, doch niet de waarde van de grond.