ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
3.

Het beginsel van gelijke behandeling en het verbod van discriminatie op grond van nationaliteit, die in de artikelen 43 EG en 49 EG zijn neergelegd, en de daaruit voortvloeiende transparantieverplichting gebieden niet dat de nationale autoriteiten een overeenkomst opzeggen of dat de nationale rechterlijke instanties een bevel uitvaardigen telkens wanneer deze verplichting niet zou zijn nagekomen bij de gunning van dienstenconcessies. Het is een aangelegenheid van de nationale rechtsorde om de rechtsmiddelen die ertoe strekken, de rechten te beschermen die de justitiabelen aan deze verplichting ontlenen, zodanig vast te stellen dat deze middelen niet ongunstiger zijn dan soortgelijke nationale rechtsmiddelen en de uitoefening van deze rechten niet praktisch onmogelijk of uiterst moeilijk maken. De transparantieverplichting vloeit rechtstreeks voort uit de artikelen 43 EG en 49 EG, die rechtstreekse werking hebben in de interne rechtsorde van de lidstaten en primeren op elke daarmee strijdige bepaling van nationaal recht.
1)

Artikel 5, punt 1, sub b, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat overeenkomsten tot levering van te vervaardigen of voort te brengen goederen, ook wanneer de koper daarbij bepaalde eisen met betrekking tot de verkrijging, de verwerking en de levering van deze goederen heeft gesteld, zonder dat hij de materialen heeft geleverd, en ook wanneer de leverancier aansprakelijk is voor de kwaliteit van het product en de conformiteit ervan met de overeenkomst, als „koop en verkoop van roerende lichamelijke zaken” in de zin van artikel 5, punt 1, sub b, eerste streepje, van deze verordening moeten worden gekwalificeerd.
3)

Richtlijn 89/665, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/50, gebiedt de nationale rechter, met gebruikmaking van zijn discretionaire bevoegdheid de beroepstermijn te verlengen op een wijze die verzekert dat de verzoeker beschikt over een termijn die gelijkwaardig is aan die waarover hij zou hebben beschikt indien de door de toepasselijke nationale regeling voorgeschreven termijn zou hebben gelopen vanaf de datum waarop hij kennis had of kennis had moeten hebben van de schending van de regels inzake het plaatsen van overheidsopdrachten. Indien de nationale bepalingen betreffende de beroepstermijnen niet in overeenstemming met richtlijn 89/665, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/50, zouden kunnen worden uitgelegd, zou de nationale rechter ze buiten toepassing moeten laten, teneinde het gemeenschapsrecht integraal toe te passen en de rechten te beschermen die het aan particulieren toekent.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 63/8

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 januari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Bergen — België) — Société de Gestion Industrielle (SGI)/Belgische Staat

(Zaak C-311/08) (1)

(Vrijheid van vestiging - Vrij verkeer van kapitaal - Directe belastingen - Wetgeving inzake inkomstenbelasting - Vaststelling van belastbare inkomsten van vennootschappen - Vennootschappen die zich in band van wederzijdse afhankelijkheid bevinden - Abnormaal of goedgunstig voordeel dat ingezeten vennootschap toekent aan in andere lidstaat gevestigde vennootschap - Toevoeging van bedrag van dit voordeel aan eigen winst van ingezeten toekennende vennootschap - Evenwichtige verdeling van heffingsbevoegdheid tussen lidstaten - Bestrijding van belastingontwijking - Voorkoming van misbruiken - Evenredigheid)

2010/C 63/11

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Rechtbank van eerste aanleg te Bergen

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Société de Gestion Industrielle (SGI)

Verwerende partij: Belgische Staat

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank van eerste aanleg te Bergen (België) — Uitlegging van de artikelen 12 EG, 43 EG, 48 EG en 56 EG — Toelaatbaarheid van een nationale regeling volgens welke een abnormaal of goedgunstig voordeel dat een ingezeten vennootschap heeft toegekend aan een niet-ingezeten vennootschap waarmee banden van wederzijdse afhankelijkheid bestaan, wordt belast bij de ingezeten vennootschap, terwijl datzelfde voordeel niet wordt belast wanneer het wordt toegekend aan een ingezeten vennootschap

Dictum

Artikel 43 EG, gelezen in samenhang met artikel 48 EG, moet aldus worden uitgelegd dat het zich in beginsel niet verzet tegen een regeling van een lidstaat als die aan de orde in het hoofdgeding, volgens welke een abnormaal of goedgunstig voordeel wordt belast bij de ingezeten vennootschap wanneer dit voordeel is toegekend aan een in een andere lidstaat gevestigde vennootschap ten aanzien waarvan eerstgenoemde vennootschap zich rechtstreeks of indirect in een band van wederzijdse afhankelijkheid bevindt, terwijl een ingezeten vennootschap niet over een dergelijk voordeel kan worden belast ingeval dit voordeel is toegekend aan een andere ingezeten vennootschap ten aanzien waarvan deze vennootschap zich in een dergelijke band bevindt. Niettemin dient de verwijzende rechterlijke instantie te verifiëren of de regeling in het hoofdgeding niet verder gaat dan noodzakelijk is voor het bereiken van de door deze regeling nagestreefde doelstellingen, in hun geheel beschouwd.

(1) PB C 260 van 11.10.2008.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 24/12

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 december 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Yaesu Europe BV/Bundeszentralamt für Steuern

(Zaak C-433/08) (1)

(Achtste btw-richtlijn - Regeling voor teruggaaf van btw aan niet in binnenland gevestigde belastingplichtigen - Bijlage A - Verzoek om teruggaaf - Begrip „handtekening” in dat verzoek - Nationale wettelijke regeling waarbij eigenhandig geplaatste handtekening van belastingplichtige of van zijn wettelijke vertegenwoordiger is vereist en die van gevolmachtigde is uitgesloten)

2010/C 24/19

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesfinanzhof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Yaesu Europe BV

Verwerende partij: Bundeszentralamt für Steuern

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van het model in bijlage A bij de Achtste richtlijn (79/1072/EEG) van de Raad van 6 december 1979 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Regeling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen (PB L 331, blz. 11) — Begrip „handtekening” op het verzoek om teruggaaf — Nationale wettelijke regeling waarbij alleen de aanvrager zelf of zijn wettelijke vertegenwoordiger en niet een gemachtigde kan ondertekenen

Dictum

Het begrip „handtekening” in het model voor een verzoek om teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde in bijlage A bij de Achtste richtlijn (79/1072/EEG) van de Raad van 6 december 1979 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Regeling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen, vormt een gemeenschapsrechtelijk begrip dat uniform moet worden uitgelegd in die zin dat een dergelijk verzoek om teruggaaf niet verplicht door de belastingplichtige zelf moet worden ondertekend, maar dat het in dit verband volstaat dat het door een gevolmachtigde wordt ondertekend.

(1) PB C 313 van 06.12.2008.
2)

Richtlijn 2004/18 moet aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen een uitlegging van een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die eraan in de weg staat dat lichamen, zoals universiteiten en onderzoeksinstituten, die hoofdzakelijk andere doelstellingen dan winst nastreven, deelnemen aan een procedure voor het plaatsen van een overheidsopdracht, terwijl dergelijke lichamen op grond van het nationale recht wel gerechtigd zijn de diensten waarop die opdracht betrekking heeft, aan te bieden.
1)

— Door niet te bepalen dat gevallen van weigering van toegang tot het elektriciteitsdistributie- of transportnet kunnen worden voorgelegd aan de regelgevende instantie, die vervolgens binnen twee maanden bij wege van bindende beslissing uitspraak moet doen, overeenkomstig artikel 23, lid 5, van richtlijn 2003/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en houdende intrekking van richtlijn 96/92/EG, en — door aan een andere instantie dan de regelgevende instantie de bevoegdheid te verlenen om voor de berekening van de tarieven doorslaggevende elementen te bepalen met betrekking tot bepaalde elektriciteitstransportinstallaties, in strijd met artikel 23, lid 2, sub a, van richtlijn 2003/54, is het Koninkrijk België de krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
1)

Met de vaststelling en handhaving van de artikelen 73 en 74-IV van de Code des marchés publics zoals vastgesteld bij besluit nr. 2006-975 van 1 augustus 2006, voor zover daarbij is voorzien in een procedure voor het plaatsen van opdrachten voor projectdefiniëring op basis waarvan een aanbestedende dienst een opdracht tot uitvoering (van diensten, leveringen of werken) kan gunnen aan een van de opdrachtnemers van de oorspronkelijke opdrachten voor projectdefiniëring, zonder een nieuwe oproep tot mededinging, of hoogstens met een tot die opdrachtnemers beperkte oproep tot mededinging, is de Franse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 2 en 28 van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 297/12

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 oktober 2009 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Murcia — Spanje) — María Julia Zurita García (C-261/08), Aurelio Choque Cabrera (C-348/08)/Delegación del Gobierno en Murcia

(Gevoegde zaken C-261/08 en C-348/08) (1)

(Visa, asiel en immigratie - Maatregelen inzake overschrijden van buitengrenzen - Artikel 62, punten 1 en 2, sub a, EG - Overeenkomst ter uitvoering van Schengenakkoord - Artikelen 6 ter en 23 - Verordening (EG) nr. 562/2006 - Artikelen 5, 11 en 13 - Vermoeden inzake verblijfsduur - Onderdanen van derde landen die zich illegaal op grondgebied van lidstaat ophouden - Nationale regeling op basis waarvan naargelang omstandigheden geldboete kan worden opgelegd of verwijdering kan worden gelast)

2009/C 297/11

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Tribunal Superior de Justicia de Murcia

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: María Julia Zurita Garcia (C-261/08), Aurelio Choque Cabrera (C-348/08)

Verwerende partij: Delegación del Gobierno en la Región Murcia

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal Superior de Justicia de Murcia — Uitlegging van artikel 62, punten 1 en 2, sub a, EG en van de artikelen 5, 11 en 13 van verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) (PB L 105, blz. 1) — Nationale regeling op basis waarvan de straf van uitzetting kan worden vervangen door een geldboete

Dictum

De artikelen 6 ter en 23 van de overeenkomst ter uitvoering van het akkoord van Schengen van 14 juni 1985 tussen de regeringen van de staten van de Benelux Economische Unie, van de Bondsrepubliek Duitsland en van de Franse Republiek betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen, ondertekend te Schengen op 19 juni 1990, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2133/2004 van de Raad van 13 december 2004 waarbij voor de bevoegde autoriteiten van de lidstaten de verplichting wordt ingevoerd om in de reisdocumenten van onderdanen van derde landen bij het overschrijden van de buitengrenzen van de lidstaten systematisch een stempel aan te brengen, en waarbij de bepalingen van de overeenkomst ter uitvoering van het akkoord van Schengen en het gemeenschappelijk handboek daartoe worden gewijzigd, en artikel 11 van verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode), moeten aldus worden uitgelegd dat wanneer een onderdaan van een derde land zich illegaal op het grondgebied van een lidstaat ophoudt doordat hij niet of niet langer voldoet aan de in deze staat geldende voorwaarden inzake verblijfsduur, deze lidstaat niet gehouden is om zijn verwijdering te gelasten.

(1) PB C 209 van 15.08.2008

PB C 260 van 11.10.2008.
1.

Door een belastingregeling te handhaven die voorziet in een vrijstelling van de winsten uit loterijen, kansspelen en weddenschappen die in het Koninkrijk Spanje worden georganiseerd door bepaalde in deze lidstaat gevestigde publieke instellingen en organisaties zonder winstoogmerk die op sociaal gebied werkzaam zijn of hulp verlenen, zonder dat deze vrijstelling geldt voor de winsten uit loterijen, kansspelen en weddenschappen die worden georganiseerd door instellingen en organisaties die in een andere lidstaat van de Europese Unie of de Europese Economische Ruimte zijn gevestigd en soortgelijke activiteiten verrichten, is het Koninkrijk Spanje de krachtens artikel 49 EG en artikel 36 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992 op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
2)

Het ontstaan van de verplichting van de werkgever om met raadpleging over het overwogen collectieve ontslag te beginnen, hangt niet ervan af of hij reeds in staat is, de vertegenwoordigers van de werknemers alle in artikel 2, lid 3, eerste alinea, sub b, van richtlijn 98/59 vereiste gegevens te verstrekken.
2)

In omstandigheden als die in het hoofdgeding moet artikel 14, lid 1, van verordening nr. 6/2002 aldus worden uitgelegd dat het recht op het gemeenschapsmodel toekomt aan de ontwerper, tenzij het bij overeenkomst is overgedragen aan diens rechtverkrijgende.
1)

De Italiaanse Republiek is, op het gebied van de teruggaaf van belasting over de toegevoegde waarde aan een belastingplichtige die in een andere lidstaat of in een derde land woonachtig is, doch een vaste inrichting heeft in de betrokken lidstaat, de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 1 van de Achtste richtlijn (79/1072/EEG) van de Raad van 6 december 1979 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Regeling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen, en artikel 1 van de Dertiende richtlijn (86/560/EEG) van de Raad van 17 november 1986 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Regeling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet op het grondgebied van de Gemeenschap gevestigde belastingplichtigen, door een belastingplichtige die in een andere lidstaat of in een derde land is gevestigd, doch in Italië een vaste inrichting heeft en in de betrokken periode goederen heeft geleverd of diensten heeft verricht in Italië, te verplichten voor de teruggaaf van als voorbelasting betaalde belasting over de toegevoegde waarde gebruik te maken van de procedures waarin deze richtlijnen voorzien, in plaats van deze belasting waarde gewoon te kunnen aftrekken, wanneer de verkrijging uit hoofde waarvan om teruggave van deze belasting wordt verzocht, niet via de vaste inrichting in Italië, maar rechtstreeks door de hoofdvestiging van deze belastingplichtige is afgewikkeld.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 180/19

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 18 juni 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof te Amsterdam — Nederland) — Kloosterboer Services BV/Inspecteur van de Belastingdienst/Douane Rotterdam

(Zaak C-173/08) (1)

(Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefposten - Koelsystemen voor computers samengesteld uit „heatsink” en ventilator - Indeling in gecombineerde nomenclatuur)

2009/C 180/31

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Gerechtshof te Amsterdam

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Kloosterboer Services BV

Verwerende partij: Inspecteur van de Belastingdienst/Douane Rotterdam

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Gerechtshof te Amsterdam — Uitlegging van verordening (EG) nr. 384/2004 van de Commissie van 1 maart 2004 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur (PB L 64, blz. 21) — Indeling van koelsystemen voor computers samengesteld uit een „heatsink” en een ventilator

Dictum

Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1789/2003 van de Commissie van 11 september 2003, moet aldus worden uitgelegd dat producten als die aan de orde in het hoofdgeding, die zijn samengesteld uit een heatsink en een ventilator en die uitsluitend bestemd zijn om te worden ingebouwd in computers, moeten worden ingedeeld in post 8473 30 90 van de gecombineerde nomenclatuur in bijlage I bij die verordening.

(1) PB C 183 van 19.7.2008.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 180/18

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 11 juni 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — H. J. Nijemeisland/Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

(Zaak C-170/08) (1)

(Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Rundvlees - Verordening (EG) nr. 795/2004 - Artikel 3 bis - Geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde steunregelingen - Bedrijfstoeslag - Vaststelling van referentiebedrag - Kortingen en uitsluitingen)

2009/C 180/30

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

College van Beroep voor het bedrijfsleven

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: H. J. Nijemeisland

Verwerende partij: Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitlegging van artikel 3 bis van verordening (EG) nr. 795/2004 van de Commissie van 21 april 2004 houdende bepalingen voor de uitvoering van de bedrijfstoeslagregeling waarin is voorzien bij verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers (PB L 141, blz. 1) en van artikel 2, sub r en s, van verordening (EG) nr. 2419/2001 van de Commissie van 11 december 2001 houdende uitvoeringsbepalingen inzake het bij verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad ingestelde geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen (PB L 327, blz. 11) — Geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde steunregelingen — Bedrijfstoeslagregeling — Vaststelling van referentiebedrag — Kortingen en uitsluitingen

Dictum

Artikel 3 bis van verordening (EG) nr. 795/2004 van de Commissie van 21 april 2004 houdende bepalingen voor de uitvoering van de bedrijfstoeslagregeling waarin is voorzien bij verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1974/2004 van de Commissie van 29 oktober 2004, moet aldus worden uitgelegd, dat de kortingen en uitsluitingen op basis van verordening (EG) nr. 1254/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector rundvlees, buiten beschouwing moeten worden gelaten bij de in artikel 37, lid 1, van verordening nr. 1782/2003 voorgeschreven berekening.

(1) PB C 197 van 2.8.2008.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 153/13

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 mei 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Siebrand BV/Staatssecretaris van Financiën

(Zaak C-150/08) (1)

(Gecombineerde nomenclatuur - Tariefposten 2206 en 2208 - Gegiste drank die gedistilleerde alcohol bevat - Uit vruchten of uit natuurlijk product verkregen drank - Toevoeging van stoffen - Gevolgen - Verlies van smaak, geur en uiterlijk van oorspronkelijke drank)

2009/C 153/24

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hoge Raad der Nederlanden

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Siebrand BV

Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van tariefposten 2206 en 2208 van de gecombineerde nomenclatuur — Gegiste drank met ethylalcohol (gedistilleerd) — Toevoeging van water en van stoffen waardoor de drank de smaak, de geur en/of het uiterlijk van een uit vruchten of een natuurproduct verkregen drank verliest

Dictum

Dranken op basis van gegiste alcohol, die aanvankelijk strookten met post 2206 van de gecombineerde nomenclatuur in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 2587/91 van de Commissie van 26 juli 1991, waaraan in enige mate gedistilleerde alcohol, water, suikersiroop, aroma’s, kleur- en smaakstoffen en — wat enkele daarvan betreft — een roombase zijn toegevoegd, waardoor zij de smaak, de geur en/of het uiterlijk van een uit een bepaalde vrucht of uit een bepaald natuurproduct vervaardigde drank hebben verloren, vallen niet onder post 2206 van de gecombineerde nomenclatuur, maar onder post 2208 daarvan.

(1) PB C 171 van 5.7.2008.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 180/15

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 juni 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — David Hütter/Technische Universität Graz

(Zaak C-88/08) (1)

(Richtlijn 2000/78/EG - Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Discriminatie op grond van leeftijd - Vaststelling van beloning van arbeidscontractanten van Staat - Uitsluiting van vóór voltooiing van achttiende levensjaar verworven beroepservaring)

2009/C 180/24

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberster Gerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: David Hütter

Verwerende partij: Technische Universität Graz

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberster Gerichtshof (Oostenrijk) — Uitlegging van de artikelen 1, 2 en 6 van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000, tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16) — Verbod van elke discriminatie op grond van leeftijd — Nationale regeling krachtens welke voor de vaststelling van de beloning van arbeidscontractanten geen rekening mag worden gehouden met tijdvakken van arbeid die vóór de voltooiing van het achttiende levensjaar zijn vervuld

Dictum

De artikelen 1, 2 en 6 van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling die, teneinde het algemene onderwijs niet te benadelen ten opzichte van het beroepsonderwijs en de integratie van jonge leerlingen uit het leerlingenstelsel in de arbeidsmarkt te bevorderen, uitsluit dat met vóór de voltooiing van het achttiende levensjaar vervulde tijdvakken van arbeid rekening wordt gehouden voor de vaststelling van de salaristrap waarin arbeidscontractanten in overheidsdienst van een lidstaat worden geplaatst.

(1) PB C 128 van 24.5.2008.