ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer - uitgebreid) van 22 maart 1999. - Sinochem National Chemicals Import & Export Corporation tegen Raad van de Europese Unie. - Begroting van kosten. - Zaak T-97/95 (92).



Jurisprudentie 1999 bladzijde II-00743



Samenvatting



Trefwoorden

1 Procedure - Kosten - Begroting - Voorwerp

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 91, sub b, en 92, lid 1)

2 Procedure - Kosten - Begroting - In aanmerking te nemen gegevens

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 91, sub b, en 92, lid 1)

3 Procedure - Kosten - Begroting - Invorderbare kosten - Interveniërende partij

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 91, sub b, en 92, lid 1)

Samenvatting

1 In een procedure tot begroting van kosten staat het niet aan de gemeenschapsrechter de honoraria vast te stellen die partijen aan hun eigen advocaten zijn verschuldigd, doch te bepalen tot welk bedrag deze honoraria kunnen worden teruggevorderd van de in de kosten verwezen partij.

2 Aangezien een tariefregeling in het gemeenschapsrecht ontbreekt, moet de gemeenschapsrechter de gegevens van de zaak vrijelijk beoordelen, daarbij rekening houdend met het onderwerp en de aard van het geschil, het belang ervan vanuit het oogpunt van het gemeenschapsrecht, de moeilijkheid van de zaak, de hoeveelheid werk die de gemachtigden of raadslieden aan de contentieuze procedure kunnen hebben gehad, en het economisch belang van het geschil voor de partijen. Daartoe hoeft hij geen rekening te houden met nationale tarieven voor advocatenhonoraria noch met een eventuele overeenkomst dienaangaande tussen de betrokken partij en haar gemachtigden of raadslieden.

3 In het geval van een door een interveniërende partij ingediend verzoek tot begroting van kosten valt in aanmerking te nemen, dat een interventie, aangezien zij naar haar aard ondergeschikt is aan de actie ten principale, behoudens in uitzonderlijke gevallen minder moeilijkheden zal opleveren dan deze laatste.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Sociale politiek - Europees Sociaal Fonds - Bijstand in financiering van beroepsopleidingsacties - Vermindering van aanvankelijk toegekende bijstand - Uitsluitende bevoegdheid van Commissie - Subrogatie van Lid-Staten in rechten van Gemeenschap, als bedoeld in artikel 6, lid 2, van verordening nr. 2950/83 - Voorwerp

(Verordening nr. 250/83 van de Raad, art. 6, leden 1 en 2)

2 Beroep tot nietigverklaring - Termijnen - Aanvang - Handeling die niet is bekendgemaakt of waarvan niet aan verzoeker kennis is gegeven - Exacte kennis van inhoud en gronden - Verplichting om binnen redelijke termijn na bekend worden van bestaan van handeling volledige tekst ervan op te vragen

(EG-Verdrag, art. 173, vijfde alinea)

Samenvatting

3 Iedere nationale autoriteit die bevoegd is voor de financiering van acties van het Europees Sociaal Fonds, heeft de mogelijkheid om in een aanvraag om betaling van het saldo overeenkomstig artikel 5, lid 4, van verordening nr. 2950/83 houdende toepassing van besluit 83/516 betreffende de taken van het Europees Sociaal Fonds, een voorstel te doen tot vermindering van door het Fonds toegekende financiële bijstand, maar de Commissie beslist over de verzoeken tot betaling van het saldo en zij is de enige die bevoegd is om overeenkomstig artikel 6, lid 1, van de genoemde verordening financiële bijstand te verminderen. Hieruit volgt, dat het de Commissie is die tegenover de ontvanger van de bijstand de juridische verantwoordelijkheid draagt voor de beschikking waarbij zijn bijstand wordt verminderd, ongeacht of deze vermindering al dan niet door de betrokken autoriteit is voorgesteld.

Bovendien betreft de in artikel 6, lid 2, van de verordening bedoelde subrogatie geenszins de bij artikel 6, lid 1, verleende bevoegdheid tot vermindering van de bijstand van het Europees Sociaal Fonds, maar enkel de rechten van de Gemeenschap op terugvordering van onverschuldigd betaalde voorschotten, zodat die subrogatie noodzakelijkerwijze een voorafgaande beschikking van de Commissie tot vermindering van de bijstand onderstelt.

4 Bij gebreke van bekendmaking of kennisgeving van een handeling gaat de termijn voor het instellen van een beroep tot nietigverklaring ervan eerst in op het tijdstip waarop de betrokken derde kennis heeft van de precieze inhoud en motivering van de betrokken handeling, op voorwaarde evenwel dat hij de volle tekst van de betrokken handeling opvraagt binnen een redelijke termijn vanaf de datum waarop hij van het bestaan ervan heeft vernomen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Procedure - Kosten - Begroting - Invorderbare kosten - Kosten gemaakt tijdens administratieve procedure op gebied van mededinging - Kosten gemaakt na mondelinge behandeling - Daarvan uitgesloten

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 91, sub b)

2. Procedure - Kosten - Begroting - In aanmerking te nemen factoren

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 91, sub b)

Samenvatting

1. De invorderbare kosten zijn beperkt tot enerzijds de kosten die in verband met de procedure voor de gemeenschapsrechter zijn gemaakt, en anderzijds de daartoe noodzakelijke kosten.

Artikel 91 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht ziet slechts op de procedure voor het Gerecht, met uitsluiting van de precontentieuze fase. Hieruit volgt dat het verzoek tot begroting van de kosten met het oog op de vergoeding van de kosten van de administratieve procedure voor de Commissie op mededingingsgebied, moet worden afgewezen.

De kosten betreffende de periode na de dag van de mondelinge behandeling komen evenmin voor vergoeding in aanmerking, aangezien na die datum geen enkele proceshandeling heeft plaatsgevonden. De na deze datum gemaakte kosten lijken niet rechtstreeks verband te houden met de verdediging voor de gemeenschapsrechter, zodat zij niet kunnen worden beschouwd als in verband met de procedure gemaakte noodzakelijke kosten in de zin van artikel 91 van het Reglement voor de procesvoering.

( cf. punten 28-31 )

2. Het staat niet aan de gemeenschapsrechter om de door de partijen aan hun eigen advocaten verschuldigde honoraria te begroten, maar hij dient te bepalen tot welk bedrag die vergoedingen kunnen worden teruggevorderd van de partij die in de kosten is verwezen. De gemeenschapsrechter behoeft bij een beslissing op een verzoek tot begroting van kosten geen rekening te houden met een nationaal tarief voor advocatenhonoraria of met een eventuele overeenkomst dienaangaande tussen de belanghebbende partij en haar gemachtigden of raadslieden. Aangezien een tariefregeling in het gemeenschapsrecht ontbreekt, moet de gemeenschapsrechter de gegevens van de zaak vrijelijk beoordelen, daarbij rekening houdend met het onderwerp en de aard van het geschil, het belang ervan vanuit het oogpunt van het gemeenschapsrecht, de moeilijkheid van de zaak, de hoeveelheid werk die de gemachtigden of de raadslieden aan de contentieuze procedure kunnen hebben gehad, en het economisch belang van het geschil voor de partijen.

Het belang dat een geschil vanuit het oogpunt van het gemeenschapsrecht heeft wegens de nieuwe en belangrijke rechtsvragen en de ingewikkelde feitelijke vragen die het doet rijzen, kan zowel hoge honoraria rechtvaardigen als de omstandigheid dat een der partijen zich door meerdere advocaten laat vertegenwoordigen.

( cf. punten 32-33, 37 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring - Natuurlijke of rechtspersonen - Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken - Verordening houdende vaststelling van specifieke landbouwomrekeningskoers in sector suiker - Ontbreken van vaststelling voor een Lid-Staat - Beroep van teler en van vereniging van telers uit die staat - Niet-ontvankelijkheid

(EG-Verdrag, art. 173, vierde alinea; verordening nr. 1734/95 van de Commissie)

Samenvatting

Een door een suikerbietenteler ingesteld beroep tot nietigverklaring van verordening nr. 1734/95 tot vaststelling van de specifieke landbouwomrekeningskoers voor de minimumprijzen voor suikerbieten en voor de produktieheffingen en de aanvullende heffing in de sector suiker voor het verkoopseizoen 1994/1995, voor zover deze verordening geen omrekeningskoers vaststelt voor de Lid-Staat waar de betrokken teler gevestigd is, is niet-ontvankelijk.

Die verordening is immers naar haar aard een maatregel van algemene strekking, waarvan de toepassing voortvloeit uit een objectieve situatie en die rechtsgevolgen teweegbrengt voor in algemene en abstracte termen omschreven categorieën van personen. Aan het regelgevende karakter van een handeling wordt niet afgedaan door de omstandigheid dat het in theorie mogelijk was, dat de opsteller van de handeling ten tijde van de vaststelling ervan het aantal en de identiteit van de betrokken marktdeelnemers kende, zolang vaststaat dat de toepassing van de handeling voortvloeit uit een objectieve feitelijke of rechtstoestand die in de handeling in relatie tot haar doelstelling wordt omschreven. De omstandigheid dat een handeling met objectieve werking voor verschillende categorieën van rechtssubjecten in concreto tot uiteenlopende gevolgen kan leiden, doet evenmin af aan het regelgevende karakter van die handeling.

Bovendien is niet voldaan aan de voorwaarden om verzoeker te kunnen aanmerken als zijnde individueel door de verordening geraakt. Verzoeker wordt namelijk niet in zijn rechtspositie geraakt uit hoofde van een feitelijke situatie, welke hem ten opzichte van ieder ander karakteriseert en hem individualiseert op soortgelijke wijze als de adressaat, aangezien hij slechts wordt geraakt in zijn objectieve hoedanigheid van teler in de suikersector, juist zoals iedere andere teler in die sector.

Het door een vereniging van suikerbietentelers ingestelde beroep tot nietigverklaring dat gericht is tegen diezelfde verordening, is eveneens niet-ontvankelijk, daar een dergelijke vereniging geen ontvankelijk beroep kan instellen, wanneer haar leden dat individueel ook niet kunnen, aangezien de behartiging van de algemene en collectieve belangen van een groep justitiabelen in dit verband niet volstaat.
Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer - uitgebreid) van 12 december 1997. - Detlef Nölle tegen Raad van de Europese Unie et Commissie van de Europese Gemeenschappen. - Begroting van kosten. - Zaak T-167/94 (92).



Jurisprudentie 1997 bladzijde II-02379



Samenvatting



Trefwoorden

1 Procedure - Kosten - Begroting - Invorderbare kosten - Door partijen gemaakte noodzakelijke kosten - Reis- en verblijfkosten van gemachtigden, raadslieden of advocaten van gemeenschapsinstellingen - Voorwaarden voor vergoeding

('s Hofs Statuut-EG, art. 17, eerste alinea; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 19, sub b)

2 Procedure - Kosten - Begroting - Invorderbare kosten - Begrip - In aanmerking te nemen factoren

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 91, sub b, en 92, lid 1)

Samenvatting

3 Wanneer een instelling, in een geding voor het Gerecht, gebruik maakt van de bevoegdheid die haar is verleend bij artikel 17, eerste alinea, van 's Hofs Statuut-EG, dat op grond van artikel 46 van dit Statuut ook geldt voor de procedures voor het Gerecht, om zich door een advocaat te laten bijstaan, valt zijn bezoldiging onder het begrip "door partijen in verband met de procedure gemaakte noodzakelijke kosten" in de zin van artikel 91, sub b, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht.

Voor de betaling van de reiskosten van de gemachtigde van de instelling met het oog op de mondelinge behandeling volgt hieruit, dat het feit dat de advocaat van de instelling ter terechtzitting aanwezig was, geenszins belette dat zijn gemachtigde eveneens aanwezig was, aangezien de aanwezigheid van laatstgenoemde ook noodzakelijk was voor een adequate vertegenwoordiging in rechte van de instelling. Mitsdien vallen dergelijke reiskosten onder het begrip "in verband met de procedure gemaakte noodzakelijke kosten".

4 Bij gebreke van een tariefregeling in het gemeenschapsrecht, moet de gemeenschapsrechter, wanneer hij krachtens artikel 92, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht de kosten begroot, de gegevens van de zaak vrijelijk beoordelen, daarbij rekening houdend met het onderwerp en de aard van het geschil, het belang ervan voor het gemeenschapsrecht, de moeilijkheid van de zaak, de hoeveelheid werk die de gemachtigden of de raadslieden aan de contentieuze procedure kunnen hebben gehad, en het economisch belang van het geschil voor de partijen, zonder rekening te houden met nationale tarieven voor advocatenhonoraria of met een eventuele overeenkomst dienaangaande tussen de betrokken partij en haar gemachtigden of raadslieden.
Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer - uitgebreid) van 13 december 1999. - Tyco Toys (UK) Ltd, Matchbox Toys (UK) Ltd, Matchbox Collectibles Ltd, Tyco Distribution Europe NV, Tyco Manufacturing Europe Inc, Matchbox Spielwaren, Matchbox Collectibles GmbH, Tyco Toys France SA, Tyco Toys España SA, Tyco Toys Deutschland GmbH en Playtime Toys (UK) Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen en Raad van de Europese Unie. - Gemeenschappelijke handelspolitiek - Verordeningen (EG) nr. 519/94 en nr. 747/94 - Invoercontingenten voor bepaalde soorten speelgoed van oorsprong uit de Volksrepubliek China - Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is. - Zaak T-268/94.



Jurisprudentie 1999 bladzijde II-03569



Trefwoorden

Gemeenschappelijke handelspolitiek - Gemeenschappelijke invoerregeling - Contingenten voor bepaalde soorten speelgoed van oorsprong uit Volksrepubliek China - Exceptie van onwettigheid opgeworpen tegen artikel 1, lid 2, van verordening nr. 519/94 en artikel 3, lid 2, van verordening nr. 747/94 - Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 111; verordening nr. 519/94 van de Raad, art. 1, lid 2; verordening nr. 747/94 van de Commissie, art. 3, lid 2)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Procedure - Kosten - Begroting - In aanmerking te nemen factoren

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 92, lid 1)

2 Procedure - Kosten - Begroting - Invorderbare kosten - Begrip - Bijstand van meerdere advocaten

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 91, sub b)

Samenvatting

1 Aangezien een tariefregeling in het gemeenschapsrecht ontbreekt, moet de gemeenschapsrechter de gegevens van de zaak vrijelijk beoordelen, daarbij rekening houdend met het onderwerp en de aard van het geschil, het belang ervan voor het gemeenschapsrecht, de moeilijkheid van de zaak, de hoeveelheid werk die de gemachtigden of de raadslieden aan de contentieuze procedure kunnen hebben gehad, en het economisch belang van het geschil voor de partijen.

De mogelijkheid voor de gemeenschapsrechter om de waarde van het door een advocaat verrichte werk te beoordelen hangt af van de nauwkeurigheid van de verstrekte informatie.

2 Ofschoon in beginsel slechts de bezoldiging van één advocaat als "invorderbare kosten" in de zin van artikel 91, sub b, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht kan worden aangemerkt, moet vooral rekening worden gehouden met het totale aantal arbeidsuren dat objectief gezien nodig lijkt voor de procedure voor het Gerecht, ongeacht het aantal advocaten die de betrokken diensten onderling hebben verdeeld.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Beroep tot nietigverklaring ° Natuurlijke of rechtspersonen ° Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken ° Verordening die definities, waaronder die van begrip "financiële instelling", vaststelt voor toepassing van in artikel 104 A van Verdrag vastgelegd verbod

(EG-Verdrag, art. 104 A, 173, vierde alinea, en 189; verordening nr. 3604/93 van de Raad, art. 4, lid 2, laatste streepje)

Samenvatting

Is niet-ontvankelijk het beroep tot nietigverklaring, ingesteld door een publiekrechtelijk lichaam van een Lid-Staat dat een verplichte sociale-zekerheidsregeling beheert, tegen verordening nr. 3604/93 tot vaststelling van de definities voor de toepassing van het in artikel 104 A van het Verdrag vastgelegde verbod op de bevoorrechte toegang, die in artikel 4, lid 2, laatste streepje, een definitie bevat van het begrip "financiële instellingen", waarin wordt gepreciseerd dat de instellingen die deel uitmaken van de sector "overheid", geen financiële instellingen zijn.

In de eerste plaats heeft deze verordening naar haar aard en draagwijdte immers een normatief karakter en vormt zij derhalve geen beschikking in de zin van artikel 189 van het Verdrag. Dienaangaande volstaat de opmerking, dat de in deze verordening gegeven definities in algemene en abstracte termen zijn gesteld en dus rechtsgevolgen teweegbrengen voor op algemene en abstracte wijze bepaalde categorieën van ondernemingen en instellingen, en dat een handeling die het oog heeft op objectieve situaties rechtens of feitelijk die zijn omschreven in verband met haar doel, niet haar normatieve karakter verliest indien de personen op wie zij van toepassing is identificeerbaar waren op het moment waarop de handeling werd vastgesteld.

In de tweede plaats wordt niet voldaan aan de voorwaarden op grond waarvan verzoekster kan worden aangemerkt als individueel en rechtstreeks geraakt door deze verordening, aangezien zij, ofschoon zij een deel van haar inkomsten ter beschikking van de staatskas moet stellen, niet wordt getroffen in haar rechtspositie uit hoofde van een feitelijke situatie die haar karakteriseert ten opzichte van ieder ander en haar individualiseert op soortgelijke wijze als een adressaat, daar zij zich in een situatie bevindt die vergelijkbaar is met die van elke andere niet-financiële instelling of onderneming, die tegen de heffingen door de overheid op haar inkomsten geen beroep kan doen op de bescherming voortvloeiende uit artikel 104 A van het Verdrag, en voor welke de huidige of toekomstige wetgeving van een Lid-Staat in een bevoorrechte toegang voorziet of zou kunnen voorzien.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Beroep tot nietigverklaring ° Natuurlijke of rechtspersonen ° Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken ° Verordeningen houdende vaststelling, voor bepaald gebied, van hoeveelheid te distilleren tafelwijn alsmede van percentages van produktie van tafelwijn die voor verplichte distillatie moeten worden geleverd

(EG-Verdrag, art. 173, vierde alinea; verordeningen nrs. 343/94 en 610/94 van de Commissie)

Samenvatting

De algemene strekking en, daarmee, het normatieve karakter van een handeling worden niet aangetast door de omstandigheid dat het aantal of zelfs de identiteit van de rechtssubjecten op wie zij op een bepaald moment van toepassing is, met meer of mindere mate van zekerheid kan worden bepaald, zolang maar vaststaat dat deze toepassing geschiedt op grond van een door de handeling omschreven situatie rechtens of feitelijk en in samenhang met de doelstelling van die handeling. Deze rechtssubjecten worden door de handeling waarvan zij nietigverklaring vorderen slechts individueel geraakt, wanneer de handeling hun rechtspositie beïnvloedt uit hoofde van een feitelijke situatie, welke hen ten opzichte van ieder ander karakteriseert en hen individualiseert op soortgelijke wijze als de adressaat.

Zowel de voor het wijnoogstjaar 1993/94 in gebied 4, dat wil zeggen Italië, te distilleren hoeveelheid, als de percentages van de voor dit wijnoogstjaar door de betrokken producenten voor distillatie te leveren produktie zijn bij verordening nr. 343/94 respectievelijk verordening nr. 610/94 vastgesteld op basis van door de nationale autoriteiten verstrekte objectieve gegevens betreffende de bijzonderheden van het betrokken wijnoogstjaar, zonder dat rekening is gehouden met een bijzondere situatie van de producenten van tafelwijn in de "regio Venetië". Deze producenten worden door de betrokken bepalingen van de verordeningen slechts geraakt in hun objectieve hoedanigheid van producent van tafelwijn, evenals iedere andere marktdeelnemer die zijn activiteiten op dezelfde markt uitoefent, zodat zij niet bij wege van een beroep tot nietigverklaring tegen deze bepalingen kunnen opkomen, omdat niet aan de door artikel 173, vierde alinea, van het Verdrag gestelde voorwaarden is voldaan.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Kort geding ° Opschorting van tenuitvoerlegging ° Voorlopige maatregelen ° Voorwaarden ° Ernstige en onherstelbare schade ° Financieel nadeel

(EG-Verdrag, art. 185 en 186; Reglement voor procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 2)

Samenvatting

Het spoedeisende karakter van een verzoek in kort geding uit hoofde van artikel 104, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering moet worden getoetst aan de vraag, of een voorlopige beslissing noodzakelijk is ter voorkoming van ernstige en onherstelbare schade voor de partij die om de voorlopige maatregel verzoekt. Deze partij dient het bewijs te leveren dat zij de afloop van de procedure ten principale niet kan afwachten zonder schade te lijden die voor haar ernstige en onherstelbare gevolgen zal hebben.

Een louter financieel nadeel, zoals dat voor verzoekster in kort geding voortvloeit uit het feit dat haar de mogelijkheid wordt ontnomen om in het kader van een communautair programma een contract te verkrijgen, kan in beginsel niet worden aangemerkt als onherstelbaar of zelfs moeilijk herstelbaar, aangezien het achteraf kan worden vergoed.
61993B0431

BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG (TWEEDE KAMER) VAN 29 OKTOBER 1993. - R. WIESCHEMANN IN ZIJN HOEDANIGHEID VAN CURATOR VAN HET FAILLISSEMENT VAN DE VENNOOTSCHAP SCHIFFSWERFT GERMERSHEIM GMBH TEGEN COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN. - AFDOENING ZONDER BESLISSING. - ZAAK T-431/93.



Jurisprudentie 1993 bladzijde II-01199
Trefwoorden



Trefwoorden

++++

1. Kort geding ° Ontvankelijkheidsvoorwaarden ° Ontvankelijkheid van beroep in hoofdzaak ° Irrelevantie ° Grenzen

(EEG-Verdrag, art. 185 en 186; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 2)

2. Kort geding ° Opschorting van tenuitvoerlegging ° Door representatieve werknemersorganen gevorderde gehele of gedeeltelijke opschorting van beschikking houdende goedkeuring, onder voorwaarden, van concentratie van ondernemingen ° Voorwaarden ° Ernstige en onherstelbare schade ° Afweging van alle betrokken belangen ° Gevaar dat zonder noodzaak onomkeerbare situatie wordt geschapen, die tussenkomst van rechter in kort geding rechtvaardigt

(EEG-Verdrag, art. 185 en 186; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 2; verordening nr. 4064/89 van de Raad)

3. Kort geding ° Opschorting van tenuitvoerlegging ° Gehele of gedeeltelijke opschorting van beschikking houdende goedkeuring, onder voorwaarden, van concentratie van ondernemingen ° Gerecht onvoldoende voorgelicht ° Partij om nadere inlichtingen gevraagd ° Opschorting toegestaan tot moment waarop rechter in kort geding, na kennisneming van verstrekte inlichtingen, uitspraak doet over vraag, of in beschikking gestelde voorwaarden zijn nagekomen

(EEG-Verdrag, art. 185; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 2)