Zaak C‑429/14

Air Baltic Corporation AS

tegen

Lietuvos Respublikos specialiųjų tyrimų tarnyba

(verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de

Lietuvos Aukščiausiasis Teismas)

„Prejudiciële verwijzing — Luchtvervoer — Verdrag van Montreal — Artikelen 19, 22 en 29 — Aansprakelijkheid van de luchtvervoerder bij vertraging in het internationaal vervoer van passagiers — Vervoerovereenkomst gesloten door de werkgever van de passagiers — Schade voortvloeiend uit vertraging — Schade geleden door de werkgever”

Samenvatting – Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 februari 2016

Vervoer — Luchtvervoer — Verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer — Aansprakelijkheid van de luchtvervoerder bij vertraging in het internationaal vervoer van passagiers — Vervoerovereenkomst gesloten tussen de luchtvervoerder en de werkgever van passagiers — Recht van de werkgever op schadeloosstelling — Toelaatbaarheid — Omvang

Vervoer — Luchtvervoer — Verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer — Consumenten in het luchtvervoer — Begrip — Geen coïncidentie met het begrip passagier

Het Verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer, dat op 28 mei 1999 te Montreal is gesloten, is op 9 december 1999 door de Europese Gemeenschap ondertekend en op 5 april 2001 in naam van deze laatste door de Raad van de Europese Unie goedgekeurd. Het is, wat de Europese Unie betreft, op 28 juni 2004 in werking getreden. Bijgevolg maken de bepalingen van het Verdrag van Montreal vanaf deze inwerkingtreding integrerend deel uit van de rechtsorde van de Unie, zodat het Hof bevoegd is om een prejudiciële beslissing te geven over de uitlegging ervan, met dien verstande dat dit verdrag is opgesteld in het Engels, Arabisch, Chinees, Spaans, Frans en Russisch en dat deze zes taalversies gelijkelijk authentiek zijn. Inzake een dergelijke uitlegging preciseert artikel 31 van het voor de Unie geldende Verdrag van Wenen inzake het verdragenrecht, waarbij regels van algemeen volkenrecht zijn gecodificeerd, dat een verdrag te goeder trouw moet worden uitgelegd overeenkomstig de gewone betekenis van de bewoordingen ervan in hun context en tegen de achtergrond van het voorwerp en het doel van dat verdrag. (cf. punten 22‑24)

Artikel 1, lid 1, van het Verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer, dat op 28 mei 1999 te Montreal is gesloten, op 9 december 1999 door de Europese Gemeenschap is ondertekend en op 5 april 2001 in naam van deze laatste door de Raad van de Europese Unie is goedgekeurd, moet worden uitgelegd tegen de achtergrond van de derde alinea van de preambule van dit verdrag, waarin het belang wordt beklemtoond van het waarborgen van bescherming van de belangen van consumenten in het internationale luchtvervoer, met dien verstande dat het begrip consument in de zin van dat verdrag niet noodzakelijkerwijze samenvalt met het begrip passagier, maar naar omstandigheden personen omvat die niet zelf worden vervoerd en dus geen passagier zijn. Gelet op deze doelstelling kan het feit dat de tekst van dat artikel 1 niet verwijst naar personen die een beroep doen op een internationale luchtvervoerder om hun werknemers als passagier te vervoeren, niet worden opgevat als een uitsluiting van deze personen, en dus van de schade die dezen uit dien hoofde kunnen lijden, van de werkingssfeer van dit Verdrag. (cf. punten 38, 39)