ARREST VAN HET HOF (TWEEDE KAMER) VAN 22 MEI 1980. - PATRIZIA FONTI, ECHTGENOTE VAN FRANCO GERONIMO, TEGEN EUROPEES PARLEMENT. - (" TERMIJN VOOR BEROEP - BEZWAREND BESLUIT "). - ZAAK NO. 142/79.



Jurisprudentie 1980 bladzijde 01617

Griekse bijz. uitgave bladzijde 00195



Samenvatting

Partijen

Onderwerp

Overwegingen van het arrest

Beslissing inzake de kosten

Dictum



Trefwoorden

AMBTENAREN - BEROEP - BEZWAREND BESLUIT - BEGRIP - BESLUIT TOT AFWIJZING GERICHT AAN BETROKKENE - AAN EEN DERDE GERICHTE MEDEDELING ZONDER WERKING

( AMBTENARENSTATUUT , ART . 90 , LID 2 )

Samenvatting

EEN BRIEF VAN DE ADMINISTRATIE , WAARIN EEN AMBTENAAR WORDT MEEGEDEELD DAT ONMOGELIJK GEVOLG KAN WORDEN GEGEVEN AAN EEN DOOR HEM GEDAAN VERZOEK EN WAARIN DE REDENEN VOOR DEZE WEIGERING WORDEN VERMELD , VORMT EEN BEZWAREND BESLUIT IN DE ZIN VAN ARTIKEL 90 , LID 2 , VAN HET AMBTENARENSTATUUT EN DOET DE IN DEZE BEPALING BEDOELDE TERMIJN VAN DRIE MAANDEN VOOR HET INDIENEN VAN EEN KLACHT INGAAN . EEN LATERE BRIEF , GERICHT AAN EEN DERDE DIE TEN GUNSTE VAN BETROKKENE HAD BEMIDDELD , WAARIN DE ADMINISTRATIE ENKEL HAAR EERDERE BESLISSING TOELICHT , KAN DAARENTEGEN NIET GEACHT WORDEN EEN DERGELIJK KARAKTER TE DRAGEN .

Partijen

IN ZAAK 142/79 ,

PATRIZIA FONTI , ECHTGENOTE VAN FRANCO GERONIMO , AMBTENARES BIJ HET EUROPEES PARLEMENT , WOONACHTIG TE STRASSEN , TE DEZEN VERTEGENWOORDIGD DOOR V . BIEL , ADVOCAAT TE LUXEMBURG , EN DOMICILIE GEKOZEN HEBBENDE TE LUXEMBURG BIJ V . BIEL , 18A , RUE DES GLACIS ,

VERZOEKSTER ,

TEGEN

EUROPEES PARLEMENT , TE DEZEN VERTEGENWOORDIGD DOOR F . PASETTI-BOMBARDELLA , DIRECTEUR-GENERAAL ADMINISTRATIE , PERSONEEL EN FINANCIEN , ALS GEMACH TIGDE , BIJGESTAAN DOOR A . BONN EN M . PRUM , ADVOCATEN TE LUXEMBURG , EN DOMICILIE GEKOZEN HEBBENDE TE LUXEMBURG BIJ A . BONN , 22 , COTE D ' EICH ,

VERWEERSTER ,

Onderwerp

BETREFFENDE IN DEZE PRELIMINAIRE FASE VAN DE PROCEDURE DE ONTVANKELIJKHEID VAN HET BEROEP WAARBIJ MEVROUW FONTI OM ERKENNING VAN HAAR RECHT OP DAGVERGOEDING EN OP VERGOEDING VAN VERHUISKOSTEN VERZOEKT ,

Overwegingen van het arrest

1 B VERZOEKSCHRIFT VAN 13 SEPTEMBER 1979 HEEFT VERZOEKSTER , AMBTENARES B HET EUROPEES PARLEMENT , HET HOF KRACHTENS ARTIKEL 91 VAN HET AMBTENARENSTATUUT VERZOCHT OM NIETIGVERKLARING VAN HET BESLUIT WAARB HAAR DE UITKERING VAN DE ' ' DAGVERGOEDING ' ' BEDOELD IN ARTIKEL 10 VAN BLAGE VII BIJ HET STATUUT EN DE VERGOEDING VAN VERHUISKOSTEN DIE HAAR KRACHTENS ARTIKEL 9 VAN DEZELFDE BIJLAGE VERSCHULDIGD ZOU ZIJN , WERDEN GEWEIGERD .

2 BIJ AFZONDERLIJKE AKTE , INGEDIEND OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 91 VAN HET REGLEMENT VOOR DE PROCESVOERING , HEEFT HET PARLEMENT EEN EXCEPTIE VAN NIET-ONTVANKELIJKHEID OPGEWORPEN OP GROND ENERZIJDS DAT DE KLACHT DIE AAN HET BEROEP TEN GRONDSLAG LIGT TE LAAT WERD INGEDIEND , EN ANDERZIJDS DAT MET BETREKKING TOT DE VERGOEDING VAN VERHUISKOSTEN GEEN BESLUIT WAS GENOMEN , DOORDAT VERZOEKSTER TERZAKE GEEN AANVRAAG HAD INGEDIEND . HET HOF HEEFT BESLOTEN OVER TE GAAN TOT DE MONDELINGE BEHANDELING VAN DEZE EXCEPTIE .

3 UIT DE STUKKEN BLIJKT DAT VERZOEKSTER , DIE VOORHEEN TE ROME WOONDE , VAN 25 OKTOBER 1976 TOT EIND 1977 ALS HULPFUNCTIONARIS BIJ HET EUROPEES PARLEMENT HEEFT GEWERKT . KRACHTENS ARTIKEL 69 VAN DE REGELING WELKE VAN TOEPASSING IS OP DE ANDERE PERSONEELSLEDEN , WAARIN WORDT VERWEZEN NAAR ARTIKEL 10 VAN BIJLAGE VII BIJ HET STATUUT , ONTVING ZIJ WEGENS VERANDERING VAN WOONPLAATS , EEN ' ' DAGVERGOEDING ' ' OVER EN PERIODE DIE LIEP VAN DE AANVANG VAN HAAR TEWERKSTELLING TOT 24 OKTOBER 1977 .

4 NADAT ZIJ WAS GESLAAGD VOOR EEN DOOR HET PARLEMENT GEHOUDEN VERGELIJKEND ONDERZOEK , WERD VERZOEKSTER MET INGANG VAN 1 JANUARI 1978 EEN STATUTAIR AMBT VAN SECRETARESSE-STENOTYPISTE AANGEBODEN . IN DE DOOR DE DIRECTEUR-GENERAAL ADMINISTRATIE ONDERTEKENDE AANSTELLINGSBRIEF VAN 9 DECEMBER 1977 WERD VERMELD DAT BETROKKENE , NAAST HAAR SALARIS , GEDURENDE EEN TIJDVAK VAN TEN HOOGSTE 180 DAGEN EEN DAGVERGOEDING ZOU GENIETEN VAN BFR 560 VAN DE EERSTE TOT DE VIJFTIENDE DAG , VERMINDERD TOT BFR 280 VANAF DE ZESTIENDE DAG , EN ZULKS ONDER DE VOORWAARDEN EN BINNEN DE GRENZEN , VASTGESTELD IN ARTIKEL 10 VAN BIJLAGE VII BIJ HET STATUUT .

5 HET STAAT VAST DAT DEZE VERGOEDING NIET AAN VERZOEKSTER IS UITGEKEERD . BIJ BRIEF VAN 21 FEBRUARI 1978 HEEFT VERZOEKSTER HET HOOFD VAN DE DIENST ' ' BEHEER - STATUUT ' ' OP DIT VERZUIM GEWEZEN EN HERINNERD AAN DE TOEZEGGING DIE HAAR IN DE AANSTELLINGSBRIEF WAS GEDAAN . OP 1 MAART 1978 HEEFT HET HOOFD VAN DE DIENST ' ' BEHEER - STATUUT ' ' ONTVANGST VAN DIT SCHRIJVEN BERICHT EN BETROKKENE MEDEGEDEELD DAT HAAR GEVAL , GEZIEN DE MOEILIJKHEDEN DIE HET OPLEVERDE , TER ONDERZOEK WAS VOORGELEGD AAN HET COMITE TER VOORBEREIDING VAN DE BIJEENKOMSTEN VAN DE HOOFDEN VAN ADMINISTRATIEVE DIENSTEN . HIJ VOEGDE DAARAAN TOE DAT DE ZAAK INTUSSEN HANGENDE ZOU BLIJVEN EN DAT BETROKKENE OP DE HOOGTE ZOU WORDEN GEHOUDEN VAN DE AFHANDELING VAN HAAR VERZOEK .

6 BIJ BRIEF VAN 11 OKTOBER 1978 STELDE HET HOOFD VAN DE DIENST ' ' BEHEER - STATUUT ' ' VERZOEKSTER ERVAN IN KENNIS DAT DE HOOFDEN VAN ADMINISTRATIEVE DIENSTEN TIJDENS HUN BIJEENKOMST VAN 15 SEPTEMBER 1978 MET BETREKKING TOT HAAR GEVAL TOT EEN NEGATIEVE CONCLUSIE WAREN GEKOMEN EN DAT HIJ DIENTENGEVOLGE TOT ZIJN SPIJT GEEN GEVOLG KON GEVEN AAN HAAR VERZOEK . BIJ DEZE MEDEDELING WAS EEN KOPIE GEVOEGD VAN DE NOTULEN VAN DE BIJEENKOMST DER HOOFDEN VAN ADMINISTRATIEVE DIENSTEN .

7 VERZOEKSTER WENDDE ZICH VERVOLGENS TOT DE VOORZITTER VAN HET PERSONEELSCOMITE DIE HERHAALDELIJK BIJ DE DIRECTEUR-GENERAAL ADMINISTRATIE HEEFT BEMID DELD OM TOT EEN VOOR VERZOEKSTER GUNSTIGE REGELING VAN DE ZAAK TE KOMEN . IN EEN VAN ZIJN BRIEVEN , GEDATEERD 6 NOVEMBER 1978 , HEEFT DE VOORZITTER VAN HET PERSONEELSCOMITE VOOR HET EERST , LOS VAN HET PROBLEEM VAN DE DAGVERGOEDING , MELDING GEMAAKT VAN DE VERGOEDING VAN VERHUISKOSTEN .

8 BIJ BRIEF VAN 27 NOVEMBER 1978 DEELDE DE DIRECTEUR-GENERAAL ADMINISTRATIE DE VOORZITTER VAN HET PERSONEELSCOMITE MEE DAT HET DOSSIER VAN BETROKKENE ZORGVULDIG EN HERHAALDELIJK WAS ONDERZOCHT DOOR ZIJN DIENSTEN EN WEES HIJ EROP DAT DEZE ER ZELFS VOOR GEZORGD HADDEN OM , ALVORENS BETROKKENE EEN DEFINITIEF ANTWOORD TE GEVEN , HAAR ZAAK VOOR TE LEGGEN AAN HET ' ' COMITE TER VOORBEREIDING ' ' EN AAN DE BIJEENKOMST ZELF VAN DE HOOFDEN VAN ADMINISTRATIEVE DIENSTEN . HIJ VOEGDE DAARAAN TOE DAT DEZE BEIDE INSTANTIES TOT ZIJN SPIJT EVENEENS TOT EEN NEGATIEVE CONCLUSIE WAREN GEKOMEN , DAT VERZOEKSTER VOORTDUREND OP DE HOOGTE WAS GEHOUDEN VAN DE VERSCHILLENDE FASEN VAN DE PROCEDURE EN DAT ZIJ UITEINDELIJK OFFICIEEL IN KENNIS WAS GESTELD VAN HET NAAR BEHOREN MET REDENEN OMKLEDE AFWIJZEND BESLUIT .

9 TOEN DE VOORZITTER VAN HET PERSONEELSCOMITE HIERTEGEN OPNIEUW BEZWAAR MAAKTE , HEEFT DE DIRECTEUR-GENERAAL ADMINISTRATIE BIJ BRIEF VAN 11 DECEMBER 1978 NOGMAALS HET STANDPUNT VAN DE ADMINISTRATIE BEVESTIGD EN ZIJN GESPREKSPARTNER EROP GEWEZEN DAT IEDER AMBTENAAR , BIJ ONENIGHEID , OVER DE MOGELIJKHEID BESCHIKT , EEN KLACHT IN TE DIENEN OF BEROEP IN TE STELLEN OVEREENKOMSTIG DE ARTIKELEN 90 EN 91 VAN HET STATUUT .

10 OP 20 FEBRUARI 1979 HEEFT VERZOEKSTER OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 90 , LID 2 , VAN HET STATUUT BIJ DE SECRETARIS-GENERAAL VAN HET PARLEMENT EEN FORMELE KLACHT INGEDIEND OP GROND DAT DE ADMINISTRATIE HAAR NA HAAR AANSTELLING TOT AMBTENAAR , NOCH HET RECHT OP DE DAGVERGOEDING NOCH HET RECHT OP VERGOEDING VAN VERHUISKOSTEN TOEKENDE .

11 DAAR DE ADMINISTRATIE DEZE KLACHT ONBEANTWOORD LIET , HEEFT VERZOEKSTER IN DE EERDER BESCHREVEN OMSTANDIGHEDEN BEROEP BIJ HET HOF INGESTELD .

12 OM DE GEGRONDHEID VAN DE DOOR HET PARLEMENT OPGEWORPEN EXCEPTIE TE ONDERZOEKEN , DIENT DE ONTVANKELIJKHEID VAN HET BEROEP TEN AANZIEN VAN DE KLACHT OVER DE ' ' DAGVERGOEDING ' ' EN VAN DE KLACHT OVER DE VERHUISKOSTEN AFZONDERLIJK TE WORDEN BEZIEN .

DE KLACHT BETREFFENDE DE ' ' DAGVERGOEDING ' '

13 OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 90 , LID 2 VAN HET STATUUT KAN IEDERE IN HET STATUUT BEDOELDE PERSOON BIJ HET TOT AANSTELLING BEVOEGDE GEZAG EEN KLACHT INDIENEN TEGEN ' ' EEN BESLUIT WAARDOOR HIJ ZICH BEZWAARD ACHT ' ' . DE KLACHT MOET WORDEN INGEDIEND BIJ HET TOT AANSTELLING BEVOEGDE GEZAG BINNEN EEN TERMIJN VAN 3 MAANDEN , WELKE INGAAT OP DE DAG WAAROP HET BESLUIT TER KENNIS WORDT GEBRACHT VAN DEGENE TOT WIE HET GERICHT IS EN IN ELK GEVAL UITERLIJK OP DE DAG WAAROP BETROKKENE ERVAN KENNIS KRIJGT .

14 PARTIJEN ZIJN HET ONEENS OVER DE SITUERING VAN HET BESLUIT WAARDOOR VERZOEKSTER ZICH BEZWAARD ACHT . LAATSTGENOEMDE IS VAN MENING DAT DIT BESLUIT GEVORMD WORDT DOOR HET ANTWOORD DAT DE DIRECTEUR-GENERAAL ADMINISTRATIE OP 27 NOVEMBER 1978 ZOND AAN DE VOORZITTER VAN HET PERSONEELSCOMITE , NADAT DEZE TEN GUNSTE VAN VERZOEKSTER HAD BEMIDDELD . DE FORMELE KLACHT GEDATEERD 20 FEBRUARI 1979 , WERD DERHALVE BINNEN DE GESTELDE TERMIJN INGEDIEND .

15 DE ADMINISTRATIE VAN HET PARLEMENT MEENT DAT DE BRIEF VAN 27 NOVEMBER 1978 ER ENKEL TOE STREKT , TE HERINNEREN EN UITLEG TE GEVEN AAN EEN EERDERE BESLISSING DIE , GEZIEN DE CONTEXT , ENKEL KON ZIJN GELEGEN IN DE MEDEDELING DIE , NA HET OVERLEG OP DE BIJEENKOMST VAN DE HOOFDEN VAN ADMINISTRATIEVE DIENSTEN , OP 11 OKTOBER 1978 AAN DE BETROKKENE ZELF WERD GERICHT . UITGAANDE VAN DIT BESLUIT WERD DE FORMELE KLACHT VAN 20 FEBRUARI 1979 DUS EERST NA HET VERSTRIJKEN VAN DE IN ARTIKEL 90 , LID 2 , VAN HET STATUUT GESTELDE TERMIJN INGEDIEND .

16 HET HOF IS VAN OORDEEL DAT DE KLACHT VAN VERZOEKSTER INDERDAAD TE LAAT KWAM .

17 UIT DE BRIEF DIE VERZOEKSTER ZELF OP 21 FEBRUARI 1978 ZOND AAN HET HOOFD VAN DE DIENST ' ' BEHEER - STATUUT ' ' , BLIJKT DAT ZIJ REEDS BIJ DE EERSTE BETALINGEN VAN HAAR MAANDSALARIS HAD BEMERKT DAT DE DAGVERGOEDING , ANDERS DAN IN HAAR AANSTELLINGSBRIEF WERD VERZEKERD , HAAR NIET WAS TOEGEKEND . IN ANTWOORD OP HAAR VERZOEK OM INLICHTINGEN WERD VERZOEKSTER TERSTOND , OP 1 MAART 1978 , MEEGEDEELD , DAT HAAR DOSSIER DOOR DE ADMINISTRATIE ONDERZOCHT WERD EN DAT DE ZAAK INTUSSEN HANGENDE BLEEF .

18 BIJ BRIEF VAN 11 OKTOBER 1978 BERICHTTE HET HOOFD VAN DE DIENST ' ' BEHEER - STATUUT ' ' VERZOEKSTER TEN SLOTTE DAT DE ADMINISTRATIE ONMOGELIJK GEVOLG KON GEVEN AAN HAAR VERZOEK OM TOEKENNING VAN DE DAGVERGOEDING . DE BIJ DEZE BRIEF GEVOEGDE SAMENVATTING VAN DE BERAADSLAGINGEN VAN DE HOOFDEN VAN ADMINISTRATIEVE DIENSTEN STELDE BETROKKENE IN STAAT DAARUIT AF TE LEIDEN DAT DE WEIGERING VAN DE ADMINISTRATIE OP TWEE OVERWEGINGEN BERUSTTE : ENERZIJDS HET FEIT DAT ZIJ IN HAAR HOEDANIGHEID VAN HULPFUNCTIONARIS IN DE AAN HAAR VASTE AANSTELLING VOORAFGEGANE PERIODE REEDS GEDURENDE EEN JAAR EEN DAGVERGOEDING HAD GENOTEN ; ANDERZIJDS HET FEIT DAT BIJ HAAR VASTE AANSTELLING GEEN VERHUIZING HAD PLAATSGEHAD ZODAT NIET WAS VOLDAAN AAN DE IN ARTIKEL 10 VAN BIJLAGE VII VAN HET STATUUT GESTELDE VOORWAARDE VAN VERANDERING VAN WOONPLAATS .

19 ONDER DEZE OMSTANDIGHEDEN BESTAAT ER GEEN TWIJFEL OVER DAT DE BRIEF VAN 11 OKTOBER 1978 IN CASU HET ' ' BEZWARENDE BESLUIT ' ' VORMT IN DE ZIN VAN ARTIKEL 90 , LID 2 VAN HET STATUUT . DE IN VOORNOEMDE BEPALING BEDOELDE TERMIJN VAN DRIE MAANDEN VOOR HET INDIENEN VAN EEN KLACHT GING DAN OOK IN OP DE DAG VAN DIT BESLUIT , AANGEZIEN VERZOEKSTER DAARDOOR IN KENNIS WERD GESTELD VAN EEN ALS DEFINITIEF VOORGESTELDE BESLISSING .

20 DE DOOR DE DIRECTEUR-GENERAAL ADMINISTRATIE ONDERTEKENDE BRIEF VAN 27 NOVEMBER 1978 KAN DAARENTEGEN GEENSZINS WORDEN GEACHT EEN DERGELIJK KARAKTER TE DRAGEN . IN DE EERSTE PLAATS WAS DEZE MEDEDELING NIET GERICHT AAN VERZOEKSTER , MAAR AAN EEN DERDE DIE TE HAREN GUNSTE HEEFT BEMIDDELD . VOORTS HEEFT DEZE BRIEF , EVENALS DIE VAN 11 DECEMBER 1978 , SLECHTS TEN DOEL EEN EERDERE BESLISSING , WAARVAN WORDT GEZEGD DAT ZIJ AAN BETROKKENE OFFICIEEL WAS MEEGEDEELD , TOE TE LICHTEN . ER ZIJ OP GEWEZEN DAT DE ADMINISTRATIE IN DE BRIEF VAN 11 DECEMBER 1978 , DIE GESCHREVEN WERD TOEN DE TERMIJN VOOR EEN KLACHT TEGEN HET BESLUIT VAN 11 OKTOBER NOG NIET WAS VERSTREKEN , ZO WELWILLEND WAS DE AANDACHT VAN DE VOORZITTER VAN HET PERSONEELSCOMITE UITDRUKKELIJK TE VESTIGEN OP DE KLACHT- EN BEROEPSMOGELIJKHEDEN WAAROVER VERZOEKSTER OVEREENKOMSTIG DE ARTIKELEN 90 EN 91 VAN HET STATUUT BESCHIKTE .

21 UIT HET VOORAFGAANDE VOLGT DAT HET EERSTE PUNT VAN HET BEROEP NIET ONTVANKELIJK MOET WORDEN VERKLAARD , DAAR BIJ HET TOT AANSTELLING BEVOEGDE GEZAG GEEN KLACHT WERD INGEDIEND BINNEN DE IN ARTIKEL 90 , LID 2 , GESTELDE TERMIJN .

DE KLACHT BETREFFENDE DE VERGOEDING VAN VERHUISKOSTEN

22 IN HAAR KLACHT VAN 20 FEBRUARI 1979 BEKLAAGT VERZOEKSTER ZICH ER EVENEENS OVER DAT DE ADMINISTRATIE HAAR HET RECHT OP VERGOEDING VAN VERHUISKOSTEN HEEFT GEWEIGERD .

23 TE DEZEN ZIJ ERAAN HERINNERD DAT VOLGENS ARTIKEL 9 VAN BIJLAGE VII BIJ HET STATUUT DE VERGOEDING VAN VERHUISKOSTEN HET KARAKTER VAN EEN TERUGBETALING VAN DAADWERKELIJK GEMAAKTE KOSTEN DRAAGT , EN DAT DEZE TERUGBETALING ENKEL TOT EEN BEDRAG VAN EEN TEVOREN DOOR DE ADMINISTRATIE GOEDGEKEURDE PRIJSOPGAVE KAN GESCHIEDEN . HET STAAT VAST DAT VERZOEKSTER AAN GEEN ENKELE VAN DE IN DEZE BEPALING GESTELDE VOORWAARDEN VOLDEED EN DAT TERZAKE BIJ DE ADMINISTRATIE GEEN VERZOEK OVEREENKOMSTIG HET STATUUT WERD INGEDIEND .

24 HIERUIT BLIJKT DAT HET BEROEP OP DIT PUNT ZONDER VOORWERP IS .

25 UIT HET VOORGAANDE VLOEIT VOORT DAT HET BEROEP IN ZIJN GEHEEL NIET ONTVANKELIJK IS .

Beslissing inzake de kosten

KOSTEN

26 INGEVOLGE ARTIKEL 69 , PARAGRAAF 2 VAN HET REGLEMENT VOOR DE PROCESVOERING MOET DE IN HET ONGELIJK GESTELDE PARTIJ IN DE KOSTEN WORDEN VERWEZEN .

27 VOLGENS ARTIKEL 70 VAN HET REGLEMENT VOOR DE PROCESVOERING BLIJVEN ECHTER DE KOSTEN DOOR DE INSTELLING TER ZAKE VAN BEROEPEN VAN PERSONEELSLEDEN DER GEMEENSCHAP GEMAAKT , TE HAREN LASTE .

Dictum

HET HOF VAN JUSTITIE ( TWEEDE KAMER ),

RECHTDOENDE :

1 . VERKLAART HET BEROEP NIET ONTVANKELIJK .

2 . VERSTAAT DAT ELK VAN BEIDE PARTIJEN DE EIGEN KOSTEN ZAL HEBBEN TE DRAGEN .