Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Harmonisatie van wetgevingen – Telecommunicatiesector – Elektronischecommunicatienetwerken en ‑diensten – Roaming op openbare mobieletelefoonnetwerken binnen Gemeenschap – Verordening nr. 717/2007 – Rechtsgrondslag – Artikel 95 EG – Geldigheid

(Art. 95 EG; verordening nr. 717/2007 van het Europees Parlement en de Raad)

2. Harmonisatie van wetgevingen – Telecommunicatiesector – Elektronischecommunicatienetwerken en ‑diensten – Roaming op openbare mobieletelefoonnetwerken binnen Gemeenschap – Verordening nr. 717/2007 – Artikelen 4 en 6, lid 3 – Schending van evenredigheidsbeginsel – Geen

(Art. 95, lid 3, EG; verordening nr. 717/2007 van het Europees Parlement en de Raad, art. 4 en 6, lid 3)

3. Harmonisatie van wetgevingen – Telecommunicatiesector – Elektronischecommunicatienetwerken en ‑diensten – Roaming op openbare mobieletelefoonnetwerken binnen Gemeenschap – Verordening nr. 717/2007 – Artikelen 4 en 6, lid 3 – Schending van subsidiariteitsbeginsel – Geen

(Art. 5, tweede alinea, EG en 95 EG; verordening nr. 717/2007 van het Europees Parlement en de Raad, art. 4 en 6, lid 3)

Samenvatting

1. Volgens de bewoordingen van artikel 1 en punten 16 en 38 van de considerans van verordening nr. 717/2007 betreffende roaming op openbare mobieletelefoonnetwerken binnen de Gemeenschap wordt daarbij een gemeenschappelijke aanpak ingevoerd die ervoor moet zorgen dat de gebruikers van terrestrische openbare mobieletelefoonnetwerken geen buitensporig hoge tarieven betalen voor roamingdiensten in de Gemeenschap en dat de exploitanten kunnen werken binnen één samenhangend regelgevingskader dat op objectieve criteria is gebaseerd. Zij is dus gericht op een harmonische werking van de interne markt opdat een hoog niveau van bescherming van de consument kan worden bereikt en de concurrentie tussen de exploitanten van mobiele netwerken gewaarborgd blijft.

De gemeenschapswetgever, die eraan hechtte de concurrentie tussen exploitanten van mobiele netwerken te waarborgen, heeft ervoor gekozen tot handelen over te gaan om de maatregelen voor te zijn die de lidstaten naar alle waarschijnlijkheid op grond van de hun overblijvende bevoegdheid op het gebied van consumentenbescherming zouden hebben vastgesteld. Gelet op de werking van de roamingmarkten en gezien de grote onderlinge afhankelijkheid van de retail‑ en de wholesaletarieven voor roamingdiensten, zou een heterogene ontwikkeling van de nationale wetgevingen die enkel gericht was op daling van de retailtarieven, zonder het niveau van de kosten van de levering van roamingdiensten op wholesaleniveau te beïnvloeden, tot merkbare distorsies van de mededinging hebben geleid en de goede werking van de communautaire roamingmarkt hebben verstoord. Een dergelijke situatie rechtvaardigt dat de gemeenschapswetgever de doelstelling nastreeft, de goede werking van de interne markt te beschermen.

Uit een en ander volgt dat verordening nr. 717/2007 daadwerkelijk tot doel heeft, de voorwaarden voor de werking van de interne markt te verbeteren, en dat zij op basis van artikel 95 EG kon worden vastgesteld.

(cf. punten 38, 46‑48)

2. Wat het rechterlijk toezicht op de naleving van de uit het evenredigheidsbeginsel voortvloeiende eisen betreft, beschikt de gemeenschapswetgever in het kader van de uitoefening van de hem toegekende bevoegdheden over een ruime beoordelingsvrijheid op gebieden waarop van hem politieke, economische en sociale keuzes worden verlangd en waarop hij ingewikkelde beoordelingen en afwegingen moet maken.

Zelfs bij een dergelijke vrijheid moet de gemeenschapswetgever zijn keuze evenwel op objectieve criteria baseren. Bovendien moet hij in het kader van de beoordeling van de lasten die verschillende mogelijke maatregelen meebrengen, onderzoeken of de gekozen maatregel in het licht van de nagestreefde doelstellingen – zelfs aanzienlijke – negatieve economische gevolgen voor bepaalde marktdeelnemers rechtvaardigt.

In dat kader is de gemeenschapswetgever met de vaststelling, in artikel 4 van verordening nr. 717/2007 betreffende roaming op openbare mobieletelefoonnetwerken binnen de Gemeenschap, van maximumtarieven op retailniveau bovenop de maximumtarieven op wholesaleniveau, niet buiten de grenzen van zijn beoordelingsvrijheid getreden. Datzelfde geldt voor de verplichting tot informatieverstrekking in artikel 6, lid 3, van diezelfde verordening, omdat deze bepaling het nuttige effect van de regulering van de retailtarieven versterkt en gerechtvaardigd wordt door de doelstelling van consumentenbescherming.

Dienaangaande moet eraan worden herinnerd dat de Commissie, alvorens het voorstel voor een verordening uit te werken, een alomvattende studie heeft verricht, waarvan het resultaat is samengevat in een effectenbeoordeling. Daaruit blijkt dat zij verschillende alternatieven heeft onderzocht, waaronder regulering van hetzij enkel de retailtarieven, hetzij enkel de wholesaletarieven, hetzij beide, en dat zij de economische weerslag van deze verschillende typen van regulering en de gevolgen van de verschillende wijzen van tariefstelling heeft beoordeeld.

Gelet op het belang van de doelstelling van consumentenbescherming in het kader van artikel 95, lid 3, EG, is een in de tijd beperkte interventie op een markt die voor concurrentie openstaat, op grond waarvan kan worden verzekerd dat de consument onmiddellijk tegen buitensporige prijzen, zoals die in geding, wordt beschermd, evenredig aan het nagestreefde doel, zelfs als zij voor sommige exploitanten negatieve economische gevolgen kan hebben. Hieruit volgt dat de artikelen 4 en 6, lid 3, van verordening nr. 717/2007 het evenredigheidsbeginsel niet schenden.

(cf. punten 52‑53, 55, 69‑71)

3. Wanneer de gemeenschapswetgever een beroep doet op artikel 95 EG als rechtsgrondslag, is het subsidiariteitsbeginsel van toepassing, aangezien deze bepaling hem geen exclusieve bevoegdheid verleent om de economische activiteiten op de interne markt te reguleren.

De artikelen 4 en 6, lid 3, van verordening nr. 717/2007 betreffende roaming op openbare mobieletelefoonnetwerken binnen de Gemeenschap zijn niet ongeldig vanwege een schending van het subsidiariteitsbeginsel.

Zoals immers volgt uit punt 14 van de considerans van deze verordening, is de onderlinge afhankelijkheid tussen de retail‑ en wholesaletarieven voor roamingdiensten van groot belang, zodat elke actie die er alleen op is gericht het niveau van de retailtarieven te verlagen zonder het probleem van de wholesalekosten voor de levering van de communautaire roamingdiensten aan te pakken, het ordelijk functioneren van de roamingmarkt in de Gemeenschap zou hebben verstoord. De gemeenschapswetgever heeft hieruit geconcludeerd dat hij tot een gemeenschappelijke aanpak op het niveau van zowel de wholesaletarieven als de retailtarieven diende over te gaan om zo bij te dragen aan de harmonieuze werking van de interne markt voor dergelijke diensten.

Uit deze onderlinge afhankelijkheid volgt dat de gemeenschapswetgever zich op het standpunt mocht stellen dat zijn optreden ook een ingrijpen op het niveau van de retailtarieven vereiste. Vanwege de gevolgen van de bij genoemde verordening ingevoerde gemeenschappelijke aanpak, kon het daardoor nagestreefde doel derhalve beter op communautair niveau worden bereikt.

(cf. punten 75, 77‑79)