Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Visserij - Instandhouding van rijkdommen van de zee - Stelsel van vangstquota - Verdeling van beschikbare vangsthoeveelheden over lidstaten - Toewijzing bij verordening nr. 3362/94 van quota voor kabeljauw en wijting in zone VIIa (Ierse Zee) - Rechtsgrondslag - Verordening nr. 3760/92 - Beoordeling van geldigheid van verordening nr. 3362/94 - Bijlage VII bij resolutie van Den Haag - Geen invloed

(EG-Verdrag, art. 43; verordeningen nrs. 3760/92 en 3362/94 van de Raad; resolutie van de Raad van 3 november 1976, bijlage VII)

2 Visserij - Instandhouding van rijkdommen van de zee - Stelsel van vangstquota - Verdeling van beschikbare vangsthoeveelheden over lidstaten - Rechterlijke toetsing - Grenzen - Toewijzing bij verordening nr. 3362/94 van quota voor kabeljauw en wijting in zone VIIa (Ierse Zee) - Kennelijke beoordelingsfout of overschrijding van grenzen van beoordelingsvrijheid - Geen - Evenredigheids- en non-discriminatiebeginsel - Schending - Geen

(EG-Verdrag, art. 39 en 40, lid 3; verordeningen van de Raad nr. 3760/92, art. 8, lid 4, en nr. 3362/94; resolutie van de Raad van 3 november 1976, bijlage VII)

Samenvatting

3 Volgens bijlage VII bij de resolutie van Den Haag van 3 november 1976 heeft de Raad verklaard, gelet op de economische verhoudingen die kenmerkend zijn voor de visserij in Ierland, voornemens te zijn de bepalingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid zo toe te passen, dat een gestadige en geleidelijke ontwikkeling van de Ierse visserij-industrie wordt verzekerd, waarbij hij ook overeen kwam rekening te houden met de vitale behoeften van de plaatselijke bevolking van andere gebieden.

Voormelde bijlage, waarin vooral uitdrukking wordt gegeven aan de politieke wil van de Raad om bij de toepassing van het toekomstige gemeenschappelijk visserijbeleid rekening te houden met de bijzondere behoeften van de gebieden waar de bevolking in hoge mate op de visserij en aanverwante industrieën is aangewezen, kan evenwel geen rechtsgevolgen sorteren die de regelgevende bevoegdheid van de Raad kunnen beperken. Verordening nr. 3362/94 inzake de vaststelling van de voor 1995 geldende totaal toegestane vangsten voor bepaalde visbestanden of groepen visbestanden, alsmede de bij de visserij in het kader daarvan in acht te nemen voorschriften, waarbij aan Ierland en het Verenigd Koninkrijk in zone VIIa (Ierse Zee) quota voor kabeljauw en wijting zijn toegewezen, die zijn berekend op basis van de uit deze bijlage voortvloeiende preferentie, is dan ook niet vastgesteld krachtens uit deze bijlage voortvloeiende dwingende verplichtingen, doch op basis van artikel 8, lid 4, van verordening nr. 3760/92 tot invoering van een communautaire regeling voor de visserij en de aquacultuur, die geldig krachtens artikel 43 van het Verdrag is vastgesteld.

Of de bijlage al dan niet regelmatig is vastgesteld, is derhalve irrelevant voor de beoordeling van de geldigheid van verordening nr. 3362/94, zodat de geldigheid van de toewijzing van deze quota niet afhangt van de regelmatigheid van de vaststelling van de bijlage.

4 Wanneer de Raad bij de uitvoering van het landbouwbeleid der Gemeenschap een complexe economische situatie heeft te evalueren, geldt zijn discretionaire bevoegdheid niet slechts de aard en draagwijdte der vast te stellen bepalingen, doch tot op zekere hoogte ook de vaststelling der basisgegevens, onder meer in dier voege dat de Raad in voorkomend geval zijn oordeel op globale vaststellingen mag baseren. Zulks is precies het geval wanneer de Raad op basis van artikel 8, lid 4, van verordening nr. 3760/92 tot invoering van een communautaire regeling voor de visserij en de aquacultuur, de totaal toegestane vangsten vaststelt en de vangstmogelijkheden over de lidstaten verdeelt. Bij zijn controle op de uitoefening van een dergelijke bevoegdheid mag de rechter alleen nagaan, of daarbij geen kennelijke dwaling of misbruik is begaan en of het betrokken gezagsorgaan de grenzen van zijn beoordelingsbevoegdheid niet kennelijk heeft overschreden.

Toen de Raad aan Ierland en het Verenigd Koninkrijk quota voor kabeljauw en wijting in zone VIIa (Ierse Zee) toewees bij verordening nr. 3362/94 inzake de vaststelling van de voor 1995 geldende totaal toegestane vangsten voor bepaalde visbestanden of groepen visbestanden, alsmede de bij de visserij in het kader van de totaal toegestane vangsten in acht te nemen voorschriften, heeft hij aan het in artikel 8, lid 4, van verordening nr. 3760/92 neergelegde beginsel van de relatieve stabiliteit van de visserij-activiteiten van elke lidstaat voor elk van de betrokken visbestanden uitvoering willen geven door de belangen die elke lidstaat doet gelden ter zake van wat met name zijn traditionele visserij, en in voorkomend geval zijn op de visserij aangewezen plaatselijke bevolking en industrieën recht te laten wedervaren op basis van de verdeelsleutels van verordening nr. 172/83 en van de uit bijlage VII bij de resolutie van Den Haag van 3 november 1976 voortvloeiende preferentie die in de specifieke behoeften van Ierland en de noordelijke delen van het Verenigd Koninkrijk beoogt te voorzien. Al brengt deze belangenafweging in het kader van de aan het Verenigd Koninkrijk toegewezen quota voor de Noord-Ierse vissers een verlies van vangstmogelijkheden mee, toch kan niet worden aangenomen, dat de Raad daardoor een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt of de grenzen die de eis van relatieve stabiliteit aan zijn beoordelingsvrijheid stelt, kennelijk heeft overschreden.

De toewijzing van de betrokken quota is evenmin in strijd met het evenredigheidsbeginsel of met het in artikel 40, lid 3, van het Verdrag geformuleerde non-discriminatiebeginsel. Met zijn beslissing om, gelet op de bijzondere behoeften van de betrokken gebieden, Ierland grotere visquota toe te wijzen dan het Verenigd Koninkrijk, heeft de Raad namelijk een onder zijn discretionaire bevoegdheden vallende beleidskeuze op landbouwgebied gemaakt, die strookt met de in artikel 39 van het Verdrag genoemde doelstellingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, waarbij deze ongelijke behandeling niet willekeurig of kennelijk ongeschikt is ter bereiking van het doel, te voorzien in de respectieve behoeften van de bevolking die in Ierland en in de noordelijke delen van het Verenigd Koninkrijk op de visserij is aangewezen.