ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 366/11

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 27 september 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Brussel — België) — Partena VZW/Les Tartes de Chaumont-Gistoux SA

(Zaak C-137/11) (1)

(Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Artikelen 13 en 14 quater - Toepasselijke wetgeving - Zelfstandigen - Socialezekerheidsregeling - Aansluiting - Persoon die werkzaamheden in loondienst of geen werkzaamheden verricht in ene lidstaat - Werkzaamheden anders dan in loondienst in andere lidstaat - Mandataris van vennootschap - Verblijf in andere lidstaat dan die van zetel van vennootschap - Besturen van vennootschap vanuit staat van verblijf - Nationale regeling die onweerlegbaar vermoeden bevat dat beroepsbezigheid als zelfstandige wordt uitgeoefend in lidstaat van zetel van vennootschap - Verplichte aansluiting bij sociaal statuut van zelfstandigen van die lidstaat)

2012/C 366/18

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Arbeidshof te Brussel

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Partena VZW

Verwerende partij: Les Tartes de Chaumont-Gistoux SA

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Arbeidshof — Uitlegging van artikel 21 VWEU en van de artikelen 13 en 14 quater van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2) — Werknemer die gelijktijdig een werkzaamheid in loondienst in een lidstaat en een werkzaamheid anders dan in loondienst in een andere lidstaat uitoefent — Onderwerping aan het sociaal statuut van zelfstandigen van een persoon die in een andere lidstaat woont en die vanuit het buitenland een aan de belastingswetgeving van die eerstbedoelde lidstaat onderworpen vennootschap bestuurt — Non-discriminatie en burgerschap van de Unie

Dictum

Het Unierecht, met name de artikelen 13, lid 2, sub b, en 14 quater, sub b, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1606/98 van de Raad van 29 juni 1998, en bijlage VII daarbij, verzet zich tegen een nationale regeling zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, voor zover deze toestaat dat een lidstaat er op onweerlegbare wijze van uitgaat dat het besturen, vanuit een andere lidstaat, van een aan de belasting van die eerste staat onderworpen vennootschap, een uitoefening van bestuurswerkzaamheden op zijn grondgebied is.

(1) PB C 179 van 18.6.2011.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 295/16

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 19 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts — Letland) — SIA Garkalns/Rīgas Dome

(Zaak C-470/11) (1)

(Artikel 49 EG - Beperkingen van vrijheid van dienstverrichting - Gelijke behandeling - Transparantieverplichting - Kansspelen - Casino’s, speelautomatenhallen en bingohallen - Verplichte voorafgaande toestemming van gemeente van vestigingsplaats - Beoordelingsbevoegdheid - Aanzienlijke aantasting van belangen van Staat en inwoners van betrokken administratief gebied - Rechtvaardigingsgronden - Evenredigheid)

2012/C 295/27

Procestaal: Lets

Verwijzende rechter

Augstākās tiesas Senāts

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: SIA Garkalns

Verwerende partij: Rīgas Dome

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Augstākās tiesas Senāts — Uitlegging van artikel 56 VWEU (artikel 49 EG) — Nationale wettelijke regeling die ter beperking van kansspelen voorziet in een vergunningsysteem voor het openen van casino’s, speelautomatenhallen en bingohallen — Weigering om een vergunning voor een speelautomatenhal te verlenen op grond dat het organiseren van kansspelen op de voorgenomen locatie het belang van de inwoners van de gemeente aanzienlijk zou schaden

Dictum

Artikel 49 EG moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een regeling van een lidstaat zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding, die de lokale autoriteiten een ruime beoordelingsbevoegdheid toekent door hun de mogelijkheid te geven de vergunning voor de opening van een casino, speelautomatenhal of bingohal te weigeren op grond van een „aanzienlijke aantasting van de belangen van de Staat en de inwoners van het betrokken administratieve gebied”, voor zover die regeling er daadwerkelijk toe strekt de gelegenheden tot spelen te verminderen en de activiteiten op dit gebied op samenhangende en stelselmatige wijze te beperken of de openbare orde te handhaven en voor zover de bevoegde autoriteiten hun beoordelingsbevoegdheid op transparante wijze uitoefenen, waardoor een controle van de onpartijdigheid van de vergunningprocedures mogelijk is; het staat aan de verwijzende rechter dit na te gaan.

(1) PB C 331 van 12.11.2011.
Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 6 september 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) — Verenigd Koninkrijk) — The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs/Philips Electronics UK Ltd

(Zaak C-18/11) (1)

(Vrijheid van vestiging - Belastingwetgeving - Vennootschapsbelasting - Belastingaftrek - Nationale wetgeving die overdracht van verliezen op nationaal grondgebied geleden door niet-ingezeten inrichting van vennootschap gevestigd in andere lidstaat aan op nationaal grondgebied gevestigde vennootschap van dezelfde groep uitsluit)

(2012/C 331/06)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

Verwerende partij: Philips Electronics UK Ltd

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Verenigd Koninkrijk) — Uitlegging van artikel 49 VWEU — Vrijheid van vestiging — Belastingwetgeving — Vennootschapsbelasting — Belastingaftrek — Nationale wettelijke regeling die de overdracht van op het nationaal grondgebied door een vaste inrichting van een in een andere lidstaat gevestigde onderneming geleden verliezen naar een op het nationaal grondgebied gevestigde onderneming van dezelfde groep uitsluit

Dictum

1) Artikel 43 EG moet aldus worden uitgelegd dat een nationale regeling die voor de overdracht via groepsaftrek van verliezen die zijn geleden door een in die lidstaat gelegen vaste inrichting van een niet-ingezeten vennootschap aan een ingezeten vennootschap, de voorwaarde stelt dat het niet mogelijk is deze verliezen met een buitenlandse belasting te verrekenen, terwijl voor de overdracht van verliezen die een ingezeten vennootschap in die lidstaat heeft geleden, een overeenkomstige voorwaarde niet geldt, een beperking vormt van de vrijheid van een niet-ingezeten vennootschap om zich in een andere lidstaat te vestigen.

2) Een beperking van de vrijheid van een niet-ingezeten vennootschap om zich in een andere lidstaat te vestigen, zoals in het hoofdgeding aan de orde, kan niet worden gerechtvaardigd door dwingende redenen van algemeen belang ontleend aan het voorkomen van dubbele verliesverrekening, het handhaven van een evenwichtige verdeling van de heffingsbevoegdheid tussen de lidstaten of een combinatie van deze twee gronden.

3) In een situatie als in het hoofdgeding aan de orde moet de nationale rechter elke bepaling van de nationale wet die strijdig is met artikel 43 EG buiten toepassing laten.

(1) PB C 89 van 19.3.2011.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 287/13

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 12 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — HIT hoteli, igralnice, turizem dd Nova Gorica, HIT LARIX, prirejanje posebnih iger na sreco in turizem dd/Bundesminister für Finanzen

(Zaak C-176/11) (1)

(Artikel 56 VWEU - Beperking van vrijheid van dienstverrichting - Kansspelen - Regeling van lidstaat op grond waarvan reclame voor in andere staten gelegen casino’s verboden is, wanneer niveau van wettelijke spelersbescherming in deze staten niet overeenstemt met op nationaal vlak gewaarborgd niveau - Rechtvaardiging - Dwingende redenen van algemeen belang - Evenredigheid)

2012/C 287/21

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: HIT hoteli, igralnice, turizem dd Nova Gorica, HIT LARIX, prirejanje posebnih iger na sreco in turizem dd

Verwerende partij: Bundesminister für Finanzen

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgerichtshof — Uitlegging van de artikelen 56 VWEU en volgende — Vrij verrichten van diensten — Kansspelen — Regeling van een lidstaat die op zijn grondgebied reclame voor in andere lidstaten gevestigde casino’s verbiedt indien het niveau van wettelijke bescherming van de spelers in deze staten niet als gelijkwaardig aan de nationale bescherming wordt beschouwd

Dictum

Artikel 56 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen de regeling van een lidstaat die reclame in deze lidstaat voor in een andere lidstaat gelegen casino’s slechts toestaat wanneer de wettelijke bepalingen inzake spelersbescherming van die andere lidstaat waarborgen bieden die in wezen gelijkwaardig zijn aan die van de overeenkomstige wettelijke bepalingen van de eerste lidstaat.

(1) PB C 226 van 30.07.2011.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 295/15

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel — België) — Pie Optiek/Bureau Gevers, European Registry for Internet Domains

(Zaak C-376/11) (1)

(Internet - .eu-topniveaudomein - Verordening (EG) nr. 874/2004 - Domeinnamen - Stapsgewijze registratie - Artikel 12, lid 2 - Begrip „licentiehouders van oudere rechten” - Persoon die door merkhouder is gemachtigd tot registratie, in eigen naam maar voor rekening van deze houder, van domeinnaam die gelijk is aan of overeenstemt met merk - Geen instemming met ander gebruik van teken als merk)

2012/C 295/24

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Hof van Beroep te Brussel

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Pie Optiek

Verwerende partijen: Bureau Gevers, European Registry for Internet Domains

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Beroep te Brussel — Uitlegging van de artikelen 12, lid 2, en 21, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 874/2004 van de Commissie van 28 april 2004 tot vaststelling van regels met betrekking tot het overheidsbeleid voor de toepassing en werking van het „.eu”-topniveaudomein en de beginselen inzake registratie (PB L 162, blz. 40) — Uitlegging van artikel 4, lid 2, sub b, van verordening (EG) nr. 733/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 22 april 2002 betreffende de invoering van het „.eu”-topniveaudomein (PB L 113, blz. 1) — Speculatieve en onrechtmatige registraties — Begrip „licentiehouders van oudere rechten” — Persoon die door de houder van een merk is gemachtigd tot registratie, in eigen naam maar voor rekening van de licentiegever, van een domeinnaam die gelijk is aan of overeenstemt met dit merk, zonder ander gebruik van het teken als merk — Zonder „recht of gewettigd belang” geregistreerde naam

Dictum

Artikel 12, lid 2, derde alinea, van verordening (EG) nr. 874/2004 van de Commissie van 28 april 2004 tot vaststelling van regels met betrekking tot het overheidsbeleid voor de toepassing en werking van het.eu-topniveaudomein en de beginselen inzake registratie, moet aldus worden uitgelegd dat in een situatie waarin het betrokken oudere recht een merkrecht is, de woorden „licentiehouders van oudere rechten” niet doelen op een persoon die door de houder van het betrokken merk uitsluitend is gemachtigd om, in eigen naam maar voor rekening van deze houder, een domeinnaam te registreren die gelijk is aan of overeenstemt met bedoeld merk, zonder evenwel gemachtigd te zijn dat merk commercieel te gebruiken in overeenstemming met de eigen functies ervan.

(1) PB C 298 van 8.10.2011.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 250/8

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 21 juni 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate/Elsacom NV

(Zaak C-294/11) (1)

(Achtste btw-richtlijn - Nadere regeling voor btw-teruggaaf aan niet in binnenland gevestigde belastingplichtigen - Termijn voor indiening van teruggaafverzoek - Fatale termijn)

2012/C 250/13

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Corte suprema di cassazione

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate

Verwerende partij: Elsacom NV

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Corte suprema di cassazione — Uitlegging van artikel 7, lid 1, van de Achtste richtlijn 79/1072/EEG van de Raad van 6 december 1979 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Regeling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen (PB L 331, blz. 1) — Verzoek tot teruggaaf in te dienen binnen een termijn van zes maanden na het einde van het kalenderjaar waarin de belasting verschuldigd is geworden — Juridische aard van de in de richtlijn vastgestelde termijn

Dictum

De termijn van zes maanden van artikel 7, lid 1, eerste alinea, laatste volzin, van de Achtste richtlijn (79/1072/EEG) van de Raad van 6 december 1979 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Regeling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen, voor indiening van een verzoek om teruggaaf van belasting over de toegevoegde waarde is een fatale termijn.

(1) PB C 252 van 27.8.2011.
1)

Artikel 1, punt 1, van richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie (marktmisbruik) en artikel 1, lid 1, van richtlijn 2003/124/EG van de Commissie van 22 december 2003 tot uitvoering van richtlijn 2003/6 wat de definitie en openbaarmaking van voorwetenschap en de definitie van marktmanipulatie betreft, moeten aldus worden uitgelegd dat in het geval van een in de tijd gespreid proces dat erop is gericht een bepaalde situatie of gebeurtenis te doen plaatsvinden, niet alleen deze situatie of gebeurtenis maar ook tussenstappen van dit proces die verband houden met de verwezenlijking van deze situatie of gebeurtenis, concrete informatie in de zin van deze bepalingen kunnen zijn.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 133/9

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 22 maart 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad — Varna — Bulgarije) — Klub OOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

(Zaak C-153/11) (1)

(Btw - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 168 - Recht op aftrek - Ontstaan van recht op aftrek - Recht van vennootschap op aftrek van voorbelasting over aankoop van investeringsgoed dat nog niet voor bedrijfsactiviteiten van deze vennootschap in gebruik is genomen)

2012/C 133/16

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Administrativen sad — Varna

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Klub OOD

Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Administrativen sad — Varna — Uitlegging van artikel 168, sub a, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Aftrek van door de belastingplichtige voldane btw voor aan hem geleverde goederen voor zover zij worden gebruikt voor belaste handelingen — Recht van een vennootschap, waarvan de belangrijkste activiteit bestaat in de verhuur van een onroerend goed waarvan zij eigenaar is, op aftrek van de betaalde voorbelasting over de aankoop van een ander onroerend goed dat nog niet wordt gebruikt voor de onderneming van deze vennootschap

Dictum

Artikel 168, sub a, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van de belasting over de toegevoegde waarde dient aldus te worden uitgelegd dat een als zodanig handelende belastingplichtige die een investeringsgoed heeft aangeschaft en voor zijn bedrijfsvermogen heeft bestemd, recht heeft op aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde over de aanschaf van dit goed tijdens het belastbare tijdvak waarin de belasting verschuldigd is geworden, ongeacht de omstandigheid dat dit goed niet onmiddellijk voor bedrijfsdoeleinden wordt gebruikt. Het is de taak van de nationale rechter om na te gaan of de belastingplichtige het investeringsgoed ten behoeve van zijn economische activiteit heeft aangeschaft en om in voorkomend geval te oordelen of sprake is van fraude.

(1) PB C 186 van 25.6.2011.
—

staat het aan de verwijzende rechter om eerst, alvorens hij de relevante bepalingen van wet nr. 549 van 28 december 1995 houdende rationaliseringsmaatregelen voor de openbare financiën buiten toepassing laat, na te gaan of het, gelet op het gehele interne materiële recht en procesrecht, volstrekt onmogelijk is zijn nationale recht aldus uit te leggen dat het hoofdgeding kan worden opgelost op een wijze die in overeenstemming is met de bewoordingen en het doel van richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 29 september 2003, en van richtlijn 2000/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties,
—

zich verzet tegen een regeling van een lidstaat waarbij illegaal verblijf wordt tegengegaan met strafrechtelijke sancties, voor zover die regeling toestaat dat een gevangenisstraf wordt opgelegd aan een onderdaan van een derde land die weliswaar illegaal op het grondgebied van die lidstaat verblijft en niet bereid is dat grondgebied vrijwillig te verlaten, doch op wie niet de in artikel 8 van deze richtlijn bedoelde dwangmaatregelen zijn toegepast en voor wie, in geval van vreemdelingenbewaring met het oog op de voorbereiding en de uitvoering van zijn verwijdering, de maximale duur van die bewaring nog niet is verstreken; en
1)

Door sinds 1 januari 2007 een verlaagd tarief van de belasting over de toegevoegde waarde van 2,10 % toe te passen op toegangstickets voor premières van concerten in etablissementen waar tijdens de opvoering etenswaren en drank worden geserveerd, is de Franse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 99 en 110 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde.
3)

Het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen vereisen niet dat overgangsmaatregelen worden vastgesteld ten aanzien van onderdanen van derde landen die het grondgebied van een lidstaat hebben verlaten terwijl zij enkel in het bezit waren van een tijdelijke verblijfsvergunning die hangende de behandeling van een eerste aanvraag van een verblijfsvergunning of van een asielverzoek was afgegeven, en die naar dit grondgebied wensen terug te keren na de inwerkingtreding van verordening nr. 562/2006, zoals gewijzigd bij verordening nr. 81/2009.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 287/5

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Chartres — Frankrijk) — Michel Bourges-Maunoury, Marie-Louise Heintz, echtgenote Bourges-Maunoury/Direction des services fiscaux d’Eure-et-Loir

(Zaak C-558/10) (1)

(Voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen - Vrijstelling van nationale belastingen op door Unie betaalde inkomsten - Inaanmerkingneming van door Unie betaalde inkomsten bij berekening van bovengrens van solidariteitsbelasting op vermogen)

2012/C 287/07

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Tribunal de grande instance de Chartres

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Michel Bourges-Maunoury, Marie-Louise Heintz, echtgenote Bourges-Maunoury

Verwerende partij: Direction des services fiscaux d’Eure-et-Loir

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal de grande instance de Chartres — Uitlegging van artikel 13, tweede alinea, in hoofdstuk V van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen (PB 1967, 152, blz. 13) — Toelaatbaarheid van nationale wettelijke regeling die bepaalt dat alle inkomsten van een belastingplichtige, inkomsten van de Gemeenschappen daaronder begrepen, in aanmerking moeten worden genomen bij de berekening van de bovengrens van de vermogensbelasting — Vrijstelling van nationale belastingen op de door de Gemeenschappen betaalde salarissen — Voormalige ambtenaren van de Europese Gemeenschappen

Dictum

Artikel 13, tweede alinea, van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen, dat aanvankelijk als bijlage aan het Verdrag tot instelling van één Raad en één Commissie welke de Europese Gemeenschappen gemeen hebben, en vervolgens, krachtens het Verdrag van Amsterdam, aan het EG Verdrag was gehecht, moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die de inkomsten, daaronder begrepen pensioenen en vergoedingen wegens definitieve beëindiging van de dienst, die de Unie aan haar ambtenaren en personeelsleden of aan haar voormalige ambtenaren en personeelsleden betaalt, in aanmerking neemt voor het bepalen van de bovengrens van een belasting als de solidariteitsbelasting op het vermogen.

(1) PB C 46 van 12.2.2011.
1)

Het begrip plannen en programma’s „die door wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen zijn voorgeschreven” in artikel 2, sub a, van richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s, moet aldus worden uitgelegd, dat het ook ziet op bijzondere bestemmingsplannen zoals het in de betrokken nationale wettelijke regeling in het hoofdgeding bedoelde plan.
1)

Het Koninkrijk Zweden is de krachtens artikel 5, lid 1, van richtlijn 2008/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (gecodificeerde versie), op hem rustende verplichtingen niet nagekomen, door niet de nodige maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat de bevoegde autoriteiten, door middel van vergunningen overeenkomstig de artikelen 6 en 8 van die richtlijn, of op passende wijze door toetsing en, zo nodig, aanpassing van de voorwaarden, erop toezien dat de bestaande installaties worden geëxploiteerd overeenkomstig de eisen van de artikelen 3, 7, 9, 10, 13, 14, sub a en b, en 15, lid 2, van diezelfde richtlijn.