ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Beroep tot nietigverklaring - Natuurlijke of rechtspersonen - Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken - Tot lidstaat gerichte beschikking van Commissie waarbij staatssteun verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Beroep ingesteld door belanghebbenden in zin van artikel 93, lid 2, van Verdrag (thans artikel 88, lid 2, EG) - Ontvankelijkheid - Voorwaarden

[EG-Verdrag, art. 93, leden 2 en 3 (thans art. 88, leden 2 en 3, EG), en art. 173, vierde alinea (thans, na wijziging, art. 230, vierde alinea, EG)]

2. Beroep tot nietigverklaring - Natuurlijke of rechtspersonen - Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken - Handeling die algemene belangen van groep natuurlijke of rechtspersonen treft - Vereniging die deze groep vertegenwoordigt - Niet-ontvankelijkheid

[EG-Verdrag, art. 173, vierde alinea (thans, na wijziging, art. 230, vierde alinea, EG)]

Samenvatting

1. Een beroep tot nietigverklaring van een op grond van artikel 93, lid 3, van het Verdrag (thans artikel 88, lid 3, EG) gegeven beschikking van de Commissie, ingesteld door een belanghebbende in de zin van artikel 93, lid 2, van het Verdrag, is ontvankelijk, wanneer de belanghebbende met het instellen van dat beroep zijn procedurele rechten uit hoofde van artikel 93, lid 2, van het Verdrag beoogt veilig te stellen.

De in artikel 93, lid 2, van het Verdrag bedoelde belanghebbenden zijn niet enkel de door een steunmaatregel begunstigde onderneming of ondernemingen, maar eveneens de personen, ondernemingen of verenigingen die eventueel door de verlening van de steun in hun belangen worden geraakt, met name de concurrerende ondernemingen en de beroepsorganisaties. De concurrent van de begunstigde van de steunmaatregel moet, wil zijn beroep ontvankelijk zijn, aantonen dat zijn concurrentiepositie op de markt door de steunverlening wordt aangetast. Wanneer dat niet het geval is, heeft hij niet de hoedanigheid van belanghebbende in de zin van artikel 93, lid 2, van het Verdrag.

( cf. punten 37, 40-41 )

2. Een vereniging die is opgericht ter behartiging van de collectieve belangen van een groep justitiabelen, kan niet worden geacht in de zin van artikel 173, vierde alinea, van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 230, vierde alinea, EG) individueel te worden geraakt door een handeling die de algemene belangen van die groep treft, en kan dus geen beroep tot nietigverklaring namens haar leden instellen wanneer de individuele leden dat ook niet kunnen.

( cf. punt 49 )
ARREST VAN HET GERECHT (Eerste kamer)

19 mei 1999

Zaak T-214/96

B. Connolly

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Ambtenaren — Artikel 90, lid 1, Statuut — Beroep tot schadevergoeding — Precontentieuze procedure die niet aan eisen van Statuut voldoet — Niet-ontvankelijkheid”

Volledige Franse tekst II — 517

Betreft:

Beroep strekkende tot vergoeding van de materiële en morele schade die verzoeker stelt te hebben geleden als gevolg van de omstandigheid dat in de pers verschillende gegevens en verklaringen over hem zijn verschenen.

Beslissing:

Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard. Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

Samenvatting

Ambtenaren – Beroep – Beroep tot schadevergoeding ingesteld zonder precontentieuze procedure volgens Statuut – Niet-ontvankelijkheid

(Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91)

Een in het kader van de artikelen 90 en 91 van het Statuut ingesteld beroep tot vergoeding van schade die niet is veroorzaakt door een bezwarend besluit waarvan de nietigverklaring wordt gevorderd, maar door verschillende fouten en nalatigheden die de administratie zou hebben begaan, moet op straffe van niet-ontvankelijkheid worden voorafgegaan door een administratieve procedure in twee fasen. Deze moet beginnen met een tot het tot aanstelling bevoegd gezag gericht verzoek om de gestelde schade te vergoeden en in voorkomend geval worden voortgezet met een klacht tegen het besluit tot afwijzing van het verzoek.

(punt 34)

Referentie: Gerecht 13 juli 1993, Moat/Commissie, T-20/92, Jurispr. blz. II-799, punt 47; Gerecht 16 juli 1998, Y/Parlement, T-219/96, JurAmbt. blz. II-1235, punt 56
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Melk en zuivelproducten - Extra heffing op melk - Toekenning van referentiehoeveelheden die van heffing zijn vrijgesteld - Producenten die hun leveringen hebben opgeschort op grond van regeling betreffende niet-leverings- of omschakelingspremies en aan wie bijgevolg referentiehoeveelheid is geweigerd - Forfaitair vergoedingsvoorstel krachtens verordening nr. 2187/93 - Recht op moratoire rente over vergoeding - Opschorting in geval van aanhangige vorderingen in rechte tot nederlegging van akte houdende afstand van instantie

(EG-Verdrag, art. 215; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 99; verordening nr. 2187/93 van de Raad, art. 12)

Samenvatting

Indien een melkproducent die tijdelijk zijn activiteit niet heeft kunnen uitoefenen als gevolg van het feit dat hem wegens zijn niet-leveringsverbintenis geen van de extra heffing vrijgestelde referentiehoeveelheid is toegewezen, een vergoedingsvoorstel uit hoofde van verordening nr. 2187/93 heeft aanvaard met ondertekening van de bijbehorende kwitantie op grond waarvan hij van elke aanhangige rechtsvordering diende af te zien, hield zulks voor deze producent een verplichting in om afstand te doen van aanhangige procedures. Als instellingen die de vergoedingen verschuldigd waren, mochten de Raad en de Commissie de betaling van de in artikel 12 van deze verordening bedoelde moratoire rente opschorten, zolang de betrokken producent niet overeenkomstig zijn verbintenis afstand van instantie had gedaan.

Voor de uitvoering van deze verbintenis is niet het moment beslissend waarop de nationale autoriteiten van de afstand van instantie op de hoogte werden gebracht, doch de datum waarop de in artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht bedoelde akte van afstand van instantie wordt neergelegd.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring - Natuurlijke of rechtspersonen - Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken - Bepaling houdende vaststelling van bedrag van vergoeding voor verevening van opslagkosten van suiker voor verkoopseizoen - Beroep van Italiaanse suikerfabrikanten - Niet-ontvankelijkheid

[EG-Verdrag, art. 173, vierde alinea (thans, na wijziging, art. 230, vierde alinea, EG); verordening nr. 1534/95 van de Raad, art. 4]

Samenvatting

$$Het door de Italiaanse suikerfabrikanten ingestelde beroep tot nietigverklaring van artikel 4 van verordening nr. 1534/95, waarbij het bedrag van de vergoeding voor de verevening van de opslagkosten van suiker voor het verkoopseizoen 1995/1996 is vastgesteld, is niet-ontvankelijk.

Deze bepaling moet immers worden beschouwd als een maatregel van algemene strekking, die van toepassing is op objectief bepaalde situaties en in algemene bewoordingen is gericht tot abstract aangewezen categorieën van personen, aangezien zij een forfaitaire vergoeding invoert en van toepassing is op een onbepaald aantal opslaghandelingen in de Gemeenschap, verricht door communautaire suikerfabrikanten.

Zelfs gesteld dat de Raad ten tijde van de vaststelling van voornoemde verordening verzoeksters' identiteit, als houders van productiequota voor suiker, kende, betekent dit niet dat zij individueel worden geraakt, aangezien de algemene strekking van een bepaling niet wordt aangetast door de mogelijkheid, dat het aantal of zelfs de identiteit van de rechtssubjecten waarop deze op een bepaald moment van toepassing is, met meer of mindere mate van zekerheid kan worden bepaald, zolang maar vaststaat, dat deze toepassing geschiedt op grond van een door de betrokken handeling omschreven rechtens of feitelijk objectieve situatie. Bovendien doet de omstandigheid dat een handeling voor de verschillende rechtssubjecten waarop zij van toepassing is, in concreto tot uiteenlopende gevolgen kan leiden, niet af aan het regelgevend karakter van dat voorschrift, zolang van een objectief bepaalde situatie sprake is.

Het enkele feit dat verzoeksters houders van productiequota zijn, betekent niet dat specifieke rechten van hen zijn aangetast. Vóór de vaststelling van de litigieuze verordening ging de toekenning van productiequota aan verzoeksters immers niet gepaard met een verworven recht op vaststelling van een terugbetalingsbedrag dat rekening hield met de uitsluitend door de Italiaanse suikerproducenten daadwerkelijk gedragen opslagkosten. De rechtspositie van deze producenten verschilde dus niet van die van de andere houders van productiequota, die allen genoegen dienden te nemen met het bedrag van de terugbetaling dat door de Raad op forfaitaire en uniforme basis voor ieder verkoopseizoen werd vastgesteld.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Ruwe tabak - Afzet van voorraden in bezit van interventiebureaus - Beoordelingsvrijheid van Commissie - Draagwijdte - Gevolgen

(Verordening nr. 3389/73 van de Commissie)

2 Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Ruwe tabak - Afzet van voorraden in bezit van interventiebureaus - Besluit omtrent inschrijving - Termijn - Niet-inachtneming - Geen aansprakelijkheid van Commissie buiten geval van verzuim

(Verordening nr. 3389/73 van de Commissie, art. 6, lid 1)

3 Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Ruwe tabak - Afzet van voorraden in bezit van interventiebureaus - Zekerheidsvoorwaarden die worden verlangd van ondernemingen die aan inschrijving deelnemen - Uitsluiting van tekortschietende ondernemingen - Discriminatie - Afwezigheid

(Verordening nr. 3389/73 van de Commissie, art. 5, lid 1)

Samenvatting

4 De Commissie heeft bij het beheer van de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector tabak, en meer in het bijzonder bij de afzet van tabak die in het bezit is van de interventiebureaus, een commerciële taak. Zij moet beslissen of een bieding voor een bij inschrijving verkochte partij moet worden aanvaard of niet, rekening houdend met alle gegevens waarover zij op het moment van haar beslissing beschikt. Zij beschikt ter zake over een ruime beoordelingsvrijheid, omdat bij deze beslissingen verschillende factoren tegen elkaar moeten worden afgewogen, zoals de voor de verschillende partijen geboden prijzen alsmede de kosten van opslag van onverkocht gebleven partijen. In die omstandigheden kan de Commissie ook niet aansprakelijk worden gesteld voor besluiten waarop achteraf kritiek mogelijk is, zolang geen sprake is van een kennelijke beoordelingsfout vanwege de instelling.

5 Omdat er geen enkele sanctie is gesteld op de niet-naleving door de Commissie van de termijn, die in artikel 6, lid 1, van verordening nr. 3389/73 houdende vaststelling van de procedures en de voorwaarden bij verkoop van tabak die in het bezit is van de interventiebureaus is gesteld voor het nemen van een besluit over een inschrijving, is die termijn slechts als een ordetermijn te beschouwen, bij verstrijken waarvan de Commissie slechts aansprakelijk kan worden gesteld indien de termijnoverschrijding het gevolg is van een verzuim harerzijds.

6 In het kader van haar beheer van de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector tabak moet de Commissie onder meer vermijden dat de afzet van tabak in het bezit van de interventiebureaus de markt verstoort. Dat de Commissie van de ondernemingen die aan een inschrijving wensen deel te nemen, strenge waarborgen verlangt wijst er overigens op, dat zij zich naar behoren van deze taak kwijt. Dergelijke vereisten brengen noodzakelijkerwijs de uitsluiting mee van ondernemingen die niet in staat zijn daaraan te voldoen. Een dergelijke uitsluiting, die eigen is aan elke zekerheidsvoorwaarde, vormt dus geen schending van het beginsel van gelijke behandeling.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Handelingen van de instellingen ° Motivering ° Verplichting ° Draagwijdte ° Beschikking van Commissie waarbij, op voorstel van Lid-Staat, bijstand van Europees Sociaal Fonds voor actie op gebied van beroepsopleiding wordt verminderd

(EEG-Verdrag, art. 190; verordening nr. 2950/83 van de Raad, art. 6, lid 1)

Samenvatting

Weliswaar heeft iedere nationale autoriteit die bevoegd is ter zake van de financiering van de acties van het Europees Sociaal Fonds, de mogelijkheid voor te stellen dat de financiële bijstand van het Fonds wordt verminderd, maar het is de Commissie die overeenkomstig artikel 6, lid 1, van verordening nr. 2950/83 bevoegd is de bijstand te verminderen en die ten opzichte van de begunstigde van bijstand juridisch verantwoordelijk is voor de beschikking houdende vermindering, ongeacht of deze vermindering door de bevoegde nationale autoriteit is voorgesteld.

Haar beschikking moet aan het motiveringsvereiste van artikel 190 van het Verdrag voldoen en moet dus duidelijk doen blijken van de redenen die wettigen dat de bijstand wordt verminderd ten opzichte van de aanvankelijk goedgekeurde bijstand, of op zijn minst voldoende duidelijk verwijzen naar een handeling van de bevoegde nationale autoriteiten, waarin deze duidelijk de redenen voor een dergelijke vermindering uiteenzetten.
186

In antwoord op hetgeen verzoekster IPC beweert omtrent de verlening van toegang tot het dossier in het kader van de aan de intrekking van de steun voorafgaande procedure, verklaart de Commissie dat zij verzoekster overeenkomstig het bepaalde in artikel 7 van verordening nr. 1116/88 heeft gehoord alvorens de intrekkingsprocedure in te leiden, door haar de brieven van 8 juni, 12 oktober en 15 november 1993 toe te sturen. Eveneens heeft zij verzoekster IPC alle documenten in haar dossier ter beschikking gesteld, uitgezonderd interne aantekeningen. De Commissie merkt voorts op dat verzoekster IPC in haar brieven van 22 juli en 24 november 1993 en ook in het kader van de onderhavige procedure omstandig en gedetailleerd op de vragen van de Commissie heeft geantwoord, hetgeen aantoont dat de Commissie verzoekster IPC voldoende had geïnformeerd over de feiten waarvan zij werd beticht. Ten slotte stelt de Commissie vast dat verzoekster IPC in haar brieven en in het beroep dezelfde argumenten heeft aangevoerd, hetgeen bewijst dat de Commissie niet over andere gegevens beschikte, die informatie of gegevens konden bevatten die afweken van die in het accountantsrapport, welk rapport reeds op 17 juni 1991 door de Spaanse autoriteiten ter kennis van verzoekster IPC is gebracht.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring - Voor beroep vatbare handelingen - Handelingen die bindende rechtsgevolgen in het leven roepen - Verordening betreffende forfaitair vergoedingsvoorstel ten behoeve van melkproducenten die schade hebben geleden ten gevolge van niet-toekenning van referentiehoeveelheid - Uitsluiting

(EG-Verdrag, art. 173; verordening nr. 2187/93 van de Raad)

Samenvatting

Enkel handelingen die bindende rechtsgevolgen in het leven roepen, welke de belangen van de verzoeker kunnen aantasten doordat zij diens rechtspositie aanzienlijk wijzigen, zijn vatbaar voor beroep tot nietigverklaring in de zin van artikel 173 van het Verdrag.

Verordening nr. 2187/93 is niet een handeling waartegen kan worden opgekomen door de producenten van melk of zuivelproducten die ten gevolge van de niet-toewijzing van een referentiehoeveelheid hun activiteit tijdelijk niet hebben kunnen uitoefenen, voor zover zij voorziet in een forfaitair vergoedingsvoorstel aan de betrokken producenten waarvan de aanvaarding een keuze blijft die aan hun beoordeling wordt overgelaten, en voor zover voor deze producenten, indien zij het voorstel niet aannemen, de situatie precies dezelfde blijft als wanneer de in geding zijnde verordening niet was vastgesteld, daar zij het recht behouden, een beroep tot schadevergoeding krachtens de artikelen 178 en 215 van het Verdrag in te stellen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Niet-contractuele aansprakelijkheid - Voorwaarden - Onrechtmatige gedraging van instellingen - Melkproducenten aan wie in kader van extra-heffingregeling referentiehoeveelheden zijn onthouden nadat zij hun leveringen hadden opgeschort op grond van stelsel van premies voor omschakeling - Producent die na afloop van omschakelingsverbintenis productie niet heeft hervat - Schending van gewettigd vertrouwen - Geen

[EG-Verdrag, art. 215, tweede alinea (thans art. 288, tweede alinea, EG); verordeningen van de Raad nrs. 1078/77 en 857/84]

Samenvatting

$$De Gemeenschap kan niet wegens de toepassing van verordening nr. 857/84, waarbij in het kader van de regeling inzake de extra heffing op melk de referentiehoeveelheid voor elke producent is vastgesteld op basis van de productie die is geleverd in een referentiejaar, aansprakelijk worden gesteld jegens een producent die na een uit hoofde van verordening nr. 1078/77 voor een bepaalde periode aangegane verbintenis tot omschakeling van zijn veebestand, de melkproductie na afloop van zijn omschakelingsperiode niet heeft hervat, ofschoon hij daartoe in staat was.

Hoewel die producent een aantal jaren na die periode een referentiehoeveelheid heeft aangevraagd, neemt dit niet weg dat hij niet kan stellen dat hij erop mocht vertrouwen dat hij de melkproductie op elk willekeurig moment in de toekomst kon hervatten. Op het gebied van de gemeenschappelijke marktordeningen, waarvan de doelstelling meebrengt dat zij voortdurend worden aangepast aan wijzigingen in de economische situatie, mogen ondernemers er immers niet op vertrouwen dat beperkingen die voortvloeien uit eventuele regels van markt- of structuurbeleid, voor hen niet zullen gelden.

( cf. punten 37, 41-42 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Mededinging ° Vervoer ° Mededingingsregels ° Vervoer per spoor ° Verordening nr. 1017/68 ° Werkingssfeer ° Besluit van vereniging van spoorwegondernemingen tot vaststelling van erkenningsvoorwaarden van reisbureaus die internationale spoorbiljetten mogen afgeven, en van voorwaarden voor verkoop van biljetten ° Daaronder begrepen

(Verordening nr. 1017/68 van de Raad, art. 1 en 2)

2. Beroep tot nietigverklaring ° Middelen ° Schending van wezenlijke vormvoorschriften ° Rechtsdwaling bestaand in toepassing, in procedure betreffende inbreuken op mededingingsregels, van verordening nr. 17 in plaats van verordening nr. 1017/68 ° Onthouding van procedurele waarborgen

(EEG-Verdrag, art. 173; verordeningen nrs. 17 en 1017/68 van de Raad)

Samenvatting

1. Een besluit van een vereniging van spoorwegondernemingen tot vaststelling van de erkenningsvoorwaarden voor reisbureaus die internationale spoorbiljetten mogen afgeven, en van de voorwaarden waaronder de erkende agentschappen de biljetten mogen verkopen, met name wat de aan de klanten aan te rekenen prijzen betreft en de commissie waarop zij aanspraak hebben, valt binnen de werkingssfeer van verordening nr. 1017/68 houdende toepassing van de mededingingsregels op het gebied van het vervoer per spoor, over de weg en over de binnenwateren.

De werkzaamheden van de reisbureaus waarop een dergelijk besluit betrekking heeft, en die erin bestaan als lasthebber vervoerovereenkomsten te sluiten en reisbiljetten af te geven, staan namelijk met elkaar in verband en zijn absoluut noodzakelijk voor de dienstverrichting die bestaat in het vervoer per spoor, en moeten worden beschouwd als handelingen van tussenpersonen in het vervoer in de zin van artikel 1 van verordening nr. 1017/68.

2. Tussen verordening nr. 17, over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag, en verordening nr. 1017/68, houdende toepassing van de mededingingsregels op het gebied van het vervoer per spoor, over de weg en over de binnenwateren, bestaan fundamentele verschillen wat de aanmelding van afspraken, de door de Commissie in de loop van de administratieve procedure te raadplegen comités en de tussenkomst van de Raad daarin betreft.

Daaruit volgt, dat de rechtsdwaling van de Commissie, die bij beschikking uitspraak heeft gedaan ten opzichte van een ondernemersvereniging, met een beroep op de eerste van deze verordeningen, hoewel de tweede van toepassing was, een schending van wezenlijke vormvoorschriften uitmaakt, en tot gevolg heeft dat de betrokken vereniging de procedurele waarborgen zijn onthouden waarop zij in het kader van de toepassing van de tweede verordening aanspraak kon maken, zodat de beschikking moet worden nietigverklaard.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Ambtenaren ° Pensioenen ° Overlevingspensioen ° Voorwaarde betreffende het tijdstip van het huwelijk ° Inaanmerkingneming van situaties van ongehuwd samenleven of concubinaat ° Uitgesloten

(Ambtenarenstatuut, bijlage VIII, art. 17 bis en 20; verordening nr. 3518/85 van de Raad, art. 4, lid 8)

2. Ambtenaren ° Zorgplicht van administratie ° Grenzen ° Uitlegging van statutaire bepaling in strijd met tekst ervan ° Ontoelaatbaarheid

Samenvatting

1. De voorwaarde betreffende het tijdstip van het huwelijk, die is gesteld bij de artikelen 17 bis en 20 van bijlage VIII van het Statuut en bij artikel 4, lid 8, van verordening nr. 3518/85 tot vaststelling van bijzondere maatregelen betreffende de beëindiging van de dienst van ambtenaren van de Europese Gemeenschappen in verband met de toetreding van Spanje en Portugal, opdat de overlevende echtgenoot recht heeft op een overlevingspensioen, verwijst naar de situatie van personen die formeel een door de wet erkend burgerlijk huwelijk zijn aangegaan, met alle rechten en plichten van dien. Het staat niet aan het Gerecht de juridische uitlegging van de in de betrokken bepalingen gebruikte nauwkeurige termen in dier voege te verruimen, dat de situatie van ongehuwd samenleven of concubinaat onder het begrip "huwelijk" valt. Iedere verruiming van deze begrippen zou een wijziging van de rechtsgrondslagen van de betrokken bepalingen meebrengen, met de aanzienlijke juridische en financiële consequenties die daaruit zowel voor de Gemeenschappen als voor derden zouden voortvloeien. Een dermate omvangrijke wijziging zou alleen kunnen worden doorgevoerd door de gemeenschapswetgever, indien bij zulks noodzakelijk acht.

2. In het kader van haar zorgplicht kan de administratie aan een gemeenschapsbepaling geen uitlegging geven die in strijd is met de nauwkeurige termen van deze bepaling.