ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 313/8

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 16 oktober 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Lunds tingsrätt (Zweden)) — Svenska staten, vertegenwoordigd door Tillsynsmyndigheten i konkurser/Anders Holmqvist

(Zaak C-310/07) (1)

(Harmonisatie van wetgevingen - Bescherming van werknemers bij insolventie van werkgever - Richtlijn 80/987/EEG - Artikel 8 bis - Activiteiten in verscheidene lidstaten)

(2008/C 313/12)

Procestaal: Zweeds

Verwijzende rechter

Lunds tingsrätt

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Svenska staten, vertegenwoordigd door Tillsynsmyndigheten i konkurser

Verwerende partij: Anders Holmqvist

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Lunds tingsrätt — Uitlegging van artikel 8 bis van richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever (PB L 283, blz. 23), zoals gewijzigd bij richtlijn 2002/74/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 (PB L 270, blz. 10) — Loonwaarborg voor een werknemer van een onderneming voor wegvervoer, die haar zetel en enige vestiging in een lidstaat heeft en goederen vervoert tussen de lidstaat van oorsprong en andere lidstaten

Dictum

Artikel 8 bis van richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever, zoals gewijzigd bij richtlijn 2002/74/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002, moet aldus worden uitgelegd dat een in een lidstaat gevestigde onderneming, om te kunnen worden geacht activiteiten op het grondgebied van een andere lidstaat te hebben, niet noodzakelijk over een filiaal of een vaste inrichting in die andere staat moet beschikken. Die onderneming moet echter duurzaam economisch aanwezig zijn in laatstgenoemde staat en dit veronderstelt de aanwezigheid van personeel dat haar in staat stelt aldaar activiteiten te verrichten. In het geval van een in een lidstaat gevestigde vervoeronderneming kan uit de loutere omstandigheid dat een door die onderneming in die staat aangeworven werknemer goederen vervoert tussen die staat en een andere lidstaat, niet worden geconcludeerd dat die onderneming duurzaam economisch aanwezig is in een andere lidstaat.

(1) PB C 211 van 8.9.2007.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 6/4

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 20 november 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court — Ierland) — The Competition/Beef Industry Development Society Ltd, Barry Brothers (Carrigmore) Meats Ltd

(Zaak C-209/07) (1)

(Mededinging - Artikel 81, lid 1, EG - Begrip „overeenkomst met mededingingbeperkende strekking’ - Overeenkomst tot reductie van productiecapaciteit - Rundvlees)

(2009/C 6/07)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

Supreme Court

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Competition Authority

Verwerende partij: Beef Industry Development Society Ltd

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Supreme Court — Uitlegging van artikel 81, lid 1, EG — Maatregelen tot beperking of controle van de productie — Een overeenkomst die een gerichte beperking van structurele capaciteit tot gevolg heeft, daaronder begrepen

Dictum

Een overeenkomst met kenmerken zoals deze van de standaardovereenkomst die is gesloten tussen de 10 grootste rundvleesverwerkers in Ierland, die lid zijn van Beef Industry Development Society Ltd, welke met name voorziet in een reductie van de verwerkingscapaciteit met ongeveer 25 %, strekt ertoe de mededinging te verhinderen, te beperken of te vervalsen in de zin van artikel 81, lid 1, EG.

(1) PB C 140 van 23.6.2007.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 301/9

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 9 oktober 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Directmedia Publishing GmbH/Albert-Ludwigs-Universität Freiburg

(Zaak C-304/07) (1)

(Richtlijn 96/9/EG - Rechtsbescherming van databanken - Recht sui generis - Begrip „opvraging’ van inhoud van databank)

(2008/C 301/17)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Directmedia Publishing GmbH

Verwerende partij: Albert-Ludwigs-Universität Freiburg

Voorwerp

Verzoek om prejudiciële beslissing — Bundesgerichtshof — Uitlegging van artikel 7, lid 2, sub a, van richtlijn 96/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 1996 betreffende de rechtsbescherming van databanken (PB L 77, blz. 20) — Operatie waarbij gegevens een voor een uit beschermde databank in andere databank worden overgenomen, na elk aandachtig en uitvoerig te zijn onderzocht, zonder dat zij worden gekopieerd — Kwalificatie van deze overname van gegevens als „opvraging” in de zin van richtlijn 96/9/EG

Dictum

De overname van gegevens uit een beschermde databank in een andere databank na raadpleging van de eerste databank op scherm en individuele beoordeling van de hierin vervatte gegevens kan een „opvraging” in de zin van artikel 7 van richtlijn 96/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 1996 betreffende de rechtsbescherming van databanken vormen voor zover deze verrichting neerkomt op de overbrenging van een — vanuit kwalitatief of kwantitatief opzicht — substantieel deel van de inhoud van de beschermde databank of met overbrengingen van niet-substantiële delen die door hun repetitief en systematisch karakter hebben geleid tot de reconstructie van een substantieel deel van deze inhoud, wat door de verwijzende rechter dient te worden beoordeeld.

(1) PB C 211 van 8.9.2007.
2)

Publieke verklaringen waarmee een werkgever te kennen geeft dat hij in het kader van zijn aanwervingsbeleid geen werknemers van een bepaalde etnische afstamming of van een bepaald ras zal aanwerven, volstaan om het bestaan van een rechtstreeks discriminerend aanwervingsbeleid te vermoeden in de zin van artikel 8, lid 1, van richtlijn 2000/43. Die werkgever dient dan te bewijzen dat het beginsel van gelijke behandeling niet is geschonden. Hij kan dit doen door aan te tonen dat de praktijk die de onderneming bij aanwerving in feite toepast, niet overeenstemt met die verklaringen. Het staat aan de verwijzende rechter, na te gaan of de verweten feiten vaststaan en te beoordelen of de elementen die de werkgever aanvoert ten betoge dat hij het beginsel van gelijke behandeling niet heeft geschonden, toereikend zijn.
1)

Artikel 4, lid 4, tweede alinea, van de Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, is een regel waarvan de toepassing door een lidstaat vooronderstelt dat deze laatste vooraf het Raadgevend Comité voor de belasting over de toegevoegde waarde raadpleegt en een nationale regeling vaststelt op grond waarvan personen, met name vennootschappen die in het binnenland gevestigd zijn en die juridisch gezien wel zelfstandig zijn, doch financieel, economisch en organisatorisch nauw met elkaar verbonden zijn, voor de belasting over de toegevoegde waarde niet langer als afzonderlijke belastingplichtigen, maar als een enkele belastingplichtige kunnen worden aangemerkt, met een enkel individueel identificatienummer voor deze belasting en dus met de bevoegdheid om als enige aangiften inzake de belasting over de toegevoegde waarde in te dienen. Het staat aan de nationale rechter om te verifiëren of een nationale regeling als die in het hoofdgeding, aan deze criteria voldoet, waarbij zij aangetekend dat bij gebreke van voorafgaande raadpleging van het Raadgevend Comité voor de belasting over de toegevoegde waarde, een nationale regeling die aan voornoemde criteria voldoet, een uitvoeringsmaatregel vormt die is genomen zonder naleving van het procedurele vereiste van artikel 4, lid 4, tweede alinea, van de Zesde richtlijn 77/388.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 256/2

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 september 2009 — Moser Baer India Ltd/Raad van de Europese Unie, Commissie van de Europese Gemeenschappen, Committee of European CD-R and DVD+/-R Manufacturers (CECMA)

(Zaak C-535/06 P) (1)

(Hogere voorziening - Dumping - Invoer van opneembare compact discs uit India - Verordening (EG) nr. 960/2003 - Berekening van hoogte van tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies - Schadevaststelling - Artikel 8, lid 7, van verordening (EG) nr. 2026/97)

2009/C 256/02

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Moser Baer India Ltd (vertegenwoordigers: K. Adamantopoulos, dikigoros, en R. MacLean, solicitor)

Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix, gemachtigde, en G. Berrisch, Rechtsanwalt), Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. van Vliet en T. Scharf, gemachtigden), Committee of European CD-R and DVD+/-R Manufacturers (CECMA)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 4 oktober 2006 in zaak T-300/03, Moser Baer India Ltd/Raad van de Europese Unie, houdende verwerping van een beroep tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 960/2003 van de Raad van 2 juni 2003 tot instelling van een definitief compenserend recht op opneembare compact discs uit India (PB L 138, blz. 1), voor zover deze verordening rekwirante raakt

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Moser Baer India Ltd wordt verwezen in de kosten.

3) De Commissie van de Europese Gemeenschappen draagt haar eigen kosten.

(1) PB C 69 van 24.3.2007.
2)

Artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/88 moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan nationale bepalingen of gebruiken volgens welke het recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon vervalt aan het einde van de referentieperiode en/of van een naar nationaal recht vastgestelde overdrachtsperiode, ook wanneer de werknemer tijdens de gehele referentieperiode of een deel ervan met ziekteverlof is geweest en zijn arbeidsongeschiktheid heeft voortgeduurd tot het einde van zijn arbeidsverhouding, waardoor hij geen gebruik heeft kunnen maken van zijn recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 223/8

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Köln — Duitsland) — cp-Pharma Handels GmbH/Bondsrepubliek Duitsland

(Zaak C-448/06) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Geldigheid van verordening (EG) nr. 1873/2003 - Geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik - Verordening (EEG) nr. 2377/90 - Maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong - Progesteron - Beperking van gebruik - Richtlijn 96/22/EG)

(2008/C 223/11)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgericht Köln

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: cp-Pharma Handels GmbH

Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgericht Köln — Geldigheid van verordening (EG) nr. 1873/2003 van de Commissie van 24 oktober 2003 tot wijziging van bijlage II bij verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad houdende een communautaire procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong (PB L 275, blz. 9), voor zover hierin wordt bepaald dat progesteron als werkzame stof van diergeneeskundige geneesmiddelen enkel intravaginaal mag worden toegediend, waardoor de mogelijkheid van toediening van deze stof door middel van intramusculaire injectie wordt uitgesloten — Bevoegdheid van de Commissie om deze beperking te stellen, gelet op de artikelen 1, sub a, en 3 van verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad van 26 juni 1990 houdende een communautaire procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong (PB L 224, blz. 1), gelezen in samenhang met artikel 4, punt 1, van richtlijn 96/22/EG van de Raad van 29 april 1996 betreffende het verbod op het gebruik, in de veehouderij, van bepaalde stoffen met hormonale werking en van bepaalde stoffen met thyreostatische werking, alsmede van ß-agonisten en tot intrekking van de richtlijnen 81/602/EEG, 88/146/EEG en 88/299/EEG (PB L 125, blz. 3)

Dictum

Bij onderzoek van de prejudiciële vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van verordening (EG) nr. 1873/2003 van de Commissie van 24 oktober 2003 tot wijziging van bijlage II bij verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad houdende een communautaire procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong.

(1) PB C 326 van 30.12.2006.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 171/6

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 mei 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Lidl Belgium GmbH & Co. KG/Finanzamt Heilbronn

(Zaak C-414/06) (1)

(Vrijheid van vestiging - Directe belastingen - Verrekening van verliezen van in lidstaat gelegen vaste inrichting die toebehoort aan vennootschap met statutaire zetel in andere lidstaat)

(2008/C 171/09)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesfinanzhof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Lidl Belgium GmbH & Co. KG

Verwerende partij: Finanzamt Heilbronn

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van de artikelen 43 EG en 56 EG — Aftrek van de belastbare winst van een nationale vennootschap van de verliezen die een in een andere lidstaat gevestigde vaste inrichting lijdt — Weigering van de aftrek op basis van een met die andere lidstaat gesloten bilaterale overeenkomst tot het vermijden van dubbele belasting

Dictum

Artikel 43 EG verzet zich niet ertegen dat een in een lidstaat gevestigde vennootschap de verliezen van een haar toebehorende vaste inrichting in een andere lidstaat niet van haar belastinggrondslag kan aftrekken, voor zover de inkomsten van deze inrichting krachtens een overeenkomst tot het vermijden van dubbele belasting worden belast in laatstbedoelde lidstaat, waar de betrokken verliezen kunnen worden verrekend in het kader van de belastingheffing over de inkomsten van die vaste inrichting in toekomstige belastingjaren.

(1) PB C 326 van 30.12.2006.
2)

De terugvordering van als gevolg van misbruik of nalatigheid verloren middelen moet geschieden op de voet van artikel 23, lid 1, van verordening nr. 4253/88, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2082/93, en volgens de modaliteiten van het nationale recht, vooropgesteld dat de toepassing van dit recht geen afbreuk doet aan de toepassing en de werkzaamheid van het gemeenschapsrecht en niet tot gevolg heeft dat de terugvordering van de op onregelmatige wijze toegekende gelden nagenoeg onmogelijk wordt gemaakt. Het staat aan de nationale rechter om de toepassing van het gemeenschapsrecht ten volle te verzekeren door indien nodig nationale bepalingen zoals de Algemene wet bestuursrecht die hieraan in de weg staan, buiten toepassing te laten of uit te leggen. De nationale rechter kan de gemeenschapsrechtelijke beginselen van rechtszekerheid en bescherming van het gewettigd vertrouwen toepassen bij de beoordeling van het gedrag van zowel de begunstigde van de verloren middelen als de betrokken bestuursorganen, vooropgesteld dat met het belang van de Gemeenschap ten volle rekening wordt gehouden. Het feit dat de begunstigde van de gelden een publiekrechtelijke rechtspersoon is, is daarbij irrelevant.
2)

De artikelen 39 EG en 43 EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een regeling van een gefedereerde eenheid van een lidstaat, zoals de zorgverzekering die door de Vlaamse Gemeenschap is ingesteld bij bovengenoemd decreet van 30 maart 1999 in de versie voortvloeiend uit het decreet van het Vlaams Parlement van 30 april 2004, die de aansluiting bij een socialezekerheidsstelsel en de uitkeringen waarin dat stelsel voorziet, beperkt tot personen die hetzij wonen op het grondgebied waarbinnen die gefedereerde eenheid bevoegd is, hetzij een beroepsactiviteit uitoefenen op dat grondgebied maar in een andere lidstaat wonen, voor zover door die beperking staatsburgers van andere lidstaten of eigen staatsburgers die gebruik hebben gemaakt van hun recht van vrij verkeer binnen de Europese Gemeenschap, minder gunstig worden behandeld.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 79/4

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 februari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Landgericht Koblenz — Duitsland) — Dynamic Medien Vertriebs GmbH/Avides Media AG

(Zaak C-244/06) (1)

(Vrij verkeer van goederen - Artikel 28 EG - Maatregelen van gelijke werking - Richtlijn 2000/31/EG - Nationale regeling houdende verbod op de verhandeling per postorderverkoop van beelddragers die niet door bevoegde autoriteit zijn gekeurd en geclassificeerd met oog op bescherming van de minderjarigen en waarop door deze autoriteit geen leeftijdsgrens is vermeld - Uit andere lidstaat ingevoerde beelddragers die door bevoegde autoriteit van deze staat zijn gekeurd en geclassificeerd en waarop leeftijdsgrens is vermeld - Rechtvaardiging - Bescherming van kind - Evenredigheidsbeginsel)

(2008/C 79/05)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Koblenz

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Dynamic Medien Vertriebs GmbH

Verwerende partij: Avides Media AG

Voorwerp

Verzoek om prejudiciële beslissing — Landgericht Koblenz — Uitlegging van artikelen 28 EG en 30 EG, alsmede van richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt (PB L 178, blz. 1) — Nationale regeling ter bescherming van minderjarigen houdende verbod om beelddragers per postorderverkoop te verhandelen wanneer deze niet door bevoegde instantie van lidstaat als geschikt voor minderjarigen zijn aangemerkt — Uit andere lidstaat ingevoerde beelddragers die door bevoegde instantie van deze lidstaat voor minderjarigen van bepaalde leeftijdscategorie geschikt werden bevonden — Evenredigheidsbeginsel

Dictum

Artikel 28 EG verzet zich niet tegen een nationale regeling als aan de orde in het hoofdgeding, houdende een verbod op de verkoop en de overdracht per postorder van beelddragers die niet door een hoogste autoriteit van het Land of een nationale instantie voor zelfregulering zijn gekeurd en geclassificeerd met het oog op de bescherming van de minderjarigen en waarop geen van deze autoriteit of instantie afkomstige vermelding is aangebracht van de leeftijd vanaf welke de beelddragers kunnen worden bekeken, tenzij blijkt dat de bij de betrokken regeling vastgestelde procedure voor keuring en classificatie van en het aanbrengen van een vermelding op beelddragers niet gemakkelijk toegankelijk is of niet binnen een redelijke termijn kan worden afgesloten, dan wel dat tegen het besluit tot weigering niet in rechte kan worden opgekomen.

(1) PB C 178 van 29.07.2006.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 92/4

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 februari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Netto Supermarkt GmbH & Co. OHG/Finanzamt Malchin

(Zaak C-271/06) (1)

(Zesde BTW-richtlijn - Artikel 15, punt 2 - Vrijstelling voor exportleveringen van goederen buiten de Gemeenschap - Voorwaarden voor vrijstelling niet vervuld - Bewijs van uitvoer vervalst door koper - Leverancier die zorgvuldigheid van oplettend koopman betracht)

(2008/C 92/06)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesfinanzhof (Duitsland)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Netto Supermarkt GmbH & Co. OHG

Verwerende partij: Finanzamt Malchin

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van het gemeenschapsrecht op btw-gebied, met name artikel 15, punt 2, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Terugbetaling van btw over exportleveringen van goederen verkregen dankzij vervalste documenten — Vrijstelling om redenen van billijkheid

Dictum

Artikel 15, punt 2, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7/EG van de Raad van 10 april 1995, moet aldus worden uitgelegd dat het zich er niet tegen verzet dat een lidstaat vrijstelling van belasting over de toegevoegde waarde voor een exportlevering van goederen buiten de Europese Gemeenschap verleent wanneer de voorwaarden voor een dergelijke vrijstelling niet zijn vervuld, maar de belastingplichtige dat, ook met betrachting van de zorgvuldigheid van een oplettend koopman, niet kon weten omdat het door de afnemer overgelegde bewijs van uitvoer was vervalst.

(1) PB C 224 van 16.9.2007.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 51/16

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 december 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — United Pan-Europe Communications Belgium NV, Coditel Brabant BVBA, Intercommunale Vennootschap voor Kabeltelevisie Brutele, Wolu TV VZW/Belgische Staat

(Zaak C-250/06) (1)

(Artikel 49 EG - Vrij verrichten van diensten - Nationale wetgeving op basis waarvan kabeldistributeurs programma's van bepaalde particuliere omroeporganisaties moeten uitzenden („must carry’) - Beperking - Dwingende reden van algemeen belang - Behoud van pluralisme in tweetalig gebied)

(2008/C 51/26)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Raad van State

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: United Pan-Europe Communications Belgium NV, Coditel Brabant BVBA, Intercommunale Vennootschap voor Kabeltelevisie Brutele, Wolu TV VZW

Verwerende partij: Belgische Staat

In tegenwoordigheid van: BeTV SA, Tvi SA, Télé Bruxelles ASBL, Belgian Business Television NV, Media ad Infinitum NV, TV5 Monde

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Raad van State (België) — Uitlegging van de artikelen 49 en 86 van het EG-Verdrag — Begrip „bijzonder recht” — Verplichting voor kabelmaatschappijen om de televisieprogramma's van bepaalde, voor het merendeel op het nationale grondgebied gevestigde omroeporganisaties uit te zenden

Dictum

Artikel 49 EG moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een regeling van een lidstaat, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, op grond waarvan de op het betrokken grondgebied van die staat actieve kabeldistributeurs uit hoofde van een „must-carry”-verplichting de televisieprogramma's van de particuliere omroeporganisaties die onder de autoriteiten van die staat ressorteren en door deze autoriteiten zijn aangewezen, moeten uitzenden, wanneer die regeling:

— een doelstelling van algemeen belang nastreeft, zoals het behoud, uit hoofde van het cultuurbeleid van bedoelde lidstaat, van het pluralistische karakter van het televisieprogramma-aanbod in dat gebied, en

— niet onevenredig is aan die doelstelling, waartoe de modaliteiten voor de toepassing ervan het voorwerp moeten zijn van een transparante procedure die is gebaseerd op objectieve, niet-discriminerende en vooraf kenbare criteria.

Het staat aan de verwijzende rechter om te bepalen of die voorwaarden zijn vervuld.

(1) PB C 212 van 2.9.2006.