Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Beroep wegens niet-nakoming – Recht van beroep van Commissie – Uitoefening niet afhankelijk van bestaan van specifiek procesbelang

(Art. 226 EG)

2. Beroep wegens niet-nakoming – Precontentieuze procedure – Voorwerp – Met redenen omkleed advies – Inhoud

(Art. 226 EG)

3. Harmonisatie van wetgevingen – Beroepsprocedures inzake plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor uitvoering van werken en in sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie – Richtlijnen 89/665 en 92/13 – Procedure die Commissie mogelijkheid biedt preventief op te treden in geval van duidelijke en kennelijke schending van communautaire voorschriften inzake plaatsing van opdrachten – Procedure die geen verband houdt met niet-nakomingsprocedure van artikel 226 EG

(Art. 226 EG; richtlijnen van de Raad 89/665, art. 3, en 92/13, art. 8)

4. Harmonisatie van wetgevingen – Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten in sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie – Richtlijn 93/38 – Afwijkingen van gemeenschappelijke regels – Voorwaarden – Strikte uitlegging – Bewijslast

(Richtlijn 93/38 van de Raad, art. 20, lid 2, sub c en d)

Samenvatting

1. Bij de uitoefening van haar aan artikel 226 EG ontleende bevoegdheden behoeft de Commissie geen procesbelang aan te tonen. De Commissie moet immers in het algemeen belang ambtshalve erop toezien dat de lidstaten het gemeenschapsrecht toepassen, en een eventuele niet-nakoming van de daaruit voortvloeiende verplichtingen doen vaststellen met het oog op de beëindiging ervan. Artikel 226 EG beoogt dus niet de eigen rechten van deze instelling te beschermen. Alleen de Commissie beslist of het opportuun is om een niet-nakomingsprocedure in te leiden en, in voorkomend geval, op grond van welk handelen of nalaten de procedure moet worden ingeleid.

(cf. punten 14‑16)

2. In het kader van een beroep wegens niet-nakoming moet het met redenen omklede advies een coherente, gedetailleerde uiteenzetting bevatten van de redenen die de Commissie tot de overtuiging hebben gebracht dat de betrokken lidstaat een van de krachtens het Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen. De Commissie is echter niet verplicht, in dat advies de maatregelen aan te geven die het mogelijk zouden maken de verweten niet-nakoming te beëindigen.

De precontentieuze procedure heeft immers tot doel, het voorwerp van het niet-nakomingsberoep af te bakenen, om de lidstaat in de gelegenheid te stellen, de krachtens het gemeenschapsrecht op hem rustende verplichtingen na te komen of verweer te voeren tegen de grieven van de Commissie.

Alleen wanneer de Commissie haar niet-nakomingsberoep richt tegen het feit dat de maatregelen waarmee de verweten niet-nakoming kon worden beëindigd, niet zijn genomen, moet zij bijgevolg in het met redenen omklede advies specifiek aangeven welke deze maatregelen zijn.

(cf. punten 21‑23)

3. De procedure waarbij de Commissie rechtstreeks kan ingrijpen, zoals vastgesteld in artikel 8 van richtlijn 92/13 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de communautaire voorschriften inzake de procedures voor het plaatsen van opdrachten door diensten die werkzaam zijn in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie, en in artikel 3 van richtlijn 89/665 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken, krachtens hetwelk de Commissie bij een lidstaat kan ingrijpen wanneer zij van oordeel is dat een duidelijke en kennelijke schending van de communautaire voorschriften inzake het plaatsen van overheidsopdrachten heeft plaatsgevonden, vormt een preventieve maatregel die niet kan derogeren aan of in de plaats treden van de bevoegdheden die de Commissie krachtens artikel 226 EG heeft, zodat de vraag of de Commissie van deze procedure gebruik heeft gemaakt, niet van belang is voor de vraag of een niet-nakomingsprocedure ontvankelijk is. De keuze tussen beide procedures behoort dus tot haar discretionaire bevoegdheid.

(cf. punten 27‑28)

4. De bepalingen van artikel 20, lid 2, sub c en d, van richtlijn 93/38 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water‑ en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie, volgens welke de aanbestedende diensten in bepaalde gevallen gebruik kunnen maken van een procedure zonder voorafgaande oproep tot mededinging, moeten, aangezien ze een uitzondering vormen op de regels inzake de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten, strikt worden uitgelegd. Bovendien berust de bewijslast op de partij die zich erop wil beroepen.

Wat in de eerste plaats artikel 20, lid 2, sub c, van deze richtlijn betreft, moet voor de toepassing ervan zijn voldaan aan twee cumulatieve voorwaarden, namelijk dat de werken waarop de opdracht betrekking heeft, technisch gecompliceerd zijn, en dat het om deze technische redenen volstrekt noodzakelijk is, de opdracht aan een bepaalde onderneming te verlenen.

Wat in de tweede plaats de in artikel 20, lid 2, sub d, van deze richtlijn neergelegde uitzondering betreft, daaraan zijn drie cumulatieve voorwaarden gesteld, namelijk het bestaan van een onvoorziene gebeurtenis, van dwingende spoed die onverenigbaar is met de inachtneming van de bij een oproep tot mededinging behorende termijnen, en van een causaal verband tussen de onvoorziene gebeurtenis en de daaruit voortvloeiende dwingende spoed.

Dat een autoriteit die het betrokken project moet goedkeuren termijnen kan stellen, is in deze context een voorzienbare gebeurtenis in de procedure tot goedkeuring van dat project.

(cf. punten 33‑34, 40, 43)