ARREST VAN HET GERECHT (Vijfde kamer)

23 maart 1994

Zaak T-8/93

M. Huet

tegen

Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen

„Ambtenaren — Overlijden van echtgenoot — Wezenpensioen uit hoofde van artikel 80, vierde alinea, Ambtenarenstatuut en artikel 37, vijfde alinea, RAP — Overlijden vóór indiensttreding bij Gemeenschappen”

Volledige Franse tekst II-365

Betreft:

Beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Rekenkamer om voor verzoeksters kinderen geen wezenpensioen toe te kennen.

Beslissing:

Verwerping.

Resumé van het arrest

Verzoekster is tijdelijk functionaris en heeft twee kinderen ten laste, wier vader vóór haar indiensttreding bij de Gemeenschappen overleden is.

Zij verwijt de Rekenkamer, dat deze heeft geoordeeld, dat volgens artikel 37, vijfde alinea, van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden (RAP), juncto artikel 80, vierde alinea, Ambtenarenstatuut geen wezenpensioen kan worden toegekend wanneer de echtgenoot, die ambtenaar noch tijdelijk functionaris is, is overleden vóór de indiensttreding bij de Gemeenschappen van de overlevende echtgenoot.

Ten gronde

1. Het eerste middel: schending van artikel 80, vierde alinea, Ambtenarenstatuut en artikel 37, vijfde alinea, RAP

Volgens het Gerecht berust verzoeksters stelling, dat de betrokken uitkering ook kan worden toegekend wanneer de echtgenoot vóór de indiensttreding van de overlevende ouder bij de Gemeenschappen is overleden, op de verkeerde premisse, dat deze uitkering in feite een soortgelijke toelage als een kindertoelage en niet een pensioen is (r.o. 22 en 29).

Artikel 80, vierde alinea, Ambtenarenstatuut legt namelijk geen verband tussen de betaling van de kindertoelage en die van het wezenpensioen, maar beperkt zich ertoe, het bedrag van dit laatste te relateren aan het dubbele van de kindertoelage (r.o. 26).

Het betrokken wezenpensioen wordt niet berekend overeenkomstig artikel 21 van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut, betreffende de andere overlevingspensioenen, omdat het niet is verschuldigd wegens het overlijden van de ambtenaar, maar van diens echtgenoot, waardoor onder de gemeenschapsregeling geen recht op overlevingspensioen ontstaat (r.o. 27).

Het Gerecht is van oordeel, dat het betrokken wezenpensioen een echt pensioen is, omdat de twee relevante artikelen zijn opgenomen onder de bepalingen betreffende de pensioenen ter dekking van risico's voor de aangeslotenen uit hoofde van het communautaire pensioenstelsel (r.o. 29, 30 en 37).

Uit de tekst van de twee betrokken artikelen volgt overigens, dat het omstreden wezenpensioen aan de wees zelf toekomt, en niet aan de overlevende ouder, wat het geval zou zijn geweest, indien het ging om een aanvullende kindertoelage, die volgens artikel 62 Ambtenarenstatuut deel uitmaakt van de bezoldiging van de ambtenaar (r.o. 31).

Aangezien evenwel kenmerkend voor de pensioenregeling van de Gemeenschappen is, dat de betrokkene tegen bijdragebetaling verzekerd is tegen overlijden of invaliditeit zolang hij bij de regeling is aangesloten, kan het omstreden wezenpensioen dus enkel worden betaald, indien de echtgenoot is overleden nadat de overlevende ouder in dienst van de Gemeenschappen was getreden (r.o. 33 en 34).

Deze uitlegging vindt steun in de grote meerderheid van de taalversies van de twee betrokken bepalingen, zonder dat de andere taalversies de tegenovergestelde stelling aannemelijk kunnen maken (r.o. 35).

Bijgevolg kunnen verzoeksters kinderen niet in aanmerking komen voor het wezenpensioen, omdat hun moeder op het tijdstip van het overlijden van haar echtgenoot nog niet was aangesloten bij de pensioenregeling van de Gemeenschappen (r.o. 40).

2. Schending van het non-discriminatiebeginsel

Het Gerecht is in de eerste plaats van oordeel, dat verzoekster zich ten betoge dat zij wordt gediscrimineerd, niet kan beroepen op het feit dat andere ambtenaren profijt trekken van een onregelmatigheid doordat de kinderen ten laste van die ambtenaren het omstreden wezenpensioen ontvangen, al is de echtgenoot van die ambtenaren vóór de indiensttreding van deze laatsten bij de Gemeenschappen overleden (r.o. 43 en 44).

Verzoekster kan evenmin stellen, dat zij wordt gediscrimineerd ten opzichte van de ambtenaren en tijdelijke functionarissen wier echtgenoot na hun indiensttreding bij de Gemeenschappen is overleden. Het verschil in behandeling dat dienaangaande plaatsvindt, is immers objectief, aangezien het is gebaseerd op de datum van overlijden van de echtgenoot respectievelijk de datum van indiensttreding bij de Gemeenschappen van de tijdelijke functionaris, en redelijk, aangezien het is gebaseerd op het feit dat de betrokken wezenuitkering een pensioen is, en staat ten slotte in een juiste verhouding tot het wettig nagestreefde doel, aangezien in beginsel de betaling van bijdragen aan de communautaire pensioenregeling de tegenprestatie is voor de dekking van de onder die regeling vallende risico's (r.o. 45 en 46).

Dictum:

Het beroep wordt verworpen.

Zaak T-8/93

M. Huet

tegen

Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen

„Ambtenaren — Overlijden van echtgenoot — Wezenpensioen uit hoofde van artikel 80, vierde alinea, Statuut en artikel 37, vijfde alinea, RAP — Overlijden vóór indiensttreding bij Gemeenschappen”

Arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 23 maart 1994 II-105

Samenvatting van het arrest

Ambtenaren – Pensioenen – Overlevingspensioen – Uitkering voor wezen uit hoofde van overlijden van echtgenoot die niet in dienst van Gemeenschappen is – Rechtskarakter – Voorwaarde voor ontstaan van recht – Overlijden ná indiensttreding van overlevende ouder bij Gemeenschappen – Discriminatie – Afwezigheid

{Ambtenarenstatuut, art. 80, vierde alinea; Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden, art. 37, vijfde alinea)

Hoewel het bedrag ervan wordt vastgesteld door de kindertoelage met twee te vermenigvuldigen, is de uitkering voor wezen als bedoeld in artikel 37. vijfde alinea, van de

Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden, juncto artikel 80, vierde alinea, van het Statuut, die wordt toegekend aan de kinderen van een tijdelijk functionaris van de Gemeenschappen in geval van overlijden van de echtgenoot die ambtenaar noch tijdelijk functionaris is, niet een soortgelijke toelage als een kindertoelage, maar een werkelijk pensioen, dat de verzekerden tegen bijdragebetaling verzekert tegen overlijden of invaliditeit zolang het personeelslid bij de pensioenregeling van de Gemeenschappen is aangesloten.

Derhalve kunnen de kinderen van een tijdelijk functionaris niet voor het betrokken wezenpensioen in aanmerking komen, wanneer de echtgenoot die ambtenaar noch tijdelijk functionaris is, is overleden vóór de indiensttreding van de overlevende ouder bij de Gemeenschappen, aangezien deze op het tijdstip van het overlijden van de echtgenoot nog niet was aangesloten bij de pensioenregeling van de Gemeenschappen.

Het betrokken personeelslid kan niet stellen te worden gediscrimineerd ten opzichte van de personeelsleden wier echtgenoot ná hun indiensttreding bij de Gemeenschappen is overleden. De in dat opzicht ongelijke behandeling is immers objectief omdat zij is gebaseerd op de datum van overlijden van de echtgenoot en op die van de indiensttreding bij de Gemeenschappen van het personeelslid, is redelijk omdat zij is gebaseerd op het feit dat de betrokken uitkering een pensioen is, en staat ten slotte in een juiste verhouding tot het op regelmatige wijze nagestreefde doel, nu onder de pensioenregeling van de Gemeenschappen tegenover de dekking van de betrokken risico's staat, dat in beginsel bijdragen aan deze regeling moeten worden betaald.