ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Harmonisatie van wetgevingen – Verwijdering van afgewerkte olie – Richtlijn 75/439 – Verplichting voor lidstaten om voorrang te verlenen aan behandeling van afgewerkte olie door regeneratie – Grenzen – Beperkingen van technische, economische of organisatorische aard – Begrip

(Richtlijn 75/439 van de Raad, art. 3, lid 1)

Samenvatting

Uit artikel 3, lid 1, van richtlijn 75/439 van de Raad inzake de verwijdering van afgewerkte olie, zoals gewijzigd bij richtlijn 87/101 blijkt dat de „beperkingen van technische, economische of organisatorische aard” waarnaar in dit artikel wordt verwezen, voorkomt in een bepaling waarbij de lidstaten in algemene bewoordingen een verplichting wordt opgelegd, en dat de gemeenschapswetgever hiermee niet heeft willen voorzien in beperkte uitzonderingen op een regel die van algemene toepassing is, maar de werkingssfeer en de inhoud van een positieve verplichting heeft willen definiëren om ervoor te zorgen, dat de behandeling van afgewerkte olie door regeneratie voorrang krijgt.

De stelling dat de technische, economische en organisatorische situatie in een lidstaat noodzakelijkerwijs een beperking is die zich verzet tegen de vaststelling van de maatregelen als bedoeld in de genoemde bepaling, zou immers erop neerkomen dat hieraan elke nuttige werking wordt ontnomen, aangezien de verplichting van de lidstaten zich zou beperken tot de handhaving van de status-quo, zodat er geen echte verplichting zou bestaan om de nodige maatregelen te nemen teneinde voorrang te verlenen aan de behandeling van afgewerkte olie door regeneratie.

(cf. punten 38‑39)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Landbouw – Harmonisatie van wetgevingen – Gezondheidsvoorschriften voor productie en in handel brengen van rauwe melk, warmtebehandelde melk en producten op basis van melk – Richtlijn 92/46 – Begrip „melk bestemd voor de bereiding van producten op basis van melk” – Zuivelbestanddelen van product dat tevens andere, niet‑zuivelbestanddelen bevat waarvan zuivelbestanddeel niet kan worden gescheiden – Daarvan uitgesloten

(Richtlijn 92/46 van de Raad, art. 2, punt 2)

2. Landbouw – Harmonisatie van wetgevingen – Gezondheidsvoorschriften voor productie en in handel brengen van rauwe melk, warmtebehandelde melk en producten op basis van melk – Richtlijn 92/46 – Begrip „producten op basis van melk” – Halffabrikaten – Daaronder begrepen – Criteria – Objectieve kenmerken en eigenschappen van product

(Richtlijn 92/46 van de Raad, art. 2, punt 4)

Samenvatting

1. Artikel 2, punt 2, van richtlijn 92/46 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor de productie en het in de handel brengen van rauwe melk, warmtebehandelde melk en producten op basis van melk moet aldus worden uitgelegd dat het begrip „melk bestemd voor de bereiding van producten op basis van melk” zich niet uitstrekt tot de zuivelbestanddelen van een product dat ook andere, niet-zuivelbestanddelen bevat, waarvan de zuivelbestanddelen niet kunnen worden gescheiden. Deze bepaling heeft namelijk alleen betrekking op melk als enkelvoudig product, waarvan de samenstelling slechts kan worden gewijzigd door toevoeging of onttrekking van natuurlijke melkbestanddelen.

(cf. punten 26, 28, dictum 1)

2. Artikel 2, punt 4, van richtlijn 92/46 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor de productie en het in de handel brengen van rauwe melk, warmtebehandelde melk en producten op basis van melk moet aldus worden uitgelegd dat het begrip „producten op basis van melk” zowel betrekking heeft op eindproducten als op halffabrikaten die nog een bewerking moeten ondergaan voordat zij aan de consument kunnen worden verkocht. In een dergelijk geval moet met betrekking tot het halffabrikaat worden nagegaan, of de daarin aanwezige melk een essentieel bestanddeel is, hetzij door de hoeveelheid, hetzij door het kenmerkende effect ervan. Daarbij dient rekening te worden gehouden met de objectieve kenmerken en eigenschappen van het halffabrikaat op het tijdstip van de invoer, waaronder het aandeel van de melk of het zuivelproduct dat het bevat, het gebruik dat ervan kan worden gemaakt, en de smaak ervan.

(cf. punten 34, 37‑39, dictum 2)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Milieu – Behoud van vogelstand – Richtlijn 79/409 – Uitvoering door lidstaten – Afwijkingen van verbod om vogels van beschermde soorten te doden of te vangen – Voorkoming van belangrijke schade aan gewassen – Voorwaarde – Ontbreken van andere toereikende oplossing

(Richtlijn 79/409 van de Raad, art. 9, lid 1, sub a)

2. Milieu – Behoud van vogelstand – Richtlijn 79/409 – Uitvoering door lidstaten – Afwijkingen van verbod om vogels van beschermde soorten te doden of te vangen – Voorkoming van belangrijke schade aan gewassen – Voorwaarde – Vangen in kleine hoeveelheden – Criteria

(Richtlijn 79/409 van de Raad, art. 9, lid 1, sub c)

Samenvatting

1. Een afwijking van artikel 8 van richtlijn 79/409 inzake het behoud van de vogelstand, dat het gebruik van alle middelen, installaties of methoden voor het massale of niet-selectieve vangen of jagen verbiedt, kan volgens artikel 9, lid 1, van die richtlijn alleen kan worden toegestaan indien er geen andere bevredigende oplossing bestaat, en om de in datzelfde artikel 9, lid 1, sub a tot en met c, limitatief opgesomde redenen, waaronder de voorkoming van belangrijke schade aan gewassen.

(cf. punt 24)

2. Om te beoordelen, of een afwijking die een lidstaat krachtens artikel 9, lid 1, sub c, van richtlijn 79/409 inzake het behoud van de vogelstand heeft verleend, voldoet aan de voorwaarde dat de betrokken vogels in kleine hoeveelheden worden gevangen, kan het Hof bij gebreke van overlegging van enig wetenschappelijk tegenbewijs, de adviezen van het ORNIS-comité, comité voor de aanpassing van deze richtlijn aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang dat overeenkomstig artikel 16 van de richtlijn is ingesteld, wegens het wetenschappelijke gezag daarvan als maatstaf gebruiken. Dat is het geval met het advies dat het criterium van de kleine hoeveelheden voorstelt, hoewel het juridisch niet verbindend is voor de lidstaten.

(cf. punt 41)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Sociale politiek – Mannelijke en vrouwelijke werknemers – Toegang tot arbeidsproces en arbeidsvoorwaarden – Gelijke behandeling – Uitzonderingen – Maatregelen ter bevordering van gelijke kansen voor mannen en vrouwen – Maatregel volgens welke alleen jegens niet‑hertrouwde weduwen geen beroep kan worden gedaan op leeftijdsgrenzen voor toegang tot openbare ambten – Ontoelaatbaarheid

(Art. 141, lid 4, EG; richtlijn 76/207 van de Raad, art. 2, lid 4, en 3, lid 1)

Samenvatting

De artikelen 3, lid 1, en 2, lid 4, van richtlijn 76/207 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling volgens welke leeftijdsgrenzen voor de toelating tot voor de aanwerving van ambtenaren georganiseerde externe vergelijkende onderzoeken niet kunnen worden tegengeworpen aan niet-hertrouwde weduwen die verplicht zijn om te werken, maar wel aan niet-hertrouwde weduwnaren die zich in dezelfde situatie bevinden.

In de eerste plaats is deze regeling immers in strijd met artikel 3, lid 1, van richtlijn 76/207 omdat zij leidt tot een discriminatie op grond van geslacht. In de tweede plaats kan zij niet worden toegestaan uit hoofde van artikel 2, lid 4, van deze richtlijn, dat uitsluitend maatregelen toestaat die, hoewel schijnbaar discriminerend, in werkelijkheid de in de realiteit van het maatschappelijk leven bestaande feitelijke ongelijkheden beogen op te heffen of te verminderen. Een dergelijke maatregel, volgens welke vrouwelijke kandidaten in sectoren van de openbare dienst bij voorrang moeten worden bevorderd, is derhalve niet verenigbaar met het gemeenschapsrecht wanneer hij kandidaten uit bepaalde categorieën vrouwen automatisch en onvoorwaardelijk voorrang verleent, met uitsluiting van mannen die zich in dezelfde situatie bevinden.

(cf. punten 20, 22‑23, 27, 32 en dictum)
Zaak C‑425/02

Johanna Maria Delahaye, echtgenote Boor,

tegen

Ministre de la Fonction publique et de la Réforme administrative

(verzoek van de Cour administrative om een prejudiciële beslissing)

„Behoud van rechten van werknemers bij overgang van onderneming op staat – Mogelijkheid voor staat om publiekrechtelijke regels op te leggen – Vermindering van loon”

Samenvatting van het arrest

Sociale politiek – Harmonisatie van wetgevingen – Overgang van ondernemingen – Behoud van rechten van werknemers – Richtlijn 77/187 – Overname door staat van activiteiten die voorheen door privaatrechtelijke rechtspersoon werden uitgeoefend – Mogelijkheid voor staat om nationale regeling voor overheidspersoneel toe te passen – Aanmerkelijke vermindering van loon – Aanmerkelijke wijziging van arbeidsvoorwaarden – Verbreking als door toedoen van werkgever

(Richtlijn 77/187 van de Raad, art. 1, lid 1, en 4, lid 2)

Richtlijn 77/187 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan, verzet zich in beginsel niet ertegen dat bij de overgang van de onderneming van een privaatrechtelijke rechtspersoon op de staat, deze laatste als nieuwe werkgever de beloning van de betrokken werknemers vermindert teneinde aan de geldende nationale regeling voor overheidspersoneel te voldoen. De voor de toepassing en uitlegging van deze regeling bevoegde instanties zijn echter verplicht om daarbij zoveel mogelijk het doel van deze richtlijn in acht nemen en met name rekening te houden met de diensttijd van de werknemer, voorzover in de nationale regeling voor overheidspersoneel de anciënniteit een factor is bij de berekening van de bezoldiging van het overheidspersoneel. Wanneer die berekening leidt tot een aanmerkelijke vermindering van de beloning van de betrokkene, vormt een dergelijke vermindering een aanmerkelijke wijziging van de arbeidsvoorwaarden ten nadele van de betrokken werknemers, zodat hun arbeidsovereenkomst om die reden moet worden geacht te zijn verbroken door toedoen van de werkgever in de zin van artikel 4, lid 2, van richtlijn 77/187.

(cf. punt 35 en dictum)
Zaak C‑55/02

Commissie van de Europese Gemeenschappen

tegen

Portugese Republiek

„Niet-nakoming – Artikelen 1, 6 en 7 van richtlijn 98/59/EG – Begrip ‚collectief ontslag’ – Regeling van ontslag door gelijkstelling – Onvolledige implementatie”

Samenvatting van het arrest

Sociale politiek – Harmonisatie van wetgevingen – Collectief ontslag – Richtlijn 98/59 – Begrip collectief ontslag – Beëindiging van arbeidsovereenkomst zonder instemming van werknemer en voortvloeiend uit omstandigheden waarop werkgever geen invloed heeft – Daaronder begrepen

(Richtlijn 98/59 van de Raad, art. 1, lid 1, eerste alinea, sub a)

Het begrip ontslag als bedoeld in artikel 1, lid 1, eerste alinea, sub a, van richtlijn 98/59 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag, heeft een communautaire strekking en kan niet worden gedefinieerd door een verwijzing naar de wetgeving van de lidstaten. Het moet aldus worden uitgelegd dat het niet alleen ontslag om structurele, technologische of conjuncturele redenen omvat, maar elke beëindiging van de arbeidsovereenkomst die de werknemer niet heeft gewild en waarmee hij dus niet heeft ingestemd. Een beëindiging van de arbeidsovereenkomst zonder instemming van de werknemer kan bijgevolg niet buiten het toepassingsgebied van de richtlijn vallen om de enkele reden dat zij te wijten is aan omstandigheden waarop de werkgever geen invloed heeft. De doelstellingen van de richtlijn, die inzonderheid erop gericht is de werknemers meer bescherming te bieden bij collectief ontslag, zouden slechts gedeeltelijk worden bereikt indien een dergelijke beëindiging van de arbeidsovereenkomst niet onder de regeling van de richtlijn zou vallen.

(cf. punten 49‑50, 52‑53, 60, 66, dictum 1)
Zaak C‑417/02

Commissie van de Europese Gemeenschappen

tegen

Helleense Republiek

„Niet-nakoming – Richtlijn 85/384/EEG – Erkenning van architectendiploma’s – Procedure van inschrijving bij Technische Kamer van Griekenland (Technico Epimelitirio Elladas) – Verplichting tot overlegging van document waaruit blijkt dat betrokken titel onder regeling van onderlinge erkenning valt”

Samenvatting van het arrest

1. Beroep wegens niet-nakoming – Voorwerp van geschil – Vaststelling tijdens precontentieuze procedure – Zuiver formele aanpassing van grieven na met redenen omkleed advies, wegens wijziging van nationale wettelijke regeling – Toelaatbaarheid

(Art. 226 EG)

2. Vrij verkeer van personen – Vrijheid van vestiging – Vrij verrichten van diensten – Architecten – Erkenning van diploma’s en titels – Verplichting tot overlegging van document waarin wordt verklaard dat titel voldoet aan betrokken nationale bepalingen – Vertraging bij behandeling door nationale Technische Kamer van inschrijvingsaanvragen van gemeenschapsonderdanen die geen nationaal diploma bezitten – Ontoelaatbaarheid

(Richtlijn 85/384 van de Raad)

1. In het kader van een beroep wegens niet-nakoming uit hoofde van artikel 226 EG moeten het met redenen omkleed advies van de Commissie en het beroep op dezelfde grieven berusten. Dit vereiste kan evenwel niet zo ver gaan dat er in alle gevallen een volmaakte overeenstemming moet bestaan tussen de nationale bepalingen die in het met redenen omkleed advies worden genoemd, en die welke in het verzoekschrift worden genoemd. Wanneer tussen deze twee fasen van de procedure een wetswijziging heeft plaatsgevonden, is het immers voldoende dat het stelsel dat met de in de precontentieuze procedure gewraakte wetgeving was ingevoerd, in zijn geheel bezien in stand is gelaten door de nieuwe wettelijke maatregelen die de betrokken lidstaat na het uitbrengen van het met redenen omkleed advies heeft vastgesteld, en die in het kader van het beroep in geding worden gebracht.

(cf. punt 17)

2. Een lidstaat die, enerzijds, bepalingen vaststelt en handhaaft die als een van de voorwaarden voor de verkrijging van toestemming om het beroep van architect uit te oefenen, de overlegging van een door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van oorsprong of herkomst afgegeven certificaat eist waarin wordt verklaard dat de overgelegde diploma’s of andere titels die zijn welke in de betrokken nationale voorschriften worden bedoeld, en, anderzijds, aanvaardt dat de nationale Technische Kamer, waarbij eenieder die het beroep van architect wil uitoefenen, moet zijn ingeschreven, aanzienlijke vertraging heeft bij de behandeling van de dossiers en de inschrijving van gemeenschapsonderdanen die in het bezit zijn van een buitenlands diploma dat op grond van de richtlijn moet worden erkend, komt de verplichtingen niet na die op hem rusten krachtens richtlijn 85/384 inzake de onderlinge erkenning van de diploma’s, certificaten en andere titels op het gebied van de architectuur, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten.

(cf. punt 18 en dictum)
Zaak C‑224/02

Heikki Antero Pusa

tegen

Osuuspankkien Keskinäinen Vakuutusyhtiö

(verzoek van de Korkein oikeus om een prejudiciële beslissing)

„Burgerschap van Unie – Artikel 18 EG – Recht om vrij in lidstaten te reizen en te verblijven – Beslag op loon – Modaliteiten”

Samenvatting van het arrest

Burgerschap van de Europese Unie – Recht om vrij op grondgebied van lidstaten te reizen en te verblijven – Nationale wettelijke regeling waarin voor beslag vatbare gedeelte van pensioen wordt bepaald door hierop nationale bronbelasting op pensioen in mindering te brengen – Niet-inaanmerkingneming van in woonstaat van ontvanger over pensioen verschuldigde belasting – Ontoelaatbaarheid – Nationale wettelijke regeling waarin voor dergelijke inaanmerkingneming als voorwaarde wordt gesteld dat schuldenaar in andere lidstaat daadwerkelijk betaalde belasting bewijst – Toelaatbaarheid – Voorwaarden

(Art. 18 EG)

Het gemeenschapsrecht verzet zich in beginsel tegen een wettelijke regeling van een lidstaat krachtens welke het voor beslag vatbare gedeelte van een in deze staat periodiek aan een schuldenaar uitgekeerd pensioen wordt bepaald door de in deze staat te betalen bronbelasting in mindering te brengen op het pensioen, terwijl bij de bepaling van de voor beslag vatbare gedeelten van dit pensioen geen rekening wordt gehouden met de belasting die de ontvanger van dit pensioen later daarop moet betalen in de lidstaat waar hij woont.

Het gemeenschapsrecht verzet zich daarentegen niet tegen een dergelijke nationale wettelijke regeling wanneer deze voorschrijft dat met een dergelijke belasting rekening moet worden gehouden, maar daarbij als voorwaarde stelt dat de schuldenaar bewijst dat hij in de lidstaat waar hij woont, daadwerkelijk een specifiek bedrag aan inkomstenbelasting heeft betaald of binnen een bepaalde termijn moet betalen. Dat geldt echter alleen voorzover, in de eerste plaats, het recht van de betrokken schuldenaar om met deze belasting rekening te laten houden, duidelijk blijkt uit deze wettelijke regeling, in de tweede plaats, de regels volgens welke met deze belasting rekening wordt gehouden, waarborgen dat de voor beslag vatbare gedeelten van het pensioen van de betrokkene jaarlijks op dezelfde wijze kunnen worden aangepast als indien een dergelijke belasting aan de bron was geheven in de lidstaat die deze wettelijke regeling heeft vastgesteld, en, in de derde plaats, deze regels niet tot gevolg hebben dat de uitoefening van dit recht in de praktijk onmogelijk of uiterst moeilijk wordt.

(cf. punten 35, 48, dictum 1‑2)
Zaak C‑49/02

Beroep ingesteld door Heidelberger Bauchemie GmbH

(verzoek van het Bundespatentgericht om een prejudiciële beslissing)

„Merken – Harmonisatie van wetgevingen – Richtlijn 89/104/EEG – Tekens die merk kunnen vormen – Kleurencombinaties – Kleuren blauw en geel voor bepaalde waren voor bouwsector”

Samenvatting van het arrest

Harmonisatie van wetgevingen – Merken – Richtlijn 89/104 – Tekens die merk kunnen vormen – Kleuren of kleurencombinaties – Voorwaarden – Verplichting voor bevoegde instantie om andere voorwaarden voor inschrijving te onderzoeken – Omvang van onderzoek

(Richtlijn 89/104 van de Raad, art. 2 en 3)

Abstract en contourloos aangeduide kleuren of kleurencombinaties, waarvan de kleurtonen bij naam zijn genoemd met overlegging van een kleurvoorbeeld en die volgens een internationaal erkend kleurenclassificatiesysteem nauwkeurig zijn aangeduid, kunnen een merk in de zin van artikel 2 van de Eerste merkenrichtlijn (89/104) vormen, op voorwaarde dat:

– wordt aangetoond dat deze kleuren of kleurencombinaties, in de context waarin zij worden gebruikt, daadwerkelijk als een teken overkomen, en

– de inschrijvingsaanvraag een systematische schikking bevat die de betrokken kleuren op van te voren bepaalde en duurzame wijze met elkaar in verbinding brengt, met dien verstande dat de gewone vorm‑ en contourloze nevenschikking van twee of meer kleuren of het noemen van twee of meer kleuren „in alle denkbare vormen” niet voldoet aan de vereisten van nauwkeurigheid en duurzaamheid van artikel 2 van de richtlijn, en op voorwaarde dat:

– de betrokken kleuren of kleurencombinaties geschikt zijn om nauwkeurige informatie over te brengen, meer bepaald wat de herkomst van een waar of dienst betreft.

Zelfs wanneer een kleurencombinatie voldoet aan de voorwaarden om een merk in de zin van artikel 2 van genoemde richtlijn te kunnen vormen, moet de instantie die bevoegd is voor de inschrijving van merken, bovendien nog onderzoeken of de aangevraagde combinatie voldoet aan de andere, met name in artikel 3 van dezelfde richtlijn gestelde voorwaarden om als merk te worden ingeschreven voor de waren of diensten van de onderneming die de inschrijving ervan aanvraagt. Bij dit onderzoek moet rekening worden gehouden met alle relevante omstandigheden van het concrete geval, waaronder in voorkomend geval het gebruik dat is gemaakt van het teken waarvan de inschrijving als merk is aangevraagd. Bij dat onderzoek moet ook rekening worden gehouden met het algemene belang dat de beschikbaarheid van de kleuren niet ongerechtvaardigd wordt beperkt voor de andere marktdeelnemers die waren of diensten aanbieden van het type waarvoor de inschrijving is aangevraagd.

(cf. punten 34, 37, 42 en dictum)
Gevoegde zaken C‑238/02 en C‑246/02

Hauptzollamt Hamburg-Stadt

tegen

Kazimieras Viluckas en Ricardas Jonusas

(verzoeken van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing)

„Communautair douanewetboek – Omvang van verplichting om aangekomen goederen bij douane aan te brengen – Nationale wettelijke regeling volgens welke verstopte goederen uitdrukkelijk moeten worden aangegeven wanneer goederen bij douane worden aangebracht – Personen die goederen hebben binnengebracht en deze bij douane moeten aanbrengen – Begrip belastingschuldenaar”

Samenvatting van het arrest

Douane-unie – Ontstaan van douaneschuld door onregelmatig binnenbrengen van goederen – Omvang van verplichting om goederen bij douane aan te brengen – Goederen die zelfs zonder medeweten van bestuurder in voertuig zijn verborgen, daaronder begrepen – Belastingschuldenaar in zin van artikel 202, lid 3, eerste streepje, van douanewetboek – Begrip

(Verordening nr. 2913/92 van de Raad, art. 4, punt 19, 40 en 202, lid 3, eerste streepje)

Het aanbrengen bij de douane van goederen die in de Gemeenschap zijn binnengebracht in de zin van artikel 4, punt 19, van verordening nr. 2913/92 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, heeft betrekking op alle goederen, met inbegrip van die welke in een daarvoor ingerichte geheime bergplaats zijn verborgen. De in artikel 38 van het douanewetboek bedoelde verplichting om de goederen aan te brengen rust, zoals blijkt uit artikel 40 van het douanewetboek, op de bestuurder en de bijrijder van een vrachtwagen die deze goederen hebben binnengebracht, ook al werden deze goederen zonder hun medeweten in het voertuig verborgen.

De persoon die de goederen in het douanegebied van de Gemeenschap heeft binnengebracht zonder deze in de douaneaangifte te vermelden, is belastingschuldenaar in de zin van artikel 202, lid 3, eerste streepje, van het communautair douanewetboek, ook al kunnen andere personen op basis van de andere bepalingen van artikel 202, lid 3, voor dezelfde goederen als schuldenaar worden aangemerkt.

(cf. punten 24, 29‑30 en dictum)
ARREST VAN HET HOF (voltallige zitting)

2 oktober 2003

„Burgerschap van de Unie – Overdracht van familienaam – Kinderen van onderdanen van lidstaten – Dubbele nationaliteit”

en

HET HOF VAN JUSTITIE (voltallige zitting),,

gelet op de schriftelijke opmerkingen ingediend door:

─

─

─

─

─

gezien het rapport ter terechtzitting,

gehoord de mondelinge opmerkingen van C. Garcia Avello, vertegenwoordigd door P. Kileste; de Belgische Staat, vertegenwoordigd door C. Molitor, avocat; de Deense regering, vertegenwoordigd door J. Molde als gemachtigde; de Nederlandse regering, vertegenwoordigd door N. A. J. Bel als gemachtigde, en de Commissie, vertegenwoordigd door J. L. Iglesias Buhigues, C. O'Reilly en D. Martin, ter terechtzitting van 11 maart 2003,

gehoord de conclusie van de advocaat-generaal ter terechtzitting van 22 mei 2003,