Het beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 263 VWEU dient open te staan tegen alle door de instellingen van de Unie getroffen maatregelen, ongeacht hun aard of vorm, mits zij beogen rechtsgevolgen teweeg te brengen. Om te bepalen of dergelijke maatregelen rechtsgevolgen teweegbrengen, moet worden gekeken naar de wezenlijke inhoud ervan. Een op grondslag van artikel 218, leden 3 en 4, VWEU vastgesteld besluit brengt rechtsgevolgen teweeg in de verhoudingen tussen de Unie en haar lidstaten alsmede tussen de instellingen van de Unie. Tegen een besluit van de Raad tot machtiging om onderhandelingen te openen met een derde staat, zoals het besluit van 13 mei 2013 tot machtiging om onderhandelingen te openen over het koppelen van de regeling van de Europese Unie voor emissiehandel aan een systeem voor de emissiehandel in Australië, kan dus beroep tot nietigverklaring worden ingesteld door de Commissie, voor zover daarin een nauwkeurige en gedetailleerde procedure voor het onderhandelen over de voorgenomen overeenkomst is omschreven, die de Raad aan de Commissie beoogt op te leggen.

Op het gebied van het sluiten van internationale verdragen vormt artikel 218 VWEU een algemene en autonome norm met een constitutionele strekking, omdat de Unie-instellingen daarbij specifieke bevoegdheden worden toegekend. Teneinde een evenwicht te creëren tussen die instellingen, is in dat artikel met name bepaald dat de Commissie onderhandelt over overeenkomsten tussen de Unie en een of meer derde landen, met inachtneming van de door de Raad vastgestelde onderhandelingsrichtsnoeren, en dat de Raad deze sluit, na hetzij goedkeuring hetzij raadpleging van het Parlement. De bevoegdheid om dergelijke overeenkomsten te sluiten is de Raad echter verleend onder voorbehoud van de aan de Commissie op dat gebied toegekende bevoegdheden. In het kader van deze bevoegdheden dienen de Raad en de Commissie niettemin het beginsel van loyale samenwerking in acht te nemen, dat van bijzonder belang is voor het optreden van de Unie op internationaal vlak, daar een dergelijk optreden een nauw omlijnd proces van overleg en raadpleging tussen de Unie-instellingen in gang zet.

In dit verband moet de Commissie, wanneer de Raad overeenkomstig artikel 218, lid 4, VWEU een bijzonder comité heeft ingesteld, aan dat bijzondere comité alle informatie verstrekken die nodig is opdat dat comité het verloop van de onderhandelingen kan volgen, zoals met name de tijdens de onderhandelingen door de andere partijen aangekondigde koers en de door hen ingenomen standpunten. Alleen op die manier is het bijzondere comité in staat opvattingen en aanwijzingen betreffende de onderhandelingen te formuleren. Gelet op de verschillende institutionele bevoegdheden bij de onderhandelingen over en de sluiting van de in artikel 218 VWEU bedoelde overeenkomsten, kan van de Commissie worden verlangd dat zij deze informatie ook aan de Raad verstrekt.

Bijgevolg moet een verplichting in het besluit van de Raad tot machtiging om onderhandelingen te openen, volgens welke de Commissie na elke onderhandelingsronde en elk geval om de drie maanden aan de Raad schriftelijk verslag uitbrengt over het resultaat van de onderhandelingen, worden beschouwd in overeenstemming te zijn met artikel 218, leden 2 en 4, VWEU. Een dergelijke verplichting eerbiedigt ook de in artikel 13, lid 2, VEU vervatte verplichting dat elke Unie-instelling handelt binnen de grenzen van de bevoegdheden die haar in de Verdragen zijn toegedeeld. Evenmin vormt zij schending van het beginsel van institutioneel evenwicht of van artikel 295 VWEU.

(cf. punten 62, 64, 66‑68, 70‑72)