ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 325/6

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Østre Landsret — Denemarken) — The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs/Sunico ApS, M & B Holding ApS, Sunil Kumar Harwani

(Zaak C-49/12) (1)

(Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Rechterlijke bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Artikel 1, lid 1 - Werkingssfeer - Begrip „burgerlijke en handelszaken” - Zaak aanhangig gemaakt door overheidsorgaan - Schadeloosstelling wegens deelneming aan belastingfraude door derde, die zelf niet btw-plichtig is)

2013/C 325/08

Procestaal: Deens

Verwijzende rechter

Østre Landsret

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

Verwerende partijen: Sunico ApS, M & B Holding ApS, Sunil Kumar Harwani

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing – Østre Landsret – Uitlegging van artikel 1 van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB L 12, blz. 1) – Werkingssfeer – Al dan niet uitgestrekt tot een schadevordering wegens niet-betaling van belasting over de toegevoegde waarde, door de belastingdienst van een lidstaat tegen in een andere lidstaat gevestigde ondernemingen en woonachtige natuurlijke personen ingediend op basis van samenspanning tot het plegen van fraude („unlawful means conspiracy”), dat valt binnen het recht betreffende de buitencontractuele aansprakelijkheid („tort”)

Dictum

Het begrip „burgerlijke en handelszaken” in artikel 1, lid 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat daaronder valt een vordering waarmee een overheidsorgaan van een lidstaat van in een andere lidstaat gevestigde rechtspersonen en natuurlijke personen vergoeding vordert van schade die is veroorzaakt door samenspanning tot het plegen van fraude ter ontduiking van in de eerste lidstaat verschuldigde btw.

(1) PB C 118 van 21.4.2012.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 344/26

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 26 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Salzgitter Mannesmann Handel GmbH/SC Laminorul SA

(Zaak C-157/12) (1)

(Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Artikel 34, punten 3 en 4 - Erkenning van in een andere lidstaat gegeven beslissing - Situatie waarin die beslissing onverenigbaar is met andere beslissing die eerder in dezelfde lidstaat is gegeven tussen dezelfde partijen in geschil dat hetzelfde onderwerp betreft en op dezelfde oorzaak berust)

2013/C 344/44

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Salzgitter Mannesmann Handel GmbH

Verwerende partij: SC Laminorul SA

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesgerichtshof — Uitlegging van artikel 34, punt 4, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1) — Erkenning van een in een andere lidstaat gegeven beslissing — Situatie waarin de betrokken beslissing onverenigbaar is met een eerder in dezelfde lidstaat gegeven beslissing tussen dezelfde partijen in een geding dat hetzelfde voorwerp betreft en op dezelfde oorzaak berust

Dictum

Artikel 34, punt 4, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat het door gerechten van eenzelfde lidstaat gegeven onverenigbare beslissingen niet omvat.

(1) PB C 184 van 23.6.2012.
2)

Artikel 35, lid 4, sub c, van verordening nr. 1291/2000, zoals gewijzigd bij verordening nr. 325/2003, moet aldus worden uitgelegd dat het te verbeuren bedrag in geval van te late overlegging van het bewijs van invoer voor de hoeveelheden waarvoor het bewijs niet binnen de in artikel 35, lid 4, sub a, van deze verordening gestelde termijn is overgelegd, moet worden berekend aan de hand van een zekerheidstarief dat daadwerkelijk is toegepast bij de aanvraag van het certificaat of de certificaten voor deze invoertransactie. Voor deze uitlegging komt geen betekenis toe aan de omstandigheid dat de zekerheid voor het ingevoerde product is gesteld aan de hand van een hoger tarief dan van toepassing was op andere invoertransacties van hetzelfde type product, nu het ingevoerde product was vrijgesteld van invoerrechten.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 225/30

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 27 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Polen) — Minister Finansów/RR Donnelley Global Turnkey Solutions Poland Sp. z o.o.

(Zaak C-155/12) (1)

(Btw - Richtlijn 2006/112/EG - Artikelen 44 en 47 - Plaats waar belastbare handelingen worden geacht te zijn verricht - Fiscaal aanknopingspunt - Begrip „diensten die betrekking hebben op onroerend goed” - Grensoverschrijdende samengestelde dienst van opslag van goederen)

2013/C 225/50

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Naczelny Sąd Administracyjny

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Minister Finansów

Verwerende partij: RR Donnelley Global Turnkey Solutions Poland Sp. z o.o.

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Naczelny Sąd Administracyjny — Uitlegging van de artikelen 44 en 47 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1), zoals gewijzigd — Bepaling van de fiscale plaats van de dienstverrichting — Begrip dienst die betrekking heeft op onroerend goed — Grensoverschrijdende samengestelde dienst van goederenopslag, verricht voor wederpartijen die hun zetel in andere lidstaten of derde landen hebben en bestaande in de ontvangst van de goederen in opslagruimten in Polen, de opslag ervan, het laden en lossen, het ompakken en het terugzenden ervan aan de klant

Dictum

Artikel 47 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, zoals gewijzigd bij richtlijn 2008/8/EG van de Raad van 12 februari 2008, moet aldus worden uitgelegd dat een samengestelde dienst van opslag, waarbij goederen in ontvangst worden genomen in een opslagruimte, op geschikte opslagstellingen worden geplaatst en worden bewaard, verpakt, afgegeven, geladen en gelost, slechts onder dit artikel valt indien de opslag de hoofddienst van één enkele handeling uitmaakt en aan de afnemers van die dienst een gebruiksrecht op een uitdrukkelijk bepaald onroerend goed of een gedeelte daarvan wordt verleend.

(1) PB C 184 van 23.6.2012.
De artikelen 63 en 65 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich in omstandigheden als die van het hoofdgeding, waarin met het oog op de oprichting van gebouwen opstalrechten worden toegekend aan een onderneming die in ruil voor die rechten bepaalde onroerende goederen optrekt en zich ertoe verbindt om die goederen sleutelklaar op te leveren aan degenen die deze opstalrechten hebben verleend, niet ertegen verzetten dat de belasting over de toegevoegde waarde over die bouwdiensten verschuldigd wordt vanaf het tijdstip waarop de opstalrechten worden gevestigd, met andere woorden vóór die diensten worden verricht, indien op het tijdstip waarop die rechten worden gevestigd alle relevante bestanddelen van deze toekomstige dienstverrichtingen reeds bekend zijn en dus in het bijzonder de diensten in kwestie nauwkeurig zijn omschreven, en de waarde van die rechten kan worden uitgedrukt in geld, waarbij het aan de verwijzende rechter staat om na te gaan of dat het geval is.

In omstandigheden als die van het hoofdgeding, waarin de handelingen niet plaatsvinden tussen personen met onderlinge banden in de zin van artikel 80 van richtlijn 2006/112, waarbij het evenwel aan de verwijzende rechter staat om na te gaan of dat het geval is, moeten de artikelen 73 en 80 van die richtlijn aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale bepaling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, op grond waarvan de maatstaf van heffing van een handeling de normale waarde van de geleverde goederen of de verrichte diensten is wanneer de tegenprestatie voor die handeling volledig uit goederen of diensten bestaat.
1)

Door nadat de in artikel 18, lid 1, eerste alinea, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/74/EG van 29 april 2004 en bijlage II erbij, bedoelde overgangsperiode op 31 december 2006 was verstreken, een vrijstelling van accijnsrecht op door gehandicapte personen gebruikte motorbrandstoffen te verlenen, is Ierland de krachtens artikel 4, lid 1, van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
1)

Een reglement zoals het Regulamento da Formação de Créditos (reglement voor het verkrijgen van opleidingpunten), dat door een beroepsorde zoals de Ordem dos Técnicos Oficiais de Contas (orde van beëdigde boekhouders) is vastgesteld, dient te worden aangemerkt als een besluit van een ondernemersvereniging in de zin van artikel 101, lid 1, VWEU. De omstandigheid dat een beroepsorde, zoals de Ordem dos Técnicos Oficiais de Contas, wettelijk verplicht is om een stelsel van verplichte permanente educatie voor beëdigde boekhouders in te stellen, onttrekt de door deze beroepsorde vastgestelde regels niet aan de werkingssfeer van artikel 101 VWEU, voor zover deze regels uitsluitend aan deze beroepsorde kunnen worden toegerekend. De omstandigheid dat deze regels geen rechtstreekse invloed hebben op de economische activiteit van de leden van die beroepsorde, doet niet af aan de toepassing van artikel 101 VWEU, aangezien de inbreuk die deze beroepsorde wordt verweten, betrekking heeft op een markt waarop deze beroepsorde zelf een economische activiteit uitoefent.
1)

Door niet naar behoren uitvoering te geven aan de artikelen 3, lid 7, en 4, lid 4, van richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma’s betreffende het milieu en, met betrekking tot inspraak van het publiek en toegang tot de rechter, tot wijziging van de richtlijnen 85/337/EEG en 96/61/EG van de Raad — voor zover daarin is bepaald dat de daarin bedoelde gerechtelijke procedures niet buitensporig kostbaar mogen zijn — is het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
3)

Voor het geval dat op de datum van uitspraak van het onderhavige arrest de in punt 1 vastgestelde niet-nakoming nog steeds voortduurt, wordt het Koninkrijk België veroordeeld om vanaf de datum van de uitspraak van het onderhavige arrest en tot aan de volledige uitvoering van het reeds aangehaalde arrest Commissie/België aan de Commissie op de rekening „Eigen middelen van de Europese Unie” een dwangsom van 859 404 EUR per halfjaar vertraging bij het nemen van de maatregelen die noodzakelijk om te voldoen aan het reeds aangehaalde arrest Commissie/België, te betalen, waarbij het daadwerkelijk te betalen bedrag aan het einde van elk tijdvak van zes maanden moet worden berekend door het totaal betreffende dat tijdvak te verminderen met een percentage dat overeenkomt met de verhouding van het aantal inwonerequivalenten dat aan het einde van dat tijdvak in overeenstemming is gebracht met het reeds aangehaalde arrest Commissie/België, tot het aantal inwonerequivalenten dat niet in overeenstemming is met het onderhavige arrest op de datum van de uitspraak ervan.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 344/16

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 26 september 2013 — Polyelectrolyte Producers Group GEIE (PPG), SNF SAS/Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA), Koninkrijk der Nederlanden, Europese Commissie

(Zaak C-625/11 P) (1)

(Hogere voorziening - Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) - Registratie, beoordeling en autorisatie van chemische stoffen - Verordening (EG) nr. 1907/2006 (REACH-verordening) - Artikelen 57 en 59 - Autorisatieplichtige stoffen - Identificatie van acrylamide als zeer zorgwekkende stof - Opneming in lijst van kandidaatstoffen - Bekendmaking - Beroepstermijn - Artikel 102, lid 1, van Reglement voor procesvoering van Gerecht - Datum vanaf welke deze termijn moet worden berekend in geval van beroep tegen besluit dat alleen op Internet is bekendgemaakt - Rechtszekerheid - Effectieve rechterlijke bescherming)

2013/C 344/26

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwiranten: Polyelectrolyte Producers Group GEIE (PPG), SNF SAS (vertegenwoordigers: R. Cana en K. Van Maldegem, avocats)

Andere partijen in de procedure: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) (vertegenwoordigers: M. Heikkilä en W. Broere, gemachtigden, bijgestaan door J. Stuyck, advocaat), Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: C. Wissels en B. Koopman, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Oliver en E. Manhaeve, gemachtigden)

Voorwerp

Hogere voorziening ingesteld tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 21 september 2011, PPG en SNF/ECHA (T-268/10) waarbij niet-ontvankelijk is verklaard een beroep tot nietigverklaring van het besluit van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) van 30 maart 2010 houdende identificatie van acrylamide (EG nr. 201-173-7)(CAS nr. 79 06 1) als stof die voldoet aan de criteria van artikel 57 van verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB L 396, blz. 1), en houdende opneming van acrylamide op de lijst van stoffen die zijn geïdentificeerd om op termijn te worden opgenomen in bijlage XIV bij die verordening (lijst van autorisatieplichtige stoffen), overeenkomstig artikel 59 van verordening nr. 1907/2006 — Beroepstermijn — Aanvang — Handeling die alleen op internet wordt bekendgemaakt

Dictum

1) De beschikking van het Gerecht van de Europese Unie van 21 september 2011, PPG en SNF/ECHA (T-268/10), wordt vernietigd.

2) De onderhavige zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie.

3) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

(1) PB C 25 van 28.1.2012.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 344/11

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — CHS Tour Services GmbH/Team4 Travel GmbH

(Zaak C-435/11) (1)

(Richtlijn 2005/29/EG - Oneerlijke handelspraktijken - Verkoopbrochure die onjuiste informatie bevat - Kwalificatie als „misleidende handelspraktijk” - Geval waarin handelaar niet kan worden verweten de zorgvuldigheidsverplichting niet te zijn nagekomen)

2013/C 344/16

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberste Gerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: CHS Tour Services GmbH

Verwerende partij: Team4 Travel GmbH

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberste Gerichtshof — Uitlegging van artikel 5 van richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 149, blz. 22) — Brochure die onjuiste informatie bevat — Al dan niet bestaan van de mogelijkheid voor een handelaar om aan te tonen dat hij heeft voldaan aan de vereisten van professionele toewijding, zodat die handelspraktijk niet als „oneerlijk” wordt aangemerkt

Dictum

Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) moet aldus worden uitgelegd dat een handelspraktijk die voldoet aan alle in artikel 6, lid 1, van deze richtlijn genoemde criteria om te kunnen spreken van een misleidende praktijk jegens de consument, als oneerlijk en daarmee als verboden op grond van artikel 5, lid 1, van de richtlijn kan worden aangemerkt zonder dat hoeft te worden nagegaan of die praktijk ook in strijd is met de vereisten van professionele toewijding in de zin van artikel 5, lid 2, sub a, van de richtlijn.

(1) PB C 340 van 19.11.2011.
1)

Het Koninkrijk Zweden is de krachtens artikel 260 VWEU op hem rustende verplichtingen niet nagekomen doordat het heeft nagelaten om de maatregelen te nemen die nodig waren ter uitvoering van het arrest Commissie/Zweden (C-185/09) van 4 februari 2010 betreffende de niet-omzetting in nationaal recht van richtlijn 2006/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronischecommunicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van richtlijn 2002/58/EG, en doordat het niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen heeft vastgesteld die noodzakelijk waren om aan deze richtlijn te voldoen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 225/19

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 20 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) — Verenigd Koninkrijk) — Her Mayesty’s Commissioners of Revenue and Customs/Paul Newey, handelend onder de handelsnaam Ocean Finance

(Zaak C-653/11) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Zesde btw-richtlijn - Artikelen 2, punt 1, en 6, lid 1 - Begrip „dienst” - Reclame- en kredietbemiddelingsdiensten - Vrijstellingen - Economische en commerciële realiteit van handelingen - Misbruik - Handelingen die enkel zijn bedoeld om belastingvoordeel te verkrijgen)

2013/C 225/31

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Her Mayesty’s Commissioners of Revenue and Customs

Verwerende partij: Paul Newey, handelend onder de handelsnaam Ocean Finance

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Upper Tribunal — Uitlegging van de artikelen 9, lid 2, sub e, en 13, B, sub d, van richtlijn 77/388/EEG: Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Vrijstelling voor kredietbemiddelingsdiensten — Op het Verenigd Koninkrijk gerichte kredietbemiddelingsactiviteit van een op Jersey gevestigde vennootschap die gebruik maakt van de diensten van een in het Verenigd Koninkrijk wonende persoon — Toerekening van de activiteit aan de op Jersey gevestigde vennootschap of aan de in het Verenigd Koninkrijk wonende persoon

Dictum

De contractuele bepalingen vormen weliswaar een in aanmerking te nemen factor, maar zijn niet doorslaggevend bij de vaststelling wie de verrichter en de ontvanger zijn van een „dienst” in de zin van de artikelen 2, punt 1, en 6, lid 1, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 1999/59/EG van de Raad van 17 juni 1999. Aan de contractuele bepalingen kan met name worden voorbijgegaan wanneer blijkt dat zij niet de economische en commerciële realiteit weergeven, maar een zuiver kunstmatige constructie vormen die geen verband met de economische realiteit houdt en alleen bedoeld is om een belastingvoordeel te verkrijgen, hetgeen de nationale rechter moet beoordelen.

(1) PB C 65 van 3.3.2012.
—

een dergelijke regeling is geschikt om de doelstelling van bestrijding van het witwassen van geld en de financiering van terrorisme te bereiken, wanneer zij de betrokken lidstaat in staat stelt doeltreffend toezicht uit te oefenen op verdachte financiële transacties door kredietinstellingen die hun diensten op het nationale grondgebied verrichten, de uitvoering van deze transacties daadwerkelijk op te schorten en, in voorkomend geval, de verantwoordelijke personen te vervolgen en te bestraffen;