BESCHIKKING VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN

VAN DE EUROPESE UNIE (Derde kamer)

17 november 2015

Antonio Ayres de Abreu

tegen

Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC)

„Openbare dienst — Kennelijke niet-ontvankelijkheid — Vertegenwoordiging door een advocaat — Verzoekende partij die de hoedanigheid van advocaat heeft — Onmogelijkheid van een vertegenwoordiging van de verzoekende partij door een advocaat die geen derde is”

Betreft:

Beroep, ingesteld krachtens artikel 270 VWEU, van toepassing op het EGA-Verdrag op grond van artikel 106 bis ervan, waarmee Ayres de Abreu vraagt om, kort samengevat, nietigverklaring van het besluit van 10 februari 2015 waarbij het Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC) zijn verzoek om pensionering heeft afgewezen.

Beslissing:

Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard. Ayres de Abreu draagt zijn eigen kosten.

Samenvatting

Procedure — Inleidend verzoekschrift — Vormvereisten — Verzoekschrift ingediend zonder tussenkomst van een advocaat — Verzoeker die de hoedanigheid heeft van advocaat die bevoegd is om op te treden voor een nationale rechterlijke instantie — Geen invloed — Niet-ontvankelijkheid

(Statuut van het Hof van Justitie, art. 19, derde en vierde alinea; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken, art. 45, lid 2, eerste alinea, en 50)

Uit artikel 19, derde alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie, en met name uit het woord „vertegenwoordigd”, alsmede uit artikel 45, lid 2, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken blijkt dat een partij in de zin van die artikelen voor de instelling van een beroep bij dat Gerecht gebruik moet maken van de diensten van een derde die bevoegd moet zijn om op te treden voor een rechterlijke instantie van een lidstaat of van een andere staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, en dat bij het Gerecht enkel rechtsgeldig beroep kan worden ingesteld door middel van een door die derde ondertekend verzoekschrift. Daar noch in het Statuut van het Hof noch in het Reglement voor de procesvoering enige afwijking van of uitzondering op die verplichting is voorzien, kan voor de instelling van een beroep niet worden volstaan met een door de verzoeker zelf ondertekend verzoekschrift, ook al is deze een advocaat die bevoegd is om op te treden voor een nationale rechterlijke instantie.

Een dergelijke onregelmatigheid behoort niet tot de onregelmatigheden die kunnen worden geregulariseerd op grond van artikel 50 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken, zodat het beroep kennelijk niet-ontvankelijk wordt.

(cf. punten 6‑8, 12 en 13)

Referentie:

Hof: beschikkingen van 5 december 1996, Lopes/Hof van Justitie,C‑174/96 P, EU:C:1996:473, punten 8‑11, en van 27 november 2007, Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret en Akar/Commissie, C‑163/07 P, EU:C:2007:717, punten 25 en 26

Gerecht van eerste aanleg: beschikking van 13 januari 2005, Sulvida/Commissie,T‑184/04, EU:T:2005:7, punten 4 en 8

Gerecht voor ambtenarenzaken: beschikkingen van 30 oktober 2008, Ortega Serrano/Commissie,F‑48/08, EU:F:2008:131, punt 41, in hogere voorziening bevestigd bij beschikking van 9 maart 2010, Ortega Serrano/Commissie,T‑583/08 P, EU:T:2010:79, en van 13 februari 2012, Ayres de Abreu/EESC,F‑123/11, EU:F:2012:17, punten 11 en 17