BESCHIKKING VAN HET GERECHT (Eerste kamer)

7 december 1994

Zaak T-242/94

S. Del Plato

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Exceptie van niet-ontvankelijkheid”

Volledige Italiaanse tekst II-961

Betreft:

Beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie om verzoeker niet te plaatsen op de lijst van kandidaten die geschikt zijn bevonden voor overgang van categorie B naar categorie A der wetenschappelijke of technische groepen overeenkomstig de in 1989 bekendgemaakte procedure, en tot veroordeling van de Commissie om verzoeker de morele en materiële schade te vergoeden die deze zijns inziens door dat besluit heeft geleden.

Beslissing:

Verwerping.

Resumé van de beschikking

Del Plato is ambtenaar in de categorie B van de wetenschappelijk/technische groep van de Commissie. Op 1 juni 1992 laat het comité ad hoc belast met de selectie van de voor overgang van categorie B naar categorie A geschikte kandidaten verzoeker weten, dat hij niet voorkomt op de lijst van de voor overgang van categorie geschikt bevonden kandidaten. Del Plato reageert niet op dit besluit.

Naar aanleiding van de publicatie, op 27 augustus 1993, van de doorhalingsbeschikking in de zaak die een collega, de heer X, had ingeleid tegen het besluit waarbij hem zijn uitsluiting ter kennis was gebracht, verneemt verzoeker, dat het comité ad hoc na een nieuw onderzoek had besloten die collega op de lijst van voor overgang van categorie geschikt bevonden kandidaten te plaatsen. Daarop dient hij op 19 november 1993 een klacht in tegen het besluit van het comité ad hoc om hem niet op die lijst te plaatsen, stellende dat het op de lijst plaatsen van die collega een nieuw feit vormt dat de termijnen van de artikelen 90 en 91 van het Statuut opnieuw doet ingaan. De Commissie antwoordt niet op die klacht.

De ontvankelijkheid

Het Gerecht herinnert eraan, dat volgens vaste rechtspraak de termijnen van de artikelen 90 en 91 van het Statuut van openbare orde zijn en dat daarvan slechts kan worden afgeweken bij wijze van uitzondering wegens een belangrijk nieuw feit dat die termijnen opnieuw kan doen ingaan (r.o 18).

Referentie: Hof 10 december 1980, Grasselli/Commissie, 23/80, Jurispr. blz. 3709, r.o. 26; Hof 15 mei 1985, Esly/Commissie, 127/84, Jurispr. blz. 1437, r.o. 10 en 12; Hof 7 mei 1986, Barcella e.a./Commissie, 191/84, Jurispr. blz. 1541, r.o. 12; Hof 13 november 1986, Becker/Commissie, 232/85, Jurispr. blz. 3401, r.o. 8 en 10; Hof 4 februari 1987, Pressler-Hoeft/Rekenkamer, 302/85, Jurispr. blz. 513, r.o. 5; Gerecht 6 december 1990, Petrilli/Commissie, T-6/90, Jurispr.blz. II-765;Gerecht 17 oktoberl991, Offermann/Parlement, T-129/89, Jurispr. blz. II-855, r.o. 31 en 34; Gerecht 10 april 1992, Bollendorff/Parlement, T-15/91, Jurispr. blz. II-1679, r.o. 26 en 27; Gerecht 11 maart 1993, Boessen/ESC, T-87/91, Jurispr. blz. II-235, r.o. 26; Gerecht 14 juli 1993, Knijff/Rekenkamer, T-55/92, Jurispr. blz. II-823, r.o. 27

Vervolgens wijst het erop, dat een besluit betreffende een of meer van verzoekers collega's hooguit kan worden aangemerkt als een belangrijk nieuw feit dat een nieuw onderzoek van verzoekers geval kan rechtvaardigen, wanneer deze zich in dezelfde situatie bevindt als die collega's en met name wanneer de rechtvaardigingsgronden van het besluit dat hij als nieuw feit aanvoert, ook opgaan voor het besluit dat op grond van dit nieuwe onderzoek zou kunnen worden genomen (r.o. 20).

Referentie: Esly/Commissie, reeds aangehaald; Hof 26 september 1985, Valentini/Commissie, 231/84, Jurispr. blz. 3027; Hof 14 juni 1988, Muysers en Tulp/Rekenkamer, 161/87, Jurispr. blz. 3037

Vaststaat in het onderhavige geval, dat de redenen waarom verzoeker en aanvankelijk ook de heer X van de lijst van geschikte kandidaten zijn uitgesloten, en de redenen waarom deze laatste later op de lijst is geplaatst, verschillend waren, zodat verzoeker zich niet in dezelfde situatie bevond als de heer X en derhalve niet op goede gronden kan stellen, dat het besluit om deze laatste op de lijst van geschikte kandidaten te plaatsen ten zijnen aanzien een belangrijk nieuw feit vormt. Bijgevolg kan het besluit van 8 juli 1993, waarbij de heer X op de lijst van geschikte kandidaten is geplaatst, door verzoeker niet worden ingeroepen om de termijnen van de artikelen 90 en 91 van het Statuut opnieuw te doen ingaan (r.o. 22 en 23).

Dictum:

Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.