ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 38/12

Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 6 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Tamoil Italia SpA/Ministero dell'Ambiente e della Tutela del Territorio e del Mare

(Zaak C-156/14) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Artikel 191, lid 2, VWEU - Richtlijn 2004/35/EG - Milieuaansprakelijkheid - Nationale regeling volgens welke de overheid eigenaars van vervuilde gronden die niet tot de vervuiling ervan hebben bijgedragen niet kan verplichten preventie- en herstelmaatregelen uit te voeren, en die slechts voorziet in de verplichting tot vergoeding van de door de overheid uitgevoerde maatregelen - Verenigbaarheid met het beginsel dat de vervuiler betaalt, het voorzorgsbeginsel, het beginsel van preventief handelen en het beginsel dat milieuaantastingen bij voorrang aan de bron dienen te worden bestreden))

(2016/C 038/16)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Consiglio di Stato

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Tamoil Italia SpA

Verwerende partij: Ministero dell'Ambiente e della Tutela del Territorio e del Mare

in tegenwoordigheid van: Provincia di Venezia, Comune di Venezia, Regione Veneto

Dictum

Richtlijn 2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen een nationale regeling als in het hoofdgeding aan de orde, volgens welke, wanneer niet kan worden vastgesteld wie verantwoordelijk is voor de vervuiling van een grond of het onmogelijk is de verantwoordelijke persoon herstelmaatregelen te doen uitvoeren, de bevoegde instantie de niet voor de verontreiniging verantwoordelijke eigenaar van die grond niet kan gelasten preventie- en herstelmaatregelen uit te voeren, en laatstgenoemde slechts gehouden is de kosten van de door de bevoegde instantie uitgevoerde maatregelen te vergoeden tot maximaal de marktwaarde van de grond zoals vastgesteld na uitvoering van die maatregelen.

(1) PB C 194 van 24.6.2014.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 320/8

Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 21 mei 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud — Tsjechische Republiek) — Slovenská autobusová doprava Trnava a.s./Krajský úřad Olomouckého kraje

(Zaak C-318/14) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Artikelen 49 VWEU en 52 VWEU - Vrijheid van vestiging - Verordening (EG) nr. 1370/2007 - Openbaar vervoer per spoor en over de weg - Vervoer per bus over de stedelijke lijnen van het openbaar vervoer - Vervoerder met zetel in een andere lidstaat die zijn werkzaamheden verricht via een bijkantoor - Verplichting om een speciale vergunning te bezitten - Discretionaire bevoegdheid van de bevoegde autoriteit - Openbaredienstovereenkomst])

(2015/C 320/11)

Procestaal: Tsjechisch

Verwijzende rechter

Nejvyšší správní soud

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Slovenská autobusová doprava Trnava a.s.

Verwerende partij: Krajský úřad Olomouckého kraje

Dictum

Artikel 49 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een regeling van een lidstaat die alleen van buitenlandse vervoerders met een bijkantoor in die lidstaat een bijzondere, door de bevoegde autoriteiten op discretionaire wijze verleende vergunning eist om stedelijk groepsvervoer over de weg op het grondgebied van alleen die lidstaat te mogen verrichten.

(1) PB C 351 van 06.10.2014.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 213/13

Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 10 maart 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil no 3 de Madrid — Spanje) — Rosa dels Vents Assessoria SL/U Hostels Albergues Juveniles SL

(Zaak C-491/14) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Merken - Richtlijn 2008/95/EG - Artikel 5, lid 1 - Begrip „derde” - Houder van een later merk))

(2015/C 213/19)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de lo Mercantil no 3 de Madrid

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Rosa dels Vents Assessoria SL

Verwerende partij: U Hostels Albergues Juveniles SL

Dictum

Artikel 5, lid 1, van richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten moet aldus worden uitgelegd dat het uitsluitende recht van de houder van een merk om iedere derde het gebruik in het economische verkeer te verbieden van tekens die gelijk zijn aan of overeenstemmen met zijn merk, zich uitstrekt tot de derde die houder is van een jonger merk, zonder dat laatstbedoeld merk eerst nietig hoeft te worden verklaard.

(1) PB C 26 van 26.1.2015.
1)

Clausule 4 van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een nationale wettelijke regeling zoals die in het hoofdgeding, die volledig uitsluit dat een overheidsorgaan dat een werknemer met een overeenkomst voor bepaalde tijd in vaste dienst aanstelt als statutair ambtenaar in het kader van een specifieke procedure voor consolidering van de arbeidsverhouding van die werknemer, voor de vaststelling van diens anciënniteit rekening houdt met tijdvakken waarin hij bij dat orgaan op basis van een overeenkomst voor bepaalde tijd in dienst is geweest, indien de in het kader van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd verrichte taken overeenstemmen met die welke worden verricht door een statutair ambtenaar van de relevante categorie van dit orgaan, tenzij die uitsluiting gerechtvaardigd is om „objectieve redenen” in de zin van de punten 1 en/of 4 van die clausule; het staat aan de verwijzende rechter om dit na te gaan. Het enkele feit dat de werknemer met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd gedurende die tijdvakken in dienst is geweest op basis van een arbeidsovereenkomst of -verhouding voor bepaalde tijd, vormt geen dergelijke objectieve reden.
1)

De artikelen 6, lid 1, en 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen nationale bepalingen die voorzien in de matiging van de vertragingsrente in het kader van een hypothecaire lening voor zover die nationale bepalingen: — de beoordeling van het „oneerlijke” karakter van het vertragingsrentebeding door de nationale rechter bij wie de hypothecaire executieprocedure aanhangig is, onverlet laten en — die rechter niet beletten het beding in kwestie buiten toepassing te laten indien hij tot het oordeel komt dat het „oneerlijk” in de zin van artikel 3, lid 1, van die richtlijn is.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 184/2

Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 6 maart 2014 — Northern Ireland Department of Agriculture and Rural Development/Europese Commissie

(Zaak C-248/12 P) (1)

((Hogere voorziening - EOGFL, ELGF en ELFPO - Van financiering door Europese Unie uitgesloten uitgaven - Ontvankelijkheid van beroep tot nietigverklaring - Geen rechtstreekse aantasting van positie van rekwirant door litigieus besluit))

2014/C 184/02

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirant: Northern Ireland Department of Agriculture and Rural Development (vertegenwoordiger: K. Brown, solicitor)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: N. Donnelly en P. Rossi, gemachtigden)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht (Achtste kamer) van 6 maart 2012, Northern Ireland Department of Agriculture and Rural Development/Commissie, T-453/10, waarbij het Gerecht niet-ontvankelijk heeft verklaard een beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van besluit 2010/399/EU (Kennisgeving geschied onder nummer C(2010) 4894) van de Commissie van 15 juli 2010 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) hebben verricht, voor zover daarbij bepaalde uitgaven van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland worden uitgesloten (PB L 184, blz. 6)

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Het Northern Ireland Department of Agriculture and Rural Development wordt verwezen in de kosten van de hogere voorziening.

(1) PB C 200 van 7.7.2012.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 315/26

Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 26 juni 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal do Trabalho do Porto — Portugal) — Sindicato Nacional dos Profissionais de Seguros e Afins/Fidelidade Mundial — Companhia de Seguros, SA

(Zaak C-264/12) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Nationale regeling houdende loonsverlagingen voor bepaalde werknemers in openbare sector - Geen uitvoering van recht van Unie - Kennelijke onbevoegdheid van Hof))

2014/C 315/39

Procestaal: Portugees

Verwijzende rechter

Tribunal do Trabalho do Porto

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Sindicato Nacional dos Profissionais de Seguros e Afins

Verwerende partij: Fidelidade Mundial — Companhia de Seguros, SA

Dictum

Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om kennis te nemen van het door het Tribunal do Trabalho do Porto (Portugal) bij beslissing van 22 mei 2012 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing (zaak C-264/12).

(1) PB C 209 van 14.7.2012.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 52/22

Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 5 december 2013 — Luigi Marcuccio/Europese Commissie

(Zaak C-534/12 P) (1)

(Hogere voorziening - Verzoek tot herziening - Beschikking van Gerecht van de Europese Unie waarbij beroep niet-ontvankelijk wordt verklaard - Tewerkstelling - Tewerkstelling bij delegatie te Luanda (Angola) vervangen door tewerkstelling te Brussel (België) - Beslissing om persoonlijke bezittingen van verzoeker in diens afwezigheid in te pakken en te verhuizen - Gevolgen van later arrest van Gerecht)

2014/C 52/38

Procestaal: Italiaans

Partijen

Rekwirant: Luigi Marcuccio (vertegenwoordiger: G. Cipressa, avvocato)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en G. Gattinara, gemachtigden)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 11 september 2012, Marcuccio/Commissie (T-241/03 REV), houdende afwijzing van een verzoek tot herziening van de beschikking van het Gerecht van 17 mei 2006, Marcuccio/Commissie (T-241/03) — Schending van artikel 64, lid 4, eerste alinea, en 127, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht — Schending van artikel 44, leden 1 en 2, van het Statuut van het Hof — Schending van artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) L. Marcuccio wordt verwezen in de kosten.

(1) PB C 71 van 9.3.2013.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 108/10

Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 21 februari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel — België) — Isera & Scaldis Sugar NV, Philippe Bedoret and Co BVBA, Jean Rigot, Mathieu Vrancken/Belgisch Interventie- en Restitutiebureau (BIRB)

(Zaak C-154/12) (1)

(Artikel 99 van Reglement voor de procedure - Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Suiker - Verordening (EG) nr. 318/2006 - Artikel 16 - Verordening (EG) nr. 1234/2007 - Artikel 51 - Oplegging van productieheffing - Geldigheid - Ontbreken van rechtsgrondslag - Ontbreken van duidelijke en ondubbelzinnige motivering - Schending van discriminatieverbod - Schending van evenredigheidsbeginsel)

2013/C 108/19

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Rechtbank van eerste aanleg te Brussel

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Isera & Scaldis Sugar NV, Philippe Bedoret and Co BVBA, Jean Rigot, Mathieu Vrancken

Verwerende partij: Belgisch Interventie- en Restitutiebureau (BIRB)

Andere partijen in de procedure: Joseph Cockx e.a.

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank van eerste aanleg te Brussel — Geldigheid van artikel 16 van verordening (EG) nr. 318/2006 van de Raad van 20 februari 2006 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker (PB L 58, blz. 1) — Uitlegging van de artikelen 37, lid 2, EG en 253 EG — Oplegging van een productieheffing in de suikerbietensector — Ontbreken van een rechtsgrondslag — Ontbreken van een duidelijke en ondubbelzinnige motivering — Discriminatie ten aanzien van andere bedrijfstakken en andere agrarische en niet-agrarische sectoren — Schending van het evenredigheidsbeginsel

Dictum

Bij onderzoek van de prejudiciële vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van artikel 16 van verordening (EG) nr. 318/2006 van de Raad van 20 februari 2006 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker, en van artikel 51 van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („Integrale-GMO-verordening”).

(1) PB C 174 van 16.6.2012.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 303/8

Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 4 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Giudice di Pace di Revere — Italië) — Strafzaak tegen Abd Aziz Tam

(Zaak C-74/12) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Geen omschrijving van hoofdgeding - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

2012/C 303/16

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Giudice di Pace di Revere

Partij in de strafzaak

Abd Aziz Tam

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Giudice di Pace di Revere — Uitlegging van de artikelen 2, 4, 6, 7, 8, 15 en 16 van richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven (PB L 348, blz. 98), en van artikel 4, lid 3, VEU — Nationale wettelijke regeling waarbij een geldboete wordt opgelegd aan de vreemdeling die het nationale grondgebied illegaal is binnengekomen of daar illegaal verblijft — Toelaatbaarheid van het strafrechtelijke feit van illegaal verblijf — Mogelijkheid om de geldboete om te zetten in onmiddellijke uitwijzing voor een periode van ten minste vijf jaar of in een vrijheidsstraf („permanenza domiciliare”) — Verplichtingen van de lidstaten gedurende de omzettingstermijn voor een richtlijn

Dictum

Het verzoek om een prejudiciële beslissing dat door de Giudice di Pace di Revere (Italië) bij beslissing van 26 januari 2012 is ingediend, is kennelijk niet-ontvankelijk.

(1) PB C 118 van 21.04.2012.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 377/2

Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 3 oktober 2013 — Luigi Marcuccio/Europese Commissie

(Zaak C-617/11 P) (1)

(Hogere voorziening - Tewerkstelling - Ambtshalve overplaatsing - Besluit tot overplaatsing van derde land naar zetel van de Commissie te Brussel (België) - Nietigverklaring van besluit door Gerecht na terugverwijzing door Hof - Vergoeding van schade die zou zijn ontstaan door nietigverklaring van besluit tot overplaatsing)

2013/C 377/02

Procestaal: Italiaans

Partijen

Rekwirant: Luigi Marcuccio (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Berardis-Kayser, gemachtigden)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 14 september 2011, Marcuccio/Commissie (T-236/02), waarbij het Gerecht gedeeltelijk heeft afgewezen, ten eerste, een verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 18 maart 2002 om rekwirant over te plaatsen van de delegatie van de Commissie te Luanda (Angola) naar het directoraat-generaal „Ontwikkeling” te Brussel (België), van elke daaraan voorafgaande, daarmee verbonden en/of daaropvolgende handeling, en met name die welke betrekking hebben op de eventuele aanwerving van een andere ambtenaar om zijn ambt te vervullen, van de nota’s van de Commissie van 13 en 14 november 2001 en van het advies of de adviezen van het directiecomité van de buitenlandse dienst en, ten tweede, een verzoek om toekenning van vergoedingen verband houdende met zijn functie in Angola en vergoeding van de geleden schade — Rechten van de verdediging — Motiveringsgebrek — Verdraaiing van feiten

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Marcuccio wordt verwezen in de kosten.

(1) PB C 25 van 28.1.2012.
2)

Omnicare Inc. draagt de kosten die het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) in het kader van de onderhavige procedure en van de procedure in kort geding heeft gemaakt.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 366/19

Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 12 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel — België) — Tate & Lyle Investments Ltd/Belgische Staat

(Zaak C-384/11) (1)

(Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering - Artikel 63 VWEU - Belastingwetgeving - Dividenduitkering - Bronheffing - Voorkoming of vermindering van opeenvolgende belastingheffingen - Verschil in behandeling van ingezeten en niet-ingezeten ontvangende vennootschappen)

2012/C 366/32

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Rechtbank van eerste aanleg te Brussel

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Tate & Lyle Investments Ltd

Verwerende partij: Belgische Staat

in tegenwoordigheid van: Syral Belgium NV

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank van eerste aanleg te Brussel — Uitlegging van artikel 63 VWEU — Beperkingen van het vrije kapitaalverkeer — Belastingwetgeving — Vennootschapsbelasting — Belasting van dividenden — Nationale regeling die voorziet in een bronbelasting van 10 % op door ingezeten vennootschappen uitgekeerde dividenden en daarmee gelijkgestelde inkomsten — Verrekening van het bedrag van deze bronbelasting met de vennootschapsbelasting enkel mogelijk voor ingezeten vennootschappen

Dictum

Artikel 63 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een wettelijke regeling van een lidstaat zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, volgens welke aan een bronheffing zijn onderworpen dividenden die door een ingezeten vennootschap worden uitgekeerd aan ingezeten en niet-ingezeten ontvangende vennootschappen die een participatie van minder dan 10 % maar met een aanschaffingswaarde van minimaal 1,2 miljoen EUR aanhouden in het kapitaal van deze uitkerende vennootschap, terwijl alleen voor ingezeten ontvangende vennootschappen wordt voorzien in een mechanisme ter vermindering van opeenvolgende belastingheffingen. Beroept een lidstaat zich op een verdrag ter voorkoming van dubbele belasting dat hij heeft gesloten met een andere lidstaat, dan staat het aan de nationale rechter om vast te stellen of in het bij hem aanhangige geding rekening moet worden gehouden met dit verdrag en, in voorkomend geval, na te gaan of met dit verdrag de gevolgen van de beperking van het vrije kapitaalverkeer kunnen worden geneutraliseerd.

(1) PB C 282 van 24.9.2011.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 133/13

Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 9 februari 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso-Administrativo no 4 de Valladolid — Spanje) — María Jesús Lorenzo Martínez/Junta de Castilla y León, Dirección General de Recursos Humanos de la Consejería de Educación

(Zaak C-556/11) (1)

(Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering - Sociale politiek - Richtlijn 1999/70/EG - Clausule 4, punt 1, van door EVV, UNICE en CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in overheidssector - Niet-universitair onderwijs - Recht op zesjaarlijkse toelagen voor permanente educatie - Uitsluiting van als ambtenaren in tijdelijke dienst tewerkgestelde leraren - Non-discriminatiebeginsel)

2012/C 133/23

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado Contencioso-Administrativo no 4 de Valladolid

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: María Jesús Lorenzo Martínez

Verwerende partij: Junta de Castilla y León, Dirección General de Recursos Humanos de la Consejería de Educación

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Juzgado Contencioso-Administrativo de Valladolid — Uitlegging van clausule 4 van de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43) — Non-discriminatiebeginsel — Toekenning van zesjaarlijkse toelage voor permanente educatie aan onderwijzend personeel — Uitsluitende toekenning aan ambtenaren in vaste dienst

Dictum

Clausule 4, punt 1, van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet in die zin worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die zonder objectieve rechtvaardiging het recht op een zesjaarlijkse toelage voor permanente educatie uitsluitend aan als ambtenaren in vaste dienst tewerkgestelde leraren toekent, met uitsluiting van als ambtenaren in tijdelijke dienst tewerkgestelde leraren, wanneer deze twee categorieën werknemers zich met betrekking tot de toekenning van deze toelage in een vergelijkbare situatie bevinden.

(1) PB C 25 van 28.01.2010.
3)

Uit de artikelen 43 EG en 49 EG, het beginsel van gelijke behandeling, de transparantieverplichting en het rechtszekerheidsbeginsel volgt dat de voorwaarden en modaliteiten van een aanbesteding zoals in het hoofdgeding aan de orde, en in het bijzonder de bepalingen die voorzien in het verval van op grond van een dergelijke aanbesteding verleende concessies, zoals artikel 23, lid 2, sub a, en lid 3, van de modelovereenkomst tussen de Amministrazione autonoma dei monopoli di Stato en de begunstigde van de concessie voor kansspelen betreffende andere evenementen dan paardenrennen, duidelijk, precies en ondubbelzinnig moeten zijn geformuleerd. Het staat aan de verwijzende rechter dit na te gaan.