ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 258/2

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 juni 2012 — Republiek Polen/Europese Commissie

(Zaak C-336/09 P) (1)

(Hogere voorziening - Gemeenschappelijke ordening van markten - Wegens toetreding van nieuwe lidstaten vast te stellen overgangsmaatregelen - Verordening (EG) nr. 60/2004 houdende maatregelen in sector suiker - Beroep tot nietigverklaring - Termijn - Aanvang - Termijnoverschrijding - Niet-ontvankelijkheid - Middelen - Schending van beginselen die rechtsgemeenschap vormen en van beginsel van effectieve rechterlijke bescherming)

2012/C 258/03

Procestaal: Pools

Partijen

Rekwirante: Republiek Polen (vertegenwoordigers: M. Dowgielewicz, vervolgens M. Szpunar, gemachtigden)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Tserepa-Lacombe, A. Stobiecka-Kuik, A. Szmytkowska en T. van Rijn, gemachtigden)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 10 juni 2009 (Eerste kamer — uitgebreid), Polen/Commissie (T-258/4), waarbij het Gerecht niet-ontvankelijk heeft verklaard het beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 60/2004 van de Commissie van 14 januari 2004 houdende overgangsmaatregelen in de sector suiker in verband met de toetreding van Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije (PB L 9, blz. 8) — Datum waarop termijn voor het instellen van beroep tot nietigverklaring begint te lopen — Onjuiste uitlegging van artikel 230, vierde alinea, EG en van verordening nr. 1 tot regeling van het taalgebruik in de Europese Economische Gemeenschap (PB L 17, blz. 385) — Schending van het recht op een effectief beroep in rechte en van het solidariteitsbeginsel en het beginsel van goede trouw — Onregelmatigheden in de procedure door de weigering van het Gerecht om de middelen die verband houden met de schending van deze beginselen te aanvaarden

Dictum

1) De beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 10 juni 2009, Polen/Commissie (T-258/04), wordt vernietigd.

2) De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie voor afdoening van het verzoek van de Republiek Polen tot nietigverklaring van de artikelen 5, 6, leden 1 tot en met 3, 7, lid 1, en 8, lid 2, sub a, van verordening (EG) nr. 60/2004 van de Commissie van 14 januari 2004 houdende overgangsmaatregelen in de sector suiker in verband met de toetreding van Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije.

3) De beslissing over de kosten wordt aangehouden.

(1) PB C 282 van 21.11.2009.
1)

Door op de datum waarop de termijn verstreek die in het met redenen omkleed advies van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 1 februari 2008 overeenkomstig artikel 228 EG was gesteld, niet alle maatregelen te hebben getroffen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van 1 april 2004, Commissie/Italië (C-99/02), betreffende de terugvordering bij de begunstigden van de steun die onrechtmatig en met de gemeenschappelijke markt onverenigbaar was verklaard bij beschikking 2000/128/EG van de Commissie van 11 mei 1999 betreffende de steun verleend door Italië voor maatregelen ten behoeve van de werkgelegenheid, is de Italiaanse Republiek de krachtens deze beschikking en artikel 228, lid 1, EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
3)

Het gelijkwaardigheids- en het doeltreffendheidsbeginsel staan er niet aan in de weg dat aan teruggaaf aan een moedermaatschappij van bedragen waardoor moet worden gewaarborgd dat op door die vennootschap dooruitgedeeld dividend dat wordt uitgekeerd door in Frankrijk gevestigde dochterondernemingen van die moedermaatschappij en dividend dat afkomstig is van dochterondernemingen die in andere lidstaten zijn gevestigd, dezelfde belastingregeling wordt toegepast, de voorwaarde is gekoppeld dat de belastingplichtige voor elke dividendbetaling de gegevens overlegt die hij als enige in bezit heeft, met name inzake het daadwerkelijk toegepaste belastingtarief en het belastingbedrag dat daadwerkelijk is betaald over de winst die zijn in andere lidstaten gevestigde dochterondernemingen hebben behaald, terwijl voor in Frankrijk gevestigde dochterondernemingen dat bewijs, dat de overheid bekend is, niet vereist is. De overlegging van die gegevens mag echter slechts worden verlangd onder het voorbehoud dat het in de praktijk niet onmogelijk of uiterst moeilijk is, het bewijs te leveren van de door in andere lidstaten gevestigde dochterondernemingen betaalde belasting, gelet op onder meer de wettelijke bepalingen van die lidstaten op het gebied van de vermijding van dubbele belasting en de registratie van af te dragen vennootschapsbelasting alsmede de bewaring van administratieve bescheiden. De verwijzende rechterlijke instantie dient na te gaan of aan die voorwaarden in het hoofdgeding is voldaan.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 298/5

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Stuttgart — Duitsland) — Strafzaak tegen Andreas Michael Seeger

(Zaak C-554/09) (1)

(Wegvervoer - Verplichting tot gebruik van tachograaf - Uitzonderingen voor voertuigen voor vervoer van materiaal - Begrip „materiaal” - Vervoer van lege flessen in voertuig van wijn- en drankenhandelaar)

2011/C 298/07

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberlandesgericht Stuttgart

Partij in de strafzaak

Andreas Michael Seeger

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberlandesgericht Stuttgart — Uitlegging van artikel 13, lid 1, sub d, tweede alinea, van verordening (EG) nr. 561/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer, tot wijziging van verordeningen (EEG) nr. 3821/85 en (EG) nr. 2135/98 van de Raad en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad (PB L 102, blz. 1) — Afwijkende regeling, waarbij onder andere voertuigen die worden gebruikt voor het vervoer van materiaal dat de bestuurder nodig heeft bij de uitoefening van zijn beroepsactiviteiten, worden vrijgesteld van de verplichting om te zijn uitgerust met een tachograaf — Toepasbaarheid van deze afwijking op het vervoer van lege statiegeldflessen in het voertuig van een wijn- en drankenhandelaar — Begrip „materiaal”

Dictum

Het begrip „materiaal” in artikel 13, lid 1, sub d, tweede streepje, van verordening (EG) nr. 561/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer, tot wijziging van verordeningen (EEG) nr. 3821/85 en (EG) nr. 2135/98 van de Raad en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad, moet aldus worden uitgelegd dat hieronder niet valt verpakkingsmateriaal, zoals lege flessen (lege emballage), dat wordt vervoerd door een wijn- en drankenhandelaar die een winkel exploiteert, eenmaal per week aan zijn klanten levert en dan de lege emballage ophaalt om deze naar zijn groothandelaar te brengen.

(1) PB C 80 van 27.3.2010.
1)

Artikel 9, leden 1, 3 en 4, van richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging, in de oorspronkelijke versie ervan en zoals gecodificeerd bij richtlijn 2008/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging, moet aldus worden uitgelegd dat de lidstaten bij de verlening van een milieuvergunning voor het oprichten en in werking hebben van een industriële installatie als die waarom het in de hoofdgedingen gaat, niet verplicht zijn, de nationale emissieplafonds voor SO2 en NOx vastgesteld in richtlijn 2001/81/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake nationale emissieplafonds voor bepaalde luchtverontreinigende stoffen, tot de voorwaarden voor de verlening daarvan te rekenen, hoewel zij zich moeten houden aan de uit die richtlijn 2001/81 voortvloeiende verplichting om in het kader van nationale programma’s passende en samenhangende beleidsopties en maatregelen vast te stellen of te plannen, die in hun geheel genomen geschikt zijn om de emissies van met name die verontreinigende stoffen te beperken tot hoeveelheden die uiterlijk eind 2010 niet groter zijn dan de in bijlage I bij die richtlijn aangegeven plafonds.
2)

Artikel 21 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat: — het zich er niet tegen verzet dat de bevoegde autoriteiten van een lidstaat krachtens een nationale regeling die bepaalt dat de voornamen en de achternaam van een persoon in akten van de burgerlijke stand van die staat slechts kunnen worden geschreven in een vorm die voldoet aan de regels inzake de schrijfwijze van de officiële landstaal, weigeren om de voor- en achternaam van een staatsburger van die lidstaat in zijn geboorteakte en huwelijksakte te wijzigen overeenkomstig de regels inzake de schrijfwijze van een andere lidstaat; — het zich er niet tegen verzet dat de bevoegde autoriteiten van een lidstaat, in omstandigheden als die van het hoofdgeding en krachtens diezelfde regeling, weigeren om de gemeenschappelijke achternaam van een echtpaar bestaande uit burgers van de Unie, zoals hij is vermeld in door de lidstaat van herkomst van een van deze burgers afgegeven akten van de burgerlijke stand, te wijzigen in een vorm die voldoet aan de regels inzake de schrijfwijze van laatstbedoelde staat, op voorwaarde dat deze weigering voor deze burgers van de Unie geen ernstige ongemakken van administratieve, professionele en persoonlijke aard veroorzaakt, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan. Indien zulks het geval blijkt te zijn, dient deze rechter eveneens na te gaan of de weigering tot wijziging noodzakelijk is ter bescherming van de belangen die de nationale regeling beoogt te waarborgen en evenredig is aan de nagestreefde legitieme doelstelling; — het zich er niet tegen verzet dat de bevoegde autoriteiten van een lidstaat in omstandigheden als die van het hoofdgeding en krachtens diezelfde regeling weigeren om de huwelijksakte van een burger van de Unie die staatsburger van een andere lidstaat is, in dier voege te wijzigen dat de voornamen van deze burger in deze akte met diakritische tekens worden geschreven zoals in de door zijn lidstaat van herkomst afgegeven akten van de burgerlijke stand en in een vorm die voldoet aan de regels inzake de schrijfwijze van de officiële landstaal van laatstbedoelde staat.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 152/4

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 april 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Société fiduciaire nationale d’expertise comptable/Ministre du budget, des comptes publics et de la fonction publique

(Zaak C-119/09) (1)

(Vrij verrichten van diensten - Richtlijn 2006/123/EG - Artikel 24 - Uitsluiting van elk algeheel verbod op commerciële communicatie van gereglementeerde beroepen - Beroep van accountant - Verbod op actief werven van cliënten)

2011/C 152/05

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d’État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Société fiduciaire nationale d’expertise comptable

Verwerende partij: Ministre du budget, des comptes publics et de la fonction publique

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Conseil d’État (Frankrijk) — Uitlegging van richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (PB L 376, blz. 36), meer in het bijzonder artikel 24 ervan, betreffende commerciële communicatie van gereglementeerde beroepen — Commerciële praktijken van actief werven van cliënten — Uitsluiting voor in richtlijn bedoelde gereglementeerde beroepen van elk algemeen verbod, om welke vorm van commerciële praktijk het ook gaat, of mogelijkheid voor lidstaten om algemene verbodsbepalingen te handhaven voor bepaalde commerciële praktijken, zoals actief werven van cliënten?

Dictum

Artikel 24, lid 1, van richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling die de beoefenaars van een gereglementeerd beroep, zoals het beroep van accountant, volledig verbiedt actief cliënten te werven.

(1) PB C 141 van 20.6.2009.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 160/8

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 7 april 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Sibiu — Roemenië) — Ioan Tatu/Statul român prin Ministerul Finanțelor și Economiei, Direcția Generală a Finanțelor Publice Sibiu, Administrația Finanțelor Publice Sibiu, Administrația Fondului pentru Mediu, Ministerul Mediului

(Zaak C-402/09) (1)

(Binnenlandse belastingen - Artikel 110 VWEU - Milieuheffing op eerste registratie van motorvoertuigen - Neutraliteit van heffing tussen ingevoerde tweedehands motorvoertuigen en gelijksoortige voertuigen die zich reeds op binnenlandse markt bevinden)

2011/C 160/05

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Tribunalul Sibiu

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Ioan Tatu

Verwerende partijen: Statul român prin Ministerul Finanțelor și Economiei, Direcția Generală a Finanțelor Publice Sibiu, Administrația Finanțelor Publice Sibiu, Administrația Fondului pentru Mediu, Ministerul Mediului

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunalul Sibiu — Registratie van tweedehandse motorvoertuigen die voorheen in andere lidstaten waren geregistreerd — Nationale regeling die de eerste registratie van die motorvoertuigen afhankelijk stelt van de betaling van een milieuheffing, terwijl tweedehandse motorvoertuigen die reeds op de nationale markt aanwezig zijn van de betaling van deze heffing zijn vrijgesteld wanneer ze opnieuw worden geregistreerd — Verenigbaarheid van de nationale regeling met artikel 90 EG — Belemmering van het vrije verkeer van goederen

Dictum

Artikel 110 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een lidstaat een milieuheffing op de eerste registratie van motorvoertuigen in deze lidstaat invoert, indien deze belastingmaatregel zo is vastgesteld dat hierdoor het in het verkeer brengen in die lidstaat van in andere lidstaten gekochte tweedehands voertuigen wordt ontmoedigd, zonder echter de aankoop op de binnenlandse markt van even oude tweedehands voertuigen met dezelfde slijtage te ontmoedigen.

(1) PB C 24 van 30.1.2010.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 139/7

Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 10 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Tanja Borger/Tiroler Gebietskrankenkasse

(Zaak C-516/09) (1)

(Sociale zekerheid van werknemers - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Personele werkingssfeer - Uitlegging van begrip „werknemer” - Bijslagen voor kinderen ten laste - Verlenging van onbetaald verlof)

2011/C 139/11

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberster Gerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Tanja Borger

Verwerende partij: Tiroler Gebietskrankenkasse

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberster Gerichtshof — Uitlegging van artikel 1, sub a, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2) — Bijslagen voor kinderen ten laste — Personele werkingssfeer — Uitlegging van begrip „werknemer” — Persoon die woonachtig is in Zwitserland en die vanwege de geboorte van zijn kind met zijn in een lidstaat gevestigde werkgever een onderbreking van het dienstverband overeenkomt („Karenz”) die de in de wettelijke regeling van die lidstaat voorziene duur van de onderbrekingsperiode van twee jaar overschrijdt

Dictum

Aan een persoon die zich bevindt in de situatie van verzoekster in het hoofdgeding moet gedurende het tijdvak van verlenging met een half jaar van het onbetaald verlof dat was genomen na de geboorte van zijn kind, de hoedanigheid van „werknemer” in de zin van artikel 1, sub a, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 gewijzigde en bijgewerkte versie, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1606/98 van de Raad van 29 juni 1998, worden toegekend, mits die persoon gedurende dat tijdvak verplicht of vrijwillig is verzekerd, ook al is dit slechts tegen één risico, uit hoofde van een in artikel 1, sub a, van voornoemde verordening genoemd algemeen of bijzonder stelsel van sociale zekerheid. Het staat aan de nationale rechter om na te gaan of in het geding waarover hij zich moet uitspreken, aan deze voorwaarde is voldaan.

(1) PB C 63 van 13.3.2010.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 63/7

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Verwaltungssenat Wien — Oostenrijk) — Yellow Cab Verkehrsbetriebs GmbH/Landeshauptmann von Wien

(Zaak C-338/09) (1)

(Vrij verrichten van diensten - Vrijheid van vestiging - Mededingingsregels - Cabotagevervoer - Nationaal personenvervoer per lijnbus - Aanvraag voor lijnexploitatie - Concessie - Vergunning - Voorwaarden - Beschikken over zetel of vaste inrichting in betrokken land - Daling van inkomsten die rentabiliteit van exploitatie van reeds geconcessioneerde lijn kan bedreigen)

2011/C 63/12

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Unabhängiger Verwaltungssenat Wien

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Yellow Cab Verkehrsbetriebs GmbH

Verwerende partij: Landeshauptmann von Wien

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Unabhängiger Verwaltungssenat Wien — Uitlegging van de artikelen 49 en volgende EG, en van de artikelen 81 en volgende EG — Regeling van een lidstaat die de verlening van een concessie voor de exploitatie van een openbare vervoerslijn laat afhangen van de dubbele voorwaarde dat de aanvrager van de concessie in die staat gevestigd is en dat de nieuwe lijn de rentabiliteit van een bestaande gelijkaardige vervoerslijn niet in gevaar brengt

Dictum

1) Artikel 49 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als in het hoofdgeding aan de orde, welke regeling inzake de verlening van een vergunning voor de exploitatie van een stadsbuslijndienst die vaste haltes volgens een dienstregeling regelmatig aandoet, oplegt dat de marktdeelnemers die de aanvraag doen een zetel of een andere vestiging op het grondgebied van deze lidstaat hebben alvorens hun een exploitatievergunning voor deze lijn wordt verleend. Artikel 49 VWEU daarentegen moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling die een dergelijke vestiging oplegt, indien deze regeling bepaalt dat die vestiging moet bestaan nadat deze vergunning is verleend en vooraleer de aanvrager met de exploitatie van deze lijn aanvangt.

2) Artikel 49 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling die een exploitatievergunning voor een buslijndienst voor toeristische doeleinden weigert wegens een daling van de rentabiliteit van een concurrerende onderneming die een exploitatievergunning heeft voor een lijn die volledig of gedeeltelijk hetzelfde traject volgt als de aangevraagde lijn, zulks uitsluitend op grond van de verklaringen van deze concurrerende onderneming.

(1) PB C 282 van 21.11.2009.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 80/5

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 27 januari 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Gent — België) — Vandoorne NV/Belgische Staat

(Zaak C-489/09) (1)

(Zesde btw-richtlijn - Artikelen 11, C, lid 1, en 27, leden 1 en 5 - Maatstaf van heffing - Vereenvoudigingsmaatregelen - Tabaksfabrikaten - Fiscale bandjes - Eenmalige heffing van btw bij bron - Leverancier die tussenpersoon is - Gehele of gedeeltelijke niet-betaling van prijs - Weigering van teruggaaf van btw)

2011/C 80/07

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hof van Beroep te Gent

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Vandoorne NV

Verwerende partij: Belgische Staat

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Beroep te Gent — Uitlegging van de artikelen 11, C, lid 1, en 27 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Vereenvoudigingsmaatregelen — Nationale wettelijke regeling volgens welke over in het binnenland ingevoerde, verworven of geproduceerde tabaksfabrikaten de btw aan de bron wordt geheven, waardoor de maatstaf van heffing niet wordt verlaagd voor de belastingplichtigen die de belasting over deze fabrikaten hebben voldaan

Dictum

De artikelen 11, C, lid 1, en 27, leden 1 en 5, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/7/EG van de Raad van 20 januari 2004, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling als die in het hoofdgeding, volgens welke ingeval ter vereenvoudiging van de heffing van de belasting over de toegevoegde waarde en ter voorkoming van belastingfraude en –ontwijking met betrekking tot tabaksfabrikaten deze belasting door middel van fiscale bandjes, in één keer en bij de bron wordt geheven ten laste van de fabrikant of de invoerder van deze producten, de leveranciers die als tussenpersoon handelen in een volgende fase van de keten van opeenvolgende leveringen, het recht op teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde wordt ontzegd in geval van niet-betaling van de prijs van deze producten door de afnemer.

(1) PB C 37 van 13.2.2010.
1)

Door de belasting op het normverbruik („Normverbrauchsabgabe”) op te nemen in de maatstaf van heffing voor de belasting over de toegevoegde waarde die in Oostenrijk bij de levering van een motorvoertuig wordt geïnd, is de Republiek Oostenrijk de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 78 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde.
1)

Wanneer een onderneming ervoor kiest bedrijfsmiddelen als die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, te leasen in plaats van deze bedrijfsmiddelen rechtstreeks te verwerven, leidt dit niet tot een belastingvoordeel dat wordt toegekend in strijd met het doel dat door de relevante bepalingen van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7/EG van de Raad van 10 april 1995, en van de nationale wettelijke regeling tot omzetting van deze richtlijn wordt nagestreefd, op voorwaarde dat de contractvoorwaarden inzake deze leasingtransacties, in het bijzonder die met betrekking tot de vaststelling van de leasevergoeding, overeenstemmen met normale marktvoorwaarden en de betrokkenheid van een derde intermediair bij die transacties niet ertoe leidt dat de toepassing van die bepalingen wordt verhinderd, hetgeen de verwijzende rechter moet nagaan. In dit verband is niet van belang dat deze onderneming in de context van haar normale handelstransacties geen leasingactiviteiten uitoefent.
1)

Door het lozen van industrieel afvalwater door de industriële eenheid Estação de Serviço Sobritos Lda, gelegen in het stedelijk gebied Matosinhos, toe te staan zonder dat daartoe een passende vergunning is afgeleverd, is de Portugese Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 11, leden 1 en 2, van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater.