Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Harmonisatie van de belastingwetgeving – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde – Vrijstellingen voorzien in de Zesde richtlijn – Vrijstelling van de invoer van goederen die komen te vallen onder een ander stelsel van entrepots dan dat van douane-entrepots – Nationale regeling volgens welke de goederen daadwerkelijk in het entrepot moeten worden opgeslagen – Toelaatbaarheid

(Richtlijn 77/388 van de Raad, zoals gewijzigd bij richtlijn 2006/18, art. 16, lid 1)

2. Harmonisatie van de belastingwetgeving – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde – Aftrek van de voorbelasting – Beginsel van fiscale neutraliteit – Niet-nakoming van de verplichting om de goederen daadwerkelijk in het entrepot op te slaan – Nationale regeling volgens welke de belasting over de toegevoegde waarde moet worden betaald, hoewel die al via de verleggingsregeling is voldaan – Ontoelaatbaarheid

(Richtlijn 77/388 van de Raad, zoals gewijzigd bij richtlijn 2006/18)

Samenvatting

1. Artikel 16, lid 1, – in de versie voortvloeiend uit artikel 28 quater – van de Zesde richtlijn (77/388) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting, zoals gewijzigd bij richtlijn 2006/18, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling die de vrijstelling van belasting over de toegevoegde waarde bij invoer waarin zij voorziet, afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de ingevoerde goederen die met het oog op die belasting onder het stelsel van belastingentrepots worden geplaatst, daadwerkelijk in een dergelijk entrepot worden opgeslagen.

Vaststaat namelijk dat een dergelijke verplichting, ondanks de formele aard ervan, de overheid in staat stelt de nagestreefde doelen, namelijk de juiste heffing van de belasting over de toegevoegde waarde waarborgen en fraude met betrekking tot deze belasting voorkomen, op efficiënte wijze te bereiken en als zodanig niet verder gaat dan nodig is om die doelen te verwezenlijken.

(cf. punten 29, 30, dictum 1)

2. De Zesde richtlijn (77/388) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting, zoals gewijzigd bij richtlijn 2006/18, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich overeenkomstig het beginsel van neutraliteit van de belasting over de toegevoegde waarde verzet tegen een nationale regeling op grond waarvan een lidstaat betaling van belasting over de toegevoegde waarde bij invoer verlangt, hoewel die met toepassing van de verleggingsregeling reeds is voldaan door middel van uitreiking van een op eigen naam gestelde factuur en boeking in het register van aan- en verkopen van de belastingplichtige.

Om de juiste heffing van de belasting over de toegevoegde waarde bij invoer te waarborgen en fraude te voorkomen is een lidstaat weliswaar gerechtigd in zijn nationale wettelijke regeling passende sancties op te nemen ter bestraffing van de niet-nakoming van de verplichting om ingevoerde goederen daadwerkelijk in het belastingentrepot op te slaan, maar dergelijke sancties mogen niet verder gaan dan nodig is om die doelen te bereiken.

Aangezien de ingevoerde goederen niet daadwerkelijk in het belastingentrepot werden opgeslagen, was de belasting over de toegevoegde waarde verschuldigd op het ogenblik waarop zij zijn ingevoerd, en is de betaling van die belasting over de toegevoegde waarde met toepassing van de verleggingsregeling dus te laat verricht.

Wanneer er geen sprake is van poging tot fraude of nadelige gevolgen voor de overheidsbegroting, vormt de te late betaling van de belasting over de toegevoegde waarde echter slechts een formele schending die geen afbreuk kan doen aan het recht op aftrek van de belastingplichtige. Een dergelijke te late betaling kan op zichzelf beschouwd in elk geval niet worden gelijkgesteld met fraude. Daarvoor is immers enerzijds vereist dat de betrokken handeling, in weerwil van de nakoming van de voorwaarden die zijn opgelegd door de desbetreffende bepalingen van de Zesde richtlijn en de nationale wettelijke regeling tot omzetting van deze richtlijn in nationaal recht, ertoe leidt dat in strijd met het door deze bepalingen beoogde doel een belastingvoordeel wordt verkregen, en anderzijds dat uit een geheel van objectieve factoren blijkt dat het wezenlijke doel van de betrokken handeling erin bestaat een belastingvoordeel te verkrijgen.

Bijgevolg is , gelet op de prominente plaats die het recht op aftrek inneemt in het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, dat een volstrekt neutrale fiscale belasting van alle economische activiteiten beoogt te garanderen, wat veronderstelt dat de belastingplichtige de in het kader van al zijn economische activiteiten verschuldigde of betaalde belasting over de toegevoegde waarde in aftrek kan brengen, een sanctie bestaande in de weigering van het recht op aftrek, niet in overeenstemming met de Zesde richtlijn in een geval waarin geen fraude en geen nadelige gevolgen voor de overheidsbegroting zijn vastgesteld.

(cf. punten 33, 34, 38, 39, 41, 49, dictum 2)