Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Prejudiciële vragen - Voorlegging aan Hof - Nationale rechterlijke instantie in de zin van artikel 177 van Verdrag - Begrip - "Procura della Repubblica", belast met strafvervolging - Daarvan uitgesloten

(EG-Verdrag, art. 177)

2 Handelingen van de instellingen - Richtlijnen - Uitvoering door Lid-Staten - Noodzaak doeltreffendheid van richtlijnen te verzekeren - Verplichtingen van nationale rechterlijke instanties - Grenzen - Legaliteitsbeginsel ter zake van strafbare feiten en straffen

(EG-Verdrag, art. 189, derde alinea)

3 Sociale politiek - Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers - Richtlijn 90/270 betreffende werken met beeldschermapparatuur - Gewoonlijk gedurende aanzienlijk deel van zijn normale werktijd gebruik maken van dergelijke apparatuur door werknemer - Begrip niet gedefinieerd door richtlijn - Beoordelingsbevoegdheid van Lid-Staten

(Richtlijn 90/270 van de Raad, art. 2, sub c)

4 Sociale politiek - Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers - Richtlijn 90/270 betreffende werken met beeldschermapparatuur - Bescherming van ogen en gezichtsvermogen van werknemers - Periodiek en oftalmologisch onderzoek - Rechthebbenden

(Richtlijn 90/270 van de Raad, art. 9, leden 1 en 2)

5 Sociale politiek - Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers - Richtlijn 90/270 betreffende werken met beeldschermapparatuur - Verplichtingen van werkgevers - Draagwijdte

(Richtlijn 90/270 van de Raad, art. 2, sub b en c, 4 en 5)

Samenvatting

6 Alleen een instantie die in volledige onafhankelijkheid uitspraak doet in het kader van een procedure die tot een beslissing in rechte moet leiden, kan zich krachtens artikel 177 van het Verdrag tot het Hof wenden.

In dit opzicht kan de "Procura della Repubblica" niet als een rechterlijke instantie in de zin van artikel 177 worden beschouwd, aangezien zij niet tot taak heeft om in volledige onafhankelijkheid een geschil te beslechten, doch om het geschil in voorkomend geval als gedingvoerende partij, belast met de strafvordering, bij de bevoegde rechter aanhangig te maken.

7 De verplichting van de nationale rechter, de relevante regelen van zijn nationaal recht zoveel mogelijk uit te leggen en toe te passen in het licht van de bewoordingen en het doel van de richtlijn waarvan zij de omzetting verzekeren, teneinde het door deze richtlijn beoogde resultaat te bereiken en aldus aan artikel 189, derde alinea, van het Verdrag te voldoen, wordt met name begrensd wanneer een dergelijke uitlegging op basis van de richtlijn en ongeacht een ter uitvoering ervan vastgestelde wet bepalend of verzwarend kan zijn voor de strafrechtelijke aansprakelijkheid van degenen die in strijd met haar bepalingen handelen.

Bij de bepaling van de draagwijdte van de strafrechtelijke aansprakelijkheid die voortvloeit uit een specifiek ter uitvoering van een richtlijn vastgestelde wet, verzet het beginsel dat de toepassing van de strafwet niet ten nadele van de verdachte mag worden uitgebreid, dat zelf een uitvloeisel is van het legaliteitsbeginsel ter zake van strafbare feiten en straffen, en meer in het algemeen van het rechtszekerheidsbeginsel, zich tegen de instelling van een strafvervolging wegens een feit dat niet duidelijk bij wet strafbaar is gesteld. Dit beginsel, dat deel uitmaakt van de algemene rechtsbeginselen die ten grondslag liggen aan de constitutionele tradities welke de Lid-Staten gemeen hebben, is ook neergelegd in verschillende internationale verdragen en met name in artikel 7 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.

Derhalve moet de verwijzende rechter de eerbiediging van dit beginsel verzekeren, wanneer hij het ter uitvoering van een richtlijn vastgestelde nationale recht uitlegt in het licht van de bewoordingen en het doel van de richtlijn.

8 Het begrip gewoonlijk gedurende een aanzienlijk deel van zijn normale werktijd gebruik maken van beeldschermapparatuur, dat in richtlijn 90/270 betreffende minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid met betrekking tot het werken met beeldschermapparatuur dient ter bepaling van de werknemers die de daarbij voorziene beschermingsmaatregelen moeten genieten, moet, daar het in de richtlijn niet nader is gepreciseerd, worden gepreciseerd door de Lid-Staten die bij de vaststelling van de omzettingsmaatregelen die zij moeten nemen, daartoe over een ruime beoordelingsbevoegdheid beschikken.

9 Artikel 9, lid 1, van richtlijn 90/270 betreffende minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid met betrekking tot het werken met beeldschermapparatuur, moet aldus worden uitgelegd, dat alle werknemers die onder de werkingssfeer van deze richtlijn vallen, een periodiek oogonderzoek overeenkomstig deze bepaling moeten ondergaan, en artikel 9, lid 2, van deze richtlijn moet aldus worden uitgelegd, dat de werknemers een oftalmologisch onderzoek moeten kunnen ondergaan in alle gevallen waarin de resultaten van het in lid 1 bedoelde onderzoek van de ogen en het gezichtsvermogen zulks vereisen.

10 De artikelen 4 en 5 van richtlijn 90/270 betreffende minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid met betrekking tot het werken met beeldschermapparatuur, moeten aldus worden uitgelegd, dat de verplichting van de werkgevers passende maatregelen te nemen opdat werkplekken aan de minimumvoorschriften van de bijlage voldoen, van toepassing is op alle werkplekken, zoals gedefinieerd in artikel 2, sub b, ook al zijn zij niet bezet door werknemers in de zin van artikel 2, sub c, en dat de werkplekken aan alle minimumvoorschriften van de bijlage moeten voldoen.