Zaak C‑467/02

Inan Cetinkaya

tegen

Land Baden-Württemberg

(verzoek van het Verwaltungsgericht Stuttgart om een prejudiciële beslissing)

„Associatieovereenkomst EEG-Turkije – Vrij verkeer van werknemers – Artikelen 7, eerste alinea, en 14, lid 1, van besluit nr. 1/80 van Associatieraad – Verblijfsrecht van kind van Turkse werknemer na meerderjarigheid – Voorwaarden voor besluit tot verwijdering – Strafrechtelijke veroordelingen”

Samenvatting van het arrest

1. Internationale overeenkomsten – Associatieovereenkomst EEG-Turkije – Associatieraad ingesteld bij associatieovereenkomst EEG-Turkije – Besluit nr. 1/80 – Gezinshereniging – Gezinsleden van Turks werknemer die tot legale arbeidsmarkt van lidstaat behoort – Begrip – Kind geboren in lidstaat van ontvangst en dat daar steeds heeft gewoond – Daaronder begrepen

(Besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije, art. 7, eerste alinea)

2. Internationale overeenkomsten – Associatieovereenkomst EEG-Turkije – Associatieraad ingesteld bij associatieovereenkomst EEG-Turkije – Besluit nr. 1/80 – Gezinshereniging – Gezinsleden van Turks werknemer die tot legale arbeidsmarkt van lidstaat behoort – Beperking van rechten wegens langere afwezigheid van arbeidsmarkt na veroordeling tot gevangenisstraf gevolgd door ontwenningskuur – Ontoelaatbaarheid

(Besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije, art. 7, eerste alinea, en 14)

3. Internationale overeenkomsten – Associatieovereenkomst EEG-Turkije – Associatieraad ingesteld bij associatieovereenkomst EEG-Turkije – Besluit nr. 1/80 – Beperkingen van rechten om redenen van openbare orde, openbare veiligheid of volksgezondheid – Niet-inaanmerkingneming van feiten die zich na laatste besluit van bevoegde autoriteiten hebben voorgedaan, en waardoor beperking van rechten niet meer is toegestaan – Ontoelaatbaarheid

(Besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije, art. 14, lid 1)

1. Artikel 7, eerste alinea, van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije moet aldus worden uitgelegd dat het ziet op de situatie van een meerderjarige persoon die kind is van een Turkse werknemer die behoort of heeft behoord tot de legale arbeidsmarkt van de lidstaat van ontvangst, hoewel dit kind in deze lidstaat is geboren en er steeds heeft gewoond.

Het feit dat deze persoon bijgevolg geen toestemming heeft gekregen om zich bij deze werknemer te voegen in de zin van bovengenoemde bepaling, is niet van invloed op de toepassing ervan.

De voorwaarde dat gezinsleden toestemming moeten krijgen om zich bij de Turkse werknemer te voegen, strekt immers ertoe, gezinsleden die in strijd met de regeling van de lidstaat van ontvangst het grondgebied van deze lidstaat zijn binnengekomen en aldaar verblijven, van de werkingssfeer van deze bepaling uit te sluiten. Deze voorwaarde kan niet geldig worden tegengeworpen aan een lid van dit gezin dat in deze lidstaat is geboren en er steeds heeft gewoond, en dat dus geen toestemming nodig had om zich bij de werknemer te voegen.

(cf. punten 19, 22‑23, 34, en dictum 1)

2. De rechten die artikel 7, eerste alinea, van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije toekent aan de gezinsleden van een Turkse werknemer die aan de voorwaarde van de minimale woonduur voldoen, mogen alleen krachtens artikel 14 van besluit nr. 1/80 worden beperkt, te weten om redenen van openbare orde, openbare veiligheid en volksgezondheid, of wegens de omstandigheid dat de betrokkene het grondgebied van de lidstaat van ontvangst gedurende langere tijd zonder gegronde redenen heeft verlaten.

Hieruit volgt dat artikel 7, eerste alinea, van besluit nr. 1/80 zich ertegen verzet dat na een veroordeling van de betrokkene tot een gevangenisstraf gevolgd door een ontwenningskuur de rechten die deze bepaling aan een Turkse onderdaan toekent, worden beperkt wegens een langere afwezigheid van de arbeidsmarkt.

(cf. punten 38‑39, dictum 2)

3. Artikel 14 van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije, dat beperkingen toestaat welke gerechtvaardigd zijn uit hoofde van openbare orde, openbare veiligheid en volksgezondheid, verzet zich ertegen dat de nationale rechterlijke instanties bij de rechtmatigheidstoetsing van een maatregel tot verwijdering van een Turkse onderdaan, geen rekening houden met feiten die zich na het laatste besluit van de bevoegde autoriteiten hebben voorgedaan, en waardoor een beperking van de rechten van de betrokkene in de zin van deze bepaling niet meer is toegestaan.

(cf. punt 48, dictum 3)