ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 205/8

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 april 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Gent — België) — Property Development Company NV/Belgische Staat

(Zaak C-16/14) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Zesde btw-richtlijn - Artikel 11, A - Bestemming van een goed die wordt gelijkgesteld met een levering onder bezwarende titel - Bestemming van een gebouw voor een van btw vrijgestelde activiteit - Maatstaf van heffing voor deze bestemming - Intercalaire interest die bij de oprichting van het gebouw is betaald))

(2015/C 205/10)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hof van Beroep te Gent

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Property Development Company NV

Verwerende partij: Belgische Staat

Dictum

Artikel 11, A, lid 1, onder b), van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat in een geval als in het hoofdgeding de maatstaf van heffing voor de berekening van de belasting over de toegevoegde waarde over een bestemming, in de zin van artikel 5, lid 7, onder b), van deze richtlijn, van een gebouw dat de belastingplichtige heeft doen oprichten, gelijk is aan de aankoopprijs die op het tijdstip van deze bestemming gold voor gebouwen waarvan de ligging, de omvang en de andere wezenlijke kenmerken te vergelijken zijn met die van het betrokken gebouw. Daarbij is van geen belang of een deel van deze aankoopprijs het gevolg is van de betaling van intercalaire interest.

(1) PB C 102 van 7.4.2014.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 371/4

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 17 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — procedure ingeleid door F.E. Familienprivatstiftung Eisenstadt

(Zaak C-589/13) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Vrij verkeer van kapitaal - Artikel 56 EG - Voorlopige belasting van door een nationale stichting uit de verkoop van deelnemingen behaalde kapitaalopbrengsten en inkomsten - Ontzegging van het recht om schenkingen aan niet ingezeten begunstigden die in de lidstaat van heffing van de stichting op grond van een overeenkomst tot voorkoming van dubbele belasting niet belastingplichtig zijn, in mindering te brengen op de heffingsgrondslag])

(2015/C 371/05)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: F.E. Familienprivatstiftung Eisenstadt

in tegenwoordigheid van: Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Wien

Dictum

Artikel 56 EG moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een belastingregeling van een lidstaat als in het hoofdgeding, op grond waarvan een ingezeten Privatstiftung in het kader van de Zwischensteuer over de door haar behaalde kapitaalopbrengsten en inkomsten uit de verkoop van deelnemingen, op haar heffingsgrondslag voor een bepaald belastingjaar slechts schenkingen in mindering mag brengen die zij in hetzelfde belastingjaar heeft gedaan en waarvoor de begunstigden van die schenkingen in de lidstaat van heffing van de Privatstiftung aan belasting zijn onderworpen, maar die aftrek is uitgesloten door deze nationale belastingregeling indien de begunstigde in een andere lidstaat woont en op grond van een overeenkomst tot voorkoming van dubbele belasting in de lidstaat van heffing van de Privatstiftung is vrijgesteld van de belasting die in beginsel over schenkingen wordt geheven.

(1) PB C 71 van 8.3.2014.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 279/4

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 24 juni 2015 — Fresh Del Monte Produce, Inc./Europese Commissie, Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG (C-293/13 P), Europese Commissie/Fresh Del Monte Produce, Inc., Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG (C-294/13 P)

(Gevoegde zaken C-293/13 P en C-294/13 P) (1)

((Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese bananenmarkt - Coördinatie van de vaststelling van de referentieprijzen - Begrip „economische eenheid” tussen twee vennootschappen - Begrip „beslissende invloed” - Toerekenbaarheid van het gedrag van de ene vennootschap aan de andere vennootschap - Onjuiste opvatting van het bewijsmateriaal - Bewijslast - Beginsel in dubio pro reo - Begrip „één enkele voortdurende inbreuk” - Begrip „onderling afgestemde feitelijke gedragingen” - Begrip „inbreuk met een mededingingsbeperkende strekking” - Ondernemingen die lid zijn van een kartel - Verstrekking van informatie aan de Commissie - Wettelijke verplichting - Omvang - Recht om niet te hoeven bijdragen tot zijn eigen beschuldiging - Interveniënte in eerste aanleg - Incidentele hogere voorziening - Ontvankelijkheid))

(2015/C 279/04)

Procestaal: Engels

Partijen

(Zaak C-293/13 P)

Rekwirante: Fresh Del Monte Produce, Inc., (vertegenwoordigers: B. Meyring, Rechtsanwalt en L. Suhr, advocaat)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Biolan, M. Kellerbauer en P. Van Nuffel, gemachtigden), Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG (vertegenwoordigers: K. Smith, QC, C. Humpe en S. Kon, solicitors)

(Zaak C-294/13 P)

Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Biolan, M. Kellerbauer en P. Van Nuffel, gemachtigden)

Andere partijen in de procedure: Fresh Del Monte Produce, Inc. (vertegenwoordigers: B. Meyring, Rechtsanwalt en L. Suhr, advocaat), Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG (vertegenwoordigers: K. Smith, QC, C. Humpe en S. Kon, solicitors)

Dictum

1) De hogere voorziening in zaak C-293/13 P en de incidentele hogere voorzieningen in de zaken C-293/13 P en C-294/13 P worden afgewezen.

2) Punt 1 van het dictum van het arrest Fresh Del Monte Produce/Commissie (T-587/08, EU:T:2013:129) wordt vernietigd.

3) Het bedrag van de geldboete die is opgelegd bij artikel 2, onder c), van beschikking C(2008) 5955 van de Commissie van 15 oktober 2008 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] (zaak COMP/39.188 — Bananen), wordt vastgesteld op 9 8 00 000 EUR.

4) Fresh Del Monte Produce Inc. wordt verwezen in de kosten van de principale hogere voorzieningen in de zaken C-293/13 P en C-294/13 P en van haar incidentele hogere voorziening in zaak C-294/13 P, met uitzondering van die van Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG, die haar eigen kosten in verband met al deze procedures zal dragen.

5) Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten van haar incidentele hogere voorzieningen in de zaken C-293/13 P en C-294/13 P.

(1) PB C 252 van 31.8.2013.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 302/4

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 16 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Coty Germany GmbH/Stadtsparkasse Magdeburg

(Zaak C-580/13) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Intellectuele en industriële eigendom - Richtlijn 2004/48/EG - Artikel 8, lid 3, onder e) - Verkoop van inbreukmakende goederen - Recht op informatie tijdens een gerechtelijke procedure wegens inbreuk op een intellectuele-eigendomsrecht - Regeling van een lidstaat die bankinstellingen toestaat een verzoek om inlichtingen met betrekking tot een bankrekening af te wijzen (bankgeheim)])

(2015/C 302/04)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Coty Germany GmbH

Verwerende partij: Stadtsparkasse Magdeburg

Dictum

Artikel 8, lid 3, onder e), van richtlijn 2004/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale bepaling als die in het hoofdgeding, op grond waarvan een bankinstelling zich onbeperkt en onvoorwaardelijk mag beroepen op het bankgeheim om niet over te gaan tot het verstrekken, uit hoofde van artikel 8, lid 1, onder c), van die richtlijn, van informatie over de naam en het adres van een rekeninghouder.

(1) PB C 31 van 1.2.2014.
1)

Richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen moet aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter bij wie een geding aanhangig is over een overeenkomst die binnen de werkingssfeer van die richtlijn kan vallen, wanneer hij over de daartoe noodzakelijke gegevens, feitelijk en rechtens, beschikt of daarover op eenvoudig verzoek om verduidelijkingen kan beschikken, verplicht is om na te gaan of de koper als consument in de zin van die richtlijn kan worden aangemerkt, ook al heeft de koper zich niet op die hoedanigheid beroepen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 205/7

Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 23 april 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul București — Roemenië) — SC ALKA CO SRL/Autoritatea Națională a Vămilor — Direcția Regională pentru Accize și Operațiuni Vamale Galați, voorheen Autoritatea Națională a Vămilor — Direcția Regională pentru Accize și Operațiuni Vamale Constanța, Direcţia Generală a Finanţelor Publice a Municipiului București

(Zaak C-635/13) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefindeling - Gecombineerde nomenclatuur - Post 1207 - Oliehoudende zaden - Post 1209 - Zaaigoed - Post 1212 - Zaden hoofdzakelijk gebruikt voor menselijke consumptie, elders genoemd noch elders onder begrepen - Invoer van ruwe pompoenzaden in hun omhulsel afkomstig uit China))

(2015/C 205/09)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Tribunalul București

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: SC ALKA CO SRL

Verwerende partij: Autoritatea Națională a Vămilor — Direcția Regională pentru Accize și Operațiuni Vamale Galați, voorheen Autoritatea Națională a Vămilor — Direcția Regională pentru Accize și Operațiuni Vamale Constanța, Direcţia Generală a Finanţelor Publice a Municipiului București

Dictum

Het staat aan de verwijzende rechter om met het oog op de tariefindeling van de in het hoofdgeding aan de orde zijnde pompoenzaden vast te stellen of deze normaal worden gebruikt voor de extractie van spijs- of industriële oliën en vetten, zonder te vallen onder de posten 1201 tot en met 1206 van de gecombineerde nomenclatuur in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals achtereenvolgens gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1549/2006 van de Commissie van 17 oktober 2006 en verordening (EG) nr. 1214/2007 van de Commissie van 20 september 2007. Zo dit het geval is, dan moeten deze zaden vanwege hun aard van oliehoudende zaden worden ingedeeld onder post 1207 van de gecombineerde nomenclatuur, ongeacht of zij feitelijk worden gebruikt voor de extractie van spijs- of industriële oliën en vetten, voor zaaidoeleinden of voor menselijke consumptie. Zo dit niet het geval is, vallen deze zaden hetzij onder post 1209 van de gecombineerde nomenclatuur, indien zij ten tijde van de invoer nog beschikten over hun kiemkracht, ongeacht of zij feitelijk worden gebruikt voor zaaidoeleinden dan wel voor menselijke consumptie, hetzij onder post 1212 van de gecombineerde nomenclatuur, indien zij niet meer over hun kiemkracht beschikten.

(1) PB C 39 van 8.2.2014.
3)

Artikel 27, lid 2, eerste alinea, eerste volzin, van het verdrag houdende het Statuut van de Europese scholen moet aldus worden uitgelegd dat het niet belet dat een handeling die de directeur van een Europese school in de uitoefening van zijn bevoegdheden verricht, in beginsel onder die bepaling valt. De punten 1.3, 3.2 en 3.4 van het statuut van docenten met een beperkte leeropdracht moeten aldus worden uitgelegd dat een geschil over de rechtmatigheid van een clausule ter zake van de beperking van de duur van de arbeidsverhouding in de arbeidsovereenkomst tussen een docent met een beperkte leeropdracht en die directeur, onder de exclusieve bevoegdheid van de kamer van beroep van de Europese scholen valt.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 138/10

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 24 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — C. G. Sopora/Staatssecretaris van Financiën

(Zaak C-512/13) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Vrij verkeer van werknemers - Artikel 45 VWEU - Gelijke behandeling van niet-ingezeten werknemers - Belastingvoordeel, bestaande in de belastingvrijstelling van door de werkgever betaalde vergoedingen - Forfaitair toegekend voordeel - Werknemers, afkomstig uit een andere lidstaat dan die van de werkplek - Voorwaarde dat de betrokkene woonachtig is op een bepaalde afstand van de grens van de lidstaat van tewerkstelling))

(2015/C 138/12)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hoge Raad der Nederlanden

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: C. G. Sopora

Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën

Dictum

Artikel 45 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale wettelijke regeling als in het hoofdgeding, waarbij een lidstaat ten gunste van werknemers die, alvorens een dienstbetrekking op zijn grondgebied te aanvaarden, in een andere lidstaat woonden, voorziet in de toekenning van een belastingvoordeel, bestaande in de forfaitaire belastingvrijstelling van een vergoeding wegens extraterritoriale kosten tot ten hoogste 30 % van de grondslag, op voorwaarde dat deze werknemers woonachtig waren op een afstand van meer dan 150 kilometer van zijn grens, tenzij deze limieten zodanig zijn vastgesteld dat deze vrijstelling systematisch aanleiding geeft tot een duidelijke overcompensatie van de werkelijk gemaakte extraterritoriale kosten, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

(1) PB C 367 van 14.12.2013.
1)

Artikel 9, lid 2, onder e), van richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming moet aldus worden uitgelegd: — dat het geldt voor al het militaire personeel, met inbegrip van het logistieke en ondersteunende personeel; — dat het betrekking heeft op de situatie waarin de militaire dienst in een bepaald conflict op zich het begaan van oorlogsmisdrijven zou inhouden, met inbegrip van situaties waarin de aanvrager van de vluchtelingenstatus louter indirect aan dergelijke misdrijven zou deelnemen, omdat het redelijkerwijs aannemelijk is dat hij door de uitoefening van zijn taken onontbeerlijke ondersteuning zou bieden voor de voorbereiding of de uitvoering van die misdrijven; — dat het niet alleen betrekking heeft op situaties waarin is aangetoond dat oorlogsmisdrijven reeds zijn begaan of voor het Internationaal Strafhof zouden kunnen worden gebracht, maar ook op situaties waarin de aanvrager van de vluchtelingenstatus kan aantonen dat de kans zeer groot is dat dergelijke misdrijven zullen worden begaan; — dat de voor de kwalificatie van de betrokken dienst te verrichten beoordeling van de feiten, waarvan het alleen aan de nationale autoriteiten staat om deze — onder rechterlijk toezicht — te verrichten, moet worden gebaseerd op een reeks aanwijzingen die, gelet op alle omstandigheden van het geval, met name die welke verband houden met de relevante feiten in verband met het land van herkomst op het tijdstip waarop een beslissing inzake de aanvraag wordt genomen, en de individuele situatie en de persoonlijke omstandigheden van de aanvrager, kunnen aantonen dat de situatie van de dienst het begaan van de gestelde oorlogsmisdrijven aannemelijk maakt; — dat de omstandigheid dat krachtens een mandaat van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties of op basis van een consensus van de internationale gemeenschap is overgegaan tot militair optreden en het feit dat oorlogsmisdrijven worden vervolgd door de staat of de staten die de operaties uitvoeren, in aanmerking moeten worden genomen bij de beoordeling die de nationale autoriteiten moeten verrichten, en — dat de weigering om de militaire dienst te vervullen voor die aanvrager het enige middel moet zijn om deelname aan de gestelde oorlogsmisdrijven te voorkomen, en bijgevolg dat indien hij geen gebruik heeft gemaakt van een procedure tot het verkrijgen van de status van gewetensbezwaarde, een dergelijke omstandigheid elke bescherming op grond van artikel 9, lid 2, onder e), van richtlijn 2004/83 uitsluit, tenzij die aanvrager aantoont dat er hem in zijn concrete situatie geen dergelijke procedure ter beschikking stond.
Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 januari 2015 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción de Marchena — Spanje) — Unicaja Banco, S.A./José Hidalgo Rueda e.a. (C-482/13) en Caixabank, S.A./Manuel María Rueda Ledesma (C-484/13), Rosario Mesa Mesa (C-484/13), José Labella Crespo (C-485/13), Rosario Márquez Rodríguez (C-485/13), Rafael Gallardo Salvat (C-485/13), Manuela Márquez Rodríguez (C-485/13), Alberto Galán Luna (C-487/13) en Domingo Galán Luna (C-487/13)

(Gevoegde zaken C-482/13, C-484/13, C-485/13 en C-487/13) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 93/13/EEG - Overeenkomsten tussen verkopers en consumenten - Hypotheekovereenkomsten - Vertragingsrentebedingen - Oneerlijke bedingen - Hypothecaire executie - Matiging van de rente - Bevoegdheden van de nationale rechter))

(2015/C 107/10)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de Primera Instancia e Instrucción de Marchena

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Unicaja Banco, S.A. en Caixabank, S.A.

Verwerende partijen: José Hidalgo Rueda, María del Carmen Vega Martín, Gestión Patrimonial Hive, S.L., Francisco Antonio López Reina en Rosa María Hidalgo Vega (C-482/13), Manuel María Rueda Ledesma (C-484/13), Rosario Mesa Mesa (C-484/13), José Labella Crespo (C-485/13), Rosario Márquez Rodríguez (C-485/13), Rafael Gallardo Salvat (C-485/13), Manuela Márquez Rodríguez (C-485/13), Alberto Galán Luna (C-487/13) en Domingo Galán Luna (C-487/13)

Dictum

Artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale bepaling op grond waarvan de nationale rechter bij wie een hypothecaire executieprocedure aanhangig is, moet gelasten dat de bedragen die verschuldigd zijn uit hoofde van een in een hypothecaire leningsovereenkomst opgenomen beding dat voorziet in een vertragingsrente die meer bedraagt dan driemaal de wettelijke rente, zodanig worden herberekend dat de vertragingsrente onder dat drempelbedrag blijft, mits de toepassing van die nationale bepaling:

— de beoordeling door de nationale rechter van de oneerlijkheid van een dergelijk beding onverlet laat, en

— niet belet dat de rechter dat beding buiten toepassing laat indien hij tot het oordeel komt dat het „oneerlijk” is in de zin van artikel 3, lid 1, van de richtlijn.

(1) PB C 352 van 30.11.2013.
1)

De tweede alinea van het specifiek mechanisme in hoofdstuk 2 van bijlage IV bij de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, moet aldus worden uitgelegd dat zij de houder van een octrooi of een aanvullend beschermingscertificaat of zijn begunstigde niet verplicht zijn voornemen om zich tegen een voorgenomen invoer te verzetten, kenbaar te maken voordat hij zich op zijn rechten krachtens de eerste alinea van dat mechanisme beroept. Indien die houder of zijn begunstigde er echter van afziet om een dergelijk voornemen kenbaar te maken binnen de in de tweede alinea van dat mechanisme neergelegde wachttermijn van een maand, kan de persoon die het geneesmiddel wil invoeren, bij de bevoegde autoriteiten rechtmatig een vergunning voor de invoer van dat product aanvragen en het, in voorkomend geval, invoeren en op de markt brengen. Dit specifiek mechanisme verhindert die houder of zijn begunstigde dus om zich op zijn rechten krachtens de eerste alinea van dat mechanisme te beroepen ten aanzien van geneesmiddelen die zijn ingevoerd en op de markt gebracht voordat dat voornemen kenbaar is gemaakt.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 65/5

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 18 december 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Staatssecretaris van Economische Zaken, Staatssecretaris van Financiën/Q

(Zaak C-133/13) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Vrij verkeer van kapitaal - Belastingwetgeving - Schenkbelasting - Vrijstelling ten aanzien van een „landgoed” - Geen vrijstelling ten aanzien van een landgoed dat op het grondgebied van een andere lidstaat is gelegen))

(2015/C 065/06)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Raad van State

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Staatssecretaris van Economische Zaken, Staatssecretaris van Financiën

Verwerende partij: Q

Dictum

Artikel 63 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een wettelijke regeling van een lidstaat als aan de orde in het hoofdgeding, krachtens welke een vrijstelling van schenkbelasting ter zake van bepaalde landgoederen die zijn beschermd omdat zij behoren tot het nationaal cultuurhistorisch erfgoed, is beperkt tot die landgoederen die op het grondgebied van die lidstaat zijn gelegen, voor zover deze vrijstelling niet is uitgesloten ten aanzien van landgoederen die, ondanks het feit dat zij op het grondgebied van een andere lidstaat zijn gelegen, verband kunnen houden met het cultuurhistorisch erfgoed van eerstbedoelde lidstaat.

(1) PB C 171 van 15.6.2013.
Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 15 januari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Centrale Raad van Beroep — Nederland) — Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank/L. F. Evans

(Zaak C-179/13) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Vaststelling van de wetgeving die op het gebied van sociale zekerheid van toepassing is op een werknemer - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Toepasselijkheid - Dienstbetrekking van een onderdaan van een lidstaat bij het consulaat van een derde land, gevestigd op het grondgebied van een andere lidstaat, op het grondgebied waarvan hij woont - Verdrag van Wenen inzake consulaire betrekkingen - Artikel 71, lid 2 - Nationale wetgeving die faciliteiten, voorrechten en immuniteiten toekent aan personen die duurzaam verblijf houden)

(2015/C 073/05)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Centrale Raad van Beroep

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank

Verwerende partij: L. F. Evans

Dictum

Artikel 2 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 gewijzigde en bijgewerkte versie, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1992/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006, gelezen in samenhang met artikel 16 van deze verordening, moet aldus worden uitgelegd dat een onderdaan van een lidstaat voor het tijdvak waarin hij werkzaam is geweest op een consulaire post van een derde staat, gevestigd op het grondgebied van een lidstaat waarvan hij geen onderdaan is maar op het grondgebied waarvan hij verblijf houdt, niet onderworpen is aan de wetgeving van een lidstaat in de zin van die bepaling indien die onderdaan krachtens de op grond van artikel 71, lid 2, van het Verdrag van Wenen inzake consulaire betrekkingen, gesloten te Wenen op 24 april 1963, vastgestelde wetgeving van de lidstaat waar hij verblijft niet bij het nationale socialezekerheidsstelsel is aangesloten.

(1) PB C 189 van 29.6.2013.