ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 13 juni 2012 — Hotel Reservation Service Robert Ragge/BHIM — Promotora Imperial (iHotel)

(Zaak T-277/11)

„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk iHotel — Ouder gemeenschapsbeeldmerk i-hotel — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009”

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met ouder merk (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 34, 42, 73, 93, 96)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 24 februari 2011 (zaak R 832/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Promotora Imperial, SA en Hotel Reservation Service Robert Ragge GmbH

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.
4.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met ouder merk — Overeenstemming van betrokken merken — Ontleding van woordteken in woordelementen met concrete betekenis (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punt 38)
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Gemeenschapsmerk

—

Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk

—

Absolute weigeringsgronden

—

Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van kenmerken van waar (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, sub c) (cf. punten 20, 35, 49, 58, 63)

Onderwerp

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 31 maart 2011 (zaak R 1658/2010‑1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken EcoPerfect als gemeenschapsmerk

Dictum

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) Leifheit AG wordt verwezen in de kosten.
De procedureregels worden in het algemeen geacht van toepassing te zijn op alle bij hun inwerkingtreding aanhangige gedingen, terwijl de materiële regels doorgaans aldus worden uitgelegd dat zij niet van toepassing zijn op vóór de inwerkingtreding ervan bestaande situaties. Evenwel is aanvaard dat van dit beginsel kan worden afgeweken indien de wettelijke regeling onlosmakelijk met elkaar verbonden procedureregels en materiële regels bevat, waarvan de bijzondere voorschriften, wat de gevolgen in de tijd ervan betreft, niet op zichzelf mogen worden beschouwd. In die omstandigheden mag aan het geheel van de betrokken bepalingen enkel terugwerkende kracht worden verleend indien daarvoor voldoende duidelijke aanwijzingen bestaan.

De grondige procedurele wijzigingen die artikel 36 van richtlijn 2009/73 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en tot intrekking van richtlijn 2003/55 heeft aangebracht aan de regels betreffende de vaststelling door de nationale instanties van een besluit tot ontheffing van de bepalingen van die richtlijn, kunnen niet los worden gezien van de inhoudelijke wijzigingen, wat de gevolgen in de tijd ervan betreft. Ten eerste vormt de door artikel 36 geregelde ontheffingsprocedure immers één enkele procedure, ook al verloopt zij deels op nationaal niveau en deels op het niveau van de Unie. Bijgevolg kunnen de wijzigingen inzake de nationale fase van de procedure en die inzake de fase op het niveau van de Unie niet los van elkaar worden beoordeeld. Ten tweede zijn aanzienlijke wijzigingen aangebracht in de wijze waarop de beslissingsbevoegdheid is verdeeld tussen de diverse spelers in de procedure, die in het bijzonder consequenties kunnen hebben voor de uitkomst van de procedure.

Dergelijke wijzigingen vormen bijgevolg één onlosmakelijk geheel, zodat aan artikel 36 in zijn geheel enkel terugwerkende kracht mag worden verleend indien daarvoor voldoende duidelijke aanwijzingen bestaan. Van dergelijke aanwijzingen is evenwel geen sprake, aangezien richtlijn 2009/73 in de artikelen 53 en 54 nauwkeurig bepaalt vanaf wanneer de daarin neergelegde regels moeten worden toegepast. Zij bevat echter geen regels die voorschrijven hoe de op het tijdstip van de inwerkingtreding ervan aanhangige zaken moeten worden behandeld en die zouden kunnen rechtvaardigen dat wordt afgeweken van dit beginsel.

(cf. punten 24, 25, 27, 31‑33, 36, 37)
Zaak T-514/11

(gedeeltelijke publicatie)

i-content Ltd Zweigniederlassung Deutschland

tegen

Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk BETWIN — Ouder gemeenschapsbeeldmerk b’Twin — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009”

Samenvatting – Arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 4 juni 2013

Gemeenschapsmerk – Beroepsprocedure – Beroep bij de Unierechter – Bevoegdheid van Gerecht om bestreden beslissing te herzien – Grenzen

(Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 64, lid 1, tweede volzin, en 65, lid 3)

De aan het Gerecht krachtens artikel 65, lid 3, van verordening nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk toegekende bevoegdheid tot herziening impliceert niet dat het Gerecht bevoegd is om over te gaan tot een beoordeling waarover de kamer van beroep nog geen standpunt heeft ingenomen. De uitoefening van de bevoegdheid tot herziening moet derhalve in beginsel beperkt blijven tot situaties waarin het Gerecht na toetsing van de beoordeling van de kamer van beroep in staat is om op basis van de elementen, feitelijk en rechtens, zoals deze zijn vastgesteld, te bepalen welke beslissing de kamer van beroep had moeten nemen.

(cf. punt 78)
Arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 29 maart 2012 —

Kaltenbach & Voigt/BHIM (3D eXam)

(Zaak T-242/11)

„Gemeenschapsmerk — Internationale inschrijving — Verzoek tot territoriale uitbreiding van bescherming — Beeldmerk 3D eXam — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter en ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009”

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk — Absolute weigeringsgronden — Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van kenmerken van waar (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, sub c) (cf. punten 24-26, 28-31)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 1 maart 2011 (zaak R 2361/2010-2) betreffende een territoriale uitbreiding tot de Europese Unie van de bescherming van de internationale inschrijving van het beeldmerk 3D eXam

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) Kaltenbach & Voigt GmbH wordt verwezen in de kosten.

Arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 29 maart 2012 —

Kaltenbach & Voigt/BHIM (3D eXam)

(Zaak T-242/11)

„Gemeenschapsmerk — Internationale inschrijving — Verzoek tot territoriale uitbreiding van bescherming — Beeldmerk 3D eXam — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter en ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009”

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk — Absolute weigeringsgronden — Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van kenmerken van waar (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, sub c) (cf. punten 24-26, 28-31)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 1 maart 2011 (zaak R 2361/2010-2) betreffende een territoriale uitbreiding tot de Europese Unie van de bescherming van de internationale inschrijving van het beeldmerk 3D eXam

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.
Trefwoorden



Trefwoorden

Gemeenschapsmerk

—

Afstand, verval en nietigheid

—

Gronden voor verval

—

Ontbreken van normaal gebruik van merk

—

Gebruik van merk in vorm die op onderdelen afwijkt zonder dat onderscheidend vermogen van merk wordt gewijzigd (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 15, lid 1, sub a, en 51, lid 1, sub a) (cf. punt 77)
Om de in het kader van de aanvraag tot inschrijving van het gemeenschapsmerk gemaakte aanspraak op de anciënniteit van het oudere nationale merk op grond van artikel 34, lid 1, van verordening nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk toe te wijzen, dient cumulatief aan drie voorwaarden te zijn voldaan: het oudere nationale merk en het aangevraagde gemeenschapsmerk moeten gelijk zijn; de waren of diensten van het aangevraagde gemeenschapsmerk moeten gelijk zijn aan of vallen onder die waarvoor het oudere nationale merk is ingeschreven, en de houder van de aan de orde zijnde merken moet dezelfde zijn.

De voorwaarde dat het teken en het merk gelijk zijn, dient, gelet op de gevolgen die aan deze gelijkheid worden verbonden, beperkend te worden uitgelegd. In casu zal de houder van het gemeenschapsmerk van wie de aanspraak op de anciënniteit van het oudere nationale merk is toegewezen, wanneer hij afstand doet van het oudere merk of het laat vervallen, overeenkomstig artikel 34, lid 2, van verordening nr. 207/2009 aanspraak kunnen blijven maken op dezelfde rechten als wanneer het oudere merk ingeschreven was gebleven.

(cf. punten 14, 17)
565

Verder zijn in diezelfde periode de winstprognoses van GSW aanzienlijk verbeterd. In 2009 heeft GSW na vijf jaren van positieve resultaten verliezen geboekt. De verwachte resultaten voor de jaren 2010 en 2011 werden eind 2009 geraamd op een verlies van 6 miljoen EUR onderscheidenlijk 5 miljoen EUR. De geboekte resultaten zijn echter boven deze prognoses uitgekomen, en wel op een winst van 1 miljoen euro in 2010 en 25 miljoen EUR in 2011. In dezelfde zin kwamen de „earnings before interest, taxes, depreciation, and amortization” (winst vóór rente, belastingen, afschrijving en amortisatie, EBITDA) in 2010 op 51 miljoen EUR en in 2011 op 90 miljoen EUR uit, terwijl deze in 2009 nog 20 miljoen EUR beliepen. Het risicoprofiel van GSW, dat wordt berekend uit de verhouding tussen haar nettobedrag aan schulden, met of zonder geldboete, en de EBITDA, is tussen 2009 en 2011 dus aanzienlijk verbeterd.
248

In punt 36 van het arrest van 26 juli 2017, Raad/LTTE (C‑599/14 P, EU:C:2017:583), heeft het Hof in het licht van deze regels de motivering van uitvoeringsverordening nr. 790/2014 beoordeeld, waarin de Raad ten eerste had vastgesteld dat de Indiase regering de Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) in de loop van 1992 had verboden uit hoofde van de Unlawful Activities Act 1967 (wet inzake illegale activiteiten van 1967) en de LTTE later had opgenomen op de lijst van terroristische organisaties in de bijlage bij de Unlawful Activities Prevention (Amendment) Act van 2004 (wet houdende wijziging van de wet inzake preventie van illegale activiteiten van 2004), en ten tweede had vermeld dat de sections 36 en 37 van de wet inzake illegale activiteiten van 1967 bepalingen bevatten over beroep en herziening van de Indiase lijst van personen en entiteiten waarvoor beperkende maatregelen golden, dat de beslissing om de LTTE als illegale vereniging te verbieden periodiek was herzien door de Indiase minister van Binnenlandse Zaken, dat de laatste herziening had plaatsgevonden op 14 mei 2012, en dat de aanwijzing van de LTTE als entiteit die bij terroristische daden betrokken is, na een herziening door het gerecht dat bij de wet inzake illegale activiteiten van 1967 was opgericht, door de Indiase minister van Binnenlandse Zaken was bevestigd op 11 december 2012.
15

Uit het bestreden besluit volgt in wezen dat de belangrijkste Europese FD-producenten overeenkwamen een groot deel van de Europese FD-markt onderling te verdelen door verkoopquota per regio en per klant te verdelen. Bovendien coördineerden zij de prijzen en, waar nodig, de verkoopvoorwaarden. De oorspronkelijke afspraak, die op 19 maart 1969 schriftelijk is gesloten tussen de toentertijd vijf grootste FD-producenten, beoogde een situatie van overcapaciteit op de Europese markt op te lossen. De afspraak voorzag ook in jaarlijkse herziening van de verkoopquota. Vervolgens is voorzien in een mechanisme van opvolging van de marktafspraak en in een geschillenregeling bij grote afwijkingen van de overeengekomen quota door een compensatiestelsel. De kartelafspraken kregen de naam CEPA (Centre d’étude des phosphates alimentaires). Om de werking en het voortbestaan van het kartel te garanderen, ging deze afspraak gepaard met specifieke aanvullende afspraken en andere regionale subafspraken. De deelname van de Franse producenten aan CEPA is bevestigd vanaf 1970. Vanaf 1978 reageerden de kartelleden op een kritische marktsituatie door reorganisatie in drie subafspraken. In 1991‑1992 overwogen de kartelleden terug te keren naar één enkele structuur (Super CEPA) met de vijf Centraal-Europese landen (Duitsland, Oostenrijk, België, Nederland en Zwitserland), Denemarken, Finland, Hongarije, Ierland, Noorwegen, Polen, het Verenigd Koninkrijk en Zweden. De besprekingen verliepen op twee niveaus: de „centrale bijeenkomsten” of de bijeenkomsten „op Europees niveau”, waarop de besluiten van algemeen beleid zijn vastgesteld, en de „deskundigenbijeenkomsten”, waarop de in een specifiek land of specifieke regio actieve kartelleden nader ingingen op het betrokken nationale of regionale niveau. Deze enkele structuur was in contact met de marktdeelnemers in Frankrijk, waar op nationaal niveau verder collusoir werd gewerkt.
97

Geoordeeld is evenwel, ten aanzien van het argument van een verzoekende partij dat haar totale omzet in een gegeven jaar „kunstmatig hoog” was wegens een vermeende aanzienlijke stijging van de prijs van een grondstof, dat het volstond erop te wijzen dat een dergelijke omstandigheid, gesteld dat zij zou zijn bewezen, er niet aan in de weg stond dat met een dergelijk omzetcijfer rekening werd gehouden bij de berekening van het plafond van de geldboete. Uit de rechtspraak kan immers worden afgeleid dat de door een onderneming behaalde omzet voor die doelstelling in aanmerking mag worden genomen, ook al wijkt die aanzienlijk af van de omzetten die in eerdere boekjaren zijn behaald, wanneer die overeenstemt met een volledig boekjaar waarin daadwerkelijk economische activiteiten zijn verricht. In dat verband moet worden gepreciseerd dat de verwijzing in de rechtspraak naar „een volledig boekjaar van economische activiteiten” tot doel heeft om uit te sluiten dat een boekjaar in aanmerking wordt genomen waarin de betrokken onderneming haar werkzaamheden aan het staken was, maar nog niet met elke economische activiteit was opgehouden, en meer in het algemeen een boekjaar waarin het marktgedrag van de betrokken onderneming niet overeenstemt met dat van een onderneming die in de gebruikelijke zin van het woord een economische activiteit verricht. Het loutere feit dat de omzet of de winst die in een gegeven boekjaar is behaald, aanzienlijk lager, of hoger, is dan die welke in voorafgaande boekjaren is behaald, betekent daarentegen niet dat het boekjaar in kwestie geen volledig boekjaar van normale economische activiteit is (arrest van 12 december 2012, Almamet/Commissie, T‑410/09, EU:T:2012:676, punt 253).
6

In artikel 8 van richtlijn 93/42, met als opschrift „Vrijwaringsclausule”, staat te lezen: „1. Wanneer een lidstaat constateert dat in artikel 4, lid 1 en lid 2, tweede streepje, bedoelde hulpmiddelen die naar behoren zijn geplaatst en onderhouden en gebruikt worden overeenkomstig hun bestemming, de gezondheid en/of de veiligheid van de patiënten, de gebruikers of, in voorkomend geval, andere personen in gevaar dreigen te brengen, neemt hij alle passende voorlopige maatregelen om deze hulpmiddelen uit de handel te nemen of om het in de handel brengen of het in gebruik nemen van deze hulpmiddelen te verbieden dan wel te beperken. De betrokken lidstaat stelt de Commissie onverwijld in kennis van deze maatregelen, onder vermelding van de redenen voor het besluit en in het bijzonder of het niet in overeenstemming zijn met de bepalingen van deze richtlijn het gevolg is van: a) het niet beantwoorden aan de in artikel 3 bedoelde essentiële eisen, b) een onjuiste toepassing van de in artikel 5 bedoelde normen, voor zover wordt gesteld dat ze zijn toegepast, c) een leemte in deze normen zelf. 2. De Commissie treedt zo spoedig mogelijk met de betrokken partijen in overleg. Wanneer de Commissie na dit overleg vaststelt: — dat de maatregel gerechtvaardigd is, deelt zij dit onverwijld mede aan de lidstaat die de maatregel heeft getroffen, en tevens aan de overige lidstaten. Wanneer het in lid 1 bedoelde besluit het gevolg is van een leemte in de normen, legt de Commissie, indien de lidstaat die de maatregel heeft getroffen voornemens is deze te handhaven, deze aangelegenheid na overleg met de betrokken partijen binnen twee maanden voor aan het in artikel 6 bedoelde Comité, en leidt zij de in artikel 6 bedoelde procedure in; — dat de maatregel niet gerechtvaardigd is, stelt zij de lidstaat die de maatregel heeft getroffen, alsook de fabrikant of diens in de [Europese Unie] gevestigde gemachtigde, daarvan onmiddellijk in kennis. 3. Indien een hulpmiddel dat niet aan de eisen voldoet van de EG-markering is voorzien, neemt de bevoegde lidstaat passende maatregelen jegens degene die de markering heeft aangebracht, en doet hij hiervan mededeling aan de Commissie en aan de overige lidstaten. 4. De Commissie vergewist zich ervan dat de lidstaten van het verloop en de uitkomsten van deze procedure op de hoogte worden gehouden.”
231

Uit de dossierstukken blijkt dienaangaande ondubbelzinnig dat het verzoek ondanks de twijfel die de in het bestreden besluit gebruikte termen konden achterlaten over de indiener ervan en de reikwijdte van dit verzoek om boetevermindering, niet in naam van de groep Roca in zijn geheel, maar van Roca France in eigen naam en in naam van de groep Laufen is ingediend. Ook blijkt ondubbelzinnig uit deze dossierstukken dat dit verzoek alleen deze laatste groep betrof voor zover zijn activiteiten zijn geïntegreerd in Roca France. Bovendien betroffen de door Roca France verstrekte inlichtingen blijkens de punten 1291 en 1293 van het bestreden besluit alleen de inbreuk inzake keramisch sanitair in Frankrijk in 2004. In het bijzonder is geen informatie of bewijs verstrekt inzake de inbreuk in Oostenrijk.
45

Volgens verzoekster berust het bestreden besluit volledig op de inlichtingen die zijn verkregen op basis van het door Masco uit hoofde van de mededeling van 2002 inzake medewerking ingediende verzoek. Deze mededeling is onwettig aangezien geen enkele rechtsgrondslag in het EG-Verdrag of in verordening nr. 1/2003 de Commissie machtigt een onderneming die heeft deelgenomen aan een inbreuk waarvoor andere ondernemingen wegens de aangifte ervan zijn gestraft, volledige of gedeeltelijke immuniteit tegen geldboeten te verlenen krachtens een atypische handeling. Bovendien schendt een dergelijke, wegens de aangifte van het gedrag van andere ondernemingen verkregen immuniteit het beginsel van gelijke behandeling. Voorts, aldus verzoekster, schendt de vaststelling door de Commissie van de mededeling van 2002 inzake medewerking, het beginsel van de scheiding der machten en de beginselen van transparantie en behoorlijk bestuur in de zin van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (PB 2010, C 83, blz. 389), aangezien alleen de Uniewetgever, zoals het geval is in de lidstaten van de Unie, een programma tot beloning voor de medewerking van ondernemingen kan vaststellen.
1)

EU Research Projects Ltd wordt veroordeeld tot terugbetaling aan de Europese Commissie van 102 039,32 EUR, vermeerderd met vertragingsrente van 4,80 % per jaar vanaf 29 december 2006 tot de schuld volledig is voldaan.
Arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 19 juni 2012 — H.Eich/BHIM —

Arav (H.EICH)

(Zaak T-557/10)

„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk H.EICH — Ouder nationaal beeldmerk H SILVIAN HEACH — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009”

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met ouder merk — Woordmerk H.EICH en beeldmerk H SILVIAN HEACH (Verordening nr. 207/2009, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 21-23, 70, 91)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 9 september 2010 (zaak R 1411/2009-1) inzake een oppositieprocedure tussen Arav Holding Srl en H.Eich Srl

Dictum

1) De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 9 september 2010 (zaak R 1411/2009-1) wordt vernietigd.

2) Het BHIM wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van H.Eich Srl in de procedure voor het Gerecht.

3) Het BHIM wordt verwezen in de in verband met de procedure voor de eerste kamer van beroep gemaakte noodzakelijke kosten.
31

Een ouder merk voldoet aan het bekendheidsvereiste indien het bekend is bij een aanzienlijk deel van het publiek waarvoor de onder dat merk aangeboden waren of diensten bestemd zijn. Bij het onderzoek of deze voorwaarde is vervuld, moet rekening worden gehouden met alle relevante omstandigheden van het geval, zoals, met name, het marktaandeel van het oudere merk, de intensiteit, de geografische omvang en de duur van het gebruik ervan, alsook de omvang van de door de onderneming gedane investeringen om het bekendheid te geven, zonder dat is vereist dat dit merk bekend is bij een bepaald percentage van het aldus vastgestelde publiek of dat het bekend is in het gehele betrokken grondgebied, voor zover het bekend is in een aanmerkelijk gedeelte ervan [zie naar analogie arrest Hof van 14 september 1999, General Motors, C-375/97, Jurispr. blz. I-5421, punten 24, 25 en 27-29, en wat artikel 8, lid 5, van verordening nr. 40/94 betreft arrest Gerecht van 19 juni 2008, Mülhens/BHIM — Spa Monopole (MINERAL SPA), T-93/06, niet gepubliceerd in de Jurisprudentie, punt 33].