Dergelijk belang is aanwezig in het geval van een onderneming die de nietigverklaring vordert van de beslissing van de raadadviseur-auditeur waarbij deze, in het kader van een procedure tot toepassing van de communautaire mededingingsregels, heeft geweigerd haar verzoek in te willigen om in de voor bekendmaking bestemde versie van een beschikking, die niet aan haar is gericht en waarin een inbreuk op die regels wordt geconstateerd en gesanctioneerd, de punten van de motivering weg te laten waarin haar deelname aan de inbreuk in een door de verjaring getroffen periode wordt vermeld.

Ofschoon noch artikel 287 EG, noch verordening nr. 17 uitdrukkelijk aangeeft welke informatie, met uitzondering van zakengeheimen, onder de geheimhoudingsplicht valt, volgt uit de open formulering van artikel 287 EG, uit artikel 13, lid 1, van verordening nr. 2842/98 betreffende het horen van belanghebbenden en derden in bepaalde procedures op grond van de artikelen [81 EG] en [82 EG], en uit de rechtspraak dat het begrip „inlichtingen die naar hun aard vallen onder de geheimhoudingsplicht” ook andere vertrouwelijke informatie dan zakengeheimen omvat. Uit deze ruime opvatting van het begrip „inlichtingen die naar hun aard vallen onder de geheimhoudingsplicht” volgt dat artikel 21 van verordening nr. 17 en artikel 9 van besluit 2001/462 betreffende het mandaat van de raadadviseur-auditeur in bepaalde mededingingsprocedures in die zin moeten worden uitgelegd dat zij, evenals artikel 13, lid 1, van verordening nr. 2842/98, evenzeer op zakengeheimen als op andere vertrouwelijke informatie van toepassing zijn. Bovendien kan de vertrouwelijke aard van informatie waarvan de geheimhoudingsplicht bescherming gebiedt op grond van artikel 287 EG, ook volgen uit andere bepalingen van primair of afgeleid gemeenschapsrecht, zoals artikel 4 van verordening nr. 1049/2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, of nog uit artikel 286 EG en verordening nr. 45/2001 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens.

Aangaande in het algemeen de aard van zakengeheimen of andere inlichtingen die onder de geheimhoudingsplicht vallen, mogen om te beginnen slechts een beperkt aantal personen van deze zakengeheimen of vertrouwelijke inlichtingen op de hoogte zijn. Verder moet het gaan om inlichtingen waarvan openbaarmaking ernstige schade kan berokkenen aan de personen die deze hebben verstrekt of aan derden. Ten slotte moeten de belangen die door de openbaarmaking van informatie kunnen worden geschaad, beschermwaardig zijn. Voor de beoordeling van de vertrouwelijke aard van informatie dienen derhalve de rechtmatige belangen die zich tegen openbaarmaking ervan verzetten, te worden afgewogen tegen het algemene belang dat de activiteiten van de gemeenschapsinstellingen in een zo groot mogelijke openheid worden verricht.

Hieruit volgt dat wanneer de raadadviseur-auditeur een beslissing neemt op grond van artikel 9, derde alinea, van besluit 2001/462, hij zich niet ertoe mag beperken te onderzoeken of de voor bekendmaking bestemde versie van een krachtens verordening nr. 17 gegeven beschikking zakengeheimen bevat of andere vertrouwelijke informatie waarvoor een soortgelijke bescherming geldt. Hij moet ook nagaan of deze versie andere inlichtingen bevat die niet aan het publiek mogen worden meegedeeld, hetzij omdat zij specifiek worden beschermd door regels van gemeenschapsrecht, hetzij omdat zij naar de aard ervan onder de geheimhoudingsplicht vallen. Het Gerecht moet in het kader van zijn rechtmatigheidstoetsing erop toezien dat de raadadviseur-auditeur de aldus afgebakende grenzen van zijn mandaat respecteert, en bijgevolg nagaan of hij in het onderhavige geval op juiste wijze toepassing heeft gegeven aan de geheimhoudingsplicht. Het Gerecht kan daarentegen niet aan de raadadviseur-auditeur tegenwerpen dat hij eventuele, door de Commissie gepleegde onregelmatigheden bij de vaststelling van de bekendgemaakte beschikking niet heeft rechtgezet, aangezien de toetsing van dergelijke onregelmatigheden niet binnen zijn bevoegdheid valt. Het Gerecht kan dus niet tornen aan de formele rechtmatigheid noch aan de gegrondheid van de voor bekendmaking bestemde beschikking, zelfs indien deze ernstige fouten zou bevatten.

(cf. punten 63-66)