ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Landbouw - EOGFL - Goedkeuring van rekeningen - Weigering uitgaven ten laste te brengen die gevolg zijn van onregelmatigheden bij toepassing van gemeenschapsregeling - Betwisting door betrokken lidstaat - Bewijslast

(Verordening nr. 729/70 van de Raad)

2. Landbouw - EOGFL - Goedkeuring van rekeningen - Voorbereiding van beschikkingen - Raming van aan gemeenschapsfinanciering te onttrekken uitgaven - Begrip raming

(Verordening nr. 1663/95 van de Commissie, art. 8, lid 1)

Samenvatting

1. Hoewel het in het kader van de procedure inzake de goedkeuring van de rekeningen van het EOGFL aan de Commissie staat om schending van de regels van de gemeenschappelijke ordening der landbouwmarkten te bewijzen wanneer zij een door een lidstaat gedeclareerde uitgave niet ten laste wil nemen, is de lidstaat het best in staat om de voor de goedkeuring van de EOGFL-rekeningen benodigde gegevens te verzamelen en te verifiëren.

( cf. punt 14 )

2. Volgens de bewoordingen van artikel 8, lid 1, van verordening nr. 1663/95 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening nr. 729/70 aangaande de procedure inzake de goedkeuring van de rekeningen van het EOGFL, afdeling Garantie, moet de Commissie, wanneer naar haar oordeel uitgaven niet overeenkomstig de communautaire voorschriften zijn gedaan, de betrokken lidstaat in kennis stellen van een raming" van de uitgaven die zij aan gemeenschapsfinanciering wenst te onttrekken. Deze term moet, evenals de overeenkomstige termen in de verschillende taalversies, aldus worden uitgelegd dat een becijfering van de betrokken uitgaven niet noodzakelijk is en dat vermelding van de elementen aan de hand waarvan dit bedrag op zijn minst bij benadering kan worden berekend, volstaat.

( cf. punt 16 )

3. Bij de voorbereiding van de beschikkingen inzake de goedkeuring van de EOGFL-rekeningen moet de situatie van elke lidstaat afzonderlijk worden beoordeeld om vast te stellen of deze staat bij de uitvoering van de door het EOGFL gefinancierde interventies aan de door het gemeenschapsrecht gestelde eisen heeft voldaan, en in welke mate hij in voorkomend geval is tekortgeschoten. Een lidstaat kan slechts schending van het beginsel van gelijke behandeling aanvoeren wanneer de door hem aangevoerde gevallen op zijn minst vergelijkbaar zijn, gelet op de kenmerken ervan, waaronder met name de periode waarin de uitgaven zijn gedaan, de betrokken sectoren en de aard van de verweten onregelmatigheden. Er kan immers slechts sprake zijn van verboden discriminatie wanneer vergelijkbare situaties verschillend worden behandeld, tenzij dit objectief gerechtvaardigd is.

( cf. punten 26-28 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Vrij verkeer van personen Vrijheid van vestiging Vrij verrichten van diensten Beperkingen Nationale regeling die uitoefening van particuliere beveiligingswerkzaamheden voorbehoudt aan particuliere beveiligingsbedrijven die nationaliteit van die lidstaat bezitten Ontoelaatbaarheid Rechtvaardiging Geen

[EG-Verdrag, art. 52 en 59 (thans, na wijziging, art. 43 EG en 49 EG) en art. 55, eerste alinea, en 66 (thans art. 45, eerste alinea, EG en 55 EG]

2. Vrij verkeer van personen Werknemers Nationale regeling die tewerkstelling als beëdigde particuliere bewaker voorbehoudt aan eigen onderdanen Ontoelaatbaarheid

[EG-Verdrag, art. 48 (thans, na wijziging, art. 39 EG)]

3. Vrij verkeer van personen Afwijkingen Betrekkingen in overheidsdienst Begrip Betrekkingen in dienst van particulier of particuliere rechtspersoon Daarvan uitgesloten

[EG-Verdrag, art. 48, lid 4 (thans, na wijziging, art. 39, lid 4, EG)]

Samenvatting

1. Een lidstaat komt de krachtens de artikelen 52 en 59 van het Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 43 EG en 49 EG) op hem rustende verplichtingen niet na wanneer hij bepaalt dat particuliere beveiligingswerkzaamheden, daaronder begrepen de bewaking van roerende of onroerende goederen, op zijn grondgebied slechts mogen worden verricht door particuliere beveiligingsbedrijven die in het bezit zijn van een vergunning en zijn nationaliteit bezitten. Een dergelijk nationaliteitsvereiste vormt een belemmering van de vrijheid van vestiging en van het vrij verrichten van diensten die niet kan worden gerechtvaardigd door de afwijking voorzien in artikel 55, eerste alinea, van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 45, eerste alinea, EG), eventueel in combinatie met artikel 66 van het Verdrag (thans artikel 55 EG).

( cf. punten 19, 22, 28 en dictum )

2. Een lidstaat die bepaalt dat alleen eigen onderdanen die over de desbetreffende vergunning beschikken als beëdigde particuliere bewakers kunnen worden aangesteld, komt de krachtens artikel 48 van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG) op hem rustende verplichtingen niet na, daar dit nationaliteitsvereiste de werknemers van andere lidstaten belet om in die lidstaat een dergelijke betrekking te bekleden.

( cf. punten 24, 28 en dictum )

3. Het begrip betrekkingen in overheidsdienst" in artikel 48, lid 4, van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39, lid 4, EG) omvat geen betrekkingen in dienst van een particulier of van een privaatrechtelijke rechtspersoon, ongeacht welke taken de werknemer moet verrichten.

( cf. punt 25 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Prejudiciële vragen - Voorlegging aan Hof - Nationale rechterlijke instantie in zin van artikel 177 van Verdrag (thans artikel 234 EG) - Begrip - Bezirksgericht, in zijn hoedanigheid van rechterlijke instantie belast met houden van kadaster - Daarvan uitgesloten

[EG-Verdrag, art. 177 (thans art. 234 EG)]

Samenvatting

$$Blijkens artikel 177 van het Verdrag (thans artikel 234 EG) is de nationale rechter alleen bevoegd tot verwijzing naar het Hof, indien bij hem een geding aanhangig is gemaakt en hij uitspraak moet doen in het kader van een procedure die moet uitmonden in een beslissing die de kenmerken vertoont van een rechterlijke uitspraak.

Het Bezirksgericht Bregenz (Oostenrijk) kan het Hof dus niet om een uitspraak verzoeken wanneer het als bestuursorgaan optreedt zonder dat het tegelijkertijd een geschil dient te beslechten. Dat is het geval wanneer het zich buigt over een verzoek om inschrijving in het kadaster van een overeenkomst betreffende de koop van een onroerend goed, overeenkomstig de bepalingen van het Grundbuchgesetz (Oostenrijkse federale kadasterwet van 1955). Aangezien het in het kader van deze activiteit geen geschil onderzoekt, maar zich alleen dient uit te spreken over de vraag of het verzoek overeenstemt met de in de wettelijke regeling gestelde voorwaarden voor inschrijving in het kadaster van eigendomsrechten, vervult het Bezirksgericht immers een niet-rechtsprekende functie.

( cf. punten 14-17 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Harmonisatie van wetgevingen Uniforme wetgevingen Industriële en commerciële eigendom Octrooirecht Aanvullend beschermingscertificaat voor gewasbeschermingsmiddelen Voorwaarden voor verkrijging Verkrijging van eerste vergunning voor in handel brengen van product als gewasbeschermingsmiddel Product Begrip

(Verordening nr. 1610/96 van het Parlement en de Raad, art. 3)

2. Harmonisatie van wetgevingen Uniforme wetgevingen Industriële en commerciële eigendom Octrooirecht Aanvullend beschermingscertificaat voor gewasbeschermingsmiddelen Voorwaarden voor verkrijging Bescherming van product door basisoctrooi Verkrijging van eerste vergunning voor in handel brengen van product als gewasbeschermingsmiddel Product dat slechts van eerder toegelaten product verschilt door verhouding tussen werkzame chemische verbinding en verontreiniging

(Verordening nr. 1610/96 van het Parlement en de Raad, art. 3, lid 1, sub a en d)

Samenvatting

1. Het begrip product in de zin van artikel 3 van verordening nr. 1610/96 betreffende de invoering van een aanvullend beschermingscertificaat voor gewasbeschermingsmiddelen, omvat: de chemische elementen of verbindingen daarvan, zoals die in de natuur voorkomen of zoals die industrieel worden vervaardigd, met inbegrip van alle verontreinigingen die onvermijdelijk bij het fabricageproces ontstaan, met een algemene of specifieke werking tegen schadelijke organismen, of op planten, delen van planten of plantaardige producten. Twee producten moeten als één en hetzelfde product in de zin van dit artikel worden beschouwd wanneer alleen de verhouding tussen werkzame chemische verbinding en verontreiniging verschilt, in die zin dat het ene product een hoger percentage werkzame chemische verbinding bevat dan het andere. De omstandigheid dat een marktvergunning moet worden verkregen voor het nieuwe gewasbeschermingsmiddel waarvan de verhouding tussen werkzame chemische verbinding en verontreiniging verschilt van die in het oude gewasbeschermingsmiddel, is irrelevant bij de beoordeling of de bestanddelen van deze gewasbeschermingsmiddelen dezelfde zijn.

( cf. punten 25, 29, 32, dictum 1-3 )

2. De voorwaarden van artikel 3, lid 1, sub a en d, van verordening nr. 1610/96 betreffende de invoering van een aanvullend beschermingscertificaat voor gewasbeschermingsmiddelen zijn hoe dan ook niet allemaal vervuld, wanneer een product als gewasbeschermingsmiddel volgens een geoctrooieerde werkwijze is vervaardigd, voor dat product een marktvergunning is verleend, het slechts van een vroeger als gewasbeschermingsmiddel toegelaten product verschilt door de verhouding tussen werkzame chemische verbinding en verontreiniging in die zin dat eerstgenoemd product een hoger percentage werkzame chemische verbinding bevat dan laatstgenoemd product, en het betreffende werkwijzeoctrooi als basisoctrooi is aangewezen.

( cf. punt 38, dictum 4 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Ambtenaren - Bevordering - Vergelijking van verdiensten - Automatische bevordering van ambtenaren die op lijst van meest verdienstelijke ambtenaren van jaar voordien stonden - Onwettigheid - Arrest van Gerecht waarbij die onwettigheid is vastgesteld - Tegenstrijdige motivering - Onjuiste rechtsopvatting - Geen

(Ambtenarenstatuut, art. 45, lid 1, eerste alinea)

Samenvatting

$$Artikel 45, lid 1, eerste alinea, van het Statuut eist dat het tot aanstelling bevoegd gezag voor elke bevorderingsronde de verdiensten van de voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren alsmede de beoordelingsrapporten die over hen zijn uitgebracht, onderling vergelijkt.

Het vereiste van vergelijking van de verdiensten sluit weliswaar niet uit dat het tot aanstelling bevoegd gezag er rekening mee houdt dat een kandidaat reeds bij een vorige bevorderingsronde op de lijst van de meest verdienstelijke ambtenaren stond, doch impliceert dat de verdiensten van elke kandidaat worden beoordeeld in vergelijking met die van de andere voor bevordering in aanmerking komende kandidaten, onder wie de ambtenaren die voordien niet op de lijst van de meest verdienstelijke ambtenaren stonden.

Het oordeel dat in het kader van de betrokken bevorderingsprocedure de ambtenaren die het vorige jaar op de lijst van de meest verdienstelijke ambtenaren stonden, slechts op de lijst voor de lopende bevorderingsronde worden geplaatst indien zij niet tekort zijn geschoten, is niet inconsistent met het oordeel dat het tot aanstelling bevoegd gezag aldus de verdiensten van de voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren niet onderling heeft vergeleken overeenkomstig de vereisten van artikel 45, lid 1, eerste alinea, van het Statuut. Om te beoordelen of een kandidaat tekort is geschoten - een zuiver individuele beoordeling - behoeven namelijk niet de verdiensten van alle voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren metterdaad onderling te worden vergeleken.

Om dezelfde reden geeft het Gerecht niet blijk van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat het onderzoek van de eventuele tekortkomingen van een voor bevordering in aanmerking komende ambtenaar niet gelijkstaat met een vergelijking van de verdiensten, zoals vereist door artikel 45, lid 1, eerste alinea, van het Statuut.

( cf. punten 18-19, 23-24 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Gelijke behandeling - Nationale wettelijke regeling die voor transfer van uitkering naar andere lidstaat hoger minimumbedrag vaststelt dan voor betaling in binnenland - Betaling in andere lidstaat die geen hogere kosten meebrengt - Ontoelaatbaarheid

(Verordeningen van de Raad nr. 1408/71, art. 3, lid 1, en nr. 1945/93)

Samenvatting

$$Het beginsel van gelijke behandeling, neergelegd in artikel 3, lid 1, van verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1945/93, staat in de weg aan een nationale wettelijke regeling volgens welke het minimumbedrag voor betaling van een geldelijke uitkering aan een gemeenschapsonderdaan in een andere lidstaat hoger is dan voor betaling van een geldelijke uitkering in het binnenland, wanneer de betaling in een andere lidstaat niet meer kosten meebrengt dan de betaling van die uitkering in het binnenland.

( cf. punt 35 en dictum )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vrij verkeer van personen - Werknemers - Gelijke behandeling - Beloning - Inkomstenbelasting - Nationale regeling die voor gezamenlijke aanslag van echtgenoten als voorwaarde stelt dat zij beiden op nationaal grondgebied verblijven - Ontoelaatbaarheid

[EG-Verdrag, art. 48, lid 2 (thans, na wijziging, art. 39, lid 2, EG); verordening nr. 1612/68 van de Raad, art. 7, lid 2]

Samenvatting

$$Artikel 48, lid 2, van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39, lid 2, EG) en artikel 7, lid 2, van verordening nr. 1612/68 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap, verzetten zich tegen de toepassing van een nationale regeling die, op het gebied van de inkomstenbelasting, voor de gezamenlijke aanslag van niet feitelijk of op grond van een rechterlijke beslissing gescheiden van elkaar levende echtgenoten als voorwaarde stelt dat zij beiden op het nationale grondgebied verblijven, en weigert dat belastingvoordeel toe te kennen aan een werknemer die in die staat verblijft, alwaar hij nagenoeg het gehele inkomen van het gezin verwerft, en wiens echtgenoot in een andere lidstaat verblijft.

( cf. punt 26 en dictum )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Sociale politiek - Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers - Richtlijn 90/270 betreffende werken met beeldschermapparatuur - Werkingssfeer - Begrip grafisch scherm" - Beeldscherm voor weergave van filmopnamen in analoge of gedigitaliseerde vorm - Daaronder begrepen - Begrip bestuurdersplaatsen op voertuigen of machines" - Draagwijdte

(Richtlijn 90/270 van de Raad, art. 1, lid 3, sub a, en art. 2, sub a)

Samenvatting

$$Het doel van bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers, nagestreefd door richtlijn 90/270/EEG betreffende minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid met betrekking tot het werken met beeldschermapparatuur, brengt mee dat de voorschriften van de richtlijn en haar bijlage moeten worden nageleefd ongeacht de aard van de op het scherm weergegeven beelden. Aangezien het begrip grafisch scherm" in de zin van artikel 2, sub a, van deze richtlijn bijgevolg ruim moet worden geïnterpreteerd, moet het aldus worden uitgelegd dat het mede beeldschermen voor de weergave van filmopnamen in analoge of gedigitaliseerde vorm omvat.

Daarentegen moet het begrip bestuurdersplaatsen op voertuigen of machines" in de zin van artikel 1, lid 3, sub a, van deze richtlijn, als uitzondering op het toepassingsgebied van de richtlijn, strikt worden uitgelegd. Deze bepaling moet bijgevolg aldus worden uitgelegd, dat het erin vervatte begrip geen betrekking heeft op een werkzaamheid waarbij analoge of gedigitaliseerde beelden met behulp van technische apparatuur en/of computerprogramma's worden bewerkt voor televisie-uitzendingen.

( cf. punten 37, 41, 43, 50, 54, dictum 1-2 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Vrij verkeer van kapitaal - Beperkingen - Belemmeringen voortvloeiend uit stelsel van administratieve vergunningen inzake geprivatiseerde ondernemingen - Rechtvaardiging - Eigendomsregelingen - Geen

[EG-Verdrag, art. 222 (thans art. 295 EG)]

2. Vrij verkeer van kapitaal - Beperkingen - Nationale regeling die investeerders uit andere lidstaten verbiedt meer dan bepaald aantal aandelen te verwerven en die verwerving van deelneming boven bepaald maximum in bepaalde nationale ondernemingen aan voorafgaande vergunning onderwerpt - Ontoelaatbaarheid - Rechtvaardiging op economische gronden - Geen

[EG-Verdrag, art. 73 B en 73 D, lid 1 (thans art. 56 EG en 58, lid 1, EG)]

Samenvatting

1. Bezorgdheden kunnen, naar gelang van de omstandigheden, rechtvaardigen dat de lidstaten een bepaalde invloed behouden in geprivatiseerde ondernemingen die zich bezighouden met diensten van algemeen of strategisch belang, maar kunnen voor de lidstaten geen rechtvaardigingsgrond opleveren om met een beroep op hun eigendomsregelingen in de zin van artikel 222 van het Verdrag (thans artikel 295 EG) de in het Verdrag bepaalde vrijheden te belemmeren door een stelsel van administratieve vergunningen inzake geprivatiseerde ondernemingen. Dat artikel heeft immers niet tot gevolg dat de nationale eigendomsregelingen buiten de werkingssfeer van de fundamentele verdragsregels vallen.

( cf. punten 47-48 )

2. Een lidstaat komt de krachtens artikel 73 B van het Verdrag (thans artikel 56 EG) op hem rustende verplichtingen niet na wanneer hij een nationale regeling vaststelt en in stand houdt die enerzijds investeerders van andere lidstaten verbiedt meer dan een bepaald aantal aandelen in bepaalde nationale ondernemingen te verwerven, en anderzijds de verwerving van een deelneming boven een bepaald maximum in bepaalde nationale ondernemingen aan een voorafgaande vergunning van de staat onderwerpt.

Een dergelijke regeling vormt immers een beperking van het kapitaalverkeer in de zin van de reeds aangehaalde bepaling, die niet gerechtvaardigd kan zijn. Dienaangaande leveren geen geldige rechtvaardigingsgrond op voor beperkingen van de betrokken fundamentele vrijheid, noch de in die regeling geformuleerde doelstellingen van economisch beleid noch de keuze van een strategische partner, de versterking van de mededingingsstructuur van de betrokken markt en de modernisering en versterking van de doeltreffendheid van de productiemiddelen, aangezien die overwegingen buiten de in artikel 73 D, lid 1, van het Verdrag (thans artikel 58, lid 1, EG) genoemde gronden vallen.

( cf. punten 46, 52, dictum 1 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Mededinging - Gemeenschapsregels - Toepassing door nationale rechterlijke instanties - Beoordeling van overeenkomst of praktijk die reeds voorwerp van beschikking van Commissie is geweest - Voorwaarden

[EG-Verdrag, art. 85, lid 1, en 86 (thans art. 81, lid 1, EG en 82 EG) en art. 173, vijfde alinea (thans na wijziging art. 230, vijfde alinea, EG)]

Samenvatting

$$Wanneer een nationale rechter zich uitspreekt over een overeenkomst of een gedraging waarvan de verenigbaarheid met de artikelen 85, lid 1, en 86 van het Verdrag (thans de artikelen 81, lid 1, EG en 82 EG) reeds in een beschikking van de Commissie is beoordeeld, mag hij ter voorkoming van schending van het algemene rechtszekerheidsbeginsel, geen beslissing nemen die tegen de beschikking van de Commissie indruist, ook al is deze laatste in tegenspraak met een beslissing van een nationale rechter in eerste aanleg.

In dit verband is niet van belang het feit dat de president van het Gerecht in het kader van een beroep tot nietigverklaring dat de geadresseerde krachtens artikel 173, vijfde alinea, van het Verdrag (thans artikel 230, vijfde alinea, EG) tegen de beschikking van de Commissie heeft ingesteld, de tenuitvoerlegging van de beschikking van de Commissie heeft opgeschort.

Is een dergelijk beroep tot nietigverklaring binnen de gestelde termijn ingesteld, moet de nationale rechter vervolgens beoordelen, of hij de behandeling van de zaak zal schorsen om een definitieve beslissing van de communautaire rechterlijke instanties op het beroep tot nietigverklaring af te wachten of om een prejudiciële vraag aan het Hof te stellen. Wanneer de beslechting van het geschil voor de nationale rechter afhangt van de geldigheid van de beschikking van de Commissie, volgt uit de verplichting tot loyale samenwerking dat de nationale rechter de behandeling van de zaak moet schorsen tot een definitieve beslissing van de communautaire rechterlijke instanties op het beroep tot nietigverklaring, tenzij hij van oordeel is dat het in de gegeven omstandigheden gerechtvaardigd is het Hof een prejudiciële vraag over de geldigheid van de beschikking van de Commissie te stellen. Het staat aan de nationale rechter om te onderzoeken of voorlopige maatregelen moeten worden getroffen teneinde de belangen van partijen tot zijn eindbeslissing te beschermen.

( cf. punten 51-53, 55-60 en dictum )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefposten - Netwerkkaarten bestemd om in automatische gegevensverwerkende machines te worden geïnstalleerd - Kaarten die geen eigen functie vervullen in de zin van aantekening 5 B bij hoofdstuk 84 van gecombineerde nomenclatuur - Indeling, tussen 1990 en 1995, onder post 8471 van gecombineerde nomenclatuur

Samenvatting

$$Aantekening 5 B bij hoofdstuk 84 van de gecombineerde nomenclatuur van het gemeenschappelijk douanetarief, opgenomen in bijlage I van verordening nr. 2658/87 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij de bijlagen van de verordeningen nrs. 2886/89, 2472/90, 2587/91, 2505/92, 2551/93 en 3115/94, en onder meer bepalende, dat machines die een automatische gegevensverwerkende machine bevatten of daarmee in samenhang worden gebruikt en een eigen functie vervullen, niet onder post 8471 (Automatische gegevensverwerkende machines en eenheden daarvoor) worden ingedeeld, moet aldus worden uitgelegd, dat zij zich niet verzet tegen de indeling onder die post van netwerkkaarten die zijn bestemd om in automatische gegevensverwerkende machines te worden geïnstalleerd. Netwerkkaarten zijn immers vergelijkbaar met ieder ander middel waarmee een automatische gegevensverwerkende machine gegevens ontvangt of levert, in die zin dat zij geen functie vervullen die zij zonder een dergelijke machine zouden kunnen uitoefenen. In die omstandigheden kunnen netwerkkaarten in ieder geval niet worden geacht een eigen functie" te vervullen.

Tussen juli 1990 en mei 1995 moesten de betrokken kaarten als eenheden van de betrokken soort machines onder post 8471 worden ingedeeld, daar die kaarten aan de in voornoemde aantekening gestelde voorwaarden voor eenheden" voldeden, aangezien zij op de centrale eenheid konden worden aangesloten en speciaal waren ontworpen om van een automatisch gegevensverwerkend systeem deel uit te maken.

( cf. punten 16-17, 20, 24 en dictum )