ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
—

De Republiek Bulgarije heeft niet voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 2, lid 1, van de mededingingsrichtlijn, volgens hetwelk de lidstaten geen uitsluitende of bijzondere rechten voor het aanleggen en/of het beschikbaar stellen van elektronischecommunicatienetwerken, of voor het verrichten van openbare elektronischecommunicatiediensten, toekennen of handhaven. Bij wetgevingshandeling heeft de Republiek Bulgarije het aantal ondernemingen waaraan een vergunning voor het gebruik van radiofrequenties voor digitale terrestrische verspreiding zal worden verleend en die diensten als multiplexaanbieder in hun gebied zouden vervullen, beperkt tot twee (terwijl daarvoor vijf ondernemingen in aanmerking hadden kunnen komen). Dit is gebeurd op basis van onevenredige en niet-objectieve criteria. Aldus heeft de Republiek Bulgarije bijzondere rechten voor het verrichten van deze elektronischecommunicatiediensten in het leven geroepen.
1)

Brengt het bij de handhaving van het recht van de Europese Unie in acht te nemen Europeesrechtelijke „gelijkwaardigheidsbeginsel” mee dat in een procesrechtelijk stelsel waarin weliswaar de gewone gerechten die uitspraak moeten doen in een zaak, ook de grondwettigheid van wetten dienen te beoordelen, maar de bevoegdheid om met de grondwet strijdige wetten te vernietigen, is voorbehouden aan een op bijzondere wijze georganiseerd constitutioneel gerechtshof, de gewone gerechten ook in geval van strijdigheid van een wet met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie hangende het geding het constitutionele gerechtshof om vernietiging van die wet moeten verzoeken, en niet ermee kunnen volstaan de wet in het concrete geval buiten toepassing te laten?
—

vernietiging van arrest nr. 564397 van 9 april 2013 van het Gerecht van de Europese Unie in zaak T-336/11, dat op die datum is betekend, en toewijzing van de vordering die Società Italiana Calzature SpA („SIC”) in eerste aanleg heeft ingediend, door de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 8 april 2011 in zaak R 634/2010-2 te vernietigen en, overeenkomstig de beslissing van de oppositieafdeling van 5 maart 2010 inzake oppositie nr. B 1 350711, te verklaren dat inschrijving van gemeenschapsmerk nr. 6513386 van VICINI moet worden geweigerd wegens gebrek aan nieuwheid, doordat het in die mate overeenstemt dat gevaar voor verwarring bestaat met het oudere woordteken ZANOTTI, dat in de Europese Unie is ingeschreven onder nr. 244277 en waarvan SIC houder is;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 215/6

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Wiesbaden (Duitsland) op 3 mei 2013 — Rudolf Reznicek/Helleense Republiek

(Zaak C-247/13)

2013/C 215/07

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Wiesbaden (Duitsland)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Rudolf Reznicek

Verwerende partij: Helleense Republiek

Prejudiciële vraag

Moet artikel 1 van verordening (EG) nr. 1393/2007 van de Raad van 13 november 2007 inzake de betekening en de kennisgeving (in de lidstaten) van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handelszaken ((de betekening en de kennisgeving van stukken), en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1348/2000 van de Raad) (1), aldus worden uitgelegd dat een beroep dat een verwerver van obligaties — die door verweerster waren uitgegeven en die werden bewaard op de effectenrekening van verzoeker bij Gries und Heissel Bankiers AG — die het door verweerster eind februari 2012 voorgelegde aanbod tot omwisseling van die obligaties niet heeft aanvaard, heeft ingesteld ter verkrijging van schadevergoeding ter hoogte van het verschil in waarde als gevolg van de op maart 2012 desalniettemin uitgevoerde en voor hem economisch nadelige omwisseling van zijn obligaties, dient te worden aangemerkt als een „burgerlijke of handelszaak” in de zin van de verordening?

(1) PB L 324, blz. 79
3.

Is het, in de veronderstelling dat op de commissieovereenkomst voor vervoer het algemene vermoeden van artikel 4, lid 2, van toepassing is, toelaatbaar, in het geval waarin de oorspronkelijke opdrachtgever een overeenkomst heeft gesloten met een eerste commissionair, in wiens plaats vervolgens een tweede commissionair is getreden, het op de contractuele relatie tussen de opdrachtgever en deze tweede commissionair toepasselijke recht te bepalen op basis van de plaats waar de eerste commissionair is gevestigd, waarbij het aldus bepaalde recht van het land wordt beschouwd als zijnde in zijn geheel van toepassing op de expeditieverrichting?
3.

Wanneer het recht op schadevergoeding van werknemers met een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd in het geval dat de arbeidsovereenkomst wordt beëindigd op een grond die geen verband houdt met de persoon van de werknemer, in het nationale recht wordt beschouwd als passende maatregel ter voorkoming en bestraffing van misbruik van tijdelijke arbeidsovereenkomsten in de particuliere sector, en er geen daarmee vergelijkbare maatregel in de openbare sector bestaat, is er dan sprake van een passende maatregel in de zin van clausule 5 van de raamovereenkomst die is opgenomen als bijlage bij richtlijn 1999/70/EG, wanneer hetzelfde recht op schadevergoeding als wettelijk is bepaald voor werknemers met een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd in de particuliere sector, wordt toegekend aan werknemers met een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd in overheidsdienst?
—

Volgens rekwirante moet het bestreden arrest worden vernietigd wegens schending van grondrechten en beginselen van het recht van de Unie, onjuiste uitlegging en toepassing van het recht van de Europese Unie alsmede onbevoegdheid van de rechter. Zij voert met name de volgende grieven aan: — in de eerste plaats, schending van de onschuldpresumptie; — in de tweede plaats, schending van het beginsel van loyale samenwerking met het Tribunal d’arrondissement de Luxembourg, zoals neergelegd in artikel 4, lid 3, VEU; — in de derde plaats, onbevoegdheid van de rechter; — in de vierde plaats, onjuiste uitlegging en toepassing van de voorwaarden voor niet-contractuele aansprakelijkheid volgens het recht van de Unie en van besluit 99/50 van de Rekenkamer.
—

Fertilizers Europe als interveniënte verwijzen in de eigen kosten van de procedure voor het Gerecht, en tevens in de eigen kosten in het geval van interventie in de procedure voor het Hof, en in alle kosten die rekwirantes met betrekking tot haar interventie(s) zijn opgekomen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 178/5

Hogere voorziening ingesteld op 15 april 2013 door het Koninkrijk Spanje tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 31 januari 2013 in zaak T-235/11, Spanje/Commissie

(Zaak C-192/13 P)

2013/C 178/09

Procestaal: Spaans

Partijen

Rekwirant: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: A. Rubio González, gemachtigde)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

— de hogere voorziening gegrond verklaren en het arrest van het Gerecht van 31 januari 2013 in zaak T-235/11, Spanje/Commissie, vernietigen;

— besluit C(2011) 1023 def. van de Commissie van 18 februari 2011 tot vermindering van de financiële steun uit het Cohesiefonds voor de projectfasen „Levering en installatie van spoorwegmaterieel op de hogesnelheidslijn Madrid-Zaragoza-Barcelona-Franse grens. Traject Madrid-Lleida” (CCI 1999.ES.16.CPT.001), „Hogesnelheidslijn Madrid-Barcelona. Traject Lleida-Martorell (aardebaan, fase 1)” (CCI 2000.ES.16.C.PT.001), „Hogesnelheidslijn Madrid-Zaragoza-Barcelona-Franse grens. Spooraansluitingen van het nieuwe station Zaragoza” (CCI 2000.ES.16.C.PT.003), „Hogesnelheidslijn Madrid-Zaragoza-Barcelona-Franse grens. Traject Lleida-Martorell. Deeltraject X-A (Olérdola-Avinyonet del Penedés)” (CCI 2001.ES.16.C.PT.007) en „Nieuwe hogesnelheidslijnverbinding met de Levante. Deeltraject La Gineta-Albacete (aardebaan)” (CCI 2004.ES.16.C.PT.014) nietig verklaren;

— de verwerende partij verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Onjuiste rechtsopvatting wat betreft de werking van de termijn in artikel H, lid 2, van bijlage II bij verordening (EG) nr. 1164/94 van de Raad van 16 mei 1994 tot oprichting van een Cohesiefonds (1): na afloop van die termijn kan de Commissie geen financiële correcties meer vaststellen, zodat zij tot betaling moet overgaan en de toegepaste correctie in strijd is met het recht.

Onjuiste rechtsopvatting wat betreft het begrip plaatsen van een opdracht in de zin van richtlijn 93/38/EEG van de Raad van 14 juni 1993 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie (2): artikel 20, lid 2, sub e en f, van richtlijn 93/38 is niet in het algemeen van toepassing op iedere tijdens de uitvoering van overheidsopdrachten overeengekomen wijziging, maar alleen op wezenlijke wijzigingen. Van een wezenlijke wijziging die een nieuwe plaatsing vormt, is slechts sprake indien is voldaan aan de voorwaarden van het arrest pressetext Nachrichtenagentur (3).

(1) PB L 130, blz. 1.

(2) PB L 199, blz. 84.

(3) Arrest van 19 juni 2008, pressetext Nachrichtenagentur (C-454/06, Jurispr. blz. I-4401).
1)

Is een werk te koop aangeboden of aan licentievoorwaarden onderworpen in de zin van artikel 5, lid 3, sub n, van richtlijn 2001/29/EG (1), wanneer de rechthebbende de in dat artikel bedoelde instellingen het afsluiten van licentieovereenkomsten voor het gebruik van dit werk onder redelijke voorwaarden aanbiedt?
2)

Kan de door de verzoekende partij voorgenomen investering worden aangemerkt als een investering die is gericht op verbetering van de algehele prestatie van de onderneming in de zin van de artikelen 20, sub b-iii, en 28, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 156/24

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil Constitutionnel (Frankrijk) op 4 april 2013 — Jeremy F./Eerste minister

(Zaak C-168/13)

2013/C 156/38

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil Constitutionnel

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Jeremy F.

Verwerende partij: Eerste minister

Prejudiciële vraag

Moeten de artikelen 27 en 28 van kaderbesluit nr. 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten (1), aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat de lidstaten voorzien in een beroepsmogelijkheid waarbij de uitvoering wordt opgeschort van de beslissing van de rechterlijke instantie die uitspraak doet binnen 30 dagen na ontvangst van het verzoek, hetzij om haar toestemming te geven voor het vervolgen, veroordelen of in hechtenis houden van een persoon met het oog op de uitvoering van een tot vrijheidsbeneming strekkende straf of maatregel, wegens een strafbaar feit dat is gepleegd vóór zijn overlevering krachtens een Europees aanhoudingsbevel, niet zijnde het strafbare feit waarvoor zijn overlevering is gevraagd, hetzij om een persoon krachtens een Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd wegens een vóór zijn overlevering gepleegd strafbaar feit, over te leveren aan een andere lidstaat dan de lidstaat van uitvoering?

(1) PB L 190, blz. 1.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 156/24

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Vrhovno sodišče Republike Slovenije (Slovenië) op 29 maart 2013 — Damijan Vnuk/Zavarovalnica Triglav d.d.

(Zaak C-162/13)

2013/C 156/37

Procestaal: Sloveens

Verwijzende rechter

Vrhovno sodišče Republike Slovenije

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Damijan Vnuk

Verwerende partij: Zavarovalnica Triglav d.d.

Prejudiciële vraag

Moet het begrip „deelneming aan het verkeer van voertuigen” in de zin van artikel 3, lid 1, van richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 (1) inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid, aldus worden uitgelegd dat het geen betrekking heeft op de omstandigheden van de onderhavige zaak, waarin de verzekerde van verweerster tijdens het opstapelen van hooibalen in de hooischuur tegen verzoekers ladder is gebotst met een tractor, die was voorzien van een aanhangwagen, aangezien het geval zich niet in een verkeerssituatie heeft voorgedaan?

(1) PB L 103, blz. 1.
—

vaststellen dat de Republiek Bulgarije de krachtens artikel 49, lid 1, van richtlijn 2009/72/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en tot intrekking van richtlijn 2003/54/EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om artikel 3, lid 7, van en, punt 1, sub a, tweede streepje, en sub b, c, d, f, h, en i, van bijlage I bij deze richtlijn in nationaal recht om te zetten of in elk geval door de vaststelling daarvan niet mee te delen aan de Commissie;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 123/12

Beroep ingesteld op 20 februari 2013 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie

(Zaak C-86/13)

2013/C 123/19

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall, D. Martin, J.-P. Keppenne, gemachtigden)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

— nietigverklaring van het besluit van de Raad van 20 december 2012 waarbij de vaststelling wordt geweigerd van het voorstel van de Commissie voor een verordening van de Raad houdende aanpassing, met ingang van 1 juli 2012, van de bezoldigingen en de pensioenen van de ambtenaren en andere personeelsleden van de Europese Unie alsmede van de aanpassingscoëfficiënten die op die bezoldigingen en pensioenen worden toegepast;

— verwijzing van de Raad van de Europese Unie in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter onderbouwing van haar beroept voert de Commissie drie middelen aan.

Het eerste middel is ontleend aan schending van artikel 65 van het Ambtenarenstatuut en van de artikelen 1, 3 en 10 van bijlage XI bij het Statuut, aangezien de Raad, daar de Commissie hem niet had voorgesteld om de uitzonderingsclausule van artikel 10 van bijlage XI toe te passen, vóór 31 december 2012 het voorstel had moeten aannemen voor de jaarlijkse aanpassing van de bezoldigingen en de pensioenen van de ambtenaren en personeelsleden van de Unie dat de Commissie krachtens artikel 3 van bijlage XI had gedaan. De Raad is onbevoegd om een besluit te nemen tot toepassing van artikel 10, zonder adequaat voorstel van de Commissie en zonder het Parlement, de medewetgever volgens artikel 10, daarbij te betrekken.

Het tweede middel is ontleend aan schending van artikel 64 van het Statuut en van de artikelen 1 en 3 van bijlage XI, aangezien de Raad niet de nieuwe aanpassingscoëfficiënten voor de bezoldigingen en de pensioenen heeft vastgesteld, ofschoon hij verplicht was dit te doen en welke de Commissie had voorgesteld teneinde de gelijke behandeling van ambtenaren en gepensioneerden te verzekeren, ongeacht hun eventuele stand- of woonplaats.

Het derde middel is ontleend aan het volledig ontbreken van motivering, daar de Raad slechts heeft vastgesteld dat er geen gekwalificeerde meerderheid was om het voorstel van de Commissie volgens artikel 3 van bijlage XI aan te nemen, zonder uiteen te zetten waarom hij afweek van dat voorstel. Dit middel betreft zowel de aanpassing van de bezoldigingen en de pensioenen alsook de vaststelling van de nieuwe aanpassingscoëfficiënten.
—

vaststellen dat de Republiek Finland de krachtens artikel 54, lid 1, van richtlijn 2009/73/EG het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en tot intrekking van Richtlijn 2003/55/EG (1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door voor het Finse vasteland niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om artikel 2, leden 1, 2, 4 tot en met 18, 20, 22 tot en met 36, artikel 3, lid 3, eerste tot en met derde volzin, en lid 6, sub b, artikel 12, artikel 13, leden 1, 2 en 5, artikel 15, leden 1 en 2, artikel 16, lid 1, tweede volzin, leden 2 en 3, artikel 25, lid 1, artikel 33, artikel 36, lid 4, sub 2 en 4, leden 6 en 8, lid 9, lid 3, artikel 39, lid 4, sub a en b, lid 5, sub 1-a en -b, en sub 2, tweede volzin, artikel 40, sub a tot en met e, g en h, artikel 41, lid 1, sub b, c tot en met f, h tot en met q, en s tot en met u, lid 4, sub b en d, lid 6, sub a, leden 7, 9, 10, 11 en 12, artikel 42, lid 1, artikel 43, leden 1, 4 en 8, artikel 44, leden 1, 2, 3, 6 en 7, alsmede bijlage I, lid 1, sub a, zesde tot en met achtste streepje, sub b, d, f en h, en lid 2, van deze richtlijn in nationaal recht om te zetten of in elk geval door deze niet aan de Commissie mee te delen;
1)

Staat het recht van de EU, in het bijzonder de regeling over de vrijheid van vestiging en over het vrije kapitaalverkeer, eraan in de weg dat een inwoner van België die op zijn verzoek in Nederland wordt belast als ingezetene en die kosten heeft gemaakt ter zake van een door hem als eigen woning bewoond kasteel dat is gelegen in België en aldaar is aangewezen als wettelijk beschermd monument en dorpsgezicht, die kosten in Nederland voor de heffing van inkomstenbelasting niet kan aftrekken op de grond dat het kasteel niet in Nederland is geregistreerd als beschermd monument?
2)

Moet artikel 5, leden 1 en 3, van richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (2) aldus worden uitgelegd dat sprake is van „gebruik […] in het economische verkeer” van een merk in een lidstaat wanneer een onderneming via een internetwebsite in een derde land een overeenkomst sluit tot verkoop en verzending van goederen, die zijn voorzien van het merk, aan een particuliere koper met een aan de verkoper bekend adres in de lidstaat waar het merk is ingeschreven, betaling voor de goederen ontvangt en aan de koper op het overeengekomen adres verzendt of is het in die situatie ook een voorwaarde dat de goederen vóór verkoop te koop zijn aangeboden of daarvoor reclame is gemaakt, die is gericht of via een internetwebsite is vertoond aan consumenten in de betrokken lidstaat?
1)

Was de door de Hongaarse administratieve autoriteiten in het kader van de tijdelijke beschermende maatregelen tegen hoogpathogene aviaire influenza genomen beslissing tot vaststelling van een beschermingsgebied waarin onder meer pluimveetransport werd verboden, verenigbaar met het Unierecht, met name richtlijnen 92/40/EEG (1) en 2005/94/EG (2) van de Raad en beschikking 2006/105/EG van de Commissie? Was de door de Hongaarse administratieve autoriteiten in het kader van de tijdelijke beschermende maatregelen tegen hoogpathogene aviaire influenza genomen beslissing tot gedeeltelijke wijziging van de bepalingen inzake het beschermingsgebied en tot vaststelling in dat verband van een verbod in dat gebied op onder meer de doorvoer van pluimvee, alsook de maatregel die de bevoegde autoriteit ten aanzien van verzoekster heeft vastgesteld bij een (niet voor hoger beroep vatbare) beslissing houdende het verbod om kalkoenen (voor fokkerijdoeleinden) naar een in het beschermingsgebied, in de onmiddellijke nabijheid van de gedetecteerde infectiehaard gelegen boerderij te transporteren, verenigbaar met het Unierecht, met name richtlijnen 92/40/EEG en 2005/94/EG van de Raad en beschikking 2006/105/EG van de Commissie?
1)

Is artikel 82 van DPR nr. 115 van 30 mei 2002 inzake de betaling van de rechtsbijstand in de Italiaanse rechtsorde — voor zover hierbij is bepaald dat het aan de advocaat verschuldigde honorarium en de aan hem verschuldigde onkosten door de rechterlijke autoriteit met een betalingsopdracht, volgens de tariefregeling voor de beroepsgroep, op zodanige wijze worden vastgesteld dat zij hoe dan ook niet hoger zijn dan de gemiddelde waarden van de tariefregelingen die voor de beroepsgroep gelden voor honoraria, rechten en vergoedingen, rekening gehouden met de aard van de beroepsverplichting, in verband met de gevolgen van de verrichte handelingen voor de procesrechtelijke positie van de verdedigde persoon — verenigbaar met artikel 47, derde alinea, van het [Handvest van de grondrechten] van de Europese Unie dat bepaalt dat rechtsbijstand wordt verleend aan degenen die niet over toereikende financiële middelen beschikken, voor zover die bijstand noodzakelijk is om de daadwerkelijke toegang tot de rechter te waarborgen?
1)

Moeten richtlijn 93/13/EEG (1) van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, en richtlijn 2005/29/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) (PB L 149, blz. 22), in het licht van artikel 38 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat daarmee in strijd is een bepaling van een lidstaat zoals § 151j, lid 1, Občiansky zákonník, in samenhang met de nadere bepalingen van de regeling die in het hoofdgeding aan de orde is, op grond waarvan de schuldeiser, zonder toetsing van de contractuele bedingen door een rechter, de prestatie uit ontoelaatbare bedingen kan opeisen door een zekerheidsrecht op een onroerend goed dat eigendom is van een consument ten uitvoer te leggen, hoewel partijen twisten over de vraag of de bedingen in kwestie ontoelaatbaar zijn?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 108/16

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 29 januari 2013 — Martin Grund/Landesamt für Landwirtschaft, Umwelt und ländliche Räume des Landes Schleswig-Holstein

(Zaak C-47/13)

2013/C 108/34

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesverwaltungsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Martin Grund

Verwerende partij: Landesamt für Landwirtschaft, Umwelt und ländliche Räume des Landes Schleswig-Holstein

Partij bij de procedure: de Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht

Prejudiciële vraag

Is een stuk landbouwgrond dat thans en sinds ten minste vijf jaar wordt gebruikt voor de teelt van grassen of andere kruidachtige voedergewassen, maar tijdens die periode is omgeploegd en ingezaaid met een ander kruidachtig voedergewas (in casu gras dat bedoeld is voor inzaai op bouwland) in plaats van het tot dusver geteelde kruidachtige voedergewas (in casu klavergras), blijvend grasland in de zin van artikel 2, punt 2, van [verordening (EG) nr. 796/2004 (1) van de Commissie van 21 april 2004] of is er in dat geval sprake van vruchtwisseling, die het ontstaan van blijvend grasland uitsluit?

(1) Verordening (EG) Nr. 796/2004 van de Commissie van 21 april 2004 houdende uitvoeringsbepalingen inzake de randvoorwaarden, de modulatie en het geïntegreerd beheers- en controlesysteem waarin is voorzien bij verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers (PB L 141, blz. 18).