2

De voorgeschiedenis van het geding is in de bestreden beschikking uiteengezet als volgt: „1 [Rekwirante], Deutsche Lufthansa [...], is een in Duitsland gevestigde luchtvaartmaatschappij die zich hoofdzakelijk bezighoudt met passagiersvervoer. Haar voornaamste basis is de luchthaven van Frankfurt am Main (Duitsland). 2 Ryanair Ltd is een Ierse lagekostenmaatschappij die gebruikmaakt van de installaties op de luchthaven Frankfurt-Hahn (Duitsland). 3 De luchthaven Frankfurt-Hahn is gelegen op het grondgebied van het Land Rheinland-Pfalz (deelstaat Rijnland-Palts, Duitsland), op ongeveer 120 km van de stad Frankfurt am Main en op 115 km van de luchthaven Frankfurt am Main. Tot 1992 bevond zich op de plek waar de luchthaven Frankfurt-Hahn gelegen is een militaire basis. Die basis is later omgevormd tot burgerluchthaven. 4 Vanaf 1 januari 1998 werd de exploitatie van de luchthaven Frankfurt-Hahn toevertrouwd aan Flughafen Frankfurt Hahn GmbH (hierna: ‚FFHG’ [...]), waarvan het kapitaal in handen was van enerzijds Flughafen Frankfurt/Main GmbH, de exploitant van de luchthaven Frankfurt-am-Main, als meerderheidsaandeelhouder, en anderzijds het Land Rheinland-Pfalz [...]. Op 31 december 2008 heeft Flughafen Frankfurt/Main zijn volledige deelneming in FFHG verkocht aan het Land Rheinland-Pfalz, dat tot 2017 een meerderheidsaandeel van 82,5 % in FFHG bezat, terwijl de overige 17,5 % in handen was van het Land Hessen (deelstaat Hessen, Duitsland), dat zijn deelneming in het kapitaal van FFHG in 2002 had verworven. 5 Sinds 19 februari 2009 maakt FFHG deel uit van de cashpool van het Land Rheinland-Pfalz. Deze pool is een systeem dat tot doel heeft het gebruik van het kasoverschot van de verschillende holdings, stichtingen en openbare bedrijven van deze deelstaat te optimaliseren. Op grond van deze deelneming ontving FFHG een kredietlijn van 45 miljoen EUR. Dit is de eerste maatregel die in het [litigieuze] besluit is onderzocht. 6 In 2009 verkreeg FFHG eveneens vijf leningen van de Investitions- und Strukturbank van het Land Rheinland-Pfalz (hierna: ‚ISB’). Dit is de tweede maatregel die in het [litigieuze] besluit is onderzocht. 7 De door ISB verstrekte leningen werden ten slotte voor 100 % door het Land Rheinland-Pfalz gegarandeerd. Dit is de derde maatregel die in het [litigieuze] besluit is onderzocht. 8 Bij brief van 17 juni 2008 heeft de Commissie van de Europese Gemeenschappen de Bondsrepubliek Duitsland in kennis gesteld van haar besluit om een eerste formele onderzoeksprocedure als bedoeld in artikel 108, lid 2, VWEU in te leiden inzake de financiering van FFHG en haar financiële betrekkingen met onder meer Ryanair. Deze zaak is geregistreerd onder referentienummer SA.21121 en betrof twaalf maatregelen, waarvan zeven ten gunste van FFHG en vijf met betrekking tot Ryanair en, voor sommige van die maatregelen, andere luchtvaartmaatschappijen (hierna: ‚Hahn I-procedure’). Deze procedure heeft geleid tot besluit (EU) 2016/789 van de Commissie van 1 oktober 2014 betreffende de door Duitsland ten uitvoer gelegde staatssteun SA.21121 (C29/08) (ex NN 54/07) met betrekking tot de financiering van de luchthaven Frankfurt-Hahn en de financiële betrekkingen tussen de luchthaven en Ryanair (PB 2016, L 134, blz. 46; hierna: ‚Hahn I-besluit’). Dit besluit is het voorwerp van het beroep Deutsche Lufthansa/Commissie, dat ter griffie van het Gerecht is ingeschreven onder nummer T‑492/15. 9 In de tussentijd stelde de Commissie de Bondsrepubliek Duitsland bij brief van 13 juli 2011 in kennis van een tweede besluit tot inleiding van een formele onderzoeksprocedure inzake vermeende staatssteun ten gunste van de luchthaven Frankfurt-Hahn, bestaande uit de drie in de punten 5 tot en met 7 hierboven genoemde maatregelen (hierna: „[aan de orde zijnde] maatregelen”). Dit besluit is bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie van 21 juli 2012 (PB 2012, C 216, blz. 1, hierna: ‚Hahn II-besluit’). [Litigieus besluit] 10 In het [litigieuze] besluit heeft de Commissie zich allereerst op het standpunt gesteld dat bepaalde maatregelen staatssteun vormden in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU, die op grond van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU verenigbaar was met de interne markt. Zij doelt daarmee met name op, ten eerste, de vanuit de cashpool van het Land Rheinland-Pfalz aan FFHG verstrekte kredietlijn, ten tweede de ISB-leningen nrs. 2 en 5, en ten derde de door het Land Rheinland-Pfalz aan FFHG verleende garantie ter dekking van 100 % van het uitstaande saldo van de ISB-leningen. Vervolgens heeft de Commissie besloten dat de ISB-leningen nrs. 1, 3 en 4 geen staatssteun vormden. 11 Naast het in punt 8 hierboven aangehaalde Hahn I-besluit en het [litigieuze] besluit heeft de Commissie op 31 juli 2017 besluit C(2017) 5289 vastgesteld inzake de door Duitsland ten uitvoer gelegde steunmaatregel SA.47969 betreffende exploitatiesteun ten behoeve van de luchthaven Frankfurt-Hahn (PB 2018, C 121, blz. 9; hierna: ‚Hahn III-besluit’). Dit besluit is het voorwerp van het beroep dat ter griffie van het Gerecht is ingeschreven onder nummer T‑218/18. Ten slotte heeft de Commissie een procedure ingeleid op basis van een klacht die rekwirante in 2015 had ingediend en die is geregistreerd onder referentienummer SA.43260. Deze klacht is verschillende keren uitgebreid teneinde ook veertien andere maatregelen ten gunste van de luchthaven Frankfurt-Hahn en Ryanair te omvatten (hierna: ‚Hahn IV-procedure’).”