ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 295/27

Beroep ingesteld op 23 juli 2012 — Rocket Dog Brands/BHIM — Julius-K9 (K9 PRODUCTS)

(Zaak T-338/12)

2012/C 295/49

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Rocket Dog Brands LLC (Hayward, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: J. Reid, Barrister,)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Julius-K9 bt (Szigetszentmiklós, Hongarije)

Conclusies

— vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 mei 2012 (R 1961/2011-4), voor zover daarbij is verworpen het beroep met betrekking tot alle waren van klasse 25 en de volgende goederen van klasse 18, hieruit vervaardigde producten voor zover niet begrepen in andere klassen; portefeuilles, beurzen, beurzen niet van edel metaal; en

— verwijzing van de merkhouder in verzoeksters kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: beeldmerk K9 PRODUCTS in zwart en wit voor onder andere waren van klassen 18 en 25 — gemeenschapsmerk nr. 5966031

Houder van het gemeenschapsmerk: andere partij voor de kamer van beroep

Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

Motivering van de vordering tot nietigverklaring: gemeenschapsbeeldmerk K9 in zwart en wit voor waren van klasse 25, ingeschreven onder nr. 3933256

Beslissing van de nietigheidsafdeling: gedeeltelijke nietigverklaring van het gemeenschapsmerk

Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing voor zover daarbij het gemeenschapsmerk nietig is verklaard en het verzoek tot doorhaling in zijn geheel is afgewezen

Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009
2)

Tweede middel: schending van artikel 107, lid 1, VWEU, omdat de Commissie ten onrechte een economisch voordeel heeft vastgesteld op grond van een onjuiste toetsing van de zogenaamde Altmark-criteria, op basis waarvan een vergoeding voor openbaredienstverplichtingen geen begunstiging in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU is. De Commissie heeft bij de toetsing van alle vier Altmark-criteria voor de beslissing essentiële fouten gemaakt. In het bijzonder met het oog op het derde Altmark-criterium heeft de Commissie niet enkel gekeken naar de daartoe te onderzoeken vraag of de vergoeding hoger was dan noodzakelijk om de kosten van de verrichting van de openbaredienstverplichting te dekken. In plaats daarvan gaat de Commissie op ontoelaatbare wijze na of de omvang van de door het Zweckverband Tierkörperbeseitigung gereserveerde capaciteit voor besmettelijke ziekten met het oog op de mogelijk geachte epizoötiescenario’s inadequaat is, wat zij in weerwil van vakkundig advies bevestigt.
—

de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 3 april 2012 in zaak R 953/2011-3 vernietigen en bijgevolg bevestigen en verklaren dat gemeenschapsmodel nr. 000 169 370-0002, waarvan TUBES RADIATORI srl de houdster is, geldig is, aangezien dit nieuw is en een eigen karakter heeft;
2)

De bestreden maatregelen van de Raad schenden de rechten van verdediging en het recht op een eerlijk proces omdat zij verzoekers niet de mogelijkheid bieden om hun rechten daadwerkelijk uit te oefenen, met name hun recht om te worden gehoord. Wegens de nauwe samenhang tussen de rechten van verdediging en het recht op effectieve rechterlijke toetsing, is ook verzoekers’ recht op een doeltreffende voorziening in rechte geschonden.
—

de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 17 april 2012 in de zaak R 1825/2010-4 te vernietigen, en te verklaren dat overeenkomstig artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 het beroep van opposante bij het BHIM had moeten worden toegewezen voor de volgende diensten van klasse 35: „detailhandel, groothandel, verzenddiensten en elektronische detailhandel in kledij, schoenen en hoeden” en de beslissing van de oppositieafdeling houdende volledige toewijzing van het gemeenschapsmerk nr. 7 396 468„FREE YOUR STYLE” (samengesteld merk) had moeten worden herzien;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 243/25

Beroep ingesteld op 6 juni 2012 — Argo Group International/BHIM — Arisa Assurances (ARIS)

(Zaak T-247/12)

2012/C 243/45

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Argo Group International Holdings Ltd (Hamilton, Bermuda) (vertegenwoordigers: R. Hoy, S. Levine en N. Edbrooke, solicitors)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Arisa Assurances SA (Luxemburg, Luxemburg)

Conclusies

— de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 9 maart 2012 in zaak R 193/2011-2 vernietigen of herzien, zodat verzoeksters merk wordt ingeschreven;

— het BHIM verwijzen in verzoeksters kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekende partij

Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk in kleur „ARIS” voor waren en diensten van klasse 36 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 7390404

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsbeeldmerk in kleur nr. 307470 „ARISA ASSURANCES S.A.” voor waren en diensten van klasse 36

Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag in haar geheel

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: Verzoekster voert aan dat het BHIM en de kamer blijk van een onjuiste rechtsopvatting hebben gegeven door te concluderen dat de merken overeenstemmen in de zin van het merkenrecht en door noodzakelijkerwijs te concluderen dat bij het relevante publiek verwarringsgevaar bestaat.
1)

Met het eerste middel stellen zij dat bij de vaststelling van het bestreden besluit inbreuk is gemaakt op wezenlijke vormvoorschriften. Verzoeksters betogen met name dat bij de vaststelling van het bestreden besluit inbreuk werd gemaakt op hun rechten van verdediging als gevolg van onregelmatigheden in het kader van de uitvoering van de inspectie, met name omdat de Commissie er niet op had toegezien dat de betrokken personen naar behoren werden geïnformeerd over hun verplichtingen tijdens de inspectie en over de gevolgen van niet-nakoming ervan.
1)

Eerste middel, betreffende schending van een wezenlijk vormvoorschrift (motiveringsplicht), waardoor artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) en artikel 4, lid 2, sub c, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn geschonden: — verweerder heeft enkel een abstracte en algemene motivering gegeven voor de weigering om toegang te verlenen tot elk verslag waarover het beschikt betreffende de door de dienst interne audit van de Commissie bij de ECDC uitgevoerde audits; verweerder heeft bovendien niet aangetoond dat er geen hoger openbaar belang bij openbaarmaking bestond; — volgens vaste rechtspraak moeten de redenen om toegang tot documenten te weigeren concreet, individueel en specifiek zijn en daadwerkelijk aangeven welk eventueel belang het recht op toegang van verzoeker opzij zet, en bewust moet worden aangetoond dat er geen hoger openbaar belang bij openbaarmaking is.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 133/27

Beroep ingesteld op 2 maart 2012 — Helleense Republiek/Commissie

(Zaak T-105/12)

2012/C 133/54

Procestaal: Grieks

Partijen

Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: K. Samoni en N. Dafniou)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

— het beroep tot nietigverklaring gegrond te verklaren;

— het bestreden besluit van de Commissie nietig te verklaren;

— de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Met het onderhavige beroep vordert de Helleense Republiek nietigverklaring (krachtens artikel 263 VWEU) van besluit 1472708 van de Commissie van 3 januari 2012 betreffende de betaling van een dwangsom van 31 536 EUR voor elke dag vertraging bij het nemen van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie in zaak C-65/05, voorzover daarin betaling wordt gevorderd van de dwangsom vanaf 22 augustus 2011. Aangezien de Commissie van mening is dat de Helleense Republiek niet de nodige maatregelen heeft genomen om het arrest van het Hof van Justitie in zaak C-65/05 en vervolgens het tweede arrest van het Hof van Justitie in zaak C-109/08 uit te voeren, is de Helleense Republiek volgens het bestreden besluit gehouden voor de periode van 1 juli 2011 tot en met 30 november 2011 een dwangsom van 4 825 008 EUR te betalen.

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij de volgende middelen aan.

1) Eerste middel: onjuiste beoordeling door de Commissie van de maatregelen die de Helleense Republiek ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie moest treffen Verweerster heeft de maatregelen die de Helleense Republiek ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie heeft genomen, onjuist beoordeeld en uitgelegd. De Helleense Republiek stelt dat zij, door wet nr. 4002/2011 vast te stellen, alle nodige maatregelen heeft genomen om het arrest van het Hof van Justitie uit te voeren. Bij deze wet worden, overeenkomstig het arrest van het Hof in zaak C-65/05, de omstreden artikelen van wet nr. 3037/2002 ingetrokken.

2) Tweede middel: misbruik van bevoegdheid door de Commissie De Commissie heeft de grenzen van haar mandaat als hoedster van de Verdragen overschreden, aangezien zij zich niet heeft beperkt tot de vraag of (al dan niet klaarblijkelijk) de vereiste maatregelen waren getroffen, zoals zij had moeten doen. Zij heeft bovendien de grenzen van de arresten van het Hof van Justitie overschreden, aangezien de Helleense Republiek deze arresten integraal heeft uitgevoerd.

3) Derde middel: ontbreken van motivering door de Commissie De Commissie heeft het door de Helleense Republiek bestreden besluit niet gemotiveerd noch uitdrukkelijk de redenen gegeven waarom zij betaling vordert van de dwangsom voor de periode na de vaststelling van wet nr. 4002/2011, namelijk van 22 augustus tot en met 30 november 2011. De Helleense Republiek betwist dit aanvullende bedrag omdat zij meent dat zij de arresten van het Hof van Justitie met de bekendmaking van deze wet integraal heeft uitgevoerd.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 200/17

Beroep ingesteld op 25 april 2012 — European Dynamics Luxembourg en Evropaiki Dinamiki-Proigmena Sistimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis/Europese Politiedienst (Europol)

(Zaak T-183/12)

2012/C 200/36

Procestaal: Grieks

Partijen

Verzoekende partijen: European Dynamics Luxembourg SA (Ettelbrück, Luxemburg) en Evropaiki Dinamiki-Proigmena Sistimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: B. Christianos, advocaat)

Verwerende partij: Europese Politiedienst (Europol)

Conclusies

De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

— het besluit van de Europese Politiedienst (Europol) van 16 februari 2012 waarbij de raamovereenkomst in de openbare aanbesteding D/C3/1104 aan Capgemini Nederland BV is gegund, nietig te verklaren;

— Europol te veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoeksters is berokkend door het verlies van de mogelijkheid de raamovereenkomst te bemachtigen, door henzelf begroot op 161 887 EUR, vermeerderd met rente vanaf de dag van de uitspraak;

— Europol in alle proceskosten van verzoeksters te verwijzen.

Middelen en voornaamste argumenten

Volgens verzoeksters dient het bestreden besluit krachtens artikel 263 VWEU nietig te worden verklaard op grond dat Europol in de loop van de aanbesteding veel gunningscriteria met betrekking tot de beoordeling van zowel de technische als de economische offerte van de inschrijvers heeft gewijzigd, hetgeen duidelijk in strijd is met de geldende bepalingen van verordening nr. 1605/2002 houdende het Financieel Reglement (1), uitvoeringsverordening nr. 2342/2002 (2) daarvan en vaste rechtspraak.

(1) Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen.

(2) Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen.
—

nietigverklaring van beschikking C(2011) 9992 van de Commissie van 22 december 2011 tot vermindering van de uit het Cohesiefonds toegekende bijstand voor de volgende projecten: „Maatregelen in het kader van de ontwikkeling van de tweede fase van het masterplan voor het beheer van vast stedelijk afval in de autonome regio Extremadura” (CCI nr. 2000.ES.16.C.PE.020); afvoerkanalen: „Middenstroomgebied Getafe en benedenstroomgebied van de Arroyo Culebro (stroomgebied van de Taag-waterzuivering)” (CCI nr. 2002.ES.16.C.PE.002); „Hergebruik van gezuiverd water voor de irrigatie van groenzones in Santa Cruz de Tenerife” (CCI nr. 2003.ES.16.C.PE.003), en „Technische bijstand voor het onderzoeken en opzetten van het project voor de uitbreiding en watervoorziening van de Mancomunidad de Algodor” (CCI nr. 2002.ES.16.C.PE.040);
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 109/22

Beroep ingesteld op 9 februari 2012 — IRISL Maritime Training Institute e.a./Raad

(Zaak T-56/12)

2012/C 109/48

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: IRISL Maritime Training Institute (Teheran, Iran), Kara Shipping and Chartering GmbH & Co. KG (Hamburg, Duitsland), Kheibar Co. (Teheran, Iran), Kish Shipping Line Manning Co. (Kish Island, Iran), Fairway Shipping Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) en IRISL Multimodal Transport Co. (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: F. Randolph en M. Lester, Barristers, en M. Taher, Solicitor)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

— besluit 2011/783/GBVB van de Raad van 1 december 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 319 van 2.12.2011, blz. 71) en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 319 van 2.12.2011, blz. 11), nietig verklaren, voor zover zij verzoeksters betreffen;

— verweerder verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van hun beroep voeren verzoeksters vier middelen aan, waarmee zij betogen dat de Raad bij het opnemen van hun namen in de lijsten bij het bestreden besluit en de bestreden verordening:

— heeft nagelaten om een toereikende en voldoende motivering te geven;

— de criteria voor plaatsing op de lijst niet heeft nageleefd, en/of een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door vast te stellen dat deze criteria in het geval van verzoeksters waren vervuld en/of verzoeksters in de lijst heeft opgenomen zonder dat daarvoor een afdoende juridische basis bestond;

— verzoeksters’ rechten van verdediging en recht op een daadwerkelijke rechterlijke toetsing niet in acht heeft genomen; en
—

De instellingen hebben inbreuk gemaakt op artikel 11, lid 9 juncto artikel 2, lid 12, van de „basisverordening” (1) door de hoogte van verzoeksters’ dumpingmarge niet vast te stellen. Voorts, of subsidiair, hebben de instellingen blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en de grenzen van hun beoordelingsvrijheid overschreden in het kader van hun bevoegdheid tot prospectieve beoordeling uit hoofde van artikel 11, lid 3, door toe te staan dat de vaststellingen in verband met de blijvende aard van de gewijzigde omstandigheden de vaststellingen inzake dumping omvatten, waardoor de vaststellingen betreffende de gewijzigde dumpingmarge in het tussentijdse nieuwe onderzoek hun geldigheid verliezen en de analyse van de voortzetting van de dumping zodanig wordt uitgebreid dat zij de vaststellingen betreffende de dumpingmarge omvat/aantast. Ten slotte hebben de instellingen inbreuk gemaakt op verzoeksters’ rechten van verdediging met betrekking tot dumping doordat zij weigeren verzoeksters inzage te verlenen in hun definitieve berekening van de dumping.
6)

Zesde middel: schending van artikel 107, lid 1, VWEU (subsidiair: artikel 107, lid 3, VWEU), door onjuiste berekeningen bij de vergelijking van de sociale kosten. Verzoekster betoogt dat de door de Commissie op basis van de werknemersbijdragen vastgestelde referentiewaarde te hoog is, aangezien de werkgever volgens het Duitse socialezekerheidsrecht enkel de werkgeversbijdragen dient te betalen. Daar de Commissie reeds rekening met de werknemersbijdragen heeft gehouden bij de vaststelling van de loonlast (het totale fictieve brutosalaris), leidt het opnieuw in aanmerking nemen van deze lasten voor de vaststelling van de referentiewaarde tot een dubbeltelling. Volgens verzoekster is de verhoging van de totale loonkosten bovendien onjuist, aangezien het loon van de postambtenaren hoger is dan dit van de werknemers van de particuliere marktdeelnemers.
—

onderhavig beroep gegrond te verklaren en te verklaren dat de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 september 2011 (zaak R 1612/2010-2), waarbij de in oppositieprocedure nr. B 1344995 gewezen beslissing van de oppositieafdeling van het BHIM van 20 juli 2010 is vernietigd en het verzoek om inschrijving van internationaal merk nr. 938 133 als gemeenschapsmerk is afgewezen voor een deel van de waren van de klassen 29 en 30 waarvoor om inschrijving was verzocht, niet in overeenstemming is met verordening nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (thans verordening nr. 297/2009);
—

schending van artikel 2, lid 10, sub i, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1) (hierna: „basisverordening”), aangezien de Raad een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door verzoeksters’ argument te verwerpen volgens hetwelk PTEO en EOS één economische eenheid vormen. Bijgevolg heeft de Raad bij het vaststellen van de uitvoerprijs een ontoelaatbare fictieve commissie afgetrokken op basis van artikel 2, lid 10, sub i, van de basisverordening, nu het vaste rechtspraak is dat het bestaan van één economische eenheid dergelijke aftrek van een fictieve commissie uitsluit;
4)

Vierde middel, uiterst subsidiair: kennelijk onjuiste beoordeling van de gevolgen die de nationale rechter moet verbinden aan de niet-aanmelding van de omvangrijke vrijwillige bijdragen. In punt 202 van de bestreden beschikking heeft de Commissie de nationale rechters aangespoord de terugbetaling van de omvangrijke vrijwillige bijdragen te gelasten en de steun ongeldig te verklaren, en de betrokkenen zich tot de nationale rechter te wenden, terwijl de nationale rechter niet verplicht is om de terugbetaling van de steun en de omvangrijke vrijwillige bijdragen te gelasten, omdat een dergelijke terugbetaling ongepast en praktisch onmogelijk is.
—

de Raad verwijzen in de kosten van verzoekers alsook in de rechten en honoraria in verband met hun vertegenwoordiging in rechte in het onderhavige geding.
3)

Verzoekster is ten onrechte als terroristische organisatie beschouwd, aangezien de door de Raad voorgestelde kwalificatie niet in overeenstemming is met de in gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB neergelegde criteria. Verzoekster betoogt dat de door de Raad gehanteerde criteria blijk geven van een onjuiste uitlegging van het begrip „terrorisme”, die onverenigbaar is met het geldende internationale recht.
3)

Derde middel, ontleend aan het feit dat het Gerecht voor ambtenarenzaken ten onrechte geen rekening heeft gehouden met de wettelijk vereiste continuïteit van loopbaan van voormalige tijdelijke functionarissen, zoals door het Hof van Justitie vastgesteld in zijn recente rechtspraak (zaak C-177/10). Voorts heeft dat Gerecht de grief betreffende de onwettigheid van artikel 5, lid 4 van bijlage XIII bij het Statuut ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard op grond dat rekwirant niet op basis van die bepaling in rang was ingedeeld.
—

de Raad verwijzen in de kosten, met name alle kosten, honoraria en voorschotten die verzoeker voor zijn verweer in de onderhavige zaak heeft moeten betalen.
6)

Zesde middel: onvoldoende motivering door de Commissie doordat de motivering: — algemeen incoherent en op een aantal punten tegenstrijdig is; — onvoldoende verklaart hoe de liberalisering van de kansspelenmarkt een via goedkeuringen op basis van artikel 107, lid 3, sub c, VWEU te bereiken legitiem doel is; — niet afdoende de uitlegging door de Commissie van artikel 107, lid 3, sub c, VWEU verklaart; — de noodzaak van staatssteun niet aantoont en onvoldoende rekening houdt met de fiscale situatie in andere lidstaten; — onvoldoende duidelijk is over de doelstellingen van de Deense wetgeving inzake belasting op kansspelen; — niet ingaat op de Deense regeling voor andere vormen van kansspelen; — de gevolgen van steun aan in het land gevestigde activiteiten inzake kansspelen niet onderzoekt of verklaart.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 32/38

Beroep ingesteld op 30 november 2011 — Yueqing Onesto Electric/BHIM — Ensto (ONESTO)

(Zaak T-624/11)

2012/C 32/76

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Yueqing Onesto Electric Co. Ltd (Zhejiang, China) (vertegenwoordiger: B. Piepenbrink, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij voor de kamer van beroep: Ensto Oy (Porvoo, Finland)

Conclusies

— de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 september 2011 in zaak R 2535/2010-2 vernietigen, en

— het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „ONESTO” voor waren van klasse 9 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. W00909305

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsmerkinschrijving nr. 1980242 van het beeldmerk „ENSTO” voor waren van de klassen 7, 9 en 11; gemeenschapsmerkinschrijving nr. 40600 van het woordmerk „ENSTO” voor waren van de klassen 7, 9, 11 en 16; Finse merkinschrijving nr. 218071 van het woordmerk „ENSTO” voor waren van de klassen 7, 9 en 11

Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel

Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing en afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009, aangezien de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat er gevaar voor verwarring van het oudere merk en het aangevraagde gemeenschapsmerk bestond.
—

krachtens artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) — uitvoeringsbesluit 2011/515/GBVB van de Raad van 23 augustus 2011 tot uitvoering van besluit 2011/273/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië nietig verklaren voor zover Samir Hassan daarbij aan de lijst in de bijlage bij besluit 2011/273/GBVB van de Raad van 9 mei 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië is toegevoegd; — uitvoeringsverordening (EU) nr. 843/2011 van de Raad van 23 augustus 2011 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 442/2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, nietig verklaren voor zover Samir Hassan daarbij aan de lijst in bijlage II bij verordening (EU) nr. 442/2011 van de Raad van 9 mei 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië is toegevoegd;