ARREST VAN HET GERECHT (Vijfde kamer)

26 oktober 2000

Zaak T-138/99

L. Verheyden

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Ambtenaren — Voorafgaande administratieve klacht — Termijnen — Nieuw feit — Bevordering — Vergelijking van verdiensten”

Volledige Franse tekst II-1001

Betreft:

Beroep tot, enerzijds, nietigverklaring van het besluit om verzoeker niet met terugwerkende kracht tot 10 oktober 1989 tot de rang A 4 te bevorderen en van het besluit om hem bij de bevorderingsronde 1998 niet te bevorderen, en anderzijds, vergoeding van de morele schade die hij stelt te hebben geleden.

Beslissing:

Het beroep wordt verworpen. Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

Samenvatting

De bij de artikelen 90 en 91 van het Statuut vastgestelde termijnen voor het indienen van een klacht en het instellen van een beroep zijn van openbare orde en kunnen niet naar believen van partijen en de rechter worden ingeroepen, aangezien zij zijn ingesteld om de duidelijkheid en de zekerheid van de juridische situaties te waarborgen. Eventuele uitzonderingen op of afwijkingen van deze termijnen moeten restrictief worden uitgelegd. Alleen wezenlijke nieuwe feiten kunnen een verzoek om heroverweging van een definitief besluit rechtvaardigen. De wijziging van een beoordelingsrapport is slechts een wezenlijk nieuw feit dat een nieuwe termijn voor het indienen van een klacht tegen een niet-bevorderingsbesluit kan doen ingaan, wanneer het tot aanstelling bevoegd gezag bij de vergelijking van de verdiensten in het kader van de betrokken bevorderingsronde rekening heeft gehouden met de eerste versie van het beoordelingsrapport. In dat geval is het tot aanstelling bevoegd gezag wegens de latere wijziging van het beoordelingsrapport verplicht zijn niet-bevorderingsbesluit te heroverwegen, omdat het op basis van kennelijk onjuiste gegevens en informatie is vastgesteld. (cf. punten 33 en 37) Referentie: Gerecht 26 oktober 1994, Marcato/Commissie, T-18/93, JurAmbt. blz. I-A-215 en II-681, punt 28; Gerecht 11 juli 1997, Chauvin/Commissie, T-16/97, JurAmbt. blz. I-A-237 en II-681, punt 37; 17 september 1998, Pagliarani/Commissie, T-40/98, JurAmbt. blz. I-A-515 en II-1555, punt 25

De verdiensten van de ambtenaren zijn het beslissend criterium voor bevordering en het tot aanstelling bevoegd gezag mag slechts subsidiair rekening houden met de leeftijd van de kandidaten en met hun anciënniteit in de rang of in de dienst. Wanneer een niet-bevorderde ambtenaar niet aantoont dat hij meer verdiensten heeft dan de bevorderde ambtenaren, kunnen de andere factoren, zoals de leeftijd en de anciënniteit, die voor hem misschien gunstiger zijn, het resultaat van de vergelijking van de beoordelingsrapporten door het tot aanstelling bevoegd gezag niet ter discussie stellen. (cf. punten 64 en 70) Referentie: Hof 17 januari 1989, Vainker/Parlement, 293/87, Jurispr. blz. 23; Gerecht 29 februari 1996, Lopes/Hof van Justitie, T-280/94, JurAmbt. blz. I-A-77 en II-239, punt 138; Gerecht 16 september 1998, Rasmussen/Commissie, T-234/97, JurAmbt. blz. I-A-507 en II-1533, punt 27; Gerecht 21 september 1999, Oliveira/Parlement, T-157/98. JurAmbt. blz. I-A-163 en II-851, punt 41

Een ambtenaar kan zich slechts op het vertrouwensbeginsel beroepen wanneer hij van de administratie precieze toezeggingen heeft gekregen waarbij rekening is gehouden met het Statuut. Bij een bevorderingsbesluit moet het tot aanstelling bevoegd gezag de in het Statuut bepaalde criteria eerbiedigen en overeenkomstig artikel 45 de verdiensten vergelijken. Hieruit volgt dat een toezegging van bevordering bij een ambtenaar geen gewettigd vertrouwen kan wekken, aangezien zij is gedaan zonder rekening te houden met de relevante bepalingen van het Statuut. (cf. punt 71) Referentie: Gerecht 26 oktober 1993, Weißenfels/Parlement, T-22/92, Jurispr. blz. II-1095, punt 92; Gerecht 12 mei 1998, Wenk/Commissie, T-159/96, JurAmbt. blz. I-A-193 en II-593, punten 91 en 92