ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 6 april 2022 –

Funline International/EUIPO (AMSTERDAM POPPERS)

(Zaak T‑680/21) ( 1 )

„Uniemerk – Aanvraag voor Uniewoordmerk AMSTERDAM POPPERS – Absolute weigeringsgronden – Merk dat in strijd is met de openbare orde – Artikel 7, lid 1, onder f), van verordening (EU) 2017/1001 – Beschrijvend karakter – Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening 2017/1001 – Onderscheidend vermogen verkregen door gebruik – Artikel 7, lid 3, van verordening 2017/1001”

1. Uniemerk – Beroepsprocedure – Personen die beroep kunnen instellen en partij kunnen zijn in de procedure – Personen wier vorderingen in een beslissing niet zijn toegewezen – Beslissing waarbij een aanvraag tot inschrijving van een merk gedeeltelijk wordt toegewezen en gedeeltelijk wordt afgewezen wegens het beschrijvend karakter en het ontbreken van onderscheidend vermogen voor de betrokken waren en diensten – Geen procesbelang – Niet-ontvankelijkheid (Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 72, lid 4) (zie punten 16, 17)

2. Gerechtelijke procedure – Inleidend verzoekschrift – Vormvereisten – Vaststelling van het voorwerp van het geschil – Summiere uiteenzetting van de aangevoerde middelen – Middelen rechtens niet uiteengezet in het verzoekschrift – Algemene verwijzing naar andere stukken – Niet-ontvankelijkheid [Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 177, lid 1, d)] (zie punt 21)

3. Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst – Beoordeling van het beschrijvend karakter van een teken – Plaatsnamen [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punten 27‑32, 46)

4. Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst – Beoordeling van het beschrijvend karakter van een teken – Criteria – Samengesteld merk – Inaanmerkingneming van de globale perceptie van het merk door het relevante publiek [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punten 34, 41, 42)

5. Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst – Woordmerk AMSTERDAM POPPERS [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punten 44, 47‑51)

6. Uniemerk – Procedurevoorschriften – Ambtshalve onderzoek van de feiten – Omvang – Verplichting om de juistheid van algemeen bekende feiten aan te tonen – Geen [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 95, lid 1)] (zie punt 45)

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) Funline International wordt verwezen in de kosten.

( 1 ) PB C 502 van 13.12.2021.
3.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Zwak onderscheidend vermogen van het oudere merk – Invloed [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 86, 87, 111, 116, 118)
1.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Overeenstemming van de betrokken merken – Beoordelingscriteria – Samengesteld merk [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 21‑23, 81‑83, 100)
2.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beoordelingscriteria [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 32)
In de eerste plaats moet met betrekking tot het feit dat er geen rekening is gehouden met de Josep Carreras-studie worden opgemerkt dat deze studie op de website van EFSA is gepubliceerd op 21 mei 2020, dat wil zeggen vóór de vaststelling van de bestreden verordening, maar na die van uitvoeringsverordening 2020/18, waarbij de goedkeuring van chloorpyrifos niet is verlengd wegens risico’s voor de menselijke gezondheid die EFSA in de verklaring van 31 juli 2019 betreffende chloorpyrifos had vastgesteld. Zoals blijkt uit het onderwerp ervan, heeft deze studie betrekking op het onderzoek van de effecten van permethrin en chloorpyrifos op de wijziging van desoxyribonucleïnezuur (DNA) die wordt veroorzaakt door de remming van topoisomerase II. In hun conclusies hebben de auteurs van de Josep Carreras-studie het volgende overwogen:

„Uit onze resultaten blijkt in het algemeen dat deze verbindingen, ondanks het vermogen van [permethrin en chloorpyrifos] om breuken te induceren in de hotspotregio van het MLL-gen [(mixed lineage leukemia)] na 24 uur, niet in staat zijn om ofwel detecteerbare globale DNA-schade te induceren gemeten aan de hand van γ-H2AX-niveaus, noch om te fungeren als [topoisomerase II]. Voorts detecteren wij geen MLL-breuken na chronische behandeling in onze in-vitro- en in-vivo-systemen, hetgeen erop wijst dat de schade die bij enkelvoudige pulsbehandelingen wordt waargenomen, niet voldoende is om de aanrijking van de [MLL]-gerangschikte klonen te bevorderen.”
17

Volgens verzoekster is de lering van het arrest van 21 september 2017, Easy Sanitary Solutions en EUIPO/Group Nivelles (C‑361/15 P en C‑405/15 P, EU:C:2017:720), alleen van toepassing op het begrip „betrokken sector” in artikel 7, lid 1, van verordening nr. 6/2002, zodat deze lering aldus moet worden begrepen dat wordt aangegeven dat de geïnformeerde gebruiker van het voortbrengsel waarin het litigieuze model is verwerkt of waarop het is toegepast niet bekend hoeft te zijn met het oudere model wanneer dit laatste is verwerkt in of is toegepast op een voortbrengsel van een andere bedrijfstak dan die waarop het litigieuze model betrekking heeft. Alle modellen, met inbegrip van modellen die tot andere sectoren behoren, moeten weliswaar in aanmerking worden genomen om het eigen karakter van het litigieuze model te onderzoeken, maar deze inaanmerkingneming is slechts relevant in de vierde en laatste fase van het onderzoek, namelijk de fase waarin de algemene indruk van de conflicterende modellen wordt vergeleken. Daarentegen moeten de eerste drie fasen van het onderzoek, inzake de identificatie van de betrokken sector, van de geïnformeerde gebruiker en van de mate van vrijheid van de ontwerper in deze sector, slechts ten aanzien van het litigieuze model worden doorlopen. Bovendien maakt dit arrest het mogelijk, of legt het zelfs de verplichting op, om rekening te houden met de daadwerkelijk verhandelde voortbrengselen waarin het litigieuze model is verwerkt of waarop het moet worden toegepast.
41

Aangaande de uitspraak door het relevante publiek van een woord uit een vreemde taal, heeft het Gerecht geoordeeld dat moeilijk met zekerheid kan worden vastgesteld hoe de gemiddelde consument dit woord in zijn moedertaal uitspreekt. Ten eerste is het niet zeker dat dit woord als een vreemd woord wordt herkend. Ten tweede wordt het betrokken woord, gesteld dat de vreemde oorsprong ervan wordt herkend, niet noodzakelijk uitgesproken zoals in de brontaal. De juiste uitspraak volgens de brontaal veronderstelt immers dat de betrokken persoon deze uitspraak kent en bovendien in staat is het betrokken woord met de juiste tongval uit te spreken. Ten derde dient in het kader van de beoordeling van het verwarringsgevaar ook nog te worden aangetoond dat de meerderheid van het relevante publiek daartoe in staat is [zie in die zin arrest van 1 februari 2005, SPAG/BHIM – Dann en Backer (HOOLIGAN), T‑57/03, EU:T:2005:29, punt 58].
Artikel 103 van verordening 2017/1001 heeft als opschrift „Herroeping van beslissingen” maar heeft ook betrekking op de doorhaling van inschrijvingen, en bepaalt in de leden 1 en 2:

„1. Indien het [EUIPO] een inschrijving in het register heeft gedaan of een beslissing heeft genomen waarbij het een kennelijke fout heeft gemaakt, haalt het deze inschrijving door of herroept het deze beslissing. Indien er slechts één partij in de procedure is en de inschrijving of handeling van invloed is op haar rechten, wordt zelfs tot doorhaling of herroeping overgegaan wanneer de partij de fout niet had ontdekt.

2. De in lid 1 bedoelde doorhaling of herroeping wordt, ambtshalve of op verzoek van een der partijen in de procedure, uitgevoerd door de dienst die de inschrijving heeft gedaan of de beslissing heeft genomen. De doorhaling van de inschrijving in het register of de herroeping van de beslissing wordt uitgevoerd binnen een jaar na de datum van vermelding in het register of vaststelling van de beslissing, na raadpleging van de partijen in de procedure en van elke in het register vermelde houder van rechten op het betrokken Uniemerk. Het [EUIPO] houdt een register bij van deze doorhalingen en herroepingen.”
Artikel 1, leden 1 en 2, van besluit 2014/119 bepaalt:

„1. Alle tegoeden en economische middelen die toebehoren aan, eigendom zijn van, in bezit zijn van of onder zeggenschap staan van de op de lijst in de bijlage geplaatste personen die als verantwoordelijk geïdentificeerd zijn voor het verduisteren van Oekraïense overheidsmiddelen en personen die verantwoordelijk zijn voor mensenrechtenschendingen in Oekraïne, en natuurlijke personen of rechtspersonen, entiteiten of lichamen die banden hebben met hen, worden bevroren.

2. Er worden geen tegoeden of economische middelen rechtstreeks of onrechtstreeks ter beschikking gesteld aan of ten behoeve van de op de lijst in de bijlage geplaatste natuurlijke personen of rechtspersonen, entiteiten of lichamen.”
5.

Steunmaatregelen van de staten – Verbod – Uitzonderingen – Met de interne markt verenigbare steun – Steunmaatregelen tot herstel van de schade die is veroorzaakt door natuurrampen of andere buitengewone gebeurtenissen – Strikte uitlegging – Noodzaak van overeenstemming tussen het steunbedrag en de omvang van de schade – Steun verleend in een noodsituatie om het hoofd te bieden aan buitengewone gebeurtenissen zoals erkend door de vertegenwoordigers van de Unie – Geen invloed [Art. 107, lid 2, b), VWEU] (zie punten 71‑79)
1.

Beroepen van ambtenaren – Voorafgaande administratieve klacht – Termijnen – Aanvang – Handeling die niet is bekendgemaakt en waarvan de verzoeker geen kennis is gegeven – Exacte kennis van de inhoud en de redenen – Verplichting om binnen een redelijke termijn de volledige tekst van de handeling te vragen wanneer het bestaan ervan bekend is – Onmogelijkheid voor de verzoeker om kennis te nemen van het bestaan ervan – Gevolgen (Ambtenarenstatuut, art. 25, derde alinea, en 90, lid 2; Regeling andere personeelsleden, art. 46) (zie punten 24‑32)
7.

Steunmaatregelen van de staten – Terugvordering van onrechtmatige steun – Steun die met schending van de procedureregels van artikel 108 VWEU is verleend – Eventueel gewettigd vertrouwen van de steunontvangers – Geen, behoudens buitengewone omstandigheden – Gewettigd vertrouwen dat is gewekt door de buitensporig lange duur van de administratieve procedure – Verplichting van de Commissie om binnen een redelijke termijn een besluit te nemen – Beoordeling in concreto (Art. 108 VWEU; verordening nr. 659/1999 van de Raad, art. 13, lid 2, en 14, lid 1) (zie punten 100-133)
3.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten – Beoordelingscriteria – Complementariteit van de waren of diensten [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 24‑26, 39, 52)
9.

Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid – Beperkende maatregelen tegen de Democratische Republiek Congo – Werkingssfeer – Personen die betrokken zijn geweest bij het beramen, aansturen of plegen van handelingen die ernstige schendingen of misbruik van de mensenrechten inhouden – Begrip – Personen die dergelijke handelingen in het verleden hebben gepleegd, ondanks het feit dat er geen bewijs is dat zij thans bij dergelijke handelingen zijn betrokken of eraan deelnemen – Daaronder begrepen [Besluit 2010/788/GBVB van de Raad, zoals gewijzigd bij besluit (GBVB) 2016/2231 en besluit (GBVB) 2019/2109, art. 3, lid 2, b), en bijlage II; verordening nr. 1183/2005 van de Raad, art. 2 ter, lid 1, b), en verordening nr. 2019/2101 van de Raad, bijlage] (zie punt 165)
3.

Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid – Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne – Besluit tot bevriezing van tegoeden – Vaststelling of handhaving op basis van een door de autoriteiten van een derde land gevoerde gerechtelijke procedure wegens het verduisteren van overheidsmiddelen of wegens machtsmisbruik door een openbaar ambtsdrager – Voorwaarden – Nationale beslissing die met inachtneming van de rechten van de verdediging en het recht op effectieve rechterlijke bescherming is genomen – Verplichting van de bevoegde autoriteit van de Unie om in geval van betwisting aan te tonen dat de tegen de betrokken personen of entiteiten in aanmerking genomen redenen gegrond zijn – Verplichting van de Raad om na te gaan of deze rechten zijn geëerbiedigd – Schending [Besluit 2014/119/GBVB van de Raad, zoals gewijzigd bij besluit (GBVB) 2020/373 van de Raad, bijlage; verordeningen nr. 208/2014, bijlage I, en 2020/370 van de Raad] (zie punten 76, 78‑85, 88‑90, 92, 94‑98, 109, 110)
6.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Weging van de punten van overeenstemming of van verschil van de tekens – Inaanmerkingneming van de intrinsieke kenmerken van de tekens of van de verkoopmodaliteiten van de waren of diensten [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 91, 93, 94)
4.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten – Beoordelingscriteria – Complementariteit van de waren of diensten [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 68, 69, 84)
4.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst – Begrip – Merk bestaande uit een woord of een neologisme dat ontstaat uit een combinatie van elementen [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punt 37)
1.

Ambtenaren – Pensioenen – Pensioenrechten verworven vóór de indiensttreding bij de Unie – Overdracht aan de regeling van de Unie – Extra pensioenjaren – Weigering om de betrokkene het bedrag aan pensioenrechten terug te betalen dat niet in aanmerking is genomen bij de berekening van de pensioenjaren van de Unie – Mogelijkheid voor de betrokkene om beroep in te stellen op grond van ongerechtvaardigde verrijking van de Unie (Art. 268 en 340 VWEU; Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, art. 47; Ambtenarenstatuut, bijlage VIII, art. 11, lid 2) (zie punten 35, 36)
2.

Uniemerk – Afstand, verval en nietigheid – Relatieve nietigheidsgronden – Bestaan van een niet-ingeschreven merk of van een ander in het economische verkeer gebruikt teken – Gebruik van het teken in het economische verkeer – Begrip – Gebruik in het kader van een handelsactiviteit waarmee een economisch voordeel wordt nagestreefd [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 4, en 53, lid 1, c)] (zie punten 17, 30)
3.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten – Complementariteit van de waren of diensten [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 25, 26)
2.

Landbouw – Eenvormige wettelijke regelingen – Definitie, aanduiding, presentatie, etikettering en bescherming van geografische aanduidingen van gedistilleerde dranken – Verordening nr. 110/2008 – Bescherming van geografische aanduidingen – Bescherming tegen direct of indirect commercieel gebruik – Beoordelingscriteria – Noodzaak van gebruik in een vorm die identiek is aan of vergelijkbaar met het gebruik van de geregistreerde aanduiding [Verordeningen van het Europees Parlement en de Raad nr. 110/2008, art. 16, a), en nr. 1308/2013, art. 103, lid 2, a)] (zie punten 33-35)
3.

Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid – Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne – Besluit tot bevriezing van tegoeden – Vaststelling of handhaving op basis van een door de autoriteiten van een derde land gevoerde gerechtelijke procedure inzake verduistering van overheidsmiddelen of misbruik van bevoegdheid door de houder van een openbaar ambt – Voorwaarden – Nationale beslissing die met inachtneming van de rechten van de verdediging en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte is genomen – Verplichting van de bevoegde autoriteit van de Unie om in geval van betwisting aan te tonen dat de tegen de betrokken personen of entiteiten in aanmerking genomen redenen gegrond zijn – Op de Raad rustende verplichting om na te gaan of die rechten zijn geëerbiedigd – Schending (Besluit 2014/119/GBVB, zoals gewijzigd bij besluit (GBVB) 2020/373, bijlage; verordeningen nr. 208/2014, bijlage I, en 2020/370 van de Raad) (zie punten 74‑83, 85, 88, 90, 92, 104, 105)
2)

Het EUIPO wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van Magnetec - Gesellschaft für Magnettechnologie mbH, met inbegrip van de in verband met de procedure voor de kamer van beroep gemaakte noodzakelijke kosten.
2.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 45)
3.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 37)
1.

Gemeenschapsmodellen – Procedurevoorschriften – Herstel in de vorige toestand – Voorwaarden – In de gegeven omstandigheden noodzakelijke zorgvuldigheid – Delegatie van de administratieve taken voor de vernieuwing van een model (Verordening nr. 6/2002 van de Raad, art. 67, lid 1) (zie punten 17, 19)
5.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder bekend merk – Uitbreiding van de bescherming van het oudere bekende merk tot niet-soortgelijke waren of diensten – Voorwaarden – Ongerechtvaardigd voordeel uit het onderscheidend vermogen of de reputatie van het oudere merk – Afbreuk aan het onderscheidend vermogen of de reputatie van het oudere merk – Beoordelingscriteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 5) (zie punt 58)
1.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beoordelingscriteria [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 24, 25, 54)
33

Het eerste middel betreft de maatregelen in verband met de snelwegen die door Autostrade per l’Italia worden geëxploiteerd. Wat dit betreft zetten verzoeksters uiteen dat de beoordeling van de Commissie, volgens welke de maatregelen betreffende de door Autostrade per l’Italia geëxploiteerde snelwegen voldoen aan de criteria van de mededeling inzake compensatie voor de openbare dienst en dus verenigbaar zijn met de interne markt, op drie onjuiste premissen berust. De eerste is de kwalificatie van de aanleg van „la Gronda di Genova” als reeds gepland werk dat deel uitmaakt van een project dat al in 2002 aan Autostrade per l’Italia in concessie is gegeven, terwijl het in werkelijkheid gaat om een geheel nieuw project ten opzichte van de lopende concessies, waarvoor een nieuwe gunningsprocedure nodig is. De tweede is dat Autostrade per l’Italia houder is van één concessie, terwijl deze vennootschap in werkelijkheid profiteert van een bundel afzonderlijke concessies. De derde is dat Autostrade per l’Italia en de Italiaanse autoriteiten de kosten voor uitvoering van de werken die de litigieuze verlenging rechtvaardigen correct hebben berekend, terwijl dit niet het geval is. Bovendien, los van de analyse betreffende de premissen in kwestie, voeren verzoeksters aan dat de analyse van de Commissie inzake de verenigbaarheid van de litigieuze maatregelen met de hoofdstukken 2.2 tot en met 2.10 van de mededeling inzake compensatie voor de openbare dienst (zie punt 15 hierboven) onjuist is.
52

In de eerste plaats moet eraan worden herinnerd dat verzoeker stelt dat hij in augustus 2013 is opgehouden te werken voor de AEOI en dat hij geen enkele band meer heeft met die organisatie. Tot staving van deze stelling legt verzoeker ten eerste een verklaring van 5 mei 2019 over, ondertekend door de directeur-generaal van de AEOI, volgens welke verzoeker van 23 april 2011 tot en met 31 augustus 2013 heeft gewerkt als „vicevoorzitter van de [AEOI] voor uitvoerende zaken en adjunct voor de administratieve en financiële aangelegenheden van die organisatie”. In antwoord op de in het verweerschrift geformuleerde kritiek van de Raad dat bovengenoemde verklaring van geringe technische kwaliteit is en niet is gecertificeerd, heeft verzoeker bij de indiening van de repliek een nieuwe verklaring overgelegd, afkomstig van de directeur-generaal personeelsontwikkeling en toelagen van de AEOI van 22 januari 2020. In laatstgenoemde verklaring, waarvan de inhoud identiek is aan die van de verklaring van 5 mei 2019, wordt vermeld dat verzoeker na 31 augustus 2013 geen positie, functie of arbeidsbetrekking bij de AEOI heeft vervuld. Ten tweede voert verzoeker aan dat zijn vermeende hoedanigheid van plaatsvervangend directeur van de AEOI wordt tegengesproken door een persbericht van het ministerie van Buitenlandse Zaken van het Verenigd Koninkrijk van 23 juni 2019, volgens hetwelk de minister belast met het Midden-Oosten had samengewerkt met onder meer de plaatsvervangende directeur van de AEOI, A. Ten derde merkt verzoeker in repliek op dat zijn naam in geen enkel rapport van de AEOI voorkomt. Volgens verzoeker vermelden de verschillende rapporten van deze organisatie regelmatig de namen van de wettelijke vertegenwoordigers van de AEOI, met name die van de voorzitter ervan. Ten vierde en tot slot merkt verzoeker op dat sinds de ondertekening van het gemeenschappelijk actieplan het Iraanse nucleaire programma onder strikt toezicht staat van de Internationale Organisatie voor Atoomenergie (IAEA) en de Unie. Indien verzoeker nog steeds een band met de AEOI had, zou de Raad derhalve over gegevens hebben beschikt om dit te bewijzen.