Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Gemeenschappelijke handelspolitiek - Verdediging tegen dumpingpraktijken - Dumpingmarge - Vaststelling van normale waarde - Bij voorrang in aanmerking te nemen factor - Prijs in kader van normale handelstransacties - Gebruik van andere factoren - Voorwaarden - Geen verkopen in kader van normale handelstransacties of die bruikbare vergelijking mogelijk maken op binnenlandse markt - Normale handelstransacties - Verkopen die bruikbare vergelijking mogelijk maken - Begrip - Representativiteitsdrempel voor verkopen op binnenlandse markt

(Verordening nr. 2423/88 van de Raad, art. 2, lid 3, sub a en b)

2. Gemeenschappelijke handelspolitiek - Verdediging tegen dumpingpraktijken - Dumpingmarge - Vaststelling van normale waarde - Prijs in kader van normale handelstransacties - Beëindiging van produktie van op binnenlandse markt verkochte modellen - Geen invloed op berekening van normale waarde

(Verordening nr. 2423/88 van de Raad, art. 2, lid 3, sub a en b)

3. Gemeenschappelijke handelspolitiek - Verdediging tegen dumpingpraktijken - Dumpingmarge - Vaststelling van normale waarde - Wijze van vaststelling van aangenomen waarde - Overeenstemming van bepalingen van anti-dumpingbasisverordening met anti-dumpingcode van GATT

(Verordening nr. 2423/88 van de Raad, art. 2, lid 3, sub b-ii; overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van de Algemene Overeenkomst betreffende Tarieven en Handel, de "anti-dumpingcode van 1979", art. 2, lid 4)

4. Gemeenschappelijke handelspolitiek - Verdediging tegen dumpingpraktijken - Dumpingmarge - Vaststelling van normale waarde - Gebruik van aangenomen waarde - Rangorde van verschillende berekeningsmethoden - Berekening winstmarge - Berekening in eerste instantie op basis van winst van producent of exporteur op winstgevende verkopen van soortgelijke produkten op binnenlandse markt - Rechtvaardiging - Inaanmerkingneming van specifieke kenmerken van betrokken onderneming

(Verordening nr. 2423/88 van de Raad, art. 2, lid 3, sub b-ii)

5. Gemeenschappelijke handelspolitiek - Verdediging tegen dumpingpraktijken - Dumpingmarge - Vaststelling van normale waarde - Gebruik van aangenomen waarde - Winstmarge - Exportverkopen aan Original Equipment Manufacturers (OEM' s) - Geen vergelijkbare verkopen op binnenlandse markt - Vaststelling op redelijke grondslag - Berekening op basis van percentage van door onderneming op binnenlandse verkopen van merkprodukten behaalde winst - Wettigheid

(Verordening nr. 2423/88 van de Raad, art. 2, lid 3, sub b-ii)

Samenvatting

1. Volgens de bewoordingen en de opbouw van artikel 2, lid 3, sub a, van anti-dumpingbasisverordening nr. 2423/88 moet bij de vaststelling van de normale waarde in de eerste plaats rekening worden gehouden met de prijs die bij normale handelstransacties werkelijk is of moet worden betaald. Blijkens artikel 2, lid 3, sub b, van de basisverordening mag immers van dit beginsel slechts worden afgeweken, wanneer geen verkopen van soortgelijke produkten in het kader van normale handelstransacties plaatsvinden, of indien deze verkopen geen bruikbare vergelijking mogelijk maken.

Het in voormeld artikel bedoelde begrip normale handelstransacties heeft betrekking op de aard van de verkopen als zodanig. Het moet dienen om bij de vaststelling van de normale waarde die situaties buiten beschouwing te laten, waarin de verkopen op de binnenlandse markt niet tot stand komen in het kader van normale handelstransacties, met name wanneer een produkt wordt verkocht tegen prijzen beneden de produktiekosten of wanneer transacties plaatsvinden tussen partijen die geassocieerd zijn of een compensatieregeling toepassen.

Het vereiste dat de verkopen op de binnenlandse markt een bruikbare vergelijking mogelijk moeten maken, betreft de vraag, of die verkopen voldoende representatief zijn om als basis voor de vaststelling van de normale waarde te dienen. Daartoe moeten de transacties op de binnenlandse markt het normale gedrag van de kopers weerspiegelen en voortspruiten uit een normale prijsvorming.

De Raad en de Commissie gaan er in de regel van uit, dat aan dit vereiste is voldaan wanneer de betrokken producent op de binnenlandse markt meer dan 5 % van de exporten naar de Gemeenschap afzet. Die praktijk verschaft de betrokken producenten een zekere mate van rechtszekerheid ten aanzien van de wijze waarop de gemeenschapsinstellingen de representativiteit van de verkopen op de binnenlandse markt beoordelen. Met het oog daarop dient het 5 %-criterium te worden gehandhaafd en mag er enkel in uitzonderlijke omstandigheden van worden afgeweken.

Dergelijke omstandigheden kunnen zich voordoen, wanneer de totale omvang van de verkopen op de binnenlandse markt niet groot genoeg is om ervoor te zorgen, dat de verkoopprijzen tot stand komen door de wet van vraag en aanbod.

Daarentegen volstaat een in absolute termen gering verkoopvolume op zichzelf niet als rechtvaardiging voor een afwijking van de 5 %-regel. Door een afwijking van de 5 %-regel op grond van de bijzonderheden van ieder afzonderlijk toe te staan, zou men de rechtszekerheid in gevaar brengen die deze regel juist beoogt te waarborgen.

2. De stopzetting van de produktie van de op de binnenlandse markt verkochte modellen is in beginsel niet van invloed op de berekening van de normale waarde, daar artikel 2, lid 3, sub b, van anti-dumpingbasisverordening nr. 2423/88 alleen aan de verkopen refereert.

3. Artikel 2, lid 3, sub b-ii, van anti-dumpingbasisverordening nr. 2423/88 is in overeenstemming met artikel 2, lid 4, van de anti-dumpingcode van de GATT, aangezien die bepaling niet meer doet dan - zonder tegen de geest van laatstgenoemde bepaling in te gaan - voor de verschillende situaties die zich in de praktijk kunnen voordoen, de redelijke methoden aan te geven voor de berekening van de aangenomen normale waarde van het produkt waarvan wordt gezegd dat het tegen dumpingprijzen naar de Gemeenschap wordt uitgevoerd.

Het in algemene bewoordingen gestelde artikel 2, lid 4, van de anti-dumpingcode preciseert immers niet, of de winst die gewoonlijk wordt behaald bij verkopen van produkten van dezelfde algemene soort op de binnenlandse markt van het land van oorsprong, betrekking heeft op de door de betrokken exporteur behaalde winst dan wel op de gemiddelde winst van alle producenten op de binnenlandse markt.

4. De drie in artikel 2, lid 3, sub b-ii, van de basisverordening neergelegde methodes voor de berekening van de aangenomen normale waarde moeten worden toegepast in de volgorde waarin zij in anti-dumpingbasisverordening nr. 2423/88 voorkomen.

De winstmarge moet dus bij voorrang worden berekend aan de hand van de door de producent bij de winstgevende verkopen van soortgelijke produkten op de binnenlandse markt geboekte winst. Enkel indien de gegevens ontbreken, onbetrouwbaar of onbruikbaar zijn, moet de winstmarge op basis van de door andere producenten op de verkopen van een soortgelijk produkt behaalde winst worden berekend.

Door aldus voorrang toe te kennen aan het gebruik van de gegevens betreffende de betrokken individuele producent, beoogt voormeld artikel 2, lid 3, sub b-ii, te waarborgen dat de aangenomen normale waarde zo nauw mogelijk aansluit bij de situatie die zou hebben bestaan indien de producent het betrokken produkt inderdaad in voldoende hoeveelheden op de binnenlandse markt had verkocht. Deze bepaling garandeert dus, dat elke onderneming op basis van haar eigen specifieke kenmerken wordt beoordeeld.

Tot die kenmerken behoort het prijsbeleid van de betrokken producent op de binnenlandse markt. De gegevens betreffende de met een dergelijk beleid behaalde winsten mogen niet worden genegeerd op de enkele grond dat de winstmarge bijzonder hoog is in vergelijking met de winst van andere producenten op die markt.

5. Wanneer geen enkele vreemde producent of exporteur zijn produkten op de binnenlandse markt aan Original Equipment Manufacturers (OEM' s) verkoopt, wordt de winstmarge voor in de Gemeenschap aan OEM-kopers verkochte produkten op redelijke wijze in de zin van artikel 2, lid 3, sub b-ii, laatste zin, van anti-dumpingverordening nr. 2423/88 vastgesteld door ze te bepalen op basis van een percentage van de winst die de betrokken onderneming op de verkoop van merkprodukten op de binnenlandse markt behaalt, en niet op basis van een verwijzing naar een eenvormige gemiddelde waarde, berekend uitgaande van de winstmarges van alle betrokken producenten op hun verkopen van merkprodukten.

De OEM-verkopen en de traditionele verkopen van merkprodukten zijn immers twee mogelijkheden voor de afzet van de produktie van een zelfde fabrikant. De keuze van de ene of de andere mogelijkheid wordt gemaakt aan de hand van identieke rentabiliteitscriteria die specifiek zijn voor de betrokken onderneming.

Er bestaat dus noodzakelijkerwijs een verband tussen de OEM-verkopen en de verkopen van merkprodukten, zodat de winstmarge voor de OEM-verkopen redelijkerwijs op basis van de winstmarge voor de verkopen van merkprodukten mag worden vastgesteld.

Aangezien de aangenomen normale waarde dient om te kunnen vaststellen wat de verkoopprijs van een produkt zou zijn geweest indien dit produkt op de binnenlandse markt werd verkocht, is het gebruik van de gegevens betreffende de betrokken individuele producent daartoe de meest geschikte manier, in het bijzonder wanneer deze gegevens aanzienlijk verschillen van die betreffende de andere producenten.

Wanneer de winstmarges op de verkopen van merkprodukten aanzienlijk uiteenlopen, is de toepassing van een uniforme marge voor alle betrokken producenten, die gelijk is aan het gemiddelde van alle winstmarges door alle producenten op die produkten behaald, in strijd met die doelstelling. Immers, op de producent die een kleine marge heeft behaald, zou een hogere gemiddelde marge worden toegepast, terwijl de producent met een hoge reële marge zou profiteren van een lagere gemiddelde marge.