ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Procedure — Beroepstermijnen — Verval van recht — Verschoonbare dwaling — Begrip

2. Beroep wegens nalaten — Natuurlijke of rechtspersonen — Nalaten dat vatbaar is voor beroep — Nalaten om procedure wegens niet-nakoming in te leiden — Niet-ontvankelijkheid — (Art. 226 EG en 232, derde alinea, EG)

Samenvatting

1. Met betrekking tot beroepstermijnen is een dwaling verschoonbaar wanneer zij voortvloeit uit een door de betrokken instelling zelf veroorzaakt misverstand en de verzoeker te goeder trouw is en alle zorgvuldigheid aan de dag heeft gelegd die van een marktdeelnemer met normale kennis van zaken mag worden verwacht.

cf. punt 35

2. Een door een natuurlijke of rechtspersoon ingesteld beroep wegens nalaten, dat strekt tot vaststelling dat de Commissie, door te verzuimen tegen een lidstaat een procedure wegens niet nakoming in te leiden, in strijd met het Verdrag heeft nagelaten een beslissing te nemen, is niet-ontvankelijk. Natuurlijke of rechtspersonen kunnen zich immers slechts op artikel 232, derde alinea, EG beroepen om te doen vaststellen dat een instelling in strijd met het Verdrag heeft nagelaten handelingen, andere dan aanbevelingen of adviezen, te verrichten waarvan zij de potentiële adressaten zijn of die hen rechtstreeks en individueel zouden raken. In het kader van de door artikel 226 EG geregelde niet-nakomingsprocedure kan de Commissie evenwel uitsluitend handelingen verrichten die tot de lidstaten zijn gericht. Bovendien volgt uit het stelsel van artikel 226 EG dat noch het met reden omkleed advies, dat slechts een prealabel is voor de eventuele instelling van een beroep wegens niet-nakoming bij het Hof, noch de adiëring van het Hof door de daadwerkelijke instelling van een dergelijk beroep een handeling kan zijn die natuurlijke of rechtspersonen rechtstreeks raakt.

cf. punt 44
36

Hoewel de vraag of het gedrag van een partij onrechtmatig is, relevant is voor de verdeling van de kosten die het Gerecht overeenkomstig artikel 87, leden 1 en 3, tweede alinea, van het Reglement voor de procesvoering gelast in het arrest of de beschikking waardoor een einde aan het geding komt, is deze vraag immers volstrekt irrelevant in het stadium van de begroting van de kosten door het Gerecht overeenkomstig artikel 92, lid 1, van dit Reglement. Laatstgenoemde procedure is een objectieve procedure, die tot doel heeft de ten behoeve van de procedure absoluut noodzakelijke kosten vast te stellen, los van de vraag of het aan deze kosten ten grondslag liggende gedrag onrechtmatig is.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring - Voor beroep vatbare handelingen - Begrip - Handelingen die bindende rechtsgevolgen in leven roepen - Zuiver bevestigend besluit - Daarvan uitgesloten

(Art. 230 EG)

Samenvatting

$$Als voor beroep tot nietigverklaring vatbare handelingen of besluiten in de zin van artikel 230 EG zijn te beschouwen maatregelen die bindende rechtsgevolgen in het leven roepen welke de belangen van de verzoeker kunnen aantasten doordat zij diens rechtspositie aanmerkelijk wijzigen. Om uit te maken of een handeling of besluit dergelijke gevolgen sorteert, moet te rade worden gegaan met de inhoud ervan. Een beroep tot nietigverklaring van een besluit dat slechts de bevestiging is van een eerder, niet binnen de termijn bestreden besluit, is dus niet-ontvankelijk. Een besluit is slechts een bevestiging van een eerder besluit, wanneer het ten opzichte van het eerdere besluit geen enkel nieuw element bevat en daaraan geen heronderzoek van de situatie van de adressaat van het eerdere besluit is voorafgegaan.

( cf. punt 25 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Gemeenschapsmerk - Beroepsprocedure - Beroep tegen afwijzing van merkaanvraag na oppositie - Intrekking van oppositie - Beroep dat zonder voorwerp is geraakt - Afdoening zonder beslissing

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 113; verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 63)

2. Gemeenschapsmerk - Opmerkingen van derden en oppositie - Intrekking van oppositie - Toelaatbaar te allen tijde

(Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 42-44)

Samenvatting

$$1. Door de intrekking van een oppositie tegen de inschrijving van een gemeenschapsmerk, raakt het beroep bij het Gerecht tegen de beslissing van een kamer van beroep van het Bureau voor de harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) waarbij de merkaanvraag wegens de oppositie is afgewezen, zonder voorwerp, zodat het Gerecht overeenkomstig artikel 113 van het Reglement voor de procesvoering niet hoeft te beslissen.

Wanneer de oppositie wordt ingetrokken tijdens de procedure voor de kamer van beroep waarin op de oppostie moet worden beslist, of tijdens de procedure voor de gemeenschapsrechter over een beslissing op een bij het bureau tegen de beslissing van de oppositie ingesteld beroep, vervalt namelijk de grondslag van de procedure en raakt zij aldus zonder voorwerp.

( cf. punten 14, 16 )

2. In een oppositieprocedure tegen de inschrijving van een gemeenschapsmerk krachtens de artikelen 42 en volgende van verordening nr. 40/94 kan de oppositie in beginsel te allen tijde worden ingetrokken. De wetgever heeft in artikel 44, lid 1, eerste zin, van verordening nr. 40/94 namelijk weliswaar slechts uitdrukkelijk voorzien in de intrekking van de merkaanvraag, maar volgens de systematiek van de verordening staan de merkaanvrager en de opposant in de oppositieprocedure op voet van gelijkheid, zodat deze gelijkheid moet worden geacht mede te gelden voor de mogelijkheid van intrekking van procedurehandelingen.

( cf. punt 15 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Procedure - Kosten - Begroting - Invorderbare kosten

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 91, sub b)

2. Procedure - Kosten - Begroting - In aanmerking te nemen factoren

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 91)

3. Procedure - Kosten - Begroting - Invorderbare kosten - Begrip - Tussenkomst van meerdere advocaten

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 91, sub b)

Samenvatting

$$1. Uit artikel 91, sub b, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht volgt, dat de invorderbare kosten zijn beperkt tot enerzijds de kosten die in verband met de procedure voor de gemeenschapsrechter zijn gemaakt, en anderzijds de daartoe noodzakelijke kosten.

( cf. punt 33 )

2. Het is niet aan de gemeenschapsrechter om de door de partijen aan hun eigen advocaten verschuldigde honoraria vast te stellen, maar hij dient te bepalen, tot welk bedrag die vergoedingen kunnen worden teruggevorderd van de partij die in de kosten is verwezen. De gemeenschapsrechter behoeft geen rekening te houden met een nationaal tarief van advocatenhonoraria of met een eventuele overeenkomst dienaangaande tussen de belanghebbende partij en haar gemachtigden of raadslieden.

Aangezien een tariefregeling in het gemeenschapsrecht ontbreekt, beoordeelt de rechter de gegevens van de zaak vrijelijk, daarbij rekening houdend met het voorwerp en de aard van het geschil, het belang ervan voor het gemeenschapsrecht, de moeilijkheid van de zaak, de hoeveelheid werk die de gemachtigden of de raadslieden aan de contentieuze procedure kunnen hebben gehad, en het economisch belang van het geschil voor de partijen. Daarbij is de gemeenschapsrechter in zijn beoordeling van de waarde van het verrichte werk afhankelijk van de nauwkeurigheid van de verstrekte informatie.

( cf. punten 34-35 )

3. Voor de vaststelling van de invorderbare kosten moet de gemeenschapsrechter vooral rekening houden met het totale aantal arbeidsuren dat objectief gezien nodig lijkt voor de contentieuze procedure, ongeacht het aantal advocaten dat de betrokken diensten heeft verricht.

( cf. punt 44 )
Een beroep tot nietigverklaring van een besluit dat slechts de bevestiging is van een niet binnen de gestelde termijnen bestreden eerder besluit is niet-ontvankelijk met dien verstande dat een dergelijk besluit slechts als bevestigend besluit kan worden aangemerkt wanneer het geen enkel nieuw element bevat vergeleken met het eerdere besluit en niet is voorafgegaan door een nieuw onderzoek van de situatie van degene tot wie het eerdere besluit was gericht. In beginsel kan een beroep tot nietigverklaring van een door de jury na een nieuw onderzoek genomen besluit waarbij een eerder besluit tot niet-toelating wordt bevestigd, dus slechts ontvankelijk worden verklaard indien het nieuwe elementen bevat vergeleken met het eerdere besluit en derhalve in de plaats is getreden van dat eerdere besluit.

Wanneer een regel waaraan de instelling is gebonden, zoals een bepaling van een aankondiging van vergelijkend onderzoek, de sollicitanten het recht verleent om een nieuw onderzoek van de niet-toelatingsbesluiten te verzoeken, moet evenwel het na dit nieuwe onderzoek genomen besluit en niet het aanvankelijke niet-toelatingsbesluit als bezwarend besluit in de zin van artikel 90, lid 2, van het Statuut worden aangemerkt.

De tegenovergestelde opvatting zou een dergelijke rechtsweg, die door de administratie is ingesteld ten behoeve van personen die aan communautaire vergelijkende onderzoeken wensen deel te nemen, immers zijn nuttig effect ontnemen of althans de toepasselijkheid ervan verminderen. Indien alleen het eerdere niet-toelatingsbesluit als bezwarend besluit zou kunnen worden beschouwd, zouden degenen die om een nieuw onderzoek van dat besluit wensen te verzoeken, immers verplicht zijn om, teneinde de termijn niet te laten verstrijken, samen met hun verzoek een klacht in de zin van artikel 90, lid 2, van het Statuut in te dienen of een beroep bij het Gerecht in te stellen, hetgeen de procedure van een nieuw onderzoek elk nut zou ontnemen. Een dergelijke situatie zou ook in strijd zijn met het beginsel van proceseconomie.

(cf. punten 24-27)

Referentie: Hof 4 oktober 1983, Fediol/Commissie, 191/82, Jurispr. blz. 2913, punt 31; Gerecht 17 februari 1991, Ferreira de Freitas/Commissie, T-2/90, Jurispr. blz. II-103, punten 56 en 61; Gerecht 17 december 1991, Hercules Chemicals/Commissie, T-7/89, Jurispr. blz. II-1711, punt 53; Gerecht 3 maart 1994, Cortes Jimenez e.a./Commissie, T-82/92, JurAmbt. blz. I-A-69 en II-237, punt 14; Gerecht 15 oktober 1997, IPK-München/Commissie, T-331/94, Jurispr. blz. II-1665, punt 24; Gerecht 21 oktober 1998, Vicente-Nuñez/Commissie, T-100/96, JurAmbt. blz. I-A-591 en II-1779, punten 37 en volgende, en punt 67
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Kort geding - Opschorting van tenuitvoerlegging - Afwijzing van verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging van kaderakkoord van 5 juli 2000 over betrekkingen tussen Parlement en Commissie - Nieuw verzoek - Nieuw feit of wijziging van omstandigheden - Begrip

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 108 en 109)

Samenvatting

1. Wanneer een eerste verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van het kaderakkoord van 5 juli 2000 over de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de Commissie werd afgewezen omdat de verzoekers geen serieuze elementen naar voren hadden gebracht om aannemelijk te maken dat de ontvankelijkheid van het beroep in de hoofdzaak niet was uitgesloten, en tegen die beschikking bij het Hof geen hogere voorziening krachtens artikel 50, tweede alinea, van het Statuut-EG van het Hof van Justitie werd ingesteld, dan kan, buiten de in de artikelen 108 en 109 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht bedoelde gevallen, die beschikking niet meer worden aangevochten. Indien de uitvoering van het kaderakkoord iets nieuws is ten opzichte van de in het eerste verzoek in kort geding vermelde situatie, in die zin dat de bestreden beschikkingen werden gegeven na de uitspraak van voornoemde beschikking, dan kan de toepassing van het kaderakkoord geen wijziging in de omstandigheden of een nieuw feit in de zin van de artikelen 108 en 109 van het Reglement voor de procesvoering vormen, omdat dit geen gebeurtenis is die kan leiden tot wijziging van het oordeel van de kortgedingrechter in voornoemde beschikking dat het beroep in de hoofdzaak op het eerste gezicht niet-ontvankelijk is.

( cf. punten 46, 48-49 )

2. De ontvankelijkheid van een beroep moet worden beoordeeld naar de situatie op het moment waarop het verzoekschrift wordt ingediend. Indien op dat moment niet is voldaan aan de voorwaarden voor het instellen van het beroep, is dit dus niet-ontvankelijk, behoudens regularisatie binnen de beroepstermijn.

( cf. punt 49 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Procedure - Interventie - Kort geding - Belanghebbende personen - Geding in hoofdzaak betreffende geldigheid van beschikking tot toepassing van mededingingsregels - Onderneming die klacht indient

('s Hofs Statuut-EG, art. 37, tweede alinea; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 115)

2. Kort geding - Opschorting van uitvoering - Opschorting van nakoming van verplichting om bankgarantie te stellen als voorwaarde voor niet onmiddellijk invorderen van geldboete - Voorwaarden - Uitzonderlijke omstandigheden

(Art. 242 EG; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 2)

Samenvatting

1. Aangezien de procedure in kort geding ondergeschikt is aan de procedure in de hoofdzaak, heeft een partij die reeds is toegelaten tot interventie ter ondersteuning van een verwerende instelling in een beroep ten principale strekkende tot nietigverklaring van een beschikking van deze instelling, in beginsel belang bij ondersteuning van de door deze instelling in kort geding geformuleerde conclusies, voorzover deze strekken tot handhaving van die beschikking.

( cf. punt 25 )

2. Een verzoek in kort geding strekkende tot het verkrijgen van toestemming om in plaats van de door de Commissie verlangde garantie een lagere garantie te stellen als voorwaarde voor het niet onmiddellijk invorderen van een geldboete, kan slechts in uitzonderlijke omstandigheden kan worden toegewezen. De mogelijkheid om zekerheidsstelling te eisen, waarin de reglementen voor de procesvoering van het Hof en het Gerecht uitdrukkelijk voorzien voor procedures in kort geding, beantwoordt aan een algemene en redelijke gedragslijn van de Commissie.

Ingeval door middel van een besluit van een ondernemersvereniging inbreuk is gemaakt op artikel 81, lid 1, EG, moet het maximumbedrag van de geldboete, te weten 10 % van de omzet in het voorafgaande boekjaar, worden berekend op basis van de omzet die is behaald door alle ondernemingen die lid zijn van de ondernemersvereniging, mits de vereniging op grond van haar interne regels haar leden kan binden.

Met betrekking tot een geldboete opgelegd aan een ondernemersvereniging waarvan de objectieve belangen op het eerste gezicht losstaan van die van de bij haar aangesloten ondernemingen, moet bij de beoordeling van het gevaar voor ernstige en onherstelbare schade dat het stellen van de door Commissie verlangde garantie zou opleveren, de omvang en de economische macht van de bij de vereniging aangesloten ondernemingen in aanmerking worden genomen.

( cf. punten 52, 54, 58-59 )
BESCHIKKING VAN HET GERECHT (Vierde kamer)

2 februari 2001

Zaak T-97/00

Anastassia Vakalopoulou

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Tijdelijk functionaris — Overeenkomst voor bepaalde tijd — Verlenging — Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding — Bezwarende handeling — Kennelijke niet-ontvankelijkheid”

Volledige Franse tekst II-91

Betreft:

Beroep tot nietigverklaring van het gestelde besluit van de Commissie om verzoeksters overeenkomst van tijdelijk functionaris niet te verlengen, alsmede tot vergoeding van de materiële schade die verzoekster door dit besluit zou hebben geleden.

Beslissing:

Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard. Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

Samenvatting

Ambtenaren – Beroep – Bezwarend besluit – Begrip – Brief waarbij tijdelijk functionaris wordt herinnerd aan datum, van verstrijken van zijn arbeidsovereenkomst – Niet-ontvankelijkheid

Alleen maatregelen die bindende rechtsgevolgen teweegbrengen welke de belangen van de verzoeker rechtstreeks en onmiddellijk kunnen aantasten doordat zij een duidelijke wijziging van diens rechtspositie inhouden, vormen handelingen of besluiten die vatbaar zijn voor een beroep tot nietigverklaring.

Een instelling wijzigt de rechtspositie van een tijdelijk functionaris niet wanneer zij hem in een brief meedeelt dat zijn overeenkomst op de normale datum afloopt. Bij gebreke van een op artikel 90, lid 1, van het Statuut gebaseerd verzoek tot verlenging van zijn overeenkomst, waarop de instelling afwijzend of niet heeft geantwoord, sorteert alleen de arbeidsovereenkomst rechtsgevolgen voor de betrokkene. Deze laatste kan derhalve geen klacht indienen en geen beroep tot nietigverklaring instellen tegen een brief waarin hij alleen wordt herinnerd aan de datum van verstrijken van zijn arbeidsovereenkomst.

(cf. punten 13 en 14)

Referentie: Hof 11 november 1981, IBM/Commissie, 60/81, Jurispr. blz. 2639, punt 9; Hof 24 juni 1986, AKZO Chemie/Commissie, 53/85, Jurispr. blz. 1965, punt 16; Hof 9 juli 1987, Castagnoli/Commissie, 329/85, Jurispr. blz. 3281, punten 10-12; Hof 4 mei 1988, Contini/Commissie, 95/87, Jurispr. blz. 2537, punten 8-10; Gerecht 15 juli 1993, Camara Alloisio e.a./Commissie, T-17/90, T-28/91 en T-17/92, Jurispr. blz. II-841, punt 39; Gerecht 19 oktober 1995, Obst/Commissie, T-562/93, JurAmbt. blz. I-A-247 en II-737, punt 23
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Kort geding - Voorwaarden voor ontvankelijkheid - Ontvankelijkheid van beroep in hoofdzaak - Irrelevantie - Grenzen - Niet-ontvankelijkheid

(Art. 242 EG en 243 EG; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 3)

Samenvatting

$$De ontvankelijkheid van het beroep in de hoofdzaak moet in beginsel niet worden onderzocht in het kader van een kort geding, teneinde de grond van de zaak niet te prejudiciëren. Wanneer wordt gesteld dat het beroep in de hoofdzaak in verband waarmee het verzoek in kort geding is ingediend, kennelijk niet-ontvankelijk is, lijkt het evenwel noodzakelijk het bestaan van bepaalde elementen vast te stellen op grond waarvan aanvankelijk tot de ontvankelijkheid van dat beroep kan worden geconcludeerd.

( cf. punt 18 )
2

Volgens artikel 6, lid 5, van de zesde staalsteuncode stelt de Commissie, indien zij na een eerste onderzoek van oordeel is dat een bepaalde financiële maatregel staatssteun kan vormen in de zin van artikel 1, of indien zij betwijfelt of een bepaalde steunmaatregel verenigbaar is met de bepalingen van deze beschikking, de betrokken lidstaat daarvan in kennis en nodigt zij de andere belanghebbenden en de overige lidstaten uit hun opmerkingen kenbaar te maken. Indien de Commissie, na ontvangst van deze opmerkingen en na de betrokken lidstaat in de gelegenheid te hebben gesteld erop te reageren, vaststelt dat de betrokken maatregel steun vormt die met de bepalingen van de code onverenigbaar is, geeft zij dienaangaande een beschikking uiterlijk drie maanden na ontvangst van de informatie die nodig is om bedoelde steun te beoordelen.
Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 10 februari 2000. - Pantelis Andriotis tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen en Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cedefop). - Cedefop - Procedure inzake toewijzing van een overheidsopdracht voor het verrichten van diensten - Aanbesteding voor diensten van architect - Geen publicatie van bericht betreffende resultaten van toewijzingsprocedure - Procesbelang - Kennelijke niet-ontvankelijkheid. - Zaak T-5/99.



Jurisprudentie 2000 bladzijde II-00235



Samenvatting



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring - Natuurlijke of rechtspersonen - Procesbelang - Geen publicatie van bericht betreffende resultaten van procedure inzake gunning van overheidsopdracht voor dienstverlening - Verkrijging van gevraagde gegevens vóór instelling van beroep - Niet-ontvankelijkheid

[EG-Verdrag, art. 175, vierde alinea (thans artikel 232, vierde alinea, EG); richtlijn 92/50 van de Raad]

Samenvatting

$$Een door een natuurlijke persoon of een rechtspersoon ingesteld beroep tot nietigverklaring is slechts ontvankelijk indien deze persoon een procesbelang aantoont.

Derhalve is het door een inschrijver ingestelde beroep tot nietigverklaring van de stilzwijgend genomen besluiten om hem niet schriftelijk te informeren over de publicatie in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen van de plaatsing van een overheidsopdracht voor dienstverlening niet-ontvankelijk wanneer de betrokkene reeds voor de instelling van het beroep alle gegevens had verkregen die in het Publicatieblad konden worden bekendgemaakt, en hij dus het beoogde resultaat reeds had bereikt, namelijk het verkrijgen van de nodige gegevens om in rechte te kunnen opkomen tegen het besluit tot gunning van de betrokken opdracht en tegen de daarmee gepaard gaande afwijzing van zijn offerte.

(cf. punten 36, 39)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring - Natuurlijke of rechtspersonen - Procesbelang - Geen publicatie van bericht betreffende resultaten van procedure inzake gunning van overheidsopdracht voor dienstverlening - Verkrijging van gevraagde gegevens vóór instelling van beroep - Niet-ontvankelijkheid

[EG-Verdrag, art. 175, vierde alinea (thans artikel 232, vierde alinea, EG); richtlijn 92/50 van de Raad]

Samenvatting

$$Een door een natuurlijke persoon of een rechtspersoon ingesteld beroep tot nietigverklaring is slechts ontvankelijk indien deze persoon een procesbelang aantoont.

Derhalve is het door een inschrijver ingestelde beroep tot nietigverklaring van de stilzwijgend genomen besluiten om hem niet schriftelijk te informeren over de publicatie in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen van de plaatsing van een overheidsopdracht voor dienstverlening niet-ontvankelijk wanneer de betrokkene reeds voor de instelling van het beroep alle gegevens had verkregen die in het Publicatieblad konden worden bekendgemaakt, en hij dus het beoogde resultaat reeds had bereikt, namelijk het verkrijgen van de nodige gegevens om in rechte te kunnen opkomen tegen het besluit tot gunning van de betrokken opdracht en tegen de daarmee gepaard gaande afwijzing van zijn offerte.

(cf. punten 36, 39)
Artikel 91, lid 3, derde alinea, van het Statuut, waarin wordt bepaald: „wanneer (...) een uitdrukkelijk besluit tot afwijzing van een klacht is afgekomen na het stilzwijgende besluit tot afwijzing, doch binnen de termijn voor het instellen van beroep, (...) gaat laatstgenoemde termijn hierdoor opnieuw in”, is niet van toepassing in de fase van het verzoek en vóór de indiening van de klacht. Deze specifieke bepaling betreffende de wijze van berekening van de beroepstermijnen moet immers strikt en naar de letter worden uitgelegd. Aangezien de uitdrukkelijke afwijzing van een verzoek na een stilzwijgend genomen besluit tot afwijzing van datzelfde verzoek een zuiver bevestigend besluit is, biedt het de belanghebbende ambtenaar niet de mogelijkheid de precontentieuze procedure voor te zetten doordat het de termijn voor het indienen van een klacht opnieuw zou doen ingaan.

Een ambtenaar kan morele schade lijden door het ontbreken van een beoordelingsrapport in zijn persoonsdossier, indien zijn loopbaan daardoor nadelig kan zijn beïnvloed of indien dit bij hem onzekerheid of ongerustheid omtrent zijn toekomst heeft veroorzaakt. Een ambtenaar die pas nadat hij met pensioen is gegaan, verneemt dat in zijn persoonsdossier een beoordelingsrapport ontbreekt, kan geen onzekerheid of ongerustheid omtrent zijn beroepstoekomst aanvoeren.

(cf. punten 16-18)

Referentie: Gerecht 8 juni 1995, Allo/Commissie, T-496/93, JurAmbt. blz. I-A-127 en II-405, punt 89