169

Dienaangaande heeft de POAC in de punten 347 tot en met 349 van haar uitspraak haar belangrijkste feitelijke vaststellingen en de juridische gevolgen die zij daaraan heeft verbonden, als volgt samengevat: „347. […] Om vast te stellen of de [Home Secretary] oprecht van mening kon of had kunnen zijn dat de Organisatie van Volksmujahedeen van Iran (hierna: ‚OVMI’) bij terrorisme betrokken was, dienen wij alle bewijsmateriaal waarover hij beschikte of redelijkerwijs had kunnen beschikken, te onderzoeken. Wij hebben alle bewijsmateriaal onderzocht met de graad van nauwkeurigheid die wij aangewezen achten voor onze beoordeling. 348. Wij hebben onze conclusies aangaande het genoemde bewijsmateriaal reeds omstandig uiteengezet. Wij zijn van mening dat een nauwgezet onderzoek van het bewijsmateriaal leidt tot de volgende conclusie: 348.1. Met de mogelijke uitzondering van een eenmalig incident in mei 2002 heeft de OVMI sinds augustus 2001 geen terroristische daden meer gepleegd in Iran of elders. 348.2. Zelfs indien de OVMI op een bepaald ogenblik een militaire bevelstructuur in Iran zou hebben gehad, blijkt uit het bewijsmateriaal dat er (uiterlijk) eind 2002 geen sprake meer was van een dergelijke structuur. 348.3. Zelfs indien de drie rapporten van 2002 als een verheerlijking [van terrorisme] in de zin van artikel 3, lid 5, sub c, [van de Terrorism Act 2000] kunnen worden beschouwd, was er reeds vóór augustus 2002 geen sprake meer van een dergelijke activiteit. 348.4. In mei 2003 is de OVMI ontwapend. 348.5. Er zijn geen bewijzen voor de stelling dat de OVMI zich wapens heeft verschaft of pogingen daartoe heeft ondernomen, dan wel anderszins heeft geprobeerd opnieuw enige militaire slagkracht te verwerven, ondanks het feit dat zij hiertoe in staat was na mei 2003. 348.6. Er is ook geen bewijs voor de stelling dat de OVMI heeft geprobeerd leden te werven of haar leden te trainen voor militaire of terroristische acties. Kortom, er is geen enkel bewijs dat de OVMI op enig tijdstip na 2003 heeft geprobeerd om opnieuw eender welke structuur op te bouwen die kan worden aangewend voor het plegen van of voor het verlenen van steun aan terroristische daden. Er bestaat geen enkel bewijs voor enige poging om zich ‚klaar te maken’ voor terrorisme. Er bestaat geen enkel bewijs voor enige aanmoediging van andere personen om terroristische daden te plegen. Er bestaat evenmin bewijsmateriaal voor enige overtuiging dat de OVMI op het tijdstip van de vaststelling van het besluit in september 2006 ‚anderszins bij terrorisme betrokken’ was. Anders dan de [Home Secretary] in de brief houdende mededeling van zijn besluit heeft gesuggereerd, kan de periode na mei 2003 eigenlijk niet als ‚loutere inactiviteit’ worden aangemerkt. Uit het bewijsmateriaal is gebleken dat helemaal niets over was gebleven van het militaire apparaat, in Irak, Iran of elders, en dat de OVMI hoegenaamd geen pogingen had ondernomen om het opnieuw op te bouwen. 349. In deze omstandigheden kon een redelijk beslissingsorgaan in september 2006 of daarna slechts oprecht tot de conclusie komen dat de OVMI niet langer voldeed aan de criteria voor handhaving van haar verbod. Met andere woorden: op basis van het bewijsmateriaal waarover wij beschikken, was de OVMI in september 2006 niet betrokken bij terrorisme en is zulks nog steeds het geval.”