ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 377/6

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Protodikeio Athinon (Griekenland) op 10 oktober 2013 — Honda Giken Kogyo Kabushiki Kaisha/Maria Patmanidi AE

(Zaak C-535/13)

2013/C 377/13

Procestaal: Grieks

Verwijzende rechter

Protodikeio Athinon

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Honda Giken Kogyo Kabushiki Kaisha

Verwerende partij: Maria Patmanidi AE

Prejudiciële vraag

Wat is de omvang van de werkingssfeer van artikel 7 van richtlijn 89/104/EEG (1) (thans artikel 7 van richtlijn 2008/95/EG (2)) en artikel 13 van verordening (EG) nr. 40/94 (3) [thans artikel 13 van verordening (EG) nr. 207/2009 (4)] met betrekking tot het recht van de merkhouder om de parallelle import in de EU en de EER van zijn oorspronkelijk in een land buiten de EU of de EER gefabriceerde of op de markt gebrachte producten te verbieden, met name wanneer het gaat om producten die, zoals het geval is bij allerlei onderdelen van motorvoertuigen, worden gekenmerkt door een ruime winstmarge en een grote neerwaartse druk op de prijzen als blijkend uit grote fluctuaties in het prijsbeleid, en/of waarbij parallelimporten kunnen leiden tot aanzienlijke dalingen van de prijzen voor de eindverbruiker in het voordeel zowel van hem als van de mededinging, in het licht van de volgende bepalingen, afzonderlijk en in onderling verband beschouwd:

a) de artikelen 101 en 102 VWEU,

b) de artikelen I, XI, lid 1, ΙΙΙ, lid 4, en XX, sub d, van de GATT-overeenkomst van 1994 en van deze overeenkomst in het algemeen, en

c) de artikelen I en [Χ]XIV van de GATT-overeenkomst van 1994, en, in het bijzonder, wordt door deze laatste bepalingen de werkingssfeer van artikel 7, lid 1, van richtlijn 2008/95/EU en artikel 13, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009 uitgebreid tot producten die op de markt worden gebracht in staten die partij zijn bij de GATT-overeenkomst van 1994, [en] doen zich in dat geval vraagstukken van wederkerigheid tussen deze bepalingen voor?

(1) Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 40, blz. 1).

(2) Richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 299, blz. 25).

(3) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).

(4) Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).
1)

Moet artikel 6, lid 1, van richtlijn 85/374/EEG van de Raad van 25 juli 1985 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de aansprakelijkheid voor producten met gebreken (1) aldus worden uitgelegd dat bij een in het menselijk lichaam geïmplanteerd medisch product (in casu: een implanteerbare cardioverter-defibrillator — ICD) reeds dan sprake is van een product met gebreken, wanneer bij een significant aantal apparaten van dezelfde serie een verkeerde werking is opgetreden, maar aan het in het concrete geval geïmplanteerde apparaat geen gebrek is vastgesteld?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 359/5

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Mokestinių ginčų komisija prie Lietuvos Respublikos Vyriausybės (Litouwen) op 7 oktober 2013 — Fast Bunkering Klaipėda UAB/Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

(Zaak C-526/13)

2013/C 359/07

Procestaal: Litouws

Verwijzende rechter

Mokestinių ginčų komisija prie Lietuvos Respublikos Vyriausybės

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Fast Bunkering Klaipėda UAB

Verwerende partij: Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

Prejudiciële vraag

Moet artikel 148, sub a, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1) aldus worden uitgelegd dat de bepaling betreffende btw-vrijstelling niet alleen van toepassing is op leveringen aan de exploitant van een schip voor de vaart op volle zee die deze goederen voor de bevoorrading van het schip gebruikt, maar ook op andere leveringen dan aan de exploitant van het schip, dat wil zeggen aan niet nader genoemde tussenpersonen, wanneer op het tijdstip van de levering de eindbestemming van de goederen vooraf bekend is en naar behoren is vastgesteld, en hiervan in overeenstemming met de wettelijke voorschriften het bewijs is geleverd aan de belastingdienst?

(1) PB L 347, blz. 1.
2)

Moet artikel 168 VWEU, meer in het bijzonder de leden 1 en 4, sub c, aldus worden uitgelegd dat een Europese burger wegens het door de Unie nagestreefde doel, waaronder de preventie van ziekten en aandoeningen bij de mens en het wegnemen van de oorzaken van gevaar voor de lichamelijke en geestelijke gezondheid, een zogenaamde verplichte inenting niet kan weigeren wanneer hij daardoor de volksgezondheid in gevaar brengt?
1)

Moeten de artikelen 49 e.v. en 56 e.v. VWEU en de beginselen die het Hof van Justitie van de Europese Unie in het arrest van 16 februari 2012 [gevoegde zaken C-72/10 en C-77/10] heeft geformuleerd, aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan de aanbesteding van concessies met een kortere looptijd dan de in het verleden verleende concessies, ingeval deze aanbesteding is uitgeschreven om de gevolgen van de onrechtmatige uitsluiting van een aantal exploitanten van de aanbesteding ongedaan te maken?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 336/10

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 3 september 2013 — Thi Ly Pham

(Zaak C-474/13)

2013/C 336/21

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Thi Ly Pham

Betrokken overheidsinstantie: Stadt Schweinfurt, Amt für Meldewesen und Statistik

Prejudiciële vraag

Staat artikel 16, lid 1, van richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven (1) eraan in de weg dat een persoon die met het oog op zijn verwijdering in bewaring wordt gehouden, samen met strafrechtelijk veroordeelde gedetineerden wordt ondergebracht indien deze persoon met deze gezamenlijke onderbrenging instemt?

(1) PB L 348, blz. 98.
—

vaststellen dat de Franse Republiek, door een verlaagd btw-tarief toe te passen op digitale (of elektronische) boeken, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 96 en 98 van de btw-richtlijn (1), gelezen in samenhang met de bijlagen II en III bij deze richtlijn en de uitvoeringsverordening (2) ervan;
1.

Brengen de rechten neergelegd in artikel 47 van het Handvest (1) [van de Grondrechten van de Europese Unie] met zich dat indien douaneautoriteiten in het kader van de bewijslevering van de oorsprong van ingevoerde goederen zich willen baseren op de resultaten van een onderzoek van een derde waarover die derde geen opening van zaken geeft noch aan de douaneautoriteiten noch aan de aangever en waardoor het de verdediging wordt bemoeilijkt of onmogelijk gemaakt om de juistheid van de gebruikte conclusie te verifiëren of te weerleggen alsmede de rechter wordt bemoeilijkt in zijn taak om de uitslagen van het onderzoek te waarderen, die onderzoeksresultaten niet door de rechter in aanmerking mogen worden genomen? Maakt het voor de beantwoording van deze vraag verschil dat die derde de douaneautoriteiten en belanghebbende de desbetreffende informatie onthoudt om de niet nader toegelichte reden dat sprake is van „law enforcement sensitive information”?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 304/5

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Schleswig-Holsteinische Oberverwaltungsgericht (Duitsland) op 25 juli 2013 — Landesamt für Landwirtschaft, Umwelt und ländliche Räume des Landes Schleswig-Holstein/Dr. med. vet. Uta Wree

(Zaak C-422/13)

2013/C 304/08

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Schleswig-Holsteinisches Oberverwaltungsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Landesamt für Landwirtschaft, Umwelt und ländliche Räume des Landes Schleswig-Holstein

Verwerende partij: Dr. med. vet. Uta Wree

Prejudiciële vraag

Is er sprake van landbouwgrond in de zin van artikel 34, lid 2, sub a, van verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad van 19 januari 2009 [tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 247/2006, (EG) nr. 378/2007 en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1782/2003 (PB L 30 van 31 januari 2009, blz. 16)] ook wanneer die grond weliswaar voor landbouwdoeleinden wordt gebruikt (beweiding met schapen), maar ook de deklaag van een zich in de nazorgfase bevindende afvalstortplaats vormt?
2)

Betreffende de uitlegging van de richtlijn inzake milieu-informatie 2003/4/EG: Indien het Hof van Justitie van de Europese Unie de geldigheid van de volledige richtlijn inzake milieu-informatie 2003/4/EG of van onderdelen ervan bevestigt, wordt het overeenkomstig artikel 267, eerste zin, sub a en b, VWEU verzocht om een prejudiciële beslissing over de vraag in hoeverre en onder welke voorwaarden de bepalingen van deze richtlijn verenigbaar zijn met het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en met artikel 6 VEU.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 298/3

Hogere voorziening ingesteld op 19 juli 2013 door Franz Wilhelm Langguth Erben GmbH & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 20 februari 2013 in zaak T-378/11, Franz Wilhelm Langguth Erben GmbH & Co. KG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

(Zaak C-412/13 P)

2013/C 298/04

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Franz Wilhelm Langguth Erben GmbH & Co. KG (vertegenwoordigers: R. Kunze en G. Würtenberger, advocaten)

Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Conclusies

— vernietiging van het arrest van het Gerecht van 20 februari 2013, waarbij het Gerecht het beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 10 mei 2011 (in zaak R 1598/2010-4) over de aanspraak op anciënniteit van oudere merken heeft verworpen,

— verwijzing van verwerende partij, andere partij in de procedure, in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Met haar hogere voorziening komt rekwirante op tegen het arrest van het Gerecht, waarbij is verworpen haar beroep tot vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 10 mei 2011 inzake de aanspraak op anciënniteit van oudere merken in het kader van de aanvraag tot inschrijving van het beeldteken MEDINET als gemeenschapsmerk.

Het Gerecht heeft artikel 34 van verordening nr. 207/2009 (1) geschonden doordat het geoordeeld heeft dat deze bepaling strikt moet worden uitgelegd en dus niet voorziet in de mogelijkheid om aanspraak te nemen op een deel van een ouder nationaal merk. Bovendien is het zijn motiveringsplicht van artikel 75 van verordening nr. 207/2009 niet nagekomen doordat zijn oordeel gebaseerd is op een onvolledige feitelijke en juridische overwegingen. Ten slotte heeft het Gerecht zijn beslissing gewezen zonder mondelinge behandeling, hetgeen schending van artikel 77 van verordening nr. 207/2009 oplevert.

(1) Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).
—

de andere partijen in de hogere voorziening verwijzen in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten die rekwirante zijn opgekomen in de procedure voor de kamer van beroep en voor de oppositieafdeling van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt alsmede in de procedure voor het Gerecht.
—

de Helleense Republiek veroordelen tot betaling aan de Commissie van een forfaitaire som van 7 786,80 EUR per dag, vanaf de dag waarop het arrest in zaak C-502/03 is gewezen tot op de dag waarop arrest in de onderhavige zaak wordt gewezen, dan wel tot op de dag waarop het arrest in zaak C-502/03 zal zijn uitgevoerd, indien die uitvoering eerder plaatsvindt;
—

vaststellen dat Roemenië, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke voorschriften vast te stellen die nodig zijn ter uitvoering van de artikelen 2 (punt 1), 3 [lid 5, sub b, leden 7 en 8 alsmede lid 9, sub c], 5, 7 (lid 4), 9 (leden 1-7), 10 (leden 2 en 5), 11 (lid 8), 13 [leden 4 en 5, sub b], 16 (leden 1 en 2), 25 (lid 1), 26 [lid 2, sub c], 31 (lid 3), 34 (lid 2), 37 [lid 1, sub k, p en q, lid 3, sub b en d, alsook leden 10-12], 38 (lid 1), 39 (leden 1, 4 en 8), en van punt 1 van bijlage I bij richtlijn 2009/72/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en tot intrekking van richtlijn 2003/54/EG (1), of in elk geval door niet aan de Europese Commissie mee te delen dat zij dergelijke voorschriften heeft vastgesteld, de krachtens artikel 49, lid 1, van die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
1b)

Moet APAAN wel of niet gezien worden als (een) „stoffen (…), die zodanig zijn vermengd dat genoemde stoffen niet gemakkelijk of met economisch rendabele middelen kunnen worden gebruikt of geëxtraheerd” en „substance that is compounded in such a way that it cannot be easily used or extracted by readily applicable or economically viable means” en „une autre préparation contenant un au plus de substances classifiées qui sont composées de manière telle que ces substances ne peuvent pas être facilement utilisées, ni extraites par des moyens aisés à mettre en oeuvre ou économiquement viables”? Uit de bijlage 3 blijkt het volgens de politie te gaan om een betrekkelijk overzichtelijk, wellicht zelfs eenvoudig, omzettingsproces.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 260/26

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Roma (Italië) op 24 juni 2013 — Cristiano Blanco/Agenzia delle Entrate

(Zaak C-344/13)

2013/C 260/46

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Commissione tributaria provinciale di Roma

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Cristiano Blanco

Verwerende partij: Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale I di Roma — Ufficio Controlli

Prejudiciële vraag

Is het feit dat Italiaanse ingezetenen verplicht zijn om ingevolge artikel 67, sub d, van presidentieel besluit nr. 917 van 22 december 1986 (TUIR) aangifte te doen van en belasting te betalen over in speelbanken in andere lidstaten van de Europese Unie gewonnen prijzen in strijd met artikel 49 van het EG-Verdrag, of is dat gerechtvaardigd uit hoofde van openbare orde, openbare veiligheid of volksgezondheid in de zin van artikel 46 EG-Verdrag?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 252/19

Hogere voorziening ingesteld op 27 mei 2013 door Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 14 maart 2013 in zaak T-587/08, Fresh Del Monte Produce, Inc./Europese Commissie

(Zaak C-294/13 P)

2013/C 252/28

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Biolan, M. Kellerbauer, P. J. O. Van Nuffel, gemachtigden)

Andere partijen in de procedure: Fresh Del Monte Produce, Inc., Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG

Conclusies

Rekwirante verzoekt het Hof:

— punt 1 van het dictum van het arrest van het Gerecht van 14 maart 2013 in zaak T-587/08, Fresh Del Monte Produce Inc./Commissie, te vernietigen;

— de zaak definitief af te doen en de geldboete van Fresh Del Monte Produce Inc vast te stellen op 9 800 000 EUR;

— Fresh Del Monte Produce Inc. te verwijzen in de kosten van de hogere voorziening en in het deel van de kosten van de procedure voor het Gerecht dat het Hof passend acht.

Middelen en voornaamste argumenten

De Commissie betoogt dat het Gerecht inbreuk heeft gemaakt op artikel 23 van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (1), gelezen in samenhang met de mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (2) en het beginsel van de daadwerkelijke toepassing van de artikelen 101 en 102 VWEU, door te oordelen dat informatie die op verzoek aan de Commissie is verstrekt, voor een verlaging van de geldboete in aanmerking moet worden genomen als vrijwillige medewerking die het onderzoek van de Commissie heeft vereenvoudigd.

Subsidiair stelt de Commissie dat het Gerecht artikel 23 van verordening nr. 1/2003 heeft geschonden en zijn motiveringsplicht niet is nagekomen door de geldboete van Del Monte te verlagen wegens de medewerking die Weichert tijdens de administratieve procedure heeft verleend, hoewel Del Monte en Weichert niet langer deel uitmaakten van één en dezelfde onderneming op het ogenblik waarop Weichert zou hebben meegewerkt.

(1) PB L 1, blz. 1.

(2) PB 2002, C 45, blz. 3.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 226/2

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 21 mei 2013 — Elcogás, S.A./Administración del Estado en Iberdrola, S.A.

(Zaak C-275/13)

(2013/C 226/04)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Tribunal Supremo

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Elcogás, S.A.

Verwerende partijen: Administración del Estado en Iberdrola, S.A.

Prejudiciële vraag

Kunnen artikel 107, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie inzake dat artikel (in het bijzonder de arresten in de zaken C-379/98 (1) en C-206/06 (2)) aldus worden uitgelegd dat de jaarlijkse bedragen die aan de vennootschap Elcogás, als eigenaar van een bijzondere installatie voor het opwekken van elektriciteit overeenkomstig de door de ministerraad voor die vennootschap goedgekeurde bijzondere saneringsplannen zijn toegekend, als „steunmaatregel van een staat of met staatsmiddelen bekostigd” worden aangemerkt wanneer de inning van die bedragen onder de algemene post „permanente kosten van het elektriciteitsnet” valt, die door alle gebruikers worden betaald en door opeenvolgende betalingen door de Comisión Nacional de Energía zonder beoordelingsmarge overeenkomstig vooraf vastgestelde wettelijke criteria aan de ondernemingen uit de elektriciteitssector worden overgemaakt?

(1) Jurispr. 2001, blz. I-2099.

(2) Jurispr. 2008, blz. I-5497.
5)

Moet richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten aldus worden uitgelegd, in voorkomend geval in het licht van richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en van de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken, dat de niet-nakoming door de kredietgever van de precontractuele-informatieverplichtingen of de verplichting om de kredietwaardigheid van de consument te beoordelen, zoals die voortvloeien uit de ter omzetting van de richtlijn vastgestelde bepalingen, niet toelaat dat de kredietgever de onbetaalde bedragen bij de kredietnemer kan innen, wanneer de gebrekkige betaling door de kredietnemer mogelijk haar oorsprong vindt in de niet-naleving door de kredietgever van zijn verplichtingen?
4)

Voor zover slechts sprake is van misbruik van machtspositie wanneer de inbreukmaker de verplichtingen nakomt die voor hem voortvloeien uit de te verlenen licentieovereenkomst: Stelt artikel 102 VWEU bijzondere eisen met betrekking tot de handelingen die worden verricht ter nakoming van die verplichtingen? Is de inbreukmaker met name gehouden, met betrekking tot vroeger gebruik inzage in de boeken te geven en/of royalty’s te betalen? Kan een verplichting tot betaling van royalty’s in voorkomend geval ook worden nagekomen door middel van het stellen van een zekerheid?
2.

Moet artikel 2, sub a, van richtlijn 2001/42/EG betreffende de beoordeling van de gevolgen voor milieu van bepaalde plannen en programma’s (2) zo worden uitgelegd dat een wettelijke bepaling die — in afwijking van de regel dat geen enkel centrum voor technische ingraving mag worden toegelaten buiten de plaatsen voorzien in het afvalbeheersplan — bepaalt dat vóór de inwerkingtreding van dit afvalbeheersplan goedgekeurde centra voor technische ingraving na deze inwerkingtreding nieuwe machtigingen kunnen verkrijgen voor de percelen die vóór de inwerkingtreding van het afvalbeheersplan werden goedgekeurd, valt onder het begrip plan en programma?
a)

Moeten de regels over de personele werkingssfeer van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) en de regels die de territoriale reikwijdte van de aanwijzingsregels in titel II van die verordening bepalen aldus worden uitgelegd, dat deze aanwijzingsregels van toepassing zijn in een geval als het onderhavige, waarin het gaat om (a) een in Nederland wonende werknemer die (b) de Nederlandse nationaliteit heeft, (c) in ieder geval voorheen in Nederland verplicht verzekerd is geweest, (d) als zeevarende werkzaam is in dienst van een in Zwitserland gevestigde werkgever, (e) zijn arbeid verricht aan boord van een pijpenlegger die vaart onder Panamese vlag, en (f) deze werkzaamheden eerst verricht buiten het grondgebied van de Unie (ongeveer 3 weken boven het continentaal plat van de Verenigde Staten en ongeveer 2 weken in internationale wateren) en vervolgens boven het continentaal plat van Nederland (perioden van een maand en ongeveer een week) en van het Verenigd Koninkrijk (een periode van ruim een week), terwijl (g) de daarmee verworven inkomsten zijn onderworpen aan heffing van Nederlandse inkomstenbelasting?
1.

Heeft de echtgenoot van een burger van de Unie, die in het relevante tijdvak zelf geen staatsburger van een lidstaat was, uit het oogpunt van artikel 16, lid 2, van richtlijn 2004/38/EG (1)„gedurende een ononderbroken periode van vijf jaar legaal in het gastland bij de burger van de Unie gewoond”, wanneer het koppel in mei 1999 is getrouwd, een recht van verblijf in oktober 1999 is verleend en partijen niet later dan begin 2002 zijn overeengekomen om gescheiden te leven en beide echtgenoten tegen eind 2002 met geheel andere partners zijn gaan samenwonen?
2.

Zo ja, is de praktijk van de overheid van het Koninkrijk Spanje om, bij insolventie van de werkgever, rechtstreeks aan de werknemers „salarios de tramitación” te betalen vanaf het verstrijken van de 60ste (thans 90ste) werkdag na het instellen van het beroep, maar alleen voor ontslagen waarvan het kennelijk onredelijk karakter door de rechter is vastgesteld en niet voor ontslagen waarvan de nietigheid door de rechter is vastgesteld, in strijd met artikel 20 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (2) en in elk geval met het algemeen beginsel van gelijkheid en non-discriminatie van het Unierecht?
1.

Moeten de artikelen 2 en/of 16 van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) aldus worden uitgelegd dat een persoon als Evans, die onderdaan is van een lidstaat, gebruik heeft gemaakt van haar recht op vrij verkeer van werknemers, op wie de sociale zekerheidswetgeving van Nederland van toepassing is geweest en die vervolgens is gaan werken als lid van het bedienend personeel op het Consulaat-Generaal van de Verenigde Staten van Amerika in Nederland, vanaf de aanvang van die werkzaamheden niet langer onder de personele werkingssfeer van verordening nr. 1408/71 valt? Zo neen: