Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Milieu – Behoud van vogelstand – Richtlijn 79/409 – Uitvoering door lidstaten

(Richtlijn nr. 79/409 van de Raad, art. 9, lid 1, sub c)

2. Milieu – Behoud van vogelstand – Richtlijn 79/409 – Uitvoering door lidstaten

(Richtlijn nr. 79/409 van de Raad, art. 9, lid 1, sub c)

Samenvatting

1. Ongeacht hoe de nationale rechtsorde de bevoegdheden intern heeft verdeeld, moeten de lidstaten bij de vaststelling van maatregelen ter uitvoering van artikel 9, lid 1, sub c, van richtlijn 79/409 inzake het behoud van de vogelstand, waarborgen dat in alle gevallen waarin de aldaar bedoelde afwijking wordt toegepast, voor alle beschermde vogelsoorten de toegestane hoeveelheden beneden een maximum blijven dat overeenstemt met de door deze bepaling voorgeschreven beperking tot kleine hoeveelheden, welk maximum moet worden bepaald aan de hand van uiterst nauwkeurige wetenschappelijke gegevens.

De lidstaten moeten immers, ongeacht hoe de nationale rechtsorde de bevoegdheden intern heeft verdeeld, voorzien in een wetgevend en bestuursrechtelijk kader, dat waarborgt dat bij de jacht op vogels hoe dan ook de in artikel 9, lid 1, sub c, van de richtlijn neergelegde voorwaarde inzake de „kleine hoeveelheden” wordt nageleefd, zulks op basis van uiterst nauwkeurige wetenschappelijke gegevens ongeacht de betrokken soort.

(cf. punten 28‑29, dictum 1)

2. Om te waarborgen dat de bevoegde autoriteiten slechts gebruik maken van de ingevolge artikel 9 van richtlijn 79/409 inzake het behoud van de vogelstand toegestane afwijkingen op een manier die strookt met het gemeenschapsrecht, moet het nationale wetgevende en bestuursrechtelijke kader zo worden ingericht dat de toepassing van de afwijkingen waarin het voorziet, beantwoordt aan het rechtszekerheidsbeginsel.

In het bijzonder moeten deze nationale uitvoeringsbepalingen met betrekking tot het in artikel 9, lid 1, sub c, van deze richtlijn genoemde begrip „kleine hoeveelheden”, de autoriteiten die afwijkingen voor de jacht op vogels van een bepaalde soort mogen toestaan, in staat stellen zich voor de in acht te nemen maximumhoeveelheden te baseren op voldoende nauwkeurige richtsnoeren.

Daarenboven dienen de lidstaten met de uitvoeringsbepalingen van genoemd artikel 9, lid 1, sub c, te waarborgen dat, ongeacht hoeveel en ongeacht welke autoriteiten op nationaal niveau met de uitvoering van deze bepaling zijn belast, de jacht die voor elke beschermde soort door elk van die autoriteiten wordt toegestaan, in totaal niet de grens overschrijdt die in overeenstemming met de beperking tot „kleine hoeveelheden” per soort voor het gehele nationale grondgebied is vastgesteld. Wanneer de uitvoering van de betrokken bepaling aldus is gedelegeerd aan lagere nationale entiteiten, moet bijgevolg het toepasselijke wetgevend en bestuursrechtelijk kader waarborgen dat de jacht die door elk van deze entiteiten kan worden toegestaan, uiteindelijk op nationaal niveau de door deze bepaling gestelde grens van „kleine hoeveelheden” niet overschrijdt.

Ten slotte vereist deze verplichting van de lidstaten om te waarborgen dat overeenkomstig artikel 9, lid 1, sub c, slechts op „kleine hoeveelheden” wordt gejaagd, dat de vastgestelde administratieve procedures zo zijn geregeld dat zowel de besluiten van de bevoegde autoriteiten die afwijkingen toestaan, als de wijze waarop deze besluiten worden toegepast, zijn onderworpen aan afdoende toezicht, dat tijdig wordt uitgeoefend. Het nationale procedurekader moet eveneens waarborgen dat de voorwaarden die aan deze besluiten verbonden zijn, worden nageleefd. Een controlemechanisme in het kader waarvan de nietigverklaring van een met artikel 9 van de richtlijn strijdig besluit waarbij een afwijking wordt toegestaan, pas nietig wordt verklaard of schending van de voorwaarden die verbonden zijn aan een besluit dat een afwijking toestaat, pas wordt vastgesteld na afloop van de voor de betrokken afwijking vastgestelde periode, zou het door de richtlijn ingevoerde beschermingssysteem van zijn nuttig effect beroven.

(cf. punten 33, 36, 40‑41, 44‑45, 47, dictum 2‑4)