Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Harmonisatie van wetgevingen - Pakketreizen, met inbegrip van vakantiepakketten en rondreispakketten - Richtlijn 90/314 - Bescherming tegen risico van insolvabiliteit of faillissement van reisorganisator - Uitvoering - Bevoegdheden van lidstaten - Grenzen

(Richtlijn 90/134 van de Raad, art. 7 en 8)

2 Vrij verrichten van diensten - Beperkingen - Verstrekking van financiële garantie - Bedingen, door reisbureau, van garantie bij in andere lidstaat gevestigde kredietinstelling of verzekeringsmaatschappij - Nationale regeling die overeenkomst tussen borg en in lidstaat gevestigde financiële instelling of verzekeringsmaatschappij verlangt - Ontoelaatbaarheid - Rechtvaardiging - Bescherming van consument - Grenzen

(EG-Verdrag, art. 59; richtlijnen van de Raad 89/646 en 90/314, art. 7, en 92/49)

Samenvatting

1 Artikel 7 van richtlijn 90/314 betreffende pakketreizen, met inbegrip van vakantiepakketten en rondreispakketten, op grond waarvan de lidstaten moeten voorschrijven, dat er garanties komen die terugbetaling van de voldane bedragen of repatriëring van de consument mogelijk maken in geval van insolvabiliteit of faillissement van de organisator bij wie de reis is gekocht, legt een resultaatsverplichting op die inhoudt dat aan de koper van een pakketreis het recht wordt toegekend op repatriëring en terugbetaling van de reeds voldane bedragen, zulks ter bescherming van de consument. Voorts blijkt uit artikel 8 van die richtlijn, dat de verplichting om genoemde garanties voor te schrijven, evenals de overige de consument beschermende voorschriften van de richtlijn, een minimumverplichting is. Zolang de lidstaten het Verdrag en inzonderheid artikel 59 daarvan eerbiedigen, is er dan ook niets wat hun belet te bepalen, dat die garanties niet enkel moeten bestaan, maar ook onmiddellijk beschikbaar moeten zijn in geval van repatriëring van de reiziger.

2 Artikel 59 van het Verdrag en de Tweede richtlijn (89/646) tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen, alsmede tot wijziging van richtlijn 77/780, en richtlijn 92/49 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van de richtlijnen 73/239 en 88/357, verzetten zich tegen een nationale regeling die, in het kader van de uitvoering van artikel 7 van richtlijn 90/314 betreffende pakketreizen, met inbegrip van vakantiepakketten en rondreispakketten, voorschrijft, dat wanneer een kredietinstelling of verzekeringsmaatschappij in een andere lidstaat financiële garanties verstrekt, deze instelling of maatschappij een aanvullende overeenkomst moet sluiten met een kredietinstelling of verzekeringsmaatschappij op het nationale grondgebied.

Dit vereiste heeft om te beginnen een beperkend en ontmoedigend effect op financiële instellingen in andere lidstaten, voor zover het hun belet de benodigde garanties rechtstreeks aan de reisorganisator te bieden, op dezelfde voet als een in het binnenland gevestigde borg. Ook kan het een reisorganisator ervan weerhouden, zich tot een financiële instelling in een andere lidstaat te wenden, aangezien deze verplicht is nog een garantieovereenkomst te sluiten, hetgeen extra kosten met zich kan brengen die in de regel op de reisorganisator zullen worden afgewenteld. Het vereiste vormt een beperking van het vrij verrichten van diensten die niet wordt gerechtvaardigd door de omstandigheid dat een en ander noodzakelijk is ter bescherming van de consument.