ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 267/8

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 september 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie/T. Sahin

(Zaak C-242/06) (1)

(Associatieovereenkomst EEG-Turkije - Vrij verkeer van werknemers - Invoering van legesheffing voor verkrijging van verblijfsvergunning in gastlidstaat - Schending van standstillbepaling van artikel 13 van besluit nr. 1/80 van associatieraad)

2009/C 267/13

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Raad van State

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie

Verwerende partij: T. Sahin

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Raad van State — Uitlegging van artikel 13 van besluit nr. 1/80 van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de Associatie, dat is vastgesteld door de Associatieraad die is ingesteld bij de Associatieovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije, juncto artikel 59 van het Aanvullend Protocol dat namens de Gemeenschap is goedgekeurd en bevestigd bij verordening (EEG) nr. 2760/72 van de Raad van 19 december 1972 (PB L 293, blz. 1) — Verplichting tot betaling van leges ter zake van afdoening van aanvraag om verlenging van verblijfsvergunning — Niet tijdig aangevraagde verlenging

Dictum

Artikel 13 van besluit nr. 1/80 van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de associatie, genomen door de Associatieraad die is ingesteld bij de Associatieovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije, moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan de invoering, na de datum van inwerkingtreding van dit besluit ten aanzien van de betrokken lidstaat, van een nationale wettelijke regeling zoals die in het hoofdgeding, waarin voor de verlening of verlenging van een verblijfsvergunning leges wordt geheven, wanneer het bedrag van die leges voor Turkse staatsburgers onevenredig is aan het bedrag dat wordt gevraagd van gemeenschapsburgers.

(1) PB C 212 van 2.9.2006.
1)

Door niet overeenkomstig de artikelen 2, lid 1, en 4, leden 2 tot en met 4, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997, alle maatregelen te hebben genomen die noodzakelijk zijn om te verzekeren dat, alvorens een vergunning wordt verleend, projecten die aanzienlijke milieueffecten kunnen hebben en vallen onder de categorieën projecten bedoeld in bijlage II, punt 1, sub a tot en met c, en f, bij deze richtlijn worden onderworpen aan een vergunningprocedure en aan een milieueffectbeoordeling overeenkomstig de artikelen 5 tot en met 10 van deze richtlijn, is Ierland de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
—

Overeenkomstig deze laatste bepaling is het bestaan van een verband tussen het tijdvak van wegvervoer voorafgaand aan en aansluitend op een tijdvak van vervoer per roroveerboot waarbij op gezette tijden een rechtstreekse verbinding wordt verzorgd tussen twee verschillende plaatsen in de Gemeenschap, middels voertuigen die op vaartuigen worden geladen zonder dat de dieren worden gelost, ervan afhankelijk of de maximale reistijd van 28 uur van vervoer per roroveerboot als bedoeld in punt 48, punt 4, sub d, van de bijlage bij richtlijn 91/628 al dan niet is overschreden.
1)

Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep en inzonderheid de artikelen 1 en 2, leden 1 en 2, sub a, ervan moeten aldus worden uitgelegd dat het daarin neergelegde verbod van directe discriminatie niet alleen geldt ten aanzien van personen die zelf gehandicapt zijn. Wanneer een werkgever een werknemer die niet zelf een handicap heeft, minder gunstig behandelt dan een andere werknemer in een vergelijkbare situatie wordt, is of zou worden behandeld, en wanneer is aangetoond dat de ongunstige behandeling waarvan deze werknemer het slachtoffer is, is gebaseerd op de handicap van zijn kind, waarvan hij de hoofdverzorger is, is een dergelijke behandeling in strijd met het in voornoemd artikel 2, lid 2, sub a, neergelegde verbod van directe discriminatie.
1)

De begrippen „het plaatsen” in artikel 3, lid 1, en „geplaatst” in de artikelen 8 en 9 van richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening, moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet een situatie omvatten als die in het hoofdgeding, waarin de door de oorspronkelijke dienstverrichter ten behoeve van de aanbestedende dienst verrichte diensten worden overgedragen aan een andere dienstverrichter die is opgericht in de vorm van een kapitaalvennootschap waarvan de oorspronkelijke dienstverrichter enig aandeelhouder is, die door middel van instructies de zeggenschap uitoefent over de nieuwe dienstverrichter, voor zover de oorspronkelijke dienstverrichter aansprakelijk blijft voor de naleving van de contractuele verplichtingen.
3)

De nationale regelgevende instantie kan krachtens artikel 4, lid 2, sub b, van verordening nr. 2887/2000 de aangemelde exploitant verzoeken om relevante informatie over de stukken die dienen ter staving van de kosten die in aanmerking worden genomen in het kader van de toepassing van het beginsel dat de tarieven voor ontbundelde toegang tot het aansluitnetwerk worden vastgesteld op basis van de kosten. Bij gebreke van een gemeenschapsrechtelijke bepaling betreffende de te controleren boekhoudkundige stukken, staat het uitsluitend aan de nationale regelgevende instanties om overeenkomstig het toepasselijke recht te onderzoeken of de overgelegde stukken het meest geschikt zijn voor de berekening van de kosten.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 171/5

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 mei 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — Feinchemie Schwebda GmbH, Bayer CropScience AG/College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen

(Zaak C-361/06) (1)

(Gewasbeschermingsmiddelen - Toelating voor op markt brengen - Ethofumesaat - Richtlijnen 91/414/EEG en 2002/37/EG - Verordening (EEG) nr. 3600/92 - Verzoek om heropening van mondelinge behandeling)

(2008/C 171/08)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

College van Beroep voor het bedrijfsleven

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Feinchemie Schwebda GmbH, Bayer CropScience AG

Verwerende partij: College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen

In tegenwoordigheid van: Agrichem BV

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitlegging van artikel 4, lid 1, van richtlijn 2002/37/EG van de Commissie van 3 mei 2002 houdende wijziging van richtlijn 91/414/EEG van de Raad teneinde ethofumesaat op te nemen als werkzame stof (PB L 117, blz. 10) — Verplichting van de lidstaten om de toelating van een ethofumesaat bevattend product voor 1 september 2003 in te trekken indien de toelatinghouder niet in het bezit is van of geen toegang heeft tot een dossier dat voldoet aan de voorwaarden van bijlage II bij richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (PB L 230, blz. 1)

Dictum

Artikel 4, lid 1, van richtlijn 2002/37/EG van de Commissie van 3 mei 2002 houdende wijziging van richtlijn 91/414/EEG van de Raad teneinde ethofumesaat op te nemen als werkzame stof, moet aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten niet verplicht de toelating van een gewasbeschermingsmiddel dat ethofumesaat bevat, voor 1 september 2003 te beëindigen om de reden dat de houder van deze toelating niet in het bezit is van of geen toegang heeft tot een dossier dat voldoet aan de voorwaarden van bijlage II bij richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen.

(1) PB C 294 van 2.12.2006.
2)

Artikel 24, lid 2, sub a, van verordening nr. 753/2002, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1512/2005, moet aldus worden uitgelegd dat ingeval een traditionele aanduiding is vertaald in een andere taal dan die waarin die aanduiding in bijlage III bij deze verordening is vermeld, van imitatie van die aanduiding of van suggestief gebruik in de zin van die bepaling sprake kan zijn, wanneer deze vertaling aanleiding kan geven tot verwarring of tot misleiding van de personen voor wie zij bestemd is. Het staat aan de verwijzende rechter om te onderzoeken of dit het geval is in het bij hem aanhangige geding.
2)

Artikel 1 juncto artikel 2 van richtlijn 2000/78 staat in de weg aan een regeling als in het hoofdgeding aan de orde, op grond waarvan de nabestaande partner na het overlijden van zijn levenspartner niet een nabestaandenuitkering ontvangt zoals een nabestaande echtgenoot die zou ontvangen, terwijl naar nationaal recht het levenspartnerschap personen van hetzelfde geslacht in een situatie brengt die wat deze nabestaandenuitkering betreft vergelijkbaar is met die van echtgenoten. Het is aan de nationale rechter om na te gaan of een nabestaande levenspartner in een situatie verkeert die vergelijkbaar is met die van een echtgenoot die de nabestaandenuitkering op grond van de beroepspensioenregeling van de Versorgungsanstalt der deutschen Bühnen ontvangt.
1)

In het kader van een procedure voor een bestuursorgaan strekkende tot heronderzoek van een bestuursbesluit dat ingevolge een arrest van een rechter in laatste aanleg definitief is geworden, welk arrest, gelet op een latere uitspraak van het Hof, op een onjuiste uitlegging van het gemeenschapsrecht berust, vereist het gemeenschapsrecht niet dat de verzoekende partij in het hoofdgeding zich op dat recht heeft beroepen in het kader van het beroep in rechte dat zij naar nationaal recht tegen dat besluit heeft ingesteld.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 64/10

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 januari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Finland

(Zaak C-387/06) (1)

(Niet-nakoming - Telecommunicatiesector - Artikel 8, leden 1, 2, sub b), en 3, sub c), van Richtlijn 2002/21/EG (Kaderrichtlijn) - Artikel 8, leden 1 en 4, van Richtlijn 2002/19/EG (Toegangsrichtlijn) - Elektronische-communicatienetwerken en -diensten - Vaste en mobiele telefoonnetwerken - Gespreksafwikkeling - Inkomend verkeer - Beperking van bevoegdheden van nationale regelgevende instantie voor communicatie)

(2008/C 64/14)

Procestaal: Fins

Partijen

Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Huttunen en M. Shotter, gemachtigden)

Verwerende partij: Republiek Finland (vertegenwoordiger: A. Guimaraes-Purokoski, gemachtigde)

Voorwerp

Niet-nakoming — Verzuim om te voldoen aan de verplichtingen die op deze lidstaat rusten krachtens artikel 8, leden 1, 2, sub b, en 3, sub c, van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (PB L 108, blz. 33), alsmede krachtens artikel 8, leden 1 en 4, van richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de toegang tot en interconnectie van elektronische-communicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (Toegangsrichtlijn) (PB L 108, blz. 7)

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) De Commissie van de Europese Gemeenschappen en de Republiek Finland dragen hun eigen kosten.

(1) PB C 294 van 2.12.2006.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 22/12

Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 6 december 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Antwerpen — België) — BVBA Van Landeghem/Belgische Staat

(Zaak C-486/06) (1)

(Gemeenschappelijk douanetarief - Gecombineerde nomenclatuur - Tariefindeling - Posten 8703 en 8704 - Motorvoertuig van type „pick-up’)

(2008/C 22/22)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hof van Beroep te Antwerpen

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: BVBA Van Landeghem

Verwerende partij: Belgische Staat

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Beroep te Antwerpen — Uitlegging van verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1) — Onderverdelingen 8703 en 8704 — Indeling van een motorvoertuig van het type „pick-up”, bestaande uit een gesloten cabine die dienst doet als passagiersruimte en een laadbak die niet hoger is dan 50 cm, met een luxueus interieur, een ABS-remsysteem, een benzinemotor van 4 tot 8 liter, vierwielaandrijving en luxueuze sportvelgen

Dictum

Pick-ups zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, die bestaan uit enerzijds een gesloten cabine die dienstdoet als passagierruimte waarbij zich achter de zitplaats of -bank van de bestuurder opklapbare of uitneembare zetels met driepuntsgordels bevinden en anderzijds uit een van de cabine afgescheiden laadbak die niet hoger is dan 50 centimeter, die enkel aan de achterzijde kan worden opengemaakt en die geen voorzieningen heeft voor het vasthechten van een lading, die zijn voorzien van een zeer luxueus interieur met vele opties (met name elektrisch verstelbare lederen zetels, elektrisch bedienbare spiegels en ramen en een stereo-installatie met CD-speler), een ABS-remsysteem, een automatische benzinemotor met een cilinderinhoud van 4 tot 8 liter met een zeer hoog brandstofverbruik, vierwielaandrijving en luxueuze „sport”-velgen, volgens het algemene aanzien en de algemene kenmerken ervan moeten worden ingedeeld onder post 8703 van de gecombineerde nomenclatuur, die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij de bijlagen bij de verordeningen (EG) nr. 3115/94 van de Commissie van 20 december 1994, (EG) nr. 3009/95 van de Commissie van 22 december 1995 en (EG) nr. 1734/96 van de Commissie van 9 september 1996.

(1) PB C 20 van 27.1.2007.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 158/2

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 8 mei 2008 — Ferriere Nord SpA/Commissie van de Europese Gemeenschappen, Italiaanse Republiek

(Zaak C-49/05 P) (1)

(Hogere voorziening - Staatssteun - Formele onderzoeksprocedure - Communautaire kaderregelingen inzake staatssteun ten behoeve van milieu - Recht van belanghebbenden - Verzoek om opmerkingen in te dienen - Artikel 88, lid 2, EG - Verordening (EG) nr. 659/1999 - Gewettigd vertrouwen - Rechtszekerheid - Milieudoelstelling van investering)

(2008/C 158/02)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Rekwirante: Ferriere Nord SpA (vertegenwoordigers: W. Viscardini, G. Donà, avvocati)

Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: V. Di Bucci), Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. Braguglia, gemachtigde, M. Fiorilli, avvocato dello Stato)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer — uitgebreid) van 18 november 2004, Ferriere Nord/Commissie (T-176/01), houdende verwerping van een beroep tot nietigverklaring van beschikking 2001/829/EG, EGKS van de Commissie van 28 maart 2001 betreffende door Italië voorgenomen staatssteun aan Ferriere Nord SpA (PB L 310, blz. 22), waarbij de als milieusteun aangemelde steun die de autonome regio Friuli-Venezia Giulia (Italië) voornemens is aan rekwirante toe te kennen in de vorm van een financiële bijdrage voor de aanschaf van een walsband voor gelaste wapeningsnetten die het mogelijk maakt om het geluid en de hoeveelheid in de vorm van ijzeroxide geproduceerde afvalstoffen te verminderen, onverenigbaar met de gemeenschappelijk markt is verklaard, en afwijzing van een vordering tot vergoeding van de schade die rekwirante stelt te hebben geleden ten gevolge van deze beschikking

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Ferriere Nord SpA wordt verwezen in de kosten.

3) De Italiaanse Republiek draagt haar eigen kosten.

(1) PB C 82 van 2.4.2005.
2)

Artikel 7, lid 2, van richtlijn 89/104, zoals gewijzigd bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992, moet aldus worden uitgelegd dat de parallelimporteur de merkhouder de informatie dient te verstrekken die noodzakelijk en voldoende is om deze in staat te stellen, na te gaan of de ompakking van het product onder dit merk noodzakelijk is voor de verhandeling in de lidstaat van invoer.
1)

Door — operationele richtsnoeren voor het gehele nationale grondgebied te hebben uitgevaardigd, die met name worden toegelicht in de circulaire van de minister van Milieu van 28 juni 1999, waarin het begrip afvalstof nader wordt uitgelegd, en in het communiqué van het ministerie van Volksgezondheid van 22 juli 2002 met richtsnoeren inzake de hygiëne- en gezondheidseisen voor het gebruik in diervoeders van stoffen en bijproducten uit de productie- en de handelscyclus van de agrovoederindustrie, waarbij voor diervoederproductie bestemde voedselresten van de agrovoederindustrie worden uitgesloten van de werkingssfeer van de afvalstoffenwetgeving, en — bij artikel 23 van wet nr. 179 van 31 juli 2002 betreffende milieubepalingen resten van de bereiding in keukens van vaste, gekookte en rauwe voedingswaren die niet in het distributiecircuit zijn terechtgekomen en bestemd zijn voor opvangcentra voor huisdieren, te hebben uitgesloten van de werkingssfeer van de afvalstoffenwetgeving, is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 1, sub a, van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991.
3)

Artikel 7, lid 4, van richtlijn 92/12, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/108, verzet zich niet tegen de wettelijke regeling van een lidstaat van bestemming waarin de accijns verschuldigd is ingevolge de mogelijkheid van artikel 9, lid 3, van deze richtlijn, krachtens welke een particulier die zelf en voor eigen behoefte huisbrandolie heeft verkregen in een andere lidstaat waar dat goed tot verbruik is uitgeslagen, en dat goed zelf „op een atypische wijze” in de zin van genoemd artikel 9, lid 3, naar deze lidstaat van bestemming vervoert, een zekerheid moet stellen om de betaling van de accijns te waarborgen en in het bezit moet zijn van een geleidedocument en van een document waaruit blijkt dat deze zekerheid is gesteld.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 8/2

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 november 2007 — Koninkrijk Spanje/Commissie van de Europese Gemeenschappen, Lenzing AG

(Zaak C-525/04 P) (1)

(Hogere voorziening - Staatssteun - Niet-inning van verschuldigde bijdragen, vertragingstoeslagen en rente - Ontvankelijkheid - Criterium van particuliere schuldeiser)

(2008/C 8/02)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: J. M. Rodríguez Cárcamo, gemachtigde)

Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (V. Kreuschitz en J. Buendía Sierra, gemachtigden, M. Núñez-Müller, Rechtsanwalt), Lenzing AG (vertegenwoordiger: U. Soltész, Rechtsanwalt)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer — uitgebreid) van 21 oktober 2004 in zaak T-36/99, Lenzing AG tegen Commissie, voor zover het Gerecht artikel 1, lid 1 van beschikking 1999/395/EG van de Commissie van 28 oktober 1998 betreffende staatssteun die door Spanje aan Sniace SA, gevestigd te Torrelavega, Cantabrië, is verleend (PB 1999, L 149, blz. 40), zoals gewijzigd bij beschikking 2001/43/EG van de Commissie van 20 september 2000 (PB 2001, L 11, blz. 46), nietig heeft verklaard — Ontvankelijkheid van beroep tot nietigverklaring ingesteld door concurrent van begunstigde onderneming — Begrip persoon die door bestreden beschikking individueel is geraakt — Schuldherschikkings- en aflossingsovereenkomsten — Criterium van particuliere schuldeiser

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van Lenzing AG.

3) De Commissie van de Europese Gemeenschappen draagt haar eigen kosten.

(1) PB C 69 van 19.3.2005.
2)

Moet artikel 42, lid 1, van verordening (EU) nr. 952/2013 juncto artikel 49, lid 3, van het Handvest aldus worden uitgelegd dat een nationale regeling zoals die van artikel 233, lid 6, van de Zakon za mitnitsite, die naast de sanctie “geldboete” als aanvullende sanctie voorziet in de confiscatie (ontneming van eigendom ten gunste van de staat) van het voorwerp van de overtreding, als een onevenredige sanctionerende ingreep in het eigendomsrecht die niet in verhouding staat tot het nagestreefde legitieme doel, in de volgende gevallen ontoelaatbaar is: in het algemeen in gevallen waarin de geconfisqueerde goederen die het voorwerp van de overtreding waren, toebehoren aan de overtreder, en in gevallen waarin zij toebehoren aan een derde die niet de overtreder is, en in het bijzonder in gevallen waarin de dader de overtreding niet opzettelijk maar uit onachtzaamheid heeft begaan?
Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Oristano (Italië) op 9 november 2022 — S. G. / Unione di Comuni Alta Marmilla

(Zaak C-689/22)

(2023/C 35/42)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale di Oristano

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: S. G.

Verwerende partij: Unione di Comuni Alta Marmilla

Prejudiciële vraag

Moeten artikel 31, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 7, lid 2, van richtlijn 2003/88/EG (1), ook los van elkaar beschouwd, aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan nationale bepalingen of praktijken — die zijn ingegeven door de naleving van beperkingen waaraan de overheidsfinanciën onderworpen zijn — op grond waarvan er aan overheidspersoneel, met inbegrip van leidinggevend personeel, bij de beëindiging van de dienstbetrekking in geen geval financiële vergoedingen mogen worden toegekend ter vervanging van verworven vakantie die niet is opgenomen?

(1) Richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstĳd (PB 2003, L 299, blz. 9).
1)

Kan artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in samenhang met artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, in de in deze beslissing beschreven omstandigheden van het geding betreffende het vrachtwagenkartel aldus worden uitgelegd dat de dagvaarding van een moedermaatschappij waartegen een schadevordering wegens een mededingingsbeperkende gedraging is ingesteld, moet worden geacht naar behoren te hebben plaatsgevonden wanneer de betekening ervan is gedaan (of wanneer is getracht om deze te doen) ten kantore van de dochtermaatschappij die is gevestigd in de staat waar het geding aanhangig is, en de in een andere lidstaat gevestigde moedermaatschappij niet in het geding is verschenen, maar verstek heeft laten gaan?
3)

Kan elk belang een gerechtvaardigd belang zijn, mits dat belang niet in strijd is met de wet? Meer specifiek gesteld: is een zuiver commercieel belang en het belang zoals hier aan orde, het verstrekken van persoonsgegevens tegen betaling zonder toestemming van de betreffende persoon, onder omstandigheden aan te merken als een gerechtvaardigd belang? Zo ja, welke omstandigheden bepalen of een zuiver commercieel belang een gerechtvaardigd belang is?
—

vaststellen dat Malta is tekortgeschoten in zijn verplichtingen krachtens artikel 110 VWEU, door — krachtens de Fourth Schedule of the Motor Vehicles Registration and Licensing Act as amended by Act VI of 2009, Chapter 368 of the Laws of Malta (bijlage vier bij de wet inzake de registratie van motorvoertuigen, zoals gewijzigd bij wet VI van 2009, hoofdstuk 368 van de Maltese wetten) — op motorvoertuigen die voor 1 januari 2009 in andere lidstaten waren geregistreerd en na die datum naar Malta werden overgebracht, een hogere jaarlijkse verkeersbelasting te heffen dan op gelijksoortige binnenlandse voertuigen;