Deze zaak is tegen de Raad en de Commissie aanhangig gemaakt door een Duitse onderneming, de firma Kind, die uit de Bondsrepubliek en het Verenigd Koninkrijk afkomstig vers vlees importeert en verhandelt. Zij vordert vergoeding van de schade die zij zou hebben geleden door een bij verordening nr. 1837/80 van de Raad van 27 juni 1980 ingevoerde bijzondere heffing bij uitvoer, alsmede doordat de Commissie die maatregel niet heeft geschorst.

In herinnering zij gebracht dat bij genoemde verordening een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector schape- en geitevlees is ingesteld, die in hoofdzaak berust op een regeling van de prijzen (communautaire basisprijs, referentieprijzen per regio en op representatieve markten van de Gemeenschap geconstateerde prijzen), de toekenning van een premie aan de producenten om het eventuele inkomensverlies als gevolg van de instelling van de gemeenschappelijke marktordening te compenseren, en andere interventiemaatregelen met het oog op de marktordening. Tot laatstbedoelde maatregelen behoren onder meer aankopen door de interventiebureaus wanneer de geconstateerde prijs beneden een bepaald, in artikel 7, lid 2, nader geregeld niveau is gezakt, en de toekenning van een „variabele slachtpremie”, geregeld in artikel 9. Die premie kan door de betrokken Lid-Staat worden toegekend wanneer de op de representatieve markt van die staat geconstateerde prijzen onder een „richtniveau” liggen, dat overeenkomt met 85 % van de basisprijs, mits echter in die staat geen steunmaatregelen in de vorm van aankopen door het interventiebureau zijn toegepast. Het voordeel van de variabele slachtpremie zou evenwel tot concurrentievervalsing kunnen leiden, wanneer het slachtvlees voor uitvoer uit het grondgebied van de betrokken Lid-Staat is bestemd; ter voorkoming van zulk een ongunstig gevolg voorziet artikel 9, lid 3, in de nodige maatregelen „opdat in geval van betaling van de [slacht] premie een aan deze premie gelijkwaardig bedrag wordt geheven op [die] produkten bij het verlaten van het grondgebied van de betrokken Lid-Staat.” Dit is de bijzondere heffing bij uitvoer, waarvan de toepassing de door verzoekster gewraakte schade zou hebben berokkend, te weten een aanmerkelijke omzetdaling tussen oktober 1980 en maart 1981.

De uitvoeringsbepalingen inzake de variabele slachtpremie zijn vervolgens vastgesteld bij verordening nr. 2661/80 van de Commissie van 17 oktober 1980. In het bijzonder staat het aan de Commissie om, ook al beslissen de nationale autoriteiten over de toekenning van de premie wanneer aan de vereisten daarvoor is voldaan, iedere week voor elke betrokken Lid-Staat het bedrag van de premie vast te stellen (zie artikel 3) alsmede het te heffen bedrag wanneer de betrokken produkten het grondgebied van die staat verlaten (zie artikel 4).

Tijdens het verkoopseizoen 1980/81 kwam de marktprijs voor schapevlees in het Verenigd Koninkrijk beneden het „richtniveau” te liggen; de Britse autoriteiten kenden derhalve de slachtpremie toe. Tezelfdertijd werd overeenkomstig genoemd artikel 9, lid 3, voorzien in de heffing van een met die premie overeenkomend bedrag voor geëxporteerd schapevlees. De door de Raad — in diens nota van 14 mei 1982 — verstrekte gegevens over het tijdvak na de maand november 1981, wijzen erop dat de marktsituatie de toekenning van de premie niet of slechts in zeer bescheiden mate toeliet, daar anders de binnenlandse en intracommunautaire handel merkbaar zou worden beïnvloed.

Toen de firma Kind zich in april 1981 in een kritieke situatie bevond verzocht zij de Commissie, de Raad van Ministers een wijziging van artikel 9 van verordening nr. 1837/80 voor te stellen, of althans te bepalen dat de heffing bij uitvoer zou worden geschorst. Dit laatste verzoek berustte op artikel 33 van de verordening, volgens hetwelk „de Commissie..passende maatregelen (kan) vaststellen om de overgang van de vóór de toepassing van deze verordening in iedere Lid-Staat bestaande regeling naar de bij deze verordening ingestelde regeling te vergemakkelijken”. Het antwoord van de Commissie was echter negatief, hetgeen voor Kind aanleiding was om op 4 mei 1981 het beroep in te stellen waarop mijn conclusie van heden betrekking heeft.