ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Beroep ingesteld op 25 januari 2022 — Esedra/Parlement

(Zaak T-46/22)

(2022/C 109/45)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Esedra (Brussel, België) (vertegenwoordiger: M. Vastmans, advocaat)

Verwerende partij: Europees Parlement

Conclusies

— het beroep tot nietigverklaring ontvankelijk en gegrond verklaren; en dientengevolge; — het besluit van het Europees Parlement om de betrokken opdracht aan SAS PEOPLE & BABY te gunnen en de offerte van SRL ESEDRA af te wijzen, nietig verklaren; — de schade vergoeden die SRL ESEDRA als gevolg van dat onrechtmatige besluit heeft geleden;

— het Europees Parlement verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep tegen het besluit van het Europees Parlement van 26 november 2021 tot afwijzing van de offerte die verzoekster had ingediend in het kader van aanbesteding PE PERS 2021 027 betreffende het volledige beheer van de voorziening voor kinderopvang in het Europees Parlement in Brussel, gelegen in de Wayenbergstraat, en tot gunning van de opdracht aan SAS People & Baby, voert verzoekster twee middelen aan.

1. Het eerste middel is ontleend aan schending van verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, schending van artikel 170 VWEU en artikel 16.1 van het bestek van de aanbesteding, schending van algemene rechtsbeginselen en, meer in het bijzonder, het zorgvuldigheidsbeginsel, het beginsel van uitdrukkelijke motivering, het beginsel patere legem ipse fecisti, alsmede aan een kennelijke beoordelingsfout.
—

het niet gepubliceerde besluit van verweerster van onbekende datum, waarbij ten onrechte is vastgesteld dat de aanwijzing van Schweizerische Vereinigung für Qualitäts- und Management-Systeme (“SQS”) als conformiteitsbeoordelingsinstantie voor medische hulpmiddelen op grond van richtlijn 93/42/EEG betreffende medische hulpmiddelen, is verlopen, en waarbij SQS met ingang van 28 september 2021 is verwijderd van de lijst van de door de Europese Commissie beheerde databank van aangemelde instanties (NANDO; “New Approach Notified and Designated Organisations”), nietig verklaren, en
4.

Vierde middel: schending van verzoeksters recht op behoorlijk bestuur krachtens artikel 41 van het Handvest Na de indiening door verzoekster van een formele klacht over schending van mededingingsregels heeft de Commissie ongeveer vier jaar nodig gehad om verzoekster mee te delen dat zij niet voornemens was om naar aanleiding van deze klacht de gestelde inbreuk te beëindigen. Uit de door de Commissie openbaar gemaakte dossierstukken kan echter niet worden opgemaakt wat de reden is voor deze lange duur van de procedure. De Commissie heeft zich dus schuldig gemaakt aan schending van artikel 41 van het Handvest.
1.

Onjuiste toepassing van het recht en onregelmatigheid van de bestreden procedure: schending van de artikelen 12 bis en 24 van het Statuut van de ambtenaren gelezen in het licht van artikel 7 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in het bijzonder schending van de zorgplicht en van het in artikel 41 van het Handvest vervatte beginsel van behoorlijk bestuur.
1.

Het eerste middel is gebaseerd op schending van een wezenlijk vormvoorschrift bij het onderzoek van het dossier betreffende de wijziging die voorwerp is van dit beroep, omdat bekend was dat tegen die wijziging nog een beroep aanhangig was bij de Spaanse rechterlijke instanties en de behandeling van de zaak niet is geschorst, hetgeen in strijd is met de geldende rechtspraak met betrekking tot artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.
—

nietigverklaring van het op 1 januari 2021 in werking getreden en op 18 december 2021 beweerdelijk vastgestelde besluit, waarvan verzoekster op 4 januari 2021 kennis heeft genomen via de link [vertrouwelijk] (1), vastgesteld door [vertrouwelijk], voor zover daarbij de reservelijst voor de volgende referenties [vertrouwelijk], die geldig was tot 31 december 2020, niet voor een extra jaar, dus tot en met 31 december 2021, is verlengd;
Beroep ingesteld op 8 november 2021 — ICA Traffic/Commissie

(Zaak T-717/21)

(2022/C 2/71)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: ICA Traffic GmbH (Dortmund, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Hertwig en C. Vogt, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— verweersters besluit nietig verklaren voor zover de raamovereenkomst met de onderneming UVD Robots APS over de levering van maximaal 200 desinfectierobots door het bereiken van de aangekondigde maximumhoeveelheid geen effect meer sorteert;

— verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster het volgende middel aan.

Het in de persmededeling van 21 september 2021 bekendgemaakte besluit van de Europese Commissie om nog 100 robots aan te besteden ondanks dat de raamovereenkomst geen effect meer sorteert, is in strijd met het Unierechtelijke legaliteitsbeginsel, dat door artikel 263, tweede alinea, VWEU juncto artikel 264 VWEU in het primaire recht is verankerd.

In zaak C-23/20 (1) heeft het Europees Hof van Justitie geoordeeld dat de raamovereenkomst bij het bereiken van de in de aankondiging vastgestelde maximumhoeveelheid geen effect meer sorteert. Het besluit van de Europese Commissie om op grond van de raamovereenkomst met de onderneming UVD Robots APS over de levering van maximaal 200 desinfectierobots nog 100 desinfectierobots te bestellen is derhalve in strijd met artikel 49 van richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG (2) alsmede met punten 7 en 8 en punt 10, onder a), van deel C van bijlage V erbij, gelezen in samenhang met artikel 33 van deze richtlijn en de in artikel 18, lid 1, van die richtlijn genoemde beginselen van gelijke behandeling en transparantie.

(1) Arrest van 17 juni 2021, Simonsen & Weel A/S, C-23/20, EU:C:2021:490.

(2) PB 2014, L 94, blz. 65.
—

het besluit van de Commissie van 3 juni 2021 inzake steunmaatregel SA.56826 (2020/N) — Duitsland — Hervorming van de Duitse wet inzake warmte-krachtkoppeling 2020 (“WWKK”), en steunmaatregel SA.53308 (2019/N) — Duitsland — Wijziging van de steunregeling voor bestaande WKK-installaties 2019 (§ 13 WWKK) (PB 2021, C 306, blz. 1 en 2) gedeeltelijk nietig te verklaren voor zover daarbij geen bezwaar is gemaakt tegen (i) de steun voor de productie van WKK-elektriciteit in nieuwe, gemoderniseerde en aangepaste hoogrenderende WKK-installaties, en (ii) de steun voor de productie van WKK-elektriciteit in bestaande hoogrenderende gasgestookte WKK-installaties in de stadsverwarmingssector;
—

De motivering voor de plaatsing van verzoekster op de lijsten in bijlage bij de bestreden handelingen voldoet niet aan de voorwaarden van artikel 296, tweede alinea, VWEU. Zij is vaag en onvoldoende nauwkeurig. Uit de motivering kan niet worden opgemaakt welke staatssteun verzoekster zou hebben ontvangen voor het ontwikkelen van de speciale economische zone Bremino-Orsha. De motivering betreffende de toekenning van “verschillende financiële, belasting- en andere voordelen” aan verzoekster is ook onduidelijk, omdat niet kan worden achterhaald welke voordelen daarmee worden bedoeld. De bewering dat de bestuurders van Bremino-Grupp OOO “de eigenaars van Bremino-Orsha” zijn, is onjuist, alleen al omdat het juridisch onmogelijk is om eigenaar van een economische zone te zijn. Voorts is de aantijging dat de drie bestuurders van verzoekster behoren tot de “intieme kring van zakenlieden rondom Lukashenka” te algemeen en geen toereikende motivering voor de invoering van sancties.
C 462/54

Beroep ingesteld op 14 september 2021 — Guangdong Camel Apparel/EUIPO — Worldwide Brands (CAMEL CROWN)

(Zaak T-590/21)

(2021/C 462/65)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Guangdong Camel Apparel Co. Ltd (Foshan, China) (vertegenwoordigers: C. Bercial Arias en F. Codevelle, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Worldwide Brands, Inc. Zweigniederlassung Deutschland (Keulen, Duitsland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk CAMEL CROWN — inschrijvingsaanvraag nr. 17 882 201

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 23 juni 2021 in de gevoegde zaken R 159/2020-5 en R 184/2020-5

Conclusies

— toewijzen van het beroep;

— vernietigen van de bestreden beslissing;

— het EUIPO en, in voorkomend geval, interveniënte verwijzen in de kosten van de verzoekende partij voor het Gerecht.

Aangevoerd middel
—

verweersters besluit van 8 juli 2021 houdende weigering om haar uitvoeringsbesluit (EU) 2021/61 (1), waarbij Monsanto Europe SA op grond van verordening nr. 1829/2003 (2) toestemming is gegeven voor het in de handel brengen in de Europese Unie van genetisch gemodificeerde mais MON 87427 x MON 87460 x MON 89034 x MIR162 x NK603 en de subcombinaties daarvan, in te trekken of aan te passen, nietig verklaren;
5.

De aan verzoeksters opgelegde boete is onevenredig hoog. In het bijzonder heeft verweerster de verzachtende omstandigheden rond verzoeksters’ inbreuk onjuist beoordeeld. Voorts heeft verweerster onvoldoende belang gehecht aan het feit dat –zoals het Gerecht heeft bepaald in de zaak T-105/17, HSBC/Commissie (1) — de deelname door verzoeksters aan de enkele en voortdurende inbreuk minder omvangrijk en minder ernstig was dan was vastgesteld in het besluit van 2016. Daarom vragen verzoeksters het Hof een aanzienlijk lagere boete vast te stellen, die in redelijke verhouding staat tot het handelen van verzoeksters.
3.

Derde middel: schending van de artikelen 101, 102 en 105 VWEU omdat volgens verzoekster een van de taken van de Commissie juist is om ambtshalve inbreuken op de in deze artikelen neergelegde beginselen te onderzoeken. Verzoekster is van mening dat de in de klacht bedoelde instantie alleen als een onderneming kan worden aangemerkt en leidt daaruit af dat de Unierechtelijke bepalingen inzake mededinging op die instantie van toepassing zijn. Verzoekster concludeert dat de monopoliesituatie van de Caisse nationale d’assurance vieillesse (CNAV) en de aan haar verbonden instanties onrechtmatig is.
C 412/21

Beroep ingesteld op 9 augustus 2021 — Foz/Raad

(Zaak T-481/21)

(2021/C 412/22)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Samer Foz (Dubai, Verenigde Arabische Emiraten) (vertegenwoordiger: L. Cloquet, advocaat)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

— besluit (GBVB) 2021/855 van de Raad van 27 mei 2021 tot wijziging van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (1) nietig verklaren voor zover het verzoeker betreft;

— uitvoeringsverordening (EU) 2021/848 van de Raad van 27 mei 2021 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (2) nietig verklaren voor zover die verordening verzoeker betreft;

— de Raad verwijzen in alle kosten, met inbegrip van die van verzoeker.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert verzoeker één middel aan, met name dat de Raad de feiten kennelijk onjuist heeft beoordeeld door zich op het standpunt te stellen dat verzoeker het Syrische regime steunt en er voordeel bij heeft, en dat hij een vooraanstaand in Syrië werkzame zakenman is.

(1) Besluit (GBVB) 2021/855 van de Raad van 27 mei 2021 tot wijziging van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB 2021, L 188, blz. 90).

(2) Uitvoeringsverordening (EU) 2021/848 van de Raad van 27 mei 2021 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (PB 2021, L 188, blz. 18).
3.

Het besluit van 14 april 2021 en de bijlagen I tot en met II erbij zijn in strijd met het recht op een doeltreffende voorziening in rechte volgens artikel 47, lid 1, van het Handvest, omdat het praktisch onmogelijk is om een rechter afdoende te laten toetsen of het besluit inhoudelijk juist is.
4.

Artikel 3 van het bestreden besluit is onrechtmatig, aangezien de Commissie: — haar bevoegdheden heeft overschreden door de beëindiging van een inbreuk te gelasten en de hervatting ervan te verbieden, terwijl aan die inbreuk een einde was gesteld; — in strijd met het vermoeden van onschuld de bewijslast heeft omgekeerd, , voor zover zij gebruik heeft gemaakt van haar bevoegdheden omdat zij niet zeker kon zijn dat aan die inbreuk een einde was gesteld; — zich in feitelijk opzicht heeft vergist door vast te stellen dat de inbreuk noch van de zijde van verzoekster noch in haar geheel was beëindigd; en/of — in strijd met het evenredigheidsbeginsel heeft gehandeld, aangezien het noch noodzakelijk, noch passend was voor de Commissie om gebruik te maken van haar bevoegdheden om een inbreuk op het mededingingsrecht door verzoekster te voorkomen.
C 349/46

Beroep ingesteld op 6 juli 2021 — DZ Hyp/GAR

(Zaak T-395/21)

(2021/C 349/61)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: DZ Hyp AG (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Berger en M. Weber, advocaten)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR)

Conclusies

— het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 14 april 2021 over de berekening van de voor 2021 vooraf aan het Gemeenschappelijk Afwikkelingsfonds te betalen bijdragen (SRB/ES/2021/22), met inbegrip van de bijlagen, nietig verklaren voor zover het bestreden besluit, met inbegrip van bijlage I, bijlage II en bijlage III erbij, verzoeksters bijdrage betreft;

— verweerder verwijzen in de kosten.

Subsidiair, voor het geval dat het Gerecht zou oordelen dat het bestreden besluit ingevolge het gebruik van de verkeerde officiële taal door verweerder rechtens niet bestaat en het beroep tot nietigverklaring derhalve niet-ontvankelijk is omdat het zonder voorwerp is geraakt, vordert verzoekster dat

— wordt vastgesteld dat het bestreden besluit rechtens niet bestaat voor zover het verzoekster betreft;

— verweerder wordt verwezen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster tien middelen aan die in essentie identiek zijn aan of vergelijkbaar zijn met de in het kader van zaak T-389/21, Landesbank Baden-Württemberg/GAR, aangevoerde middelen.
C 338/35

Beroep ingesteld op 7 juli 2021 — BNP Paribas / GAR

(Zaak T-397/21)

(2021/C 338/45)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: BNP Paribas (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi en M. Dalon, advocaten)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

Conclusies

— besluit nr. SRB/ES/2021/22 van 14 april 2021 betreffende de berekening van de voor 2021 vooraf aan het GAF te betalen bijdragen krachtens artikel 263 VWEU nietig verklaren voor zover dit besluit betrekking heeft op verzoekster;

— de volgende bepalingen van de GAM-verordening, de uitvoeringsverordening en de gedelegeerde verordening krachtens artikel 277 VWEU buiten toepassing verklaren: — artikel 69, leden 1 en 2, en artikel 70, lid 1 en lid 2, onder a) en b), van de GAM-verordening; — artikel 4, lid 2, en artikelen 6 en 7 van de gedelegeerde verordening, alsmede bijlage I bij deze verordening; — artikel 4 van de uitvoeringsverordening,

— verweerder verwijzen in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster acht middelen aan die in essentie identiek of vergelijkbaar zijn met deze in zaak T-383/21, Banque postale/GAR.
Beroep ingesteld op 14 juli 2021 — Assaad/Raad

(Zaak T-426/21)

(2021/C 338/54)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Nizar Assaad (Beiroet, Libanon) (vertegenwoordigers: M. Lester, Barrister, G. Martin en C. Enderby Smith, Solicitors)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

Uitvoeringsbesluit (GBVB) 2021/751 van de Raad van 6 mei 2021 (1) en uitvoeringsverordening (EU) 2021/743 van de Raad van 6 mei 2021 (2), tot wijziging van punt 36 van bijlage I bij besluit 2013/255/GBVB van de Raad en van punt 36 van bijlage II bij verordening (EU) nr. 36/2012 van de Raad van 18 januari 2012 (hierna: “bestreden maatregelen”), nietig verklaren voor zover zij verzoeker betreffen.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep betoogt verzoeker dat de Raad sinds 2011 herhaaldelijk heeft verklaard dat verzoeker niet de persoon is die wordt genoemd in punt 36 van de aan Syrië opgelegde beperkende maatregelen. De Raad heeft dit standpunt met de bestreden maatregelen willen omkeren, en stelt thans zonder enige rechtvaardiging of feitelijke dan wel juridische grondslag dat verzoeker feitelijk sinds 2011 op de lijst staat. Verzoekers gronden voor nietigverklaring verzetten zich tegen de ommekeer in standpunt van de Raad als zijnde gebaseerd op meerdere beoordelingsfouten; die ommekeer is ten onrechte retroactief en is in strijd met het rechtszekerheidsbeginsel; er is sprake van misbruik van de bevoegdheden van de Raad; en die ommekeer is in strijd met het beginsel van gezag van gewijsde.

(1) PB 2021, L 160, blz. 115.

(2) PB 2021, L 160, blz. 1.
1.

Het eerste middel heeft er betrekking op dat het beoordelingsverslag over 2019 niet naar behoren was afgerond en het verslag betreffende de contractverlenging gebaseerd was op een onvoltooid beoordelingsverslag. — Verzoekster stelt vast dat het beoordelingsverslag over 2019 onrechtmatig is aangezien het niet naar behoren was afgerond met een gemotiveerd besluit van de beoordelaar in beroep. Zij is ook van mening dat het besluit om het contract niet te verlengen onrechtmatig is omdat het is gebaseerd op een onvoltooid beoordelingsrapport over 2019.
—

De Europese Unie, vertegenwoordigd door de Europese Commissie, veroordelen tot: (a) betaling aan verzoeksters van een vergoeding van 14 438 793,21 EUR voor de schade die zij hebben geleden doordat de Commissie niet overeenkomstig artikel 266, eerste alinea, VWEU het juiste bedrag aan rente heeft betaald over de terugbetaalde geldboete voor de periode tussen 15 februari 2011 en 8 maart 2016, in uitvoering van het arrest van 16 december 2015, SAS Cargo Group A/S e.a./Commissie (zaak T-56/11), of, subsidiair, betaling van een vergoeding voor de periode en tegen de rentevoet die het Hof passend acht; (b) betaling aan verzoeksters van rente tegen de rentevoet die de Europese Centrale Bank (ECB) vaststelt voor haar basisherfinancieringstransacties, vermeerderd met 3,5 basispunten, over de in (a) bedoelde vergoeding vanaf 8 maart 2016 tot de volledige betaling, waarbij de rente enkelvoudig is tot 4 februari 2021 en samengesteld vanaf 5 februari 2021, of, subsidiair, betaling van rente over de in (a) bedoelde vergoeding voor de periode, tegen de rentevoet en volgens de berekeningsmethode (enkelvoudig of samengesteld) die het Hof passend acht.
—

verwijzing van het EUIPO (en, indien andere partij in de procedure voor het EUIPO intervenieert, andere partij als interveniënte) in de kosten van de procedure en in die van de houder van het model.
—

de Europese Unie, vertegenwoordigd door de Commissie, veroordelen tot vergoeding van de schade die Air Canada heeft geleden doordat de Commissie heeft nagelaten de krachtens artikel 266, eerste alinea, VWEU verschuldigde vertragingsrente en samengestelde rente te betalen teneinde uitvoering te geven aan het arrest van 16 december 2015, Air Canada/Commissie (zaak T-9/11), en derhalve tot betaling, krachtens artikel 266, tweede alinea, VWEU, artikel 268 VWEU en artikel 340, tweede alinea, VWEU van de volgende bedragen: — een bedrag gelijk aan de verschuldigde vertragingsrente, te weten rente over het bedrag van 21 037 500,00 EUR tegen de rentevoet van de Europese Centrale Bank voor herfinancieringstransacties op 1 november 2010 (te weten 1 %) of, bij gebreke daarvan, tegen de rentevoet die het Gerecht passend acht, vermeerderd met 3,5 %, over de periode tussen 10 februari 2011 en 8 februari 2016, verminderd met de reeds betaalde gegarandeerde vergoeding van 468 540,80 EUR, hetgeen resulteert in een bedrag van 4 264 896,70 EUR; — een bedrag gelijk aan de verschuldigde rente over het bedrag van 4 264 896,70 EUR tegen de vertragingsrente, voor de periode tussen 9 februari 2016 en de datum van het verzoek om rentevergoeding (4 februari 2021) tegen de rentevoet van de Europese Centrale Bank voor haar herfinancieringstransacties op 1 november 2010 (te weten 1 %) (of, bij gebreke daarvan, tegen de rentevoet en voor de periode die het Gerecht passend acht), vermeerderd met 3,5 %, hetgeen resulteert in een bedrag van 958 550,14 EUR; en — een bedrag gelijk aan de verschuldigde samengestelde rente over het bedrag van de onbetaalde rente op het verschuldigde bedrag op de datum van de rentevordering (4 264 896,70 EUR + 958 550,14 EUR: 5 223 446,84 EUR of elk ander bedrag dat het Gerecht passend acht) voor de periode tussen 5 februari 2021 en de datum waarop de Commissie de verschuldigde rente aan Air Canada terugbetaalt, tegen de rentevoet die de Europese Centrale Bank op 1 november 2010 voor haar herfinancieringstransacties hanteerde (te weten 1 %) of, bij gebreke daarvan, voor de periode en tegen de rentevoet die het Gerecht passend acht, vermeerderd met 3,5 %;
—

gelasten dat de tenuitvoerlegging van het besluit van de Europese Commissie om perceel 4 (Franse taal) van de opdracht inzake raamovereenkomsten voor taalopleiding voor de instellingen, organen en agentschappen van de Europese Unie (nr. HR/2020/OP/0014), in eerste rang te gunnen aan de groep CLL Centre de Langues — Allingua en in tweede rang aan de groep Alliance Europe Multilingue, die is samengesteld uit de verzoekende partijen, wordt opgeschort tot aan de beschikking waarbij de kortgedingprocedure wordt beëindigd, en elke andere maatregel nemen die noodzakelijk is, met name inzake het gevolg van deze opschorting voor de overeenkomst die mogelijk is gesloten zonder inachtneming van de in artikel 175 van het Financieel Reglement voorgeschreven wachttermijn;
3.

Derde middel: de beleidswijziging in het besluit van de Commissie om de concentratie te onderzoeken is in strijd met het gewettigd vertrouwen van Illumina en met de rechtszekerheid, aangezien commissaris Vestager op 11 september 2020 in nauwkeurige en onvoorwaardelijke bewoordingen heeft verklaard dat het beleid van de Commissie ten aanzien van zaken op grond van artikel 22 zou wijzigen na de bekendmaking van nieuwe richtsnoeren. De uitnodigingsbrief is echter vóór de bekendmaking van de nieuwe richtsnoeren verzonden, op een tijdstip waarop het officieel vastgelegde beleid van de Commissie gericht was op het ontmoedigen van verwijzingsverzoeken van lidstaten die op grond van hun eigen nationale recht niet bevoegd waren. Derhalve heeft de Commissie haar nieuwe beleid uitgevoerd vóór de bekendmaking van haar nieuwe richtsnoeren met betrekking tot artikel 22, hetgeen in strijd was met het gewettigd vertrouwen van Illumina en met de rechtszekerheid.
4.

Het vierde middel is ontleend aan schending van artikel 54, lid 5, onder b), gelezen in samenhang met artikel 54, lid 1, van verordening 1306/2013, van artikel 325 VWEU en van de beginselen van subsidiariteit en procesautonomie, wegens de ongemotiveerde en onjuiste gevolgtrekking van de Europese Commissie dat het betaalorgaan niet met de vereiste zorgvuldigheid te werk is gegaan om de betwiste bedragen terug te vorderen en dat het nalatig is geweest door niet binnen de in artikel 54, lid 1, van verordening 1306/2013 gestelde termijn een bestuurlijke terugvorderingsprocedure in te leiden.