13

In de punten 63 tot en met 69 van het bestreden arrest heeft het Gerecht vervolgens de gevolgen daarvan onderzocht voor de kwalificatie van het al dan niet economische karakter van de activiteit van deze ziektekostenverzekeringsinstanties. In deze punten staat te lezen: „63 In de eerste plaats moet worden vastgesteld dat de mogelijkheid voor ziektekostenverzekeraars om gedeeltelijk winst te maken, te gebruiken en uit te keren, anders dan de Commissie in punt 94 van het [litigieuze] besluit heeft overwogen, afbreuk kan doen aan het niet-economische karakter van hun activiteit. 64 De Commissie heeft er terecht op gewezen dat de mogelijkheid om de winst te gebruiken en uit te keren inderdaad strikter is afgebakend dan in de klassieke marktsectoren aangezien die mogelijkheid in casu is onderworpen aan de naleving van voorwaarden die beogen te garanderen dat het stelsel blijft voortbestaan en dat de sociale‑ en solidariteitsdoelstellingen van dit stelsel worden bereikt. Deze vaststelling is echter niet relevant om de economische aard van de activiteit uit te sluiten zodra de betrokken marktdeelnemers een winstoogmerk nastreven. Uit de mogelijkheid voor Slowaakse ziektekostenverzekeraars om vrijelijk winst te maken en te gebruiken blijkt immers hoe dan ook, los van de vervulling van hun taak van openbare ziektekostenverzekering en het uitgeoefende staatstoezicht, dat zij winst nastreven en dat de activiteiten die zij op de markt uitoefenen dus tot de economische sfeer behoren. De strikte voorwaarden voor het latere gebruik en de verdeling van de winst die uit deze activiteiten kan voortvloeien, doen derhalve geen afbreuk aan de economische aard van die activiteiten. 65 In de tweede plaats moet worden vastgesteld dat, anders dan de Commissie in de punten 92 en 93 van het [litigieuze] besluit in wezen heeft overwogen, het bestaan van enige concurrentie op het gebied van kwaliteit en omvang van het aanbod van de verschillende instanties binnen het Slowaakse stelsel van verplichte ziektekostenverzekering ook van invloed is op de economische aard van de activiteit. 66 Hoewel uit het dossier blijkt dat de ziektekostenverzekeringsinstanties het bedrag van de premies niet vrij kunnen vaststellen en dat zij niet formeel met elkaar kunnen concurreren op het gebied van de tarieven, heeft de wetgever immers niettemin een concurrentie-element op het gebied van kwaliteit ingevoerd, aangezien de instanties de verplichte wettelijke vergoedingen vrij kunnen aanvullen met gratis aanverwante diensten, zoals een betere vergoeding van bepaalde soorten aanvullende en preventieve behandelingen in het kader van de verplichte basisprestaties of een versterkte dienstverlening ter ondersteuning van de verzekerden. Zij kunnen zich dus van elkaar onderscheiden op het gebied van kwaliteit en omvang van het aanbod om verzekerden aan te trekken die op grond van de wettelijke regeling vrij zijn om een ziektekostenverzekeraar te kiezen en eenmaal per jaar van verzekeraar te veranderen. De vrijheid waarover de instanties beschikken om met elkaar te concurreren laat de verzekerden ook toe om te profiteren van een betere sociale bescherming voor een vergelijkbaar premieniveau, aangezien de aanvullende prestaties gratis worden aangeboden. Zoals verzoekster stelt, komen de Slowaakse ziekteverzekeringsinstanties, ook al zijn zij verplicht dezelfde wettelijke prestaties aan te bieden, met elkaar in concurrentie op het gebied van de ‚prijs-kwaliteitverhouding’ van de dekking die zij bieden en dus op het gebied van kwaliteit en efficiënt inkopen, zoals de Commissie in punt 93 van het [litigieuze] besluit zelf toegeeft. 67 Ook al heeft de concurrentie binnen het Slowaakse stelsel van verplichte ziektekostenverzekering geen betrekking op de verplichte wettelijke vergoedingen, noch formeel op het bedrag van de premies, zij blijft dus toch intensief en complex wegens de volatiliteit van de markt, die voortvloeit uit de mogelijkheid voor verzekerden om hun ziektekostenverzekeraar vrij te kiezen en eenmaal per jaar van verzekeraar te veranderen, en het feit dat zij betrekking heeft op de kwaliteit van de dienst die verzekerden individueel beoordelen. 68 Hieruit volgt dat de activiteit van het verstrekken van verplichte ziektekostenverzekering in Slowakije, gelet op het winstoogmerk van de ziektekostenverzekeraars en het bestaan van intense concurrentie op het gebied van de kwaliteit en het aanbod van diensten, van economische aard is. 69 Aan deze conclusie kan niet worden afgedaan indien zou worden gesteld dat SZP en VšZP geen winstoogmerk hadden. Wanneer de instanties waarvan de activiteit wordt onderzocht, geen dergelijk doel hebben, maar over de vrijheid beschikken om met elkaar te concurreren om verzekerden aan te trekken, kan deze concurrentie weliswaar niet automatisch afdoen aan de niet-economische aard van hun activiteit, met name wanneer dit mededingingselement is ingevoerd om de ziekenfondsen ertoe aan te zetten hun activiteit volgens de beginselen van goed beheer uit te oefenen (arrest van 16 maart 2004, AOK Bundesverband e.a., C‑264/01, C‑306/01, C‑354/01 en C‑355/01, EU:C:2004:150, punt 56). In de rechtspraak [in de arresten van 1 juli 2008, MOTOE (C‑49/07, EU:C:2008:376, punt 27), en 10 januari 2006, Cassa di Risparmio di Firenze e.a. (C‑222/04, EU:C:2006:8, punten 122 en 123),] is echter verduidelijkt dat het feit dat goederen en diensten zonder winstoogmerk worden aangeboden, niet belet dat de entiteit die deze transacties op de markt verricht als een onderneming moet worden beschouwd, aangezien dit aanbod concurreert met dat van andere marktdeelnemers die wel winst nastreven. Hieruit volgt dat niet het enkele feit dat op een bepaalde markt concurrentie heerst, bepalend is voor het economische karakter van de activiteit, maar veeleer de aanwezigheid op die markt van marktdeelnemers met een winstoogmerk. Daarvan is in casu sprake, aangezien tussen partijen vaststaat dat de andere marktdeelnemers op de betrokken markt daadwerkelijk winst nastreven, zodat SZP en VšZP door het besmettingseffect als ondernemingen moeten worden beschouwd.”