Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Gemeenschappelijke handelspolitiek – Bescherming tegen dumpingpraktijken

(Verordening nr. 2913/92 van de Raad, art. 82, lid 1; verordeningen van de Commissie nr. 2454/93, art. 292, lid 3, en nr. 88/97, art. 14, sub c)

2. Eigen middelen van de Europese Gemeenschappen – Terugbetaling of kwijtschelding van rechten bij invoer

(Verordening nr. 2913/92 van de Raad, art. 212 bis; verordeningen van de Commissie nr. 2454/93, art. 292, en nr. 88/97, art. 14, sub c)

Samenvatting

1. De procedure waarin is voorzien bij artikel 292, lid 3, van verordening nr. 2454/93 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening nr. 2913/92 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1602/2000, kan niet worden opgevat als een vergunning voor een importeur die in twee lidstaten is gevestigd en activiteiten verricht en die goederen die hij in de ene lidstaat invoert onmiddellijk naar de andere lidstaat vervoert, waardoor deze voor vrijstelling van de antidumpingrechten in aanmerking komt overeenkomstig artikel 14, sub c, van verordening nr. 88/97 tot goedkeuring van de vrijstelling van de invoer van bepaalde delen van rijwielen, van oorsprong uit de Volksrepubliek China, van de uitbreiding bij verordening nr. 71/97 van het bij verordening nr. 2474/93 van de Raad ingestelde antidumpingrecht.

Laatstgenoemde bepaling voorziet immers in een maandelijkse kwantitatieve limiet die niet voldoende kan worden gecontroleerd door de douaneadministratie van de invoerstaat alleen. Enerzijds zouden de kwantitatieve limieten gemakkelijk kunnen worden omzeild door de zowel in de lidstaat van invoer als in de lidstaat van de eindbestemming verrichte importen. Anderzijds moet het toezicht op de bijzondere bestemming overeenkomstig artikel 82, lid 1, van het douanewetboek worden gehandhaafd gedurende het volledige referentietijdvak, te weten een maand, teneinde te verifiëren of de kwantitatieve limiet niet is overschreden. Ingeval de goederen onmiddellijk naar een tweede lidstaat worden verzonden, zijn de douaneautoriteiten van de eerste lidstaat alleen evenwel niet in staat om te controleren of deze limiet in acht is genomen, maar zijn zij afhankelijk van de medewerking van de autoriteiten van de andere lidstaat, zodat daarbij noodzakelijkerwijs meer dan één douaneadministratie betrokken is, hetgeen in strijd is met de in artikel 292, lid 3, van verordening nr. 2454/93 gestelde voorwaarde volgens welke de vereenvoudigde procedure eist dat slechts één douaneadministratie bij de aanvraag betrokken is.

(cf. punten 34‑37, dictum 1)

2. Op basis van artikel 212 bis van verordening nr. 2913/92 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2700/2000, kan geen vrijstelling van antidumpingrechten worden verleend aan een importeur aan wie niet eerst de vergunning is verleend waardoor hij in aanmerking komt voor vrijstelling van deze rechten overeenkomstig artikel 14, sub c, van verordening nr. 88/97 tot goedkeuring van de vrijstelling van de invoer van bepaalde delen van rijwielen, van oorsprong uit de Volksrepubliek China, van de uitbreiding bij verordening nr. 71/97 van het bij verordening nr. 2474/93 van de Raad ingestelde antidumpingrecht.

Bovenop andere voorwaarden verwijst artikel 14, sub c, van verordening nr. 88/97 immers uitdrukkelijk naar de voorwaarde van afgifte van een voorafgaande vergunning, bedoeld in artikel 292 van verordening nr. 2454/93 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening nr. 2913/92. Zich voor toepassing van artikel 212 bis van het douanewetboek tevreden stellen met vervulling van één van de door dat artikel 14, sub c, gestelde voorwaarden, om te concluderen dat „de overige voorwaarden” van artikel 212 bis van het douanewetboek zijn vervuld, zou er evenwel op neerkomen dat het opleggen van de bij dat artikel 292 gestelde voorwaarde van een voorafgaande vergunning elke betekenis verliest. Aangezien dit artikel in vrijstelling van de antidumpingrechten voorziet en derhalve strikt moet worden uitgelegd, dient bij de uitlegging van dat artikel 212 bis rekening te worden gehouden met deze voorwaarde, temeer daar die voorafgaande vergunning van bijzonder belang is in het kader van de in verordening nr. 88/97 vastgestelde regeling, aangezien de douaneautoriteiten aan de hand daarvan op het tijdstip van de feiten kunnen verifiëren of aan alle vereisten voor de vrijstelling van de betrokken antidumpingrechten is voldaan.

(cf. punten 41‑43, 45, dictum 2)