2

De voorgeschiedenis van het geding is in de punten 1 tot en met 19 van het bestreden arrest beschreven als volgt: „1 Overeenkomstig verordening (EG) nr. 2321/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2002 betreffende de regels inzake de deelneming van ondernemingen, onderzoekscentra en universiteiten en de regels inzake de verspreiding van de onderzoeksresultaten ter uitvoering van het zesde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap (2002‑2006) (PB [2002,] L 355, blz. 23), en in het kader dat is vastgelegd bij besluit nr. 1513/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 betreffende het zesde kamerprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie, ter bevordering van de totstandbrenging van de Europese onderzoeksruimte en van innovatie (2002‑2006) (PB [2002,] L 232, blz. 1), heeft de Commissie van de Europese Gemeenschappen drie subsidieovereenkomsten gesloten met onder meer [rekwirante], [Ludwig-Bölkow-Systemtechnik], een consultancybedrijf op het gebied van technologie en strategie, dat voornamelijk actief is op het vlak van energie, mobiliteit en duurzaamheid. 2 Voor de eerste overeenkomst, betreffende het project ,Development of a harmonised „European Hydrogen Energy RoAdmap” by a balanced group of partners from industry, European regions and technical and socio-economic scenario and modelling experts’ (ontwikkeling van een geharmoniseerde ‚Europese routekaart van de waterstofenergie’ door een evenwichtig samengestelde groep van partners uit de industrie, de Europese regio’s en experten in technische en socio-economische scenario’s en in modellering) (hierna: ‚project HyWays’), alsmede voor de tweede overeenkomst, betreffende het project ‚Handbook for Approval of Hydrogen Refuelling Stations’ (handboek voor de goedkeuring van waterstoftankstations) (hierna: ,project HyApproval’) vervulde [rekwirante] de rol van coördinator. Voor de derde overeenkomst, betreffende het project ‚Harmonisation of Standards and Regulations for a sustainable Hydrogen and Fuel Cell Technology’ (harmonisatie van de normen en voorschriften voor een duurzame waterstof‑ en brandstofceltechnologie) (hierna: ‚project HarmonHy’), was zij slechts een contractant van het consortium. 3 Volgens artikel 12 van elke overeenkomst is het Belgische recht van toepassing. 4 Artikel 13 van die overeenkomsten bevatten een arbitragebeding, waarin wordt gepreciseerd dat het Gerecht als enige bevoegd is om uitspraak te doen op geschillen tussen de Commissie en de contractanten over de geldigheid, de toepassing en de uitlegging van die overeenkomsten. 5 De algemene voorwaarden, die overeenkomstig artikel 14 van elke overeenkomst integraal deel uitmaken van die overeenkomsten, bevatten een eerste gedeelte, dat met name betrekking heeft op de uitvoering van de betrokken projecten, de beëindiging van de overeenkomsten en de aansprakelijkheid (punten II.2‑II.18), een tweede gedeelte, dat de financiële regels en de controles, audits, terugbetalingen en sancties betreft (punten II.19‑II.31), en een derde gedeelte, dat de intellectuele eigendom betreft (punten II.32‑II.36). 6 Punt II.19, lid 1, van de algemene voorwaarden bepaalt welke uitgaven in aanmerking komen voor financiering door de Europese Unie: ‚Subsidiabele kosten die bij de uitvoering van het project zijn gemaakt, moeten aan de volgende voorwaarden voldoen: a) zij zijn daadwerkelijk gemaakt, kosteneffectief en noodzakelijk voor de uitvoering van het project; b) zij zijn overeenkomstig de gebruikelijke boekhoudkundige beginselen van de contractant vastgesteld; c) zij zijn gemaakt tijdens de looptijd van het project, zoals vastgesteld in artikel 4, lid 2 […]; d) uiterlijk op de datum waarop het in punt II.26 bedoelde auditcertificaat is afgegeven, zijn zij opgenomen in de boekhouding van de contractant die ze heeft gemaakt. De boekhoudkundige procedures ter registratie van de uitgaven en de ontvangsten moeten in overeenstemming zijn met de boekhoudkundige regels van de staat waar de contractant is gevestigd en een rechtstreekse vergelijking mogelijk maken tussen de uitgaven en ontvangsten voor de uitvoering van het project en het totale rekeningoverzicht met betrekking tot alle activiteiten van de contractant […]’ 7 Punt II.19, lid 2, onder a) tot en met h), van de algemene voorwaarden somt acht categorieën van kosten op die niet voor financiering in aanmerking komen. In artikel II.19, lid 2, onder i), wordt daaraan toegevoegd dat de kosten die niet voldoen aan de in lid 1 gestelde voorwaarden, evenmin voor financiering in aanmerking komen. 8 De punten II.20 en II.21 van de algemene voorwaarden noemen twee soorten kosten die voor financiering in aanmerking komen indien zij aan de in artikel II.19 bedoelde voorwaarden voldoen, te weten de directe kosten, die rechtstreeks aan de projecten kunnen worden toegerekend, en de indirecte kosten, die niet rechtstreeks aan de projecten kunnen worden toegerekend, maar waarvan op basis van het boekhoudsysteem van de contractant kan worden aangenomen en gerechtvaardigd dat zij gemaakt zijn in verband met de directe kosten. 9 Punt II.22, lid 1, van de algemene voorwaarden bevat drie modellen voor declaratie van de kosten, waaronder het model van de integrale kostprijs dat wordt gebruikt voor de toerekening door de contractanten van de directe en indirecte subsidiabele kosten, en het model integrale kostprijs/forfaitair percentage dat wordt gebruikt voor de toerekening door de contractanten van de directe subsidiabele kosten en een forfaitair percentage voor de indirecte kosten. Dat forfaitair percentage is gelijk aan 20 % van alle directe kosten min de kosten voor onderaannemingscontracten, hetgeen wordt geacht alle indirecte kosten van de contractant in het kader van het project te dekken. 10 Punt II.24, lid 2, tweede alinea, van de algemene voorwaarden bepaalt dat de financiële bijdrage van de Unie geen bron van winst voor de contractanten mag zijn. 11 Overeenkomstig punt II.29, lid 1, van de algemene voorwaarden mag de Commissie audits organiseren op ieder ogenblik tijdens de looptijd van de overeenkomst en tot uiterlijk vijf jaar na het einde van het project. Die audits kunnen betrekking hebben op wetenschappelijke, financiële, technologische en andere aspecten – zoals de beginselen van boekhouding en beheer – inzake de goede uitvoering van het project en de overeenkomst. 12 Punt II.30 van de algemene voorwaarden luidt als volgt: ,Onverminderd andere maatregelen waarin is voorzien in de onderhavige overeenkomst, gaan de contractanten ermee akkoord dat [de Unie], teneinde haar financiële belangen te beschermen, gerechtigd is een forfaitaire vergoeding te vorderen van de contractant wiens uitgaven buitensporig zijn gebleken en die bijgevolg een ongerechtvaardigde financiële bijdrage van [de Unie] heeft ontvangen. De forfaitaire vergoeding is verschuldigd bovenop de door de contractant terug te betalen financiële bijdrage. 1. Het bedrag van de forfaitaire vergoeding moet evenredig zijn aan de buitensporige uitgave en het ongerechtvaardigde gedeelte van de bijdrage van [de Unie]. Het bedrag van de forfaitaire vergoeding wordt berekend als volgt: Forfaitaire vergoeding = ongerechtvaardigde financiële bijdrage x (buitensporige uitgave/gevorderd totaal) Bij de berekening van een forfaitaire vergoeding wordt enkel rekening gehouden met de periode waarop de door de contractant voor deze periode gevorderde bijdrage van [de Unie] betrekking heeft. De vergoeding wordt niet berekend naar verhouding van de gehele bijdrage van [de Unie]. 2. De Commissie betekent haar betalingsverzoek bij aangetekende brief met ontvangstbewijs aan de contractant die naar zij meent een forfaitaire vergoeding verschuldigd is. De contractant beschikt over 30 dagen om te antwoorden op het verzoek om een vergoeding van [de Unie]. 3. De procedure die voor de terugbetaling van een ongerechtvaardigde financiële bijdrage en voor de betaling van een forfaitaire vergoeding moet worden gevolgd, zal worden vastgesteld overeenkomstig de bepalingen van punt II.31. 4. De Commissie is gerechtigd een vergoeding te vragen voor elke buitensporige uitgave die wordt vastgesteld na afloop van de overeenkomst, overeenkomstig de bepalingen van de leden 1 tot en met 6. 5. De bepalingen van het onderhavige artikel gelden onverminderd de administratieve of financiële boeten die de Commissie kan opleggen aan elke in gebreke blijvende contractant overeenkomstig het Financieel Reglement of elke andere civielrechtelijke correctieve maatregel die [de Unie] of een andere contractant kan treffen. Bovendien sluiten deze bepalingen niet uit dat de autoriteiten van de lidstaten een strafrechtelijke vervolging instellen. 6. Voorts kan, zoals is bepaald in het Financieel Reglement, aan elke contractant die wordt geacht ernstig in zijn contractuele verplichtingen te zijn tekortgeschoten, een financiële boete van 2 % tot 10 % van de van [de Unie] ontvangen financiële bijdrage worden opgelegd. Dit percentage kan op 4 tot 20 % worden gebracht in geval van recidive binnen vijf jaar na de eerste overtreding.’ 13 In februari 2008 heeft de Commissie overeenkomstig punt II.29 van de algemene voorwaarden een audit betreffende de goede uitvoering van de litigieuze overeenkomsten uitgevoerd. 14 Op 17 maart 2011 heeft de Commissie aan [rekwirante] een ontwerp van auditverslag meegedeeld. Bij brieven van 21 en 22 april 2011 heeft [rekwirante] een standpunt over dit ontwerp ingenomen. 15 Op 25 juli 2011 heeft de Commissie aan [rekwirante] de definitieve versie van het auditverslag meegedeeld. In dit verslag luidde de conclusie dat [rekwirante] haar subsidiabele personeelskosten te hoog had vastgesteld. Bovendien waren, volgens dit verslag, de kosten voor onderzoek ten onrechte aangemerkt als beheerskosten. Ten slotte was voor een totaalbedrag van 1707,40 EUR aan rente op voorschotten niet gedeclareerd. 16 Voor de drie overeenkomsten die op die datum waren afgesloten en waarvoor het totaalsaldo van de financiële bijdrage van de Unie was betaald, heeft de Commissie [rekwirante] gemeld dat zij debetnota’s zou betekenen. 17 Van 10 augustus 2011 tot 11 november 2013 zijn [rekwirante] en de Commissie briefwisseling blijven voeren, waaruit bleek dat zij een andere mening worden toegedaan over de conclusie van het definitieve auditverslag. 18 Op 9 december 2013 heeft de Commissie aan [rekwirante] verschillende debetnota’s betekend. Uit die nota’s blijkt dat voor het project HyWays het door de Commissie terug te vorderen bedrag gelijk was aan 218539,62 EUR, terwijl het voor het project HyApproval om 75407,06 EUR en voor het project HarmonHy om 47128,39 EUR ging. Bovendien heeft de Commissie op grond van punt II.30 van de algemene voorwaarden een forfaitaire vergoeding van [rekwirante] gevorderd ten bedrage van 60402,30 EUR voor het project HyWays, 11019,61 EUR voor het project HyApproval en 10002,17 EUR voor het project HarmonHy. 19 Nadat beroep was ingesteld, heeft de Commissie ten gunste van [rekwirante] de creditnota’s nrs. 3233150004, 3233150005 en 3233150006 opgesteld voor een bedrag van respectievelijk 108753,52 EUR, 10875,35 EUR en 23404,88 EUR.”