Een lidstaat waarvan de autoriteiten in strijd met de procedurele regels van artikel 88 EG steun hebben verleend, kan zich op het gewettigd vertrouwen van de begunstigde onderneming beroepen om voor de Unierechter de geldigheid te betwisten van een beschikking van de Commissie waarbij hij wordt gelast de steun terug te vorderen, maar niet om zich te onttrekken aan de verplichting, de nodige maatregelen te treffen voor de uitvoering van die beschikking. Gelet op de fundamentele rol van de aanmeldingsverplichting om een doeltreffend toezicht van de Commissie op de steunmaatregelen van de staten mogelijk te maken, welk toezicht een dwingend karakter heeft, kunnen de begunstigden van steun in beginsel echter slechts gewettigd vertrouwen hebben in de rechtmatigheid van die steun, wanneer deze met inachtneming van de procedure van artikel 88 EG is verleend, en is een behoedzame marktdeelnemer normaliter in staat zich ervan te vergewissen of deze procedure in acht is genomen.

In die omstandigheden kan de vertraging waarmee de Commissie steun onrechtmatig verklaart en bepaalt dat deze ongedaan moet worden gemaakt en door een lidstaat moet worden teruggevorderd, in bepaalde omstandigheden bij de begunstigden van die steun een gewettigd vertrouwen doen ontstaan, dat eraan in de weg staat dat de Commissie die lidstaat gelast deze steun terug te vorderen. Gelet op de uit het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen en het rechtszekerheidsbeginsel voortvloeiende eisen, staat een dergelijke onduidelijke situatie voortvloeiend uit door de Raad op voorstel van de Commissie vastgestelde beschikkingen houdende goedkeuring van door een lidstaat op grond van richtlijn 92/81 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliën ingevoerde vrijstellingen of verlagingen van het accijnsrecht, echter alleen in de weg aan terugvordering van de steun die vóór de datum van bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie van het besluit waarbij de formele onderzoeksprocedure is geopend, op grond van de litigieuze vrijstelling is verleend. Vanaf de datum van die bekendmaking moet de begunstigde van de steun echter weten dat die steun, indien hij staatssteun vormt, door de Commissie moet worden goedgekeurd overeenkomstig artikel 88 EG. Hieruit volgt dat de bekendmaking van het besluit waarbij de formele onderzoeksprocedure is geopend, daadwerkelijk een einde maakt aan het gewettigd vertrouwen dat de begunstigde van de steun voordien in de rechtmatigheid van een dergelijke vrijstelling kon hebben. Door deze bekendmaking wordt immers elke uit de formulering van de goedkeuringsbeschikkingen van de Raad voortvloeiende onzekerheid omtrent de vraag of de betrokken maatregelen, indien zij staatssteun vormen, door de Commissie overeenkomstig artikel 88 EG moeten worden goedgekeurd, weggenomen.

Wat ten slotte uitzonderlijke omstandigheden betreft, die bij de begunstigde van onrechtmatige steun op goede gronden gewettigd vertrouwen in de regelmatigheid van die steun kunnen doen ontstaan, is elk kennelijk stilzitten van de Commissie niet ter zake dienend wanneer een steunregeling niet bij de Commissie was aangemeld. Die oplossing is eveneens geboden ingeval een steunregeling ten uitvoer is gelegd zonder de door het arrest van 11 december 1973, Lorenz, 120/73, geëiste kennisgeving van het voornemen van tenuitvoerlegging en dus zonder dat de procedure van 88 EG volledig is gevolgd.

(cf. punten 43, 45, 54‑56, 81, 84)