Beroep ingesteld op 19 april 2010 — Alcoa Trasformazioni/Commissie

(Zaak T-177/10)

(2010/C 161/81)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Alcoa Trasformazioni Srl (Portoscuso, Italië) (vertegenwoordigers: M. Siragusa en T. Müller-Ibold, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— de beschikking van de Commissie van 19 november 2009 (C(2009) 5497) nietig verklaren voor zover die betrekking heeft op steunmaatregel C 36/B/2006 (ex NN 38/2006), die Italië ten gunste van Alcoa Trasformazioni Srl zou hebben genomen;

— de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Het onderhavige beroep tot nietigverklaring is gericht tegen de beschikking die de Europese Commissie op 19 november 2009 jegens Alcoa Trasformazioni Srl heeft vastgesteld. (1)

In deze beschikking is de bij artikel 11, lid 11, van decreto nr. 35 van 14 maart 2005 (2) met ingang op 1 januari 2006 voorziene verlenging van de tariefregeling voor de vestigingen van Alcoa in Sardinië en in Veneto gekwalificeerd als nieuwe en met de gemeenschappelijke markt onverenigbare steun, en is de gedeeltelijke terugvordering daarvan gelast.

Sinds 1996 geniet verzoekster een preferent elektriciteitstarief voor haar twee smelterijen voor primair aluminium in Sardinië en Veneto. Dat tarief was destijds ter kennis gebracht van de Commissie in het kader van het privatiseringsproces van Alumix, een aluminiumproducerende onderneming die onder de zeggenschap van de Italiaanse Staat stond en vervolgens aan verzoekster is verkocht. In 1996 heeft de Commissie zich op het standpunt gesteld dat het betrokken tarief geen staatssteun vormde.

In de thans aangevochten beschikking stelt de Commissie vast dat het bij het litigieuze tarief, als gevolg van een aantal wijzigingen, om een volstrekt andere maatregel gaat dan die welke zij in 1996 heeft onderzocht.

Volgens verzoekster is de beschikking onrechtmatig wegens:

— schending van artikel 107, lid 1, VWEU, omdat het elektriciteitstarief dat Alcoa voor haar twee in Sardinië en in Veneto gelegen smelterijen voor primair aluminium heeft verkregen, daarin als „steun” wordt gekwalificeerd, ofschoon dat tarief de ontvanger geen voordeel verschaft;

— schending van artikel 107, lid 3, VWEU, omdat het steunbedrag daarin niet correct is berekend;

— schending van artikel 107, lid 3, VWEU, omdat het betrokken tarief daarin ten onrechte als exploitatiesteun wordt aangemerkt, die onverenigbaar is met de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen;

— schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en van artikel 107, lid 3, VWEU, voor zover de Commissie in de loop van de procedure haar eigen beoordeling met betrekking tot de weerslag van de invoering van het marktmechanisme dat zij zelf voor Sardinië had voorgesteld, zonder verklaring of voorafgaande kennisgeving en bovendien na een gebrekkig onderzoek radicaal heeft gewijzigd;

— schending van het vertrouwensbeginsel en van artikel 108 VWEU, omdat het betrokken tarief daarin als „nieuwe” en niet als „bestaande” steun wordt gekwalificeerd.

Ten slotte zet verzoekster uiteen dat verweerster bij de vaststelling van de bestreden beschikking een aantal wezenlijke vormvoorschriften heeft geschonden.

(1) Beschikking van de Commissie van 19 november 2009 betreffende de steunmaatregelen C 38/A/2004 (ex NN 58/2004) en C 36/B/2006 (ex NN 38/2006) waaraan Italië uitvoering heeft gegeven ten gunste van Alcoa Trasformazioni srl.

(2) Houdende „dringende bepalingen in het kader van het actieplan voor economische, sociale en territoriale ontwikkeling”, dat na wijziging in wet is omgezet bij legge nr. 80 van 14 mei 2005.