ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1.

Eerste middel: onrechtmatige uitoefening door de Commissie van de bevoegdheid om bepaalde bedragen krachtens artikel 52 van verordening nr. 1306/2013 te onttrekken aan financiering door de Unie, wat een schending inhoudt van de artikelen 76 tot en met 78 van verordening nr. 1605/2002, artikel 40, lid 3, van verordening nr. 1698/2005, artikel 12, leden 6 en 7, van verordening nr. 907/2014 en van de beginselen van rechtszekerheid, gewettigd vertrouwen en behoorlijk bestuur — Nadat de Commissie de methoden voor de berekening van de uitgaven voor deelmaatregel 1a en de resultaten ervan had goedgekeurd door vaststelling van uitvoeringsbesluit C(2012)3529 final houdende goedkeuring van de correctie van het programma voor plattelandsontwikkeling van Roemenië voor de programmaperiode 2007-2013, had zij haar verantwoordelijkheid moeten nemen ingeval deze methoden na een daaropvolgende boekencontrole in strijd zouden worden geacht met artikel 40, lid 3, van verordening nr. 1698/2005. — Tegelijkertijd heeft de Commissie na de boekencontroles ten onrechte geconcludeerd dat de methoden voor de berekening van de prijzen voor deelmaatregel 1a zouden hebben geleid tot een buitensporige compensatie van de begunstigden, waardoor zij artikel 40, lid 3, van verordening nr. 1698/2005 heeft geschonden. — De Commissie zou ten onrechte zowel artikel 12, leden 6 en 7, van verordening nr. 907/2014 als haar eigen richtsnoeren voor de berekening van financiële correcties hebben toegepast, toen zij de grond voor de toepassing van de correcties en de aard ervan heeft vastgesteld. — Het bestreden besluit schendt het vertrouwensbeginsel in een context waarin de Commissie, door uitvoeringsbesluit C(2012)3529 final vast te stellen, bij zowel de Roemeense autoriteiten als bij de begunstigden gewettigde verwachtingen heeft gewekt wat betreft de regelmatigheid van de methoden voor de berekening van de uitgaven voor deelmaatregel 1a en de resultaten ervan. — Met haar opstelling, die concreet tot uiting is gekomen in uiteenlopende standpunten en in het verlate antwoord aan de Roemeense autoriteiten over een situatie die zij zelf heeft veroorzaakt, heeft de Commissie het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van behoorlijk bestuur geschonden.
Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — Mainova/Commissie

(Zaak T-64/21)

(2021/C 138/56)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Mainova AG (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Schalast, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— het besluit van verweerster van 17 september 2019, zaak M.8870, nietig verklaren;

— de zaak overeenkomstig artikel 68(5) van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voegen voor het eindarrest met beroepen die eveneens betrekking hebben op besluit M.8871, wegens inhoudelijke cumulatieve verknochtheid;

— verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep tegen het besluit van de Commissie van 17 september 2019 waarbij de concentratie E.ON/innogy verenigbaar met de interne markt wordt verklaard, zaak M.8870 (PB 2020, C 379, blz. 16), wordt één middel aangevoerd, dat in wezen identiek is aan of vergelijkbaar is met het middel dat is aangevoerd in zaak T-63/21, Stadtwerke Frankfurt am Main/Commissie.
—

Het bestreden besluit ging niet gepaard met voldoende informatie om, ten eerste, te kunnen bepalen of de handeling gegrond is of dat deze blijk geeft van een gebrek op grond waarvan de rechtmatigheid ervan kan worden betwist bij de Unierechter en, ten tweede, die rechter in staat te stellen om de rechtmatigheid van die handeling te toetsen.
Beroep ingesteld op 27 januari 2021 — Hongarije/Commissie

(Zaak T-57/21)

(2021/C 88/57)

Procestaal: Hongaars

Partijen

Verzoekende partij: Hongarije (vertegenwoordigers: M. Z. Fehér en G. Koós, gemachtigden)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht om:

— nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (EU) 2020/1734 van de Commissie van 18 november 2020 tot onttrekking aan financiering door de Europese Unie van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) (1), voor zover het Hongarije betreft en dat besluit areaalgebonden steun voor het begrotingsjaar 2018 onttrekt aan Uniefinanciering omdat er onvoldoende controles ter plaatse zijn uitgevoerd;

— verwijzing van de Commissie in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij één enkel middel aan.

Betoogd wordt dat de Commissie de in artikel 35 van uitvoeringsverordening (EU) nr. 809/2014 (2) gebruikte bewoordingen “verhoogt de bevoegde autoriteit het percentage begunstigden bij wie het volgende jaar een controle ter plaatse moet worden verricht, op passende wijze” verkeerd heeft uitgelegd en op basis daarvan een verkeerde handelwijze heeft ontwikkeld. De onttrekking aan Uniefinanciering is het gevolg van het feit dat de Commissie zich in haar werkdocumenten gebonden acht door een uitlegging die technisch onjuist is en bovendien niet in overeenstemming is met de genoemde bepaling van de verordening.

De Commissie heeft met de goedkeuring van de werkdocumenten de lidstaten in feite hun bevoegdheid ontnomen om zelf het noodzakelijk geachte percentage extra begunstigden te bepalen bij wie een controle ter plaatse moet worden verricht. De bestreden onttrekking is onrechtmatig omdat de Commissie — in strijd met de verordening — middels een specifieke berekeningsmethode concreet aangeeft met welk cijfer het te controleren percentage moet worden verhoogd. Bovendien is een en ander niet technisch onderbouwd, aangezien de Commissie geen rekening houdt met de verschillen tussen de door de lidstaten verrichte controles en de efficiëntie daarvan.

(1) PB 2020, L 390, blz. 10.

(2) Verordening van de Commissie van 17 juli 2014 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen voor verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft het geïntegreerd beheers- en controlesysteem, plattelandsontwikkelingsmaatregelen en de randvoorwaarden (PB 2014, L 227, blz. 69).
C 72/34

Beroep ingesteld op 19 januari 2021 — Amazon.com e.a./Commissie

(Zaak T-19/21)

(2021/C 72/46)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Amazon.com, Inc. (Wilmington, Delaware, Verenigde Staten), Amazon Services Europe Sàrl (Luxemburg, Luxemburg), Amazon EU Sàrl (Luxemburg), Amazon Europe Core Sàrl (Luxemburg) (vertegenwoordigers: A. Komninos en G. Tantulli, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— besluit C(2020) 7692 final van de Europese Commissie van 10 november 2020 gedeeltelijk nietig verklaren voor zover Italië daarbij is uitgesloten van de reikwijdte van het onderzoek en van de rechtsgevolgen van artikel 11, lid 6, van verordening nr. 1/2003;

— de Commissie verwijzen in de kosten van verzoeksters in verband met deze procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters één middel aan, dat eraan is ontleend dat bij het bestreden besluit Italië ten onrechte buiten de reikwijdte van zaak AT.40703 is geplaatst en is uitgesloten van de rechtsgevolgen van artikel 11, lid 6, van verordening nr. 1/2003. Aldus heeft het bestreden besluit artikel 11, lid 6, van verordening nr. 1/2003 geschonden en heeft het afbreuk gedaan aan het nuttig effect ervan en/of heeft dat besluit artikel 11, lid 6, van verordening nr. 1/2003 omzeild en het doel ervan ondermijnd.
1.

Eerste middel, ontleend aan een kennelijk onjuiste beoordeling en schending van artikel 21 bis van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: “Statuut”), ten eerste omdat verzoekster geen “opdracht” heeft gekregen in de zin van artikel 21 bis van het Statuut zodat de niet-uitvoering daarvan haar niet kon worden verweten, ten tweede omdat zij niet op de hoogte kon zijn van onregelmatigheden waarvan zij haar directe chef overeenkomstig artikel 21 bis van het Statuut op de hoogte had moeten stellen, en ten derde omdat zij, gelet op de omstandigheden, in geen geval de oplegging van een tuchtmaatregel verdiende.
—

het besluit van de Commissie C(2020) 8138 def. van 17 november 2020, waarbij met betrekking tot de gecontroleerde periode de terugvordering van Horizon 2020-subsidiegelden ten bedrage van 161 990,80 EUR, vermeerderd met rente, wordt gelast, geheel of gedeeltelijk nietig verklaren en de in artikel 1 van het besluit bedoelde debetnota nietig verklaren; of
—

in de bestreden beslissing wordt niet de noodzakelijke conclusie getrokken uit het feit dat de termen “onedele metalen en hun legeringen” en “metaalwaren” in klasse 6 te vaag zijn. Voorts wordt daarin niet zorgvuldig onderzocht of de betrokkenen op de markt de waren aldus zouden beschouwen dat zij dezelfde herkomst hebben.
Beroep ingesteld op 17 december 2020 — ExxonMobil Production Deutschland / Commissie

(Zaak T-731/20)

(2021/C 44/80)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: ExxonMobil Production Deutschland GmbH (Hannover, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Altenschmidt en J. Hoss, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— besluit [ref. Ares (2020)7439507 — 08/12/2020] van de Europese Commissie van 8 december 2020 nietig verklaren en

— verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Met het onderhavige beroep vordert verzoekster nietigverklaring van het besluit van 8 december 2020, waarbij de Commissie in verband met een procedure in kort geding bij het Verwaltungsgericht Berlin (bestuursrechter in eerste aanleg Berlijn, Duitsland) en een verzoek van het Umweltbundesamt (federaal agentschap voor het milieu, Duitsland) in dat kader, heeft geweigerd haar medewerking te verlenen aan de overdracht van emissierechten om verzoeksters recht op kosteloze toewijzing van emissierechten voorlopig te waarborgen teneinde het nuttig effect van een arrest van het Hof van Justitie in de prejudiciële procedure in zaak C-126/20 te verzekeren.

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster de volgende middelen aan.

1. Het besluit van de Commissie van 8 december 2020 raakt verzoekster rechtstreeks en individueel. Zij is dus procesbevoegd.

2. De Commissie is op grond van het Unierechtelijke beginsel van de waarborg van daadwerkelijke rechtsbescherming verplicht om in het kader van de toekenning van voorlopige maatregelen door een nationale rechterlijke instantie haar medewerking te verlenen om te verzekeren dat eventuele rechten op toewijzing van emissierechten niet komen te vervallen.

3. Richtlijn 2003/87/EG (1) en verordening (EU) nr. 389/2013 (2) vormen het rechtskader voor een dergelijke medewerking en de overdracht van emissierechten op nationale rekeningen.

(1) Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB 2003, L 275, blz. 32).

(2) Verordening (EU) nr. 389/2013 van de Commissie van 2 mei 2013 tot instelling van een EU-register overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad, beschikkingen nrs. 280/2004/EG en 406/2009/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van de verordeningen (EU) nr. 920/2010 en 1193/2011 van de Commissie (PB 2013, L 122, blz. 1).
1.

Het eerste middel heeft betrekking op een exceptie van onwettigheid die wordt opgeworpen omdat met artikel 33 van de bepalingen ter uitvoering van het Statuut (hierna: “uitvoeringsbepalingen”) zoals vastgesteld bij besluit van het bureau van het Europees Parlement van 19 mei en 9 juli 2008, met name als gevolg van de onduidelijkheid en onnauwkeurigheid van deze bepalingen, het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen worden geschonden. Verzoekster voert aan dat het gebrek aan nauwkeurigheid van de bestreden bepalingen ertoe leidt dat de in de uitvoeringsbepalingen vastgelegde rechtsregel wordt afgebakend door rechtersrecht. De bewijsvoering met betrekking tot een parlementaire medewerker is pas in november 2017 in de arresten Bilde en Montel tot in detail geregeld. Het arrest Gorostiaga uit 2005 betrof namelijk slechts het bewijs dat het salaris door de derdebetalende werd betaald. De bestreden bepalingen bevatten dus vanaf 2008 onzekerheden en onduidelijkheden. Verzoekster voegt daaraan toe dat het Parlement ondanks de dreigende rechtsonzekerheid de procedure voor de controle van parlementaire medewerkers niet nauwkeurig en duidelijk heeft geregeld, de leden evenmin een formele verplichting heeft opgelegd tot het leveren en bewaren van toegelaten, specifiek bepaalbare en gedateerde bewijzen en zelfs geen formele regeling hieromtrent heeft vastgesteld.
—

het EUIPO en Beiersdorf, mocht die in de procedure interveniëren, verwijzen in hun eigen kosten en in alle erelonen en kosten van verzoekster;
Beroep ingesteld op 9 november 2020 — Sam McKnight/EUIPO — Carolina Herrera (COOL GIRL)

(Zaak T-670/20)

(2021/C 19/65)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Sam McKnight Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: V. von Bomhard en J. Fuhrmann, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Carolina Herrera Ltd (New York, New York, Verenigde Staten)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij voor het Gerecht

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk COOL GIRL — inschrijvingsaanvraag nr. 16 681 975

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 25 augustus 2020 in zaak R 689/2019-4

Conclusies

— vernietiging van de bestreden beslissing;

— verwijzing van het EUIPO en, indien Carolina Herrera in de procedure intervenieert, interveniënte, in de kosten.

Aangevoerd middel
2.

Tweede middel: niet-nakoming van de zorgplicht. Verzoekster is dienaangaande met name van mening dat het besluit om haar over te plaatsen niet strookt met het beginsel van gelijkwaardigheid van ambten en dat haar overplaatsing, gelet op de omstandigheden van de zaak, niet werd gerechtvaardigd door het belang van de dienst.
—

uitvoeringsbesluit (GBVB) 2020/1137 van de Raad van 30 juli 2020 tot uitvoering van besluit (GBVB) 2015/1333 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië (1) nietig verklaren voor zover dat besluit verzoeksters naam handhaaft op de lijst van entiteiten vermeld in bijlage IV bij besluit (GBVB) 2015/1333 van de Raad van 31 juli 2015 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië en tot intrekking van besluit 2011/137/GBVB (2);
Beroep ingesteld op 5 oktober 2020 — FZ e.a./Commissie

(Zaak T-618/20)

(2020/C 433/73)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: FZ en 17 andere verzoekers (vertegenwoordiger: J.-N. Louis, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

— nietig te verklaren het besluit van de Commissie tot vaststelling van hun salarisafrekening over december 2019, voor zover daarbij voor het eerst toepassing wordt gegeven aan de aanpassingscoëfficiënten die met terugwerkende kracht op 1 april en 1 juli 2019 zijn vastgesteld;

— de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter onderbouwing van het beroep voeren verzoekers middelen aan ontleend aan schending van de artikelen 64 en 65 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: “Statuut”), schending van het beginsel van gelijke behandeling in termen van gelijkwaardige koopkracht en een kennelijke beoordelingsfout.

Verzoekers stellen zich op het standpunt dat EUROSTAT voor de vaststelling van de aanpassingscoëfficiënt die van toepassing is op de bezoldiging van buiten de Unie tewerkgestelde ambtenaren, volgens de toepassingsmodaliteiten van de artikelen 64 en 65 van het Statuut, zoals vastgesteld in bijlage XI erbij, de specifieke gegevens in hun plaats van tewerkstelling moet verzamelen.

De coëfficiënten die zijn vastgesteld in het kader van een internationale samenwerkingsovereenkomst tussen EUROSTAT, de OECD en de VN zijn van januari 2018 tot januari 2019 gedaald van 239,7 naar 94,0, terwijl de coëfficiënten die voor diezelfde periode worden toegepast op de bezoldiging van het personeel van de VN, zijn verhoogd teneinde rekening te houden met de inflatie. De Congolese frank (CDF) is in 2017 sterk gedevalueerd ten opzichte van de dollar (USD) en de euro, samen met een aanzienlijke inflatie die heeft geleid tot een aanzienlijke verhoging van de prijzen in USD, aldus de analyses van het IMF.

De verwerende partij heeft niet uiteengezet in hoeverre de toegepaste coëfficiënten rekening houden met die essentiële gegevens.
—

het besluit van het EASO van 23 juli 2020 met betrekking tot “Aanbestedingsprocedure EASO/2020/789 — Terbeschikkingstelling van uitzendkrachten voor het EASO in Malta”, dat is vastgesteld in het kader van een in verordening (EU, Euratom) 2018/1046 (1) geregelde aanbestedingsprocedure, nietig verklaren, voor zover daarbij verzoeksters offerte voor de aanbesteding met referentienummer EASO/2020/789 is afgewezen; en/of
Beroep ingesteld op 5 oktober 2020 — Société des produits Nestlé/EUIPO — Amigüitos pets & life (THE ONLY ONE by alphaspirit wild and perfect)

(Zaak T-616/20)

(2020/C 399/59)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Société des produits Nestlé SA (Vevey, Zwitserland) (vertegenwoordigers: A. Jaeger-Lenz en C. Elkemann, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Amigüitos pets & life, SA (Murcia, Spanje)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk THE ONLY ONE by alphaspirit wild and perfect in de kleuren wit, rood en zwart — inschrijvingsaanvraag nr. 15 385 719

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 29 juli 2020 in zaak R 424/2020-5

Conclusies

— vernietiging van de bestreden beslissing;

— verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure voor het Gerecht en verwijzing van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten voor het EUIPO.

Aangevoerde middelen

— schending van artikel 72, lid 6, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

— schending van artikel 91, lid 1, eerste zin, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

— schending van artikel 46, lid 1, onder a), juncto artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;
C 371/21

Beroep ingesteld op 8 september 2020 — Sony Interactive Entertainment Europe/EUIPO — Huawei Technologies (GT10)

(Zaak T-558/20)

(2020/C 371/23)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Sony Interactive Entertainment Europe Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, QC, en M. Maier, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Huawei Technologies Co. Ltd (Shenzhen, China)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk GT10 — inschrijvingsaanvraag nr. 14 738 306

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 8 juli 2020 in zaak R 2554/2019-4

Conclusies

— vernietiging van de bestreden beslissing;

— verwijzing van het EUIPO en andere partij in hun eigen kosten en in verzoeksters kosten.

Aangevoerde middelen

— schending van artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad doordat het relevante publiek niet nauwkeurig is aangeduid;

— schending van artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad doordat geen rekening werd gehouden met het bewijs betreffende de manier waarop het relevante publiek het oudere Uniemerk waarschijnlijk zou opvatten;

— verzuim om rekening te houden met de andere elementen van de voormelde bezwaren op basis van artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 8, lid 5;

— verzuim om overeenkomstig artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad de nationale regels toe te passen;
2.

Schending van het constitutioneel Unierechtelijk beginsel van de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht. Doordat met het bestreden besluit een standpunt wordt ingenomen ten aanzien van het mandaat van een zittend lid van het Hof van Justitie, terwijl bekend was dat het om een betwiste en controversiële kwestie ging, wordt daarmee voorbijgegaan aan de in het primair Unierecht vastgestelde waarborgen (in het bijzonder in titel I van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie) teneinde dat lid van het Hof van Justitie dwingend uit haar ambt te ontzetten.
—

het bestreden besluit nietig verklaren voor zover verweerster het bezwaar dat verzoekende partijen hebben ingediend in verband met maatregel 3 — te weten de verlaging van de bedrijfsbelasting en de inkomstenbelasting respectievelijk de vennootschapsbelasting, doordat de bedragen die zijn betaald in het kader van de winstafroming op grond van § 14 SpielbankG NRW (wet op de kansspelen van de deelstaat Noordrijn-Westfalen, Duitsland) worden afgetrokken van de grondslag voor die belastingen in Noordrijn-Westfalen — definitief heeft afgewezen en aldus heeft geweigerd de formele onderzoeksprocedure in te leiden met betrekking tot die maatregel;
—

in geval van interventie, de interveniënt verwijzen in de kosten die verzoekster heeft gemaakt in het kader van de onderhavige procedure en van de procedure bij de kamer van beroep.
1.

De door de Commissie gehanteerde methode voor de berekening van de subsidiemarge van verzoeksters is in strijd met artikel 1, lid 1, artikel 5, lid 1, artikel 6, artikel 12, lid 1, onder c), en artikel 24, lid 1, van verordening (EU) 2016/1037 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (2).