Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Hogere voorziening — Middelen — Loutere herhaling van voor Gerecht aangevoerde middelen en argumenten — Ontbreken van aanwijzing van gestelde onjuiste rechtsopvatting — Niet-ontvankelijkheid — (Art. 225 EG; Statuut van het Hof van Justitie, art. 58, eerste alinea; Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 112, lid 1, sub c)

2. Parlement — Bevoegdheden — Toepassing en uitlegging van zijn reglement van orde — (Reglement van het Parlement, art. 180)

3. Hogere voorziening — Middelen — Verkeerde beoordeling van feiten — Niet-ontvankelijkheid — Toetsing door Hof van beoordeling door Gerecht van feiten en bewijs — Uitgesloten, behoudens in geval van onjuiste opvatting — (Art. 225 EG; Statuut van het Hof van Justitie, art. 58, eerste alinea)

4. Hogere voorziening — Middelen — Middel voor het eerst aangevoerd in hogere voorziening — Niet-ontvankelijkheid — (Statuut van het Hof van Justitie, art. 58)

Samenvatting

1. De in eerste aanleg onderzochte rechtsvragen kunnen in hogere voorziening opnieuw worden behandeld wanneer de rekwirant de uitlegging of de toepassing van het gemeenschapsrecht door het Gerecht betwist. De procedure van hogere voorziening zou immers een deel van haar betekenis verliezen, indien de rekwirant zijn hogere voorziening niet kon baseren op middelen en argumenten die reeds voor het Gerecht zijn aangevoerd. Uit artikel 225 EG, artikel 58, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie en artikel 112, lid 1, sub c, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof blijkt evenwel dat een hogere voorziening duidelijk moet aangeven tegen welke onderdelen van het arrest waarvan de vernietiging wordt gevorderd, zij is gericht, en welke argumenten rechtens die vordering specifiek staven. Indien de rekwirant dus een middel aanvoert zonder uiteen te zetten waarom het Gerecht blijk zou hebben gegeven van een onjuiste rechtsopvatting toen het zijn in eerste aanleg aangevoerde argumenten verwierp, maar hij die argumenten enkel herhaalt, moet dat middel wegens kennelijke niet-ontvankelijkheid worden afgewezen.

cf. punten 39-42

2. Uit artikel 180 van het Reglement van het Parlement blijkt duidelijk dat het Parlement bevoegd is om toe te zien op de juiste toepassing en uitlegging van de bepalingen van zijn reglement, in voorkomend geval door de zaak naar de commissie Constitutionele zaken te verwijzen.

cf. punten 45-48

3. Blijkens artikel 225 EG en artikel 58 van het Statuut van het Hof van Justitie is de hogere voorziening tot rechtsvragen beperkt. Het Gerecht is bijgevolg soeverein in zijn vaststelling en beoordeling van de relevante feiten alsmede in zijn beoordeling van de waarde die moet worden gehecht aan de hem voorgelegde bewijzen, behoudens in geval van een onjuiste opvatting van de feiten of van de bewijzen.

cf. punt 53

4. Indien een partij een middel dat zij voor het Gerecht niet heeft aangevoerd, voor het Hof voor het eerst zou mogen aanvoeren, zou zij in feite bij het Hof, waarvan de bevoegdheid inzake hogere voorziening beperkt is, een geschil aanhangig kunnen maken met een ruimere strekking dan het geschil waarvan het Gerecht kennis heeft genomen. In hogere voorziening is het Hof evenwel alleen bevoegd om de juridische oplossing te toetsen, die is gegeven aan de voor de eerste rechter aangevoerde middelen.

cf. punt 76