Artikel 13, lid 1, van verordening nr. 1371/71 van de Commissie bepaalt dat de „controle a posteriori” van de betrokken certificaten van oorsprong wordt verricht „bij wijze van steekproef ... en telkens wanneer de bevoegde douaneautoriteiten in de Gemeenschap gegronde twijfel koesteren ten aanzien van de echtheid van het document of de juistheid van de gegevens inzake de werkelijke oorsprong van de betrokken goederen of van sommige bestanddelen daarvan”. Artikel 13, lid 2, bepaalt dat ter uitvoering van de bepalingen van lid 1, „de bevoegde douaneautoriteiten in de Gemeenschap het certificaat ... terug (zenden) aan de bevoegde regeringsinstanties van het begunstigde uitvoerende land, onder vermelding van de formele of materiële redenen die een onderzoek rechtvaardigen”. Lid 2, laatste alinea, voegt daaraan toe dat indien zij „besluiten in afwachting van de resultaten van de controle de toepassing van de bepalingen betreffende de tariefpreferenties als bedoeld in artikel 1 uit te stellen, ... zij aan de importeur voor(stellen) de goederen vrij te geven onder voorbehoud van de noodzakelijk geachte conservatoire maatregelen”.

Laatstgenoemde bepaling geeft in de ogen van de betrokken onderneming uitdrukking aan een beginsel, beantwoordend aan dat wat is erkend in de Italiaanse rechtspraak en volgens hetwelk de douaneadministratie, indien zij voornemens is de verklaring van de importeur te betwisten en een controle van de oorsprong van de goederen te gelasten, zij de import moet tegenhouden of haar althans alleen mag toelaten indien de nodige zekerheid is gesteld. Ter ondersteuning van deze stelling betoogt de firma Acampora dat de uitdrukking „controle a posteriori” in artikel 13, lid 1, moet worden uitgelegd als een controle volgend op de afgifte van het certificaat van oorsprong, en niet volgend op de inklaring. De controle zou moeten worden gelast „terwijl de goederen nog ter beschikking staan van de douane”, dat wil zeggen voordat de preferentiële tariefbehandeling aan de importeur wordt toegekend.

Deze uitlegging vindt geen enkele steun in de bewoordingen van de onderhavige bepaling. Zij is in strijd met zowel de logica, de context van artikel 13 als het systeem van verordening nr. 1371/71.

Logisch gezien zou mijns inziens de uitdrukking „a posteriori” in Acampora's opvatting volkomen overbodig zijn: een controle van certificaten kan niet plaats vinden zolang deze niet zijn afgegeven en vertoond! Indien de auteurs van de verordening hebben willen preciseren dat de controle „posteriori” geschiedt, kan deze precisering niet worden verstaan als een bevestiging van hetgeen voor de hand ligt: dat de controle plaats vindt nadat het certificaat is afgegeven.

Met betrekking tot de context van artikel 13 wil ik erop wijzen, dat lid 2, laatste alinea — waarop Acampora zich beroept tot staving van haar bewering — enkel een hypothese vermeldt: die waarin de douaneautoriteiten besluiten de toepassing van de bepalingen betreffende de tariefpreferenties te schorsen in afwachting van de resultaten van de controle van het certificaat. De hypothetische formulering van deze alinea toont aan dat ook de tegenovergestelde mogelijkheid blijft bestaan. De douaneautoriteiten hebben de mogelijkheid de toekenning van de tariefpreferenties niet uit te stellen in afwachting van de resultaten van de controle (met andere woorden, het feit dat die resultaten nog onbekend zijn of dat het zelfs onzeker is of een controle zal plaatsvinden, sluit de inklaring niet uit). Uit de enkele lezing van artikel 6 blijkt dat deze hypothese de normale is. Dat artikel bepaalt immers dat op produkten van oorsprong in de zin van deze verordening in de Gemeenschap de bepalingen betreffende de tariefpreferenties worden toegepast na enkele overlegging van een certificaat van oorsprong, geviseerd door de autoriteiten van het uitvoerende begunstigde land. Dit artikel voegt daaraan toe: „mits dit land de Gemeenschap, door tussenkomst van de douaneadministraties van de Lid-Staten, bijstand verleent bij het controleren van de echtheid en de juistheid van de certificaten”. Het normale stelsel is derhalve duidelijk: de goederen worden ingevoerd en ingeklaard op basis van het bijgaande certificaat, met toepassing van de bij de verordening ingevoerde preferentiële regeling; de controle van het certificaat kan eventueel nadien („a posteriori”), dat wil zeggen na de inklaring, worden verlangd en uitgevoerd. De bepaling van artikel 13, laatste alinea, vormt een uitzondering op deze regel.

Wanneer kan een controle a posteriori plaatsvinden? Luidens artikel 13, lid 1, bij wijze van steekproef en telkens wanneer de bevoegde douaneautoriteiten „gegronde twijfel koesteren” ten aanzien van de echtheid van het document of de juistheid van zijn inhoud. Opgemerkt moet worden dat beide controlemogelijkheden „a posteriori” zijn. In beide gevallen moet derhalve ervan worden uitgegaan, dat het voordeel van de tariefpreferentie de importeur reeds krachtens genoemd artikel 6 is toegekend. Logischerwijze moet echter worden aangenomen dat het uitzonderingsgeval waarin de toekenning van de tariefpreferentie wordt uitgesteld (artikel 13, laatste alinea), zich slechts kan voordoen wanneer niet alleen ernstige twijfel bestaat ten aanzien van de echtheid of de juistheid van het certificaat, maar die twijfel bovendien is gerezen op het moment waarop het certificaat aan de douaneautoriteiten is overgelegd. Daarentegen zou een afwijking van het beginsel van artikel 6 geenszins gerechtvaardigd zijn in het geval van een eenvoudige controle bij wijze van steekproef. Men kan zelfs stellen dat een controle bij wijze van steekproef — naar haar aard onregelmatig en toevallig — op de veronderstelling berust dat de tariefpreferentie wordt toegekend aan alle importeurs die een certificaat van oorsprong overleggen, behoudens de controle „a posteriori”. Anders zou het immers volkomen arbitrair zijn, bepaalde goederen in afwachting van de resultaten van de controle te blokkeren en andere in te klaren, enkel bij wijze van steekproef en zulks terwijl de betrokken certificaten geen bijzondere twijfel doen rijzen.