Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring – Natuurlijke of rechtspersonen – Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken – Verordening betreffende registratie van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen – Beroep van ondernemingen die „Feta”-kaas produceren in andere lidstaat dan die van oorsprong van deze kaas – Regeling van eerste lidstaat betreffende gebruik van benaming – Ondernemingen die aanzienlijk gedeelte van productie van fetakaas in Europese Unie voor hun rekening nemen – Geen invloed – Niet-ontvankelijkheid van beroep

(Art. 230, vierde alinea, EG; verordening nr. 2081/92 van de Raad; verordening nr. 1829/2002 van de Commissie)

Samenvatting

Het beroep van Deense fetaproducenten tot nietigverklaring van verordening nr. 1829/2002 tot wijziging van de bijlage bij verordening nr. 1107/96 betreffende de registratie van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen in het kader van de procedure van artikel 17 van verordening nr. 2081/92, voorzover daarbij de benaming „feta” als beschermde benaming in de rubrieken „kaas” en „Griekenland” wordt geregistreerd, is niet-ontvankelijk.

De bestreden verordening is namelijk een maatregel van algemene strekking in de zin van artikel 249, tweede alinea, EG. Zij is van toepassing op objectief bepaalde situaties en heeft rechtsgevolgen voor algemeen en abstract aangewezen categorieën van personen.

Bovendien worden verzoekers door deze verordening slechts geraakt in hun hoedanigheid van ondernemers die kaas vervaardigen of in de handel brengen, met name die welke hun producten eveneens hebben verhandeld als „feta” of „dansk Feta” die niet voldoen aan de voorwaarden voor gebruik van de beschermde oorsprongsbenaming „feta”. Zij worden dus op dezelfde manier getroffen als alle andere ondernemingen wier producten niet aan de vereisten van de in geding zijnde gemeenschapsregeling beantwoorden.

Dienaangaande kunnen verzoekers niet met een beroep op de Deense regeling, die voorschrijft dat de in die staat geproduceerde feta wordt voorzien van een etiket met de woorden „Deense feta”, stellen dat zij zich in een specifieke situatie bevinden op grond waarvan zij zouden moeten worden ontvangen in hun beroep tegen de bestreden verordening, zulks in tegenstelling tot alle andere producenten van feta in de Gemeenschap. Aan deze regeling ontlenen zij namelijk geen specifiek recht. En ook al zouden verzoekers naar nationaal recht een bijzonder recht hebben, dan nog worden zij niet individueel geraakt, daar de benaming „dansk Feta” niet een overeenkomstig verordening nr. 2081/92 beschermde oorsprongsbenaming of geografische aanduiding is. Anders dan het geval is bij merken, waar een nationaal en een communautair beschermingssysteem naast elkaar bestaan, genieten oorsprongsbenamingen en geografische aanduidingen alleen dan in alle lidstaten bescherming, indien zij overeenkomstig de basisverordening op het niveau van de Gemeenschap zijn geregistreerd.

Zelfs al zou deze wettelijke regeling kunnen worden beschouwd als een regeling die een kwaliteitslabel invoert, dan zou dit feit alleen hoe dan ook niet volstaan om verzoeksters te individualiseren ten opzichte van elke andere fetaproducent die aan de in de betrokken regeling omschreven verplichtingen voldoet.

Ten slotte kunnen verzoeksters evenmin worden geïndividualiseerd doordat zij een aanzienlijk gedeelte van de productie van fetakaas in de Europese Unie voor hun rekening nemen, aangezien de omstandigheid dat een onderneming een groot aandeel in de betrokken markt heeft, op zich niet voldoende is om haar ten opzichte van iedere andere door de bestreden verordening getroffen marktdeelnemer te karakteriseren. Zo ook is de omstandigheid dat een verzoeker op het moment van vaststelling van een verordening houdende registratie van een oorsprongsbenaming, in een situatie verkeert die hem dwingt zijn productiestructuur aan te passen om aan de voorwaarden van die verordening te kunnen voldoen, onvoldoende grond om hem als individueel geraakt te beschouwen op soortgelijke wijze als de adressaat van een handeling.

(cf. punten 53, 55‑56, 61, 63, 67, 69, 71, 76)