Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Sociale politiek - Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op gebied van sociale zekerheid - Richtlijn 79/7 - Artikel 4, lid 1 - Rechtstreekse werking - Te laat vastgestelde nationale uitvoeringsmaatregelen die toekenning van arbeidsongeschiktheidsuitkering aan gehuwde vrouwen afhankelijk stellen van voorwaarde waaraan mannen voorheen niet behoefden te voldoen, en daardoor gehuwde vrouwen rechten ontnemen die zij eerder aan richtlijn ontleenden - Ontoelaatbaarheid

(Richtlijn 79/7 van de Raad, art. 4, lid 1)

2. Sociale politiek - Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op gebied van sociale zekerheid - Richtlijn 79/7 - Nationale wettelijke regeling die voor toekomst behoud van recht op arbeidsongeschiktheidsuitkering afhankelijk stelt van voorwaarde die zonder onderscheid naar geslacht van toepassing is - Maatregel die tot gevolg heeft, dat vrouwen rechten worden ontnomen die zij ontleenden aan artikel 4, lid 1 - Toelaatbaarheid

(EEG-Verdrag, art. 117 en 118; richtlijn 79/7 van de Raad, art. 4, lid 1)

3. Sociale politiek - Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op gebied van sociale zekerheid - Richtlijn 79/7 - Artikel 4, lid 1 - Nationale wettelijke regeling die toekenning van arbeidsongeschiktheidsuitkering afhankelijk stelt van voorwaarde, dat betrokkene eerder enig inkomen heeft genoten - Voorwaarde die, ofschoon zonder onderscheid naar geslacht opgelegd, hoofdzakelijk vrouwen treft - Ontoelaatbaarheid bij ontbreken van objectieve rechtvaardigingsgronden - Budgettaire overwegingen - Geen rechtvaardigingsgrond

(Richtlijn 79/7 van de Raad, art. 4, lid 1)

4. Sociale politiek - Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op gebied van sociale zekerheid - Richtlijn 79/7 - Artikel 4, lid 1 - Rechtstreekse werking - Inroepbaarheid beperkt tot personen die onder personele werkingssfeer van richtlijn vallen, en personen die gevolgen ondervinden van nationale bepaling waardoor onder die werkingssfeer vallende persoon wordt gediscrimineerd

(Richtlijn 79/7 van de Raad, art. 2 en 4, lid 1)

Samenvatting

1. Artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/7 kan bij ontbreken van passende uitvoeringsmaatregelen door particulieren voor de nationale rechter worden ingeroepen ten einde de toepassing van iedere met dat artikel strijdige nationale bepaling te beletten, en vrouwen hebben vanaf 23 december 1984 - de datum waarop de termijn voor omzetting van de richtlijn is verstreken - recht op dezelfde behandeling en op toepassing van dezelfde regeling als mannen die in een gelijke situatie verkeren, waarbij die regeling, zolang aan de richtlijn geen juiste uitvoering is gegeven, het enige bruikbare referentiekader blijft.

Te laat vastgestelde nationale uitvoeringsmaatregelen moeten ten volle rekening houden met de rechten die artikel 4, lid 1, in een Lid-Staat ten gunste van particulieren heeft doen ontstaan vanaf het verstrijken van de termijn waarbinnen de Lid-Staten zich aan de richtlijn hadden moeten aanpassen.

Hieruit volgt, dat het gemeenschapsrecht zich verzet tegen de toepassing van een nationale wettelijke regeling die strekt tot uitvoering van artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/7 en die na het verstrijken van de in die richtlijn bepaalde termijn is vastgesteld, en die, door het recht op een arbeidsongeschiktheidsuitkering afhankelijk te stellen van een voorwaarde waaraan mannen voorheen niet behoefden te voldoen, gehuwde vrouwen rechten ontzegt die zij bij het verstrijken van die termijn aan de rechtstreekse werking van de richtlijn ontleenden.

2. De ingevolge de artikelen 117 en 118 EEG-Verdrag aan de Lid-Staten toekomende bevoegdheid om, in het kader van een door de Commissie georganiseerde nauwe samenwerking, hun sociale beleid en, bijgevolg, de aard en de omvang van de sociale beschermingsmaatregelen, daaronder begrepen die op het gebied van de sociale zekerheid, alsmede de concrete uitvoeringsmodaliteiten ervan te bepalen, wordt door richtlijn 79/7, betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid, onverlet gelaten.

Hieruit volgt, dat het gemeenschapsrecht zich niet verzet tegen de invoering van een nationale wettelijke regeling die, door het behoud van het recht op een arbeidsongeschiktheidsuitkering afhankelijk te stellen van een voorwaarde die voortaan voor zowel mannen als vrouwen geldt, tot gevolg heeft, dat vrouwen voor de toekomst rechten worden ontnomen die zij ontleenden aan de rechtstreekse werking van artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/7.

3. Artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/7 verzet zich tegen de toepassing van een nationale maatregel die, al is hij op neutrale wijze geformuleerd, in feite een veel groter percentage vrouwen dan mannen benadeelt, tenzij die maatregel zijn rechtvaardiging vindt in objectieve factoren, die geen verband houden met discriminatie op grond van geslacht. Dit is het geval, wanneer de gekozen middelen beantwoorden aan een legitieme doelstelling van het sociaal beleid van de Lid-Staat waarvan de wettelijke regeling in geding is, en zij ter bereiking van dat doel geschikt en noodzakelijk zijn.

Ofschoon budgettaire overwegingen aan de basis kunnen liggen van de sociale beleidskeuzen van een Lid-Staat en de aard of de omvang van de sociale beschermingsmaatregelen die de Lid-Staat wenst vast te stellen, kunnen beïnvloeden, vormen zij op zichzelf evenwel niet een doelstelling van dat beleid en kunnen zij dus ook niet een discriminatie ten nadele van een der geslachten rechtvaardigen.

Hieruit volgt, dat artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/7 zich verzet tegen de toepassing van een nationale wettelijke regeling die de toekenning van een arbeidsongeschiktheidsuitkering afhankelijk stelt van de voorwaarde, dat de betrokkene in het jaar voordat de arbeidsongeschiktheid is ingetreden, enig inkomen heeft genoten, welke voorwaarde, ofschoon zij geen onderscheid maakt naar geslacht, een veel groter aantal vrouwen dan mannen treft, zelfs wanneer de vaststelling van deze wettelijke regeling haar rechtvaardiging vindt in budgettaire overwegingen.

4. Enkel personen die onder de in artikel 2 omschreven personele werkingssfeer van richtlijn 79/7 vallen, en personen die de gevolgen ondervinden van een nationale bepaling waardoor een andere persoon, die zelf onder de werkingssfeer van de richtlijn valt, wordt gediscrimineerd, kunnen in geval van onverenigbaarheid van een nationale wettelijke regeling met artikel 4, lid 1, van de richtlijn, deze bepaling voor de nationale rechter inroepen om de toepassing van de nationale regeling te beletten.