39

Daarop heeft de Administrativen sad Sofia-grad de behandeling van de zaak geschorst en het Hof de volgende prejudiciële vragen gesteld: „1) Dienen de toepasselijke nationale rechtsregels, als die in het hoofdgeding, inzake de rechtsgevolgen van een door een overheidsinstantie genomen beslissing tot oplegging van een geldelijke sanctie op een bestuursrechtelijke overtreding, in casu een verkeersongeval, overeenkomstig de verdragsbepalingen en het afgeleid recht op het gebied van de ‚ruimte van vrijheid, veiligheid en recht’ en/of in voorkomend geval op het gebied van het vervoer te worden uitgelegd? 2) Volgt uit de verdragsbepalingen en de op basis ervan vastgestelde maatregelen op het gebied van de ‚ruimte van vrijheid, veiligheid en recht’ betreffende de justitiële samenwerking in strafzaken, in de zin van artikel 82, lid 1, tweede alinea, sub a, VWEU alsmede op het gebied van vervoer overeenkomstig artikel 91, lid 1, sub c, VWEU, dat bestuursrechtelijke sancties op verkeersovertredingen die als ‚licht’ kunnen worden gekwalificeerd in de zin van en in samenhang met artikel 2 van het Protocol nr. 7 [...], binnen de werkingssfeer van het Unierecht vallen? 3) Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord, vereisen de volgende vragen ook beantwoording: a) Vormt een bestuursrechtelijke verkeersovertreding in de omstandigheden van het hoofdgeding een ‚lichte overtreding’ in de zin van het Unierecht wanneer sprake is van het volgende: i) het gedrag dat tot een verkeersongeval met financiële schade leidde, is gekwalificeerd als schuldig gedrag, en is strafbaar als bestuursrechtelijke overtreding; ii) naargelang van de hoogte van de opgelegde geldelijke sanctie is de beslissing tot oplegging ervan al dan niet vatbaar voor beroep in rechte, en kan de betrokkene al dan niet bewijzen dat hij niet schuldig is aan het hem toegerekende gedrag en hem geen schuld treft; iii) een in de beslissing vermeld aantal rijbewijspunten wordt automatisch afgetrokken op het tijdstip waarop de beslissing definitief wordt; iv) na de invoering van het puntenrijbewijs, dat aanvankelijk een bepaald aantal rijbewijspunten tot verrekening van begane overtredingen bevat, wordt ook rekening gehouden met de automatisch afgetrokken rijbewijspunten als gevolg van niet voor beroep vatbare beslissingen tot oplegging van bestuursrechtelijke sancties; v) indien bij de rechter beroep wordt ingesteld tegen een dwangmaatregel tot intrekking van het rijbewijs wegens de ontzegging van de rijbevoegdheid, als het automatische rechtsgevolg van de aftrek van het volledige aantal aanvankelijk verleende rijbewijspunten, dan volgt er geen rechterlijke toetsing vooraf van de wettigheid van de niet voor beroep vatbare beslissingen tot oplegging van een bestuursrechtelijke sanctie houdende aftrek van rijbewijspunten. b) Is het met artikel 82 VWEU, en in voorkomend geval ook met artikel 91, lid 1, sub c, VWEU, alsook de op grond van deze bepalingen vastgestelde maatregelen en met het kaderbesluit [...] verenigbaar, dat het beginsel van de wederzijdse erkenning van rechterlijke uitspraken en beslissingen of maatregelen ter verbetering van de verkeersveiligheid niet van toepassing zijn op een beslissing tot oplegging van een geldelijke sanctie wegens een volgens het Unierecht in de omstandigheden van het hoofdgeding als ‚licht’ te kwalificeren verkeersovertreding, terwijl de betrokken lidstaat afwijkt van het vereiste dat beroep openstaat bij een strafrechter, en van de toepasbaarheid van het nationale procesrecht bij beroep tegen de tenlastelegging van een strafbaar feit? 4) Indien de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord, vereisen de volgende vragen ook beantwoording: Is het met artikel 82 VWEU, en in voorkomend geval ook met artikel 91, lid 1, sub c, VWEU, alsook de op grond van deze bepalingen vastgestelde maatregelen en met het kaderbesluit [...] verenigbaar, dat het beginsel van de wederzijdse erkenning van rechterlijke uitspraken en beslissingen of de Unierechtelijke maatregelen ter verbetering van de verkeersveiligheid naar goeddunken van de lidstaat — die in een normatieve handeling afwijkt van het vereiste dat recht op beroep openstaat bij een strafrechter en van de toepasbaarheid van het nationale procesrecht bij beroep tegen de tenlastelegging van een strafbaar feit — niet worden toegepast op een beslissing tot oplegging tot een geldelijke sanctie na een verkeersovertreding in de omstandigheden van het hoofdgeding waarbij sprake is van het volgende: a) Het gedrag leidde tot een verkeersongeval met financiële schade, is gekwalificeerd als schuldig gedrag, en is strafbaar als bestuursrechtelijke overtreding; b) naargelang van de hoogte van de opgelegde geldelijke sanctie is de beslissing tot oplegging ervan al dan niet vatbaar voor beroep in rechte, en kan de betrokkene al dan niet bewijzen dat het hem toegerekend gedrag geen schuldig gedrag was; c) een in de beslissing vermeld aantal rijbewijspunten wordt automatisch afgetrokken op het tijdstip waarop de beslissing definitief wordt; d) na de invoering van het puntenrijbewijs, dat aanvankelijk een bepaald aantal rijbewijspunten tot verrekening van de begane overtredingen bevat, wordt ook rekening gehouden met de automatisch afgetrokken rijbewijspunten als gevolg van niet voor beroep vatbare beslissingen tot oplegging van bestuursrechtelijke sancties; e) indien bij de rechter beroep wordt ingesteld tegen een dwangmaatregel tot intrekking van een rijbewijs wegens de ontzegging van de rijbevoegdheid, als het automatische rechtsgevolg van de aftrek van het volledige aantal aanvankelijk verleende rijbewijspunten, dan is er geen rechterlijke toetsing vooraf van de wettigheid van de niet voor beroep vatbare beslissing tot oplegging van een bestuursrechtelijke sanctie houdende aftrek van rijbewijspunten.”