Zaak C‑287/14

Eurospeed Ltd

tegen

Szegedi Törvényszék

(verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Gyulai törvényszék)

„Prejudiciële verwijzing — Wegvervoer — Verordening (EG) nr. 561/2006 — Aansprakelijkheid van de bestuurder voor niet-nakoming van de verplichting tot gebruik van een tachograaf”

Samenvatting – Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 9 juni 2016

Vervoer – Wegvervoer – Sociale bepalingen – Verordening nr. 561/2006 – Nationale regeling die voorziet in de aansprakelijkheid van de bestuurder bij inbreuk op deze verordening in de plaats van of naast die van de vervoersonderneming die de bestuurder tewerkstelt – Toelaatbaarheid

(Verordening nr. 561/2006 van het Europees Parlement en de Raad)

Verordening nr. 561/2006 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer, tot wijziging van verordeningen nr. 3821/85 en nr. 2135/98 tot intrekking van verordening nr. 3820/85 moet aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staat aan een nationale regeling volgens welke een bestuurder aansprakelijk is voor de inbreuken op die verordening die hij zelf heeft gemaakt, in de plaats van, of naast de onderneming die hem tewerkstelt.

In de eerste plaats bepaalt artikel 19, lid 2, van deze verordening immers dat de lidstaten ervoor zorgen dat de bevoegde autoriteiten een sanctie kunnen opleggen aan een onderneming en/of een bestuurder voor een inbreuk op deze verordening die zij op hun grondgebied vaststellen en waarvoor nog geen sanctie is opgelegd. Uit de bewoordingen van deze bepaling blijkt dan ook duidelijk dat verordening nr. 561/2006 zowel de vervoersondernemingen als de bestuurders aan bepaalde verplichtingen onderwerpt, en de eerste en de tweede groep aansprakelijk stelt voor niet-nakoming van hun respectieve verplichtingen. Overeenkomstig artikel 19, lid 2, eerste zin, van die verordening wordt de mogelijkheid om de in die verordening voorziene sancties voor de inbreuken op te leggen, bovendien uitgebreid tot de inbreuken die buiten het grondgebied van de betrokken lidstaat zijn gemaakt.

In de tweede plaats leidt artikel 10, lid 3, van die verordening tot dezelfde conclusies.

Ook al strekt verordening nr. 561/2006 er ten slotte met name toe, de arbeidsomstandigheden van het personeel van de vervoerssector te verbeteren, wijst niets er echter op dat, enerzijds, de Uniewetgever de bestuurders heeft willen vrijstellen van alle aansprakelijkheid voor de inbreuken die zij maken, in het bijzonder wanneer die inbreuken uitsluitend zijn verbonden met de uitoefening van hun functie. Anderzijds komen de twee doelstellingen van deze verordening, te weten de verbetering van de arbeidsomstandigheden en de verbetering van de verkeersveiligheid, allebei tot uiting in de verplichting om voertuigen voor het wegvervoer in principe uit te rusten met een gehomologeerd controleapparaat waarmee de naleving van de rij‑ en rusttijden van de bestuurders kan worden gecontroleerd. Wanneer deze verordening aldus wordt uitgelegd dat zij in de weg staat aan de mogelijkheid om bestuurders sancties op te leggen op grond dat zij de krachtens deze verordening op hen rustende verplichting niet zijn nagekomen, zou deze uitlegging in de weg staan aan de verwezenlijking van met name de doelstelling van verbetering van de verkeersveiligheid in het algemeen.

(cf. punten 31‑33, 37‑39, 41 en dictum)