ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 243/21

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Varna (Bulgarije) op 20 april 2016 – „MIP-TS” OOD/Mitnitsa Varna

(Zaak C-222/16)

(2016/C 243/22)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Administrativen sad Varna

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij:„MIP-TS” OOD

Verwerende partij: Mitnitsa Varna

Prejudiciële vraag

Strekt de werkingssfeer van artikel 1, lid 1, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 791/2011 van de Raad van 3 augustus 2011 zich uit tot de invoer van bepaalde open weefsels van glasvezels met een celgrootte van meer dan 1,8 mm in zowel lengte als breedte en met een gewicht van meer dan 35 g/m2 – niet zijnde glasvezelschijven – die momenteel zijn ingedeeld onder de GN codes ex 7019 51 00 en ex 7019 59 00 (Taric-codes 7019510010 en 7019590010) en die op 10 april 2012 voor de douaneregeling „in het vrije verkeer brengen en eindverbruik” zijn aangegeven, waarbij als land van oorsprong Thailand is vermeld en deze goederen vandaaruit zijn verzonden, maar het werkelijke land van oorsprong de Volksrepubliek China is, waarbij deze oorsprong is vastgesteld in het kader van een onderzoek en rapport van OLAF op grond van verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 251/7

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Torino (Italië) op 15 april 2016 – Bimotor SpA/Agenzia delle Entrate - Direzione Provinciale II di Torino

(Zaak C-211/16)

(2016/C 251/10)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Commissione Tributaria Provinciale di Torino

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Bimotor SpA

Verwerende partij: Agenzia delle Entrate - Direzione Provinciale II di Torino

Prejudiciële vraag

Staat de Unierechtelijke regeling inzake btw (Zesde richtlijn 77/388/EEG (1) van de Raad van 17 mei 1977, zoals gewijzigd bij richtlijn 2002/38/EG (2) en richtlijn 2006/112/EG (3)) in de weg aan een nationale regeling – zoals die van artikel 34, lid 1, van wet nr. 388 van 23 december 2000 – krachtens welke de terugbetaling of verrekening van btw-kredieten in een bepaald belastingjaar niet in hun geheel, maar enkel tot een vooraf bepaalde bovengrens zijn toegestaan?

(1) Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).

(2) Richtlijn 2002/38/EG van de Raad van 7 mei 2002 tot wĳziging, voor een gedeelte tĳdelĳk, van richtlijn 77/388/EEG met betrekking tot de regeling inzake de belasting over de toegevoegde waarde die van toepassing is op bepaalde diensten die langs elektronische weg worden verricht alsook op radio- en televisieomroepdiensten (PB L 128, blz. 41).

(3) Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).
Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia (Polen) op 14 maart 2016 – Halina Socha, Dorota Olejnik, Anna Skomra/Szpital Specjalistyczny im. A. Falkiewicza we Wrocławiu

(Zaak C-149/16)

(2016/C 222/03)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Halina Socha, Dorota Olejnik, Anna Skomra

Verwerende partij: Szpital Specjalistyczny im. A. Falkiewicza we Wrocławiu

Prejudiciële vraag

Dienen de artikelen 1, lid 1, en 2 van richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag (1), gelezen in samenhang met het beginsel van het nuttige effect van het [Unie]recht, aldus te worden uitgelegd dat een werkgever die wegens een moeilijke financiële situatie overgaat tot de opzegging van arbeids- en beloningsvoorwaarden in arbeidsovereenkomsten (eenzijdige wijziging van de arbeidsovereenkomst door de werkgever), doch zulks enkel wat de beloningsvoorwaarden betreft, verplicht is de uit voormelde richtlijn voortvloeiende procedure te volgen en de in zijn bedrijf vertegenwoordigde vakbonden over deze opzegging te raadplegen, hoewel het nationale recht – de artikelen 1, 2, 3, 4, 5 en 6 van de wet van 13 maart 2003 betreffende bijzondere regels inzake de beëindiging van arbeidsverhoudingen met werknemers om niet aan de werknemers toe te rekenen redenen (Dz. U. [staatsblad van de Republiek Polen] 2003, nr. 90, volgnummer 844, zoals gewijzigd) – geen regeling bevat voor de opzegging van voorwaarden in een arbeidsovereenkomst?

(1) PB L 225, blz. 16.
2)

Moet richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (2), en in het bijzonder de artikelen 14, lid 1, onder a) of c), 15 of 16 van de richtlijn, aldus worden uitgelegd dat een nationale regeling als bedoeld in de eerste vraag, een onrechtstreekse discriminatie op basis van geslacht vormt, wanneer door deze regeling veel meer vrouwen dan mannen worden of kunnen worden getroffen?
2)

Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord en het, gelet op de luchtverontreiniging, niet noodzakelijk is om de milieuschade te herstellen, kan het dan gerechtvaardigd zijn om een geldboete ter bescherming van de luchtkwaliteit op te leggen op grond van een strengere regeling van een lidstaat als bedoeld in artikel 16 van richtlijn 2004/35 en artikel 193 VWEU of kan die strengere regeling in geen geval ten gevolge hebben dat een geldboete die uitsluitend van punitieve aard is, wordt opgelegd aan een eigenaar die niet verantwoordelijk is voor de verontreiniging?
2)

Moet het discriminatieverbod dat is vervat in clausule 4 van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, aldus worden uitgelegd dat dit verbod zich verzet tegen een nationale regeling zoals artikel 59, lid 2, van Ley 3/1985 de ordenación de la función pública Asturiana [wet 3/1985 van het Principado de Asturias van 26 december 1985 inzake de organisatie van het ambtenarenapparaat van de overheid van het Principado de Asturias], waarin het recht op toekenning van de ambtelijke stand van verlof wegens bijzondere diensten volkomen wordt ontzegd aan ambtenaren in tijdelijke dienst die worden gekozen als lid van het regionale parlement, terwijl dit recht wel wordt toegekend aan ambtenaren in vaste dienst?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 191/9

Hogere voorziening ingesteld op 26 februari 2016 door British Airways plc tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 16 december 2015 in zaak T-48/11, British Airways plc/Europese Commissie

(Zaak C-122/16 P)

(2016/C 191/11)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: British Airways plc (vertegenwoordigers: J. Turner QC, R. O'Donoghue, barrister, A. Lyle-Smythe, solicitor)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

— het arrest van het Gerecht vernietigen in zoverre het de omvang van de nietigverklaring van het bestreden besluit van de Europese Commissie beperkt tot de conclusies van British Airways in het aanvankelijke beroep tot nietigverklaring;

— punt 1 van het dictum van het arrest van het Gerecht vernietigen;

— het bestreden besluit van de Europese Commissie in zijn geheel nietig verklaren; en

— de kosten van de hogere voorziening aan British Airways vergoeden.

Middelen en voornaamste argumenten

Bij het onderhavige beroep verzoekt British Airways plc tot gedeeltelijke vernietiging van de beslissing van het Gerecht van 16 december 2015 in zaak T-48/11, British Airways plc/Europese Commissie. In het arrest is het besluit van de Commissie C(2010) 7694 final van 9 november 2010 in zaak COMP/39258 — luchtvracht, voor zover het betrekking heeft op British Airways, gedeeltelijk nietig verklaard.

Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert rekwirante twee middelen aan.

Eerste middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het ultra petita beginsel toe te passen en daarmee grenzen te stellen aan zijn handelingen, nu het Gerecht ambtshalve heeft geoordeeld dat er fundamentele gebreken van openbare orde aan het besluit van de Europese Commissie kleven waardoor dat besluit in zijn geheel is aangetast. Door ambtshalve een aspect van openbare orde te behandelen, en door op basis daarvan de zaak af te doen, heeft het Gerecht niet ultra petita uitspraak gedaan. Het Gerecht achtte zich beperkt door het ultra petita beginsel toen het moest oordelen over de gevolgen van de uitspraak in het dictum van het arrest. Daarmee heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting.

Tweede middel, dat subsidiair wordt aangevoerd: zelfs als het ultra petita beginsel hier aan de orde was, had het Gerecht zich bevoegd — en zelfs verplicht — moeten achten het bestreden besluit in zijn geheel nietig te verklaren ter uitvoering van zijn oordeel dat het bestreden besluit een gebrek bevat dat heeft geleid tot schending van hogere rechtsnormen, namelijk het legaliteitsbeginsel en het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming zoals neergelegd in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten.
1)

Vormt het met de stemmen van de Roemeense Staat, via het ministerie van Economische Zaken — Dienst voor Energie, als aandeelhouder die 77,17 % van het maatschappelijk kapitaal van COMPLEXUL ENERGETIC OLTENIA SA bezit, vastgestelde besluit van de algemene vergadering van aandeelhouders waarbij de vereffening is aanvaard van een schuld van 28 709 457,13 RON van SC ELECTROCENTRALE GRUP SA bij COMPLEXUL ENERGETIC OLTENIA SA door inbetalinggeving van een actief, namelijk de in het kadaster van de gemeente Chișcani in het district Brăila onder nr. 70301 ingeschreven goederen, en voorts is besloten om aan SC ELECTROCENTRALE GRUP SA het verschil te betalen tussen de marktwaarde van dat actief en de waarde van de vordering van COMPLEXUL ENERGETIC OLTENIA SA, staatssteun in de zin van artikel 107 VWEU, dat wil zeggen i) dat er sprake is van een door de Staat of met staatsmiddelen bekostigde maatregel, ii) dat die maatregel selectief is en iii) dat die maatregel het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig kan beïnvloeden?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 175/11

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 60 de Madrid (Spanje) op 29 februari 2016 — Abanca Corporación Bancaria S.A./Juan José González Rey e.a.

(Zaak C-120/16)

(2016/C 175/12)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de Primera Instancia no 60 de Madrid

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Abanca Corporación Bancaria S.A.

Verwerende partijen: Juan José González Rey, María Consuelo González Rey en Francisco Rodríguez Alonso

Prejudiciële vraag

Is de toepassing van de overeengekomen vergoedende rente in een geval waarin moratoire rente van toepassing is, in overeenstemming met richtlijn 93/13 (1) of houdt dit daarentegen een aanvulling van de overeenkomst in, die volgens de communautaire rechtspraak niet is toegestaan?

(1) Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29).
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 165/7

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Tribunal de grande instance de Lyon (Frankrijk) op 19 februari 2016 — Jean-Philippe Lahorgue/Ordre des avocats du barreau de Lyon, Conseil national des barreaux (CNB), Conseil des barreaux européens (CCBE), Ordre des avocats du barreau de Luxembourg

(Zaak C-99/16)

(2016/C 165/08)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Tribunal de grande instance de Lyon

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Jean-Philippe Lahorgue

Verwerende partijen: Ordre des avocats du barreau de Lyon, Conseil national des barreaux (CNB), Conseil des barreaux européens (CCBE), Ordre des avocats du barreau de Luxembourg

Prejudiciële vraag

Is de weigering om een decoder voor het Réseau Privé Virtuel des Avocats (RPVA) te bezorgen aan een advocaat die naar behoren is ingeschreven bij de balie van een lidstaat waar hij het beroep van advocaat wenst uit te oefenen in het kader van het vrij verrichten van diensten, in strijd met artikel 4 van richtlijn 77/249/EEG (1) omdat deze weigering een discriminerende maatregel vormt die de uitoefening van dat beroep in het kader van het vrij verrichten van diensten kan belemmeren?

(1) Richtlijn 77/249/EEG van de Raad van 22 maart 1977 tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening door advocaten van het vrij verrichten van diensten (PB L 78, blz. 17).
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 175/12

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door Högsta domstolen (Zweden) op 14 maart 2016 — Riksåklagaren/Zenon Robert Akarsar

(Zaak C-148/16)

(2016/C 175/14)

Procestaal: Zweeds

Verwijzende rechter

Högsta domstolen

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Riksåklagaren

Verwerende partij: Zenon Robert Akarsar

Prejudiciële vraag

De vraag betreft de uitlegging van kaderbesluit 2002/584/JBZ (1) van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten.

Kan een lidstaat de tenuitvoerlegging weigeren van een Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd met het oog op de uitvoering van een vrijheidsstraf die wegens meerdere feiten samen is opgelegd, wanneer een van deze feiten geen strafbaar feit is naar het recht van de uitvoerende lidstaat en het in de uitvaardigende lidstaat niet mogelijk is de straf op te splitsen?

Het betreffende feit is geen strafbaar feit in de zin van artikel 2, lid 2, van kaderbesluit 2002/584/JBZ, waarvoor het vereiste inzake dubbele strafbaarheid niet geldt.

(1) PB L 190, blz. 1.
—

vaststellen dat de Helleense Republiek, door een regeling in te voeren en te handhaven die, onder voorbehoud van wederkerigheid, voorziet in een preferentieel belastingtarief voor legaten ten voordele van in andere lidstaten van de EU/EER gevestigde instellingen zonder winstoogmerk, de krachtens artikel 63 VWEU en artikel 40 van de EER-Overeenkomst op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
1)

Moet een holdingmaatschappij die een actieve rol speelt in het beheer van bepaalde aangelegenheden van haar dochterondernemingen of van de groep van ondernemingen als geheel, maar de kosten van de diensten die zij in het kader van haar activiteit als „moeiende” holding verricht en de btw daarover niet in rekening brengt aan die dochterondernemingen, voor die diensten worden aangemerkt als btw-plichtig?
1)

Dient post 9021 van de GN aldus te worden uitgelegd dat implantaatschroeven zoals hiervoor onder 4 omschreven, die uitsluitend bestemd zijn om in het menselijk lichaam te worden ingebracht voor de behandeling van breuken in het beendergestel of de bevestiging van protheses, daaronder kunnen worden ingedeeld?
1)

Moet artikel 56 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (hierna: „VWEU”) aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een maatregel van een lidstaat wanneer de nationale regeling, door het eventueel organiseren van een openbare aanbesteding voor de gunning van een concessie of door het accepteren van een offerte die is ingediend ter verkrijging van een concessie, in theorie voorziet in de mogelijkheid voor aanbieders die voldoen aan de wettelijke criteria, dus ook in andere lidstaten gevestigde aanbieders, om voor het verrichten van niet-geliberaliseerde diensten bestaande in het aanbieden van kansspelen op afstand een concessie te verkrijgen, ofwel door deel te nemen aan een openbare aanbesteding, ofwel door een offerte in te dienen, maar de betrokken lidstaat in de praktijk geen aanbesteding voor de gunning van een concessie organiseert en de dienstverrichter in werkelijkheid evenmin de mogelijkheid heeft om een offerte in te dienen, en de nationale autoriteiten niettemin oordelen dat de dienstverrichter een overtreding heeft begaan door diensten te verrichten zonder in het bezit te zijn van een vergunning, waarvoor eerst een concessie moet worden verkregen, en hem de in de regeling voorziene bestuurlijke sanctie opleggen (tijdelijk geen toegang en boete in geval van recidive)?
4)

Moeten de artikelen 18 en 25 van richtlijn 2006/54 gelezen in samenhang met artikel 30 van het Handvest van de grondrechten in die zin worden uitgelegd dat het evenredigheidsbeginsel in acht is genomen en dat die bepalingen nationale rechtsvoorschriften toelaten waarbij in het geval van een onrechtmatig ontslag is voorzien in een schadeloosstelling, die ook van toepassing zijn bij schendingen van het Unierechtelijke beginsel van gelijke behandeling in arbeid en beroep, die de schadeloosstelling voor een maximumduur van zes maanden toekennen alsmede de hoogte ervan vastleggen, te weten het basisloon voor het beklede ambt, echter alleen, wanneer en voor zover de betrokkene werkloos is of een lagere vergoeding ontvangt, op voorwaarde dat de aanspraak van de betrokkene op terugplaatsing in dezelfde functie los daarvan bestaat en geen deel uitmaakt van diens aanspraak op schadeloosstelling volgens het nationale recht van de desbetreffende lidstaat?
1)

in de situatie dat een onderdaan van een derde land krachtens artikel 8, derde lid, aanhef en onder a en b, van de Opvangrichtlijn in bewaring is gesteld en krachtens artikel 9 van de Procedurerichtlijn (3) het recht heeft om in een lidstaat te mogen blijven totdat in eerste aanleg een beslissing op zijn asielverzoek is genomen, en
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 270/13

Hogere voorziening ingesteld op 4 juni 2015 door de The Royal County of Berkshire Polo Club Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 26 maart 2015 in zaak T-581/13, Royal County of Berkshire Polo Club/BHIM

(Zaak C-278/15 P)

(2016/C 270/17)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirant: Royal County of Berkshire Polo Club Ltd (vertegenwoordiger: J. Maitland-Walker, solicitor)

Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

Bij beschikking van 14 januari 2016 heeft het Hof van Justitie (Zesde kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.
1)

Moet artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (1) aldus worden uitgelegd dat onder de begrippen „eigenlijke voorwerp van de overeenkomst” en „gelijkwaardigheid van enerzijds de prijs of vergoeding en anderzijds de als tegenprestatie te leveren goederen of te verrichten diensten” een beding valt dat is opgenomen in een tussen een verkoper en een consument gesloten kredietovereenkomst die in vreemde valuta is uitgedrukt, waarover niet afzonderlijk is onderhandeld en volgens hetwelk alleen de schuldenaar het „wisselkoersrisico” draagt, dat bestaat in het potentiële negatieve effect van de verhoging van het maandelijks af te lossen bedrag ten gevolge van de schommeling van de wisselkoersen, en dat hij te dragen heeft omdat de kredietovereenkomst is uitgedrukt in een andere munt dan de nationale munt van Roemenië en de termijnen op grond van die overeenkomst in die andere munt moeten worden voldaan?
6.

Rekwirants uitlegging van artikel 66, lid 2, van verordening nr. 207/2009 vloeit voort uit 1) de interne logica van verordening nr. 207/2009, in het bijzonder het feit dat i. artikel 66, lid 2, van verordening nr. 207/2009 een uitzondering binnen deze verordening vormt, aangezien overeenkomstig artikel 7, lid 1, onder c), van deze verordening, inschrijving wordt geweigerd van merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die in de handel kunnen dienen tot aanduiding van de plaats van herkomst van de waren of verrichting van de dienst, ii. volgens artikel 67, lid 2, van verordening nr. 207/2009 het reglement van een collectief gemeenschapsmerk dat bestaat in een geografische aanduiding het lidmaatschap van de vereniging die houder is van dat merk moet openstellen voor eenieder wiens waren of diensten uit het betrokken geografische gebied afkomstig zijn, en bijgevolg een collectief gemeenschapsmerk dat bestaat in een geografische aanduiding nooit waren of diensten van de leden van de vereniging die houder is van dat merk kan onderscheiden van die van andere ondernemingen. 2) een uitlegging van die bepaling tegen de achtergrond van verordening nr. 1151/2012 (2) en tegen de achtergrond de TRIPs-Overeenkomst, volgens welke geografische aanduidingen een hoog beschermingsniveau moeten genieten, en volgens welke de presentatie van een waar die aangeeft of suggereert dat de betrokken waar afkomstig is uit een ander geografisch gebied dan de echte plaats van herkomst, op een wijze die het publiek misleidt aangaande de plaats van herkomst van de waar, moet worden verboden.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 106/24

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte (Italië) op 28 december 2015 — MB Srl/Società Metropolitana Acque Torino (SMAT)

(Zaak C-697/15)

(2016/C 106/25)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: MB Srl

Verwerende partij: Società Metropolitana Acque Torino (SMAT)

Prejudiciële vraag

Verzetten de Unierechtelijke beginselen van de bescherming van het gewettigd vertrouwen en de rechtszekerheid, gelezen in samenhang met de grondbeginselen van het vrije verkeer van goederen, de vrijheid van vestiging en de vrije dienstverrichting volgens het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), alsook de beginselen die daarvan zijn afgeleid, met name de gelijkheid van behandeling, het discriminatieverbod, het beginsel van wederzijdse erkenning, het evenredigheids- en het transparantiebeginsel, zoals daarnaar (laatstelijk) wordt verwezen in richtlijn 2014/24/EU (1), zich tegen een nationale wettelijke regeling, zoals de Italiaanse wettelijke regeling die voortvloeit uit de artikelen 87, lid 4, en 86, lid 3 bis, van Decreto legislativo nr. 163 van 2006, juncto artikel 26, lid 6, van Decreto legislativo nr. 81 van 2008, zoals deze bepalingen overeenkomstig artikel 99 van het wetboek bestuursprocesrecht („Codice del processo amministrativo”) ter waarborging van de eerbiediging van de wet en de uniforme uitlegging ervan zijn uitgelegd bij de arresten nr. 3 en nr. 9 van 2015 van de Adunanza plenaria del Consiglio di Stato (Grote kamer van de Raad van State), volgens welke het ontbreken in de economische offerte van de afzonderlijke vermelding van de kosten van de veiligheidsmaatregelen in de onderneming in een procedure voor de plaatsing van een overheidsopdracht voor werken hoe dan ook tot de uitsluiting van de betrokken onderneming leidt, zelfs indien van deze verplichting tot afzonderlijke vermelding van die kosten geen sprake is in het bestek of in de oproep tot inschrijvingen en evenmin in het voor de indiening van de offerte in te vullen formulier dat als bijlage daarbij ter beschikking stond, en ongeacht het feit dat de betrokken offerte wel degelijk voorzag in de middelen ter dekking van de minimumkosten van de interne bedrijfskosten voor de veiligheid?

(1) Richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG (PB L 94, blz. 65).
3)

Bij een ontkennend antwoord op de eerste of de tweede vraag: Veronderstelt het begrip „autowegen” in het bepaalde onder 7b van bijlage I bij richtlijn 2011/92 dat het bij het betrokken stuk weg gaat om een hoofdverkeersweg van het internationaal wegennet in de zin van de Europese overeenkomst inzake internationale hoofdverkeerswegen?