ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 21 september 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d'appel de Bruxelles — België) — DA / Romanian Air Traffic Services Administration (Romatsa) e.a. en FC e.a. / Romanian Air Traffic Services Administration (Romatsa) e.a.

(Zaak C-333/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Staatssteun - Artikelen 107 en 108 VWEU - Bilateraal investeringsverdrag - Arbitragebeding - Roemenië - Scheidsrechterlijke uitspraak waarbij schadevergoeding wordt toegekend - Besluit van de Europese Commissie waarbij deze vergoeding wordt aangemerkt als met de interne markt onverenigbare staatssteun en terugvordering ervan wordt gelast - Gedwongen tenuitvoerlegging van de scheidsrechterlijke uitspraak voor een gerecht van een andere lidstaat dan de lidstaat tot welke het besluit is gericht - Schending van het Unierecht - Artikel 19 VEU - Artikelen 267 en 344 VWEU - Autonomie van het Unierecht)

(2023/C 24/18)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour d'appel de Bruxelles

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: DA en FC, European Food SA, Starmill SRL, Multipack SRL

Verwerende partijen: Romanian Air Traffic Services Administration (Romatsa), Roemenië, Europese Commissie, Europese Organisatie voor de Veiligheid van de Luchtvaart (Eurocontrol), FC, European Food SA, Starmill SRL, Multipack SRL en Romanian Air Traffic Services Administration (Romatsa), Roemenië, DA, Europese Commissie, Europese Organisatie voor de Veiligheid van de Luchtvaart (Eurocontrol)

Dictum

Het Unierecht, in het bijzonder de artikelen 267 en 344 VWEU, moet aldus worden uitgelegd dat een gerecht van een lidstaat dat belast is met de gedwongen tenuitvoerlegging van de scheidsrechterlijke uitspraak die aan de orde is in besluit (EU) 2015/1470 van de Commissie van 30 maart 2015 betreffende steunmaatregel SA.38517 (2014/C) (ex 2014/NN) ten uitvoer gelegd door Roemenië — Scheidsrechterlijke uitspraak in de zaak Micula/Roemenië van 11 december 2013, ertoe gehouden is die uitspraak buiten toepassing te laten en deze dus in geen geval ten uitvoer mag leggen om de begunstigden ervan toe te laten de schadevergoeding te verkrijgen die hun daarin is toegekend.

(1) PB C 220 van 1.7.2019.
C 423/14

Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 1 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Landesgericht Korneuburg — Oostenrijk) — FP Passenger Service GmbH/Austrian Airlines AG

(Zaak C-654/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Luchtvervoer - Verordening (EG) nr. 261/2004 - Compensatie aan luchtreizigers bij langdurige vertraging van vluchten - Recht op compensatie bij vertraging - Duur van de vertraging - Tijdstip waarop de deur van het vliegtuig ter bestemming wordt geopend - Daadwerkelijke aankomsttijd - Geplande aankomsttijd - Vraag waarover het Hof reeds uitspraak heeft gedaan of duidelijk uit de rechtspraak af te leiden antwoord op een vraag)

(2020/C 423/21)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landesgericht Korneuburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: FP Passenger Service GmbH

Verwerende partij: Austrian Airlines AG

Dictum

Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91, gelezen in het licht van het arrest van 4 september 2014, Germanwings (C-452/13, EU:C:2014:2141), moet aldus worden uitgelegd dat bij de vaststelling van de omvang van de vertraging die de passagiers van een vlucht hebben ondervonden bij de aankomst van die vlucht, moet worden berekend hoeveel tijd er is verstreken tussen de geplande aankomsttijd en de daadwerkelijke aankomsttijd, te weten het tijdstip waarop ten minste één van de vliegtuigdeuren opengaat, met dien verstande dat de passagiers op dat tijdstip het vliegtuig mogen verlaten.

(1) PB C 406 van 2.12.2019.
Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 26 februari 2020 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD) — Portugal] — PAGE International Lda / Autoridade Tributária e Aduaneira

(Zaak C-630/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Aftrek van de voorbelasting - Richtlijn 2006/112/EG - Artikelen 168 en 176 - Uitsluiting van het recht op aftrek - Afname van cateringdiensten - Standstillbepaling - Toetreding tot de Europese Unie)

(2020/C 304/02)

Procestaal: Portugees

Verwijzende rechter

Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: PAGE International Lda

Verwerende partij: Autoridade Tributária e Aduaneira

Dictum

Artikel 168, onder a) en artikel 176 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling die, na de toetreding van de betrokken lidstaat tot de Europese Unie, het gebied van de uitgaven die van het recht op aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde zijn uitgesloten verkleint door onder bepaalde voorwaarden een gedeeltelijke aftrek van de over deze uitgaven geheven belasting over de toegevoegde waarde toe te staan, waaronder met name over uitgaven in verband met maaltijden, ook al verklaart de belastingplichtige dat die uitgaven volledig zijn gedaan in de uitoefening van zijn belastbare economische activiteit.

(1) PB C 389 van 11.11.2019.
Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 28 mei 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Köln — Duitsland) — FZ / DER Touristik GmbH

(Zaak C-153/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Luchtvervoer - Verordening (EG) nr. 261/2004 - Artikel 12 - Pakketreis - Langdurige vertraging van een vlucht - Compensatie van passagiers - Verdere compensatie - Vordering van de passagier ter verlaging van de reissom)

(2020/C 287/23)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Köln

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: FZ

Verwerende partij: DER Touristik GmbH

Dictum

Artikel 12 van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 moet aldus worden uitgelegd dat het er niet aan in de weg staat dat een passagier die reeds werd gecompenseerd krachtens artikel 7 van deze verordening, een compensatie kan krijgen op grond van een in de betrokken lidstaat voorziene, op verlaging van de reissom gerichte vordering die hij heeft op een reisorganisator, voor zover laatstbedoelde compensatie wordt toegekend voor een geïndividualiseerde schade die zijn oorsprong vindt in een van de situaties van artikel 1, lid 1, van die verordening, waarbij het aan de verwijzende rechter staat om dit na te gaan.

(1) PB C 182 van 27.5.2019.
C 287/15

Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 30 april 2020 — Republiek Cyprus / Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), Papouis Dairies LTD, Pagkyprios organismos ageladotrofon (POA) Dimosia Ltd, M. J. Dairies EOOD

(Gevoegde zaken C-608/18 P, C-609/18 P en C-767/18 P) (1)

(Hogere voorziening - Uniemerk - Oppositieprocedure - Nietigheid van het door de opposant aangevoerde merk - Zonder voorwerp geraakte hogere voorzieningen - Afdoening zonder beslissing)

(2020/C 287/21)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Republiek Cyprus (vertegenwoordigers: S. Malynicz, QC, S. Baran, barrister, en V. Marsland, solicitor)

Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: D. Gája, H. O’Neill en D. Botis, gemachtigden), Papouis Dairies LTD (vertegenwoordiger: N. Korogiannakis, dikigoros), Pagkyprios organismos ageladotrofon (POA) Dimosia Ltd (vertegenwoordiger: N. Korogiannakis, dikigoros), M. J. Dairies EOOD (vertegenwoordiger; D. Dimitrova, advocat)

Dictum

1) Op de hogere voorzieningen hoeft niet te worden beslist.

2) De Republiek Cyprus wordt verwezen in de kosten van de hogere voorzieningen.

(1) PB C 93 van 11.3.2019.
Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 3 oktober 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad - Haskovo - Bulgarije) – SZ/Mitnitsa Burgas

(Zaak C-652/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Controle van de liquide middelen die de Europese Unie binnenkomen of verlaten - Verordening (EG) nr. 1889/2005 - Artikel 3, lid 1 - Niet-nakoming van de aangifteplicht - Artikel 9, lid 1 - Sancties waarin het nationale recht voorziet - Nationale regeling - Geldboete en confiscatie van het niet-aangegeven bedrag ten gunste van de Staat - Evenredigheid)

(2019/C 423/23)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Administrativen sad - Haskovo

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: SZ

Verwerende partij: Mitnitsa Burgas

in tegenwoordigheid van: Okrazhna prokuratura – Haskovo

Dictum

Artikel 9, lid 1, van verordening (EG) nr. 1889/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 betreffende de controle van liquide middelen die de Gemeenschap binnenkomen of verlaten, moet in die zin worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling, zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding, die als sanctie voor de niet-nakoming van de in de artikel 3 van deze verordening bedoelde aangifteplicht voorziet in een administratieve geldboete maar ook in de confiscatie van het niet-aangegeven bedrag ten gunste van de Staat.

(1) PB C 4 van 7.1.2019.
Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 5 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State Raad van State — Nederland) — Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie / C en J, S / Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

(Zaak C-269/18 PPU) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Prejudiciële spoedprocedure - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming - Richtlijn 2013/32/EU - Artikel 46, leden 6 en 8 - Verzoek om internationale bescherming dat kennelijk ongegrond is - Recht op een doeltreffende voorziening in rechte - Toestemming om op het grondgebied van een lidstaat te blijven - Richtlijn 2008/115/EG - Artikelen 2, 3 en 15 - Illegaal verblijf - Bewaring))

(2018/C 341/03)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Raad van State

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, J, S

Verwerende partijen: C, Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

Dictum

Richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven, en richtlijn 2013/32/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming moeten in die zin worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat een derdelander wiens verzoek om internationale bescherming in eerste aanleg door de bevoegde bestuurlijke autoriteit als kennelijk ongegrond is afgewezen, in bewaring wordt gesteld met het oog op zijn uitzetting wanneer hij volgens artikel 46, leden 6 en 8, van richtlijn 2013/32 legaal op het nationale grondgebied verblijft tot uitspraak wordt gedaan op zijn rechtsmiddel betreffende het recht om op dit grondgebied te blijven in afwachting van de uitkomst van zijn rechtsmiddel ten gronde tegen het besluit houdende afwijzing van zijn verzoek om internationale bescherming.

(1) PB C 276 van 6.8.2018.
Zaak C-85/18 PPU: Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 10 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Judecătorie Oradea — Roemenië) — CV/DU [Prejudiciële verwijzing — Prejudiciële spoedprocedure — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Bevoegdheid inzake ouderlijke verantwoordelijkheid — Gezagsrecht — Verordening (EG) nr. 2201/2003 — Artikelen 8, 10 en 13 — Begrip „gewone verblijfplaats” van het kind — Beslissing van een gerecht van een andere lidstaat met betrekking tot de verblijfplaats van het kind — Ongeoorloofde overbrenging of niet-terugkeer — Bevoegdheid in gevallen van kinderontvoering]

Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 10 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Judecătorie Oradea — Roemenië) — CV/DU

(Zaak C-85/18 PPU) ( 1 )

„[Prejudiciële verwijzing — Prejudiciële spoedprocedure — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Bevoegdheid inzake ouderlijke verantwoordelijkheid — Gezagsrecht — Verordening (EG) nr. 2201/2003 — Artikelen 8, 10 en 13 — Begrip „gewone verblijfplaats” van het kind — Beslissing van een gerecht van een andere lidstaat met betrekking tot de verblijfplaats van het kind — Ongeoorloofde overbrenging of niet-terugkeer — Bevoegdheid in gevallen van kinderontvoering]”

Verwijzende rechter

Judecătoria Oradea

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: CV

Verwerende partij: DU

Dictum

Artikel 10 van verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000, en artikel 3 van verordening (EG) nr. 4/2009 van de Raad van 18 december 2008 betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen, en de samenwerking op het gebied van onderhoudsverplichtingen, moeten aldus worden uitgelegd dat in een zaak als die in het hoofdgeding, waarin een kind dat zijn gewone verblijfplaats had in een lidstaat, op ongeoorloofde wijze door een van zijn ouders is overgebracht naar een andere lidstaat, de rechterlijke instanties van die andere lidstaat, bij het ontbreken van enige indicatie dat de andere ouder zou hebben berust in de overbrenging dan wel niet de terugkeer van het kind zou hebben geëist, niet bevoegd zijn om te beslissen op een verzoek inzake het gezagsrecht of de vaststelling van een onderhoudsverplichting met betrekking tot dat kind.

( 1 ) PB C 152 van 30.4.2018.
1)

Artikel 3, lid 2, en artikel 4, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, moeten aldus worden uitgelegd dat in omstandigheden als in het hoofdgeding de loutere ondertekening van een tussen consument en verkoper gesloten overeenkomst die bepaalt dat de consument daarmee zijn instemming betuigt met alle bedingen die van tevoren door de verkoper zijn opgesteld, het vermoeden niet weerlegt dat niet afzonderlijk over dergelijke bedingen is onderhandeld.
Zaak C-491/17: Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 28 mei 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom — Verenigd Koninkrijk) — Hoteles Pinero Canarias SL/Keefe, handelingsonbekwame meerderjarige, in de procedure vertegenwoordigd door Eyton

Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 28 mei 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom — Verenigd Koninkrijk) — Hoteles Pinero Canarias SL/Keefe, handelingsonbekwame meerderjarige, in de procedure vertegenwoordigd door Eyton

(Zaak C-491/17) ( 1 )

De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

( 1 ) PB C 347 van 16.10.2017.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 142/18

Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 7 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Manuela Maturi e. a. / Fondazione Teatro dell'Opera di Roma, Fondazione Teatro dell’Opera di Roma / Manuela Maturi e. a. (C-142/17), Catia Passeri / Fondazione Teatro dell’Opera di Roma (C-143/17)

(Gevoegde zaken C-142/17 en C-143/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Sociale politiek - Gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep - Richtlijn 2006/54/EG - Nationale regeling die voorziet in de tijdelijke mogelijkheid voor werknemers-artiesten die de pensioenleeftijd hebben bereikt, om in dienst te blijven tot aan de leeftijd die voordien als pensioengerechtigde leeftijd gold, die op was vastgesteld op 47 jaar voor vrouwen en 52 jaar voor mannen))

(2018/C 142/23)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Corte suprema di cassazione

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Manuela Maturi, Laura Di Segni, Isabella Lo Balbo, Maria Badini, Loredana Barbanera, Fondazione Teatro dell'Opera di Roma (-142/17), Catia Passeri (C-143/17)

Verwerende partijen: Fondazione Teatro dell'Opera di Roma, Manuela Maturi, Laura Di Segni, Isabella Lo Balbo, Maria Badini, Loredana Barbanera, Luca Troiano, Mauro Murri (C-142/17), Fondazione Teatro dell'Opera di Roma (C-143/17)

Dictum

Artikel 14, lid 1, onder c), van richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep, moet aldus worden uitgelegd dat een nationale regeling als die in artikel 3, lid 7, van wetsbesluit nr. 64/2010, omgezet in wet nr. 100 van 29 juni 2010, in de versie die van kracht was op datum van de feiten in het hoofdgeding, krachtens welke werknemers die als ballerina of danser in dienst zijn en die de pensioenleeftijd hebben bereikt die deze regeling zowel voor vrouwen als voor mannen vaststelt op 45 jaar, tijdens een overgangsperiode van twee jaar de mogelijkheid hebben een optie uit te oefenen op grond waarvan zij in dienst kunnen blijven tot aan de uiterste leeftijd die in de voorheen geldende regeling voor het in dienst blijven was bepaald en die was vastgesteld op 47 jaar voor vrouwen en 52 jaar voor mannen, door die richtlijn verboden directe discriminatie op grond van geslacht vormt.

(1) PB C 249 van 31.7.2017.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 190/3

Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 22 maart 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Juzgado Contencioso-Administrativo no 2 de Zaragoza — Spanje) — Pilar Centeno Meléndez / Universidad de Zaragoza

(Zaak C-315/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 1999/70/EG - Door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Clausule 4 - Non-discriminatiebeginsel - Horizontale loopbaanregeling - Toekenning van een loontoeslag - Nationale regeling op grond waarvan ambtenaren in tijdelijke dienst zijn uitgesloten - Begrippen „arbeidsvoorwaarden” en „objectieve redenen”))

(2018/C 190/03)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado Contencioso-Administrativo no 2 de Zaragoza

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Pilar Centeno Meléndez

Verwerende partij: Universidad de Zaragoza

Dictum

Clausule 4.1 van de raamovereenkomst van 18 maart 1999 inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, op grond waarvan de deelname aan de horizontale loopbaanregeling voor het administratieve en technische personeel van de universiteit van Zaragoza (Spanje), en daardoor het voordeel van de loontoeslag waarop die deelname recht geeft, is voorbehouden aan ambtenaren en aan functionarissen met een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd, met uitsluiting van inzonderheid personen die in dienst zijn als tijdelijke functionarissen.

(1) PB C 269 van 14.08.2017.
1)

Artikel 3, lid 1, eerste alinea, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen, moet aldus worden uitgelegd dat in geval van een onregelmatigheid die niet voortdurend of voortgezet is, de erin bedoelde verjaringstermijn van vier jaar ingaat op de dag waarop de onregelmatigheid is begaan.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 32/6

Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 15 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hanseatische Oberlandesgericht in Bremen — Duitsland) — de tenuitvoerlegging van Europese aanhoudingsbevelen, uitgevaardigd tegen Pál Aranyosi

(Zaak C-496/16) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken - Kaderbesluit 2002/584/JBZ - Europees aanhoudingsbevel - Gronden tot weigering van de tenuitvoerlegging - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 4 - Verbod van onmenselijke of vernederende behandeling - Detentieomstandigheden in de uitvaardigende lidstaat - Intrekking van een Europees aanhoudingsbevel door de uitvaardigende gerechtelijke instantie - Hypothetische vraag - Afdoening zonder beslissing))

(2018/C 032/08)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Hanseatisches Oberlandesgericht in Bremen

Partij in het hoofdgeding

Pál Aranyosi

Dictum

Op het door het Hanseatische Oberlandesgericht te Bremen (hogere regionale rechtbank te Bremen, Duitsland) bij beslissing van 12 september 2016 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing hoeft niet te worden beslist.

(1) PB C 475 van 19.12.2016.