ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 13 januari 2015 –

Istituto di vigilanza dell’urbe/Commissie

(Zaak T‑579/13)

„Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding — Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbestedingsprocedure — Bewakings- en receptiediensten — Afwijzing van de offerte van een inschrijver — Gunning van de opdracht aan een andere inschrijver — Gedeeltelijk kennelijk niet-ontvankelijk en gedeeltelijk kennelijk ongegrond beroep”

1. Beroep tot nietigverklaring — Bevoegdheid van de Unierechter — Conclusies strekkende tot verkrijging van een declaratoir arrest — Niet-ontvankelijkheid (Art. 263 VWEU) (cf. punten 20‑23)

2. Gerechtelijke procedure — Inleidend verzoekschrift — Vormvereisten — Vaststelling van het voorwerp van het geschil — Summiere uiteenzetting van de aangevoerde middelen — Ondubbelzinnige formulering van de conclusies van de verzoeker [Statuut van het Hof van Justitie, art. 21; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 44, lid 1, onder c) en d)] (cf. punten 26‑29, 35, 36)

3. Beroep tot nietigverklaring — Handelingen waartegen beroep kan worden ingesteld — Handelingen die rechtsgevolgen beogen te sorteren — Begrip — Voorwaarden (Art. 263 VWEU) (cf. punten 30‑32)

4. Overheidsopdrachten van de Europese Unie — Gunning van een opdracht na een aanvraag van aanbiedingen — Beoordelingsvrijheid van de instellingen — Rechterlijke toetsing — Grenzen (cf. punten 42‑45, 53)

5. Niet-contractuele aansprakelijkheid — Voorwaarden — Onrechtmatigheid — Schade — Causaal verband — Cumulatieve voorwaarden — Ontbreken van een van de voorwaarden — Volledige verwerping van het beroep tot schadevergoeding (Art. 340, tweede alinea, VWEU) (cf. punten 75, 76)

Voorwerp

In de eerste plaats verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie waarbij de inschrijving die verzoekster heeft ingediend in het kader van een aankondiging van een opdracht in het Supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie (2013/S 101 172120) is afgewezen en perceel nr. 1 inzake bewakings- en receptiediensten is gegund aan een andere inschrijver, alsmede verzoek tot nietigverklaring van elke voorgaande, samenhangende of volgende handeling, waaronder het met de gekozen inschrijver gesloten contract. In de tweede plaats verzoek tot vergoeding van de schade als gevolg van de gunning van de opdracht aan de gekozen inschrijver

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.
De bevoegdheid van de rechter van de Unie is een vraag van openbare orde en kan dus ambtshalve door hem in behandeling worden genomen.

De rechter van de Unie is bevoegd kennis te nemen van een beroep tegen een besluit van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) dat is genomen op grond van artikel 13, lid 4, van verordening nr. 340/2008 betreffende de aan ECHA te betalen vergoedingen krachtens verordening nr. 1907/2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), waarbij is vastgesteld dat een aanvrager van de registratie van stoffen krachtens verordening nr. 1907/2006 niet aan de voorwaarden voldoet om in aanmerking te komen voor de lagere vergoeding voor kleine ondernemingen als bedoeld in artikel 6, lid 4, van deze verordening, en hem een vergoeding voor administratieve kosten is opgelegd.

Artikel 94, lid 1, van de verordening nr. 1907/2006 bepaalt namelijk dat tegen beslissingen van de kamer van beroep of, bij ontbreken van recht op beroep bij deze kamer, tegen beslissingen van ECHA, bij het Gerecht of het Hof van Justitie beroep kan worden ingesteld overeenkomstig artikel 263 VWEU. In dat verband bepaalt artikel 91, lid 1, van deze verordening dat alleen tegen de besluiten van ECHA overeenkomstig artikel 9, artikel 20, artikel 27, lid 6, artikel 30, leden 2 en 3, en artikel 51 van verordening nr. 1907/2006 beroep kan worden ingesteld bij de kamer van beroep. Deze bepalingen hebben betrekking op besluiten die geen verband houden met de in artikel 6, lid 4, van deze verordening bedoelde vergoeding die door kleine ondernemingen moet worden betaald.

(cf. punten 17‑20, 22)
Beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 10 november 2014 – CMBG/Commissie en ECB

(Zaak T‑290/13)

„Beroep tot nietigverklaring en schadevergoeding — Programma ter ondersteuning van de stabiliteit van Cyprus — Memorandum van overeenstemming inzake specifieke economische beleidsvoorwaarden dat tussen de Republiek Cyprus en het ESM is gesloten — Bevoegdheid van het Gerecht — Causaal verband — Beroep dat gedeeltelijk niet-ontvankelijk en gedeeltelijk rechtens kennelijk ongegrond is”

1. Gerechtelijke procedure — Inleidend verzoekschrift — Vormvereisten — Vaststelling van het voorwerp van het geschil — Summiere uiteenzetting van de aangevoerde middelen — Verzoek tot herstel van de schade die naar verluidt is veroorzaakt door een instelling van de Unie — Elementen op basis waarvan het aan de instelling verweten gedrag, het causaal verband en de werkelijke en zekere aard van de veroorzaakte schade kunnen worden vastgesteld (Statuut van het Hof van Justitie, art. 21, eerste alinea, en 53, eerste alinea; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 44, lid 1, sub c) (cf. punten 33, 34)

2. Beroep tot schadevergoeding — Bevoegdheid van de Unierechter — Grenzen — Bevoegdheid om uitspraak te doen over de wettigheid van een memorandum van overeenstemming tussen een lidstaat en het Europees Stabiliteitsmechanisme — Daarvan uitgesloten (Art. 268 VWEU en 340, tweede en derde alinea, VWEU; Verdrag tot instelling van het Europees Stabiliteitsmechanisme, art. 13, lid 4) (cf. punten 42‑47)

3. Niet-contractuele aansprakelijkheid — Voorwaarden — Onrechtmatigheid — Schade — Causaal verband — Ontbreken van een van de voorwaarden — Volledige verwerping van het beroep tot schadevergoeding (Art. 340, tweede alinea, VWEU) (cf. punten 49, 50)

4. Niet-contractuele aansprakelijkheid — Voorwaarden — Causaal verband — Schade als gevolg van het nalaten van een instelling — Bewijslast (Art. 340 VWEU) (cf. punten 52, 53)

5. Beroep tot nietigverklaring — Bevoegdheid van de Unierechter — Grenzen — Bevoegdheid om de wettigheid te toetsen van handelingen die niet uitgaan van de instellingen, organen of instanties van de Unie — Daarvan uitgesloten (Art. 263 VWEU) (cf. punten 56, 58)

6. Gerechtelijke procedure — Ontvankelijkheid van beroepen — Verzoek om voorlopige maatregelen — Verzoek dat is ingediend in dezelfde akte als het hoofdberoep — Niet-ontvankelijkheid (Art. 278 VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 3) (cf. punt 61)

Voorwerp

In de eerste plaats een verzoek om nietigverklaring van de punten 1.23 tot en met 1.27 van het memorandum van overeenstemming inzake specifieke economische beleidsvoorwaarden dat tussen de Republiek Cyprus en het Europees Stabiliteitsmechanisme (ESM) is gesloten op 26 april 2013, en in de tweede plaats een verzoek om vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden door de opneming van de punten 1.23 tot en met 1.27 in het memorandum van overeenstemming en doordat de Commissie haar toezichtsplicht niet is nagekomen

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.
1.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Absolute weigeringsgronden — Merken uitsluitend bestaande uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst — Criteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, sub c) (cf. punten 16‑18)
BESCHIKKING VAN HET GERECHT (Kamer voor hogere voorzieningen)

12 december 2013

Zaak T‑446/13 P

Luigi Marcuccio

tegen

Europese Commissie

„Hogere voorziening – Binnen de beroepstermijn per fax ingestelde hogere voorziening – Op fax geplaatste handtekening van de advocaat die verschilt van die welke is geplaatst op het per post neergelegde origineel – Neerlegging van het origineel na afloop van de termijn – Termijnoverschrijding – Kennelijke niet-ontvankelijkheid”

Betreft:

Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Enkelvoudige kamer) van 4 juni 2013, Marcuccio/Commissie (F‑119/11), en strekkende tot vernietiging van die beschikking.

Beslissing:

De hogere voorziening wordt afgewezen. Marcuccio draagt zijn eigen kosten.

Samenvatting

Gerechtelijke procedure–Inleidend verzoekschrift–Vormvereisten–Verzoekschrift binnen de beroepstermijn ingediend per fax–Handgeschreven handtekening van de advocaat die verschilt van die op het origineel van het per post verzonden verzoekschrift–Gevolg–Datum van ontvangst van fax die niet in aanmerking kan worden genomen om te beoordelen of de beroepstermijn in acht is genomen (Statuut van het Hof van Justitie, art. 21; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 43, lid 6)

Overeenkomstig artikel 43, lid 6, van het Reglement voor procesvoering van het Gerecht wordt voor de berekening van de procestermijnen de dag in aanmerking genomen waarop een kopie van het ondertekende origineel van een processtuk per telefax of door middel van enig ander technisch communicatiemiddel ter griffie binnenkomt, mits het ondertekende origineel van het stuk uiterlijk tien dagen later bij de griffie wordt neergelegd.

Wanneer de door de advocaat van een verzoeker onderaan op het per fax ingediende verzoekschrift in hogere voorziening geplaatste handtekening niet gelijk is aan die welke is geplaatst op het later verzonden origineel van het verzoekschrift in hogere voorziening, kan het per fax ingediende verzoekschrift in hogere voorziening niet in aanmerking worden genomen voor de berekening van de beroepstermijn. Hieruit volgt dat overeenkomstig artikel 43, lid 6, van het Reglement voor procesvoering van het Gerecht voor de berekening van die termijn enkel de datum van neerlegging van het ondertekende origineel in aanmerking moet worden genomen.

(cf. punten 6, 8 en 9)

Referentie:

Gerecht 29 november 2011, Enisa/EDPS, T‑345/11, niet gepubliceerd in de Jurisprudentie, punten 15‑17; 3 oktober 2012, Tecnimed/BHIM – Ecobrands (ZAPPER-CLICK), T‑360/10, niet gepubliceerd in de Jurisprudentie, punten 15‑17 en aldaar aangehaalde rechtspraak; 14 november 2013, Marcuccio/Commissie, T‑229/13 P, punten 14 en 15
Beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 9 oktober 2012 –

Région Poitou-Charentes/Commissie

(Zaak T-31/12)

„Beroep tot nietigverklaring – Structuurfondsen – Niet voor beroep vatbare handeling – Deels informatieve, deels voorbereidende handeling – Niet-ontvankelijkheid”

Beroep tot nietigverklaring – Handelingen waartegen beroep kan worden ingesteld – Begrip – Handelingen die bindende rechtsgevolgen sorteren – Brief van de Commissie waarbij beheersautoriteit van communautair initiatief wordt verzocht om bijkomende informatie over eindverslag over uitvoering van dat initiatief, vóór verstrijken van termijn van vijf maanden bedoeld in artikel 37, lid 1, vierde alinea, van verordening nr. 1260/1999 – Daarvan uitgesloten (Art. 263 VWEU; verordening nr. 1260/1999 van de Raad, art. 37, lid 1, vierde alinea) (cf. punten 32, 33, 39, 41, 49, 52)

Voorwerp

Verzoek tot nietigverklaring van het besluit dat vervat is in de brief van 18 november 2011 van de Commissie betreffende de „Afsluiting van het programma ,Atlantisch gebied’ 2000-2006, Goedkeuring van het eindverslag, CCI: 2001 RG 16 0PC 006”

Dictum

1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
72

In casu kan het BHIM echter niet stellen dat verzoeksters in hun verzoekschrift deze vormvereisten niet hebben nageleefd, aangezien dit verzoekschrift voldoende elementen bevat op grond waarvan kan worden bepaald welke beweerdelijk onwettige gedraging aan het BHIM wordt verweten, de redenen waarom verzoeksters menen dat er tussen die gedraging en de schade die zij stellen te hebben geleden, een causaal verband bestaat, alsmede de aard en de omvang van die schade. Zonder dat moet worden vooruitgelopen op de beoordeling van de gegrondheid van de schadevorderingen, zetten verzoeksters deze verschillende elementen immers uitgebreid uiteen in de punten 126 tot en met 155 van hun verzoekschrift, onder een afzonderlijk opschrift, „Schadevergoeding”. Daarbij baseren zij zich op de ter ondersteuning van hun vorderingen tot nietigverklaring uiteengezette middelen betreffende de onwettigheid (punten 126, 133‑136 en 140), zetten zij uiteen dat sprake is van een causaal verband (punt 137) en preciseren zij de aard en de omvang van de gestelde schade die uit de onwettige gedragingen voortvloeit (punten 139 en 141‑148 inzake het verlies van de opdracht, en punten 150‑155). Anders dan het BHIM meent, gaat het in casu dus niet erom dat het Gerecht onder de verschillende tot staving van de vorderingen tot nietigverklaring aangevoerde grieven, de grief of grieven opspoort en identificeert die verzoeksters als grondslag voor hun schadevorderingen in aanmerking willen nemen, of inschat en controleert of er een eventueel causaal verband bestaat tussen de in die grief (grieven) bedoelde gedraging(en) en de gestelde schade (zie in die zin beschikking Gerecht van 11 januari 2012, Ben Ali/Raad, T‑301/11, punten 72 e.v.), hetgeen zou kunnen rechtvaardigen dat deze schadevorderingen worden verworpen als niet-ontvankelijk krachtens artikel 44, lid 1, sub c, van het Reglement voor de procesvoering.
Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van beschikking C(2011) 6499 def. van de Commissie van 20 september 2011 betreffende maatregel C 35/2010 (ex N 302/2010), die het Koninkrijk Denemarken voornemens was uit te voeren in de vorm van belasting op online-kansspelen krachtens de Deense wet inzake belasting op kansspelen
Beschikking van de president van het Gerecht van 29 juli 2011 – HeidelbergCement/Commissie

(Zaak T‑302/11 R)

„Kort geding – Mededinging – Verzoek om inlichtingen – Artikel 18, lid 3, van verordening (EG) nr. 1/2003 – Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging – Geen spoedeisendheid”

1. Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Voorlopige maatregelen – Voorwaarden voor toekenning – Fumus boni juris – Spoedeisendheid – Ernstige en onherstelbare schade – Cumulatieve voorwaarden – Afweging van alle betrokken belangen – Volgorde van onderzoek en wijze van toetsing – Beoordelingsvrijheid van rechter in kort geding (Art. 256, lid 1, VWEU, 278 VWEU en 279 VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 2) (cf. punten 11‑12)

2. Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Voorwaarden voor toekenning – Spoedeisendheid – Ernstige en onherstelbare schade – Bewijslast – Ontstaan van schade afhankelijk van toekomstige en onzekere gebeurtenissen – Geen spoedeisendheid (Art. 278 VWEU) (cf. punten 16‑17)

3. Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Voorwaarden voor toekenning – Ernstige en onherstelbare schade – Financiële schade – Schade die volledig kan worden hersteld in kader van beroep tot schadevergoeding – Geen onherstelbaar karakter – Onzekerheid over herstel van schade in kader van dergelijk beroep – Geen invloed (Art. 278 VWEU) (cf. punten 20‑22)

4. Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Voorwaarden voor toekenning – Ernstige en onherstelbare schade – Schade die ontstaat uit verzoek om inlichtingen van Commissie op grond van artikel 18, lid 4, van verordening nr. 1/2003 betreffende gevoelige gegevens van onderneming – Geen (Art. 101 VWEU, 102 VWEU en 278 VWEU; verordening nr. 1/2003 van de Raad, art. 18, lid 4) (cf. punten 24‑28)

5. Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Voorwaarden voor toekenning – Ernstige en onherstelbare schade – Verzoek om inlichtingen van Commissie op grond van artikel 18, lid 4, van verordening nr. 1/2003 – Mogelijkheid voor Commissie om dwangsommen en geldboeten op te leggen in geval van niet-inachtneming van termijn voor toezending van informatie – Ontstaan van hypothetische schade (Art. 278 VWEU; verordening nr. 1/2003 van de Raad, art. 18, lid 4, en 23, lid 1, sub b) (cf. punten 30‑31)

Voorwerp

Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van beschikking C (2011) 2361 def. van de Commissie van 31 maart 2011 inzake een procedure houdende toepassing van artikel 18, lid 3, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad (Zaak 39520 – Cement en aanverwante producten)

Dictum

1) Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
7.

Landbouw — Eenvormige wettelijke regelingen — Kwekersrecht — Beslissingen van het Communautair Bureau voor plantenrassen en zijn kamers van beroep — Rechterlijke toetsing — Omvang — Vernietiging of herziening op gronden waarvan pas na uitspraak van beslissing is gebleken — Daarvan uitgesloten — Wijziging van voorwerp van geding zoals dat voor het Bureau of zijn kamers van beroep is gebracht — Ontoelaatbaarheid (Verordening nr. 2100/94 van de Raad, art. 73) (cf. punten 58-60)
Een vereniging kan in beginsel slechts een beroep tot nietigverklaring instellen indien zij bepaalde bijzondere omstandigheden – met name van procedurele aard – kan aanvoeren, of indien de door haar vertegenwoordigde leden of bepaalde van hen zelf een ontvankelijk beroep hadden kunnen instellen. De uitslag van het beroep moet de partij die het heeft ingesteld, een voordeel kunnen verschaffen. Bovendien verlangt de in artikel 263, vierde alinea, VWEU gestelde voorwaarde met name dat de omstreden maatregel rechtstreeks gevolgen heeft voor de rechtspositie van de particulier.

Dat is niet het geval bij een beroep van een beroepsvereniging van producenten en distributeurs van Gouda tegen verordening nr. 1122/2010 houdende inschrijving van een benaming in het register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen [Gouda Holland (BGA)]. Aangezien die verordening duidelijk bepaalt dat de benaming „Gouda” mag blijven gebruikt worden, zou een eventuele nietigverklaring de leden van de vereniging in dat verband immers geen enkel voordeel verschaffen. Daar verordening nr. 1122/2010 bepaalt dat de benaming „Gouda” mag blijven gebruikt worden voor de verkoop van kazen, wordt de rechtspositie van de leden van die vereniging bovendien niet rechtstreeks geraakt door deze verordening.

Voorts zou, wat de omstandigheid betreft dat die verordening het risico zou meebrengen dat bepaalde verpakkingen waarop de term „Gouda” voorkomt samen met afbeeldingen die verwijzen naar het Koninkrijk der Nederlanden, kunnen worden geacht in strijd te zijn met verordening nr. 510/2006 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen, de nietigverklaring van verordening nr. 1122/2010 de leden van de vereniging evenmin enig voordeel verschaffen, omdat een dergelijke nietigverklaring de Unierechtelijke verplichting om de consument niet te misleiden over de oorsprong of de herkomst van levensmiddelen niet zou opheffen.

Ten slotte kan niet worden afgeleid dat verordening nr. 1122/2010 enigerlei nadelig effect op de rechtspositie van de leden van de vereniging zou hebben, uit de omstandigheid dat de producenten die het recht hebben om het kwaliteitslabel voor de beschermde geografische aanduiding „Gouda Holland” te gebruiken, een concurrentievoordeel hebben. Die verordening heeft immers niet tot doel een aan de leden van die vereniging toekomend recht op te heffen, maar strekt ertoe een nieuw recht te verlenen aan alle marktdeelnemers – onder wie desgewenst die leden – van wie de producten voldoen aan het in die verordening vastgestelde productdossier.

(cf. punten 18, 22, 24, 29‑31, 38, 43, 45)
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring – Natuurlijke of rechtspersonen – Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken – Verordeningen tot instelling van antidumpingrechten – Beroep ingesteld door importeur die niet verbonden is met exporteur, niet aan administratieve procedure heeft deelgenomen en niet hoofdimporteur of eindgebruiker van product is – Geen constitutieve bestanddelen van bijzondere situatie die verzoeker ten aanzien van elke andere marktdeelnemer karakteriseert – Niet-ontvankelijkheid (Art. 263, vierde alinea, VWEU; verordening nr. 723/2011 van de Raad) (cf. punten 23-40)

2. Beroep tot nietigverklaring – Natuurlijke of rechtspersonen – Begrip regelgevingshandeling in de zin van artikel 263, vierde alinea, VWEU – Elke handeling van algemene strekking met uitzondering van wetgevingshandelingen – Verordeningen tot instelling van antidumpingrechten – Daaronder begrepen – Handeling die uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengt in de zin van deze verdragsbepaling – Bestaan van interne rechtsmiddelen tegen deze maatregelen – Niet-ontvankelijkheid van beroep tot nietigverklaring – Eerbiediging van recht op daadwerkelijke rechterlijke bescherming (Art. 263, vierde alinea, VWEU; verordening nr. 723/2011 van de Raad) (cf. punten 43, 55-58, 61, 62, 65)

3. Douane-unie – Ontstaan van douaneschuld bij invoer wegens in vrij verkeer brengen van goederen – Betwisting van bestaan van douaneschuld – Uitsluitende bevoegdheid van nationale rechter (Verordening nr. 2913/92 van de Raad, art. 201, 236 en 243 tot en met 246) (cf. punten 50-52)

Onderwerp

Voorwerp

Verzoek tot nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 723/2011 van de Raad van 18 juli 2011 tot uitbreiding van het bij verordening (EG) nr. 91/2009 ingestelde definitieve antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China tot bepaalde soorten uit Maleisië verzonden ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Maleisië (PB L 194, blz. 6)

Dictum

Dictum

1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

2) Brugola Service International Srl (BSI) wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Raad van de Europese Unie.

3) De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.