Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Vrij verrichten van diensten - Beperkingen - Contingentering van ligplaatsen die zijn voorbehouden aan gebruikers die in andere lidstaat woonachtig zijn - Ontoelaatbaarheid - Rechtvaardiging - Geen

(EG-Verdrag, art. 59)

2 Gemeenschapsrecht - Rechtstreekse werking - Conflict tussen gemeenschapsrecht en bepaling van nationaal recht - Verplichting om nationaal recht buiten toepassing te laten - Betrokken nationale autoriteiten - Aard van betrokken handelingen - Administratieve beschikking die vóór toetreding van lidstaat tot Gemeenschap definitief is geworden en met gemeenschapsrecht strijdig verbod bevat - Toepassing van sancties na toetreding - Ontoelaatbaarheid

(EG-Verdrag, art. 59)

Samenvatting

1 Artikel 59 van het Verdrag moet aldus worden uitgelegd, dat het zich ertegen verzet dat een lidstaat de exploitant van een jachthaven op straffe van strafvervolging verbiedt, boven een bepaald contingent ligplaatsen te verhuren aan in een andere lidstaat woonachtige booteigenaars.

Een dergelijke beperking van het aantal ligplaatsen is immers in strijd met het in artikel 59, eerste alinea, van het Verdrag neergelegde verbod van elke, zij het ook indirecte, discriminatie jegens de dienstverrichter. Zij kan niet worden gerechtvaardigd door de noodzaak de toegang tot die ligplaatsen voor plaatselijke booteigenaars open te houden op grond dat dezen het risico lopen te worden verdrongen door personen die in een andere lidstaat wonen en bereid zijn hogere huurprijzen te betalen, aangezien dergelijke redenen van economische aard ten gunste van plaatselijke eigenaren geen redenen van openbare orde, openbare veiligheid of volksgezondheid kunnen zijn waardoor nationale discriminerende regelingen verenigbaar met het gemeenschapsrecht worden.

2 Waar de bepalingen van het Verdrag rechtstreeks toepasselijk zijn in de rechtsorde van elke lidstaat en het gemeenschapsrecht voorrang heeft boven nationaal recht, doen deze bepalingen voor de belanghebbenden rechten ontstaan, welke de nationale instanties dienen te eerbiedigen en te handhaven, en is bijgevolg elke strijdige bepaling van nationaal recht uit dien hoofde niet meer van toepassing.

Zo staat het niet alleen aan de nationale rechter om elke eventueel strijdige bepaling van de nationale wet buiten toepassing te laten, maar ook aan alle overheidsinstanties, daaronder begrepen gedecentraliseerde instanties, en kunnen de betrokken nationale bestuursrechtelijke bepalingen voorts hetzij wettelijke hetzij bestuursrechtelijke bepalingen zijn, waarbij laatstgenoemde niet alleen algemene en abstracte voorschriften, maar ook individuele concrete administratieve beschikkingen omvatten.

Hieruit volgt, dat, aangezien artikel 59 van het Verdrag in een nieuwe lidstaat vanaf zijn toetreding een rechtstreekse rechtsbron is geworden, een verbod dat vóór de toetreding van die lidstaat niet bij een algemene abstracte regel, maar bij een definitief geworden individuele concrete beschikking is uitgevaardigd, en dat in strijd is met de vrije dienstverrichting, buiten toepassing moet worden gelaten bij de beoordeling van de gegrondheid van een geldboete waarmee de niet-naleving van dat verbod na de datum van inwerkingtreding van de Toetredingsakte wordt bestraft.