NL
Jur isprudentie
ECLI:EU:F:2011 :11 1ARREST VAN H ET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN
(Derde kamer)
15 februari 2011
Zaak F-68/09
Florence Barbin
tegen
Europees Parlement
„Openbare dienst — Ambtenaren — Bevorderingsronde 2006 — Uitvoering van arr est van Gerecht — 
Vergelijking van ve rdiensten — Beginsel van gelijke b ehandeling — Deeltijds ouderschapsverlof”
Betreft: Beroep, ingesteld kra chtens artikel 236 EG en ar tikel 152 EA, waarbij Barbin vraagt om 
nietigverklaring van h et besluit van h et Parlement om h aar i n h et kad er van d e 
bevorderingsronde 2006 n iet naar d e rang AD 12 te bevorderen.
Beslissing:Het beroep w ordt verworpen. Verzoekster zal alle ko sten dra gen.
Samenvatting
1. Ambtenaren — Bevordering — Verplichting tot mo tivering van elk besluit om a mbtenaren die 
referentiedrempel hebben behaald niet te bevorderen — Geen
(Ambtenarenstatuut, art. 45)
2. Ambtenaren — Bevordering — Vergelijking van verdiensten — Toekenning van m eritepunten en 
bepaling van referentiedrempel
(Ambtenarenstatuut, art. 45)
3. Ambtenaren — Bevordering — Vergelijking van verdiensten — Modaliteiten
(Ambtenarenstatuut, art. 45)
4. Ambtenaren — Gelijke behandeling — Begrip — Grenzen
5. Ambtenaren — Bevordering — Vergelijking van verdiensten — Bevorderingsbesluit
(Ambtenarenstatuut, art. 45)
6. Ambtenaren — Beroep — Middelen — Middel ontleend aa n bestaan van d iscriminatie — 
Verplichting om r ekening te houden met gehele relevante feitelijke context
1. Volgens punt I.3.4 van het besluit van het bureau van het Europees Parlement van 13 februari 2006 
betreffende het beleid o p h et gebied van b evordering en loopbaanplanning, da t in w ezen is 
overgenomen in punt II.2, sub b, tweede alinea, van het besluit van de secretaris-generaal van het 
Parlement van 10 mei 2006 t ot vaststelling van de toepassingsmaatregelen voor de toekenning van de
2 ECLI:EU:F:2011 :11SAMENVATTING—ZAAKF-68/09
BARBIN/PARLEMENT
 merite- en de bevorderingspunten, moet de administratie elk besluit om ambtenaren te bevorderen die 
niet de referentiedrempe l hebben behaald, motiveren. Ofschoon i n di e bepalingen niet wordt gezegd 
jegens wie het tot aa nstelling bevoegd gezag zijn besluiten m oet m otiveren, zou het voor de 
administratie niet alleen ee n onno dige werklast opleveren, maar eve neens in strijd zijn me t de 
rechtspraak da t de motivering van ee n bevorderingsbesluit verband m oet houden me t de individuele 
situatie van de niet-bevorderde ambtenaar, om aa n te nemen da t elke n iet-bevorderde ambtenaar di e 
de drempe l heeft bereikt recht zou hebben op ee n m otivering. Die ambtenaar s telt dus ten on rechte 
dat hij de adr essaat is van ee n op de ad ministratie rustende ve rplichting om d e bevordering te 
motiveren van zijn collega’s die de referentiedrempe l niet hadden bereikt.
Aan de uit die bepalingen voortvloeiende verplichting ka n worden geacht te zijn voldaan wanneer de 
administratie het bevorderingscomité, een paritair o rgaan w aarin de ambtenaren ve rtegenwoordigd 
zijn, een motivering heeft gegeven voor de bevordering van ambtenaren die niet de referentiedrempe l 
hebben bereikt.
(cf. punten 59 e n 61)
Referentie:
Gerecht van ee rste aanleg: 4 juli 2007 , Lopparelli/Commissie, T-502/04, punt 75
2. Volgens het besluit van het bureau van het Europees Parlement van 13 februari 2006 b etreffende het 
beleid op het gebied van bevordering en loopbaanplanning worden de me ritepunten niet toegekend na 
een ve rgelijking van alle voor bevordering in aa nmerking ko mende ambtenaren di e aa n de ve reisten 
van ar tikel 45 v an het Statuut ku nnen voldoen. Elke v oor bevordering in aa nmerking ko mende 
ambtenaar v an ee n dir ectie of dienst wedijvert imme rs uitsluitend me t de andere ambtenaren van zijn 
directie of dienst om ee n beperkt aa ntal me ritepunten. Daar d e referentiedrempe l niet op grond van 
een relatieve w aard e is vastgesteld, dat wil zeggen aa n de hand van de me ritepunten die de betrokken 
ambtenaren gemiddeld hebben gekregen, maar o p grond van ee n absolute waard e die overeenkomt 
met tweemaal de gemiddelde duur in de rang, hetgeen voor de rang AD 11 v ier jaar b etekent, ka n het 
passeren van di e dr empe l niet worden gelijkgesteld me t een dir ecte of indirecte ve rgelijking van de 
verdiensten van de voor bevordering in aa nmerking ko mende ambtenaren. De ad ministratie ka n ee n 
ambtenaar d us niet bevorderen alleen op grond van het feit dat hij de referentiedrempe l heeft behaald, 
aangezien in da t geval zijn ve rdiensten in geen enkele fase van de bevorderingsprocedure zouden 
worden ve rgeleken me t die van elke voor bevordering in aa nmerking ko mende ambtenaar.
(cf. punt 83)
Referentie:
Gerecht voor ambtenarenzaken: 8 oktober 2008 , Barbin/Parlement, F-44/07, punt 44
3. Volgens artikel 45 v an het Statuut mag het tot aanstelling bevoegd gezag zich niet beperken tot het 
onderzoek van de individuele situatie van elke a mbtenaar, maar m oet het voor bevorderingsbesluiten 
de ve rdiensten van alle ambtenaren ve rgelijken. Hierbij ka n de di ensttijd slechts als subsidiair 
bevorderingscriterium w orden gebruikt. E en besluit om ee n ambtenaar t e bevorderen alleen op grond 
van het feit dat hij niet is tekortgeschoten of over een bepaalde diensttijd in de rang beschikt, z onder 
rekening te houden me t de situatie van andere ambtenaren, zou derhalve in strijd zijn me t het in da t 
artikel opgenomen beginsel dat de ve rdiensten van alle voor bevordering in aa nmerking ko mende 
ambtenaren m oeten worden ve rgeleken. Ook al voorziet het besluit van het bureau van het Europees 
Parlement van 13 februari 2006 b etreffende h et beleid o p h et gebied v an b evordering en 
loopbaanplanning in ee n referentiedrempe l die afhangt van ee n gemiddelde, in jaren uitgedrukte duur 
in ee n rang, hieruit kan niet een beginsel worden afgeleid da t een ambtenaar m oet worden bevorderd
ECLI:EU:F:2011 :11 3SAMENVATTING—ZAAKF-68/09
BARBIN/PARLEMENT
 wanneer hij niet is tekortgeschoten of ee n beginsel van regelmatige loopbaanprogressie da t de 
administratie zou ve rplichten om ee n ambtenaar a utomatisch te bevorderen, alleen op grond van het 
feit dat hij een bepaalde diensttijd in de rang heeft.
(cf. punten 90 e n 91)
Referentie:
Gerecht van ee rste aanleg: Lopparelli/Commissie, reeds aangehaald, punt 75
Gerecht voor ambtenarenzaken: 10 september 2009 , Behmer/Parlement, F-124/07, punt 106
4. Met het oo g op de ee rbiediging van de beginselen van non -discriminatie en gelijke b ehandeling 
moet de ad ministratie ervoor zorgen da t zij gelijke s ituaties niet ve rschillend b ehandelt en 
verschillende situaties niet gelijk behandelt, tenzij dit objectief gerechtvaardi gd is. W anneer ee n 
ambtenaar ee n hem d oor het Statuut gegeven recht u itoefent kan de ad ministratie, zonder afbreuk te 
doen aa n de effectiviteit van da t recht, z ich dus niet op het standpunt stellen da t zijn situatie verschilt 
van die van ee n ambtenaar di e geen gebruik heeft gemaakt van da t recht en hem o m di e reden anders 
behandelen, tenzij da t ve rschil in behandeling ten ee rste objectief gerechtvaardi gd is, me t name 
doordat zij gedurende de betrokken pe riode slechts de gevolgen trekt u it het on tbreken van ee n 
arbeidsprestatie van de betrokken functionaris, en, ten tweede, strikt eve nredig is aa n de gegeven 
rechtvaardi ging.
(cf. punt 100)
Referentie:
Hof: 16 oktober 1980 , Hochstrass/Hof van Justitie, 147 /79, punt 7
Gerecht van ee rste aanleg: 25 oktober 2005 , De Bustamante Tello/Raad, T-368/03, punt 69
5. Ook a l is ee n b esluit o p h et g ebied v an d e b evordering f ormeel vastgesteld me t 
inaanmerkingneming van het aantal me ritepunten da t aan de betrokken ambtenaar i s toegekend, deze 
omstandigheid ka n niet uitsluiten da t het besluit is genomen om m inder eerlijke r edenen, zoals de 
inaanmerkingneming van het ouderschapsverlof van di e ambtenaar, op voorwaard e echter da t er 
aanwijzingen zijn die twijfel kunnen doen rijzen over de waarachtigheid van die reden.
(cf. punten 102 e n 103)
6. Voor de beoordeling van ee n m iddel on tleend aa n het bestaan van di scriminatie m oet rekening 
worden gehouden me t de gehele relevante feitelijke context, me t inbegrip van de beoordelingen die in 
eerdere, definitief geworden besluiten zijn opgenomen. Hieruit volgt da t ee n definitief geworden 
besluit, zonder dat de wettigheid ervan wordt heronderzocht, éé n van de aanwijzingen ka n vormen om 
een, me t name di scriminatoire gedraging van de ad ministratie aan te tonen. Dit geldt temee r daar ee n 
discriminatie pas aan het licht ka n ko men na het verstrijken van de beroepstermijnen tegen ee n besluit 
waaruit die discriminatie zou blijken.
(cf. punt 109)