Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Prejudiciële vragen - Bevoegdheid van Hof - Grenzen

(EG-Verdrag, art. 169 en 177)

2 Prejudiciële vragen - Bevoegdheid van Hof - Grenzen - Kennelijk irrelevante vraag

(EG-Verdrag, art. 177)

3 Harmonisatie van wetgevingen - Afvalstoffen - Verordening nr. 259/93 - Begrip - Gemeenschappelijke definitie - Rechtstreekse toepasselijkheid op ieder vervoer van afvalstoffen, daaronder begrepen binnen Lid-Staten

(Verordening nr. 259/93 van de Raad, art. 2, onder a; richtlijn 75/442 van de Raad, art. 1, onder a)

4 Harmonisatie van wetgevingen - Afvalstoffen - Richtlijn 75/442 - Begrip - Stoffen en voorwerpen geschikt voor economisch hergebruik - Daaronder begrepen

(Verordening nr. 259/93 van de Raad, art. 2, onder a; richtlijnen van de Raad 75/442, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156, en 91/689, art. 1, lid 3)

Samenvatting

5 Ofschoon het Hof zich op grond van artikel 177 van het Verdrag niet kan uitspreken over de verenigbaarheid van een nationaal rechtsvoorschrift met het gemeenschapsrecht, gelijk het zou kunnen doen in het kader van artikel 169 van het Verdrag, is het wel bevoegd de nationale rechterlijke instantie alle uitleggingsgegevens met betrekking tot het gemeenschapsrecht te verschaffen welke die rechterlijke instantie in staat stellen deze verenigbaarheid voor de beslechting van het bij haar aanhangig geding te beoordelen.

6 In het kader van de procedure van artikel 177 van het Verdrag is het uitsluitend een zaak van de nationale rechter aan wie het geschil is voorgelegd en die de verantwoordelijkheid draagt voor de te geven rechterlijke beslissing om, gelet op de bijzonderheden van elk geval, te oordelen over de noodzaak van een prejudiciële beslissing voor het wijzen van zijn vonnis alsmede over de relevantie van de vragen die hij aan het Hof voorlegt. Een verzoek van een nationale rechter kan alleen worden afgewezen, wanneer duidelijk blijkt, dat de uitlegging van het gemeenschapsrecht of het onderzoek naar de geldigheid van een communautair voorschrift geen verband houdt met de realiteit of met het voorwerp van het hoofdgeding.

7 Artikel 2, onder a, van verordening nr. 259/93 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap, bepaalt in titel I (Werkingssfeer en definities), dat voor de toepassing van de verordening onder "afvalstoffen" wordt verstaan, de stoffen en voorwerpen als omschreven in artikel 1, onder a, van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd. Deze gemeenschappelijke definitie van het begrip afvalstoffen, die is ingevoerd teneinde te waarborgen dat de nationale stelsels van toezicht en controle op het vervoer van afvalstoffen voldoen aan minimumcriteria, is rechtstreeks toepasselijk, zelfs op het vervoer van afvalstoffen binnen een Lid-Staat.

8 Het begrip "afvalstoffen" in richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156, waarnaar wordt verwezen door artikel 1, lid 3, van richtlijn 91/689 betreffende gevaarlijke afvalstoffen, en artikel 2, onder a, van verordening nr. 259/93 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap, moet niet aldus worden opgevat, dat stoffen of voorwerpen die voor economisch hergebruik geschikt zijn daar niet onder vallen, zelfs al kunnen de betrokken materialen worden verhandeld of zijn zij in openbare of particuliere prijscouranten opgenomen. Inzonderheid een procédé waarbij afvalstoffen enkel inert en aldus onschadelijk worden gemaakt, het storten van afvalstoffen met het oog op het egaliseren of ophogen van terreinen en de verbranding van afvalstoffen vormen handelingen op het gebied van de verwijdering of de nuttige toepassing, die binnen de werkingssfeer van voormelde communautaire voorschriften vallen. Het feit dat een stof in de categorie van voor hergebruik bestemde residuen is ingedeeld zonder nadere omschrijving van de kenmerken of de bestemming ervan, is in dit verband irrelevant. Hetzelfde geldt voor de vermaling van een afvalstof.