ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Melk en zuivelprodukten - Bijzondere rechten van Milk Marketing Boards - Aankoop van geproduceerde en "in ongewijzigde staat" te koop aangeboden melk - Begrip - Magere en halfvolle melk - Daaronder begrepen

(Verordening nr. 804/68 van de Raad, art. 25, lid 1, sub a, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1421/78)

2. Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Melk en zuivelprodukten - Bijzondere rechten van Milk Marketing Boards - Verplichting voor Lid-Staat, toe te zien op activiteiten van deze instellingen - Dulden van uiteenlopend beleid inzake uitoefening van bijzondere rechten betreffende magere en halfvolle melk - Ontoelaatbaarheid

(EEG-Verdrag, art. 40, lid 3; verordening nr. 1422/78 van de Raad, art. 10, lid 1)

3. Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Melk en zuivelprodukten - Bijzondere rechten van Milk Marketing Boards - Voorstellen tot wijziging van desbetreffende nationale wettelijke regeling - Verplichte aanmelding bij Commissie

(EEG-Verdrag, art. 5)

Samenvatting

1. Het in artikel 25, lid 1, sub a, van verordening nr. 804/68, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1421/78, bedoelde exclusieve melkaankooprecht van de Milk Marketing Boards, organisaties van melkproducenten in het Verenigd Koninkrijk, geldt niet enkel voor volle melk, maar ook voor vetarme melk, dat wil zeggen, magere en halfvolle melk.

2. Het Verenigd Koninkrijk dient zich strikt te houden aan de verplichting tot controle van de activiteiten van de Milk Marketing Boards, die artikel 10 van verordening nr. 1422/78 hem als voorwaarde voor de erkenning van de betrokken afzetregeling oplegt, te meer daar die regeling een afwijking van de gemeenschappelijke marktordening vormt. Waar er vijf verschillende instellingen die afzetregeling moeten toepassen, krijgt het beginsel dat strenge controle moet worden uitgeoefend, een bijzonder belang, daar de verordening tot doel heeft, te garanderen dat die instellingen de hun verleende rechten niet hanteren op een wijze die strijdig is met de algemene beginselen van het Verdrag en het gemeenschapsrecht, met name met het non-discriminatiebeginsel van artikel 40, lid 3, van het Verdrag. Door toe te staan dat de Milk Marketing Boards een verschillend beleid voeren ter zake van de uitoefening van hun rechten met betrekking tot magere en halfvolle melk, is de betrokken Lid-Staat de verplichtingen niet nagekomen die krachtens artikel 10, lid 1, op hem rusten.

3. Daar de Gemeenschap op verzoek van het Verenigd Koninkrijk en enkel wat die Lid-Staat betreft, afwijkingen van de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector melk en zuivelprodukten heeft ingevoerd, moet het Verenigd Koninkrijk, wil het zijn verplichtingen krachtens artikel 5 EEG-Verdrag nakomen, de Commissie in kennis stellen van elk voorstel tot wijziging van de nationale wettelijke regeling dat de inhoud en de doeltreffendheid van de op de Milk Marketing Boards gebaseerde afzetregeling ongunstig kan beïnvloeden.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Sociale politiek ° Mannelijke en vrouwelijke werknemers ° Toegang tot arbeidsproces en arbeidsvoorwaarden ° Gelijke behandeling ° Overeenkomst van onbepaalde duur betreffende nachtarbeid, die is gesloten tussen werkgever en zwangere werkneemster die geen van beide op hoogte waren van zwangerschap ° Nietigheid wegens wettelijk verbod van nachtarbeid van zwangere vrouwen of opzegging door werkgever wegens dwaling ° Ontoelaatbaarheid

(Richtlijn 76/207 van de Raad, art. 2, leden 1 en 3, 3, lid 1, en 5, lid 1)

Samenvatting

Artikel 2, leden 1 en 3, gelezen in samenhang met de artikelen 3, lid 1, en 5, lid 1, van richtlijn 76/207/EEG betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden, verzet zich ertegen, dat een arbeidsovereenkomst van onbeperkte duur betreffende 's nachts te verrichten arbeid, die is gesloten tussen een werkgever en een zwangere werkneemster, die geen van beide op de hoogte waren van de zwangerschap, nietig wordt verklaard wegens het krachtens nationaal recht geldende wettelijke verbod van nachtarbeid tijdens de zwangerschap en de lactatie, en dat deze overeenkomst door de werkgever wordt opgezegd wegens dwaling omtrent de wezenlijke eigenschappen van de werkneemster bij de sluiting van de overeenkomst.

Bij een overeenkomst van onbepaalde duur geldt het verbod van nachtarbeid voor zwangere vrouwen, vergeleken met de totale duur van de overeenkomst, namelijk slechts voor een beperkte periode.

Bovendien zou het in strijd zijn met de in artikel 2, lid 3, van de richtlijn beoogde bescherming en zou deze bepaling haar nuttige werking verliezen, wanneer zou worden aanvaard dat de overeenkomst nietig kan worden verklaard of kan worden opgezegd, op grond dat de zwangere werkneemster de nachtarbeid waarvoor zij is aangesteld, tijdelijk niet kan verrichten.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring - Natuurlijke of rechtspersonen - Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken - Beschikking van Commissie houdende verbod van staatssteun voor vervoer per spoor van delfstoffen - Beroep van ondernemingen die delfstoffen winnen en/of verwerken - Niet-ontvankelijkheid

(EEG-Verdrag, art. 173, tweede alinea)

Samenvatting

Zij die niet zijn de adressaten van een beschikking, kunnen slechts stellen dat zij individueel worden geraakt, indien de beschikking hen betreft uit hoofde van zekere bijzondere hoedanigheden of van een feitelijke situatie, welke hen ten opzichte van ieder ander karakteriseert en hen derhalve individualiseert op soortgelijke wijze als de adressaat.

Ondernemingen die delfstoffen winnen en/of verwerken worden niet individueel geraakt door een beschikking van de Commissie houdende verbod van een staatssteun voor vervoer per spoor van delfstoffen. Ook andere marktdeelnemers, met name de vervoerondernemingen en de afnemers, worden immers door een dergelijke beschikking geraakt. Men kan derhalve niet stellen dat de beschikking marktdeelnemers treft wier aantal of identiteit op het moment waarop zij werd gegeven, vaststond of kon worden vastgesteld.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Gemeenschappelijk douanetarief - Stelsel van algemene tariefpreferenties voor ontwikkelingslanden - Schorsing van douanerechten ingevolge verordening nr. 3563/84 - Voorwaarde - Vermelding van Nimexe-code van betrokken produkt - Linnen windjakken - Bevoegdheid van Hof om gestelde onoplettendheid van gemeenschapswetgever door middel van uitlegging te herstellen - Afwezigheid - Latere wijziging van regeling - Irrelevantie

(EEG-Verdrag, art. 28; verordening nr. 3563/84 van de Raad)

Samenvatting

De schorsing van de douanerechten ingevolge verordening nr. 3563/84 houdende toepassing van algemene tariefpreferenties voor 1985 voor textielprodukten van oorsprong uit ontwikkelingslanden, is afhankelijk van de vermelding, in een van beide bijlagen bij die verordening, van de Nimexe-code voor het ingevoerde produkt. Daar de uit China en Zuid-Korea ingevoerde linnen herenwindjakken niet kunnen vallen onder bijlage I van de verordening, die betrekking heeft op produkten van wol, katoen of synthetische vezels, en hun code in bijlage II niet wordt vermeld, komen die produkten niet voor bedoelde schorsing in aanmerking.

Hiertegen kan niet worden ingebracht, dat het ontbreken van die code als een aan een onoplettendheid van de Raad te wijten lacune moet worden beschouwd, die het Hof zou moeten opvullen. Volgens artikel 28 van het Verdrag is het immers de Raad die beslist over de autonome wijzigingen of schorsingen van het gemeenschappelijk douanetarief. Het is derhalve de taak van de Raad, en niet van het Hof, om op basis van door hem geformuleerde criteria te bepalen, welke produkten voor schorsing van rechten in aanmerking komen.

Evenmin kan men zich beroepen op de omstandigheid, dat bedoelde code voor latere jaren wel is vermeld. De wijziging van een bepaling van een verordening houdt immers niet in, dat de vroegere versies van die bepaling overeenkomstig die wijziging moeten worden uitgelegd.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Gemeenschapsrecht - Beginselen - Gelijke behandeling - Discriminatie op grond van nationaliteit - Verbod - Werkingssfeer - Auteursrecht en naburige rechten - Daaronder begrepen

(EEG-Verdrag, art. 7)

2 Gemeenschapsrecht - Beginselen - Gelijke behandeling - Discriminatie op grond van nationaliteit - Verbod - Nationale wettelijke regeling die aan auteurs en kunstenaars recht verleent, verhandeling te verbieden van zonder hun toestemming vervaardigde fonogrammen van optredens buiten nationaal grondgebied - Recht onthouden aan onderdanen van andere Lid-Staten - Ontoelaatbaarheid

(EEG-Verdrag, art. 7)

3 Gemeenschapsrecht - Beginselen - Gelijke behandeling - Discriminatie op grond van nationaliteit - Verbod - Mogelijkheid voor onderdanen van andere Lid-Staten om, met beroep op dat verbod, aan nationale onderdanen voorbehouden bescherming van intellectuele eigendom te verkrijgen

(EEG-Verdrag, art. 7)

Samenvatting

4 Het auteursrecht en de naburige rechten vallen met name wegens hun gevolgen voor het intracommunautaire handelsverkeer van goederen en diensten binnen de werkingssfeer van het Verdrag. Zij zijn onderworpen aan het algemene non-discriminatiebeginsel van artikel 7, eerste alinea, van het Verdrag, zonder dat het nodig is een verband te leggen met de specifieke bepalingen van de artikelen 30, 36, 59 en 66 van het Verdrag.

5 Artikel 7, eerste alinea, van het Verdrag moet aldus worden uitgelegd, dat het zich ertegen verzet, dat een wettelijke regeling van een Lid-Staat auteurs en uitvoerende kunstenaars uit een andere Lid-Staat en hun rechtverkrijgenden uitsluit van het door die wettelijke regeling aan de eigen onderdanen toegekende recht, de verhandeling op het nationale grondgebied te verbieden van een zonder hun toestemming vervaardigd fonogram, wanneer het optreden in het buitenland heeft plaatsgevonden.

Door immers "elke discriminatie op grond van nationaliteit" te verbieden, verlangt artikel 7 van elke Lid-Staat, dat hij personen die zich in een onder het gemeenschapsrecht vallende situatie bevinden, op volstrekt dezelfde wijze behandelt als eigen onderdanen, en verzet het zich er derhalve tegen, dat een Lid-Staat de toekenning van een uitsluitend recht afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de belanghebbende de nationaliteit van die staat bezit.

6 Artikel 7, eerste alinea, van het Verdrag moet aldus worden uitgelegd, dat auteurs of uitvoerende kunstenaars uit een andere Lid-Staat, of hun rechtverkrijgenden, zich voor de nationale rechter rechtstreeks op het in die bepaling neergelegde non-discriminatiebeginsel kunnen beroepen om de aan nationale auteurs en uitvoerende kunstenaars voorbehouden bescherming te verkrijgen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Fiscale bepalingen - Harmonisatie van wetgevingen - Omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde - Dienstverrichting - Vaststelling van plaats van belasting - "Diensten op het gebied van de reclame" in de zin van Zesde richtlijn - Begrip - Handeling in kader van reclamecampagne of public relationsmanifestatie

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 9, lid 2, sub e)

Samenvatting

Het begrip "diensten op het gebied van de reclame" in de zin van artikel 9, lid 2, sub e, van de Zesde richtlijn (77/388), betreffende de vaststelling van de plaats van belasting, is een communautair begrip dat eenvormig moet worden uitgelegd, ten einde te voorkomen dat als gevolg van uiteenlopende interpretaties situaties ontstaan waarin dubbele belasting of geen belasting wordt geheven.

Onder dat begrip valt een handeling, zoals de verkoop door de dienstverrichter aan de ontvanger van de dienst in het kader van een reclamecampagne, van roerende lichamelijke goederen die aan consumenten gratis worden uitgedeeld of tegen gereduceerd tarief verkocht, of de organisatie van een cocktailparty, een persconferentie, seminar, recreatieve bijeenkomst of andere "public relations"-manifestatie, wanneer zo een handeling neerkomt op een boodschap om het publiek in te lichten over het bestaan en de kwaliteiten van het aangeprezen produkt of de aangeprezen dienst met het doel de verkoop ervan te doen toenemen. Hetzelfde geldt voor elke verrichting die een onlosmakelijk deel is van een reclamecampagne en die uit dien hoofde bijdraagt tot het doorgeven van een reclameboodschap, hetgeen het geval is bij de verkoop door de dienstverrichter aan de ontvanger van de dienst in het kader van een reclamecampagne, van roerende lichamelijke goederen of bij geleverde diensten tijdens diverse "public relations"-manifestaties, ook als deze goederen en diensten afzonderlijk bezien niet het doorgeven van een reclameboodschap inhouden.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Fiscale bepalingen ° Harmonisatie van wetgevingen ° Omzetbelasting ° Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde ° Zesde richtlijn ° Werkingssfeer ° Uitvoer van goederen die wegens hun mogelijk gebruik voor strategische doeleinden niet naar bepaalde bestemmingen mogen worden uitgevoerd ° Daaronder begrepen

(Richtlijn 77/388 van de Raad)

2. Fiscale bepalingen ° Harmonisatie van wetgevingen ° Omzetbelasting ° Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde ° Vrijstellingen voorzien in Zesde richtlijn ° Leveringen van goederen die door verkoper naar buitenland worden verzonden of vervoerd ° Onderscheid tussen legale en illegale uitvoer ° Geen

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 15, lid 1)

Samenvatting

1. Het beginsel van fiscale neutraliteit waarop de Zesde richtlijn is gebaseerd, verzet zich ertegen, dat bij de toepassing van de BTW een algemeen onderscheid wordt gemaakt tussen legale en illegale transacties, met uitzondering van de gevallen waarin wegens de bijzondere kenmerken van bepaalde goederen elke mededinging tussen een legale en een illegale economische sector is uitgesloten.

Dat is niet het geval wanneer het goederen betreft die niet wegens hun eigen aard of hun bijzondere kenmerken onder een volledig handelsverbod vallen, en wanneer enkel de uitvoer ervan naar specifieke bestemmingen is verboden omdat zij eventueel voor strategische doeleinden kunnen worden gebruikt. Een dergelijk verbod volstaat op zich derhalve niet om de uitvoer van deze goederen buiten de werkingssfeer van de Zesde richtlijn te laten vallen.

2. Artikel 15, lid 1, van de Zesde richtlijn 77/388 betreffende de vrijstelling van BTW voor de levering van goederen die door de verkoper naar het buitenland worden verzonden of vervoerd, maakt met betrekking tot de vrijstelling geen enkel onderscheid tussen legale en illegale uitvoer. Wanneer de illegale uitvoer betrekking heeft op goederen die binnen de werkingssfeer van de richtlijn vallen, moet hij dus op dezelfde manier worden behandeld als de legale uitvoer van die goederen. Genoemde bepaling moet bijgevolg aldus worden uitgelegd, dat de daarin geregelde vrijstelling bij uitvoer niet kan worden geweigerd wanneer die uitvoer plaatsvindt in strijd met nationale voorschriften die de uitvoer naar staten waarvoor op grond van nationale embargovoorschriften in geen van de Lid-Staten van de Europese Gemeenschap uitzicht op een vergunning zou hebben bestaan, afhankelijk stellen van een voorafgaande vergunning.

Deze vaststelling doet geenszins af aan de bevoegdheid van de Lid-Staten om overtredingen van hun wettelijke regeling inzake vergunningen voor de uitvoer naar bepaalde derde landen, met passende sancties te vervolgen, ook indien deze met geldelijke consequenties gepaard gaan.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Sociale zekerheid van migrerende werknemers ° Ouderdoms- en overlijdensverzekering ° Berekening van uitkeringen ° Communautaire anti-cumulatievoorschriften ° Niet-toepasselijkheid op werknemer die gedurende een zelfde periode bijdragen in twee Lid-Staten heeft moeten betalen

(Verordening nr. 1408/71 van de Raad, art. 12, lid 2, en 46, lid 3)

Samenvatting

De artikelen 12, lid 2, en 46 van verordening nr. 1408/71 staan er niet aan in de weg, dat bij de vaststelling van een pensioen krachtens uitsluitend de nationale wettelijke regeling een nationaal anti-cumulatievoorschrift wordt toegepast. Die artikelen verzetten zich echter wel tegen die toepassing bij de vaststelling van een pensioen volgens de bepalingen van artikel 46.

In het kader van de berekening van een pensioen volgens de bepalingen van artikel 46 is het anti-cumulatievoorschrift van lid 3 van dat artikel, dat tot doel heeft ongerechtvaardigde cumulaties, met name veroorzaakt door het samenvallen van verzekeringstijdvakken en daarmee gelijkgestelde tijdvakken, te voorkomen, niet van toepassing op een persoon die gedurende een zelfde periode in twee Lid-Staten heeft gewerkt en gedurende die periode in beide Lid-Staten pensioenbijdragen heeft moeten betalen. In dat geval kan het hem in de ene Lid-Staat toegekende pensioen niet worden verminderd op grond dat hij terzelfder tijd in een andere Lid-Staat een pensioen ontvangt.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Landbouw ° Gemeenschappelijke ordening der markten ° Restituties bij uitvoer ° Gedifferentieerde restitutie ° Toekenningsvoorwaarden ° Invoer van produkt in land van bestemming ° Bewijsmiddelen ° Certificaat van inklaring ° Beperkte bewijskracht

(Verordening nr. 885/68 van de Raad, art. 4 en 6, lid 2; verordening nr. 2730/79 van de Commissie, art. 20, leden 1 en 3)

Samenvatting

Gezien het doel van het stelsel van gedifferentieerde uitvoerrestituties voor bepaalde landbouwprodukten, is het van essentieel belang dat de met een dergelijke restitutie gesteunde produkten de markt van bestemming daadwerkelijk bereiken om er in de handel te worden gebracht. De artikelen 6, lid 2, en 4 van verordening nr. 885/68 tot vaststelling van de algemene voorschriften betreffende de toekenning van restituties bij de uitvoer in de sector rundvlees en de criteria voor het bepalen van het bedrag ervan, en artikel 20, lid 1, van verordening nr. 2730/79 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen inzake het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwprodukten, moeten daarom aldus worden uitgelegd, dat het bewijs van de invoer in een derde land als niet geleverd moet worden beschouwd, indien er goede gronden zijn om te betwijfelen, of de goederen genoemd in het certificaat van inklaring in de zin van artikel 20, lid 3, van verordening nr. 2730/79, daadwerkelijk de markt van het land van bestemming hebben bereikt.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen ° Ambtenaren en andere personeelsleden van Gemeenschappen ° Fiscale woonplaats ° Bepaling ° Vrije keuze van ambtenaar ° Ontoelaatbaarheid ° Voornemen dat ambtenaar vóór indiensttreding had om zich metterwoon te vestigen in Lid-Staat van tewerkstelling ° Irrelevantie bij ontstentenis van bewijs van verwezenlijking van voornemen

(Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen, art. 14)

Samenvatting

Artikel 14 van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen moet aldus worden uitgelegd, dat het de gemeenschapsambtenaar geen keuze laat bij de bepaling van zijn fiscale woonplaats, en dat bij de vraag of de ambtenaar zich uitsluitend uit hoofde van de uitoefening van zijn ambt in de andere Lid-Staat heeft gevestigd, geen rekening kan worden gehouden met het voornemen dat de betrokkene vóór zijn indiensttreding bij de Gemeenschappen had om zich metterwoon te vestigen in de Lid-Staat waar hij zijn ambt uitoefent, tenzij hij het bewijs levert dat hij, onafhankelijk van zijn indiensttreding bij de Gemeenschappen, reeds maatregelen had genomen om zich aldaar metterwoon te vestigen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Sociale politiek - Mannelijke en vrouwelijke werknemers - Gelijke beloning - Artikel 119 EEG-Verdrag - Toepasselijkheid op particuliere bedrijfspensioenregelingen - Vaststelling in arrest van 17 mei 1990 (zaak C-262/88) - Werking beperkt tot uitkeringen verschuldigd uit hoofde van tijdvakken van arbeid na datum van genoemd arrest - Beperking die ook geldt voor waarde van overdrachtsuitkeringen en uitkeringen ineens

(EEG-Verdrag, art. 119)

2 Sociale politiek - Mannelijke en vrouwelijke werknemers - Gelijke beloning - Begrip - Werkgeversbijdragen, betaald in kader van via stelsel van kapitaaldekking gefinancierde bedrijfspensioenregelingen met uitkeringen op basis van eindsalaris - Daarvan uitgesloten

(EEG-Verdrag, art. 119)

Samenvatting

3 Ingevolge het arrest van 17 mei 1990 (zaak C-262/88, Barber) kan op de rechtstreekse werking van artikel 119 van het Verdrag slechts een beroep worden gedaan ten einde gelijkheid van behandeling op het gebied van bedrijfspensioenen te eisen, wanneer het gaat om uitkeringen die verschuldigd zijn uit hoofde van na de datum van de uitspraak van dat arrest vervulde tijdvakken van arbeid, behoudens de uitzondering ten gunste van werknemers of hun rechtverkrijgenden die vóór die datum een rechtsvordering hebben ingesteld of een naar geldend nationaal recht daarmee gelijk te stellen vordering hebben ingediend. Die beperking moet ook in aanmerking worden genomen bij de vaststelling van de waarde van overdrachtsuitkeringen of uitkeringen ineens in het kader van een particuliere bedrijfspensioenregeling.

4 De omstandigheid dat in het kader van een via een stelsel van kapitaaldekking gefinancierde bedrijfspensioenregeling die uitkeringen op basis van het eindsalaris uitbetaalt, naar geslacht verschillende actuariële gegevens - zoals het feit dat vrouwen gemiddeld langer leven dan mannen - in aanmerking worden genomen, op grond waarvan de werkgever voor zijn vrouwelijke werknemers hogere bijdragen moet betalen dan voor zijn mannelijke werknemers, en als gevolg waarvan bij overdracht van opgebouwde rechten en omzetting van een deel van het pensioen in een uitkering ineens, de bedragen waarop mannelijke werknemers recht hebben, lager zijn dan die van hun vrouwelijke collega's, valt buiten de werkingssfeer van artikel 119 van het Verdrag.

Immers, ofschoon zowel het op het eindsalaris gebaseerde pensioen tot uitkering waarvan de werkgever zich verbindt, als de bijdragen van de werknemers aan de op premie- of bijdragebetaling gebaseerde regeling onder het begrip beloning in de zin van artikel 119 vallen, ligt dit anders bij de door de werkgever betaalde bijdragen, die de financiële middelen aanvullen om te waarborgen dat deze toereikend zijn om de kosten van de toegezegde pensioenen te dekken, zodat de betaling van die pensioenen in de toekomst verzekerd is.