Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Beroep tot schadevergoeding – Verjaringstermijn – Aanvang

(Art. 288, tweede alinea, EG; Statuut van het Hof van Justitie, art. 46)

2. Beroep tot schadevergoeding – Verjaringstermijn – Stuiting

(Art. 288, tweede alinea, EG; Statuut van het Hof van Justitie, art. 46)

3. Niet-contractuele aansprakelijkheid – Voorwaarden

(Art. 288, tweede alinea, EG)

Samenvatting

1. De verjaringstermijn voor vorderingen inzake niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap gaat in wanneer aan alle vereisten voor het ontstaan van de schadevergoedingsplicht is voldaan, met name wanneer de schade waarvan vergoeding wordt verlangd, zich heeft geconcretiseerd. In gevallen waarin de aansprakelijkheid van de Gemeenschap is terug te voeren op een normatieve handeling, gaat deze verjaringstermijn dus in wanneer de nadelige gevolgen van die handeling zich hebben voorgedaan. Met een andere oplossing zou afbreuk worden gedaan aan het beginsel van autonomie van de beroepen, doordat de procedure van het beroep tot schadevergoeding zou afhangen van de uitkomst van een beroep tot nietigverklaring.

Deze oplossing is toepasbaar op geschillen die voortkomen uit individuele handelingen. In die geschillen gaat de verjaringstermijn in wanneer de beschikking gevolgen teweeg heeft gebracht voor de personen tot wie zij is gericht. In een situatie waarin bij een beschikking van de Commissie een geldboete is opgelegd aan een vennootschap, worden de nadelige gevolgen voor deze onderneming teweeggebracht op het moment dat deze werd veroordeeld tot betaling van de geldboete. Voor het ingaan van de verjaringstermijn doet immers niet ter zake dat de onrechtmatige gedraging van de Gemeenschap bij rechterlijke beslissing is vastgesteld.

(cf. punten 29‑31)

2. Krachtens artikel 46 van het Statuut van het Hof van Justitie wordt de verjaring op het gebied van niet-contractuele aansprakelijkheid gestuit hetzij door een bij het Hof ingesteld beroep, hetzij door een eerder gedaan verzoek, dat de benadeelde kan richten tot de bevoegde instelling van de Gemeenschappen. Aangezien dit artikel 46 betrekking heeft op vorderingen tegen de Gemeenschappen inzake niet-contractuele aansprakelijkheid, is het „beroep” in de zin van deze bepaling, dat overigens wordt geacht de verjaring te stuiten, het beroep dat deze aansprakelijkheid in geding brengt overeenkomstig artikel 288, tweede alinea, EG. Een beroep tot nietigverklaring kan dus niet worden aangemerkt als een „beroep” dat de verjaringstermijn stuit in de zin van artikel 46 van het Statuut van het Hof.

(cf. punt 36)

3. Voor de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap moet aan een aantal voorwaarden zijn voldaan, waaronder, wanneer het om de onrechtmatigheid van een rechtshandeling gaat, het bestaan van een voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die ertoe strekt aan particulieren rechten toe te kennen. Met betrekking tot deze voorwaarde is voor de vaststelling dat een schending van het gemeenschapsrecht voldoende gekwalificeerd is, beslissend dat een gemeenschapsinstelling de grenzen waarbinnen haar beoordelingsvrijheid dient te blijven, kennelijk en ernstig heeft overschreden. Wanneer deze instelling slechts een zeer beperkte of in het geheel geen beoordelingsmarge heeft, kan de enkele inbreuk op het gemeenschapsrecht volstaan om een voldoende gekwalificeerde schending te doen vaststaan. Om uit te maken of er sprake is van een dergelijke schending, is dus niet beslissend of de handeling algemeen of individueel is.

(cf. punten 47‑48)