Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Milieu – Instandhouding van natuurlijke habitats en van wilde flora en fauna – Richtlijn 92/43 – Beheer van gemeenschappelijk patrimonium

(Art. 249, derde alinea, EG; richtlijn 92/43 van de Raad)

2. Handelingen van de instellingen – Richtlijnen – Uitvoering door lidstaten

(Art. 249, derde alinea, EG; richtlijn 92/43 van de Raad)

3. Milieu – Instandhouding van natuurlijke habitats en van wilde flora en fauna – Richtlijn 92/43 – Vaststelling van nodige instandhoudingsmaatregelen

(Richtlijn 92/43 van de Raad, art. 6, lid 1)

4. Milieu – Instandhouding van natuurlijke habitats en van wilde flora en fauna – Richtlijn 92/43 – Bescherming van soorten – Afwijkingen

(Richtlijn 92/43 van de Raad, art. 12‑14, 15, sub a en b, en 16)

5. Milieu – Instandhouding van natuurlijke habitats en van wilde flora en fauna – Richtlijn 92/43 – Bescherming van soorten – Afwijkingen

(Richtlijn 92/43 van de Raad, art. 12‑14, 15, sub a en b, en 16)

Samenvatting

1. Uit de vierde en de elfde overweging van de considerans van richtlijn 92/43 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, blijkt dat de in de richtlijn bedoelde habitats en soorten tot het natuurlijke erfgoed van de Gemeenschap behoren en dat de bedreiging voor hun voortbestaan vaak van grensoverschrijdende aard is, zodat de vaststelling van instandhoudingsmaatregelen een gezamenlijke verantwoordelijkheid van alle lidstaten is. Op dit gebied is, wanneer het beheer van het gemeenschappelijke erfgoed aan de lidstaten is toevertrouwd voor hun respectieve grondgebied, de nauwkeurigheid van de uitvoering van de richtlijn van bijzonder belang.

(cf. punten 57‑58)

2. Richtlijn 92/43 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, stelt ingewikkelde en technische regels vast op het gebied van het milieurecht, zodat de lidstaten er in het bijzonder op moeten toezien dat hun wetgeving ter uitvoering van deze richtlijn duidelijk en nauwkeurig is.

Het argument van de regering van een lidstaat dat een bepaling van nationaal recht hoe dan ook conform die richtlijn wordt uitgelegd wanneer instandhoudingsmaatregelen nodig zijn, kan niet worden aanvaard. Een richtlijnconforme uitlegging van de bepalingen van nationaal recht kan immers op zich niet de helderheid en nauwkeurigheid hebben die met het oog op de rechtszekerheid noodzakelijk zijn.

Bovendien kunnen eenvoudige bestuurlijke praktijken, die naar hun aard volgens goeddunken van de administratie kunnen worden gewijzigd en waaraan onvoldoende bekendheid is gegeven, niet worden beschouwd als een uitvoering van de verplichtingen die in het kader van de uitvoering van een richtlijn op de lidstaten rusten.

(cf. punten 73, 78-80)

3. Met de in artikel 6, lid 1, van richtlijn 92/43 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, gebruikte bewoordingen heeft de gemeenschapswetgever de lidstaten ertoe willen verplichten, de nodige instandhoudingsmaatregelen vast te stellen die beantwoorden aan de ecologische vereisten van de typen natuurlijke habitats en soorten als bedoeld in respectievelijk de bijlagen I en II van de richtlijn, hetgeen in dit opzicht elke beoordelingsmarge voor de lidstaten uitsluit en de eventuele regelgevende of beslissingsbevoegdheden van de nationale autoriteiten ter zake beperkt tot de in het kader van die maatregelen uit te voeren middelen en te maken technische keuzes.

(cf. punten 76, 87)

4. De artikelen 12 tot en met 14 en 15, sub a en b, van richtlijn 92/43 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, vormen een coherent geheel van normen die de lidstaten ertoe verplichten, strikte beschermingsregimes voor de betrokken dier‑ en plantensoorten in te voeren.

Artikel 16 van de richtlijn, dat nauwkeurig de criteria definieert aan de hand waarvan de lidstaten mogen afwijken van de in de artikelen 12 tot en met 15 gestelde verboden, is een uitzonderingsbepaling in het door die richtlijn opgezette beschermingsstelsel. Bijgevolg moet dit artikel restrictief worden uitgelegd.

(cf. punten 109‑110)

5. Overeenkomstig artikel 16, lid 1, van richtlijn 92/43 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna mogen nationale maatregelen slechts afwijken van de in de richtlijn gestelde verboden wanneer er geen andere bevredigende oplossing bestaat. Bijgevolg kunnen nationale bepalingen die afwijkingen van de in de artikelen 12 tot en met 14 en 15, sub a en b, van die richtlijn geformuleerde verboden niet doen afhangen van alle in artikel 16 van die richtlijn opgesomde criteria en voorwaarden, maar, op onvolledige wijze, van bepaalde bestanddelen van die criteria en voorwaarden, geen regime vormen dat aan laatstgenoemd artikel beantwoordt.

(cf. punten 111‑112)