ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
47

Aangaande de door het BHIM in de memorie van antwoord aangehaalde rechtspraak zij het volgende opgemerkt. In het arrest van 20 februari 2013, Caventa/BHIM – Anson’s Herrenhaus (B BERG) (T‑631/11, EU:T:2013:85, punt 48), heeft het Gerecht eraan herinnerd dat „de perceptie van tekens bestaande in de voornaam en de naam van een – werkelijke of fictieve – persoon in de verschillende landen van de Unie [kon] verschillen” en „niet uit te sluiten valt dat in bepaalde lidstaten de familienaam en niet zozeer de voornaam de consumenten bijblijft wanneer zij geconfronteerd [werden] met merken die bestaan in de combinatie van een voornaam en een naam”. Het Gerecht heeft dus een beginsel gesteld dat slechts in „bepaalde” lidstaten geldt, en niet op het gehele grondgebied van de Unie
5.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Beoordeling of een teken vatbaar is voor inschrijving–Inaanmerkingneming van uitsluitend de Unieregeling–Eerdere inschrijving van het merk in bepaalde lidstaten of derde landen–Beslissingen die de instanties van de Unie niet binden (Verordening nr. 207/2009 van de Raad) (zie punten 108, 109)
De rechtspositie van een lichaam dat geen lidstaat is, maar rechtspersoonlijkheid bezit en een maatregel heeft genomen die in een definitief besluit van de Commissie als staatssteun is gekwalificeerd, kan door dat besluit individueel worden geraakt indien dit het lichaam belet om naar eigen goeddunken zijn bevoegdheden uit te oefenen, die met name in de toekenning van de betrokken steun bestaan.

De toerekenbaarheid van een maatregel aan de staat kan niet worden afgeleid uit de loutere omstandigheid dat de betrokken maatregel door een openbaar bedrijf is genomen. Zelfs indien de staat de mogelijkheid heeft om een openbaar bedrijf te controleren en een dominerende invloed op de activiteiten ervan uit te oefenen, rechtvaardigt dit niet automatisch het vermoeden dat deze controle in een concreet geval ook metterdaad wordt uitgeoefend. Een openbaar bedrijf kan in meer of mindere mate onafhankelijk optreden, afhankelijk van de autonomie die het door de staat is verleend.

Dat een openbaar bedrijf onder staatscontrole staat, volstaat op zich dus niet om door dit bedrijf genomen maatregelen aan de staat toe te rekenen. Daarnaast dient te worden nagegaan of de autoriteiten op een of andere manier bij de vaststelling van deze maatregelen waren betrokken. Dienaangaande kan niet worden geëist dat op basis van een gedetailleerd onderzoek wordt aangetoond dat de overheid het openbare bedrijf er concreet toe heeft aangezet de betrokken steunmaatregelen te nemen. Gelet op de nauwe relatie tussen de staat en de openbare bedrijven is het risico immers reëel dat de via deze bedrijven toegekende staatssteun op weinig transparante wijze en in strijd met de in het Verdrag vastgelegde regeling inzake staatssteun wordt verleend. Verder zal het juist als gevolg van de bevoorrechte betrekkingen tussen de staat en openbare bedrijven voor derden in de regel zeer moeilijk zijn om in een concreet geval aan te tonen dat door dergelijke bedrijven genomen steunmaatregelen werkelijk in opdracht van de overheid zijn getroffen. Op deze gronden dient te worden aangenomen dat de toerekenbaarheid aan de staat van een door een openbaar bedrijf genomen steunmaatregel kan worden afgeleid uit een samenstel van aanwijzingen die blijken uit de omstandigheden van de zaak en de context waarin deze maatregel is genomen.

Daarenboven kan elke andere aanwijzing waaruit in het concrete geval blijkt dat de overheid bij de vaststelling van een maatregel betrokken is of dat het onwaarschijnlijk is dat zij hierbij niet betrokken is, mede gelet op de omvang van deze maatregel, op de inhoud ervan of op de eraan verbonden voorwaarden, in voorkomend geval relevant zijn om een door een openbaar bedrijf genomen steunmaatregel aan de staat te kunnen toerekenen.

(zie punt 75)
6.

Gemeenschappelijke handelspolitiek — Bescherming tegen dumpingpraktijken — Vaststelling van antidumpingrechten — Regel van het lagere recht — Toepasselijkheid in een procedure tot een tussentijds heronderzoek dat beperkt is tot de dumping — Beoordeling of de regel van het lagere recht is nageleefd op basis van de tijdens het oorspronkelijke onderzoek vastgestelde schademarge — Toelaatbaarheid — Voorwaarde (Verordening nr. 1225/2009 van de Raad, art. 9, lid 4, en 11, leden 2, 3 en 9) (zie punten 48‑68)
5.

Harmonisatie van de wetgevingen — Procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten — Richtlijn 2004/17 — Afwijkingen van de gemeenschappelijke regels — Voorwaarden — Strikte uitlegging [Richtlijn 2004/17 van het Europees Parlement en de Raad, art. 40, lid 3, c) en d); richtlijn 93/38 van de Raad, art. 20, lid 2, c) en d)] (cf. punten 87, 93, 96, 97)
Niets belet de partijen noch het Gerecht zelf rekening te houden met elementen van nationale wetgeving, rechtspraak of rechtsleer, aangezien het niet erom gaat de kamer van beroep te verwijten dat zij in een bepaalde nationale rechterlijke beslissing vermelde feiten niet in aanmerking heeft genomen, maar om het verwijt, gebaseerd op de aangevoerde rechtspraak of rechtsleer, dat zij een bepaling van verordening nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk onjuist heeft toegepast.

Om te bepalen op welke gronden een vordering tot nietigverklaring is gebaseerd, moet de volledige vordering worden onderzocht, in het bijzonder ten aanzien van de gedetailleerde uiteenzetting van de gronden ter ondersteuning ervan.

Volgens vaste rechtspraak is het stelsel van gemeenschapsmerken een autonoom systeem dat uit een samenstel van eigen voorschriften en doelstellingen bestaat en waarvan de toepassing losstaat van welk nationaal systeem ook.

De vraag of een teken als gemeenschapsmerk kan worden ingeschreven, dient derhalve alleen te worden beantwoord op basis van de relevante Unieregelgeving, zoals uitgelegd door de Unierechter. Het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) is dus niet gebonden door beslissingen die in de lidstaten zijn genomen, zelfs in het geval dat deze beslissingen zijn genomen krachtens een overeenkomstig de Eerste merkenrichtlijn (89/104) geharmoniseerde nationale wetgeving.

Daaraan dient te worden toegevoegd dat geen enkele bepaling van verordening nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk het Bureau of, na beroep, het Gerecht, ertoe verplicht hetzelfde resultaat te bereiken als de nationale bestuurlijke of rechterlijke instanties in een soortgelijke situatie.

Uit eveneens vaste rechtspraak vloeit voort dat hoewel het Bureau niet is gebonden door beslissingen die nationale autoriteiten hebben gewezen, deze beslissingen, zonder bindend of zelfs doorslaggevend te zijn, niettemin door het Bureau in het kader van de beoordeling van de feiten van de zaak als aanwijzingen in aanmerking kunnen worden genomen.

Uit al deze elementen vloeit voort dat buiten het in artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009 bedoelde geval, in het kader waarvan het Bureau het nationale recht, met inbegrip van de nationale rechtspraak die daarop betrekking heeft, moet toepassen, het Bureau of het Gerecht niet gebonden kunnen zijn door de beslissingen van de nationale autoriteiten of rechterlijke instanties.

(cf. punten 34-37)
1)

De in het Publicatieblad van de Europese Unie op 21 maart 2013 bekendgemaakte rectificatie van de aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/177/10, voor de vorming van een reservelijst voor de aanwerving van administrateurs op de gebieden Europees openbaar bestuur, recht, economie, boekhoudkundige controle en informatie- en communicatietechnologie, en de op 21 maart 2013 in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakte rectificatie van de aankondigingen van de algemene vergelijkende onderzoeken EPSO/AD/178/10 en EPSO/AD/179/10 voor de vorming van een reservelijst voor de aanwerving van administrateurs op de gebieden bibliotheekwetenschap/informatiekunde respectievelijk audiovisuele diensten, zoals deze zijn omschreven in de punten 68 tot en met 70 van dit arrest, worden nietig verklaard.
In het kader van een hogere voorziening tegen een arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken kunnen de maatregelen die dat Gerecht in de loop van de procedure heeft getroffen en die afbreuk kunnen doen aan de belangen van de partij die daartegen opkomt, het voorwerp vormen van het toezicht door het Gerecht op de regelmatigheid van de procedure krachtens artikel 11 van bijlage I bij het Statuut van het Hof. Het Gerecht kan zich daarom uitspreken over de verlenging van de termijn voor de neerlegging van het verweerschrift die het Gerecht voor ambtenarenzaken heeft toegestaan.

(cf. punten 30 en 31)

Gerecht: arrest van 13 december 2012, Commissie/Strack,T‑197/11 P en T‑198/11 P, JurAmbt., EU:T:2012:690, punten 92 en 93
De Commissie is niet bevoegd bij het beheer van het gemeenschappelijk landbouwbeleid betalingsverplichtingen aan te gaan die niet stroken met de voorschriften van de betrokken gemeenschappelijke marktordening; deze regel geldt algemeen. Wanneer de Commissie vaststelt dat in de rekeningen van de betaalorganen uitgaven zijn opgenomen die in strijd met de Unierechtelijke voorschriften van de betrokken gemeenschappelijke marktordening zijn verricht, is zij dus bevoegd om daaraan alle gevolgen te verbinden en dus om reeds in het stadium van haar besluit tot goedkeuring van de rekeningen krachtens artikel 30 van verordening nr. 1290/2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid financiële correcties aan te brengen in de jaarrekeningen van de betaalorganen.

In dat verband kan er geen sprake van zijn dat de Commissie verplicht zou zijn een valse declaratie van tussentijdse uitgaven voor een programma voor plattelandsontwikkeling te aanvaarden louter omdat het voldoet aan de in artikel 26, lid 3, van verordening nr. 1290/2005 vastgestelde formaliteiten voor de indiening ervan. De beschikking tot goedkeuring van de rekeningen vermeldt immers de bedragen die door elke lidstaat moeten worden betaald, die worden vastgesteld door het bedrag van de voor het betrokken begrotingsjaar ontvangen voorschotten in mindering te brengen op de voor hetzelfde jaar vastgestelde uitgaven. Wanneer de Commissie constateert dat sprake is van onregelmatigheden in de jaarlijkse uitgavendeclaratie voor een bepaald programma, mag zij niet vaststellen dat deze uitgaven ten laste komen van het Elfpo in het kader van de boekhoudkundige goedkeuring en moet zij dus hun financiering weigeren in afwachting van een eventuele niet-conformiteitsbeschikking.

Bovendien kan de Commissie niet worden verweten dat zij uitgaven, in de beslissing tot inleiding van de procedure tot conformiteitsgoedkeuring, overeenkomstig artikel 11, lid 1, van verordening nr. 885/2006 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening nr. 1290/2005, tegelijkertijd heeft beschouwd als een probleem in het kader van de goedkeuring van de rekeningen en als een opgeschort bedrag. Volgens artikel 27, lid 4, van verordening nr. 1290/2005 laten de op grond van lid 3 genomen beslissingen om de betalingen te schorsen of te verlagen de in de artikelen 30 en 31 van die verordening bedoelde beschikkingen immers onverlet. Bovendien wordt volgens artikel 30, lid 2, van voormelde verordening een op grond van artikel 30 vastgestelde beschikking gegeven onverminderd de beschikkingen die later op grond van artikel 31 worden gegeven en die betrekking hebben op de aan financiering door de Unie te onttrekken uitgaven, wanneer deze uitgaven niet overeenkomstig de Unierechtelijke voorschriften zijn verricht. Hieruit volgt dat de Commissie bij de vaststelling van een beschikking tot boekhoudkundige goedkeuring op basis van artikel 30, gevolgen mag verbinden aan de gebreken die in de kwaliteit van de ingediende rekeningen zijn ontdekt, en wel onafhankelijk van de beschikking tot conformiteitsgoedkeuring.

(cf. punten 68, 82, 83, 89)
2)

De Europese Commissie draagt haar eigen kosten, alsmede die van Bilbaína de Alquitranes, SA, Deza, a.s., Industrial Química del Nalón, SA, Koppers Denmark A/S, Koppers UK Ltd, Koppers Netherlands BV, Rütgers basic aromatics GmbH, Rütgers Belgium NV, Rütgers Poland Sp. z o.o., Bawtry Carbon International Ltd, Grupo Ferroatlántica, SA, SGL Carbon GmbH (Duitsland), SGL Carbon GmbH (Oostenrijk), SGL Carbon, SGL Carbon, SA, SGL Carbon Polska S.A., ThyssenKrupp Steel Europe AG, Tokai erftcarbon GmbH en GrafTech Iberica, SL.
Ter zake van beperkende maatregelen ten aanzien van Iran, zoals de bevriezing van de tegoeden van entiteiten die steun verlenen aan de Iraanse regering, geldt dat, wanneer voldoende nauwkeurige inlichtingen zijn meegedeeld die de betrokken entiteit in staat stellen om haar standpunt over de door de Raad tegen haar aangevoerde elementen naar behoren kenbaar te maken, het beginsel van de eerbiediging van de rechten van verdediging niet verlangt dat deze instelling uit eigen beweging toegang verleent tot de stukken in het dossier. De Raad moet enkel op verzoek van de belanghebbende toegang verlenen tot alle niet-vertrouwelijke administratieve stukken betreffende de betrokken maatregel.

Aangezien in de toepasselijke regeling geen precieze termijn is bepaald, is de Raad in dat verband verplicht om toegang tot de betrokken documenten te verlenen binnen een redelijke termijn. Wanneer wordt nagegaan of de verstreken termijn redelijk is, moet echter in aanmerking worden genomen dat, aangezien de betrokken persoon of entiteit niet het recht heeft om te worden gehoord vóór de aanvankelijke plaatsing van zijn of haar naam op de lijsten van personen en entiteiten waarop beperkende maatregelen van toepassing zijn, de toegang tot het dossier voor deze persoon of entiteit de eerste gelegenheid vormt om kennis te nemen van de documenten die de Raad in aanmerking heeft genomen om genoemde plaatsing op een lijst te staven. Die toegang is dus van bijzonder belang voor zijn of haar verweer.

De niet-mededeling of de tardieve mededeling van een document waarop de Raad zich heeft gebaseerd voor het vaststellen of het handhaven van beperkende maatregelen jegens een entiteit, houdt evenwel slechts dan een schending van de rechten van verdediging in die een grond oplevert voor de nietigverklaring van de betrokken handelingen, wanneer is aangetoond dat de betrokken beperkende maatregelen niet op goede gronden hadden kunnen worden vastgesteld of gehandhaafd indien het niet-meegedeelde document als belastend element buiten beschouwing moest worden gelaten.

(cf. punten 79, 80, 84)
3)

De gevolgen van besluit 2012/635 en van uitvoeringsverordening nr. 945/2012 worden ten aanzien van Iran Liquefied Natural Gas gehandhaafd tot op de datum waarop de in artikel 56, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie bedoelde termijn voor het indienen van een verzoek om hogere voorziening verstrijkt of, indien binnen die termijn hogere voorziening is ingesteld, totdat deze is afgewezen.
In het kader van een hogere voorziening faalt een middel dat is gericht tegen een algemeen citaat van het Gerecht voor ambtenarenzaken en dat slechts dit citaat ter discussie stelt, zonder dat een poging wordt gedaan om aan te tonen waarom dit een verkeerde rechtsopvatting zou vormen waardoor het dictum van het bestreden arrest kan worden aangetast.

In het kader van een beroep tot nietigverklaring kan de Unierechter vaststellen dat een middel of een grief faalt wanneer hij tot het oordeel komt dat het middel of de grief, in geval van gegrondverklaring, niet tot de beoogde nietigverklaring kan leiden.

(cf. punt 85)

Gerecht: arrest van 19 november 2009, Michail/Commissie, T‑50/08 P, JurAmbt., EU:T:2009:457, punt 59 en aldaar aangehaalde rechtspraak
1.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met het oudere merk — Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (cf. punten 17, 40, 50)
3.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met het oudere merk — Beeldmerk 42 VODKA JEMNÁ VODKA VYRÁBĚNÁ JEDINEČNOU TECHNOLOGIÍ 42 % vol. — Beeldmerk 42 BELOW [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (cf. punten 30, 34, 40, 109, 115)
1.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met het oudere merk — Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (cf. punten 25, 28)
2)

Matratzen Concord GmbH wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen de door KBT & Co. Ernst Kruchen agenzia commerciale sociétá in accomandita in verband met de procedure voor de kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) gemaakte noodzakelijke kosten.
4.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Beoordeling of een teken vatbaar is voor inschrijving — Inaanmerkingneming van uitsluitend de Unieregeling — Eerdere inschrijving van het merk in bepaalde lidstaten of derde landen — Beslissingen die de instanties van de Unie niet binden (Verordening nr. 207/2009 van de Raad) (cf. punt 40)
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Gerechtelijke procedure – Rechtsgrondslag van een beroep – Keuze die aan de verzoeker en niet aan de Unierechter toekomt (cf. punt 48)

2. Beroep tot nietigverklaring – Beroep dat in werkelijkheid een geschil inzake een overeenkomst betreft – Herkwalificatie van het beroep – Voorwaarden [Art. 263 VWEU en 272 VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 44, lid 1, c), en 5 bis] (cf. punten 50‑56, 58, 59)

3. Beroep tot nietigverklaring – Natuurlijke personen of rechtspersonen – Handelingen die bindende rechtsgevolgen sorteren – Handelingen die rechtspositie van verzoeker wijzigen – Waarschuwing in het systeem voor vroegtijdige waarschuwing dat door de ordonnateurs van de Commissie en de uitvoerende agentschappen kan worden gebruikt – Beroep van een door deze waarschuwing geraakte entiteit – Ontvankelijkheid (Art. 263 VWEU; besluit 2008/969 van de Commissie) (cf. punt 76)

4. Beroep tot schadevergoeding – Zelfstandig rechtsmiddel ten opzichte van het beroep tot nietigverklaring – Grenzen – Beroep strekkende tot opheffing van een definitief geworden individueel besluit – Niet-ontvankelijkheid (Art. 268 VWEU en 340, tweede alinea, VWEU) (cf. punten 78, 79)

5. Niet-contractuele aansprakelijkheid – Voorwaarden – Onrechtmatigheid – Schade – Causaal verband – Cumulatieve voorwaarden – Ontbreken van een van de voorwaarden – Volledige verwerping van het beroep tot schadevergoeding (Art. 340, tweede alinea, VWEU) (cf. punten 113‑115)

6. Niet-contractuele aansprakelijkheid – Voorwaarden – Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent – Beoordelingsmarge van de instelling bij vaststelling van de handeling – Verplichting om deze marge bij het onderzoek van de aansprakelijkheid in aanmerking te nemen (Art. 340, tweede alinea, VWEU) (cf. punten 116‑118)

Onderwerp

Voorwerp

Verzoek tot nietigverklaring van de brief van de Commissie waarbij zij is overgegaan tot opschorting van betalingen in het kader van subsidieovereenkomst nr. 246910 voor het project FutureNEM, en tot nietigverklaring van het rapport over financiële audit 11-INFS-025, waarop de Commissie zich heeft gebaseerd bij de vaststelling van die handeling. Voorts verzoek tot vergoeding van de schade, ter hoogte van 5 854 264 EUR, die verzoeksters stellen te hebben geleden als gevolg van de handelwijze van de Commissie, onverminderd de in deze procedure te begroten schade en de verschuldigde rente

Dictum

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) Rose Vision, SL en Julián Seseña worden verwezen in de kosten.
4.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten — Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (cf. punten 28, 29)
3.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten — Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, onder b)] (cf. punt 21)
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beoordelingscriteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 18, 19, 46)

2. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Woordmerken DODIE en DODOT (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 22, 26‑29, 45, 49)

3. Gemeenschapsmerk – Beroepsprocedure – Beroep bij de Unierechter – Bevoegdheid van het Gerecht om de bestreden beslissing te herzien – Grenzen (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 65, lid 3) (cf. punt 62)

Onderwerp

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 31 oktober 2012 (zaak R 1949/2011‑2) inzake een oppositieprocedure tussen Arbora & Ausonia, SLU en Laboratoires Polive

Dictum

Dictum

1) De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 31 oktober 2012 (zaak R 1949/2011‑2) wordt vernietigd.

2) Het beroep wordt verworpen voor het overige.

3) Het BHIM zal zijn eigen kosten alsmede die van Laboratoires Polive dragen.

4) Arbora & Ausonia, SLU zal haar eigen kosten dragen.
1.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Absolute weigeringsgronden — Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst — Beoordeling van het beschrijvende karakter van een teken — Criteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, sub c) (cf. punten 13, 14)
2.

Gemeenschapsmerk — Afstand, verval en nietigheid — Absolute nietigheidsgronden — Inschrijving in strijd met artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009 — Woordmerk VOODOO (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, sub c, en 52, lid 1, sub a) (cf. punten 22, 26‑28, 33‑35)
11.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met het oudere merk — Beeldmerk SO’BiO ētic en woordmerken SO...? (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 78, 79, 82‑84, 87‑90)