Zaak C‑428/13

Ministero dell’Economia e delle Finanze

en

Amministrazione Autonoma dei Monopoli di Stato (AAMS)

tegen

Yesmoke Tobacco SpA

(verzoek van de Consiglio di Stato om een prejudiciële beslissing)

„Prejudiciële verwijzing — Fiscale bepalingen — Harmonisatie van de wetgevingen — Richtlijnen 95/59/EG en 2011/64/EU — Structuur en tarieven van de accijns op tabaksfabrikaten — Vaststelling van een accijns — Beginsel dat voor alle sigaretten een accijnstarief wordt vastgesteld — Mogelijkheid voor de lidstaten een minimumaccijns vast te stellen — Sigaretten van de laagste prijsklasse — Nationale regeling — Specifieke categorie sigaretten — Vaststelling van de accijns op 115 %”

Samenvatting – Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 oktober 2014

Fiscale bepalingen – Harmonisatie van de wetgevingen – Belasting, andere dan omzetbelasting, op het verbruik van tabaksfabrikaten – Richtlijn 2011/64 – Nationale bepaling houdende vaststelling van een minimumaccijns die alleen van toepassing is op sigaretten met een lagere kleinhandelsprijs dan die van sigaretten van de meest gevraagde prijsklasse – Ontoelaatbaarheid

(Richtlijn 2011/64 van de Raad, art. 7, lid 2, en 8, lid 6)

De artikelen 7, lid 2, en 8, lid 6, van richtlijn 2011/64 betreffende de structuur en de tarieven van de accijns op tabaksfabrikaten moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale bepaling waarbij niet een uniforme minimumaccijns voor alle sigaretten wordt vastgesteld, maar een minimumaccijns die alleen van toepassing is op sigaretten met een lagere kleinhandelsprijs dan die van sigaretten van de meest gevraagde prijsklasse.

De lidstaten kunnen overeenkomstig artikel 8, lid 6, van richtlijn 2011/64 een minimumaccijns op sigaretten heffen. Deze accijns vormt een drempelwaarde voor de belasting, waaronder de verschuldigde belasting niet evenredig lager kan worden. Aangezien de totale accijns verplicht is voor alle sigaretten ongeacht de kenmerken en de prijs ervan, moet de minimumaccijns worden toegepast op alle sigaretten, ongeacht de kenmerken en de prijs ervan. Een minimumaccijns die alleen voor bepaalde categorieën sigaretten geldt, maakt het mogelijk dat het als totale accijns geheven bedrag voor bepaalde andere categorieën lager is dan de minimumaccijns, terwijl de invoering van deze minimumaccijns er volgens richtlijn 2011/64 toe moet strekken in een context van lage prijzen te vermijden dat de verschuldigde belasting onder deze drempelwaarde evenredig daalt en dus dat de belasting op de goedkoopste sigaretten te laag is. Als de lidstaten gebruikmaken van de mogelijkheid om overeenkomstig artikel 8, lid 6, van richtlijn 2011/64 een minimumaccijns in te voeren, moet een dergelijke regeling passen binnen het kader dat door deze richtlijn is afgebakend en mag zij niet indruisen tegen de doelstellingen ervan. Drempelwaarden voor de belasting die afhangen van de kenmerken of de prijs van sigaretten, brengen verstoringen van de mededinging tussen verschillende sigaretten mee en zijn dus in strijd met de doelstelling te zorgen voor de goede werking van de interne markt en voor een neutraal mededingingsklimaat, die door richtlijn 2011/64 wordt nagestreefd.

Bovendien neemt richtlijn 2011/64, volgens de punten 2, 14 en 16 van de considerans ervan, de doelstelling van bescherming van de volksgezondheid in aanmerking. Mits de nationale maatregelen passen binnen het door richtlijn 2011/64 afgebakende kader, belet deze de lidstaten niet de strijd tegen het roken voort te zetten en te zorgen voor een hoog niveau van bescherming van de volksgezondheid door accijns te heffen.

(cf. punten 26‑28, 30, 31, 35‑37)

Zaak C‑428/13

Ministero dell’Economia e delle Finanze

en

Amministrazione Autonoma dei Monopoli di Stato (AAMS)

tegen

Yesmoke Tobacco SpA

(verzoek van de Consiglio di Stato om een prejudiciële beslissing)

„Prejudiciële verwijzing — Fiscale bepalingen — Harmonisatie van de wetgevingen — Richtlijnen 95/59/EG en 2011/64/EU — Structuur en tarieven van de accijns op tabaksfabrikaten — Vaststelling van een accijns — Beginsel dat voor alle sigaretten een accijnstarief wordt vastgesteld — Mogelijkheid voor de lidstaten een minimumaccijns vast te stellen — Sigaretten van de laagste prijsklasse — Nationale regeling — Specifieke categorie sigaretten — Vaststelling van de accijns op 115 %”

Samenvatting – Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 oktober 2014

Fiscale bepalingen — Harmonisatie van de wetgevingen — Belasting, andere dan omzetbelasting, op het verbruik van tabaksfabrikaten — Richtlijn 2011/64 — Nationale bepaling houdende vaststelling van een minimumaccijns die alleen van toepassing is op sigaretten met een lagere kleinhandelsprijs dan die van sigaretten van de meest gevraagde prijsklasse — Ontoelaatbaarheid

(Richtlijn 2011/64 van de Raad, art. 7, lid 2, en 8, lid 6)

De artikelen 7, lid 2, en 8, lid 6, van richtlijn 2011/64 betreffende de structuur en de tarieven van de accijns op tabaksfabrikaten moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale bepaling waarbij niet een uniforme minimumaccijns voor alle sigaretten wordt vastgesteld, maar een minimumaccijns die alleen van toepassing is op sigaretten met een lagere kleinhandelsprijs dan die van sigaretten van de meest gevraagde prijsklasse.

De lidstaten kunnen overeenkomstig artikel 8, lid 6, van richtlijn 2011/64 een minimumaccijns op sigaretten heffen. Deze accijns vormt een drempelwaarde voor de belasting, waaronder de verschuldigde belasting niet evenredig lager kan worden. Aangezien de totale accijns verplicht is voor alle sigaretten ongeacht de kenmerken en de prijs ervan, moet de minimumaccijns worden toegepast op alle sigaretten, ongeacht de kenmerken en de prijs ervan. Een minimumaccijns die alleen voor bepaalde categorieën sigaretten geldt, maakt het mogelijk dat het als totale accijns geheven bedrag voor bepaalde andere categorieën lager is dan de minimumaccijns, terwijl de invoering van deze minimumaccijns er volgens richtlijn 2011/64 toe moet strekken in een context van lage prijzen te vermijden dat de verschuldigde belasting onder deze drempelwaarde evenredig daalt en dus dat de belasting op de goedkoopste sigaretten te laag is. Als de lidstaten gebruikmaken van de mogelijkheid om overeenkomstig artikel 8, lid 6, van richtlijn 2011/64 een minimumaccijns in te voeren, moet een dergelijke regeling passen binnen het kader dat door deze richtlijn is afgebakend en mag zij niet indruisen tegen de doelstellingen ervan. Drempelwaarden voor de belasting die afhangen van de kenmerken of de prijs van sigaretten, brengen verstoringen van de mededinging tussen verschillende sigaretten mee en zijn dus in strijd met de doelstelling te zorgen voor de goede werking van de interne markt en voor een neutraal mededingingsklimaat, die door richtlijn 2011/64 wordt nagestreefd.

Bovendien neemt richtlijn 2011/64, volgens de punten 2, 14 en 16 van de considerans ervan, de doelstelling van bescherming van de volksgezondheid in aanmerking. Mits de nationale maatregelen passen binnen het door richtlijn 2011/64 afgebakende kader, belet deze de lidstaten niet de strijd tegen het roken voort te zetten en te zorgen voor een hoog niveau van bescherming van de volksgezondheid door accijns te heffen.

(cf. punten 26‑28, 30, 31, 35‑37)