Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Fiscale bepalingen – Harmonisatie van wetgevingen – Omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde – Dienstverrichtingen – Verschil in behandeling van twee verrichtingen van diensten die vanuit oogpunt van consument gelijk of soortgelijk zijn – Schending van beginsel van fiscale neutraliteit

(Richtlijn 77/388 van de Raad)

2. Fiscale bepalingen – Harmonisatie van wetgevingen – Omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde – Vrijstellingen – Vrijstelling voor kansspelen – Bevoegdheid van lidstaten om voorwaarden en beperkingen van vrijstelling vast te stellen – Grenzen – Eerbiediging van beginsel van fiscale neutraliteit

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 13, B, sub f)

3. Fiscale bepalingen – Harmonisatie van wetgevingen – Omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde – Vrijstellingen – Vrijstelling voor kansspelen – Bevoegdheid van lidstaten om voorwaarden en beperkingen van vrijstelling vast te stellen – Grenzen – Eerbiediging van beginsel van fiscale neutraliteit

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 13, B, sub f)

4. Fiscale bepalingen – Harmonisatie van wetgevingen – Omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde – Vrijstellingen – Vrijstelling voor kansspelen – Bevoegdheid van lidstaten om voorwaarden en beperkingen van vrijstelling vast te stellen – Grenzen – Eerbiediging van beginsel van fiscale neutraliteit

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 13, B, sub f)

5. Fiscale bepalingen – Harmonisatie van wetgevingen – Omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde – Vrijstellingen – Vrijstelling voor kansspelen – Bevoegdheid van lidstaten om voorwaarden en beperkingen van vrijstelling vast te stellen – Grenzen – Eerbiediging van beginsel van fiscale neutraliteit

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 13, B, sub f)

Samenvatting

1. Het beginsel van fiscale neutraliteit moet aldus worden uitgelegd dat een verschil in behandeling voor de belasting over de toegevoegde waarde van twee verrichtingen van diensten die vanuit het oogpunt van de consument gelijk of soortgelijk zijn en aan dezelfde behoeften van deze laatste voldoen, volstaat om te kunnen spreken van schending van dat beginsel. Om van schending te kunnen spreken hoeft dus niet tevens te worden aangetoond dat daadwerkelijk sprake is van mededinging tussen de betrokken diensten of verstoring van de mededinging wegens dat verschil in behandeling.

(cf. punt 36, dictum 1)

2. Wanneer twee kansspelen voor de toekenning van een vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde krachtens artikel 13, B, sub f, van de Zesde richtlijn (77/388) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting verschillend worden behandeld, moet het beginsel van fiscale neutraliteit aldus worden uitgelegd dat niet in de beschouwing dient te worden betrokken dat die twee spelen tot verschillende vergunningcategorieën behoren en aan verschillende regelgeving op het gebied van beheersing en regulering zijn onderworpen.

Deze bepaling laat de lidstaten een ruime beoordelingsvrijheid om de betrokken handelingen vrij te stellen of te belasten, aangezien zij de voorwaarden en beperkingen kunnen vaststellen waaraan die vrijstelling mag worden onderworpen, mits zij het beginsel van neutrale fiscaliteit eerbiedigen.

In het kader van het onderzoek van de vergelijkbaarheid van twee kansspelen, waarvan gedifferentieerde behandeling schending van het beginsel van fiscale neutraliteit kan opleveren, zijn irrelevant factoren als de al dan niet legale exploitatie van kansspelen, de identiteit van de exploitanten van die spelen en automaten en de rechtsvorm waaronder zij die activiteiten uitoefenen. Hetzelfde geldt voor verschillen tussen aan de ene kant drankgelegenheden en speelhallen en aan de andere kant erkende casino’s met betrekking tot het kader waarin kansspelen er worden aangeboden, meer in het bijzonder de toegankelijkheid in termen van locatie en openingstijden en de sfeer. Tot slot kan het feit dat slechts één van de twee typen spelen aan een niet-geharmoniseerde belasting is onderworpen, niet de conclusie wettigen dat die twee typen spelen niet vergelijkbaar zijn.

(cf. punten 40‑41, 45‑48, 51, dictum 2)

3. Bij de beoordeling, gelet op het beginsel van fiscale neutraliteit, of twee typen gokmachines soortgelijk zijn en voor de belasting over de toegevoegde waarde gelijk moeten worden behandeld, moet worden nagegaan of het gebruik van de twee typen vanuit het oogpunt van de gemiddelde consument vergelijkbaar is en aan dezelfde behoeften van deze laatste beantwoordt, waarbij meer in het bijzonder in de beschouwing kunnen worden betrokken de minima en de maxima van de inzet en de prijzen en de kansen om te winnen.

(cf. punt 58, dictum 3)

4. Het beginsel van fiscale neutraliteit moet aldus worden uitgelegd dat een belastingplichtige niet met een beroep op schending van dat beginsel teruggaaf van de over bepaalde dienstverrichtingen betaalde belasting over de toegevoegde waarde kan vorderen, wanneer de belastingdienst van de betrokken lidstaat in de praktijk soortgelijke diensten als vrijgestelde prestaties heeft behandeld ofschoon deze krachtens de toepasselijke nationale regelgeving niet zijn vrijgesteld van belasting over de toegevoegde waarde.

Een bestuursorgaan dat een algemene praktijk volgt kan daaraan gebonden zijn, maar dat neemt niet weg dat het beginsel van gelijke behandeling, dat op het gebied van de belasting over de toegevoegde waarde tot uiting komt in het beginsel van fiscale neutraliteit, moet worden geconcilieerd met het gebod van rechtmatig handelen, op grond waarvan niemand zich in zijn voordeel kan beroepen op een onrechtmatigheid die is begaan ten gunste van een ander. Bijgevolg kan een belastingplichtige er geen aanspraak op maken dat een bepaalde prestatie wordt onderworpen aan dezelfde fiscale behandeling als een andere prestatie, wanneer die laatste behandeling niet strookt met de toepasselijke nationale regelgeving.

(cf. punten 61‑64, dictum 4)

5. Het beginsel van fiscale neutraliteit moet aldus worden uitgelegd dat een lidstaat die van de door artikel 13, B, sub f, van de Zesde richtlijn (77/388) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting geboden beoordelingsbevoegdheid gebruik heeft gemaakt en van belasting over de toegevoegde waarde heeft vrijgesteld het bieden van gelegenheid tot het beoefenen van kansspelen van welke aard ook, maar een categorie automaten die aan bepaalde criteria voldoen van die vrijstelling heeft uitgesloten, tegen een op schending van dat beginsel gebaseerd verzoek om teruggaaf van belasting over de toegevoegde waarde niet kan aanvoeren dat hij met de vereiste zorgvuldigheid had gereageerd op de ontwikkeling van een nieuw type automaat dat niet aan die criteria beantwoordde.

Voor de rechtstreekse werking van een bepaling van een richtlijn, zoals artikel 13, B, sub f, van de Zesde richtlijn (77/388), is niet vereist dat de betrokken lidstaat bij de uitvoering van de betrokken richtlijn opzettelijk onjuist heeft gehandeld of onzorgvuldig is geweest, noch dat sprake is van een voldoende gekwalificeerde schending van het recht van de Unie. Bijgevolg kan die bepaling door een exploitant van kansspelen of kansspelautomaten voor de nationale rechter worden ingeroepen met de vordering dat met deze bepaling onverenigbare regels van nationaal recht buiten toepassing worden gelaten.

(cf. punten 69‑70, 74, dictum 5)