Zaak T‑128/17

Isabel Torné

tegen

Europese Commissie

„Openbare dienst – Ambtenaren – Hervorming van het Statuut van 2014 – Verlof om redenen van persoonlijke aard – Gelijktijdige aanstelling als tijdelijk functionaris – Overgangsmaatregelen met betrekking tot de berekeningswijze van de pensioenrechten – Verzoek om een besluit vooraf – Bezwarende handeling – Doel van de overgangsmaatregelen – Personele toepassing – Indiensttreding”

Samenvatting – Arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 14 december 2018

Als bezwarende besluiten zijn enkel te beschouwen besluiten die de rechtspositie van de belanghebbenden onmiddellijk en rechtstreeks aantasten doordat zij ook hun rechtspositie aanmerkelijk wijzigen. Een nota waarin een standpunt wordt ingenomen over de wijziging van het jaarlijkse pensioenopbouwpercentage en de pensioenleeftijd van de betrokkene door de datum van indiensttreding van de betrokkene vast te stellen met het oog op de toepassing van de overgangsregeling waarin is voorzien bij verordening nr. 1023/2013 tot wijziging van het statuut en de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden, brengt rechtsgevolgen teweeg die de administratieve status van betrokkene rechtstreeks en definitief aantasten, in die zin dat de instelling hem met dit besluit uitsluit van de bij de artikelen 21 en 22 van bijlage XIII bij het Statuut ingevoerde overgangsregeling, door het jaarlijkse pensioenopbouwpercentage en de pensioenleeftijd zoals gewijzigd bij de hervorming van 2014 op hem toe te passen. Hieruit volgt dat een dergelijke nota een bezwarende handeling in de zin van artikel 90, lid 2, van het Statuut vormt en niet kan worden geacht louter informatie te bevatten over de reikwijdte van de bepalingen van het Statuut met betrekking tot de pensioenrechten en de berekeningswijze ervan na de inwerkingtreding van de hervorming van 2014. (zie punten 43‑45, 48, 49, 52)

Wijzigingen van een wettelijke bepaling zijn, behoudens uitdrukkelijke uitzondering door de wetgever, in beginsel van toepassing op de toekomstige gevolgen van onder de oude regeling ontstane situaties. Dit is anders in situaties die onder de gelding van de vroegere regeling zijn ontstaan, definitief tot stand zijn gekomen en verworven rechten in het leven hebben geroepen. Wat de temporele werkingssfeer betreft van het nieuwe artikel 77 van het Statuut, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1023/2013, moet bijgevolg worden opgemerkt dat de onmiddellijke toepassing van dit artikel niet in strijd mag zijn met de beginselen van rechtszekerheid en niet-terugwerkende kracht. Het nieuwe artikel 77 van het Statuut heeft immers geen gevolgen voor de pensioenrechten die zijn verworven tegen 1,9 % voor diensten die vóór 1 januari 2014 – dit wil zeggen vóór de inwerkingtreding ervan – zijn verricht, noch voor de rechten van de ambtenaren en personeelsleden die een verzoek hebben ingediend om op de wettelijke leeftijd van 63 jaar met pensioen te mogen gaan en wier pensioen vóór 1 januari 2014 is vastgesteld (artikel 24 bis van bijlage XIII bij het Statuut). Alleen de situaties die bij de inwerkingtreding van de hervorming van 2014 nog niet definitief zijn ontstaan, namelijk de pensioenrechten die overeenkomen met de diensten die zijn verricht onder deze nieuwe regels en de pensioneringen na 1 januari 2014, kunnen wat ambtenaren en personeelsleden betreft die niet in aanmerking komen voor een overgangsregeling, onder de nieuwe regels vallen die de Uniewetgever in het kader van deze hervorming heeft ingevoerd. (zie punten 71‑73)