ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Als handelingen of besluiten die vatbaar zijn voor een beroep tot nietigverklaring zijn enkel te beschouwen, maatregelen die bindende rechtsgevolgen in het leven roepen welke de belangen van de verzoekende partij kunnen raken doordat zij zijn rechtspositie aanmerkelijk wijzigen. Handelingen of besluiten die tot stand komen in een uit verscheidene fasen bestaande procedure, met name in de loop van een interne procedure, zoals de procedure op het gebied van bevordering zoals voorzien in de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 45 van het Statuut, vormen slechts voor beroep vatbare handelingen wanneer het maatregelen betreft die aan het einde van die procedure het standpunt van de instelling definitief vastleggen. Handelingen ter voorbereiding van het eindbesluit zijn daarentegen niet bezwarend in de zin van artikel 90, lid 2, van het Statuut en kunnen daarom slechts incidenteel, in het kader van een beroep tegen voor nietigverklaring in aanmerking komende handelingen worden betwist.

De vaststelling van indicatieve of definitieve bevorderingsdrempels vormt slechts één van de opeenvolgende fasen van de bevorderingsprocedure, die wordt afgesloten met de bekendmaking van de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde zijn bevorderd. Pas op het moment van bekendmaking van die lijst kan de rechtspositie van voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren worden geraakt. Hieruit volgt dat besluiten tot vaststelling van bevorderingsdrempels handelingen vormen ter voorbereiding van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag tot vaststelling van de lijst van bevorderde ambtenaren.

Ofschoon tegen dergelijke voorbereidende handelingen geen zelfstandig beroep tot nietigverklaring kan worden ingesteld, kan de rechtmatigheid ervan worden betwist in het kader van het beroep tegen het eindbesluit.

De vordering tot nietigverklaring van de besluiten tot vaststelling van de bevorderingsdrempels is derhalve niet-ontvankelijk.

(cf. punten 38‑42)

Gerecht van eerste aanleg: arresten van 9 maart 2000, Vicente Nuñez/Commissie, T‑10/99, EU:T:2000:60, punt 28; van 5 maart 2003, Staelen/Parlement, T‑24/01, EU:T:2003:52, punten 32 en 33 en aldaar aangehaalde rechtspraak; van 19 maart 2003, Tsarnavas/Commissie, T‑188/01–T‑190/01, EU:T:2003:77, punt 73en aldaar aangehaalde rechtspraak, en van 3 mei 2007, Crespinet/Commissie, T‑261/04, EU:T:2007:122, punt 42en aldaar aangehaalde rechtspraak

Gerecht voor ambtenarenzaken: beschikking van 13 december 2006, Aimi e.a./Commissie, F‑47/06, EU:F:2006:134, punt 64
ARREST VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN

VAN DE EUROPESE UNIE

(Derde kamer)

12 december 2012

Zaak F‑77/11

Kris Van Neyghem

tegen

Raad van de Europese Unie

„Openbare dienst – Ambtenaren – Bevordering – Bevorderingsronde 2007 – Weigering van bevordering – Nietigverklaring – Maatregelen ter uitvoering – Nieuwe vergelijking van verdiensten”

Betreft: Beroep, ingesteld krachtens artikel 270 VWEU, van toepassing op het EGA-Verdrag op grond van artikel 106 bis ervan, waarmee Van Neyghem in wezen, in de eerste plaats, nietigverklaring vordert van het besluit om hem in het kader van de bevorderingsronde 2007 niet te bevorderen naar rang 7 van de functiegroep assistenten (AST), welk besluit door de Raad van de Europese Unie op 1 oktober 2010 werd vastgesteld na een nieuwe vergelijking van de verdiensten, waarmee uitvoering werd gegeven aan het arrest van het Gerecht van 5 mei 2010, Bouillez e.a./Raad, F‑53/08 (hierna: „arrest van 5 mei 2010”), en, in de tweede plaats, vergoeding vordert van de materiële en immateriële schade die hij als gevolg daarvan heeft geleden.

Beslissing: Het beroep wordt verworpen. De Raad draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in één vierde van de kosten van Van Neyghem. Verzoeker draagt drie vierde van zijn eigen kosten.

Samenvatting

Ambtenaren – Bevordering – Vergelijking van verdiensten – Beoordelingsbevoegdheid van administratie – Rechterlijke toetsing – Grenzen

(Ambtenarenstatuut, art. 45)

Bij de vergelijking van de verdiensten waarmee in het kader van een bevorderingsbesluit als bedoeld in artikel 45 van het Statuut rekening moet worden gehouden, beschikt het tot aanstelling bevoegd gezag over een ruime beoordelingsbevoegdheid.

De administratie beschikt met name over een ruime beoordelingsbevoegdheid met betrekking tot het respectieve belang dat zij toekent aan elk van de drie in artikel 45, lid 1, van het Statuut neergelegde criteria, aangezien de bepalingen van dat artikel de mogelijkheid van een afweging tussen die criteria niet uitsluiten.

De beoordelingsbevoegdheid van het tot aanstelling bevoegd gezag wordt evenwel beperkt door het vereiste dat deze vergelijking zorgvuldig en onpartijdig, in het belang van de dienst en overeenkomstig het beginsel van gelijke behandeling dient te geschieden. In de praktijk moet deze vergelijking op voet van gelijkheid en op basis van vergelijkbare informatie en inlichtingen plaatsvinden.

In dit verband moet de controle van de rechter zich beperken tot de vraag of de administratie, gelet op de wegen en middelen die haar tot haar beoordeling hebben kunnen brengen, binnen aanvaardbare grenzen is gebleven en haar bevoegdheid niet kennelijk onjuist heeft gebruikt.

(cf. punten 38‑41)

Referentie:

Gerecht van eerste aanleg: 15 september 2005, Casini/Commissie, T‑132/03, punt 52 en aldaar aangehaalde rechtspraak

Gerecht voor ambtenarenzaken: 24 maart 2011, Canga Fano/Raad, F‑104/09, punt 68, waartegen hogere voorziening is ingesteld bij het Gerecht van de Europese Unie, zaak T‑281/11 P; 28 september 2011, AC/Raad, F‑9/10, punt 14
ARREST VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN

VAN DE EUROPESE UNIE

(Eerste kamer)

5 juni 2012

Zaak F‑84/10

Efstratios Chatzidoukakis

tegen

Europese Commissie

„Openbare dienst — Ambtenaren — Bezoldiging — Gezinstoelagen — Schooltoelage — Voorwaarden voor toekenning — Aftrek van soortgelijke toelage uit andere bron”

Betreft: Beroep, ingesteld krachtens artikel 270 VWEU, van toepassing op het EGA-Verdrag op grond van artikel 106 bis ervan, waarbij Chatzidoukakis met name vraagt om nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 26 februari 2010 betreffende de vermindering van de aan hem toegekende schooltoelage en de inhouding van het te veel ontvangen op zijn salarisafrekeningen wegens het feit dat zijn zoon een financiële uitkering van een lidstaat geniet in de vorm van een beurs.

Beslissing: Het beroep wordt verworpen. Verzoeker wordt verwezen in de kosten van de Commissie.

Samenvatting

Ambtenaren — Bezoldiging — Gezinstoelagen — Schooltoelage — Voorwaarden voor toepassing van anticumulatieregel van artikel 67, lid 2, van het Statuut in geval van betaling van soortgelijke toelagen uit andere bron — Toepassing op Luxemburgse financiële uitkering voor studenten — Toelaatbaarheid

(Ambtenarenstatuut, art. 67, lid 1, sub c, en lid 2)

Alleen vergelijkbare en op hetzelfde doel gerichte toelagen zijn „soortgelijk” in de zin van de in artikel 67, lid 2, van het Statuut neergelegde anticumulatieregel op het gebied van gezinstoelagen. Doorslaggevend voor de kwalificatie als soortgelijke toelage is het doel dat met de betrokken toelagen wordt nagestreefd.

De in artikel 67, lid 1, sub c, van het Statuut bedoelde schooltoelage en de Luxemburgse financiële uitkering in de vorm van beurzen en leningen, die studenten financiële steun wil geven opdat zij in het kader van de voortzetting van hun studie kunnen voorzien in hun studiekosten en onderhoud, hebben soortgelijke doelstellingen, aangezien zij beogen bij te dragen aan de schoolkosten van het kind ten laste van de ambtenaar.

Aan deze conclusie wordt niet afgedaan door de omstandigheid dat de gerechtigden van de beide uitkeringen niet dezelfde zijn. Dat de statutaire toelage aan de ambtenaar wordt verleend en de nationale uitkering door het kind wordt ontvangen of formeel aan hem wordt verleend is immers niet doorslaggevend voor de vraag of het om soortgelijke uitkeringen in de zin van artikel 67, lid 2, van het Statuut gaat. Evenmin is doorslaggevend dat de statutaire toelage bij het salaris van de ambtenaar komt en dus verband houdt met een dienstverhouding, in tegenstelling tot de Luxemburgse financiële uitkering die aan het kind wordt betaald.

(cf. punten 29, 31, 32, 37 en 38)

Referentie:

Hof: 13 oktober 1977, Gelders-Deboeck/Commissie, 106/76, punt 16; 13 oktober 1977, Emer-van den Branden/Commissie, 14/77, punt 15; 18 december 2007, Weiβenfels/Parlement, C‑135/06 P, punt 89

Gerecht van eerste aanleg: 10 mei 1990, Sens/Commissie, T‑117/89, punt 14; 11 juni 1996, Pavan/Parlement, T‑147/95, punt 41

Gerecht voor ambtenarenzaken: 13 februari 2007, Guarneri/Commissie, F‑62/06, punten 39, 40 en 42
Samenvatting (ambtenarenzaken)



Samenvatting (ambtenarenzaken)

Samenvatting

1. Ambtenaren – Beroep – Voorafgaande administratieve klacht – Termijnen – Aanvang

(Ambtenarenstatuut, art. 90, lid 2)

2. Ambtenaren – Pensioenen – Verwerving van pensioenrechten

(Ambtenarenstatuut, art. 50)

1. Opdat een besluit naar behoren ter kennis is gebracht in de zin van de bepalingen van het Statuut, moet het aan de adressaat zijn meegedeeld en moet deze naar behoren kennis hebben kunnen nemen van de inhoud ervan.

Het staat aan de instelling die zich beroept op een overschrijding van de termijn die is voorzien in artikel 90, lid 2, van het Statuut, volgens hetwelk klachten moeten worden ingediend binnen een termijn van drie maanden, ingaande „uiterlijk op de dag waarop betrokkene ervan kennis krijgt indien het een maatregel van individuele aard betreft”, het bewijs te leveren van de datum waarop die termijn is ingegaan.

Wanneer het bewijs dat de adressaat naar behoren kennis heeft kunnen nemen van een besluit niet kan voortvloeien uit eenvoudige aanwijzingen, kunnen andere omstandigheden dan een formele kennisgeving van dat besluit, zoals een e-mail van die adressaat waaruit blijkt dat hij naar behoren kennis heeft genomen van het besluit, een dergelijk bewijs vormen.

(cf. punten 41‑44)

Referentie:

Hof: 15 juni 1976, Jänsch/Commissie, 5/76, Jurispr. blz. 1027, punt 10; 5 juni 1980, Belfiore/Commissie, 108/79, Jurispr. blz. 1769, punt 7

Gerecht van eerste aanleg: 8 juni 1993, Fiorani/Parlement, T‑50/92, Jurispr. blz. II‑555, punt 16; 3 juni 1997, H/Commissie, T‑196/95, JurAmbt. blz. I‑A‑133 en II‑403, punten 32‑35; 27 september 2002, Di Pietro/Rekenkamer, T‑254/01, JurAmbt. blz. I‑A‑177 en II‑929, punten 25‑27

Gerecht voor ambtenarenzaken: 20 april 2007, L/EMEA, F‑13/07, JurAmbt. blz. I‑A‑1‑0000 en II‑A‑1‑0000, punten 29‑32; 25 april 2007, Lebedef-Caponi/Commissie, F‑71/06, JurAmbt. blz. I‑A‑1‑0000 en II‑A‑1‑0000, punt 34

2. Uit de bewoordingen van artikel 50, laatste alinea, van het Statuut blijkt duidelijk dat de ambtenaar die een ambt bekleedde van de rang A 1 of A 2 en die om redenen van dienstbelang van dat ambt is ontheven, recht heeft op pensioen zonder dat de in artikel 9 van bijlage VIII bij het nieuwe Statuut bedoelde verlaging wordt toegepast, mits hij na afloop van het tijdvak waarin hij recht op de in artikel 50 bedoelde vergoeding had, de leeftijd van 55 jaar heeft bereikt.

Een letterlijke uitlegging van de laatste alinea van artikel 50 is te meer geboden daar, enerzijds, de betrokken bepaling een afwijking inhoudt van de algemene regels voor het berekenen van een ouderdomspensioen en dus restrictief moet worden uitgelegd, en, anderzijds, bepalingen die recht geven op financiële uitkeringen, strikt moeten worden uitgelegd.

(cf. punten 62, 64 en 65)

Referentie:

Gerecht van eerste aanleg: 18 september 2003, Lebedef e.a./Commissie, T‑221/02, JurAmbt. blz. I‑A‑211 en II‑1037, punt 38, en de aangehaalde rechtspraak; 16 december 2004, Pappas/Commissie, T‑11/02, JurAmbt. blz. I‑A‑381 en II‑1773, punt 53

Gerecht voor ambtenarenzaken: 14 december 2006, André/Commissie, F‑10/06, JurAmbt. blz. I‑A‑1‑183 en II‑A‑1‑755, punten 34‑36
Samenvatting (ambtenarenzaken)



Samenvatting (ambtenarenzaken)

Samenvatting

Ambtenaren – Vergelijkend onderzoek – Vergelijkend onderzoek op grondslag van schriftelijke bewijsstukken en examens – Toelatingsvoorwaarden – Overgelegde diploma’s of aangetoonde beroepservaring

(Ambtenarenstatuut, bijlage III, art. 1 en 5)

Het is de verantwoordelijkheid van de jury van een vergelijkend onderzoek op de grondslag van schriftelijke bewijsstukken en examens om van geval tot geval te beoordelen, of de overgelegde diploma’s of de vermelde beroepservaring van elke sollicitant van het niveau zijn dat het Statuut en de aankondiging van vergelijkend onderzoek verlangen. Ofschoon zij gebonden is aan de tekst van de aankondiging van vergelijkend onderzoek zoals die is bekendgemaakt, beschikt de jury in dat verband over een ruime beoordelingsvrijheid en moet de gemeenschapsrechter zich ertoe beperken, te onderzoeken of bij het gebruik van die vrijheid geen kennelijke fout is gemaakt.

(cf. punten 34 en 35)

Referentie:

Gerecht van eerste aanleg: 11 februari 1999, Mertens/Commissie, T‑244/97, JurAmbt. blz. I‑A‑23 en II‑91, punt 44; 13 maart 2002, Bal/Commissie, T‑139/00, JurAmbt. blz. I‑A‑33 en II‑139, punt 35; 28 november 2002, Pujals Gomis/Commissie, T‑332/01, JurAmbt. blz. I‑A‑233 en II‑1155, punten 39‑41; 11 mei 2005, De Stefano/Commissie, T‑25/03, JurAmbt. blz. I‑A‑125 en II‑573, punt 34

Gerecht voor ambtenarenzaken: 11 juli 2006, Tas/Commissie, F‑12/05, JurAmbt. blz. I‑A‑1‑79 en II‑A‑1‑285, punten 39 en 43
Samenvatting (ambtenarenzaken)



Samenvatting (ambtenarenzaken)

Samenvatting

1. Procedure – Inleidend verzoekschrift – Vormvereisten – Geen overlegging van bestreden besluit

(Statuut van het Hof van Justitie, art. 21; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg, art. 44, leden 3 tot en met 6)

2. Ambtenaren – Bevordering – Voorwaarden – Bewijs van vermogen om in derde taal te werken

(Ambtenarenstatuut, art. 45, lid 2; bijlagen III, art. 7, en XIII, art. 11)

1. Wanneer de griffier een verzoeker die het bestreden besluit niet bij zijn verzoekschrift heeft gevoegd, in tegenstelling tot artikel 44, lid 6, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg, niet heeft verzocht dit verzuim te herstellen, kan de gemeenschapsrechter hem die mogelijkheid van herstel niet ontnemen door het beroep niet-ontvankelijk te verklaren, op grond dat niet is voldaan aan de voorwaarden van artikel 44, lid 4, van het Reglement voor de procesvoering.

(cf. punt 21)

Referentie:

Gerecht voor ambtenarenzaken: 5 november 2008, Avanzata e.a./Commissie, F‑48/06, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie, punten 49 en 50

2. Artikel 45, lid 2, van het Statuut, in de versie voortvloeiende uit verordening nr. 723/2004 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren en van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden, dat bepaalt dat de ambtenaar vóór zijn eerste bevordering moet aantonen dat hij in staat is om in een derde taal te werken, geldt pas vanaf de inwerkingtreding van de gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen welke in onderling overleg door de instellingen worden vastgesteld.

Daar de wetgever de toepassing van artikel 45, lid 2, volgens artikel 11 van bijlage XIII bij het Statuut in elk geval heeft uitgesloten voor bevorderingen die vóór 1 mei 2006 zijn ingegaan, kan dit artikel niet worden toegepast vóór de inwerkingtreding van die gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen onder de door de wetgever vereiste voorwaarden, namelijk de garantie dat dit artikel in de verschillende instellingen op dezelfde wijze wordt toegepast en dat deze nieuwe statutaire verplichting de mogelijkheid inhoudt dat de ambtenaren toegang krijgen tot een opleiding in een derde taal. Een instelling kan dit artikel van het Statuut dus niet toepassen volgens de door haar alleen vastgestelde modaliteiten.

(cf. punten 35‑38)
Samenvatting (ambtenarenzaken)



Samenvatting (ambtenarenzaken)

Samenvatting

1. Ambtenaren – Beoordeling – Loopbaanontwikkelingsrapport – Rechterlijke toetsing – Grenzen

(Ambtenarenstatuut, art. 43)

2. Ambtenaren – Beoordeling – Loopbaanontwikkelingsrapport – Motiveringsplicht – Omvang

(Ambtenarenstatuut, art. 43)

1. Het Gerecht kan zijn oordeel niet in de plaats stellen van dat van degenen die het werk van de beoordeelde moeten waarderen. De gemeenschapsinstellingen beschikken immers over een ruime beoordelingsvrijheid om het werk van hun ambtenaren te beoordelen. Waardeoordelen die in een beoordelingsrapport over een ambtenaar worden uitgebracht, zijn niet vatbaar voor controle door de rechter; deze kan zich slechts uitspreken over eventuele vormgebreken, over kennelijke feitelijke fouten in de beoordeling door de administratie en over eventueel misbruik van bevoegdheid.

(cf. punt 39)

Referentie:

Gerecht van eerste aanleg: 13 juli 2006, Andrieu/Commissie, T‑285/04, JurAmbt. blz. II‑A‑2‑775, punt 99; 12 september 2007, Combescot/Commissie, T‑249/04, JurAmbt. blz. I‑A‑2‑0000 en II‑A‑2‑0000, punt 78

2. In bepaalde situaties moet bijzondere zorg aan de motivering van het loopbaanontwikkelingsrapport worden besteed, met name wanneer de beoordelaar in beroep afwijkt van de aanbevelingen van het paritair beoordelingscomité, wanneer het loopbaanontwikkelingsrapport minder gunstige beoordelingen bevat dan een voorafgaand rapport dan wel wanneer het te laat is opgesteld en de beoordelaar niet langer de hiërarchieke meerdere is die gedurende de te beoordelen periode in dienst was.

(cf. punt 47)

Referentie:

Gerecht van eerste aanleg: 30 september 2004, Ferrer de Moncada/Commissie, T‑16/03, JurAmbt. blz. I‑A‑261 en II‑1163, punten 49, 50, 53 en 54; Combescot/Commissie, reeds aangehaald, punt 84
ARREST VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN

(Tweede kamer)

13 december 2007

Zaak F‑130/05

Carlos Alberto Soares

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Openbare dienst – Ambtenaren – Reconstructie van loopbaan – Ontbreken van beoordelingsrapport – Vergelijking van verdiensten – Verzoek uit hoofde van artikel 90, lid 1, van Statuut – Ontvankelijkheid van beroep – Nieuw en wezenlijk feit”

Betreft: Beroep, ingesteld krachtens de artikelen 236 EG en 152 EA en strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende afwijzing van verzoekers verzoek tot verkrijging van een reconstructie van loopbaan.

Beslissing: Het beroep wordt verworpen. Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

Samenvatting

Ambtenaren – Beroep – Voorafgaande administratieve klacht – Termijnen

(Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91)

Een ambtenaar kan alleen, door bij het tot aanstelling bevoegd gezag een verzoek als bedoeld in artikel 90, lid 1, van het Statuut in te dienen, voor zichzelf de mogelijkheid creëren om een klacht in te dienen en beroep in te stellen tegen een besluit dat bij het verstrijken van de in het Statuut genoemde termijnen definitief is geworden, wanneer zich voor de indiening van het verzoek een nieuw en wezenlijk feit heeft voorgedaan.

De opstelling, na afloop van de betrokken bevorderingsronde, van zijn beoordelingsrapport, kan in dit verband niet een nieuw en wezenlijk feit vormen op grond waarvan een ambtenaar een definitief geworden besluit tot weigering van bevordering kan betwisten, wanneer hij ervan op de hoogte was dat dit rapport niet was opgesteld en derhalve niet in aanmerking kon worden genomen bij die bevorderingsronde. Daar een besluit tot weigering van bevordering zelfs bij ontbreken van een beoordelingsrapport kan worden betwist, staat er immers niets aan in de weg dat de betrokkene een klacht tegen dat besluit indient, zich daarbij baserend op het feit dat hij door de niet-opstelling van zijn beoordelingsrapport is benadeeld.

(cf. punten 52, 57, 58 en 60)

Referentie:

Hof: 26 september 1985, Valentini/Commissie, 231/84, Jurispr. blz. 3027, punt 14

Gerecht van eerste aanleg: 22 september 1994, Carrer e.a./Hof van Justitie, T‑495/93, JurAmbt. blz. I‑A‑201 en II‑651, punt 20; 26 oktober 2000, Verheyden/Commissie, T‑138/99, JurAmbt. blz. I‑A‑219 en II‑1001, punt 43; 29 april 2002, Hilden/Commissie, T‑70/98, JurAmbt blz. I‑A‑57 en II‑265, punt 39
Beschikking van de president van het Gerecht van 3 maart 2022 — Esedra / Parlement

(Zaak T-46/22 R)

(“Kort geding - Overheidsopdrachten voor dienstverlening - Kinderopvangdiensten - Verzoek om voorlopige maatregelen - Geen spoedeisendheid”)

(2022/C 171/55)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Esedra SRL (Brussel, België) (vertegenwoordiger: M. Vastmans, advocaat)

Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: P. Pencheva en M. Kazek, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU tot opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van het Parlement van 26 november 2021 waarbij de overheidsopdracht voor dienstverlening “Volledig beheer van de voorziening voor kinderopvang in het Europees Parlement in Brussel, gelegen in de Wayenbergstraat” aan een andere inschrijver is gegund en verzoeksters inschrijving is afgewezen, en voorts tot het gelasten dat het Parlement de nodige maatregelen neemt om de gevolgen van het gunningsbesluit of van de overeenkomst die na dat besluit is gesloten, op te schorten.

Dictum

1) Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
3)

De EIB wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de vereniging “Terra Mia Amici No TAP”.
2)

Hangzhou Dingsheng Industrial Group Co., Ltd, Dingheng New Materials Co., Ltd en Thai Ding Li New Materials Co., Ltd worden verwezen in de kosten.
Beschikking van het Gerecht van 25 maart 2022 — Alcogroup en Alcodis / Commissie

(Zaak T-691/21) (1)

(“Beroep tot nietigverklaring - Mededinging - Schikkingsprocedure - Brief van de Commissie waarin een onderneming wordt verzocht haar belangstelling te tonen voor de hervatting van een schikkingsprocedure - Handeling waartegen geen beroep kan worden ingesteld - Voorbereidende handeling - Tussenhandeling - Niet-ontvankelijkheid”)

(2022/C 222/50)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: Alcogroup (Brussel, België), Alcodis (Brussel) (vertegenwoordigers: P. de Bandt, C. Binet en M. Nuytten, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Berghe, T. Baumé en F. Jimeno Fernández, gemachtigden)

Voorwerp

Met hun beroep krachtens artikel 263 VWEU, dat op 27 oktober 2021 ter griffie van het Gerecht is neergelegd, vorderen verzoeksters nietigverklaring van de brief van de Europese Commissie van 17 september 2021, waarbij de Commissie hen heeft verzocht om haar binnen twee weken in kennis te stellen van hun eventuele belangstelling voor de hervatting van een schikkingsprocedure in de zin van artikel 10 bis van verordening (EG) nr. 773/2004 van de Commissie van 7 april 2004 betreffende procedures van de Commissie op grond van de artikelen [101 en 102 VWEU] (PB 2004, L 123, blz. 18), zoals gewijzigd, met betrekking tot een mogelijke schending van artikel 101 VWEU die zij met andere ondernemingen zouden hebben begaan.

Dictum

1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

2) Alcogroup en Alcodis worden verwezen in de kosten.

(1) PB C 513 van 20.12.2021.
Beschikking van het Gerecht van 11 februari 2022 — Calrose Rice/EUIPO — Ricegrowers (Sunwhite)

(Zaak T-459/21) (1)

(“Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Sunwhite - Ouder nationaal beeldmerk Sunwhite - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 - Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is”)

(2022/C 148/34)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Calrose Rice (Sofia, Bulgarije) (vertegenwoordiger: H. Raychev, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Hamel en J. Crespo Carrillo, gemachtigden)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Ricegrowers Ltd (Leeton, New South Wales, Australië) (vertegenwoordigers: C. Menebröcker en C. Böhmer, advocaten)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 4 juni 2021 (zaak R 2465/2020-4) inzake een oppositieprocedure tussen Ricegrowers en Calrose Rice

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) Calrose Rice wordt verwezen in de kosten van de onderhavige procedure.

(1) PB C 382 van 20.9.2021.