Ofschoon een kandidaat van een vergelijkend onderzoek zich in het kader van een beroep gericht tegen een besluit tot niet-plaatsing op de reservelijst mag beroepen op onregelmatigheden tijdens het verloop van een vergelijkend onderzoek, daaronder begrepen die welke kunnen worden veroorzaakt door de tekst van de aankondiging van het vergelijkend onderzoek, en mede in de leidraad die integrerend deel uitmaakt van die aankondiging, neemt dit niet weg dat bij gebreke van een nauw verband tussen de motivering van het bestreden besluit en de grief ontleend aan de onwettigheid van de aankondiging van het vergelijkend onderzoek, of van de leidraad die daarvan deel uitmaakt, waartegen niet tijdig is opgekomen, die grief niet-ontvankelijk moet worden verklaard.

In het kader van een vergelijkend onderzoek dat betrekking heeft op twee afzonderlijke gebieden is er geen sprake van schending van het beginsel van gelijke behandeling wanneer de jury voor één van die gebieden een hoger aantal geslaagde kandidaten op de lijst plaatst dan de beschikbare plaatsen, terwijl zij niet hetzelfde doet voor het door de betrokken kandidaat gekozen gebied. Daar die kandidaat ervoor heeft gekozen om zich aan te melden voor één van de gebieden van het vergelijkend onderzoek, bevond hij zich niet in dezelfde situatie als de kandidaten van het andere gebied en kan hij geen argument aanvoeren ontleend aan schending van het beginsel van gelijke behandeling.

Er is sprake van schending van het beginsel van gelijke behandeling wanneer twee groepen personen waarvan de feitelijke en de rechtssituatie niet wezenlijk verschillen, verschillend worden behandeld of wanneer verschillende situaties op dezelfde wijze worden behandeld. De eerbiediging van het beginsel van gelijke behandeling moet bovendien te verenigen zijn met de eerbiediging van het legaliteitsbeginsel, dat meebrengt dat niemand zich ten eigen voordele kan beroepen op een onwettigheid waarvan anderen hebben kunnen profiteren.

Op grond van artikel 102, lid 2, van zijn Reglement voor de procesvoering kan het Gerecht voor ambtenarenzaken de in het gelijk gestelde partij verwijzen in haar eigen kosten en in die van de wederpartij indien dit gerechtvaardigd lijkt wegens haar houding, daaronder begrepen haar houding vóór het instellen van het beroep. In dit verband kan de verwijzing van de instelling in de kosten worden gerechtvaardigd door haar gebrek aan vlijt tijdens de precontentieuze procedure.

Artikel 102, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering moet worden toegepast wanneer het besluit tot afwijzing van een verzoek om herziening van een kandidaat van een algemeen vergelijkend onderzoek niet binnen een redelijke termijn is genomen, maar bijna zesenhalve maand na de ontvangst van het verzoek door het Europees Bureau voor personeelsselectie en meer dan vijf maanden na de bekendmaking van de reservelijst van het vergelijkend onderzoek, daar de kandidaat zonder acceptabele rechtvaardiging in een situatie van onzekerheid heeft verkeerd over de mogelijkheid dat zijn naam op de reservelijst werd geplaatst indien het verzoek om herziening was ingewilligd.

(cf. punten 103 en 107‑109)

Gerecht voor ambtenarenzaken: beschikking van 5 juli 2011, Coedo Suárez/Raad, F‑73/10, EU:F:2011:102, punt 47