ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
—

Tweede middel, gebaseerd op nalatige handelingen door de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad en de Europese Commissie, bestaande in het aanvaarden en goedkeuren van de afwikkeling van de Banco Popular Español zonder overeenkomstig de Europese regelgeving te hebben geverifieerd en gecontroleerd of was voldaan aan de vereisten en voorwaarden voor toepassing van dit afwikkelingsmechanisme, en in het, nadat die goedkeuring eenmaal was verleend, niet in acht nemen van de Europese regelgeving betreffende de afwikkelingsprocedure of de rechten van de houders van aandelen en/of deelnemingen in de Banco Popular Español.
—

De motivering voor verzoeksters plaatsing op de lijst bevat een aantal termen die niet zijn gedefinieerd in de bestreden handelingen of in de rechtspraak. Om die reden is hun betekenis voor verzoekster onduidelijk en kan zij die niet ondubbelzinnig begrijpen en bepalen hoe zij moet omgaan met de maatregelen die de Raad tegen haar heeft genomen.
Beroep ingesteld op 20 juli 2022 — QQ/Commissie

(Zaak T-461/22)

(2022/C 368/45)

Procestaal: Portugees

Partijen

Verzoekende partij: QQ (vertegenwoordigers: S. Gemas Donário en S. Soares, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— Nietigverklaring van besluit C(2020) 8550 final van de Commissie van 4 december 2020 betreffende steunregeling SA.21259 (2018/C) (ex 2018/NN) door Portugal ten uitvoer gelegd ten gunste van de vrijhandelszone van Madeira (Zona Franca da Madeira, ZFM) — Regeling III.

— Verwijzing van de Commissie in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zes middelen aan.

Eerste middel: onjuiste beoordeling van de vraag of is voldaan aan de voorwaarden voor verenigbaarheid van regeling III voor de Zona Franca da Madeira (hierna: “ZFM”), met name wat betreft de oorsprong van de winsten en de creatie en het behoud van banen in de regio.

Tweede middel: ongerechtvaardigde vertraging van de Commissie bij de wijziging van de opeenvolgende versies van de ZFM-regeling met betrekking tot het criterium voor de berekening van het aantal gecreëerde/behouden banen.

Derde middel: schending van de motiveringsplicht, aangezien in het vastgestelde besluit niet voldoende wordt uiteengezet wat moet worden verstaan onder banen in de ZFM en activiteit die daadwerkelijk en concreet op Madeira wordt uitgeoefend.

Vierde middel: schending van het recht op een eerlijk proces en van het beginsel van gelijke wapens, gelet op de vertraging waarmee de Commissie de onderdelen van de rechtsregeling inzake de ZFM heeft gecorrigeerd en de korte termijn die aan de verzoekende partij is verleend om haar rechten van verdediging uit te oefenen.

Vijfde middel: schending van het gewettigd vertrouwen doordat de Commissie laat is opgetreden en gelet op de inhoud van het bestreden besluit.

Zesde middel: schending van het rechtszekerheidsbeginsel, aangezien de Commissie laat heeft gehandeld en de voor een bepaalde programmeringsperiode geldende staatssteunregeling is gewijzigd.
—

verdere contractuele vertragingsrente, tegen het jaarlijkse tarief dat gelijk is aan het hoogste van de volgende tarieven (voor elke opeenvolgende periode van één maand): (i) het tarief dat gelijk is aan het Euribor-tarief vermeerderd met 2 % (200 basispunten) [met uitzondering van betalingen in USD, waarvoor een tarief gelijk aan het Libor-tarief vermeerderd met 2 % (200 basispunten) geldt] of (ii) het vaste tarief volgens artikel 3.01 vermeerderd met 0,25 % (25 basispunten), tot de datum van betaling;
Beroep ingesteld op 20 juli 2022 — QN/Commissie

(Zaak T-464/22)

(2022/C 368/46)

Procestaal: Portugees

Partijen

Verzoekende partij: QN (vertegenwoordigers: S. Gemas Donário en S. Soares, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— Nietigverklaring van besluit C(2020) 8550 final van de Commissie van 4 december 2020 betreffende steunregeling SA.21259 (2018/C) (ex 2018/NN) door Portugal ten uitvoer gelegd ten gunste van de vrijhandelszone van Madeira (Zona Franca da Madeira, ZFM) — Regeling III.

— Verwijzing van de Commissie in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zes middelen aan.

Eerste middel: onjuiste beoordeling van de vraag of is voldaan aan de voorwaarden voor verenigbaarheid van regeling III voor de Zona Franca da Madeira (hierna: “ZFM”), met name wat betreft de oorsprong van de winsten en de creatie en het behoud van banen in de regio.

Tweede middel: ongerechtvaardigde vertraging van de Commissie bij de wijziging van de opeenvolgende versies van de ZFM-regeling met betrekking tot het type arbeidsovereenkomst, het criterium voor de berekening van het aantal gecreëerde/behouden banen en de locatie van de banen.

Derde middel: schending van de motiveringsplicht, aangezien in het vastgestelde besluit niet voldoende wordt uiteengezet wat moet worden verstaan onder banen in de ZFM en activiteit die daadwerkelijk en concreet op Madeira wordt uitgeoefend.

Vierde middel: schending van het recht op een eerlijk proces en van het beginsel van gelijke wapens, gelet op de vertraging waarmee de Commissie de onderdelen van de rechtsregeling inzake de ZFM heeft gecorrigeerd en de korte termijn die aan de verzoekende partij is verleend om haar rechten van verdediging uit te oefenen.

Vijfde middel: schending van het gewettigd vertrouwen doordat de Commissie laat is opgetreden en gelet op de inhoud van het bestreden besluit.

Zesde middel: schending van het rechtszekerheidsbeginsel, aangezien de Commissie laat heeft gehandeld en de voor een bepaalde programmeringsperiode geldende staatssteunregeling is gewijzigd.
—

vast te stellen dat de Europese Centrale Bank (ECB), vertegenwoordigd door haar president, Christine Lagarde, niet-contractueel aansprakelijk is: a) omdat de ECB een waardevermindering heeft veroorzaakt van de financiële effecten die eigendom zijn van Vincenzo D’Agostino en bekend zijn onder de naam SI FTSE.COPERP, waardoor D’Agostino een verlies heeft geboekt ten belope van de totale waarde van het geïnvesteerde kapitaal, gelijk aan 450 596,28 EUR, aangezien Christine Lagarde op 12 maart 2020, in haar hoedanigheid van president van de ECB, door het uitspreken van de beroemde zin “Wij zijn hier niet om de spreads te verminderen, dat is niet de taak van de ECB”, een aanzienlijke daling had veroorzaakt van de waarde van effecten op alle beurzen in de wereld en met 16,92 % op de beurs van Milaan, gekwantificeerd in een percentage dat nooit eerder in de geschiedenis van die instelling is voorgekomen, en van de andere beurzen in de wereld, door in een persconferentie aan de hele wereld mee te delen dat de ECB niet langer de waarde zou ondersteunen van effecten die zijn uitgegeven door landen die in moeilijkheden verkeren, en aldus mee te delen dat het monetaire beleid dat de ECB heeft gevoerd toen zij werd voorgezeten door Mario Draghi, die in november 2019 zijn mandaat had beëindigd, volledig zou worden gewijzigd; b) omdat zij door dit gedrag, en als gevolg van de bovenvermelde duizelingwekkende daling van de beursindex van Milaan, de waardevermindering van verzoekers vermogen heeft veroorzaakt; c) omdat zij, als gevolg van de aanzienlijke en significante vermindering van de waarde van verzoekers activa, waardoor deze, ter compensatie van deze vermindering van activa, in zijn hoedanigheid van borg van de vennootschap Dafin Srl voor de kredietlijn die door de Banca Fideuram SpA aan deze vennootschap was toegekend, verplicht was het opgenomen gedeelte van deze kredietlijn terug te betalen door op korte termijn de nodige fondsen te verwerven via de verkoop van andere effecten die hij bezat, waardoor hij een verlies van 2 534 422,16 EUR heeft geleden in 2020 en nog eens 336 517,30 EUR in de periode van 1 januari 2021 tot 15 april 2021, en derhalve een totaal kapitaalverlies van 2 870 939,30 EUR; e) omdat zij vermogensschade door gederfde winst ten bedrage van 1 013 074,00 EUR heeft veroorzaakt; f) omdat zij dientengevolge een totaalbedrag van 4 334 609,28 EUR aan vermogensschade heeft veroorzaakt.
—

de Europese Commissie in de zin van artikel 88, leden 1 en 2, en artikel 89, lid 3, onder d), van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht gelasten de brief van 28 juni 2006 waarbij de Portugese autoriteiten de Commissie overeenkomstig artikel 108, lid 3, VWEU in kennis stelden van de ontwerpmaatregel “Regeling III”, met inbegrip van alle aan die brief gehechte documenten, over te leggen, teneinde deze toe te voegen aan het dossier;
C 311/22

Beroep ingesteld op 4 juli 2022 — Banque postale / GAR

(Zaak T-394/22)

(2022/C 311/26)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: La Banque postale (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi en M. Dalon, advocaten)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR)

Conclusies

— besluit nr. SRB/ES/2022/18 van 11 april 2022 betreffende de berekening van de vooraf aan het GAF te betalen bijdragen voor 2022 overeenkomstig artikel 263 VWEU nietig verklaren voor zover dit besluit van toepassing is op verzoekster;

— de volgende bepalingen van de GAM-verordening (1), de uitvoeringsverordening (2) en de gedelegeerde verordening (3) overeenkomstig artikel 277 VWEU niet-toepasselijk verklaren: — artikelen 69, leden 1 en 2, en artikel 70, lid 1, en lid 2, onder a) en b), van de GAM-verordening; — artikelen 4, lid 2, en de artikelen 5, 6, 7 en 20 van de gedelegeerde verordening alsook bijlage I bij deze verordening; — artikel 4 van de uitvoeringsverordening;

— verweerder verwijzen in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster acht middelen aan die in wezen identiek zijn aan of vergelijkbaar zijn met de middelen die zijn aangevoerd in zaak T-391/22, Société générale e.a./GAR.

(1) Verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds en tot wijziging van verordening (EU) nr. 1093/2010 (PB 2014, L 255, blz. 1).

(2) Uitvoeringsverordening (EU) 2015/81 van de Raad van 19 december 2014 tot vaststelling van eenvormige voorwaarden voor de toepassing van verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad wat vooraf te betalen bijdragen aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds betreft PB 2015, L 15, blz. 1).

(3) Gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 van de Commissie van 21 oktober 2014 tot aanvulling van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van wat de vooraf te betalen bijdragen aan afwikkelingsfinancieringsregelingen betreft (PB 2015, L 11, blz. 44).
1.

Eerste middel: artikel 2, lid 1, onder g), van besluit 2014/145/GBVB van de Raad van 17 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen met betrekking tot acties die de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Oekraïne ondermijnen of bedreigen (3), zoals gewijzigd bij besluit (GBVB) 2022/329 van de Raad van 25 februari 2022 tot wijziging van besluit 2014/145/GBVB betreffende beperkende maatregelen met betrekking tot acties die de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Oekraïne ondermijnen of bedreigen (4), en artikel 3, lid 1, onder g), van verordening (EU) nr. 269/2014 van de Raad van 17 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen met betrekking tot acties die de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Oekraïne ondermijnen of bedreigen (5), zoals gewijzigd bij verordening (EU) 2022/330 van de Raad van 25 februari 2022 tot wijziging van verordening (EU) nr. 269/2014 betreffende beperkende maatregelen met betrekking tot acties die de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Oekraïne ondermijnen of bedreigen (6), zijn onrechtmatig en in strijd met het evenredigheidsbeginsel, het rechtszekerheidsbeginsel en het gelijkheidsbeginsel.
4.

Vierde middel: verzoeksters recht van verdediging en haar recht op een eerlijk proces zijn geschonden, aangezien zij niet in staat is gesteld om vóór de vaststelling van de bestreden beperkende maatregelen te worden gehoord en derhalve haar recht van verdediging, waaronder haar recht op een eerlijk proces, dat met name wordt gewaarborgd door artikel 6, lid 3, van het Europees Verdrag voor de rechten van de mens en artikel 48, lid 2, van het Handvest van de grondrechten, niet naar behoren heeft kunnen uitoefenen. Indien een dergelijke voorafgaande hoorzitting tijdig had plaatsgevonden, had verzoekster de Raad in kennis kunnen stellen van haar mededeling van 13 november 2021 aan de EU-Commissie en de stopzetting van haar activiteiten in Minsk.
1.

Eerste middel: exceptie van onwettigheid van artikel 77, lid 1, en artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: “Statuut”). Ter onderbouwing van de onrechtmatigheid van voormelde bepalingen stelt verzoekster dat een ambtenaar of functionaris op het moment van zijn pensionering en niet daarvoor een duidelijke keuze moet kunnen maken over de overdracht van zijn nationale pensioenrechten aan de Europese regeling. De toepassing van de huidige regel leidt tot een verschil in behandeling ten opzichte van een ambtenaar die hetzij zijn hele loopbaan binnen de Europese regeling heeft vervuld, hetzij in dienst van de Europese instellingen is getreden zonder overdracht van de pensioenrechten die hij eerder in de pensioenregeling van een lidstaat had verworven. Haars inziens leiden de onrechtmatige bepalingen tot schending van het verbod van discriminatie.
1.

Met haar eerste middel stelt de verzoekende partij dat er geen rechtsgrond is om de vaststellingen van de Commissie aan te merken als vaststellingen die zijn gedaan in het kader van essentiële controles, alsook dat inbreuk is gemaakt op het rechtszekerheidsbeginsel en dat de motivering gebrekkig is.
2.

Kennelijke beoordelingsfout en schending van de criteria voor plaatsing op een lijst zoals vastgesteld in artikel 1, lid 1, en artikel 2, lid 1, van besluit 2014/145/GBVB van de Raad van 17 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen met betrekking tot acties die de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Oekraïne ondermijnen of bedreigen, alsmede in artikel 3, lid 1, van verordening (EU) nr. 269/2014 van de Raad van 17 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen met betrekking tot acties die de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Oekraïne ondermijnen of bedreigen.
—

nietigverklaring krachtens artikel 263, lid 4, VWEU van het besluit van de Europese Centrale Bank (ECB) [ECB-SSM-2022-IT-7 (QLF-2021-0155)] van 23 maart 2022 (vervat in één handeling of in meerdere handelingen), waarbij de ECB de bank Sparkasse en de stichting Sparkasse toestemming heeft verleend om (i) een gekwalificeerde deelneming van meer dan 10 % van het kapitaal en de stemrechten in CiviBank te verwerven en te behouden; (ii) de bovenvermelde drempel te overschrijden en rechtstreeks een controlerende deelneming in CiviBank te verwerven, na en als gevolg van de vrijwillige en totale overnamebiedingen die op 9 december 2021 op de markt zijn aangekondigd overeenkomstig de artikelen 4 en 6 van verordening (EU) nr. 1024/2013 (1) van de Raad van 15 oktober 2013, de artikelen 19, 22, 53 en 67 van de Italiaanse geconsolideerde bankwet en de bijbehorende uitvoeringsverordeningen;
—

krachtens artikel 263 VWEU, besluit (GBVB) 2022/307 van de Raad van 24 februari 2022 tot wijziging van besluit 2012/642/GBVB betreffende beperkende maatregelen met het oog op de situatie in Belarus (PB 2022, L 46, blz. 97) en uitvoeringsverordening (EU) 2022/300 van de Raad van 24 februari 2022 tot uitvoering van artikel 8 bis van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Belarus (PB 2022, L 46, blz. 3) nietig verklaren voor zover zij verzoekster betreffen;
2.

Tweede middel: de uitsluitingsgrond in artikel 4, lid 2, tweede streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001 staat niet in de weg aan verzoekers recht op toegang. Deze uitsluitingsgrond is beperkt in de tijd en geldt alleen voor hangende gerechtelijke procedures en lopende besprekingen. De in België lopende procedure (met nummer 2021/48/C) tegen AstraZeneca ziet op een totaal andere situatie en is reeds afgesloten met de uitspraak van 18 juni 2021.
1.

Eerste middel: de Raad heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door zich te baseren op de feitelijk onjuiste motieven in de bestreden maatregelen om verzoekster op de lijst te plaatsen. Dit geldt des te meer nu verzoekster in feite zelf de Raad gedetailleerde informatie heeft verschaft ter weerlegging van de motieven die aan haar eerdere plaatsing op de lijst ten grondslag liggen, aangezien zij op de hoogte was van de publicatie van valse nieuwsberichten die dergelijke informatie bevatten.
Beroep ingesteld op 28 januari 2022 — Rivière / Parlement en ID

(Zaak T-54/22)

(2022/C 158/12)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Jérôme Rivière (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: B. Kuchukian, advocaat)

Verwerende partijen: Europees Parlement en fractie Identiteit en Democratie (ID)

Conclusies

— de twee besluiten, namelijk het besluit tot voorlopige schorsing van 21 januari 2022, en het besluit tot uitsluiting van 25 januari 2022, nietig verklaren;

— de onmiddelijke opschorting van deze twee besluiten gelasten.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van het beroep tot nietigverklaring van, ten eerste, het besluit van 21 januari 2022 van het bureau van de fractie Identiteit en Democratie (ID) waarbij hij voor twee maanden uit de fractie is geschorst, en, ten tweede, het besluit van 25 januari 2022 van de fractie Identiteit en Democratie (ID) waarbij hij uit de fractie is uitgesloten, betoogt verzoeker dat deze besluiten in formeel opzicht niet in overeenstemming met de elementaire procedure in tuchtzaken zijn vastgesteld en dat zij, wat de grond van de zaak betreft, geen geldige grondslag hebben.
—

verwijzing van het EUIPO en interveniënte in hun eigen kosten en in verzoeksters kosten voor de onderhavige procedure en voor de procedures in eerste aanleg en in beroep.
—

In de eerste plaats stellen verzoekende partijen dat de Europese Commissie bij de vaststelling van de waarde van de verkopen voor de berekening van het basisbedrag van de hen op te leggen geldboete, ten onrechte rekening heeft gehouden met de waarde van de verkopen in de gehele EER. In de tweede plaats vinden verzoeken partijen het ongerechtvaardigd dat de Europese Commissie in casu een percentage van 18 % van de waarde van de verkopen heeft toegepast. Verder heeft de Europese Commissie Conserve Italia een deelnemingsperiode ten laste gelegd die overeenkomt met de gehele duur van de inbreuk, waarbij zij buiten beschouwing heeft gelaten dat haar deelname aan elke overeenkomst veel beperkter was en geenszins ononderbroken, aangezien de uitvoering van de overeenkomsten verschillende keren is onderbroken.
—

verwijzing van het EUIPO en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten van de procedure en in de kosten van verzoekende partijen.
—

voor het geval dat het Gerecht dit beroep zou verwerpen — gelet op de vele in de loop der tijd door het PMO begane onregelmatigheden, het feit dat “de belastingvermindering niet eenvoudig kan worden waargenomen op een loonstrook”, de door het PMO aan verzoeker gedane toezeggingen, de erkenning door de administratie dat verzoeker te goeder trouw was, en het feit dat verzoeker (die geen enkele reden had om zich vragen te stellen bij de hoogte van zijn salaris) gedurende de betreffende jaren financiële verbintenissen is aangegaan die evenredig zijn met de hoogte van zijn salaris (zoals een hypothecaire lening voor de aankoop van een woning voor zijn familie) — is verzoeker van mening dat het Gerecht om redenen van billijkheid, op grond van artikel 135 van het Reglement voor de procesvoering, de Commissie ten minste behoort te verwijzen in haar eigen kosten en in de kosten van verzoeker.
4.

Vierde middel: verweerster heeft kennelijke beoordelingsfouten gemaakt, is haar motiveringsplicht niet nagekomen en heeft het recht op behoorlijk bestuur geschonden, door vierkant triplex en multiplex op te nemen in de omschrijving van het betrokken product. Subsidiair wordt betoogd dat verweerster kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt, haar motiveringsplicht niet is nagekomen en het recht op behoorlijk bestuur alsmede artikel 3, leden 2 en 6, van de basisverordening heeft geschonden, door vierkant triplex en multiplex niet afzonderlijk te onderzoeken uit het oogpunt van schade en oorzakelijk verband.
—

Eerste middel: schending van het beginsel van beperking van de doeleinden van verwerking van gegevens en van het legaliteitsbeginsel. Om de persoonsgegevens die zijn opgenomen op verzoekers’ digitale COVID-certificaten van de EU, te kunnen gebruiken om hun toegang te verlenen tot de gebouwen van het Parlement, is volgens de wet immers vereist dat zij met dat doel zijn verzameld. Bij gebreke van een rechtsgrondslag op grond waarvan de verwerking van medische gegevens betreffende vaccinatie, tests of herstel uitdrukkelijk wordt toegestaan voor de verlening van toegang tot het werk of parlementaire vergaderingen, mocht het bureau van het Parlement in geen geval een dergelijke verwerking van gegevens toestaan, en al helemaal niet via een norm die geen wet is in de formele zin van het woord.
1.

Eerste middel: de afwijzing van het verzoek om bijstand was prematuur aangezien het is genomen zonder een onderzoek in te stellen, zonder het resultaat af te wachten van haar verzoek om toegang tot haar medisch dossier en dus in strijd met haar recht om vóór de vaststelling van het besluit op doeltreffende wijze te worden gehoord.
—

nietigverklaring van besluit (EU) 2021/2034 van de Commissie van 10 juni 2021 betreffende steunmaatregel SA.28599 (C 23/2010) (ex NN 36/2010, ex CP 163/2009) die Spanje heeft uitgevoerd voor de ontwikkeling van digitale terrestrische televisie in afgelegen en minder verstedelijkte gebieden (met uitzondering van Castilla-La Mancha) (1);
Beroep ingesteld op 31 oktober 2021 — Peace United/EUIPO — 1906 Collins (MY BOYFRIEND IS OUT OF TOWN)

(Zaak T-699/21)

(2022/C 37/53)

Taal van het verzoekschrift: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Peace United Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: M. Artzimovitch, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: 1906 Collins LLC (Miami, Florida, Verenigde Staten)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: Uniewoordmerk MY BOYFRIEND IS OUT OF TOWN — Uniemerk nr. 11 352 804

Procedure voor het EUIPO: procedure tot vervallenverklaring

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 30 juli 2021 in zaak R 276/2020-2

Conclusies

— vernietiging van de bestreden beslissing, aangezien de kamer van beroep, als gevolg van verschillende beoordelingsfouten, feitelijk en rechtens, en van de niet-nakoming van de verplichting tot behoorlijk bestuur, heeft geoordeeld dat Uniemerk nr. 11 352 804 MY BOYFRIEND IS OUT OF TOWN gedurende de litigieuze periode niet normaal was gebruikt voor de geclaimde diensten van de klassen 41 en 43;

— verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Aangevoerde middelen

— schending van artikel 63, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad doordat de kamer van beroep het abusieve karakter van de vordering tot vervallenverklaring onjuist heeft beoordeeld;