ARREST VAN HET HOF (TWEEDE KAMER) VAN 16 OKTOBER 1980. - RENE HOCHSTRASS TEGEN HOF VAN JUSTITIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN. - (" AMBTENAREN - TOELAGE VOOR VERBLIJF IN HET BUITENLAND "). - ZAAK NO. 147/79.



Jurisprudentie 1980 bladzijde 03005

Griekse bijz. uitgave bladzijde 00191



Samenvatting

Partijen

Onderwerp

Overwegingen van het arrest

Beslissing inzake de kosten

Dictum



Trefwoorden

1 . AMBTENAREN - BEROEP - BEZWAREND BESLUIT - ALGEMENE BEPALING DIE TEN UITVOER MOET WORDEN GELEGD VIA INDIVIDUELE BESLUITEN - NIET-TOEPASSING OP EEN BIJZONDER GEVAL

( STATUUT VAN DE AMBTENAREN , ARTT . 90 EN 91 )

2 . GEMEENSCHAPSRECHT - BEGINSELEN - GELIJKE BEHANDELING - BEGRIP

3 . AMBTENAREN - BEZOLDIGING - TOELAGE VOOR VERBLIJF IN HET BUITENLAND - VOORWAARDEN VOOR TOEKENNING - NATIONALITEIT ALS UITSLUITEND CRITERIUM - SCHENDING VAN HET BEGINSEL VAN GELIJKE BEHANDELING - NIET AANWEZIG

( STATUUT VAN DE AMBTENAREN , BIJLAGE VII , ART . 4 , LID 2 )

Samenvatting

1 . ARTIKEL 90 , LID 1 , VAN HET STATUUT VAN DE AMBTENAREN BEPAALT DAT IEDERE IN HET STATUUT BEDOELDE PERSOON BIJ HET TOT AANSTELLING BEVOEGDE GEZAG EEN VERZOEK KAN INDIENEN OM JEGENS HEM EEN BESLUIT TE NEMEN ; HET HIEROP UITDRUKKELIJK OF STILZWIJGEND GENOMEN BESLUIT TOT AFWIJZING OPENT DE WEG VOOR EEN ADMINISTRATIEVE KLACHT IN DE ZIN VAN ARTIKEL 90 , LID 2 , VAN HET STATUUT . DAAROM KAN BIJ EEN HANDELING VAN ALGEMENE AARD DIE TEN UITVOER MOET WORDEN GELEGD VIA EEN REEKS INDIVIDUELE BESLUITEN DIE EEN GROOT AANTAL AMBTENAREN BIJ EEN INSTELLING RAKEN , DE NIET-TOEPASSING VAN DIE MAATREGEL VAN ALGEMENE STREKKING OP EEN BIJZONDER GEVAL NIET WORDEN AANGEMERKT ALS EEN - ZELFS MAAR STILZWIJGEND GENOMEN - BESLUIT TOT AFWIJZING VAN EEN VERZOEK ALS BEDOELD IN ARTI- KEL 90 , LID 1 .

2 . HET ALGEMENE GELIJKHEIDSBEGINSEL , WAARVAN HET VERBOD VAN DISCRIMINATIE OP GROND VAN NATIONALITEIT SLECHTS EEN BIJZONDERE UITINGSVORM IS , VORMT EEN VAN DE FUNDAMENTELE BEGINSELEN VAN HET GEMEENSCHAPSRECHT . OP GROND VAN DIT BEGINSEL MOGEN VERGELIJKBARE SITUATIES NIET VERSCHILLEND WORDEN BEHANDELD , TENZIJ EEN ONDERSCHEID OBJECTIEF GERECHTVAARDIGD IS .

3 . HET BIJ ARTIKEL 21 , LID 2 , VAN VERORDENING NR . 912/78 INGELASTE ARTIKEL 4 , LID 2 , VAN BIJLAGE VII BIJ HET STATUUT SCHENDT HET ALGEMENE GELIJKHEIDSBEGINSEL NIET WAAR HET DE VERGOEDING VOOR VERBLIJF IN HET BUITENLAND VOORBEHOUDT AAN AMBTENAREN DIE NIET DE NA TIONALITEIT BEZITTEN VAN DE STAAT OP WELKS GRONDGEBIED HUN STANDPLAATS IS GELEGEN EN DEZE OOK NOOIT HEBBEN BEZETEN EN DIE GEEN ONTHEEMDINGSTOELAGE ONTVANGEN . NU DE TOELAGE VOOR VERBLIJF IN HET BUITENLAND IS BEDOELD OM DE NADELEN TE COMPENSEREN DIE AMBTENAREN OP GROND VAN HUN STATUS VAN VREEMDELING ONDERVINDEN , HEEFT DE GEMEENSCHAPSWETGEVER BIJ ZIJN DISCRETIONAIRE BEOORDELING VAN DEZE SITUATIE TERECHT UITSLUITEND STEUN GEZOCHT BIJ HET NATIONALITEITSCRITERIUM , EEN UNIFORM EN OBJECTIEF CRITERIUM DAT RECHTSTREEKS VERBAND HOUDT MET HET DOEL VAN DE REGELING .

ZELFS AL LEIDT DE INSTELLING VAN EEN ALGEMENE EN ABSTRACTE REGELING IN GRENSGEVALLEN NOODZAKELIJKERWIJZE TOT ONVOORZIENBARE BEZWAREN , DE WETGEVER KAN NIET WORDEN VERWETEN ZIJN TOEVLUCHT TE HEBBEN GENOMEN TOT EEN INDELING IN CATEGORIEEN , INDIEN DEZE IN HET LICHT VAN HET NAGESTREEFDE DOEL NIET NEERKOMT OP EEN DAADWERKELIJKE DISCRIMINATIE .

Partijen

IN ZAAK 147/79 ,

RENE HOCHSTRASS , AMBTENAAR BIJ HET HOF VAN JUSTITIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN , WONENDE TE SENNINGERBERG , TE DEZEN VERTEGENWOORDIGD DOOR G . VANDERSANDEN , ADVOCAAT TE BRUSSEL , EN DOMICILIE GEKOZEN HEBBENDE TE LUXEMBURG TEN KANTORE VAN E . ARENDT , ADVOCAAT ALDAAR , RUE PHILIPPE-II , POSTBUS 39 , LUXEMBURG ,

VERZOEKER ,

TEGEN

HOF VAN JUSTITIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN , TE DEZEN VERTEGENWOORDIGD DOOR DE GRIFFIER VAN HET HOF VAN JUSTITIE , A . VAN HOUTTE , EN DOMICILIE GEKOZEN HEBBENDE IN HET GEBOUW VAN HET HOF , PLATEAU DU KIRCHBERG , LUXEMBURG ,

VERWEERDER ,

ONDERSTEUND DOOR

RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN , TE DEZEN VERTEGENWOORDIGD DOOR D . G . GORDON-SMITH , ADJUNCT DIRECTEUR-GENERAAL VAN DE JURIDISCHE DIENST VAN DE RAAD , DOMICILIE GEKOZEN HEBBENDE TE LUXEMBURG BIJ D . FONTEIN , DIRECTEUR VAN DE DIRECTIE JURIDISCHE ZAKEN VAN DE EUROPESE INVESTERINGSBANK , 2 , PLACE DE METZ ,

EN

COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN , TE DEZEN VERTEGENWOORDIGD DOOR D . SORASIO , LID VAN DE JURIDISCHE DIENST VAN DE COMMISSIE , ALS GEMACHTIGDE , BIJGESTAAN DOOR R . ANDERSEN , ADVOCAAT TE BRUSSEL , EN DOMICILIE GEKO ZEN HEBBENDE TE LUXEMBURG BIJ M . CERVINO , JURIDISCH ADVISEUR VAN DE COMMISSIE , BATIMENT JEAN MONNET , KIRCHBERG ,

INTERVENIENTEN ,

Onderwerp

BETREFFENDE EEN VERZOEK TOT ONGELDIGVERKLARING VAN ARTIKEL 21 , LID 2 , PUNT 2 , VAN VERORDENING NR . 912/78 VAN DE RAAD VAN 2 MEI 1978 ( PB L 119 VAN 1978 , BLZ . 1 ) BETREFFENDE DE TOEKENNINGSMODALITEITEN VAN DE TOELAGE VOOR VERBLIJF IN HET BUITENLAND EN BIJGEVOLG TOT NIETIGVERKLARING VAN HET BESLUIT VAN DE PRESIDENT VAN HET HOF VAN 22 JUNI 1979 TOT AFWIJZING VAN VERZOEKERS KLACHT ,

Overwegingen van het arrest

1 BIJ EEN OP 21 SEPTEMBER 1979 TER GRIFFIE INGEKOMEN BEROEPSCHRIFT VORDERT VERZOEKER ONGELDIGVERKLARING VAN ARTIKEL 21 , LID 2 , PUNT 2 , VAN VERORDENING NR . 912/78 VAN DE RAAD VAN 2 MEI 1978 ( PB L 119 VAN 1978 , BLZ . 1 ), WAARBIJ AAN ARTIKEL 4 VAN BIJLAGE VII BIJ HET AMBTENARENSTATUUT EEN TWEEDE LID IS TOEGEVOEGD , LUIDENDE ALS VOLGT : ' ' DE AMBTENAAR DIE NIET DE NATIONALITEIT BEZIT VAN DE STAAT OP WELKS GRONDGEBIED ZIJN STANDPLAATS IS GELEGEN EN DEZE NATIONALITEIT OOK NOOIT BEZETEN HEEFT , DOCH NIET VOLDOET AAN DE IN LID 1 GENOEMDE VOORWAARDEN , HEEFT RECHT OP EEN TOELAGE VOOR VERBLIJF IN HET BUITENLAND GELIJK AAN EEN VIERDE VAN DE ONTHEEMDINGSTOELAGE ' ' . VOLGENS GENOEMD ARTIKEL 4 , LID 1 , KOMT BEDOELDE AMBTENAAR IN AANMERKING VOOR EEN ONTHEEMDINGSTOELAGE INDIEN BIJ ' ' GEDURENDE EEN PERIODE VAN VIJF JAAR , EINDIGENDE ZES MAANDEN VOOR ZIJN INDIENSTTREDING , NIET REGELMATIG WOONACHTIG IS GEWEEST OF ZIJN VOORNAAMSTE BEROEPSBEZIGHEDEN HEEFT UITGEOEFEND OP HET GRONDGEBIED IN EUROPA VAN BEDOELDE STAAT . BUITEN BESCHOUWING BLIJVEN HIERBIJ OMSTANDIGHEDEN DIE VOORTVLOEIEN UIT DIENSTEN , VERRICHT VOOR EEN ANDERE STAAT OF EEN INTERNATIONALE ORGANISATIE ' ' . VERZOEKER VORDERT VOORTS NIETIGVERKLARING VAN HET BESLUIT VAN DE ADMINISTRATIE VAN HET HOF VAN JUSTITIE VAN 22 JUNI 1979 TOT AFWIJZING VAN ZIJN KLACHT TEGEN HET MEMORANDUM VAN DE GRIFFIER VAN HET HOF VAN 16 JANUARI 1979 , WAARBIJ HEM TOEKENNING VAN DE IN BOVENGENOEMDE BEPALING BEDOELDE TOELAGE VOOR VERBLIJF IN HET BUITENLAND WERD GEWEIGERD .

DE ONTVANKELIJKHEID

2 VERWEERDER EN DE INTERVENIENTEN TE ZIJNER ONDERSTEUNING - DE RAAD EN DE COMMISSIE - HEBBEN EEN EXCEPTIE VAN NIET-ONTVANKELIJKHEID OPGEWORPEN , GEBASEERD OP HET GEBREK AAN PROCESBELANG EN HET FEIT DAT VERZOEKER ZIJN KLACHT ALS BEDOELD IN ARTIKEL 90 , LID 2 , VAN HET STATUUT NIET BINNEN DE IN DIE BEPALING GESTELDE TERMIJN ZOU HEBBEN INGEDIEND . WANT , ALDUS VERWEERDER , INDIEN EEN BEPALING DE ADMINISTRATIE GEEN ENKELE BEOORDELINGSVRIJHEID LAAT , DIENT DE PROCEDURE VAN ARTIKEL 90 , LID 1 , VAN HET STATUUT NIET TE WORDEN GEVOLGD . IN CASU BESTAAT HET BEZWARENDE BESLUIT HIERIN DAT VERZOEKER GEEN VERGOEDING VOOR VERBLIJF IN HET BUITENLAND WERD TOEGEKEND BIJ DE INWERKINGTREDING VAN DE REGLEMENTAIRE BEPALING , DIE IN CASU OP 10 MEI 1978 TER KENNIS VAN HET PERSONEEL VAN HET HOF IS GEBRACHT .

3 MET NADRUK ZIJ EROP GEWEZEN DAT ARTIKEL 90 , LID 1 , BEPAALT DAT IEDERE IN HET AMBTENARENSTATUUT BEDOELDE PERSOON BIJ HET TOT AANSTELLING BEVOEGDE GEZAG EEN VERZOEK KAN INDIENEN OM JEGENS HEM EEN BESLUIT TE NEMEN , EN DAT HET HIEROP UITDRUKKELIJK OF STILZWIJGEND GENOMEN BESLUIT TOT AFWIJZING DE WEG OPENT VOOR EEN ADMINISTRATIEVE KLACHT IN DE ZIN VAN ARTIKEL 90 , LID 2 , VAN HET STATUUT . UIT DIT DOOR HET STATUUT OPGEBOUWDE TWEETRAPSMECHANISME VOLGT , DAT BIJ EEN HANDELING VAN ALGEMENE AARD DIE TEN UITVOER MOET WORDEN GELEGD VIA EEN REEKS INDIVIDUELE BESLUITEN DIE EEN GROOT AANTAL AMBTENAREN BIJ EEN INSTELLING RAKEN , DE NIET-TOEPASSING VAN DIE MAATREGEL VAN ALGEMENE STREKKING OP EEN AFZONDERLIJK GEVAL NIET KAN WORDEN AANGEMERKT ALS EEN - ZELFS MAAR STILZWIJGEND GENOMEN - BESLUIT TOT AFWIJZING VAN EEN VERZOEK ALS BEDOELD IN ARTIKEL 90 , LID 1 .

4 HIERUIT VOLGT , DAT NU VERZOEKER BINNEN DE IN DIE BEPALING GESTELDE TERMIJN EEN KLACHT HEEFT INGEDIEND TEGEN HET AFWIJZENDE BESLUIT , ZIJN BEROEP OP DIT PUNT ONTVANKELIJK IS .

5 MET BETREKKING TOT HET ONTBREKEN VAN PROCESBELANG ZIJ OPGEMERKT , DAT GEZIEN DE NAUWE BANDEN TUSSEN VERZOEKERS MIDDELEN TEN GRONDE , DIE RECHTSTREEKS DE GELDIGHEID VAN DE OMSTREDEN BEPALING AAN DE ORDE STELLEN , EN DE DOOR VERWEERDER EN DE HEM ONDERSTEUNENDE INTERVENIENTEN OPGEWORPEN EXCEPTIE VAN NIET-ONTVANKELIJKHEID , DIRECT TOT EEN ONDERZOEK VAN DE ZAAK TEN GRONDE MOET WORDEN OVERGEGAAN .

TEN GRONDE

6 VERZOEKER STELT DAT DE LITIGIEUZE BEPALING , DIE VOOR DE TOEKENNING OF DE WEIGERING VAN DE TOELAGE VOOR VERBLIJF IN HET BUITENLAND UITSLUITEND NAAR HET NATIONALITEITSCRITERIUM VERWIJST , IN STRIJD IS MET HET ALGEMENE VERBOD VAN DISCRIMINATIE OP GROND VAN DE NATIONALITEIT , DAT VOORTVLOEIT UIT DE COMMUNAUTAIRE RECHTSORDE EN MET NAME TOT UITDRUKKING KOMT IN ARTIKEL 7 EEG-VERDRAG EN IN DE BEPALINGEN VAN HET AMBTENARENSTATUUT . HET VOOR DE TOEKENNING VAN EEN TOELAGE VOOR VERBLIJF IN HET BUITENLAND GEHANTEERDE CRITERIUM ACHT HIJ IN TWEE OPZICHTEN NIET OBJECTIEF : ENERZIJDS ZOU DE NATIONALITEIT GEEN OBJECTIEVE ONDERSCHEIDINGSGROND ZIJN WELKE RECHTSTREEKS VERBAND HOUDT MET DE DOELSTELLING VAN DE LITIGIEUZE REGELING , TERWIJL ANDERZIJDS DE ONTVANGERS VAN DE ONDERHAVIGE TOELAGE ZICH NIET IN EEN SITUATIE ZOUDEN BEVINDEN WELKE OBJECTIEF GEZIEN VERSCHILT VAN DIE VAN DEGENEN DIE GEEN TOELAGE ONTVANGEN . BLIJKENS DEZE REDENERING IS DE BEWEERDE DISCRIMINATIE NIET GELEGEN IN DE ONGELIJKE BEHANDELING VAN DEGENEN DIE RECHT HEBBEN OP EEN ONTHEEMDINGSTOELAGE EN DEGENEN DIE EEN TOELAGE VOOR VERBLIJF IN HET BUITENLAND ONTVANGEN , MAAR IN DE ONGELIJKHEID TUSSEN DEZE LAATSTE CATEGORIE AMBTENAREN EN DE CATEGORIE DIE VOOR GEEN VAN BEIDE TOELAGEN IN AANMERKING KOMT .

7 VOLGENS VASTE RECHTSPRAAK VAN HET HOF IS HET ALGEMENE GELIJKHEIDSBEGINSEL , WAARVAN HET VERBOD VAN DISCRIMINATIE OP GROND VAN DE NATIONALITEIT SLECHTS EEN BIJZONDERE UITINGSVORM IS , EEN VAN DE FUNDAMENTELE BEGINSELEN VAN HET GEMEENSCHAPSRECHT . OP GROND VAN DIT BEGINSEL MOGEN VERGELIJKBARE SITUATIES NIET VERSCHILLEND WORDEN BEHANDELD , TENZIJ EEN ONDERSCHEID OBJECTIEF GERECHTVAARDIGD IS . HET VEREIST UITERAARD DAT PERSONEELSLEDEN DIE ZICH IN VOLKOMEN GELIJKE SITUATIES BEVINDEN , AAN DEZELFDE BEPALINGEN WORDEN ONDERWORPEN , MAAR HET VERBIEDT DE GEMEENSCHAPSWETGEVER NIET REKENING TE HOUDEN MET OBJECTIEVE VERSCHILLEN IN DE OMSTANDIGHEDEN OF DE POSITIE WAARIN DE BETROKKENEN ZICH BEVINDEN .

8 VOOR EEN ONDERZOEK NAAR DE GELDIGHEID VAN DE OMSTREDEN BEPALING VAN VERORDENING NR . 912/78 DIENT DERHALVE TE WORDEN NAGEGAAN , OF DE POSITIE VAN AMBTENAREN DIE DE NATIONALITEIT VAN DE STAAT OP WIENS GRONDGEBIED HUN STANDPLAATS IS GELEGEN NIET BEZITTEN EN DEZE OOK NOOIT HEBBEN BEZETEN , OBJECTIEVE ELEMENTEN BEVAT DIE EEN ONGELIJKE BEHANDELING TEN OPZICHTE VAN AMBTENAREN DIE DE NATIONALITEIT VAN DIE STAAT BEZITTEN OF HEBBEN BEZETEN , RECHTVAARDIGEN .

9 MITSDIEN MOET WORDEN ONDERZOCHT , OF DOOR DE OPBOUW VAN HET BIJ VERORDENING NR . 912/78 IN HET LEVEN GEROEPEN STELSEL DE VEREISTE GELIJKHEID TUSSEN AMBTENAREN WORDT HERSTELD OF DAT DAARENTEGEN ONGELIJKHEDEN TUSSEN HEN WORDEN GECREEERD .

10 HET HOF EN DE INTERVENIENTEN BETOGEN DAT AMBTENAREN DIE NIET DE NATIONALITEIT BEZITTEN VAN HET LAND VAN HUN STANDPLAATS , ONGEACHT DE DUUR VAN HUN VERBLIJF IN DAT LAND , EEN AANTAL NADELEN EN ONGEMAKKEN VAN ZOWEL MORELE ALS MATERIELE AARD ONDERVINDEN DIE DE ONDERDANEN VAN DAT LAND NIET KENNEN , EN DAT DE TOELAGE VOOR VERBLIJF IN HET BUITENLAND DERHALVE TOT DOEL EN TOT GEVOLG HEEFT DEZE EXTRA BELASTING TE COMPENSEREN EN EEN ZEKERE GELIJKHEID TE HERSTEL LEN TUSSEN ALLE AMBTENAREN DIE ZICH IN DEZELFDE STANDPLAATS BEVINDEN , ONGEACHT HUN NATIONALITEIT .

11 VERZOEKER STELT HIER TEGENOVER DAT DE AAN DE NATIONALITEIT VERBONDEN BEZWAREN VOOR GEMEENSCHAPSAMBTENAREN NIET ALS ZODANIG BESTAAN OF ONBEDUIDEND ZIJN , ZODAT ZE RUIMSCHOOTS WORDEN GECOMPENSEERD DOOR HET REEDS DOOR HET STATUUT GEBODEN STELSEL VAN TOELAGEN EN VERGOEDINGEN , WAARONDER DE ONTHEEMDINGSTOELAGE . GESTELD AL DAT DEZE BEZWAREN IN MINDERE MATE AANWEZIG ZIJN , DAN NOG VORMT DEZE SITUATIE VOLGENS VERZOEKER GEEN RECHTVAARDIGING VOOR DE TOEKENNING VAN EEN AANVULLENDE COMPENSERENDE TOELAGE EN DIENT MEN VEELEER DE BESTAANDE TOELAGEN TE VERHOGEN OM AAN BEDOELDE BEZWAREN TEGEMOET TE KOMEN .

12 VERZOEKERS ARGUMENTEN MOETEN WORDEN VERWORPEN . HET VALT IMMERS NIET TE ONTKENNEN , DAT EEN AMBTENAAR DIE NIET DE NATIONALITEIT BEZIT VAN DE STAAT OP WIENS GRONDGEBIED ZIJN STANDPLAATS IS GELEGEN EN DEZE OOK NOOIT HEEFT BEZETEN , OP GROND VAN ZIJN STATUS VAN VREEMDELING ZOWEL FEITELIJK ALS RECHTENS EEN AANTAL BEZWAREN KAN ONDERVINDEN OP HET VLAK VAN DE BURGERSCHAPSRECHTEN , HET FAMILIELEVEN , HET ONDERWIJS , HET CULTURELE LEVEN EN DE POLITIEK , DIE DE AUTOCHTONE ONDERDANEN NIET KENNEN . NU DE TOELAGE VOOR VERBLIJF IN HET BUITENLAND IS BEDOELD OM DE NADELEN TE COMPENSEREN DIE AMBTENAREN OP GROND VAN HUN STATUS VAN VREEMDELING ONDERVINDEN , HEEFT DE GEMEENSCHAPSWETGEVER BIJ ZIJN DISCRETIONAIRE BEOORDELING VAN DEZE SITUATIE TERECHT UITSLUITEND STEUN GEZOCHT BIJ HET NATIONALITEITSCRITERIUM , TERWIJL HIJ VOOR DE ONTHEEMDINGSTOELAGE , DIE IS BEDOELD ' ' OM DE BIJZONDERE LASTEN EN NADELEN TE COMPENSEREN , DIE AAN DE INDIENSTTREDING BIJ DE GEMEENSCHAPPEN ZIJN VERBONDEN VOOR AMBTENAREN DIE UIT DIEN HOOFDE GENOODZAAKT ZIJN VAN WOONPLAATS TE VERANDEREN ' ' ( ARREST VAN 20 FEBRUARI 1975 , ZAAK 21/74 , AIROLA , JURISPR . 1975 , BLZ . 221 , R.O . 8 ), DE GEWONE VERBLIJFPLAATS VAN DE AMBTENAAR ALS ESSENTIEEL CRITERIUM HEEFT AANGEHOUDEN EN AAN DE NATIONALITEIT SLECHTS EEN ONDERGESCHIKT BELANG HEEFT TOEGEKEND .

13 NU KUNNEN DE AMBTENAREN WELISWAAR DE NADELEN VAN HUN VERBLIJF IN HET BUITENLAND IN MEER OF MINDER STERKE MATE ONDERVINDEN , MAAR HET NATIONALITEITSCRITERIUM HEEFT DE VERDIENSTE DAT HET UNIFORM IS , DAAR HET OP ALLE AMBTENAREN GELIJKELIJK VAN TOEPASSING IS , ONGEACHT HUN STANDPLAATS , DAT HET NAAR ZIJN AARD EN IN ZIJN ALGEMEENHEID OBJECTIEF IS IN HET LICHT VAN DE GEMIDDELDE OMVANG VAN DE BEZWAREN VAN HET VERBLIJF BUITEN EIGEN LAND VOOR DE PERSOONLIJKE POSITIE VAN DE BETROKKENEN , EN DAT HET RECHTSTREEKS VERBAND HOUDT MET HET DOEL VAN DE REGELING , TE WETEN EEN COMPENSATIE VAN DE MOEILIJKHEDEN EN DE NADELEN ALS GEVOLG VAN DE STATUS VAN VREEMDELING IN EEN GASTLAND .

14 ZELFS AL LEIDT DE INSTELLING VAN EEN ALGEMENE EN ABSTRACTE REGELING IN GRENSGEVALLEN NOODZAKELIJKERWIJZE TOT ONVOORZIENBARE BEZWAREN , DE WETGEVER KAN NIET WORDEN VERWETEN ZIJN TOEVLUCHT TE HEBBEN GENOMEN TOT EEN INDELING IN CATEGORIEEN , INDIEN DEZE IN HET LICHT VAN HET NAGESTREEFDE DOEL NIET NEERKOMT OP EEN DAADWERKELIJKE DISCRIMINATIE .

15 BLIJKENS HET VORENOVERWOGENE ZIJN GEEN ELEMENTEN NAAR VOREN GEBRACHT DIE DE GELDIGHEID VAN ARTIKEL 21 , LID 2 , PUNT 2 , VAN VERORDENING NR . 912/78 VAN DE RAAD KUNNEN AANTASTEN ; BIJGEVOLG BESTAAT ER GEEN AANLEIDING TOT NIETIGVERKLARING VAN HET BESLUIT VAN DE ADMINISTRATIE VAN HET HOF VAN JUSTITIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN WAARBIJ VERZOEKERS KLACHT WERD AFGEWEZEN . ONDER DEZE OMSTANDIGHEDEN HOEFT DE - OP GEBREK AAN PROCESBELANG GEBASEERDE - EXCEPTIE VAN NIET-ONTVANKELIJKHEID NIET TE WORDEN ONDERZOCHT .

Beslissing inzake de kosten

KOSTEN

16 VOLGENS ARTIKEL 70 VAN HET REGLEMENT VAN DE PROCESVOERING BLIJVEN DE KOSTEN DOOR DE INSTELLINGEN TER ZAKE VAN BEROEPEN VAN AMBTENAREN EN ANDERE PERSONEELSLEDEN VAN DE GEMEENSCHAPPEN GEMAAKT , TE HUNNEN LASTE .

Dictum

HET HOF VAN JUSTITIE ( TWEEDE KAMER ),

RECHTDOENDE :

1 . VERWERPT HET BEROEP ;

2 . VERSTAAT DAT ELKE PARTIJ HAAR EIGEN KOSTEN ZAL HEBBEN TE DRAGEN .