Hoewel de autoriteiten van de Unie bij de uitoefening van de hun opgedragen bevoegdheden over een ruime beoordelingsbevoegdheid beschikken wanneer zij onder meer ingewikkelde beoordelingen en evaluaties moeten verrichten, dient eerst te worden bepaald of die autoriteiten wel binnen de grenzen van de hun toegekende bevoegdheden handelen en, wanneer het een gedelegeerde bevoegdheid in de zin van artikel 290 VWEU betreft, te worden nagegaan of de autoriteiten van de Unie de grenzen van de hun bij de delegatiehandeling toegekende bevoegdheid niet overschrijden, waarbij onder meer geldt dat bij een dergelijke gedelegeerde bevoegdheid in alle gevallen de essentiële onderdelen van de delegatiehandeling in acht moeten worden genomen en dat die bevoegdheid moet aansluiten bij de in de basiswetgevingshandeling vastgestelde regeling.

De in artikel 290 VWEU bedoelde mogelijkheid om bevoegdheden over te dragen, heeft tot doel de wetgever in staat te stellen zich te concentreren op de essentiële onderdelen van een wettelijke regeling en op de niet-essentiële onderdelen waarover hij het gepast acht regels op te stellen, terwijl aan de Commissie de taak wordt toevertrouwd om bepaalde niet-essentiële onderdelen van de vastgestelde wetgevingshandeling aan te vullen of dergelijke onderdelen te wijzigen in het kader van een aan de Commissie verleende delegatie. Dit betekent dat de essentiële voorschriften van de betrokken materie moeten worden vastgesteld in de basisregeling en dat de vaststelling ervan kan niet worden gedelegeerd. De essentiële onderdelen van een basisregeling zijn in dat verband die bij de vaststelling waarvan politieke keuzen moeten worden gemaakt die tot de eigen verantwoordelijkheden van de Uniewetgever behoren. De vaststelling van de als wezenlijk aan te merken bestanddelen van een onderwerp moeten berusten op objectieve gegevens die voor rechterlijke toetsing vatbaar zijn, en vereist dat rekening wordt gehouden met de kenmerken en bijzonderheden van het betrokken onderwerp.

Ten aanzien van richtlijn 2010/30, betreffende de vermelding van het energieverbruik en het verbruik van andere hulpbronnen op de etikettering en in de standaardproductinformatie van energiegerelateerde producten, moet worden geoordeeld dat het vereiste dat de aan de consument verstrekte informatie een afspiegeling is van het energieverbruik bij gebruik van het toestel, gelet op de algemene opzet van die richtlijn, een essentieel onderdeel ervan is. Om geen essentieel onderdeel van richtlijn 2010/30 te schenden, was de Commissie dus verplicht om in het kader van gedelegeerde verordening nr. 665/2013 houdende aanvulling van richtlijn 2010/30 met betrekking tot de energie-etikettering van stofzuigers, te kiezen voor een berekeningsmethode waarmee de energieprestatie van stofzuigers kan worden gemeten in omstandigheden die de reële gebruiksvoorwaarden zo dicht mogelijk benaderen, en daarbij te eisen dat de stofcontainer van de stofzuiger tot een bepaald niveau is gevuld, daarbij evenwel rekening houdend met eisen inzake de wetenschappelijke deugdelijkheid van de verkregen resultaten en inzake de juistheid van de aan de consument verstrekte informatie, zoals met name is bedoeld in overweging 5 en artikel 5, onder b), van die richtlijn.

(zie punten 58‑63, 68)