ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Commissie - Recht van toegang van publiek tot documenten van Commissie - Besluit 94/90 - Handeling die rechten toekent aan particulieren - Uitzonderingen op beginsel van toegang tot documenten - Uitlegging - Motiveringsplicht - Draagwijdte - Weigering van toegang zonder opgave van specifieke redenen voor ingeroepen uitzondering - Onwettigheid

(EG-Verdrag, art. 162 en 190; besluit 94/90 van de Commissie)

Samenvatting

Ofschoon besluit 94/90 inzake de toegang tot documenten van de Commissie artikel 162 van het Verdrag als rechtsgrondslag heeft, is het een handeling die burgers een recht op toegang verleent tot bij haar berustende documenten, want er is niets op tegen, dat een regeling betreffende de interne organisatie van de werkzaamheden van een instelling rechtsgevolgen jegens derden heeft. Op grond van dit besluit, dat is bedoeld als algemene regeling, kan eenieder om toegang tot ieder willekeurig niet gepubliceerd document van de Commissie verzoeken zonder zijn verzoek te hoeven motiveren.

Het recht op toegang kent weliswaar twee categorieën van uitzonderingen, doch deze moeten eng worden uitgelegd, opdat de toepassing van het algemene beginsel dat het publiek zo ruim mogelijk toegang zal krijgen, niet in het gedrang komt. Wat de eerste categorie betreft, ten aanzien waarvan onder meer is bepaald dat "de instellingen (...) de toegang [weigeren] tot een document als de verspreiding daarvan schade kan toebrengen aan de bescherming van het algemeen belang (openbare veiligheid, internationale betrekkingen, monetaire stabiliteit, gerechtelijke procedures, inspectie- en enquêteactiviteiten)", moet de Commissie, alvorens over een verzoek te beslissen, per verlangd document onderzoeken of, gelet op de gegevens waarover zij beschikt, de verspreiding ervan daadwerkelijk afbreuk kan doen aan een van genoemde belangen. Indien dit naar haar oordeel het geval is, is zij verplicht de toegang tot het betrokken document te weigeren.

Om aan de vereisten van artikel 190 van het Verdrag te voldoen, moet de motivering van een dergelijk besluit - ten minste per categorie documenten - de specifieke redenen bevatten waarom de Commissie meent, dat de verspreiding van de verlangde documenten onder één van de in de eerste categorie bedoelde uitzonderingen valt, zodat de adressaat van het besluit kan nagaan, of het hierboven bedoelde onderzoek daadwerkelijk heeft plaatsgevonden en of de weigeringsgronden gefundeerd zijn.

Een weigering van toegang waarin als motivering wordt verklaard, dat de verlangde documenten een beschikking betreffen waartegen beroep tot nietigverklaring is ingesteld, en waarin enkel wordt gesteld, dat de uitzonderingsbepaling inzake de bescherming van het algemeen belang (gerechtelijke procedures) van toepassing is, moet nietig worden verklaard, aangezien geen enkele toelichting wordt gegeven, zelfs niet per categorie documenten, aan de hand waarvan kan worden geverifieerd of alle gevraagde documenten wegens het bestaan van een verband met de beschikking waarvan de nietigverklaring wordt gevorderd, daadwerkelijk onder de ingeroepen uitzondering vallen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Gemeenschappelijke handelspolitiek - Verdediging tegen dumpingpraktijken - Schade - Winstmarge gehanteerd voor berekening van richtprijs - Marge waarvan redelijkerwijs mag worden uitgegaan bij ontbreken van dumping

(Verordening nr. 2423/88 van de Raad, art. 4, lid 1, en 13, lid 3)

2 Gemeenschappelijke handelspolitiek - Verdediging tegen dumpingpraktijken - Schade - Beoordelingsvrijheid van instellingen - Rechterlijke toetsing - Factoren die in aanmerking kunnen worden genomen

(Verordening nr. 2423/88 van de Raad, art. 4)

3 Gemeenschappelijke handelspolitiek - Verdediging tegen dumpingpraktijken - Schade - Winstmarge gehanteerd voor berekening van richtprijs - Controlemodaliteiten

(Verordening nr. 2423/88 van de Raad, art. 4)

Samenvatting

1 In het kader van een antidumpingprocedure mag de winstmarge die de Raad dient te hanteren ter berekening van de richtprijs waarbij de schade voor de communautaire industrie kan worden opgeheven, ten hoogste de winstmarge zijn die de communautaire industrie onder normale concurrentievoorwaarden, zonder invoer met dumping, in redelijkheid mag verwachten. Het zou immers niet stroken met de artikelen 4, lid 1, en 13, lid 3, van de antidumpingbasisverordening nr. 2423/88 de communautaire industrie een winstmarge toe te kennen die deze zonder dumping niet zou hebben behaald. Het criterium, de winstmarge die nodig is om het voortbestaan van de betrokken industrie te garanderen, strookt dus niet met de basisverordening.

2 In een antidumpingprocedure moet het Gerecht toetsen, of de instellingen zich hebben gebaseerd op feiten die materieel juist zijn, en of deze feiten niet onjuist zijn beoordeeld, in de context van de situatie zoals deze zich ten tijde van de vaststelling van de bestreden handeling voordeed. Voor die toetsing dient geen rekening te worden gehouden met een studie over de winstmarge die in de administratieve procedure niet aan de Commissie is medegedeeld.

3 Wanneer in het kader van een antidumpingprocedure moet worden bepaald, welke winstmarge dient te worden gehanteerd ter berekening van de richtprijs waarbij de schade kan worden opgeheven, en de ondernemingen van de communautaire industrie uiteenlopende productiekosten hebben en derhalve onderling verschillende winsten boeken, rest de gemeenschapsinstellingen geen andere keuze dan de richtprijs te bepalen op basis van het gewogen gemiddelde van de productiekosten van alle communautaire producenten, vermeerderd met de gemiddelde winstmarge die hun, alle relevante omstandigheden in aanmerking genomen, redelijk voorkomt.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Handelingen van de instellingen ° Motivering ° Onjuist gemotiveerd besluit ° Gevolg ° Nietigverklaring ° Aanvoering voor Gerecht van andere gronden die besluit kunnen rechtvaardigen ° Ontoelaatbaarheid

(EG-Verdrag, art. 190; beschikking 92/217 van de Raad)

2. Niet-contractuele aansprakelijkheid ° Voorwaarden ° Reële en zekere schade, veroorzaakt door onrechtmatige handeling ° Aanvrager van beurs, wiens aanvraag op onjuiste grond is afgewezen ° Vergoeding van morele schade afhankelijk van bewijs, dat was voldaan aan voorwaarden om beurs te verkrijgen

(EG-Verdrag, art. 215, tweede alinea)

Samenvatting

1. Wanneer de enige reden die de Commissie aanvoert in het weigeringsbesluit dat wordt meegedeeld aan de aanvrager van een beurs in het kader van het bij beschikking 92/217 van de Raad vastgestelde specifiek programma voor onderzoek en technologische ontwikkeling op het gebied van menselijk potentieel en mobiliteit, in casu het feit dat de betrokkene niet voldeed aan de voor de toekenning van een dergelijke beurs gestelde voorwaarden inzake nationaliteit en mobiliteit, onjuist blijkt te zijn, dient dat besluit nietig te worden verklaard.

Teneinde de nietigverklaring van haar besluit te voorkomen, voert de Commissie tevergeefs aan, dat er nog andere redenen waren om de aanvraag af te wijzen. De Commissie kan het bestreden besluit immers hoe dan ook niet staven met overwegingen die niet in dat besluit voorkomen en die zij pas na het instellen van het beroep naar voren heeft gebracht, aangezien de betrokkene enkel op basis van de overwegingen die in het aan hem meegedeelde besluit waren vermeld, kon beoordelen, of zijn aanvraag terecht was afgewezen en of het zin had beroep bij het Gerecht in te stellen. Waar de Commissie niet rechtens genoegzaam heeft aangetoond, dat elke mogelijkheid om de aanvraag op enigerlei wijze te regulariseren is uitgesloten, ontzegt zij de betrokkene ook tevergeefs enig rechtmatig belang bij de nietigverklaring van een besluit waarvoor haars inziens, daar niet was voldaan aan de voorwaarden voor de toekenning van een beurs, slechts een ander weigeringsbesluit in de plaats zou kunnen komen.

2. De Gemeenschap kan pas aansprakelijk worden gesteld indien tegelijkertijd is voldaan aan een aantal voorwaarden, namelijk dat het aan de instellingen verweten gedrag onwettig is, dat er werkelijke schade is geleden en dat er een oorzakelijk verband bestaat tussen het gedrag en de gestelde schade.

De aanvrager van een beurs, wiens aanvraag op een onjuiste grond is afgewezen, maar die, daar hij niet heeft aangetoond dat hij voldeed aan alle voorwaarden om die beurs te verkrijgen, niet kan stellen dat hij een reële en zekere schade heeft geleden, kan bijgevolg geen aanspraak maken op vergoeding van de morele schade die hij zou hebben geleden als gevolg van het mislopen van de kans om zijn studie en onderzoek voort te zetten.
In een geval waarin de producent van een derde land zijn produkten op de gemeenschapsmarkt verkoopt door tussenkomst van een met hem gelieerde, in de Gemeenschap gevestigde vennootschap, die de orders van de betrokken klanten behandelt, hen facturen zendt en de betalingen in ontvangst neemt, marketingfuncties verricht en haar klanten niet dezelfde prijs berekent als haar is gefactureerd door de producent, die zelf de formaliteiten voor de uitvoer verricht, dient de uitvoerprijs overeenkomstig artikel 2, lid 8, sub b, van de anti-dumpingbasisverordening nr. 2433/88 te worden samengesteld op basis van de prijs waartegen het ingevoerde produkt voor het eerst wordt wederverkocht aan een onafhankelijke koper.

Deze samenstelling heeft tot doel, de werkelijke prijs van het produkt aan de grens van de Gemeenschap te bepalen om de prijs vast te stellen die daadwerkelijk aan de exporteur is betaald voor het voor uitvoer naar de Gemeenschap verkochte produkt, en niet de prijs die bij de verkoop van dit produkt in de Gemeenschap is betaald.

De correcties die op grond van bovengenoemde bepaling moeten worden toegepast worden, wanneer de gevraagde informatie wordt geweigerd of door de betrokken onderneming niet binnen een redelijke termijn wordt verstrekt, krachtens artikel 7, lid 7, sub b, van de anti-dumpingbasisverordening berekend op basis van de beschikbare gegevens.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Beroep tot nietigverklaring ° Termijnen ° Aanvang ° Handeling die niet is bekendgemaakt of waarvan niet aan verzoeker kennis is gegeven ° Exacte kennis van inhoud en gronden ° Verplichting om binnen redelijke termijn na bekend worden van bestaan van handeling volledige tekst ervan op te vragen

(EG-Verdrag, art. 173, vierde alinea)

2. Gemeenschapsrecht ° Beginselen ° Rechten van verdediging ° Werkingssfeer ° Procedure voor selectie van projecten waarvoor financiële steun van Gemeenschap kan worden verleend ° Daarvan uitgesloten

3. Beroep tot nietigverklaring ° Bevoegdheid van gemeenschapsrechter ° Vordering dat wordt gelast dat na heronderzoek van dossiers nieuw besluit wordt genomen ° Niet-ontvankelijkheid

(EG-Verdrag, art. 173)

Samenvatting

1. Bij gebreke van bekendmaking of kennisgeving van een handeling gaat de termijn voor het instellen van een beroep tot nietigverklaring eerst in vanaf het tijdstip waarop de betrokken derde exact kennis heeft van de inhoud en motivering van de betrokken handeling, op voorwaarde evenwel, dat hij de volledige tekst van de betrokken handeling opvraagt binnen een redelijke termijn vanaf de datum waarop hij het bestaan ervan heeft vernomen.

2. Het is in overeenstemming met het stelsel van de programma' s voor financiële steunverlening van de Gemeenschap, dat de kandidaten voor dergelijke steun in de regel niet meer worden gehoord tijdens de selectie, die op basis van de door de aanvragers ingediende stukken wordt verricht. Een dergelijke werkwijze is passend in een situatie waarin honderden aanvragen moeten worden onderzocht, en levert derhalve geen schending op van het recht om te worden gehoord.

3. Een in het kader van een beroep tot nietigverklaring ingediende vordering om de Commissie te gelasten na heronderzoek van het dossier een nieuw besluit te nemen, moet worden afgewezen.

In het kader van zijn wettigheidstoetsing kan de gemeenschapsrechter immers geen bevelen richten tot de instellingen. De betrokken administratie is gehouden de maatregelen te nemen die nodig zijn ter uitvoering van een op een beroep tot nietigverklaring gewezen arrest.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Handelingen van de instellingen - Motivering - Verplichting - Omvang

[EG-Verdrag, art. 190 (thans art. 253 EG)]

2. Landbouw - Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Voedselhulp - Leningen door Gemeenschap aan republieken van voormalige Sovjet-Unie verstrekt voor financiering van aankopen en leveringen - Uitvoeringsbepalingen - Erkenning door Commissie dat contracten voldoen aan toepasselijke gemeenschapsbepalingen - Voorwaarde inzake prijs - Draagwijdte - Beoordelingsvrijheid van Commissie - Rechterlijke toetsing - Grenzen

(Verordening nr. 1897/92 van de Commissie; besluit 91/658 van de Raad)

Samenvatting

1. De door artikel 190 van het Verdrag (thans artikel 253 EG) vereiste motivering hangt af van de aard van de betrokken handeling, en moet de redenering van de instelling die de handeling heeft verricht, duidelijk en ondubbelzinnig tot uitdrukking doen komen, zodat de belanghebbenden kennis kunnen nemen van de rechtvaardigingsgronden van de genomen maatregel en de bevoegde rechter zijn toezicht kan uitoefenen. De aan de motivering te stellen eisen moeten worden beoordeeld aan de hand van de omstandigheden van het geval, waarbij met name rekening moet worden gehouden met de inhoud van de handeling, de aard van de redengeving en het belang dat de adressaten of andere personen die rechtstreeks en individueel door de handeling worden geraakt, bij een verklaring kunnen hebben. Het is niet nodig, dat alle relevante gegevens feitelijk of rechtens in de motivering worden gespecificeerd, aangezien bij de vraag of de motivering van een handeling aan de vereisten van artikel 190 van het Verdrag voldoet, niet alleen acht moet worden geslagen op de bewoordingen ervan, doch ook op de context en op het geheel van rechtsregels die de betrokken materie beheersen.

( cf. punt 35 )

2. De prijsvoorwaarde bij het plaatsen van de opdrachten is van wezenlijk belang voor het functioneren van het leningsmechanisme dat de Gemeenschap in het kader van voedselhulp en medische bijstand aan de Sovjet-Unie en haar republieken heeft ingesteld. Aangezien zij een waarborg vormt voor het optimale gebruik van de ter beschikking gestelde middelen, beschermt zij zowel de Gemeenschap, als uitlener, als deze republieken, als begunstigden van de voedselhulp.

Aangezien verordening nr. 1897/92 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen voor besluit 91/658 inzake een lening op middellange termijn aan de Sovjet-Unie en haar republieken verlangt dat de overeenkomsten de gunstigste aankoopcondities bieden, moet de voorgestelde prijs worden beoordeeld met inachtneming van alle contractvoorwaarden, met name de leveringsvoorwaarden.

Bij dit algemene onderzoek beschikt de Commissie over een beoordelingsmarge. In die omstandigheden kan de gemeenschapsrechter alleen toetsen, of de procedure- en motiveringsvoorschriften in acht zijn genomen, of de feiten juist zijn weergegeven en of er geen sprake is van een kennelijk onjuiste beoordeling of van misbruik van bevoegdheid.

( cf. punten 46, 50-51 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Ambtenaren ° Beroep ° Bezwarend besluit ° Begrip ° Wijziging van voorwaarden van uitoefening van taken ° Maatregel tot interne organisatie van dienst ° Daarvan uitgesloten ° Uitzonderingen

(Ambtenarenstatuut, art. 90, lid 2)

2. Ambtenaren ° Vergelijkend onderzoek ° Aankondiging van vergelijkend onderzoek ° Doel ° Informatie over voorwaarden van uitoefening van taken ° Niet bindend voor administratie

(Ambtenarenstatuut, bijlage III, art. 1, lid 1)

Samenvatting

1. Een besluit dat, zonder de aard of de omvang van de taken van de ambtenaar te beïnvloeden, beperkt is tot de wijziging van de voorwaarden waaronder deze worden uitgeoefend binnen de dienst waar de betrokkene tewerk is gesteld, is geen bezwarend besluit in de zin van artikel 91 van het Statuut, dat wil zeggen een handeling die door haar juridische, materiële of financiële gevolgen de rechtspositie van de betrokken ambtenaar direct dan wel indirect beïnvloedt. Het is namelijk een loutere maatregel van interne organisatie van de dienst, ten aanzien waarvan de administratie over een ruime beoordelingsmarge beschikt. Enkel de bijzondere omstandigheden naar aanleiding waarvan een dergelijk besluit is genomen, kunnen een beroep daartegen ontvankelijk maken. Zulks zou het geval kunnen zijn, indien mocht blijken, dat het betrokken besluit een verkapte sanctie was, dan wel een opzettelijke discriminatie van de betrokken ambtenaar of misbruik van bevoegdheid inhield.

2. De essentiële rol die de aankondiging van vergelijkend onderzoek volgens het Statuut moet spelen, is de belanghebbenden zo juist mogelijk te informeren over de aard van de vereiste kwalificaties voor de vervulling van het desbetreffende ambt, teneinde hen in staat te stellen te beoordelen of het voor hen dienstig is te solliciteren. De daarin vervatte informatie over de voorwaarden van uitoefening van de taken heeft evenwel niet tot doel of gevolg, de administratieve autoriteit op straffe van onwettigheid te verplichten om na de aanwerving van de geslaagde kandidaten de dienst uitsluitend overeenkomstig de aldus voorziene voorwaarden te organiseren.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Ambtenaren ° Beroep ° Procesbelang ° Beroep tegen besluit dat ongedaan is gemaakt op moment van instelling van beroep ° Niet-ontvankelijkheid

(Ambtenarenstatuut, art. 91)

2. Ambtenaren ° Organisatie van diensten ° Tewerkstelling van personeel ° Beoordelingsvrijheid van administratie ° Grenzen ° Dienstbelang ° Eerbiediging van gelijkwaardigheid van ambten

Samenvatting

1. Het procesbelang moet worden beoordeeld op het moment waarop het beroep wordt ingesteld. Niet-ontvankelijk is derhalve het beroep tot nietigverklaring, ingesteld door een ambtenaar tegen een besluit van de administratie dat ongedaan is gemaakt op het moment waarop het beroep wordt ingesteld. De omstandigheid dat dit besluit ongedaan is gemaakt onder voorbehoud van een nieuw onderzoek, dat de administratie op termijn ertoe zou kunnen brengen een nieuw gelijkluidend besluit te nemen, kan betrokkene thans geen belang verschaffen om in rechte tegen het ongedaan gemaakte besluit op te komen.

2. De gemeenschapsinstellingen beschikken over een grote beoordelingsvrijheid om hun diensten te organiseren naar de eis van de taken die hun zijn toevertrouwd, en om met het oog op die taken het hun ter beschikking staande personeel tewerk te stellen, mits die tewerkstelling plaatsvindt in het belang van de dienst en met inachtneming van de gelijkwaardigheid van de ambten.

Een dergelijke beoordelingsvrijheid is noodzakelijk om de werkzaamheden doeltreffend te kunnen organiseren en om de organisatie aan wisselende behoeften te kunnen aanpassen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Ambtenaren ° Pensioenen ° Pensioenrechten verworven vóór indiensttreding bij Gemeenschappen ° Overschrijving naar communautair stelsel ° Vaststelling van termijn voor indiening van aanvraag bij algemene uitvoeringsbepalingen ° Toelaatbaarheid ° Administratieve praktijk waardoor gestelde termijn karakter van vervaltermijn verkrijgt ° Onwettigheid

(Ambtenarenstatuut, bijlage VIII, art. 11, lid 2)

Samenvatting

De administratie kan voor de uitoefening van de bij artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut voorziene mogelijkheid om de uit hoofde van een nationaal stelsel verworven pensioenrechten naar het communautaire stelsel over te schrijven, strengere voorwaarden opleggen dan die welke zijn voorzien in de algemene uitvoeringsbepalingen die met betrekking tot deze bepaling zijn voorzien. Bijgevolg mag de administratie een aanvraag tot overdracht niet uitsluitend met een beroep op het bestaan van een vervaltermijn voor de indiening van de aanvraag weigeren, wanneer de uitvoeringsbepalingen ter zake slechts een eenvoudige termijn voorzien, zonder te onderzoeken of de door de betrokkene aangevoerde bijzondere redenen buiten zijn toedoen de te late indiening van zijn aanvraag konden rechtvaardigen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1 . Ambtenaren - Beroep - Bezwarend besluit - Voorbereidende handeling - Advies van raadgevend orgaan - Niet-ontvankelijkheid

( Ambtenarenstatuut, art . 90 en 91 )

2 . Ambtenaren - Bezwarend besluit - Wijze van kennisgeving zonder belang voor wettigheid

3 . Ambtenaren - Beroep - Beroep dat vordering tot nietigverklaring en vordering tot schadevergoeding omvat - Vorderingen gebaseerd op verschillende oorzaken - Zelfstandigheid van vorderingen op punt van ontvankelijkheid

( Ambtenarenstatuut, art . 90 en 91 )

4 . Ambtenaren - Beoordeling - Beoordelingsrapport - Opstelling - Te late opstelling - Dienstfout die immateriële schade veroorzaakt

( Ambtenarenstatuut, art . 43 )

Samenvatting

1 . Voorbereidende handelingen, zoals het advies van een raadgevend comité voor benoemingen dat enkel een zuiver adviserende taak heeft, zijn niet vatbaar voor beroep, ook niet wanneer die handelingen de enige zijn waarvan de verzoeker stelt kennis te hebben gekregen . De verzoeker kan zich slechts in een beroep tegen het ter afsluiting van de procedure genomen besluit beroepen op onwettigheid van vroegere handelingen die daarmee nauw verbonden zijn .

2 . De wijze waarop van besluiten wordt kennisgegeven, is in beginsel niet van belang voor de wettigheid ervan .

3 . Wanneer een ambtenaar beroep instelt tot nietigverklaring van een handeling van een instelling en tot toekenning van schadevergoeding uit anderen hoofde dan uit hoofde van het bestreden besluit, gaat het niet om nauw met elkaar verbonden vorderingen, zodat niet-ontvankelijkheid van de vordering tot nietigverklaring niet tot niet-ontvankelijkheid van de schadevordering leidt .

4 . Het feit dat een beoordelingsrapport ongeveer 17 maanden te laat wordt opgesteld, is in strijd met het beginsel van goed bestuur . Een dergelijke vertraging, die niet door het bestaan van bijzondere omstandigheden wordt gerechtvaardigd, levert een dienstfout op die immateriële schade doet ontstaan als gevolg van de onzekerheid en de ongerustheid die bij de ambtenaar opkomen doordat zijn persoonsdossier onregelmatig en onvolledig is .

De ambtenaar heeft enkel dan geen recht op vergoeding van de gestelde immateriële schade, wanneer hijzelf aanzienlijk heeft bijgedragen tot de door hem gewraakte vertraging .
115

Het Gerecht stelt vast, dat verweerster in casu, nadat zij de bijzondere situatie van de ondernemingen Peine-Salzgitter en Hoogovens had onderzocht en nadat zij, na besprekingen met de betrokken ondernemingen, in het raadgevend comité en vooral in haar mededeling aan de Raad van 25 september 1985 had geconcludeerd dat de I: P-relaties van deze ondernemingen moesten worden aangepast ten einde de quota op een billijke grondslag vast te stellen, niettemin niet op basis van artikel 58, lid 2, EGKS-Verdrag de bepalingen heeft vastgesteld die noodzakelijk waren om uitvoering te geven aan deze conclusie. In weerwil van het feit dat de Raad reeds in beginsel ermee had ingestemd dat een quotastelsel zou worden ingevoerd, heeft verweerster zich ertoe bepaald, op basis van artikel 58, lid 1, de Raad een voorstel voor te leggen, terwijl het haar niet onbekend kon zijn dat geen uitspraak van de Raad noodzakelijk was over de vaststelling van referentieproduktiecijfers en -hoeveelheden voor de toepassing van de verminderingspercentages om per onderneming de produktie- en leveringsquota te kunnen vaststellen.