ARREST VAN HET GERECHT (Kamer voor hogere voorzieningen)

18 september 2015

Kari Wahlström

tegen

Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie (Frontex)

„Hogere voorziening — Openbare dienst — Tijdelijk functionarissen — Beoordeling — Loopbaanontwikkelingsrapport — Beoordelingsjaar 2010 — Jaarlijks onderhoud met de beoordelaar — Vaststelling van doelstellingen”

Betreft:

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 9 oktober 2013, Wahlström/Frontex (F‑116/12, JurAmbt., EU:F:2013:143), en strekkende tot vernietiging van dat arrest.

Beslissing:

Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 9 oktober 2013, Wahlström/Frontex (F‑116/12, JurAmbt., EU:F:2013:143), wordt vernietigd voor zover het Gerecht voor ambtenarenzaken het tweede en het derde onderdeel van het tweede middel tot nietigverklaring dat in eerste aanleg is aangevoerd en het verzoek om schadevergoeding heeft afgewezen. De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige. Het beoordelingsrapport over 2010 van Wahlström wordt nietig verklaard. Het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie (Frontex) wordt veroordeeld tot betaling van een vergoeding van 2000 EUR aan Wahlström. Frontex wordt verwezen in alle kosten van deze procedure en in die van de procedure voor het Gerecht voor ambtenarenzaken.

Samenvatting

In het kader van de beoordeling is een goed onderhoud noodzakelijk, aangezien het de sleutel daarvan is en een rechtstreeks contact veronderstelt tussen de beoordeelde en de beoordelaar, dat als enige een open en diepgaand gesprek in de hand kan werken, waardoor de betrokkenen, enerzijds, nauwkeurig de aard, de redenen en de omvang van hun eventuele verschillen kunnen vaststellen en, anderzijds, tot een beter wederzijds begrip kunnen komen. Zonder een rechtstreekse uitwisseling tussen de beoordelaar en de beoordeelde kan de beoordeling niet volledig voldoen aan haar functie van instrument voor het personeelsbeheer en voor de begeleiding van de professionele ontwikkeling van de betrokkene. In deze omstandigheden kan het besluit om de overeenkomst van een functionaris niet te verlengen, dat vóór de vaststelling van het beoordelingsrapport is genomen, niet tot gevolg hebben dat het onderhoud tussen de functionaris en zijn beoordelaar zinloos wordt, daar de betrokkenen hierdoor, enerzijds, nauwkeurig de aard, de redenen en de omvang van hun eventuele verschillen kunnen vaststellen en, anderzijds, tot een beter wederzijds begrip kunnen komen. Aangezien een beoordelingsrapport gebaseerd is op subjectieve waardeoordelen die derhalve per definitie kunnen worden gewijzigd, moet ervan worden uitgegaan dat indien de functionaris vóór de vaststelling van dat rapport in het kader van een onderhoud was gehoord, hij zijn standpunt kenbaar had kunnen maken, zodat hij wellicht had kunnen bewerkstellingen dat de beoordelingen in dat rapport werden gewijzigd. Het verzuim om in het kader van de beoordelingsprocedure een jaarlijks onderhoud tussen de functionaris en zijn beoordelaar te organiseren, vormt derhalve een wezenlijke onregelmatigheid. (cf. punten 25‑28 en 34) Referentie: Gerecht: arresten van 30 september 2004, Ferrer de Moncada/Commissie, T‑16/03, JurAmbt., EU:T:2004:283, punt 40, en van 25 oktober 2007, Lo Giudice/Commissie, T‑27/05, JurAmbt., EU:T:2007:321, punten 48 en 49

Zie de tekst van de beslissing. (cf. punt 48)

Zie de tekst van de beslissing. (cf. punt 53) Referentie: Gerecht: arrest van 13 oktober 2008, Neophytou/Commissie, T‑43/07 P, JurAmbt., EU:T:2008:432, punt 71

Richtsnoeren voor de beoordelaars en de functionarissen betreffende de procedures voor de beoordeling van het personeel kunnen niet worden aangemerkt als rechtsregels die de administratie hoe dan ook dient na te leven, doch zij geven indicatieve gedragsregels voor de te volgen praktijk waarvan de administratie in een concreet geval niet mag afwijken zonder opgaaf van redenen die verenigbaar zijn met het beginsel van gelijke behandeling. Door dergelijke gedragsregels vast te stellen en via de publicatie ervan te doen weten dat zij die zal toepassen op de desbetreffende gevallen, beperkt de betrokken instelling immers de uitoefening van haar beoordelingsbevoegdheid, en zij kan niet van die regels afwijken zonder dat hieraan in voorkomend geval een sanctie wordt verbonden wegens schending van algemene rechtsbeginselen zoals het gelijkheids- of het vertrouwensbeginsel. Het is dus niet uitgesloten dat dergelijke gedragsregels met een algemene strekking onder bepaalde voorwaarden en naargelang van hun inhoud rechtsgevolgen kunnen sorteren. Referentie: Hof: arrest van 28 juni 2005, Dansk Rørindustri e.a./Commissie, C‑189/02 P, C‑202/02 P, C‑205/02 P–C‑208/02 P en C‑213/02 P, Jurispr., EU:C:2005:408, punten 209‑211 Gerecht: arrest van 9 juli 1997, Monaco/Parlement, T‑92/96, JurAmbt., EU:T:1997:105, punt 46

Daar de vaststelling van doelstellingen een fundamenteel referentiepunt voor de beoordeling van de prestaties van een functionaris en de opstelling van het beoordelingsrapport vormt, heeft het schrappen van de verplichting om formeel doelstellingen voor een functionaris vast te stellen bij een wijziging van tewerkstelling, en dit in het kader van een onderhoud met zijn beoordelaar, tot gevolg dat functionarissen op het gebied van de vaststelling van doelstellingen naargelang de datum van hun wijziging van tewerkstelling anders worden behandeld. De „formele vaststelling van doelstellingen” omvat immers de vaststelling van doelstellingen in het kader van een onderhoud met de beoordelaar. Was dit niet het geval, dan zouden functionarissen op het gebied van de vaststelling van doelstellingen anders worden behandeld naargelang de datum van hun wijziging van tewerkstelling, aangezien de functionaris die aan het begin van het jaar van tewerkstelling wijzigt in het kader van het jaarlijks onderhoud met de beoordelaar nieuwe doelstellingen krijgt, in tegenstelling tot de functionaris die in de loop van het referentiejaar opnieuw wordt tewerkgesteld, en aan wie een dergelijk onderhoud zou worden onthouden. (cf. punten 62 en 66)