De zaak waarin ik heden heb te concluderen, is door een particulier krachtens artikel 173, tweede alinea, van het EEG-Verdrag aanhangig gemaakt. Verzoeker, de Italiaan Cattaneo Adorno, is eigenaar van een in Piemonte gelegen agrarisch bedrijf, dat zich vooral op de wijnbouw toelegt; hij vordert nietigverklaring van de beschikking — de dato 24 januari 1980 —, waarbij de Commissie een door hem op 30 januari 1979 gedaan verzoek als bedoeld in 's Raads verordening nr. 355/77 van 15 februari 1977 (inzake „een gemeenschappelijke actie ter verbetering van de voorwaarden inzake verwerking en afzet van landbouwpro-dukten”) heeft afgewezen.

Hij had in aanmerking willen komen voor financiële steun van het EOGFL bij de uitvoering van een investeringsproject ter verbetering en bevordering van de bereiding en afzet van wijn, geproduceerd uit de druiven van zijn onderneming. Het was zijn bedoeling de oude bedrijfsgebouwen door een wijnbouwcentrum te vervangen en zo tevens de produktie, de verduurzaming, het bottelen en de opslag der wijnen te moderniseren (voor een korte omschrijving van zijn plan zie men bijlage B, bij het verzoek om bijstand gevoegd). De Commissie meende zijn project evenwel niet in aanmerking te kunnen nemen op grond van de overweging dat zijn verzoek viel onder de werkingssfeer van 's Raads richtlijn van 17 april 1972 betreffende de modernisering van landbouwbedrijven (72/159/EEG). De in bedoelde richtlijn voorziene maatregelen zijn te beschouwen als een gemeenschappelijke actie in de zin van artikel 6, lid 1, van verordening (EEG) nr. 729/70. Volgens artikel 15, lid 2, van verordening (EEG) nr. 355/77 vallen „projecten waarvoor financiële steun kan worden verleend in het kader van andere gemeenschappelijke acties, niet binnen de werkingssfeer der onderhavige verordening (EEG) nr. 355/77”.

Aan de hierbedoelde passage van het bestreden besluit kan de inzet van het onderhavig geschil worden verduidelijkt: het gaat om de werkingssfeer van onderscheidenlijk verordening nr. 355/77 en richtlijn 72/159. De richtlijn wil een bijdrage leveren tot de hervorming van de agrarische structuren, door de bevordering van de ontwikkeling van de afzonderlijke landbouwbedrijven in het kader van ontwikkelingsplannen die zich over meer dan een jaar uitstrekken (men zie de considerans, en wel met name de eerste, vijfde en zesde overweging van de considerans). Veelzeggend acht ik vooral artikel 1, lid 1: „Ten einde de structurele voorwaarden te scheppen voor een merkbare verbetering van het inkomen en van de arbeids- en produktieomstandigheden in de landbouw, voeren de Lid-Staten een selectieve regeling in ter aanmoediging van landbouwbedrijven met ontwikkelingsmogelijkheden, welke erop gericht is hun activiteiten en hun ontwikkeling onder rationale voorwaarden te bevorderen”. De richtlijn doelt dus op bedrijven met ontwikkelingsmogelijkheden, id est bedrijven die voldoen aan de eisen, in artikel 2 onder meer gesteld met betrekking tot het arbeidsinkomen, dat lager moet zijn dan „het arbeidsinkomen verkregen in niet-agrarische werkzaamheden in dat gebied” of als gevolg van de structuur van het bedrijf, onder dat niveau zou kunnen dalen (vgl. artt. 2, lid 2, en 4, lid 1 en 2). Dit betekent dat de — financiële en andere — aanmoedigingsmaatregelen zijn bestemd voor niet-florerende bedrijven en bedoeld zijn om door modernisering der structuren, een redelijk rendement te bereiken, alsook levensomstandigheden welke met die in andere beroepen kunnen worden vergeleken (vgl. vierde overweging van de considerans).

Verordening nr. 355/77 zag vijf jaar na de richtlijn het licht en is bedoeld om, ter verbetering en rationalisatie van de ver-werkings- en afzetstructuur der landbouwprodukten, financiële bijstand van het EOGFL te verzekeren in het kader van specifieke programma's, sectorgewijze opgesteld door de Lid-Staten en gerelateerd aan investeringsprogramma's van de overheid, van semi-overheidsinstanties of van particulieren (vgl. de eerste, derde en vierde overweging van de considerans, alsook de artikelen 1, lid 1, 6, lid 1, 7, lid 1). Zulke projecten kunnen onder meer gericht zijn op gebouwen en/of uitrusting, bestemd voor de opslag, het marktklaar maken, de verduurzaming, de behandeling of de verwerking van landbouwprodukten (artikel 6, lid 1, letter a). Omdat men tot een verbeterde structuur van de markt voor landbouwprodukten wil komen, wordt van de ondernemingen die voor EOGFLsteun in aanmerking willen komen, niet verlangd dat het landbouwbedrijven zijn: het is voldoende wanneer zij „zich met de behandeling, de verwerking en/of de afzet van landbouwprodukten bezighouden” (voormeld artikel 1, lid 1). Het verband tussen de investeringsprojecten en de situatie in de desbetreffende landbouwsectoren komt evenwel tot uitdrukking in artikel 9: de projecten moeten „bijdragen tot de verbetering van de situatie in de betrokken basissectoren van de landbouwprodukten” en moeten „met name waarborgen dat de producenten van het basislandbouwprodukt een passend en duurzaam aandeel verkrijgen in de economische voordelen die uit de projecten voortvloeien”.