Wat de voorwaarde betreft die verband houdt met het feit dat elk teken dat „uitsluitend” bestaat uit de vorm van de waar die noodzakelijk is om een technische uitkomst te verkrijgen, onder de bovengenoemde weigeringsgrond valt, heeft het Hof gepreciseerd dat de aanwezigheid van een of meerdere ondergeschikte willekeurige elementen in een teken waarin alle wezenlijke elementen zijn ingegeven door de technische oplossing die in dit teken tot uitdrukking komt, geen invloed heeft op de slotsom dat dit teken uitsluitend bestaat uit de vorm van de waar die noodzakelijk is om een technische uitkomst te verkrijgen. Aangezien volgens deze uitlegging de weigeringsgrond van artikel 7, lid 1, onder e) ii), van verordening nr. 40/94 alleen van toepassing is wanneer alle wezenlijke kenmerken van het teken functioneel zijn, wordt hierdoor voorts verzekerd dat de inschrijving van een dergelijk teken als merk niet kan worden geweigerd op grond van deze bepaling wanneer de betrokken vorm van de waar een belangrijk niet-functioneel element bevat, zoals een sier- of fantasie-element dat een belangrijke rol speelt in die vorm.

Door de weigeringsgrond van artikel 7, lid 1, onder e), ii), van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk te beperken tot tekens die „uitsluitend” bestaan uit de vorm van de waar die „noodzakelijk” is om een technische uitkomst te verkrijgen, heeft de wetgever naar behoren geoordeeld dat elke vorm van een waar in zekere mate functioneel is en dat het dus ongepast zou zijn om merkinschrijving van een vorm van een waar te weigeren op de loutere grond dat deze gebruikskenmerken bezit. Door middel van de termen „uitsluitend” en „noodzakelijk” verzekert die bepaling dat alleen inschrijving wordt geweigerd van vormen van een waar die louter een technische oplossing verwerken en waarvan de inschrijving als merk dus werkelijk het gebruik van deze technische oplossing door andere ondernemingen zou hinderen. Een dergelijke inschrijving zou immers in te sterke mate een beperking vormen van de mogelijkheden van de concurrenten om vormen van de waar die dezelfde technische oplossing gebruiken, op de markt te brengen.

Het opnemen in artikel 7, lid 1, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk van het verbod om tekens als merk in te schrijven indien deze tekens bestaan uit de vorm van de waar die noodzakelijk is om een technische uitkomst te verkrijgen, waarborgt dat ondernemingen het merkenrecht niet kunnen gebruiken om uitsluitende rechten op technische oplossingen zonder tijdslimiet te laten voortbestaan.

Bovendien heeft de wetgever de onmogelijkheid om vormen als merk in te schrijven die noodzakelijk zijn om een technische uitkomst te verkrijgen, op bijzonder strenge wijze vastgesteld door de weigeringsgronden van artikel 7, lid 1, onder e), van verordening nr. 40/94 uit te sluiten van de werkingssfeer van de in dat artikel 7, lid 3, geformuleerde uitzondering. Aldus blijkt uit artikel 7, lid 3, van deze verordening dat, zelfs indien een vorm van een waar die noodzakelijk is om een technische uitkomst te verkrijgen, door het gebruik dat ervan is gemaakt onderscheidend vermogen heeft verkregen, deze vorm niet als merk mag worden ingeschreven.

Bijgevolg levert artikel 7, lid 1, onder e), ii), van verordening nr. 40/94 een beletsel op dat kan verhinderen dat een teken dat uitsluitend bestaat uit de vorm van de waar die noodzakelijk is om een technische uitkomst te verkrijgen, kan worden ingeschreven als merk, zelfs indien dit teken geschikt zou zijn om de wezenlijke functie van het merk te vervullen, namelijk aan de consument of de eindverbruiker de oorsprong van tot de door het merk aangeduide waren of diensten te waarborgen in dier voege dat de consument deze waren of diensten zonder gevaar voor verwarring kan onderscheiden van waren of diensten van andere herkomst.

(zie punten 33‑35)