ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 256/2

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 september 2009 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie

(Zaak C-166/07) (1)

(Beroep tot nietigverklaring - Verordening (EG) nr. 1968/2006 - Financiële bijdragen van Gemeenschap aan Internationaal Fonds voor Ierland - Keuze van rechtsgrondslag)

2009/C 256/03

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: I. Klavina, L. Visaggio en A. Troupiotis, gemachtigden)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Vitro en M. Moore, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. Flynn en A. Steiblytė, gemachtigden), Ierland (vertegenwoordiger: D. O’Hagan, gemachtigde), Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: S. Behzadi-Spencer, gemachtigde, en D. W. Anderson QC, barrister)

Voorwerp

Nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1968/2006 van de Raad van 21 december 2006 betreffende financiële bijdragen van de Gemeenschap aan het Internationaal Fonds voor Ierland (2007-2010) (PB L 409 en — rectificatie — PB 2007, L 36, blz. 31) — Keuze van de rechtsgrondslag — Artikel 308 EG (Raadpleging van Parlement/Eenparigheid van stemmen bij Raad) — Versterking van de economische en sociale samenhang — Noodzakelijke Specifieke acties die noodzakelijk zijn in aanvulling op acties in het kader van de Structuurfondsen — Consolidatie van het vredesproces in Noord-Ierland — Artikel 159 EG (Medebeslissingsprocedure)

Dictum

1) Verordening (EG) nr. 1968/2006 van de Raad van 21 december 2006 betreffende financiële bijdragen van de Gemeenschap aan het Internationaal Fonds voor Ierland (2007-2010), wordt nietig verklaard.

2) De gevolgen van verordening nr. 1968/2006 worden gehandhaafd totdat, binnen een redelijke termijn, een nieuwe verordening in werking treedt die op een passende rechtsgrondslag is gebaseerd.

3) De nietigverklaring van verordening nr. 1968/2006 doet geen afbreuk aan de geldigheid van de krachtens deze verordening verrichte betalingen of aangegane verbintenissen.

4) Het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie dragen elk hun eigen kosten.

5) Ierland, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en de Commissie van de Europese Gemeenschappen dragen hun eigen kosten.

(1) PB C 155 van 7.7.2007.
1)

Verordening (EG) nr. 615/98 van de Commissie van 18 maart 1998 houdende bijzondere uitvoeringsbepalingen voor het stelsel van uitvoerrestituties met betrekking tot het welzijn van levende runderen tijdens het vervoer ervan, en met name de artikelen 1 en 5, leden 3 en 7, ervan, moeten aldus worden uitgelegd, dat de op het gebied van uitvoerrestituties bevoegde nationale autoriteit mag vaststellen dat bij een dierentransport de voorschriften van richtlijn 91/628/EEG van de Raad van 19 november 1991 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en tot wijziging van de richtlijnen 90/425/EEG en 91/496/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/29/EG van de Raad van 29 juni 1995, niet zijn nageleefd, terwijl door de officiële dierenarts overeenkomstig artikel 2, lid 3, van diezelfde verordening is verklaard dat het transport wel met de voorschriften van voornoemde richtlijn in overeenstemming was. Om tot deze conclusie te komen dient deze autoriteit zich te baseren op objectieve gegevens die verband houden met het welzijn van de dieren en waardoor de door de exporteur overgelegde documenten in twijfel worden getrokken, tenzij deze laatste in voorkomend geval aantoont dat de gegevens die de bevoegde autoriteit aandraagt voor de conclusie dat richtlijn 91/628, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/29, niet is nageleefd, niet ter zake dienend zijn.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 223/10

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Giudice di pace di Genova — Italië) — Corporación Dermoestética SA/To Me Group Advertising Media

(Zaak C-500/06) (1)

(Artikelen 3, lid 1, sub g, EG, 4 EG, 10 EG, 43 EG, 49 EG, 81 EG, 86 EG en 98 EG - Nationale wettelijke regeling die reclame voor medisch-chirurgische esthetische behandelingen verbiedt)

(2008/C 223/14)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Giudice di pace di Genova

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Corporación Dermoestética SA

Verwerende partij: To Me Group Advertising Media

In tegenwoordigheid van: Cliniche Futura Srl

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Giudice di pace di Genova — Uitlegging van de artikelen 43, 49, 81, 86 en 98 EG — Verenigbaarheid van een nationale regeling die reclame op de nationale televisie voor medisch-chirugische behandelingen in erkende privéklinieken verbiedt en een uitgavenplafond van 5 % van de voor het voorafgaande jaar opgegeven inkomsten oplegt

Dictum

De artikelen 43 EG en 49 EG, junctis de artikelen 48 EG en 55 EG, moeten aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een wettelijke regeling als die in het hoofdgeding, die verbiedt om op de nationale televisiezenders reclame te maken voor medisch-chirurgische behandelingen in particuliere instellingen voor gezondheidszorg, maar onder bepaalde voorwaarden de uitzending van dergelijke reclame op de lokale televisiezenders toestaat.

(1) PB C 42 van 24.2.2007.
1)

Door niet alle maatregelen te nemen die nodig zijn om bepaalde steun terug te vorderen die bij artikel 1, lid 2, sub d en g, van de beschikking van de Commissie van 30 oktober 2002, in de versie van beschikking 2003/643/EG van 13 mei 2003 betreffende staatssteun van Duitsland ten gunste van Kahla Porzellan GmbH en Kahla/Thüringen Porzellan GmbH, onverenigbaar is verklaard met de gemeenschappelijke markt, is de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens de artikelen 1 tot en met 3 van deze beschikking op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 142/6

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 april 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Roma — Italië) — Nuova Agricast Srl/Ministero delle Attività Produttive

(Zaak C-390/06) (1)

(Staatssteun - Voor bepaalde periode goedgekeurde steunregeling - Aanmelding van gewijzigde steunregeling voor nieuwe periode - Overgangsmaatregelen tussen twee opeenvolgende regelingen - Beschikking van Commissie om geen bezwaar te maken - Gegevens waarover Commissie kon beschikken - Geldigheid van beschikking van Commissie - Gelijke behandeling - Motivering)

(2008/C 142/07)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale ordinario di Roma

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Nuova Agricast Srl

Verwerende partij: Ministero delle Attività Produttive

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale ordinario di Roma — Geldigheid van de beschikking van de Commissie van 12 juli 2000 waarbij een in de Italiaanse wetgeving voorziene steunregeling in de vorm van investeringssteun in de achtergebleven gebieden van Italië verenigbaar met het Verdrag is verklaard [SG(2000)D/105754]

Dictum

Bij onderzoek van de gestelde vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid aantasten van de beschikking van de Commissie van 12 juli 2000 om geen bezwaar te maken tegen een steunregeling voor investeringen in de achtergebleven gebieden van Italië tot en met 31 december 2006 (staatssteun nr. N 715/99 — Italië).

(1) PB C 294 van 2.12.2006.
1)

Met de vaststelling en handhaving van wetsbesluit nr. 36 van 13 januari 2003, zoals gewijzigd, waarbij richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen, in nationaal recht is omgezet, — voor zover dit wetsbesluit niet voorziet in de toepassing van de artikelen 2 tot en met 13 van richtlijn 1999/31 op de stortplaatsen waarvoor na de datum van het verstrijken van de termijn voor omzetting van deze richtlijn en vóór die van de inwerkingtreding van dit wetsbesluit een vergunning is verleend, en — voor zover het niet de omzetting van artikel 14, sub d-i, van deze richtlijn verzekert, is de Italiaanse Republiek de krachtens de artikelen 2 tot en met 14 van richtlijn 1999/31 op haar rustende verplichtingen niet nagekomen
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 79/5

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 februari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Arbeidsrechtbank te Brussel — België) — Sophiane Gysen/Groep S-Sociale verzekeringskas voor zelfstandigen

(Zaak C-449/06) (1)

(Ambtenaren - Bezoldiging - Statuut - Gezinstoelagen - Vaststelling van bedrag van nationale gezinsbijslag - Rangbepaling van kinderen - Kind dat krachtens Statuut recht geeft op gezinstoelagen)

(2008/C 79/08)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Arbeidsrechtbank te Brussel

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Sophiane Gysen

Verwerende partij: Groep S-Socialeverzekeringskas voor zelfstandigen

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Arbeidsrechtbank te Brussel — Uitlegging van artikel 67 van verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 van de Raad van 29 februari 1968 tot vaststelling van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen, alsmede van bijzondere maatregelen welke tijdelijk op de ambtenaren van de Commissie van toepassing zijn (Ambtenarenstatuut) (PB L 56, blz. 1) — Gezinstoelagen — Toelaatbaarheid van een nationale regeling voor gezinsbijslag op grond waarvan voor de vaststelling van de rang van de rechtgevende kinderen geen rekening wordt gehouden met de kinderen waarvoor aanspraak op gezinstoelagen op grond van het Statuut bestaat — Juridische kwalificatie van het Ambtenarenstatuut naar nationaal recht

Dictum

Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 van de Raad van 29 februari 1968 tot vaststelling van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen, alsmede van bijzondere maatregelen welke tijdelijk op de ambtenaren van de Commissie van toepassing zijn, zoals gewijzigd bij verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 2074/83 van de Raad van 21 juli 1983, heeft een algemene strekking, is verbindend in al haar onderdelen en rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gelet op de rechtstreekse toepasselijkheid van deze verordening in de rechtsorde van de lidstaten, moet het kind dat recht geeft op gezinstoelagen krachtens het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen op één lijn worden gesteld met een kind dat recht geeft op dergelijke toelagen krachtens het nationale recht of een internationale overeenkomst van de sociale zekerheid die in de betrokken lidstaat van kracht is.

(1) PB C 326 van 30.12.2006.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 92/6

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 februari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Juzgado de lo Social Único de Algeciras — Spanje) — Maira María Robledillo Núñez/Fondo de Garantía Salarial (Fogasa)

(Zaak C-498/06) (1)

(Sociale politiek - Bescherming van werknemers bij insolventie van werkgever - Richtlijn 80/987/EEG, gewijzigd bij Richtlijn 2002/74/EG - Artikelen 3, eerste alinea, en 10, sub a) - Bij buitengerechtelijke schikking overeengekomen schadeloosstelling wegens onrechtmatig ontslag - Door waarborgfonds gewaarborgde betaling - Betaling afhankelijk van gerechtelijke beslissing - Gelijkheids- en non-discriminatiebeginsel)

(2008/C 92/10)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de lo Social Único de Algeciras

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Maira María Robledillo Núñez

Verwerende partijen: Fondo de Garantía Salarial (Fogasa)

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Juzgado de lo Social Único de Algeciras — Uitlegging van artikel 3 van richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever (PB L 283, blz. 23), zoals gewijzigd bij richtlijn 2002/74/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 (PB L 270, blz. 10) — Omvang van de waarborg door het waarborgfonds — Schadeloosstelling in geval van stopzetting van de arbeidsverhouding — Nationale regeling waarbij voor deze schadeloosstelling een rechterlijke uitspraak of een administratieve beslissing vereist is — Gelijkheids- en non-discriminatiebeginsel

Dictum

Artikel 3, eerste alinea, van richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever, zoals gewijzigd bij richtlijn 2002/74/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002, moet aldus worden uitgelegd, dat een lidstaat vergoedingen wegens onrechtmatig ontslag van de krachtens die bepaling door het waarborgfonds gehonoreerde betalingswaarborg kan uitsluiten wanneer zij bij een buitengerechtelijke schikking zijn toegekend, en dat een dergelijke objectief gerechtvaardigde uitsluiting een maatregel vormt die nodig is om misbruik te voorkomen in de zin van artikel 10, sub a, van deze richtlijn.

(1) PB C 56 van 10.3.2007.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 51/23

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 december 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Bundesgerichtshof — Duitsland) — FBTO Schadeverzekeringen NV/Jack Odenbreit

(Zaak C-463/06) (1)

(Verordening (EG) nr. 44/2001 - Bevoegdheid in verzekeringszaken - Aansprakelijkheidsverzekering - Rechtstreekse vordering van getroffene tegen verzekeraar - Regel van bevoegdheid van gerechten van woonplaats van eiser)

(2008/C 51/37)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: FBTO Schadeverzekeringen NV

Verwerende partij: Jack Odenbreit

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesgerichtshof — Uitlegging van de artikelen 9, lid 1, sub b, en 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB L 12 blz. 1) — Rechtsvordering tegen de WA-verzekeraar in de lidstaat op het grondgebied waarvan de getroffene zijn woonplaats heeft — Begrip begunstigde van de verzekering

Dictum

De verwijzing in artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, naar artikel 9, lid 1, sub b, daarvan moet aldus worden uitgelegd dat de getroffene bij het gerecht van zijn woonplaats in een lidstaat rechtstreeks tegen de verzekeraar een vordering kan instellen, indien een dergelijke rechtstreekse vordering mogelijk is en de verzekeraar zijn woonplaats op het grondgebied van een lidstaat heeft.

(1) PB C 326 van 30.12.2006.
1)

Door niet wetsdecreet nr. 48 051 van 21 november 1967 te hebben ingetrokken, waarbij voor de toekenning van schadevergoeding aan hen die werden gelaedeerd door een schending van het gemeenschapsrecht inzake overheidsopdrachten of de nationale voorschriften waarin dat gemeenschapsrecht is omgezet, het bewijs van schuld of opzet wordt vereist, heeft de Portugese Republiek niet de maatregelen genomen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van 14 oktober 2004, Commissie/Portugal (C-275/03), en is zij daardoor de krachtens artikel 228, lid 1, EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
1)

Artikel 1, lid 1, van verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2116/2004 van de Raad van 2 december 2004, dient aldus te worden uitgelegd dat een enkele beslissing waarbij de onmiddellijke ondertoezichtstelling en de plaatsing van een kind buiten zijn eigen gezin in een pleeggezin worden gelast, onder het begrip „burgerlijke zaken” in de zin van deze bepaling valt wanneer deze beslissing is genomen op grond van de publiekrechtelijke regels inzake kinderbescherming.
1)

Door met betrekking tot de invoer van militair materieel met vrijstelling van douanerechten te weigeren de eigen middelen te berekenen en aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen te betalen die in het tijdvak tussen 1 januari 1998 en 31 december 2002 niet werden geïnd, alsmede door te weigeren de vertragingsrente te betalen in verband met het feit dat die eigen middelen niet aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen werden betaald, is het Koninkrijk Denemarken tot en met 31 mei 2000 de verplichtingen niet nagekomen die op hem rustten krachtens de artikelen 2 en 9 tot en met 11 van verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen, zoals gewijzigd bij verordening (Euratom, EG) nr. 1355/96 van de Raad van 8 juli 1996, en na die datum evenmin die welke op hem rustten krachtens dezelfde artikelen van verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen.
3)

Artikel 43 EG moet aldus worden uitgelegd dat collectieve acties als aan de orde in het hoofdgeding, die een in een bepaalde lidstaat gevestigde particuliere onderneming ertoe moeten brengen om een collectieve arbeidsovereenkomst te sluiten met een in deze staat gevestigde vakvereniging en de bepalingen van deze overeenkomst toe te passen op de werknemers van een in een andere lidstaat gevestigde dochtermaatschappij van die onderneming, beperkingen in de zin van dit artikel zijn. Deze beperkingen kunnen in beginsel worden gerechtvaardigd door een dwingende reden van algemeen belang, zoals de bescherming van werknemers, op voorwaarde dat wordt vastgesteld dat zij geschikt zijn om de verwezenlijking van het nagestreefde legitieme doel te verzekeren en niet verder gaan dan noodzakelijk is om dit doel te bereiken.
2)

Artikel 12, lid 3, sub a, van en bijlage H, categorie 2, bij de Zesde richtlijn (77/388) moeten aldus worden uitgelegd dat de aanleg van een individuele aansluiting die — zoals in het hoofdgeding — bestaat uit het leggen van een leiding waardoor de waterinstallatie van een gebouw wordt aangesloten op de vaste waterdistributienetten, onder het begrip „waterdistributie” valt. Bovendien kunnen de lidstaten een verlaagd tarief van belasting over de toegevoegde waarde toepassen op concrete en specifieke aspecten van de waterdistributie, zoals de in het hoofdgeding aan de orde zijnde aanleg van een individuele aansluiting, op voorwaarde dat zij het aan het gemeenschappelijke stelsel van de belasting over de toegevoegde waarde inherente beginsel van fiscale neutraliteit eerbiedigen.
1)

Artikel 49 EG en artikel 3 van richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten moeten in die zin worden uitgelegd, dat zij zich ertegen verzetten dat in een lidstaat waar de arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden met betrekking tot de in artikel 3, lid 1, eerste alinea, sub a tot en met g, van deze richtlijn bedoelde aangelegenheden, met uitzondering van het minimumloon, zijn geregeld in wettelijke bepalingen, een vakbondsorganisatie via een collectieve actie in de vorm van een blokkade van bouwterreinen zoals die in het hoofdgeding centraal staat, kan trachten een in een andere lidstaat gevestigde dienstverrichter ertoe te dwingen met haar te onderhandelen over de aan de ter beschikking gestelde werknemers te betalen lonen en zich aan te sluiten bij een collectieve arbeidsovereenkomst waarvan de bedingen ten aanzien van sommige van voornoemde aangelegenheden gunstiger voorwaarden behelzen dan die welke voortvloeien uit de relevante wettelijke bepalingen, terwijl andere bedingen betrekking hebben op aangelegenheden die niet in artikel 3 van deze richtlijn worden genoemd.
Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšším správním soudem (Tsjechische Republiek) op 2 november 2022 — B2 Energy s.r.o. / Odvolací finanční ředitelství

(Zaak C-676/22)

(2023/C 45/13)

Procestaal: Tsjechisch

Verwijzende rechter

Nejvyšším správním soudem

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: B2 Energy s.r.o.

Verwerende partij: Odvolací finanční ředitelství

Prejudiciële vraag

Moet artikel 138, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde in het licht van het arrest van 9 december 2021 in de zaak Kemwater ProChemie (C-154/20, EU:C:2021:989), aldus worden uitgelegd dat het recht op vrijstelling van belasting over de toegevoegde waarde (btw) in het geval van de levering van goederen in een andere Unielidstaat moet worden geweigerd zonder dat de belastingdienst hoeft aan te tonen dat de leverancier van de goederen betrokken was bij btw-fraude, wanneer de leverancier niet heeft aangetoond dat de goederen zijn geleverd aan de specifieke in een andere Unielidstaat gevestigde ontvanger met de hoedanigheid van belastingplichtige als vermeld in de belastingdocumenten, hoewel, gelet op de feiten en de door de belastingplichtige verstrekte gegevens, de informatie die nodig is om na te gaan of de daadwerkelijke ontvanger in de andere Unielidstaat deze hoedanigheid had, beschikbaar is?

(1) PB2006, L 347, blz. 1.
1.

Moet artikel 15, lid 3, eerste volzin, juncto artikel 12, lid 5, van de algemene verordening gegevensbescherming (hierna: “AVG”) (1) aldus worden uitgelegd dat de verwerkingsverantwoordelijke (in casu: de verzekeraar) ook verplicht is om de betrokkene (in casu: de verzekeringnemer) een eerste kopie van zijn door de verwerkingsverantwoordelijke verwerkte persoonsgegevens kosteloos te verstrekken, wanneer de betrokkene de kopie niet opvraagt voor de in overweging 63, eerste volzin, AVG genoemde doeleinden om zich van de verwerking van zijn persoonsgegevens op de hoogte te stellen en de rechtmatigheid daarvan te controleren, maar voor een ander doel (in casu: onderzoeken of de verhogingen van de premie van de particuliere ziektekostenverzekering geldig zijn) — dat geen betrekking heeft op gegevensbescherming, maar legitiem is –, zelfs wanneer er gegevens worden opgevraagd die reeds in het kader van de procedure voor de verhoging van de premie overeenkomstig § 203 VVG (Versicherungsvertragsgesetz; Duitse wet inzake de verzekeringsovereenkomst; hierna: “VVG”) per brief aan de verzekerde zijn meegedeeld?
Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Upravni sud u Zagrebu (Kroatië) op 2 november 2022 — LM / Ministarstva financija Republike Hrvatske, Samostalni sektor za drugostupanjski upravni postupak

(Zaak C-682/22)

(2023/C 35/40)

Procestaal: Kroatisch

Verwijzende rechter

Upravni sud u Zagrebu

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: LM

Verwerende partij: Ministarstvo financija Republike Hrvatske, Samostalni sektor za drugostupanjski upravni postupak

Prejudiciële vraag

Moet artikel 26, lid 2, onder c), van de kaderovereenkomst tussen de regering van de Republiek Albanië en de Europese Commissie betreffende de regels voor samenwerking met betrekking tot de financiële bijstand van de Europese Gemeenschap aan de Republiek Albanië in het kader van de steunmaatregelen uit hoofde van het instrument voor pretoetredingssteun, ondertekend op 18 oktober 2007, aldus worden uitgelegd dat een lidstaat, in dit geval de Republiek Kroatië, niet gerechtigd is om inkomstenbelasting te heffen over een bezoldiging die in 2016 is betaald aan een van zijn onderdanen, die als deskundige voor lange termijn in dienst was, voor taken die op het grondgebied van Albanië zijn verricht in het kader van een project waarvan de begunstigden de overheidsinstellingen van de Republiek Albanië zijn en dat door de Europese Unie wordt gefinancierd in het kader van het instrument voor pretoetredingssteun IPA 2013?