ARREST VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN

VAN DE EUROPESE UNIE

(Eerste kamer)

21 januari 2014

Zaak F‑102/12

Marc Van Asbroeck

tegen

Europees Parlement

„Openbare dienst – Indeling in rang – Kandidaten die vóór de inwerkingtreding van de statutaire hervorming van 2004 op de reservelijst zijn geplaatst van een vergelijkend onderzoek voor de overgang van categorie – Compensatievergoeding – Besluit om ambtenaren die deze compensatievergoeding genieten opnieuw in te delen”

Betreft: Beroep, ingesteld krachtens artikel 270 VWEU, van toepassing op het EGA-Verdrag op grond van artikel 106 bis ervan, waarmee Van Asbroeck de nietigverklaring vordert van het besluit van het Europees Parlement van 15 november 2011 om hem na zijn overplaatsing vanuit de Europese Commissie opnieuw in te delen in rang AST 5, salaristrap 3, waarbij zijn anciënniteit is vastgesteld op 1 september 2011, en, voor zover nodig, van het besluit van 15 juni 2012 tot afwijzing van zijn klacht.

Beslissing: Het beroep wordt verworpen. Het Europees Parlement zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van Van Asbroeck.

Samenvatting

1. Ambtenaren – Statuut – Verordening nr. 723/2004 tot wijziging van het Statuut – Overgangsregeling – Beoordelingsbevoegdheid van de administratie – Omvang – Autonomie van de instellingen

(Ambtenarenstatuut, art. 110; verordening nr. 723/2004 van de Raad, punt 37 van de considerans)

2. Ambtenaren – Gelijke behandeling – Grenzen – Onrechtmatig toegekend voordeel

1. Met de vaststelling van verordening nr. 723/2004 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren en van de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden, heeft de Uniewetgever geen uniforme overgangsregeling ingevoerd voor alle instellingen en organen. Bijgevolg heeft elk tot aanstelling bevoegd gezag de voor de betrokken instelling of het betrokken orgaan specifieke interne bepalingen moeten vaststellen, teneinde de door de ambtenaren van die instelling of dat orgaan verworven rechten veilig te stellen en hun gewettigd vertrouwen te beschermen. Deze keuze van de wetgever heeft onvermijdelijk tot gevolg dat, wat de nieuwe indeling betreft van transcategoriale ambtenaren, deze ambtenaren weliswaar binnen eenzelfde instelling gelijk worden behandeld, doch dit niet noodzakelijkerwijs het geval hoeft te zijn wanneer er sprake is van een overplaatsing van de ene naar een andere instelling, met eerbiediging uiteraard, van de relevante bepalingen van het Statuut.

Ook al vallen volgens het beginsel van de uniciteit van de openbare dienst, alle ambtenaren van alle instellingen van de Unie onder dezelfde bepalingen, toch impliceert een dergelijk beginsel niet dat alle instellingen de beoordelingsvrijheid die hun door het Statuut wordt toegekend, op dezelfde wijze moeten gebruiken, daar deze instellingen bij het beheer van hun personeel juist autonomie genieten.

(cf. punten 28 en 29)

Referentie:

Gerecht van eerste aanleg: 16 september 1997, Gimenez/Comité van de Regio’s, T‑220/95, punt 72

Gerecht voor ambtenarenzaken: 18 september 2013, Scheidemann/Commissie, F‑76/12, punt 26

2. De eerbiediging van het beginsel van gelijke behandeling van ambtenaren moet te verenigen zijn met de eerbiediging van het legaliteitsbeginsel, volgens hetwelk niemand zich ten eigen voordele kan beroepen op een onwettigheid waarvan anderen hebben kunnen profiteren.

(cf. punt 38)

Referentie:

Hof: 4 juli 1985, Williams/Rekenkamer, 134/84, punt 14; 2 juni 1994, de Compte/Parlement, C‑326/91 P, punten 51 en 52

Gerecht voor ambtenarenzaken: 1 juli 2010, Časta/Commissie, F‑40/09, punt 88