ARREST VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN

VAN DE EUROPESE UNIE (Tweede kamer)

19 november 2015

Daniel van der Spree

tegen

Europese Commissie

„Openbare dienst — Bezoldiging — Definitieve beëindiging van de dienst — Artikel 6, lid 1, van bijlage VII bij het Statuut — Inrichtingsvergoeding bij de beëindiging van de dienst van twee maanden basissalaris — Wijziging van woonplaats van de verzoeker — Woonplaats van verzoekers dochter — Bewijs”

Betreft:

Beroep, ingesteld krachtens artikel 270 VWEU, van toepassing op het EGA-Verdrag op grond van artikel 106 bis ervan, waarmee Van der Spree vraagt om nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 19 mei 2014 om hem een inrichtingsvergoeding bij de beëindiging van de dienst van één en niet van twee maanden basissalaris te geven.

Beslissing:

Het beroep wordt verworpen. Van der Spree draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

Samenvatting

Ambtenaren — Kostenvergoeding — Inrichtingsvergoeding bij de beëindiging van de dienst — Voorwaarden voor toekenning — Daadwerkelijke verplaatsing van de gewone verblijfplaats — Begrip gewone verblijfplaats — Vestiging elders met het gezin — Op de ambtenaar rustende bewijslast van de echtheid van de vestiging elders — Inschrijving in een gemeenteregister — Omstandigheid waaruit geen vermoeden van de gewone verblijfplaats kan worden afgeleid

(Ambtenarenstatuut, bijlage VII, art. 6)

De inrichtingsvergoeding bij de beëindiging van de dienst beoogt de lasten te dekken en te verminderen die de voormalig ambtenaar moet maken wegens het feit dat hij na de definitieve beëindiging van zijn werkzaamheden zijn primaire woonplaats wijzigt, welke lasten hoger worden geacht wanneer de betrokken ambtenaar zich met zijn gezin elders vestigt, hetgeen rechtvaardigt dat die inrichtingsvergoeding bij de beëindiging van de dienst twee maanden basissalaris bedraagt voor ambtenaren die de kostwinnerstoelage genieten en aantonen dat zij zich met hun gezin in een nieuwe woonplaats vestigen.

De in artikel 6 van bijlage VII bij het Statuut bedoelde wijziging van woonplaats moet een „daadwerkelijke verplaatsing van de gewone verblijfplaats van de ambtenaar inhouden naar de nieuwe plaats waarin hij wordt geacht zich te vestigen” en het begrip gewone verblijfplaats moet worden uitgelegd als „de plaats waarin de betrokkene het permanente of gewone centrum van zijn belangen heeft gevestigd, met de wens daaraan een permanent karakter te geven”. Voorts dient de ambtenaar het bewijs te leveren dat hij zich daadwerkelijk met zijn gezin elders vestigt. Dit geldt eveneens voor het bewijs van de vestiging van het gezin van de ambtenaar in een andere woonplaats.

De inschrijving in het register van een gemeente is een loutere formaliteit op grond waarvan niet kan worden vastgesteld dat de betrokkene daadwerkelijk in die gemeente woont, zodat deze formaliteit niet doorslaggevend is om een vestiging elders aan te tonen in de zin van artikel 6 van bijlage VII van het Statuut.

Evenmin hebben bewijskracht stukken die door de administratieve autoriteiten van een bepaald land zijn opgesteld en waaruit de banden van de betrokkene met dat land blijken of waarin zelfs een adres in dat land wordt genoemd, zoals bijvoorbeeld verklaringen over de uitoefening van civiele rechten of de registratie van een voertuig en de betaling van de daarbij behorende belasting, wanneer die stukken het bewijs leveren van handelingen of feiten die door de betrokken autoriteiten op geen enkele wijze zijn geverifieerd. A fortiori moet derhalve de bewijskracht worden uitgesloten van verklaringen van particulieren die niet noodzakelijkerwijs in staat zijn om het juridisch begrip woonplaats te beoordelen in de zin van bijlage VII bij het Statuut.

(cf. punten 29‑31, 34 en 37)

Referentie:

Hof: arrest van 25 november 1982, Evens/Rekenkamer,79/82, EU:C:1982:404, punten 11 en 12

Gerecht van eerste aanleg: arresten van 24 april 2001, Miranda/Commissie,T‑37/99, EU:T:2001:122, punten 29‑31 en aldaar aangehaalde rechtspraak, en van 8 juli 2003, Chetaud/Parlement,T‑65/02, EU:T:2003:190, punt 64

Gerecht voor ambtenarenzaken: arresten van 8 april 2008, Bordini/Commissie,F‑134/06, EU:F:2008:40, punt 76en aldaar aangehaalde rechtspraak, en van 9 maart 2010, Tzvetanova/Commissie,F‑33/09, EU:F:2010:18, punt 43en aldaar aangehaalde rechtspraak