ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 135/21

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale regionale di giustizia amministrativa di Trento (Italië) op 7 februari 2014 — Orizzonte Salute — Studio Infermieristico Associato/Azienda Pubblica di Servizi alla persona „San Valentino” e.a.

(Zaak C-61/14)

2014/C 135/25

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale regionale di giustizia amministrativa di Trento

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Orizzonte Salute — Studio Infermieristico Associato

Verwerende partijen: Azienda Pubblica di Servizi alla persona „San Valentino” — Città di Levico Terme, Ministero della Giustizia, Ministero dell’Economia e delle Finanze, Presidenza del Consiglio dei Ministri en Segretario Generale del Tribunale Regionale di Giustizia Amministrativa di Trento

Derde belanghebbende partij: Associazione Infermieristica D & F. Care

Prejudiciële vraag

Staan de beginselen vastgesteld in richtlijn 89/665/EEG (1) van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken en de latere wijzigingen en aanvullingen van deze richtlijn, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/50/EEG (2) van de Raad van 18 juni 1992 [en bij richtlijn 2007/66/EG (3) van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2007], in de weg aan een nationale regeling zoals die welke is neergelegd in de artikelen 13, leden 1 bis, 1 quater en 6 bis, en 14, lid 3 ter, van het decreto del presidente della Repubblica (presidentieel besluit) nr. 115 van 30 mei 2002 (zoals gewijzigd bij latere wetgevende bepalingen), waarbij hoge bijdragen zijn vastgesteld voor de toegang tot de rechterlijke instanties bevoegd voor bestuursrechtelijke zaken op het gebied van de plaatsing van overheidsopdrachten?

(1) Richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken (PB L 395, blz. 33).

(2) Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening (PB L 209, blz. 1).

(3) Richtlijn 2007/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2007 tot wijziging van de richtlijnen 89/665/EEG en 92/13/EEG van de Raad met betrekking tot de verhoging van de doeltreffendheid van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten (PB L 335, blz. 31).
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 142/18

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 17 februari 2014 — Agenzia delle Entrate/Nuova Invincibile

(Zaak C-82/14)

2014/C 142/25

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Corte suprema di cassazione

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Agenzia delle Entrate

Verwerende partij: Nuova Invincibile

Prejudiciële vraag

Valt [een maatregel als de kwijtscheldingsregeling in artikel 9, lid 17, van wet nr. 289/2002, die betrekking heeft op tijdvakken in een verder gelegen verleden en ertoe strekt personen die getroffen zijn door natuurrampen tot op zekere hoogte schadeloos te stellen,] die van invloed is op de in totaal geïnde (of te innen) bedragen na toepassing van de btw, onder het verbod dat ten grondslag ligt aan het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 17 juli 2008 in zaak C-132/06?
3)

Indien het antwoord op de eerste en de tweede vraag ontkennend is, zijn de desbetreffende bepalingen van de Universeledienstrichtlijn verenigbaar met het gelijkheidsbeginsel, zoals dat onder meer is vervat in artikel 20 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (2)?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 129/11

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundespatentgericht (Duitsland) op 17 januari 2014 — BGW Marketing- & Management-Service GmbH/Bodo Scholz

(Zaak C-20/14)

2014/C 129/14

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundespatentgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: BGW Marketing- & Management-Service GmbH

Verwerende partij: Bodo Scholz

Prejudiciële vraag

Moet artikel 4, lid 1, sub b, van richtlijn 2008/95/EG (1) aldus worden uitgelegd dat in geval van dezelfde en soortgelijke waren en diensten gevaar voor verwarring bij het publiek kan worden aanvaard indien een lettercombinatie met onderscheidend vermogen, die het oudere woord-/beeldteken met een gemiddeld onderscheidend vermogen vormt, in het jongere woordteken van een derde zo wordt overgenomen dat aan deze lettercombinatie een beschrijvende woordcombinatie wordt toegevoegd die daarop betrekking heeft en de lettercombinatie als afkorting van de beschrijvende woorden verklaart?

(1) Richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 299, blz. 25).
2)

Ingeval een dergelijke wijze van gunning verenigbaar is met het gemeenschapsrecht: is het noodzakelijk tevoren aanbiedingen van meerdere homogene aanbieders (eventueel ook communautaire) die voor rechtstreekse gunning in aanmerking komen, te vergelijken om zodoende het risico van inefficiënte of onbillijke kosten te verkleinen, en dient de nationale norm die rechtstreekse gunning toestaat derhalve in die zin te worden uitgelegd?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 52/32

Hogere voorziening ingesteld op 10 januari 2014 door Wünsche Handelsgesellschaft International mbH & Co KG tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 12 november 2013 in zaak T-147/12, Wünsche Handelsgesellschaft International mbH & Co KG/Europese Commissie

(Zaak C-7/14 P)

2014/C 52/58

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Wünsche Handelsgesellschaft International mbH & Co KG (vertegenwoordigers: Rechtsanwälte K. Landry en G. Schwendinger)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

— het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 12 november 2013 in zaak T-147/12 in zijn geheel vernietigen en beschikking (C(2011) 6393 definitief) van de Commissie van 16 september 2011 nietig verklaren;

— subsidiair, de zaak voor verdere afdoening terugverwijzen naar het Gerecht;

— de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Met haar eerste middel voert rekwirante aan dat het Gerecht artikel 220, lid 2, sub b, van het douanewetboek (1) heeft geschonden door te oordelen dat de vergissing van de Duitse douaneautoriteiten door rekwirante had kunnen worden ontdekt. Dit is onjuist. De diverse bepalingen zijn complex en de tekst ervan onduidelijk en verwarrend. Dit blijkt met name uit een briefwisseling tussen het Bondsministerie van Financiën en de Commissie. Bovendien weerspreken ook de duur en de omvang van de onjuiste handelwijze van de Duitse douaneautoriteiten de conclusie dat de fout door rekwirante had kunnen worden ontdekt.

Ten tweede heeft het Gerecht artikel 239, lid 1, tweede streepje, van het douanewetboek geschonden door ten onrechte te bevestigen dat rekwirante klaarblijkelijk nalatig is geweest.

Ten derde heeft het Gerecht zijn beslissing op twee punten onvoldoende gemotiveerd, zodat het voor rekwirante niet is na te gaan hoe het Gerecht tot zijn beslissing is gekomen.

(1) Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, PB L 302, blz. 1.
—

vaststellen dat de Helleense Republiek de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en de artikelen 2, 3 en 4 van het besluit van de Commissie van 24 mei 2011 (1), door niet binnen de gestelde termijn alle nodige maatregelen te treffen om de onrechtmatige staatssteun terug te vorderen van de casino’s Thessaloniki, Mont Parnès en Corfu, of althans door de Commissie onvoldoende in te lichten over het exacte bedrag (hoofdbedrag en rente) dat van elke ontvanger van de onrechtmatige staatssteun dient te worden teruggevorderd, of over de andere maatregelen die zij krachtens artikel 4 van het besluit heeft getroffen,
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 93/19

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal do Comércio de Lisboa (Portugal) op 16 december 2013 — Portugese Staat/Massa Insolvente do Banco Privado Português SA, in liquidatie

(Zaak C-667/13)

2014/C 93/31

Procestaal: Portugees

Verwijzende rechter

Tribunal do Comércio de Lisboa

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Portugese Staat

Verwerende partij: Massa Insolvente do Banco Privado Português SA, in liquidatie

Prejudiciële vragen

1) Is het besluit (1) aangetast door een motiveringsgebrek doordat: a) daarin niet is aangegeven waarom de door de Portugese Staat gestelde zekerheid het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig beïnvloedt; b) daarin niet wordt toegelicht waarom de in de vorm van een zekerheid verleende steun — die aanvankelijk werd geacht te vallen onder artikel 107, lid 3, VWEU — achteraf onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt werd verklaard?

2) Is het besluit gebrekkig wegens een tegenstrijdigheid tussen de motivering en het dispositief ervan op het punt van het tijdstip vanaf hetwelk de [steun] onrechtmatig wordt geacht: 5 december 2008 of 5 juni 2009?

3) Druist het besluit in tegen artikel 107, lid 1, VWEU, voor zover de verleende steun het handelsverkeer tussen de lidstaten niet ongunstig heeft beïnvloed, met name rekening houdende met het doel van de lening en het gebruik dat er daadwerkelijk van is gemaakt, en met het feit dat de begunstigde zijn werkzaamheden sinds 1 december 2008 heeft stilgelegd?

4) Druist het besluit in tegen artikel 107, lid 3, VWEU, gelet op het feit dat de steun ertoe strekte een ernstige verstoring in de economie van een lidstaat op te heffen, en deze steun om die reden verenigbaar met de gemeenschappelijke markt is?

5) Staan de leden 1 en 2 [van artikel 14] van verordening nr. 659/1999 (2) eraan in de weg dat het terug te vorderen bedrag in het concrete geval wordt verminderd wanneer die bepaling zonder discriminatie van toepassing is op alle schuldeisers van de insolvente onderneming?

(1) Besluit 2011/346/EU van de Commissie van 20 juli 2010 betreffende de staatssteun C 33/09 [ex NN 57/09 (ex CP 191/09)] die door Portugal is toegekend in de vorm van een staatsgarantie voor BPP [Kennisgeving geschied onder nummer C(2010) 4932] (PB L 159, blz. 95).

(2) Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 78/3

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 13 december 2013 — Surgicare — Unidades de Saúde SA/Fazenda Pública

(Zaak C-662/13)

2014/C 78/06

Procestaal: Portugees

Verwijzende rechter

Supremo Tribunal Administrativo

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Surgicare — Unidades de Saúde SA

Verwerende partij: Fazenda Pública

Prejudiciële vraag

Moet de voorafgaande procedure die volgens het Portugese recht moet worden gevolgd wanneer sprake is van fiscaal misbruik, gelet op de communautaire oorsprong van de btw niet-toepasselijk worden geacht op btw-gebied wanneer de belastingadministratie vermoedt dat sprake is van misbruik dat erop gericht is teruggaaf van btw te verkrijgen?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 52/24

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Curtea de Apel Timișoara (Roemenië) op 3 juni 2013 — Agenția de Plăți și Intervenție pentru Agricultură (APIA) — Centrul Județean Timiș/Curtea de Conturi a României, Camera de Conturi a Județului Timiș

(Zaak C-304/13)

2014/C 52/43

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curtea de Apel Timișoara

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Agenția de Plăți și Intervenție pentru Agricultură (APIA) — Centrul Județean Timiș

Verwerende partijen: Curtea de Conturi a României, Camera de Conturi a Județului Timiș

Interveniërende partij: Agenția de Plăți și Intervenție pentru Agricultură (APIA)

Prejudiciële vraag

Verzet verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 (tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001) (1), met name de artikelen 115 en 135, zich ertegen dat een staat de toekenning van de premie aan een landbouwer aan bijkomende voorwaarden onderwerpt, die niet in die verordening zijn opgenomen, namelijk de voorwaarde dat die landbouwer „op de datum waarop hij de premie aanvraagt geen schulden bij de nationale en/of de lokale overheid heeft”?

(1) PB L 270, blz. 1.
Ten tweede betoogt de Commissie dat het Gerecht de feiten juridisch onjuist heeft beoordeeld en het juridische criterium dat het zelf had geformuleerd, onjuist heeft toegepast. Gesteld al dat het Gerecht terecht heeft geoordeeld dat de materiële regels van de derde gasrichtlijn met terugwerkende kracht zijn toegepast (wat niet het geval is), dan zal de vraag of de regels van artikel 36 van de derde gasrichtlijn één onlosmakelijk geheel vormen vanuit het oogpunt van het ogenblik waarop zij effect sorteren, worden onderzocht teneinde uit te maken of het Gerecht ook terecht heeft geoordeeld dat het eveneens verboden was om de procedureregels van die richtlijn met terugwerkende kracht toe te passen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 39/14

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de commerce de Versailles (Frankrijk) op 6 december 2013 — Comité d’entreprise de Nortel Networks SA e.a., Cosme Rogeau, vereffenaar van Nortel Networks SA/Cosme Rogeau, vereffenaar van Nortel Networks SA, Alan Robert Bloom e.a.

(Zaak C-649/13)

2014/C 39/23

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Tribunal de commerce de Versailles

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Comité d’entreprise de Nortel Networks SA e.a., Cosme Rogeau, vereffenaar van Nortel Networks SA

Verwerende partijen: Cosme Rogeau, vereffenaar van Nortel Networks SA, Alan Robert Bloom e.a.

Prejudiciële vraag

Is de rechter van de staat waar een secundaire procedure is geopend, bij uitsluiting of samen met de rechter van de staat waar de hoofdprocedure is geopend, bevoegd om vast te stellen welke goederen van de schuldenaar binnen de reikwijdte van de gevolgen van de secundaire procedure overeenkomstig de artikelen 2, sub g, 3, lid 2, en 27 van verordening (EG) nr. 1346/2000 (1) van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures vallen, en is in geval van exclusieve of gedeelde bevoegdheid het recht van de hoofdprocedure dan wel van de secundaire procedure van toepassing?

(1) PB L 160, blz. 1.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 31/4

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 19 november 2013 — Directeur général des finances publiques, Mapfre warranty SpA/Mapfre asistencia compania internacional de seguros y reaseguros, Directeur général des finances publiques

(Zaak C-584/13)

2014/C 31/05

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour de cassation

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Directeur général des finances publiques, Mapfre warranty SpA

Verwerende partijen: Mapfre asistencia compania internacional de seguros y reaseguros, Directeur général des finances publiques

Prejudiciële vraag

Moeten de artikelen 2 en 13, B, sub a, van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG (1) van de Raad van 17 mei 1977 (77/388 EEG) aldus worden uitgelegd dat de verrichting die erin bestaat dat een marktdeelnemer die onafhankelijk is van de wederverkoper van tweedehandsauto’s, tegen betaling van een vast bedrag garantie biedt bij mechanische defecten die kunnen ontstaan aan bepaalde onderdelen van de tweedehandsauto, valt binnen de categorie verzekeringsverrichtingen die zijn vrijgesteld van de belasting over de toegevoegde waarde, of integendeel binnen de categorie diensten?

(1) Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).
—

vaststellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door bepalingen vast te stellen en te handhaven op grond waarvan de belastingheffing over stille reserves die bij vervreemding onder bezwarende titel van bepaalde investeringsgoederen zijn gerealiseerd, door „overdracht” op nieuw aangeschafte of vervaardigde investeringsgoederen wordt uitgesteld tot aan de verkoop ervan, voor zover laatstgenoemde goederen behoren tot het investeringsvermogen van een binnenlandse vaste inrichting van de belastingplichtige, terwijl een dergelijk uitstel niet mogelijk is voor zover diezelfde goederen behoren tot het investeringsvermogen van een zich in een andere lidstaat of een andere staat van de Europese Economische Ruimte bevindende vaste inrichting van de belastingplichtige, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 49 VWEU en artikel 31 van de EER-Overeenkomst (1).
—

het arrest van het Gerecht in zaak T-378/10 te vernietigen voor zover hun vordering tot nietigverklaring van artikel 1 van het besluit van de Commissie van 23 juni 2010 in zaak COMP/39.092 — Badkamersanitair daarbij is afgewezen voor zover in dat artikel was geconcludeerd dat zij hadden deelgenomen aan een voortdurende overeenkomst of een voortdurend onderling afgestemd feitelijk gedrag „in de sector badkamersanitair”;
2.

Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord, moet artikel 1, lid 2, van richtlijn 2008/118/EG van de Raad van de Europese Unie dan aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling krachtens welke een indirecte belasting wordt geheven op de verkoop van een accijnsgoed aan de eindverbruiker, welke belasting uitsluitend wordt gebruikt voor de dienst van het openbaar personenvervoer, wanneer de dienst van het openbaar personenvervoer een verplichting is van het tot belastingheffing bevoegde plaatselijke publiekrechtelijke lichaam, welke verplichting onafhankelijk van een dergelijke indirecte belasting moet worden uitgevoerd, en de hoogte van de financiering uiteindelijk niet automatisch uit de omvang van de ontvangen belasting voortvloeit, aangezien de hoogte van het voor de dienst van de financiering van het openbaar personenvervoer beschikbaar gestelde bedrag nauwkeurig is vastgelegd, zodat, wanneer de opbrengsten uit de indirecte belasting hoger zijn, er door de overheid in dezelfde mate minder andere financiële middelen voor de dienst van het openbaar personenvervoer ter beschikking worden gesteld, en omgekeerd, wanneer er minder accijns binnenkomt, het plaatselijke publiekrechtelijke lichaam de andere financiële middelen voor de dienst van het openbaar personenvervoer in dezelfde mate dient te verhogen, het bij belastingopbrengsten die afwijken van de prognose niettemin mogelijk is de hoogte van de uitgaven voor de dienst van het openbaar personenvervoer door een wijziging van de begroting van het plaatselijke publiekrechtelijke lichaam te wijzigen?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 377/9

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Cagliari (Italië) op 25 oktober 2013 — SETAR/Comune di Quartu S. Elena

(Zaak C-551/13)

2013/C 377/17

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Commissione Tributaria Provinciale di Cagliari

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: SETAR — Società Edilizia Turistica Alberghiera Residenziale

Verwerende partij: Comune di Quartu S. Elena

Prejudiciële vraag

Is de regeling die wordt gevormd door artikel 188 van d.lgs. nr. 152/2006 en door het decreto ministeriale van het ministerie van Milieubeheer van 17 december 2009, volgens welke de inwerkingtreding van de regeling waarbij richtlijn 2008/98/EG (1) is omgezet, wordt uitgesteld tot de afkondiging van het ministerieel decreet waarbij de technische uitvoeringsbepalingen en de termijnen voor de inwerkingtreding van deze omzettingsregeling worden vastgesteld, in strijd met het gemeenschapsrecht?

(1) Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen (voor de EER relevante tekst) (PB L 312, blz. 3).
2)

Dient een advokatas [advocaat die lid is van een „(vrij) beroep”] die met een natuurlijke persoon een overeenkomst voor juridische dienstverlening tegen ontvangst van een honorarium sluit, op grond waarvan hij ertoe verbonden is juridische diensten te verlenen teneinde de natuurlijke persoon in staat te stellen om doelstellingen te verwezenlijken die buiten zijn beroepsactiviteit vallen, te worden beschouwd als een ondernemer voor de toepassing van het Unierecht inzake consumentenbescherming?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 359/6

Beroep ingesteld op 15 oktober 2013 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie

(Zaak C-540/13)

2013/C 359/09

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: F. Drexler, A. Caiola, M. Pencheva, gemachtigden)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

— besluit 2013/392/EU van de Raad van 22 juli 2013 houdende vaststelling van de datum van inwerkingtreding van besluit 2008/633/JBZ over de toegang tot het Visuminformatiesysteem (VIS) voor raadpleging door aangewezen autoriteiten van de lidstaten en door Europol, met het oog op het voorkomen, opsporen en onderzoeken van terroristische misdrijven en andere ernstige strafbare feiten (1), nietig verklaren;

— de gevolgen van besluit 2013/392/EU van de Raad handhaven tot het is vervangen door een naar behoren vastgestelde nieuwe handeling;

— verweerder verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Het Europees Parlement voert ter onderbouwing van zijn beroep twee middelen aan.

In de eerste plaats komt het Europees Parlement op tegen het feit dat de Raad voor de vaststelling van besluit 2013/392/EU een onjuiste wetgevingsprocedure heeft gebruikt. Het Europees Parlement had namelijk betrokken moeten worden bij de vaststelling van het bestreden besluit, via de gewone wetgevingsprocedure. Aangezien dat niet het geval was, is het Europees Parlement van oordeel dat de door de Raad gehanteerde wetgevingsprocedure mank gaat wegens schending van een wezenlijk vormvoorschrift.

In de tweede plaats verwijt het Europees Parlement de Raad dat hij hetzij een rechtsgrondslag heeft gebruikt die sinds de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon is opgeheven, hetzij een afgeleide rechtsgrondslag heeft gebruikt, wat volgens de rechtspraak van het Hof van Justitie onrechtmatig is.

Ten slotte, ingeval het Hof beslist om het bestreden besluit nietig te verklaren, is het Europees Parlement van mening dat het Hof overeenkomstig artikel 264, tweede alinea, VWEU de gevolgen van dit besluit dient te handhaven tot het is vervangen door een naar behoren vastgestelde nieuwe handeling.

(1) PB L 198, blz. 45.
3)

Indien het antwoord op de eerste vraag bevestigend luidt, geldt dit ook voor een procedure in hoger beroep, waarin de koper geen grieven heeft gericht tegen het vonnis van de rechter in eerste aanleg, voor zover in dat vonnis dat (ambtshalve) onderzoek niet is verricht, en daarin de vraag of de koper als een consument kan worden aangemerkt uitdrukkelijk in het midden is gelaten?
1)

Is het in strijd met het gemeenschapsrecht dat de aanbestedende dienst in de uitoefening van een bevoegdheid om overheidsopdrachten in te trekken krachtens artikel 21 quinquies van wet nr. 241/99 kan besluiten om niet over te gaan tot de definitieve gunning van een opdracht, alleen op grond dat een strafrechtelijk onderzoek is ingesteld naar de wettelijk vertegenwoordiger van de vennootschap waaraan de opdracht voorlopig is gegund?