Artikel 6 van de Akte betreffende de verkiezing van de vertegenwoordigers in het parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, heeft uitdrukkelijk betrekking op de „leden van het Europees Parlement” en regelt de uitoefening van het mandaat van parlementslid. Bovendien maakt dit artikel melding van het stemrecht van die leden, welk recht naar zijn aard niet in verband kan worden gebracht met de hoedanigheid van kandidaat die op grond van zijn rangorde op de lijst officieel gekozen wordt verklaard. Gelet op de duidelijke bewoordingen ervan is dit artikel niet toepasselijk op handelingen die betrekking hebben op de niet-aanvaarding van een mandaat door een gekozen kandidaat.

Blijkens de formulering van artikel 12 van de Akte betreffende de verkiezing van de vertegenwoordigers in het parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, is de bevoegdheid tot onderzoek van de geloofsbrieven van de leden van het Europees Parlement, waarover dit laatste op grond van de eerste volzin van het artikel beschikt, onderworpen aan twee, in de tweede volzin daarvan vermelde belangrijke beperkingen. Volgens het eerste deel van de tweede volzin van voormeld artikel 12 „neemt het [Parlement] nota van de officieel door de lidstaten bekendgemaakte uitslagen”. Bovendien strekt ook de in het tweede deel van de tweede volzin van dit artikel vermelde bijzondere bevoegdheid van het Parlement om te beslissen op ingebrachte bezwaren, zich ratione materiæ enkel uit tot bezwaren „die eventueel kunnen worden ingebracht op grond van de bepalingen van de [Akte van 1976] met uitsluiting van de nationale bepalingen waarnaar deze Akte verwijst”.

In de eerste plaats volgt uit de bewoordingen van artikel 12 van de Akte van 1976 dat het Parlement aan deze bepaling niet de bevoegdheid ontleent te beslissen over bezwaren die op basis van het gemeenschapsrecht in zijn geheel worden ingebracht. Volgens de duidelijke bewoordingen van dit artikel heeft dit enkel betrekking op „bezwaren […] op grond van de bepalingen van deze akte”. Het Parlement beschikt niet over een algemene bevoegdheid om de verkiezingsprocedures van de lidstaten en de toepassing ervan in concrete gevallen aan het gemeenschapsrecht te toetsen. In het kader van het onderzoek van de geloofsbrieven van zijn leden strekt de bevoegdheid van het Parlement zich enkel uit tot de rechten zoals die in de relevante bepalingen van de Akte van 1976 duidelijk zijn omschreven. Een uitlegging van artikel 12 van voormelde akte waarbij het Parlement een algemene bevoegdheid tot toezicht op de officiële bekendmakingen van de autoriteiten van de lidstaten zou worden ingeruimd, zou niet alleen indruisen tegen de bewoordingen van dat artikel, maar ook onverenigbaar zijn met het in de artikelen 5 EG en 7 EG verankerde beginsel dat de bevoegdheden van de Gemeenschap en van haar instellingen attributieve bevoegdheden zijn.

In de tweede plaats betekent het gebruik van de uitdrukking „nota nemen” in de context van de Akte van 1976 betekent dat het Parlement ter zake over geen enkele beoordelingsvrijheid beschikt. De respectieve bevoegdheden van het Parlement en de nationale autoriteiten bij het onderzoek van de geloofsbrieven van de leden van het Parlement zijn duidelijk verdeeld over de communautaire instanties en de nationale autoriteiten. In dat verband ontleent het Parlement aan artikel 12 van de Akte van 1976 enkel de bevoegdheid zich uit te spreken over bezwaren die eventueel kunnen worden ingebracht op basis van de bepalingen van deze akte, met uitsluiting van de bepalingen waarnaar deze akte verwijst, terwijl de nationale autoriteiten de uitslagen bekendmaken die op basis van de met het gemeenschapsrecht strokende nationale bepalingen zijn vastgesteld. Hieruit volgt dat het Parlement op grond van voormeld artikel 12 nota dient te nemen van de bekendmaking door het nationale stembureau, zonder dat het daarvan op grond van beweerde onregelmatigheden van die nationale handeling mag afwijken.

(cf. punten 52-55, 66-67, 74-75)