ARREST VAN HET HOF VAN 23 MAART 1972. - E. KAMPFFMEYER TEGEN EINFUHR - UND VORRATSSTELLE FUER GETREIDE UND FUTTERMITTEL. - (VERZOEK OM EEN PREJUDICIELE BESLISSING, INGEDIEND DOOR HET HESSISCHE FINANZGERICHT). - ZAAK NO. 85/71.



Jurisprudentie 1972 bladzijde 00213

Deense bijz. uitgave bladzijde 00069

Portugese bijz. uitgave bladzijde 00077



Samenvatting

Partijen

Onderwerp

Overwegingen van het arrest

Beslissing inzake de kosten

Dictum



Trefwoorden

++++

1 . LANDBOUW - GEMEENSCHAPPELIJKE ORDENING DER MARKTEN - GRANEN - RESTITUTIE BIJ UITVOER - UITVOER NAAR DERDE LANDEN - TEN AANZIEN VAN DE AFZONDERLIJKE LANDEN UITEENLOPENDE RESTITUTIEPERCENTAGES WELKE LAGER ZIJN DAN IN DE GEMEENSCHAPSVERORDENINGEN IS VOORZIEN - VERLENING DOOR DE LID-STATEN - TOELAATBAARHEID

( VERORDENING NR . 19 VAN DE RAAD, ART . 20; VERORDENING NR . 90 VAN DE COMMISSIE, ART . 2 )

2 . LANDBOUW - GEMEENSCHAPPELIJKE ORDENING DER MARKTEN - GRANEN - RESTITUTIE BIJ UITVOER - UITVOER NAAR DERDE LANDEN - RESTITUTIEPERCENTAGES WELKE LAGER ZIJN DAN IN DE GEMEENSCHAPSVERORDENINGEN IS VOORZIEN - VERLENING DOOR DE LID-STATEN IN DE VORM VAN INVOER MET VRIJSTELLING VAN HEFFING - TOELAATBAARHEID

( VERORDENING NR . 90 VAN DE COMMISSIE, ART . 4 )

Samenvatting

1 . DE LID-STATEN ZIJN VOLGENS ART . 20 VAN VERORDENING NR . 19/62 JUNCTO ARTIKEL 2 VAN VERORDENING NR . 90/62 BEVOEGD TEN AANZIEN VAN DE AFZONDERLIJKE LANDEN UITEENLOPENDE RESTITUTIEPERCENTAGES VAST TE STELLEN, WELKE LAGER ZIJN DAN IN DE GEMEENSCHAPSVERORDENINGEN IS VOORZIEN .

2 . DE LID-STATEN MOCHTEN, MEDE IN HET KADER VAN ARTIKEL 4 VAN VERORDENING NR . 90/62, LAGERE RESTITUTIEPERCENTAGES TOEPASSEN DAN IN VERORDENING NR . 90/62 WAREN VASTGESTELD, DOOR BIJ UITVOER NAAR DERDE LANDEN VERGUNNING TE VERLENEN OM MET VRIJSTELLING VAN HEFFING EEN GERINGERE HOEVEELHEID VAN HETZELFDE PRODUKT IN TE VOEREN DAN WAS UITGEVOERD .

Partijen

IN DE ZAAK 85-71

BETREFFENDE EEN VERZOEK AAN HET HOF KRACHTENS ARTIKEL 177 EEG-VERDRAG VAN HET FINANZGERICHT HESSEN TE KASSEL, IN HET ALDAAR AANHANGIG GEDING TUSSEN E . KAMPFFMEYER TE HAMBURG

EN

EINFUHR - UND VORRATSSTELLE FUER GETREIDE UND FUTTERMITTEL, FRANKFURT AM MAIN,

Onderwerp

OM EEN PREJUDICIELE BESLISSING INZAKE DE UITLEGGING VAN EEN AANTAL BEPALINGEN VAN VERORDENINGEN NR . 19/62 VAN DE RAAD EN NR . 90/62 VAN DE COMMISSIE, BETREFFENDE DE RESTITUTIES BIJ UITVOER VAN GRANEN NAAR DERDE LANDEN,

WIJST

Overwegingen van het arrest

1 OVERWEGENDE DAT HET FINANZGERICHT HESSEN BIJ BESCHIKKING VAN 21 SEPTEMBER 1971, INGEKOMEN TER GRIFFIE VAN HET HOF OP 5 OKTOBER 1971, KRACHTENS ARTIKEL 177 VAN HET EEG-VERDRAG DE VRAAG HEEFT GESTELD OF DE LID-STATEN VOLGENS ARTIKEL 20 VAN VERORDENING NR . 19/EEG VAN DE RAAD VAN 4 APRIL 1962 ( PB 1962, NR . 30, BLZ . 933 ) JUNCTO ARTIKEL 2 VAN VERORDENING NR . 90/EEG VAN DE COMMISSIE VAN 25 JULI 1962 ( PB 1962, NR . 66, BLZ . 1902 ) BEVOEGD WAREN BIJ DE UITVOER VAN GRANEN NAAR DERDE LANDEN UITEENLOPENDE RESTITUTIES TEN AANZIEN VAN AFZONDERLIJKE DERDE LANDEN VAST TE STELLEN;

2 OVERWEGENDE DAT ARTIKEL 20, TWEEDE LID, VAN VERORDENING NR . 19/62 BEPAALT DAT "TEN EINDE DE UITVOER NAAR DERDE LANDEN OP BASIS VAN DE WERELDMARKTPRIJZEN MOGELIJK TE MAKEN HET VERSCHIL TUSSEN DEZE PRIJZEN EN DE PRIJZEN IN DE UITVOERENDE LID-STAAT KAN WORDEN OVERBRUGD DOOR EEN RESTITUTIE";

DAT DE LID-STATEN BLIJKENS DE UITDRUKKELIJKE BEWOORDINGEN VAN DEZE BEPALING VRIJ WAREN IN HET GEHEEL GEEN RESTITUTIES TE VERLENEN, WELKE VRIJHEID DE BEVOEGDHEID INHIELD DE IN DE GEMEENSCHAPSVERORDENINGEN GESTELDE VOORWAARDEN VOOR TOEKENNING VAN RESTITUTIES UIT TE BREIDEN;

3 DAT OVERIGENS UIT DE TWEEDE EN DERDE OVERWEGING VAN DE CONSIDERANS VAN VERORDENING NR . 90/62 BETREFFENDE DE RESTITUTIES BIJ UITVOER VAN GRANEN BLIJKT DAT DE VOORWAARDEN WAARONDER DE RESTITUTIE KON WORDEN VERLEEND, ENERZIJDS DE UITVOER VAN DEZE PRODUKTEN NAAR DERDE LANDEN MOGELIJK MOESTEN MAKEN EN ANDERZIJDS MOESTEN VOORKOMEN DAT DE CONCURRENTIE TUSSEN DE PRODUCENTEN VAN DE LID-STATEN OP DE WERELDMARKT WERD VERVALST;

DAT HIERTOE IN GENOEMDE VERORDENING ALS ALGEMENE REGEL EEN BEPERKING VAN HET RESTITUTIEBEDRAG IS VOORZIEN OM TE VOORKOMEN DAT DE LID-STATEN TEGEN ELKAAR ZOUDEN GAAN OPBIEDEN, ZONDER ECHTER DE VRIJHEID VAN IEDERE LID-STAAT AAN TE TASTEN OM BIJ DE VASTSTELLING DER RESTITUTIEPERCENTAGES STRENGERE MAATSTAVEN AAN TE LEGGEN DAN DIE, GENOEMD IN DE GEMEENSCHAPSREGELING;

4 DAT UIT HET FEIT DAT VOLGENS ARTIKEL 7, TWEEDE ALINEA, VAN VERORDENING NR . 90/62 DE OPGAVEN INZAKE UITVOERRESTITUTIES "VOLGENS DE BESTEMMING VAN DE UITVOER, PER LID-STAAT, OF VOOR DE UITVOER NAAR DERDE LANDEN TE ZAMEN WORDEN VERSTREKT", NIET MAG WORDEN GECONCLUDEERD DAT DE LID-STATEN IN LAATSTGENOEMD GEVAL NIET HET RECHT HADDEN ANDERE RESTITUTIEBEDRAGEN TE VERLENEN DAN IN DE GEMEENSCHAPSVERORDENINGEN WAREN VASTGESTELD;

DAT DEZE OPGAVEN SLECHTS DIENDEN VOOR DE STATISTIEK EN DE COMMISSIE IN STAAT MOESTEN STELLEN DE ONTWIKKELING VAN DE GRAANMARKT TE VOLGEN IN EEN TIJDVAK WAARIN DE MAATREGELEN TOT INSTELLING VAN DE GEMEENSCHAPPELIJKE MARKTORDENING GELEIDELIJK WERDEN INGEVOERD;

DAT DE COMMISSIE ER IN DAT TIJDVAK WELISWAAR BELANG BIJ HAD PER LID-STAAT DE HANDELSSTROOM BINNEN DE GEMEENSCHAP TE KENNEN, DOCH DAT HET VOOR HAAR VOLDOENDE WAS DE TOTALE HOEVEELHEID NAAR DERDE LANDEN UITGEVOERD GRAAN EN HET TOTAALBEDRAG VAN DE DAAROP VERLEENDE RESTITUTIES TE WETEN;

5 DAT DE AAN DE LID-STATEN GELATEN BEVOEGDHEID OM AL DAN NIET RESTITUTIES TE VERLENEN OF AAN DE VERLENING DAARVAN AANVULLENDE VOORWAARDEN TE STELLEN, GEDURENDE DE OVERGANGSPERIODE WAARIN DE LID-STATEN BEVOEGD BLEVEN TEN AANZIEN VAN DE HANDELSPOLITIEK, DE MOGELIJKHEID MEEBRACHT UITEENLOPENDE RESTITUTIES VOOR AFZONDERLIJKE DERDE LANDEN TE VERLENEN;

DAT DERHALVE MOET WORDEN GEANTWOORD DAT DE LID-STATEN VOLGENS ARTIKEL 20 VAN VERORDENING NR . 19/62 JUNCTO ARTIKEL 2 VAN VERORDENING NR . 90/62 BEVOEGD ZIJN TEN AANZIEN VAN DE AFZONDERLIJKE LANDEN UITEENLOPENDE RESTITUTIEPERCENTAGES VAST TE STELLEN, WELKE LAGER ZIJN DAN IN DE GEMEENSCHAPSVERORDENINGEN IS VOORZIEN;

6 OVERWEGENDE DAT UIT DE VERWIJZINGSBESCHIKKING BLIJKT DAT DE LITIGIEUZE VRAAG, NAAR AANLEIDING WAARVAN DE NATIONALE RECHTER ZICH TOT HET HOF HEEFT GEWEND, BETREKKING HEEFT OP RESTITUTIES VERLEEND IN DE VORM BEDOELD IN ARTIKEL 4 VAN VERORDENING NR . 90/62;

DAT DE BONDSREPUBLIEK DUITSLAND EEN VERGUNNING HAD VERLEEND OM EEN GERINGERE HOEVEELHEID MAIS DAN WAS UITGEVOERD VRIJ VAN HEFFING IN TE VOEREN, WAAROP VERZOEKSTER ALS BEZWAAR HEEFT INGEBRACHT DAT DEZE VERGUNNING VOLGENS GENOEMD ARTIKEL 4 SLECHTS VOOR INVOER VAN EEN AAN DE UITVOER GELIJKE HOEVEELHEID VAN HETZELFDE PRODUKT KON WORDEN VERLEEND;

DAT, TEN EINDE DE NATIONALE RECHTER IN STAAT TE STELLEN HET HEM VOORGELEGDE PROBLEEM OP TE LOSSEN, DE GESTELDE VRAAG TEVENS IN HET LICHT VAN ARTIKEL 4 VAN VERORDENING NR . 90/62 DIENT TE WORDEN ONDERZOCHT;

7 OVERWEGENDE DAT VOLGENS DIT ARTIKEL DE RESTITUTIE IN AFWIJKING VAN ARTIKEL 2 MAG WORDEN VERLEEND IN DE VORM VAN EEN VERGUNNING OM EEN GELIJKE HOEVEELHEID VAN HETZELFDE PRODUKT VRIJ VAN HEFFING IN TE VOEREN, OP VOORWAARDE DAT DE UITVOER AAN DE INVOER VOORAFGAAT EN DE INVOER MET VRIJSTELLING VAN DE HEFFING PLAATSVINDT TIJDENS HETZELFDE VERKOOPSEIZOEN EN UITERLIJK AAN HET EINDE VAN DE TWEEDE MAAND NA DIE WAARIN DE UITVOER HEEFT PLAATSGEVONDEN;

8 DAT UIT DE TEKST VAN DEZE BEPALING DUIDELIJK BLIJKT DAT DE AFWIJKING VAN ARTIKEL 2 SLECHTS BETREKKING HEEFT OP DE VORM WAARIN DE RESTITUTIE KAN WORDEN VERLEEND EN NIET OP DE ALGEMENE RESTITUTIEREGELING ZOALS OMSCHREVEN IN DE VERORDENINGEN NRS . 19/62 EN 90/62;

DAT DE RESTITUTIE IN DE VORM VAN EEN INVOER MET VRIJSTELLING VAN HEFFING WELISWAAR - ANDERS DAN DIE BEDOELD IN ARTIKEL 2 - GEEN BETALING IN GELD MEEBRENGT, MAAR DAT BEIDE RESTITUTIEVORMEN NIETTEMIN HETZELFDE DOEL HEBBEN EN ECONOMISCH TOT HETZELFDE RESULTAAT LEIDEN;

DAT ER IN HET GEVAL BEDOELD IN ARTIKEL 4 DERHALVE GEEN ENKELE RECHTVAARDIGING IS VOOR EEN BEPERKING VAN DE BIJ VERORDENINGEN NRS . 19/62 EN 90/62 AAN DE LID-STATEN GELATEN BEVOEGDHEID OM DE IN DE GEMEENSCHAPSVERORDENINGEN GESTELDE VOORWAARDEN VOOR VERLENING VAN RESTITUTIES UIT TE BREIDEN;

9 DAT DE LID-STATEN DERHALVE BEVOEGD WAREN LAGERE RESTITUTIEPERCENTAGES TOE TE PASSEN DAN IN VERORDENING NR . 90/62 WAREN VASTGESTELD DOOR BIJ UITVOER NAAR DERDE LANDEN VERGUNNING TE VERLENEN OM MET VRIJSTELLING VAN HEFFING EEN GERINGERE HOEVEELHEID VAN HETZELFDE PRODUKT IN TE VOEREN DAN WAS UITGEVOERD;

Beslissing inzake de kosten

10 OVERWEGENDE DAT DE KOSTEN, DOOR DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN WEGENS INDIENING HARER OPMERKINGEN BIJ HET HOF GEMAAKT, NIET VOOR VERGOEDING IN AANMERKING KUNNEN KOMEN EN DAT DE PROCEDURE TEN AANZIEN VAN DE PARTIJEN IN HET HOOFDGEDING ALS EEN ALDAAR GEREZEN INCIDENT IS TE BESCHOUWEN, ZODAT DE NATIONALE RECHTERLIJKE INSTANTIE OVER DE KOSTEN HEEFT TE BESLISSEN;

Dictum

HET HOF VAN JUSTITIE,

UITSPRAAK DOENDE OP DE DOOR HET FINANZGERICHT HESSEN BIJ BESCHIKKING VAN 21 SEPTEMBER 1971 GESTELDE VRAAG, VERKLAART VOOR RECHT :

1 . DE LID-STATEN WAREN VOLGENS ARTIKEL 20 VAN VERORDENING NR . 19/62 JUNCTO ARTIKEL 2 VAN VERORDENING NR . 90/62 BEVOEGD TEN AANZIEN VAN DE AFZONDERLIJKE LANDEN UITEENLOPENDE RESTITUTIES VAST TE STELLEN, WELKE LAGER ZIJN DAN IN DE GEMEENSCHAPSVERORDENINGEN IS VOORZIEN .

2 . DE LID-STATEN MOCHTEN, MEDE IN HET KADER VAN ARTIKEL 4 VAN VERORDENING NR . 90/62, LAGERE RESTITUTIEPERCENTAGES TOEPASSEN DAN IN VERORDENING NR . 90/62 WAREN VASTGESTELD, DOOR BIJ UITVOER NAAR DERDE LANDEN VERGUNNING TE VERLENEN OM MET VRIJSTELLING VAN HEFFING EEN GERINGERE HOEVEELHEID VAN HETZELFDE PRODUKT IN TE VOEREN DAN WAS UITGEVOERD .