Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Beroep wegens nalaten ° Opheffing van nalaten na instelling van beroep ° Beroep zonder voorwerp geraakt ° Afdoening zonder beslissing

(EEG-Verdrag, art. 175)

2. Beroep wegens nalaten ° Natuurlijke of rechtspersonen ° Nalaten dat voor beroep vatbaar is ° Nalaten van Commissie om jegens Lid-Staat beschikking te geven inzake naleving van mededingingsregels door openbare bedrijven ° Verplichting om te handelen ° Geen ° Niet-ontvankelijkheid

(EEG-Verdrag, art. 90, lid 3, en 175)

3. Mededinging ° Openbare bedrijven en ondernemingen waaraan Lid-Staten bijzondere of uitsluitende rechten verlenen ° Bevoegdheid van Commissie ingevolge haar plicht om toezicht te houden ° Beoordelingsbevoegdheid ° Verplichting voor Commissie om te handelen ° Geen

(EEG-Verdrag, art. 90)

Samenvatting

1. Wanneer in het kader van een beroep wegens nalaten de handeling waarop het beroep betrekking heeft, is vastgesteld nadat het beroep is ingesteld, doch voordat het arrest is gewezen, is het beroep zonder voorwerp geraakt en behoeft daarop niet meer te worden beslist.

2. Een onderneming kan tegen de Commissie geen beroep wegens nalaten instellen op grond dat deze instelling, ondanks het tot haar gerichte verzoek, geen gebruik heeft gemaakt van de haar bij artikel 90, lid 3, van het Verdrag verleende bevoegdheid.

Het in artikel 175 van het Verdrag geregelde beroep wegens nalaten onderstelt immers het bestaan van een verplichting van de betrokken instelling om te handelen, waardoor het gestelde nalaten in strijd zou zijn met het Verdrag. Gelet op de beoordelingsvrijheid van de Commissie inzake het toezicht op de naleving van de mededingingsregels door openbare bedrijven, is daarvan geen sprake wanneer deze instelling nalaat ter zake een beschikking te richten tot een Lid-Staat.

Bovendien zijn de handelingen die krachtens artikel 90, lid 3, kunnen worden verricht, gericht tot de Lid-Staten, zodat de onderneming, nu zij derde is met betrekking tot de handeling die de Commissie niet zou hebben verricht, slechts kan stellen dat zij voldoet aan het vereiste dat zij individueel wordt geraakt, wanneer zij wordt geraakt uit hoofde van zekere bijzondere hoedanigheden of van een feitelijke situatie, welke haar ten opzichte van ieder ander karakteriseert en haar derhalve op soortgelijke wijze individualiseert als de adressaat.

Bij gebreke van bijzondere omstandigheden vloeit deze noodzakelijke individualisering niet voort uit het enkele feit dat de onderneming aanwezig is op de markt waar een handeling de concurrentievoorwaarden kan beïnvloeden. In het geval van een krachtens artikel 90, lid 3, verrichte handeling volgt dat evenmin uit het feit, dat die handeling is verricht op grond van een verzoek van de onderneming, daar een dergelijk verzoek niet kan worden geacht te vallen onder de uitoefening van procedurele bevoegdheden die zij zou hebben, nu de bevoegdheden die de verordeningen nrs. 17 en 19/63 aan ondernemers toekennen, slechts betrekking hebben op de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag. Die individualisering kan evenmin volgen uit de deelneming van de onderneming aan het aan de vaststelling van de handeling voorafgaande onderzoek, daar een dergelijke deelneming haar niet het recht verleent om beroep in te stellen tegen een handeling die door haar aard en gevolgen haar niet individueel raakt.

Een eventueel ingrijpen van de Commissie krachtens de haar bij artikel 90, lid 3, verleende bevoegdheid kan tenslotte niet enkel de vorm aannemen van een beschikking, maar ook van een richtlijn, een tot de Lid-Staten gerichte handeling van algemene en normatieve aard, waarvan particulieren de vaststelling niet kunnen verlangen.

3. Met betrekking tot de toepassing van de communautaire mededingingsregels op openbare bedrijven en ondernemingen waaraan de Lid-Staten bijzondere of uitsluitende rechten verlenen, belast artikel 90, lid 3, van het Verdrag de Commissie met het toezicht op de naleving door de Lid-Staten van de op hen rustende verplichtingen ten aanzien van bedoelde ondernemingen, en verleent het haar uitdrukkelijk bevoegdheid om daartoe waar nodig, onder de daarin bepaalde omstandigheden en met de daarin voorziene rechtsinstrumenten in te grijpen. Blijkens die bepaling en de opzet van artikel 90 in zijn geheel impliceert de bevoegdheid van de Commissie om toezicht te houden op de Lid-Staten die verantwoordelijk zijn voor een schending van de verdragsregels, met name inzake de mededinging, noodzakelijkerwijs een ruime beoordelingsvrijheid voor die instelling. Deze beoordelingsvrijheid is des te ruimer waar de Commissie luidens artikel 90, lid 2, bij de uitoefening ervan rekening dient te houden met de vereisten die eigen zijn aan de bijzondere taak van de betrokken ondernemingen, en ook de autoriteiten van de Lid-Staten in sommige gevallen over een even ruime beoordelingsvrijheid kunnen beschikken bij de regeling van bepaalde materies die binnen het werkterrein van die ondernemingen kunnen vallen.

De uitoefening van de bij artikel 90, lid 3, van het Verdrag aan de Commissie verleende bevoegdheid om te beoordelen of maatregelen van de Lid-Staten verenigbaar zijn met de verdragsregels, impliceert voor haar derhalve geen verplichting om in te grijpen.