Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Ambtenaren - Beroep - Voorafgaande administratieve klacht - Besluit in kader van ingewikkelde procedure - Besluit niet bestreden - Geen gevolgen voor recht van beroep tegen latere besluiten

(Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91)

2. Ambtenaren - Vergoeding wegens ongevallen en beroepsziekten - Invaliditeitspensioen - Verschillende uitkeringen - Verschillende procedures - Vaststelling van beroepsmatige oorsprong van invaliditeit - Vaststelling in kader van invaliditeitsprocedure

(Ambtenarenstatuut, art. 73 en 78)

3. Ambtenaren - Invaliditeit - Invaliditeitscommissie - Mededeling van conclusies aan tot aanstelling bevoegd gezag en aan betrokken ambtenaar - Verplichting - Draagwijdte

(Ambtenarenstatuut, Bijlage II, art. 9)

4. Ambtenaren - Verzekering tegen ongevallen en beroepsziekten - Invaliditeit - Medische commissie en invaliditeitscommissie - Rechterlijke toetsing - Draagwijdte - Grenzen

(Ambtenarenstatuut, art. 73 en 78)

5. Ambtenaren - Sociale zekerheid - Verzekering tegen ongevallen en beroepsziekten - Vaststelling van beroepsmatige oorsprong van ziekte - Medisch deskundigenonderzoek - Beoordelingsvrijheid van administratie - Grenzen

(Ambtenarenstatuut, art. 73; Regeling voor de verzekering tegen ongevallen en beroepsziekten, art. 18 en 19)

6. Ambtenaren - Beroep - Beroep tot schadevergoeding - Nietigverklaring van bestreden besluit, die geen passend herstel van morele schade verzekert - Toekenning van geldelijke vergoeding

(Ambtenarenstatuut, art. 91)

Samenvatting

1. In het kader van een ingewikkelde procedure die uit verschillende met elkaar samenhangende besluiten bestaat, zoals een procedure tot vaststelling van invaliditeit, kan van belanghebbenden niet worden geëist, dat zij evenveel klachten indienen als er voor hen mogelijk nadelige handelingen in de procedure besloten liggen. Gezien het verband tussen de verschillende tot die procedure behorende handelingen, kan de omstandigheid dat verzoeker tegen een daarvan geen klacht heeft ingediend, hem niet beletten zich te beroepen op de onregelmatigheid van daarmee in nauw verband staande eerdere handelingen.

2. Bij vergelijking van de artikelen 73 en 78 Ambtenarenstatuut blijkt, dat het in deze twee bepalingen om verschillende, van elkaar onafhankelijke uitkeringen gaat, die echter wel kunnen worden gecumuleerd. Hetzelfde geldt voor de procedures tot toepassing van deze bepalingen. Derhalve moeten zowel de blijvende algehele invaliditeit, waardoor het de ambtenaar niet mogelijk is werkzaamheden te verrichten die met een ambt in zijn loopbaan overeenkomen, als de oorzaak van die invaliditeit niet worden vastgesteld overeenkomstig de Regeling voor de verzekering tegen ongevallen en beroepsziekten, doch volgens de modaliteiten en de procedure voorgeschreven in de regeling betreffende het pensioenstelsel, als bedoeld in bijlage VIII bij het Statuut.

Derhalve wordt artikel 78 geschonden wanneer men de instructie van de in de tweede alinea van deze bepaling geregelde procedure laat afhangen van de voorafgaande afronding van de procedure van artikel 73, terwijl de belanghebbende had verzocht, dat ingevolge artikel 78, tweede alinea, van het Statuut zou worden vastgesteld dat zijn invaliditeit het gevolg was van de uitoefening van zijn functie.

3. Ingevolge artikel 9 van bijlage II bij het Statuut moeten wel de conclusies van de invaliditeitscommissie aan het tot aanstelling bevoegd gezag en aan de betrokken ambtenaar worden meegedeeld, maar niet de inhoud van de werkzaamheden van deze commissie, die geheim moeten blijven.

4. De medische commissie en de invaliditeitscommissie zijn ingesteld met het doel, de definitieve beslissing van alle vragen van medische aard bij medische deskundigen te leggen. Hieruit volgt, dat de rechterlijke toetsing zich niet kan uitstrekken tot de eigenlijke medische beoordelingen, die als definitief moeten worden beschouwd wanneer zij in regelmatige omstandigheden tot stand zijn gekomen. De regelmatigheid van de samenstelling en van de werking van deze commissies, alsmede de adviezen die zij uitbrengen, kunnen echter wel worden getoetst.

In dit opzicht is het Gerecht bevoegd na te gaan, of het advies van de invaliditeitscommissie een motivering bevat aan de hand waarvan kan worden beoordeeld op welke overwegingen het is gebaseerd, en of er een logisch verband bestaat tussen de medische vaststellingen van de commissie en de conclusies die zij daaraan verbindt.

5. Hoewel ingevolge artikel 18 van de Regeling voor de verzekering tegen ongevallen en beroepsziekten de administratie elk medisch deskundigenonderzoek kan doen instellen dat voor de toepassing van deze regeling noodzakelijk is, en de administratie vrij is de conclusies van een door haar aangewezen expert niet tot de hare te maken en, in voorkomend geval, andere deskundigen te raadplegen, volgt hieruit echter niet, dat de administratie het recht heeft onbeperkt nieuwe medische deskundigen aan te wijzen zonder haar beslissing te motiveren, om de enkele reden dat zij het niet eens is met de conclusies waartoe eerdere deskundigenonderzoeken zijn gekomen.

In een dergelijk geval maakt de administratie, die haar bevoegdheden aanwendt voor een ander doel dan waarvoor deze haar waren toegekend, zich schuldig aan misbruik van haar bevoegdheid.

De immateriële schade die een ambtenaar heeft geleden door een dienstfout waarvoor de administratie aansprakelijk is, komt voor vergoeding in aanmerking indien, gelet op de omstandigheden van het geval, de nietigverklaring van het bestreden onwettige besluit op zichzelf geen passend herstel van deze schade kan opleveren.