ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
C 279/12

Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 2 juli 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Wien — Oostenrijk) — IE / Magistrat der Stadt Wien

(Zaak C-477/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Instandhouding van de natuurlijke habitats en van de wilde flora en fauna - Richtlijn 92/43/EEG - Artikel 12, lid 1 - Systeem van strikte bescherming van diersoorten - Bijlage IV - Cricetus cricetus (veldhamster) - Voortplantings- en rustplaatsen - Beschadiging of vernieling - Verlaten plaatsen)

(2020/C 279/17)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgericht Wien

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: IE

Verwerende partij: Magistrat der Stadt Wien

Dictum

Artikel 12, lid 1, onder d), van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, moet aldus worden uitgelegd dat het begrip “rustplaatsen” in deze bepaling ook ziet op rustplaatsen die niet meer worden bewoond door een van de in bijlage IV, onder a), bij deze richtlijn genoemde beschermde diersoorten, zoals de Cricetus cricetus (veldhamster), wanneer de kans voldoende groot is dat deze soort zal terugkeren naar die plaatsen, waarbij het aan de verwijzende rechter staat om dit te verifiëren.

(1) PB C 328 van 30.9.2019.
Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 4 juni 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Poznaniu — Polen) — Kancelaria Medius SA z siedzibą w Krakowie / RN

(Zaak C-495/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Bescherming van de consument - Richtlijn 93/13/EEG - Artikel 7, lid 1 - Consumentenkrediet - Toetsing van het oneerlijke karakter van bedingen - Niet-verschenen consument - Omvang van de taak van de rechter)

(2020/C 262/13)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Okręgowy w Poznaniu

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Kancelaria Medius SA z siedzibą w Krakowie

Verwerende partij: RN

Dictum

Artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen de uitlegging van een nationale bepaling die eraan in de weg staat dat de rechter bij wie een door een verkoper tegen een consument ingesteld beroep aanhangig is dat binnen de werkingssfeer van deze richtlijn valt en die bij verstek uitspraak doet omdat de consument niet is verschenen op de terechtzitting waarvoor hij was opgeroepen, de nodige onderzoeksmaatregelen neemt om ambtshalve het oneerlijke karakter te toetsen van de contractuele bedingen waarop de verkoper zijn vordering heeft gebaseerd, wanneer deze rechter twijfels koestert over het oneerlijke karakter van deze bedingen in de zin van bovengenoemde richtlijn.

(1) PB C 337 van 7.10.2019.
Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 23 april 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Ryanair Ltd, Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato — Antitrust / Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato — Antitrust, Ryanair Ltd, Ryanair DAC

(Zaak C-28/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Vervoer - Luchtdiensten - Verordening (EG) nr. 1008/2008 - Artikel 23, lid 1 - Bekendmaking van de definitieve prijs - Kosten voor het online inchecken van passagiers - Btw - Administratiekosten voor aankopen met een andere dan de door de luchtvaartmaatschappij toegelaten kredietkaart - Onvermijdbare en voorzienbare elementen van de definitieve prijs - Facultatieve prijstoeslagen - Begrip)

(2020/C 230/12)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Consiglio di Stato

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Ryanair Ltd, Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato — Antitrust

Verwerende partijen: Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato — Antitrust, Ryanair Ltd, Ryanair DAC

Dictum

Artikel 23, lid 1, van verordening (EG) nr. 1008/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 2008 inzake gemeenschappelijke regels voor de exploitatie van luchtdiensten in de Gemeenschap moet aldus worden uitgelegd dat de kosten voor het inchecken van passagiers waarvan de betaling niet kan worden vermeden omdat er geen alternatieve gratis incheckmogelijkheid bestaat, de belasting over de toegevoegde waarde (btw) over de tarieven voor nationale vluchten alsmede de administratiekosten voor aankopen met een andere dan de door de luchtvaartmaatschappij toegelaten kredietkaart onvermijdbare en voorzienbare prijselementen vormen in de zin van de tweede volzin van deze bepaling. Deze bepaling moet daarentegen aldus worden uitgelegd dat de kosten voor het inchecken van passagiers waarvan de betaling kan worden vermeden door het gebruik van een gratis incheckmogelijkheid en de btw over de facultatieve prijstoeslagen voor nationale vluchten een facultatieve prijstoeslag in de zin van de vierde volzin van deze bepaling vormen.

(1) PB C 164 van 13.5.2019.
1)

Artikel 2 sexies, lid 2, van richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2007 tot wijziging van de richtlijnen 89/665/EEG en 92/13/EEG van de Raad met betrekking tot de verhoging van de doeltreffendheid van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten, artikel 2 sexies, lid 2, van richtlijn 92/13/EEG van de Raad van 25 februari 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de communautaire voorschriften inzake de procedures voor het plaatsen van opdrachten door diensten die werkzaam zijn in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/66, de overwegingen 19, 20 en 21 van richtlijn 2007/66, alsook de overwegingen 12, 113, 115 en 117, artikel 1, lid 2, en artikel 89 van richtlijn 2014/25/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten en houdende intrekking van richtlijn 2004/17/EG, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling die toestaat dat, in het kader van een door een toezichthoudende autoriteit ambtshalve ingestelde beroepsprocedure, niet alleen aan de aanbestedende dienst maar ook aan de begunstigde van de opdracht een inbreuk wordt toegerekend en een boete wordt opgelegd, wanneer bij de wijziging van een lopende aanbestedingsovereenkomst ten onrechte geen rekening is gehouden met de regels voor het plaatsen van overheidsopdrachten. Wanneer de nationale wetgeving in een dergelijke mogelijkheid voorziet, moet die beroepsprocedure evenwel in overeenstemming zijn met het Unierecht, met inbegrip van de algemene beginselen ervan, voor zover de betrokken overheidsopdracht zelf — hetzij ab initio, hetzij na de onrechtmatige wijziging ervan — binnen de materiële werkingssfeer van de richtlijnen inzake overheidsopdrachten valt.
C 77/7

Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 22 januari 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberste Gerichtshof - Oostenrijk) – AT/Pensionsversicherungsanstalt

(Zaak C-32/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Vrij verkeer van personen - Burgerschap van de Unie - Recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten - Richtlijn 2004/38/EG - Artikel 17, lid 1, onder a) - Duurzaam verblijfsrecht - Verwerving nog voordat de ononderbroken periode van vijf jaar verblijf verstreken is - Werknemer die op het tijdstip waarop hij zijn werkzaamheid staakt, de leeftijd heeft bereikt waarop hij aanspraak heeft op een ouderdomspensioen)

(2020/C 77/09)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberster Gerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: AT

Verwerende partij: Pensionsversicherungsanstalt

Dictum

Artikel 17, lid 1, onder a), van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG moet aldus worden uitgelegd dat de voorwaarden waaronder in het gastland een duurzaam verblijfsrecht wordt verworven nog voordat de ononderbroken periode van vijf jaar verblijf verstreken is, te weten in de betrokken lidstaat gedurende ten minste de laatste twaalf maanden werkzaam zijn geweest en er meer dan drie jaar ononderbroken hebben verbleven, gelden voor een werknemer die op het tijdstip waarop hij zijn werkzaamheid staakt, de leeftijd heeft bereikt waarop hij volgens de wetgeving van die lidstaat aanspraak heeft op een ouderdomspensioen.

(1) PB C 131 van 8.4.2019.
Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 11 maart 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — San Domenico Vetraria SpA / Agenzia delle Entrate

(Zaak C-94/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Zesde richtlijn (77/388/EEG) - Artikelen 2 en 6 - Werkingssfeer - Belastbare handelingen - Onder bezwarende titel verrichte dienst - Detachering van personeel door een moedermaatschappij aan haar dochteronderneming - Vergoeding door de dochteronderneming van uitsluitend de gemaakte kosten)

(2020/C 215/21)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Corte suprema di cassazione

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: San Domenico Vetraria SpA

Verwerende partij: Agenzia delle Entrate

in tegenwoordigheid van: Ministero dell’Economia e delle Finanze

Dictum

Artikel 2, punt 1, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling volgens welke de uitlening of detachering van personeel van de moedermaatschappij bij haar dochteronderneming waarvoor uitsluitend de desbetreffende kosten worden vergoed, niet relevant wordt geacht voor de btw, voor zover de door de dochterneming aan haar moedermaatschappij betaalde bedragen, enerzijds, en de uitlening of detachering, anderzijds, van elkaar afhankelijk zijn.

(1) PB C 182 van 27.5.2019.
3)

Artikel 56 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het er niet aan in de weg staat dat de lidstaten een verplichting tot kosteloze doorgifte van een televisieomroepkanaal opleggen aan ondernemingen die via aan derden toebehorende satellietnetwerken televisieprogramma’s doorgeven die beschermd zijn door een systeem voor voorwaardelijke toegang en hun klanten pakketten televisieprogramma’s aanbieden, mits ten eerste deze doorgifteverplichting een significant aantal of percentage eindgebruikers van alle middelen voor de doorgifte van televisieprogramma’s toegang verschaft tot het kanaal waaraan die verplichting ten goede komt, en ten tweede rekening wordt gehouden met de geografische spreiding van de eindgebruikers van de diensten die worden aangeboden door de exploitant aan wie de genoemde doorgifteverplichting is opgelegd en met het feit dat deze exploitant dat kanaal ongecodeerd doorgeeft, alsook met de omstandigheid dat het genoemde kanaal kosteloos toegankelijk is via het internet en via het terrestrische televisienetwerk. Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of aan deze voorwaarden voldaan is.
C 340/2

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 14 juli 2022 — Italiaanse Republiek, Comune di Milano / Raad van de Europese Unie

(Gevoegde zaken C-59/18 en C-182/18) (1)

(Beroep tot nietigverklaring - Institutioneel recht - Organen en instanties van de Europese Unie - Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) - Bevoegdheid om de plaats van de zetel te bepalen - Artikel 341 VWEU - Werkingssfeer - Besluit dat door de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten is genomen in de marge van een bijeenkomst van de Raad - Bevoegdheid van het Hof krachtens artikel 263 VWEU - Auteur en rechtskarakter van de handeling - Geen bindende gevolgen in de rechtsorde van de Unie)

(2022/C 340/02)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partijen: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door C. Colelli, S. Fiorentino en G. Galluzzo, avvocati dello Stato), Comune di Milano (vertegenwoordigers: M. Condinanzi, A. Neri en F. Sciaudone, avvocati)

Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij Comune di Milano: Regione Lombardia (vertegenwoordiger: M. Tamborino, avvocato)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer, J. Bauerschmidt, F. Florindo Gijón en E. Rebasti, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: M. K. Bulterman en J. Langer, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Herrmann, M. Konstantinidis en D. Nardi, gemachtigden)

Dictum

1) De beroepen worden verworpen.

2) De Italiaanse Republiek, de Comune di Milano en de Raad van de Europese Unie dragen hun eigen kosten.

3) De Regione Lombardia, het Koninkrijk der Nederlanden en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten.

(1) PB C 94 van 12.3.2018.
C 44/3

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 december 2020 — Hongarije / Europees Parlement, Raad van de Europese Unie

(Zaak C-620/18) (1)

(Beroep tot nietigverklaring - Richtlijn (EU) 2018/957 - Vrij verrichten van diensten - Terbeschikkingstelling van werknemers - Arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden - Beloning - Duur van de terbeschikkingstelling - Bepaling van de rechtsgrondslag - Artikelen 53 en 62 VWEU - Wijziging van een bestaande richtlijn - Artikel 9 VWEU - Misbruik van bevoegdheid - Non-discriminatiebeginsel - Noodzaak - Evenredigheidsbeginsel - Reikwijdte van het beginsel van de vrijheid van dienstverrichting - Wegvervoer - Artikel 58 VWEU - Verordening (EG) nr. 593/2008 - Werkingssfeer - Rechtszekerheidsbeginsel en beginsel van duidelijkheid van de wetgeving)

(2021/C 44/03)

Procestaal: Hongaars

Partijen

Verzoekende partij: Hongarije (vertegenwoordigers: M. Z. Fehér, G. Tornyai en M. M. Tátrai, gemachtigden)

Verwerende partijen: Europees Parlement (vertegenwoordigers: M. Martínez Iglesias, L. Visaggio en A. Tamás, gemachtigden), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Norberg, M. Bencze en E. Ambrosini, vervolgens A. Norberg, E. Ambrosini, A. Sikora-Kalėda en Zs. Bodnár, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van het Europees Parlement: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: J. Möller en S. Eisenberg, gemachtigden), Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. de Moustier, A.-L. Desjonquères, C. Mosser en R. Coesme, gemachtigden), Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: M. K. Bulterman, C. Schillemans en J. Langer, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Havas, M. Kellerbauer, B.-R. Killmann en A. Szmytkowska, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van de Raad van de Europese Unie: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: J. Möller en S. Eisenberg, gemachtigden), Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. de Moustier, A.-L. Desjonquères, C. Mosser en R. Coesme, gemachtigden), Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: M. K. Bulterman, C. Schillemans en J. Langer, gemachtigden), Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: C. Meyer-Seitz, H. Shev en H. Eklinder, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Havas, M. Kellerbauer, B.-R. Killmann en A. Szmytkowska, gemachtigden)

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) Hongarije wordt verwezen in zijn eigen kosten alsook in de kosten van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie.

3) De Bondsrepubliek Duitsland, de Franse Republiek, het Koninkrijk der Nederlanden, het Koninkrijk Zweden en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten.

(1) PB C 427 van 26.11.2018.
Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 24 september 2020 — Prysmian SpA, Prysmian Cavi e Sistemi Srl / Europese Commissie, The Goldman Sachs Group, Inc., Pirelli & C. SpA

(Zaak C-601/18 P) (1)

(Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese markt voor ondergrondse en onderzeese stroomkabels - Marktverdeling in verband met projecten - Eén enkele voortdurende inbreuk - Opvolging van juridische entiteiten - Toerekenbaarheid van het inbreukmakende gedrag - Gelijkheidsbeginsel - Onjuiste opvatting van bewijselementen - Verordening (EG) nr. 1/2003 - Artikel 20 - Inspectiebevoegdheden van de Europese Commissie inzake mededingingsregelingen - Bevoegdheid om zonder voorafgaand onderzoek gegevens te kopiëren en deze vervolgens te onderzoeken in de kantoren van de Commissie - Geldboeten)

(2020/C 399/09)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirantes: Prysmian SpA, Prysmian Cavi e Sistemi Srl (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Tesauro en L. Armati, avvocati, vervolgens C. Firth en C. Griesenbach, solicitors)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castilla Contreras, C. Sjödin, T. Vecchi en P. Rossi, gemachtigden), The Goldman Sachs Group, Inc. (vertegenwoordigers: J. Koponen, advokat, en A. Mangiaracina, avvocatessa), Pirelli & C. SpA (vertegenwoordigers: G. Rizza en M. Siragusa, avvocati)

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Prysmian SpA en Prysmian Cavi e Sistemi Srl worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

3) Pirelli & C. SpA draagt haar eigen kosten.

(1) PB C 427 van 26.11.2018.
4)

Clausule 4, punt 1, van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70, moet aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een nationale regeling die niet voorziet in het recht van een vrederechter op een jaarlijkse vakantie met behoud van loon van dertig dagen, zoals dat recht voor gewone rechters geldt, wanneer deze vrederechter valt onder het begrip “werknemer met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd” in de zin van clausule 2, punt 1, van deze raamovereenkomst en zich in een situatie bevindt die vergelijkbaar is met die van een gewone rechter, tenzij een dergelijk verschil in behandeling wordt gerechtvaardigd door verschillen in de vereiste kwalificaties en de aard van de taken waarvoor deze rechters verantwoordelijk zijn, waarbij het aan de verwijzende rechter staat om dit na te gaan.
C 390/3

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Bucureşti — Roemenië) — Autoritatea naţională de reglementare în domeniul energiei (ANRE) / Societatea de Producere a Energiei Electrice în Hidrocentrale Hidroelectrica SA

(Zaak C-648/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Interne elektriciteitsmarkt - Vrij verkeer van goederen - Artikel 35 VWEU - Kwantitatieve uitvoerbeperkingen - Maatregelen van gelijke werking - Nationale maatregel die elektriciteitsproducenten verplicht om de totale hoeveelheid beschikbare elektriciteit uitsluitend aan te bieden op een gecentraliseerde competitieve markt van de betrokken lidstaat)

(2020/C 390/04)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Tribunal Bucureşti

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Autoritatea naţională de reglementare în domeniul energiei (ANRE)

Verwerende partij: Societatea de Producere a Energiei Electrice în Hidrocentrale Hidroelectrica SA

Dictum

De artikelen 35 en 36 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat een nationale wettelijke regeling die, zoals uitgelegd door de autoriteit die verantwoordelijk is voor de handhaving ervan, nationale elektriciteitsproducenten verplicht om de totale hoeveelheid beschikbare elektriciteit aan te bieden op de platforms die worden beheerd door de enige exploitant die is aangewezen voor het verrichten van handelsdiensten op de nationale elektriciteitsmarkt, een maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve uitvoerbeperking vormt die niet kan worden gerechtvaardigd om redenen van openbare veiligheid die zien op de zekerheid van de energievoorziening, aangezien een dergelijke wettelijke regeling niet evenredig is aan het nagestreefde doel.

(1) PB C 25 van 21.01.2019.
Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 juni 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy w Słupsku — Polen) — Strafzaak tegen JI

(Zaak C-634/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in strafzaken - Kaderbesluit 2004/757/JBZ - Minimumvoorschriften met betrekking tot de bestanddelen van strafbare feiten en met betrekking tot straffen op het gebied van de illegale drugshandel - Artikel 2, lid 1, onder c) - Artikel 4, lid 2, onder a) - Begrip “grote hoeveelheden drugs” - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Gelijke behandeling - Artikelen 20 en 21 - Legaliteitsbeginsel inzake delicten en straffen - Artikel 49)

(2020/C 271/06)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Rejonowy w Słupsku

Partij in de strafzaak

JI

in tegenwoordigheid van: Prokuratura Rejonowa w Słupsku

Dictum

Artikel 4, lid 2, onder a), van kaderbesluit 2004/757/JBZ van de Raad van 25 oktober 2004 betreffende de vaststelling van minimumvoorschriften met betrekking tot de bestanddelen van strafbare feiten en met betrekking tot straffen op het gebied van de illegale drugshandel, gelezen in samenhang met artikel 2, lid 1, onder c), daarvan, en de artikelen 20, 21 en 49 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich er niet tegen verzetten dat een lidstaat het bezit van een aanzienlijke hoeveelheid verdovende middelen of psychotrope stoffen, zowel voor persoonlijk gebruik als voor illegale drugshandel, als een strafbaar feit aanmerkt, maar de uitlegging van het begrip “aanzienlijke hoeveelheid verdovende middelen of psychotrope stoffen” overlaat aan de nationale rechter, die dit per geval moet beoordelen, mits die uitlegging redelijkerwijs voorzienbaar is.

(1) PB C 65 van 18.2.2019.
2)

Bank for Development and Foreign Economic Affairs (Vnesheconombank) wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Raad van de Europese Unie.
2)

De artikelen 184 tot en met 186 van richtlijn 2006/112, gelezen in het licht van de beginselen van fiscale neutraliteit, doeltreffendheid en evenredigheid, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling op grond waarvan een belastingplichtige die de btw over de verwerving van goederen of diensten die bestemd zijn voor het verrichten van zowel handelingen waarvoor recht op aftrek bestaat als handelingen waarvoor geen recht op aftrek bestaat, heeft afgetrokken volgens de methode die is gebaseerd op de omzet, de mogelijkheid wordt ontzegd om, nadat de definitieve evenredige aftrek is vastgesteld op grond van artikel 175, lid 3, van deze richtlijn, deze aftrek te corrigeren en daarbij de methode van het gebruik toe te passen in een situatie waarin: — de betrokken lidstaat krachtens artikel 173, lid 2, onder c), van die richtlijn belastingplichtigen toestaat de btw-aftrek toe te passen volgens het gebruik van de goederen en diensten, of van een deel daarvan wanneer die goederen en diensten bestemd zijn voor de verrichting van zowel handelingen waarvoor recht op aftrek bestaat als handelingen waarvoor geen recht op aftrek bestaat; — de belastingplichtige bij zijn keuze van aftrekmethode te goeder trouw was en niet wist dat een volgens hem vrijgestelde handeling in werkelijkheid niet was vrijgesteld; — de in het nationale recht vastgestelde algemene vervaltermijn voor de herziening van de aftrek nog niet is verstreken, en — de verandering van aftrekmethode het mogelijk maakt om nauwkeuriger te bepalen welk deel van de btw ziet op handelingen waarvoor recht op aftrek bestaat.