BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN DE EERSTE KAMER

VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN

VAN DE EUROPESE UNIE

12 januari 2015

Zaak F‑49/14

DQ e.a.

tegen

Europees Parlement

„Afstand van instantie door de verzoekende partijen – Doorhaling – Artikel 103, lid 5, van het Reglement voor de procesvoering – Toekenning van kosten – Verwijzing van de verwerende partij in de kosten”

Betreft: Beroep, ingesteld krachtens artikel 270 VWEU, van toepassing op het EGA-Verdrag op grond van artikel 106 bis ervan, waarmee DQ en de andere verzoekers wier geanonimiseerde namen zijn vermeld in de bijlage, het Gerecht vragen om: het besluit – van onbekende datum – van het Europees Parlement waarbij de directeur van het directoraat Vertolking van het directoraat-generaal (DG) Vertolking en Conferenties van die instelling (hierna: de „directeur”) is aangewezen als hun eerste beoordelaar voor het beoordelingsjaar 2014, dat betrekking had op het jaar 2013 (hierna: „beoordelingsjaar 2014”) nietig te verklaren; voor zover nodig, beoordelingsjaar 2014 „op te schorten”; het hoofd van de Hongaarse tolkenafdeling van het directoraat Vertolking van het DG Vertolking en Conferenties (hierna: „Hongaarse afdeling”) „met onmiddellijke ingang te schorsen”, en „alle maatregelen te nemen om [hun] veiligheid [...] op hun werkplek te waarborgen, door de bevoegde veiligheidsdienst op de hoogte te stellen”.

Beslissing: Zaak F‑49/14, DQ e.a./Parlement, wordt doorgehaald in het register van het Gerecht. Het Europees Parlement draagt zijn eigen kosten alsmede de kosten die DQ en de andere verzoekers wier geanonimiseerde namen zijn vermeld in de bijlage, in deze zaak en in zaak F‑49/14 R hebben gemaakt.

Samenvatting

Gerechtelijke procedure – Kosten – Afstand van instantie gerechtvaardigd door de houding van de wederpartij

(Ambtenarenstatuut, art. 24; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken, art. 103, lid 5)

Volgens artikel 103, lid 5, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken wordt de partij die afstand doet van instantie in de proceskosten veroordeeld, voor zover dit door de wederpartij in haar opmerkingen over de afstand van instantie is gevorderd. Op vordering van eerstbedoelde partij wordt evenwel de wederpartij in de kosten veroordeeld, indien dit op grond van de houding van deze partij gerechtvaardigd lijkt.

Deze bepaling moet worden toegepast in het geval van een beroep dat betrekking heeft op de nietigverklaring van het besluit om een ambtenaar aan te wijzen als eerste beoordelaar alsmede op zijn schorsing wegens vermeend geweld, wanneer de verwerende instelling na de instelling van het beroep de verzoeken van de verzoeker in wezen heeft ingewilligd, en daarmee in zekere mate impliciet heeft erkend dat een aantal van die verzoeken gegrond waren. Die instelling moet daarom haar eigen kosten dragen alsmede de kosten die de verzoeker heeft gemaakt.

Wanneer de verzoeker wegens het ontbreken van concrete en definitieve stappen van de instelling om de beoordelaar en/of de beoordelingsronde te schorsen geen andere mogelijkheid had dan beroep in te stellen teneinde zijn rechten veilig te stellen en ervoor te zorgen dat het tot aanstelling bevoegd gezag optreedt tegen het gestelde psychisch geweld en de seksuele intimidatie waarvan hij het slachtoffer zou zijn, lijkt het immers gerechtvaardigd om de instelling te verwijzen in de kosten, en aan deze vaststelling wordt niet afgedaan door het feit dat de hervatting van de betrokken beoordelingsronde heeft plaatsgevonden met eerbiediging van de beginselen van onpartijdigheid en hoor en wederhoor.

(cf. punten 13 en 17‑19)