Uit de artikelen 1 en 2, lid 1, van beschikking nr. 2424/88 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal volgt, dat de antidumpingbepalingen bescherming beogen te bieden tegen invoer met dumping of subsidiëring en dat een antidumpingrecht kan worden toegepast op ieder product ten aanzien waarvan dumping plaatsvindt, wanneer het in de Gemeenschap in het vrije verkeer brengen daarvan schade veroorzaakt. Gelet op deze bepalingen veronderstelt de toepassing van een antidumpingmaatregel dus, dat goederen op de gemeenschapsmarkt worden binnengebracht waardoor schade aan de bedrijfstak van de Gemeenschap wordt veroorzaakt. De antidumpingregelgeving heeft geen betrekking op de verkoop van goederen als zodanig, zolang deze goederen niet werkelijk naar het douanegebied van de Gemeenschap worden uitgevoerd en daar in het vrije verkeer worden gebracht. Antidumpingrechten strekken er immers toe, het verschil tussen de prijs bij uitvoer naar de Gemeenschap en de normale waarde van het product te neutraliseren en aldus de schadelijke gevolgen van de invoer van de betrokken goederen in de Gemeenschap teniet te doen. Het doel van de antidumpingbepalingen vereist dus in beginsel niet dat een antidumpingrecht wordt geheven op basis van de prijs die is gefactureerd bij een eerdere verkoop van de betrokken goederen, wanneer de werkelijk door de aangever betaalde of te betalen prijs gelijk is aan of hoger is dan de in de antidumpingmaatregel voorziene minimumprijs

Ingevolge artikel 1, lid 2, van beschikking nr. 67/94 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op de invoer in de Gemeenschap van hematietgietijzer van oorsprong uit Brazilië, Oekraïne, Polen en Rusland mogen de douaneautoriteiten de douanewaarde voor de toepassing van het bij deze beschikking ingestelde antidumpingrecht niet vaststellen op basis van de prijs die voor de betrokken goederen is gefactureerd bij een verkoop voorafgaand aan die waarvoor de douaneaangifte is gedaan, wanneer de prijs in de aangifte overeenkomt met de door de importeur werkelijk betaalde of te betalen prijs. Door de toevoeging aan het begrip douanewaarde van het woord „opgegeven” benadrukt deze bepaling namelijk, dat voor de toepassing van een antidumpingrecht niet de douanewaarde als zodanig maar de door de importeur opgegeven douanewaarde als uitgangspunt dient. Hieruit vloeit voort, dat prijzen van verkopen voorafgaand aan de verkoop waarvan de prijs door de importeur als grondslag voor de douaneaangifte is gehanteerd, niet in aanmerking kunnen worden genomen voor de toepassing van een antidumpingrecht.

Wanneer de douaneautoriteiten echter gegronde twijfel koesteren over de waarachtigheid van de aangegeven waarde en hun twijfel is bevestigd nadat zij om aanvullende informatie hebben verzocht en de betrokkene een redelijke gelegenheid hebben geboden om te reageren op de redenen voor die twijfel, terwijl het niet mogelijk is de werkelijk betaalde of te betalen prijs vast te stellen, kunnen zij overeenkomstig artikel 31 van verordening nr. 2913/92 tot vaststelling van het communautair douanewetboek de douanewaarde voor de toepassing van het bij beschikking nr. 67/94 ingestelde antidumpingrecht berekenen aan de hand van de prijs die voor de betrokken goederen is overeengekomen bij de eerdere verkoop die het dichtst ligt bij de verkoop waarvoor de douaneaangifte is gedaan, en ten aanzien waarvan de douaneautoriteiten geen objectieve redenen hebben om de waarachtigheid ervan te betwijfelen. Enerzijds hoeven de douaneautoriteiten in geval van dergelijke twijfel de douanewaarde namelijk niet noodzakelijkerwijs vast te stellen op basis van de methode van de transactiewaarde. Wanneer deze twijfel blijft bestaan, kunnen zij besluiten de opgegeven prijs niet te aanvaarden, na eventueel om aanvullende informatie of documenten te hebben gevraagd en de betrokkene een redelijke gelegenheid te hebben geboden om te reageren op de redenen voor die twijfel. Anderzijds is het gebruik van de prijs die is overeengekomen bij een verkoop voorafgaand aan die waarvoor de douaneaangifte is gedaan, gelet op de bijzondere aard van een variabel antidumpingrecht, een middel om de douanewaarde vast te stellen dat zowel „redelijk” in de zin van artikel 31, lid 1, van verordening nr. 2913/92 als in overeenstemming met de beginselen en algemene bepalingen van de in dit voorschrift genoemde regels en internationale overeenkomsten is.

(cf. punten 33, 49, 52, 61, 63-64 en dictum)