Zaak C‑379/17

Procedure ingeleid door Società Immobiliare Al Bosco Srl

(verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesgerichtshof)

„Prejudiciële verwijzing – Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken – Verordening (EG) nr. 44/2001 – Erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken – Termijn gesteld in het recht van de ter uitvoering van een bevel tot conservatoir beslag aangezochte lidstaat – Toepassing van deze termijn op een beslagtitel die in een andere lidstaat is verkregen en in de aangezochte staat uitvoerbaar is verklaard”

Samenvatting – Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 oktober 2018

Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken – Rechterlijke bevoegdheid en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken – Verordening nr. 44/2001 – Erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen – Toepassing van de procedurele regels van de ter tenuitvoerlegging in eigenlijke zin aangezochte lidstaat – Omvang – Regeling van de aangezochte lidstaat waarbij een termijn is gesteld voor de tenuitvoerlegging van een bevel tot conservatoir beslag – Daaronder begrepen

(Verordening nr. 44/2001 van de Raad, art. 38)

Artikel 38 van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moet aldus worden uitgelegd dat het zich er niet tegen verzet dat een regeling van een lidstaat als die aan de orde in het hoofdgeding, waarbij een termijn is gesteld voor de tenuitvoerlegging van een bevel tot conservatoir beslag, wordt toegepast ingeval een dergelijk bevel in een andere lidstaat is uitgevaardigd en in de aangezochte lidstaat uitvoerbaar is verklaard.

Aangezien de tenuitvoerlegging in eigenlijke zin van een beslissing die is gegeven door een rechterlijke instantie van een andere lidstaat dan de aangezochte lidstaat, en in die lidstaat uitvoerbaar is, door de Uniewetgever niet is geharmoniseerd, zijn de procedurele regels van de aangezochte lidstaat inzake tenuitvoerlegging van toepassing. In het bijzonder moet worden vastgesteld dat, aangezien verordening nr. 44/2001 geen regels bevat betreffende de tenuitvoerlegging van beslissingen die zijn gegeven door een rechter van een andere lidstaat dan de aangezochte lidstaat, het deze laatste vrijstaat om in zijn rechtsorde te voorzien in toepassing van een termijn voor de tenuitvoerlegging van dergelijke beslissingen, die in deze laatste lidstaat zijn erkend en uitvoerbaar verklaard. Wanneer die beslissing eenmaal in de rechtsorde van de aangezochte lidstaat is opgenomen, gelden daarvoor volgens vaste rechtspraak de nationale bepalingen van die laatste staat betreffende de tenuitvoerlegging op gelijke wijze als voor beslissingen die door een nationale rechterlijke instantie zijn gegeven (arrest van 13 oktober 2011, Prism Investments,C‑139/10, EU:C:2011:653, punt 40 en aldaar aangehaalde rechtspraak). Alleen de procedurele bepalingen van de aangezochte lidstaat zijn van toepassing. De rechterlijke instanties van de aangezochte lidstaat zijn immers niet gehouden om eventuele bepalingen van het nationale recht van de lidstaat van herkomst toe te passen, die voor de tenuitvoerlegging van door de rechterlijke instantie van de lidstaat van herkomst gegeven beslissingen voorzien in andere termijnen dan die welke zijn vastgelegd in het recht van de aangezochte lidstaat.

(zie punten 33‑36, 51 en dictum)