ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Beschikking van de president van het Gerecht van 8 mei 2012 —

Investigación y Desarrollo en Soluciones y Servicios IT/Commissie

(Zaak T‑134/12 R)

„Kort geding — Financiële bijstand — Onderzoek en ontwikkeling — Terugvordering van betaalde voorschotten — Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging — Niet-inachtneming van vormvereisten — Niet-ontvankelijkheid”

1. Procedure — Niet-ontvankelijkheidsgronden van openbare orde — Niet-eerbiediging van Reglement voor procesvoering — Ambtshalve onderzoek door rechter (Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 113) (cf. punt 7)

2. Kort geding — Opschorting van tenuitvoerlegging — Voorlopige

maatregelen — Voorwaarden voor toekenning — Fumus boni juris — Spoedeisendheid — Ernstige en onherstelbare schade — Cumulatieve voorwaarden (Art. 278 VWEU en 279 VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 2) (cf. punt 8)

3. Kort geding — Vormvereisten — Indiening van verzoeken — Summiere uiteenzetting van aangevoerde middelen — Middelen rechtens niet uiteengezet in verzoekschrift en in memories — Algemene verwijzing naar andere stukken — Niet-ontvankelijkheid (Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 44, lid 1, sub c, en 104, lid 3) (cf. punten 9‑10)

4. Kort geding — Opschorting van tenuitvoerlegging — Voorwaarden voor toekenning — Spoedeisendheid — Ernstige en onherstelbare schade — Financiële schade — Situatie waarin voortbestaan van verzoekende vennootschap in gevaar komt — Omvang van bewijslast (Art. 278 VWEU) (cf. punten 12‑17)

Voorwerp

Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van de bij brief van 13 januari 2012 meegedeelde handeling van de Commissie houdende intrekking van verschillende aan verzoekster verleende subsidies

Dictum

1) Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Gerechtelijke procedure – Inleidend verzoekschrift – Vormvereisten – Verzoekschrift op grond waarvan niet nauwkeurig kan worden vastgesteld van welke handeling nietigverklaring wordt gevorderd – Niet-ontvankelijkheid (Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 44, lid 1, sub c en d) (cf. punt 29)

2. Beroep tot nietigverklaring – Handelingen waartegen beroep kan worden ingesteld – Begrip – Handelingen die bindende rechtsgevolgen sorteren – Besluit van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen om uitsluitend in Engels openbare raadplegingen te organiseren – Voorbereidende handeling die geen autonome rechtsgevolgen sorteert – Daarvan uitgesloten (Art. 263 VWEU, 267 VWEU en 277 VWEU; Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, art. 47; verordening nr. 1094/2010 van het Europees Parlement en de Raad, art. 10 en 16, lid 2) (cf. punten 31-33, 48, 49)

3. Beroep tot nietigverklaring – Natuurlijke of rechtspersonen – Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken – Besluit van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen om uitsluitend in Engels openbare raadplegingen te organiseren – Beroep ingesteld door vennootschap die deze taal niet machtig is – Niet individueel geraakt – Niet-ontvankelijkheid (Art. 263, vierde alinea, VWEU; verordening nr. 1094/2010 van het Europees Parlement en de Raad, art. 10, lid 1, derde alinea, 16, lid 2, en 37) (cf. punt 43)

Onderwerp

Voorwerp

Nietigverklaring, enerzijds, van het beweerde besluit van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen om uitsluitend in het Engels informatie op haar website bekend te maken, en meer in het bijzonder om uitsluitend in het Engels openbare raadplegingen te organiseren en, anderzijds, van de beweerde beslissing van de uitvoerende directeur van EIOPA van 16 januari 2012, houdende afwijzing van het verzoek van MAF strekkende tot de intrekking van het eerste beweerde besluit en tot de publicatie van de hierboven genoemde raadplegingen en van alle informatie op de website van EIOPA in alle officiële talen van de Europese Unie

Dictum

Dictum

1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

2) Mutuelle des architectes français assurances (MAF) wordt verwezen in de kosten.
2.

Beroep tot nietigverklaring — Handelingen waartegen beroep kan worden ingesteld — Handelingen die bindende rechtsgevolgen sorteren — Besluit van de Commissie waarbij steun verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Besluit dat in beginsel niet bezwarend is — Verplichting van het Gerecht om eventuele bindende rechtsgevolgen van beoordeling van de Commissie te onderzoeken — Middel inzake bepaalde kwalificaties in motivering van besluit — Geen juridisch bindende standpuntbepaling in het dispositief ter zake — Niet-ontvankelijkheid (Art. 107 VWEU, 108 VWEU en 263 VWEU) (cf. punten 32, 33, 36-38)
Verzoek tot nietigverklaring van de beschikking die zou zijn vervat in de brieven van de Commissie van 12 en 30 november 2010, waarbij haar is verzocht verzoekster het bedrag te betalen van de geldboete die haar hoofdelijk met haar dochteronderneming Deltafina SpA is opgelegd bij beschikking C(2005) 4012 definitief van de Commissie van 20 oktober 2005 inzake een procedure op grond van artikel 81 [CE] (zaak COMP/C.38.281/B.2 — Ruwe tabak — Italië)
Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van beschikking C (2011) 155 def van de Commissie van 12 januari 2011 tot terugvordering van een bedrag van 141 350 EUR dat aan verzoekster was toegekend voor de financiering van het project „Train in the trainer”
Beschikking van de president van het Gerecht van 2 maart 2011 – Rheinischer Sparkassen- und Giroverband/Commissie

(Zaak T‑27/11 R)

„Kort geding – Verzoek om voorlopige maatregelen – Kennelijke niet-ontvankelijkheid”

Kort geding – Voorwaarden voor ontvankelijkheid – Ontvankelijkheid prima facie van beroep in hoofdzaak – Summier onderzoek van beroep in hoofdzaak door kortgedingrechter – Geen procesbelang in beroep in hoofdzaak – Niet-ontvankelijkheid van verzoek in kort geding (Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 1) (cf. punten 10, 12)

Voorwerp

Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging van de beschikking van de Commissie van 21 december 2010, C(2010) 9525 definitief, betreffende staatssteun (MC 8/2009 en C 43/2009 − Duitsland − WestLB verkoop), voor zover daaruit de verplichting volgt om de nieuwe activiteiten van Westdeutsche ImmobilienBank AG na 15 februari 2011 te beëindigen

Dictum

1) Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
BESCHIKKING VAN HET GERECHT (Vierde kamer)

6 september 2011

Zaak T-282/11

Ciprian-Calin Alionescu

tegen

Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO)

„Openbare dienst – Aanwerving – Algemeen vergelijkend onderzoek – Besluit van EPSO om termijn voor indiening van sollicitaties met zes uur te verlengen – Verwijzing naar het Gerecht voor ambtenarenzaken”

Betreft: Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van het Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO) om de termijn voor indiening van sollicitaties in het kader van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/206-207/11 met zes uur te verlengen, en tot vaststelling van uit die nietigverklaring voortvloeiende maatregelen.

Beslissing: Zaak T-282/11 wordt verwezen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken. De beslissing over de kosten wordt aangehouden.

Samenvatting

Ambtenaren – Beroep – Beroep tegen besluit van het Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO), genomen in het kader van algemeen vergelijkend onderzoek voor aanwerving van ambtenaren – Bevoegdheid van het Gerecht voor ambtenarenzaken

(Art. 270 VWEU; Ambtenarenstatuut, art. 29 tot en met 31 en bijlage III)

Een beroep, ingesteld door een kandidaat van een algemeen vergelijkend onderzoek voor de aanwerving van ambtenaren van de Unie, waarmee deze kandidaat de wettigheid betwist van een besluit van het Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO) in het kader van dat algemeen vergelijkend onderzoek, valt binnen de werkingssfeer van artikel 270 VWEU en, bijgevolg, binnen de bevoegdheid van het Gerecht voor ambtenarenzaken. De aanwerving van ambtenaren van de Unie wordt immers met name beheerst door de artikelen 29 tot en met 31 van het Statuut en door bijlage III daarbij. Derhalve is een kandidaat van een algemeen vergelijkend onderzoek een onder het Statuut vallende persoon.

(cf. punten 7-10)
Uit artikel 257 VWEU en artikel 11, lid 1, van bijlage I bij het Statuut van het Hof van Justitie volgt dat de hogere voorziening voor het Gerecht beperkt is tot rechtsvragen. De rechter in eerste aanleg is derhalve bij uitsluiting bevoegd om de feiten vast te stellen, behoudens het geval waarin de feitelijke onjuistheid van hetgeen hij heeft vastgesteld voortvloeit uit de hem overgelegde processtukken, en om die feiten te beoordelen, behoudens het geval waarin hij het aan hem overgelegde bewijsmateriaal onjuist heeft opgevat, met dien verstande dat die onjuiste opvatting duidelijk moet blijken uit de processtukken, zonder dat de feiten en het bewijsmateriaal opnieuw moeten worden beoordeeld, of zelfs gebruik moet worden gemaakt van nieuw bewijsmateriaal.

Ofschoon het Gerecht voor ambtenarenzaken overeenkomstig artikel 36 van het Statuut van het Hof van Justitie, dat op hem van toepassing is op grond van artikel 7, lid 1, van bijlage I bij dat Statuut, zijn arresten moet motiveren, houdt die motiveringsplicht niet in dat het een uiteenzetting moet geven die volledig en één voor één alle argumenten van de partijen volgt. De motivering kan impliciet zijn, mits de betrokken partij de redenen kan kennen waarom de rechter in eerste aanleg zijn argumenten heeft afgewezen en de rechter in hogere voorziening over voldoende elementen beschikt om zijn toezicht uit te oefenen.

(cf. punt 46)

Hof: 9 september 2008, FIAMM e.a./Raad en Commissie, C‑120/06 P en C‑121/06 P, Jurispr. blz. I‑6513, punt 96; 2 april 2009, Bouygues en Bouygues Télécom/Commissie, C‑431/07 P, Jurispr. blz. I‑2665, punt 42
26

Dienaangaande moet erop worden gewezen dat de door verzoekster aangehaalde arresten niet in tegenspraak zijn met deze uit de rechtspraak voortvloeiende oplossing. Zij hebben immers betrekking op collectieve beroepen die door een of meer verenigingen en een of meer van hun leden zijn ingesteld. Zodra de procesbevoegdheid van een van de partijen bij het beroep wordt erkend, behoeft bij een collectief beroep volgens vaste rechtspraak niet te worden onderzocht of de andere partijen procesbevoegd zijn (arrest Hof van 24 maart 1993, CIRFS e.a./Commissie, C-313/90, Jurispr. blz. I-1125, punt 31). Anders dan verzoekster betoogt, is in de meeste van de door haar aangehaalde arresten het beroep in werkelijkheid uitsluitend op basis van de procesbevoegdheid van een of meer leden van de vereniging ontvankelijk verklaard, dus zonder dat uitspraak is gedaan over de vraag of die vereniging procesbevoegd is (arrest Gerecht van 27 april 1995, AAC e.a./Commissie, T-442/93, Jurispr. blz. II-1329, punt 55; arrest AITEC e.a./Commissie, reeds aangehaald, punt 82, en arresten Gerecht van 22 oktober 1996, Skibsværftsforeningen/Commissie, T-266/94, Jurispr. blz. II-1399, punt 51, en 17 juni 1999, ARAP e.a./Commissie, T-82/96, Jurispr. blz. II-1889, punten 39-41).
Beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 16 december 2011 – Stichting Woonlinie e.a./Commissie

(Zaak T‑202/10)

„Staatssteun – Steunregeling van Nederland ten gunste van woningcorporaties – Bestaande steun – Besluit tot aanvaarding van door lidstaat aangegane verbintenissen – Beroep tot nietigverklaring – Geen individuele geraaktheid – Niet-ontvankelijkheid”

Beroep tot nietigverklaring – Natuurlijke of rechtspersonen – Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken – Beschikking van Commissie waarbij wijzigingen in bestaande steunregeling voor financiering van woningcorporaties verenigbaar met interne markt worden verklaard – Toegang tot steunregeling die wordt verleend op basis van objectieve criteria en zonder beperking van aantal mogelijke steunontvangers – Beroep van corporatie die voor deze regeling in aanmerking komt – Niet-ontvankelijkheid (Art. 263, vierde alinea, VWEU) (cf. punten 23‑24, 26‑28, 32‑33, 43)

Voorwerp

Beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2009) 9963 def. van de Commissie van 15 december 2009 inzake de steunmaatregelen nrs. E 2/2005 en N 642/2009 – Nederland – Bestaande steun en bijzondere projectsteun voor woningcorporaties

Dictum

1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

2) Op de verzoeken tot interventie van Vesteda Groep BV, de Vereniging van Institutionele Beleggers in Vastgoed, Nederland, de Société wallonne du logement, de Union sociale pour l’habitat en het Comité européen de coordination de l’habitat social (Cecodhas) behoeft geen uitspraak te worden gedaan.

3) Stichting Woonlinie, Stichting Allee Wonen, Woningstichting Volksbelang, Stichting WoonInvest en Stichting Woonstede dragen hun eigen kosten en die van de Europese Commissie.
Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2010/432/EU van de Commissie van 28 juli 2010 tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen van producten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met de genetisch gemodificeerde maïs 1507x59122 (DAS-Ø15Ø7‑1xDAS-59122‑7) overeenkomstig verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 202, blz. 11)
Beschikking van de president van het Gerecht van 30 juni 2010 – Victoria Sánchez/Parlement en Commissie

(Zaak T‑61/10 R)

„Kort geding – Verzoek om voorlopige maatregelen – Niet-naleving van vormvoorschriften – Niet-ontvankelijkheid”

1. Kort geding – Vormvereisten – Indiening van verzoeken – Summiere uiteenzetting van aangevoerde middelen – Middelen rechtens niet uiteengezet in verzoekschrift en in memories – Algemene verwijzing naar andere stukken – Niet-ontvankelijkheid (Art. 278 VWEU en 279 VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 44, lid 1, sub c, en 104, leden 2 en 3) (cf. punten 12, 14-18)

2. Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Voorlopige maatregelen – Voorwaarden voor toekenning – Fumus boni juris – Spoedeisendheid – Ernstige en onherstelbare schade – Cumulatieve voorwaarden (Art. 278 VWEU en 279 VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 2) (cf. punt 13)

Voorwerp

Verzoek om voorlopige maatregelen ter waarborging van de gevaar lopende lichamelijke integriteit van verzoeker, diens grondrechten en die van de Europese burgers

Dictum

1) Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring – Natuurlijke of rechtspersonen – Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken – Besluit van Commissie tot verlening van vergunning voor in handel brengen van levensmiddelen en diervoeders met genetisch gemodificeerde maïs (GMO) – Beroep ingesteld door regionale autoriteit van lidstaat op grond van gevolgen van handeling op haar grondgebied – Niet individueel geraakt – Niet-ontvankelijkheid (Art. 263, vierde alinea, VWEU; verordening nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad) (cf. punten 16‑17, 21, 25, 29, 37‑38, 44)

2. Unierecht – Beginselen – Recht op effectieve rechterlijke bescherming – Beroep ingesteld door regionale entiteit tot nietigverklaring van tot lidstaat gericht besluit van Commissie – Verzoeker niet individueel geraakt – Schending van dit beginsel – Geen (Art. 263, vierde alinea, VWEU, 267 VWEU en 277 VWEU; Statuut van het Hof van Justitie, art. 58, eerste alinea) (cf. punten 40‑42)

Onderwerp

Voorwerp

Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2010/419/EU van de Commissie van 28 juli 2010 tot verlenging van de vergunning voor het verder in de handel brengen van producten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met de genetisch gemodificeerde maïs Bt 11 (SYN-BTØ11‑1), tot verlening van een vergunning voor levensmiddelen en levensmiddeleningrediënten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit veldmaïs Bt 11 (SYN-BTØ11‑1) overeenkomstig verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad, en tot intrekking van beschikking 2004/657/EG (PB L 197, blz. 11)

Dictum

Dictum

1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

2) Het Département du Gers draagt zijn eigen kosten alsook die van de Europese Commissie.

3) Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over de verzoeken tot interventie van het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie, de Région Centre, de Région Picardie, het Département de la Haute-Garonne, de Région Bretagne, de Région Poitou-Charentes, de Région Provence-Alpes-Côte d’Azur, de Région Bourgogne, de Région Midi-Pyrénées, de Région Auvergne, de Région Pays de la Loire, de Région Rhône-Alpes, het Département des Côtes d’Armor, de Région Île de France en de Région Nord-Pas-de-Calais.
Verzoek tot opschorting van de terugvordering van invoerrechten die nog niet van verzoekster zijn gevorderd, voor zover deze terugvordering wordt gelast bij beschikking C (2009) 72 def. van de Commissie van 16 januari 2009 houdende vaststelling dat dient te worden overgegaan tot een navordering van deze rechten en dat kwijtschelding van die rechten in verzoeksters geval niet gerechtvaardigd is
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring – Procesbelang – Besluit dat in loop van geding in plaats komt van bestreden besluit – Weigering van verzoeker om zijn conclusies dienovereenkomstig aan te passen – Beroep dat zonder voorwerp is geraakt – Afdoening zonder beslissing

(Art. 230 EG)

Samenvatting

Indien bij een beroep tot nietigverklaring het voorwerp van het beroep in de loop van de procedure verdwijnt, kan het Gerecht zich niet ten gronde uitspreken, aangezien een dergelijke beslissing van het Gerecht de verzoeker geen voordeel kan verschaffen. Het verdwijnen van het voorwerp van het geding kan met name voortvloeien uit de intrekking of de vervanging van de bestreden handeling in de loop van het geding.

Waar het rechtsgevolg van een afgeschafte handeling, behoudens andersluidende bepaling, verstrijkt op de datum van intrekking ervan, verdwijnt een ingetrokken en vervangen handeling volledig uit de rechtsorde van de Unie. Intrekking van een handeling heeft dus in de regel uitwerking ex tunc.

Een beroep tot nietigverklaring behoudt uitzonderlijk zijn voorwerp, ondanks de intrekking van de handeling waarvan nietigverklaring wordt gevorderd, wanneer de verzoeker niettemin een voldoende belang behoudt om een arrest te verkrijgen dat deze handeling formeel nietig verklaart. Dit is niet het geval wanneer, ondanks de vaststelling door de Commissie van een nieuw besluit dat het bestreden besluit in de loop van het geding heeft vervangen, verzoeker uitdrukkelijk verklaart dat hij zijn conclusies niet wil aanpassen hoewel hem dat vrijstaat, en geen enkel element aanvoert waaruit blijkt dat hij belang heeft bij een arrest waarbij de formele onrechtmatigheid van dat besluit wordt vastgesteld.

(cf. punten 14‑18, 20)
Samenvatting (ambtenarenzaken)



Samenvatting (ambtenarenzaken)

Samenvatting

Procedure – Beroepstermijnen – Verval van recht – Overmacht – Begrip

(Statuut van het Hof van Justitie, art. 45)

De begrippen „overmacht” of „toeval” in de zin van artikel 45, tweede alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie vereisen dat er sprake is van abnormale moeilijkheden die onafhankelijk zijn van de wil van de verzoeker en ondanks alle dienstige voorzorgsmaatregelen onvermijdelijk blijken te zijn. Deze begrippen bevatten beide een objectief element, dat betrekking heeft op abnormale omstandigheden die niet de betrokkene betreffen, en een subjectief element, dat betrekking heeft op de verplichting voor de betrokkene om zich tegen de gevolgen van de abnormale gebeurtenis te beschermen, door passende maatregelen te treffen zonder buitensporige offers te brengen. In het bijzonder moet de betrokkene het verloop van de ingeleide procedure nauwkeurig in de gaten houden en met name de nodige zorgvuldigheid aan de dag leggen om de voorziene termijnen in acht te nemen. Het begrip overmacht is dus niet van toepassing op een situatie waarin een zorgvuldig en omzichtig persoon objectief in staat zou zijn geweest het verstrijken van een beroepstermijn te voorkomen. Dit is het geval wanneer de belangrijkste reden voor de te late instelling van een hogere voorziening kan worden gevonden in de omstandigheid dat de raadsman van de betrokkene een „voor het buitenland ongeschikt etiket ‘aangetekend’” heeft gebruikt en derhalve niet heeft voldaan aan bepaalde criteria waardoor de post de regelmatige bezorging van die verzending kan garanderen.

(cf. punten 19 en 20)

Referentie: Hof 12 juli 1984, Ferriera Valsabbia/Commissie, 209/83, Jurispr. blz. 3089, punt 22; Hof 15 december 1994, Bayer/Commissie, C‑195/91 P, Jurispr. blz. I‑5619, punten 31 en 32; Hof 18 januari 2005, Zuazaga Meabe/BHIM, C‑325/03 P, Jurispr. blz. I‑403, punt 25; Hof 8 november 2007, België/Commissie, C‑242/07 P, Jurispr. blz. I‑9757, punt 17
Beroep tot nietigverklaring van het besluit dat zou zijn opgenomen in de brief van de Commissie van 30 oktober 2008 houdende bevel tot informatieverstrekking in de procedure betreffende staatssteun aan Deutsche Post AG [C 36/2007 (ex NN 25/2007)]
BESCHIKKING VAN HET GERECHT (Vierde kamer)

9 september 2008

Zaak T‑144/08

Luigi Marcuccio

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Openbare dienst – Sociale zekerheid – Afwijzing van verzoek om 100 % vergoeding van bepaalde ziektekosten van verzoeker”

Betreft: Beroep, strekkende tot, enerzijds, nietigverklaring van het besluit houdende afwijzing van verzoekers verzoek om 100 % vergoeding van bepaalde ziektekosten te krijgen en, anderzijds, veroordeling van de Commissie tot betaling aan verzoeker van een bedrag van 89,56 EUR ter aanvulling van de vergoeding van zijn ziektekosten of als schadevergoeding.

Beslissing: Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard. Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

Samenvatting

Ambtenaren – Sociale zekerheid – Ziekteverzekering – Ziektekosten – Ernstige ziekte – 100 % vergoeding – Voorwaarden

(Ambtenarenstatuut, art. 72, lid 1; regeling inzake ziektekostenverzekering, art. 11, lid 2, en bijlage I, punt IV)

De vergoeding van ziektekosten tegen 100 % krachtens artikel 72, lid 1, van het Statuut veronderstelt dat de betrokken ziekte wordt aangemerkt als een van de ziektes die in die bepaling uitdrukkelijk worden genoemd dan wel dat het tot aanstelling bevoegd gezag erkent dat die ziekte even ernstig is als de in die bepaling genoemde ziektes. Daartoe moet de betrokkene natuurlijk aangeven om welke ziekte het gaat en de bewijsstukken overleggen. Overeenkomstig artikel 11, lid 2, van de regeling inzake ziektekostenverzekering van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen moeten verzoeken om vergoeding van kosten vergezeld gaan van de originele bewijsstukken en volgens punt IV van bijlage I bij die regeling moeten verzoeken om te erkennen dat een ziekte van vergelijkbare ernst is als die van de vier in artikel 72, lid 1, van het Statuut genoemde ziektes, vergezeld gaan van het rapport van de behandelend arts van de betrokkene.

Voor zover een verzoek geen enkel nieuw element bevat dat de vergoeding tegen 100 % van de ziektekosten van de betrokken ambtenaar kan rechtvaardigen, brengt het feit dat de administratie dat verzoek niet beantwoordt geen enkele wijziging in verzoekers rechtspositie zoals die volgt uit het stilzwijgend besluit tot afwijzing van een eerder verzoek waarbij hij die aanspraak reeds ter kennis van de administratie heeft gebracht, zodat het geen bezwarend besluit in de zin van de artikelen 90 en 91 van het Statuut vormt.

(cf. punten 30, 32 en 34)
Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van EUPOL Afghanistan in het kader van de aanbestedingsprocedure, waarbij verzoeksters offerte is afgewezen en de opdracht voor het verrichten van bewakings‑ en beveiligingsdiensten in Afghanistan aan een andere inschrijver is gegund