Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 24 februari 2015 –

Pesquerías Riveirenses e.a./Raad

(Zaak C‑164/14 P) 1 ( 1 )

„Hogere voorziening — Visserijbeleid — Instandhouding van de visbestanden — Visbestanden waarvoor internationale onderhandelingen worden gevoerd of internationale overeenkomsten gelden — Gezamenlijk in aanmerking nemen van het noordelijke en het zuidelijke deel van het blauwe-wijtingbestand in het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan voor de vaststelling van de TAC — Ontvankelijkheid van het beroep — Handeling die particulieren niet rechtstreeks raakt — Hogere voorziening kennelijk ongegrond”

1. Hogere voorziening — Middelen — Loutere herhaling van de voor het Gerecht aangevoerde middelen en argumenten — Niet-ontvankelijkheid — Betwisting van de door het Gerecht verrichte uitlegging of toepassing van het Unierecht — Ontvankelijkheid (Art. 256 VWEU; Statuut van het Hof van Justitie, art. 58, eerste alinea; Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 169) (cf. punten 21, 22)

2. Beroep tot nietigverklaring — Natuurlijke personen of rechtspersonen — Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken — Rechtstreeks geraakt — Criteria — Verordening houdende vaststelling van één enkele totale toegestane vangst voor het blauwe-wijtingbestand in het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan — Beroep ingesteld door de eigenaren of exploitanten van vaartuigen die deze visserij beoefenen — Niet rechtstreeks geraakt — Recht op een effectieve rechterlijke bescherming — Verplichting om ter betwisting van deze maatregelen de nationale rechtsmiddelen aan te wenden (Art. 263, vierde alinea, VWEU, 267 VWEU en 277 VWEU; verordening nr. 40/2013 van de Raad) (cf. punten 33‑41)

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen wegens kennelijke ongegrondheid.

2) Pesquerías Riveirenses SL e.a. dragen hun eigen kosten en de kosten die de Raad van de Europese Unie zijn opgekomen.

3) De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

( 1 ) PB C 159 van 26.5.2014.

Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 24 februari 2015 –

Pesquerías Riveirenses e.a./Raad

(Zaak C‑164/14 P) 1 ( 1 )

„Hogere voorziening — Visserijbeleid — Instandhouding van de visbestanden — Visbestanden waarvoor internationale onderhandelingen worden gevoerd of internationale overeenkomsten gelden — Gezamenlijk in aanmerking nemen van het noordelijke en het zuidelijke deel van het blauwe-wijtingbestand in het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan voor de vaststelling van de TAC — Ontvankelijkheid van het beroep — Handeling die particulieren niet rechtstreeks raakt — Hogere voorziening kennelijk ongegrond”

1. Hogere voorziening — Middelen — Loutere herhaling van de voor het Gerecht aangevoerde middelen en argumenten — Niet-ontvankelijkheid — Betwisting van de door het Gerecht verrichte uitlegging of toepassing van het Unierecht — Ontvankelijkheid (Art. 256 VWEU; Statuut van het Hof van Justitie, art. 58, eerste alinea; Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 169) (cf. punten 21, 22)

2. Beroep tot nietigverklaring — Natuurlijke personen of rechtspersonen — Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken — Rechtstreeks geraakt — Criteria — Verordening houdende vaststelling van één enkele totale toegestane vangst voor het blauwe-wijtingbestand in het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan — Beroep ingesteld door de eigenaren of exploitanten van vaartuigen die deze visserij beoefenen — Niet rechtstreeks geraakt — Recht op een effectieve rechterlijke bescherming — Verplichting om ter betwisting van deze maatregelen de nationale rechtsmiddelen aan te wenden (Art. 263, vierde alinea, VWEU, 267 VWEU en 277 VWEU; verordening nr. 40/2013 van de Raad) (cf. punten 33‑41)

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen wegens kennelijke ongegrondheid.

2) Pesquerías Riveirenses SL e.a. dragen hun eigen kosten en de kosten die de Raad van de Europese Unie zijn opgekomen.

3) De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

( 1 ) PB C 159 van 26.5.2014.