ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
In het bestreden besluit heeft de Commissie haar standpunt ter zake van de kwalificatie van de betrokken maatregelen als staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU ten behoeve van TV2 gehandhaafd (overweging 153 van het bestreden besluit). Allereerst heeft zij geoordeeld dat de reclame-inkomsten uit de jaren 1995 en 1996 staatsmiddelen vormden (overweging 90 van het bestreden besluit) en daarna is zij, in het kader van het onderzoek naar het bestaan van een selectief voordeel, tot de conclusie gekomen dat de betrokken maatregelen niet voldeden aan de tweede en de vierde Altmark-voorwaarde (overweging 153 van het bestreden besluit). Terwijl de Commissie in beschikking TV2 I tot de conclusie was gekomen dat het bedrag van 628,2 miljoen DKK een met artikel 86, lid 2, EG onverenigbare overcompensatie vormde, heeft zij in het bestreden besluit echter geoordeeld dat dit bedrag een passende reserve aan eigen kapitaal voor TV2 A/S was. In het dispositief van het bestreden besluit heeft zij dan ook verklaard:

„Artikel 1

De maatregelen die door Denemarken tussen 1995 en 2002 ten gunste van [TV2] ten uitvoer zijn gelegd in de vorm van middelen uit omroepbijdragen zijn, evenals de andere maatregelen die in het onderhavige besluit aan de orde zijn gesteld, verenigbaar met de interne markt in de zin van artikel 106, lid 2, [VWEU].”
48

Tegelijk volgt uit de rechtspraak dat er uitzonderingen bestaan op de verplichting van de betrokken instelling om de documenten waarvan om toegang is verzocht concreet en individueel te onderzoeken en dus haar verplichting om deze voldoende nauwkeurig te beschrijven en een omstandige motivering te verstrekken in verhouding tot de inhoud van elk betrokken document. Het Gerecht heeft meer bepaald herhaaldelijk geoordeeld dat het concrete en individuele onderzoek dat de instelling in beginsel moet verrichten in antwoord op een verzoek om toegang op grond van verordening nr. 1049/2001 tot doel heeft, de betrokken instelling in staat te stellen, te beoordelen in hoeverre een uitzondering op het recht van toegang van toepassing is, en of gedeeltelijke toegang kan worden verleend, zodat het mogelijk is dat een dergelijk onderzoek niet noodzakelijk is wanneer het, gelet op de bijzondere omstandigheden van het geval, duidelijk is dat de toegang moet worden geweigerd of integendeel moet worden verleend. Dit is met name het geval wanneer bepaalde documenten ofwel duidelijk volledig onder een uitzondering op het recht van toegang vallen, ofwel, integendeel, duidelijk volledig toegankelijk zijn, ofwel door de Commissie reeds concreet en individueel zijn onderzocht in soortgelijke omstandigheden (arresten VKI, punt 44 supra, EU:T:2005:125, punt 75; 12 september 2007, API/Commissie, T‑36/04, Jurispr., EU:T:2007:258, punt 58, en 9 september 2011, LPN/Commissie, T‑29/08, Jurispr., EU:T:2011:448, punt 114).
143

Vervolgens moet erop worden gewezen dat de Commissie expliciet rekening heeft gehouden met de elektriciteitsproductie op basis van hernieuwbare energiebronnen door in punt 93 van het bestreden besluit het groeiend aandeel van deze bron van energie in de elektriciteitsproductie in Spanje te vermelden. Zoals bovendien uit dat punt van het bestreden besluit blijkt en zoals de Commissie terecht benadrukt in haar geschriften, zijn de risico’s voor de zekerheid van de elektriciteitsvoorziening in Spanje met name het gevolg van het belangrijke aandeel in deze voorziening van hernieuwbare energiebronnen, zoals windenergie, hydraulische energie en zonne-energie. Deze energiebronnen, die volgens de door de Commissie verstrekte gegevens die gedeeltelijk ook in het bestreden besluit zijn vermeld (punt 97 en voetnoot 40) en die verzoekster niet heeft bestreden en zelfs heeft aangevuld, een niet te verwaarlozen aandeel in de productie en het verbruik van elektriciteit in Spanje vertegenwoordigen (namelijk, gemeten in geïnstalleerd vermogen in 2009, 44 % van het productiepark voor elektriciteit in Spanje, 23 % van de Spaanse elektriciteitsproductie in 2008 en 35 % van de elektriciteitsconsumptie in Spanje in 2010), zijn per definitie afhankelijk van de meteorologische omstandigheden en kunnen dus, ongeacht hun productiecapaciteit, niet worden beschouwd als een voldoende waarborg voor de zekerheid van de elektriciteitsvoorziening in Spanje in alle omstandigheden. Zoals uit het bestreden besluit (punt 98) blijkt zonder door verzoekster te zijn betwist, is dit temeer het geval omdat de centrales die hernieuwbare energiebronnen gebruiken niet in staat zijn om balanceringsdiensten te leveren, die essentieel zijn om onderbrekingen in de voorziening te voorkomen, door, afhankelijk van de vraag van de systeembeheerder, het vermogen bij het verlaten van de centrale naar boven of naar beneden bij te stellen (zie ook punt 21 van het bestreden besluit).
16

Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 bepaalt: „Na oppositie door de houder van een ouder merk in de zin van lid 2, wordt de inschrijving van het aangevraagde merk [...] geweigerd, wanneer het gelijk is aan of overeenstemt met het oudere merk en is aangevraagd voor waren of diensten die niet soortgelijk zijn aan die waarvoor het oudere merk ingeschreven is, indien het in geval van een ouder gemeenschapsmerk een in de [Europese Unie] bekend merk en in geval van een ouder nationaal merk een in de betrokken lidstaat bekend merk betreft, en indien door het gebruik zonder geldige reden van het aangevraagde merk ongerechtvaardigd voordeel getrokken wordt uit of afbreuk gedaan wordt aan het onderscheidende vermogen of de reputatie van het oudere merk.”
96

Ter beoordeling van de vraag of de last die gepaard gaat met de nakoming van de verplichting om de eerste tien reeksen vragen binnen een termijn van twaalf weken te beantwoorden, onevenredig is, moet rekening worden gehouden met het feit dat verzoekster als adressaat van een besluit waarbij om inlichtingen wordt verzocht op grond van artikel 18, lid 3, van verordening nr. 1/2003, niet alleen het risico liep dat haar op grond van artikel 23, lid 1, sub b, en artikel 24, lid 1, sub d, van verordening nr. 1/2003 een geldboete of een dwangsom zou worden opgelegd indien zij onvolledige of geen inlichtingen zou verstrekken of deze te laat zou verschaffen, maar ook het gevaar liep dat haar op grond van artikel 23, lid 1, sub b, van deze verordening een geldboete zou worden opgelegd indien de Commissie de verstrekte inlichtingen als onjuist of misleidend zou bestempelen.
44

Zoals de kamer van beroep in punt 26 van de bestreden beslissing terecht heeft opgemerkt, zinspeelt de afbeelding van een koe in casu op de betrokken waren. Dit element heeft dus in casu een zwak onderscheidend vermogen. Verzoekster betwist in repliek het oordeel van de kamer van beroep dienaangaande, met name aangaande de „suikerbakkerswaren, snoepjes, karamels” waarop de oudere merken betrekking hebben. Zonder dat uitspraak behoeft te worden gedaan over de tardiviteit van verzoeksters argument, dient te worden vastgesteld dat dit ongegrond is. Voor de waren waarop de merkaanvraag betrekking heeft, heeft verzoekster geen enkel specifiek argument aangedragen dat kan afdoen aan het oordeel van de kamer van beroep. Aangaande de door de oudere merken aangeduide waren, waarom het in verzoeksters betoog meer specifiek gaat, bevat de beschrijving van de waren waarop deze merken betrekking hebben, behalve het feit dat de snoeprepen en de chocoladeproducten kunnen worden vervaardigd met melk of zuivelproducten, specifiek voor de door verzoekster in haar schrifturen naar voren gebrachte suikerbakkerswaren, snoepjes en karamels de volgende vermelding: „in het bijzonder vervaardigd met melk, room en/of boter”. Daaruit vloeit voort dat anders dan verzoekster in haar schrifturen in wezen stelt, de suikerbakkerswaren, snoepjes en karamels waarop de oudere merken betrekking hebben, kunnen worden vervaardigd met melk of zuivelproducten. Dit oordeel wordt overigens bevestigd door een verklaring onder ede in de bijlage bij het verzoekschrift, waarin wordt gepreciseerd dat de door verzoekster vervaardigde karamels room, boter en melk bevatten. De kamer van beroep heeft dus geen blijk gegeven van een onjuiste opvatting dienaangaande. Rekening houdend met deze conclusie is het niet nodig om te bepalen of de kamer van beroep blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting door op basis van de door interveniënt voor het BHIM aangevoerde elementen te oordelen dat de consument van de Unie, met inbegrip van Duitsland, gewoon is om merken met de afbeelding van een koe voor waren van klasse 30 aan te treffen. Had de kamer van beroep blijk gegeven van een onjuiste opvatting dienaangaande, dan zou dit immers niet afdoen aan de conclusie dat de afbeelding van een koe in casu zinspeelt op de betrokken waren.
82

Dit document van 11 juli 2011 is getekend door een „majoor-generaal” van het Syrische leger, directeur van het bestuur der officieren. In dit document is de militaire carrière van verzoeker sinds 1 december 1995 beschreven. Daaruit blijkt dat hij zestien jaar in het Syrische leger heeft gediend. Benadrukt moet worden dat hij in 2006 tot „Commander of the Of Confidentiality” (commandant verantwoordelijk voor de geheimhouding) is benoemd. In 2008 is hij gepromoveerd tot luitenant-kolonel en op 30 mei 2011, terwijl de onderdrukking van de burgerbevolking door het Syrische leger gaande was en een maand na de vaststelling van besluit 2011/273, aangesteld tot „Chief of Staff Battalion” (commandant van een stafbataljon).
52

In dit verband oordeelt het Gerecht tevens dat gelet op met name het belang van het betrokken merk voor verzoekster (aangezien dit merk overeenstemt met haar handelsbenaming), haar verzuim om haar aangewezen vertegenwoordigers opdracht tot vernieuwing van de merkinschrijving te geven het gevolg is van een vergissing of toeval en in geen geval het gevolg van een „vrije en vrijwillige beslissing”, zoals de kamer van beroep in punt 15 van de bestreden beslissing lijkt te hebben geoordeeld. Het is dus tevens onjuist om het verzuim opdracht tot vernieuwing te geven te beschouwen als de enige of doorslaggevende oorzaak voor het feit dat de betrokken merkinschrijving niet is vernieuwd.
Op het gebied van het mededingingsrecht van de Unie eist de eerbieding van de rechten van de verdediging dat de onderneming die het voorwerp van een onderzoek is, tijdens de administratieve procedure in staat is naar behoren haar standpunt kenbaar te maken over de juistheid en de relevantie van de gestelde feiten en over de stukken op basis waarvan de Commissie heeft gesteld dat een inbreuk op het Verdrag is gepleegd. In dit verband moet de termijn die aan de onderneming wordt verleend om haar opmerkingen te maken, verenigbaar zijn met de eerbiediging van de rechten van de verdediging.

Bijgevolg is er sprake van schending van de rechten van de verdediging en moet een besluit van de Commissie dus nietig worden verklaard wanneer de verzoekende partijen genoegzaam aantonen, niet dat het bestreden besluit zonder die procedurele onregelmatigheid – te weten indien zij over een voldoende lange termijn hadden beschikt om hun standpunt kenbaar te maken – een andere inhoud zou hebben gehad, maar dat zij zich zonder die onregelmatigheid beter hadden kunnen verdedigen. Daarvoor dient te worden uitgegaan van het tijdstip van de administratieve procedure die tot de vaststelling van het bestreden besluit heeft geleid.

(cf. punten 68, 71, 72, 77, 82)
1)

Besluit C(2010) 7694 definitief van de Commissie van 9 november 2010 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer (zaak COMP/39258 – Luchtvracht) wordt nietig verklaard voor zover de Europese Commissie hierin ,in de eerste plaats, op het standpunt stond dat British Airways plc, ten eerste, had deelgenomen aan de weigering om commissie te betalen, ten tweede, tussen 22 januari 2001 en 1 oktober 2001 inbreuk had gemaakt op artikel 101 VWEU, op artikel 53 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER) en op artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer en, ten derde, had deelgenomen aan inbreuken op deze bepalingen voor vrachtdiensten vanuit Hong Kong (China), Japan, India, Thailand, Singapore, Zuid-Korea en Brazilië, en, in de tweede plaats, haar een geldboete heeft opgelegd.
Op het gebied van staatssteun omvat het begrip lasten die normaliter drukken op het budget van een onderneming met name ook de extra kosten die ondernemingen moeten dragen ten gevolge van op een economische activiteit van toepassing zijnde wettelijke of bestuursrechtelijke verplichtingen of bij overeenkomst aangegane verbintenissen, zoals de kosten van verplicht gestelde controles met betrekking tot de productie of de verkoop van producten.

Het begrip lasten die normaliter op het budget van een onderneming drukken, is overigens niet beperkt tot de kosten die voortvloeien uit de toepassing van het beginsel „de vervuiler betaalt”. Het feit dat dit beginsel niet van toepassing is, gesteld al dat dit inderdaad wordt aangetoond, kan dus niet afdoen aan deze conclusie.

Hoe dan ook staat het feit dat door een nationale wettelijke regeling aan ondernemingen lasten worden opgelegd, die dus noodzakelijkerwijs verband houden met de uitoefening van overheidsprerogatieven door de betrokken lidstaat, er niet aan in de weg dat die lasten worden aangemerkt als lasten die normaliter drukken op het budget van een onderneming.

(cf. punten 76, 77, 85, 96, 104, 105)
1.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met het oudere merk — Beoordelingscriteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punt 14)
1.

Beroep tot nietigverklaring — Termijnen — Aanvang — Handeling met beperkende maatregelen tegen een persoon of entiteit — Handeling die is gepubliceerd en aan de adressaten is meegedeeld — Datum van mededeling van de handeling (Art. 263, vierde en zesde alinea, VWEU en 275, tweede alinea, VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 102; besluiten 2011/69/GBVB, 2011/174/GBVB en 2012/642/GBVB van de Raad; verordeningen nrs. 84/2011, 271/2011 en 1017/2012 van de Raad) (cf. punten 46‑49)
4.

Landbouw — Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Financiering door het EOGFL, het ELGF en het ELFPO — Goedkeuring van de rekeningen — Weigering uitgaven ten laste te nemen, die het gevolg zijn van onregelmatigheden in de toepassing van de Unieregeling — Forfaitaire financiële correctie die door de Commissie overeenkomstig interne richtsnoeren ter zake is vastgesteld — Rechtsgrondslag — Verordeningen nrs. 729/70, 1258/1999 of 1290/2005 (Verordeningen van de Raad nr. 729/70, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1287/95, art. 5, lid 2, sub c, nr. 1258/1999, art. 7, lid 4, vierde alinea, en nr. 1290/2005, art. 31, lid 1) (cf. punt 46)
In het kader van de in artikel 108, lid 2, VWEU vastgestelde formele onderzoeksprocedure betreffende staatsmaatregelen, die ertoe strekt te beoordelen of deze staatssteun vormen, verzet niets zich ertegen dat de belanghebbende derden niet alleen opmerkingen maken over de twijfels die de Commissie in het besluit tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure heeft geuit, maar ook over andere aspecten van de onderzochte maatregel. In die context staat niets eraan in de weg dat de Commissie naar aanleiding van de twijfels die een belanghebbende derde in zijn opmerkingen heeft geuit, een grondiger onderzoek verricht, aanvullende informatie verzamelt en in voorkomend geval haar standpunt wijzigt. Uit artikel 4, lid 4, en artikel 6, lid 1, van verordening nr. 659/1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 VWEU volgt immers dat bovengenoemd besluit een voorafgaande beoordeling inhoudt op basis waarvan de Commissie zich een eerste oordeel kan vormen over de vraag of de onderzochte maatregelen steun vormen in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU en verenigbaar zijn met de gemeenschappelijke markt. Het gaat dus slechts om een voorbereidend besluit. Dat de beoordeling in een dergelijk besluit noodzakelijkerwijs van voorlopige aard is, wordt bevestigd door artikel 7 van verordening nr. 659/1999, dat bepaalt dat de Commissie in de eindbeschikking kan vaststellen dat de onderzochte maatregel geen steun vormt, dat de aangemelde steun verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt, dat de aangemelde steun als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt kan worden beschouwd indien aan bepaalde voorwaarden is voldaan, of dat de aangemelde steun onverenigbaar is met de gemeenschappelijke markt. Bovengenoemde derden kunnen dus opmerkingen indienen en de Commissie kan tijdens de formele onderzoeksprocedure rekening houden met deze opmerkingen.

(cf. punten 45‑47)
12.

Europese Unie — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran — Bevriezing van tegoeden van personen, entiteiten of lichamen die zich bezighouden met of medewerking verlenen aan nucleaire proliferatie — Rechterlijk wettigheidstoezicht — Omvang — Verdeling van bewijslast — Verplichting om concrete bewijzen over te leggen en concrete informatie te verschaffen — Besluit dat is genomen op basis van door lidstaten verstrekte en niet aan Unierechter meegedeelde informatie — Ontoelaatbaarheid (Besluit 2010/413/GBVB van de Raad, art. 20, lid 1, sub b; verordeningen van de Raad nr. 961/2010, art. 16, lid 2, sub a, en nr. 267/2012, art. 23, lid 2, sub a) (cf. punten 120, 128‑130, 132, 134)
2.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met ouder merk — Beoordeling van verwarringsgevaar — Criteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 23-26)
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Gemeenschapsmerk – Beroepsprocedure – Beroep bij de Unierechter – Bevoegdheid van het Gerecht – Heronderzoek van feiten tegen achtergrond van bewijstukken die voor het eerst voor hem zijn aangevoerd – Daarvan uitgesloten (Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 135, lid 4; verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 65) (cf. punt 22)

2. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met ouder merk – Beoordeling van verwarringsgevaar – Criteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 27-31)

3. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten – Soortgelijkheid van betrokken waren of diensten – Beoordelingscriteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punt 33)

4. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met ouder merk – Woordmerk ENDURACE en beeldmerk ENDURANCE (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 37-42, 46, 50-56, 66-82)

5. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met ouder merk – Beoordeling van verwarringsgevaar – Bepaling van relevant publiek (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punt 47)

6. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten – Overeenstemming van betrokken merken – Beoordelingscriteria – Samengesteld merk (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 57-60)

Onderwerp

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 25 november 2010 (zaak R 625/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Endurance Technologies Pvt Ltd en Apollo Tyres AG

Dictum

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) Apollo Tyres AG wordt verwezen in de kosten.
1.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met ouder merk — Beoordeling van verwarringsgevaar — Criteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 37, 38, 53)
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Absolute weigeringsgronden – Merken uitsluitend bestaande uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van kenmerken van waar of dienst – Begrip (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, sub c) (cf. punten 10-13, 30)

2. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Absolute weigeringsgronden – Merken uitsluitend bestaande uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van kenmerken van waar of dienst – Merken zonder onderscheidend vermogen – Beeldmerk PERLE’ (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, sub b en c) (cf. punten 19, 22-27, 33)

3. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van kenmerken van waar – Bestaan van synoniemen ter aanduiding van zelfde kenmerken – Geen invloed (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, sub c) (cf. punt 31)

4. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Absolute weigeringsgronden – Merken zonder onderscheidend vermogen – Uitzondering – Verkrijging van onderscheidend vermogen door gebruik – Merk zonder onderscheidend vermogen in deel van de Unie – Verkrijging van onderscheidend vermogen in datzelfde deel (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 3) (cf. punten 36-38)

Onderwerp

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 8 december 2010 (zaak R 1249/2010-2) inzake de internationale inschrijving van het beeldmerk PERLE’ met aanduiding van de Europese Gemeenschap

Dictum

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) Ferrari F.lli Lunelli SpA wordt verwezen in de kosten.
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Gemeenschapsmerk

–

Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk

–

Relatieve weigeringsgronden

–

Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten

–

Gevaar voor verwarring met ouder merk

–

Beeldmerk Snickers en woordmerk KICKERS (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 26, 27, 38, 47, 52, 54-56)

Onderwerp

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 9 augustus 2011 (zaak R 2519/2010-4) inzake een oppositieprocedure tussen Società Italiana Calzature SpA en Hultafors Group AB

Dictum

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) Hultafors Group AB wordt verwezen in de kosten die het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) en Società Italiana Calzature SpA zijn opgekomen in de procedure voor het Gerecht, en in de kosten die Società Italiana Calzature SpA zijn opgekomen in de procedure voor de kamer van beroep.