Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Ambtenaren ° Beroep ° Voorafgaande administratieve klacht ° Begrip ° Kwalificatie ter beoordeling van rechter

(Ambtenarenstatuut, art. 90, lid 2)

2. Ambtenaren ° Beroep ° Bezwarend besluit ° Begrip ° Voorbereidende handeling ° Besluit om zonder afwijzing van reeds ingeschreven sollicitaties over te gaan van procedure van artikel 29, lid 1, van Statuut tot die van lid 2 om in ambt te voorzien

(Ambtenarenstatuut, art. 29 en 90)

3. Ambtenaren ° Vacature ° Overgang van interne voorzieningsprocedure tot aanwervingsprocedure die openstaat voor externe sollicitaties ° Toelaatbaarheid ° Noodzaak van overeenstemming tussen voorwaarden van kennisgeving van vacature en die van kennisgeving van aanwerving in geval van gelijktijdig onderzoek van alle sollicitaties naar aanleiding van beide kennisgevingen

(Ambtenarenstatuut, art. 29)

4. Ambtenaren ° Beroep ° Middelen ° Misbruik van bevoegdheid ° Begrip

5. Ambtenaren ° Aanwerving ° Toepassing van artikel 29, lid 2, van Statuut ° Keuze tussen sollicitanten ° Beoordelingsvrijheid van tot aanstelling bevoegd gezag ° Rechterlijke toetsing ° Grenzen

(Ambtenarenstatuut, art. 29, lid 2)

6. Ambtenaren ° Aanwerving ° Criteria ° Geografische spreiding ° Persoonlijke verdiensten van kandidaten ° Afweging

(Ambtenarenstatuut, art. 7 en 27)

7. Ambtenaren ° Aanwerving ° Toepassing van artikel 29, lid 2, van Statuut ° Strikte uitlegging ° Overgang van groep voor talendienst naar categorie A ° Toelaatbaarheid

(Ambtenarenstatuut, art. 29, leden 1 en 2, en 45, lid 2)

8. Ambtenaren ° Bezwarend besluit ° Afwijzing van sollicitatie ° Verplichting tot motivering uiterlijk bij afwijzing van klacht ° Niet-inachtneming ° Regularisatie tijdens contentieuze procedure ° Ontoelaatbaarheid

(Ambtenarenstatuut, art. 25, tweede alinea, en 90, lid 2)

9. Ambtenaren ° Beroep ° Volledige rechtsmacht van Gerecht ° Onwettigheid, wegens motiveringsgebrek, van afwijzing van sollicitatie ° Nietigverklaring te strenge sanctie ° Vergoeding, door toekenning van schadevergoeding, van door dienstfout veroorzaakte morele schade

(Ambtenarenstatuut, art. 91, lid 1)

Samenvatting

1. De exacte kwalificatie van een brief of nota behoort tot de uitsluitende bevoegdheid van het Gerecht en is niet afhankelijk van de wil van partijen. Als klacht in de zin van artikel 90, lid 2, van het Statuut wordt beschouwd de brief waarin een ambtenaar weliswaar niet uitdrukkelijk de intrekking van een besluit vraagt, doch waaruit duidelijk blijkt, dat hij langs minnelijke weg genoegdoening tracht te verkrijgen of een brief waarin de verzoeker duidelijk zijn intentie aangeeft om het bezwarende besluit aan te vechten.

2. Als handelingen of besluiten die het voorwerp van een beroep tot nietigverklaring kunnen vormen, zijn enkel te beschouwen maatregelen die bindende rechtsgevolgen teweegbrengen en de belangen van de verzoeker rechtstreeks en onmiddellijk kunnen aantasten, doordat zij een duidelijke wijziging van zijn rechtspositie inhouden. Dit is niet het geval voor het ten aanzien van een ambtenaar die heeft gesolliciteerd naar een vacant ambt in het stadium van de voorziening daarin volgens de procedure van artikel 29, lid 1, van het Statuut, genomen besluit om over te gaan tot de procedure van artikel 29, lid 2, waarin zijn sollicitatie nog steeds in aanmerking zal worden genomen. Dit besluit vormt slechts een voorbereidende handeling, die de rechtspositie van de belanghebbende niet onmiddellijk aantast en waartegen hij geen conclusies tot nietigverklaring kan richten.

3. Wanneer het tot aanstelling bevoegd gezag, waar het de voorziening in een ambt betreft, gebruik maakt van zijn discretionaire bevoegdheid om in het belang van de dienst zijn keuzemogelijkheden te verruimen en besluit om van een interne aanwervingsprocedure over te gaan tot een aanwervingsprocedure die openstaat voor externe sollicitaties, en tegelijkertijd besluit, dat degenen die een sollicitatie hebben ingediend in het kader van de eerste procedure, automatisch in aanmerking worden genomen in het kader van de tweede procedure, dient het te verzekeren, dat er overeenstemming bestaat tussen de voorwaarden die in de beide procedures worden geëist. Zouden de instellingen de toelatingsvoorwaarden van de ene tot de andere fase van de voorziening in een ambt namelijk kunnen wijzigen, met name door ze te verzachten, dan zouden zij immers in feite de vrije hand hebben om externe aanwervingsprocedures te organiseren zonder interne sollicitaties te moeten onderzoeken.

4. Het begrip misbruik van bevoegdheid heeft een welbepaalde inhoud en heeft betrekking op het geval dat een administratief gezag zijn bevoegdheden heeft gebruikt met een ander doel dan dat waarvoor zij zijn verleend. Bij een besluit is slechts sprake van misbruik van bevoegdheid wanneer er objectieve, ter zake dienende en onderling overeenstemmende aanwijzingen bestaan, dat het is genomen ter bereiking van een ander doel dan wordt aangevoerd.

5. Wanneer het tot aanstelling bevoegd gezag met gebruikmaking van de door artikel 29, lid 2, van het Statuut geboden mogelijkheid voorziet in een ambt van de rang A 2, beschikt het bij de vergelijking van de verdiensten van de sollicitanten en bij de beoordeling van het dienstbelang over een ruime beoordelingsvrijheid. Het Gerecht dient zich bij zijn toezicht te beperken tot de vraag, of de administratie, gelet op de gegevens waarop zij haar oordeel heeft gebaseerd, aan het einde van een regelmatige procedure binnen redelijke grenzen is gebleven en haar bevoegdheid niet kennelijk verkeerd of oneigenlijk heeft gebruikt. Voorts moet het tot aanstelling bevoegd gezag, wanneer het de verdiensten van sollicitanten vergelijkt, alle kwalificaties van iedere sollicitant die de vereiste kwalificaties bezit beoordelen met inachtneming van de voor het vacante ambt gewenste kwalificaties.

6. Bij de aanstelling in een ambt mag het tot aanstelling bevoegd gezag voorrang geven aan het nationaliteitscriterium teneinde een evenwichtige geografische spreiding te handhaven of te herstellen, mits een onderlinge vergelijking van de sollicitaties uitwijst, dat de kwalificaties van twee of meer sollicitanten duidelijk gelijkwaardig zijn.

7. Artikel 29, lid 2, van het Statuut heeft een uitzonderingskarakter en moet daarom in enge zin worden uitgelegd. Een dergelijke enge uitlegging is echter enkel noodzakelijk met betrekking tot de voorwaarden die moeten worden vervuld, indien het tot aanstelling bevoegd gezag gebruik wil maken van de in die bepaling genoemde procedure. Zijn deze voorwaarden echter eenmaal vervuld, dan doet elke beperking van de sollicitaties die in het kader van deze procedure in overweging worden genomen, afbreuk aan haar doel.

De procedure van artikel 29, lid 2, van het Statuut vervangt daarom in alle opzichten de procedure van het vergelijkend onderzoek en de inleiding van deze procedure kan het tot aanstelling bevoegd gezag in geen geval beletten om sollicitaties van kandidaten die eventueel hadden kunnen deelnemen aan de procedure van het vergelijkend onderzoek, in overweging te nemen. Hieruit volgt, dat artikel 45, lid 2, van het Statuut, op grond waarvan de overgang van een groep of categorie naar een andere groep of categorie mogelijk is via een vergelijkend onderzoek, aldus moet worden uitgelegd, dat een dergelijke overgang eveneens mogelijk is, wanneer het tot aanstelling bevoegd gezag in plaats van een procedure van vergelijkend onderzoek in te leiden, overeenkomstig de voorschriften de alternatieve procedure van artikel 29, lid 2, van het Statuut heeft ingeleid.

Een uitlegging volgens welke artikel 45, lid 2, van het Statuut tot gevolg zou hebben, dat de overgang van een groep of categorie naar een andere groep of categorie zelfs in het kader van een procedure uit hoofde van artikel 29, lid 2, van het Statuut verboden zou zijn, zou bovendien de ambtenaren van de instellingen kunnen benadelen ten opzichte van externe kandidaten, hetgeen afbreuk zou doen aan de beginselen waarop artikel 29 van het Statuut, dat in lid 1 op algemene wijze voorrang verleent aan kandidaten die reeds de hoedanigheid van ambtenaar bezitten, is gebaseerd.

8. Ook al is het tot aanstelling bevoegd gezag niet gehouden de benoemingsbesluiten na afloop van de op artikel 29, lid 2, van het Statuut gebaseerde procedure te motiveren, het dient wel zijn besluit tot afwijzing van een door een niet-benoemde kandidaat krachtens artikel 90, lid 2, van het Statuut ingediende klacht met redenen te omkleden, waarbij de motivering van dit besluit tot afwijzing wordt geacht samen te vallen met die van het besluit waartegen de klacht was gericht. Het algehele ontbreken van een motivering van een besluit kan niet worden gedekt door toelichtingen die het tot aanstelling bevoegd gezag na het instellen van een beroep heeft verstrekt, omdat dergelijke toelichtingen in dit stadium niet meer hun functie vervullen, te weten, enerzijds, de betrokkene voldoende gegevens te verschaffen om hem in staat te stellen te beoordelen of de afwijzing van zijn sollicitatie gegrond is, en of het zin heeft beroep bij het Gerecht in te stellen, en, anderzijds, het Gerecht in staat te stellen zijn toezicht uit te oefenen.

9. De volledige rechtsmacht waarover het Gerecht in gedingen met een geldelijk karakter beschikt, omvat de bevoegdheid om zelfs indien een aan de voorschriften beantwoordende conclusie in die zin ontbreekt, de verwerende instelling te veroordelen tot betaling van een vergoeding voor de door haar dienstfout toegebrachte morele schade. Wanneer de nietigverklaring, wegens motiveringsgebrek, van het besluit houdende afwijzing van verzoekers sollicitatie, en dientengevolge van het besluit houdende de benoeming van een andere kandidaat, een te zware sanctie voor de begane onregelmatigheid zou vormen, waarbij de rechten van deze derde buitengewoon zouden worden aangetast, vormt de toekenning van een schadeloosstelling de vorm van een vergoeding die het meest beantwoordt aan zowel de belangen van de verzoeker als aan het dienstbelang.