Het aantal toe te kennen pensioenjaren vloeit immers voort uit de toepassing van de methode waarbij het kapitaal dat de eerdere rechten vertegenwoordigt wordt omgezet in pensioenjaren, welke methode is neergelegd in de door de betrokken instelling overeenkomstig artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut vastgestelde algemene uitvoeringsbepalingen.

Overeenkomstig artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut vindt de daadwerkelijke bepaling van het aantal dienstjaren dat wordt toegekend aan de ambtenaar die heeft gevraagd om zijn eerder in een andere regeling verkregen pensioenrechten over te dragen aan de pensioenregeling van de Unie, noodzakelijkerwijs plaats nadat de overdracht concreet heeft plaatsgevonden, „op basis van het overgedragen kapitaal”. Er kan dus niet van worden uitgegaan dat een voorstel voor de vaststelling van pensioenjaren dat op zich vóór die overdracht wordt toegezonden, tot die daadwerkelijk bepaling kan leiden.

Een voorstel voor extra pensioenjaren, dat een ambtenaar wordt gedaan met het oog op de overdracht van de in het kader van een andere regeling verkregen pensioenrechten aan de pensioenregeling van de Europese Unie, heeft geen bindende rechtsgevolgen die de rechtspositie van de geadresseerde rechtstreeks en onmiddellijk raken doordat zij die rechtspositie kenmerkend wijzigen. Het vormt derhalve geen bezwarend besluit in de zin van artikel 91, lid 1, van het Statuut.

Die bepaling vereist evenmin dat een eventueel geschil tussen de belanghebbende en zijn instelling over de uitlegging en toepassing van de relevante bepalingen, door de Unierechter moet worden beslecht zelfs voordat de belanghebbende heeft besloten of hij zijn in een andere regeling verworven pensioenrechten wenst over te dragen aan de pensioenregeling van de Unie.

Artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut vereist niet dat de belanghebbende de mogelijkheid wordt verzekerd dat hij, alvorens te besluiten of hij al dan niet gebruik zal maken van zijn recht om zijn in een andere regeling verworven pensioenrechten over te dragen aan de pensioenregeling van de Unie, definitief het aantal pensioenjaren kent dat na een dergelijke overdracht aan hem zal worden toegekend.

Het is het Statuut dat in artikel 91, lid 1, ervan bepaalt dat een beroep tot nietigverklaring enkel betrekking kan hebben op een bezwarend besluit. Wanneer het besluit waartegen het beroep is ingesteld niet bezwarend is voor de verzoeker, is het beroep niet-ontvankelijk. Het eventuele belang van de verzoeker bij de inhoudelijke beslechting van de vraag die hij met zijn beroep heeft gesteld, is in dit verband irrelevant.

De rechtsverhouding tussen de ambtenaren en de administratie is statutair en niet contractueel van aard. Hieruit volgt dat de rechtsbetrekkingen die direct worden beheerst door de bepalingen van het Statuut, zoals de bepalingen inzake de pensioenregeling van de Unie, niet contractueel van aard zijn. Bijgevolg zijn begrippen die vallen onder het privaatrecht van de lidstaten dat van toepassing is op overeenkomsten, zoals het begrip „aanbod”, niet relevant voor de toepassing van artikel 11, lid 2, bijlage VIII bij het Statuut.

Wijzigingen van een wettelijke bepaling zijn, behoudens uitzondering, van toepassing op de toekomstige gevolgen van onder de oude regeling ontstane situaties. Dit is alleen anders in situaties die onder de gelding van de vroegere regeling zijn ontstaan, definitief tot stand zijn gekomen en verworven rechten in het leven roepen. Een recht wordt als verworven beschouwd wanneer het rechtscheppende feit ervan zich vóór de wetswijziging heeft voorgedaan. Dit geldt echter niet voor een recht waarvan het rechtscheppende feit niet is ontstaan onder de wettelijke regeling die is gewijzigd.

De toepassing van de nieuwe algemene uitvoeringsbepalingen van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Statuut op een overdracht van pensioenrechten die in het kader van een andere pensioenregeling zijn verkregen, en die vóór de vaststelling van die bepalingen is aangevraagd, maar na de inwerkingtreding ervan plaatsvond, is niet in strijd met artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut.

De belanghebbende verkrijgt pas een recht op extra pensioenjaren wanneer het kapitaal dat zijn rechten in een andere regeling vertegenwoordigt, aan de pensioenregeling van de Unie is overgedragen. Aangezien noch een voorstel voor extra pensioenjaren, dat een ambtenaar of functionaris door zijn instelling is toegezonden naar aanleiding van een verzoek om overdracht van een in een andere regeling verkregen pensioenregeling aan de regeling van de Unie, noch, a fortiori, de indiening van een dergelijk verzoek, bindende rechtsgevolgen heeft zolang de gevraagde overdracht niet heeft plaatsgevonden, is er in een dergelijk geval sprake van een „toekomstige situatie” dan wel, hoogstens, van een situatie die „is ontstaan, zonder evenwel volledig te zijn gevormd”. In elk geval kan er geen sprake zijn van een situatie die onder de gelding van de vroegere regeling is ontstaan en definitief tot stand is gekomen.

Zelfs indien er sprake is van nauwkeurige toezeggingen die bij degenen aan wie ze gedaan zijn een gerechtvaardigd vertrouwen kunnen doen ontstaan, kunnen particulieren zich niet beroepen op het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen om op te komen tegen de toepassing van een nieuw voorschrift, met name op een gebied waarop de wetgever over een ruime beoordelingsbevoegdheid beschikt.

(cf. punten 152‑154 en 170)

Hof: arrest van 22 december 2008, Centeno Mediavilla e.a./Commissie,EU:C:2008:767, punten 61‑63 en 91 en aldaar aangehaalde rechtspraak