ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 217/7

Beroep ingesteld op 26 april 2012 — Europese Commissie/Franse Republiek

(Zaak C-197/12)

2012/C 217/13

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Dintilhac en C. Soulay, gemachtigden)

Verwerende partij: Franse Republiek

Conclusies

— vaststellen dat de Franse Republiek de krachtens de btw-richtlijn (1) en met name artikel 148, sub a, c, en d, ervan op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door, voor zover het gaat om schepen waarmee passagiersvervoer tegen betaling plaatsvindt en schepen die worden gebruikt voor de uitoefening van een commerciële activiteit, voor handelingen als bedoeld in artikel 262, II, punten 2, 3, 6 en 7, van de Code général des impôts (algemeen belastingwetboek) niet als voorwaarde voor btw-vrijstelling te stellen dat deze schepen voor de vaart op volle zee worden gebruikt;

— de Franse Republiek verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De Commissie stelt dat, voor zover het gaat om schepen waarmee passagiersvervoer tegen betaling plaatsvindt en schepen die worden gebruikt voor de uitoefening van een commerciële activiteit, voor btw-vrijstelling voor handelingen als bedoeld in artikel 262, II, punten 2, 3, 6 en 7, van de Code général des impôts (CGI) niet als voorwaarde is gesteld dat deze schepen voor de vaart op volle zee worden gebruikt. Deze voorwaarde inzake het gebruik voor de vaart op volle zee was weliswaar in de Franse btw-regeling opgenomen als reactie op het met redenen omkleed advies dat de Commissie aan de nationale autoriteiten had gericht, maar de aanpassing van artikel 262, II, punt 2, CGI aan het bepaalde in de btw-richtlijn heeft geen effect meer als gevolg van een na die wetswijziging gepubliceerde formele standpuntbepaling, die bindend is voor de overheid en waarin geen sprake is van de betrokken voorwaarde, ook al schrijft de wet dit voor.

Volgens de Commissie kan geen van de tijdens de precontentieuze procedure door verweerster aangevoerde argumenten betreffende met name de strikte uitlegging van artikel 148, sub a, van de btw-richtlijn en de te enge uitlegging van de voorwaarde dat de schepen voor de vaart op volle zee worden gebruikt, de niet-naleving van de btw-richtlijn rechtvaardigen. Bovendien kan artikel 131 van de btw-richtlijn, waarop de Franse autoriteiten zich beroepen, niet als rechtvaardiging dienen om af te wijken van het beginsel dat vrijstellingen strikt moeten worden uitgelegd.

(1) Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 126/7

Beroep ingesteld op 21 februari 2012 — Europese Commissie/Republiek Polen

(Zaak C-90/12)

2012/C 126/15

Procestaal: Pools

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Simonsson en M. Owsiany-Hornung, gemachtigden)

Verwerende partij: Republiek Polen

Conclusies

— vaststellen dat de Republiek Polen, door niet de maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan de artikelen 5 en 6 van verordening (EG) nr. 847/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake onderhandelingen over en de uitvoering van overeenkomsten inzake luchtdiensten tussen lidstaten en derde landen (1), althans de Commissie niet van dergelijke maatregelen in kennis te stellen, de krachtens deze verordening op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

— de Republiek Polen verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Artikel 5 van verordening nr. 847/2004 verplicht de lidstaten om ervoor te zorgen dat „de verkeersrechten op niet-discriminerende wijze onder de daarvoor in aanmerking komende luchtvaartmaatschappijen van de [Unie] worden verdeeld volgens een transparante procedure”. Daarnaast zijn de lidstaten krachtens artikel 6 verplicht om de Commissie onverwijld in kennis te stellen van de voor de doelstellingen van artikel 5 toegepaste procedure. De Commissie maakt deze procedures bekend in het Publicatieblad. Om uitvoering te geven aan de procedure als bedoeld in genoemde bepaling moest de voor verkeer verantwoordelijke minister een verordening vaststellen. Deze verordening is nog steeds niet vastgesteld op het tijdstip waarop het onderhavige beroep is ingesteld, althans de Poolse autoriteiten hebben de Commissie daarvan niet in kennis gesteld. In die omstandigheden is de Commissie van mening dat de uitvoering van de in artikel 5 van verordening nr. 847/2004 bedoelde procedure en de daarmee samenhangende kennisgeving aan de Commissie krachtens artikel 6 van die verordening niet mogelijk is, omdat passende voorschriften in het Poolse recht ontbreken.

(1) PB L 157, blz. 7.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 118/12

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof (België) op 3 februari 2012 — Fédération des maisons de repos privées de Belgique (Femarbel) VZW/Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie

(Zaak C-57/12)

2012/C 118/19

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Grondwettelijk Hof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Fédération des maisons de repos privées de Belgique (Femarbel) VZW

Verwerende partij: Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie

Prejudiciële vraag

Dienen de diensten van de gezondheidszorg bedoeld in artikel 2, lid 2, sub f, en de sociale diensten bedoeld in artikel 2, lid 2, sub j, van richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006„betreffende diensten op de interne markt” (1) in die zin te worden geïnterpreteerd dat van het toepassingsgebied van de richtlijn de centra voor dagopvang, in de zin van de ordonnantie van de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie van 24 april 2008 betreffende de voorzieningen voor opvang of huisvesting van bejaarde personen, zouden zijn uitgesloten, in zoverre zij aangepaste ondersteuning en verzorging verstrekken bij het verlies aan autonomie van de bejaarden, alsook de centra voor nachtopvang, in de zin van dezelfde ordonnantie, in zoverre zij bejaarden hulp en gezondheidszorg verstrekken waarvoor hun naastbestaanden niet voortdurend kunnen instaan?

(1) PB L 376, blz. 36.
2)

Is er op grond van de herschikkingsrichtlijn (2006/54/EG) sprake van onrechtmatige discriminatie wanneer een persoon („A”) minder gunstig wordt behandeld vanwege de zwangerschap van een vrouw („B”) die i) zijn partner is, of ii) anderszins een band met hem heeft?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 174/20

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 18 april 2012 — Yvon Welte/Finanzamt Velbert

(Zaak C-181/12)

2012/C 174/31

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht Düsseldorf

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Yvon Welte

Verwerende partij: Finanzamt Velbert

Prejudiciële vraag

Moeten de artikelen 56 en 58 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale wettelijke regeling van een lidstaat inzake heffing van erfbelasting die slechts in een belastingvrije som van 2 000 EUR voorziet in het geval dat een niet-ingezetene een in die lidstaat gelegen perceel grond door vererving verkrijgt, terwijl zij in een belastingvrije som van 500 000 EUR voorziet bij verkrijging door vererving wanneer de erflater of de verkrijger ten tijde van het openvallen van de nalatenschap zijn woonplaats in de betrokken lidstaat had?
3)

Volgt een recht op rechtsbijstand (bijstand in de proceskosten) in bovenbedoelde zin eventueel subsidiair uit artikel 43, lid 1, van verordening nr. 44/2001 en/of artikel 6, lid 1, EVRM, indien in het nationale recht voor het instellen van bovenbedoelde voorziening in rechte (in casu: beroep tegen een niet-contentieuze beslissing van de rechter) het gebruik van een advocaat verplicht is gesteld?
—

besluit 2012/19/EU (1) van de Raad van 16 december 2011 houdende goedkeuring, namens de Europese Unie, van een verklaring inzake de toekenning van vangstmogelijkheden in wateren van de EU aan vissersvaartuigen die de vlag van de Bolivariaanse Republiek Venezuela voeren in de exclusieve economische zone voor de kust van Frans Guyana, nietig verklaren, voor zover dit is gebaseerd op artikel 218, lid 6, punt b, VWEU juncto artikel 43, lid 3, VWEU;
2)

Kan een pensioenfonds, opgericht met de doelstelling tegen zo laag mogelijke kosten een pensioenuitkering te realiseren voor de deelnemers in het pensioenfonds, waarbij door dan wel namens de deelnemers vermogen in het pensioenfonds wordt ingebracht en belegd en waarbij wordt gedeeld in de resultaten van de opbrengsten, gekwalificeerd worden als „gemeenschappelijk beleggingsfonds” als bedoeld in artikel 13B, sub c, onder 6, van richtlijn 77/388/EEG (artikel 135, lid 1, onder g, van richtlijn 2006/112/EG)?
Rekwirant stelt dat het Gerecht in het bestreden arrest geen rekening heeft gehouden met enkele bijzonder belangrijke en relevante factoren en sommige zeer belangrijke criteria niet juist heeft toegepast, in het bijzonder het gebrek aan onderscheidend vermogen en het beschrijvende karakter van het woordelement „ALPINE”. Het Gerecht heeft geen uitspraak gedaan over de betekenis van het woord „alpine” in alle talen van de Europese Unie. Bovendien heeft het Gerecht geen rechtsgevolgen verbonden aan zijn eigen vaststellingen over de duidelijke betekenis van het woord „alpine” en heeft het niet duidelijk uitspraak gedaan over het gebrek aan onderscheidend vermogen en het beschrijvend karakter van het woord „alpine”, aangezien het heeft geoordeeld dat het vermeende geringe onderscheidend vermogen of het vermeende beschrijvend karakter van het element „alpine” niet kan uitsluiten dat er verwarringsgevaar bestaat. Het Gerecht heeft geoordeeld dat „ALPINE” het dominerende bestanddeel van beide tekens zou zijn, zonder rekening te houden met het feit dat het oudere merk ALPINE geen of althans een zeer gering onderscheidend vermogen heeft. De redenering in het bestreden arrest is tegenstrijdig, waardoor het Gerecht ten onrechte heeft vastgesteld dat de betrokken merken begripsmatig overeenstemden, zonder rekening te houden met het feit dat het oudere merk ALPINE geen of althans gering onderscheidend vermogen bezit. Een begripsmatige vergelijking van het woordelement „ALPINE” is irrelevant, aangezien het geen onderscheidend vermogen bezit.
—

vaststellen dat de Franse Republiek, door na te laten overeenkomstig de artikelen 6 en 8 vergunningen af te geven, en, in voorkomend geval, de bestaande vergunningen te toetsen en zonodig bij te stellen, alsook ervoor te zorgen dat alle bestaande installaties worden geëxploiteerd overeenkomstig de in de artikelen 3, 7, 9, 10 en 13, artikel 14, sub a en b, en artikel 15, lid 2, van de IPPC-richtlijn neergelegde vereisten, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 5, lid 1, van richtlijn 2008/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (IPPC-richtlijn) (1);
1)

Moeten de artikelen 43 EG en 49 EG aldus worden uitgelegd dat zij zich in beginsel verzetten tegen een wettelijke regeling van een lidstaat als die van artikel 88 van de T.U.L.P.S., volgens welke „de vergunning voor de exploitatie van weddenschappen uitsluitend kan worden verleend aan personen die houder zijn van een concessie of van een vergunning die is verleend door het ministerie of een andere entiteit waaraan de bevoegdheid voor de organisatie en het beheer van weddenschappen krachtens de wet is voorbehouden, alsook aan personen die door de concessie- of vergunninghouder daarmee zijn belast op grond van die concessie of die vergunning”, en van artikel 2, lid 2 ter, van decreto legge nr. 40 van 25 maart 2010, omgezet bij wet nr. 73/2010, waarin is bepaald dat „artikel 88 van de gecoördineerde tekst van de wetten inzake openbare veiligheid, zoals opgenomen in koninklijk besluit nr. 773 van 18 juni 1931, zoals gewijzigd, aldus wordt uitgelegd dat de erin bedoelde vergunning, wanneer zij wordt afgegeven voor commerciële bedrijven waarin openbare kansspelen met geldwinst worden geëxploiteerd en ingezameld, slechts rechtgevolgen heeft wanneer voordien aan de eigenaars van dergelijke bedrijven door het ministerie van Economie en Financiën — Amministrazione autonoma dei monopoli di Stato (Autonoom bestuur voor staatsmonopolies), een concessie voor de exploitatie en de inzameling van dergelijke kansspelen is verleend”?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 133/14

Hogere voorziening ingesteld op 30 november 2011 door ara AG tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 22 september 2011 in zaak T-174/10, ara/BHIM

(Zaak C-611/11 P)

2012/C 133/26

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirante: ara AG (vertegenwoordiger: M. Gail, Rechtsanwalt)

Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Allrounder SARL

Conclusies

— het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 22 september 2011 in zaak T-174/10 vernietigen;

— de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 26 januari 2010 (zaak R 481/2009-1) vernietigen, en

— het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) en de interveniërende partij in eerste aanleg verwijzen in de kosten van beide procedures.

Middelen en voornaamste argumenten

Rekwirante voert aan dat het Gerecht artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (1) heeft geschonden.

Rekwirante betoogt in de eerste plaats dat het Gerecht de motiveringsplicht heeft geschonden doordat het bij de globale beoordeling van het verwarringsgevaar geen toereikende redenen heeft opgegeven ten aanzien van de criteria inzake het relevante publiek, de vergelijking van de merken en het verwarringsgevaar. Zo heeft het ten onrechte geoordeeld dat het relevante publiek bestaat uit de gemiddelde consument met een gemiddeld aandachtsniveau bij de aankoop van de betrokken waren, hoewel in eerste instantie was aangetoond dat de consument zelden de mogelijkheid heeft om de verschillende merken rechtstreeks met elkaar te vergelijken. Bovendien heeft het Gerecht bij de vergelijking van de merken ten onrechte geoordeeld dat de aanwezigheid van de twee driehoekige ontwerpen de overhand heeft over de indruk van het litigieuze merk die het publiek bijblijft.

Bovendien heeft het Gerecht de motiveringsplicht geschonden doordat het niet heeft verwezen naar de documenten die interveniënte heeft overgelegd in het kader van het onderzoek naar het verwarringsgevaar.

Tot slot heeft het Gerecht het belang van het beginsel van ambtshalve onderzoek onderschat.

(1) PB L 78, blz. 1.
1)

Moet artikel 10, leden 1 en 2, sub a, van richtlijn 89/104/EEG (1) in die zin worden uitgelegd dat dit voorschrift stelselmatig en algemeen in weg staat aan een nationale regeling op grond waarvan moet worden aangenomen dat er ook sprake is van gebruik van een merk (merk 1) wanneer het merk (merk 1) wordt gebruikt in een afwijkende vorm zonder dat de afwijkingen het onderscheidend vermogen van het merk (merk 1) wijzigen, en wanneer het merk in de vorm waarin het wordt gebruikt, eveneens is ingeschreven (merk 2)?
1a)

Is dwaling ten aanzien van de rechtmatigheid van haar gedrag een onderneming niet te verwijten, indien deze onderneming zich conform het advies van een juridisch adviseur met ervaring op het gebied van het mededingingsrecht heeft gedragen en de onjuistheid van dat advies noch evident was, noch door de onderneming had kunnen worden vastgesteld als zij de oplettendheid had betracht die in redelijkheid van haar kon worden verwacht?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 73/14

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Consiglio di Stato (Italië) op 9 november 2011 — Consulta Regionale Ordine Ingegneri della Lombardia e a./Comune di Pavia

(Zaak C-564/11)

2012/C 73/25

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Consiglio di Stato

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Consulta Regionale Ordine Ingegneri della Lombardia, Ordine degli Ingegneri della Provincia di Brescia, Ordine degli Ingegneri della Provincia di Como, Ordine degli Ingegneri della Provincia di Cremona, Ordine degli Ingegneri della Provincia di Lecco, Ordine degli Ingegneri della Provincia di Lodi, Ordine degli Ingegneri della Provincia di Milano, Ordine degli Ingegneri della Provincia di Pavia, Ordine degli Ingegneri della Provincia di Varese

Verwerende partij: Comune di Pavia

Prejudiciële vraag

Staat richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, met name de artikelen 1, lid 2, sub a en d, 2, en 28 en bijlage II categorieën 8 en 12, in de weg aan een nationale regeling die toestaat dat schriftelijke overeenkomsten worden gesloten tussen twee aanbestedende diensten voor een taak van onderzoek en technisch en wetenschappelijk advies bij het opstellen van de handelingen die het gemeentelijke bestemmingsplan vormen zoals omschreven in de nationale en regionale sectorregeling, met een financiële tegenprestatie die kan worden verondersteld geen werkelijke beloning te zijn, wanneer de met de uitvoering van deze taak belaste overheidsinstantie de hoedanigheid van marktdeelnemer zou kunnen hebben?
4)

Het Verenigd Koninkrijk is van mening dat artikel 48 VWEU niet als enige materiële rechtsgrondslag kan dienen voor een maatregel die dergelijke gevolgen zal hebben. Deze bepaling beoogt het vrije verkeer van personen te vergemakkelijken (a) binnen de Unie, niet tussen de Unie en derde landen en (b) van personen die een economische activiteit uitoefenen of van hun gezinsleden, niet van niet-actieven. De passende rechtsgrondslag is artikel 79, lid 2, sub b, VWEU. Dit artikel verleent de bevoegdheid om maatregelen vast te stellen op het vlak van „de omschrijving van de rechten van onderdanen van derde landen die legaal in een lidstaat verblijven, alsook de voorwaarden ter regeling van het vrije verkeer en het vrije verblijf in andere lidstaten”.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 65/8

Hogere voorziening ingesteld op 27 december 2011 door GS Gesellschaft für Umwelt- und Energie-Serviceleistungen mbH tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 12 oktober 2011 in zaak T-149/11, GS Gesellschaft für Umwelt- und Energie-Serviceleistungen mbH/Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

(Zaak C-682/11 P)

2012/C 65/16

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: GS Gesellschaft für Umwelt- und Energie-Serviceleistungen mbH (vertegenwoordiger: J. Schmidt, Rechtsanwalt)

Andere partijen in de procedure: Europees Parlement, Raad van de Europese Unie

Conclusies

— De beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 12 oktober 2011 in zaak T-149/11 vernietigen en de in eerste aanleg ingediende vordering toewijzen;

— Verweerders verwijzen in de kosten van het geding.

Middelen en voornaamste argumenten

Rekwirante komt op tegen de beschikking van het Gerecht waarbij het beroep niet-ontvankelijk is verklaard op grond dat de bestreden vordering (1) haar niet rechtstreeks raakt.

Rekwirante stelt dat de bestreden verordening haar rechtstreeks raakt. Dit blijkt volgens haar uit het feit dat reeds bij de vaststelling van de verordening en vóór de inwerkingtreding ervan duidelijk was dat de betrokken lidstaten de hun door de verordening toegekende beoordelingsbevoegdheid de facto slechts in één richting zullen uitoefenen. Daardoor is de mogelijkheid dat de betrokken lidstaten of hun organen een andere beslissing nemen, louter theoretisch.

(1) Verordening nr. 1210/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 2010 betreffende de echtheidscontrole van euromunten en de behandeling van euromunten die ongeschikt zijn voor circulatie (PB L 339, blz. 1).
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 39/10

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 25 november 2011 — Gas Natural SDG, S.A. en Bizkaia Energía, S.L./Administración del Estado, Endesa S.A., Hidroeléctrica del Cantábrico, S.A. en Iberdrola, S.A.

(Zaak C-591/11)

2012/C 39/18

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Tribunal Supremo

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Gas Natural SDG, S.A. en Bizkaia Energía, S.L.

Andere partijen in de procedure: Administración del Estado, Endesa S.A., Hidroeléctrica del Cantábrico, S.A. en Iberdrola, S.A.

Prejudiciële vraag

Kan artikel 10 van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (1), aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen de toepassing van een nationale wettelijke regeling als die welke aan de orde is in de onderhavige procedure en die tot doel en gevolg heeft dat de vergoeding voor elektriciteitsproductie wordt verminderd met een bedrag dat gelijk is aan de waarde van de broeikasgasemissierechten die tijdens de desbetreffende periode kosteloos zijn toegewezen?

(1) PB L 275, blz. 32.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 39/11

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 5 december 2011 — Société Geodis Calberson GE/FranceAgriMer

(Zaak C-623/11)

2012/C 39/21

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d’État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Société Geodis Calberson GE

Verwerende partij: FranceAgriMer

Prejudiciële vraag

De Conseil d’État vraagt het Hof uitspraak te doen over de vraag of artikel 16 van de verordening (EG) nr. 111/1999 van de Commissie van 18 januari 1999 (1) aldus moet worden uitgelegd dat het aan het Hof van Justitie van de Europese Unie de bevoegdheid toekent om uitspraak te doen in geschillen over de voorwaarden waaronder het interventiebureau dat is aangeduid om de inschrijvingen te ontvangen voor de gunning van de kosteloze levering van landbouwproducten aan Rusland, overgaat tot betaling aan de opdrachtnemer en tot vrijgave van de leveringszekerheid die de opdrachtnemer heeft gesteld ten behoeve van dat interventiebureau, en meer in het bijzonder om uitspraak te doen in beroepen tot vergoeding van de schade die is veroorzaakt door onrechtmatige handelingen van het interventiebureau bij de uitvoering van die verrichtingen.

(1) Verordening (EG) nr. 111/1999 van de Commissie van 18 januari 1999 houdende algemene uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 2802/98 van de Raad betreffende een programma om de Russische Federatie van landbouwproducten te voorzien (PB L 14, blz. 3).