Zaak C‑150/00

Commissie van de Europese Gemeenschappen

tegen

Republiek Oostenrijk

„Beroep wegens niet-nakoming – Artikelen 28 EG en 30 EG – Richtlijn 65/65/EEG – Voedingspreparaten die vitamine A, D of K of mineralen van groep van chromaten of meer dan dagelijkse dosis aan andere vitamines of andere mineralen bevatten – Preparaten die in lidstaat van uitvoer rechtmatig als voedingssupplement in handel zijn gebracht – Preparaten die in lidstaat van invoer als geneesmiddel worden aangemerkt – Begrip ‚geneesmiddel’ – Belemmering – Rechtvaardiging – Volksgezondheid – Evenredigheid”

Samenvatting van het arrest

Vrij verkeer van goederen – Kwantitatieve beperkingen – Maatregelen van gelijke werking – Administratieve praktijk om bepaalde vitamine‑ of mineraalpreparaten die meer dan dagelijkse dosis bevatten, als geneesmiddel aan te merken – Rechtvaardiging – Bescherming van volksgezondheid – Geen – Noodzaak van grondige evaluatie van geval tot geval

(Art. 28 EG en 30 EG; richtlijn 65/65 van de Raad, art. 1)

Een lidstaat die vitamine‑ of mineraalpreparaten die in andere lidstaten rechtmatig als voedingssupplement zijn vervaardigd of in de handel gebracht, systematisch als geneesmiddel aanmerkt wanneer zij meer vitaminen, andere dan vitamine A, C, D of K, of meer mineralen, andere dan die van de groep van de chromaten, bevatten dan de dagelijkse dosis van deze nutriënten, of wanneer zij, ongeacht de dosering, vitamine A, D of K bevatten, komt de krachtens artikel 28 EG op hem rustende verplichtingen niet na.

Wanneer, wat de andere vitamines dan vitamine A, C, D en K en de andere mineralen dan die van de groep van de chromaten betreft, de indeling van de betrokken preparaten op basis van uitsluitend de aanbevolen dagelijkse dosis, niet volledig voldoet aan de eis van indeling van elk vitamine‑ en mineraalpreparaat op basis van de farmacologische eigenschappen ervan en daaruit dus nog niet noodzakelijk volgt dat elk betrokken preparaat binnen de definitie van geneesmiddel „naar werking” in de zin van richtlijn 65/65 inzake geneesmiddelen valt, en de gelaakte praktijk tot gevolg kan hebben dat preparaten met vitamine A, D of K als geneesmiddel worden ingedeeld, ook al is het gehalte aan deze nutriënten te laag om te voldoen aan de definitie van richtlijn 65/65, belemmert de betrokken praktijk het handelsverkeer, aangezien in andere lidstaten rechtmatig als voedingssupplement in de handel gebrachte of vervaardigde vitamine‑ of mineraalpreparaten in de betrokken lidstaat pas mogen worden verkocht nadat een vergunning voor het in de handel brengen als geneesmiddel is verkregen.

Deze praktijk kan niet worden gerechtvaardigd uit hoofde van de bescherming van de gezondheid en het leven van personen in de zin van artikel 30 EG, wanneer daarbij niet naar de verschillende toegevoegde vitamines en mineralen, en met name naar de omvang van het eventuele risico van deze toevoeging voor de volksgezondheid, wordt onderscheiden en door het stelselmatige karakter van deze praktijk dus geen identificatie en evaluatie van een reëel gevaar voor de volksgezondheid mogelijk is, waartoe een grondige evaluatie per geval van de mogelijke gevolgen van de toevoeging van deze vitamines en mineralen zou zijn vereist.

(cf. punten 68, 74, 82, 95‑96, 102 en dictum)