ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ARREST VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN

(Tweede kamer)

11 december 2008

Zaak F‑83/06

Arno Schell

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Openbare dienst – Ambtenaren – Bevordering – Gratificatiepunten – Algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 45 van het Statuut”

Betreft: Beroep, ingesteld krachtens artikel 236 EG en artikel 152 EA, en strekkende tot, primair, nietigverklaring van de lijsten van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronden 2004 en 2005 tot de rang B*8 zijn bevorderd, voor zover verzoekers naam daarop niet voorkomt, alsmede van de handelingen ter voorbereiding van die besluiten en, subsidiair, nietigverklaring van de besluiten tot vaststelling van het totale aantal bevorderingspunten in het kader van de bevorderingsronden 2004 en 2005.

Beslissing: Het beroep wordt verworpen. Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

Samenvatting

Ambtenaren – Beroep – Voorafgaande administratieve klacht – Door Commissie ingevoerd bevorderingsstelsel – Klacht tegen lijst van bevorderde ambtenaren en tegen vaststelling van aan de ambtenaren toegekende punten – Afwijzend besluit – Motivering

(Ambtenarenstatuut, art. 25, tweede alinea, 45 en 90, lid 2)

In het kader van het bij een interne regeling van de Commissie ingevoerde bevorderingsstelsel, waarin bevordering plaatsvindt bij een handeling die uit twee afzonderlijke besluiten van het tot aanstelling bevoegd gezag bestaat, één tot opstelling van de lijst van bevorderden en één tot vaststelling van het totale aantal punten van de ambtenaren, behoeft geen van die twee besluiten te worden gemotiveerd. Aan de motiveringsplicht wordt voldaan wanneer het tot aanstelling bevoegd gezag zijn besluit tot afwijzing van een klacht tegen die besluiten welke is ingediend op grond van artikel 90, lid 2, van het Statuut, motiveert.

Aangezien bevordering bij keuze plaatsvindt, behoeft het tot aanstelling bevoegd gezag de afgewezen kandidaat niet in kennis te stellen van het resultaat van de vergelijking van zijn verdiensten met die van de bevorderde kandidaat. Aan de motiveringsplicht is derhalve voldaan wanneer in het antwoord op de klacht wordt vermeld hoe in de individuele situatie van de ambtenaar de wettelijke en statutaire voorwaarden voor bevordering zijn toegepast.

(cf. punten 89 en 91)

Referentie: Hof: 7 februari 1990, Culin/Commissie, C‑343/87, Jurispr. blz. I‑225, punt 13

Gerecht van eerste aanleg: 25 februari 1992, Schloh/Raad, T‑11/91, Jurispr. blz. II‑203, punten 73, 85 en 86; 29 mei 1997, Contargyris/Raad, T‑6/96, JurAmbt. blz. I‑A‑119 en II‑357, punten 147 en 148; 14 juni 2001, McAuley/Raad, T‑230/99, JurAmbt. blz. I‑A‑127 en II‑583, punten 50‑52; 29 november 2005, Napoli Buzzanca/Commissie, T‑218/02, JurAmbt. blz. I‑A‑267 en II‑1221, punt 59; 19 oktober 2006, Buendía Sierra/Commissie, T‑311/04, Jurispr. blz. II‑4137, punt 147
ARREST VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN

(Tweede kamer)

5 juli 2007

Zaak F‑93/06

Bruno Dethomas

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Ambtenaren – Voormalig tijdelijk functionaris – Aanstelling als ambtenaar – Statuutwijziging op 1 mei 2004 – Artikel 32, derde alinea, van Statuut – Indeling in salaristrap”

Betreft: Beroep, ingesteld krachtens de artikelen 236 EG en 152 EA en strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 11 januari 2006, waarbij verzoeker als ambtenaar op proef bij het directoraat-generaal „Externe betrekkingen” wordt aangesteld en wordt tewerkgesteld als hoofd van de delegatie van de Commissie in het Koninkrijk Marokko, voor zover hij daarbij wordt ingedeeld in de rang A*14, salaristrap 2.

Beslissing: Het besluit van de Commissie van 11 januari 2006 wordt nietig verklaard, voor zover verzoeker daarbij als hoofd van de delegatie van de Commissie in het Koninkrijk Marokko is ingedeeld in de rang A*14, salaristrap 2. De Commissie wordt verwezen in de kosten.

Samenvatting

Ambtenaren – Aanwerving – Indeling in salaristrap – Extra salarisanciënniteit

(Ambtenarenstatuut, art. 29, lid 2, en 32, derde alinea; verordening nr. 723/2004 van de Raad)

Bij gebreke van een overgangsbepaling in verordening nr. 723/2004 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren en van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden blijft artikel 32, derde alinea, van het Statuut, waarvan de duidelijke tekst niet voor enige discussie vatbaar is, na de inwerkingtreding van die verordening volledig van toepassing op de indeling in salaristrap van elke tijdelijk functionaris die als ambtenaar wordt aangesteld in de rang waarin hij tot dat moment was ingedeeld. Hij behoudt derhalve de salarisanciënniteit die hij als tijdelijk functionaris heeft verworven.

In dat verband kan de aanstelling van een functionaris in actieve dienst in een hoger ambt uit hoofde van artikel 29, lid 2, van het Statuut niet worden aangemerkt als een „externe” aanwerving waardoor geen rekening kan worden gehouden met de dienstjaren die de nieuw aangestelde ambtenaar als tijdelijk functionaris heeft vervuld.

(cf. punten 49, 58 en 62)

Referentie:

Gerecht voor ambtenarenzaken: 28 juni 2007, Da Silva/Commissie, F‑21/06, JurAmbt. blz. I‑A‑1‑0000 en II‑A‑1‑0000, punt 75
Samenvatting (ambtenarenzaken)



Samenvatting (ambtenarenzaken)

Samenvatting

Ambtenaren – Pensioenen – Aanpassingscoëfficiënt

(Ambtenarenstatuut, art. 82)

Het begrip woonplaats in de zin van artikel 82 van het oude Statuut, dat voorziet in de toepassing van de aanpassingscoëfficiënt die is vastgesteld voor het land waar de pensioengerechtigde aantoont zijn woonplaats te hebben, betreft de plaats waar de voormalig ambtenaar het daadwerkelijke centrum van zijn belangen heeft gevestigd, dat wil zeggen de plaats waar de betrokkene het permanente of gewone centrum van zijn belangen heeft gevestigd, met de bedoeling daaraan een vast karakter te geven of waar hij wordt geacht zijn kosten te maken. Voorts impliceert het begrip woonplaats, afgezien van een louter kwantitatief gegeven als de duur van het verblijf op het grondgebied van de een of andere staat, naast het fysieke feit van het wonen op een bepaalde plaats, de intentie om aan dat feit de bestendigheid te verlenen die voortvloeit uit levensgewoonten en normale sociale betrekkingen. Dit begrip woonplaats is kenmerkend voor de communautaire openbare dienst en is niet noodzakelijkerwijs gelijk aan nationale opvattingen van dit begrip.

(cf. punten 69 en 86)

Referentie:

Gerecht van eerste aanleg: 4 juni 2003, Del Vaglio/Commissie, T‑124/01 en T‑320/01, JurAmbt. blz. I‑A‑157 en II‑767, punt 70, en de aldaar aangehaalde rechtspraak, 71, en de aldaar aangehaalde rechtspraak, en 72; 12 september 2005, Dionyssopoulou/Raad, T‑320/04, JurAmbt. blz. I‑A‑0000 en II‑0000, punt 39; 27 september 2006, Kontouli/Raad, T‑416/04, JurAmbt. blz. I‑A‑2‑181 en II‑A‑2‑897, punt 71
Samenvatting (ambtenarenzaken)



Samenvatting (ambtenarenzaken)

Samenvatting

Ambtenaren – Invaliditeit – Invaliditeitscommissie – Advies – Motiveringsplicht –Doel

(Ambtenarenstatuut, art. 25, 53 en 78, eerste alinea)

De bepalingen betreffende de medische commissie en de invaliditeitscommissie hebben tot doel, de definitieve beslissing van alle vragen van medische aard bij medisch deskundigen neer te leggen. De rechterlijke toetsing kan zich niet uitstrekken tot de eigenlijke medische beoordelingen, die als definitief moeten worden beschouwd wanneer zij regelmatig tot stand zijn gekomen. De regelmatigheid van de samenstelling en de werking van deze commissies en van de adviezen die zij uitbrengen, kan echter wel worden getoetst. In dit opzicht is de gemeenschapsrechter bevoegd na te gaan, of het advies een motivering bevat aan de hand waarvan kan worden beoordeeld op welke overwegingen het is gebaseerd, en of er een logisch verband bestaat tussen de medische vaststellingen in het advies en de conclusies die de commissie daaraan verbindt.

Het advies van een invaliditeitscommissie waarin alleen wordt vastgesteld en tegelijkertijd wordt geconcludeerd dat de ambtenaar getroffen is door een invaliditeit die als volledig moet worden beschouwd en waardoor hij niet in staat is zijn functie uit te oefenen, is kennelijk niet gemotiveerd. Op grond van de loutere vermelding, in het proces-verbaal van de invaliditeitscommissie, dat de ambtenaar aan een depressieve angststoornis lijdt kan de gemeenschapsrechter niet kennisnemen van de overwegingen waarop de daarin vervatte conclusies zijn gebaseerd noch nagaan of er een logisch verband bestaat tussen de medische vaststellingen van de commissie en de conclusies die zij daaraan verbindt. Een depressieve angststoornis kan zich immers op verschillende manieren en in verschillende maten voordoen en betekent niet dat de persoon die daaraan lijdt noodzakelijkerwijs moet worden aangemerkt als volledig en blijvend invalide, waardoor hij niet de met een ambt van zijn functiegroep overeenkomende werkzaamheden kan verrichten.

(cf. punten 64, 65 en 67)

Referentie:

Hof: 10 december 1987, Jänsch/Commissie, 277/84, Jurispr. blz. 4923, punt 15

Gerecht van eerste aanleg: 27 februari 1992, Plug/Commissie, T‑165/89, Jurispr. blz. II‑367, punt 75; 15 december 1999, Nardone/Commissie, T‑27/98, JurAmbt. blz. I‑A‑267 en II‑1293, punt 87
ARREST VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN

(Tweede kamer)

1 maart 2007

Zaak F‑30/05

Asa Sundholm

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Ambtenaren – Beoordeling – Loopbaanontwikkelingsrapport – Beoordeling voor het jaar 2003 – Verplichting tot motivering van rapport – Rechten van verdediging”

Betreft: Beroep krachtens de artikelen 236 EG en 152 EA, waarbij A. Sundholm verzoekt om nietigverklaring van haar loopbaanontwikkelingsrapport over de periode van 1 januari tot en met 31 december 2003.

Beslissing: Het beroep wordt verworpen. Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

Samenvatting

1. Ambtenaren – Beoordeling – Slechtere beoordeling met gevolgen voor omvang van motiveringsplicht

(Ambtenarenstatuut, art. 43)

2. Ambtenaren – Beoordeling – Eerbiediging van rechten van verdediging

(Ambtenarenstatuut, art. 26, eerste en tweede alinea, en 43)

3. Ambtenaren – Beoordeling – Loopbaanontwikkelingsrapport

(Ambtenarenstatuut, art. 43)

1. Het rapport dat als referentie dient om uit te maken of de beoordeling voor een bepaald jaar een verslechtering tot uitdrukking brengt, wat vereist dat bijzondere aandacht aan de motivering wordt besteed, is het beoordelingsrapport dat voor het voorgaande jaar is opgesteld, ongeacht het feit dat dit rapport later nietig is verklaard.

(cf. punt 44)

2. Noch het grondbeginsel van de eerbiediging van de rechten van de verdediging noch artikel 26, eerste en tweede alinea, van het Statuut, dat daarvan een bijzondere uitdrukking vormt, stelt de mogelijkheid om een feit ten laste in het beoordelingsrapport van een ambtenaar op te nemen, afhankelijk van de voorwaarde dat voorafgaand aan de procedure tot vaststelling van dat rapport, een schriftelijke waarschuwing is opgesteld en ter kennis van de betrokkene is gebracht.

Die betrokkene kan voorts niet op goede gronden stellen dat zijn rechten van verdediging zijn geschonden wegens niet-naleving van de interne richtsnoeren van zijn instelling betreffende de op de hiërarchieke meerderen rustende verplichting om tijdens de referentieperiode zelf regelmatig „feedback” te geven over de prestaties van de ambtenaren. De rechten van de verdediging, opgevat als de mogelijkheid voor de adressaat van een besluit dat bezwarend is voor hem, om zijn standpunt naar behoren kenbaar te maken, dienen slechts te worden geëerbiedigd zodra de procedure die tot de vaststelling van een dergelijk besluit kan leiden, is ingeleid. In het kader van de beoordeling van ambtenaren kan dit beginsel dus slechts in acht worden genomen in de loop van de beoordelingsprocedure, die noodzakelijkerwijs begint nadat de referentieperiode is verstreken.

(cf. punten 74 en 76-78)

Referentie:

Gerecht van eerste aanleg: 12 juli 2005, De Bry/Commissie, T‑157/04, JurAmbt. blz. II‑901, punten 41, 42 en 45

3. Een ambtenaar kan zich ter ondersteuning van een beroep tegen een loopbaanontwikkelingsrapport niet met succes beroepen op de omstandigheid dat onbevoegde derden toegang tot dat rapport zouden hebben gekregen. Die omstandigheid, gesteld dat zij is bewezen, heeft geen weerslag op de wettigheid van dat document.

(cf. punt 85)
C 463/51

Beschikking van het Gerecht van 7 oktober 2022 — OG e.a. / Commissie

(Zaak T-101/22) (1)

(“Beroep tot nietigverklaring - Gedelegeerde verordening (EU) 2022/503 - Gedelegeerde verordening (EU) 2021/2288 - Verordening (EU) 2021/953 - Digitaal EU-covidcertificaat - Vrij verkeer van personen - Beperkingen - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid”)

(2022/C 463/74)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partijen: OG e.a. (vertegenwoordiger: D. Gómez Fernández, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Montaguti en J. Baquero Cruz, gemachtigden)

Voorwerp

Met hun beroep krachtens artikel 263 VWEU vorderen verzoekers in essentie nietigverklaring van ten eerste gedelegeerde verordening (EU) 2021/2288 van de Commissie van 21 december 2021 tot wijziging van de bijlage bij verordening (EU) 2021/953 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de aanvaardingsperiode van vaccinatiecertificaten die zijn afgegeven in het formaat van het digitale EU-covidcertificaat, met vermelding van de voltooiing van de primaire vaccinatiereeks (PB 2021, L 458, blz. 459), en ten tweede gedelegeerde verordening (EU) 2022/503 van de Commissie van 29 maart 2022 tot wijziging van verordening (EU) 2021/953 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de vrijstelling van minderjarigen van de aanvaardingsperiode van vaccinatiecertificaten die zijn afgegeven in het formaat van het digitale EU-covidcertificaat (PB 2022, L 102, blz. 8).

Dictum

1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

2) OG e.a. dragen hun eigen kosten en die van de Europese Commissie, met inbegrip van de kosten van de procedure in kort geding bij het Gerecht.

(1) PB C 165 van 19.4.2022.
C 463/47

Beschikking van het Gerecht van 28 september 2022 — FC / EUAA

(Zaak T-697/21) (1)

(“Openbare dienst - Tijdelijke functionarissen - Tuchtprocedure - Afwijzing van het verzoek om opschorting van de tuchtprocedure in afwachting van arresten van het Gerecht in verwante zaken - Uitspraak van arresten van het Gerecht in verwante aanhangige zaken - Afdoening zonder beslissing”)

(2022/C 463/68)

Procestaal: Grieks

Partijen

Verzoekende partij: FC (vertegenwoordigers: V. Christianos, G. Kelepouri en A. Skoulikis, advocaten)

Verwerende partij: Asielagentschap van de Europese Unie (EUAA) (vertegenwoordigers: P. Eyckmans en M. Stamatopoulou, gemachtigden, bijgestaan door T. Bontinck, A. Guillerme en L. Burguin, advocaten)

Voorwerp

Met haar beroep krachtens artikel 270 VWEU vordert verzoekster nietigverklaring van het besluit van het Asielagentschap van de Europese Unie (EUAA) van 25 juli 2021, waarbij de klacht is afgewezen die zij had ingediend tegen de besluiten van het EUAA van 24 februari en 14 maart 2021, waarbij de voorzitter van de tuchtraad van het EUAA haar verzoek om opschorting van de tegen haar ingeleide tuchtprocedure heeft afgewezen.

Dictum

1) Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

2) FC wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van het Asielagentschap van de Europese Unie.

(1) PB C 2 van 3.1.2022.
2)

the airscreen company GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.
Beschikking van het Gerecht van 27 januari 2022 — About You/EUIPO — Safe-1 Immobilieninvest (Y/O/U), (Y/O/U YOUR ORIGINAL U) en (/Y/O/U YOUR ORIGINAL U)

(Gevoegde zaken T-23/21, T-50/21 en T-51/21) (1)

(2022/C 119/84)

Procestaal: Engels

De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaken gelast.

(1) PB C 79 van 8.3.2021.
C 73/68

Beschikking van het Gerecht van 26 november 2021 — Cepewa/EUIPO — Out of the blue (LIEBLINGSMENSCH)

(Zaak T-47/21) (1)

(2022/C 73/85)

Procestaal: Duits

De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

(1) PB C 88 van 15.3.2021.
C 391/19

Beschikking van de president van het Gerecht van 27 juli 2021 — Alliance française de Bruxelles Europe e.a. / Commissie

(Zaak T-285/21 R)

(“Kort geding - Overheidsopdrachten voor diensten - Dienstverlening op het gebied van taalonderwijs - Verzoek om voorlopige maatregelen - Geen spoedeisendheid”)

(2021/C 391/27)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: Alliance française de Bruxelles Europe (Brussel, België), en 7 andere verzoekende partijen wier namen zijn opgenomen in de bijlage bij de beschikking (vertegenwoordiger: E. van Nuffel d’Heynsbroeck, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Araujo Arce en M. Ilkova, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek ingesteld krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU tot, ten eerste, opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van de Commissie van 19 april 2021 om perceel 4 (Taalonderwijs in het Frans) van de opdracht die betrekking heeft op de raamovereenkomsten voor taalopleiding voor de instellingen, organen en agentschappen van de Europese Unie (HR/2020/OP/0014) in de eerste plaats toe te kennen aan de combinatie CLL Centre de Langues — Allingua en in de tweede plaats aan de combinatie Alliance Europe Multilingue bestaande uit verzoeksters en tot, ten tweede, toekenning van elke andere voorlopige maatregel die het Gerecht passend acht.

Dictum

1) Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
C 320/38

Beschikking van de president van het Gerecht van 22 juni 2021 — Portugal/Commissie

(Zaak T-95/21 R)

(“Kort geding - Staatssteun - Door Portugal ten uitvoer gelegde steunregeling ten gunste van de vrijhandelszone van Madeira - Toepassing van deze steunregeling in strijd met besluit C(2007) 3037 definitief en besluit C(2013) 4043 final van de Commissie - Besluit waarbij de steunregeling onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard en waarbij de terugvordering van de steun wordt gelast - Verzoek om voorlopige maatregelen - Geen spoedeisendheid”)

(2021/C 320/43)

Procestaal: Portugees

Partijen

Verzoekende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, L. Borrego, P. Barros da Costa, M. Marques en A. Soares de Freitas, gemachtigden, bijgestaan door M. Gorjão-Henriques en A. Saavedra, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Arenas en G. Braga da Cruz, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU om voorlopige maatregelen met het oog op, ten eerste, opschorting van de tenuitvoerlegging van besluit C(2020) 8550 final van de Commissie van 4 december 2020 inzake de door Portugal ten uitvoer gelegde steunregeling SA.21259 (2018/C) (ex 2018/NN) ten gunste van de vrijhandelszone van Madeira (ZFM) — Regeling III, en, ten tweede, een verbod voor de Commissie om dit besluit in het Publicatieblad van de Europese Unie te publiceren totdat in het hoofdgeding een arrest wordt gewezen

Dictum

1) Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
2)

Guangdong Haomei New Materials Co. Ltd en Guangdong King Metal Light Alloy Technology Co. Ltd dragen hun eigen kosten en die van de Europese Commissie.
Beschikking van het Gerecht van 3 november 2021 — ExxonMobil Production Deutschland/Commissie

(Zaak T-731/20) (1)

(“Beroep tot nietigverklaring - Milieu - Richtlijn 2003/87/EG - Broeikasgassen - Toewijzing van emissierechten - Verzoek tot overdracht van emissiecertificaten aan Duitsland - Verzoek in een nationale procedure in kort geding om de nuttige werking van de prejudiciële procedure in zaak C-126/20 te waarborgen - Weigeringsbesluit van de Commissie - Procesbevoegdheid - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid”)

(2022/C 2/52)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: ExxonMobil Production Deutschland GmbH (Hannover, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Altenschmidt en J. Hoss, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. De Meester en G. Wils, gemachtigden)

Voorwerp

Beroep krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van de brief van de Commissie van 8 december 2020 waarbij deze instelling geen gehoor heeft gegeven aan het verzoek van de Deutsche Emissionshandelsstelle (Duitse autoriteit voor de handel in emissierechten) om uiterlijk op 31 december 2020 bij wijze van voorlopige maatregel een aantal broeikasgasemissierechten dat overeenkomt met het aantal extra emissierechten waarvoor verzoekster voor de derde handelsperiode voor broeikasgasemissierechten om kosteloze toewijzing heeft verzocht bij het Verwaltungsgericht Berlin (bestuursrechter Berlijn, Duitsland), over te dragen naar de nationale tegoedrekening van de Bondsrepubliek Duitsland of, subsidiair, naar verzoeksters exploitanttegoedrekening

Dictum

1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

2) ExxonMobil Production Deutschland GmbH wordt verwezen in de kosten, met inbegrip van de kosten van de procedure in kort geding.

(1) PB C 44 van 8.2.2021.
C 278/46

Beschikking van het Gerecht van 17 mei 2021 — Electrodomesticos Taurus/EUIPO — Shenzhen Aukey E-Business (AICOOK)

(Zaak T-328/20) (1)

(“Vernietigingsberoep - Uniemerk - Oppositieprocedure - Verzoek om voor recht te verklaren - Verzoek om een bevel - Niet-ontvankelijkheid”)

(2021/C 278/65)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Electrodomesticos Taurus, SL (Oliana, Spanje) (vertegenwoordiger: E. Manresa Medina, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Palmero Cabezas, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Shenzhen Aukey E-Business Co. Ltd (Shenzhen, China)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 23 maart 2020 (zaak R 2212/2019-5) inzake een oppositieprocedure tussen Electrodomésticos Taurus en Shenzhen Aukey E-Business

Dictum

1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

2) Electrodomésticos Taurus, SL wordt verwezen in de kosten.

(1) PB C 240 van 20.7.2020.
3)

Het Comité de recherche et d’information indépendantes sur le génie génétique (CRII-GEN) en de andere verzoekende partijen wier namen zijn opgenomen in de bijlage worden verwezen in de kosten, met uitzondering van de kosten van Bayer Agriculture in verband met haar verzoek tot interventie.
Beschikking van het Gerecht van 16 oktober 2020 — Tratkowski/Commissie

(Zaak T-14/20) (1)

(“Beroep tot nietigverklaring - Openbare dienst - Ambtenaren - Intern vergelijkend onderzoek COM/2/AD 12/18 (AD 12) - Indiening van sollicitatie door middel van het daartoe voorziene formulier bedoeld in artikel 2 van bijlage III bij het Statuut - Verzoek om toelating tot deelneming dat tegelijkertijd en op een apart vel papier is ingediend bij het TABG - Toelatingsvoorwaarden - Besluit van de jury om verzoekers sollicitatie niet in aanmerking te nemen - Afwijzing door de jury van het verzoek om heronderzoek van de sollicitatie wegens tardiviteit - Besluit van het TABG waarbij de inwilliging wordt geweigerd van verzoekers verzoek om een van de in de aankondiging van vergelijkend onderzoek voorziene voorwaarden buiten toepassing te laten zodat hij kan deelnemen - Betwisting van het besluit van het TABG en niet van dat van de jury - Procesbelang - Niet-ontvankelijkheid”)

(2021/C 9/31)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Michal Tratkowski (Brussel, België) (vertegenwoordiger: R. Wardyn, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Milanowska en L. Vernier, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 14 maart 2019 waarbij het tot aanstelling bevoegd gezag van die instelling verzoekers verzoek om te worden toegelaten tot deelneming aan intern vergelijkend onderzoek COM/2/AD 12/18 (AD 12) heeft afgewezen, op grond dat hij niet voldeed aan de in de aankondiging van dat vergelijkend onderzoek opgenomen voorwaarde in verband met het ingedeeld zijn in de rang AD 10

Dictum

1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

2) Michal Tratkowski wordt verwezen in de kosten.

(1) PB C 95 van 23.3.2020.