22.

De verwijzende rechter legt uit dat volgens de nationale voorschriften een consumentenkredietovereenkomst schriftelijk moet worden aangegaan en bepaalde informatie moet bevatten met betrekking tot onder meer bedrag, aantal en datum van de aflossingstermijnen en eventuele verdere informatie betreffende de aflossing. ( 21 ) Een kredietovereenkomst die niet door partijen is ondertekend, voldoet niet aan de nationale voorschriften en is derhalve ongeldig. ( 22 ) In het hoofdgeding is die informatie (deel van de verplichte informatie) vervat in de niet ondertekende algemene kredietvoorwaarden. Aldus rijst de vraag of de op 29 juni 2011 gesloten consumentenkredietovereenkomst geldig is. In dat licht verzoekt de verwijzende rechter om een prejudiciële beslissing over zeven vragen die wellicht makkelijker te begrijpen zijn in samengevatte vorm: De eerste en de tweede vraag — Wat is de betekenis van de uitdrukking „op papier of op een andere duurzame drager” in artikel 10, lid 1, gelezen in samenhang met artikel 3, onder m), van richtlijn 2008/48? – Wordt met die uitdrukking alleen het door de partijen bij de kredietovereenkomst ondertekende fysieke document bedoeld? – Moet dat document de in artikel 10, lid 2, bedoelde verplichte informatie bevatten? – Is voldaan aan de vereisten van artikel 10, lid 1, van richtlijn 2008/48 wanneer de verplichte informatie is vervat in een afzonderlijk document, zoals de algemene kredietvoorwaarden, dat niet is ondertekend door de partijen bij de kredietovereenkomst, terwijl de kredietovereenkomst naar dat document verwijst? — In hoeverre voorziet richtlijn 2008/48 in een volledige harmonisatie van de voorschriften betreffende de informatie die volgens artikel 10, leden 1 en 2, in de kredietovereenkomst moet worden opgenomen, zodat deze bepalingen in de weg staan aan nationale voorschriften volgens welke: (i) de verplichte informatie moet zijn opgenomen in één enkel document dat is ondertekend door de partijen bij de kredietovereenkomst of (ii) de kredietovereenkomst geen volledige rechtsgevolgen kan hebben omdat een deel van de verplichte informatie is vervat in een afzonderlijk document, zoals de algemene kredietvoorwaarden? De derde en de vierde vraag — Moet onder „frequentie van de betalingen” in artikel 10, lid 2, onder h), van richtlijn 2008/48 worden verstaan dat de kredietgever in de kredietovereenkomst de precieze datum moet aangeven waarop de verschillende betalingen verschuldigd zijn, of volstaat het de vervaldag van elke termijn aan te geven door een verwijzing naar objectief bepaalbare criteria? – Zo ja, kan die informatie dan zijn vervat in een afzonderlijk document waarnaar de kredietovereenkomst verwijst, zoals de „algemene kredietvoorwaarden”, dat niet door partijen is ondertekend? De vijfde en de zesde vraag — Moet artikel 10, lid 2, onder h) en onder i), van richtlijn 2008/48, in zijn onderlinge samenhang gelezen, aldus worden uitgelegd dat in een kredietovereenkomst met een vaste looptijd, waar het kapitaal in individuele termijnen wordt terugbetaald, geen aflossingstabel hoeft te zijn opgenomen, en dat de kredietgever deze informatie in plaats daarvan op verzoek aan de kredietnemer kan verstrekken? Of is de kredietgever gehouden om vanaf de datum van inwerkingtreding van de overeenkomst een aflossingstabel in de kredietovereenkomst op te nemen, en heeft de kredietnemer tevens het recht om tijdens de looptijd van de kredietovereenkomst te verzoeken om een aflossingstabel die het betalingsschema vanaf de datum van zijn verzoek weergeeft? Zijn de in artikel 10, lid 2, onder h), neergelegde informatievereisten volledig geharmoniseerd in de zin van artikel 22, lid 1, van richtlijn 2008/48, zodat het de lidstaten niet meer vrij staat om te verlangen dat de kredietovereenkomst een aflossingstabel omvat? De zevende vraag — Wanneer de kredietgever nalaat het grootste deel van de in artikel 10, lid 2, van richtlijn 2008/48 bedoelde informatie te verstrekken, is een krachtens het nationale recht opgelegde sanctie volgens welke het krediet wordt geacht zonder rente en kosten te zijn verleend (wat wil zeggen dat de kredietnemer alleen verplicht is het op grond van de overeenkomst ontvangen kapitaal terug te betalen), dan evenredig in de zin van de artikelen 1 en 23 van die richtlijn?