BESCHIKKING VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN

VAN DE EUROPESE UNIE (Eerste kamer)

9 december 2015

Mark Van der Veen

tegen

Europese Politiedienst (Europol)

„Openbare dienst — Personeel van Europol — Tijdelijk functionaris — Besluit 2009/371/JAI — Weigering van Europol om een overeenkomst voor onbepaalde tijd te sluiten — Artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering — Beroep kennelijk niet-ontvankelijk”

Betreft:

Beroep, ingesteld krachtens artikel 270 VWEU, waarmee Van der Veen vraagt om, kort samengevat, nietigverklaring van het op 31 mei 2014 tot stand gekomen stilzwijgend besluit van de directeur van de Europese Politiedienst (Europol), waarbij deze heeft geweigerd om zijn overeenkomst van tijdelijk functionaris voor onbepaalde tijd te verlengen, en van het besluit van diezelfde directeur van 22 december 2014 tot afwijzing van zijn klacht tegen het stilzwijgend besluit.

Beslissing

:

Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard. Van der Veen draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Politiedienst.

Samenvatting

Beroepen van ambtenaren — Voorafgaande administratieve klacht — Termijnen — Regels van openbare orde — Verval van recht — Heropening — Voorwaarde — Nieuw feit

(Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91)

De in de artikelen 90 en 91 van het Statuut vastgestelde klacht- en beroepstermijnen zijn van openbare orde en staan niet ter beschikking van de partijen en de rechter, daar die termijnen zijn ingevoerd om de duidelijkheid en de zekerheid van rechtssituaties te verzekeren. Eventuele uitzonderingen op of afwijkingen van die termijnen moeten strikt worden uitgelegd.

Ook al kan iedere ambtenaar ingevolge artikel 90, lid 1, van het Statuut bij het tot aanstelling bevoegd gezag een verzoek indienen om jegens hem een besluit te nemen, de ambtenaar of functionaris mag van deze mogelijkheid geen gebruik maken om de in de artikelen 90 en 91 van het Statuut vastgestelde klacht- en beroepstermijn te omzeilen door middels een verzoek indirect de wettigheid van een eerder, niet binnen de gestelde termijn bestreden besluit te betwisten. Enkel een nieuw en wezenlijk feit kan een verzoek om herziening van een dergelijk besluit rechtvaardigen.

Wanneer een functionaris van Europol in het licht van vermeende nieuwe en wezenlijke feiten de herziening beoogt te verkrijgen van een besluit dat Europol heeft genomen in het kader van de ondertekening van zijn overeenkomst, vormt het verzoek om verlening van een overeenkomst voor onbepaalde tijd in feite geen nieuw verzoek in de zin van artikel 90, lid 1, van het Statuut, maar een klacht in de zin van artikel 90, lid 2, van het Statuut, ongeacht de kwalificatie die de partijen daaraan hebben gegeven.

Ook al is het mogelijk om op basis van een nieuw en wezenlijk feit de heropening te verkrijgen van de termijnen die in de artikelen 90 en 91 van het Statuut zijn voorzien voor de betwisting van een definitief besluit, de heropening van die termijnen kan niet tot gevolg hebben dat langere termijnen worden verleend dan laatstgenoemde termijnen. Hierdoor wordt vermeden dat er een objectief ongerechtvaardigd verschil wordt gemaakt tussen verzoekers die een klacht indienen tegen een besluit dat nog niet definitief is geworden, met eerbiediging van de termijn van artikel 90, lid 2, van het Statuut, en zij die, in de vorm van een verzoek om herziening wegens nieuwe feiten, een klacht indienen tegen een definitief geworden besluit.

Om redenen van rechtszekerheid moet de aanvang van de betrokken termijn samenvallen met de datum van het nieuwe en wezenlijke feit waarop de betrokkene zich beroept voor de herziening van het voor hem bezwarend besluit of met de datum waarop hij daadwerkelijk kennis heeft genomen van dat feit.

Een verzoek om herziening van een besluit dat als klacht moet worden aangemerkt moet worden ingediend binnen een termijn van drie maanden vanaf het nieuwe en wezenlijke feit waarop de ambtenaar of functionaris zich wil beroepen of vanaf de daadwerkelijke kennisneming van dat feit, daar de termijn die in artikel 90, lid 2, van het Statuut voor de indiening van een klacht tegen een bezwarend besluit is voorzien drie maanden is.

(cf. punten 22 en 25‑29)

Referentie:

Gerecht van eerste aanleg: arrest van 19 februari 1998, Toller/Commissie, T‑142/96, EU:T:1998:41, punten 45, 48, 68, 73‑75 en aldaar aangehaalde rechtspraak