ARREST VAN HET GERECHT (Derde kamer)

11 juni 1996

Zaak T-147/95

G. Pavan

tegen

Europees Parlement

„Ambtenaren — Kostwinnerstoelage — Toelage uit andere bron — Artikel 67, lid 2, Statuut”

Volledige Franse tekst II-861

Betreft:

Beroep tot nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement van 29 september 1994 waarbij van verzoekster een bedrag van 489063 LFR, „dat overeenkomt met de sedert 1 juni 1987 uit andere bron ontvangen kostwinnerstoelage”, wordt teruggevorderd.

Beslissing:

Nietigverklaring.

Resumé van het arrest

Volgens artikel 62, derde alinea, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen (Statuut) omvat de bezoldiging van de ambtenaren onder meer gezinstoelagen. Artikel 67, lid 1, van het Statuut bepaalt, dat deze toelagen de kostwinnerstoelage omvatten. Volgens lid 2 van dit artikel zijn de ambtenaren die gezinstoelagen genieten, verplicht opgave te doen van soortgelijke toelagen uit andere bron; deze laatste komen in mindering op die welke uit hoofde van het Statuut worden betaald.

Volgens artikel 1, lid 2, van bijlage VII bij het Statuut hebben de navolgende ambtenaren recht op de kostwinnerstoelage: de gehuwde ambtenaar en de ambtenaar die weduwnaar, van echt gescheiden, wettelijk gescheiden of ongehuwd is, en die een of meer te zijnen laste komende kinderen heeft. Bovendien kan krachtens een bijzonder besluit een kostwinnerstoelage worden toegekend aan andere ambtenaren die in feite gezinslasten dragen.

Artikel 17 van de collectieve arbeidsovereenkomst voor de personeelsleden van de Luxemburgse brouwerijen (collectieve overeenkomst) bepaalt: „Aan de personeelsleden die gehuwd of weduwnaar zijn, wordt een gezinspremie van 1250 LFR toegekend. De ongehuwde personeelsleden van 28 jaar en ouder krijgen 60 % van deze premie. De gezinspremie is verschuldigd vanaf de eerste dag van de maand waarin het huwelijk is gesloten, en voor de ongehuwden vanaf de eerste dag van de maand waarin zij 28 jaar worden. Met de invoering van de gezinspremie komen alle andere door de brouwerijen betaalde premies te vervallen. ”

Verzoekster is ambtenaar van het Europees Parlement (Parlement), gehuwd en moeder van twee kinderen. Zij ontvangt sedert november 1986 een kostwinnerstoelage uit hoofde van artikel 1 van bijlage VII bij het Statuut.

Sedert september 1985 ontvangt haar echtgenoot uit hoofde van artikel 17 van de collectieve overeenkomst een gezinspremie van zijn werkgever, de Brasseries réunies de Luxembourg Mousel et Clausen SA.

Bij brief van 29 september 1994 deelt het Parlement verzoekster mee, dat de administratie krachtens artikel 85 van het Statuut heeft besloten een bedrag van 489063 LFR, dat overeenkomt met de sedert 1 juni 1987 uit andere bron ontvangen kostwinnerstoelage, over een periode van 22 maanden van haar terug te vorderen.

Dit besluit is genomen op grond dat verzoeksters echtgenoot van zijn werkgever bovengenoemde gezinspremie ontvangt, en dat die premie en de kostwinnerstoelage soortgelijke toelagen in de zin van artikel 67, lid 2, van het Statuut zijn.

Bij brief van 7 november 1994 betwist verzoekster de gegrondheid van dit besluit. Zij voert met name aan, dat de betrokken gezinspremie naar haar strekking noch naar haar berekeningswijze vergelijkbaar is met de kostwinnerstoelage.

Op 30 november 1994 antwoordt het Parlement, dat alle Europese instellingen de kostwinnerstoelage en de gezinspremie als soortgelijke toelagen beschouwen, daalde ene bedoeld is om het leven van de ambtenaar en de andere om dat van de werknemer te vergemakkelijken.

Op 16 december 1994 dient verzoekster krachtens artikel 90, lid 2, van het Statuut een klacht in tegen het besluit van 29 september 1994.

De ontvankelijkheid

Het derde, het vierde en het vijfde onderdeel van verzoeksters conclusies strekken niet alleen tot nietigverklaring van het omstreden besluit, maar ook tot het geven van verklaringen en bevelen (r.o. 23).

De gemeenschapsrechter is evenwel niet bevoegd om in het kader van de wettigheidscontrole op grond van artikel 91 van Statuut verklaringen voor recht af te leggen of bevelen te geven aan de administratie (r.o. 24).

Referentie: Hof 13 december 1989, Oyowe en Traore/Commissie, C-100/88, Jurispr. blz. 4285, r.o. 19; Hof 14 februari 1990, Schneemann e.a./Commissie, C-137/88, Jurispr. blz. I-369, r.o. 16; Gerecht 13 juli 1993, Moat/Commissie, T-20/92, Jurispr. blz. II-799, r.o. 36

Wat de voor het eerst in repliek voorgedragen conclusies betreft, is het zo, dat verzoekster in de loop van het geding geen conclusies kan indienen die niet in het verzoekschrift zijn geformuleerd (r.o. 25).

Referentie: Gerecht 28 april 1994, Pevasa en Inpesca/Commissie, T-452/93 en T-453/93, Jurispr. blz. II-229, r.o. 41

Alleen verzoeksters conclusies strekkende tot nietigverklaring van het omstreden besluit zijn derhalve ontvankelijk (r.o. 26).

De gegrondheid van de conclusies strekkende tot nietigverklaring van het besluit van het Parlement van 29 september 1994

De ambtenaren die een kostwinnerstoelage genieten, zijn verplicht opgave te doen van soortgelijke toelagen uit andere bron; deze komen in mindering op de kostwinnerstoelage die uit hoofde van het Statuut wordt betaald (r.o. 40).

Als „soortgelijke toelagen” zijn te beschouwen de toelagen die vergelijkbaar zijn met ën hetzelfde doel hebben als de kostwinnerstoelage. Derhalve moet worden nagegaan, of de gezinspremie en de kostwinnerstoelage vergelijkbaar zijn en hetzelfde doel hebben (r.o. 41).

Referentie: Hof 13 oktober 1977, Deboeck/Commissie, 106/76. Jurispr. blz. 1623, r.o. 16; Hof 13 oktober 1977, Emer/Commissie, 14/77, Jurispr. blz. 1683, r.o. 15

Volgens artikel 1, lid 2, van bijlage VII bij het Statuut is het beslissend criterium om te bepalen of een ambtenaar recht heeft op de kostwinnerstoelage, de omstandigheid dat hij extra lasten draagt doordat hij moet voorzien in het onderhoud van te zijnen laste komende personen, ongeacht of die wel of niet bij hem inwonen (r.o. 42).

Volgens artikel 17 van de collectieve overeenkomst wordt de gezinspremie evenwel niet alleen toegekend aan de gehuwde personeelsleden, maar ook aan de personeelsleden die weduwnaar zijn en, ten belope van 60 %, aan de ongehuwde werknemers van 28 jaar en ouder, zonder ten laste komende kinderen of andere personen. Hieruit volgt, dat het feit van extra lasten te dragen wegens het samenleven met andere personen of wegens de verplichting om in het onderhoud van deze personen te voorzien, niet het beslissende criterium is om te bepalen of een personeelslid uit hoofde van de collectieve overeenkomst recht heeft op de gezinspremie (r.o. 43).

Uit deze verschillen tussen de kostwinnerstoelage en de gezinspremie vloeit voort, dat deze twee toelagen niet hetzelfde doel hebben (r.o. 44).

Deze conclusie wordt nog versterkt door het verschil in fiscale behandeling tussen de gezinspremie en de kostwinnerstoelage. Anders dan de kostwinnerstoelage, die een „nettobedrag” is, is de gezinspremie een onderdeel van het „brutosalaris” van het betrokken personeelslid en wordt zij samen met het basissalaris aan belasting onderworpen (r.o. 45).

De gezinspremie en de kostwinnerstoelage zijn derhalve geen soortgelijke toelagen in de zin van artikel 67, lid 2, van het Statuut. Bijgevolg is het omstreden besluit in strijd met die bepaling (r.o. 46).

Dictum:

Het besluit van het Europees Parlement van 29 september 1994 houdende terugvordering van verzoekster van een bedrag van 489063 LFR, „dat overeenkomt met de sedert 1 juni 1987 uit andere bron ontvangen kostwinnerstoelage”, wordt nietig verklaard.