Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Beroep tot nietigverklaring - Natuurlijke en rechtspersonen - Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken - Tariefcontingent voor invoer van bananen - Verordening houdende vaststelling van verminderingscoëfficiënt die betrokken importeurs in staat stelt te bepalen welke hoeveelheid hun zal worden toegewezen

(EG-Verdrag, art. 173, vierde alinea; verordening nr. 3190/93 van de Commissie)

2 Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Bananen - Invoerregeling - Tariefcontingent - Verdeling - Toepassingsmodaliteiten - Bevoegdheid van Commissie om verminderingcoëfficiënt vast te stellen waarmee contingent kan worden gehandhaafd - Draagwijdte - Verkeerd gebruik van bevoegdheid - Geen

(Verordening nr. 404/93 van de Raad, art. 20; verordening nr. 3190/93 van de Commissie, art. 1)

3 Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Bananen - Invoerregeling - Tariefcontingent - Verdeling - Toepassingsmodaliteiten - Maatregelen door Commissie vastgesteld bij verordening nr. 1442/93 - Overschrijding van door basisverordening verleende bevoegdheid - Geen

(Verordening nr. 404/93 van de Raad; verordening nr. 1442/93 van de Commissie, art. 3, lid 1, 5, lid 2, en 7)

4 Niet-contractuele aansprakelijkheid - Aansprakelijkheid van Commissie - Mogelijkheid voor particulieren om zich te beroepen op bepalingen die kader van aan deze instelling verleende machtigingen bepalen - Geen

(EG-Verdrag, art. 155, 178 en 215, tweede alinea; verordening nr. 404/93 van de Raad, art. 20)

Samenvatting

5 Verordening nr. 3190/93 tot vaststelling van de uniforme verminderingscoëfficiënt voor het bepalen van de hoeveelheid bananen die in het kader van het tariefcontingent voor 1994 aan elke marktdeelnemer van de categorieën A en B wordt toegewezen, raakt de marktdeelnemers van die categorieën individueel. Aangezien zij enkel van toepassing is op de marktdeelnemers van categorie A of van categorie B die voor 1994 referentiehoeveelheden voor de invoer van bananen hadden aangevraagd en verkregen, geeft zij immers voor ieder van de betrokken markdeelnemers aan, dat de hoeveelheid bananen die hij in het kader van het betrokken tariefcontingent mag invoeren, kan worden bepaald door op zijn referentiehoeveelheid de vastgestelde verminderingscoëfficiënt toe te passen. Aangezien de verordening als enige wetgevende functie heeft, die coëfficiënt vast te stellen en bekend te maken, heeft zij tot onmiddellijk en rechtstreeks gevolg, dat iedere marktdeelnemer in staat wordt gesteld, te bepalen welke definitieve hoeveelheid hem individueel zal worden toegewezen. Derhalve moet de verordening worden beschouwd als een bundel individuele beschikkingen waarbij in feite aan iedere marktdeelnemer precies wordt meegedeeld, welke hoeveelheid hij in 1994 zal mogen invoeren.

Daar de verordening de Lid-Staten geen enkele beoordelingsmarge laat ter zake van de afgifte van de invoercertificaten, raakt zij die marktdeelnemers ook rechtstreeks en kan daartegen derhalve door laatstgenoemden een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 173, vierde alinea, van het Verdrag worden ingesteld.

6 Artikel 20 van verordening nr. 404/93 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector bananen, verbiedt de Commissie niet uitvoeringsbepalingen vast te stellen die, ofschoon zij in deze bepaling niet uitdrukkelijk worden geviseerd, noodzakelijk zijn voor de werking van de invoerregeling in deze sector. In dit verband is het voor de werking van het tariefcontingent, dat deel uitmaakt van die regeling, nodig, dat een verminderingscoëfficiënt wordt vastgesteld waarmee, zodra de aanvragen om invoercertificaten het contingent overschrijden, de handhaving van dat contingent kan worden verzoend met de eerbiediging van het recht van de marktdeelnemers op een deel van dit contingent.

Door bij artikel 1 van verordening nr. 3190/93 de omstreden verminderingscoëfficiënt vast te stellen, heeft de Commissie de beoordelingsbevoegdheid waarover zij bij de uitvoering van de regels betreffende een gemeenschappelijke marktordening in het belang van de Gemeenschap beschikt, niet overschreden en daar evenmin een verkeerd gebruik van gemaakt. Al heeft de totstandbrenging van de gemeenschappelijke marktordening de betrokken marktdeelnemers op verschillende wijze geraakt, dit verschil in behandeling is een onvermijdelijk gevolg van de noodzaak om rekening te houden met de verschillende situaties waarin de marktdeelnemers zich bevonden, en is inherent aan het doel om tot dan toe gecompartimenteerde markten te integreren.

De Commissie was overigens niet verplicht de door de Lid-Staten meegedeelde cijfers over de aan de verschillende marktdeelnemers toe te kennen referentiehoeveelheden zonder controle te aanvaarden. In dit verband zijn de verschillen die nog bleven bestaan nadat de Commissie althans een aantal van de haar aanvankelijk door de Lid-Staten meegedeelde referentiehoeveelheden had gecorrigeerd, niet van dien aard dat zij de geldigheid van de op basis van de gecorrigeerde cijfers vastgestelde verminderingscoëfficiënt kunnen aantasten.

Ten slotte is de tardieve opstelling van de geraamde balans op basis waarvan het tariefcontingent had moeten worden opgesteld waarop de omstreden verminderingscoëfficiënt is toegepast, evenmin van dien aard, dat zij de geldigheid van die coëfficiënt kan aantasten, daar de Commissie moeilijkheden heeft ondervonden om van de Lid-Staten de nauwkeurige cijfers te krijgen die zij nodig had en zij in die omstandigheden geen andere keuze had dan de omstreden verminderingscoëfficiënt uitsluitend op een voorlopige basis vast te stellen.

7 Door in artikel 3, lid 1, van verordening nr. 1442/93 houdende bepalingen ter toepassing van de regeling voor de invoer van bananen in de Gemeenschap, een definitie van de begrippen "marktdeelnemer" en "tweede importeur" te geven, door in artikel 3, lid 1, sub c, de rijpers op te nemen in de categorie van marktdeelnemers die recht hebben op een deel van het tariefcontingent, en door in artikel 5, lid 2, van die verordening wegingscoëfficiënten naar gelang van de omvang van de door de verschillende marktdeelnemers gedragen risico's vast te stellen, heeft de Commissie de haar door verordening nr. 404/93 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector bananen, verleende bevoegdheden niet overschreden. Verder heeft de Commissie het beginsel van rechtszekerheid niet geschonden door in artikel 7 van die verordening niet zelf te bepalen, welke bewijsstukken de marktdeelnemers aan de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten moeten overleggen.

8 Aangezien artikel 155 van het Verdrag en artikel 20 van verordening nr. 404/93 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector bananen, slechts de grenzen bepalen waarbinnen de Commissie de bepalingen mag vaststellen die nodig zijn ter uitvoering van die gemeenschappelijke marktordening, kunnen die artikelen als zodanig door particulieren niet worden ingeroepen om die instelling aansprakelijk te stellen op basis van de artikelen 178 en 215, tweede alinea, van het Verdrag.