ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Milieu – Behandeling van stedelijk afvalwater – Richtlijn 91/271 – Afwijkingen – Minder vergaande behandeling in minder kwetsbare gebieden – Voorwaarden – Verrichten van studies waaruit ontbreken van nadelige invloed op milieu blijkt – Mededeling aan Commissie van alle relevante informatie dienaangaande (Richtlijn 91/271 van de Raad, art. 2 en 6, leden 1 en 2, tweede streepje) (cf. punten 43‑44)

2. Beroep wegens niet-nakoming – Onderzoek van gegrondheid door Hof – In aanmerking te nemen situatie – Situatie bij verstrijken van in met redenen omkleed advies gestelde termijn (Art. 258 VWEU) (cf. punt 45)

3. Milieu – Behandeling van stedelijk afvalwater – Richtlijn 91/271 – Verdergaande behandeling van lozingen van stedelijk afvalwater van agglomeraties met inwonerequivalent van meer 10 000 – Geen – Gedeeltelijke opvang en zuivering – Niet-nakoming (Richtlijn 91/271 van de Raad, art. 3, lid 2, 4 en 5, lid 2) (cf. punten 49‑50, 52)

Onderwerp

Voorwerp

Niet-nakoming – Schending van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (PB L 135, blz. 40)

Dictum

Dictum

1) De Portugese Republiek is de krachtens de artikelen 3, 5 en 6 van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater, op haar rustende verplichtingen niet nagekomen,

– door alle kustwateren van het eiland Madeira en het eiland Porto Santo als minder kwetsbare gebieden aan te wijzen;

– door stedelijk afvalwater van agglomeraties met een inwonerequivalent van meer dan 10 000, zoals de agglomeraties Funchal en Câmara de Lobos, dat wordt geloosd in de kustwateren van het eiland Madeira, aan een behandeling te onderwerpen die minder ver gaat dan in artikel 4 van die richtlijn is voorgeschreven;

– door er niet voor te zorgen dat een agglomeratie in het estuarium van de rivier de Taag, te weten Quinta do Conde, is voorzien van een opvangsysteem voor stedelijk afvalwater, in overeenstemming met het bepaalde in artikel 3 van die richtlijn;

– door er niet voor te zorgen dat, wat het stedelijk afvalwater van de agglomeraties Albufeira/Armação de Pêra, Beja, Chaves en Viseu betreft, en wat vier agglomeraties betreft die stedelijk afvalwater lozen op de linkeroever van het estuarium van de Taag, te weten Barreiro/Moita, Corroios/Quinta da Bomba, Quinta do Conde en Seixal, dat water wordt onderworpen aan een behandeling die verdergaat dan de in artikel 4 van die richtlijn bedoelde behandeling.

2) De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Fiscale bepalingen – Harmonisatie van wetgevingen – Indirecte belastingen op bijeenbrengen van kapitaal – Kapitaalrecht geheven van kapitaalvennootschappen

(Richtlijn 69/335 van de Raad, art. 4, lid 2, en 7, lid 2)

Samenvatting

Artikel 4, lid 2, van richtlijn 69/335 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal, zoals gewijzigd bij richtlijn 85/303, moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een lidstaat een kapitaalrecht dat over een door een kapitaalvennootschap afgesloten lening wordt geheven indien de schuldeiser recht heeft op een aandeel in de winst van de vennootschap, weer invoert wanneer die lidstaat eerder afstand had gedaan van de heffing van dit recht.

De woorden „mogen [...] aan het kapitaalrecht onderworpen blijven” in artikel 4, lid 2, moeten immers aldus worden uitgelegd dat de in dat lid bedoelde verrichtingen door de lidstaten alleen aan het kapitaalrecht mogen worden onderworpen, indien zij niet alleen op grond van het op 1 juli 1984 geldende nationale recht werden belast in de zin van deze bepaling, maar ook daarna doorlopend aan een dergelijke belasting waren onderworpen.

(cf. punten 37, 40 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Gemeenschappelijk douanetarief – Tariefposten – „Malt beer base” met alcoholvolumegehalte van 14 % dat uit gebrouwen bier is gewonnen, is gezuiverd en daarna aan ultrafiltratie is onderworpen waardoor concentratie van voor bier kenmerkende ingrediënten wordt verminderd

(Verordening nr. 2658/87 van de Raad, bijlage I)

Samenvatting

Verordening nr. 2658/87 met betrekking tot de tarief‑ en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2587/91, moet aldus worden uitgelegd dat een vloeistof die wordt aangeduid met de naam „malt beer base”, met een alcoholvolumegehalte van 14 %, dat uit gebrouwen bier is gewonnen, dat is gezuiverd en daarna aan een ultrafiltratie wordt onderworpen waardoor de concentratie van ingrediënten zoals bittere stoffen en eiwitten wordt verminderd, moet worden ingedeeld onder post 2208 van de gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij genoemde verordening, zoals gewijzigd.

Daar „malt beer base” geen eindproduct is dat voor consumptie is bestemd, maar een tussenproduct dat wordt gebruikt voor de vervaardiging van een cocktail, dient het niet te worden beschouwd als een alcoholhoudende drank. Daarnaast wordt „malt beer base” niet eenvoudigweg door gisting verkregen, maar wordt deze gevolgd door de ultrafiltratie. Na deze aanvullende behandeling verliest het betrokken product, dat uit gebrouwen bier wordt gewonnen, de bijzondere objectieve eigenschappen en kenmerken van bier dat onder post 2203 van de nomenclatuur valt. De objectieve kenmerken en eigenschappen van „malt beer base” stemmen daarentegen overeen met die van ethylalcohol die onder post 2208 valt of lijken daar in elk geval op.

(cf. punten 34, 37, 41 en dictum)
Zaak C-11/10

Staatssecretaris van Financiën

tegen

Marishipping and Transport BV

(verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing)

„Prejudiciële verwijzing — Verordening (EEG) nr. 2658/87 — Gemeenschappelijk douanetarief — Douanerechten — Vrijstelling — Farmaceutische stoffen — Samenstelling — Beperkingen”

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 17 februari 2011 I - 679

Samenvatting van het arrest

Gemeenschappelijk douanetarief – Vrijstelling van invoerrechten – Farmaceutische producten

(Verordening nr. 2658/87 van de Raad, bijlage I, eerste deel, titel II, C, punt 1, sub i, en derde deel, bijlage 3, zoals gewijzigd bij verordeningen nrs. 2031/2001 en 1832/2002 van de Commissie)

Bijlage I, eerste deel, titel II, C, punt 1, sub i, bij verordening nr. 2658/87 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordeningen nrs. 2031/2001 en 1832/2002, moet aldus worden uitgelegd dat een op de lijst van stoffen in bijlage 3 in het derde deel van diezelfde bijlage I vermelde farmaceutische stof, waaraan andere, met name farmaceutische, stoffen zijn toegevoegd, niet meer in aanmerking komt voor de vrijstelling van douanerechten die van toepassing zou zijn geweest indien die stof zich in zuivere vorm had bevonden.

Die bepaling, die voorziet in de toepassing van een vrijstelling van douanerechten, vormt immers een uitzondering op het beginsel dat op in de Unie ingevoerde producten in het algemeen douanerechten worden geheven, en moet, bijgevolg, als afwijkende bepaling, strikt worden uitgelegd. Bij gebreke van een uitdrukkelijke aanwijzing of factor waaruit kan worden afgeleid dat de wetgever van de Unie wilde voorzien in vrijstelling voor de in bovengenoemde bijlage 3 genoemde farmaceutische stoffen die zich, los van eventuele in die stoffen aanwezige residuele onzuiverheden, niet in zuivere vorm bevinden, kan verordening nr. 2658/87 derhalve niet aldus worden uitgelegd dat die vrijstelling kan worden verleend voor farmaceutische stoffen waaraan andere stoffen zijn toegevoegd.

Bovendien is die uitlegging het meest geschikt om een uniforme toepassing van de bepalingen van bovengenoemde verordening te garanderen, aangezien zij de nationale douaneautoriteiten slechts een beperkte beoordelingsmarge laat om te bepalen of een farmaceutische stof zich al dan niet in zijn zuivere vorm bevindt.

(cf. punten 16-17, 25-26 en dictum)
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Lidstaten

–

Verplichtingen

–

Uitvoering van richtlijnen

–

Niet-nakoming

–

Rechtvaardiging op basis van interne orde

–

Ontoelaatbaarheid (Art. 258 VWEU) (cf. punten 33‑39)

Onderwerp

Voorwerp

Niet-nakoming – Schending van artikel 5, lid 1, van richtlijn 2008/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (PB L 24, blz. 8) – Installaties die gevolgen kunnen hebben voor de emissies in de lucht, het water of de bodem en voor de verontreiniging – Vergunningsvoorwaarden voor bestaande installaties

Dictum

Dictum

1) Door niet de maatregelen te hebben vastgesteld die noodzakelijk zijn om ervoor te zorgen dat de bevoegde autoriteiten, door middel van vergunningen overeenkomstig de artikelen 6 en 8 van richtlijn 2008/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (gecodificeerde versie), of op passende wijze door toetsing en, zo nodig, aanpassing van de voorwaarden, erop toezien dat de bestaande installaties in de zin van artikel 2, lid 4, van die richtlijn worden geëxploiteerd overeenkomstig de eisen van de artikelen 3, 7, 9, 10 en 13, 14, sub a en b, en 15, lid 2 daarvan, is de Italiaanse Republiek de krachtens artikel 5, lid 1, van die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

2) De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Hogere voorziening – Middelen – Onjuiste beoordeling van feiten – Niet-ontvankelijkheid – Toetsing door Hof van beoordeling van voor Gerecht aangedragen feiten – Uitgesloten, behoudens geval van onjuiste opvatting (Art. 256 VWEU; Statuut van het Hof van Justitie, art. 58, eerste alinea) (cf. punt 27)

2. Hogere voorziening – Middelen – Middel voor het eerst aangevoerd in hogere voorziening – Niet-ontvankelijkheid (cf. punt 39)

Onderwerp

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 15 december 2009, Media-Saturn/BHIM (BEST BUY) (T‑476/08), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep tot vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 28 augustus 2008 houdende verwerping van het beroep tegen de weigering van de onderzoeker om het beeldteken „BEST BUY” als gemeenschapsmerk in te schrijven voor waren en diensten van de klassen 1, 2, 5 tot en met 12, 14 tot en met 17, 20 tot en met 22, 27, 28, 35, 37, 38 en 40 tot en met 42 – Onderscheidend vermogen van een merk dat bestaat in een reclameslogan en is samengesteld uit elementen die afzonderlijk beschouwd onderscheidend vermogen missen

Dictum

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Media-Saturn-Holding GmbH wordt verwezen in de kosten.
81

Wat het argument van het Verenigd Koninkrijk betreft dat het niet kan worden verplicht om de in het STPCD voorziene rechten op bevordering toe te kennen aan alle leerkrachten die het bij de Europese scholen aanstelt of detacheert, omdat slechts een gedeelte van hen vóór hun aanstelling of detachering werkzaam was bij een gesubsidieerde school in Engeland of Wales, moet worden vastgesteld dat de Commissie in het kader van het onderhavige beroep stelt dat die in het STPCD voorziene rechten niet op alle door deze lidstaat aangestelde of gedetacheerde leerkrachten worden toegepast, maar uitsluitend op degenen die afkomstig zijn uit Engeland en Wales. Bijgevolg is de omstandigheid dat het STPCD met name niet van toepassing is op in Schotland aangestelde leerkrachten, niet van invloed op dit beroep.
62

In diezelfde zin heeft het Hof in het arrest van 7 september 2004, Trojani (C-456/02, Jurispr. blz. I-7573), alvorens na te gaan of een onderdaan van een lidstaat die niet over voldoende middelen beschikte zich kon beroepen op zijn hoedanigheid van burger en de in artikel 21 VWEU erkende rechten, om in een andere lidstaat voor een socialebijstandsuitkering in aanmerking te komen, de nationale rechter eerst gelast om het noodzakelijke feitelijke onderzoek te doen om vast te stellen of de betrokken burger de hoedanigheid van werknemer in de zin van artikel 45 VWEU had.
1)

Door met betrekking tot de dierentuinen waarop het onderhavige beroep ziet, in de autonome gemeenschappen Aragon, Asturië, de Balearen, de Canarische Eilanden, Cantabrië, Castilië en Leon, Extremadura en Galicië, niet binnen de gestelde termijn overeenkomstig artikel 4, leden 2 tot en met 5, van richtlijn 1999/22/EG van de Raad van 29 maart 1999 betreffende het houden van wilde dieren in dierentuinen alle noodzakelijke maatregelen inzake inspectie, vergunning en in voorkomend geval sluiting van die instellingen te hebben getroffen, is het Koninkrijk Spanje de krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
In het hoofdgeding vormt de overhandiging door de reprograaf van kopieën aan de klant die deze heeft besteld, de overdracht of overgang van de macht om als een eigenaar over deze kopieën te beschikken in de zin van artikel 5, lid 1, van de Zesde richtlijn. Deze overdracht of overgang betreft precies de dragers, in casu vellen papier, waarop de reproductie is gebeurd en die de reprograaf ter beschikking heeft vóór overhandiging ervan aan de klant. De klant van de reprograaf is immers nooit zijn recht ontnomen om te beschikken over de onlichamelijke inhoud van de kopieën die zijn gemaakt op basis van het door hem bezorgde origineel, daar de met de reprograaf gesloten transactie uitsluitend ziet op de dragers die overhandiging van de kopieën mogelijk maken. De prijs die de reprograaf voor de gemaakte kopieën in rekening brengt, wordt in feite bepaald niet op basis van de intellectuele waarde van het origineel, maar op basis van de technische kenmerken van de te maken kopieën en van de bestelde oplage.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring — Termijnen — Aanvang — Beroep door toetredende staat ingesteld tegen verordening die krachtens Toetredingsakte van 2003 is vastgesteld — Termijn die ingaat op datum waarop Toetredingsverdrag en Toetredingsakte van 2003 in werking zijn getreden

(Art. 230, tweede en vijfde alinea, EG; Toetredingsverdrag van 2003, art. 2, lid 3)

Samenvatting

De Unie is een unie die wordt beheerst door het recht, in die zin dat de instellingen niet ontkomen aan het toezicht op de verenigbaarheid van hun handelingen met, inzonderheid, het Verdrag en de algemene rechtsbeginselen.

Deze beginselen vormen de grondslag zelf van deze unie en de eerbiediging ervan impliceert dat de nieuwe lidstaten, zoals artikel 4, lid 2, VEU thans uitdrukkelijk preciseert, op gelijke voet worden behandeld met de oude lidstaten.

Derhalve moeten de nieuwe lidstaten kunnen beschikken over een recht van beroep in de zin van artikel 230, tweede alinea, EG tegen alle handelingen die op grond van artikel 2, lid 3, van het Toetredingsverdrag zijn vastgesteld en die hen raken in hun hoedanigheid van lidstaten.

Aangezien de nieuwe lidstaten die hoedanigheid pas hebben verkregen op de datum waarop het Toetredingsverdrag en de Toetredingsakte van 2003 in werking zijn getreden, moet worden geoordeeld dat de bij artikel 230, vijfde alinea, EG vastgestelde beroepstermijn ten aanzien van deze staten, wat deze handelingen betreft, slechts liep vanaf die datum, te weten in casu 1 mei 2004.

(cf. punten 36-39)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Milieu – Milieueffectbeoordeling van bepaalde projecten – Richtlijn 85/337 – Werkingssfeer – Project goedgekeurd bij nationale wet – Daarvan uitgesloten – Voorwaarden

(Richtlijn 85/337 van de Raad, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/35, art. 1, lid 5)

2. Milieu – Milieueffectbeoordeling van bepaalde projecten – Richtlijn 85/337 – Project dat binnen werkingssfeer van de richtlijn valt, goedgekeurd bij nationale wet – Recht om beroep in te stellen tegen deze wet – Omvang

(Richtlijn 85/337 van de Raad, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/35, art. 10 bis; besluit 2005/370 van de Raad)

Samenvatting

1. Artikel 1, lid 5, van richtlijn 85/337 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/35, moet aldus worden uitgelegd dat van de werkingssfeer van deze richtlijn alleen projecten zijn uitgesloten die in detail worden goedgekeurd via een specifieke wet, zodat de met deze richtlijn nagestreefde doelen via de wetgevingsprocedure zijn bereikt. Het staat aan de nationale rechter om, zowel rekening houdend met de inhoud van de vastgestelde wet als met de volledige wetgevingsprocedure die tot de vaststelling ervan heeft geleid, in het bijzonder met de voorbereidende handelingen en de parlementaire debatten, na te gaan of aan deze twee voorwaarden is voldaan. In dit verband kan een wet die een reeds bestaande bestuurshandeling zuiver en eenvoudig „ratificeert” en daarbij louter gewag maakt van dwingende redenen van algemeen belang zonder dat eerst een wetgevingsprocedure ten gronde is gevoerd om aan die voorwaarden te voldoen, niet als een specifieke wet in de zin van deze bepaling worden aangemerkt en volstaat een dergelijke wet dus niet om een project van de werkingssfeer van richtlijn 85/337, zoals gewijzigd, uit te sluiten.

(cf. punt 48, dictum 1)

2. Artikel 9, lid 2, van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, dat namens de Europese Gemeenschap is goedgekeurd bij besluit 2005/370, en artikel 10 bis van richtlijn 85/337 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/35, moeten aldus worden uitgelegd dat:

– wanneer een binnen de werkingssfeer van deze bepalingen vallend project bij wet wordt goedgekeurd, de vraag of deze wet aan de voorwaarden van artikel 1, lid 5, van deze richtlijn voldoet, overeenkomstig de nationale procedureregels moet kunnen worden voorgelegd aan een rechterlijke instantie of aan een bij wet ingesteld onafhankelijk en onpartijdig orgaan;

– wanneer tegen een dergelijke wet geen beroep van de hiervóór aangegeven aard en strekking mogelijk is, elke op grond van haar bevoegdheid aangezochte nationale rechterlijke instantie de in het vorige streepje beschreven toetsing dient te verrichten en in voorkomend geval daar als gevolg aan dient te verbinden dat die wet buiten toepassing wordt gelaten.

(cf. punt 57, dictum 2)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Fiscale bepalingen – Harmonisatie van wetgevingen – Gemeenschappelijke regeling voor uitwisseling van inlichtingen – Administratieve samenwerking op gebied van belasting over toegevoegde waarde – Controlebevoegdheid van Rekenkamer – Omvang

(Art. 248, leden 1‑3, EG; verordening nr. 1798/2003 van de Raad)

Samenvatting

Een lidstaat komt de krachtens artikel 248, leden 1 tot en met 3, EG op hem rustende verplichtingen niet na door zich ertegen te verzetten dat de Rekenkamer van de Europese Unie op zijn grondgebied controles betreffende de administratieve samenwerking uitvoert uit hoofde van verordening nr. 1798/2003 betreffende de administratieve samenwerking op het gebied van de belasting over de toegevoegde waarde en van de uitvoeringsvoorschriften ervan.

Artikel 248 EG, dat verduidelijkt op welke wijze de Rekenkamer haar opdracht van controle van de rekeningen moet vervullen, bepaalt dat de Rekenkamer de rekeningen van alle ontvangsten en uitgaven van de Gemeenschap onderzoekt, de wettigheid en de regelmatigheid van deze ontvangsten en uitgaven nagaat en controleert of een goed financieel beheer is gevoerd. Lid 3 van dat artikel machtigt de Rekenkamer ertoe om controles uit te voeren aan de hand van stukken en, zo nodig, ter plaatse, onder meer in de lidstaten.

Het krachtens het Verdrag ingevoerde stelsel van eigen middelen wil, wat de middelen uit de belasting over de toegevoegde waarde betreft, de lidstaten wel degelijk de verplichting opleggen om een gedeelte van de als deze belasting geheven bedragen als eigen middelen ter beschikking van de Gemeenschap te stellen. Aangezien de krachtens verordening nr. 1798/2003 voor de lidstaten verplicht te volgen regelingen betreffende samenwerking de bestrijding van ontduiking en ontwijking van belasting over de toegevoegde waarde beogen, kunnen zij zelf van rechtstreeks en essentieel belang zijn voor de daadwerkelijke inning van de ontvangsten uit deze belasting en dus voor de terbeschikkingstelling van middelen uit de belasting over de toegevoegde waarde aan de begroting van de Gemeenschap. De daadwerkelijke toepassing door een lidstaat van de bij verordening nr. 1798/2003 ingevoerde samenwerkingsregels kan niet alleen bepalend zijn voor de mate waarin deze lidstaat op zijn eigen grondgebied belastingontduiking en ‑ontwijking daadwerkelijk kan bestrijden, maar ook voor de mate waarin de andere lidstaten op hun eigen grondgebied deze strijd kunnen aanbinden, in het bijzonder wanneer de juiste toepassing van de belasting over de toegevoegde waarde in deze andere lidstaten afhangt van de informatie waarover deze lidstaat beschikt.

De controle, door de Rekenkamer, van de administratieve samenwerking krachtens verordening nr. 1798/2003 ziet dus wel degelijk op de wettigheid en het goed financieel beheer van de ontvangsten van de Gemeenschap, en vertoont dus een rechtstreeks verband met de bij artikel 248 EG aan deze instelling toegekende bevoegdheden.

(cf. punten 59‑61, 71, 77, 79, 81, dictum 1)