ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vrij verkeer van personen - Vrijheid van vestiging - Vennootschap die is opgericht overeenkomstig wetgeving van lidstaat en aldaar is gevestigd zonder bedrijf uit te oefenen - Vestiging van filiaal in andere lidstaat - Weigering van inschrijving - Ontoelaatbaarheid - Mogelijkheid voor lidstaten om maatregelen tegen fraude te nemen

(EG-Verdrag, art. 52 en 58)

Samenvatting

De artikelen 52 en 58 van het Verdrag verzetten zich ertegen, dat een lidstaat de inschrijving weigert van een filiaal van een vennootschap die is opgericht in overeenstemming met de wetgeving van een andere lidstaat, waar zij gevestigd is maar geen bedrijfsactiviteiten ontplooit, wanneer het filiaal wordt opgericht met de bedoeling dat de betrokken vennootschap haar volledige activiteit kan ontplooien in de staat waar dit filiaal wordt opgericht, waardoor in laatstgenoemd land geen vennootschap behoeft te worden opgericht en aan toepassing van de voorschriften inzake de oprichting van vennootschappen, die aldaar strenger zijn met betrekking tot de storting van een minimumbedrag aan maatschappelijk kapitaal, wordt ontkomen. Daar immers het recht om een vennootschap op te richten in overeenstemming met de wetgeving van een lidstaat en filialen in het leven te roepen in andere lidstaten, inherent is aan de uitoefening, binnen een gemeenschappelijke markt, van de door het Verdrag gewaarborgde vrijheid van vestiging, kan het feit dat een onderdaan van een lidstaat die een vennootschap wil oprichten, besluit deze op te richten in de lidstaat waar de regels van vennootschapsrecht hem minder beperkingen opleggen, en in andere lidstaten filialen op te richten, op zich nog geen misbruik van het recht van vestiging opleveren.

Deze uitlegging sluit echter niet uit, dat de autoriteiten van de betrokken lidstaat alle maatregelen kunnen treffen ter bestrijding of bestraffing van fraude, hetzij ten aanzien van de vennootschap zelf, in voorkomend geval in samenwerking met de lidstaat waar zij is opgericht, hetzij ten aanzien van vennoten waarvan wordt aangetoond dat zij, via de oprichting van een vennootschap, in werkelijkheid trachten zich te onttrekken aan hun verplichtingen jegens particuliere of openbare schuldeisers die op het grondgebied van de betrokken lidstaat gevestigd zijn.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Ouderdoms- en overlijdensverzekering - Berekening van uitkeringen - Werknemer die niet tegelijkertijd voldoet aan voorwaarden welke voor uitbetaling van uitkeringen worden gesteld in alle wettelijke regelingen waaraan hij onderworpen is geweest - Inaanmerkingneming door nationale wetgeving aan voorwaarden waarvan is voldaan, van krachtens wettelijke regeling van andere lidstaat vervulde tijdvakken van verzekering voor toekenning van hogere uitkering

(Verordeningen van de Raad nr. 1408/71, art. 46 en 49, lid 1, sub b-ii, en nr. 3096/95)

Samenvatting

Artikel 49, lid 1, sub b-ii, van verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening nr. 2001/83, alsmede artikel 49, lid 1, sub b-ii, van verordening nr. 1408/71, in de versie van verordening nr. 2001/83, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1248/92 en bij verordening nr. 3096/95, moeten aldus worden uitgelegd, dat indien de betrokkene aan de voorwaarden van één wetgeving voor toekenning van een, zij het beperkt, ouderdomspensioen voldoet, zonder dat een beroep behoeft te worden gedaan op de tijdvakken van verzekering of van wonen vervuld krachtens een andere wetgeving, aan de voorwaarden waarvan niet is voldaan, het bevoegde orgaan overeenkomstig artikel 46 van verordening nr. 1408/71 toch de krachtens deze andere wetgeving vervulde tijdvakken in aanmerking dient te nemen, wanneer hierdoor een hoger ouderdomspensioen kan worden toegekend tot het ogenblik waarop ook is voldaan aan de voorwaarden van deze wetgeving.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Wijn - Omschrijving en aanbiedingsvorm van wijnen - Mousserende wijnen - Gebruik van merken in aanvulling op verplichte aanduidingen - Grenzen - Verbod merken te gebruiken die kunnen worden verward met omschrijving van andere wijn - Draagwijdte - Criteria ter beoordeling van verwarringsgevaar

(Verordening nr. 2333/92 van de Raad, art. 13, lid 2, sub b)

Samenvatting

Artikel 13, lid 2, sub b, van verordening nr. 2333/92 tot vaststelling van de algemene voorschriften voor de omschrijving en de aanbiedingsvorm van mousserende wijn en mousserende wijn waaraan koolzuurgas is toegevoegd, moet aldus moet worden uitgelegd, dat het voor de toepassing van het verbod merken te gebruiken die kunnen worden verward met de omschrijving van een andere wijn, niet voldoende is dat wordt vastgesteld dat een merk dat een woord uit de omschrijving van één van de in die bepaling genoemde producten bevat, op zich met die omschrijving kan worden verward.

Daar de gemeenschapswetgever, toen hij in beginsel het gebruik van merken toestond ter aanvulling van de omschrijving, de aanbiedingsvorm en de reclame voor deze wijnen, een belangenafweging beoogde tussen het recht van de consument om niet te worden misleid met betrekking tot de eigenschappen van een product enerzijds, en het gewettigd belang van de merkhouders bij het gebruik en de exploitatie van hun merk in de handel anderzijds, zou deze afweging immers ernstig worden uitgehold, indien alleen al het bestaan van een gevaar van verwarring, zonder inaanmerkingneming van de opvattingen of gewoonten van de beoogde consumenten, voldoende zou zijn om te beletten, dat een beschermde benaming als merk wordt gebruikt.

Voor de toepassing van dit verbod moet dus tevens komen vast te staan, dat het gebruik van het merk de betrokken consumenten kan misleiden en bijgevolg hun koopgedrag kan beïnvloeden. Daarbij dient de nationale rechter uit te gaan van de vermoedelijke verwachting van de gemiddelde, normaal geïnformeerde, omzichtig handelende en oplettende consument.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Internationale overeenkomsten - Associatieovereenkomst EEG-Turkije - Associatieraad ingesteld bij Associatieovereenkomst EEG-Turkije - Besluit betreffende vrij verkeer van werknemers - Toegang van kinderen van Turkse werknemers tot arbeid - Voorwaarden - Legale arbeid of woonplaats van een van ouders in lidstaat van ontvangst op moment van toegang tot arbeidsmarkt - Geen voorwaarde

(Besluit nr. 1/80 van Associatieraad EEG-Turkije, art. 7, tweede alinea)

Samenvatting

Artikel 7, tweede alinea, van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije moet aldus worden uitgelegd, dat een Turks onderdaan, kind van een migrerende Turkse werknemer, die toestemming heeft gekregen om het grondgebied van een lidstaat binnen te komen teneinde aldaar een studie te volgen en die na voltooiing van die studie een verblijfsvergunning aanvraagt om een hem in de lidstaat van ontvangst aangeboden functie te kunnen uitoefenen na aldaar een beroepsopleiding te hebben voltooid, het recht heeft op elk arbeidsaanbod te reageren en dus recht op een verblijfsvergunning heeft, wanneer een van zijn ouders in het verleden gedurende ten minste drie jaar legaal op het grondgebied van die staat tewerkgesteld is geweest.

Daarentegen is niet vereist, dat die ouder nog steeds in de betrokken lidstaat woont op het moment waarop zijn kind aldaar tot de arbeidsmarkt wil toetreden.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Gemeenschappelijk douanetarief - Vrijstelling van invoerrechten - Brandstof aan boord van motorvoertuigen te land - Normale reservoirs - Begrip - Reservoirs die door dealer van constructeur of door carrosseriebouwer blijvend zijn aangebracht - Daarvan uitgesloten

(Verordening nr. 918/83 van de Raad, art. 112, lid 2, sub c, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1315/88)

Samenvatting

Artikel 112, lid 2, sub c, van verordening nr. 918/83 betreffende de instelling van een communautaire regeling inzake douanevrijstellingen, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1315/88, tevens tot wijziging van verordening nr. 2658/87 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, moet aldus worden uitgelegd, dat de definitie die bedoeld artikel geeft van het begrip "normale reservoirs", zich niet uitstrekt tot reservoirs die zijn aangebracht in of aan containers met een koelsysteem, die zijn bestemd voor wegvervoer over lange afstand, wanneer die reservoirs door een dealer van de constructeur of door een carrosseriebouwer blijvend zijn aangebracht om bepaalde economische doelstellingen te bereiken.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Sociale politiek - Harmonisatie van wetgeving - Bescherming van werknemers bij insolventie van werkgever - Richtlijn 80/987 - Waarborg voor loonvordering gedurende referentieperiode - Bestaan van onvervulde aanspraken, ontstaan vóór referentieperiode - Toerekening van door werkgever in referentieperiode verrichte loonbetalingen bij voorrang aan vóór die periode ontstane aanspraken

(Richtlijn 80/987 van de Raad, art. 4, lid 2)

Samenvatting

Artikel 4, lid 2, van richtlijn 80/987 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever, moet aldus worden uitgelegd, dat indien een werknemer jegens zijn werkgever vorderingen heeft die betrekking hebben op perioden van arbeid, gelegen vóór de in die bepaling bedoelde referentieperiode, en tegelijkertijd vorderingen over de referentieperiode zelf, de door de werkgever in laatstgenoemde periode verrichte loonbetalingen bij voorrang moeten worden toegerekend aan daarvóór ontstane aanspraken.

Het zou immers ingaan tegen de bedoeling van de richtlijn, namelijk een minimum aan bescherming te verzekeren aan alle werknemers, om artikel 4, lid 2, zodanig uit te leggen, dat de werknemer geen aanspraak kan maken op de waarborg voor de loonderving die hij in de referentieperiode daadwerkelijk heeft ondervonden.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Beroep wegens niet-nakoming - Objectief karakter - Oorzaak van niet-nakoming - Geen invloed

(EG-Verdrag, art. 169)

2 Handelingen van de instellingen - Richtlijnen - Uitvoeringstermijnen - Verlenging van termijn die te kort is gebleken - Procedure

(EG-Verdrag, art. 189, derde alinea)

3 Lidstaten - Verplichtingen - Uitvoering van richtlijnen - Niet-nakoming - Rechtvaardiging - Ontoelaatbaarheid

(EG-Verdrag, art. 169)

4 Beroep wegens niet-nakoming - Maatregelen die betrokken lidstaat heeft getroffen nadat beroep is ingesteld - Niet relevant

(EG-Verdrag, art. 169)

Samenvatting

1 De in artikel 169 van het Verdrag bedoelde procedure berust op de objectieve vaststelling van de niet-nakoming door een lidstaat van de verplichtingen die het Verdrag of een handeling van afgeleid recht hem oplegt. Wanneer een dergelijke vaststelling is gedaan, is het irrelevant, of de niet-nakoming voortvloeit uit de wil van de lidstaat waaraan zij is toe te rekenen, uit zijn nalatigheid of uit technische moeilijkheden die hij zou hebben ondervonden.

2 Indien de aan een lidstaat verleende termijn binnen welke aan een richtlijn uitvoering moet zijn gegeven, te kort blijkt te zijn, bestaat de enige mogelijkheid welke gemeenschapsrechtelijk gezien de betrokken lidstaat openblijft, daarin dat hij op communautair niveau passende stappen neemt teneinde de bevoegde instelling tot de eventuele verlenging van de termijn te bewegen.

3 Een lidstaat kan zich niet ten exceptieve op nationale bepalingen, praktijken of situaties beroepen ter rechtvaardiging van de niet-nakoming van door een richtlijn voorgeschreven verplichtingen of termijnen.

4 In het kader van een beroep wegens niet-nakoming kunnen de maatregelen die de betrokken lidstaat ter voldoening aan zijn verplichtingen heeft getroffen nadat het beroep is ingesteld, door het Hof niet in aanmerking worden genomen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vervoer - Zeevervoer - Vrachtverdelingsovereenkomst tussen lidstaat en derde land - Toekomstige overeenkomst zonder toelating overeenkomstig artikel 5 van verordening nr. 4055/86 - Niet-nakoming

(Verordening nr. 4055/86 van de Raad, art. 5)

Samenvatting

Als een vrachtverdelingsregeling in een toekomstige overeenkomst in de zin van artikel 5, lid 1, van verordening nr. 4055/86 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer tussen de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en derde landen, is te beschouwen een overeenkomst inzake zeevervoer tussen een lidstaat en een derde land die overeenkomstig de relevante bepalingen ervan pas in werking is getreden na 1 januari 1987, datum van inwerkingtreding van voormelde verordening, en die een regeling bevat inzake vrachtverdeling tussen de contracterende partijen. Voor zover voor deze regeling geen toelating was gegeven overeenkomstig artikel 5, lid 1, van verordening nr. 4055/86, is zij in strijd met laatstbedoelde bepaling.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Beroep tot nietigverklaring - Voor beroep vatbare handelingen - Begrip - Handelingen die bindende rechtsgevolgen in het leven roepen - Voorbereidende handelingen - Daarvan uitgesloten

[EEG-Verdrag, art. 173 (thans, na wijziging, art. 230 EG)]

Samenvatting

$$Slechts maatregelen die bindende rechtsgevolgen in het leven roepen welke de belangen van de verzoeker kunnen aantasten, vormen handelingen of besluiten die vatbaar zijn voor een beroep tot nietigverklaring. Wanneer het gaat om handelingen die in meerdere fasen tot stand komen, onder meer na afsluiting van een interne procedure, is in beginsel slechts sprake van een voor beroep vatbare handeling in geval van maatregelen die aan het einde van die procedure het standpunt van de Commissie of van de Raad definitief vastleggen, met uitsluiting van tussentijdse maatregelen die de voorbereiding van de eindbeschikking tot doel hebben.

De handeling die geen rechtsgevolgen in het leven kan roepen en evenmin beoogt dergelijke gevolgen in het leven te roepen, kan geen voorwerp van een beroep tot nietigverklaring zijn. Om vast te stellen of een handeling dergelijke gevolgen in het leven roept, moet worden gekeken naar de wezenlijke inhoud ervan.

( cf. punten 25-27 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Sociale politiek - Harmonisatie van wetgevingen - Overgang van ondernemingen - Behoud van rechten van werknemers - Richtlijn 77/187 - Werkingssfeer - Publiekrechtelijk lichaam dat voorheen aan onderneming gegeven opdracht aan andere onderneming gunt - Daaronder begrepen - Voorwaarden

(Richtlijn 77/187 van de Raad, art. 1, lid 1)

Samenvatting

Artikel 1, lid 1, van richtlijn 77/187 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan, moet aldus worden uitgelegd, dat deze richtlijn van toepassing is op een situatie waarin een publiekrechtelijk lichaam dat de thuishulp aan hulpbehoevenden dan wel de bewaking van enkele lokalen aan een eerste onderneming had uitbesteed, bij de afloop of na opzegging van de overeenkomst met deze onderneming besluit de opdracht aan een tweede onderneming te gunnen, voor zover de transactie gepaard gaat met de overdracht van een economische eenheid tussen beide ondernemingen. Het begrip economische eenheid verwijst naar een georganiseerd geheel van personen en elementen waarmee een economische activiteit met een eigen doelstelling kan worden uitgeoefend. De enkele omstandigheid dat de achtereenvolgens door de oude en de nieuwe opdrachtnemer verleende diensten overeenkomen, wettigt niet de conclusie dat er sprake is van een overdracht van een economische eenheid.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Prejudiciële vragen - Voorlegging aan Hof - Bepaling van voor te leggen vragen - Exclusieve bevoegdheid van nationale rechter - Door partijen in hoofdgeding tijdens procedure geformuleerde aanvullende vragen - Verplichting van Hof zich te houden aan vragen in verwijzingsbeschikking

(EG-Verdrag, art. 177)

2 Vervoer - Optreden van lidstaten ten aanzien van openbaredienstverplichtingen - Verordening nr. 1191/69 - Verzoek tot opheffing van openbaredienstverplichting in geval van economische nadelen - Mogelijkheid voor lidstaten om dergelijk verzoek af te wijzen - Voorwaarde - Noodzaak toereikende vervoervoorziening te waarborgen - Begrip

(Verordening nr. 1191/69 van de Raad, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1893/91, art. 1, lid 3, 3 en 4)

Samenvatting

1 Aangezien het volgens artikel 177 van het Verdrag aan de nationale rechter en niet aan de partijen in het hoofdgeding staat, zich tot het Hof te wenden, komt de bevoegdheid om de aan het Hof voor te leggen vragen te bepalen alleen aan de nationale rechter toe, en kunnen partijen de inhoud daarvan niet wijzigen. Bovendien zou het geven van een antwoord op de eventuele aanvullende vragen in de opmerkingen van partijen in het hoofdgeding onverenigbaar zijn met de rol die het Hof bij dat artikel is toebedeeld, alsook met zijn verplichting, de regeringen van de lidstaten en de andere belanghebbende partijen in staat te stellen opmerkingen in te dienen overeenkomstig artikel 20 van 's Hofs Statuut-EG, aangezien ingevolge deze bepaling alleen de verwijzingsbeschikkingen ter kennis van de belanghebbende partijen worden gebracht.

2 Verordening nr. 1191/69 betreffende het optreden van de lidstaten ten aanzien van met het begrip openbare dienst verbonden verplichtingen op het gebied van het vervoer per spoor, over de weg en over de binnenwateren, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1893/91, inzonderheid de artikelen 1, lid 3, en 4, moet aldus worden uitgelegd, dat de lidstaten niet verplicht zijn te voldoen aan het verzoek van een vervoersonderneming tot gedeeltelijke opheffing van haar openbaredienstverplichting, zelfs indien die onderneming aantoont dat de handhaving ervan voor haar economische nadelen meebrengt.

Deze weigering kan evenwel slechts worden gemotiveerd door de noodzaak om een toereikende vervoervoorziening te waarborgen. Overeenkomstig artikel 3 van verordening nr. 1191/69 wordt dit begrip beoordeeld op grond van het algemeen belang, de mogelijkheid om andere vervoertechnieken toe te passen, waarbij tevens moet worden nagegaan of hiermede in de desbetreffende behoeften aan vervoer kan worden voorzien, en de prijzen en vervoersvoorwaarden die aan de gebruikers kunnen worden geboden. Wanneer er verscheidene oplossingen zijn die onder overeenkomstige voorwaarden een toereikende vervoervoorziening waarborgen, kiezen de bevoegde instanties de oplossing die de laagste kosten voor de gemeenschap meebrengt.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Vrij verkeer van personen - Werknemers - Verdragsbepalingen - Personele werkingssfeer - Mogelijkheid voor werkgever om zich op beginsel van gelijke behandeling te beroepen

(EG-Verdrag, art. 48)

2 Vrij verkeer van personen - Werknemers - Gelijke behandeling - Bedrijfsleiding - Nationale regeling die ondernemingen verplicht, bedrijfsleider aan te stellen die op nationaal grondgebied woonachtig is - Indirecte discriminatie op grond van nationaliteit - Ontoelaatbaarheid - Rechtvaardiging - Geen

(EG-Verdrag, art. 48)

Samenvatting

3 Op het in artikel 48 van het Verdrag neergelegde beginsel van gelijke behandeling op het gebied van het vrije verkeer van werknemers kan eveneens een beroep worden gedaan door een werkgever die in zijn lidstaat van vestiging onderdanen van een andere lidstaat als werknemers in dienst wil nemen.

In de eerste plaats immers wijst niets in de bewoordingen van artikel 48 erop, dat de daaruit voortvloeiende rechten, hoewel zij ongetwijfeld ten goede komen aan de personen op wie het artikel rechtstreeks betrekking heeft, de werknemers, niet kunnen worden ingeroepen door anderen, in het bijzonder door de werkgevers. In de tweede plaats moet het recht van werknemers om zonder discriminatie te worden tewerkgesteld en een beroep uit te oefenen noodzakelijkerwijs het recht van de werkgevers om werknemers met inachtneming van de regels betreffende het vrije verkeer in dienst te nemen als complement hebben.

4 Artikel 48 van het Verdrag verzet zich ertegen, dat een lidstaat bepaalt, dat de eigenaar van een onderneming die op het grondgebied van die staat een ambachtelijke, commerciële of industriële activiteit uitoefent, enkel een persoon die ingezetene is, als bedrijfsleider kan aanstellen.

Het vereiste dat onderdanen van andere lidstaten in de betrokken lidstaat woonachtig moeten zijn om als bedrijfsleider te kunnen worden aangesteld, kan een met artikel 48, lid 2, van het Verdrag strijdige verkapte discriminatie op grond van nationaliteit vormen, omdat het woonplaatscriterium hoofdzakelijk ten nadele van onderdanen van andere lidstaten werkt: niet-ingezetenen zijn immers in de meeste gevallen buitenlanders. Dat zou slechts anders zijn, indien een dergelijk woonplaatsvereiste was gebaseerd op objectieve overwegingen, die losstaan van de nationaliteit van de betrokken werknemers en evenredig zijn aan het door het nationale recht wettig nagestreefde doel.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefposten - Product zonder specifieke therapeutische en profylactische kenmerken - Indeling als "geneesmiddel" onder post 30 04 van gecombineerde nomenclatuur - Uitgesloten - Product dat geneesmiddel is in de zin van richtlijn 65/65 - Niet van doorslaggevend belang voor tariefindeling

(Verordening nr. 1010/86 van de Raad; richtlijn 65/65 van de Raad)

Samenvatting

Een product in de vorm van kauwtabletten, bruistabletten en een drinkbare oplossing in de vorm van ampullen die uit dezelfde werkzame stof bestaan, waarbij één oraal in te nemen ampul van 5 milliliter 1 gram arginineaspartaat als enig werkzame stof, alsmede vulstoffen en natrium bevat, alsmede een product in de vorm van zakjes poeder voor een drinkbare oplossing en een drinkbare oplossing in de vorm van ampullen, dat 3 gram arginineglutamaat, de werkzame stof van het product, bevat, dat dezelfde therapeutische werkingen heeft als arginineaspartaat, en dat min of meer dezelfde samenstelling als eerstgenoemd product heeft en dezelfde therapeutische indicaties, kunnen niet worden ingedeeld onder post 30 04 van de gecombineerde nomenclatuur en vallen daarom niet onder verordening nr. 1010/86 houdende vaststelling van de algemene voorschriften inzake de restitutie bij de productie voor bepaalde in de chemische industrie gebruikte producten van de sector suiker, wanneer niet is aangetoond dat de producten nauwkeurig omschreven therapeutische en profylactische kenmerken hebben, waarvan de werking zich op welbepaalde functies van het menselijk organisme richt, noch dat zij gebruikt konden worden ter voorkoming of behandeling van specifieke ziekten of kwalen.

Een product dat als drinkbare oplossing in de vorm van ampullen van 5 of 10 milliliter wordt verkocht, waarbij een ampul van 5 milliliter 15 microgram vitamine B12 bevat en een ampul van 10 milliliter de dubbele hoeveelheid, alsmede aminozuren en conserveermiddelen, en een product in de vorm van oraal in te nemen ampullen van 5 of 10 milliliter voor volwassenen, dat 500 microgram vitamine B12 per ampul van 10 milliliter, en 250 microgram vitamine B12 per ampul van 5 milliliter bevat, alsmede aminozuren en conserveermiddelen, kunnen om dezelfde redenen evenmin onder post 30 04 worden ingedeeld en vallen dus niet onder verordening nr. 1010/86.

Noch het feit, dat de nationale bevoegde autoriteiten krachtens richtlijn 65/65 betreffende farmaceutische specialiteiten een vergunning voor het op de markt brengen hebben verleend, noch het feit dat zij volgens de wettelijke regeling van die staat als "geneesmiddel" worden aangemerkt, noch de aanbiedingsvorm van die producten is voor de indeling van dergelijke producten van doorslaggevend belang.