ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 225/12

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 13 juni 2013 — Versalis SpA, voorheen Polimeri Europa SpA/Europese Commissie

(Zaak C-511/11 P) (1)

(Hogere voorziening - Mededingingsregelingen - Markt van butadieenrubber en van door polymerisatie in emulsie verkregen styreen-butadieenrubber - Vaststelling van richtprijzen, verdeling van afnemers via niet-aanvalspacten en uitwisseling van commerciële informatie - Bewijs - Toerekenbaarheid van inbreuk opleverende gedraging - Bedrag van geldboete - Zwaarte en duur van inbreuk - Verzwarende omstandigheid - Recidive)

2013/C 225/18

Procestaal: Italiaans

Partijen

Rekwirante: Versalis SpA, voorheen Polimeri Europa SpA (vertegenwoordigers: M. Siragusa, F. Moretti en L. Nascimbene, avvocati)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, L. Malferrari en G. Conte, gemachtigden)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 13 juli 2011, Polimeri Europa/Commissie (T-59/07), houdende verwerping van het beroep tot nietigverklaring van beschikking C(2006) 5700 definitief van de Commissie van 29 november 2006 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/F/38.638 — Butadieenrubber en door polymerisatie in emulsie verkregen styreen-butadieenrubber) of, subsidiair, tot nietigverklaring of verlaging van de aan Polimeri Europa SpA opgelegde geldboete — Schending van de rechten van verdediging — Toerekenbaarheid van inbreuk opleverende gedraging — Ontoereikende motivering

Dictum

1) De principale en de incidentele hogere voorziening worden afgewezen.

2) Versalis SpA wordt verwezen in de op de principale hogere voorziening gevallen kosten.

3) De Europese Commissie wordt verwezen in de op de incidentele hogere voorziening gevallen kosten.

(1) PB C 340 van 19.11.2011
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 225/11

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 8 mei 2013 — ENI SpA/Europese Commissie

(Zaak C-508/11 P) (1)

(Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt van butadieenrubber en van door polymerisatie in emulsie verkregen styreen-butadieenrubber - Toerekenbaarheid van inbreuk opleverende gedraging van dochterondernemingen aan hun moedermaatschappijen - Vermoeden van daadwerkelijke uitoefening van beslissende invloed - Motiveringsplicht - Zwaarte van inbreuk - Vermenigvuldigingscoëfficiënt ter afschrikking - Concrete weerslag op markt - Verzwarende omstandigheden - Recidive)

2013/C 225/17

Procestaal: Italiaans

Partijen

Rekwirante: ENI SpA (vertegenwoordigers: G. M. Roberti en I. Perego, avvocati)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, G. Conte en L. Malferrari, gemachtigden)

Voorwerp

Hogere voorziening ingesteld tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 13 juli 2011, ENI/Commissie (T-39/07), waarbij het Gerecht ten dele heeft afgewezen de vordering strekkende tot nietigverklaring van beschikking C(2006) 5700 def. van de Commissie van 29 november 2006 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/F/38.638 — Butadieenrubber en door polymerisatie in emulsie verkregen styreen-butadieenrubber), voor zover deze betrekking had op Eni SpA, of, subsidiair, tot nietigverklaring of verlaging van de aan Eni opgelegde geldboete — Bewijs van de inbreuk — Toerekening van het inbreuk opleverende gedrag — Ontbreken van motivering

Dictum

1) De principale en de incidentele hogere voorziening worden afgewezen.

2) Eni SpA wordt verwezen in de op de principale hogere voorziening gevallen kosten.

3) De Europese Commissie wordt verwezen in de op de incidentele hogere voorziening gevallen kosten.

(1) PB C 340 van 19.11.2011.
1)

Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat een nationale rechter, wanneer bij hem hoger beroep aanhangig is over de geldigheid van bedingen in een overeenkomst tussen een verkoper en een consument, gesloten op basis van een door die verkoper van tevoren opgesteld formulier, en hij op grond van de nationale regels van procesrecht bevoegd is alle nietigheidsgronden die duidelijk blijken uit de in eerste aanleg aangevoerde gegevens te beoordelen en zo nodig de rechtsgrondslag die ten betoge van de ongeldigheid van die bedingen is aangevoerd overeenkomstig de vastgestelde feiten te herformuleren, ambtshalve of door herformulering van de rechtsgrondslag van de vordering moet toetsen of die bedingen uit het oogpunt van de in deze richtlijn gegeven criteria oneerlijk zijn.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 114/16

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 februari 2013 — Seven for all mankind LLC/Seven SpA — Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

(Zaak C-655/11 P) (1)

(Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Ouder woordmerk - Element „SEVEN” - Overeenstemmende tekens - Verwarringsgevaar - Relatieve weigeringsgrond)

2013/C 114/23

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Seven for all mankind LLC (vertegenwoordigers: A. Gautier-Sauvagnac en B. Guimberteau, avocats)

Andere partijen in de procedure: Seven SpA (vertegenwoordiger: L. Trevisan, avvocato) en Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 6 oktober 2011, SEVEN/BHIM — SEVEN FOR ALL MANKIND (SEVEN FOR ALL MANKIND) (T-176/10), waarbij het Gerecht heeft vernietigd beslissing R 1514/2008-2 van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 28 januari 2010 houdende verwerping van het beroep tegen de gedeeltelijke afwijzing door de oppositieafdeling van de oppositie ingesteld door de houder van de gemeenschapsbeeldmerken en het internationale beeldmerk met het woordelement „Seven” voor waren van de klassen 3, 9, 12, 14, 15, 16, 18, 20, 25 en 28 tegen de inschrijving van het woordmerk „SEVEN FOR ALL MANKIND” voor waren van de klassen 14 en 18 — Uitlegging en toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 — Bij het onderzoek van de overeenstemming van de tekens in aanmerking te nemen aspecten

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Seven for all mankind LLC wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten van Seven Spa.

3) Het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) draagt zijn eigen kosten.

(1) PB C 65 van 3.3.2012.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 156/10

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 11 april 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht München I — Duitsland) — Karl Berger/Freistaat Bayern

(Zaak C-636/11) (1)

(Verordening (EG) nr. 178/2002 - Bescherming van consument - Voedselveiligheid - Informeren van publiek - In de handel brengen van levensmiddel dat ongeschikt is voor menselijke consumptie maar geen gezondheidsrisico inhoudt)

2013/C 156/15

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht München I

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Karl Berger

Verwerende partij: Freistaat Bayern

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Landgericht München I — Uitlegging van artikel 10 van verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (PB L 31, blz. 1) — Temporele werkingssfeer — Nationale regeling die voorziet in voorlichting van het publiek ingeval een levensmiddel in de handel wordt gebracht dat ongeschikt is voor consumptie en weerzinwekkend is, maar geen concreet risico voor de gezondheid inhoudt

Dictum

Artikel 10 van verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling op grond waarvan het publiek kan worden geïnformeerd, met vermelding van de naam van het levensmiddel en die van het bedrijf onder de naam of handelsnaam waarvan het levensmiddel is geproduceerd, bewerkt of in de handel gebracht, indien een dergelijk levensmiddel niet schadelijk is voor de gezondheid, maar wel ongeschikt is voor menselijke consumptie. Artikel 17, lid 2, tweede alinea, van deze verordening moet aldus worden uitgelegd dat de nationale autoriteiten in omstandigheden zoals die in het hoofdgeding het publiek daaromtrent mogen informeren. Daarbij moeten de vereisten van artikel 7 van verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake officiële controles op de naleving van de wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen en de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn, in acht worden genomen.

(1) PB C 98 van 31.3.2012.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 141/7

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 maart 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts — Letland) — Valsts ieņēmumu dienests/Ablessio SIA

(Zaak C-527/11) (1)

(Btw - Richtlijn 2006/112/EG - Artikelen 213, 214 en 273 - Identificatie van btw-plichtigen - Weigering van toekenning van btw-identificatienummer op grond dat btw-plichtige niet over materiële, technische en financiële middelen beschikt om aangegeven economische activiteit uit te oefenen - Wettigheid - Bestrijding van belastingfraude - Evenredigheidsbeginsel)

2013/C 141/10

Procestaal: Lets

Verwijzende rechter

Augstākās tiesas Senāts

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Valsts ieņēmumu dienests

Verwerende partij: Ablessio SIA

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Augstākās tiesas Senāts — Uitlegging van artikel 214 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) juncto artikel 273 van deze richtlijn — Nationale wetgeving die mogelijkheid biedt inschrijving in register van btw-plichtigen te weigeren indien de belastingplichtige geen of onjuiste informatie verstrekt over zijn materiële, technische en financiële bekwaamheid om de aangegeven activiteit uit te oefenen — Weigering van inschrijving van een vennootschap in register van btw-plichtigen op grond dat zij niet kon aantonen dat zij bekwaam was om de aangegeven economische activiteit uit te oefenen

Dictum

De artikelen 213, 214 en 273 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat de belastingdienst van een lidstaat weigert een vennootschap een identificatienummer voor de belasting over de toegevoegde waarde toe te kennen louter op grond dat zij volgens deze dienst niet over de materiële, technische en financiële middelen beschikt om de aangegeven economische activiteit uit te oefenen en de houder van de aandelen in het kapitaal van deze vennootschap reeds meermaals een dergelijk nummer heeft gekregen voor vennootschappen die nooit werkelijk een economische activiteit hebben uitgeoefend en waarvan de kapitaalaandelen kort na toekenning van dat nummer zijn overgedragen, zonder dat de betrokken belastingdienst aan de hand van objectieve gegevens heeft aangetoond dat er ernstige aanwijzingen bestaan die het vermoeden doen rijzen dat het toegekende identificatienummer voor de belasting over de toegevoegde waarde zal worden gebruikt voor fraude. Het is de taak van de verwijzende rechter om te beoordelen of deze belastingdienst ernstige aanwijzingen heeft verstrekt die erop duiden dat in het hoofdgeding sprake is van fraudegevaar.

(1) PB C 6 van 7.1.2012.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 164/2

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 april 2013 — Europese Commissie/Systran SA, Systran Luxembourg SA

(Zaak C-103/11 P) (1)

(Hogere voorziening - Artikelen 225, lid 1, EG, 235 EG en 288, tweede alinea, EG - Vordering inzake niet-contractuele aansprakelijkheid tegen Europese Gemeenschap - Beoordeling of geschil niet-contractueel van aard is - Bevoegdheden van gemeenschapsrechter)

2013/C 164/03

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. van Rijn, E. Montaguti en J. Samnadda, gemachtigden, bijgestaan door A. Berenboom, advocaat en M. Isgour, avocat)

Andere partijen in de procedure: Systran SA, Systran Luxembourg SA (vertegenwoordigers: J.-P. Spitzer en E. De Boissieu, avocats)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 16 december 2010 — Systran en Systran Luxembourg/Commissie (T-19/07), betreffende een beroep tot vergoeding van de schade die verzoeksters in eerste aanleg stellen te hebben geleden ten gevolge van onrechtmatigheden bij een aanbesteding die de Commissie met betrekking tot het onderhoud en de taalkundige verbetering van haar automatisch vertaalsysteem heeft uitgeschreven — Onjuiste en tegenstrijdige beoordeling van de vraag of het gaat om een niet-contractueel geschil — Schending van de rechten van de verdediging — Schending van de bepalingen inzake de bewijsvoering — Kennelijk onjuiste beoordeling van de vraag of de aan de Commissie verweten onrechtmatige handeling voldoende gekwalificeerd is — Ontbreken van motivering

Dictum

1) Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 16 december 2010, Systran en Systran Luxembourg/Commissie (T-19/07) wordt vernietigd.

2) Het beroep van Systran SA en van Systran Luxembourg SA in zaak T-19/07 wordt verworpen.

3) Systran SA en Systran Luxembourg SA worden verwezen in de kosten die de Europese Commissie voor het Hof van Justitie van de Europese Unie en voor het Gerecht van de Europese Unie heeft gemaakt.

(1) PB C 145 van 14.05.2011.
1)

Artikel 4 bis, lid 1, van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299/JBZ van de Raad van 26 februari 2009, moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat de uitvoerende rechterlijke autoriteit in de in die bepaling omschreven gevallen de tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel voor de uitvoering van een straf afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de veroordeling bij verstek in de uitvaardigende lidstaat kan worden herzien.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 46/6

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 december 2012 — Europese Commissie/Planet AE

(Zaak C-314/11 P) (1)

(Hogere voorziening - Bescherming van financiële belangen van Europese Unie - Identificatie van risiconiveau van entiteit - Systeem voor vroegtijdige waarschuwing - Onderzoek van OLAF - Besluiten - Verzoeken om activering van W1a- en W1b-waarschuwingen - Voor beroep vatbare handelingen - Ontvankelijkheid)

2013/C 46/11

Procestaal: Grieks

Partijen

Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou en F. Dintilhac, gemachtigden)

Andere partij in de procedure: Planet AE (vertegenwoordiger: V. Christianos, dikigoros)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 13 april 2011, Planet/Commissie (T-320/09), waarbij het Gerecht heeft verworpen de exceptie van niet-ontvankelijkheid die de Europese Commissie had opgeworpen in het kader van een beroep tot nietigverklaring van de besluiten die de Commissie naar aanleiding van een onderzoek van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) heeft genomen, om in het systeem van vroegtijdige waarschuwing (EWS) de W1a-waarschuwing en vervolgens de W1b-waarschuwing te activeren, tot identificatie van het risiconiveau van rekwirante als onderneming aan wie is gegund de overheidsopdracht betreffende een project tot institutionele en sectoriële modernisering in Syrië, gefinancierd in het kader van het MEDA-programma (PB 2005 S 203 199730)

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

(1) PB C 238 van 13.8.2011.
1)

Door een verlaagd tarief van belasting over de toegevoegde waarde toe te passen op — geneeskrachtige substanties, die gewoonlijk kunnen worden gebruikt bij en geschikt zijn voor de verkrijging van geneesmiddelen; — medische hulpmiddelen, apparaten, uitrusting of instrumenten die objectief beschouwd alleen kunnen worden gebruikt om ziekten of aandoeningen bij mens of dier te voorkomen, diagnosticeren, behandelen, verlichten of genezen, maar die niet gewoonlijk bestemd zijn voor verlichting of behandeling van handicaps, voor uitsluitend persoonlijk gebruik door gehandicapten; — hulpmiddelen en uitrusting die voornamelijk of in de eerste plaats kunnen worden gebruikt voor de behandeling van aandoeningen bij dieren; — en, ten slotte, op hulpmiddelen en uitrusting die voornamelijk of in de eerste plaats worden gebruikt voor de behandeling van handicaps bij de mens, maar die niet voor uitsluitend persoonlijk gebruik door gehandicapten zijn bestemd, is het Koninkrijk Spanje de krachtens artikel 98 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, juncto bijlage III bij deze richtlijn, op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
1)

De Italiaanse Republiek is, door voor de jaren 2006 en 2007 niet ervoor te zorgen dat in de 55 in de ingebrekestelling van de Europese Commissie van 2 februari 2009 genoemde Italiaanse zones en agglomeraties de PM10-concentraties in de lucht lager zijn dan de grenswaarden vastgesteld in artikel 5, lid 1, van richtlijn 1999/30/EG van de Raad van 22 april 1999 betreffende grenswaarden voor zwaveldioxide, stikstofdioxide en stikstofoxiden, zwevende deeltjes en lood in de lucht, de krachtens dit artikel op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
3)

Bamba wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten die de Raad van de Europese Unie in de onderhavige procedure en in de procedure in eerste aanleg heeft gemaakt.
3)

Artikel 27 van verordening nr. 1346/2000, zoals gewijzigd bij verordening nr. 788/2008, moet aldus worden uitgelegd dat de rechter aan wie een verzoek om opening van een secundaire insolventieprocedure is voorgelegd, niet de insolventie van de schuldenaar mag behandelen tegen wie in een andere lidstaat een hoofdprocedure is geopend, ook al wordt met deze hoofdprocedure een saneringsdoel nagestreefd.
2)

Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie verzet zich niet ertegen dat de Europese Commissie namens de Europese Unie bij een nationale rechterlijke instantie een vordering instelt tot vergoeding van de schade die de Unie heeft geleden wegens een mededingingsregeling of onderling afgestemde feitelijke gedraging waarvan bij een beschikking van die instelling is vastgesteld dat zij in strijd is met artikel 81 EG of artikel 101 VWEU.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 366/16

Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 4 oktober 2012 — Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE/Europese Commissie

(Zaak C-629/11 P) (1)

(Hogere voorziening - Door Commissie geplaatste overheidsopdracht - Afwijzing van offerte - Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 - Artikel 100, lid 2 - Termijn voor antwoord op verzoek om informatie - Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 - Artikel 149, lid 2)

2012/C 366/27

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (vertegenwoordiger: N. Korogiannakis, dikigoros)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Calciu en S. Delaude, gemachtigden, bijgestaan door P. Wytinck, advocaat)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 20 september 2011, Evropaïki Dynamiki/Commissie (T-298/09), waarbij het Gerecht heeft verworpen een beroep strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 12 mei 2009 houdende afwijzing van de offerte die rekwirante had ingediend in het kader van de aanbestedingsprocedure EAC/01/2008 betreffende externe dienstverlening voor onderwijsprogramma’s (EPISEP) (PB 2008/S 158 212752), alsook van het besluit tot gunning van de opdracht aan een andere inschrijver enerzijds, en vordering tot schadevergoeding anderzijds — Artikel 93, lid 1, sub f, van het Financieel Reglement — Geldigheidsduur van inschrijvingen — Niet-contractuele aansprakelijkheid

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE wordt verwezen in de kosten.

(1) PB C 49 van 18.2.2012.
1)

De artikelen 44, lid 2, en 47, lid 1, sub b, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten moeten aldus worden uitgelegd dat een aanbestedende dienst een minimumeis inzake economische en financiële draagkracht mag stellen door naar een of meer specifieke onderdelen van de balans te verwijzen, op voorwaarde dat deze onderdelen objectief geschikt zijn voor het bieden van informatie over die draagkracht van een ondernemer en die eis aan de omvang van de betrokken opdracht wordt aangepast, zodat objectief sprake is van een positieve aanwijzing voor een voldoende economische en financiële basis voor de uitvoering van die opdracht maar niet verder wordt gegaan dan hetgeen daartoe redelijkerwijs noodzakelijk is. Een minimumeis inzake economische en financiële draagkracht kan in beginsel niet worden uitgesloten om de enkele reden dat die eis betrekking heeft op een onderdeel van de balans ten aanzien waarvan tussen de wettelijke regelingen van de lidstaten verschillen kunnen bestaan.