Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Sociale zekerheid – Migrerende werknemers – Unieregeling – Personele werkingssfeer – Voorwaarde – Werknemer in de zin van verordening nr. 1408/71 – Begrip – Verzekerde onder socialezekerheidsstelsel van lidstaat

(Verordening nr. 1408/71 van de Raad, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1399/1999, art. 2 en 4, lid 1)

2. Sociale zekerheid – Migrerende werknemers – Uitkeringen voor wezen – Unieregels – Voorwerp – Vaststelling van toepasselijke wetgeving

(Verordening nr. 1408/71 van de Raad, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1399/1999, art. 78, lid 2, sub a en b, en 79, lid 1, eerste alinea)

3. Sociale zekerheid – Migrerende werknemers – Bevoegdheid van lidstaten tot inrichting van hun stelsels van sociale zekerheid – Grenzen – Inachtneming van het Unierecht

(Verordening nr. 1408/71 van de Raad, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1399/1999)

4. Sociale zekerheid – Migrerende werknemers – Uitkeringen voor wezen – Uitkeringen ten laste van lidstaat van verblijf – Samentelling van tijdvakken die nodig zijn om recht op uitkeringen te verkrijgen – Nationale regeling waarbij alleen rekening wordt gehouden met tijdvakken van verzekering en arbeid die overleden ouder in andere lidstaat heeft vervuld en niet met die welke overlevende ouder heeft vervuld – Ontoelaatbaarheid

(Art. 21 VWEU, 45 VWEU-48 VWEU; verordening nr. 1408/71 van de Raad, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1399/1999, art. 72, 78, lid 2, sub b, en 79, lid 1, tweede alinea, sub a)

Samenvatting

1. Zie de tekst van de beslissing.

(cf. punten 28-30)

2. Artikel 78 van verordening nr. 1408/71, in de bij verordening nr. 118/97 gewijzigde en bijgewerkte versie, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1399/1999, regelt volgens de bewoordingen van lid 2, sub a en sub b, eerste alinea, ervan alleen het recht op bijslagen voor de wees van een overleden werknemer. Artikel 79, lid 1, eerste alinea, van die verordening, over de uitkering van de bijslagen, heeft volgens de bewoordingen ervan eveneens alleen betrekking op de situatie van de overledene.

Die bepalingen bevatten echter alleen een conflictregel, die er louter toe strekt in het geval van wezen van wie de overleden ouder de hoedanigheid van werknemer had, te bepalen welke wettelijke regeling van toepassing is en welk orgaan is belast met de uitkering van de daarin bedoelde bijslagen. Zij strekken er daarentegen niet toe de materiële voorwaarden voor een recht op bijslagen voor wezen te bepalen. Bij ontbreken van harmonisatie op het niveau van de Unie blijft elke lidstaat bevoegd om in zijn wettelijke regeling met inachtneming van het recht van de Unie de voorwaarden voor toekenning van bijslagen krachtens een socialezekerheidsstelsel te bepalen. Bijgevolg is de hoedanigheid van overleden werknemer of zelfstandige in het kader van de artikelen 78, lid 2, en 79, lid 1, eerste alinea, van die verordening slechts een aanknopingsfactor die enerzijds de toepasselijkheid van die bepalingen bepaalt en anderzijds, in combinatie met de woonplaats van de wees, de toepasselijke nationale wettelijke regeling.

(cf. punten 35-37, 39, 41, 42)

3. Zie de tekst van de beslissing.

(cf. punten 40, 41)

4. De artikelen 72, 78, lid 2, sub b, en 79, lid 1, tweede alinea, sub a, van verordening nr. 1408/71, in de bij verordening nr. 118/97 gewijzigde en bijgewerkte versie, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1399/1999, moeten aldus worden uitgelegd dat wanneer een nationale regeling van een lidstaat bepaalt dat zowel de overleden ouder als de overlevende ouder, indien zij de hoedanigheid van werknemer hebben, aan de grondslag kan liggen van een recht op bijslagen voor wezen, die bepalingen vereisen dat de door de overlevende ouder in een andere lidstaat vervulde tijdvakken van verzekering en arbeid in aanmerking worden genomen voor de samentelling van de tijdvakken die nodig zijn om in de eerstbedoelde lidstaat een recht op bijslagen te verkrijgen. Het is in dat verband irrelevant dat de overlevende ouder zich niet kan beroepen op een tijdvak van verzekering of arbeid in die lidstaat tijdens het door die nationale regeling vastgestelde referentietijdvak voor de verkrijging van dat recht.

De artikelen 45 VWEU tot en met 48 VWEU, alsmede de ter uitvoering daarvan vastgestelde verordening nr. 1408/71, hebben immers met name tot doel te voorkomen dat een werknemer die gebruik heeft gemaakt van zijn recht van vrij verkeer en in meer dan een lidstaat heeft gewerkt, zonder objectieve rechtvaardiging minder gunstig wordt behandeld dan een werknemer die al zijn arbeidsjaren in één lidstaat heeft vervuld. De omstandigheid dat een lidstaat voor de vaststelling van een recht op bijslagen voor wezen geen rekening houdt met de tijdvakken van verzekering en arbeid die een werknemer die staatsburger is van die lidstaat en overlevende ouder van een kind van een overleden werknemer, in een andere lidstaat heeft vervuld, kan deze werknemer benadelen op de enkele grond dat hij zijn door artikel 45 VWEU gewaarborgde recht op vrij verkeer heeft uitgeoefend, en hem bijgevolg ontmoedigen om na het overlijden van zijn partner naar zijn lidstaat van herkomst terug te keren met gebruikmaking van zijn recht van vrij verkeer krachtens diezelfde bepaling of artikel 21 VWEU.

(cf. punten 54, 55, 62 en dictum)