Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Voorlopige maatregelen – Voorwaarden – „Fumus boni juris” – Spoedeisendheid – Ernstige en onherstelbare schade – Cumulatief – Afweging van alle betrokken belangen

(Art. 242 EG en 243 EG)

2. Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Arrest van Gerecht waartegen hogere voorziening is ingesteld – Recht op effectieve bescherming in rechte – Verzoek tot verkrijging van opschorting van tenuitvoerlegging van in eerste aanleg bestreden litigieuze beschikking – Ontvankelijkheid

(Art. 242 EG)

3. Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Arrest van Gerecht waartegen hogere voorziening is ingesteld – Opschorting van tenuitvoerlegging van beschikking waartegen tevergeefs beroep bij Gerecht is ingesteld – Voorwaarden – „Fumus boni juris” – Omvang van op rekwirant rustende bewijslast

(Art. 242 EG)

Samenvatting

1. Voorlopige maatregelen kunnen door de rechter in kort geding slechts worden toegestaan, indien wordt aangetoond dat zij op het eerste gezicht feitelijk en rechtens gerechtvaardigd zijn (fumus boni juris) en spoedeisend zijn in die zin dat het ter voorkoming van ernstige en onherstelbare schade aan de belangen van de verzoeker noodzakelijk is dat zij reeds vóór de beslissing in de hoofdzaak worden gelast en effect sorteren. De kortgedingrechter weegt in voorkomend geval ook de betrokken belangen tegen elkaar af. Deze voorwaarden zijn cumulatief, zodat het verzoek om voorlopige maatregelen moet worden afgewezen wanneer aan een ervan niet is voldaan.

(cf. punten 10‑11)

2. Dat een verzoek in kort geding ingediend in het kader van een hogere voorziening tegen een arrest van het Gerecht houdende afwijzing van het beroep tot nietigverklaring van een beschikking waarbij de Commissie een staatssteun onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt heeft verklaard en de terugvordering ervan heeft gelast, strekt tot opschorting van deze beschikking en dus verder gaat dan de opschorting van de tenuitvoerlegging van het bestreden arrest, heeft niet de niet-ontvankelijkheid van dit verzoek tot gevolg.

Daar enerzijds het bestreden arrest dat het beroep in zijn geheel verwerpt, kan worden gelijkgesteld met een negatieve beslissing, waarvan opschorting van de tenuitvoerlegging, waardoor de situatie van de verzoeker niet kan worden gewijzigd, niet denkbaar is behoudens in uitzonderlijke omstandigheden, en anderzijds de verplichting tot terugbetaling van de onwettige steun voortvloeit uit de voor het Gerecht bestreden beschikking, vereisen namelijk redenen in verband met het recht op een effectieve bescherming in rechte dat dit verzoek ontvankelijk wordt verklaard.

(cf. punten 12‑14)

3. Dat een verzoek in kort geding ingediend in het kader van een hogere voorziening tegen een arrest van het Gerecht houdende afwijzing van het beroep tot nietigverklaring van een beschikking waarbij de Commissie een staatssteun onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt heeft verklaard en de terugvordering ervan heeft gelast, strekt tot opschorting van de tenuitvoerlegging van deze beschikking, heeft gevolgen voor de beoordeling van de fumus boni juris die de verzoeker moet aantonen, in die zin dat de op hem rustende bewijslast wordt verzwaard.

Hoe sterk de middelen en argumenten tegen het bestreden arrest ook mogen zijn, zij volstaan namelijk niet om de opschorting van de tenuitvoerlegging van de voor het Gerecht bestreden beschikking op het eerste gezicht te rechtvaardigen. Om aan te tonen dat aan de voorwaarde van fumus boni juris is voldaan, moet de verzoeker bovendien aannemelijk maken, dat de middelen en argumenten die hij voor het Gerecht tegen deze beschikking heeft aangevoerd, de gevraagde opschorting kunnen rechtvaardigen, ofschoon zij reeds door een gemeenschapsrechter zijn onderzocht en ongegrond werden geacht.

(cf. punten 16‑20)