2.

Bij de „prefixatie” wordt wel de cif-prijs in beginsel tevoren vastgesteld, maar de drempelprijs wordt jaarlijks voor het verkoopseizoen op een van maand tot maand verschillend niveau gefixeerd, zodat de werkelijk verschuldigde heffing afhangt van de voor de berekening aangehouden maand. Ten slotte een premiestelsel (een wel zeer bedriegelijke benaming, omdat het in feite gaat om een van de importeur verlangd supplement op de heffing), ten dele bedoeld als aansporing voor de importeur om de invoer in de voorziene maand te realiseren, maar ook ten dele om het voordeel te verminderen dat een importeur zou kunnen hebben bij een voorafgaande vaststelling van de cif-prijs als grondslag voor de berekening van de heffing. „Prefixatie” en „waarborg” zijn tussen 1962 en 1970 in feite van gedaante veranderd. Aanvankelijk was de „prefixatie” van de heffing bedoeld als een beveiliging van de importeurs, vooral bij termijntransacties, tegen de risico's die de verzendtermijn kan meebrengen. In de praktijk hebben importeurs met behulp hiervan vaak getracht de laagste heffing te krijgen en bijgevolg veelvuldige verzoeken tot prefixatie ingediend. Ten einde dit soort kunstgrepen te ondervangen, hebben de gemeenschapsautoriteiten in sommige gevallen de voorgefixeerde heffing naar de dag van feitelijke invoer „aangepast” en de „premie”-straf ingevoerd. De waarborg was aanvankelijk bedoeld als zekerheid voor de door de importeur aanvaarde verplichting om binnen de geldigheidsduur van het certificaat tot invoer over te gaan. Sommige nationale interventiebureaus hebben de waarborg niet alleen gebruikt om de importeurs ertoe te brengen hun verplichting tot invoer binnen de geldigheidsduur van het certificaat na te komen, maar ook om eventuele speculatiemogelijkheden, niet met de marktschom-melingen maar met de variaties in de heffing, zoveel mogelijk tegen te gaan. In ieder geval kan naar mijn mening worden aangenomen dat met de ontwikkeling van het systeem van prefixatie in samenhang met het premiestelsel de betekenis ervan enigszins is gewijzigd. Ten slotte diende het systeem niet meer zozeer om binnen zekere grenzen het vrije spel van de traditionele liberale marktmechanismen mogelijk te maken, maar als het ware voor een „spel van kat en muis” tussen de gemeenschapsautoriteiten en de importeurs. Maar laten wij de zaken nader bezien. Het probleem dat het Verwaltungsgericht te Frankfort en de Nederlandse rechterlijke instantie U hebben voorgelegd, gaat over de berekening van de heffing op grond waarvan het bedrag moet worden bepaald van de waarborg, welke wordt verbeurd bij geheel of gedeeltelijk achterwege blijven van de invoer waarvoor een certificaat was aangevraagd. In verband met de data van de transacties heeft de vraag in het ene geval betrekking op de uitlegging van verordening nr. 183/67 van de Commissie (Tra-dax) en in het andere geval op de uitlegging van verordening nr. 473/67 (Continentale). Daar beide verordeningen op dit punt echter gelijkluidend zijn, is dit verder niet van belang. Immers, volgens beide verordeningen wordt bij achterwege blijven van de invoer waarvoor een certificaat met prefixatie was aangevraagd, met name (ik citeer) „de van tevoren vastgestelde heffing” in aanmerking genomen voor de berekening van de door de importeur verbeurde waarborg — of een gedeelte hiervan —. Aan U wordt thans de vraag gesteld or men voor de van tevoren vastgestelde heffing in dat geval moet uitgaan van de toepasselijke heffing — voor de blijkens het invoercertificaat verwachte maand van invoer (eerste oplossing), of — voor de laatste maand van de geldigheidsduur van het invoercertificaat (tweede oplossing). In de onderhavige zaken wordt de eerste oplossing bepleit door: het Duitse interventiebureau (Einfuhr- und Vorratsstelle) en de importeurs in de Nederlandse zaak. De tweede oplossing (laatste maand van de geldigheidsduur van het certificaat) wordt bepleit door: de Nederlandse Regering, de Commissie, het Nederlandse interventiebureau (Produktschap) en de importeur in de Duitse zaak. Ten slotte merkt de Commissie op dat vier Lid-Staten de eerste oplossing volgen en twee — Nederland en Frankrijk — de tweede, en dat zij zelf thans de tweede oplossing voorstaat, hoewel zij aanvankelijk de eerste had aangehouden. Mijnerzijds meen ik dat de eerste oplossing (berekening van de waarborg naar de heffing, geldend tijdens de voorziene maand van invoer) zo niet duidelijk dan toch noodzakelijk uit de desbetreffende bepalingen voortvloeit en ik zal trachten U hiervan te overtuigen.