Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Ambtenaren — Regeling andere personeelsleden — Rechtskarakter — Verordening — Verplichtingen van lidstaten — Eerbiediging van aanvullend karakter van communautaire regeling inzake werkloosheidsuitkeringen — Voormalig tijdelijk functionaris die in aanmerking komt voor communautaire werkloosheidsuitkeringen — Toepassing van nationale anticumulatiebepaling — (Art. 249, tweede alinea, EG; Regeling andere personeelsleden, art. 28 bis, lid 1, tweede alinea; verordening nr. 259/68 van de Raad)

2. Vrij verkeer van personen — Werknemers — Gelijke behandeling — Verschillen tussen lidstaten voortvloeiend uit verschillen tussen nationale wettelijke socialezekerheidsregelingen — Toelaatbaarheid — Voorwaarden — Persoon die postdoctorale activiteit uitoefent — Persoon die wordt aangemerkt als stagiair-beursstudent en geen toegang heeft tot nationale regeling inzake werkloosheidsverzekering — Toelaatbaarheid — (Art. 39, lid 2, EG; verordening nr. 1612/68 van de Raad, art. 7, lid 4)

Samenvatting

1. Krachtens artikel 249, tweede alinea, EG, heeft de bij verordening nr. 259/68 vastgestelde regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen algemene strekking en is zij verbindend in al haar onderdelen en rechtstreeks toepasselijk in de lidstaten. Daaruit volgt dat zij, naast de werking die zij binnen de communautaire administratie heeft, ook verbindend is voor de lidstaten in al die opzichten waarin hun medewerking noodzakelijk is voor de toepassing ervan.

Artikel 28 bis, lid 1, tweede alinea, van de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden, bepaalt dat, indien een voormalig tijdelijk functionaris krachtens een nationale regeling aanspraak heeft op een werkloosheidsuitkering, het bedrag van die uitkering in mindering wordt gebracht op de krachtens de communautaire regeling verleende uitkering. Uit deze bepaling volgt derhalve dat de communautaire regeling inzake werkloosheidsuitkeringen aanvullend is ten opzichte van de regelingen van de lidstaten. Derhalve mag aan dit aanvullende karakter geen afbreuk worden gedaan bij de toepassing van een nationale regeling inzake werkloosheidsuitkeringen, en met name van een in die regeling vervatte anticumulatiebepaling, op een voormalig tijdelijk functionaris die in de betrokken lidstaat woont en in aanmerking komt voor werkloosheidsuitkeringen op grond van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden.

cf. punten 32-35, dictum 1

2. Het gemeenschapsrecht laat de bevoegdheid van de lidstaten om hun socialezekerheidsstelsels in te richten, onverlet. Bij gebreke van harmonisatie op communautair niveau staat het elke lidstaat immers vrij, de voorwaarden vast te stellen waaronder een persoon zich kan of moet aansluiten bij een stelsel van sociale zekerheid, en waaronder recht bestaat op verstrekkingen en uitkeringen. Bij de uitoefening van deze bevoegdheid dienen de lidstaten evenwel het gemeenschapsrecht te eerbiedigen.

Dienaangaande ziet het zowel in artikel 39, lid 2, EG als in artikel 7 van verordening nr. 1612/68 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap geformuleerde non-discriminatiebeginsel, volgens hetwelk het elke lidstaat verboden is binnen de werkingssfeer van het Verdrag het nationale recht verschillend toe te passen naar gelang van de nationaliteit van de betrokken personen, niet op eventuele verschillen in behandeling van de ene lidstaat tot de andere als gevolg van verschillen tussen de nationale wettelijke regelingen, voorzover deze verschillen op dezelfde wijze, volgens objectieve criteria en ongeacht de nationaliteit van de betrokkenen gelden voor de personen die binnen de werkingssfeer van deze wettelijke regelingen vallen.

Meer in het bijzonder staat het non-discriminatiebeginsel van artikel 7, lid 4, van verordening nr. 1612/68 derhalve niet eraan in de weg dat iemand die een postdoctorale functie uitoefent, zoals die op basis van een contract dat tot doel heeft de beroepskwalificatie van jonge werknemers te vervolmaken, zonder dat hij of zij een bezoldiging ontvangt, maar wel een maandelijks bedrag krijgt ter vergoeding van zijn of haar reis- en verblijfskosten en waarvan de socialezekerheidsbijdragen en belastingen te zijnen of haren laste komen, in een lidstaat wordt aangemerkt als een stagiair-beursstudent, die geen toegang heeft tot de nationale regeling inzake werkloosheidsverzekering, terwijl een persoon die een identieke functie uitoefent, in andere lidstaten wordt aangemerkt als iemand die een beroepsactiviteit uitoefent die onder de regeling inzake werkloosheidsverzekering valt.

cf. punten 37-38, 40, dictum 2