Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Prejudiciële vragen ° Voorlegging aan Hof ° Draagwijdte van nationale wettelijke regeling ° Noodzaak van prejudiciële beslissing ° Beoordeling door nationale rechter

(EG-Verdrag, art. 177)

2. Harmonisatie van wetgevingen ° Informatieprocedure op gebied van normen en technische voorschriften ° Technische voorschriften in zin van richtlijn 83/189 ° Begrip ° Nationale regeling inzake beveiligingsondernemingen en materieel dat zij ter beschikking van gebruikers stellen

(Richtlijn 83/189 van Raad, art. 1)

3. Harmonisatie van wetgevingen ° Informatieprocedure op gebied van normen en technische voorschriften ° Verplichting voor Lid-Staten om Commissie mededeling te doen van elk ontwerp voor technisch voorschrift ° Mogelijkheid voor particulieren om beroep te doen op desbetreffende bepalingen ° Schending van verplichting ° Gevolg ° Onmogelijkheid om niet-aangemeld voorschrift tegen te werpen aan particulieren

(Richtlijn 83/189 van Raad, art. 8 en 9)

4. Vrij verkeer van goederen ° Kwantitatieve beperkingen ° Maatregelen van gelijke werking ° Activiteit van beveiligingsondernemingen afhankelijk van voorafgaande administratieve goedkeuring ° Toelaatbaarheid

(EG-Verdrag, art. 30)

Samenvatting

1. In het kader van de procedure van artikel 177 van het Verdrag staat het aan de nationale rechter om de strekking en de wijze van toepassing van nationale bepalingen te beoordelen. Aangezien de nationale rechter het best in staat is om, gelet op de bijzonderheden van het geval, de noodzaak van een prejudiciële beslissing voor het wijzen van zijn vonnis te beoordelen, kunnen prejudiciële vragen niet worden geacht zonder voorwerp te zijn geraakt door het feit dat een bepaalde nationale wettelijke regeling is vervangen door een andere.

2. Een nationale bepaling volgens welke niemand een beveiligingsonderneming mag exploiteren zonder door de minister te zijn erkend, vormt geen technisch voorschrift in de zin van artikel 1 van richtlijn 83/189 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften, aangezien deze bepaling enkel de voorwaarden voor de vestiging van beveiligingsondernemingen bepaalt en geen specificaties bevat ter omschrijving van de kenmerken van produkten.

Daarentegen vormen bepalingen inzake de goedkeuringsprocedure van alarmsystemen en -centrales die deze ondernemingen ter beschikking van de gebruikers kunnen stellen, wel dergelijke technische voorschriften, aangezien die bepalingen gedetailleerde regels bevatten ter omschrijving van, met name, de voorwaarden voor de tests betreffende de kwaliteit en de werking van een alarmsysteem of -centrale, waaraan moet zijn voldaan voordat het systeem of de centrale op het nationale grondgebied kan worden goedgekeurd en in de handel gebracht.

De kwalificatie van een bepaling, volgens welke de betrokken produkten enkel in de handel mogen worden gebracht, nadat zij vooraf zijn goedgekeurd volgens een bij een administratieve regeling vast te stellen procedure, hangt af van de rechtsgevolgen van deze bepaling naar nationaal recht. Creëert een dergelijke bepaling, volgens het nationale recht, enkel een bevoegdheid om administratieve regelingen vast te stellen die voor de betrokkenen dwingende voorschriften bevatten, zodat de bepaling op zich voor particulieren geen enkel rechtsgevolg heeft, dan vormt zij geen technisch voorschrift in de zin van de richtlijn. Verplicht de bepaling de betrokken ondernemingen echter om vooraf een goedkeuring voor hun apparatuur aan te vragen, dan moet zij worden aangemerkt als een technisch voorschrift, zelfs al is de voorziene administratieve regeling niet vastgesteld.

3. De artikelen 8 en 9 van richtlijn 83/189 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften, op grond waarvan de Lid-Staten de Commissie mededeling moeten doen van alle onder de richtlijn vallende ontwerpen van technische voorschriften en, behoudens in bijzonder spoedeisende gevallen, de vaststelling en de toepassing ervan gedurende bepaalde periodes moeten uitstellen, moeten aldus worden uitgelegd, dat particulieren zich daarop kunnen beroepen voor de nationale rechter, die een nationaal technisch voorschrift waarvan niet overeenkomstig de richtlijn kennis is gegeven, buiten toepassing dient te laten.

Omdat deze bepalingen voor de Lid-Staten een nauwkeurige verplichting meebrengen om vóór de vaststelling van de ontwerpen hiervan mededeling te doen, zijn zij in de eerste plaats, wat hun inhoud betreft, onvoorwaardelijk en voldoende nauwkeurig. In de tweede plaats kan een zodanige uitlegging van de richtlijn, dat het verzuim van de kennisgevingsplicht een schending van een wezenlijk vormvoorschrift is, die de niet-toepasselijkheid van de betrokken technische voorschriften op particulieren tot gevolg heeft, de doeltreffendheid van de preventieve communautaire controle waarborgen, die de richtlijn heeft ingevoerd om de bescherming van het vrije goederenverkeer te verzekeren, die zij zich tot doel heeft gesteld.

4. Artikel 30 van het Verdrag verzet zich niet tegen een nationale bepaling, volgens welke niemand een beveiligingsonderneming mag exploiteren zonder door de minister te zijn erkend. Aangezien een dergelijke bepaling een voorwaarde stelt voor de vestiging van een onderneming en de uitoefening van haar activiteiten als beveiligingsonderneming, valt zij niet binnen de werkingssfeer van artikel 30.