Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Beroep tot nietigverklaring – Natuurlijke of rechtspersonen – Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken

(Art. 230, vierde alinea, EG; richtlijn 92/43 van de Raad; beschikking 2004/798 van de Commissie)

2. Europese Gemeenschappen – Rechterlijk toezicht op wettigheid van handelingen van instellingen

(Art. 230, vierde alinea, EG, 234 EG en 241 EG)

3. Beroep tot nietigverklaring – Natuurlijke of rechtspersonen – Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken

(Art. 230, vierde alinea, EG; richtlijn 92/43 van de Raad; beschikking 2004/798 van de Commissie)

Samenvatting

1. Van rechtstreekse geraaktheid van de verzoeker, een voorwaarde voor de ontvankelijkheid van een beroep tot nietigverklaring in de zin van artikel 230, vierde alinea, EG, is slechts sprake wanneer de bestreden communautaire maatregel rechtstreeks gevolgen heeft voor zijn rechtspositie en aan de adressaat die met de uitvoering ervan is belast, geen beoordelingsbevoegdheid overlaat, omdat die uitvoering zuiver automatisch is en uit de communautaire regeling alleen voortvloeit, zonder dat daarvoor nadere regels moeten worden toegepast.

Vastgoedeigenaren worden niet rechtstreeks geraakt door beschikking 2004/798 tot vaststelling, op grond van richtlijn 92/43 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats, van de lijst van gebieden van communautair belang voor de continentale biogeografische regio. De beschermingsregeling van artikel 6, leden 2, 3 en 4, van de richtlijn, waaraan de bestreden beschikking de percelen van verzoekers onderwerpt, heeft namelijk geen rechtstreekse gevolgen voor hun rechtspositie.

Dienaangaande bepaalt artikel 4, lid 5, van de richtlijn weliswaar dat zodra een gebied op de in lid 2, derde alinea, van dit artikel bedoelde lijst is geplaatst, voor dat gebied de bepalingen van artikel 6, leden 2, 3 en 4, van deze richtlijn gelden, maar deze laatste bepalingen laten aan de nationale autoriteiten een beoordelingsbevoegdheid over. Daaruit volgt dat de opneming van een gebied in de lijst van gebieden van communautair belang geen nauwkeurige indicatie geeft van de maatregelen die de nationale autoriteiten overeenkomstig de bepalingen van de richtlijn zullen nemen.

Ten slotte, gesteld dat ernstige economische gevolgen alsook juridische nadelen, namelijk hogere administratiekosten en waardevermindering van het vastgoed van verzoekers het rechtstreekse gevolg van deze beschikking zijn, betreffen deze gevolgen niet de rechtspositie, maar alleen de feitelijke situatie van deze vastgoedeigenaren, en kunnen verzoekers dus niet worden geacht wegens deze gevolgen rechtstreeks te worden geraakt.

(cf. punten 35, 38, 46-47)

2. Het Verdrag heeft in de artikelen 230 EG en 241 EG enerzijds en artikel 234 EG anderzijds een volledig stelsel van rechtsmiddelen en procedures voor het toezicht op de wettigheid van de handelingen van de instellingen in het leven geroepen, dat aan de gemeenschapsrechter is opgedragen. In dit stelsel kunnen natuurlijke of rechtspersonen die wegens de ontvankelijkheidsvoorwaarden van artikel 230, vierde alinea, EG geen rechtstreeks beroep kunnen instellen tegen gemeenschapshandelingen van algemene strekking, naargelang van het geval de ongeldigheid van dergelijke handelingen inroepen, hetzij incidenteel voor de gemeenschapsrechter krachtens artikel 241 EG, hetzij voor de nationale rechter, die weliswaar niet bevoegd is om zelf de ongeldigheid van die handelingen vast te stellen, maar daarover prejudiciële vragen kan stellen aan het Hof.

(cf. punt 49)

3. Beschikking 2004/798 tot vaststelling, op grond van richtlijn 92/43 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats, van de lijst van gebieden van communautair belang voor de continentale biogeografische regio, die delen van het Oostenrijkse grondgebied aanwijst als gebieden van communautair belang, raakt de gemeenten op het grondgebied waarvan deze gebieden zich bevinden, niet individueel.

Ook al waren die gemeenten bevoegd voor de uitvoering van de richtlijn, zou die bevoegdheid hen namelijk hoe dan ook niet kunnen individualiseren in de zin van artikel 230, vierde alinea, EG, aangezien enerzijds hun rechtspositie in dit opzicht niet verschilt van die van elke andere nationale autoriteit die verantwoordelijk is voor de uitvoering van de richtlijn en in het bijzonder van haar artikel 6, leden 2, 3 en 4, en anderzijds, gelet op de algemene en abstracte aard van de bepaling van de in de beschikking aangewezen gebieden, de invloed die de uit de richtlijn voortvloeiende verplichtingen kunnen hebben op de uitoefening van de bevoegdheid van die gemeenten inzake ruimtelijke ordening en bescherming van het grondgebied, niet anders is dan bij alle gemeenten op het grondgebied waarvan zich een in de beschikking aangewezen gebied bevindt.

Het algemene belang dat een regionaal of lokaal bestuurslichaam, als bevoegde instantie voor de economische en sociale vraagstukken op haar grondgebied, erbij kan hebben om een voor de economische welvaart van dit gebied gunstig resultaat te bereiken, kan op zich niet volstaan om het als in de zin van artikel 230, vierde alinea, van het Verdrag geraakt te beschouwen door handelingen van algemene strekking.

(cf. punten 61‑64, 72)