Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Ambtenaren - Beroep - Verwerende partij - Beroep, ingesteld door van echt gescheiden echtgenoot van gepensioneerd ambtenaar van Parlement - Voorafgaande vraag van betrokkene aan Commissie betreffende toepassing van de Regeling inzake de ziektekostenverzekering van de ambtenaren van de Gemeenschappen - Gedrag van Commissie waardoor bij betrokkene onduidelijkheid wordt gecreëerd ten aanzien van vraag, welke instelling bevoegd is - Ontvankelijkheid van beroep

(Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91)

2 Ambtenaren - Beroep - Voorafgaande administratieve klacht - Identiteit van voorwerp en grond - Middelen en argumenten niet vermeld in doch nauw aansluitend bij klacht - Ontvankelijkheid

(Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91)

3 Ambtenaren - Zorgplicht van administratie - Grenzen - Uitlegging van statutaire bepaling in strijd met tekst ervan - Ontoelaatbaarheid

4 Ambtenaren - Sociale zekerheid - Ziektekostenverzekering - Van echt gescheiden echtgenoot van gepensioneerd ambtenaar van de Gemeenschappen, die niet hoedanigheid heeft van werknemer die beroepswerkzaamheid verricht - Overbrenging van woonplaats van betrokkene naar land van oorsprong - Dekking door nationale ziektekostenverzekering van land van oorsprong als gevolg van toepassing van bepalingen inzake vrij verkeer van personen - Uitsluiting - Toepassing van statutaire bepalingen en van nationale wettelijke regeling van land van oorsprong

(EG-Verdrag, art. 8 A; Ambtenarenstatuut, art. 72, lid 1; richtlijnen 90/364 en 90/365 van de Raad)

5 Ambtenaren - Sociale zekerheid - Ziektekostenverzekering - Voormalige leden van instellingen - Recht op uitkeringen - Voorwaarden - Regeling die verschilt van die welke van toepassing is op ambtenaren - Gelijke behandeling - Schending - Geen

(Verordeningen van de Raad nr. 422/67, nr. 5/67, art. 11, en nr. 2290/77, art. 12, beide zoals gewijzigd bij verordening nr. 2426/91)

6 Ambtenaren - Sociale zekerheid - Ziektekostenverzekering - Sociaal recht van publieke aard - Personele werkingssfeer - Vaststelling door gemeenschapswetgever - Gevolgen voor aansluiting bij gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering van beslissing van nationale rechterlijke instantie waarbij echtscheiding van ambtenaar is uitgesproken en verdeling van pensioenrechten is gelast - Geen

(Ambtenarenstatuut, art. 77, 78, 79, 80, 81 en 81 bis)

Samenvatting

7 Het beroep tot nietigverklaring dat is ingesteld door de van echt gescheiden echtgenoot van een gepensioneerd ambtenaar van het Parlement, die zich geconfronteerd zag met een handeling die de Commissie hem heeft doen toekomen naar aanleiding van een bij het tot aanstelling bevoegd gezag van deze instelling ingediend verzoek, en waarin de Commissie zich niet beroept op haar onbevoegdheid ter zake, waardoor bij de betrokkene onduidelijkheid is gecreëerd, is ontvankelijk. Wanneer immers een beroep tegen een handeling die is vastgesteld in het kader van de Regeling inzake de ziektekostenverzekering van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen, waar de rol van de Commissie bij het beheer van het gemeenschappelijk stelsel bijzonder belangrijk is, niet-ontvankelijk werd verklaard, zou die handeling aan elke rechterlijke toetsing worden onttrokken en zou de betrokkene verplicht worden om, teneinde zijn recht op toegang tot de rechter te kunnen uitoefenen, een nieuw verzoek in te dienen bij het Parlement.

8 In beroepen van ambtenaren moeten de voor de gemeenschapsrechter geformuleerde conclusies hetzelfde voorwerp hebben als die welke in de voorafgaande administratieve klacht zijn geformuleerd, en kunnen zij slechts bezwaren bevatten die op dezelfde grond berusten als de in de klacht aangevoerde bezwaren, ook al kunnen deze bezwaren in het stadium van het beroep worden gepreciseerd door middelen en argumenten die niet noodzakelijk in de klacht voorkomen, maar er wel nauw bij aansluiten.

9 In het kader van haar zorgplicht kan de administratie aan een gemeenschapsbepaling geen uitlegging geven die in strijd is met de nauwkeurige termen van deze bepaling.

10 Het probleem van de nationale ziektekostendekking die de van echt gescheiden echtgenoot van een gepensioneerd ambtenaar van de Gemeenschappen, die niet de hoedanigheid heeft van werknemer die een beroepswerkzaamheid verricht in de zin van, onder meer, de richtlijnen 90/364 en 90/365, nodig heeft om zich daadwerkelijk in zijn land van herkomst te kunnen vestigen, kan niet in verband worden gebracht met het beginsel van vrij verkeer, zoals dit is neergelegd in het Verdrag en tot uitvoering is gebracht door het afgeleide recht. Nu de sociale-zekerheidsstelsels in de Gemeenschap niet zijn geharmoniseerd, wordt deze kwestie uitsluitend beheerst door, enerzijds, de relevante bepalingen van het Statuut, inzonderheid artikel 72, lid 1, ervan, en, anderzijds, de toepasselijke wettelijke regeling van het land van oorsprong.

Het in artikel 8 A van het Verdrag bedoelde recht op vrij verkeer in de Gemeenschap is immers onderworpen aan de beperkingen en voorwaarden die zijn vastgesteld bij, onder meer, het afgeleide recht. Uit de bepalingen van het afgeleide recht die betrekking hebben op de uitoefening van het verblijfsrecht, inzonderheid uit de richtlijnen 90/364 en 90/365, blijkt duidelijk, dat voor personen die niet de hoedanigheid hebben van werknemer die een beroepswerkzaamheid verricht, die uitoefening het bestaan van een ziektekostenverzekering in het gastland onderstelt.

In het geval van dergelijke personen is het bestaan van een ziektekostenverzekering in het gastland bijgevolg een door het afgeleide gemeenschapsrecht gestelde voorwaarde voor de uitoefening van het recht op vrij verkeer, en niet een consequentie van dit recht.

11 Er is sprake van schending van het beginsel van gelijke behandeling, wanneer twee categorieën van personen waarvan de rechtspositie en de feitelijke situatie niet wezenlijk verschillen, verschillend worden behandeld, of wanneer verschillende situaties gelijk worden behandeld.

Verordening nr. 2426/91 is niet in strijd met het beginsel van gelijke behandeling voor zover zij, in afwijking van de behandeling die de van echt gescheiden echtgenoot van een gepensioneerd ambtenaar van de Gemeenschappen ten deel valt, de personen waarop zij betrekking heeft, de mogelijk biedt om, wanneer zij hun ambt hebben neergelegd, onder bepaalde voorwaarden de dekking van het gemeenschappelijk stelsel te blijven genieten. Immers, als gevolg van de aan hun mandaat verbonden voorwaarden is de band die de in genoemde verordening bedoelde personen met de Gemeenschap hebben, anders dan bij de ambtenaren het geval is, in de tijd beperkt. Ingeval die personen na afloop van hun mandaatsperiode niet een andere beroepswerkzaamheid gaan verrichten op grond waarvan zij door een openbare ziektekostenverzekering kunnen worden gedekt, kunnen zij ingevolge de nieuwe redactie van artikel 11 van verordening nr. 422/67/EEG, nr. 5/67/Euratom, respectievelijk artikel 12 van verordening nr. 2290/77, zoals deze is komen te luiden als gevolg van artikel 1 van verordening nr. 2426/91, aanspraak blijven maken op de dekking van het gemeenschappelijk stelsel. Met dit voorrecht wordt beoogd, de nadelen te verzachten die de betrokkenen ondervinden van het feit dat zij wegens hun mandaat bij de gemeenschapsinstellingen hun eerdere beroepswerkzaamheid hebben afgebroken.

12 Daar het recht op de dekking van het gemeenschappelijk stelsel een sociaal recht van publieke aard is, behoort de vaststelling van de werkingssfeer van dit recht tot de bevoegdheid van de gemeenschapswetgever.

Een beslissing van een rechterlijke instantie van een Lid-Staat, die is gegeven krachtens een nationale wettelijke regeling op het gebied van echtscheiding en waarbij een verdeling van de pensioenrechten is gelast, heeft als zodanig geen gevolgen voor de aansluiting bij een stelsel van ziektekostenverzekering, aangezien zij enkel betrekking heeft op de pensioenrechten.