27.

Volgens Kattner is er onvoldoende solidariteit in het Duitse stelsel om de kwalificatie van de Berufsgenossenschaften als ondernemingen in de zin van de artikelen 81 EG e.v. uit te sluiten. Dienaangaande merkt Kattner in de eerste plaats op dat overeenkomstig het arrest Cisal het sociale doel van een verzekeringsstelsel wordt bevestigd doordat de prestaties worden toegekend ook al werden de bijdragen niet betaald. Het sociale doel van een verzekeringsstelsel is evenwel op zichzelf niet afdoende om uit te sluiten dat de betrokken activiteit een economische activiteit is. Volgens Kattner is de factor solidariteit niet beslissend wanneer er geen cijfers zijn over de omvang van dergelijke onbetaalde bijdragen. Bovendien kunnen dergelijke onbetaalde bijdragen worden nagevorderd. In de tweede plaats, aldus Kattner, worden bijdragen overeenkomstig § 157 SGB VII grotendeels berekend op basis van het reëel ongevalsrisico in plaats van op basis van algemene criteria. In de derde plaats is er volgens Kattner, anders dan in de zaak Cisal — waarin het bedrag van de prestaties door de Italiaanse wet was vastgesteld en deze prestaties ongeacht de betaalde bijdragen en de financiële opbrengst van de investeringen van de Berufsgenossenschaft werden betaald — geen risico dat prestaties worden betaald die niet zijn gedekt door bijdragen, aangezien de bijdragen krachtens § 152, lid 1, SGB VII door omslag worden bepaald na het kalenderjaar waarin de aanspraak op de bijdragen in beginsel ontstond. In de vierde plaats merkt Kattner op dat in de zaak Cisal het ontbreken van een rechtstreeks verband tussen de betaalde bijdragen en de verleende prestaties een sleutelrol speelde ter bepaling of er sprake was van solidariteit. Wat het verband tussen de bijdragen en de prestaties naar Duits recht betreft, stelt Kattner dat het Duitse recht niet voorziet in een vrijstelling van de bijdrageplicht wanneer het loon onder een bepaald niveau ligt. Overeenkomstig § 161 SGB VII kunnen Berufsgenossenschaften bovendien een uniforme minimumbijdrage innen. De meeste Berufsgenossenschaften hebben gebruik gemaakt van deze mogelijkheid waardoor zij de minimumbijdragen en -prestaties kunnen synchroniseren. Bovendien kan een maximumbijdrage voortvloeien uit het feit dat bij de berekening van de bijdrage met name rekening wordt gehouden met het bij de wet vastgestelde jaarlijkse maximumloon. Daarmee wordt evenwel ook rekening gehouden bij de berekening van de prestaties, zodat bijdragen en prestaties onderling evenredig zijn. In de vijfde plaats houdt het solidariteitsbeginsel volgens Kattner in dat ondernemingen met een hoog ongevalsrisico worden gefinancierd door die met een gering risico. Kattner stelt evenwel dat de Duitse voorschriften inzake risicocompensatie alleen de handhaving van het stelsel en niet de solidariteit garanderen. Kattner merkt op dat het risico eerst binnen dezelfde risicoklasse wordt gecompenseerd en dat compensaties tussen de verschillende takken van dezelfde Berufsgenossenschaft of tussen dergelijke verenigingen alleen de handhaving van het stelsel beogen. In de zesde plaats, aldus Kattner, is het door de mogelijkheid oude en nieuwe lasten te scheiden niet noodzakelijk de verplichte verzekering in stand te houden om oude lasten te dekken waarvan het belang na verloop van tijd zal verminderen.