ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met het oudere merk — Beoordelingscriteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 31‑35)
De administratieve klacht en de uitdrukkelijke of stilzwijgende afwijzing daarvan vormen een onderdeel van een complexe procedure en zijn slechts een voorwaarde om beroep te kunnen instellen bij de rechter. In deze omstandigheden heeft het beroep, zelfs indien dit formeel tegen de afwijzing van de klacht is gericht, tot gevolg dat bij de rechter beroep wordt ingesteld tegen het bezwarend besluit waartegen de klacht is ingediend, behalve wanneer de afwijzing van de klacht een andere strekking heeft dan die van het besluit waartegen de klacht is ingediend. Het is immers mogelijk dat een uitdrukkelijk besluit tot afwijzing van een klacht, gelet op de inhoud ervan, het door de verzoeker bestreden besluit niet bevestigt. Dit is het geval wanneer het besluit tot afwijzing van de klacht een heronderzoek van de situatie van de verzoeker bevat op basis van nieuwe gegevens rechtens en feitelijk of het oorspronkelijke besluit wijzigt of aanvult. In die gevallen vormt de afwijzing van de klacht een besluit dat is onderworpen aan het toezicht van de rechter, die het in aanmerking neemt bij de beoordeling van de rechtmatigheid van het bestreden besluit of het zelfs beschouwt als een bezwarend besluit dat in de plaats komt van het oorspronkelijke besluit.

De regel van overeenstemming tussen het verzoekschrift en de klacht beoogt te vermijden dat de ambtenaar of functionaris bepaalde of zelfs alle grieven alleen tijdens de contentieuze fase aanvoert met als gevolg dat elke mogelijkheid van buitengerechtelijke regeling van het geschil aanzienlijk wordt verminderd. In die omstandigheden heeft de administratie, daar zij niet in staat is om met de nodige nauwkeurigheid kennis te nemen van de grieven of de wensen van de betrokkene, immers geen enkele mogelijkheid om zijn aanspraken eventueel in te willigen of hem een minnelijke regeling voor te stellen, zodat het geschil niet rechtstreeks voor de rechter wordt gebracht.

Het doel om de betrokkene en de administratie in het precontentieuze stadium de regeling van het geschil mogelijk te maken betekent echter niet dat de ambtenaar in alle omstandigheden het recht heeft om in de precontentieuze fase op te komen tegen elke nieuwe grond die de administratie in het kader van de administratieve fase aanvoert.

(cf. punten 39 en 40)

Referentie:

Hof 23 oktober 1986, Schwiering/Rekenkamer, 142/85, Jurispr. blz. 3177, punt 11

Gerecht 12 maart 1996, Weir/Commissie, T-361/94, JurAmbt. blz. I-A-121 en II-381, punt 27
2.

Gemeenschapsmerk — Afstand, verval en nietigheid — Inschrijving in strijd met artikel 7, lid 1, sub h, van verordening nr. 207/2009 — Beeldmerk European Network Rapid Manufacturing (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, sub h) (cf. punten 64‑70)
1.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met ouder merk — Beoordeling van verwarringsgevaar — Criteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 14, 39)
1.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met het oudere merk — Beoordelingscriteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 58‑60)
3.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Absolute weigeringsgronden — Merken uitsluitend bestaande uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst — Begrip — Merk bestaande uit een woord of een neologisme dat ontstaat uit een combinatie van elementen (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, sub c) (cf. punten 16, 17)
1)

De Europese Commissie wordt ertoe veroordeeld aan ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias de bedragen uit te keren waarvan de betaling is opgeschort op basis van artikel II.28, lid 8, derde alinea, van de algemene voorwaarden die als bijlage zijn gehecht aan de overeenkomst inzake het Persona-project, die is gesloten in het kader van het Zesde kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie, ter bevordering van de totstandbrenging van de Europese onderzoeksruimte en van innovatie (2002-2006), zonder dat die betaling vooruitloopt op de subsidiabiliteit van de door ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias gedeclareerde uitgaven en de tenuitvoerlegging van de bevindingen van het definitieve auditverslag 11-BA134-011 door de Commissie. De uit te keren bedragen moeten binnen de grenzen blijven van het saldo van de financiële bijdrage dat op het ogenblik van de opschorting van de betalingen beschikbaar was en deze bedragen moeten worden vermeerderd met vertragingsrente, die voor elk tijdvak begint te lopen vanaf het verstrijken van de betalingstermijn van 45 dagen na goedkeuring van de overeenkomstige verslagen door de Commissie en uiterlijk 90 dagen na de dag waarop de Commissie deze verslagen heeft ontvangen. Het verhogingspercentage voor de interesten is het percentage dat gold op de eerste dag van de maand waarin de betalingstermijn is verstreken, zoals bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie, reeks C.
4.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten — Soortgelijkheid van betrokken waren of diensten — Beoordelingscriteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punt 31)
1.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met ouder merk — Beoordeling van verwarringsgevaar — Criteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 18-22, 49, 58, 59)
1.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten — Gevaar voor verwarring met ouder merk — Beoordeling van verwarringsgevaar — Criteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 27-29)
Gerechtelijke procedure – Handelingen die in loop van geding bestreden handelingen intrekken en vervangen – In loop van geding ingediend verzoek om aanpassing van conclusies – Termijn voor indienen van dergelijk verzoek – Aanvang – Datum van mededeling van nieuwe handeling aan betrokkenen

Handelingen van de instellingen – Motivering – Verplichting – Omvang – Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran – Bevriezing van tegoeden van personen, entiteiten of lichamen die zich bezighouden met of medewerking verlenen aan nucleaire proliferatie – Besluit dat tot stand is gekomen in context die betrokkene bekend is, zodat hij strekking van hem betreffende maatregel kan begrijpen – Toelaatbaarheid van summiere motivering

(Art. 296 VWEU; besluit 2011/783/GBVB van de Raad, art. 1; verordeningen van de Raad nr. 1245/2011, art. 1, en nr. 267/2012)
79

Hoewel de twee verschillende causaliteitsleren beide aan deze redenering ten grondslag liggen, heeft het Gerecht voor ambtenarenzaken in wezen de leer van de gelijkwaardige causaliteitsvoorwaarden de voorkeur gegeven boven de adequatieleer. Het Gerecht voor ambtenarenzaken heeft in punt 183 van het arrest in eerste aanleg wat betreft het causaal verband tussen het onrechtmatig handelen en de dubbele moord immers geoordeeld dat Livio Missir Mamachi rechtens genoegzaam heeft aangetoond dat de dubbele moord niet zou hebben plaatsgevonden indien de Commissie haar verplichting om haar ambtenaar te beschermen, was nagekomen. Bovendien heeft de Commissie volgens het oordeel van het Gerecht voor ambtenarenzaken in punt 189 van het arrest in eerste aanleg niet aangetoond dat Alessandro Missir Mamachi wegens nalatigheid het causaal verband verbroken heeft, en heeft zij volgens het oordeel in punt 193 van hetzelfde arrest evenmin aangetoond dat een derde een dergelijke breuk heeft veroorzaakt. Ten slotte heeft het Gerecht voor ambtenarenzaken in hetzelfde punt 193 met name geoordeeld dat het niet in overeenstemming is met de in punt 181 van het arrest in eerste aanleg aangehaalde rechtspraak, die erkent dat schade meerdere oorzaken kan hebben, wanneer de aansprakelijkheid van de Commissie aangaande de handeling van een derde geheel kan worden uitgesloten. Deze rechtspraak waarin de leer van de gelijkwaardige causaliteitsvoorwaarden doorklinkt, is in de onderhavige zaak evenwel niet relevant, aangezien zij betrekking heeft op gevallen waarbij eigen gedrag van het slachtoffer de aansprakelijkheid van de instelling beperkte. Ondanks deze onjuiste verwijzing, blijkt de rechtspraak, om de hierboven in punt 70 weergegeven redenen, de leer van de gelijkwaardige causaliteitsvoorwaarden niet volledig uit te sluiten, aangezien wordt erkend dat het aan de rechter is om te beoordelen of onrechtmatig handelen in een ver van de schade verwijderd verband staat. De redenering van het Gerecht voor ambtenarenzaken leidt dus tot de conclusie dat er twee oorzaken zijn die samen hebben geleid tot de dubbele moord, namelijk het feit dat de Commissie haar beveiligingsverplichting niet is nagekomen en het handelen van een derde. Kortom, het Gerecht voor ambtenarenzaken heeft de leer van de gelijkwaardige causaliteitsvoorwaarden toegepast.
54

Anders dan verzoeksters stellen, rust er in het onderhavige geval op het OP overigens geen zwaardere motiveringsplicht op grond dat fouten zijn gemaakt bij de gunningsprocedure, daar het evaluatiecomité wegens die fouten een nieuw gunningsbesluit heeft vastgesteld. Enerzijds staat vast dat de fout die tot de vaststelling van een gecorrigeerd gunningsbesluit heeft geleid, niet betrekking had op de percelen nr. 3 en nr. 4 (zie punt 12 hierboven). Anderzijds heeft de Commissie met betrekking tot perceel nr. 1, waarop die fout betrekking had, verklaard dat het ging om een rekenfout in de formule die is gebruikt om te evalueren welke offerte de beste prijs-kwaliteitverhouding had (zie punt 12 hierboven). Ter terechtzitting heeft de Commissie in antwoord op een vraag van het Gerecht gepreciseerd dat de toegekende punten niet waren gewijzigd, hetgeen wordt bevestigd door het document met het opschrift „Corrigendum to Report of works of the Evaluation Committee evaluating offers submitted in response to the call for tenders No 10340 lot 1” (Corrigendum bij het rapport van het evaluatiecomité betreffende de offertes ingediend in antwoord op de oproep tot inschrijving [AO] 10340, perceel nr. 1), dat aan het dossier is toegevoegd (zie punt 21 hierboven). Deze fout had dus niet betrekking op het aantal punten dat aan de offertes is toegekend bij de evaluatie ervan ten aanzien van de technische gunningscriteria.
128

Ten eerste heeft de Commissie met betrekking tot de aan de AO voorgestelde onredelijke voorwaarden in de overeenkomsten voor BSA- en LLU-toegang in de overwegingen 165 tot en met 295 van het bestreden besluit aangegeven dat TP volgens de toepasselijke regeling gehouden was met de AO die om BSA- of LLU-toegang tot haar netwerk verzochten, overeenkomsten te sluiten die niet minder gunstig waren voor de AO dan de minimumvoorwaarden die in de BSA- en LLU-referentieoffertes waren vastgesteld (zie de punten 11 en 12 hierboven). Ondanks deze verplichting heeft TP standaardovereenkomsten voorgesteld waarvan de voorwaarden niet voldeden aan de minimumvereisten van de relevante referentieoffertes. In dat verband heeft de Commissie in de overeenkomsten voor BSA-toegang 18 soorten bedingen geïdentificeerd die door de praktijken van TP zijn aangetast. Zij heeft die in drie groepen verdeeld: bedingen in de referentieofferte die gunstig waren voor de AO en in de overeenkomsten die TP voorstelde, waren geschrapt; bedingen in de referentieofferte die in de door TP voorgestelde overeenkomsten waren gewijzigd ten nadele van de AO; en bedingen in de referentieofferte voor de vaststelling van bepaalde termijnen die in de door TP voorgestelde overeenkomsten waren gewijzigd ten nadele van de AO. In de overeenkomsten voor LLU-toegang heeft de Commissie tien soorten bedingen geïdentificeerd die door de praktijken van TP zijn aangetast. Zij heeft die in twee groepen verdeeld: bedingen in de referentieofferte die gunstig waren voor de AO en in de door TP voorgestelde overeenkomsten waren geschrapt; en bedingen in de referentieofferte die in de door TP voorgestelde overeenkomsten waren gewijzigd ten nadele van de AO. In de overwegingen 714 tot en met 721 van het bestreden besluit heeft de Commissie onderstreept dat de bewijsmiddelen die tijdens de administratieve procedure waren vergaard, aantoonden dat de bedingen in de referentieoffertes door TP herhaaldelijk en consequent niet in acht werden genomen. Hoewel de referentieoffertes die door de UKE in 2006 (LLU-toegang) en 2008 (BSA-toegang) waren vastgesteld, standaardovereenkomsten bevatten die door TP konden worden gebruikt, heeft TP er pas na ondertekening van de overeenkomst met de UKE op 22 oktober 2009 mee ingestemd ze te gebruiken.
75

Het Koninkrijk België brengt hier in de eerste plaats tegen in dat de verplichting om de BSE-tests uit te voeren niet voortvloeit uit de normale marktomstandigheden, maar uit een overheidsmaatregel. In dit verband verwijst het naar de conclusie van advocaat-generaal Jacobs in de zaak GEMO (C‑126/01, Jurispr., EU:C:2002:273), waarin is uiteengezet dat de term „normaliter” betekent „[o]nder normale voorwaarden, dat wil zeggen op een markt waarop de staat niet intervenieert en die geen gebreken heeft” (conclusie van advocaat-generaal Jacobs in de zaak GEMO, reeds aangehaald, EU:C:2002:273, punt 77). Op basis daarvan betoogt het Koninkrijk België in het onderhavige geval dat de kosten van de verplichte BSE‑tests bij gebreke van een overheidsmaatregel niet als een normale last op het budget van de marktdeelnemers in de rundvleesbranche zouden hebben gedrukt.
36

Verzoeksters stellen in wezen dat inbreuk is gemaakt op hun recht op een eerlijk proces, hun rechten van verdediging en hun recht te worden gehoord op grond dat de Raad willekeurig is voorbijgegaan aan hun beoordeling van de schade voor de periode tussen 2007 en 2009 die zij bij brief van 25 juli 2011 hebben overgelegd. Dat blijkt uit het feit dat in punt 60 van de considerans van de bestreden verordening – volgens verzoeksters ten onrechte – wordt vermeld dat zij hebben gekeken naar de ontwikkeling van de schade tussen 2009 en het eind van het tijdvak van het nieuwe onderzoek (hierna: „TNO”). Naar hun mening kan hun recht om hun standpunt kenbaar te maken niet worden beperkt tot het enkele recht in de gelegenheid te worden gesteld opmerkingen te maken, maar houdt dat recht in dat de Raad ten volle rekening moet houden met de door hen in hun brief van 25 juli 2011 verdedigde stellingen. Bijgevolg heeft de Raad, voor zover hij heeft nagelaten die brief te onderzoeken, niet alleen hun recht op een eerlijk proces, maar ook artikel 11, lid 2, derde alinea, van de basisverordening geschonden.
10

De operationele aspecten van de EU-pilot-procedure zijn aanvankelijk beschreven in de mededeling van de Commissie van 5 september 2007, met als opschrift „Een Europa van resultaten – Toepassing van het gemeenschapsrecht” [COM(2007) 502 definitief]. Meer in het bijzonder bepaalt punt 2.2 van die mededeling, met als opschrift „Betere werkmethoden”: „[...] Zoals thans het geval is, zouden aan de Commissie gerichte verzoeken en klachten betreffende de correcte toepassing van het gemeenschapsrecht worden geregistreerd en zou de ontvangst ervan worden bevestigd [...] Wanneer de feiten of de rechtssituatie in de betrokken lidstaat moeten worden verduidelijkt, zou de zaak aan die lidstaat worden toegezonden [...] de lidstaten [zouden] een korte termijn krijgen om de betrokken burgers of ondernemingen rechtstreeks de nodige toelichting, gegevens en oplossingen te verstrekken en om de Commissie daarvan in kennis te stellen. Wanneer er sprake is van een inbreuk op het gemeenschapsrecht zou van de lidstaten worden verwacht dat zij binnen vastgestelde termijnen het probleem oplossen of een oplossing voorstellen. Wanneer er geen oplossing wordt voorgesteld, zou de Commissie de zaak overnemen en conform de bestaande praktijk verdere stappen ondernemen, waaronder inbreukprocedures [...] De uitkomst van zaken zou worden geregistreerd om rapportage over resultaten en eventuele follow-up mogelijk te maken, met inbegrip van de registratie en instelling van inbreukprocedures. In dergelijke rapporten zouden de omvang, de aard en de ernst van nog onopgeloste problemen in kaart worden gebracht en zou worden aangegeven of er aanvullende specifieke mechanismen voor probleemoplossing of meer sectorgerichte initiatieven vereist zijn. Al deze maatregelen zouden moeten bijdragen tot een vermindering van het aantal inbreukprocedures en tot een doeltreffender beheer ervan. De Commissie stelt voor in 2008 met enkele lidstaten een pilootproject te starten, dat dan na evaluatie van het eerste werkingsjaar zou kunnen worden uitgebreid tot alle lidstaten [...]”
260

In casu blijkt uit het definitieve auditverslag dat verzoekster talrijke en uiteenlopende onregelmatigheden zijn verweten. In het bijzonder is in dit verslag vastgesteld dat van de kosten die verzoekster vergoed wenste te zien geen spoor was in de boekhouding en dat van de documenten inzake de uitvoering van de overeenkomsten geen originelen (of eensluidend verklaarde afschriften, wanneer deze werden aanvaard) te vinden waren. Ook is er in dit verslag op gewezen dat bepaalde kosten waarvan vergoeding werd gevorderd niet daadwerkelijk waren gemaakt en niet overeenstemden met de bewijsstukken in verband met de projecten. Tevens is daarin opgemerkt dat verzoekster – door de aan de Commissie verstrekte financiële documentatie te ondertekenen – de waarachtigheid heeft gegarandeerd van onwaarheden inzake de gedane uitgaven en het daarmee verband houdende bewijs. Daarnaast is in dit verslag eveneens vastgesteld dat onderaanbestedingsovereenkomsten waren gesloten in strijd met de contractuele bepalingen.
Arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 12 september 2012 –

Duscholux Ibérica/BHIM – Duschprodukter i Skandinavien (duschy)

(Zaak T-295/11)

„Gemeenschapsmerk – Oppositieprocedure – Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Gemeenschap – Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk duschy – Ouder gemeenschapsbeeldmerk DUSCHO Harmony – Relatieve weigeringsgrond – Geen verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 – Motiveringsplicht – Artikelen 75 en 76 van verordening nr. 207/2009”

1. Gemeenschapsmerk – Beroepsprocedure – Kamers van beroep – Kwalificatie als bestuur van het Bureau – Recht van partij op eerlijk „proces” – Geen (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 62-64) (cf. punt 21)

2. Gemeenschapsmerk – Procedurevoorschriften – Beslissingen van het Bureau – Eerbiediging van rechten van verdediging – Draagwijdte van beginsel (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 75, tweede volzin) (cf. punten 23-25)

3. Gemeenschapsmerk – Procedurevoorschriften – Ambtshalve onderzoek van feiten – Oppositieprocedure – Onderzoek beperkt tot aangevoerde middelen en ingediende vorderingen (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 76, lid 1) (cf. punten 33-35, 37)

4. Gemeenschapsmerk – Procedurevoorschriften – Motivering van beslissingen – Artikel 75, eerste volzin, van verordening nr. 207/2009 – Zelfde draagwijdte als artikel 296 VWEU (Art. 296 VWEU; verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 75, eerste volzin) (cf. punten 40, 41)

5. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met ouder merk – Beoordeling van verwarringsgevaar – Criteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 49-52, 56, 81)

6. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met ouder merk – Beeldmerken duschy en DUSCHO Harmony (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 53, 54, 78, 79, 82)

7. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten – Overeenstemming van betrokken merken – Beoordelingscriteria – Samengesteld merk (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 57, 58, 61)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 21 maart 2011 (zaak R 662/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Duscholux Ibérica, SA en Duschprodukter i Skandinavien AB

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.
Arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 9 oktober 2012 –

Bial Portela/BHIM – Isdin (ZEBEXIR)

(Zaak T-366/11)

„Gemeenschapsmerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ZEBEXIR – Ouder gemeenschapswoordmerk ZEBINIX – Relatieve weigeringsgronden – Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009”

1. Gemeenschapsmerk – Beroepsprocedure – Beroep voor de Unierechter – Bevoegdheid van het Gerecht – Bevel aan het Bureau – Daarvan uitgesloten (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 65, lid 6) (cf. punt 14)

2. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met ouder merk – Beoordeling van verwarringsgevaar – Criteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 17, 38)

3. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met ouder merk – Woordmerken ZEBEXIR en ZEBINIX (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b) (cf. punten 18, 19, 37, 40)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 6 april 2011 (zaak R 1212/2009-1) inzake een oppositieprocedure tussen Bial-Portela & Cª, SA en Isdin, SA

Dictum

1) De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 6 april 2011 (zaak R 1212/2009-1) wordt vernietigd.

2) Het BHIM draagt zijn eigen kosten alsook die van Bial-Portela & Cª, SA.