ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Arrest van het Hof (Negende kamer) van 11 juni 2020 [verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD) — Portugal] — Vodafone Portugal — Comunicações Pessoais, S.A./Autoridade Tributária e Aduaneira

(Zaak C-43/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 2, lid 1, onder c) - Werkingssfeer - Belastbare handelingen - Dienst die onder bezwarende titel wordt verricht - Compensatiebedrag dat wordt betaald wanneer klanten de minimumcontractduur niet naleven - Kwalificatie)

(2020/C 271/14)

Procestaal: Portugees

Verwijzende rechter

Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Vodafone Portugal — Comunicações Pessoais, S.A.

Verwerende partij: Autoridade Tributária e Aduaneira

Dictum

Artikel 2, lid 1, onder c), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat als vergoeding voor een dienst die onder bezwarende titel wordt verricht in de zin van deze bepaling, moeten worden aangemerkt de bedragen die een marktdeelnemer ontvangt wanneer een dienstenovereenkomst op grond waarvan een klant in ruil voor gunstige commerciële voorwaarden een minimumcontractduur moet naleven, om aan die klant te wijten redenen voortijdig wordt beëindigd.

(1) PB C 139 van 15.4.2019.
Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 25 juni 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf — Duitsland) — Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband e.V. / Deutsche Apotheker- und Ärztebank eG

(Zaak C-380/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Consumentenbescherming - Richtlijn 2013/11/EU - Alternatieve geschillenbeslechting - Artikel 13, leden 1 en 2 - Verplichte informatie - Toegankelijkheid van informatie)

(2020/C 279/16)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberlandesgericht Düsseldorf

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband e.V.

Verwerende partij: Deutsche Apotheker- und Ärztebank eG

Dictum

Artikel 13, leden 1 en 2, van richtlijn 2013/11/EU van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 betreffende alternatieve beslechting van consumentengeschillen en tot wijziging van verordening (EG) nr. 2006/2004 en richtlijn 2009/22/EG (richtlijn ADR consumenten) moet aldus worden uitgelegd dat een ondernemer die op zijn website toegang verleent tot de algemene voorwaarden van verkoop- of dienstenovereenkomsten, maar die via die website geen consumentenovereenkomsten afsluit, verplicht is om in die algemene voorwaarden informatie op te nemen over de entiteit of de entiteiten voor alternatieve geschillenbeslechting waaronder die ondernemer valt wanneer laatstbedoelde zich ertoe verbindt of verplicht is gebruik te maken van die entiteit of entiteiten voor de beslechting van geschillen met consumenten. In dit verband is het niet voldoende dat die ondernemer hetzij deze informatie in andere op die website toegankelijke documenten of in andere tabbladen van die website vermeldt hetzij de consument deze informatie via een afzonderlijk document verstrekt bij het sluiten van de overeenkomst waarop deze algemene voorwaarden van toepassing zijn.

(1) PB C 288 van 26.8.2019.
2)

Artikel 2, punten 3 en 4, en artikel 16, onder c), van richtlijn 2011/83 moeten aldus worden uitgelegd dat een overeenkomst tussen een architect en een consument krachtens welke de architect zich ertoe verbindt voor de consument, volgens diens instructies en wensen, een ontwerp op te stellen van een te bouwen eengezinswoning en binnen dit kader plannen te maken, geen overeenkomst betreffende de levering van volgens de specificaties van de consument vervaardigde goederen of goederen die duidelijk voor een specifieke persoon bestemd zijn vormt, in de zin van laatstgenoemde bepaling.
3)

Het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (AESA) draagt zijn eigen kosten in verband met de procedure in eerste aanleg in zaak T-817/17 en de procedure in hogere voorziening alsmede de kosten die Boudewijn Schokker in verband met diezelfde procedures heeft gemaakt.
C 222/15

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 2 april 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Milano — Italië) — Condominio di Milano, via Meda / Eurothermo SpA

(Zaak C-329/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Bescherming van de consument - Richtlijn 93/13/EEG - Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten - Artikel 1, lid 1 - Artikel 2, onder b) - Begrip “consument” - Vereniging van mede-eigenaars van een gebouw)

(2020/C 222/17)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale di Milano

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Condominio di Milano, via Meda

Verwerende partij: Eurothermo SpA

Dictum

Artikel 1, lid 1, en artikel 2, onder b), van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen nationale rechtspraak waarin de wettelijke regeling ter omzetting van deze richtlijn in nationaal recht op zodanige wijze wordt uitgelegd dat de daarin vervatte regels ter bescherming van consumenten tevens van toepassing zijn op een overeenkomst tussen een rechtssubject als de condominio in het Italiaanse recht en een verkoper, hoewel een dergelijk rechtssubject niet binnen de werkingssfeer van die richtlijn valt.

(1) PB C 288 van 26.8.2019.
1)

Door nieuwe vereenvoudigingsmaatregelen te nemen ter verlenging van het nultarief en de uitzondering op de normale registratievereisten voor belasting over de toegevoegde waarde, die waren vastgesteld bij de Value Added Tax (Terminal Markets) Order 1973 [decreet van 1973 betreffende de belasting over de toegevoegde waarde (termijnmarkten)], zoals gewijzigd bij de Value Added Tax (Terminal Markets) (Amendment) Order 1975 [wijzigingsdecreet van 1975 betreffende de belasting over de toegevoegde waarde (termijnmarkten)], zonder een verzoek bij de Europese Commissie in te dienen om de machtiging van de Raad van de Europese Unie te verkrijgen, is het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de verplichtingen niet nagekomen die op deze lidstaat rustten krachtens artikel 395, lid 2, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde.
C 68/15

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 19 december 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Trnave - Slowakije) – RN/Home Credit Slovakia a.s.

(Zaak C-290/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Consumentenbescherming - Richtlijn 2008/48/EG - Consumentenkredietovereenkomsten - Artikel 10, lid 2 - In de kredietovereenkomsten te vermelden informatie - Jaarlijks kostenpercentage - Geen vermelding van een specifiek percentage voor dit kostenpercentage - Kostenpercentage dat is uitgedrukt als een bereik tussen 21,5 % en 22,4 %)

(2020/C 68/13)

Procestaal: Slowaaks

Verwijzende rechter

Krajský súd v Trnave

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: RN

Verwerende partij: Home Credit Slovakia a.s.

Dictum

Artikel 10, lid 2, onder g), van richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad, zoals gewijzigd bij richtlijn 2011/90/EU van de Commissie van 14 november 2011, moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat in een consumentenkredietovereenkomst het jaarlijks kostenpercentage niet wordt uitgedrukt in één enkel percentage, maar in de vorm van een bereik tussen een minimum- en een maximumpercentage.

(1) PB C 213 van 24.6.2019.
2)

Verordening nr. 883/2004, zoals gewijzigd bij verordening nr. 456/2012, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen een situatie waarin een persoon die niet langer is aangesloten bij het socialezekerheidsstelsel van zijn lidstaat van herkomst nadat hij daar zijn beroepsactiviteit heeft beëindigd en zijn woonplaats heeft verplaatst naar een andere lidstaat, waar hij heeft gewerkt en het merendeel van de tijdvakken van verzekering heeft vervuld, door het bevoegde orgaan van zijn lidstaat van herkomst de toekenning van een uitkering als de in het hoofdgeding aan de orde zijnde revalidatie-uitkering wordt geweigerd, aangezien deze persoon niet is onderworpen aan de wetgeving van zijn lidstaat van herkomst, maar aan die van de lidstaat van zijn woonplaats.
Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 november 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad - Bulgarije) – Strafzaak tegen DK

(Zaak C-653/19 PPU) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Prejudiciële spoedprocedure - Justitiële samenwerking in strafzaken - Richtlijn (EU) 2016/343 - Versterking van bepaalde aspecten van het vermoeden van onschuld en van het recht om in strafprocedures bij de terechtzitting aanwezig te zijn - Artikel 6 - Bewijslast - Voortzetting van de voorlopige hechtenis van een beklaagde)

(2020/C 36/19)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Spetsializiran nakazatelen sad

Partij in de strafzaak

DK

in tegenwoordigheid van: Spetsializirana prokuratura

Dictum

Artikel 6 van richtlijn (EU) 2016/343 van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2016 betreffende de versterking van bepaalde aspecten van het vermoeden van onschuld en van het recht om in strafprocedures bij de terechtzitting aanwezig te zijn, alsmede de artikelen 6 en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn niet van toepassing op een nationale wettelijke regeling die aan de invrijheidstelling van een persoon die in voorlopige hechtenis is geplaatst de voorwaarde stelt dat deze persoon aantoont dat er sprake is van nieuwe omstandigheden die deze invrijheidstelling rechtvaardigen.

(1) PB C 399 van 25.11.2019.
Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio — Italië) — Federazione nazionale delle imprese elettrotecniche ed elettroniche (Anie), e.a., (C-798/18), Athesia Energy Srl e.a. (C-799/18) / Ministero dello Sviluppo Economico, Gestore dei servizi energetici (GSE) SpA

(Gevoegde zaken C-798/18 en C-799/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Milieu - Artikelen 16 en 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Beginselen van rechtszekerheid en bescherming van het gewettigd vertrouwen - Verdrag inzake het Energiehandvest - Artikel 10 - Toepasselijkheid - Richtlijn 2009/28/EG - Artikel 3, lid 3, onder a) - Bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen - Opwekken van elektriciteit met installaties voor fotovoltaïsche zonne-energie - Wijziging van een steunregeling)

(2021/C 217/02)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Federazione nazionale delle imprese elettrotecniche ed elettroniche (Anie), e.a. (C-798/18), Athesia Energy Srl e.a. (C-799/18)

Verwerende partijen: Ministero dello Sviluppo Economico, Gestore dei servizi energetici (GSE) SpA

in tegenwoordigheid van: Elettricità Futura Unione delle imprese elettriche italiane, Confederazione generale dell’agricoltura italiana — Confagricoltura

Dictum

Onder voorbehoud van de door de verwijzende rechter te verrichten verificaties, waarbij met alle relevante gegevens rekening moet worden gehouden, dienen artikel 3, lid 3, onder a), van richtlijn 2009/28/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen en houdende wijziging en intrekking van richtlijn 2001/77/EG en richtlijn 2003/30/EG en de artikelen 16 en 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, gelezen in het licht van de beginselen van rechtszekerheid en bescherming van het gewettigd vertrouwen, aldus te worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling die voorziet in een vermindering of uitstel van betaling van de stimuleringsbedragen voor door fotovoltaïsche zonne-installaties opgewekte energie die bij eerdere bestuursbesluiten zijn toegekend en door ad-hocovereenkomsten tussen de exploitanten van deze installaties en een overheidsbedrijf zijn bevestigd, wanneer deze regeling betrekking heeft op stimuleringsbedragen waarin reeds is voorzien maar die nog niet verschuldigd zijn.

(1) PB C 122 van 1.4.2019.
Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 9 september 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Oostenrijk) — Adler Real Estate AG, Petrus Advisers LLP, GM/Finanzmarktaufsichtsbehörde (FMA)

(Zaak C-605/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Effecten die tot de handel op een in een lidstaat gelegen of werkzame gereglementeerde markt zijn toegelaten - Transparantieplicht - Kennisgeving van “belangrijke deelnemingen” in het kapitaal van vennootschappen door “in onderling overleg handelende rechtssubjecten” - Richtlijn 2004/109/EG - Artikel 3, lid 1 bis, vierde alinea - Begrip “strengere vereisten” - Richtlijn 2004/25/EG - “Toezicht” door een overeenkomstig artikel 4 van deze richtlijn aangewezen autoriteit)

(2021/C 462/04)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesverwaltungsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Adler Real Estate AG, Petrus Advisers LLP, GM

Verwerende partij: Finanzmarktaufsichtsbehörde (FMA)

Dictum

Artikel 3, lid 1 bis, vierde alinea, onder iii), van richtlijn 2004/109/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 2004 betreffende de transparantievereisten die gelden voor informatie over uitgevende instellingen waarvan effecten tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten en tot wijziging van richtlijn 2001/34/EG, zoals gewijzigd bij richtlijn 2013/50/EU van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2013, moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling zich verzet tegen een regeling van een lidstaat waarbij aan aandeelhouders, natuurlijke personen of juridische entiteiten als bedoeld in artikel 10 of 13 van richtlijn 2004/109, zoals gewijzigd bij richtlijn 2013/50, vereisten betreffende kennisgeving van belangrijke deelnemingen worden opgelegd die strenger zijn in de zin van die vierde alinea dan de vereisten waarin richtlijn 2004/109, zoals gewijzigd bij richtlijn 2013/50, voorziet en die voortvloeien uit wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die zijn vastgesteld voor met name openbare overnamebiedingen, zonder dat aan een overeenkomstig artikel 4 van richtlijn 2004/25/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende het openbaar overnamebod aangewezen autoriteit van die lidstaat de bevoegdheid is verleend om op de naleving van dergelijke vereisten toe te zien.

(1) PB C 445 van 10.12.2018.
Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 26 november 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Högsta förvaltningsdomstol — Zweden) — Skatteverket / Sögård Fastigheter AB

(Zaak C-787/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Nationale wettelijke regeling die voorziet in de herziening van de aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde (btw) door een andere belastingplichtige dan die welke oorspronkelijk de aftrek heeft toegepast - Verkoop, door een vennootschap aan particulieren, van een onroerend goed dat is verhuurd door die vennootschap en door de vennootschap die voordien eigenaar van dat goed was - Einde van de btw-plichtigheid bij de verkoop van het onroerend goed aan particulieren)

(2021/C 35/03)

Procestaal: Zweeds

Verwijzende rechter

Högsta förvaltningsdomstolen

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Skatteverket

Verwerende partij: Sögård Fastigheter AB

Dictum

Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een nationale wettelijke regeling die op de grondslag van artikel 188, lid 2, van die richtlijn bepaalt dat de overdrager van een onroerend goed niet gehouden is om over te gaan tot herziening van een aftrek van voorbelasting wanneer de verkrijger dit goed slechts zal gebruiken voor handelingen waarvoor recht op aftrek bestaat, maar die tevens de verkrijger de verplichting oplegt om die aftrek voor de resterende duur van de herzieningsperiode te herzien wanneer hij het onroerend goed op zijn beurt overdraagt aan een derde die het niet voor dergelijke handelingen zal gebruiken.

(1) PB C 72 van 25.2.2019.
Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 28 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale amministrativo regionale per il Lazio — Italië) — Pegaso Srl Servizi Fiduciari, Sistemi di Sicurezza Srl, YW / Poste Tutela SpA

(Zaak C-521/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten - Richtlijn 2014/25/EU - Artikel 13 - Activiteiten betreffende postdiensten - Aanbestedende instanties - Overheidsondernemingen - Ontvankelijkheid)

(2020/C 433/04)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale amministrativo regionale per il Lazio

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Pegaso Srl Servizi Fiduciari, Sistemi di Sicurezza Srl, YW

Verwerende partij: Poste Tutela SpA

in tegenwoordigheid van: Poste Italiane SpA, Services Group

Dictum

Artikel 13, lid 1, van richtlijn 2004/25/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten en houdende intrekking van richtlijn 2004/17/EG moet aldus worden uitgelegd dat het van toepassing is op activiteiten die bestaan in het verrichten van portiers-, receptie- en toegangscontrolediensten in de vestigingen van de aanbieders van postdiensten wanneer dergelijke activiteiten verband houden met de activiteit die tot de postsector behoort, in die zin dat zij daadwerkelijk dienen voor de uitoefening van die activiteit doordat zij het mogelijk maken dat die activiteit, gelet op de normale voorwaarden voor de uitoefening ervan, naar behoren kan worden verricht.

(1) PB C 436 van 3.12.2018.
C 297/6

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 juli 2020 — Nexans France SAS, Nexans SA / Europese Commissie

(Zaak C-606/18 P) (1)

(Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese markt voor ondergrondse en onderzeese stroomkabels - Marktverdeling in verband met projecten - Verordening (EG) nr. 1/2003 - Artikel 20 - Inspectiebevoegdheden van de Europese Commissie in mededingingsprocedures - Bevoegdheid om zonder voorafgaand onderzoek gegevens te kopiëren en deze vervolgens te onderzoeken in de kantoren van de Commissie - Geldboeten - Volledige rechtsmacht)

(2020/C 297/08)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirantes: Nexans France SAS, Nexans SA (vertegenwoordigers: G. Forwood, avocate, M. Powell en A. Rogers, Solicitors)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Giolito, P. Rossi, C. Sjödin en F. Castilla Contreras, gemachtigden)

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Nexans France SAS en Nexans SA worden verwezen in de kosten.

(1) PB C 427 van 26.11.2018.
Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 3 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Tribunale amministrativo regionale per il Lazio — Italië) — Vivendi SA/Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni

(Zaak C-719/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Elektronische communicatie - Artikel 11, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Vrijheid en pluriformiteit van de media - Vrijheid van vestiging - Artikel 49 VWEU - Richtlijn 2002/21/EG - Artikelen 15 en 16 - Nationale regeling waarbij het een onderneming die in een sector aanmerkelijke marktmacht heeft, wordt verboden om een “aanzienlijke economische omvang” te verkrijgen in een andere sector - Berekening van de omzet die is behaald in de sector elektronische communicatie en in de mediasector - Definitie van de sector elektronische communicatie - Beperking tot markten die ex ante zijn gereguleerd - Inaanmerkingneming van de omzet van verbonden vennootschappen - Vaststelling van een andere omzetdrempel voor vennootschappen die actief zijn in de sector elektronische communicatie)

(2020/C 378/03)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale amministrativo regionale per il Lazio

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Vivendi SA

Verwerende partij: Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni

in tegenwoordigheid van: Mediaset SpA

Dictum

Artikel 49 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een regeling van een lidstaat die tot gevolg heeft dat een in een andere lidstaat geregistreerde vennootschap waarvan de omzet in de sector elektronische communicatie zoals die voor de toepassing van die regeling is gedefinieerd, meer dan 40 % van de totale in deze sector gerealiseerde omzet bedraagt, wordt belet in het geïntegreerd communicatiesysteem een omzet te behalen die meer dan 10 % van de in dit systeem gerealiseerde omzet bedraagt.

(1) PB C 103 van 18.3.2019.
C 271/6

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 juni 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Kiel — Duitsland) — KH/Sparkasse Südholstein

(Zaak C-639/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Consumentenbescherming - Verkoop op afstand van financiële diensten - Richtlijn 2002/65/EG - Artikel 1 - Werkingssfeer - Overeenkomsten inzake financiële diensten die een initieel akkoord omvatten dat wordt gevolgd door opeenvolgende verrichtingen - Toepassing van richtlijn 2002/65/EG op alleen het initiële akkoord - Artikel 2, onder a) - Begrip “overeenkomst inzake financiële diensten” - Aanvullende overeenkomst bij een leningsovereenkomst tot wijziging van het aanvankelijk vastgestelde rentetarief)

(2020/C 271/07)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Kiel

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: KH

Verwerende partij: Sparkasse Südholstein

Dictum

Artikel 2, onder a), van richtlijn 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 betreffende de verkoop op afstand van financiële diensten aan consumenten en tot wijziging van de richtlijnen 90/619/EEG, 97/7/EG en 98/27/EG van de Raad moet aldus worden uitgelegd dat een aanvullende overeenkomst bij een leningsovereenkomst niet onder het begrip “overeenkomst inzake financiële diensten” in de zin van die bepaling valt, wanneer de aanvullende overeenkomst enkel het aanvankelijk overeengekomen rentetarief wijzigt zonder de looptijd van de lening te verlengen of het bedrag ervan te wijzigen, en de oorspronkelijke bedingen van de leningsovereenkomst bepaalden dat een dergelijke aanvullende overeenkomst zou worden vastgesteld of, als dit niet zou gebeuren, een variabel rentetarief zou worden toegepast.

(1) PB C 25 van 21.1.2019.
4)

Het Europees Parlement wordt verwezen in zijn eigen kosten alsook in die van HF, zowel voor de procedure in eerste aanleg als voor de procedure in hogere voorziening.
1.

Artikel 3, lid 2, onder a), van verordening (EG) nr. 1013/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 betreffende de overbrenging van afvalstoffen, zoals gewijzigd bij verordening (EU) 2015/2002 van de Commissie van 10 november 2015, moet aldus worden uitgelegd dat het niet van toepassing is op een mengsel van afval van papier, karton en papierproducten waarvan elk type afvalstof valt onder een van de eerste drie streepjes van code B3020 van bijlage IX bij het Verdrag inzake de beheersing van de grensoverschrijdende overbrenging van gevaarlijke afvalstoffen en de verwijdering ervan — dat is ondertekend te Bazel op 22 maart 1989 en namens de Europese Gemeenschap is goedgekeurd bij besluit 93/98/EEG van de Raad van 1 februari 1993 –, welke code is overgenomen in bijlage V, deel 1, lijst B, bij deze verordening, en dat maximaal 10 % stoorstoffen bevat.