ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
4)

Roberta Riccio en Alessandra Rizzotto, Gheorghe Piperea, TN, TF, TG, TH en TI, Jean Gouezo en de andere personen wier namen zijn vermeld in bijlage II, VV, Stefano Del Gaudio en de andere personen wier namen zijn vermeld in bijlage II, TO, TP en TQ, TR en de andere personen wier namen zijn vermeld in bijlage II, VH en de andere personen wier namen zijn vermeld in bijlage II, Dieter Achtschin en de andere personen wier namen zijn vermeld in bijlage II, en VW, alsmede BioNTech Manufacturing GmbH en Pfizer Inc. dragen hun eigen kosten in verband met de verzoeken tot interventie.
20

De vraag van de onafhankelijkheid van de advocaat moet tevens worden beoordeeld in het licht van het recht van eenieder op een doeltreffende voorziening in rechte en van het recht om zich te laten adviseren, verdedigen en vertegenwoordigen, die zijn neergelegd in artikel 47, eerste en tweede alinea, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (zie in die zin de conclusie van advocaat-generaal Bobek in de gevoegde zaken Uniwersytet Wrocławski en Polen/REA, C‑515/17 P en C‑561/17 P, EU:C:2019:774, punten 78 en 104). Daarbij moet in aanmerking worden genomen dat voor de vertegenwoordiging in rechte een vertrouwensband moet bestaan die is gebaseerd op een privékeuze en contractvrijheid: de cliënt is vrij om zijn advocaat te kiezen en de advocaat is in beginsel vrij om zijn cliënten te kiezen (zie in die zin de conclusie van advocaat-generaal Bobek in de gevoegde zaken Uniwersytet Wrocławski en Polen/REA, C‑515/17 P en C‑561/17 P, EU:C:2019:774, punt 111).
78

Opgemerkt dient evenwel te worden dat de litigieuze handeling in de zaak die heeft geleid tot het arrest van 6 november 2018, Scuola Elementare Maria Montessori/Commissie, Commissie/Scuola Elementare Maria Montessori en Commissie/Ferracci (C‑622/16 P–C‑624/16 P, EU:C:2018:873), een besluit van de Commissie inzake staatssteun was. Hoewel dit besluit een algemene strekking had – aangezien daarin een standpunt werd ingenomen over nationale regelingen – had het een uitgesproken administratief karakter en was het overigens vastgesteld door de Commissie alleen, zonder dat de Raad en het Parlement erbij betrokken waren. Tegen deze achtergrond vond de toentertijd door de Commissie verdedigde opvatting dat het litigieuze besluit in die zaak een niet-wetgevingshandeling van algemene strekking was die niet onder het begrip „regelgevingshandelingen” viel, geen enkele steun in de bewoordingen, de totstandkomingsgeschiedenis of het doel van artikel 263, vierde alinea, derde onderdeel, VWEU, zoals het Hof in de punten 24 tot en met 27 van dat arrest heeft opgemerkt.
Beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 14 oktober 2021 – Junqueras i Vies/Parlement

(Zaak T‑100/20)

„Beroep tot nietigverklaring – Institutioneel recht – Lid van het Parlement – Voorrechten en immuniteiten – Verzoek om de voorrechten en immuniteiten te verdedigen – Besluit van de voorzitter van het Parlement om dit verzoek niet in te willigen – Geen procesbelang – Niet-ontvankelijkheid”

Beroep tot nietigverklaring – Natuurlijke personen of rechtspersonen – Procesbelang – Noodzaak van een bestaand en daadwerkelijk belang – Beoordeling naar het tijdstip waarop het beroep is ingesteld – Beroep dat de verzoekende partij een voordeel kan opleveren – Bewijslast

(Art. 263 VWEU)

(zie punten 34‑36)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van de voorzitter van het Parlement van 10 december 2019 om het in het bijzonder uit naam van verzoeker ingediende verzoek om verdediging van diens immuniteiten zoals bedoeld in artikel 9, eerste een tweede alinea, van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteit van de Europese Unie, niet in te willigen

Dictum

1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

2) Er hoeft geen uitspraak te worden gedaan op het verzoek om toelating tot interventie van het Koninkrijk Spanje.

3) Oriol Junqueras i Vies wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van het Europees Parlement.
1.

Beroep tot nietigverklaring – Natuurlijke of rechtspersonen – Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken – Besluit van de Commissie waarbij is vastgesteld dat er geen sprake is van staatssteun, zonder dat de formele onderzoeksprocedure wordt ingeleid – Beroep ingesteld door belanghebbenden in de zin van artikel 108, lid 2, VWEU – Ontvankelijkheid – Voorwaarden [Art. 108, leden 2 en 3, en 263, 4e alinea, VWEU; verordening nr. 2015/1589 van de Raad, art. 1, h)] (zie punten 23‑25)
5.

Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Voorlopige maatregelen – Voorwaarden voor toekenning – Spoedeisendheid – Ernstige en onherstelbare schade – Bewijslast – Financiële schade – Situatie waarin het voortbestaan van de verzoekende vennootschap in gevaar komt of haar marktpositie onherstelbaar wordt gewijzigd – Verplichting om concrete en nauwkeurige aanwijzingen te verstrekken over de economische en financiële situatie van de verzoekende vennootschap – Noodzaak om een betrouwbaar en compleet beeld van de financiële situatie te schetsen – Geen – Geen spoedeisendheid (Art. 278 VWEU en 279 VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 156, lid 4) (zie punten 33‑37)
3.

Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Voorlopige maatregelen – Voorwaarden voor toekenning – Spoedeisendheid – Ernstige en onherstelbare schade – Bewijslast – Financiële schade – Situatie waarin het voortbestaan van de verzoekende vennootschap in gevaar komt – Verplichting om concrete en nauwkeurige aanwijzingen te verstrekken, gestaafd door gedetailleerde documenten – Noodzaak om een betrouwbaar en compleet beeld van de financiële situatie te schetsen – Verwijzing naar een betaling die een particuliere onderneming kan blootstellen aan een ernstige beperking van haar activiteiten, vooral in een periode van COVID‑19-pandemie, die het ontbreken van concrete aanwijzingen over haar financiële situatie niet kan verhelpen – Geen spoedeisendheid (Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 156, lid 4) (zie punten 36‑43)
46

Indien het Gerecht in de gelegenheid was gesteld om de gevolgen van de door interveniënte in zaak T‑616/19 verrichte intrekking van de oppositie te bepalen terwijl de procedure nog liep, had het Gerecht in voorkomend geval een beschikking houdende afdoening zonder beslissing kunnen geven in plaats van een beschikking die feitelijke en juridische overwegingen bevat die nadelig zijn voor verzoekster tot herziening. Aangezien dat in casu niet het geval was, is het buitengewoon rechtsmiddel bestaande in de herziening het enige middel waarmee verzoekster tot herziening het Gerecht kan verzoeken om een beslissing vast te stellen die, rekening houdend met de intrekking van de oppositie, geen feitelijke en juridische overwegingen bevat die voor haar nadelig zijn.
8

In de in punt 7 hierboven vermelde brieven hebben verzoekers de Europese Raad, de Raad en de Commissie in essentie gewezen op de situatie van de staatsburgers van het Verenigd Koninkrijk die in andere lidstaten dan het Verenigd Koninkrijk wonen en daar een privéleven en een familie- en gezinsleven hebben opgebouwd, en in het bijzonder op de situatie van dergelijke burgers die – zoals zijzelf – het Verenigd Koninkrijk meer dan 15 jaar geleden hebben verlaten. Zij hebben in herinnering gebracht dat deze staatsburgers op grond van de „15-jaarregel” (15 year rule) noch aan het referendum van 23 juni 2016, noch aan de parlementsverkiezingen van 8 juni 2017 hadden mogen deelnemen, terwijl die stemmingen van doorslaggevend belang waren voor de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de Unie en voor het behoud van hun hoedanigheid van Unieburger. Bijgevolg hebben zij de Europese Raad, de Raad en de Commissie verzocht om „het nalaten vast te stellen” dat voortvloeit uit hun „onrechtmatige verzuim om het Europees burgerschap van [genoemde staatsburgers] te behouden”. Voorts hebben zij deze drie instellingen verzocht om, vóór de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de Unie op 31 oktober 2019, een besluit te nemen tot behoud van het Europees burgerschap van die staatsburgers na de datum van deze terugtrekking, ongeacht of er een akkoord over de voorwaarden voor die terugtrekking wordt gesloten.
Beschikking van de president van het Gerecht van 19 maart 2020 – Puigdemont i Casamajó en Comín i Oliveres/Parlement

(Zaak T‑388/19 R-RENV)

„Verzoek om voorlopige maatregelen – Europees Parlement – Erkenning van rekwiranten als leden van het Europees Parlement – Wegvallen van het juridische belang bij de voortzetting van een procedure – Afdoening zonder beslissing”

Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Verzoek dat strekt tot, ten eerste, de opschorting van de besluiten die rekwiranten beletten om de hoedanigheid van lid van het Europees Parlement te verwerven, en tot, ten tweede, de vaststelling van maatregelen die rekwiranten in staat stellen om die hoedanigheid te verwerven – Arrest waarbij het Hof heeft erkend dat personen die zijn gekozen tot lid van het Europees Parlement, vanaf de bekendmaking van de verkiezingsuitslagen de aan die hoedanigheid verbonden voordelen genieten – Verzoek dat zonder voorwerp is geraakt – Afdoening zonder beslissing

(Art. 278 en 279 VWEU; Akte betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, art. 6; Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, art. 9, tweede en derde alinea)

(zie punten 8‑16)

Voorwerp

Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU dat strekt tot, ten eerste, opschorting van meerdere besluiten van het Europees Parlement die rekwiranten zouden beletten om als gekozen leden zitting te hebben in het Europees Parlement, en tot, ten tweede, het verkrijgen van een beschikking waarbij het Europees Parlement wordt gelast alle noodzakelijke maatregelen te treffen, daaronder begrepen de erkenning van de voorrechten en immuniteiten van rekwiranten, om hen in staat te stellen met ingang van 2 juli 2019 zitting te hebben in het Parlement

Dictum

1) Op het verzoek om voorlopige maatregelen hoeft niet te worden beslist.
Beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 10 september 2020 – ADESO/Commissie

(Zaak T‑529/19)

„Beroep tot nietigverklaring – Subsidieovereenkomsten inzake de projecten ‚Your Environment is Your Life’ en ‚Social Safety Net for Poor and Vulnerable Households in Northern Regions of Somalia/Somaliland Phase II’ – Niet in aanmerking komende kosten – Debetnota’s – Bevestigingsbrief – Aanvechtbare handeling – Contractuele aard van het geschil – Niet voor beroep vatbare handeling – Handeling die is verricht in een louter contractueel kader en daarmee onlosmakelijk verbonden is – Niet-ontvankelijkheid”

Beroep tot nietigverklaring – Handelingen waartegen beroep kan worden ingesteld – Begrip – Handelingen die bindende rechtsgevolgen sorteren – Beroep dat in werkelijkheid een geschil inzake een overeenkomst betreft – Nietigverklaring van een bevestigingsbrief van de Commissie – Brief waarbij wordt bevestigd dat de in de debetnota’s vermelde bedragen zullen worden teruggevorderd en een standpunt wordt ingenomen over de regelmatigheid van de audit- en de terugvorderingsprocedure – Onbevoegdheid van de Unierechter – Niet-ontvankelijkheid

(Art. 263, 272, 274, 288 et 299 VWEU)

(zie punten 18, -23, 32, 33, 36, 37, 44, 46, 49, 54, 57, -60)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van een besluit van de Commissie dat zou zijn vervat in een brief van 10 mei 2019 betreffende de terugvordering van bepaalde bedragen die zijn uitgekeerd in het kader van subsidieovereenkomsten inzake de projecten “Your Environment is Your Life” (EOF/2013/313‑770) en “Social Safety Net for Poor and Vulnerable Households in Northern Regions of Somalia/Somaliland Phase II” (EOF/2013/316‑291)

Dictum

1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
Beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 2 september 2020 –

ENIL Brussels Office e.a./Commissie

(Zaak T‑613/19)

„Beroep tot nietigverklaring – EFRO – Operationeel programma ‚Regio’s in groei’ – Prioritaire as 5 (Regionale sociale infrastructuur) – Subsidie ter ondersteuning van de deïnstitutionalisatie van diensten voor volwassen en personen met een handicap – Afwijziging van het verzoek van organisaties die personen met een handicap verdedigen en vertegenwoordigen om de oproep tot het indienen van voorstellen op te schorten – Niet voor beroep vatbare handeling – Niet-ontvankelijkheid”

1. Beroep tot nietigverklaring – Handelingen waartegen beroep kan worden ingesteld – Begrip – Handelingen die bindende rechtsgevolgen sorteren – Handelingen die de rechtspositie van de verzoeker wijzigen (Art. 263 VWEU) (zie punten 24, 25)

2. Beroep tot nietigverklaring – Handelingen waartegen beroep kan worden ingesteld – Begrip – Handelingen die bindende rechtsgevolgen sorteren – Beoordeling aan de hand van objectieve criteria – Handeling van een instelling die negatief is – Onderzoek aan de hand van de aard van het verzoek dat ten grondslag ligt van de handeling (Art. 263 VWEU) (zie punt 27)

3. Beroep tot nietigverklaring – Handelingen waartegen beroep kan worden ingesteld – Begrip – Handelingen die bindende rechtsgevolgen sorteren – EFRO – Operationeel programma – Beslissing van de Commissie om de betaaltermijnen te stuiten, de betalingen in verband met de oproep tot het indienen van voorstellen op te schorten en de bijdrage voor dat programma geheel of gedeeltelijk ongedaan te maken – Verzoek van organisaties die personen met een handicap verdedigen en vertegenwoordigen – Werking jegens de lidstaat – Weigering om de oproep tot het indienen van voorstellen op te schorten op verzoek van organisaties die personen met een handicap verdedigen en vertegenwoordigen – Beroep van deze organisatie tegen deze beslissing – Niet-ontvankelijkheid (Art. 263 VWEU; verordening 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad, overweging 87 en art. 4, lid 1) (zie punten 36‑41, 44)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van de brief van de Commissie van 24 mei 2019 waarbij deze instelling haar standpunt heeft bepaald over de uitnodiging tot handelen die verzoeksters overeenkomstig artikel 265 VWEU bij brief van 26 april 2019 aan haar hadden gericht en die in wezen beoogde dat de Commissie de oproep tot het indienen van voorstellen in het kader van de procedure „Steun voor deïnstitutionalisatie van diensten voor ouderen en personen met een handicap” (BG16RFOP0001‑5.002) en alle daarop betrekking hebbende betalingen zou opschorten

Dictum

1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
7.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst – Begrip – Teken dat een kenmerk van een in een waar verwerkt onderdeel beschrijft – Daaronder begrepen [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punt 36)
3.

Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Voorwaarden voor ontvankelijkheid – Ontvankelijkheid prima facie van het beroep in de hoofdzaak – Summier onderzoek van het beroep in de hoofdzaak door de rechter in kort geding – Handeling die geen bindende rechtsgevolgen tot stand brengt – Handeling waartegen geen beroep tot nietigverklaring kan worden ingesteld – Niet-ontvankelijkheid van het verzoek in kort geding (Art. 256, lid 1, art. 278 en 279 VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 156, lid 1) (zie punten 28, 29, 30, 32)
2.

Kort geding – Voorwaarden voor ontvankelijkheid – Ontvankelijkheid prima facie van het beroep in de hoofdzaak – Summier onderzoek van het beroep in de hoofdzaak door de rechter in kort geding (Art. 263, vierde alinea, VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 156, lid 1) (zie punten 17‑19)
Beschikking van de president van het Gerecht van 13 september 2019 – Scandlines Danmark en Scandlines Deutschland/Commissie

(Zaak T‑566/19 R)

„Verzoek om voorlopige maatregelen – Staatssteun – Verlenging van de termijn – Geen belang”

1. Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Voorlopige maatregelen – Voorwaarden voor toekenning – Fumus boni juris – Spoedeisendheid – Ernstige en onherstelbare schade – Cumulatieve voorwaarden – Afweging van alle betrokken belangen – Volgorde van onderzoek en wijze van toetsing – Beoordelingsbevoegdheid van de rechter in kort geding (Art. 256, lid 1, 278 en 279 VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 156) (zie punten 14‑17)

2. Kort geding – Voorlopige maatregelen – Voorwaarden voor ontvankelijkheid – Belang van de verzoeker bij de verkrijging van de gevraagde maatregel – Verzoek tot nietigverklaring van een besluit van de Commissie waarbij een termijn wordt gesteld voor het indienen van opmerkingen door de verzoekende partij – Opmerkingen die binnen de gestelde termijn zijn ingediend – Geen belang – Niet-ontvankelijkheid (Art. 279 VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 156) (zie punten 20‑26)

Voorwerp

Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU strekkende tot opschorting van de formele onderzoeksprocedure in de zaak betreffende steunmaatregel SA.39078 (2019/C) (ex 2014/N) – Denemarken – Financiering van de vaste verbinding over de Fehmarn Belt

Dictum

1) Het verzoek om voorlopige maatregelen wordt afgewezen.
Beschikking van het Gerecht (Tiende kamer) van 14 mei 2020 –

Bernis e.a./GAR

(Zaak T-282/18)

„Beroep tot nietigverklaring – Economische en monetaire unie – Bankenunie– Gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme voor kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen (GAM) – Artikel 18, lid 1, van verordening (EU) nr. 806/2014 – Afwikkelingsprocedure die van toepassing is indien een entiteit faalt of waarschijnlijk zal falen – Moedermaatschappij en dochtermaatschappij –Verklaring van de ECB dat een entiteit faalt of waarschijnlijk zal falen – Besluit van de GAR om geen afwikkelingsregeling vast te stellen – Geen algemeen belang – Liquidatie overeenkomstig het nationale recht – Aandeelhouders – Niet rechtstreeks geraakt – Niet-ontvankelijkheid”

1. Gerechtelijke procedure – Exceptie van niet-ontvankelijkheid – Besluit om het verzoek om afzonderlijk uitspraak te doen over de exceptie van niet-ontvankelijkheid te voegen met de zaak ten gronde – Niet-ontvankelijkverklaring van het beroep bij met redenen omklede beschikking – Toelaatbaarheid (Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 130, leden 1 en 6) (zie punten 29, 30)

2. Beroep tot nietigverklaring – Natuurlijke personen of rechtspersonen – Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken – Rechtstreeks geraakt – Criteria – Besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR) om geen afwikkelingsregeling vast te stellen ten aanzien van een kredietinstelling – Bepaling of dit besluit rechtstreekse gevolgen heeft voor de rechtspositie van de aandeelhouders van deze instelling – Geen aantasting van het recht van de aandeelhouders om dividenden uitgekeerd te krijgen en deel te nemen aan het bestuur van deze kredietinstelling – Niet rechtstreeks geraakt – Niet-ontvankelijkheid (Art. 263, vierde alinea, VWEU; verordening nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad, art. 18, lid 1, eerste alinea) (zie punten 35, 36, 39-46)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van de besluiten van de GAR van 23 februari 2018 waarbij deze heeft besloten geen afwikkelingsregelingen vast te stellen ten aanzien van ABLV Bank AS en haar dochtermaatschappij ABLV Bank Luxembourg SA in de zin van artikel 18, lid 1, van verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds en tot wijziging van verordening (EU) nr. 1093/2010 (PB 2014, L 225, blz. 1)

Dictum

1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
De omstandigheid dat een partij in de procedure voor de kamer van beroep de mogelijkheid heeft verloren om – of ervan heeft afgezien – de overeenkomstig artikel 173 van het Reglement voor de procesvoering versterkte procedurele rechten uit te oefenen, sluit evenwel niet uit dat zij krachtens artikel 40 van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie, gelezen in samenhang met de artikelen 142 tot en met 145 van dat reglement, kan worden toegelaten tot interventie, voor zover deze partij aannemelijk kan maken belang te hebben bij de beslissing van het geding. In het kader van procedures inzake intellectuele-eigendomsrechten kan immers niet worden geconcludeerd dat de hoedanigheid van partij in de procedure voor het EUIPO – en parallel daarmee de mogelijkheid om in aanmerking te komen voor een procedurele positie die gelijkwaardig is aan die van de hoofdpartijen op grond van artikel 173 van het Reglement voor de procesvoering –, de mogelijkheid uitsluit om te interveniëren overeenkomstig artikel 40 van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie en de artikelen 142 tot en met 145 van dat Reglement, ingeval de betrokken partij niet is toegelaten tot interventie overeenkomstig artikel 173 van het Reglement wegens overschrijding van de in artikel 179 van het Reglement bedoelde termijn. Dienaangaande zij opgemerkt dat de procedurele rechten waarover een interveniënt op grond van de artikelen 142 tot en met 145 van dit Reglement beschikt, veel beperkter zijn dan die waarin is voorzien bij artikel 173, lid 3, ervan. Aangezien het dus om twee verschillende regelingen voor interventie gaat, is de toepassing van de artikelen 142 tot en met 145 van het Reglement voor de procesvoering op de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verenigbaar met de bijzonderheden van geschillen betreffende intellectuele-eigendomsrechten, en levert deze toepassing geen omzeiling van de termijn van artikel 179 van dat reglement op.
46

Wat betreft verzoeksters stelling dat een beoordeling van het falen of waarschijnlijk zullen falen in de praktijk neerkomt op een intrekking van de vergunning, zij opgemerkt dat die twee handelingen geenszins op hetzelfde neerkomen, ook al kan een dergelijke beoordeling – op grond van artikel 18, lid 4, onder a), van verordening nr. 806/2014 – worden gebaseerd op de bevinding dat niet langer is voldaan aan de voorwaarden voor het behoud van de vergunning. In dit verband kan worden volstaan met de constatering dat de voorwaarden voor de intrekking van de vergunning die zijn vermeld in artikel 18 van richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende toegang tot het bedrijf van kredietinstellingen en het prudentieel toezicht op kredietinstellingen en beleggingsondernemingen, tot wijziging van richtlijn 2002/87/EG en tot intrekking van de richtlijnen 2006/48/EG en 2006/49/EG (PB 2013, L 176, blz. 338), kennelijk verschillen van de overwegingen die ten grondslag liggen aan de beoordeling van het falen of waarschijnlijk zullen falen, zoals die zijn weergegeven in artikel 18, lid 4, van verordening nr. 806/2014.