Hogere voorziening ingesteld op 23 september 2016 door Olga Stanislavivna Yanukovych, erfgename van Viktor Viktorovych Yanukovych tegen de beschikking van het Gerecht (Negende kamer) van 12 juli 2016 in zaak T-347/14, Olga Stanislavivna Yanukovych/Raad van de Europese Unie

(Zaak C-505/16 P)

(2016/C 441/15)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Olga Stanislavivna Yanukovych, erfgename van Viktor Viktorovych Yanukovych (vertegenwoordiger: T. Beazley, QC)

Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie, Europese Commissie

Conclusies

— de beschikking van het Gerecht (Negende kamer) van 12 juli 2016 in zaak T-347/14 vernietigen voor zover het gaat om de in de punten 6 en 7 van de hogere voorziening uiteengezette aspecten, namelijk: — punten 2 en 4 van het dictum van die beschikking; — punt 3 van het dictum van de beschikking van het Gerecht (Negende kamer) van 12 juli 2016 in zaak T-347/14 voor zover het Gerecht tot het oordeel komt dat genoemd punt 3 de Raad van de Europese Unie enkel verwijst in de kosten van rekwirante en niet in de kosten van de overledene;

— de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor behandeling ter zitting en uitspraak, of subsidiair: — het door rekwirante in de procedure bij het Gerecht gevorderde toewijzen op de in de punten 6 en 7 van de hogere voorziening gespecificeerde wijze, namelijk door besluit (GBVB) 2015/143 (1) van de Raad van 29 januari 2015 tot wijziging van besluit 2014/119, verordening (EU) nr. 2015/138 (2) van de Raad van 29 januari 2015 tot wijziging van verordening (EU) nr. 208/2014, besluit (GBVB) 2015/364 (3) van de Raad van 5 maart 2015 en uitvoeringsverordening (EU) nr. 2015/357 (4) van de Raad van 5 maart 2015 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 nietig te verklaren, voor zover deze maatregelen Viktor Viktorovych Yanukovych betreffen, en — voor zover het Hof tot het oordeel komt dat het Gerecht dit niet reeds heeft gedaan, de Raad van de Europese Unie met betrekking tot het verzoek tot nietigverklaring in het verzoekschrift zowel verwijzen in de kosten van rekwirante als in die van de overledene; — de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten van rekwirante, met inbegrip van de kosten van de overledene, met betrekking tot het verzoek tot nietigverklaring in de memorie houdende aanpassing;

— de Raad van de Europese Unie in ieder geval veroordelen in de kosten van de hogere voorziening.

Middelen en voornaamste argumenten

Ten eerste heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door in de punten 84, 89 en 92 van de bestreden beschikking te oordelen dat de memorie houdende aanpassing niet-ontvankelijk is omdat deze in naam van de overledene was neergelegd na diens overlijden. Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de ontvankelijkheid van de memorie houdende aanpassing in de omstandigheden van deze zaak uitsluitend moest worden beoordeeld naar de situatie op het moment waarop de memorie houdende aanpassing werd ingediend. De ontvankelijkheid van de memorie houdende aanpassing had veeleer holistisch moeten worden beoordeeld aan de hand van alle omstandigheden van het geval.

Ten tweede heeft het Gerecht, zelfs indien het met juistheid heeft geoordeeld dat de ontvankelijkheid van de memorie houdende aanpassing uitsluitend diende te worden beoordeeld naar de situatie op het moment waarop deze werd ingediend, blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de memorie houdende aanpassing, kort gezegd, niet in naam van rekwirante was ingediend. Uit de memorie houdende aanpassing, bezien in het licht van de overige stukken die aan het Gerecht zijn overgelegd, blijkt duidelijk dat deze werd ingediend in naam van de overledene door of voor rekening van rekwirante in haar hoedanigheid van feitelijke opvolgster en erfgename van de overledene. Om die reden was deze memorie, gezien de feitelijke situatie op het moment van de indiening ervan, ontvankelijk. Door tot het tegengestelde oordeel te komen heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het bij hem ingediende bewijsmateriaal verkeerd op te vatten.

Ten derde heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door geen onderscheid te maken tussen i) de ontvankelijkheid van de memorie houdende aanpassing en ii) de ontvankelijkheid van een tweede verzoek tot nietigverklaring. Het Gerecht: 1) heeft ten onrechte geen rekening gehouden met het feit dat het ten aanzien van de memorie houdende aanpassing had besloten tot schorsing; 2) heeft ten onrechte geoordeeld dat over de ontvankelijkheid van de memorie houdende aanpassing uitsluitend moet worden beslist naar de situatie die aan de orde was op het moment waarop de memorie houdende aanpassing werd ingediend; 3) heeft ten onrechte buiten beschouwing gelaten dat de rechtsopvolger op grond van Oekraïens erfrecht zes maanden na het overlijden maar met terugwerkende kracht wordt aangewezen, en 4) heeft rekwirante bijgevolg ten onrechte en zonder enige rechtvaardiging de mogelijkheid onthouden om als rechtsopvolgster, erfgename of anderszins bij de rechter op te komen tegen de handelingen uit 2015.

(1) Besluit (GBVB) 2015/143 van de Raad van 29 januari 2015 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2015, L 24, blz. 16).

(2) Verordening (EU) 2015/138 van de Raad van 29 januari 2015 tot wijziging van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2015, L 24, blz. 1).

(3) Besluit (GBVB) 2015/364 van de Raad van 5 maart 2015 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2015, L 62, blz. 25).

(4) Uitvoeringsverordening (EU) 2015/357 van de Raad van 5 maart 2015 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2015, L 62, blz. 1).