Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Sociale politiek - Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op gebied van sociale zekerheid - Verlate betaling van uitkeringen van sociale zekerheid, te wijten aan bij richtlijn 79/7 verboden discriminatie - Recht op rentevergoeding over uiteindelijk uitbetaalde bedragen - Geen

(Richtlijn 79/7 van de Raad, art. 6)

2 Gemeenschapsrecht - Aan particulieren toegekende rechten - Schending door Lid-Staat - Verplichting om aan particulieren veroorzaakte schade te vergoeden - Voorwaarden - Modaliteiten voor vergoeding - Toepassing van nationaal recht - Grenzen

Samenvatting

3 Artikel 6 van richtlijn 79/7 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid vereist niet, dat een particulier rente vergoed kan krijgen over bedragen die uit hoofde van achterstallige uitkeringen van sociale zekerheid zijn betaald, wanneer de verlate betaling van de uitkeringen te wijten is aan een bij richtlijn 79/7 verboden discriminatie.

De uit hoofde van uitkeringen van sociale zekerheid verschuldigde bedragen, die aan de betrokkenen worden betaald door de bevoegde organen, die onder meer tot taak hebben na te gaan, of aan de ter zake geldende regels is voldaan, hebben namelijk geenszins het karakter van een vergoeding van geleden schade en er kan dan ook geen sprake zijn van toepassing van de redenering die het Hof heeft gevolgd in het arrest van 2 augustus 1993 (zaak C-271/91, Marshall) met betrekking tot een schadeloosstelling die het herstel van een daadwerkelijke gelijke behandeling mogelijk maakt, en volgens welke de toekenning van rente overeenkomstig de toepasselijke nationale regels als een wezenlijke bestanddeel van een dergelijke schadeloosstelling moet worden beschouwd. Hoewel artikel 6 van richtlijn 79/7 de Lid-Staten verplicht de nodige maatregelen te nemen opdat eenieder die meent bij de toekenning van uitkeringen van sociale zekerheid het slachtoffer te zijn geweest van een door de richtlijn verboden discriminatie, de onwettigheid van die discriminatie kan doen vaststellen en betaling kan verkrijgen van de uitkeringen waarop hij zonder die discriminatie recht zou hebben gehad, kan de vergoeding van rente over achterstallige uitkeringen dus niet als een essentieel onderdeel van dat recht worden beschouwd.

4 Een Lid-Staat is gehouden tot vergoeding van de schade die hij wegens hem toe te rekenen schendingen van het gemeenschapsrecht aan een particulier heeft toegebracht. Die verplichting bestaat wanneer aan drie voorwaarden is voldaan, te weten: de geschonden rechtsregel moet ertoe strekken aan particulieren rechten toe te kennen, de schending moet voldoende gekwalificeerd zijn en er moet een direct causaal verband bestaan tussen de schending van de op de staat rustende verplichting en de door de benadeelde personen geleden schade.

Onder voorbehoud van het recht op schadevergoeding, dat zijn grondslag rechtstreeks in het gemeenschapsrecht vindt wanneer aan die drie genoemde voorwaarden is voldaan, staat het aan de Lid-Staat om in het kader van het nationale aansprakelijkheidsrecht de gevolgen van de veroorzaakte schade ongedaan te maken, met dien verstande dat de door de nationale wettelijke regelingen ter zake van schadevergoeding gestelde voorwaarden niet ongunstiger mogen zijn dan die welke voor gelijksoortige nationale vorderingen gelden, en dat zij het verkrijgen van schadevergoeding niet nagenoeg onmogelijk of uiterst moeilijk mogen maken.