Het grootste deel der door verzoekster gestelde schade houdt indirect verband met de steun voor oliehoudende granen die in de Gemeenschap zijn geoogst en verwerkt, overeenkomstig verordening nr. 136/66 van de Raad van 22 september 1966 houdende de totstandbrenging van een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector oliën en vetten (PB 1966, nr. 172 van 30 september 1966, blz. 3025). Deze vorm van Gemeenschapssteun, die doet denken aan het Britse systeem van „deficiency payments”, is voor de sector der onderhavige produkten ingevoerd in plaats van de heffing, die in casu niet opportuun werd geacht wegens het sterk deficitaire karakter van de gemeenschappelijke markt voor plantaardige oliën en vetten. Het steunbedrag is gelijk aan het verschil tussen de richtprijs en de — in het algemeen lagere — wereldmarktprijs.

Ofschoon in het verzoekschrift wel het bedrag der schade is vermeld, wordt deze niet duidelijk gespecificeerd en wordt evenmin het verband aangegeven tussen deze schade en de intrekking der compenserende bedragen. In repliek verklaarde verzoekster echter dat na de koersstijging van de Franse frank de heffing van compenserende bedragen bij invoer noodzakelijk was om de Franse handel de bescherming te waarborgen die door middel van de steunbedragen werd geboden, en dat zij de beweerde schade had geleden doordat de afschaffing van de compenserende bedragen op produkten uit derde landen haar had blootgesteld aan een toegenomen en volgens haar abnormale concurrentie van deze geïmporteerde produkten: nu ten deze het evenwicht dat was verstoord door de koersschommelingen en in het bijzonder door de waardevermindering van de dollar ten opzichte van de Franse frank, niet werd hersteld, had de in genoemd artikel 27 bedoelde steun in de praktijk een deel van haar effect verloren.

In tegenstelling tot verweerster meen ik allereerst dat de beweerde gebrekkige precisering van het verzoekschrift op zichzelf niet behoeft te leiden tot nietontvankelijkheid van het onderdeel der vordering inzake de gestelde schade. Men kan namelijk niet zeggen dat het verzoekschrift met geen woord rept van de — in repliek nader toegelichte — situatie waarin verzoekster de oorzaak en de grond van de gestelde schade ziet.

Wat echter de eigenlijke vordering betreft, lijkt het mij moeilijk de Commissie aansprakelijk te stellen voor een binnen de Gemeenschap ingetreden waardevermindering van deze produkten (waarvoor verzoekster voorfixatie van steunbedragen had verkregen) als gevolg van een economische beleidsmaatregel, wat de intrekking van de onderhavige compenserende bedragen ongetwijfeld is.

Verzoekster dwaalt wanneer zij het monetaire aspect en het economische beleidsaspect van de Gemeenschapsmaatregelen inzake compenserende bedragen wil scheiden. Weliswaar is de invloed van monetaire maatregel op de prijzen van produkten eenvoudig te berekenen, wanneer men elke discretionaire bevoegdheid uitsluit, doch het is anderzijds zo dat compenserende bedragen niet automatisch toepassing vinden in alle gevallen waarin sprake is van bovenbedoelde invloed, doch alleen in gevallen „waarin deze invloed moeilijkheden zou veroorzaken”, zoals uitdrukkelijk staat in de laatste overweging bij verordening nr. 974/71; het moeten moeilijkheden zijn niet voor individuele handelaren doch voor de werking van de gemeenschappelijke marktordening, en in het bijzonder het prijzenstelsel en de werking van de inrerventiemechanismen. Zodra dit gevaar geweken is, mogen de compenserende bedragen dan ook niet meer worden toegepast, ook al zouden monetaire schommelingen de prijzen der produkten blijven beïnvloeden.

Afgezien hiervan, zijn er nog andere redenen tot ontzegging van de vordering.

Wanneer de intrekking van de compenserende bedragen geen rechtstreekse gevolgen heeft voor de verkoopprijs die de houders van certificaten met voorgefixcerde steunbedragen ontvangen, dan bestaat geen enkel causaal verband tussen eventuele schade wegens waardevermindering en de intrekkingsmaatregel. Bovendien heeft verzoekster niet aangetoond dat de verkoopcontracten in de Gemeenschap voor de hoeveelheden waarvoor zij voorfixatie van steunbedragen had verkregen, waren gesloten na deze voorfixatie, zulks in tegenstelling tot hetgeen normaal gebruikelijk is.

Ten slotte heeft verzoekster het bedrag van de beweerde schade berekend op een wijze die zij later zelf enigszins abstract genoemd heeft. Zij heeft namelijk de hoeveelheden waarvoor zij voorfixatie van steunbedragen had verkregen, vermenigvuldigd met het ingetrokken compenserende bedrag. Dit mag men echter alleen doen, indien niet slechts is aangetoond dat de marktprijs in de Gemeenschap een daling heeft ondergaan die exact gelijk is aan het ingetrokken compenserende bedrag, doch bovendien dat die daling rechtstreeks door de intrekking is veroorzaakt. De door verweerster gestelde en door verzoekster niet weersproken feiten, namelijk dat de prijs van koolzaadolie in de loop van de twee maanden vóór de eigenlijke intrekking reeds scherp was gedaald en dat de verschillende prijsdalingen bij dit produkt vóór en na de intrekking van de compenserende bedragen overeenkomen met prijsdalingen bij andere soorten olie, wijzen echter niet bepaald op een causaal verband tussen de maatregel van de Commissie en de vermindering van de marktwaarde van koolzaadolie.

Dit onderdeel van verzoeksters vordering kan dus terzijde worden gelaten, daar enig bewijs voor het bestaan van de eigenlijke schade ontbreekt, en — al zou de prijs op de binnenlandse markt zijn gedaald —, geenszins blijkt van een causaal verband tussen de maatregel van de Commissie en de schade.