Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Vrij verkeer van personen - Werknemers - Begrip - Bestaan van arbeidsverhouding - Verrichten van reële en daadwerkelijke arbeid - Echtgenote van directeur en enig aandeelhouder van onderneming - Daaronder begrepen

[EG-Verdrag, art. 48 (thans, na wijziging, art. 39 EG); verordening nr. 1612/68 van de Raad]

2 Vrij verkeer van personen - Werknemers - Gelijke behandeling - Sociale voordelen - Studiefinanciering - Toekenning aan bloedverwanten in neergaande lijn ten laste van werknemer die onderdaan is van andere lidstaat - Woonplaatsvereiste - Ontoelaatbaarheid

(Verordening nr. 1612/68 van de Raad, art. 7)

3 Vrij verkeer van personen - Vrijheid van vestiging - Regeling van lidstaat die voor toekenning van studiefinanciering aan kinderen van onderdanen van andere lidstaten woonplaats op nationaal grondgebied als voorwaarde stelt - Discriminatie van bloedverwanten in neergaande lijn ten laste van zelfstandigen - Ontoelaatbaarheid

[EG-Verdrag, art. 52 (thans, na wijziging, art. 43 EG)]

Samenvatting

1 Het begrip "werknemer" in de zin van artikel 48 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG) en van verordening nr. 1612/68 heeft een communautaire inhoud en mag niet eng worden uitgelegd. "Werknemer" is iedere persoon die reële en daadwerkelijke arbeid verricht, met uitsluiting van werkzaamheden van zo geringe omvang, dat zij louter marginaal en bijkomstig blijken. Het kenmerk van de arbeidsverhouding is, dat iemand gedurende een bepaalde tijd voor een ander en onder diens gezag prestaties levert en als tegenprestatie een beloning ontvangt.

Het feit dat een persoon gehuwd is met de directeur/enig aandeelhouder van een onderneming, staat er niet aan in de weg dat deze persoon kan worden aangemerkt als werknemer in de zin van voornoemde bepalingen, wanneer zij haar werkzaamheid uitoefent in het kader van een positie van ondergeschiktheid. De uit het huwelijk voortvloeiende persoonlijke en vermogensrechtelijke betrekkingen tussen de echtgenoten sluiten immers niet uit, dat er in het kader van de organisatie van de onderneming sprake kan zijn van een dergelijk kenmerk van een arbeidsverhouding.

2 Al kan een lidstaat de toekenning van een sociaal voordeel in de zin van artikel 7 van verordening nr. 1612/68 niet afhankelijk stellen van de voorwaarde dat de uitkeringsgerechtigden op het grondgebied van die staat wonen, het in dat artikel geformuleerde beginsel van gelijke behandeling heeft eveneens tot doel, discriminatie van bloedverwanten in neergaande lijn die ten laste van de werknemer komen, te verhinderen. Een in een nationale wettelijke regeling geformuleerd woonplaatsvereiste dat voor de studiefinanciering ten aanzien van kinderen van werknemers die onderdaan zijn van een andere lidstaat, doch niet ten aanzien van kinderen van nationale werknemers wordt gesteld, is discriminerend.

Het kind ten laste van een onderdaan van een lidstaat die in een andere lidstaat arbeid in loondienst verricht, doch in de lidstaat blijft wonen waarvan hij onderdaan is, kan zich op artikel 7, lid 2, van verordening nr. 1612/68 beroepen om onder dezelfde voorwaarden studiefinanciering te verkrijgen als voor de kinderen van onderdanen van de staat van tewerkstelling gelden, in het bijzonder zonder dat een nadere voorwaarde betreffende de woonplaats van het kind kan worden gesteld.

3 Artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG) verzekert, dat onderdanen van een lidstaat die in een andere lidstaat een zelfstandig beroep wensen uit te oefenen, als eigen onderdanen van laatstbedoelde lidstaat worden behandeld; het verbiedt iedere discriminatie op grond van nationaliteit, die de toegang tot of het uitoefenen van dat beroep belemmert. Dit beginsel van gelijke behandeling heeft eveneens tot doel, discriminatie van bloedverwanten in neergaande lijn die ten laste van de zelfstandige komen, te verhinderen. Het verzet zich derhalve tegen een in een nationale wettelijke regeling geformuleerd woonplaatsvereiste dat voor de studiefinanciering ten aanzien van kinderen van werknemers die onderdaan zijn van een andere lidstaat, doch niet ten aanzien van kinderen van nationale werknemers wordt gesteld, daar een dergelijk vereiste discriminerend is.

Het kind ten laste van een onderdaan van een lidstaat die in een andere lidstaat werkzaamheden anders dan in loondienst verricht, doch in de lidstaat blijft wonen waarvan hij onderdaan is, kan onder dezelfde voorwaarden studiefinanciering verkrijgen als voor kinderen van onderdanen van de staat van vestiging gelden, en in het bijzonder zonder dat een nadere voorwaarde betreffende de woonplaats van het kind kan worden gesteld.