Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Fiscale bepalingen - Binnenlandse belastingen - Invoertoeslag bovenop havengeld - Discriminatie tussen nationale producten en uit andere Lid-Staat afkomstige ingevoerde producten - Verbod

(EEG-Verdrag, art. 95)

2 Internationale overeenkomsten - Overeenkomst EEG-Zweden - Verbod van elke fiscale discriminatie van producten van andere partij bij overeenkomst - Invoertoeslag bovenop havengeld - Verbod

(Overeenkomst EEG-Zweden, art. 18)

3 Fiscale bepalingen - Binnenlandse belastingen - Inning over producten die rechtstreeks uit derde landen worden ingevoerd - Niet-toepasselijkheid van artikel 95 van Verdrag

(EEG-Verdrag, art. 95)

4 Gemeenschapsrecht - Rechtstreekse werking - Nationale belastingen die onverenigbaar zijn met gemeenschapsrecht - Teruggaaf - Door Lid-Staat vastgestelde of goedgekeurde belasting - Bestemming van opbrengst van belasting voor andere bestuurslichamen - Bepaling, door nationaal recht, van tot teruggaaf gehouden bestuurslichaam - Toelaatbaarheid - Voorwaarden

5 Fiscale bepalingen - Binnenlandse belastingen - Belastingen die onverenigbaar zijn met gemeenschapsrecht - Teruggaaf - Verjaringstermijn - Toepassing van nationaal recht - Toelaatbaarheid - Voorwaarden

(EEG-Verdrag, art. 95)

Samenvatting

6 Artikel 95 van het Verdrag verzet zich tegen de heffing door een Lid-Staat van een invoertoeslag van 40 % die bij invoer per schip van uit een andere Lid-Staat afkomstige goederen, wordt toegepast op de goederenheffing die wordt geheven over alle goederen die in de havens van eerstgenoemde Lid-Staat of in de voor de toegang tot deze havens uitgediepte vaargeul worden geladen, gelost, of op een andere wijze van of aan land worden gebracht.

7 Artikel 18 van de overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Zweden legt de partijen bij de overeenkomst een non-discriminatiegebod op fiscaal gebied op, voor de gelding waarvan als enige voorwaarde geldt, dat wordt vastgesteld dat de onder een bepaalde belastingregeling vallende producten gelijksoortig zijn en dat een verbod legt op discriminaties voortvloeiende uit elke maatregel of gedraging die al dan niet rechtstreeks van invloed is op de vaststelling, de voorwaarden en de wijze van inning van de belastingen die op producten van de andere partij bij de overeenkomst worden geheven. Een heffing op goederen die behoort tot een algemeen stelsel van binnenlandse belastingen waardoor categorieën van producten stelselmatig worden getroffen volgens objectieve, onafhankelijk van de oorsprong van de producten toegepaste criteria, is dus een maatregel van intern fiscale aard in de zin van artikel 18 van deze overeenkomst.

Een invoertoeslag van 40 % die bij invoer per schip van uit een andere Lid-Staat afkomstige goederen in meerdering komt op de goederenheffing die wordt geheven over alle goederen die in de havens van eerstgenoemde Lid-Staat of in de voor de toegang tot deze havens uitgediepte vaargeul worden geladen, gelost, of op een andere wijze van of aan land worden gebracht, is dus in strijd met het gemeenschapsrecht voor zover hij van toepassing is op goederen die worden ingevoerd vanuit een derde land waarmee de Gemeenschap een overeenkomst heeft gesloten die bepalingen bevat die vergelijkbaar zijn met artikel 18 van de overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en Zweden.

8 Artikel 95 van het Verdrag is alleen van toepassing op uit de Lid-Staten afkomstige producten en, in voorkomend geval, op producten welke van oorsprong zijn uit derde landen en zich in de Lid-Staten in het vrije verkeer bevinden. Daaruit volgt, dat die bepaling niet van toepassing is op producten die rechtstreeks uit derde landen worden ingevoerd. Voorts bevat het Verdrag, wat de binnenlandse belastingen betreft, met betrekking tot het handelsverkeer met derde landen niet een soortgelijke bepaling als artikel 95.

9 Indien een Lid-Staat een met het gemeenschapsrecht strijdige belastingheffing heeft vastgesteld of goedgekeurd, is hij in beginsel gehouden, de in strijd met het gemeenschapsrecht geïnde heffingen terug te betalen. Ingeval de opbrengst van de heffing toevalt aan zelfstandige bestuurslichamen onder gemeentelijk bestuur, verzet het gemeenschapsrecht er zich niet tegen, dat de vordering tot terugbetaling van deze heffingen tegen die lichamen wordt ingesteld, met dien verstande evenwel dat de regels volgens welke deze vordering geldend kan worden gemaakt, niet ongunstiger mogen zijn dan die welke voor soortgelijke vorderingen naar nationaal recht gelden, en de terugbetaling van de onverschuldigd betaalde heffingen niet in feite onmogelijk of uiterst moeilijk mogen maken.

10 Het gemeenschapsrecht verzet er zich niet tegen, dat een nationale verjaringstermijn voor de vordering tot terugbetaling van heffingen die in strijd met artikel 95 van het Verdrag of een soortgelijke bepaling als artikel 18 van de overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Zweden zijn geïnd, op een eerder tijdstip ingaat dan dat waarop deze heffingen zijn afgeschaft.

De vaststelling van redelijke beroepstermijnen, die gelden op straffe van verval van recht, waarmee uitvoering wordt gegeven aan het grondbeginsel van rechtszekerheid, voldoet aan de twee bovengenoemde voorwaarden en kan inzonderheid niet worden geacht de uitoefening van de door de communautaire rechtsorde verleende rechten in feite onmogelijk of uiterst moeilijk te maken.