ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
61992B0087

BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG (EERSTE KAMER) VAN 8 DECEMBER 1993 (27290). - KRUIDVAT BVBA TEGEN COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN. - INTERVENTIE. - ZAAK T-87/92.



Jurisprudentie 1993 bladzijde II-01383
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Procedure ° Interventie ° Ambtenarenrechtspraak ° Interventie van ambtenaar in kader van door ander ambtenaar ingesteld beroep tot nietigverklaring ° Ontvankelijkheid ° Voorwaarden

(' s Hofs Statuut-EEG, art. 37, tweede alinea; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 115)

Samenvatting

Bij een verzoek om tussenkomst van een ambtenaar in het kader van een door een andere ambtenaar ingediend beroep tot nietigverklaring, moet het begrip belang bij de beslissing van het rechtsgeding in de zin van artikel 37, tweede alinea, van het Statuut van het Hof worden opgevat als een direct belang bij wat wordt beslist op de conclusies betreffende specifiek de handeling waarvan de nietigverklaring wordt gevorderd.

In het kader van een door een ambtenaar tegen zijn salarisafrekening ingesteld beroep tot nietigverklaring, is het verzoek tot tussenkomst van een andere ambtenaar die, hoewel hij dit wel had gekund, tegen zijn eigen salarisafrekening geen beroep heeft ingesteld en slechts een indirect belang bij de beslissing van het geding kan aantonen, gelegen in de erkenning van de gegrondheid van de door de verzoeker bij wege van incident opgeworpen exceptie van onwettigheid en verband houdende met de gelijkenis tussen zijn situatie en die van laatstgenoemde, dus niet-ontvankelijk.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Ambtenaren ° Beroep ° Bezwarend besluit ° Begrip ° Besluit om tuchtprocedure niet voort te zetten ° Daarvan uitgesloten

(Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91)

2. Ambtenaren ° Tuchtregeling ° Tuchtmaatregel ° Beoordelingsbevoegdheid van tot aanstelling bevoegd gezag ° Advies van tuchtraad ° Draagwijdte ° Grenzen

(Ambtenarenstatuut, art. 86, lid 2)

3. Ambtenaren ° Beroep ° Beroep tot schadevergoeding ° Zelfstandig rechtsmiddel ten opzichte van beroep tot nietigverklaring ° Grenzen ° Precontentieuze procedure verschillend naar gelang wel of geen bezwarend besluit

(Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91)

Samenvatting

1. Het besluit waarbij het tot aanstelling bevoegd gezag besluit een tuchtprocedure niet voort te zetten, is niet, in de zin van de artikelen 90 en 91 van het Statuut, een besluit dat bezwarend is voor de ambtenaar tegen wie de procedure is ingeleid, aangezien het dispositief van een dergelijk besluit de rechtspositie van die ambtenaar niet kan wijzigen.

2. Ingevolge zijn bevoegdheden op tuchtrechtelijk gebied kan het tot aanstelling bevoegd gezag enkel een van de in artikel 86, lid 2, van het Statuut genoemde maatregelen nemen of de tuchtprocedure zonder een dergelijke maatregel afsluiten, ongeacht de inhoud van het advies van de tuchtraad, dat hoe dan ook het tot aanstelling bevoegd gezag niet bindt.

3. Wat de beoordeling, in het kader van de artikelen 90 en 91 van het Statuut, van de ontvankelijkheid van een beroep tot schadevergoeding betreft, moeten twee gevallen worden onderscheiden. Wanneer de vordering tot schadevergoeding nauw met een beroep tot nietigverklaring samenhangt, brengt de niet-ontvankelijkheid van dit laatste die van het beroep tot schadevergoeding mee. Bij ontbreken van een nauwe samenhang tussen de twee beroepen, wordt de ontvankelijkheid van de vordering tot schadevergoeding onafhankelijk van die van het beroep tot nietigverklaring beoordeeld en hangt zij met name af van het regelmatige verloop van de in de artikelen 90 en 91 van het Statuut geregelde precontentieuze procedure.

In dit verband staat het aan de betrokkene om, indien het beroep tot schadevergoeding ertoe strekt, uit een bezwarend besluit voortvloeiende schade te vergoeden, binnen de termijnen een voorafgaande administratieve klacht tegen dit besluit in te dienen en vervolgens, binnen een termijn van drie maanden vanaf de afwijzing van die klacht, een beroep in te stellen. Vloeit de gestelde schade daarentegen voort uit gedragingen die, aangezien zij geen rechtsgevolgen hebben, niet als bezwarende besluiten kunnen worden aangemerkt, dan moet de precontentieuze procedure met de indiening van een verzoek om schadeloosstelling beginnen. Pas de uitdrukkelijke of stilzwijgende afwijzing van dat verzoek is een bezwarend besluit waartegen een klacht kan worden ingediend, en eerst na de totstandkoming van een besluit waarbij die klacht uitdrukkelijk of stilzwijgend wordt afgewezen, kan bij het Gerecht een beroep tot schadevergoeding worden ingesteld.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Ambtenaren - Beroep - Beroep tegen besluit van jury van vergelijkend onderzoek - Middelen ontleend aan onregelmatigheid van aankondiging van vergelijkend onderzoek waartegen niet tijdig is opgekomen - Niet-ontvankelijkheid - Grenzen - Onregelmatigheid gebleken in loop van vergelijkend onderzoek

(Ambtenarenstatuut, art. 91)

2. Ambtenaren - Beroep - Beroep gericht tegen niet-plaatsing op lijst van geschikte kandidaten - Ontvankelijkheid - Middelen die kunnen worden aangevoerd

(Ambtenarenstatuut, art. 91)

Samenvatting

1. Tot staving van een beroep tegen een besluit van een jury van een vergelijkend onderzoek kan een ambtenaar zich niet beroepen op middelen ontleend aan de gestelde onregelmatigheid van de aankondiging van vergelijkend onderzoek, wanneer hij niet tijdig is opgekomen tegen die bepalingen van de aankondiging, waardoor hij zich bezwaard acht. Anders zou de regelmatigheid van een aankondiging van vergelijkend onderzoek nog in geding kunnen worden gebracht lang nadat zij is gepubliceerd en wanneer de meeste, zo niet alle verrichtingen van het vergelijkend onderzoek reeds achter de rug zijn. Dit zou in strijd zijn met het rechtszekerheids- en het vertrouwensbeginsel en met het beginsel van goed bestuur. Wel kan de verzoeker zich beroepen op onregelmatigheden waarvan de bron in de tekst van de aankondiging van vergelijkend onderzoek ligt, doch welke zich in de loop van het vergelijkend onderzoek hebben voorgedaan.

2. Een beroep tegen een besluit van de jury van een vergelijkend onderzoek om een kandidaat niet op de lijst van geschikte kandidaten te plaatsen, is in beginsel ontvankelijk. Indien de kandidaat evenwel niet op de lijst is geplaatst omdat hij bij de proeven niet het in de aankondiging van vergelijkend onderzoek vastgestelde minimumaantal punten heeft behaald, kan de verzoeker alleen aanvoeren, dat de jury zich bij de beoordeling van zijn geschiktheid kennelijk heeft vergist en hem bij de proeven ten onrechte een onvoldoende heeft gegeven. Wanneer verzoeker niet stelt, dat de jury hem ten onrechte een onvoldoende heeft gegeven, is de vordering tot nietigverklaring of wijziging van de lijst van geschikte kandidaten niet-ontvankelijk.
11

Tot staving van haar verzoek voert verzoekster zakelijk weergegeven aan, dat zij, omdat zij de overeenkomsten had aangemeld, het recht had gevrijwaard te blijven voor een geldboete. Door de beschikking van de Commissie van 11 januari 1991 is haar dat recht ontnomen; die beschikking is feitelijk een rechtsgeldig bevel met uiterst zorgwekkende gevolgen, dat haar ernstige en onherstelbare schade dreigt te berokkenen. Want ofwel zet zij de distributie van haar produkten op de gebruikelijke wijze voort en riskeert zij dusdoende een zwaardere geldboete wegens de duur van de inbreuk, welke duur afhangt van die van de procedure voor de gemeenschapsrechter, die zij niet in de hand heeft; ofwel ziet zij af van de exclusieve verkoop van haar produkten in officina-apotheken, wat haar ertoe zou nopen haar gehele distributiebeleid te herzien, wat enorm veel werk en kosten zou meebrengen, terwijl ook wanneer de beschikking van de Commissie, zoals zij verwacht, wordt nietig verklaard, een terugkeer naar de status quo ante, waaronder een voortreffelijke distributie van haar produkten verzekerd is, onmogelijk zou zijn.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Ambtenaren ° Beroep ° Beroep betreffende organisatie van jaarlijks medisch onderzoek ° Geen bezwarend besluit ° Verplichting, verzoek in zin van artikel 90, lid 1, Ambtenarenstatuut in te dienen

(Ambtenarenstatuut, art. 59, lid 4, 90 en 91)

2. Ambtenaren ° Beroep ° Vordering tot schadevergoeding verbonden met vordering tot nietigverklaring ° Niet-ontvankelijkheid van vordering tot nietigverklaring, die niet-ontvankelijkheid van vordering tot schadevergoeding meebrengt

(Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91)

Samenvatting

1. Daar artikel 59, lid 4, Ambtenarenstatuut, volgens hetwelk de ambtenaar zich ieder jaar dient te onderwerpen aan een medisch onderzoek, niet voorziet in enig besluit van de betrokken instelling dienaangaande, moet de ambtenaar die zich beroept op een bij dat onderzoek begane onregelmatigheid of fout van de medische dienst, en die het bestaan van een bezwarend besluit in de zin van artikel 90, lid 2, Ambtenarenstatuut niet kan aantonen, de precontentieuze procedure overeenkomstig artikel 90, lid 1, Ambtenarenstatuut inleiden met de indiening van een verzoek. Slechts tegen het besluit tot afwijzing van zulk een verzoek kan de betrokkene overeenkomstig artikel 90, lid 2, Ambtenarenstatuut, een klacht bij de administratie indienen.

2. Wanneer een ambtenaar krachtens artikel 179 EEG-Verdrag tegelijk beroep instelt tot nietigverklaring van een besluit van een instelling en tot vergoeding van de door dit besluit veroorzaakte schade, zijn die verzoeken zo nauw met elkaar verbonden, dat de niet-ontvankelijkheid van het beroep tot nietigverklaring de niet-ontvankelijkheid van het beroep tot schadevergoeding meebrengt.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Procedure ° Kosten ° Geschil over invorderbare kosten ° Begrip ° Verzoek strekkende tot betwisting van verwijzing in kosten ° Niet-ontvankelijkheid

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 92, lid 1)

Samenvatting

Is niet als een geschil over de invorderbare kosten in de zin van artikel 92, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht te beschouwen, een verzoek dat er niet toe strekt van het Gerecht een beslissing te verkrijgen over een geschil tussen verzoeker en verweerder over het bedrag of de berekeningswijze van de kosten waarin eerstbedoelde is verwezen, doch dat ertoe strekt verzoeker geheel of gedeeltelijk van deze veroordeling te doen bevrijden. Een dergelijk verzoek is dus niet-ontvankelijk.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1 . Ambtenaren - Beroep - Procesbelang - Besluit betreffende virtuele pensioenrechten

( Ambtenarenstatuut, artikel 91 )

2 . Ambtenaren - Beroep - Bezwarend besluit - Criteria - Motivering van besluit

( Ambtenarenstatuut, artikelen . 90 en 91 )

3 . Ambtenaren - Beroep - Bezwarend besluit - Begrip - Voorbereidende handeling - Daarvan uitgesloten

( Ambtenarenstatuut, artikelen 90 en 91 )

4 . Ambtenaren - Beroep - Voorafgaande administratieve klacht - Termijnen van openbare orde

( Ambtenarenstatuut, artikelen 90 en 91 )

Samenvatting

1 . Hoewel pensioenrechten vóór de pensionering - een onzekere toekomstige gebeurtenis - virtuele, van dag tot dag op te bouwen rechten zijn, is het niettemin duidelijk, dat een administratief besluit waarbij wordt beslist dat een bepaalde diensttijd bij de berekening van de pensioenjaren niet in aanmerking kan worden genomen, of de afwijzing van een verzoek om toekenning van de in artikel 5 van bijlage VIII bij het Statuut voorziene verhoging, de rechtspositie van de belanghebbende onmiddellijk en rechtstreeks aantast, ook indien dat besluit pas later moet worden uitgevoerd . De ambtenaar heeft dus in beginsel een rechtmatig, reeds bestaand en actueel belang om tegen een dergelijk besluit op te komen .

2 . In het kader van een doorlopende discussie tussen een instelling en een ambtenaar mag deze laatste ervan uitgaan, dat de administratie pas een definitief standpunt heeft bepaald op het moment waarop hij de eerste brief van de administratie ontvangt die een motivering van dat standpunt bevat . Eerst op dat moment begint de dwingende statutaire termijn voor het indienen van een klacht te lopen .

3 . Een beroep is niet-ontvankelijk wanneer het gericht is tegen een voorbereidende handeling, met name een handeling die tot de categorie administratieve inlichtingen behoort doordat zij verwijst naar een later te nemen besluit, of die niet door het tot aanstelling bevoegd gezag is verricht .

Een tot een ambtenaar gerichte brief heeft met name dan niet het karakter van een besluit, wanneer de schrijver ervan er uitdrukkelijk op wijst, dat de aan de geadresseerde meegedeelde pensioenberekening indicatief is en nadere bevestiging behoeft .

4 . De klacht - en beroepstermijnen van de artikelen 90 en 91 van het Statuut zijn van openbare orde; de partijen of de rechter kunnen er niet naar believen over beschikken, aangezien zij zijn ingesteld met het doel de duidelijkheid en zekerheid van rechtssituaties te verzekeren .
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Procedure ° Herziening van arrest ° Voorwaarden voor ontvankelijkheid van verzoek ° Nieuw feit ° Feit dat vóór uitspraak van bestreden arrest bekend was ° Niet-ontvankelijkheid

(' s Hofs Statuut-EEG, art. 41 en 46)

Samenvatting

Uit artikel 41 van 's Hofs Statuut-EEG, dat ingevolge artikel 46, eerste alinea, van dat Statuut van toepassing is op de procedure voor het Gerecht, volgt, dat herziening geen vorm van hoger beroep is, maar een buitengewoon rechtsmiddel op grond waarvan het aan een eindarrest toekomend gezag in geding kan worden gebracht wegens de feitelijke vaststellingen waarop de rechter zich heeft gebaseerd. Herziening van een arrest onderstelt dat aan een aantal voorwaarden is voldaan: er moet sprake zijn van de ontdekking van feitelijke elementen die zich vóór de uitspraak van het arrest hebben voorgedaan, die elementen moeten tot dat moment onbekend zijn geweest aan de rechter die het arrest heeft gewezen en aan de partij die om herziening verzoekt, en zij moeten bovendien van dien aard zijn, dat zij, zo de rechter ze in aanmerking had kunnen nemen, tot een andere uitspraak hadden kunnen leiden.

Een herzieningsverzoek tot staving waarvan een feit wordt aangevoerd dat vóór de uitspraak van het arrest aan de partij die om herziening verzoekt, bekend was, is derhalve niet-ontvankelijk.
58

Zo heeft de Unierechter reeds vastgesteld dat een persoon die verzocht om inschrijving van een Uniemerk het oogmerk had om ongerechtvaardigd voordeel te trekken uit de overblijvende bekendheid van een ouder merk, ook wanneer dit merk niet langer werd gebruikt (arrest van 8 mei 2014, Simca, T‑327/12, EU:T:2014:240), of uit het feit dat de naam van een natuurlijke persoon op dat moment beroemd was (arrest van 14 mei 2019, NEYMAR, T‑795/17, niet gepubliceerd, EU:T:2019:329), in gevallen waarin naar behoren was vastgesteld dat er sprake was van die overblijvende bekendheid of van die beroemdheid op dat moment. De Unierechter heeft daarentegen vastgesteld dat er geen sprake was van misbruik van de bekendheid van een door een derde geclaimde term en, bijgevolg, dat de merkaanvrager niet te kwader trouw was, wanneer die term in de Unie niet was ingeschreven of gebruikt en evenmin aldaar bekend was [zie in die zin arrest van 29 november 2018, Khadi and Village Industries Commission/EUIPO – BNP Best Natural Products (Khadi Ayurveda), T‑683/17, niet gepubliceerd, EU:T:2018:860, punten 68‑71].
8.

Europese Unie – Rechterlijk toezicht op de rechtmatigheid van de handelingen van de instellingen – Beperkende maatregelen tegen Syrië – Omvang van het toezicht – Plaatsing van verzoeker op de lijst in de bijlage bij het bestreden besluit op grond van zijn hoedanigheid van vooraanstaand zakenman die in Syrië actief is – Voor het publiek toegankelijke documenten – Bewijswaarde – Beginsel van vrije beoordeling van het bewijs [Besluit 2013/255/GBVB van de Raad, zoals gewijzigd bij besluiten (GBVB) 2015/1836 en (GBVB) 2021/855, bijlage I; verordeningen van de Raad nr. 36/2012 en 2021/848, bijlage II] (zie punten 104‑105, 107‑108, 111‑112)
4.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beeldmerk LES BORDES en beeldmerk dat een afbeelding van met name een hertenkop bevat [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 43, 52, 60, 72, 80)
2.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst – Begrip [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punt 16)
6.

Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid – Beperkende maatregelen tegen de Democratische Republiek Congo – Werkingssfeer – Personen die betrokken zijn geweest bij het beramen, aansturen of plegen van handelingen die ernstige schendingen of misbruik van de mensenrechten inhouden – Begrip – Personen die dergelijke handelingen in het verleden hebben gepleegd, ondanks het feit dat er geen bewijs is dat zij thans bij dergelijke handelingen zijn betrokken of eraan deelnemen – Daaronder begrepen [Besluit 2010/788/GBVB van de Raad, zoals gewijzigd bij de besluiten (GBVB) 2016/2231 en (GBVB) 2020/2033, art. 3, lid 2, b), en bijlage II; verordeningen van de Raad nr. 1183/2005, art. 2 ter, lid 1, b), en 2020/2021, bijlage] (zie punten 118, 119, 121)
4.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten – Beoordelingscriteria – Complementariteit van de waren of diensten [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 43)
1.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst – Beoordeling van het beschrijvend karakter van een teken – Criteria [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punten 18‑20)
1.

Uniemerk – Afstand, verval en nietigheid – Absolute nietigheidsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst – Begrip [Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punten 19, 20, 41)
4.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten – Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 23)
4.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten – Beoordelingscriteria [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 24)
6.

Uniemerk – Afstand, verval en nietigheid – Absolute nietigheidsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst – Bestaan van andere tekens of aanduidingen om dezelfde kenmerken aan te duiden – Geen invloed [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, c), en 52, lid 1, a)] (zie punt 47)
65

Voorts volgt uit de rechtspraak van het Hof ten eerste dat in een situatie waarin de Commissie met betrekking tot in strijd met artikel 108, lid 3, VWEU uitgevoerde steun een definitief besluit heeft genomen waarin zij vaststelt dat deze steun verenigbaar is met de interne markt in de zin van artikel 107 VWEU, de nationale rechter krachtens het recht van de Unie verplicht is de begunstigde van de steun te veroordelen tot betaling van rente over de periode waarin deze steun onrechtmatig was (zie in die zin arrest van 12 februari 2008, CELF en ministre de la Culture et de la Communication, C‑199/06, EU:C:2008:79, punten 52 en 55). Indien de concurrenten van Vattenfall de rechtmatigheid van de betrokken maatregel voor de nationale rechter zouden aanvechten en deze de maatregel als staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU zou aanmerken, zou hieruit volgen dat artikel 108, lid 3, VWEU is geschonden doordat de betrokken maatregel niet bij de Commissie is aangemeld en dat het Koninkrijk der Nederlanden van Vattenfall rente over de periode van onrechtmatigheid dient te vorderen.
55

In dit verband zij opgemerkt dat in sommige taalversies, zoals de Spaanse, de Tsjechische, de Duitse, de Griekse, de Engelse, de Portugese, de Slowaakse en de Sloveense taalversie, de zin „zij contact [opnemen] met andere gegadigden of inschrijvers met als doel de mededinging te beperken of […] proberen op ongepaste wijze het besluitvormingsproces in de aanbestedingsprocedure te beïnvloeden” in twee, door het nevenschikkend voegwoord „of” gescheiden leden is opgebouwd, en wel als volgt: „zij contact opnemen met andere gegadigden of inschrijvers met als doel de mededinging te beperken” (eerste situatie) of „proberen op ongepaste wijze het besluitvormingsproces in de aanbestedingsprocedure te beïnvloeden” (tweede situatie). De vervoeging van het werkwoord „proberen” in de onvoltooid tegenwoordige tijd en in de derde persoon meervoud in die taalversies laat toe uit te sluiten dat het bij de voorzetselgroep „met als doel” hoort en suggereert dus dat het tweede zinsdeel niet ondergeschikt is aan het eerste. Hieruit blijkt dat er dus sprake is van twee afzonderlijke situaties: de eerste, geplaatst vóór de „of”, betreffende het contacteren van andere gegadigden of inschrijvers om de mededinging te beperken, en de tweede, geplaatst na de „of”, betreffende het proberen op ongepaste wijze het besluitvormingsproces in de aanbestedingsprocedure te beïnvloeden.
94

Ten eerste had verzoeker immers, zoals in de punten 78 en 85 hierboven is vastgesteld, geen verworven recht op verlenging van de betrokken overeenkomst. Ten tweede was het voordat de nota van 18 januari 2020 werd opgesteld nog niet zeker dat het akkoord inzake de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk in werking zou treden, aangezien het besluit betreffende de sluiting van het akkoord pas op 30 januari door de Raad is vastgesteld (zie punt 16 hierboven). Pas aan de vooravond van de einddatum van de betrokken overeenkomst was het dus juridisch mogelijk om hem een verlenging van die overeenkomst aan te bieden. Ten derde blijkt uit het dossier dat EUCAP Somalia reeds vóór de opstelling van de nota van 18 januari 2020 een onderdaan van de Unie had aangeworven om verzoeker in zijn functie op te volgen in het geval het Verenigd Koninkrijk zich zou terugtrekken uit de Unie.
137

Ten eerste is evenwel geoordeeld dat de werkingssfeer van artikel 19 van het Statuut, zoals omschreven in de eerste volzin van dat artikel, niet restrictief mag worden uitgelegd in die zin dat het uitsluitend betrekking heeft op het geval van de ambtenaar die in rechte moet getuigen. Deze werkingssfeer omvat immers alle situaties waarin een ambtenaar om welke reden dan ook in rechte gewag moet maken van hetgeen hij in verband met zijn ambtsbezigheden heeft bevonden, zonder dat onderscheid wordt gemaakt tussen het gebruik van dergelijke bevindingen in het kader van een verhoor als getuige of in het kader van de instelling van een gerechtelijke procedure bij een nationale rechterlijke instantie, bijvoorbeeld de indiening van een klacht in strafzaken (arrest van 13 juni 2002, Ferrer de Moncada/Commissie, T‑74/01, EU:T:2002:158, punt 48). De situatie van een ambtenaar die in rechte moet getuigen vormt dus niet de enige situatie als bedoeld in artikel 19 van het Statuut (zie in die zin arrest van 13 juni 2002, Ferrer de Moncada/Commissie,T‑74/01, EU:T:2002:158, punt 49).