's Hofs bevoegdheid tot kennisneming van deze zaak wordt in artikel 36 van het EGKS-Verdrag geregeld. Dat wil zeggen dat het Hof in volle omvang bevoegd is: enerzijds heeft het zich uit te spreken over de rechtmatigheid van een beschikking d.d. 30 mei 1978, waarbij de Commissie de vennootschap „Metallurgica Luciano Rumi S.p.A.” te Bergamo een boete heeft opgelegd, anderzijds heeft het echter ook te beoordelen of het boetebedrag — 65135 RE — als passend is te beschouwen.

De Commissie nam haar beschikking omdat de firma Rumi in strijd zou hebben gehandeld met artikel 60, lid 2, van het EEG-Verdrag — betreffende de openbaarmaking van de prijsschalen en verkoopvoorwaarden, door de ijzerindustrieen op de gemeenschappelijke markt toegepast — dan wel met de ter uitvoering van dit voorschrift vastgestelde algemene bepalingen (met name de beschikkingen nrs. 30/53 en 31/53 van de Hoge Autoriteit d.d. 2 mei 1953 met betrekking tot de praktijken welke krachtens artikel 60, lid 1, van het Verdrag verboden zijn respectievelijk met betrekking tot de wijze waarop de door de ondernemingen van de staalindustrie toegepaste prijsschalen en verkoopvoorwaarden openbaar dienen te worden gemaakt, zoals laatstelijk door de Commissie gewijzigd in haar beschikkingen nrs. 72/440 en 72/441/EGKS van 30 december 1972).

De firma Rumi wordt met name aangewreven dat zij op 28 april 1977 met de Franse firma Descours & Cabaud te Lyon een overeenkomst zou hebben afgesloten tot levering van een zeer grote hoeveelheid betonijzer tegen vaste prijzen lager dan die welke op de destijds geldende prijslijst der onderneming waren vermeld; van een en ander was de Commissie gebleken tijdens een in juni bij de vennootschap verrichte controle. Blijkens een reeks facturen betreffende bestelling G 20 RM van voormelde afnemer d.d. 28 april 1977 zou er volgens de Commissie 458998933 lire te weinig zijn berekend, terwijl er met de onregelmatige verkopen een gezamenlijke waarde van 1678688435 lire gemoeid was. In haar beschikking van 30 mei 1978 heeft de Commissie verklaard bij de vaststelling van het boetebedrag de aard der inbreuken, het te weinig berekende bedrag, de omstandigheden waaronder de inbreuken zijn begaan alsook de draagkracht der onderneming in aanmerking te hebben genomen.

Met haar op 22 juni 1978 ingediend beroepschrift heeft de vennootschap Rumi om nietigverklaring van de bestreden beschikking, althans om wijziging dier beschikking (i.e. verlaging van het boetebedrag) — met veroordeling van de Commissie in de kosten van het geding — verzocht. Zij voert daartoe aan dat er wezenlijke vormvoorschriften zouden zijn geschonden, dat de beschikking onvoldoende met redenen zou zijn omkleed, dat het Verdrag, met name zijn artikel 60, lid 2, letters a en b kennelijk zou zijn miskend, dat men overmacht als verontschuldigingsgrond niet tot toepassing heeft doen komen en dat er misbruik van bevoegdheid zou zijn gemaakt. Ik wijs er evenwel op dat de motiveringsklacht ten nauwste samenhangt met bepaalde argumenten, door verzoekster gebezigd in verband met een grief die onder het hoofd „kennelijke miskenning van het Verdrag” moet worden gebracht. Het verdient dan ook aanbeveling deze formele grief na bedoelde argumenten te bespreken.