Zaak C‑12/17

Tribunal Botoşani

en

Minister Justiţiei

tegen

Maria Dicu

(verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Curte de Apel Cluj)

„Prejudiciële verwijzing – Sociale politiek – Organisatie van de arbeidstijd – Richtlijn 2003/88/EG – Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon – Richtlijn 2010/18/EU – Herziene raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof – Ouderschapsverlof niet beschouwd als tijdvak van daadwerkelijke arbeid”

Samenvatting – Arrest van het Hof (Grote kamer) van 4 oktober 2018

Sociale politiek – Bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers – Organisatie van de arbeidstijd – Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon – Nationale regeling die voor de berekening van dat recht het tijdvak van door een werknemer opgenomen ouderschapsverlof tijdens een referentieperiode uitsluit van het tijdvak van daadwerkelijke arbeid – Toelaatbaarheid

(Richtlijn 2003/88 van het Europees Parlement en de Raad, art. 7; richtlijn 2010/18 van de Raad, bijlage, clausule 5, punt 3)

Artikel 7 van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale bepaling als die welke aan de orde is in het hoofdgeding, op grond waarvan voor de berekening van de rechten inzake de jaarlijkse vakantie met behoud van loon die bij dat artikel aan een werknemer wordt toegekend op basis van een referentieperiode, de duur van het door die werknemer in de loop van die periode opgenomen ouderschapsverlof niet wordt beschouwd als een tijdvak van daadwerkelijke arbeid.

Om te beginnen dient namelijk te worden beklemtoond dat het intreden van arbeidsongeschiktheid wegens ziekte in beginsel onvoorzienbaar is (arrest van 20 januari 2009, Schultz-Hoff e.a., C‑350/06 en C‑520/06, EU:C:2009:18, punt 51) en plaatsvindt buiten de wil van de werknemer (zie in die zin arrest van 29 november 2017, King, C‑214/16, EU:C:2017:914, punt 49). Het opnemen van ouderschapsverlof is daarentegen niet onvoorzienbaar en vloeit meestal voort uit de wil van de werknemer om voor zijn kind te zorgen (zie in die zin arrest van 20 september 2007, Kiiski, C‑116/06, EU:C:2007:536, punt 35).

Voorts wordt de werknemer in ouderschapsverlof fysiek of psychisch niet gehinderd door een ziekte, zodat hij zich in een andere situatie bevindt dan die welke voortvloeit uit een aan zijn gezondheidstoestand te wijten arbeidsongeschiktheid (zie naar analogie arrest van 8 november 2012, Heimann en Toltschin, C‑229/11 en C‑230/11, EU:C:2012:693, punt 29).

De situatie van de werknemer met ouderschapsverlof onderscheidt zich evenzeer van die van de werkneemster die zwangerschaps‑ en bevallingsverlof neemt. Het zwangerschaps‑ en bevallingsverlof heeft immers zowel tot doel de biologische gesteldheid van de vrouw tijdens en na de zwangerschap te beschermen als de bijzondere relatie tussen moeder en kind in de periode na de zwangerschap en de bevalling te beschermen door te voorkomen dat deze relatie wordt verstoord door de cumulatie van lasten ten gevolge van de gelijktijdige verrichting van beroepsbezigheden (zie in die zin arresten van 18 maart 2004, Merino Gómez, C‑342/01, EU:C:2004:160, punt 32, en 20 september 2007, Kiiski, C‑116/06, EU:C:2007:536, punt 46).

Ten slotte neemt het feit dat een werknemer met ouderschapsverlof een werknemer in de zin van het Unierecht blijft gedurende het tijdvak van dat verlof (arrest van 20 september 2007, Kiiski, C‑116/06, EU:C:2007:536, punt 32), niet weg dat wanneer, zoals in casu, zijn arbeidsbetrekking is geschorst op grond van het nationale recht – hetgeen clausule 5, punt 3, van de raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof toestaat – ook de wederzijdse verplichtingen van werkgever en werknemer op het gebied van prestaties tijdelijk zijn geschorst, met name de verplichting van de werknemer om de taken uit te voeren die op hem rusten in het kader van voornoemde arbeidsbetrekking (zie naar analogie arrest van 8 november 2012, Heimann en Toltschin, C‑229/11 en C‑230/11, EU:C:2012:693, punt 28).

(zie punten 32‑35, 38 en dictum)