Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1 . Handelingen van de instellingen - Verordeningen - Betwisting, bij wege van incident, voor nationale rechter van wettigheid van verordening in kader van beroep tegen nationale uitvoeringsmaatregel - Opschorting van tenuitvoerlegging van nationale maatregel - Toelaatbaarheid - Voorwaarden - "Fumus boni juris" - Prejudiciële verwijzing naar Hof ter beoordeling van geldigheid - Ernstige en onherstelbare schade - Inaanmerkingneming van belang van Gemeenschap

( EEG-Verdrag, art . 177, 185 en 189, tweede alinea )

2 . Eigen middelen van de Europese Gemeenschappen - Bijdragen en andere heffingen in kader van gemeenschappelijke ordening der markten in sector suiker - Begrip - Speciale compensatieheffing - Daaronder begrepen

( EEG-Verdrag, art . 201; verordening ( EEG ) nr . 1914/87 van de Raad; besluit 85/257/EEG van de Raad, art . 2 )

3 . Handelingen van de instellingen - Toepassing ratione temporis - Verbod van terugwerkende kracht - Uitzonderingen - Voorwaarden - Concreet geval

( Verordening ( EEG ) nr . 1914/87 van de Raad )

4 . Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Suiker - Speciale compensatieheffing - Uiting van beginsel van volledige zelffinanciering van gemeenschappelijke marktordening door producenten - Invoering van onredelijke financiële lasten - Afwezigheid - Inbreuk op eigendomsrecht en vrije beroepsuitoefening - Afwezigheid

( Verordening ( EEG ) nr . 1914/87 van de Raad )

5 . Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Discriminatie tussen producenten of verbruikers - Speciale compensatieheffing in sector suiker - Last die zwaarder drukt op suikerproduktie boven A-quotum - Objectief gerechtvaardigd verschil in behandeling - Geen discriminatie

( EEG-Verdrag, art . 40, lid 3, tweede alinea; verordening ( EEG ) nr . 1914/87 van de Raad )

Samenvatting

1 . Artikel 189 sluit voor de nationale rechter niet de bevoegdheid uit, opschorting van de tenuitvoerlegging van een op een gemeenschapsverordening gebaseerde nationale bestuurshandeling te gelasten .

In de eerste plaats is de verzoeker ingevolge artikel 185 EEG-Verdrag namelijk bevoegd, in het kader van het beroep tot nietigverklaring opschorting van de tenuitvoerlegging van de bestreden handeling te vragen en is het Hof bevoegd, die opschorting te verlenen . De samenhang van het stelsel van voorlopige rechtsbescherming verlangt derhalve, dat de nationale rechter in het kader van een door hem gedane prejudiciële verwijzing ook de opschorting van de tenuitvoerlegging van een nationale bestuurshandeling kan gelasten, die op een gemeenschapsverordening is gebaseerd waarvan de geldigheid wordt betwist en waarvan de ongeldigheid enkel door het Hof kan worden vastgesteld .

In de tweede plaats heeft het Hof, ter verzekering van de nuttige werking van artikel 177 EEG-Verdrag, reeds geoordeeld, dat de nationale rechter die hem prejudiciële vragen betreffende de uitlegging heeft voorgelegd om een probleem betreffende de verenigbaarheid van een nationale wet met een gemeenschapsbepaling te kunnen oplossen, de mogelijkheid heeft de toepassing van deze wet op te schorten . Voor de voorlopige bescherming die het gemeenschapsrecht de justitiabelen bij de nationale rechter biedt, kan het geen verschil maken of zij de verenigbaarheid van het nationale recht met het gemeenschapsrecht dan wel de geldigheid van afgeleid gemeenschapsrecht betwisten, daar de betwisting in beide gevallen op het gemeenschapsrecht zelf berust .

De nationale rechter kan een dergelijke opschorting gelasten, wanneer hij ernstige twijfels koestert omtrent de geldigheid van de gemeenschapshandeling en, wanneer de vraag betreffende de geldigheid van de bestreden handeling nog niet aan het Hof is voorgelegd, hij deze vraag zelf verwijst; de zaak moet spoedeisend zijn en voor de verzoeker moet ernstige en onherstelbare schade dreigen en met het belang van de Gemeenschap moet naar behoren rekening worden gehouden . Hierbij dient de nationale rechter na te gaan, of de betrokken gemeenschapshandeling, wanneer zij niet onmiddellijk wordt toegepast, niet elke nuttige werking wordt ontnomen . Voorts dient de nationale rechter, wanneer de opschorting van de tenuitvoerlegging financiële risico' s voor de Gemeenschap kan meebrengen, de mogelijkheid te hebben om van de verzoeker toereikende zekerheden te verlangen .

2 . De speciale compensatieheffing in de sector suiker, die is ingesteld bij verordening nr . 1914/87, dient te worden aangemerkt als een van de "bijdragen en andere heffingen die in het kader van de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker zijn vastgesteld", als bedoeld in besluit 85/257 van de Raad betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen, omdat deze heffing een aanvulling vormt op de reeds bij de vaststelling van dit besluit bestaande bijdragen en heffingen . Zelfs wanneer deze heffing als een financiële heffing in de zin van besluit 85/257 was aan te merken geweest, had voor de instelling van deze heffing niet de procedure van artikel 201 EEG-Verdrag behoeven te worden gevolgd . Als budggetairrechtelijke maatregel wil dit besluit namelijk een omschrijving geven van de op de begroting der Gemeenschappen op te voeren eigen middelen, doch niet van de communautaire instellingen die bevoegd zijn rechten, belastingen, heffingen, bijdragen en andere inkomsten te creëren .

3 . Ofschoon het beginsel van de rechtszekerheid der rechtsposities zich er in de regel tegen verzet, dat een gemeenschapshandeling op een vóór haar publikatie gelegen datum effect kan sorteren, kan dit in uitzonderingsgevallen anders zijn, namelijk wanneer het te verwezenlijken doel zulks vordert en het gewettigd vertrouwen der betrokkenen naar behoren is geëerbiedigd .

Aan deze voorwaarde was voldaan, toen in het kader van de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker bij verordening nr . 1914/87 van 2 juli 1987 een speciale compensatieheffing werd ingesteld voor het verkoopseizoen dat op 30 juni daaraan voorafgaand was geëindigd .

Ten einde het beginsel van de volledige zelffinanciering van de gemeenschappelijke ordening door de producenten zelf te eerbiedigen, dienden zij alle financiële lasten van het lopende verkoopseizoen te dragen, met inbegrip van de lasten die een gevolg waren van uitzonderlijke gebeurtenissen, waarvan de invloed eerst na afloop van het verkoopseizoen precies kon worden vastgesteld . Bovendien waren de producenten ervan op de hoogte gesteld, dat zij een extra bijdrage voor dit verkoopseizoen zouden moeten leveren .

4 . De gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker is gebaseerd op het beginsel van de volledige zelffinanciering door de producenten . Uit hoofde van dit beginsel en ten einde het hoofd te bieden aan een uitzonderlijke kostenstijging die een gevolg was van de fluctuaties op de wereldmarkt waarop de producenten van de Gemeenschap een deel van hun produktie moeten afzetten, en die verband hield met de hogere uitgaven voor uitvoerrestituties, is voor het verkoopseizoen 1986/1987 de speciale compensatieheffing ingesteld . Waar deze heffing de keerzijde is van de voordelen die deze gemeenschappelijke ordening biedt, heeft zij voor de producenten geen onredelijk financiële lasten meegebracht, omdat zij mochten verlangen, dat degenen die hun suikerbieten of suikerriet leverden, het grootste gedeelte van deze heffing zouden vergoeden . Door haar aard kan zij niet als een inbreuk op het eigendomsrecht worden beschouwd . Ten slotte zijn de bestaansreden en de bijzonderheden van de heffing van dien aard dat zij niet als een onevenredige en onduldbare ingreep zijn te beschouwen, waardoor het recht van de betrokken producenten op vrije beroepsuitoefening in zijn kern wordt aangetast .

5 . De voor het verkoopseizoen 1986/1987 in het kader van de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker ingestelde speciale compensatieheffing diende de uitzonderlijke tekorten te financieren, die waren veroorzaakt door toekenning van hoge uitvoerrestituties om de afzet van de overschotten van de Gemeenschap op de markt van derde landen te vergemakkelijken . Het feit dat de boven het A-quotum geproduceerde suiker verhoudingsgewijs zwaarder werd belast, kan niet als een bij artikel 40, lid 3, tweede alinea, EEG-Verdrag verboden discriminatie worden beschouwd . Elke boven het A-quotum geproduceerde suiker levert overschotten op . Omdat deze overschotten in normale omstandigheden slechts door export naar derde landen kunnen worden afgezet, moeten restituties worden betaald die een belasting voor de begroting van de Gemeenschappen vormen .