ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Milieu ° Behoud van vogelstand ° Richtlijn 79/409 ° Bescherming, instandhouding en herstel van leefgebieden ° Verplichtingen van Lid-Staten ° Omvang

(Richtlijn 79/409 van de Raad, art. 3 en 4)

2. Milieu ° Behoud van vogelstand ° Richtlijn 79/409 ° Speciale beschermingsmaatregelen ° Verplichtingen van Lid-Staten ° Afwijkingen ° Noodzaak van algemeen belang van hogere orde dan belangen op milieugebied ° Uitsluiting van economische en recreatieve belangen

(Richtlijn 79/409 van de Raad, art. 4)

3. Milieu ° Behoud van vogelstand ° Richtlijn 79/409 ° Afbakening en wijziging van speciale beschermingsgebieden ° Beoordelingsbevoegdheid van Lid-Staten ° Grenzen

(Richtlijn 79/409 van de Raad, art. 4, leden 1 en 4)

Samenvatting

1. De artikelen 3 en 4 van richtlijn 79/409 inzake het behoud van de vogelstand verplichten de Lid-Staten de leefgebieden van deze vogels als zodanig, wegens hun ecologische waarde, te beschermen, in stand te houden en te herstellen. De voor de Lid-Staten uit deze artikelen voortvloeiende verplichtingen gelden derhalve reeds voordat een vermindering van het aantal vogels is vastgesteld of het gevaar van verdwijning van een beschermde soort is ingetreden.

2. Bij de uitvoering van richtlijn 79/409 inzake het behoud van de vogelstand mogen de Lid-Staten niet naar eigen inzicht redenen verband houdend met andere belangen aanvoeren om van de richtlijn af te wijken. Wat in het bijzonder de in artikel 4 van de richtlijn neergelegde verplichting betreft om voor bepaalde soorten speciale beschermingsmaatregelen te treffen, kunnen zulke redenen slechts worden aanvaard, indien zij verband houden met een algemeen belang van hogere orde dan het door de richtlijn nagestreefde belang op milieugebied. In het bijzonder kunnen in dit verband de in artikel 2 van de richtlijn genoemde economische en recreatieve belangen niet in aanmerking komen, daar deze bepaling geen zelfstandige afwijking van de door de richtlijn ingevoerde beschermingsregeling vormt.

3. Ten aanzien van de keuze van de gebieden die het meest geschikt zijn om overeenkomstig artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/409 inzake het behoud van de vogelstand als speciale beschermingszone te worden aangewezen, beschikken de Lid-Staten over een zekere beoordelingsmarge, die wordt begrensd door het feit dat voor de aanwijzing van deze zones bepaalde in de richtlijn aangegeven ornithologische criteria gelden, zoals de aanwezigheid van de in bijlage I bij de richtlijn genoemde vogelsoorten enerzijds en de aanduiding van een leefgebied als watergebied anderzijds.

Daarentegen beschikken de Lid-Staten niet over dezelfde beoordelingsmarge in het kader van artikel 4, lid 4, van de richtlijn, wanneer zij de oppervlakte van dergelijke zones wijzigen of verkleinen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Toetreding van nieuwe Lid-Staten tot de Gemeenschappen ° Portugal ° Nationale monopolies van commerciële aard ° Verplichting tot geleidelijke aanpassing gedurende overgangsperiode ° Draagwijdte ° Vaststelling van bepaalde concrete en passende maatregelen door nationale autoriteiten

(Toetredingsakte van 1985, art. 208, lid 1; aanbeveling 87/525 van de Commissie)

Samenvatting

Artikel 208, lid 1, van de Toetredingsakte van 1985 inzake de geleidelijke aanpassing van de Portugese nationale monopolies van commerciële aard, laat Portugal een ruime beoordelingsvrijheid bij de keuze van de middelen die geschikt zijn om de betrokken monopolies geleidelijk aan te passen, in dier voege dat uiterlijk aan het einde van de overgangsperiode elke discriminatie als bedoeld in die bepaling is uitgesloten. Dit artikel verplicht Portugal evenwel, daadwerkelijk met de aanpassingsprocedure te beginnen, zodat het binnen de gestelde termijn aan zijn verplichting kan voldoen. Dienaangaande behoeft het slechts concrete maatregelen vast te stellen die kunnen bijdragen tot de verwezenlijking van het voorgeschreven doel, zonder dat het verplicht is contingenten voor vrije invoer te openen volgens het tijdschema dat is neergelegd in een aanbeveling die de Commissie krachtens die bepaling heeft gedaan.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Beroep tot nietigverklaring ° Recht van beroep van Parlement ° Voorwaarden voor ontvankelijkheid

(EEG-Verdrag, art. 173)

2. Handelingen van de instellingen ° Totstandkomingsprocedure ° Raadpleging van Parlement ° Nieuwe raadpleging in geval van wezenlijke wijziging in oorspronkelijk voorstel

3. Vervoer ° Vervoer over de weg ° Toelating van niet-ingezeten vervoersondernemers tot binnenlands goederenvervoer over de weg ° Verordening nr. 4059/89 ° Wezenlijke verschillen ten opzichte van oorspronkelijk voorstel van Commissie ° Ontbreken van nieuwe raadpleging van Parlement ° Schending van wezenlijke vormvoorschriften ° Onwettigheid

(EEG-Verdrag, art. 75; verordening nr. 4059/89 van de Raad)

Samenvatting

1. Een beroep dat het Europees Parlement bij het Hof instelt tegen een handeling van de Raad of de Commissie, is ontvankelijk, mits dit beroep slechts strekt tot eerbiediging van zijn prerogatieven en slechts berust op middelen die aan schending van deze prerogatieven zijn ontleend, met dien verstande dat tot de aan het Parlement verleende prerogatieven, in de door de Verdragen voorziene gevallen, onder meer zijn deelneming aan de wetgevingsprocedure behoort.

2. De reguliere raadpleging van het Europees Parlement is, in de gevallen waarin deze door het EEG-Verdrag wordt voorgeschreven, een middel dat het Parlement in staat stelt daadwerkelijk aan de communautaire regelgeving deel te nemen. Het vereiste van deze raadpleging impliceert dat steeds een nieuwe raadpleging moet volgen wanneer de uiteindelijk vastgestelde regeling, in haar geheel beschouwd, wezenlijk afwijkt van die waarover het Parlement reeds werd geraadpleegd, uitgezonderd de gevallen waarin de wijzigingen in hoofdzaak beantwoorden aan door het Parlement zelf te kennen gegeven verlangens.

3. Bij vergelijking tussen het aan verordening nr. 4059/89 ten grondslag liggende oorspronkelijke voorstel van de Commissie en de inhoud van deze verordening zoals zij door de Raad is vastgesteld, blijkt, dat het beginsel van vrijheid voor alle in een Lid-Staat gevestigde vervoersondernemers om in een andere Lid-Staat cabotageactiviteiten uit te oefenen, plaats heeft moeten maken voor het beginsel van tijdelijke toelating, in het kader van een communautair contingent. Deze wezenlijke wijzigingen, die aan generlei wens van het Parlement beantwoorden en het systeem van het ontwerp in zijn geheel aantasten, vormen op zich voldoende grond om een nieuwe raadpleging van het Parlement noodzakelijk te maken. Bijgevolg vormt het achterwege blijven van een tweede raadpleging van het Parlement in het kader van de wetgevingsprocedure van artikel 75 EEG-Verdrag, een schending van wezenlijke vormvoorschriften, die nietigverklaring van verordening nr. 4059/89 tot gevolg moet hebben.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Oliën en vetten - Bijzondere maatregelen voor sojabonen - Steun voor verwerking - Controlemaatregelen - Identificatie van bonen - Wettelijke regeling volgens welke fabrikanten van voedingsmiddelen of diervoeders over op terrein van produktiebedrijf gelegen opslaginstallatie moeten beschikken - Schending van evenredigheidsbeginsel en discriminatie tussen producenten - Onwettigheid

(EEG-Verdrag, art. 40. lid 3, tweede alinea; verordening nr. 1491/85 van de Raad; verordening nr. 2537/89 van de Commissie, art. 2, lid 1, sub b, zoals aangevuld bij verordening nr. 150/90, art. 1, lid 1)

Samenvatting

Het feit dat de fabrikanten van voedingsmiddelen of diervoeders, die op grond van verordening nr. 1491/85 hebben verzocht om steun voor de verwerking van sojabonen, worden verplicht, over een op het terrein van hun produktiebedrijf gelegen opslaginstallatie te beschikken, moet worden geacht niet in verhouding te staan tot de doelstelling van fraudepreventie. De steunregeling voorziet namelijk in uiteenlopende controlemiddelen, vooral wat de oorsprong van de verwerkte granen betreft, waardoor eventuele fraude kan worden opgespoord; die verplichting kan hoge kosten meebrengen voor de ondernemingen, omdat zij verplicht kunnen zijn nieuwe opslaginstallaties te bouwen. Deze verplichting gaat tevens in tegen het gelijkheidsbeginsel, voor zover zij geldt voor verwerkers die voedingsmiddelen of diervoeders produceren, maar niet voor de producenten van sojaolie, zonder dat dit verschil in behandeling tussen de twee categorieën van verwerkers objectief gerechtvaardigd is. Daarom zijn de bepalingen van artikel 2, lid 1, sub b, van verordening nr. 2537/89, zoals aangevuld bij artikel 1, lid 1, van verordening nr. 150/90, ongeldig.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Vervoer ° Totstandbrenging van gemeenschappelijk beleid ° "Standstill"-bepaling van artikel 76 EEG-Verdrag ° Draagwijdte ° Wegvervoer ° Invoering door Lid-Staat van wegengebruiksbelasting voor zware vrachtvoertuigen en gelijktijdige verlaging van motorrijtuigenbelasting voor nationale vervoerondernemers ° Ontoelaatbaarheid

(EEG-Verdrag, art. 76)

2. Lid-Staten ° Verplichtingen ° Algemene verplichting krachtens artikel 5 EEG-Verdrag ° Concretisering op bijzonder gebied door specifiek artikel ° Vaststelling van niet-nakoming uitsluitend ten aanzien van specifiek artikel

(EEG-Verdrag, art. 5 en 76)

Samenvatting

1. Door een nationale regeling waarbij een door alle gebruikers, ongeacht hun nationaliteit, verschuldigde wegengebruiksbelasting voor zware vrachtvoertuigen wordt ingevoerd met gelijktijdige verlaging van de motorrijtuigenbelasting uitsluitend voor de nationale vervoerondernemers, wordt de situatie van vervoerondernemers uit de andere Lid-Staten in voor hen ongunstige zin gewijzigd ten opzichte van de situatie van de nationale vervoerondernemers.

Ook wanneer zij, in afwachting van een optreden van de Raad met het oog op de totstandbrenging van een gemeenschappelijk beleid in die sector, een tijdelijk karakter heeft en beoogt bij te dragen tot de bescherming van het milieu - een van de fundamentele doelstellingen van de Gemeenschap - door een grotere bijdrage van zware vrachtvoertuigen in de kosten van de wegeninfrastructuur en de verplaatsing van het goederenvervoer van de weg naar andere soorten vervoer, is een dergelijke regeling in strijd met artikel 76 van het Verdrag. Om te verhinderen dat de totstandbrenging van een gemeenschappelijk vervoerbeleid nog meer wordt bemoeilijkt, bepaalt dit artikel immers, dat, totdat de in artikel 75, lid 1, bedoelde bepalingen zijn vastgesteld en behoudens goedkeuring van de Raad, met eenparigheid van stemmen verleend, geen enkele Lid-Staat de onderscheidene bepalingen die ter zake gelden bij de inwerkingtreding van het Verdrag, zodanig mag veranderen, dat zij daardoor in hun rechtstreekse of zijdelingse uitwerking minder gunstig worden voor de vervoerondernemers der overige Lid-Staten dan voor de nationale vervoerondernemers. Gelet op de doelstelling ervan, moet artikel 76 aldus worden begrepen, dat het een Lid-Staat ook verbiedt, de vervoerondernemers uit de andere Lid-Staten het voordeel te ontnemen van maatregelen die eventueel zijn getroffen om hen in een gunstiger situatie te brengen dan de nationale vervoerondernemers.

2. Waar artikel 76 van het Verdrag op het gebied van het vervoer de concretisering vormt van de bij artikel 5 van het Verdrag aan de Lid-Staten opgelegde algemene verplichting zich te onthouden van alle maatregelen die de verwezenlijking van de doelstellingen van het Verdrag in gevaar kunnen brengen, heeft de vaststelling dat een Lid-Staat de krachtens artikel 76 op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, tot gevolg dat het Hof niet meer bijzonderlijk behoeft vast te stellen dat die Lid-Staat artikel 5 niet is nagekomen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Vrij verkeer van personen - Werknemers - Gelijke behandeling - Vrij verrichten van diensten - Beperkingen - Vrij verkeer van kapitaal - Aftrekbaarheid van bepaalde premies voor personenverzekering van belastbaar inkomen - Aftrekbaarheid afhankelijk van betaling aan instelling, gevestigd in staat waar belasting wordt geheven - Beperking die kan worden gerechtvaardigd door noodzaak, samenhang van toepasselijke fiscale regeling te verzekeren

(EEG-Verdrag, art. 48, 59, 67 en 106)

Samenvatting

De artikelen 48 en 59 EEG-Verdrag verzetten zich ertegen, dat de wettelijke regeling van een Lid-Staat de aftrekbaarheid van premies voor de verzekering tegen ziekte en invaliditeit of tegen ouderdom en overlijden afhankelijk stelt van de voorwaarde, dat deze premies in die staat zijn betaald. Deze voorwaarde kan echter gerechtvaardigd zijn door de noodzaak, de samenhang van de toepasselijke fiscale regeling te verzekeren.

Van deze noodzaak kan met name sprake zijn, wanneer de aftrekbaarheid van de premies in het fiscaal stelsel van een Lid-Staat gepaard gaat met de heffing van belasting over de bedragen die de verzekeringsmaatschappijen ingevolge verzekeringscontracten uitkeren, en omgekeerd, en deze compensatie van aftrekbaarheid in het ene stadium en belastingheffing in het andere niet kan worden gewaarborgd wanneer de uitkeringen op grond van aftrekbare premies door een buitenlandse verzekeringsmaatschappij worden uitbetaald in het buitenland, waar zij niet met zekerheid kunnen worden belast.

De artikelen 67 en 106 EEG-Verdrag verzetten zich niet tegen een dergelijke wettelijke regeling.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Ambtenaren - Bezoldiging - Belasting - Aftrek voor kind ten laste - Toekenningsvoorwaarden - Daadwerkelijk onderhoud van kind door ambtenaar - Begrip - Kind gedurende militaire dienst geheel ten laste van leger - Daarvan uitgesloten

(Ambtenarenstatuut, bijlage VII, art. 2, lid 2; verordening nr. 260/68 van de Raad, art. 3, lid 4, tweede alinea)

2. Ambtenaren - Bezoldiging - Gezinstoelagen - Kindertoelage - Relatie tot belastingaftrek voor kind ten laste

(Ambtenarenstatuut, bijlage VII, art. 2; verordening nr. 260/68 van de Raad, art. 3, lid 4, tweede alinea)

Samenvatting

1. Het sociale doel dat met de belastingaftrek voor ten laste van de ambtenaren van de Gemeenschappen komende kinderen wordt nagestreefd, gebiedt dat voor de toepassing ervan enkel rekening wordt gehouden met kosten die hun rechtvaardiging vinden in een feitelijke en concrete noodzaak, verband houdende met het bestaan van het kind en zijn daadwerkelijk levensonderhoud.

Ofschoon niet is uitgesloten dat een kind kan worden geacht door meer personen of organen tegelijk daadwerkelijk te worden onderhouden, in de zin van artikel 2, lid 2, van bijlage VII bij het Statuut, en in dat geval dus kan worden geacht ten laste te komen van die personen of organen tegelijk, komt de grond voor de belastingaftrek voor ten laste komende kinderen te vervallen, zodra de kosten van levensonderhoud van het kind niet meer op de betrokken ambtenaar drukken, maar geheel worden overgenomen door een ander rechtssubject.

Wanneer dus het leger geheel en daadwerkelijk in het onderhoud van jonge dienstplichtigen voorziet, kunnen deze gedurende hun diensttijd niet worden geacht ten laste te komen van de betrokken ambtenaren, en bestaat dus ook geen recht op de belastingaftrek voor ten laste komende kinderen.

2. Ofschoon er geen volkomen parallel bestaat tussen de toelage voor een kind ten laste en de op dezelfde grond toegekende belastingaftrek, kunnen, waar beide regelingen een zelfde sociaal doel dienen en dezelfde zorg tot uitdrukking brengen, de bepalingen inzake de toelage voor een kind ten laste niettemin in aanmerking worden genomen bij de uitlegging van de bepalingen inzake de belastingaftrek voor een kind ten laste.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Op basis van groenten en fruit verwerkte produkten - Vrijwaringsmaatregelen bij invoer van champignonconserven - Heffing van extra bedrag - Heffingplichtige produkten - Zonder geldig invoercertificaat in vrije verkeer gebrachte goederen - Daaronder begrepen

(Verordening nr. 3429/80 van de Commissie, art. 1)

2. Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Op basis van groenten en fruit verwerkte produkten - Vrijwaringsmaatregelen bij invoer van champignonconserven - Heffing van extra bedrag - Forfaitaire vaststelling op grondslag van in Gemeenschap geproduceerde champignonconserven van eerste keus - Onevenredige financiële belasting voor importeurs van produkten van lagere kwaliteit - Schending van evenredigheidsbeginsel - Onwettigheid

(Verordening nr. 521/77 van de Raad, art. 2, lid 2; verordening nr. 3429/80 van de Commissie, art. 1)

Samenvatting

1. Het extra bedrag voorzien in artikel 1 van verordening nr. 3429/80 tot vaststelling van de voor de invoer van champignonconserven geldende vrijwaringsmaatregelen, moet niet alleen worden geheven wanneer champignonconserven worden ingevoerd in grotere hoeveelheden dan waarvoor een invoercertificaat is afgegeven, maar ook wanneer na het in het vrije verkeer brengen van de conserven in de Gemeenschap wordt vastgesteld, dat het invoercertificaat waarvan zij vergezeld gingen, niet geldig was.

2. Door bij verordening nr. 3429/80 het bij de invoer van champignonconserven geheven extra bedrag zodanig vast te stellen, dat dit overeenkomt met de kostprijs op de grootste gemeenschappelijke markt van champignonconserven van eerste kwaliteit uit het belangrijkste producerende land in de Gemeenschap, heeft de Commissie het evenredigheidsbeginsel geschonden. De vaststelling van dit bedrag op deze hoogte was immers niet noodzakelijk om het doel te bereiken waarvoor het is ingevoerd, namelijk verstoringen op de gemeenschappelijke markt te voorkomen, en leidt ertoe dat de importeurs van champignons van lagere kwaliteit door de oplegging van een onevenredige financiële belasting worden gestraft, ofschoon dit niet het doel is dat met het betrokken bedrag werd beoogd en de Commissie op grond van artikel 2, lid 2, van verordening nr. 521/77 onder meer rekening mocht houden met de oorsprong of de kwaliteit van de champignons en, gelet op deze factoren, eventueel verschillende extra bedragen mocht vaststellen. Derhalve is artikel 1 van verordening nr. 3429/80 ongeldig voor zover daarbij de hoogte van het extra bedrag wordt vastgesteld.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Beroep tot nietigverklaring - Voor beroep vatbare handelingen - Handelingen die rechtsgevolgen in het leven beogen te roepen - Gedragscode inzake financieel toezicht op structurele bijstandsverlening

(EEG-Verdrag, art. 173)

2. Economische en sociale samenhang - Structurele bijstandsverlening - Financiële controle - Schepping van verplichtingen ten laste van Lid-Staten - Onbevoegdheid van Commissie

(EEG-Verdrag, art. 130 A e.v. en 155; verordening van de Raad nr. 2052/88, art. 4, en nr. 4253/88, art. 23)

Samenvatting

1. Beroep tot nietigverklaring staat open met betrekking tot alle door de instellingen getroffen bepalingen - ongeacht hun aard of vorm - die beogen rechtsgevolgen teweeg te brengen.

Dit is het geval met de Gedragscode inzake de toepassingsbepalingen van artikel 23 van verordening nr. 4253/88, betreffende de cooerdinatie van verschillende vormen van bijstandsverlening met een structureel karakter. Deze Gedragscode beperkt zich namelijk niet tot een uitdrukkelijke omschrijving van de uit artikel 23 voor de Lid-Staten voortvloeiende informatieplicht, doch stelt specifieke verplichtingen vast betreffende de inhoud van de inlichtingen alsmede de frequentie waarmee en de wijze waarop deze aan de Commissie moeten worden meegedeeld, die verder gaan dan in voormeld artikel is bepaald.

2. Aan artikel 155 EEG-Verdrag, noch aan artikel 4 van verordening nr. 2052/88 betreffende de taken van de Structuurfondsen ontleent de Commissie de bevoegdheid om een handeling vast te stellen die de Lid-Staten verplichtingen oplegt die verder gaan dan het bepaalde in artikel 23 van verordening nr. 4253/88 betreffende cooerdinatie van de verschillende vormen van bijstandsverlening met een structureel karakter.

Artikel 155 EEG-Verdrag kent de Commissie slechts de bevoegdheid toe om aanbevelingen te doen of adviezen uit te brengen, die, naar luid van artikel 189 EEG-Verdrag, niet verbindend zijn. In voormeld artikel 4 is enkel bepaald, dat de Commissie initiatieven en uitvoeringsmaatregelen kan nemen ter ondersteuning van de acties met een structureel karakter, met dien verstande dat de actie van de Gemeenschap slechts wordt opgevat als een aanvulling op of een bijdrage tot de overeenkomstige acties van de Lid-Staten in het kader van een nauw overleg tussen de Commissie, de betrokken Lid-Staat en de door deze laatste aangewezen autoriteiten op het desbetreffende niveau, dat uitsluitend de voorbereiding, de financiering, het toezicht en de evaluatie van de acties omvat. Bovendien bepaalt artikel 3 van verordening nr. 2052/88 dat het toezicht op de acties wordt geregeld in uitvoeringsbesluiten die de Raad op grond van artikel 130 E EEG-Verdrag vaststelt.

Uit het voorgaande volgt, dat de Gedragscode inzake de toepassingsbepalingen van artikel 23 van verordening nr. 4253/88 een handeling is die door een onbevoegde instantie is vastgesteld, en dus nietig moet worden verklaard.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Fiscale bepalingen - Harmonisatie van wetgevingen - Omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde - Zelfstandig verrichte economische activiteiten in zin van artikel 4 van Zesde richtlijn - Activiteiten als die van in Spanje met inning van lokale belastingen belaste ontvangers

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 4, leden 1 en 4)

2. Fiscale bepalingen - Harmonisatie van wetgevingen - Omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde - Belastingplichtigen - Publiekrechtelijke lichamen - Niet-belastingplichtigheid voor werkzaamheden die zij "als overheid" verrichten - Voorwaarde - Rechtstreekse uitoefening van werkzaamheden

Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 4, lid 5)

Samenvatting

1. Artikel 4, leden 1 en 4, van de Zesde richtlijn (77/388) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting moet aldus worden uitgelegd, dat werkzaamheden als die van de ressortsontvangers in Spanje, die worden benoemd door de lokale overheid waarvoor zij de belasting innen, moeten worden geacht zelfstandig te worden verricht, want behalve dat deze ontvangers geen salaris genieten en zij geen arbeidsovereenkomst hebben met de gemeente, houdt de juridische band in het kader waarvan zij hun werkzaamheden verrichten, geen verhouding van ondergeschiktheid in ten opzichte van de overheid die van hun diensten gebruik maakt.

2. Artikel 4, lid 5, van de Zesde richtlijn (77/388) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting, waarin is bepaald dat publiekrechtelijke lichamen niet als belastingplichtigen worden aangemerkt voor de werkzaamheden of handelingen die zij als overheid verrichten, moet aldus worden uitgelegd, dat het niet van toepassing is wanneer de werkzaamheden van een overheidsinstantie niet rechtstreeks worden verricht, maar aan een zelfstandige derde worden toevertrouwd.