Wat de werkzaamheden op het gebied van de vertegenwoordiging van het personeel betreft, deze kunnen niet worden beoordeeld door de beoordelaars van de diensten van de instelling. Deze vallen immers niet onder hun gezag, aangezien die werkzaamheden zich afspelen buiten het functionele kader waarbinnen ingevolge artikel 43 van het Statuut de bekwaamheid, de prestaties en het gedrag in de dienst van elke ambtenaar normaal worden beoordeeld. Een instelling heeft door de invoering van een beoordelingsprocedure en de toepassing daarvan op een ter beschikking van een VBO gestelde ambtenaar juist aan dat vereiste voldaan, wanneer die procedure een andere, ter beschikking van diezelfde VBO gesteld ambtenaar de gelegenheid biedt om, zonder dat er sprake is van een verhouding van ondergeschiktheid, als beoordelaar op te treden, en bovendien alleen ten aanzien van de belanghebbende, en zodoende zijn bekwaamheid, prestaties en gedrag te beoordelen in zijn functie bij de betrokken VBO.

Aangezien het tot aanstelling bevoegd gezag over een ruime beoordelingsbevoegdheid beschikt om de procedure of methode vast te stellen die het voor de vergelijking van de verdiensten het meest geschikt acht, leidt het ontbreken van de invoering van een beoordelingsregeling ad hoc voor ambtenaren die werkzaamheden uitoefenen in het kader van een terbeschikkingstelling van een vak- of beroepsorganisatie (VBO) niet tot discriminatie. Een ambtenaar kan van een instelling dus niet verlangen dat zij regels vaststelt voor de specifieke organisatie van procedures en methodes ter vergelijking van de verdiensten van de ambtenaren op basis van hun respectieve statutaire positie.

Er kan immers een groot verschil bestaan in de beoordelingen van de ambtenaren van de verschillende diensten van een instelling, hetgeen een bron van problemen is wanneer het tot aanstelling bevoegd gezag met eerbiediging van het gelijkheidsbeginsel de verdiensten van alle betrokken ambtenaren moet vergelijken. In dat opzicht is een beoordelingsmethode die bestaat in een vergelijking van het gemiddelde van de analytische beoordelingen van de verschillende diensten van een instelling en die de subjectiviteit beoogt weg te nemen als gevolg van de beoordelingen door verschillende beoordelaars ter zake dienend. De methode ter verfijning van de in cijfers uitgedrukte beoordelingen van de ambtenaren, teneinde de verdiensten van alle voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren te vergelijken, is derhalve niet ongeschikt, met name met het oog op het wegnemen van de relatieve subjectiviteit van verschillende beoordelaars bij de toekenning van punten, daar sommige objectief gezien strenger zijn dan anderen. Bovendien beoogt deze methode uitvoering te geven aan het beginsel van gelijke behandeling, aangezien deze ten eerste uniform wordt toegepast op alle ambtenaren, daaronder begrepen zij die ter beschikking van een vak- of beroepsorganisatie zijn gesteld en wier beoordelingsrapport wordt opgesteld door een beoordelaar die niet hun meerdere is. Ten tweede maakt deze het mogelijk om de verdiensten te vergelijken op basis van vergelijkbare informatie en inlichtingen, in casu de in identieke vorm gepresenteerde beoordelingsrapporten en de gemiddelde punten die op het niveau van de instelling zijn gewogen en gelijkgetrokken.

De uitoefening van bepaalde functies op het gebied van de vertegenwoordiging van het personeel, zoals die van voorzitter van een personeelscomité of voorzitter van een vak- of beroepsorganisatie (VBO), kan in bepaalde gevallen doen veronderstellen dat die functies door hun aard meebrengen dat grote verantwoordelijkheid wordt gedragen. Wanneer een ter beschikking van een dergelijke organisatie gesteld ambtenaar echter niet het bewijs levert van de echtheid, het niveau en de duur van de verantwoordelijkheden die hij daadwerkelijk en specifiek heeft gedragen in verband met de onderhandelingen over de vaststelling van het nieuwe Statuut, is niet aangetoond dat het tot aanstelling bevoegd gezag, gelet op zijn ruime beoordelingsbevoegdheid, met het oog op een bevorderingsronde niet kennelijk van mening kan zijn dat de respectieve functies van andere naar de hogere rang bevorderde ambtenaren, die zij permanent uitoefenen en niet tijdelijk zoals in het geval van de betrokkenen, een hoger niveau van verantwoordelijkheid meebrengen dan de verantwoordelijkheid die de ter beschikking gestelde ambtenaar heeft gedragen.

Het Gerecht voor ambtenarenzaken kan in het kader van zijn toezicht op de wettigheid niet alle dossiers van de voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren gedetailleerd onderzoeken, teneinde zich ervan te vergewissen dat het het eens is met de conclusie van het tot aanstelling bevoegd gezag noch kan het zich in de plaats stellen van zijn beoordeling van de bekwaamheden en de verdiensten van de betrokken ambtenaren.

(cf. punten 79, 80 en 82)