Bijgevolg kan, wanneer bij het in het vrije verkeer brengen van de goederen een preferentieel tariefstelsel werd gevraagd en toegekend en de autoriteiten van de staat van invoer pas later, in het kader van een verificatie achteraf die is verricht na het aflopen van het preferentiële tariefstelsel en het opnieuw van kracht worden van het normaal verschuldigde recht, het verschil ten opzichte van het voor goederen uit derde landen geldende douanerecht hebben nagevorderd, artikel 889, lid 1, eerste alinea, tweede streepje, van verordening nr. 2454/93 niet in de weg staan aan een verzoek tot terugbetaling van dat verschil.

De in artikel 889, lid 1, eerste alinea, tweede streepje, van verordening nr. 2454/93 neergelegde uitzondering op de toepassing van artikel 236 van het douanewetboek heeft alleen betrekking op de gevallen waarin een goed in het vrije verkeer is gebracht met toepassing van het normaal verschuldigde douanerecht, maar later blijkt dat een verlaagd douanerecht had kunnen worden ingeroepen op grond van, bijvoorbeeld, een preferentieel stelsel.

Artikel 889, lid 1, eerste alinea, tweede streepje, van verordening nr. 2454/93 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening nr. 2913/92 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals laatstelijk gewijzigd bij verordening nr. 214/2007, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een verzoek tot terugbetaling van rechten wanneer bij het in het vrije verkeer brengen van de goederen een preferentieel tariefstelsel was gevraagd en toegekend en de autoriteiten van de staat van invoer pas later, in het kader van een verificatie achteraf die is verricht na het aflopen van het preferentiële tariefstelsel en het opnieuw van kracht worden van het normaal verschuldigde recht, het verschil ten opzichte van het voor goederen uit derde landen geldende douanerecht hebben nagevorderd.

De artikelen 16, lid 1, sub b, en 32 van Protocol nr. 1 bij bijlage V bij de Partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, ondertekend te Cotonou op 23 juni 2000 en namens de Gemeenschap goedgekeurd bij besluit 2003/159, moeten aldus worden uitgelegd dat wanneer tijdens een controle achteraf blijkt dat op het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 een stempel is aangebracht die niet overeenstemt met het door de autoriteiten van de staat van uitvoer verstrekte voorbeeld, de douaneautoriteiten van de staat van invoer, in plaats van de in artikel 32 van dat protocol neergelegde procedure te starten, dat certificaat mogen weigeren en mogen teruggeven aan de importeur, opdat deze zich op grond van artikel 16, lid 1, sub b, van dat protocol een certificaat achteraf kan doen afgeven.

Enerzijds bevat Protocol nr. 1, wat betreft de door de autoriteiten van de staat van invoer te volgen handelwijze in een dergelijk geval, immers geen bepaling die de respectieve werkingssferen van de procedure van artikel 16 van dat protocol en die van artikel 32 uitdrukkelijk afbakent, en moet voor de keuze tussen die twee procedures niet alleen rekening worden gehouden met de regels van Protocol nr. 1 en de aantekeningen, maar ook met alle omstandigheden van het geval, met inbegrip van de feitelijke achtergrond. Anderzijds berust het systeem van administratieve samenwerking dat tot stand is gebracht via een protocol dat – in een overeenkomst tussen de Unie en een derde staat – regels betreffende de oorsprong van producten vaststelt, op wederzijds vertrouwen tussen de autoriteiten van de lidstaten van invoer en die van de staat van uitvoer. In dat verband is zowel voor de procedure van artikel 16 van dat protocol als voor die van artikel 32 de medewerking van de autoriteiten van de staat van uitvoer nodig, met als enige verschil dat op grond van artikel 32 van Protocol nr. 1 die autoriteiten worden gecontacteerd door de autoriteiten van de lidstaat van invoer en op grond van artikel 16, lid 1, van Protocol nr. 1 door de importeur. Het zijn eveneens de autoriteiten van de staat van uitvoer die de in artikel 32 van dat protocol bedoelde controles verrichtten teneinde de echtheid van de certificaten inzake goederenverkeer EUR.1 en de oorsprong van de producten te bevestigen.

(cf. punten 44, 45, 49, 50, 56, dictum 2)