Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Fiscale bepalingen – Harmonisatie van wetgevingen – Belastingvrijstellingen voor definitieve invoer van persoonlijke goederen door particulieren – Richtlijn 83/183 – Werkingssfeer – Verbruiksbelasting op registratie van ingevoerde gebruikte motorvoertuigen – Daarvan uitgesloten

(Richtlijn 83/183 van de Raad, art. 1)

2. Vrij verkeer van personen – Werknemers – Gelijke behandeling – Belasting op registratie van ingevoerde gebruikte motorvoertuigen – Toelaatbaarheid

(Art. 12 EG en 39 EG)

3. Fiscale bepalingen – Binnenlandse belastingen – Belasting op registratie van ingevoerde gebruikte motorvoertuigen – Kwalificatie als binnenlandse belasting en niet als heffing van gelijke werking

(Art. 23 EG, 25 EG en 90 EG)

4. Fiscale bepalingen – Binnenlandse belastingen – Belasting op registratie van ingevoerde gebruikte motorvoertuigen – Belastingbedrag dat restbelasting begrepen in waarde van vergelijkbare motorvoertuigen op nationale markt niet overschrijdt – Toelaatbaarheid – Aanvullende belasting – Ontoelaatbaarheid

(Art. 90 EG)

Samenvatting

1. Richtlijn 83/183 betreffende de belastingvrijstellingen bij definitieve invoer uit een lidstaat van persoonlijke goederen door particulieren verzet zich niet tegen de toepassing van een verbruiksbelasting over de registratie van ingevoerde gebruikte motorvoertuigen op een particulier die vanuit een lidstaat naar een andere lidstaat verhuist wegens een verandering van zijn arbeidsplaats en die daarbij zijn voertuig in laatstgenoemde lidstaat invoert, voorzover het feit op grond waarvan deze belasting verschuldigd is, niet de invoer is, maar de eerste registratie op het nationale grondgebied, welke niet noodzakelijkerwijze verband houdt met de invoer. Een dergelijke belasting moet aldus worden geacht te zijn uitgesloten van de werkingssfeer van de in artikel 1, lid 1, van genoemde richtlijn bedoelde vrijstelling.

(cf. punten 47, 49)

2. De artikelen 39 EG en 12 EG verzetten er zich niet tegen dat een particulier die vanuit een lidstaat naar een andere lidstaat verhuist wegens een verandering van zijn arbeidsplaats en daarbij zijn voertuig in laatstgenoemde lidstaat invoert, aan een verbruiksbelasting op de registratie van ingevoerde gebruikte motorvoertuigen wordt onderworpen.

Een dergelijke belasting kan de beslissing van migrerende werknemers om hun recht van vrij verkeer uit te oefenen, weliswaar negatief beïnvloeden, doch het Verdrag biedt een werknemer niet de garantie dat de overbrenging van zijn werkzaamheden naar een andere lidstaat dan die waarin hij tot dan verbleef, fiscaal neutraal is. Gelet op de verschillen tussen de wettelijke regelingen van de lidstaten terzake, kan een dergelijke overbrenging naar gelang van het geval voor de werknemer op het gebied van de indirecte belastingen meer of minder voordelig of nadelig uitvallen. Hieruit volgt dat een eventueel nadeel ten opzichte van de situatie waarin de werknemer zijn werkzaamheden vóór deze overbrenging verrichtte, in beginsel niet in strijd is met artikel 39 EG, indien de betrokken wettelijke regeling deze werknemer niet benadeelt ten opzichte van degenen die reeds voordien daaronder vielen.

(cf. punten 54‑55, 60, dictum 1)

3. Een verbruiksbelasting op de registratie van ingevoerde gebruikte motorvoertuigen is een binnenlandse belasting waarvan de verenigbaarheid met het gemeenschapsrecht niet moet worden getoetst aan de artikelen 23 EG en 25 EG betreffende heffingen van gelijke werking, maar aan artikel 90 EG betreffende binnenlandse belastingen, voorzover zij duidelijk van fiscale aard is en niet wordt geheven wegens overschrijding van de grens van de lidstaat die deze belasting heeft ingevoerd, maar op basis van andere belastbare feiten, waaronder de eerste registratie van het voertuig op het grondgebied van die staat. Zij behoort aldus tot een algemeen stelsel van binnenlandse belastingen waardoor categorieën producten stelselmatig worden getroffen.

(cf. punten 64‑65, 81, dictum 2)

4. Artikel 90 EG moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een verbruiksbelasting op de registratie van ingevoerde gebruikte motorvoertuigen voorzover deze belasting nauwkeurig de werkelijke waardevermindering van de door een particulier ingevoerde gebruikte motorvoertuigen weerspiegelt en de belasting over ingevoerde gebruikte voertuigen in geen geval hoger is dan de belasting die nog rust op de waarde van vergelijkbare gebruikte motorvoertuigen die reeds op het nationale grondgebied zijn geregistreerd.

Deze verplichting verzet zich er daarentegen wel tegen dat, in geval van invoer door een particulier van een uit een andere lidstaat afkomstig gebruikt voertuig, een toeslag van 20 % wordt geheven op de betrokken belasting, voorzover deze aanvullende belasting van 20 % doorgaans slechts wordt geheven op de basisbelasting over ingevoerde gebruikte motorvoertuigen en slechts uitzonderlijk van toepassing is op die welke over zuiver nationale verrichtingen wordt geheven.

(cf. punten 81, 87, 89, dictum 3‑4)