Een overeenkomst waarmee het herstel wordt beoogd van de barrières tussen nationale markten kan immers in de weg staan aan de doelstelling van het Verdrag die ertoe strekt die markten te integreren door de vestiging van een interne markt. Overeenkomsten tot afscherming van de markten volgens de nationale grenzen of overeenkomsten die de interpenetratie van de nationale markten moeilijker maken, moeten dus in beginsel worden beschouwd als overeenkomsten die tot doel hebben de mededinging te beperken in de zin van artikel 101, lid 1, VWEU. In deze context moet een licentieovereenkomst die ertoe strekt de grensoverschrijdende verrichting van omroepdiensten te verbieden of te beperken, worden geacht tot doel te hebben de mededinging te beperken, tenzij op basis van andere omstandigheden die tot de economische en juridische context ervan behoren, kan worden vastgesteld dat een dergelijke overeenkomst geen afbreuk kan doen aan de mededinging.

Een houder van het auteursrecht mag derhalve het uitsluitende recht om gedurende een bepaalde periode krachtens een dergelijk recht beschermd materiaal vanuit één enkele lidstaat van uitzending of vanuit een aantal lidstaten via de satelliet uit te zenden, in beginsel aan één licentiehouder verlenen. Wanneer daarentegen de door de houder van het auteursrecht gesloten overeenkomsten clausules bevatten op grond waarvan hij voortaan verplicht is al zijn medecontractanten op de EER-markt te verbieden passieve verkopen te verrichten ter bestemming van de geografische markten buiten de lidstaat waarvoor hij hun een exclusieve licentie toekent, verlenen deze clausules een contractueel vastgelegde absolute territoriale exclusiviteit en schenden zij daardoor artikel 101, lid 1, VWEU.

Ofschoon het specifieke doel van de intellectuele eigendom er met name toe strekt de houders van de hieruit voortvloeiende rechten de mogelijkheid te bieden om deze commercieel te exploiteren, biedt dit doel hen echter niet de garantie dat zij de hoogst mogelijke vergoeding kunnen opeisen, maar enkel een passende beloning. Deze conclusie wordt bevestigd door overweging 10 van richtlijn 2001/29 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij, alsook door overweging 5 van richtlijn 2006/115 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom.

Een passende beloning van de rechthebbende is een beloning die in een redelijke verhouding staat tot het daadwerkelijke of potentiële aantal personen dat van de betrokken prestatie gebruikmaakt of wil maken. Wat televisie-uitzendingen betreft, moet een dergelijke beloning dus met name in een redelijke verhouding staan tot parameters van de betrokken uitzendingen, zoals het daadwerkelijke aantal kijkers, het potentiële aantal kijkers en de taalversie. Deze benadering vloeit ook voort uit overweging 17 van richtlijn 93/83 tot coördinatie van bepaalde voorschriften betreffende het auteursrecht en naburige rechten op het gebied van de satellietomroep en de doorgifte via de kabel.

Dienaangaande belet in het kader van een licentiesysteem zonder clausules tot afscherming van de markten volgens de nationale grenzen, niets de rechthebbende een bedrag te vragen dat rekening houdt met het potentiële aantal kijkers zowel in de lidstaat waarvoor de exclusieve licentie wordt verleend als in enige andere lidstaat waar de uitzendingen waarop de distributieovereenkomst betrekking heeft eveneens worden ontvangen. De technologie die nodig is voor de ontvangst van de door de betrokken rechten beschermde werken kan immers het daadwerkelijke en het potentiële aantal kijkers bepalen, uitgesplitst naar land waarvan de koopaanvraag afkomstig is. Deze technologie maakt het ook mogelijk actieve reclameacties te beperken tot het gebied waarvoor een exclusieve licentie is verleend.

In een dergelijke context staat niets eraan in de weg dat de rechthebbende een toeslag kan vragen in ruil voor een licentie waarbij rekening wordt gehouden met het daadwerkelijke en het potentiële aantal kijkers in de hele EER. De noodzakelijkerwijs hogere extra betaling voor absolute territoriale exclusiviteit wordt echter gerechtvaardigd door de kunstmatige prijsverschillen tussen de afgeschermde nationale markten, die in strijd zijn met het fundamentele doel van het Verdrag, namelijk de totstandbrenging van de interne markt. In die zin gaat de extra betaling verder dan noodzakelijk is om die rechthebbenden een passende beloning te garanderen.

(zie punten 53‑56)