ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Sociale politiek — Informatie en raadpleging van werknemers in ondernemingen met communautaire dimensie — Richtlijn 94/45 — Informatie die absoluut noodzakelijk is voor onderhandelingen met oog op oprichting van Europese ondernemingsraad — Verplichting van hoofdbestuur van concern om die informatie aan werknemersvertegenwoordigers te verschaffen — Hoofdbestuur dat niet in lidstaat is gevestigd — Verplichting rustend op fictief hoofdbestuur in zin van artikel 4, lid 2, van richtlijn — Draagwijdte — (Richtlijn 94/45 van de Raad, art. 4, leden 1 en 2, 5, en 11, lid 1)

Samenvatting

De artikelen 4, lid 1, en 11, lid 1, van richtlijn 94/45 inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers, moeten in die zin worden uitgelegd dat:

─ wanneer het hoofdbestuur van een concern van ondernemingen met een communautaire dimensie zich niet in een lidstaat bevindt, de verantwoordelijkheid van dit bestuur om aan de werknemersvertegenwoordigers de informatie te verschaffen die noodzakelijk is voor de opening van onderhandelingen tot instelling van een Europese ondernemingsraad, bij het fictieve hoofdbestuur in de zin van artikel 4, lid 2, tweede alinea, van deze richtlijn ligt;

─ wanneer dit hoofdbestuur bepaalde informatie voor de oprichting van een Europese ondernemingsraad niet ter beschikking stelt aan het fictieve hoofdbestuur, dit laatste verplicht is, teneinde zijn informatieverplichting jegens die vertegenwoordigers te kunnen nakomen, bij de andere in de lidstaten gelegen ondernemingen van het concern de informatie die noodzakelijk is voor de opening van onderhandelingen tot instelling van een dergelijke ondernemingsraad op te vragen, en het recht heeft om van deze die informatie te ontvangen;

─ de besturen van de andere in de lidstaten gelegen ondernemingen van het concern verplicht zijn om dit fictieve hoofdbestuur de informatie waarover zij beschikken of kunnen beschikken, te verschaffen;

─ de betrokken lidstaten ervoor instaan dat deze besturen die informatie aan het fictieve hoofdbestuur verschaffen.

De uit de artikelen 4, lid 1, en 11, lid 1, van richtlijn 94/45 voortvloeiende verplichting geldt ook voor de informatie over het totale aantal werknemers, de verdeling daarvan over de verschillende lidstaten, de vestigingen van de onderneming en de ondernemingen van het concern, en over de structuur van de onderneming en de ondernemingen van het concern, alsook de namen en adressen van de werknemersvertegenwoordigers die betrokken zouden kunnen worden bij de samenstelling van een bijzondere onderhandelingsgroep in de zin van artikel 5 van de richtlijn of de instelling van een Europese ondernemingsraad, wanneer die informatie absoluut noodzakelijk is voor het openen van de onderhandelingen voor de oprichting van een dergelijke ondernemingsraad.

cf. punten 64, 72, dictum 1-2
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Fiscale bepalingen - Harmonisatie van wetgevingen - Accijns - Richtlijn 92/12 - Producten die met oog op uitvoer naar derde landen onder schorsingsregeling in verkeer zijn, maar niet op plaats van bestemming aankomen - Overtreding geacht te zijn begaan in lidstaat van vertrek - Mogelijkheid voor marktdeelnemer die zekerheid heeft gesteld, bewijs van tegendeel te leveren - Termijn van vier maanden vanaf datum van verzending - Ontoelaatbaarheid wanneer rechten van verdediging onvoldoende zijn gewaarborgd - Ongeldigheid van betrokken bepaling

(Richtlijn 92/12 van de Raad, art. 20, lid 3)

Samenvatting

$$Artikel 20, lid 3, van richtlijn 92/12 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop bepaalt dat wanneer de accijnsproducten die met schorsing van rechten in het verkeer zijn, niet op de plaats van bestemming aankomen en niet kan worden vastgesteld waar de overtreding of de onregelmatigheid is begaan, deze overtreding of deze onregelmatigheid wordt geacht te zijn begaan in de lidstaat van vertrek, die dan dus bevoegd is tot invordering van de accijns, en dat de belanghebbenden binnen een termijn van vier maanden vanaf de datum van verzending van de producten, kunnen aantonen dat de handeling regelmatig was of op welke plaats de overtreding of de onregelmatigheid daadwerkelijk werd begaan.

Deze bepaling is ongeldig is voorzover de daarin gestelde termijn van vier maanden wordt tegengeworpen aan een marktdeelnemer die zekerheid voor de betaling van de accijns heeft gesteld, maar niet in staat is geweest om tijdig te vernemen dat een overtreding heeft plaatsgevonden door ontbreken van zuivering van de schorsingsregeling.

De toepassing van die termijn van vier maanden vanaf de datum van verzending van de betrokken producten voldoet in dergelijke omstandigheden immers niet aan het beginsel van eerbiediging van de rechten van de verdediging.

( cf. punten 47-48, 53-54 en dictum )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Milieu - Behandeling van stedelijk afvalwater - Richtlijn 91/271 - Lozing in kwetsbaar gebied - Begrip

(Art. 174, lid 2, EG; richtlijn 91/271 van de Raad, art. 3, lid 1, tweede alinea, en 5, lid 2)

Samenvatting

$$Artikel 3, lid 1, tweede alinea, van richtlijn 91/271 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater, betreffende stedelijk afvalwater dat wordt geloosd in ontvangende wateren die worden beschouwd als kwetsbare gebieden, en artikel 5, lid 2, van de richtlijn, dat vereist dat stedelijk afvalwater dat in opvangsystemen terechtkomt, vóór lozing in kwetsbare gebieden aan een meer verregaande behandeling wordt onderworpen, maken geen onderscheid naargelang het gaat om rechtstreekse dan wel om indirecte lozingen in een kwetsbaar gebied.

Deze uitlegging wordt overigens gestaafd door de doelstelling van de richtlijn, die er volgens artikel 1 in bestaat het milieu te beschermen, alsmede door artikel 174, lid 2, EG, dat bepaalt dat de Gemeenschap in haar milieubeleid streeft naar een hoog niveau van bescherming.

Deze doelstelling zou echter in gevaar komen indien alleen afvalwater dat rechtstreeks in een kwetsbaar gebied terechtkomt, zou worden onderworpen aan een behandeling die verder gaat dan de in artikel 4 bedoelde behandeling.

( cf. punten 30-32 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Landbouw - Harmonisatie van wetgevingen inzake sanitaire controles - Richtlijn 64/433 - Kosten voor bacteriologische onderzoeken en voor opsporing van trichinen - Dekking door communautaire retributie die door lidstaten wordt geheven

(Richtlijnen van de Raad 64/433, zoals gewijzigd bij richtlijn 89/662 en zoals gewijzigd en gecodificeerd bij richtlijn 91/497, en 85/73, zoals gewijzigd bij richtlijn 93/118; beschikking 88/408 van de Raad)

Samenvatting

$$De communautaire retributie die de lidstaten heffen voor de keuringen en de sanitaire controles van vers vlees die plaatsvinden overeenkomstig richtlijn 85/73 inzake de financiering van de keuringen en sanitaire controles van vers vlees en van vlees van pluimvee, en beschikking 88/408 betreffende de niveaus van de overeenkomstig richtlijn 85/73 te heffen retributies voor de keuringen en sanitaire controles van vers vlees, alsmede overeenkomstig richtlijn 85/73, zoals gewijzigd bij richtlijn 93/118, omvat de kosten voor bacteriologische onderzoeken en voor de opsporing van trichinen, die plaatsvinden overeenkomstig richtlijn 64/433 inzake gezondheidsvraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in vers vlees, zowel in de versie die voortvloeit uit richtlijn 89/662 inzake veterinaire controles in het intracommunautaire handelsverkeer in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt, als in die welke voortvloeit uit richtlijn 91/497 tot wijziging en codificatie van richtlijn 64/433 teneinde deze uit te breiden tot de productie en het in de handel brengen van vers vlees.

( cf. punt 59 en dictum )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Fiscale bepalingen - Harmonisatie van wetgevingen - Omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde - Economische activiteiten in zin van artikel 4 van Zesde richtlijn - Inmenging van holding in beheer van haar dochtervennootschappen - Daaronder begrepen in geval van handelingen die op grond van artikel 2 van richtlijn aan belasting over toegevoegde waarde zijn onderworpen

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 2 en 4, lid 2)

2. Fiscale bepalingen - Harmonisatie van wetgevingen - Omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde - Aftrek van voorbelasting - Holding die zowel belaste als vrijgestelde handelingen verricht - Uitgaven voor diensten waarvan gebruik is gemaakt bij verwerving van deelneming in dochtervennootschap - Recht op aftrek - Voorwaarden

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 17, leden 2, 3 en 5)

3. Fiscale bepalingen - Harmonisatie van wetgevingen - Omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde - Zesde richtlijn - Werkingssfeer - Inning van dividenden - Daarvan uitgesloten

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 2)

Samenvatting

1. De inmenging van een holding in het beheer van de vennootschappen waarin hij deelnemingen heeft genomen, vormt een economische activiteit in de zin van artikel 4, lid 2, van de Zesde richtlijn (77/388) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting, voorzover zij gepaard gaat met handelingen die op grond van artikel 2 van deze richtlijn aan belasting over de toegevoegde waarde zijn onderworpen, zoals het verrichten van administratieve, financiële, commerciële en technische diensten door de holding ten behoeve van haar dochterondernemingen.

( cf. punt 22, dictum 1 )

2. De uitgaven van een holding voor de verschillende door hem gebruikte diensten bij de verwerving van een deelneming in een dochteronderneming, maken deel uit van zijn algemene kosten en vertonen in beginsel dus een rechtstreekse en onmiddellijke samenhang met het geheel van zijn bedrijfsactiviteiten. Indien de holding zowel handelingen verricht waarvoor een recht op aftrek bestaat, als handelingen waarvoor dat recht niet bestaat, volgt uit artikel 17, lid 5, eerste alinea, van de Zesde richtlijn (77/388) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting, dat hij alleen het gedeelte van de belasting over de toegevoegde waarde kan aftrekken dat evenredig is aan het bedrag van eerstbedoelde handelingen.

( cf. punt 35, dictum 2 )

3. Aangezien de inning van dividenden geen tegenprestatie voor enige economische activiteit in de zin van de Zesde richtlijn (77/388) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelastingen vormt, valt deze niet binnen het toepassingsgebied van de belasting over de toegevoegde waarde.

( cf. punten 41, 45, dictum 3 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Gemeenschapsregeling - Personele werkingssfeer - Gezinsleden van werknemer - Recht om zich op die hoedanigheid te beroepen om aanspraak te maken op toepassing van gemeenschapsbepalingen betreffende werkloosheidsuitkeringen - Daarvan uitgesloten

(Verordening nr. 1408/71, art. 2, lid 1, en 67-71 bis)

Samenvatting

$$Uit het arrest van 23 november 1976, Kermaschek, 40/76, volgt, zelfs gelet op het arrest van 30 april 1996, Cabanis-Issarte, C-308/93, dat een gezinslid van een werknemer zich niet in die hoedanigheid kan beroepen op de artikelen 67 tot en met 71 bis van verordening nr. 1408/71, en met name niet op de bijzondere bepalingen voor grensarbeiders in artikel 71, lid 1, sub a-ii, van die verordening, op grond waarvan de lidstaat waar de betrokkene woont, bevoegd is voor de verlening van werkloosheidsuitkeringen.

De communautaire wetgever maakt namelijk zelf in artikel 2, lid 1, van verordening nr. 1408/71, bij het bepalen van de personele werkingssfeer ervan, een duidelijk onderscheid tussen twee categorieën van personen: enerzijds werknemers, en anderzijds hun gezinsleden en hun nagelaten betrekkingen. Vaststaat dat dit onderscheid beslissend is voor de personele toepasselijkheid van veel bepalingen van verordening nr. 1408/71, waarvan sommige, zoals die in titel III, hoofdstuk 6, Werkloosheid", uitsluitend gelden voor werknemers.

De uitlegging die het Hof van artikel 2, lid 1, van verordening nr. 1408/71 heeft gegeven, is als zodanig niet van invloed op de keuze van de werknemer om zijn recht op vrij verkeer al dan niet uit te oefenen.

Mitsdien blijft de uitlegging die het Hof in zijn arrest van 23 november 1976, Kermaschek, heeft gegeven, van toepassing op artikel 2, lid 1, van verordening nr. 1408/71, in samenhang met de artikelen 67 tot en met 71 bis ervan.

( cf. punten 21-24 en dictum )
Artikel 8, lid 1, sub a, van richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake veterinaire en zoötechnische controles in het intracommunautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren en producten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt (PB L 224, blz. 29), zoals gewijzigd bij richtlijn 92/118/EEG van de Raad van 17 december 1992 tot vaststelling van de veterinairrechtelijke en de gezondheidsvoorschriften voor het handelsverkeer en de invoer in de Gemeenschap van producten waarvoor ten aanzien van deze voorschriften geen specifieke communautaire regelgeving geldt als bedoeld in bijlage A, hoofdstuk I, van richtlijn 89/662/EEG, en, wat ziekteverwekkers betreft, van richtlijn 90/425/EEG (PB 1993, L 62, biz. 49; hierna: „richtlijn 90/425”), is geformuleerd als volgt:

„Indien de bevoegde autoriteiten van een lidstaat bij een controle op de plaats van bestemming of tijdens het vervoer constateren dat:

a) er verwekkers van in richtlijn 82/894/EEG [...], laatstelijk gewijzigd bij beschikking 90/134/EEG van de Commissie [...], bedoelde ziekten, zoonoses, ziekten of andere aandoeningen die een ernstig gevaar voor mens of dier kunnen opleveren aanwezig zijn, of dat de producten afkomstig zijn uit een met een epidemische dierziekte besmet gebied, gelasten zij dat het dier of de partij in het meest nabije quarantainestation in quarantaine wordt geplaatst of gedood en/of vernietigd wordt.

De kosten die verbonden zijn aan de in de eerste alinea bedoelde maatregelen komen voor rekening van de verzender, van diens gemachtigde of van de persoon die belast is met de zorg voor de producten of de dieren.

De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van bestemming stellen de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten en de Commissie onmiddellijk schriftelijk, via het meest geschikte middel, in kennis van de geconstateerde feiten, de genomen beslissingen en de redenen daarvoor.

De in artikel 10 bedoelde vrijwaringsmaatregelen kunnen worden toegepast.

[...]”
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Gezinsbijslagen - Rechthebbenden op pensioenen verschuldigd krachtens wettelijke regeling van verschillende lidstaten - Bijslagen voor kinderen ten laste en wezen van pensioentrekkers - Voorwaarden voor verkrijging niet vervuld in woonstaat - Recht van pensioen- of rentetrekker niet uitsluitend verkregen krachtens nationale wettelijke regeling van andere lidstaat dan woonstaat - Ontbreken van verplichting van bevoegd orgaan van deze lidstaat om bijslagen toe te kennen - Uitzondering - Recht verkregen krachtens socialezekerheidsovereenkomst die vóór inwerkingtreding van gemeenschapsregeling was gesloten

(Verordeningen van de Raad nr. 1408/71, art. 77, lid 2, sub b, 78, lid 2, sub b, en 79, lid 1, en nr. 2001/83)

Samenvatting

$$De artikelen 77, lid 2, sub b, en 78, lid 2, sub b, van verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening nr. 2001/83, juncto artikel 79, lid 1, van deze verordening moeten aldus worden uitgelegd dat het bevoegde orgaan van een andere lidstaat dan de woonstaat van de rechthebbende op pensioen of rente wegens ouderdom of invaliditeit, dan wel van een andere lidstaat dan de woonstaat van wezen van een overleden werknemer, niet gehouden is de betrokkenen bijslagen voor kinderen ten laste of voor wezen toe te kennen wanneer niet of niet meer is voldaan aan de voorwaarden die in de wettelijke regeling van de woonstaat zijn gesteld voor de toekenning van dergelijke bijslagen, en het recht van de rechthebbende op het pensioen of de rente dan wel het recht van de wezen van de overleden werknemer in de andere lidstaat niet uitsluitend op de wettelijke regeling van die lidstaat berust. In een dergelijke situatie kan het bevoegde orgaan van de andere lidstaat dan de woonstaat niettemin zijn gehouden de betrokken bijslagen toe te kennen op grond van een socialezekerheidsovereenkomst tussen de twee betrokken lidstaten, die in hun nationaal recht is opgenomen vóór de inwerkingtreding van de verordening, wanneer de betrokkenen een verkregen recht hebben dat deze overeenkomst na die inwerkingtreding van toepassing blijft.

( cf. punt 32 en dictum )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Harmonisatie van wetgevingen - Bescherming van consument bij buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten - Richtlijn 85/577 - Werkingssfeer - Kredietovereenkomst gewaarborgd door zakelijke zekerheid - Daaronder begrepen - Recht van afstand van consument

(Richtlijn 85/577 van de Raad, art. 1, 3, lid 2, sub a, en 5)

2. Harmonisatie van wetgevingen - Bescherming van consument bij buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten - Richtlijn 85/577 - Termijn voor uitoefening van recht van afstand door niet-geïnformeerde consument, te rekenen vanaf sluiten van overeenkomst - Ontoelaatbaarheid

(Richtlijn 85/577 van de Raad, art. 4 en 5)

Samenvatting

1. Richtlijn 85/577 betreffende de bescherming van de consument bij buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten, moet aldus worden uitgelegd dat zij van toepassing is op een kredietovereenkomst waarbij een lening wordt toegekend onder voorwaarde dat een zakelijke zekerheid wordt gesteld, zodat de consument die een dergelijke overeenkomst in één van de in artikel 1 van deze richtlijn bedoelde gevallen heeft gesloten, het bij artikel 5 van de richtlijn ingevoerde recht van opzegging heeft.

Een overeenkomst betreffende zakelijk krediet houdt weliswaar verband met een recht op een onroerend goed, voorzover de verstrekte lening door een zakelijke zekerheid moet worden gewaarborgd, doch dit aspect van de overeenkomst volstaat niet om deze als een overeenkomst betreffende onroerende goederen in de zin van artikel 3, lid 2, sub a, van richtlijn 85/577 aan te merken. Zowel voor de consumenten, wier bescherming door richtlijn 85/577 wordt beoogd, als voor de kredietgevers is het voorwerp van een dergelijke kredietovereenkomst dat in ruil voor de verplichting tot terugbetaling en tot de betaling van interesten kapitaal ter beschikking wordt gesteld. Het feit dat de kredietovereenkomst door een zakelijk zekerheid wordt gewaarborgd, maakt de bescherming van de consument die de overeenkomst buiten de verkoopruimten van de handelaar heeft gesloten, niet minder noodzakelijk.

Overigens bevatten de considerans noch de bepalingen van richtlijn 87/102 betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet, aanknopingspunten die de conclusie rechtvaardigen dat de gemeenschapswetgever door de vaststelling van deze richtlijn de werkingssfeer van richtlijn 85/577 zodanig heeft willen beperken dat de specifieke bescherming van deze laatste richtlijn niet geldt voor overeenkomsten van zakelijk krediet.

( cf. punten 32-34, 39-40, dictum 1 )

2. Richtlijn 85/577 betreffende de bescherming van de consument bij buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten, verzet er zich tegen dat de nationale wetgever voor de uitoefening van het bij artikel 5 van deze richtlijn ingevoerde recht van opzegging een termijn van één jaar te rekenen vanaf het sluiten van de overeenkomst toepast, wanneer de consument niet de in artikel 4 van deze richtlijn voorgeschreven informatie heeft ontvangen.

( cf. punt 48, dictum 2 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Sociale politiek - Mannelijke en vrouwelijke werknemers - Gelijke beloning - Pensioenfondsen belast met betaling van uitkeringen van bedrijfspensioenregeling - Verplichting om mannen en vrouwen gelijk te behandelen - Omvang

[EG-Verdrag, art. 119 (de art. 117-120 EG-Verdrag zijn vervangen door de art. 136 EG-143 EG)]

Samenvatting

$$Artikel 119 van het Verdrag (de artikelen 117-120 van het Verdrag zijn vervangen door de artikelen 136 EG-143 EG) moet aldus worden uitgelegd dat organen zoals de pensioenfondsen naar Duits recht (Pensionskassen") die zijn belast met de betaling van uitkeringen van een bedrijfspensioenregeling, de gelijke behandeling van mannen en vrouwen moeten verzekeren, zelfs indien de op grond van geslacht gediscrimineerde werknemers tegenover degenen die de uitkering rechtstreeks zijn verschuldigd, namelijk de werkgevers als partijen bij de arbeidsovereenkomsten, een tegen insolventie beschermd recht hebben dat discriminatie uitsluit.

De omstandigheid dat een pensioenfonds naar Duits recht in zijn hoedanigheid van verzekeringsorgaan aan het verzekeringsrecht en dus aan het autonome verzekeringsrechtelijke beginsel van gelijke behandeling is onderworpen, en dat de toename van de omvang van zijn verzekeringsverplichtingen ten gevolge van de toepassing van artikel 119 van het Verdrag kan leiden tot maatregelen ter dekking van de daarmee gepaard gaande uitgaven, waaronder eventueel een verhoging van de bijdragen van alle aangesloten werknemers, is een probleem dat overeenkomstig het nationale recht moet worden opgelost. Hoe dan ook kan het bestaan van een dergelijk probleem niet afdoen aan de verplichting voor pensioenfondsen naar Duits recht om het in artikel 119 neergelegde beginsel van gelijke beloning te eerbiedigen, zonder dat hun juridische zelfstandigheid of hun hoedanigheid van verzekeringsorgaan daarbij van belang is.

( cf. punten 25, 33 en dictum )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vervoer - Luchtvervoer - Vrij verrichten van diensten - Beperkingen - Nationale regeling volgens welke voor binnenlandse vluchten andere inschepingsrechten gelden dan voor intracommunautaire vluchten - Ontoelaatbaarheid

[Art. 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 49 EG); verordening nr. 2408/92 van de Raad, artikel 3, lid 1]

Samenvatting

$$Een nationale regeling volgens welke voor passagiers van een binnenlandse vlucht andere inschepingsrechten gelden dan voor passagiers van een intracommunautaire vlucht, moet worden beschouwd als een beperking van het vrij verrichten van diensten die is verboden krachtens artikel 59 van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 49 EG) in samenhang met artikel 3, lid 1, van verordening nr. 2408/92 betreffende de toegang van communautaire luchtvaartmaatschappijen tot intracommunautaire luchtroutes, die tot doel heeft voor de luchtvervoerssector de voorwaarden voor toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten vast te stellen. De in artikel 59 van het Verdrag bepaalde vrijheid van dienstverrichting staat immers in de weg aan de toepassing van een nationale regeling die ertoe leidt dat het verrichten van diensten tussen lidstaten moeilijker wordt dan het verrichten van diensten binnen een enkele lidstaat.

( cf. punten 11-12, 15 )