ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Zaak C-390/06

Nuova Agricast Srl

tegen

Ministero delle Attività Produttive

(verzoek van het Tribunale ordinario di Roma om een prejudiciële beslissing)

„Staatssteun — Steunregeling die voor bepaalde periode is goedgekeurd — Aanmelding van gewijzigde steunregeling voor nieuwe periode — Overgangsmaatregelen tussen twee opeenvolgende regelingen — Beschikking van Commissie om geen bezwaar te maken — Gegevens waarover Commissie kon beschikken — Geldigheid van beschikking van Commissie — Gelijke behandeling — Motivering”

Conclusie van advocaat-generaal J. Mazák van 27 november 2007 I - 2580

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 april 2008 I - 2600

Samenvatting van het arrest

Een prejudiciële vraag betreffende een beschikking van de Commissie is ontvankelijk indien de verwijzende rechter van oordeel is dat deze beschikking de door een onderneming geleden schade heeft veroorzaakt en een schakel vormt tussen de door deze onderneming aan een nationale autoriteit verweten feitelijke gedraging en de intreding van de door haar gestelde schade. (cf. punten 47-48)

Staatssteun die wegens enkele van haar modaliteiten indruist tegen de algemene beginselen van gemeenschapsrecht, zoals het beginsel van gelijke behandeling, kan door de Commissie niet verenigbaar met de gemeenschappelijke markt worden verklaard. (cf. punt 51)

De in artikel 88, lid 3, EG bedoelde en in de artikelen 4 en 5 van verordening nr. 659/1999 geregelde inleidende fase van het onderzoek van steunmaatregelen dient er enkel toe de Commissie in staat te stellen zich een eerste oordeel te vormen over de gedeeltelijke of volledige verenigbaarheid van een steunmaatregel of steunregeling. De geldigheid van een beschikking van de Commissie om geen bezwaar te maken tegen een steunmaatregel of een steunregeling kan niet worden beoordeeld op basis van gegevens waarover zij aan het einde van het vooronderzoek niet kon beschikken. Anders zou zij ertoe worden aangezet stelselmatig de onderzoeksprocedure van artikel 88, lid 2, EG in te leiden en de belanghebbenden uit te nodigen hun opmerkingen te maken, ter voorkoming dat gegevens waarover zij niet kon beschikken, leiden tot nietigverklaring van haar beschikking houdende goedkeuring van genoemde steunmaatregel of steunregeling. (cf. punten 57, 60)

Staatssteun die leidt tot een verbetering van de financiële positie van de begunstigde onderneming zonder noodzakelijk te zijn om de in artikel 87, lid 3, EG genoemde doelstellingen te bereiken, is onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt. De vaststelling dat een steunmaatregel niet noodzakelijk is, kan in het bijzonder voortvloeien uit de omstandigheid dat de belanghebbende onderneming het ondersteunde project reeds vóór de indiening van de steunaanvraag bij de bevoegde autoriteiten is gaan uitvoeren of heeft beëindigd, wat uitsluit dat de betrokken steunmaatregel als aansporing kan dienen. (cf. punten 68-69)
Richtlijn 92/85 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie, en met name het in artikel 10, punt 1, van deze richtlijn neergelegde ontslagverbod voor zwangere werkneemsters, moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet gelden voor een werkneemster die een in-vitrofertilisatiebehandeling ondergaat, wanneer op de dag van de aanzegging van haar ontslag de eicellen van die werkneemster reeds door de zaadcellen van haar partner zijn bevrucht, zodat er in vitro bevruchte eicellen bestaan, maar deze nog niet in de baarmoeder van de werkneemster zijn geplaatst.

In dit verband kan de bij artikel 10 van richtlijn 92/85 verleende bescherming om redenen die verband houden met de inachtneming van het rechtszekerheidsbeginsel zich niet uitstrekken tot een dergelijke werkneemster. Die eicellen kunnen immers, voordat zij in de baarmoeder van de betrokken vrouw worden geplaatst, in bepaalde lidstaten gedurende kortere of langere tijd worden bewaard. De in casu aan de orde zijnde nationale regeling voorziet in dit verband in de mogelijkheid om de bevruchte eicellen gedurende maximaal tien jaar te bewaren. Mocht de in artikel 10 van richtlijn 92/85 genoemde bescherming tegen ontslag voor een werkneemster gelden vóór de terugplaatsing van de bevruchte eicellen, zou dit tot gevolg kunnen hebben dat die bescherming zelfs wordt toegekend wanneer deze terugplaatsing om een of andere reden gedurende verscheidene jaren wordt uitgesteld, of wanneer in-vitrofertilisatie slechts als voorzorg heeft plaatsgevonden en definitief van terugplaatsing is afgezien.

(cf. punten 41-42, 53 en dictum)
Zaak C-294/06

The Queen, op verzoek van

Ezgi Payir e.a.,

tegen

Secretary of State for the Home Department

[verzoek van de Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) om een prejudiciële beslissing]

„Associatieovereenkomst EEG-Turkije — Vrij verkeer van werknemers — Besluit nr. 1/80 van Associatieraad — Artikel 6, lid 1, eerste streepje — Werknemer die tot legale arbeidsmarkt behoort — Toelating als student of au pair — Gevolgen voor recht van verblijf”

Conclusie van advocaat-generaal J. Kokott van 18 juli 2007 I - 205

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 24 januari 2008 I - 226

Samenvatting van het arrest

Internationale overeenkomsten – Associatieovereenkomst EEG-Turkije – Vrij verkeer van personen – Werknemers – Recht van Turkse staatsburgers op verlenging van verblijfsvergunning

(Besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije, art. 6, lid 1)

De omstandigheid dat een Turks staatsburger tot een lidstaat is toegelaten als au pair of student, betekent niet dat hij niet de hoedanigheid van „werknemer” bezit en niet tot de „legale arbeidsmarkt” van die lidstaat behoort in de zin van artikel 6, lid 1, van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije. Deze omstandigheid kan dus niet beletten dat die staatsburger zich op deze bepaling beroept om verlenging van zijn arbeidsvergunning te verkrijgen en aanspraak te maken op het bijbehorende verblijfsrecht.

Om vast te stellen of Turkse staatsburgers aan de voorwaarden van artikel 6, lid 1, van dit besluit voldoen, wordt immers niet gelet op het doel waarvoor de betrokkenen zijn toegelaten tot de lidstaat, daar dit artikel de toekenning van de daarin aan Turkse werknemers verleende rechten niet afhankelijk stelt van enige voorwaarde verband houdend met de reden waarom aanvankelijk een inreis-, arbeids- en verblijfsrecht is verleend.

Indien deze Turkse staatsburgers door hun eigen capaciteiten aan de in de drie onderdelen van artikel 6, lid 1, van besluit nr. 1/80 gestelde voorwaarden weten te voldoen, kunnen hun niet de rechten worden ontnomen die deze bepaling hun naar gelang van de duur van hun arbeid in loondienst geleidelijk aan verleent.

In dat geval kan niet worden gesteld dat een student of een au pair de wetgeving van de gastlidstaat zou kunnen omzeilen om gaandeweg een onbeperkt recht van toegang tot de arbeidsmarkt in deze lidstaat te krijgen, aangezien de betrokkenen niet anders doen dan gebruikmaken van een recht dat hun door besluit nr. 1/80 uitdrukkelijk wordt verleend. Dit is alleen anders wanneer zij door fraude toegang tot het grondgebied van een lidstaat hebben verkregen, door het in strijd met de waarheid te doen voorkomen dat zij voornemens zijn een opleiding te volgen of als au pair te werken. Daarentegen kunnen de betrokkenen, wanneer hun bedoeling reëel blijkt te zijn doordat zij werkelijk een opleiding volgen of als au pair werken, wanneer zij legale arbeid verkrijgen in de gastlidstaat, en wanneer zij voldoen aan de in artikel 6, lid 1, van het in geding zijnde besluit gestelde voorwaarden, volledig aanspraak maken op de rechten die deze bepaling hun verleent.

(cf. punten 40, 45-46, 49 en dictum)
Zaak C-244/06

Dynamic Medien Vertriebs GmbH

tegen

Avides Media AG

(verzoek van het Landgericht Koblenz om een prejudiciële beslissing)

„Vrij verkeer van goederen — Artikel 28 EG — Maatregelen van gelijke werking — Richtlijn 2000/31/EG — Nationale regeling houdende verbod op verhandeling per postorderverkoop van beelddragers die niet door bevoegde autoriteit zijn gekeurd en geclassificeerd met oog op bescherming van minderjarigen en waarop door deze autoriteit niet is vermeld vanaf welke leeftijd zij mogen worden bekeken — Beelddragers die uit andere lidstaat zijn ingevoerd en door bevoegde autoriteit van deze staat zijn gekeurd en geclassificeerd en waarop leeftijdsgrens is vermeld — Rechtvaardiging — Bescherming van kind — Evenredigheidsbeginsel”

Conclusie van advocaat-generaal P. Mengozzi van 13 september 2007 I - 507

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 februari 2008 I - 533

Samenvatting van het arrest

Vrij verkeer van goederen – Kwantitatieve beperkingen – Maatregelen van gelijke werking

(Art. 28 EG)

Een nationale regeling houdende een verbod op de verkoop en de overdracht per postorder van beelddragers die niet door een bevoegde nationale autoriteit of een nationale instantie voor zelfregulering zijn gekeurd en geclassificeerd met het oog op de bescherming van de minderjarigen en waarop geen van deze autoriteit of instantie afkomstige vermelding is aangebracht van de leeftijd vanaf welke de beelddragers mogen worden bekeken, vormt geen verkoopmodaliteit die de handel tussen lidstaten al dan niet rechtstreeks, daadwerkelijk of potentieel kan belemmeren, maar een maatregel van gelijke werking als kwantitatieve beperkingen in de zin van artikel 28 EG die in beginsel onverenigbaar is met de uit dit artikel voortvloeiende verplichtingen.

Een dergelijke regeling is echter verenigbaar met deze bepaling indien zij niet verder gaat dan noodzakelijk is voor het bereiken van het door de betrokken lidstaat nagestreefde doel van bescherming van het kind, zoals het geval is wanneer zij zich niet verzet tegen elke vorm van verhandeling van niet-gekeurde beelddragers en dergelijke beelddragers mogen worden ingevoerd en verkocht aan volwassenen, waarbij ervoor wordt gewaakt dat kinderen geen toegang hebben tot deze beelddragers. Dit is alleen anders indien blijkt, dat de bij de betrokken regeling vastgestelde procedure voor keuring en classificatie van en het aanbrengen van een vermelding op beelddragers niet gemakkelijk toegankelijk is of niet binnen een redelijke termijn kan worden afgesloten, dan wel dat tegen het besluit tot weigering niet in rechte kan worden opgekomen.

(cf. punten 29, 32, 35, 42, 47-48 en dictum)
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Gemeenschapsrecht – Beginselen – Gelijke behandeling – Discriminatie op grond van nationaliteit (Toetredingsakte van 1985; verordening nr. 51/2006 van de Raad) (cf. punten 32‑37)

2. Toetreding van nieuwe lidstaten tot Gemeenschappen – Spanje – Visserij (Toetredingsakte van 1985, art. 156-164; verordening nr. 51/2006 van de Raad) (cf. punten 44, 46-48)

Onderwerp

Voorwerp

Nietigverklaring van verordening (EG) nr. 51/2006 van de Raad van 22 december 2005 tot vaststelling, voor 2006, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de Gemeenschap, in andere wateren met vangstbeperkingen van toepassing zijn (PB L 16, blz. 1) – Discriminatie – Toepassing van artikel 20, lid 2, van verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid (PB L 358, blz. 59)

Dictum

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

3) De Commissie van de Europese Gemeenschappen draagt haar eigen kosten.
Samenvatting (ambtenarenzaken)



Samenvatting (ambtenarenzaken)

Samenvatting

1. Hogere voorziening – Middelen – Loutere herhaling van voor Gerecht aangevoerde middelen en argumenten – Ontbreken van aanwijzing van gestelde onjuiste rechtsopvatting – Niet-ontvankelijkheid – Betwisting van door Gerecht verrichte uitlegging of toepassing van gemeenschapsrecht – Ontvankelijkheid

(Art. 225 EG)

2. Ambtenaren – Bezoldiging – Ontheemdingstoelage – Voorwaarden voor toekenning

(Ambtenarenstatuut, bijlage VII, art. 4, lid 1, sub a)

1. Een hogere voorziening is niet-ontvankelijk indien zij slechts de reeds voor het Gerecht aangevoerde middelen en argumenten herhaalt of woordelijk overneemt, en zelfs geen argumenten naar voren brengt waarmee specifiek wordt aangegeven op welk punt het bestreden arrest op een onjuiste rechtsopvatting zou berusten. Wanneer een rekwirant daarentegen de uitlegging of de toepassing van het gemeenschapsrecht door het Gerecht betwist, kunnen de in eerste aanleg onderzochte rechtspunten in hogere voorziening opnieuw worden behandeld. Die procedure zou immers ten dele aan betekenis verliezen, indien de rekwirant op die manier zijn hogere voorziening niet kon baseren op middelen en argumenten die reeds zijn aangevoerd voor het Gerecht.

2. Ook al verschilt de verdeling van de bevoegdheden op intrastatelijk niveau naargelang van de institutionele structuur van elke staat, in het internationaal publiekrecht moet die staat worden aangemerkt als één subject. Gelet hierop, is vereist dat de staat bij de andere staten en de internationale organisaties wordt vertegenwoordigd door een systeem van één diplomatieke vertegenwoordiging, die op internationaal niveau de uniciteit van de betrokken staat weerspiegelt.

Om ervan te kunnen uitgaan dat de betrokken ambtenaar diensten heeft verricht voor „een andere staat”, is weliswaar niet essentieel dat hij door de centrale administratie van die andere staat is tewerkgesteld, doch zijn functionele integratie in de Permanente Vertegenwoordiging van die staat vormt een beslissend element.

Er moet immers van worden uitgegaan dat zowel de personeelsleden die diensten voor de staat verrichten via de centrale administratie van die staat, als zij die diensten verrichten voor een autonome gemeenschap via de administratie van die gemeenschap, in een situatie van ontheemding verkeren in de zin van artikel 4, lid 1, van bijlage VII bij het Statuut, op voorwaarde evenwel dat zij formeel zijn opgenomen in de Permanente Vertegenwoordiging van die staat.

Voor de uitlegging van de uitdrukking „diensten, verricht voor een andere staat” in artikel 4, lid 1, sub a, tweede streepje, van bijlage VII bij het Statuut moet dus als enig relevant feit worden aangemerkt, de omstandigheid dat de diensten binnen een Permanente Vertegenwoordiging van een staat zijn verricht. Diensten verricht voor de regeringen van de staatkundige onderdelen van staten kunnen daarom niet worden aangemerkt als diensten verricht voor een staat, indien de betrokkene niet formeel was opgenomen in de Permanente Vertegenwoordiging van de staat.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Douane-unie – Ontstaan van douaneschuld in geval van verkrijging van preferentiële tariefbehandeling in derde land

(Verordening nr. 2913/92 van de Raad, art. 115, lid 1, sub b, en 216)

2. Eigen middelen van de Europese Gemeenschappen – Navordering van rechten bij invoer of uitvoer

(Verordening nr. 2913/92 van de Raad, art. 216 en 220, lid 2, sub b)

Samenvatting

1. Artikel 216 van verordening nr. 2913/92 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2700/2000, is van toepassing op de in artikel 115, lid 1, sub b, van die verordening bedoelde actieve veredeling, waarbij veredelingsproducten uit de Europese Gemeenschap worden uitgevoerd alvorens de invoergoederen zijn ingevoerd (zogenoemde „voorafgaande uitvoer” of „EX/IM”).

(cf. punt 26, dictum 1)

2. Wanneer bij de aanzuivering van een actieveveredelingshandeling (systeem inzake schorsing) met equivalentieverkeer en voorafgaande uitvoer de bevoegde autoriteiten zich niet op grond van artikel 216 van verordening nr. 2913/92 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2700/2000, hebben verzet tegen de vrijstelling van rechten bij de invoer van goederen van oorsprong uit een derde land, mogen zij krachtens artikel 220, lid 2, sub b, van die verordening niet overgaan tot boeking achteraf van die rechten indien aan drie cumulatieve voorwaarden is voldaan. Om te beginnen moet inning van de rechten achterwege zijn gebleven ten gevolge van een vergissing van de bevoegde autoriteiten zelf, vervolgens moet deze vergissing van dien aard zijn geweest dat een belastingplichtige te goeder trouw deze redelijkerwijze niet kon ontdekken, en ten slotte moet laatstbedoelde voor zijn douaneaangifte aan alle geldende voorschriften hebben voldaan. Het staat aan de verwijzende rechter om aan de hand van het geheel van concrete elementen van het hem voorgelegde geschil, met name de door de betrokken belastingplichtige aangevoerde bewijzen, te beoordelen of zulks in het hoofdgeding het geval is.

(cf. punt 35, dictum 2)
Trefwoorden

Onderwerp

Dictum



Trefwoorden

Beroep wegens niet-nakoming

–

Onderzoek van gegrondheid door Hof

–

In aanmerking te nemen situatie

–

Situatie bij verstrijken van in met redenen omkleed advies gestelde termijn (Art. 226 EG) (cf. punt 7)

Voorwerp

Onderwerp

Niet-nakoming – Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma’s betreffende het milieu en, met betrekking tot inspraak van het publiek en toegang tot de rechter, tot wijziging van de richtlijnen 85/337/EEG en 96/61/EG van de Raad (PB L 156, blz. 17)

Dictum

1)

Dictum

Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma’s betreffende het milieu en, met betrekking tot inspraak van het publiek en toegang tot de rechter, tot wijziging van de richtlijnen 85/337/EEG en 96/61/EG van de Raad, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

2) Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Gemeenschapsrecht – Beginselen – Grondrechten – Eerbiediging door lidstaten bij uitvoering van gemeenschapsregelingen

2. Europese Unie – Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid – Specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, Al-Qa’ida-netwerk en Taliban

(Verordening nr. 881/2002 van de Raad, art. 2, lid 3, en 9)

Samenvatting

1. De vereisten die voortvloeien uit de bescherming van de grondrechten in de communautaire rechtsorde, binden de lidstaten ook bij de uitvoering van gemeenschapsregelingen, zodat zij gehouden zijn, deze regelingen zo veel mogelijk toe te passen in overeenstemming met die vereisten.

(cf. punt 78)

2. Artikel 2, lid 3, van verordening nr. 881/2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al-Qa’ida-netwerk en de Taliban, en tot intrekking van verordening nr. 467/2001 tot instelling van een verbod op de uitvoer van bepaalde goederen en diensten naar Afghanistan, tot versterking van het verbod op vluchten en verlenging van de bevriezing van tegoeden en andere financiële middelen ten aanzien van de Taliban van Afghanistan, zoals gewijzigd bij verordening nr. 561/2003, moet aldus worden uitgelegd dat die bepaling in een geval waarin de sluiting van de verkoopovereenkomst van een onroerend goed en de verklaring van overeenstemming over de eigendomsoverdracht van dat goed hebben plaatsgevonden vóór de plaatsing van de koper op de lijst in bijlage I bij verordening nr. 881/2002, en ook de koopprijs vóór dat tijdstip is betaald, de definitieve overschrijving van de eigendom in het Grundbuch ter uitvoering van die koopovereenkomst na dat tijdstip verbiedt.

Enerzijds geldt voornoemde bepaling namelijk telkens wanneer economische middelen ter beschikking worden gesteld, en dus ook voor een handeling die voortkomt uit de uitvoering van een tweezijdige overeenkomst en waarin is toegestemd in ruil voor de betaling van een tegenprestatie.

Anderzijds moet artikel 9 van die verordening aldus worden begrepen, dat de daarbij opgelegde maatregelen, waartoe de bevriezing van de economische middelen behoort, ook het verrichten van handelingen ter uitvoering van vóór de inwerkingtreding van die verordening gesloten overeenkomsten verbieden.

(cf. punten 56, 62, 80 en dictum)
Samenvatting (ambtenarenzaken)



Samenvatting (ambtenarenzaken)

Samenvatting

Ambtenaren – Beginselen – Bescherming van gewettigd vertrouwen

(Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden, art. 47-50)

Het feit dat de wijziging van een overeenkomst van tijdelijk functionaris een dubbelzinnige situatie heeft doen ontstaan die de indruk heeft kunnen geven dat de administratie haar in de artikelen 47 tot en met 50 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden voorziene bevoegdheid om de overeenkomst te beëindigen had beperkt, doet bij het personeelslid geen gewettigd vertrouwen in de duur van zijn overeenkomst ontstaan. Een onzekere contractuele situatie kan immers niet de basis vormen voor precieze toezeggingen van de administratie, welke noodzakelijk zijn voor het ontstaan van gewettigd vertrouwen.

Voorts kan in dit opzicht geen beroep worden gedaan op het beginsel dat de zwakste partij bij een arbeidsovereenkomst ervan mag uitgaan dat onduidelijke bepalingen van die overeenkomst in haar voordeel worden uitgelegd. Overwegingen verband houdende met de contractuele situatie van een personeelslid ten opzichte van zijn werkgever kunnen het ontbreken van één van de noodzakelijke voorwaarden voor de vaststelling van het bestaan van een gewettigd vertrouwen niet opheffen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Gemeenschappelijk douanetarief – Tariefposten – Stukken bevroren vlees zonder been van voorvoet van rund

Samenvatting

Bijlage I bij verordening nr. 2658/87 met betrekking tot de tarief‑ en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2204/1999, moet aldus worden uitgelegd dat stukken bevroren vlees zonder been, afkomstig van de voorvoet van het rund, onder onderverdeling 0202 30 50 van de gecombineerde nomenclatuur vallen.

Op grond van de uniforme uitlegging van de verschillende taalversies van de tekst van postonderverdeling 0202 30 50, waarvan sommige uitdrukkelijk betrekking hebben op de voorvoet van het rund, terwijl andere uitdrukkelijk zien op verschillende gedeelten van de voorvoet, moet immers worden vastgesteld dat de gecombineerde nomenclatuur niet uitdrukkelijk vereist dat de bevroren en ontbeende voorvoet van het rund in één enkel stuk bij de douane wordt aangeboden.

Bovendien doet de omstandigheid dat het vlees van de voorvoet van het rund in stukken gesneden bij de douane wordt aangeboden, niet af aan de wezenlijke kenmerken ervan, zoals genoemd in onderverdeling 0202 30 50, aangezien de samenstelling van het product overeenstemt met die omschreven in de aanvullende aantekening op deze onderverdeling, ook al wordt het in stukken aangeboden.

De betrokken stukken vlees hoeven niet te voldoen aan andere voorwaarden, met name de voorwaarde dat zij afkomstig zijn van hetzelfde dier, om te worden ingedeeld onder bedoelde postonderverdeling.

(cf. punten 20‑23, 30, dictum 1‑2)