ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
77

Uit de logica achter het systeem van voorrang vloeit voort dat het in de regel de aard van het oudere recht is die de duur van de voorrangstermijn bepaalt. Dienaangaande zij opgemerkt dat de reden waarom de voorrangstermijn voor octrooien en gebruiksmodellen overeenkomstig artikel 4, punt C, lid 1, van het Verdrag van Parijs langer is dan die voor tekeningen of modellen en merken, voortvloeit uit de complexere aard van octrooien en gebruiksmodellen. Aangezien de voorrangstermijn volgens artikel 4, punt C, lid 2, van het Verdrag van Parijs begint te lopen vanaf de indiening van de eerste aanvraag en de inschrijvingsprocedure voor octrooien of gebruiksmodellen langer is dan die voor tekeningen of modellen of voor merken, zou het recht van voorrang dat voortvloeit uit de indiening van een aanvraag voor een octrooi of een gebruiksmodel immers kunnen verlopen indien dezelfde, relatief korte, termijn van zes maanden werd toegepast op alle rechten die een recht van voorrang kunnen doen ontstaan. Het voordeel dat het recht van voorrang wordt geacht te verschaffen, is dat het de aanvrager in staat stelt om zijn kansen te evalueren om voor de betrokken uitvinding bescherming te verkrijgen op basis van de octrooiaanvraag die hij eerder in een staat indiende, alvorens hij met een latere aanvraag eventueel probeert bescherming te krijgen in een andere staat en daarvoor de nodige stappen en voorbereidingen onderneemt en de daarmee gepaard gaande kosten en formaliteiten op zich neemt. Dienaangaande heeft het Gerecht er met betrekking tot merken al op gewezen dat de opstellers van het Verdrag van Parijs begunstigden van het recht van een van de bij dit verdrag aangesloten landen in staat wilden stellen om – gegeven de onmogelijkheid om een merk in al deze landen gelijktijdig te deponeren – achtereenvolgens in deze landen om inschrijving ervan te verzoeken. Aldus krijgt de in een van deze landen verleende bescherming een internationale dimensie, zonder dat het aantal te vervullen formaliteiten toeneemt (arrest van 15 november 2001, TELEYE, T‑128/99, EU:T:2001:266, punt 38).
13

In de tweede plaats heeft de kamer van beroep ingestemd met de conclusie van de nietigheidsafdeling dat verzoekster niet had bewezen dat interveniënte op de hoogte was van de diensten die verzoekster of een derde die optrad onder het teken TARGET VENTURES in de Unie aanbood. Verzoekster heeft volgens haar evenmin aangetoond dat interveniënte vermoedelijk kennis had van haar activiteiten. Het gebruik van het teken TARGET VENTURES in Europa door verzoekster of een derde was niet van die omvang dat redelijkerwijs kon worden verondersteld dat het publiek en de betrokken concurrenten dit teken goed kenden of herkenden op het tijdstip waarop de aanvraag tot inschrijving van het litigieuze merk werd ingediend. Wegens de relatief korte duur van het gebruik van het teken TARGET VENTURES in Europa vóór 27 januari 2015 had verzoekster moeten bewijzen dat dit teken zeer intensief was gebruikt of minstens dat in de media uitgebreid over haar activiteiten was bericht. Volgens de kamer van beroep ontbreken dergelijke bewijzen echter, zodat niet kan worden aangenomen dat interveniënte kennis had, of minstens had moeten hebben, van de commerciële activiteiten die verzoekster of een derde onderneming met gebruik van het teken TARGET VENTURES uitoefende. Bijgevolg heeft de kamer van beroep geoordeeld dat niet was voldaan aan een van de door artikel 52, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 vereiste voorwaarden, zodat de vordering tot nietigverklaring moest worden afgewezen.
65

Zowel de kamer van beroep als de onderzoekster hebben aangetoond dat de drankensector wordt gekenmerkt door een grote variëteit aan etiketvormen en manieren waarop die etiketten op de flessen zijn aangebracht. Zo bestaan er met name gerimpelde etiketten en gladde etiketten, zoals het betrokken etiket, en naast etiketten die de fles volledig bekleden, bestaan er ook etiketten die deze, zoals in casu, slechts gedeeltelijk omsluiten. Bepaalde etiketten zitten volledig vast aan de fles, terwijl andere, zoals het etiket dat hier aan de orde is, gedeeltelijk loszitten. Ook bestaan er rechthoekige etiketten, ronde etiketten, en etiketten die, zoals in casu, andere geometrische vormen aannemen. Ofschoon het niet is uitgesloten dat een etiket als dat van de inschrijvingsaanvraag, of zelfs een etiket dat er sterk op lijkt, nog niet op de markt voor de betrokken waren aanwezig is, dient er op te worden gewezen dat nieuwheid of oorspronkelijkheid geen relevante criteria vormen ter beoordeling van het onderscheidend vermogen van een merk. Het uiterlijk van het betrokken etiket en de manier waarop het op de fles is aangebracht, liggen in de lijn van de vormen die de consument gewoonlijk op de markt kan tegenkomen. Zoals in wezen uit met name de punten 17 tot en met 25 van de bestreden beslissing blijkt, wijkt dat etiket dus niet op significante wijze af van de norm of van hetgeen in de sector gangbaar is, en vormt het dus slechts een mogelijke variant op de reeds bestaande vormen.
87

In casu dient om te beginnen te worden opgemerkt dat, zoals in punt 13 hierboven in herinnering is gebracht en zoals blijkt uit het onderdeel „Samenvatting van de feiten” van de bestreden beslissing, de mededeling van 16 mei 2018 in het kader van het onderzoek van verzoeksters beroep aan partijen werd gericht op basis van artikel 59, lid 2, van verordening nr. 6/2002. In deze mededeling was vermeld dat het litigieuze model nietig moest worden verklaard wegens niet-naleving van de voorwaarden van artikel 4 van verordening nr. 6/2002, aangezien het voortbrengsel waarop dat model betrekking had een bestanddeel (te weten een koppelingsonderdeel) vormde van een samengesteld voortbrengsel (te weten de configuratie motor-koppelingsstuk-compressor) dat, wanneer het in het samengestelde voortbrengsel was verwerkt, bij normaal gebruik van dit laatste niet meer zichtbaar was. De kamer van beroep merkte immers op dat het betrokken onderdeel is bedekt door de compressor, die veel plaats inneemt, en dat het samengestelde voortbrengsel zelf volledig aan het oog is onttrokken door de motorkap van het voertuig wanneer die gesloten is, dat wil zeggen in de gewone stand.
3.

Handelingen van de instellingen – Motivering – Verplichting – Omvang – Besluit van het bureau van het Europees Parlement tot wijziging van de bepalingen ter uitvoering van het statuut van de leden met betrekking tot bepaalde voorwaarden van de aanvullende pensioenregeling – Regelgevende handeling van algemene strekking – Toelaatbaarheid van een motivering die alleen de situatie in haar geheel die tot de vaststelling van de handeling heeft geleid en de met de betreffende handeling nagestreefde algemene doelstellingen vermeldt – Besluit dat is genomen in een voor de adressaten bekende context (Art. 296, tweede alinea, VWEU) (zie punten 56‑60)
4.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Absolute weigeringsgronden – Afzonderlijk onderzoek van de verschillende weigeringsgronden – Uitlegging van de weigeringsgronden tegen de achtergrond van het algemeen belang dat aan elk van die gronden ten grondslag ligt – Gebruik van een criterium dat relevant is in het kader van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009, voor de uitlegging van deze bepaling, onder b) – Ontoelaatbaarheid [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, b) en c)] (zie punten 45‑48)
5.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder bekend merk – Uitbreiding van de bescherming van het oudere bekende merk tot niet-soortgelijke waren of diensten – Voorwaarden – Bekendheid van het merk in de lidstaat of in de Unie – Begrip – Beoordelingscriteria (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 5) (zie punten 61, 62)
7.

Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid – Beperkende maatregelen tegen de Democratische Republiek Congo – Werkingssfeer – Personen die betrokken zijn geweest bij het beramen, aansturen of plegen van handelingen die ernstige schendingen of misbruik van de mensenrechten inhouden – Personen die een breed gedragen en vreedzame oplossing voor verkiezingen hebben belemmerd, onder meer door daden van geweld, onderdrukking of aanzetten tot geweld, of door ondermijning van de rechtsstaat – Begrippen – Personen die dergelijke handelingen in het verleden hebben gepleegd, ondanks het feit dat er geen bewijs is dat zij thans bij dergelijke handelingen zijn betrokken of eraan deelnemen – Daaronder begrepen [Besluit 2010/788/GBVB van de Raad, zoals gewijzigd bij besluit (GBVB) 2016/2231, art. 9, lid 2] (zie punten 125, 126)
1.

Beroep tot nietigverklaring – Natuurlijke personen of rechtspersonen – Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken – Besluit van de Commissie waarbij staatssteun verenigbaar met interne markt wordt verklaard zonder dat de formele onderzoeksprocedure wordt ingeleid – Beroep dat is ingesteld door belanghebbenden in de zin van artikel 108, lid 2, VWEU – Ontvankelijkheid – Voorwaarden [Art. 108, leden 2 en 3, en art. 263, vierde alinea, VWEU; verordening nr. 2015/1589 van de Raad, art. 1, h)] (zie punten 37‑39)
3.

Gerechtelijke procedure – Voordragen van nieuwe middelen in de loop van het geding – Voorwaarden – Middel gebaseerd op elementen waarvan in de loop van het geding is gebleken – Ontbreken – Aanvulling van een bestaand middel – Geen aanvulling – Niet-ontvankelijkheid (Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 84, lid 1) (zie punten 52, 53)
5.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Overeenstemming van de betrokken merken – Geschiktheid van de begripsmatige verschillen om de visuele of fonetische overeenstemmingen te neutraliseren – Voorwaarden [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 57)
5.

Ambtenaren – Psychisch geweld – Begrip – Gedraging die tot doel of gevolg heeft de betrokkene in diskrediet te brengen of zijn arbeidsomstandigheden te verslechteren – Vereiste van herhalend gedrag – Vereiste van opzettelijk gedrag – Draagwijdte – Geen vereiste van kwade opzet van de geweldpleger (Ambtenarenstatuut, art. 12 bis, lid 3) (zie punten 77‑79)
5.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten – Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 42, 48, 53)
1.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beeldmerken Freude an Farbe en Glemadur Freude an Farbe [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 27-31, 46, 51, 52, 60-67, 71)
3.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beeldmerken FAKE DUCK en SAVE THE DUCK [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 28, 40, 51, 57, 65, 66)
3.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder bekend merk – Uitbreiding van de bescherming van het oudere bekende merk tot niet-soortgelijke waren of diensten – Voorwaarden – Bekendheid van het merk in de lidstaat of in de Unie – Begrip – Beoordelingscriteria (Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 5) (zie punten 28‑31)
3.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beoordelingscriteria [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 29, 30, 78)
9.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Ouder merk bestaande in een Uniemerk – Weigering van inschrijving wegens het bestaan van een zelfs tot een deel van de Unie beperkte relatieve weigeringsgrond [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 84)
1.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst – Begrip kenmerk [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punten 13‑15)
117

Bovendien zij opgemerkt dat het evenredigheidsbeginsel vereist dat de tijd tussen de betrokken inbreuk en een eerdere niet-nakoming van de mededingingsregels in aanmerking wordt genomen om te beoordelen in hoeverre de onderneming geneigd is om die regels te overtreden. Bij de rechterlijke toetsing van de handelingen van de Commissie inzake het mededingingsrecht moeten het Gerecht en in voorkomend geval het Hof dus mogelijk nagaan of de Commissie dat beginsel in acht heeft genomen bij de verhoging van de opgelegde geldboete wegens recidive en in het bijzonder of die verhoging geboden was in het licht van met name het tijdsverloop tussen de betrokken inbreuk en de eerdere niet-nakoming van de mededingingsregels (arrest van 17 juni 2010, Lafarge/Commissie, C‑413/08 P, EU:C:2010:346, punt 70).
Voorts bepaalt artikel 135, lid 5, van verordening nr. 966/2012 het volgende:

„Wanneer controles of audits stelselmatige of terugkerende fouten, onregelmatigheden of fraude dan wel niet-nagekomen verplichtingen aan het licht brengen die zijn toe te schrijven aan de begunstigde en van grote invloed zijn op een aantal subsidies die deze begunstigde onder soortgelijke voorwaarden zijn toegekend, kan de bevoegde ordonnateur, mits de begunstigde in de gelegenheid is gesteld opmerkingen te formuleren, de uitvoering van alle desbetreffende subsidies opschorten of, indien van toepassing, de desbetreffende subsidieovereenkomsten of subsidiebesluiten met die begunstigde beëindigen, in verhouding tot de ernst van de fouten, onregelmatigheden of fraude, dan wel niet-nagekomen verplichtingen.

Daarnaast kan de bevoegde ordonnateur, in het kader van een contradictoire procedure, de subsidies verlagen of bedragen terugvorderen die ten onrechte zijn betaald bij alle subsidies die door de in de eerste alinea genoemde stelselmatige of terugkerende fouten, onregelmatigheden of, fraude, dan wel niet-nagekomen verplichtingen zijn getroffen en die overeenkomstig de subsidieovereenkomsten of subsidiebesluiten kunnen worden gecontroleerd.”
111

Het volstaat evenwel vast te stellen dat de producenten-exporteurs in naam waarvan de CCCME in rechte optreedt, 19 Chinese producenten-exporteurs zijn die in bijlage A.2 van het onderzoek zijn geïdentificeerd als Hebei Cheng’An Babel Casting Co. Ltd, Shanxi Jiaocheng Xinglong Casting Co. Ltd, Tianjin Jinghai Chaoyue Industrial and Commercial Co. Ltd, Qingdao Jiatailong Industrial Co. Ltd, Qingdao Jinfengtaike Machinery Co. Ltd, Shahe City Fangyuan Casting Co. Ltd, Shandong Heshengda Machinery Technology Co. Ltd, Baoding Shuanghu Casting Co. Ltd, Tang County Kaihua Metal Products Co. Ltd, Weifang Nuolong Machinery Co. Ltd, Laiwu Xinlong Weiye Foundry Co. Ltd, Handan Zhangshui Pump Manufacturing Co. Ltd, Zibo Joy’s Metal Co. Ltd, Dingxiang Sitong Forging and Casting Industrial, Jiaocheng County Honglong Machinery Manufacturing Co. Ltd, Laiwu City Haitian Machinery Plant, Lianyungang Ganyu Xingda Casting Foundry, Rockhan Technology Co. Ltd en Botou GuangTai Precision Casting Factory.
143

In dit verband moet overigens worden vastgesteld dat de afwijkingen van testrichtsnoer nr. 231 van de OESO als dusdanig geen afbreuk kunnen doen aan het belang van de waarneming van een antagonistische uitwerking op de schildklierhormonen. Deze waarneming, die in de studie Heimeier et al. (2009) is gedaan, wordt namelijk bevestigd door andere in-vivostudies die in het ondersteunende document zijn opgenomen, waaronder met name de essentiële studie Iwamuro et al. (2003) op dezelfde soort. Uit deze studie zelf blijkt inderdaad dat zij is verricht bij relatief hoge concentraties, hetgeen niet noodzakelijkerwijs strookt met de aanbevelingen in testrichtsnoer nr. 231 van de OESO. Verzoekster stelt echter pas in haar opmerkingen over de antwoorden van ECHA op de vragen van het Gerecht dat de studie Iwamuro et al. (2003) is uitgevoerd bij een concentratie die toxisch is. In dit verband is de ontwikkelingsachterstand volgens testrichtsnoer nr. 231 van de OESO alleen zonder toxiciteit een sterke indicator van schildklierremmende activiteit. Verzoekster onderbouwt deze hypothese echter niet met gedetailleerde gegevens. Gelet op het feit dat ECHA deze studie een betrouwbaarheidsscore van 2 op de noteringsschaal van Klimisch heeft toegekend en zodoende rekening houdt met het feit dat deze studie niet volledig in overeenstemming is met een gevalideerde methode, heeft ECHA derhalve geen kennelijke beoordelingsfout gemaakt door de studie Iwamuro et al. (2003) in aanmerking te nemen. De conclusies die zijn getrokken uit de studies Heimeier et al. (2009) en Iwamuro et al. (2003) worden overigens gestaafd door diverse andere studies op amfibiesoorten, die in het ondersteunende document worden beschouwd als ondersteunende studies. Zo blijkt uit het ondersteunende document en uit het antwoord van ECHA op een schriftelijke vraag van het Gerecht dat de studie Goto et al. (2006) melding maakt van een spontane remming van de metamorfose bij de Xenopus (silruna) tropicalis en de Rana rugosa ten gevolge van blootstelling aan bisfenol A die de schildklierhormoonreceptor blokkeert, met name hormoon T 3. Het feit dat deze studie slechts bij één enkele concentratie is uitgevoerd, zoals verzoekster heeft opgemerkt, is in overweging genomen in het ondersteunende document, voor zover die studie daarin een betrouwbaarheidsscore van 2 op de noteringsschaal van Klimisch krijgt en daarin niet als essentiële studie wordt aangemerkt.
113

Verzoekster herinnert eraan dat zij de ECB op 15 maart 2018, dit wil zeggen de dag na de vaststelling van het bestreden besluit, ervan in kennis heeft gesteld dat zij beroep wilde instellen en wilde verzoeken om opschorting van de uitvoering van dat besluit. Zij verwijt de ECB dat zij haar in eerste instantie, namelijk op 20 maart 2018, had meegedeeld dat de publicatie zou plaatsvinden tussen 21 maart 2018 ’s avonds en 22 maart 2018. Slechts in tweede instantie heeft de ECB besloten dat de publicatie pas zou plaatsvinden op 26 maart 2018, mits vóór 23 maart 2018 beroep was ingesteld bij het Gerecht. In wezen betoogt verzoekster dat de ECB, door de termijn in te perken waarbinnen zij haar beroep tot nietigverklaring kon instellen en door haar tegenstrijdige instructies te geven omtrent het tijdstip waarop de publicatie van de administratieve geldelijke sanctie zou plaatsvinden, het beginsel van doeltreffende rechterlijke bescherming heeft geschonden dat is neergelegd in artikel 47 van het Handvest en in artikel 263, zesde alinea, VWEU.
88

Bovendien gelden voor geschillen op het gebied van de openbare dienst uit hoofde van artikel 270 VWEU en de artikelen 90 en 91 van het Statuut, met inbegrip van geschillen met betrekking tot de vergoeding van schade die een ambtenaar of ander personeelslid heeft geleden, speciale en bijzondere regels ten opzichte van de regels die voortvloeien uit de algemene beginselen voor de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Unie in het kader van artikel 268 VWEU en artikel 340, tweede alinea, VWEU. Uit het Statuut volgt immers dat de ambtenaar of functionaris van de Unie, in tegenstelling tot elke andere particulier, aan de instelling of het orgaan waarbij hij werkzaam is, gebonden is door een arbeidsverhouding die bestaat in een evenwicht van wederzijdse specifieke rechten en verplichtingen, dat tot uitdrukking komt in de zorgplicht van de instelling jegens de betrokkene (zie arrest van 16 december 2010, Commissie/Petrilli, T‑143/09 P, EU:T:2010:531, punt 46 en aldaar aangehaalde rechtspraak). Hieruit volgt dat de vaststelling van een onrechtmatige handeling op zich voldoende is om ervan uit te gaan dat er is voldaan aan de eerste van de drie voorwaarden die moeten zijn vervuld om de Unie aansprakelijk te kunnen stellen voor schade die haar ambtenaren en functionarissen hebben geleden wegens een schending van het ambtenarenrecht van de Unie (arrest van 12 juli 2011, Commissie/Q, T‑80/09 P, EU:T:2011:347, punt 45).
78

In die context is in artikel 5, lid 1, van besluit 2015/443 meer in het bijzonder het volgende bepaald: „Alleen personeelsleden die in het kader van hun huidige taken persoonlijk zijn gemandateerd door de directeur-generaal Personele Middelen en Veiligheid, kunnen de bevoegdheid krijgen een of meer van de volgende maatregelen te treffen: (1) het dragen van handwapens; (2) het verrichten van veiligheidsonderzoeken als bedoeld in artikel 13; (3) het treffen van veiligheidsmaatregelen als bedoeld in artikel 12, zoals gespecificeerd in het mandaat.”
133

Voorts moet worden herinnerd aan de ruime beoordelingsmarge waarover de Commissie beschikte (zie punt 109 hierboven), ook om te bepalen of het noodzakelijk was een eventuele leemte in de werkingssfeer van de Unierichtlijnen betreffende het recht op informatie en raadpleging van werknemers te dichten, en of de tenuitvoerlegging van de Overeenkomst daarvoor een passend middel was. Verzoekers betwisten de beoordeling van de Commissie echter louter door te verwijzen naar het feit dat de Unie ter zake bevoegd is en naar het nut die de uitoefening van die bevoegdheid in casu zou kunnen hebben. In die omstandigheden, en in het licht van alle elementen die de Commissie in aanmerking heeft genomen met betrekking tot de drie redenen voor het bestreden besluit, blijkt niet dat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door te weigeren een voorstel voor een besluit houdende de tenuitvoerlegging van de Overeenkomst in te dienen bij de Raad.
142

Zoals naar voren komt uit punt 135 hierboven, is in het kader van de beoordeling van de verkrijging door een merk van onderscheidend vermogen door gebruik immers vereist dat dit gebruik overeenkomstig de wezenlijke functie van een merk wordt verricht. Voor individuele merken, zoals het betwiste merk, is deze wezenlijke functie van het merk daarin gelegen, dat aan de consument of de eindverbruiker de identiteit van de oorsprong van de gemerkte waren of diensten wordt gewaarborgd, zodat hij deze zonder gevaar voor verwarring van waren of diensten van een andere herkomst kan onderscheiden. Om zijn rol als essentieel onderdeel van het stelsel van onvervalste mededinging dat het Verdrag tot stand wil brengen, te kunnen vervullen, dient het merk immers de waarborg te bieden dat alle van dat merk voorziene waren of diensten zijn vervaardigd of verricht onder controle van een en dezelfde onderneming, die kan worden geacht voor de kwaliteit ervan in te staan [zie in die zin en bij analogie, arresten van 8 juni 2017, W. F. Gözze Frottierweberei en Gözze, C‑689/15, EU:C:2017:434, punt 41 en aldaar aangehaalde rechtspraak, en 7 juni 2018, Schmid/EUIPO – Landeskammer für Land- und Forstwirtschaft in Steiermark (Steirisches Kürbiskernöl), T‑72/17, waartegen hogere voorziening is ingesteld, EU:T:2018:335, punt 44].