Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Beroep tot nietigverklaring - Voor beroep vatbare handelingen - Besluiten van particuliere instellingen die Commissie op contractuele basis bijstaan bij financiële tenuitvoerlegging van MEDIA-programma - Besluiten toe te rekenen aan Commissie

(EG-Verdrag, art. 173; besluit 90/685 van de Raad, art. 7, lid 1)

2 Beroep tot nietigverklaring - Beroep tegen brieven waarbij beslissing over financieringsaanvragen die filmdistributeurs in kader van MEDIA-programma hebben ingediend, wordt aangehouden - Vaststelling van definitieve besluiten over financieringsaanvragen in loop van geding - Beroep zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing

(EG-Verdrag, art. 173 en 176)

3 Beroep tot nietigverklaring - Beroep van natuurlijke en rechtspersonen - Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken - Besluit tot afwijzing van financieringsaanvragen die dochterondernemingen van filmdistributeur in kader van MEDIA-programma hebben ingediend - Beroep van moedermaatschappij - Ontvankelijkheid - Beroep van producenten van films waarvoor om financiering was verzocht - Ontvankelijkheid

(EG-Verdrag, art. 173, vierde alinea)

4 Cultuur - Communautaire programma's - MEDIA-programma - Aanvraag om financiering van distributie van films - Voorwaarden om voor financiering in aanmerking te komen - Beoordelingsbevoegdheid van Commissie en instelling die haar in financiële tenuitvoerlegging van programma bijstaat

(Besluit 90/685 van de Raad)

5 Handelingen van de instellingen - Motivering - Verplichting - Draagwijdte

(EG-Verdrag, art. 190)

Samenvatting

6 In het kader van de tenuitvoerlegging van het actieprogramma ter bevordering van de ontwikkeling van de audiovisuele industrie in Europa (MEDIA) kunnen de besluiten op de financieringsaanvragen van filmdistributeurs, welke worden genomen door een particuliere instelling als het European Film Distribution Office (EFDO), die de Commissie op contractuele basis bijstaat bij de financiële tenuitvoerlegging van het programma, aan de Commissie worden toegerekend en kan daartegen bij de gemeenschapsrechter dus beroep worden ingesteld.

Krachtens artikel 7, lid 1, van besluit 90/685 van de Raad, volgens hetwelk de Commissie verantwoordelijk is voor de tenuitvoerlegging van het MEDIA-programma, en overeenkomstig het beginsel dat een overdracht van bevoegdheden tezamen met een beoordelingsvrijheid die een ruime discretionaire bevoegdheid inhoudt, onaanvaardbaar is, stelt de overeenkomst tussen de Commissie en EFDO betreffende de financiële tenuitvoerlegging van het MEDIA-programma in de praktijk namelijk elk besluit in dat kader afhankelijk van een voorafgaande goedkeuring door de vertegenwoordigers van de Commissie.

7 Een beroep tegen brieven waarbij de instelling die de Commissie bijstaat bij de financiële tenuitvoerlegging van het MEDIA-programma haar besluit over de financieringsaanvragen van filmdistributeurs in het kader van dat programma aanhoudt, geraakt zonder voorwerp, zodat het Gerecht daarop niet behoeft te beslissen, wanneer de definitieve besluiten betreffende de aanvragen om financiering, de enige maatregelen die ter uitvoering van het arrest van het Gerecht kunnen worden genomen, na de instelling van het beroep zijn vastgesteld.

8 Een besluit waarbij de instelling die de Commissie bijstaat bij de financiële tenuitvoerlegging van het MEDIA-programma financieringsaanvragen van de dochterondernemingen van een filmdistributeur afwijst, en dat slechts tot die dochterondernemingen is gericht, raakt de moedermaatschappij rechtstreeks en individueel, wanneer zij het recht had verkregen om de betrokken films in de bioscoop te vertonen, dat recht vervolgens aan haar dochterondernemingen heeft overgedragen en bovendien de aanvragen van haar dochterondernemingen om financiering voor hun rekening bij die instelling heeft ingediend.

De producenten van films waarvoor die instelling om financiering is verzocht, worden op soortgelijke wijze als de adressaten van een dergelijk besluit rechtstreeks en individueel geraakt. Met een lening van die instelling worden de distributiekosten immers eerder gedekt, zodat de producent vroeger royalties ontvangt.

9 Gelet op de vereisten en doelstellingen van het bij besluit 90/685 van de Raad geregelde MEDIA-programma en op de richtsnoeren van de instelling die de Commissie bijstaat bij de financiële tenuitvoerlegging van dat programma, mogen de Commissie en die instelling eisen dat financieringsaanvragen, om te voldoen aan het in die richtsnoeren gestelde vereiste om voor financiering van de distributie van films in aanmerking te komen, dat "ten minste drie verschillende distributeurs uit ten minste drie verschillende landen van de Europese Unie of uit landen waarmee een samenwerkingsovereenkomst is gesloten, ermee moeten instemmen om een film in de bioscoop uit te brengen", moeten worden ingediend door ten minste drie distributeurs die voordien niet nauw en permanent samenwerkten.

De samenwerking tussen de dochterondernemingen van een filmdistributeur en het door hen gecreëerde distributienetwerk waaraan geen andere maatschappijen deelnemen, corresponderen niet met de in besluit 90/685 van de Raad bedoelde vormen van samenwerking wegens de structuur en de beperkte onafhankelijkheid van de dochterondernemingen, die voor de beoordeling van de vraag of de aanvragen om financiering voor toekenning in aanmerking komen, als één distributeur moeten worden aangemerkt.

Ofschoon de aanvragen van de dochterondernemingen van een filmdistributeur in aanmerking kunnen worden genomen, kunnen zij worden afgewezen op grond dat de rechtspositie van die distributeur en zijn dochterondernemingen onzeker blijft zolang de Commissie niet heeft besloten om een krachtens artikel 85, lid 3, van het Verdrag aan de moedermaatschappij verleende ontheffing te verlengen, daar een dergelijke afwijzing voldoet aan de vereisten van besluit 90/685 en ten volle beantwoordt aan de doelstellingen van het MEDIA-programma.

10 De motivering van een handeling van een communautaire instantie moet de redenering van die instantie duidelijk en ondubbelzinnig doen uitkomen, opdat de belanghebbenden de rechtvaardigingsgronden van de genomen maatregel kunnen kennen om hun rechten te kunnen verdedigen en de gemeenschapsrechter zijn toezicht kan uitoefenen. Bij de vraag of de motivering van een dergelijke handeling aan de vereisten van artikel 190 van het Verdrag voldoet, moet niet alleen acht worden geslagen op de tekst ervan, doch ook op de context waarin zij is gegeven, en op het geheel van rechtsregels die de betrokken materie beheersen.