Voorts moet artikel 9, lid 2, van richtlijn 2009/54 betreffende de exploitatie en het in de handel brengen van natuurlijk mineraalwater, gelezen in samenhang met bijlage III bij deze richtlijn, aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat de verpakkingen en de etiketten van en de reclame voor natuurlijk mineraalwater claims of vermeldingen bevatten die de consument doen geloven dat het water in kwestie natrium‑ of zoutarm is, of geschikt is voor een natriumarm dieet, terwijl het totale gehalte aan natrium, in al zijn aanwezige chemische vormen, 20 mg/l of meer bedraagt.

Het verbod om op verpakkingen en etiketten van en in reclame voor natuurlijk mineraalwater claims of vermeldingen betreffende het lage natriumgehalte van dit water op te nemen, dat is neergelegd in artikel 8, lid 1, van verordening nr. 1924/2006 inzake voedings‑ en gezondheidsclaims voor levensmiddelen, zoals gewijzigd bij verordening nr. 107/2008, gelezen in samenhang met de bijlage bij eerstgenoemde verordening, en in artikel 9, lid 2, van richtlijn 2009/54 betreffende de exploitatie en het in de handel brengen van natuurlijk mineraalwater, gelezen in samenhang met bijlage III bij deze richtlijn, vormt een inmenging in de vrijheid van meningsuiting en informatie van de handelaar en in diens vrijheid van ondernemerschap.

Deze inmenging is echter bij wet bepaald en bovendien doen de betrokken voorschriften niet af aan de wezenlijke inhoud van de vrijheid van meningsuiting en informatie van de handelaar. Zij bepalen immers uitsluitend dat informatie over het natrium‑ of zoutgehalte van natuurlijk mineraalwater slechts aan de consument mag worden meegedeeld indien zij voldoet aan bepaalde voorwaarden. De aan de orde zijnde regeling verbiedt geenszins de productie en de verkoop van natuurlijk mineraalwater, maar beperkt zich ertoe op een duidelijk afgebakend gebied regels vast te stellen inzake de etikettering van en de reclame voor dergelijk water. Daarmee doet zij niet af aan de wezenlijke inhoud van de vrijheid van ondernemerschap. De noodzaak ervoor te zorgen dat de consument zo correct en zo transparant mogelijk wordt ingelicht over de kenmerken van een product, houdt overigens nauw verband met de bescherming van de menselijke gezondheid en vormt een overweging van algemeen belang die kan rechtvaardigen dat de vrijheid van meningsuiting en informatie van de handelaar en diens vrijheid van ondernemerschap worden beperkt.

Wat de inachtneming van het evenredigheidsbeginsel betreft, kan niet worden uitgesloten dat een grote consumptie van natrium in verschillende chemische verbindingen en in het bijzonder in de vorm van natriumbicarbonaat, risico’s voor de menselijke gezondheid met zich brengt, zodat de Uniewetgever mocht aannemen dat verplichtingen en beperkingen met betrekking tot het gebruik van claims of vermeldingen inzake het lage natriumgehalte van natuurlijk mineraalwater, zoals die welke zijn gesteld door artikel 8, lid 1, van verordening nr. 1924/2006 en artikel 9, lid 2, van richtlijn 2009/54, geschikt en noodzakelijk zijn om de menselijke gezondheid in de Unie te beschermen. De Uniewetgever moet immers rekening houden met het voorzorgsbeginsel, volgens hetwelk bij onzekerheid over het bestaan en de omvang van risico’s voor de menselijke gezondheid beschermende maatregelen kunnen worden genomen, zonder dat hoeft te worden gewacht totdat de realiteit en de ernst van deze risico’s volledig zijn aangetoond. Wanneer het bestaan of de omvang van het gestelde risico niet met zekerheid kan worden bepaald omdat de resultaten van de verrichte onderzoeken niet concludent zijn, maar reële schade voor de volksgezondheid waarschijnlijk blijft ingeval de gekoesterde vrees bewaarheid wordt, rechtvaardigt het voorzorgsbeginsel dat beperkende maatregelen worden getroffen. De inmenging in de vrijheid van meningsuiting en informatie van de handelaar en in diens vrijheid van ondernemerschap is in casu evenredig aan de nagestreefde doelstellingen.

(cf. punten 67, 69‑71, 74, 81‑85)