ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
14.

Echter moet het doel van het maken van een pro rata aanpassing bij de vaststelling van de zuiverheid van de stroop volgens artikel 13, lid 2, worden onderscheiden van het doel van de aanpassing als bepaald in de laatste zin van artikel 13, lid 1. De bedoeling van eerstgenoemde aanpassing is, een accurate berekening van de zuiverheid van de stroop te verzekeren. Indien het gehalte aan droge stof van de oorspronkelijke stroop wordt vastgesteld door middel van de areometrische methode als voorgeschreven in artikel 13, lid 2, doch het totaalsuikergehalte van de stroop wordt gemeten nadat de oplossing is geïnverteerd, zal een mogelijke toename in massa als gevolg van de inversie worden verwaarloosd. Gegeven nu dat, zoals wij hebben gezien, het evenredig gedeelte aan saccharose in de oorspronkelijke stroop kan worden vastgesteld door middel van de koper-reductiemethode, kan er geen bezwaar bestaan tegen een pro rata aanpassing welke garandeert dat de suikermassa in de oorspronkelijke stroop wordt vergeleken met het gehalte aan droge stof in diezelfde stroop. Het doel van de aanpassing als bepaald in de laatste zin van artikel 13, lid 1, is echter een geheel ander. Die aanpassing moet worden toegepast op het totaalsuikergehalte van de geïnverteerde oplossing, en niet slechts op het evenredig gedeelte voortkomende uit saccharose in de oorspronkelijke stroop, omdat zelfs fructose en glucose bij de toekenning van mcb's in saccharose moeten worden uitgedrukt. Het is daarom duidelijk, dat wanneer artikel 13, lid 2, van de verordening spreekt van „de methode bedoeld in lid 1”, bedoeld is de koper-reductiemethode als toegepast op de geïnverteerde oplossing, en niet het volledige procédé om het saccharosegehalte vast te stellen als bepaald in artikel 13, lid 1.
Volledigheidshalve wil ik daaraan nog het volgende toevoegen. Ook als men zou oordelen dat, ingevolge artikel 3, lid 7, van verordening nr. 3677/86, niet de veredelaar maar enkel zijn opdrachtgever een vergunning voor actieve veredeling kan aanvragen, staat nog niet vast dat een overeenkomst, zoals in casu, tussen binnen de Gemeenschap gevestigde personen een overeenkomst tot loonveredeling uitmaakt in de zin van dat artikel. Een definitie van het begrip „loonveredeling” vindt men enkel in artikel 5, lid 1, onder c), van verordening nr. 3677/86, waar „onder ‚loonveredeling’ wordt verstaan elke veredelingshandeling uitgevoerd volgens de instructies en voor rekening van een buiten het douanegebied van de Gemeenschap gevestigde opdrachtgever en in het algemeen slechts tegen betaling van de kosten van de verwerking van de rechtstreeks of onrechtstreeks ter beschikking van de vergunninghouder gestelde invoergoederen” (cursivering van mij). Deze definitie stemt niet overeen met de door artikel 3, lid 7, van dezelfde verordening geviseerde situatie. Daar gaat het immers over „veredelingshandelingen [die] plaatsvinden in het kader van een tussen twee in de Gemeenschap gevestigde personen gesloten overeenkomst tot loonveredeling” (cursivering van mij).

Naast de hiervoor vastgestelde tegenstrijdigheid tussen artikel 3, lid 2, van verordening nr. 1999/85 en artikel 3, lid 7, van verordening nr. 3677/86, toont ook deze tegenstrijdigheid aan dat de desbetreffende bepalingen van verordening nr. 3677/86 aan duidelijkheid te wensen overlaten. Het kan niet de bedoeling zijn de rechtsonderhorigen daarvan het slachtoffer te laten zijn. Bijgevolg is ter zake niet komen vast te staan dat TVU aan loonveredeling heeft gedaan in de zin van artikel 3, lid 7, van verordening nr. 3677/86 (in de veronderstelling — quod non: zie hiervoor punt 11 — dat dit artikel toch richtinggevend zou zijn).
Conclusie van advocaat-generaal Gulmann van 14 oktober 1992. - COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN TEGEN IERLAND. - NIET-NAKOMING - TOELATING VAN RASZUIVERE FOKRUNDEREN TOT DE VOORTPLANTING. - ZAAK C-236/91.



Jurisprudentie 1992 bladzijde I-05933



Conclusie van de advocaat generaal

++++

Mijnheer de President,

mijne heren Rechters,

1. Met het onderhavige beroep verzoekt de Commissie het Hof vast te stellen, dat Ierland niet heeft voldaan aan richtlijn 87/328/EEG van de Raad van 18 juni 1987 betreffende de toelating van raszuivere fokrunderen tot de voortplanting.(1) Ingevolge artikel 6 had deze richtlijn uiterlijk op 1 januari 1989 moeten zijn uitgevoerd.

2. De Ierse regering heeft in haar verweerschrift erkend, dat zij nog niet de voor de uitvoering van de richtlijn noodzakelijke wettelijke regeling heeft aangenomen. De richtlijn zou evenwel in de praktijk wel worden nageleefd.

Het is vaste rechtspraak van het Hof, dat "eenvoudige administratieve praktijken, die naar hun aard volgens goeddunken van de administratie kunnen worden gewijzigd en waaraan onvoldoende bekendheid is gegeven, niet zijn te beschouwen als een correcte uitvoering van de verplichtingen die het Verdrag oplegt".(2)

3. Ik geef het Hof derhalve in overweging, de vordering van de Commissie toe te wijzen en Ierland in de kosten van het geding te verwijzen.

(*) Oorspronkelijke taal: Deens.

(1) ° PB 1987, L 167, blz. 54.

(2) ° Arrest van 15 oktober 1986, zaak 168/85, Commissie/Italië, Jurispr. 1986, blz. 2945, r.o. 13.
11.

De Nederlandse regering erkent, dat het geldende nationale recht wat de praktijkopleiding betreft, in strijd is met de gemeenschapsbelangen, meer in het bijzonder de artikelen 4 en 8 van de richtlijn. Zij stelt primair, dat de haar verweten niet-nakoming enkel op dit punt bestaat en niet, zoals de Commissie stelt, de gehele tekst omvat. Niet wordt betwist, dat de praktijkopleiding formeel nog geen deel uitmaakt van de opleiding zoals die in Nederland is geregeld, ofschoon zij feitelijk reeds door veel studenten wordt gevolgd. Deze praktijkopleiding is een belangrijk onderdeel van het voorgestelde systeem, dat berust op een vakbekwaamheidsexamen dat niet slechts bestaat uit de toetsing van de theoretische kennis, maar ook uit een ten minste drie jaar durende praktijkopleiding (artikel 8 van de richtlijn). De voor de vertraging gegeven reden, die overigens voor het al dan niet bestaan van een niet-nakoming zonder belang is ( 3 ), is hoofdzakelijk het streven van de regering om tegelijk met de uitvoering van deze richtlijn de accountantswetgeving te wijzigen (een wetsontwerp zou binnenkort worden aangenomen).
8.

De Italiaanse regering erkent in haar verweerschrift, dat de richtlijnen „niet volledig in de interne rechtsorde zijn omgezet”, en dat daartoe strekkende decreten in voorbereiding zijn.
Mijns inziens kan daartegen echter het volgende worden ingebracht.

Het was Belovo die eind november 1988 verzocht om voorfixatie van de invoerheffingen. Het lijkt vreemd, dat de kort voordien vastgestelde uitvoeringsverordening haar kon doen geloven, dat de rechtstoestand zo grondig was gewijzigd, dat de invoerheffingen in het vervolg vooraf konden worden vastgesteld.

De nieuwe verordening had een vrij beperkte doelstelling. Dat blijkt al dadelijk uit de eerste overweging van haar considerans, waarin wordt gesteld, dat de bepalingen van de tot dan geldende verordening

„herhaaldelijk en soms ingrijpend zijn gewijzigd; dat het derhalve met het oog op duidelijkheid en administratieve doelmatigheid dienstig is de ter zake geldende voorschriften algeheel te herzien en daarin tevens op bepaalde punten enkele wijzigingen aan te brengen die blijkens de opgedane ervaring wenselijk zijn”.

Belovo geeft niet aan, welke de „wijzigingen” waren die de juridische situatie ter zake relevant zouden hebben veranderd.

Daarbij komt, dat men de nieuwe verordening in geen geval aldus kan uitleggen, dat zij het tot dan geldende beginsel wijzigt, dat de basisregels voor de voorfixatie in een sector waarvoor een gemeenschappelijke marktordening bestaat, te vinden zijn in de verschillende verordeningen inzake de marktordeningen. Er is niet gesteld, dat in de bedoelde periode dergelijke wijzigingen zijn aangebracht in de verordening houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector eieren. ( 18 )

Er zijn dus goede gronden om aan te nemen, dat Belovo geen reden had om te verwachten dat zij voorfixaties zou krijgen. Tegen deze achtergrond moet worden onderzocht, of de herhaalde afgifte van certificaten gedurende een lange periode een dergelijk gewettigd vertrouwen kon doen ontstaan.

Men kan overigens reële eisen stellen met betrekking tot de zorgvuldigheid van Belovo. In confesso is, dat zij een lange en ruime ervaring heeft in de sector en dat zij een grote onderneming is die is gespecialiseerd in de invoer van eieren uit derde landen; derhalve mag worden aangenomen, dat zij de basisbeginselen van de marktordening in de sector eieren goed kent.
44.

Welnu, niet enkel vindt deze uitlegging geen steun in de Franse versie van de tekst, zij wordt ook tegengesproken door de Engelse versie, waarin het woord „daadwerkelijk” een perfect neutrale connotatie heeft: „The grant equivalent of these aids shall be subject in full to the rules set forth in article 4 and the monitoring procedures laid down in article 11, where these aids are actually used for the building or conversion of ships in community ship yards.” ( 21 )
2.

De door de Commissie gewraakte verbodsbepalingen zijn neergelegd in een besluit van de Waalse Gewestexecutieve van 19 maart 1987 betreffende het storten van sommige afvalstoffen in het Waalse Gewest (Belgisch Staatsblad van 28 maart 1987, blz. 4671). Ingevolge artikel 1, eerste alinea, van dat besluit, zoals gewijzigd bij artikel 130 van het besluit van 23 juli 1987(Belgisch Staatsblad van 29 september 1987, blz. 14078), is het verboden afvalstoffen die afkomstig zijn van een vreemd land in Wallonië op te slaan, te storten of te lozen, te laten opslaan, storten of lozen in pakhuizen, opslagplaatsen of stortplaatsen die onderworpen zijn aan een goedkeuring, met uitzondering van opslagplaatsen die zijn verbonden met een installatie voor vernietiging, neutralisering of eliminatie van toxische afvalstoffen. Krachtens artikel 1, tweede alinea, is het de verwijderingsbedrijven verboden, toe te staan dat in de door hen geëxploiteerde inrichtingen afval uit het buitenland wordt opgeslagen, enzovoort. Artikel bepaalt, dat afwijkingen van artikel 1 kunnen worden toegestaan door de Waalse Gewestexecutieve voor een bepaalde duur van maximaal twee jaar; zij moeten gerechtvaardigd zijn door ernstige en uitzonderlijke omstandigheden. Voorts verbiedt artikel 3 afval afkomstig uit andere Belgische gewesten, namelijk het Vlaamse en het Brusselse Gewest, in Wallonië op te slaan, te storten of te lozen, doch op dit verbod kunnen bij overeenkomst met die andere Gewesten uitzonderingen worden vastgesteld. Bovendien kan de ambtsdrager of particulier die afval produceert, ophaalt of verwijdert, krachtens artikel 4 om een afwijking van artikel 3 verzoeken. Ingevolge artikel 5, eerste alinea, wordt geacht afkomstig te zijn uit het buitenland of uit een ander gewest dan het Waalse Gewest, de afval die niet in het Waalse Gewest is geproduceerd.
61989C0350

Conclusie van advocaat-generaal Lenz van 17 april 1991. - SHEPTONHURST LTD TEGEN NEWHAM BOROUGH COUNCIL. - VERZOEK OM EEN PREJUDICIELE BESLISSING: HIGH COURT OF JUSTICE, QUEEN'S BENCH DIVISION - VERENIGD KONINKRIJK. - UITLEGGING VAN DE ARTIKELEN 30 EN 36 EEG-VERDRAG - NATIONALE WETTELIJKE REGELINGEN HOUDENDE VERBOD OP DE VERKOOP VAN SEKSARTIKELEN DOOR WINKELS ZONDER EEN DESBETREFFENDE VERGUNNING. - ZAAK C-350/89.



Jurisprudentie 1991 bladzijde I-02387

Pub.RJ bladzijde Pub somm
Conclusie van advocaat-generaal Lenz van 21 november 1990. - COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN TEGEN ITALIAANSE REPUBLIEK. - NIET-NAKOMING - CADMIUMLOZINGEN. - ZAAK C-70/89.



Jurisprudentie 1990 bladzijde I-04817



Conclusie van de advocaat generaal

++++

Mijnheer de President,

mijne heren Rechters,

1 . U weet wat de Commissie in deze zaak vordert, namelijk vaststelling dat de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens richtlijn 83/513/EEG van de Raad van 26 september 1983 betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoelstellingen voor lozingen van cadmium ( 1 ), door niet binnen de in artikel 6 van die richtlijn bepaalde termijn alle nodige maatregelen voor een juiste omzetting ervan in nationaal recht vast te stellen, dan wel de Commissie daarvan niet onverwijld in kennis te stellen .

2 . In het rapport ter terechtzitting zijn de zeven punten vermeld waarover de vertegenwoordiger van de Commissie zojuist heeft gesproken . Evenmin als tijdens de schriftelijke behandeling heeft de vertegenwoordiger van de Italiaanse regering deze niet-nakoming vandaag ter terechtzitting betwist . Daarom, mijnheer de President, mijne heren Rechters, stel ik voor, het beroep van de Commissie toe te wijzen, met veroordeling van de Italiaanse Republiek in de kosten .

(*) Oorspronkelijke taal : Duits .

( 1 ) PB 1983, L 291, blz . 1 .
Conclusie van advocaat-generaal Lenz van 7 maart 1990. - MAIZENA GMBH TEGEN HAUPTZOLLAMT KREFELD. - VERZOEK OM EEN PREJUDICIELE BESLISSING: BUNDESFINANZHOF - DUITSLAND. - LANDBOUW - PRODUKTIERESTITUTIE - ARTIKEL 5 BIS VAN VERORDENING NR. 2742/75 - TER VERVAARDIGING VAN SORBITOL GEBRUIKTE ISOGLUCOSE. - ZAAK C-18/89.



Jurisprudentie 1990 bladzijde I-02587

Pub.RJ bladzijde Pub somm



Conclusie van de advocaat generaal

++++

Advocaat-generaal C . O . Lenz heeft op 7 maart 1990 conclusie genomen . (*) Hij heeft het Hof in overweging gegeven, te verklaren voor recht :

"Artikel 5 bis van verordening nr . 2742/75 in de versie van verordening nr . 1665/77 sloot in de in casu relevante periode niet uit, dat restituties bij de produktie werden toegekend voor produkten die bestemd waren voor de produktie van isoglucose, voor zover de isoglucose niet voor de markt was bestemd, doch een tussenprodukt voor de sorbitolfabricage was ."

(*) Oorspronkelijke taal : Duits .
46.

Voorts is het niet zonder betekenis, dat de Raad de Lid-Staten in artikel 6, lid 1, sub h, weliswaar heeft toegestaan om de in de richtlijn voorgeschreven procedures achterwege te laten „voor opdrachten voor de levering van apparatuur op het gebied van de informatica”, maar dat deze uitzonderingsmogelijkheid — behoudens andersluidend besluit — slechts bestond tot 1 januari 1981, terwijl de uitzondering bovendien op bepaalde categorieën materiaal niet van toepassing kon worden verklaard. A contrario geredeneerd, betekent deze uitdrukkelijke uitzondering, dat apparatuur en materiaal op het gebied van de informatica in beginsel wél produkten in de zin van de richtlijn zijn. Noch uit het doel noch uit de formulering van besluit 79/783/EEG van de Raad van 11 september 1979 tot vaststelling van een meerjarenprogramma (1979-1983) op het gebied van de informatica (PB 1979, L 231, biz. 23), en van besluit 84/559/EEG van 22 november 1984 tot wijziging van dat besluit met betrekking tot de algemene acties op het gebied van de informatica (PB 1984, L 308, biz. 49), kan worden afgeleid, dat de geldingsduur van de uitzonderingsmogelijkheid, al was het maar stilzwijgend, is verlengd. De richtlijn geldt dus sinds 1 januari 1981 voor opdrachten tot levering van systemen als de onderhavige. (In de huidige versie van de richtlijn, zoals gewijzigd bij richtlijn 88/295/EEG van 22 maart 1988 ( 9 ), wordt deze uitzondering overigens niet meer genoemd.)
61988C0104

Conclusie van advocaat-generaal Mischo van 11 mei 1989. - CLAUDE BRUS TEGEN COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN. - AMBTENAREN - NIETIGVERKLARING VAN AANSTELLINGSBESLUIT. - ZAAK 104/88.



Jurisprudentie 1989 bladzijde 01873

Pub.RJ bladzijde Pub somm
61988C0052

Conclusie van advocaat-generaal Darmon van 11 april 1989. - COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN TEGEN KONINKRIJK BELGIE. - VRIJ VERKEER VAN GOEDEREN - INVOERVERBOD VAN VLEESPRODUKTEN DIE MEER DAN EEN BEPAALDE HOEVEELHEID VOEDINGSGELATINE BEVATTEN. - ZAAK 52/88.



Jurisprudentie 1989 bladzijde 01137

Pub.RJ bladzijde Pub somm
GEVOEGDE CONCLUSIES VAN DE ADVOCAAT-GENERAL MISCHO VAN 13 DECEMBER 1990. - KONISHIROKU PHOTO INDUSTRY CO LTD TEGEN RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN. - ZAAK C-176/87. - SANYO ELECTRIC CO LTD TEGEN RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN. - ZAAK C-177/87. - ANTI-DUMPINGRECHT OP FOTOKOPIEERAPPARATEN VOOR GEWOON PAPIER VAN OORSPRONG UIT JAPAN.



Jurisprudentie 1992 bladzijde I-01493



Conclusie van de advocaat generaal

++++

Mijnheer de President,

mijne heren Rechters,

1. De door verzoeksters in de zaken C-176/87 (Konishiroku) en C-177/87 (Sanyo) ingediende memories bestaan hoofdzakelijk uit opmerkingen die samen met verzoeksters in de zaken C-174/87 (Ricoh), C-175/87 (Matsushita) en C-179/87 (Sharp) zijn ingediend. Deze opmerkingen betreffen de vaststelling van de schade, de beoordeling van de belangen van de Gemeenschap en de berekening van het anti-dumpingrecht. De door Konishiroku en Sanyo betreffende die punten aangevoerde middelen moeten dus worden afgewezen om de redenen die ik heb vermeld in mijn conclusie in zaak C-174/87 (Ricoh), waarnaar ik verwijs.

2. Samen met de Raad ben ik van mening, dat de opmerkingen van beide verzoeksters inzake de "door de Commissie toegepaste methode om het bestaan van dumping vast te stellen", die één getypte bladzijde van de inleiding van hun verzoekschrift beslaan, niet behoeven te worden onderzocht. Beide verzoeksters preciseren, dat

"in zoverre andere producenten deze punten in onderscheiden verzoekschriften aan de orde zullen stellen en het wenselijk lijkt de omvang van de aan het Hof voorgelegde argumentatie te beperken, het onderhavige verzoekschrift beperkt is tot het probleem van de schade en dat van de belangen van de Gemeenschap" (bladzijde iii van beide verzoekschriften).

Bijgevolg mag worden aangenomen, dat de betrokken opmerkingen niet echt tot de respectieve beroepen behoren. Zij zijn overigens niet erg precies en zouden gemakkelijk kunnen worden afgewezen, enerzijds met een beroep op het beginsel, dat de methoden voor de berekening van de normale waarde en de uitvoerprijs los van elkaar staan, en anderzijds op grond van mijn overwegingen inzake de middelen betreffende de vergelijking van die twee elementen die ik in mijn conclusies in de andere zaken heb vermeld.

3. Concluderend geef ik het Hof in overweging, de beroepen in de zaken C-176/87 en C-177/87 te verwerpen, en Konishiroku en Sanyo te verwijzen in de kosten, daaronder begrepen die van interveniënten.

(*) Oorspronkelijke taal: Frans.
61987C0324

Conclusie van advocaat-generaal Jacobs van 19 januari 1989. - COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN TEGEN ITALIAANSE REPUBLIEK. - NIET-NAKOMING VAN RICHTLIJN - NIET-OMZETTING VAN EEN RICHTLIJN - VOORSCHRIFTEN IN VERBAND MET GEZONDHEIDSMAATREGELEN BIJ INVOER VAN VERS VLEES EN LEVENDE DIEREN VAN BEPAALDE SOORTEN. - ZAAK 324/87.



Jurisprudentie 1989 bladzijde 01013

Pub.RJ bladzijde Pub somm
Conclusie van advocaat-generaal Vilaça van 25 mei 1988. - COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN TEGEN ITALIAANSE REPUBLIEK. - NIET-NAKOMING - NIET-OMZETTING IN NATIONAAL RECHT VAN RICHTLIJN 84/414 VAN DE COMMISSIE - AANPASSING VAN RICHTLIJN 76/764 AAN DE STAND VAN DE TECHNIEK. - ZAAK 326/87.



Jurisprudentie 1988 bladzijde 04009



Conclusie van de advocaat generaal

++++

Mijnheer de President,

mijne heren Rechters,

1 . Bij richtlijn 84/414/EEG van de Commissie van 18 juli 1984 ( 1 ) werd aan de vooruitgang van de techniek aangepast richtlijn 76/764/EEG van de Raad van 27 juli 1976 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake glazen koortsthermometers met kwikvulling en maximuminrichting ( 2 ), zoals gewijzigd bij richtlijn 83/128/EEG van de Raad van 28 maart 1983 . ( 3 )

2 . Artikel 2 van de nieuwe richtlijn bepaalde, dat de Lid-Staten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen invoeren om uiterlijk op 1 januari 1986 aan het in de richtlijn bepaalde te voldoen, en dat zij de Commissie hiervan onmiddellijk in kennis stellen .

3 . Daar de Commissie van de Italiaanse Republiek hieromtrent geen inlichtingen ontving, heeft zij op 9 juli 1986 de procedure van artikel 169 EEG-Verdrag ingeleid .

4 . De Italiaanse autoriteiten hebben zich in de administratieve procedure van een reactie onthouden; de Commissie heeft derhalve het onderhavige beroep wegens niet-nakoming ingesteld . Zij concludeert dat het den Hove behage te verklaren, dat de Italiaanse Republiek de krachtens het EEG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, doordat zij heeft verzuimd mee te delen door middel van welke bepalingen zij aan haar verplichtingen krachtens genoemde richtlijn heeft voldaan, dan wel heeft verzuimd dergelijke bepalingen vast te stellen .

5 . In haar verweerschrift heeft de Italiaanse regering erkend, dat zij de verplichting haar wetgeving aan de richtlijn aan te passen, niet is nagekomen; zij heeft slechts bepaalde moeilijkheden aangevoerd als reden waarom die aanpassing niet tijdig is geschied . Voorts heeft zij verklaard, alles in het werk te stellen om de aanpassing zo spoedig mogelijk te verwezenlijken .

6 . Ter terechtzitting heeft de Commissie bevestigd, dat zij haar beroep uiteraard beperkte tot de grief, dat de noodzakelijke bepalingen om de in geding zijnde richtlijn binnen de gestelde termijn uit te voeren, niet zijn vastgesteld .

7 . Vaste rechtspraak van het Hof volgend, blijft ons derhalve niets anders over dan u in overweging te geven, voor recht te verklaren dat de Italiaanse Republiek in gebreke is gebleven, en haar in de kosten te verwijzen .

(*) Vertaald uit het Portugees .

( 1 ) PB 1984, L 228, blz . 25 .

( 2 ) PB 1976, L 262, blz . 139 .

( 3 ) PB 1983, L 91, blz . 29 .
61986C0214

Conclusie van advocaat-generaal Lenz van 22 november 1988. - HELLEENSE REPUBLIEK TEGEN COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN. - GOEDKEURING VAN EOGFL-REKENING - BEGROTINGSJAAR 1982. - ZAAK 214/86.



Jurisprudentie 1989 bladzijde 00367

Pub.RJ bladzijde Pub somm