ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 80/7

Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 27 oktober 2010 — Victor Guedes — Indústria e Comércio, SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Consorci de l’Espai Rural de Gallecs, gevestigd te Gallecs

(Zaak C-342/09 P) (1)

(Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 8, leden 1, sub b, en 5 - Beeldmerk Gallecs - Oppositie van houder van nationale beeldmerken GALLO, GALLO AZEITE NOVO en Azeite Novo en van gemeenschapsbeeldmerk GALLO - Afwijzing van oppositie - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)

2011/C 80/11

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Victor Guedes — Indústria e Comércio, SA (vertegenwoordiger: B. Braga da Cruz, advogado)

Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde), Consorci de l’Espai Rural de Gallecs, gevestigd te Gallecs

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer) van 11 juni 2009 in zaak T-151/08, Victor Guedes-Indústria e Comércio, SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep ingesteld door de houder van de nationale beeldmerken „GALLO”, „GALLO AZEITE NOVO” en „GALLO AZEITE” en van het gemeenschapsbeeldmerk „GALLO” voor waren en diensten van de klassen 29 en 31, strekkende tot vernietiging van beslissing R 986/2007-2 van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 16 januari 2008, waarbij is verworpen het beroep tegen de beslissing van de oppositieafdeling houdende afwijzing van de oppositie van rekwirante tegen de aanvraag tot inschrijving van het beeldmerk „Gallecs” voor waren van de klassen 29, 31 en 35 — Schending van artikel 8, leden 1, sub b, en 5, van verordening (EG) nr. 40/94

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Victor Guedes — Indústria e Comércio SA wordt verwezen in de kosten.

(1) PB C 267 van 7.11.2009.
Beschikking van het Hof van 10 juni 2010 — Thomson Sales Europe/Europese Commissie

(Zaak C-498/09 P) (1)

(Hogere voorziening - Douanewetboek - Kwijtschelding van douanerechten - Niet-navordering - Antidumpingrechten - Geen kennelijke nalatigheid - Ingewikkeldheid van regeling - Beroepservaring - Zorgvuldigheid van marktdeelnemer - In Thailand gefabriceerde kleurentelevisies - Handelingen waartegen beroep openstaat)

(2010/C 288/28)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirante: Thomson Sales Europe (vertegenwoordigers: F. Foucault en F. Goguel, advocaten)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Bouyon en H. van Vliet, gemachtigden)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 29 september 2009, Thomson Sales Europe/Commissie (gevoegde zaken T-225/07 en T-364/07), waarbij het Gerecht heeft verworpen het door rekwirante ingestelde beroep tot nietigverklaring van beschikking REM nr. 03/05 van de Commissie van 7 mei 2007, waarbij aan de Franse autoriteiten is meegedeeld dat de kwijtschelding van invoerrechten op in Thailand gefabriceerde kleurentelevisietoestellen bedoeld in hun aanvraag van 14 september 2005 niet gerechtvaardigd was, alsook tot nietigverklaring van de brief van de Commissie van 20 juli 2007, waarin niet is bevestigd dat niet tot navordering van invoerrechten op die toestellen zou worden overgegaan — Procedure inzake een op basis van artikel 239 van het douanewetboek ingediend verzoek om kwijtschelding van rechten en een op basis van artikel 220, lid 2, sub b, van dit wetboek geformuleerd verzoek om af te zien van navordering van deze rechten — Niet-inachtneming van de rechten van de verdediging — Onjuiste kwalificatie rechtens van de feiten

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Thomson Sales Europe wordt verwezen in de kosten.

(1) PB C 80 van 27.3.2010.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 24/18

Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 20 november 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Paris — Frankrijk) — Olivier Martinez, Robert Martinez/MGN LIMITED

(Zaak C-278/09) (1)

(Verordening (EG) nr. 44/2001 - Rechterlijke bevoegdheid in burgerlijke en handelszaken - Rechterlijke instantie die niet krachtens artikel 68, lid 1, EG bevoegd is Hof om prejudiciële beslissing te verzoeken - Onbevoegdheid van Hof)

2010/C 24/30

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Tribunal de grande instance de Paris

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Olivier Martinez, Robert Martinez

Verwerende partij: MGN LIMITED

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal de grande instance de Paris — Uitlegging van de artikelen 2 en 5, punt 3, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1) — Rechter die bevoegd is om te oordelen over een beroep wegens aantasting van het privéleven en het portretrecht na plaatsing van informatie en foto’s op een internetsite vanaf een server op het grondgebied van een andere lidstaat dan die van de woonplaats van eiser — Vaststelling van de plaats waar het schadebrengend feit zich heeft voorgedaan — Relevantie voor de vaststelling van deze plaats van het aantal verbindingen met de litigieuze internetsite vanuit de staat waar eiser zijn woonplaats heeft, van zijn nationaliteit en, in voorkomend geval, van de taal waarin de litigieuze informatie is verspreid

Dictum

Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is niet bevoegd om de door het Tribunal de grande instance de Paris in zaak C-278/09 gestelde vraag te beantwoorden.

(1) PB C 220 van 12.9.2009.
1)

Clausule 5, punt 1, van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die als bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd is gevoegd, moet aldus worden uitgelegd, dat zij zich niet ertegen verzet dat een lidstaat een nationale regeling zoals presidentieel besluit 164/2004 houdende regelingen voor werknemers met overeenkomsten voor bepaalde tijd in de overheidssector vaststelt die, om de bepalingen van richtlijn 1999/70 specifiek met betrekking tot de overheidssector in nationaal recht om te zetten, voorziet in de invoering van de in punt 1, sub a tot en met c, van die clausule genoemde maatregelen ter voorkoming van misbruik als gevolg van het gebruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten of arbeidsverhoudingen voor bepaalde tijd, wanneer er in het interne recht reeds een „gelijkwaardige wettelijke maatregel” bestaat in de zin van die clausule, zoals artikel 8, lid 3, van wet nr. 2112/1920 betreffende de opzegging van de arbeidsovereenkomst van werknemers in de privésector, wat de verwijzende rechter dient na te gaan, mits die regeling enerzijds geen afbreuk doet aan de werking van die gelijkwaardige wettelijke maatregel ter voorkoming van misbruik als gevolg van het gebruik van arbeidsovereenkomsten of arbeidsverhoudingen voor bepaalde tijd, en anderzijds het gemeenschapsrecht en met name clausule 8, punt 3, van de raamovereenkomst in acht neemt.
1)

Clausule 5, punt 1, sub a, van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd van 18 maart 1999, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen het gebruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd dat slechts wordt gerechtvaardigd door de omstandigheid dat dit is voorzien in een algemene wettelijke bepaling of regeling van een lidstaat. Het begrip „objectieve redenen” in de zin van genoemde clausule vereist juist dat het gebruik van dit specifieke type arbeidsverhouding zoals bedoeld in de nationale regeling, zijn rechtvaardiging vindt in concrete elementen die met name verband houden met de betrokken activiteit en de uitoefeningsvoorwaarden ervan.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 142/10

Beschikking van het Hof van 8 april 2008 — Saint-Gobain Glass Deutschland GmbH/Fels-Werke GmbH, Spenner-Zement GmbH & Co. KG, Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak C-503/07 P) (1)

(Hogere voorziening - Richtlijn 2003/87/EG - Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten - Geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging - Bondsrepubliek Duitsland - Toewijzing van emissierechten - Periode 2008/2012 - Voorwaarden - Individueel geraakt zijn - Niet-ontvankelijkheid - Recht om in rechte te worden gehoord - Recht op eerlijk proces)

(2008/C 142/15)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Saint-Gobain Glass Deutschland GmbH (vertegenwoordigers: H. Posser en S. Altenschmidt, Rechtsanwälte)

Andere partijen in de procedure: Fels-Werke GmbH, Spenner-Zement GmbH & Co. KG, Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: U. Wölker, gemachtigde)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 11 september 2007, Fels-Werke e.a./Commissie, T-28/07, waarbij het Gerecht niet-ontvankelijk heeft verklaard het beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 29 november 2006 betreffende het nationale plan voor de toewijzing van broeikasgasemissierechten waarvan door Duitsland voor de periode van 2008 tot 2012 is kennisgegeven overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32) — Vereiste individueel te worden geraakt door de bestreden beschikking — Recht om in rechte te worden gehoord en recht op een eerlijk proces

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Saint-Gobain Glass Deutschland GmbH wordt verwezen in de kosten.

(1) PB C 64 van 8.3.2008.
1)

Artikel 5 van richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven, gelezen in samenhang met de artikelen 1 en 4 en artikel 19, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen de vaststelling van een terugkeerbesluit of een verwijderingsmaatregel ten aanzien van een derdelander die illegaal op het grondgebied van een lidstaat verblijft en lijdt aan een ernstige ziekte wanneer er ernstige en gegronde redenen zijn om aan te nemen dat de betrokkene in het derde land waarnaar hij zou worden overgebracht zal worden blootgesteld aan een reëel risico dat de door die ziekte veroorzaakte pijn in geval van terugkeer aanzienlijk, op onomkeerbare wijze en snel zal toenemen omdat de enige doeltreffende pijnbehandeling in dat land verboden is. Een lidstaat mag geen strikte termijn vaststellen waarbinnen een dergelijke toename van de pijn moet intreden opdat die toename in de weg kan staan aan dit terugkeerbesluit of die verwijderingsmaatregel.
Arrest van het Hof (negende kamer) van 8 december 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — VB / GUPFINGER Einrichtungsstudio GmbH

(Zaak C-625/21) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 93/13/EEG - Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten - Onrechtmatige opzegging van een overeenkomst door de consument - Als oneerlijk aangemerkt beding tot vaststelling van het recht van de beroepsbeoefenaar op schadevergoeding - Toepassing van het aanvullende nationale recht)

(2023/C 35/18)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberste Gerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: VB

Verwerende partij: GUPFINGER Einrichtungsstudio GmbH

Dictum

Artikel 6, lid 1 en artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten

moeten aldus worden uitgelegd dat

wanneer een clausule inzake schadevergoeding in een verkoopovereenkomst als oneerlijk is aangemerkt en bijgevolg nietig is verklaard en de overeenkomst niettemin kan voortbestaan zonder dat beding, zij zich ertegen verzetten dat de beroepsverkoper die dit beding heeft opgelegd, in het kader van een vordering tot schadevergoeding die uitsluitend gebaseerd is op een bepaling van aanvullend recht waarin het nationale verbintenissenrecht voorziet, aanspraak kan maken op vergoeding van de schade zoals daarin wordt voorzien in de bepaling die toepasselijk zou zijn geweest bij het ontbreken van dat oneerlijke beding.

(1) PB C 37 van 24.1.2022.
C 7/11

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 10 november 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court — Ierland) — Eircom Limited / Commission for Communications Regulation

(Zaak C-494/21) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Elektronischecommunicatienetwerken en -diensten - Universele dienst en gebruikersrechten - Richtlijn 2002/22/EG (“universeledienstrichtlijn”) - Artikel 12 - Berekening van de kosten en financiering van de universeledienstverplichtingen - Enige aanbieder van de universele dienst en meerdere aanbieders van telecommunicatiediensten die op de markt actief zijn - Bepaling van onredelijke last)

(2023/C 7/13)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

High Court

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Eircom Limited

Verwerende partij: Commission for Communications Regulation

In tegenwoordigheid van: Vodafone Ireland Limited, Three Ireland (Hutchison) Limited, Three Ireland Services (Hutchison) Limited

Dictum

De artikelen 12 en 13 van richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (universeledienstrichtlijn),

moeten aldus worden uitgelegd dat:

zij de bevoegde nationale regelgevende instantie de verplichting opleggen om, teneinde te beoordelen of de nettokosten van de universeledienstverplichtingen voor een exploitant die met dergelijke verplichtingen is belast, een onredelijke last vormen, de specifieke kenmerken van die exploitant te onderzoeken, rekening houdend met zijn situatie vergeleken met die van zijn concurrenten op de betrokken markt.

(1) PB C 431 van 25.10.2021.
Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 november 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen — België) — X, handelend in eigen naam en in haar hoedanigheid van wettelijke vertegenwoordiger van haar minderjarige kinderen Y en Z / Belgische Staat

(Zaak C-230/21) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Immigratiebeleid - Richtlijn 2003/86/EG - Artikel 2, onder f) - Artikel 10, lid 3, onder a) - Begrip “alleenstaande minderjarige” - Recht op gezinshereniging - Minderjarige vluchteling die gehuwd is op het ogenblik waarop hij op het grondgebied van een lidstaat aankomt - Kindhuwelijk dat in die lidstaat niet is erkend - Samenwoning met de echtgenoot die rechtsgeldig in die lidstaat verblijft)

(2023/C 15/12)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Raad voor Vreemdelingenbetwistingen

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: X, handelend in eigen naam en in haar hoedanigheid van wettelijke vertegenwoordiger van haar minderjarige kinderen Y en Z

Verwerende partij: Belgische Staat

Dictum

Artikel 10, lid 3, onder a), van richtlijn 2003/86/EG van de Raad van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging juncto artikel 2, onder f), van deze richtlijn

moet aldus worden uitgelegd dat:

een alleenstaande minderjarige vluchteling die in een lidstaat verblijft, niet ongehuwd hoeft te zijn om de status van gezinshereniger te verkrijgen met het oog op gezinshereniging met zijn bloedverwanten van de eerste graad in rechtstreekse opgaande lijn.

(1) PB C 263 van 5.7.2021.
Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 20 oktober 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Bruxelles — België) — Allianz Benelux NV / Belgische Staat, FOD Financiën

(Zaak C-295/21) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten - Richtlijn 90/435/EEG - Artikel 4, lid 1 - Aan een moedermaatschappij verleende vrijstelling van door haar dochteronderneming uitgekeerde dividenden - Overdracht van overschotten van definitief belaste inkomsten naar volgende belastingjaren - Overname van een vennootschap met overschotten van definitief belaste inkomsten door een andere vennootschap - Nationale regeling op grond waarvan deze overschotten slechts beperkt kunnen overgaan op de overnemende vennootschap)

(2022/C 472/15)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour d’appel de Bruxelles

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Allianz Benelux NV

Verwerende partijen: Belgische Staat en FOD Financiën

Dictum

Artikel 4, lid 1, van richtlijn 90/435/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten

moet aldus worden uitgelegd dat:

het niet in de weg staat aan de regeling van een lidstaat waarin is bepaald dat door een vennootschap ontvangen dividenden eerst in haar belastinggrondslag worden opgenomen en vervolgens hiervan worden afgetrokken tot 95 %, en dat deze aftrek in voorkomend geval naar latere belastingjaren kan worden overgedragen, maar op grond waarvan in geval van overname van deze vennootschap bij een fusie de overdracht van deze aftrek slechts beperkt op de overnemende vennootschap overgaat, namelijk naar verhouding tot het evenredige aandeel van de fiscale nettowaarde van de overgenomen vennootschap in het totaal van de fiscale nettowaarde van de overnemende vennootschap en van de overgenomen vennootschap.

(1) PB C 289 van 19.7.2021.
Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 27 oktober 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf — Duitsland) — Orthomol pharmazeutische Vertriebs GmbH / Verband Sozialer Wettbewerb eV

(Zaak C-418/21) (1)

(Prejudiciële beslissing - Voedselveiligheid - Levensmiddelen - Verordening (EU) nr. 609/2013 - Artikel 2, lid 2, onder g) - Gedelegeerde verordening (EU) 2016/128 - Voeding voor medisch gebruik - Andere medisch bepaalde behoeften aan nutriënten - Levensmiddelen bij de inname waarvan de patiënt in het algemeen baat heeft - Onderscheid met geneesmiddelen)

(2022/C 472/22)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberlandesgericht Düsseldorf

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Orthomol pharmazeutische Vertriebs GmbH

Verwerende partij: Verband Sozialer Wettbewerb eV

Dictum

Artikel 2, lid 2, onder g), van verordening (EU) nr. 609/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 12 juni 2013 inzake voor zuigelingen en peuters bedoelde levensmiddelen, voeding voor medisch gebruik en de dagelijkse voeding volledig vervangende producten voor gewichtsbeheersing, en tot intrekking van richtlijn 92/52/EEG van de Raad, richtlijnen 96/8/EG, 1999/21/EG, 2006/125/EG en 2006/141/EG van de Commissie, richtlijn 2009/39/EG van het Europees Parlement en de Raad en de verordeningen (EG) nr. 41/2009 en (EG) nr. 953/2009 van de Commissie, in het bijzonder het begrip “andere medisch bepaalde behoeften aan nutriënten”,

moet aldus worden uitgelegd dat:

een product een levensmiddel voor medisch gebruik is indien ten gevolge van ziekte een grotere of een specifieke behoefte aan nutriënten bestaat waarin door het levensmiddel moet worden voorzien, zodat het product niet reeds als zodanig kan worden aangemerkt wanneer de patiënt in het algemeen baat heeft bij de inname van dit levensmiddel omdat de stoffen die het bevat de aandoening bestrijden of de symptomen ervan verlichten.

(1) PB C 471 van 22.11.2021.
Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 6 oktober 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Polen) — Szef Krajowej Administracji Skarbowej/O. Fundusz Inwestycyjny Zamknięty reprezentowany przez O S.A.

(Zaak C-250/21) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Verrichting van diensten onder bezwarende titel - Vrijstellingen - Artikel 135, lid 1, onder b) - Verlening van kredieten - Subparticipatieovereenkomst)

(2022/C 451/03)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Naczelny Sąd Administracyjny

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Szef Krajowej Administracji Skarbowej

Verwerende partij: O. Fundusz Inwestycyjny Zamknięty reprezentowany przez O S.A.

Dictum

Artikel 135, lid 1, onder b), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde

moet aldus worden uitgelegd dat:

het begrip “verlening van kredieten” in de zin van die bepaling de diensten omvat die een subparticipant in het kader van een subparticipatieovereenkomst verricht, namelijk het ter beschikking stellen van een financiële prestatie aan de initiator in ruil voor overdracht van de opbrengsten uit de in die overeenkomst gespecificeerde schuldvorderingen, die tot de activa van de initiator blijven behoren.

(1) PB C 289 van 19.7.2021.
C 463/11

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 oktober 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Višje sodišče v Mariboru — Slovenië) — FV / NOVA KREDITNA BANKA MARIBOR d.d.

(Zaak C-405/21) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Bescherming van de consument - Richtlijn 93/13/EEG - Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten - Artikel 3, lid 1, en artikel 8 - Criteria voor de beoordeling of een beding van een overeenkomst oneerlijk is - Aanzienlijke verstoring van het evenwicht tussen de uit de overeenkomst voortvloeiende rechten en verplichtingen van de partijen - Vereiste van goede trouw van de verkoper - Mogelijkheid om een hoger beschermingsniveau te waarborgen dan dat waarin de richtlijn voorziet)

(2022/C 463/13)

Procestaal: Sloveens

Verwijzende rechter

Višje sodišče v Mariboru

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: FV

Verwerende partij: NOVA KREDITNA BANKA MARIBOR d.d.

Dictum

Artikel 3, lid 1, en artikel 8 van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten

moeten aldus worden uitgelegd dat:

zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling op grond waarvan kan worden vastgesteld dat een contractueel beding oneerlijk is wanneer dat beding het evenwicht tussen de uit de overeenkomst voortvloeiende rechten en verplichtingen van de partijen aanzienlijk verstoort ten nadele van de consument, zonder evenwel in een dergelijk geval het vereiste van “goede trouw” in de zin van dat artikel 3, lid 1, te onderzoeken.

(1) PB C 349 van 30.8.2021.
2)

Health Information Management (HIM) wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie.