Beroep ingesteld op 15 juli 2021 — Europese Commissie / Republiek Polen

(Zaak C-432/21)

(2021/C 452/05)

Procestaal: Pools

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Hermes, G. Gattinara, D. Milanowska, gemachtigden)

Verwerende partij: Republiek Polen

Conclusies

— vaststellen dat de Republiek Polen de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten: — krachtens artikel 6, leden 1 en 2, artikel 12, lid 1, onder a) tot en met d), artikel 13, lid 1, onder a), en artikel 16, lid 1, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (1), en artikel 4, lid 1, artikel 5, onder a), b) en d), en artikel 9, lid 1, van richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 inzake het behoud van de vogelstand (2), voor zover zij in de nationale regeling bepalingen heeft opgenomen volgens welke het bosbeheer dat is gebaseerd op de goede praktijk niet in strijd is met enige bepaling inzake het natuurbehoud onder de vogel- en de habitatrichtlijn; en — krachtens artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, gelezen in samenhang met artikel 19, lid 1, tweede alinea, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, artikel 216, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, artikel 6, lid 1, onder b), en artikel 9, lid 2, van het Verdrag van Aarhus van 25 juni 1998 betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, voor zover zij het voor organisaties voor milieubescherming onmogelijk heeft gemaakt om in rechte op te komen tegen de plannen voor bosbeheer;

— de Republiek Polen in de kosten te verwijzen.

Middelen en voornaamste argumenten

Volgens de Commissie is Polen de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens het bepaalde in richtlijn 92/43/EEG van de Raad (habitatrichtlijn), richtlijn 2009/147/EG (vogelrichtlijn) en het Verdrag van Aarhus.

In het kader van haar eerste middel stelt de Commissie dat de richtlijnen onjuist zijn uitgevoerd door, in 2016, in de boswet van 1991 een artikel 14b, lid 3, op te nemen, dat bepaalt dat het bosbeheer dat krachtens de vereisten van de goede praktijk in de bosbouw wordt uitgevoerd niet in strijd is met enige bepaling inzake natuurbehoud. Dat artikel gaat namelijk voorbij aan de verplichting krachtens die richtlijnen om voor bepaalde diersoorten een stelsel van strikte bescherming in te stellen en wilde vogels te beschermen. Deze nieuwe formulering van artikel 14b, lid 3, van de boswet voorziet in een ruime afwijking van de richtlijnen, en roept slechts een juridische fictie in het leven wat betreft de eerbiediging van de vereisten voor de bescherming van soorten ingevolge de artikelen 12 en 13 van de habitatrichtlijn en de artikelen 5 en 9 van de vogelrichtlijn. Daarenboven moeten krachtens artikel 6, lid 1, van de habitatrichtlijn en artikel 4, lid 1, van de vogelrichtlijn speciale beschermingszones worden ingesteld. De toepassing van artikel 14b, lid 3, van de boswet houdt in dat het in Polen niet langer nodig is beschermingsmaatregelen voor specifieke zones vast te stellen en uit te voeren.

In het kader van haar tweede middel stelt de Commissie dat de milieubeschermingsorganisaties niet de garantie hebben dat zij kunnen opkomen tegen de besluiten van de minister van Milieu houdende goedkeuring van de plannen voor het bosbeheer, hetgeen strijdig is met het bepaalde in het Verdrag van Aarhus. Artikel 6, lid 3, van de habitatrichtlijn, gelezen in samenhang met artikel 9, lid 2, van het Verdrag van Aarhus, bepaalt namelijk dat besluiten betreffende plannen of projecten in de zin van artikel 6, lid 3, van de habitatrichtlijn voor de rechter kunnen worden bestreden door milieubeschermingsorganisaties.

(1) PB 1992, L 206, blz. 7.

(2) PB 2010, L 20, blz. 7.