ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 72/39

Beroep ingesteld op 18 december 2017 — Sierra / EUIPO

(Zaak T-819/17)

(2018/C 072/50)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Mercedes Sierra (Alicante, Spanje) (vertegenwoordiger: E. Fontes Vila, abogado)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

Conclusies

Verzoekster verzoekt het Gerecht verweerder te gelasten om uit haar beoordelingsrapport („Appraisal Report”), dat betrekking heeft op 2016, elk bezwaar met betrekking tot haar wijze van communicatie te verwijderen, aangezien in die bevindingen de feiten zijn verdraaid en haar grondrecht om haar ideeën en meningen vrijelijk naar voren te brengen, is geschonden.

Middelen en voornaamste argumenten

Het onderhavige beroep is gericht tegen het besluit van EUIPO dat is genomen in het kader van de jaarlijkse beoordeling van verzoekster, namelijk het rapport betreffende 2016.

Verzoekster vordert met name intrekking van bepaalde in dat beoordelingsrapport verrichte vaststellingen.

Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster aan dat zij het recht heeft om zich binnen het Bureau vrijelijk en zonder vrees voor represailles uit te drukken.

Volgens haar is haar recht op vrijheid van meningsuiting geschonden. Zij stelt tevens dat de ter motivering van het besluit verstrekte reden om de ambtenaar niet te verhogen op de wijze die haar of zijn inzet, kwaliteit en uitvoering van het werk zou verdienen, hem of haar in een situatie van weerloosheid plaatst.
—

nietigverklaring van het besluit C(2017) 5622 final van de Commissie van 14 augustus 2017 in zaak SA.38101 (2015/NN) (ex 2013/CP), voor zover daarbij wordt vastgesteld dat de klacht van DEI betreffende de staatsteun die op basis van besluit 346/2012 van de energieregulator (hierna: „RAE”) was toegekend, zonder voorwerp was geworden na beslissing 1/2013 van het permanente scheidsgerecht van de RAE; en
2.

Tweede, subsidiair aangevoerde middel, ontleend aan een exceptie van onwettigheid van de aankondiging van het vergelijkend onderzoek, welke is gebaseerd op artikel 27, eerste alinea, van het Ambtenarenstatuut. Meer bepaald houdt de betrokken toelatingsvoorwaarde geen verband met de eisen van de te vervullen ambten zoals omschreven in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek, zodat deze in strijd is met het belang van de dienst.
—

te verklaren en vast te stellen, — de rekenbladen van 3 februari, 6 februari en 20 maart 2017 van verzoekers die hun per e-mail zijn verzonden door de afdeling personeelszaken van de EDEO, alsmede, voor zover nodig, de salarisstroken waarbij de betaling van de schooltoelage voor hun kinderen is toegekend; — en, tot slot, voor zover nodig, het besluit van het TABG in de vorm van een e-mail van 15 december 2016 waarbij zij ervan in kennis zijn gesteld: — dat de aanvraag tot vergoeding van het schoolgeld boven de maximumschooltoelage van het type B voor het schooljaar 2016/2017 is toegekend, en — enig bedrag boven het maximumbedrag in geen geval meer kan bedragen dan 9 704,16 EUR;
—

het in de uitgebreide bestuursvergadering van 7 juni 2017 genomen besluit SRB/EES/2017/08 van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR) tot vaststelling van de afwikkelingsregeling voor Banco Popular Español, S.A., dat op 12 juli 2017 gedeeltelijk en onvolledig is gepubliceerd, nietig te verklaren, waardoor het geen effect meer sorteert en wordt ingetrokken, en de aandeelhouders en houders van kapitaalinstrumenten hun respectieve aandelen en kapitaalinstrumenten van die bank terug te geven, en hen bijgevolg volledig in hun rechten te herstellen.
1.

Eerste middel, ontleend aan onbevoegdheid van degene die het bestreden besluit heeft genomen, aangezien het gezag dat volgens verzoeker bevoegd was om te beslissen over zijn nieuwe tewerkstelling de huidige voorzitter van het Europees Parlement was, en niet de secretaris-generaal van het Parlement.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 437/33

Beroep ingesteld op 27 september 2017 — Anabi Blanga/EUIPO — Polo/Lauren (HPC POLO)

(Zaak T-657/17)

(2017/C 437/40)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Gidon Anabi Blanga (Mexico, Mexico) (vertegenwoordiger: M. Sanmartín Sanmartín, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: The Polo/Lauren Company LP (New York, New York, Verenigde Staten)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: Uniewoordmerk „HPC POLO” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 531 462

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 14 juni 2017 in zaak R 2368/2016-1

Conclusies

— vernietiging van de bestreden beslissing;

— verwijzing van het EUIPO in zijn eigen kosten en in de kosten van verzoekende partij.

Aangevoerd middel
—

verwijzing van het EUIPO en eventuele interveniërende partijen in hun eigen kosten en in de kosten die verzoekster zijn opgekomen in de onderhavige procedure, de procedure voor de eerste kamer van beroep in zaak R 2265/2016-1 en in de procedure voor de oppositieafdeling in zaak B 2 524 422.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 382/57

Beroep ingesteld op 20 september 2017 — Ferri/ECB

(Zaak T-641/17)

(2017/C 382/70)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Claudio Ferri (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: A. Campagnola, advocaat)

Verwerende partij: Europese Centrale Bank

Conclusies

Verzoeker verzoekt het Gerecht vast te stellen dat is tekortgeschoten in de uitoefening van de toezichtstaak die is geactiveerd bij nota van 24 maart 2017, ten aanzien waarvan de bevoegde dienst van de ECB — na de gevoerde correspondentie — heeft besloten dat geen maatregelen hoefden te worden genomen, vaststellende dat de kwestie zowel betrekking heeft op de functie de eigen beslissingen te herzien als op de functie van toezicht inzake de vaststelling van de criteria voor toezicht op de werking van de Italiaanse banken

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van zijn beroep voert verzoeker aan dat de Europese Centrale Bank haar toezichtstaak niet heeft vervuld met betrekking tot:

— het verzuim om tijdig de bepalingen ter uitvoering van wetsbesluit nr. 72 van 2015 uit te vaardigen en de toepassing, als gevolg daarvan, van wetsbesluit nr. 385 van 1993, dat geacht werd van toepassing te blijven op grond van een andere activiteit na het voornoemde verzuim tot uitvaardiging door de Italiaanse centrale bank van de uitvoeringsbepalingen;

— het verzuim om de Italiaanse centrale bank te gelasten om in het kader van het overheidsstelsel een aanpassing door te voeren van de regels inzake de geschillen betreffende de oplegging van sancties;

— het verzuim om de gepastheid te monitoren van de criteria ter beoordeling van de efficiëntie van het bankenstelsel die thans kennelijk zijn geformuleerd met betrekking tot zeer complexe en sterk gestructureerde bancaire instellingen, zonder enige aanwijzing van flexibiliteit of daadwerkelijke geschiktheid;
—

het besluit van de Commissie tot goedkeuring van het daaraan voorafgaande besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van dezelfde datum tot vaststelling van een afwikkelingsregeling voor de instelling Banco Popular, welk besluit in Spanje is uitgevoerd door het Fondo de Reestructuración Ordenada Bancaria (Spaans fonds voor een geordende herstructurering van de banksector), nietig te verklaren voor zover het voorziet in een betaling van 0 EUR voor de rechten van verzoekende partijen in Banco Popular.
2.

Tweede middel: de bestreden bepaling moet nietig worden verklaard, omdat zij in strijd is met het evenredigheidsbeginsel, doordat zij (i) een strikte tijdslimiet voor uitfasering voor kwikcelproductie vaststelt, ruim vóór de tijdslimiet die voortvloeit uit de toepasselijke internationale reglementering inzake kwik, zonder minstens in mogelijke verlengingen/uitzonderingen in specifieke gevallen te voorzien, (ii) wetgeving bevordert die geen noemenswaardige milieuvoordelen oplevert voor een breed publiek, maar tezelfdertijd belangrijke nadelen voor de exploitanten oplevert, en (iii) in strijd is met de bestaande wetgeving die reeds in duidelijke regels voor de uitfasering en in verlengingen/uitzonderingen voorziet, en zelf niet in hardheidsclausules voorziet.
—

in elk geval, het bedrag te betalen dat aan de Europese Unie of — in voorkomend geval — aan de EIB verschuldigd is voor termijnen die vervallen na de datum van dit verzoekschrift en waarvoor Syrië niet overgaat tot betaling, te weten: — de hoofdsom en de rente voor elke termijn; — contractuele vertragingsrente, tegen het jaarlijkse tarief dat gelijk is aan het hoogste van de volgende tarieven (voor elke opeenvolgende periode van één maand): (i) het tarief dat gelijk is aan het Euribor-tarief vermeerderd met 2 % (200 basispunten) of (ii) het vaste tarief overeenkomstig artikel 3.01 vermeerderd met 0,25 % (25 basispunten), vanaf de vervaldag van elke termijn tot de datum van betaling door Syrië.
—

de conclusie van de Commissie in document Ares(2017)3010674 van 15 juni 2017 dat een vergunning voor actieve veredeling van bepaalde elektroplaten met georiënteerde korrel (GOES) de wezenlijke belangen van producenten in de Unie niet zou schaden, nietig verklaren;
—

Daar waar de Commissie deze informatie en gegevens waaraan zij twijfels had moeten ontlenen, in het bestreden besluit niet, slechts onvoldoende of op essentiële punten bovendien onjuist aan de orde heeft gesteld, voert verzoekster voorts aan dat de Commissie haar motiveringsplicht bedoeld in artikel 296, lid 2, VWEU niet is nagekomen.
2.

Tweede middel: de in artikel 4 van verordening (EG) nr. 1049/2001 bedoelde uitsluitingsgronden zijn niet van toepassing — Verzoekster betoogt dat de gevraagde documenten geen bedrijfsgevoelige informatie in de zin van artikel 4, lid 2, eerste streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001 bevatten, en dat in ieder geval sprake is van een hoger openbaar belang dat openbaarmaking van de documenten gebiedt. — Verzoekster betoogt voorts dat ook de weigeringsgrond van artikel 4, lid 2, tweede streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001, op grond waarvan de toegang tot een document kan worden geweigerd indien door openbaarmaking daarvan de bescherming van gerechtelijke procedures en juridisch advies zou worden ondermijnd, niet van toepassing is, aangezien de bij het Hof aanhangige zaak C-80/16 (ArcelorMittal Atlantique en Lorraine) met het arrest van 26 juli 2017 zo goed als afgehandeld is. — Verzoekster stelt verder dat de Commissie in ieder geval een gedeeltelijke toegang, eventueel met het wegstrepen van de geheim te houden gegevens, had moeten verlenen. De beslissing van de Commissie is daarmee ook in strijd met artikel 4, lid 6, van verordening (EG) nr. 1049/2001 en het evenredigheidsbeginsel van artikel 5, lid 4, VEU.
—

het beroep uiteengezet in het verzoekschrift ontvankelijk en gegrond te verklaren, en bijgevolg, — in hoofdorde, de bestreden beslissing te vernietigen en het EUIPO te bevelen de Uniemerkaanvraag nr 15 950 603 voor het beeldmerk GRATIS in te schrijven in het merkenregister voor alle in deze inschrijving opgeëiste waren; — in ondergeschikte orde, de bestreden beslissing te vernietigen en het EUIPO te bevelen de Uniemerkaanvraag nr. 15 950 603 voor het beeldmerk GRATIS in te schrijven in het merkenregister voor „parfumerieën, cosmetische producten, geuren en deodoranten voor persoonlijk gebruik”;
—

Verzoeker heeft tegen zijn opname in de sanctielijsten met succes beroepen tot nietigverklaring ingesteld. Het Gerecht heeft de genoemde rechtshandelingen bij in kracht van gewijsde gegane arresten van 6 september 2013, in de zaken T-42/12 en T-181/12, en 16 september 2015, in zaak T-45/14, nietig verklaard, voor zover zij betrekking hadden op verzoeker. Het Gerecht heeft daarbij vastgesteld dat de Raad in geen van beide zaken gronden had aangevoerd die verzoekers opname in de sanctielijsten hadden kunnen rechtvaardigen, en dat hij derhalve kennelijk een beoordelingsfout had gemaakt en onzorgvuldig had gehandeld.
—

Het besluit van de bestuursvergadering van de gemeenschappelijke afwikkelingsraad (Single Resolution Board, SRB) van 11 april 2017 betreffende de berekening van de voorafgaande bijdragen aan het Gemeenschappelijk afwikkelingsfonds voor 2017 (SRB/ES/SRF/2017/05) [„Decision of the Executive Session of the Board of 11 April 2017 on the calculation of the 2017 ex-ante contributions to the Single Resolution Fund (SRB/ES/SRF/2017/05)”] nietig verklaren, althans voor zover dat besluit verzoekster betreft; en
—

Verzoekster voert aan dat de Commissie, hoewel zij dit ontkent, gebruik heeft gemaakt van steekproeven als bedoeld in artikel 17 van de basisverordening, waarmee zij artikel 17, lid 2, van de basisverordening heeft geschonden aangezien verzoekster geen gelegenheid heeft gehad om opmerkingen in te dienen over de voorgestelde steekproef.
—

Uitvoeringsverordening (EU) 2017/423 van de Commissie van 9 maart 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door Fujian Viscap Shoes Co. Ltd, Vietnam Ching Luh Shoes Co. Ltd, Vinh Thong Producing-Trading-Service Co. Ltd, Qingdao Tae Kwang Shoes Co. Ltd, Maystar Footwear Co. Ltd, Lien Phat Company Ltd, Qingdao Sewon Shoes Co. Ltd, Panyu Pegasus Footwear Co. Ltd, PanYu Leader Footwear Corporation, Panyu Hsieh Da Rubber Co. Ltd, An Loc Joint Stock Company, Qingdao Changshin Shoes Company Limited, Chang Shin Vietnam Co. Ltd, Samyang Vietnam Co. Ltd, Qingdao Samho Shoes Co. Ltd, Min Yuan, Chau Giang Company Limited, Foshan Shunde Fong Ben Footwear Industrial Co. Ltd en Dongguan Texas Shoes Limited Co., ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 nietig te verklaren; en
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 249/29

Beroep ingesteld op 16 mei 2017 — Fakro/Commissie

(Zaak T-293/17)

(2017/C 249/45)

Procestaal: Pools

Partijen

Verzoekende partij: Fakro sp z o.o. (Nowy Sącz, Polen) (vertegenwoordiger: A. Radkowiak-Macuda, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— vaststellen dat de Commissie niet heeft voldaan aan haar verplichtingen krachtens het VWEU en het Handvest van de grondrechten door geen standpunt in te nemen met betrekking tot de door haar op 12 juli 2012 ingediende klacht over een misbruik van machtspositie door de VELUX groep, hoewel zij hiertoe formeel werd verzocht, en

— de Commissie verwijzen in de kosten, zelfs indien de zaak wordt geseponeerd, wegens het besluit van de Commissie in de gerechtelijke procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij één middel aan: schending van artikel 288 VWUE junctis artikelen 102 en 105 VWEU en artikel 41 van het Handvest van de grondrechten.

Een eerste, naar verluidt, inhoudelijk standpunt in het kader van een niet-nakomingsprocedure drieënhalf jaar nadat verzoekende partij een klacht heeft ingediend, is in strijd met het beginsel van eerbiediging van een redelijke termijn. De Commissie heeft geen andere elementen aangedragen op basis waarvan kan worden nagegaan of enige onderzoekshandeling is verricht. De Commissie is verplicht om, alvorens een besluit vast te stellen, de door verzoekende partij aangevoerde feiten en juridische argumenten zorgvuldig te onderzoeken. De door verzoekende partij ingestelde procedure is de enige wijze waarop zij haar rechten kan verdedigen.
—

de maatregelen tot organisatie van de procesgang of maatregelen van instructie waarom is verzocht, of andere maatregelen van dien aard die het Hof noodzakelijk acht, vaststellen; en
1.

Eerste, primair aangevoerde, middel: de betrokken regionale steunregeling is niet onrechtmatig tot uitvoering gebracht, aangezien zij niet was onderworpen aan de verplichting tot voorafgaande aanmelding. De regionale steunregeling is immers een bestaande steunregeling in de zin van artikel 108, lid 1, VWEU en artikel 1, onder b), en hoofdstuk VI van verordening (EU) 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (PB 2015, L 248, blz. 9) (hierna: „verordening 2015/1589”). Volgens de op de bestaande steunregelingen toepasselijke bepalingen is de tenuitvoerlegging van dergelijke regelingen niet onrechtmatig, daar de Commissie in voorkomend geval slechts dienstige maatregelen kan voorschrijven om deze in de toekomst te doen evolueren of te doen verdwijnen.
—

besluit (GBVB) 2017/381 van de Raad van 3 maart 2017 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB van de Raad betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2017, L 58, blz. 34), en uitvoeringsverordening (EU) 2017/374 van de Raad van 3 maart 2017 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2017, L 58, blz. 1), nietig verklaren, voor zover die handelingen verzoekers naam handhaven op de lijst van personen en entiteiten op wie beperkende maatregelen van toepassing zijn;
—

verwerende partij veroordelen tot betaling aan CSJU van het bedrag van 359 913,75 EUR in verband met de subsidieovereenkomst voor partners nr. 325940 „EULOSAM — Design and Manufacturing of Baseline Low-Speed, Low-Sweep Wind Tunnel Model”, vermeerderd met het bedrag van 2 105,25 EUR aan rente bij te late betaling tegen een rentevoet van 3,5 % voor de periode van 31 januari tot 1 april 2017;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 178/29

Beroep ingesteld op 6 april 2017 — Out of the blue/EUIPO — Dubois en MFunds USA (FUNNY BANDS)

(Zaak T-214/17)

(2017/C 178/43)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Out of the blue KG (Lilienthal, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Hasselblatt, V. Töbelmann en A. Zarm, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep: Frédéric Dubois (Lasne, België) en MFunds USA LLC (Miami Beach, Florida, Verenigde Staten)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houders van het betrokken merk: andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: Uniewoordmerk „FUNNY BANDS” — Uniemerk nr. 9 350 794

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 20 januari 2017 in zaak R 1081/2016-2

Conclusies

— vernietiging van de bestreden beslissing;

— nietigverklaring van het onder nr. 009 350 794 ingeschreven Uniemerk „FUNNY BANDS” krachtens artikel 52, lid 1, onder a), en artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009;

— verwijzing van het EUIPO in zijn eigen kosten en in die van verzoekster.

— verwijzing van de houders van het Uniemerk in hun eigen kosten, mochten zij interveniëren.

Aangevoerd middel
3.

Derde middel: schending van verordening (EU) nr. 305/2011 Voorts betoogt verzoekster dat de bestreden besluiten en de bestreden mededeling in strijd zijn met materiële voorschriften van verordening (EU) nr. 305/2011. — Ten eerste zijn de bestreden besluiten en de bestreden mededeling in strijd met artikel 17, lid 5, eerste en tweede alinea, van verordening (EU) nr. 305/2011 omdat de Commissie, in strijd met die voorschriften, de conformiteit van de betrokken geharmoniseerde normen met de desbetreffende mandaten niet heeft beoordeeld, waardoor zij eraan is voorbijgegaan dat die normen daadwerkelijk niet conform zijn. — Ten tweede schenden de bestreden besluiten en de bestreden mededeling artikel 18, lid 2, juncto artikel 3, leden 1 en 2, alsmede artikel 17, lid 3, eerste alinea, van verordening (EU) nr. 305/2011. De Commissie heeft over het hoofd gezien dat de litigieuze normen niet voorzien in methoden en criteria om de prestatie met betrekking tot het vrijkomen van zogenaamde andere gevaarlijke stoffen te beoordelen, zodat zij met betrekking tot een essentieel kenmerk van bouwproducten onvolledig zijn en dientengevolge de naleving van de fundamentele eisen voor bouwwerken in het gedrang brengen. — Ten slotte heeft de Commissie bij de vaststelling van de bestreden handelingen een andere beoordelingsfout gemaakt door geen rekening te houden met de door artikel 18, lid 2, van verordening (EU) nr. 305/2011 geboden mogelijkheid om bij de referentienummers van een geharmoniseerde norm in het Publicatieblad de door verzoekster voorgestelde beperkingen te vermelden.
1.

Ethniko Kentro Erevnas kai Technologikis Anaptyxis (EKETA) betwist bij onderhavig beroep de eis die de Commissie in het kader van de uitvoering van het SENSATION-project bij debetnota nr. 3241615291/29.11.2016 heeft gesteld. Bij die debetnota heeft de Commissie gevorderd dat EKETA de voor het SENSATION-project ontvangen bijstand gedeeltelijk terugbetaalt, namelijk voor een bedrag van 197 799,52 EUR. Die vordering kwam er nadat de Europese Commissie een controle ter plaatse had verricht in de kantoren van verzoeker.
1.

Eerste middel: schending van de grondrechten en onjuiste beoordeling van het inleidende stuk in de procedure over de wijziging van de bestaande ontheffing voor de OPAL-gasleiding van de verplichting enkele vereisten van Unierecht toe te passen, die in 2009 is toegekend krachtens een besluit van de Bundesnetzagentur (het Duitse federale netwerkagentschap).
2.

Tweede middel: de Commissie heeft bij het onderzoek van het criterium van de particuliere investeerder in een markteconomie blijk gegeven van een kennelijk onjuiste rechtsopvatting en een kennelijke beoordelingsfout gemaakt. Dit middel valt uiteen in vier onderdelen: — eerste onderdeel: door de toepasbaarheid en de toepassing van het criterium van de particuliere investeerder in een markteconomie te verwarren, heeft de Commissie het recht onjuist opgevat en het criterium van de particuliere investeerder in een markteconomie onjuist toegepast; — tweede onderdeel: door geen vergelijkende analyse te maken of een andere beoordelingsmethode toe te passen met betrekking tot de betrokken transactie, heeft de Commissie het beginsel van de particuliere investeerder in een markteconomie geschonden en is zij de motiveringsplicht en de zorgvuldigheidsplicht bij de beoordeling van dat criterium niet nagekomen; — derde onderdeel: de Commissie is de motiveringsplicht en de zorgvuldigheidsplicht bij de beoordeling van het criterium van de particuliere investeerder in een markteconomie niet nagekomen; — vierde onderdeel: het Waalse Gewest heeft een aanzienlijk aantal documenten overgelegd waaruit blijkt dat Foreign Strategic Investment Holding, een dochteronderneming van Société Wallonne de Gestion et de Participation, zich heeft gedragen als een particuliere investeerder in een markteconomie.
6.

Zesde middel, ontleend buitengewone omstandigheden waardoor het noodzakelijk en zelfs onvermijdelijk zou zijn geweest om een advocaat in te schakelen teneinde verzoekers’ rechten te behouden en ervoor te zorgen dat het TABG in actie zou komen tegen het psychisch en seksueel geweld waarmee zij werden geconfronteerd. De inschakeling van hun advocaat is eveneens gerechtvaardigd teneinde de vertrouwelijkheid van hun getuigenissen te waarborgen en zich te beschermen tegen juridische inconsistenties en nalatigheden van hun hiërarchieke meerderen, en dit met het doel om een einde te maken aan hun onaanvaardbare arbeidsomstandigheden.