ARREST VAN HET GERECHT (Enkelvoudige kamer)

25 mei 2000

Zaak T-173/99

G. Elkaïm en P. Mazuel

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Ambtenaren — Algemeen vergelijkend onderzoek op grondslag van schriftelijke bewijsstukken en examen — Schending van aankondiging van vergelijkend onderzoek — Gelijke behandeling van kandidaten — Beginsel van goed bestuur — Misbruik van bevoegdheid en van procedure”

Volledige Franse tekst II-433

Betreft:

Beroep tot nietigverklaring van algemeen vergelijkend onderzoek COM/A/15/98, van de ten vervolge op dit vergelijkend onderzoek opgestelde lijsten van geschikte kandidaten en van de aanwervingen die op basis van deze lijsten zouden zijn verricht enerzijds, en anderzijds ertoe strekkende dat de Commissie wordt gelast een nieuw vergelijkend onderzoek te organiseren.

Beslissing:

Het beroep wordt verworpen. Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

Samenvatting

Het beroep tot nietigverklaring van de procedure van vergelijkend onderzoek, ingesteld door een kandidaat die niet op de na afloop van dat vergelijkend onderzoek opgestelde lijst van geschikte kandidaten is geplaatst, is slechts ontvankelijk voorzover het is gericht tegen de weigering van de jury om hem op die lijst van geschikte kandidaten te plaatsen. (cf. punt 23) Referentie: Gerecht 6 april 1992, Tancredi/Parlement, T-74/91, Jurispr. blz. II-1645, punt 17, en de aldaar aangehaalde rechtspraak

Wanneer in het kader van een algemeen vergelijkend onderzoek met het oog op de vorming van een aanwervingsreserve een examen nietig wordt verklaard, zijn de rechten van een verzoeker die niet is geslaagd voor dat examen, afdoende beschermd wanneer de jury en het tot aanstelling bevoegd gezag hun besluiten heroverwegen en een billijke oplossing zoeken voor zijn geval, zonder dat het nodig is de gehele uitslag van het vergelijkend onderzoek op losse schroeven te zetten of de ten vervolge daarop verrichte benoemingen nietig te verklaren. (cf. punt 23) Referentie: Hof 6 juli 1993, Commissie/Albani e.a., C-242/90 P, Jurispr. blz. I-3839, punt 13, en de aldaar aangehaalde rechtspraak

De jury van een vergelijkend onderzoek beschikt over een ruime beoordelingsvrijheid ten aanzien van de inhoudelijke details van de examens. De gemeenschapsrechter kan de inhoud van de examens slechts veroordelen wanneer deze buiten het kader van de aankondiging van het vergelijkend onderzoek valt of niets gemeen heeft met de doelstellingen van het examen of van het vergelijkend onderzoek. (cf. punt 35) Referentie: Hof 8 maart 1988, Sergio e.a./Commissie, 64/86, 71/86-73/86 en 78/86, Jurispr. blz. 1399, punt 22; Gerecht 16 oktober 1990, Gallone/Raad, T-132/89, Jurispr. blz. II-549, punt 27, en de aldaar aangehaalde rechtspraak; Gerecht 27 juni 1991, Valverde Mordt/Hof van Justitie, T-156/89, Jurispr. blz. II-407, punt 121

Om overeenkomstig de bepalingen van het Statuut en van artikel 3 van bijlage III bij het Statuut te zijn ingesteld, moet de jury van een vergelijkend onderzoek op de grondslag van schriftelijke bewijsstukken en een examen aldus zijn samengesteld dat een objectieve beoordeling van de examenprestaties van de kandidaten ten aanzien van de verwachte beroepsbekwaamheid is gewaarborgd. De bekwaamheidsvereisten waaraan de leden van de jury moeten voldoen, verschillen evenwel naar gelang van de specifieke omstandigheden van elk vergelijkend onderzoek. In dit verband beschikken het tot aanstelling bevoegd gezag en het personeelscomité over een ruime vrijheid om de bekwaamheid van de als jurylid aan te wijzen personen te beoordelen en het Gerecht kan hun keuze slechts veroordelen indien zij niet binnen de grenzen van die vrijheid zijn gebleven. Wanneer één vergelijkend onderzoek voor de vorming van twee verschillende aanwervingsreserves wordt georganiseerd en daartoe twee verschillende opties bevat, levert de omstandigheid dat een zelfde jury de examens voor de twee opties dient te beoordelen, geen onregelmatigheid op wanneer de juryleden de bekwaamheid bezitten die voor een objectieve beoordeling van de examenprestatie van de kandidaten voor de ene en voor de andere optie is vereist. (cf. punten 70 en 71) Referentie: Valverde Mordt/Hof van Justitie, reeds aangehaald, punten 105 en 106, en de aldaar aangehaalde rechtspraak; Gerecht 17 december 1997, Karagiozopoulou/Commissie, T-166/95, JurAmbt. blz. I-A-397 en II-1065, punt 34

Gelet op artikel 3, derde alinea, van bijlage III bij het Statuut, volgens welke de juryleden dienen te worden gekozen uit ambtenaren die ten minste dezelfde rang hebben als aan het te bekleden ambt is verbonden, kan aan een instelling niet worden verweten dat zij niet iemand van buiten de instelling als voorzitter van de jury heeft aangewezen. (cf. punt 107)

Van misbruik van bevoegdheid — misbruik van procedure is slechts een vorm daarvan — is slechts sprake wanneer wordt aangetoond dat het tot aanstelling bevoegd gezag met het bestreden besluit een ander dan het in de betrokken regeling beoogde doel heeft nagestreefd, of wanneer er objectieve, ter zake dienende en onderling overeenstemmende aanwijzingen bestaan dat het betrokken besluit is genomen ter bereiking van een ander doel dan is aangevoerd. (cf. punt 120) Referentie: Gerecht 2 april 1998, Apostolidis/Hof van Justitie, T-86/97, JurAmbt. blz. I-A-167 en II-521, punt 84, en de aldaar aangehaalde rechtspraak