NL Publicatieblad van de Europese Unie C 69/21

Beroep ingesteld op 25 januari 2007 — Systran en Systran Luxembourg/Commissie

(Zaak T-19/07)

(2007/C 69/49)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: Systran SA en Systran Luxembourg (vertegenwoordigers: J.-P. Spitzer en E. de Boissieu, advocaten)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

— de onmiddellijke staking van de inbreuk- en de openbaarmakingshandelingen van de Europese Gemeenschappen in de persoon van de Commissie te gelasten;

— de inbeslagneming van alle in het bezit van de Commissie en van de vennootschap GOSSELIES zijnde gegevensdragers met daarop de informatica-bewerkingen die de vennootschap GOSSELIES op basis van de versies EC-SYSTRAN Unix en SYSTRAN Unix heeft gerealiseerd met schending van de rechten van SYSTRAN, en de teruggave van die gegevensdragers aan SYSTRAN of althans de vernietiging ervan onder toezicht van een ministeriële beambte te gelasten;

— de Europese Gemeenschap in de persoon van de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoeksters hebben geleden door de inbreuk van de Commissie en met name van DGT bij de uitoefening van diens functies;

— waarbij deze schade is opgebouwd als volgt: — voor SYSTRAN Luxembourg 1 531 000 EUR; — voor SYSTRAN SA 47 014 000 EUR, zonodig te vermeerderen, en 2 000 000 EUR aan immateriële schade;

— de bekendmaking van de door het Gerecht te geven beslissing, op kosten van de Commissie, in gespecialiseerde kranten en tijdschriften en op gespecialiseerde internetsites, ter keuze van SYSTRAN, te gelasten;

— in elk geval de Commissie in alle kosten te verwijzen.

Middelen en voornaamste argumenten

Door middel van licentieovereenkomsten inzake het gebruik van SYSTRAN-software voor automatische vertaling, gesloten tussen de rechtsvoorgangers van verzoeksters en de Commissie, heeft deze laatste het recht verkregen de software voor eigen gebruik en gebruik door de Europese administraties in te zetten. Volgens verzoeksters voorzagen de overeenkomsten niet in overdracht van intellectuele eigendomsrechten op de SYSTRAN-software aan de Commissie. Van 1999 tot 2002 heeft SYSTRAN via haar dochteronderneming SYSTRAN Luxembourg de migratie naar het nieuwe besturingssysteem verzorgd. De hiertoe met de Commissie getekende overeenkomst bepaalde dat het gehele vertaalsysteem van de Commissie haar eigendom blijft, „echter zonder dat aan reeds bestaande intellectuele of industriële eigendomsrechten afbreuk wordt gedaan”.

In oktober 2003 publiceerde de Commissie een aanbesteding voor een opdracht met betrekking tot het „onderhoud en de taalkundige versterking van de dienst van automatisch vertalen van de Europese Commissie, en het leveren van aanverwante diensten” (1). Verzoeksters hebben aan deze procedure niet deelgenomen. SYSTRAN heeft niettemin haar reserves uitgesproken over het voorwerp van de aanbesteding en de te sluiten overeenkomst, aangezien deze volgens haar inbreuk zou kunnen maken op haar intellectuele eigendomsrechten op de software.

In het onderhavige beroep stellen verzoeksters dat de gunning van een opdracht aan een andere vennootschap dan SYSTRAN op zich inbreuk maakt op hun intellectuele eigendomsrechten en noodzaakt tot een openbaarmaking van hun know-how aan de verkrijger van de opdracht. Zij stellen dat de uitvoering van de in aanbesteding voorziene taken, die onder meer bestaan in wijzigingen en bewerkingen van het oorspronkelijk door SYSTRAN gecreëerde systeem, ten minste haar voorafgaande toestemming zou behoeven. Zij betogen dat de Commissie, door nooit om een dergelijke toestemming te hebben gevraagd, inbreuk maakt op de aan het SYSTRAN-systeem verbonden rechten, en bijgevolg aan openbaarmaking van verzoeksters' know-how in strijd met artikel 4 van richtlijn 91/250/EEG (2) zoals omgezet in de nationale rechtsstelsels.

Verzoeksters stellen derhalve dat de inbreuk op de rechten op de SYSTRAN-software en de bekendmaking van hun know-how onrechtmatige daden zijn die leiden tot aansprakelijkheid van de Gemeenschap op grond van de artikelen 235 en 288, tweede alinea, EG. Bovendien stellen zij dat door deze onrechtmatige daden schade is ontstaan die de Commissie dient te vergoeden.

(1) Aanbesteding nr. 2003/S 191-171556 (PB S 191).

(2) Richtlijn 91/250/EEG van de Raad van 14 mei 1991 betreffende de rechtsbescherming van computerprogramma's (PB L 122, blz. 42).