Zaak C‑609/11 P

Centrotherm Systemtechnik GmbH

tegen

centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG

„Hogere voorziening — Verordeningen (EG) nr. 207/2009 en nr. 2868/95 — Procedure tot vervallenverklaring — Gemeenschapswoordmerk CENTROTHERM — Normaal gebruik — Begrip — Bewijsmiddelen — Verklaring op erewoord — Artikel 134, leden 1 tot en met 3, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht — Wijzigingsbevoegdheid van het Gerecht — Draagwijdte van door interveniërende partij aangevoerde middelen en conclusies”

Samenvatting – Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 26 september 2013

Gemeenschapsmerk – Beroepsprocedure – Beroep bij de Unierechter – Bevoegdheid van Gerecht om bestreden beslissing te herzien – Grenzen

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 134, leden 1, 2 en 3; verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 65, leden 1 en 3)

Uit artikel 65, leden 1 en 3, van verordening nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk blijkt dat tegen de beslissingen van de kamers van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) beroep bij de Unierechter kan worden ingesteld en dat deze laatste die beslissingen zowel kan vernietigen als herzien.

Voorts bepaalt artikel 134, leden 1 en 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht dat de partijen in de procedure voor de kamer van beroep, met uitzondering van de partij die de zaak bij het Gerecht aanhangig heeft gemaakt, als interveniënten kunnen deelnemen aan de procedure voor het Gerecht en dat zij in die hoedanigheid conclusies en middelen kunnen voordragen die autonoom zijn ten opzichte van die van de partij ten principale. Artikel 134, lid 3, van dit reglement voor de procesvoering preciseert dienaangaande dat de betrokken interveniënt in zijn memorie van antwoord conclusies kan voordragen strekkende tot vernietiging of wijziging van de beslissing van de kamer van beroep op een punt dat in het verzoekschrift niet is opgeworpen, en middelen kan voordragen die in het verzoekschrift niet zijn voorgedragen.

De aan het Gerecht toegekende bevoegdheid tot herziening impliceert evenwel niet dat het Gerecht bevoegd is om over te gaan tot een beoordeling waarover die kamer van beroep nog geen standpunt heeft ingenomen. De uitoefening van de bevoegdheid tot herziening moet derhalve in beginsel beperkt blijven tot situaties waarin het Gerecht na toetsing van de beoordeling van de kamer van beroep in staat is om op basis van de elementen, feitelijk en rechtens, zoals deze zijn vastgesteld, te bepalen welke beslissing de kamer van beroep had moeten nemen. Het Gerecht kan dus met het oog op de eventuele wijziging van een beslissing van een kamer van beroep niet de bewijskracht nagaan van bewijzen die door de kamer van beroep in deze beslissing niet zijn onderzocht.

(cf. punten 37, 38, 48, 50)

Zaak C‑609/11 P

Centrotherm Systemtechnik GmbH

tegen

centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG

„Hogere voorziening — Verordeningen (EG) nr. 207/2009 en nr. 2868/95 — Procedure tot vervallenverklaring — Gemeenschapswoordmerk CENTROTHERM — Normaal gebruik — Begrip — Bewijsmiddelen — Verklaring op erewoord — Artikel 134, leden 1 tot en met 3, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht — Wijzigingsbevoegdheid van het Gerecht — Draagwijdte van door interveniërende partij aangevoerde middelen en conclusies”

Samenvatting – Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 26 september 2013

Gemeenschapsmerk — Beroepsprocedure — Beroep bij de Unierechter — Bevoegdheid van Gerecht om bestreden beslissing te herzien — Grenzen

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 134, leden 1, 2 en 3; verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 65, leden 1 en 3)

Uit artikel 65, leden 1 en 3, van verordening nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk blijkt dat tegen de beslissingen van de kamers van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) beroep bij de Unierechter kan worden ingesteld en dat deze laatste die beslissingen zowel kan vernietigen als herzien.

Voorts bepaalt artikel 134, leden 1 en 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht dat de partijen in de procedure voor de kamer van beroep, met uitzondering van de partij die de zaak bij het Gerecht aanhangig heeft gemaakt, als interveniënten kunnen deelnemen aan de procedure voor het Gerecht en dat zij in die hoedanigheid conclusies en middelen kunnen voordragen die autonoom zijn ten opzichte van die van de partij ten principale. Artikel 134, lid 3, van dit reglement voor de procesvoering preciseert dienaangaande dat de betrokken interveniënt in zijn memorie van antwoord conclusies kan voordragen strekkende tot vernietiging of wijziging van de beslissing van de kamer van beroep op een punt dat in het verzoekschrift niet is opgeworpen, en middelen kan voordragen die in het verzoekschrift niet zijn voorgedragen.

De aan het Gerecht toegekende bevoegdheid tot herziening impliceert evenwel niet dat het Gerecht bevoegd is om over te gaan tot een beoordeling waarover die kamer van beroep nog geen standpunt heeft ingenomen. De uitoefening van de bevoegdheid tot herziening moet derhalve in beginsel beperkt blijven tot situaties waarin het Gerecht na toetsing van de beoordeling van de kamer van beroep in staat is om op basis van de elementen, feitelijk en rechtens, zoals deze zijn vastgesteld, te bepalen welke beslissing de kamer van beroep had moeten nemen. Het Gerecht kan dus met het oog op de eventuele wijziging van een beslissing van een kamer van beroep niet de bewijskracht nagaan van bewijzen die door de kamer van beroep in deze beslissing niet zijn onderzocht.

(cf. punten 37, 38, 48, 50)