Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Vrij verkeer van personen — Werknemers — Begrip — Onderdaan van lidstaat die tijdelijk, gedurende twee en een halve maand, betrekking uitoefent in ander lidstaat — Beoordeling door nationale rechter — [EG-Verdrag, art. 48 (thans, na wijziging, art. 39 EG)]

2. Vrij verkeer van personen — Werknemers — Begrip — Persoon die studie aanvangt na beroepswerkzaamheden te hebben verricht — Behoud van hoedanigheid van werknemer — Voorwaarden — [EG-Verdrag, art. 48 (thans, na wijziging, art. 39 EG); verordening nr. 1612/68 van de Raad, art. 7, lid 2]

Samenvatting

1. Een tijdelijke betrekking die een onderdaan van een lidstaat gedurende twee en een halve maand uitoefent op het grondgebied van een andere lidstaat waarvan hij niet de nationaliteit heeft, kan hem de hoedanigheid van werknemer in de zin van artikel 48 van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG) verlenen, voorzover de uitgeoefende betrekking in loondienst niet van louter marginale en bijkomstige aard is.

Het staat aan de verwijzende rechter om de feitelijke vaststellingen te doen om uit te maken of dat in de bij hem aanhangige zaak het geval is. Daarbij zijn niet ter zake dienend omstandigheden van voor of na de periode van tewerkstelling, zoals het feit dat de betrokkene:

─ deze betrekking pas verschillende jaren na zijn aankomst in de ontvangende lidstaat heeft uitgeoefend,

─ kort na het einde van zijn korte dienstbetrekking voor bepaalde tijd, is geslaagd voor het eindexamen middelbaar onderwijs in zijn staat van herkomst en daardoor het recht heeft verkregen om zich in de ontvangende lidstaat aan de universiteit te laten inschrijven, of

─ zich tussen het einde van zijn korte dienstbetrekking voor bepaalde tijd en het begin van zijn studies heeft ingespannen om een nieuwe betrekking te vinden.

cf. punt 32, dictum 1

2. Bepaalde met de hoedanigheid van werknemer samenhangende rechten zijn ook gewaarborgd voor werknemers die geen arbeidsbetrekking meer hebben.

Op het gebied van studiefinanciering voor universitair onderwijs moet worden aangenomen dat een onderdaan van een andere dan de ontvangende lidstaat, die in de ontvangende lidstaat beroepswerkzaamheden heeft verricht en er daarna een universitaire studie heeft aangevangen die wordt afgesloten met een beroepsdiploma, de hoedanigheid van werknemer behoudt en zich dus kan beroepen op artikel 7, lid 2, van verordening nr. 1612/68 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2434/92, voorzover er continuïteit bestaat tussen de eerdere beroepswerkzaamheden en de gevolgde studies. Deze voorwaarde kan evenwel niet worden gesteld aan een migrerende werknemer die onvrijwillig werkloos is en door de situatie op de arbeidsmarkt gedwongen is zich te laten omscholen.

Een gemeenschapsonderdaan die de hoedanigheid van migrerende werknemer in de zin van artikel 48 van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG) bezit, bevindt zich niet noodzakelijkerwijs in een toestand van vrijwillige werkloosheid op grond van de enkele omstandigheid dat zijn van meet af aan voor een bepaalde tijd gesloten arbeidsovereenkomst afloopt.

Dit mag er evenwel niet toe leiden dat een onderdaan van een lidstaat naar een andere lidstaat gaat uitsluitend met het doel, er na een zeer korte periode van beroepsactiviteit in aanmerking te komen voor het stelsel van studiefinanciering. Een dergelijk misbruik wordt immers niet gedekt door de gemeenschapsrechtelijke bepalingen in kwestie.

cf. punten 34-36, 48, dictum 2