ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 44/12

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Luik — België) — Belgische Staat — FOD Financiën/Truck Center SA

(Zaak C-282/07) (1)

(Vrijheid van vestiging - Artikelen 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG) en 58 EG-Verdrag (thans artikel 48 EG) - Vrij verkeer van kapitaal - Artikelen 73 B en 73 D EG-Verdrag (thans respectievelijk artikelen 56 EG en 58 EG) - Rechtspersonenbelasting - Inkomsten uit kapitaal en roerende goederen - Inhouding van bronbelasting - Roerende voorheffing - Inning van roerende voorheffing op rente betaald aan niet-ingezeten vennootschappen - Geen inning van roerende voorheffing op rente betaald aan ingezeten vennootschappen - Dubbelbelastingovereenkomst - Beperking - Ontbreken daarvan)

(2009/C 44/19)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Hof van Beroep te Luik

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Belgische Staat — FOD Financiën

Verwerende partij: Truck Center SA

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Beroep te Luik — Uitlegging van de artikelen 56 en 58 EG — Vrij verkeer van kapitaal — Belasting van rechtspersonen — Door belastingdienst van lidstaat geheven roerende voorheffing over inkomsten uit kapitaal die door een in dit land gevestigde vennootschap worden toebedeeld aan een in een andere lidstaat gevestigde vennootschap — Geen voorheffing bij toebedeling van deze inkomsten aan een in dezelfde lidstaat gevestigde vennootschap — Ongerechtvaardigd verschil in behandeling of wegens verschillende situatie gerechtvaardigd verschil in behandeling? — Invloed in dit opzicht van een bilateraal dubbelbelastingverdrag

Dictum

De artikelen 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG), 58 EG-Verdrag (thans artikel 48 EG), 73 B EG-Verdrag en 73 D EG-Verdrag (thans respectievelijk de artikelen 56 EG en 58 EG) moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan een belastingregeling van een lidstaat, zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding, die voorziet in de inhouding van een bronbelasting op de rente die door een vennootschap met zetel in deze lidstaat wordt betaald aan een vennootschap met zetel in een andere lidstaat, terwijl een vrijstelling van deze inhouding geldt voor de rente die wordt betaald aan een in eerstgenoemde lidstaat gevestigde vennootschap waarvan de inkomsten in deze lidstaat worden belast uit hoofde van de vennootschapsbelasting.

(1) PB C 199 van 25.8.2007.
1)

Door te eisen dat voertuigen die voorheen in andere lidstaten waren geregistreerd, en die welke wegens hun ouderdom geen communautaire goedkeuring hebben ondergaan, voor de eerste registratie in Oostenrijk zekere grenswaarden in acht nemen inzake vervuilende emissies en geluid, die strenger zijn dan die waaraan zij oorspronkelijk hadden moeten voldoen, met name de waarden die worden voorgeschreven bij richtlijn 93/59/EEG van de Raad van 28 juni 1993 tot wijziging van richtlijn 70/220/EEG inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten met betrekking tot maatregelen tegen luchtverontreiniging door emissies van motorvoertuigen, en bij richtlijn 92/97/EEG van de Raad van 10 november 1992 tot wijziging van richtlijn 70/157/EEG inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende het toegestane geluidsniveau en de uitlaatinrichting van motorvoertuigen, ofschoon voertuigen met dezelfde kenmerken die reeds in Oostenrijk in het verkeer zijn gebracht bij een nieuwe registratie in deze lidstaat van deze vereiste zijn vrijgesteld, is de Republiek Oostenrijk de krachtens artikel 28 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 44/17

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 9 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Oberste Patent- und Markensenat — Oostenrijk) — Verein Radetzky-Orden/Bundesvereinigung Kameradschaft „Feldmarschall Radetzky”

(Zaak C-442/07) (1)

(Merken - Richtlijn 89/104/EEG - Artikel 12 - Verval van recht - Tekens ingeschreven door een vereniging zonder winstoogmerk - Begrip „normaal gebruik’ van een merk - Charitatieve activiteiten)

(2009/C 44/28)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberste Patent- und Markensenat

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Verein Radetzky-Orden

Verwerende partij: Bundesvereinigung Kameradschaft „Feldmarschall Radetzky”

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberster Patent- und Markensenat — Uitlegging van artikel 12, lid 1, van de Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 40, blz. 1) — Merken gebruikt op briefpapier, briefhoofden en reclamemateriaal en als sierspelden door een vereniging zonder winstoogmerk gebruikt in het kader van haar activiteiten tot instandhouding van militaire tradities en bij de inzameling en de verdeling van giften — Kwalificatie van dit gebruik als „normaal gebruik” dat de aan het merk verbonden rechten vrijwaart?

Dictum

Artikel 12, lid 1, van de Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, moet aldus worden uitgelegd dat een merk normaal wordt gebruikt wanneer een vereniging zonder winstoogmerk het merk in haar contacten met het publiek gebruikt in aankondigingen van manifestaties, op stukken voor zakelijk gebruik en op reclamemateriaal en dit merk bij het inzamelen en het uitdelen van giften aldus door de leden wordt gebruikt, dat zij sierspelden in de vorm van het merk dragen.

(1) PB C 283 van 24.11.2007.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 19/6

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 4 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Finanzsenat, Außenstelle Wien — Oostenrijk) — Jobra Vermögensverwaltungs-Gesellschaft mbH/Finanzamt Amstetten Melk Scheibbs

(Zaak C-330/07) (1)

(Vrij verrichten van diensten - Vrijheid van vestiging - Belastingwetgeving - Investeringspremie - Nationale regeling waarbij alleen activa die in op nationaal grondgebied gevestigde vaste inrichting worden gebruikt, in aanmerking komen voor belastingvoordeel - Uitsluiting van onder bezwarende titel ter beschikking gestelde activa die hoofdzakelijk in andere lidstaten worden gebruikt - Leasing van voertuigen - Voorkoming van misbruik)

(2009/C 19/09)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Wien

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Jobra Vermögensverwaltungs-Gesellschaft mbH

Verwerende partij: Finanzamt Amstetten Melk Scheibbs

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Wien — Uitlegging van de artikelen 43 EG en 49 EG — Nationale wettelijke regeling waarbij een belastingvoordeel voor de aankoop van nieuwe materiële activa (Investitionszuwachsprämie) alleen wordt toegekend aan ondernemingen die deze activa gebruiken in een op het nationale grondgebied gevestigde vaste inrichting

Dictum

Artikel 49 EG staat in de weg aan een regeling van een lidstaat, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, krachtens welke aan ondernemingen die materiële activa aankopen, een investeringspremie wordt geweigerd op de enkele grond dat de activa waarvoor aanspraak op deze premie wordt gemaakt en die onder bezwarende titel ter beschikking zijn gesteld, hoofdzakelijk in andere lidstaten worden gebruikt.

(1) PB C 269 van 10.11.2007.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 313/7

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 16 oktober 2008 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) — Verenigd Koninkrijk] — Canterbury Hockey Club, Canterbury Ladies Hockey Club/The Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs

(Zaak C-253/07) (1)

(„Zesde btw-richtlijn - Vrijstellingen - Diensten die samenhangen met beoefening van sport - Diensten verleend aan personen die aan sport doen - Diensten verleend aan verenigingen zonder rechtspersoonlijkheid en aan rechtspersonen - Daaronder begrepen - Voorwaarden’)

(2008/C 313/10)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

High Court of Justice (Chancery Division)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Canterbury Hockey Club, Canterbury Ladies Hockey Club

Verwerende partij: The Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Justice (Chancery Division) — Uitlegging van artikel 13, A, lid 1, sub m, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Vrijstelling van bepaalde diensten die nauw samenhangen met de beoefening van sport of lichamelijke opvoeding — Begrip „personen die aan sport of lichamelijke opvoeding doen” — Werkingssfeer ratione personae

Dictum

1) Artikel 13, A, lid 1, sub m, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat daaronder, in de context van personen die aan sport doen, ook diensten vallen die worden verleend aan rechtspersonen en aan verenigingen zonder rechtspersoonlijkheid, voor zover — hetgeen door de verwijzende rechter moet worden nagegaan — deze diensten nauw samenhangen met de beoefening van sport en onontbeerlijk zijn voor het verrichten ervan, zij worden verleend door instellingen zonder winstoogmerk en de daadwerkelijke ontvangers van deze diensten personen zijn die aan sport doen.

2) De in artikel 13, A, lid 1, sub m, van de Zesde richtlijn (77/388) gebruikte uitdrukking „sommige diensten die nauw samenhangen met de beoefening van sport” staat de lidstaten niet toe om de in die bepaling voorziene vrijstelling te beperken naargelang van de ontvangers van de betrokken diensten.

(1) PB C 183 van 4.8.2007.
1)

Artikel 18, lid 4, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 2005/92/EG van de Raad van 12 december 2005, en het evenredigheidsbeginsel verzetten zich tegen een nationale regeling als die in het hoofdgeding, waarbij, teneinde de tot voorkoming van belastingfraude en -ontwijking noodzakelijke controles mogelijk te maken, de termijn waarover de nationale belastingadministratie beschikt voor de teruggaaf van het overschot aan belasting over de toegevoegde waarde aan een categorie van belastingplichtigen, wordt verlengd van 60 tot 180 dagen vanaf de indiening van de aangifte in de belasting over de toegevoegde waarde door de belastingplichtige, tenzij deze een zekerheid van 250 000 PLN stelt.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 301/9

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 16 september 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) — Verenigd Koninkrijk) — The Commissioners of Her Majesty's Revenue & Customs/Isle of Wight Council, Mid-Suffolk District Council, South Tyneside Metropolitan Borough Council, West Berkshire District Council

(Zaak C-288/07) (1)

(Zesde btw-richtlijn - Artikel 4, lid 5 - Werkzaamheden verricht door publiekrechtelijk lichaam - Exploitatie van parkeerterreinen waarvoor moet worden betaald - Concurrentievervalsing - Betekenis van uitdrukkingen „zou leiden tot’ en „van enige betekenis’)

(2008/C 301/16)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

High Court of Justice (Chancery Division)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: The Commissioners of Her Majesty's Revenue & Customs

Verwerende partijen: Isle of Wight Council, Mid-Suffolk District Council, South Tyneside Metropolitan Borough Council, West Berkshire District Council

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Justice (Chancery Division) (England and Wales) — Uitlegging van artikel 4, lid 5, van richtlijn 77/388/EEG: Zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Werkzaamheden of handelingen die een publiekrechtelijk lichaam als overheid verricht — Parkeervoorzieningen buiten de openbare weg waarvoor moet worden betaald — Behandeling als niet-belastingplichtige leidend tot concurrentievervalsing — Begrip „concurrentievervalsing” — Beoordelingscriteria

Dictum

1) Artikel 4, lid 5, tweede alinea, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat de concurrentievervalsing van enige betekenis waartoe de behandeling als niet-belastingplichtige van publiekrechtelijke lichamen die werkzaamheden als overheid verrichten, zou leiden, moet worden beoordeeld met betrekking tot die werkzaamheden als zodanig zonder dat die beoordeling betrekking heeft op een specifieke plaatselijke markt.

2) De term „zou leiden tot” in de zin van artikel 4, lid 5, tweede alinea, van de Zesde richtlijn (77/388) moet aldus worden uitgelegd dat hij niet alleen ziet op daadwerkelijke concurrentie, maar ook op potentiële concurrentie, voor zover de mogelijkheid dat een particuliere marktdeelnemer werkzaam wordt op de relevante markt, reëel en niet zuiver hypothetisch is.

3) De uitdrukking „van enige betekenis” in de zin van artikel 4, lid 5, tweede alinea, van de Zesde richtlijn (77/388) moet aldus worden begrepen dat de daadwerkelijke of potentiële concurrentievervalsing van meer dan onbeduidende omvang dient te zijn.

(1) PB C 199 van 25.8.2007.
3)

Voor de toepassing van artikel 15 van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij beschikking 96/350, op het in zee weglekken van olie, waardoor de kust van een lidstaat is verontreinigd, geldt: — de nationale rechter kan de verkoper van die olie en bevrachter van het schip waarmee de olie wordt vervoerd, beschouwen als producent van die afvalstoffen in de zin van artikel 1, sub b, van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij beschikking 96/350, en daarmee als „voorgaande houder” voor de toepassing van artikel 15, tweede streepje, eerste deel, van die richtlijn, wanneer deze rechter, gelet op de feiten en omstandigheden die hij als enige in staat is te beoordelen, tot de conclusie komt dat die verkoper-bevrachter heeft bijgedragen aan het risico dat de door deze schipbreuk veroorzaakte verontreiniging optreedt, in het bijzonder indien hij heeft nagelaten maatregelen ter voorkoming van een dergelijke gebeurtenis te nemen, bijvoorbeeld ten aanzien van de keuze van het schip; — indien blijkt dat de kosten van de verwijdering van afvalstoffen die zijn ontstaan door het weglekken van olie in zee, niet door het internationaal fonds voor vergoeding van schade door verontreiniging door olie worden gedragen of niet door dit fonds kunnen worden gedragen omdat het maximumschadevergoedingsbedrag voor dit schadegeval is bereikt, en dat het nationale recht van een lidstaat, met inbegrip van het recht voortvloeiend uit internationale verdragen, overeenkomstig de voorziene beperkingen en/of ontheffingen van de aansprakelijkheid, belet dat die kosten worden gedragen door de eigenaar en/of de bevrachter van het schip, terwijl zij wel moeten worden beschouwd als „houders” in de zin van artikel 1, sub c, van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij beschikking 96/350, zal dit nationale recht het mogelijk moeten maken, teneinde een correcte omzetting van artikel 15 van die richtlijn te verzekeren, dat die kosten worden gedragen door de producent van het product dat tot ontstaan van de aldus verspreide afvalstoffen heeft geleid. Overeenkomstig het beginsel dat de vervuiler betaalt, kan een dergelijke producent echter alleen worden verplicht die kosten te dragen, wanneer hij door zijn activiteiten heeft bijgedragen aan het risico dat de door de schipbreuk veroorzaakte verontreiniging zou optreden.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 223/14

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Frankfurt am Main — Duitsland) — Emirates Airlines — Direktion für Deutschland/Diether Schenkel

(Zaak C-173/07) (1)

(Luchtvervoer - Verordening (EG) nr. 261/2004 - Compensatie aan luchtreizigers bij annulering van vluchten - Werkingssfeer - Artikel 3, lid 1, sub a - Begrip „vlucht’)

(2008/C 223/21)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberlandesgericht Frankfurt am Main

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Emirates Airlines — Direktion für Deutschland

Verwerende partij: Diether Schenkel

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberlandesgericht Frankfurt am Main — Uitlegging van artikel 3, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46, blz. 1) — Begrip „vertrek” — Retourticket voor een vlucht van een lidstaat naar een derde staat — Annulering van de terugtocht

Dictum

Artikel 3, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91, moet aldus worden uitgelegd, dat het niet van toepassing is op de situatie van een reis heen en retour waarbij de passagiers die eerst zijn vertrokken vanaf een luchthaven op het grondgebied van een lidstaat waarop het EG-Verdrag van toepassing is, naar deze luchthaven terugkeren met een vlucht vanaf een luchthaven in een derde land. Dat de heen- en de retourvlucht het voorwerp uitmaken van een enkele boeking, is niet van belang voor de uitlegging van deze bepaling.

(1) PB C 155 van 7.7.2007.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 107/8

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 6 maart 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret — Denemarken) — Nordania Finans A/S, BG Factoring A/S/Skatteministeriet

(Zaak C-98/07) (1)

(Zesde BTW-richtlijn - Artikel 19, lid 2 - Berekening van pro rata voor toepassing van aftrek - Uitsluiting van omzet uit leveringen van investeringsgoederen welke door belastingplichtige in kader van zijn onderneming worden gebruikt - Begrip „investeringsgoederen welke door belastingplichtige in kader van zijn onderneming worden gebruikt’ - Voertuigen die door leasebedrijf worden aangekocht om te worden geleased en daarna na afloop van leasecontract te worden verkocht)

(2008/C 107/12)

Procestaal: Deens

Verwijzende rechter

Højesteret

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Nordania Finans A/S, BG Factoring A/S

Verwerende partij: Skatteministeriet

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Højesteret — Uitlegging van artikel 19 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Berekening van het prorata van de aftrekbare voorbelasting — Al dan niet inaanmerkingneming van de omzet uit de verkoop van leasewagens door een leasebedrijf na afloop van de leasecontracten

Dictum

Artikel 19, lid 2, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat het begrip „investeringsgoederen welke door de belastingplichtige in het kader van zijn onderneming worden gebruikt” niet de voertuigen omvat die een leasebedrijf aankoopt om deze — zoals in het hoofdgeding — te leasen en vervolgens, na afloop van de leasecontracten, te verkopen, aangezien de verkoop van dergelijke voertuigen na afloop van deze contracten tot de gebruikelijke economische activiteiten van deze onderneming behoort.

(1) PB C 95 van 28.4.2007.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 64/12

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 januari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen — België) — Lammers & Van Cleeff NV/Belgische Staat

(Zaak C-105/07) (1)

(Vrijheid van vestiging - Vrij verkeer van kapitaal - Belastingwetgeving - Vennootschapsbelasting - Interesten die door dochteronderneming worden toegekend als vergoeding voor lening die is verstrekt door in andere lidstaat gevestigde moedervennootschap - Herkwalificatie van interesten als belastbare dividenden - Geen herkwalificatie van aan ingezeten vennootschap toegekende interesten)

(2008/C 64/17)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Lammers & Van Cleeff NV

Verwerende partij: Belgische Staat

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen — Uitlegging van de artikelen 12, 43, 46, 48, 56 en 58 EG — Nationale fiscale wettelijke regeling waarbij de interesten die een dochtervennootschap betaalt als vergoeding voor een lening van de in een andere lidstaat gevestigde moedervennootschap, als belastbare dividenden worden geherkwalificeerd behalve wanneer de interesten worden betaald aan een ingezeten vennootschap

Dictum

De artikelen 43 EG en 48 EG verzetten zich tegen een nationale wettelijke regeling als die in het hoofdgeding, waarbij interesten die door een ingezeten vennootschap van een lidstaat worden toegekend aan een bestuurder die een in een andere lidstaat gevestigde vennootschap is, als dividenden worden geherkwalificeerd en als zodanig belastbaar zijn wanneer bij het begin van het belastbare tijdperk het totaalbedrag van de rentegevende voorschotten hoger is dat het gestorte kapitaal verhoogd met de belaste reserves, terwijl deze interesten, wanneer zij worden toegekend aan een bestuurder die een in dezelfde lidstaat gevestigde vennootschap is, onder gelijke omstandigheden niet als dividenden worden geherkwalificeerd en als zodanig niet belastbaar zijn.

(1) PB C 95 van 28.4.2007.
6)

Archer Daniels Midland Co. wordt met betrekking tot de procedure voor het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen het Gerecht verwezen in drie vierde van haar eigen kosten alsook in de kosten van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, en met betrekking tot de procedure in hogere voorziening in de helft van haar eigen kosten alsook in de kosten van de Commissie van de Europese Gemeenschappen.