Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Harmonisatie van wetgevingen - Telecommunicatiediensten - Toepassing van Open Network Provision (ONP) op huurlijnen - Richtlijn 92/44 - Werkingssfeer - "Telecommunicatieorganisaties" gedefinieerd als lichamen met uitsluitende of bijzondere rechten - Begrip

(Richtlijnen van de Raad 90/387, art. 1, punt 1, en 2, punt 1, en 92/44, art. 2, lid 1; richtlijnen van de Commissie 90/388 en 94/46, art. 2)

2 Harmonisatie van wetgevingen - Telecommunicatiediensten - Toepassing van Open Network Provision (ONP) op huurlijnen - Richtlijn 92/44 - Lichamen met uitsluitende of bijzondere rechten - Omschrijving - Voorwerp van mededeling overeenkomstig artikel 2, punt 1, tweede alinea, van richtlijn 90/387 - Bezit van door nationaal recht vereiste, doch op niet-discriminerende grondslag verleende exploitatievergunning - Genot van op niet-discriminerende grondslag toegekende bijzondere voorrechten voor aanleg van telecommunicatienetwerken - Niet relevant

(Richtlijnen van de Raad 90/387, art. 2, punt 1, tweede alinea, en 92/44)

3 Harmonisatie van wetgevingen - Telecommunicatiediensten - Toepassing van Open Network Provision (ONP) op huurlijnen - Richtlijn 92/44 - Lichamen met uitsluitende of bijzondere rechten - Begrip - Ondernemingen belast met uitsluitende exploitatie van internationale lijnen - Onderneming belast met uitsluitende exploitatie van openbaar telecommunicatienetwerk op deel van grondgebied - Daaronder begrepen

(Richtlijnen van de Raad 90/387, art. 2, punt 1, en 92/44)

4 Harmonisatie van wetgevingen - Telecommunicatiediensten - Toepassing van Open Network Provision (ONP) op huurlijnen - Richtlijn 92/44 - Door Lid-Staat uitsluitend aan bepaalde telecommunicatieorganisaties opgelegde verplichting tot levering van minimumreeks huurlijnen - Toelaatbaarheid - Voorwaarden

(Richtlijn 92/44 van de Raad, art. 7)

5 Gemeenschapsrecht - Beginselen - Evenredigheid - Verplichting uit hoofde van richtlijn 92/44 om, ongeacht of er vraag naar blijkt te bestaan, een bepaald aantal lijnen met bepaalde technische karakteristieken aan te bieden - Schending - Geen

Samenvatting

6 Richtlijn 92/44 betreffende de toepassing van Open Network Provision (ONP) op huurlijnen, is door de verwijzing in artikel 2, lid 1, ervan, van toepassing op "telecommunicatieorganisaties" zoals gedefinieerd in artikel 2, punt 1, van richtlijn 90/387 betreffende de totstandbrenging van de interne markt voor telecommunicatiediensten door middel van de tenuitvoerlegging van Open Network Provision (ONP), dat wil zeggen op openbare of particuliere lichamen waaraan door de Lid-Staten uitsluitende of bijzondere rechten zijn verleend om openbare telecommunicatienetten aan te leggen en, in voorkomende gevallen, om openbare telecommunicatiediensten aan te bieden.

Dienaangaande blijkt uit artikel 2 van richtlijn 94/46 - waarbij de definities van richtlijn 90/388, die zijn overgenomen in artikel 2, punten 1 en 2, van richtlijn 90/387, worden gewijzigd -, uit de feitelijke context waarin de richtlijnen 90/387, 90/388 en 92/44 zijn vastgesteld, alsmede uit de doeleinden die zij trachten te bereiken, dat de uitsluitende of bijzondere rechten waarnaar wordt verwezen, in het algemeen moeten worden opgevat als rechten die door de autoriteiten van een Lid-Staat aan een onderneming of aan een beperkt aantal ondernemingen worden verleend anders dan op grond van objectieve, proportionele en niet-discriminerende criteria, en waardoor de mogelijkheden van andere ondernemingen om in hetzelfde geografische gebied en onder in wezen gelijkwaardige omstandigheden telecommunicatienetwerken aan te leggen of te exploiteren of telecommunicatiediensten aan te bieden, merkelijk negatief worden beïnvloed.

7 Aan de hand van de volgende gegevens kan niet worden geconcludeerd, dat er sprake is van bijzondere of uitsluitende rechten om openbare telecommunicatienetten aan te leggen en, in voorkomende gevallen, om openbare telecommunicatiediensten aan te bieden, als bedoeld in artikel 2, punt 1, van richtlijn 90/387:

- het enkele feit dat een Lid-Staat overeenkomstig artikel 2, punt 1, tweede alinea, van deze richtlijn aan de Commissie de naam heeft meegedeeld van een onderneming waaraan die Lid-Staat bijzondere of uitsluitende rechten zou hebben verleend, ook al kan die mededeling een sterk vermoeden in die zin opleveren. Of richtlijnen op dit gebied op bepaalde lichamen van toepassing zijn, kan immers niet afhankelijk zijn van de verklaringen van de betrokken Lid-Staat;

- het feit dat krachtens de wettelijke regeling van een Lid-Staat voor de exploitatie van een telecommunicatienetwerk op de binnenlandse markt een vergunning moet zijn verleend, wanneer blijkt dat de aan een dergelijke vergunning verbonden rechten worden verleend op grond van objectieve, proportionele en niet-discriminerende criteria en niet tot gevolg hebben, dat het aantal ondernemingen dat openbare telecommunicatienetwerken of -diensten exploiteert, wordt beperkt;

- de mogelijkheid dat de telecommunicatieorganisaties die over een vergunning beschikken, gebruik maken van bepaalde voorrechten, in het bijzonder het recht om grond te verwerven middels dwang, grond te betreden voor exploratiedoeleinden en grond te verwerven middels overeenkomst, of om netwerkapparatuur aan te brengen boven of onder de openbare weg, en apparatuur te kunnen plaatsen op particuliere grond, voor zover degenen die belang hebben bij die grond, daarvoor toestemming verlenen (met dien verstande dat de rechter ontheffing kan verlenen van dat toestemmingsvereiste). Deze voorrechten, die enkel zijn bedoeld om de aanleg van netwerken door de betrokken exploitanten te vergemakkelijken, en die aan al die exploitanten zijn of kunnen worden toegekend, betekenen voor de betrokkenen immers geen groot voordeel ten opzichte van hun potentiële concurrenten.

8 De omstandigheid dat een Lid-Staat de exploitatie van internationale telecommunicatieverbindingen en in het bijzonder van intracommunautaire verbindingen aan twee ondernemingen voorbehoudt, volstaat om te kunnen spreken van toekenning aan deze ondernemingen van uitsluitende of bijzondere rechten met betrekking tot de openbare telecommunicatienetwerken of -diensten.

Daarmee wordt immers aan die twee ondernemingen, op grond van criteria die noch objectief, noch proportioneel, noch vrij van discriminatie lijken, een aanzienlijk concurrentievoordeel toegekend ten opzichte van andere exploitanten van netwerken en andere verrichters van telecommunicatiediensten. In de eerste plaats zijn zij de enigen die internationale lijnen kunnen exploiteren, welke onmisbaar zijn voor het verrichten van telecommunicatiediensten tussen de Lid-Staten. In de tweede plaats kunnen zij hun eigen binnenlandse lijnen, die nagenoeg het gehele nationale grondgebied bestrijken, gemakkelijk op die internationale lijnen aansluiten en aldus een grotere reeks telecommunicatiediensten op die lijnen aanbieden.

De omstandigheid dat deze ondernemingen verplicht zijn, als tegenprestatie te accepteren, dat andere exploitanten tegen door de overheid vastgestelde tarieven op hun netwerk worden aangesloten, vormt geen verplichting die hun de voordelen ontneemt waarover zij beschikken, aangezien in de eerste plaats enkel deze ondernemingen rechtstreeks toegang tot de buitenlandse netwerken hebben en derhalve kunnen onderhandelen over de tarieven voor toegang tot die netwerken, en in de tweede plaats de hun door de overheid opgelegde tarieven met name zijn bedoeld om te voorkomen dat zij tegenover andere exploitanten misbruik maken van hun positie.

Bijgevolg zijn deze ondernemingen "telecommunicatieorganisaties" in de zin van artikel 2, punt 1, van richtlijn 90/387 en dientengevolge van richtlijn 92/44.

Dat is eveneens het geval met een onderneming waaraan een Lid-Staat onder dezelfde voorwaarden, dat wil zeggen op grond van criteria die noch objectief, noch proportioneel, noch vrij van discriminatie zijn, de exploitatie van een openbaar telecommunicatienetwerk op een deel van zijn grondgebied voorbehoudt.

9 Teneinde de ontwikkeling van telecommunicatiediensten die gebruik maken van huurlijnen, in de gehele Gemeenschap te verzekeren, achtte de gemeenschapswetgever het noodzakelijk, dat de gebruikers op het gehele grondgebied van de Gemeenschap zouden kunnen beschikken over een minimumreeks huurlijnen met geharmoniseerde technische specificaties. Ingevolge artikel 7 van richtlijn 92/44 moet die minimumreeks huurlijnen, waarvan de technische karakteristieken worden gedefinieerd in bijlage II bij de richtlijn, in elk van de Lid-Staten door een of meer telecommunicatieorganisaties worden geleverd.

Het staat dus aan de autoriteiten van de Lid-Staten, te bepalen welke telecommunicatieorganisaties huurlijnen met de in bijlage II gedefinieerde technische karakteristieken moeten leveren, teneinde te verzekeren dat op hun gehele grondgebied een minimumreeks van dergelijke lijnen beschikbaar is.

Bijgevolg is een Lid-Staat gerechtigd, de verplichtingen van artikel 7 van de richtlijn enkel aan sommige van de "telecommunicatieorganisaties" op te leggen, wanneer dat volstaat om de gebruikers op het gehele nationale grondgebied een minimumaantal huurlijnen met de in deze richtlijn neergelegde specificaties ter beschikking te stellen. In het bijzonder is een Lid-Staat gerechtigd, de verplichtingen van deze bepaling enkel op te leggen aan de "telecommunicatieorganisaties" die de voornaamste exploitanten van telecommunicatielijnen zijn in elk van de geografische zones waaruit zijn grondgebied bestaat.

10 Artikel 7 van richtlijn 92/44 betreffende de toepassing van Open Network Provision (ONP) op huurlijnen, strekt ertoe, in de gehele Gemeenschap een geharmoniseerd aanbod van een minimumreeks huurlijnen overeenkomstig de specificaties van bijlage II bij die richtlijn te waarborgen, zowel voor nationale als voor intracommunautaire communicatie.

Hieruit volgt, dat de richtlijn tot doel heeft, zowel de aanbiedingsvoorwaarden in de verschillende Lid-Staten te harmoniseren, als de technische belemmeringen voor grensoverschrijdende telecommunicatiediensten op te heffen.

In die omstandigheden kan de richtlijn niet worden geacht in strijd te zijn met het evenredigheidsbeginsel op grond dat er op het moment van haar vaststelling of omzetting in nationaal recht op de nationale markt van een Lid-Staat geen vraag was naar het soort diensten dat ingevolge de richtlijn moet worden aangeboden.