Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Hogere voorziening - Middelen - Middel voorgedragen tegen rechtsoverweging van arrest of beschikking die niet noodzakelijk is voor onderbouwing van dictum - Falend middel

(Statuut van het Hof van Justitie, art. 56, eerste alinea)

2. Hogere voorziening - Middelen - Verkeerde beoordeling van feiten en bewijsmiddelen - Niet-ontvankelijkheid

(Art. 225 EG; Statuut van het Hof van Justitie, art. 58)

3. Kort geding - Opschorting van tenuitvoerlegging - Voorwaarden - Ernstige en onherstelbare schade - Causaal verband tussen gestelde schade en bestreden handeling

(Art. 242 EG)

4. Kort geding - Motiveringsplicht van rechter - Omvang

5. Kort geding - Opschorting van tenuitvoerlegging - Voorwaarden - Ernstige en onherstelbare schade - Fumus boni juris" - Afwijzing van verzoek alleen wegens ontbreken van spoedeisendheid - Gevolgen in kader van hogere voorziening

(Art. 242 EG; Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 83, lid 2; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 2)

Samenvatting

$$1. In hogere voorziening falen middelen die gericht zijn tegen overwegingen die niet de noodzakelijke grondslag van het dispositief van het bestreden arrest of van de bestreden beschikking vormen.

( cf. punt 16 )

2. Volgens artikel 225 EG en artikel 58 van het Statuut van het Hof van Justitie kan de hogere voorziening alleen rechtsvragen betreffen en moet zij zijn gebaseerd op middelen ontleend aan onbevoegdheid van het Gerecht, onregelmatigheden in de procedure voor het Gerecht waardoor aan de belangen van de verzoekende partij afbreuk is gedaan, dan wel schending van het gemeenschapsrecht door het Gerecht. Het Gerecht is als enige bevoegd om, enerzijds, de feiten vast te stellen, tenzij uit het hem voorgelegde dossier zou blijken dat zijn vaststellingen materieel onjuist zijn, en anderzijds, die feiten te beoordelen. Bovendien is het Hof in beginsel niet bevoegd de bewijzen te onderzoeken waarop het Gerecht zich voor de vaststelling of de beoordeling van de feiten heeft gebaseerd. Wanneer de algemene rechtsbeginselen en de procedureregels inzake de bewijslast en de bewijsvoering in acht zijn genomen, staat het immers uitsluitend aan het Gerecht te beoordelen, welke waarde aan de hem voorgelegde gegevens moet worden toegekend.

( cf. punt 21 )

3. In het kader van een kortgedingprocedure ter verkrijging van opschorting van de tenuitvoerlegging van een handeling van een instelling, is het bestaan van een causaal verband tussen de bestreden handeling en de gestelde schade een relevant gegeven voor de beoordeling van de spoedeisendheid. Immers, voorlopige maatregelen kunnen slechts worden toegestaan, indien de gevorderde maatregelen spoedeisend zijn in die zin, dat het ter voorkoming van ernstige en onherstelbare schade aan de belangen van de betrokkene noodzakelijk is, dat zij reeds vóór de beslissing in de hoofdzaak worden uitgesproken en effect sorteren. Voorlopige maatregelen die niet geschikt zijn om ernstige en onherstelbare schade te voorkomen, kunnen daartoe zeker niet noodzakelijk zijn.

( cf. punt 26 )

4. Van de kortgedingrechter niet kan worden geëist dat hij uitdrukkelijk antwoordt op alle in de loop van het kort geding besproken rechtsvragen en feitelijke vragen. Het is voldoende dat de door hem in aanmerking genomen gronden, gelet op de omstandigheden van de zaak, zijn beschikking behoorlijk rechtvaardigen en het Hof in staat stellen zijn rechterlijke toetsing uit te oefenen.

( cf. punt 40 )

5. In het kader van een hogere voorziening tegen een beschikking waarbij het verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van voorlopige maatregelen wegens ontbreken van spoedeisendheid van de gevorderde maatregelen is afgewezen, zonder dat de fumus boni juris" van het verzoek is onderzocht, kunnen middelen betreffende het bestaan van de fumus boni juris", die evenwel het ontbreken van spoedeisendheid van de gevorderde maatregelen opnieuw ter discussie stellen, niet tot een, al was het maar gedeeltelijke, vernietiging van de bestreden beschikking leiden, omdat de voorwaarden voor opschorting van de tenuitvoerlegging cumulatief zijn.

( cf. punten 56-58 )