ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 113/43

Beroep ingesteld op 27 maart 2009 — Al Shanfari/Raad en Commissie

(Zaak T-121/09)

2009/C 113/87

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Thamer Al Shanfari (vertegenwoordigers: P. Saini, QC, T. Nesbitt en B. Kennelly, Barristers, A. Patel, N. Sheikh, en K. Mehta, Solicitors)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

— nietigverklaring van verordening (EG) nr. 314/2004 van de Raad van 19 februari 2004 inzake bepaalde beperkende maatregelen tegen Zimbabwe, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 77/2009 van de Commissie, voor zover deze verzoeker betreft;

— verwijzing van de Raad en de Commissie in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Op basis van verordening (EG) nr. 314/2004 (1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 77/2009 (2) (hierna: „bestreden verordening”), zijn alle tegoeden van verzoeker in de lidstaten van de Europese Unie bevroren, zodat hij geen zaken kan doen in de EU en is gebrandmerkt als iemand die banden heeft met het repressieve regime in Zimbabwe en betrokken is bij activiteiten die de democratie, de eerbiediging van de mensenrechten en de rechtsstaat ernstig ondermijnen. Daarbij komt dat verzoeker een reisverbod is opgelegd in artikel 4 van Gemeenschappelijk Standpunt 2004/161/GBVB van de Raad (3).

Verzoeker betoogt dat de bestreden verordening om de volgende redenen moet worden nietigverklaard:

In de eerste plaats heeft de bestreden verordening geen juiste rechtsgrondslag, aangezien noch artikel 60 EG noch artikel 301 EG de Raad de bevoegdheid geeft om alle tegoeden van een persoon die geen banden met de regering van Zimbabwe heeft, te bevriezen.

In de tweede plaats schendt de bestreden verordening de krachtens artikel 253 EG op de Raad en de Commissie rustende motiveringsplicht, aangezien de korte verklaring die in bijlage III over verzoeker is afgelegd, kennelijk onvoldoende is en het Gemeenschappelijk Standpunt van de Raad waarbij verzoeker een reisverbod wordt opgelegd, geen verdere bijzonderheden bevat.

In de derde plaats schendt de bestreden verordening verzoekers grondrechten, aangezien zijn rechten op een effectieve rechterlijke bescherming en een eerlijk proces worden aangetast en zijn rechten op vreedzaam genot van zijn eigendom buitensporig worden aangetast.

(1) Verordening (EG) nr. 314/2004 van de Raad van 19 februari 2004 inzake bepaalde beperkende maatregelen tegen Zimbabwe (PB L 55, blz. 1).

(2) Verordening (EG) nr. 77/2009 van de Commissie van 26 januari 2009 tot wijziging van verordening (EG) nr. 314/2004 van de Raad betreffende bepaalde beperkende maatregelen tegen Zimbabwe (PB L 23, blz. 5).

(3) Gemeenschappelijk Standpunt 2004/161/GBVB van de Raad van 19 februari 2004 houdende verlenging van de beperkende maatregelen tegen Zimbabwe (PB L 50, blz. 66).
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 129/15

Beroep ingesteld op 4 maart 2009 — Duitsland/Commissie

(Zaak T-97/09)

2009/C 129/26

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma, bijgestaan door C. von Donat, Rechtsanwalt)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

— Vernietiging van beschikking C(2008) 8465 def. van de Commissie van 19 december 2008 houdende vermindering van de financiële bijstand van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) die aanvankelijk was toegekend ten gunste van het operationele programma in de doelstelling-1-regio Land Sachsen in de Bondsrepubliek Duitsland (1994-1999) overeenkomstig beschikking C(94) 1939/4 van de Commissie van 5 augustus 1994, beschikking C(94) 2273/4 van de Commissie van 22 augustus 1994 en beschikking C(94) 1425 van de Commissie van 6 september 1994;

— de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster komt op tegen beschikking C(2008) 8465 def. van de Commissie van 19 december 2008 houdende vermindering van de financiële bijstand van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) die aanvankelijk was toegekend ten gunste van het operationele programma in de doelstelling-1-regio Land Sachsen in de Bondsrepubliek Duitsland (1994-1999).

Verzoekster baseert haar beroep op de volgende gronden:

In de eerste plaats ontbreekt een rechtsgrondslag om de financiële correcties voor de jaren 1994-1999 forfaitair te bepalen en te extrapoleren.

In de tweede plaats is de bestreden beschikking in strijd met artikel 24, lid 2 van verordening (EEG) nr. 4253/88 (1), omdat aan de voorwaarden voor vermindering niet was voldaan.

De Commissie heeft inzonderheid het begrip „onregelmatigheid” onjuist opgevat en belangrijke feitelijke elementen onjuist vastgesteld. Het oordeel dat stelselmatig fouten bij het beheer en het toezicht zijn gemaakt, berust op onjuiste feitelijke vaststellingen.

Subsidiair betoogt verzoekster dat de Commissie de haar op grond van artikel 24, lid 2, van verordening nr. 4253/88 toekomende beoordelingsbevoegdheid niet heeft uitgeoefend. De forfaitaire correcties zijn onevenredig en de extrapolatie is gebrekkig uitgevoerd.

Voorts komt verzoekster op tegen de ontoereikende motivering van de bestreden beschikking. Hieruit blijkt niet waar de hoogte van de toegepaste forfaitaire berekeningen uit is afgeleid.

Tot slot betoogt verzoekster dat verweerster het beginsel van partnerschap heeft geschonden, daar zij zich ondanks de bevestiging dat de beheers- en controlesystemen in een beheersovereenkomst kunnen functioneren in de bestreden beschikking erop beroept dat de beheerssystemen stelselmatig gebreken vertonen.

(1) Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds (PB 1988, L 374, blz. 1).
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 113/39

Beroep ingesteld op 11 maart 2009 — von Oppeln-Bronikowski en von Oppeln-Bronikowski/BHIM — Pomodoro Clothing (promodoro)

(Zaak T-103/09)

2009/C 113/79

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Anna Elisabeth Richarda von Oppeln-Bronikowski en Baron Zebulon Baptiste von Oppeln-Bronikowski (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordiger: V. Knies, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Pomodoro Clothing Company Ltd. (Londen, Verenigd Koninkrijk)

Conclusies

— de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 7 januari 2009 in zaak R 325/2008-1 vernietigen

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekers

Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „promodoro” voor waren en diensten van de klassen 25, 28 en 35 — aanvraagnr. 3 587 557

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Oppositiemerk of -teken: inschrijving in het Verenigd Koninkrijk van het woordmerk „POMODORO” voor waren van klasse 25

Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke afwijzing van de aanvraag

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van regel 22 van verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie (1), aangezien de kamer van beroep ten onrechte rekening heeft gehouden met bewijs van gebruik dat door de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep te laat is verstrekt; schending van artikel 43, lid 2, van verordening nr. 40/94 van de Raad, daar de kamer van beroep heeft verzuimd te concluderen dat het door de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep tijdig verstrekte bewijs geen afdoende bewijs vormde van het in de oppositieprocedure genoemde merk; schending van artikel 8, lid 2, van verordening nr. 40/94, daar de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat er gevaar voor verwarring tussen de betrokken merken bestond.

(1) Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).
—

nietig verklaren de gewijzigde versie van beschikking C(2008) 6815 def. van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 12 november 2008 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG in zaak COMP/39.125 — Automobielglas, zoals vastgesteld bij beschikking C(2009) 863 def. van 11 februari 2009, die verzoeksters officieel ter kennis is gebracht op 13 en 16 februari 2009, alsook de overwegingen ter motivering van het dispositief, voor zover de gewijzigde versie van deze beschikking tot verzoeksters is gericht, dan wel artikel 2 ervan;
c)

In een brief van 20 oktober 2008, waarnaar in de bestreden brieven wordt verwezen, heeft de Commissie bepaalde twijfels geuit over het afvalbeheerplan van 28 december 2007. Geen van de tegen het afvalbeheerplan van 28 december 2007 aangevoerde bezwaren is evenwel in het kader van inbreukprocedure 2007/2195 aan de orde, al was het maar omdat in deze procedure is uitgegaan van de situatie die bestond bij het verstrijken van de termijn die was vastgesteld in het met redenen omkleed advies, dat wil zeggen op 1 maart 2008.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 55/50

Beroep ingesteld op 21 januari 2009 — Biocaps/Commissie

(Zaak T-24/09)

(2009/C 55/89)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Biocaps (Orsay, Frankrijk) (vertegenwoordigers: Y.-R. Guillou, H. Speyart en T. Verstraeten, advocaten)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

— de bestreden beschikking nietig verklaren;

— de Commissie verwijzen in haar eigen kosten en in die van verzoekster.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster, een voor de exploitatie van het Laboratoire Champagnat Desmoulins Philippakis verantwoordelijke rechtsentiteit, vordert nietigverklaring van beschikking C(2008) 6524 van de Commissie van 29 oktober 2008, waarbij de Commissie dit laboratorium en alle entiteiten waarin die entiteit rechtstreeks of indirect de zeggenschap heeft, krachtens artikel 20, lid 4, van verordening nr. 1/2003 (1) heeft gelast om zich te onderwerpen aan een inspectie betreffende hun deelname aan en/of eventuele tenuitvoerlegging van overeenkomsten of onderling afgestemde feitelijke gedragingen, in strijd met artikel 81 EG en/of artikel 82 EG.

Dit gedrag zou zich met name hebben gemanifesteerd in de vorm van beslissingen die beogen apothekers en/of rechtspersonen de toegang te beletten tot de markt voor diensten inzake medisch-biologische analyses, hun activiteit op deze markt te beperken of hen van deze markt uit te sluiten.

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster één middel aan inzake schending van het beginsel dat de beschikkingen van de gemeenschapsinstellingen tot entiteiten met rechtspersoonlijkheid moeten zijn gericht, terwijl de adressaat van de bestreden beschikking op het tijdstip van de vaststelling daarvan niet meer bestond.

(1) Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de. uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).
„Beroep ingesteld op 21 april 2009 — Biofrescos — Comércio de Produtos Alimentares, Lda/Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-159/09)

2009/C 193/67

Procestaal: Portugees

Partijen

Verzoekende partij: Biofrescos — Comércio de Produtos Alimentares, Lda (Linda-a-Velha, Portugal) (vertegenwoordiger: A. Magalhães e Menezes, advocaat)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

— Nietigverklaring van beschikking C (2009) 72 def. van de Commissie van 16 januari 2009 waarbij is afgewezen het verzoek van verzoekster om kwijtschelding van douanerechten ten bedrage van 41 271,09 EUR en waarbij die rechten worden nagevorderd.

Middelen en voornaamste argumenten

Tussen september 2003 en februari 2005 heeft verzoekster diverse partijen bevroren garnalen uit Indonesië ingevoerd waarvoor zij om kwijtschelding van invoerrechten heeft verzocht op basis van de artikelen 220, lid 2, sub b, 236 en 239, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek. (1)

Volgens verzoekster heeft de Commissie voormelde bepalingen in elk geval geschonden om de volgende redenen. In de eerste plaats heeft de Commissie zich niet uitgesproken over alle argumenten die verzoekster heeft aangevoerd in haar verzoek om kwijtschelding van invoerrechten. In de tweede plaats is de motivering ontoereikend, onjuist en onbegrijpelijk. In de derde plaats heeft de Commissie de vergissing van de Indonesische autoriteiten onjuist uitgelegd en in de vierde en laatste plaats heeft zij als bewezen voorgesteld feiten die niet bewezen zijn en waarvoor de bewijslast rustte op de diverse autoriteiten die in de loop van de procedure met de zaak belast waren, en niet op verzoekster.
—

schending van het beginsel van de administratieve procedure, daar het Gerecht heeft geoordeeld dat in het inleidend verzoekschrift de middelen rechtens ontbraken, zonder evenwel ambtshalve te onderzoeken of het in eerste aanleg bestreden besluit wettig was zonder zich te beperken tot de door rekwirant aangevoerde grieven;
(d)

daarin niet is ingegaan op de vraag of er een dwingende reden van openbaar belang was die zwaarder woog dan de redenen voor weigering;
—

schending en onjuiste toepassing van artikel 81 EG, van artikel 23 van verordening (EG) nr. 1/2003 en van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten. De Commissie heeft: — het uitgangsbedrag en het extra bedrag van de geldboete onredelijk en in strijd met het gelijkheidsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel vastgesteld. De Commissie heeft immers ter bepaling van het uitgangsbedrag (en het extra bedrag) van de geldboete een percentage van 17 % van de waarde van de verkopen vastgesteld, op grond dat Eni verantwoordelijk was voor de vaststelling van de prijzen en voor de uitwisseling van informatie, terwijl zij een nagenoeg identieke coëfficiënt (18 %) heeft toegepast voor de overige karteldeelnemers die bovendien markten en/of klanten zouden hebben verdeeld. — het rechtszekerheidsbeginsel geschonden bij de toepassing van de verhoging wegens recidive, aangezien de inbreuken die in de jaren '80 door dochterondernemingen van Eni zijn gepleegd en niet aan haar zijn toegerekend ten tijde van de respectieve beslissingen, Eni niet kunnen worden verweten. Bovendien is het gezien de tijd die is verstreken tussen de oude inbreuken en die welke in de beschikking zijn vastgesteld, niet gerechtvaardigd om van recidive te spreken. — heeft niet als verzachtende omstandigheden aangemerkt dat Eni's deelname in de inbreuk uiterst gering was en dat zij de tijdens de technische bijeenkomst genomen beslissingen niet heeft uitgevoerd. Bovendien heeft Eni aangetoond dat Monti ervan overtuigd was dat hij deelnam aan volledig legale bijeenkomsten, aangezien deze in het kader van de EWF (European Wax Federation) werden georganiseerd, en dat zij hoe dan ook zonder opzet heeft gehandeld, aangezien zij aan de hand van de informatie die zij van haar dochterondernemingen ontving, niet kon weten dat die bijeenkomsten een mededingingsverstorend karakter hadden.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 32/45

Beroep ingesteld op 28 november 2008 — Agatha Ruiz de la Prada de Sentmenat/BHIM — Mary Quant (AGATHA RUIZ DE LA PRADA)

(Zaak T-522/08)

(2009/C 32/87)

Taal van het verzoekschrift: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Agatha Ruiz de la Prada de Sentmenat (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: R. Bercovitz Álvarez, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Mary Quant Ltd (Birmingham, Verenigd Koninkrijk)

Conclusies

— de punten 1 en 3 van de bestreden beslissing vernietigen en vervangen door een nieuwe beslissing waarbij de inschrijving van het gemeenschapsmerk nr. 3.291.234 wordt toegestaan voor alle aangevraagde waren van klasse 3 van de Overeenkomst van Nice (onder meer „zepen, parfumerieën, etherische oliën, cosmetische middelen, haarlotions”) en MARY QUANT Cosmetics Japan Ltd wordt verwezen in de kosten van de oppositieprocedure, en

— verweerder en eventuele interveniënten verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk bestaande in de afbeelding van een roze bloem met gele kern op een lichtgroene achtergrond met de vermelding AGATHA RUIZ DE LA PRADA (aanvraagnr. 3.291.234) voor waren van de klassen 3, 4, 5, 8, 9, 11, 12, 14, 16, 18, 19, 20, 21, 24, 25, 27 en 28

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: MARY QUANT Cosmetics Japan Ltd

Oppositiemerk of -teken: beeldmerk bestaande in de afbeelding van een zwarte bloem met een zwarte kern die is omgeven door een witte rand: Britse merken voor waren van de klassen 9, 14, 16, 18, 20, 21, 24, 25 en 26, en gemeenschapsmerk voor waren van de klassen 9, 14, 16, 18, 20, 24, 25 en 26

Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke toewijzing van het beroep

Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk.
—

schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94 (1), aangezien het woordmerk „DYNAMIC HD” niet beschrijvend is en evenmin het vereiste onderscheidend vermogen mist;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 313/40

Beroep ingesteld op 29 september 2008 — EAÜ/Commissie

(Zaak T-416/08)

(2008/C 313/73)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Eesti Autorite Ühing (EAÜ) (Tallinn, Estland) (vertegenwoordiger: M. Favart, advocaat)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

— artikel 3 van de beschikking van de Commissie van 16 juli 2008 in een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER (Zaak COMP/C2/38.698 — CISAC) nietig verklaren; en

— de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Met haar beroep vordert verzoekster op grond van artikel 230 EG gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2008)3435 def. van de Commissie van 16 juli 2008 (zaak COMP/C2/38.698 — CISAC) in een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER. Verzoekster betwist met name de vaststellingen van de Commissie in artikel 3 van de bestreden beschikking, waar wordt verklaard dat territoriale afbakeningen van de wederkerige vertegenwoordigingsvolmachten die door auteursrechtenbureaus aan elkaar zijn verleend, een onderling afgestemde gedraging vormen die in strijd is met artikel 81 EG en artikel 53 EER.

De middelen en voornaamste argumenten van verzoekster zijn identiek aan die van de verzoekster in zaak T-415/08, IMRO/Commissie.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 313/51

Beroep ingesteld op 29 september 2008 — FIFA/BHIM — Ferrero (WORLD CUP GERMANY)

(Zaak T-447/08)

(2008/C 313/91)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Fédération Internationale de Football Association (FIFA) (Zürich, Zwitserland) (vertegenwoordigers: D. Alexander, QC, A. Barav, barrister, R. Buchel en C. Rassmann, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ferrero OHG mbH (Stadtallendorf, Duitsland)

Conclusies

— de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 30 juni 2008 in zaak R 1469/2005-1 geheel of gedeeltelijk vernietigen; en

— het BHIM verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: woordmerk „WORLD CUP GERMANY” voor waren en diensten van de klassen 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 14, 15, 16, 18, 20, 21, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41 en 42 — gemeenschapsmerkinschrijving nr. 2 152 635

Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling

Aangevoerde middelen: (i) schending van de artikelen 73 en 74, lid 1, van verordening nr. 40/94 van de Raad, voor zover de kamer van beroep haar beslissing voornamelijk heeft gebaseerd op artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 van de Raad, een bepaling die niet werd aangevoerd door de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep en waarop de nietigheidsafdeling zich evenmin heeft gebaseerd; (ii) subsidiair, schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep het ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd, niet heeft beoordeeld in zijn geheel, uit het oogpunt van de gemiddelde consument, en doordat zij de relevante regels inzake de beoordeling van het beschrijvend karakter met betrekking tot de aangevraagde waren en/of diensten niet heeft toegepast; en (iii) schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat het ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd, het vereiste onderscheidend vermogen miste
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 313/45

Beroep ingesteld op 30 september 2008 — Grain Millers/BHIM — Grain Millers (GRAIN MILLERS)

(Zaak T-429/08)

(2008/C 313/82)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Grain Millers, Inc. (Eden Prairie, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: L.-E. Ström, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Grain Millers GmbH & Co. KG (Bremen, Duitsland)

Conclusies

— de beslissing van de tweede kamer van beroep het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 23 juli 2008 in zaak R 1192/2007-2 te vernietigen; en

— de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „GRAIN MILLERS” voor waren van de klassen 29, 30 en 31 — aanvraag nr. 363 8657

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Oppositiemerk of -teken: Duitse „Handelsname”„GRAIN MILLERS” en de afbeelding daarvan

Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel

Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 4, van verordening nr. 40/94 van de Raad, omdat de kamer van beroep een te grote waarde heeft gehecht aan de gegevens die door de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep als bewijs van de eerdere rechten op het oudere merk zijn overgelegd.