ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
C 155/45

Beroep ingesteld op 25 februari 2019 — Necci/Commissie

(Zaak T-129/19)

(2019/C 155/54)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Claudio Necci (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

— nietig te verklaren het besluit van 18 april 2018 tot stilzwijgende afwijzing van haar verzoek om aansluiting bij het GSZV;

— de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij een primair en een subsidiair middel aan.

Primair wordt betoogd dat de Europese Commissie artikel 95 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden (hierna: „RAP”) heeft miskend, door te weigeren haar aansluiting te verlenen bij het GSZV (gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering), zonder rekening te houden met de extra bijdrageduur die haar, ter compensatie van de overdracht van haar nationale pensioenrechten, in de pensioenregeling van de instellingen van de Unie is toegekend.

Subsidiair wordt een exceptie van onwettigheid van artikel 95 RAP, in het licht van artikel 45 VWEU, opgeworpen.
1.

Eerste middel: door na de kennisgeving van het Planned Polish capacity mechanism de formele onderzoeksprocedure niet in te leiden, heeft de Commissie artikel 108, lid 2, VWEU en de artikelen 4, lid 4, en 6, lid 1, van verordening 2015/1589 (2), het non-discriminatie- en het evenredigheidsbeginsel alsook het beginsel van de bescherming van het gewettigd vertrouwen geschonden en de feiten onjuist beoordeeld. De Commissie is er niet in geslaagd de twijfels weg te nemen die zij tijdens de inleidende onderzoeksfase moet hebben ondervonden en dit heeft negatieve gevolgen gehad voor verzoeksters procedurele rechten.
4.

Het vierde middel berust op niet-toepasselijkheid van artikel 3, lid 2, onder a), van besluit 2010/788/GBVB van de Raad van 20 december 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen de Democratische Republiek Congo en tot intrekking van Gemeenschappelijk Standpunt 2008/369/GBVB (PB 2010, L 336, blz. 30) en artikel 2 ter, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 1183/2005 van de Raad van 18 juli 2005 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen die handelen in strijd met het wapenembargo tegen de Democratische Republiek Congo (PB 2005, L 193, blz. 1). Dienaangaande stelt verzoeker dat het in deze artikelen gedefinieerde juridische criterium, waarop de plaatsing van verzoekers naam op de betrokken lijsten is gebaseerd, het beginsel van voorzienbaarheid van de Uniehandelingen en het evenredigheidsbeginsel schendt, aangezien het de Raad een willekeurige en discretionaire beoordelingsbevoegdheid toekent.
Beroep ingesteld op 31 januari 2019 — Makhlouf/Raad

(Zaak T-59/19)

(2019/C 139/66)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Ehab Makhlouf (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: E. Ruchat, advocaat)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

— verzoekers vordering ontvankelijk en gegrond verklaren;

— de Europese Unie veroordelen tot vergoeding van alle door verzoeker geleden schade die door het Gerecht naar billijkheid zal worden begroot;

— de Raad verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker een primair en een subsidiair middel aan, stellende dat de Raad verantwoordelijk is voor de schade die hij heeft geleden.

Volgens het primaire middel zijn de bestreden beperkende maatregelen, namelijk besluit (GBVB) 2018/778 van de Raad van 28 mei 2018 houdende wijziging van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en de uitvoeringshandelingen daarvan, onrechtmatig. Ten eerste is er sprake van schending van de motiveringsplicht als bedoeld in artikel 296 VWEU en artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, en ten tweede wordt er inbreuk gemaakt op verzoekers eigendomsrecht en op zijn recht op goede naam. Als rechtstreeks gevolg daarvan heeft verzoeker aanzienlijke immateriële schade geleden in de vorm van afbreuk aan zijn goede naam doordat hij op de sanctielijsten is geplaatst, wat maakt dat hij recht heeft op schadevergoeding.

Het subsidiaire middel is gebaseerd op de risicoaansprakelijkheid van de Unie.
—

het EUIPO en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in hun eigen kosten en in de kosten van de om vernietiging verzoekende partij in elk stadium van de procedure tot vervallenverklaring en de beroepsprocedure, met inbegrip van de kosten van de onderhavige procedure.
Beroep ingesteld op 13 februari 2019 — Cinkciarz.pl/EUIPO — MasterCard International (AIdealer)

(Zaak T-97/19)

(2019/C 139/81)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Cinkciarz.pl sp. z o.o. (Zielona Góra, Polen) (vertegenwoordigers: E. Skrzydło-Tefelska en K. Gajek, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: MasterCard International, Inc. (New York, New York, Verenigde Staten)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster voor het Gerecht

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk AIdealer — inschrijvingsaanvraag nr. 15216765

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 7 december 2018 in zaak R 1063/2018-2

Conclusies

— de bestreden beslissing vernietigen;

— het EUIPO en MasterCard International Incorporated verwijzen in hun eigen kosten en in de kosten van de verzoekende partij, daaronder begrepen de kosten van de procedure voor het EUIPO.

Aangevoerde middelen

— schending van artikel 71, lid 1, van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 van de Commissie van 5 maart 2018 ter aanvulling van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad inzake het Uniemerk en tot intrekking van gedelegeerde verordening (EU) 2017/1430, juncto artikel 41, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie;

— schending van artikel 94, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, juncto artikel 41, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie;

— schending van de beginselen van gelijke behandeling en behoorlijk bestuur;
Beroep ingesteld op 13 februari 2019 — Cinkciarz.pl/EUIPO — MasterCard International (robodealer)

(Zaak T-89/19)

(2019/C 139/73)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Cinkciarz.pl sp. z o.o. (Zielona Góra, Polen) (vertegenwoordigers: E. Skrzydło-Tefelska en K. Gajek, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: MasterCard International, Inc. (New York, New York, Verenigde Staten)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster voor het Gerecht

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk (robodealer) — inschrijvingsaanvraag nr. 15225212

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 7 december 2018 in zaak R 1058/2018-2

Conclusies

— de bestreden beslissing vernietigen;

— het EUIPO en MasterCard International Incorporated verwijzen in hun eigen kosten en in de kosten van de verzoekende partij, daaronder begrepen de kosten van de procedure voor het EUIPO.

Aangevoerde middelen

— schending van artikel 71, lid 1, van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 van de Commissie van 5 maart 2018 ter aanvulling van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad inzake het Uniemerk en tot intrekking van gedelegeerde verordening (EU) 2017/1430, juncto artikel 41, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie;

— schending van artikel 94, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, juncto artikel 41, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie;

— schending van de beginselen van gelijke behandeling en behoorlijk bestuur;
Beroep ingesteld op 23 januari 2019 — Dansk Erhverv / Commissie

(Zaak T-47/19)

(2019/C 103/69)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Dansk Erhverv (Kopenhagen, Denemarken) (vertegenwoordiger: T. Mygind, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— besluit C(2018) 6315 final van de Commissie van 4 oktober 2018 betreffende steunmaatregelen SA.44865 (2016/FC) — Duitsland — Vermeende staatssteun aan drankenwinkels die aan de Duitse grens zijn gelegen, nietig verklaren;

— de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster één enkel middel aan, ontleend aan schending door de Commissie van verzoeksters procedurele rechten waarop zij zich als belanghebbende kan beroepen krachtens artikel 108, lid 2, VWEU en de artikelen 4, lid 4, 12, lid 1, en 24, lid 1, van de procedureverordening (1), doordat de Commissie heeft nagelaten de formele onderzoeksprocedure van artikel 108, lid 2, VWEU in te leiden, ondanks de ernstige moeilijkheden die de beoordeling van de in de klacht vermelde staatssteunkwesties oplevert met betrekking tot de administratieve praktijk van de „uitvoeraangifte” en in het bijzonder met betrekking tot de aan de grenswinkels verleende vrijstelling van de verplichting om statiegeld te heffen en aldus btw op het statiegeld te betalen, alsook met betrekking tot de in de Duitse statiegeldregeling voor dranken in blik vastgestelde vrijstelling van geldboeten voor niet-nakoming van de verplichting tot het aanrekenen van statiegeld. De Commissie heeft bijgevolg blijk gegeven van onjuiste rechtsopvattingen en de feiten kennelijk onjuist beoordeeld, in de eerste plaats wat betreft de verenigbaarheid van de praktijk van de „uitvoeraangifte” met de verplichtingen die op Duitsland rusten ingevolge artikel 4, lid 3, VWEU, de verpakkingsrichtlijn (2) en het beginsel dat de vervuiler betaalt alsook de vereisten inzake het aanrekenen van statiegeld waarin de toepasselijke Duitse verpakkingsregeling voorziet. In de tweede plaats heeft de Commissie blijk gegeven van een onjuiste opvatting met betrekking tot de uit de praktijk van de „uitvoeraangifte” voortvloeiende effecten van de door Duitsland gederfde btw-inkomsten, die staatssteun opleveren.

(1) Verordening (EU) 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (PB L 248, 24.9.2015, blz. 9)

(2) Richtlijn (EU) 2018/852 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2018 tot wijziging van richtlijn 94/62/EG betreffende verpakking en verpakkingsafval (PB L 150, 14.6.2018, blz. 141).
C 112/49

Beroep ingesteld op 12 februari 2019 — Apostolopoulou en Apostolopoulou- Chrysanthaki / Europese Commissie

(Zaak T-81/19)

(2019/C 112/60)

Procestaal: Grieks

Partijen

Verzoekende partijen: Zoi Apostolopoulou (Athene, Griekenland), Anastasia Apostolopoulou- Chrysanthaki (Athene) (vertegenwoordiger: D. Gkouskos, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

Verzoeksters verzoeken het Gerecht:

— het onderhavige beroep te voegen bij het ermee samenhangende beroep dat verzoeksters op 25 oktober 2018 hebben ingesteld en dat is ingeschreven onder het nummer T-721/2018;

— hun beroep toe te wijzen en de verwerende partijen gezamenlijk en hoofdelijk te veroordelen aan iedere verzoekende partij een totaalbedrag van 1 100 000 EUR — dat in detail wordt uiteengezet in hun beroep — te betalen, als vergoeding voor de morele schade die de verzoekende partijen hebben geleden vanwege de schending van hun persoonlijkheidsrechten;

— de verwerende partijen te gelasten om in de toekomst verzoeksters’ persoonlijkheidsrechten niet te schenden;

— eerste verweerster te gelasten de eer en de goede naam van de verzoekende partijen middels een verklaring harentwege te herstellen;

— de verwerende partijen te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Het onderhavige beroep is ingesteld tegen de Europese Commissie en de Europese Unie. Aangezien de Europese Unie voor het Hof steeds wordt vertegenwoordigd door de instelling waaraan de bestreden handeling of gedraging kan worden toegerekend, wordt de Commissie bijgevolg als enige verweerster in het onderhavige beroep beschouwd.

Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen drie middelen aan

1. Schending van de op de partijen rustende plicht tot loyauteit en billijkheid, van het fundamenteel beginsel van de goede rechtsbedeling en van het recht van verzoeksters op een eerlijk proces.

2. Aantasting van de menselijke waardigheid en de persoonlijkheid van verzoeksters in schending van het beginsel van behoorlijk bestuur.
Beroep ingesteld op 15 januari 2019 — Idea Groupe/EUIPO — The Logistical Approach (Idealogistic Verhoeven Greatest care in getting it there)

(Zaak T-29/19)

(2019/C 93/95)

Taal van het verzoekschrift: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Idea Groupe (Montoir de Bretagne, Frankrijk) (vertegenwoordiger: P. Langlais, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: The Logistical Approach BV (Uden, Nederland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk Idealogistic Verhoeven Greatest care in getting it there in de kleuren zwart, wit en blauwtinten — inschrijvingsaanvraag nr. 14 567 184

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 12 november 2018 in zaak R 2064/2017-4

Conclusies

— de bestreden beslissing vernietigen;

— het EUIPO verwijzen in de kosten;

— The Logistical Approach BV verwijzen in de kosten van haar eventuele interventie.

Aangevoerde middelen

— schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;
2.

Tweede middel: door van een nieuw loopvlak voorziene banden in aanmerking te nemen, verkrijgt de Commissie in strijd met artikel 3, leden 1, 2, 5 en 6, en artikel 4, lid 1, van de basisverordening geen logische basis voor de rest van haar onderzoek. De schadeanalyse en de analyse van het oorzakelijk verband, waarin wordt voorbijgegaan aan de segmentering tussen nieuwe en van een nieuw loopvlak voorziene banden, is niet gebaseerd op positief bewijsmateriaal en vormt geen objectief onderzoek, in strijd met artikel 3, leden 2, 5 en 6, van de basisverordening.
4.

Vierde middel: de onderlinge verhouding tussen artikel 17, lid 1, van verordening nr. 714/2009 en artikel 12 van verordening (EU) nr. 347/2013 van het Europees Parlement en de Raad (2) is onjuist uitgelegd, waardoor is aangenomen dat verzoeksters interconnector in aanmerking kwam voor de procedure voor een grensoverschrijdende kostentoewijzing en er geen rekening is gehouden met de problemen die een dergelijke procedure met zich meebrengt. — Het kan niet juist zijn dat een vrijstelling alleen kan worden verleend nadat is aangetoond dat niet is voorzien in een reguleringsstelsel in de zin van artikel 12 van verordening nr. 347/2013. Een dergelijk stelsel zou op vrijwilligheid moeten berusten en niet van toepassing behoren te zijn wanneer een vrijstelling is verleend. — In verweerders benadering is mogelijk geen rekening gehouden met de risico’s die verbonden zijn aan het streven naar een gereguleerd stelsel.
5.

Vijfde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel, aangezien de Commissie, naar aanleiding van de veroordeling van een werknemer van verzoekster wegens vervalsing en fraude, die niets te maken had met verzoeksters activiteit of de taken en bevoegdheden van de Commissie, de kaderovereenkomst heeft opgezegd zonder enige grondslag of rechtvaardiging te geven.
—

besluit C(2018)4947 final van 30 juli 2018 van de Europese Commissie in zaak SA.50152 nietigverklaren, voor zover de Commissie heeft beslist geen bewaar te maken tegen de door Griekenland aangemelde steunregeling voor het nieuwe Overgangsmechanisme van vergoeding van flexibiliteit (nieuwe „MMAE”) op grond dat deze regeling verenigbaar is met de interne markt overeenkomstig artikel 107, lid 3, onder c), VWEU; en
2.

Tweede middel, ontleend aan schending van het recht. In dit verband wordt betoogd: a) er is sprake van een onjuiste toepassing van het begrip geweld, namelijk dat de pleger van het geweld boos opzet (animus nocendi) moet hebben; b) er is sprake van de toepassing van een bewijsnorm die niet in overeenstemming is met de door het toepasselijke recht vereiste bewijsnorm (beginsel van bewijs), namelijk bewijs dat verder gaat dan redelijke twijfel over het bestaan van de feiten en van hun ondubbelzinnige juridische kwalificatie; c) er is sprake van de toepassing van een bewijsnorm die kennelijk onjuist is voor de beoordeling van de geloofwaardigheid van klachten in verband met de verstreken tijd; d) er is sprake van de niet-nakoming van de verplichting om bij geloofwaardige beweringen ambtshalve een onderzoek in te stellen.
C 445/22

Beroep ingesteld op 5 oktober 2018 — Fujifilm Recording Media/EUIPO — iTernity (d:ternity)

(Zaak T-609/18)

(2018/C 445/27)

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Fujifilm Recording Media GmbH (Kleve, Duitsland) (vertegenwoordigers: R. Härer, C. Schulze, C. Weber, H. Ranzinger en C. Gehweiler, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: iTernity GmbH (Freiburg, Duitsland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: Uniebeeldmerk „d:ternity” — Uniemerk nr. 11 152 154

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 25 juli 2018 in zaak R 2324/2018-4

Conclusies

— vernietiging van de bestreden beslissing;

— subsidiair vaststelling dat op het beroep niet meer hoeft te worden beslist;

— het EUIPO en de andere partijen verwijzen in de voor het Gerecht en de kamer van beroep gemaakte kosten.

Aangevoerde middelen
—

hetzij via de vermelding „processed” in hun Sysper-systeem welke door de verzoekende partij als afwijzing wordt beschouwd, aangezien de daaropvolgende salarisafrekening de volgende maand (ten vroegste de 10e aangezien het om de datum van toezending van de salarisafrekeningen gaat) geen vergoeding of alleen een vergoeding voor de vervoerskosten bevat;
—

het definitieve besluit van het beroepspanel van de GAR in zaak 48/2017 van 19 juni 2018 nietig verklaren, voor zover hierin is beslist dat de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR) zich ter rechtvaardiging van het feit dat de documenten waarom verzoeksters hadden verzocht in hun confirmatieve aanvraag van 23 augustus 2017 betreffende de toepassing van een gemaakt afwikkelingsschema voor Banco Popular Español niet openbaar werden gemaakt, kon beroepen op artikel 4, lid 1, onder a), vierde streepje, artikel 4, lid 2, eerste streepje, artikel 4, lid 2, derde streepje, en/of artikel 4, lid 3, van verordening nr. 1049/2001 (1) (en/of de equivalente bepalingen uit het GAR-besluit GAR/ES/2017/01 van 9 februari 2017 betreffende de toegang van het publiek tot documenten van de GAR;
3.

Derde middel: schending van het recht op behoorlijk bestuur als bedoeld in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, doordat: — sprake is van schending van het recht van eenieder te worden gehoord voordat jegens hem een voor hem nadelige individuele maatregel wordt genomen. In de onderhavige zaak is immers volstrekt geen rekening gehouden met de brieven van de verzoekende partij, noch is zij in de gelegenheid gesteld om opmerkingen te maken voordat het definitieve besluit is genomen; — geen gevolg is gegeven aan de verzoeken van de verzoekende partij om volledige inzage in de stukken; — de verzoekende partij in haar correspondentie met de Commissie steeds het Spaans heeft gebruikt, maar de Commissie al haar brieven en besluiten in het Engels heeft geredigeerd.
4.

Vierde middel, ontleend aan niet-nakoming van de zorgplicht, ten eerste omdat de administratie haar belangen niet heeft afgewogen tegen die van de dienst, en met name het feit dat zij bijna 15 jaar voor het Parlement werkt, uitstekende betrekkingen met haar meerderen heeft en zeer goede beoordelingsrapporten, en ten tweede omdat het besluit, waarover snel in de media is bericht, afbreuk doet aan haar persoonlijkheid en haar reputatie.
—

Wat de inhoud van het bestreden besluit betreft, stellen de verzoekende partijen meer in het bijzonder dat: (i) de compensatie voor de universeledienstverplichtingen onverenigbaar is met de interne markt; (ii) de staatsgaranties geen bestaande steun vormen; (iii) de btw-vrijstelling aan de Staat toerekenbaar is; (iv) de verkeerde toerekening van de kosten de overdracht van staatsmiddelen omvat en aan de Staat toerekenbaar is; en dat (v) de kapitaalinjectie van 23 februari 2017 toerekenbaar is aan de Staat en een economisch voordeel verleent aan Post Danmark.
Beroep ingesteld op 13 september 2018 — ArcelorMittal Bremen / Europese Commissie

(Zaak T-544/18)

(2018/C 399/67)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: ArcelorMittal Bremen GmbH (Bremen, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Altenschmidt en D. Jacob, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— krachtens artikel 265 VWEU vaststellen dat de Commissie artikel 52, lid 2, van verordening (EU) nr. 389/2013 van de Commissie (1) heeft geschonden door na te laten de centrale administrateur op te dragen, in het EUTL rekening te houden met de door de Bondsrepubliek Duitsland op 8 februari 2018 medegedeelde wijziging in het nationale toewijzingsplan voor verzoeksters installatie EU-ID DE000000000000060;

— subsidiair, het besluit van de Commissie van 31 augustus 2018 inzake het verzoek van de verzoekster van 14 mei 2018 nietig verklaren;

— Verweerster verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster de volgende middelen aan:

Schending van het Unierecht

Verzoekster betoogt dat de Commissie gehouden is tot vaststelling van het besluit krachtens artikel 52, lid 2, van verordening nr. 389/2013, aangezien de wijziging in het nationale toewijzingsplan in overeenstemming is met de vereisten van het Unierecht.

Voorts wordt aangevoerd dat het productgerelateerde historische activiteitsniveau voor het product gesinterd erts overeenkomstig het bepaalde in besluit 2011/278/EU van de Commissie (2).moet worden bepaald op basis van de hoeveelheden gesinterd erts die bij het verlaten van de sinterinstallatie worden gewogen.

Tot slot is verzoekster van mening dat gesinterd erts dat na bewerking ter voorbereiding van de lading opnieuw wordt gezeefd in een hoogoven en als gerecycled materiaal weer in een sinterinstallatie wordt gebracht, niet in mindering mag worden gebracht bij de bepaling van het activiteitsniveau van de sinterinstallatie.

(1) Verordening (EU) nr. 389/2013 van de Commissie van 2 mei 2013 tot instelling van een EU-register overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad, beschikkingen nrs. 280/2004/EG en 406/2009/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van de verordeningen (EU) nr. 920/2010 en 1193/2011 van de Commissie (PB 2013, L 122, blz. 1).

(2) Besluit 2011/278/EU van de Commissie van 27 april 2011 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (Kennisgeving geschied onder nummer C(2011) 2772) (PB 2011, L 130, blz. 1).
—

de bestreden beslissing wijzigen met betrekking tot de kosten, en overeenkomstig artikel 134, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht de interveniërende partij die in het ongelijk is gesteld, verwijzen in de kosten van de procedure voor de kamer van beroep en van de oppositieprocedure.