Uitgaven die door de begunstigde van financiële bijstand van de Unie bij de Commissie zijn ingediend op grond van verschillende tussen die begunstigde en de Commissie in het kader van het Zesde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie, ter bevordering van de totstandbrenging van de Europese onderzoeksruimte en van innovatie, gesloten overeenkomsten, moeten worden geacht niet voor vergoeding in aanmerking te komen wanneer inbreuk is gemaakt op de contractuele bedingen. Dit is het geval wanneer enerzijds wordt vastgesteld dat de boekhouding van die begunstigde niet betrouwbaar is, en anderzijds dat het systeem van werktijdregistratie tekortkomingen en onregelmatigheden vertoont en dat voor de directeur Programma’s overduidelijk te veel werkdagen zijn gedeclareerd.

In een geval waarin de Commissie een verzoekende partij heeft laten weten dat zij, gelet op de conclusies van een voorlopige audit, van plan was om, enerzijds, haar wegens een ernstige fout in de uitoefening van haar beroep uit te sluiten van een in het kader van het Zevende kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007‑2004) lopende procedure voor de toekenning van een subsidie, en anderzijds, haar wegens de ernstige tekortkoming in haar contractuele verplichtingen een administratieve sanctie op te leggen in de vorm van een uitsluiting gedurende een periode van maximaal vijf jaar van de uit de begroting van de Unie gefinancierde opdrachten en subsidies, is de definitieve opname van de verzoekende partij in de centrale gegevensbank van uitsluitingen objectief gerechtvaardigd en vindt zij haar oorsprong in het gedrag van de verzoekende partij zelf. In dit verband is het van geen belang dat de voorlopige opname van deze verzoekende partij in de centrale gegevensbank van uitsluitingen, waarvoor aanvankelijk als grond de in artikel 93, lid 1, sub c, en artikel 96, lid 2, sub a, van verordening nr. 1605/2002 genoemde gevallen waren genoemd, haar rechtvaardiging in andere omstandigheden vond.

De taal waarin een auditrapport dat de Commissie heeft opgesteld overeenkomstig de bepalingen van verschillende financiëlebijstandsovereenkomsten die zij met een in een lidstaat gevestigde contractant heeft gesloten in het kader van het Zesde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie, ter bevordering van de totstandbrenging van de Europese onderzoeksruimte en van innovatie, aan die contractant moet worden meegedeeld, wordt bepaald door het recht dat op die overeenkomsten van toepassing is.

Het Reglement voor de procesvoering bevat geen enkele bijzondere eis ter zake van de voorwaarden waaronder een vordering in reconventie waarmee de aanvankelijke verweerder een ander voordeel wil verkrijgen dan de loutere afwijzing van de vorderingen van zijn tegenpartij, ten vervolge op een krachtens een arbitragebeding ingesteld beroep kan worden geformuleerd. Bijgevolg staat a priori niets eraan in de weg dat de verweerder in het kader van een uit een overeenkomst voorvloeiend geding een dergelijke vordering formuleert in het verweerschrift. Deze omstandigheid kan op zichzelf dus niet tot gevolg hebben dat de vordering in reconventie niet-ontvankelijk is.

Daarbij komt dat, gelet op de huidige organisatie van de schriftelijke behandeling in het Reglement voor de procesvoering, wanneer aan de aanvankelijke verweerder de mogelijkheid wordt geboden om een vordering in reconventie in te stellen, daaruit noodzakelijkerwijze volgt dat de aanvankelijke verzoeker slechts één keer – in repliek – een schriftelijk standpunt zal kunnen innemen over die vordering. De aanvankelijke verzoeker kan echter ter terechtzitting antwoorden op de argumenten die de Commissie in dupliek ter zake van de vorderingen in reconventie heeft aangevoerd.

(cf. punten 269, 270, 273, 274)