ARREST VAN HET GERECHT (Vierde kamer)

12 november 1998

Zaak T-294/97

M. T. Carrasco Benítez

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Ambtenaren — Intern vergelijkend onderzoek voor aanstelling in vaste dienst voorbehouden aan tijdelijke functionarissen in categorie A — Sollicitatie van ambtenaar in rang B 5 — Onwettigheid van aankondiging van vergelijkend onderzoek”

Volledige Franse tekst II-1819

Betreft:

Beroep tot nietigverklaring van het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek COM/T/A/97 om verzoeker niet toe te laten tot het examen van dat vergelijkend onderzoek, dat was georganiseerd voor de vorming van een reserve van adjunct-administrateurs, administrateurs en hoofdadministrateurs.

Beslissing:

Nietigverklaring.

Resumé van het arrest

Verzoeker, ambtenaar van de Commissie in de rang B 5, meldt zich aan voor intern vergelijkend onderzoek COM/T/A/97, dat is georganiseerd voor de vorming van een reserve van adjunct-administrateurs, administrateurs en hoofdadministrateurs waarvan de loopbaan, respectievelijk, de rangen 8, 7, 6, 5 en 4 van categorie A bestrijkt. Dit vergelijkend onderzoek op de grondslag van schriftelijke bewijsstukken wordt georganiseerd ten behoeve van de tijdelijke functionarissen in functie. Het staat open voor sollicitanten die aantonen dat zij aan de volgende voorwaarden voldoen:

a) op 30 september 1996 als tijdelijk functionaris in de rang A8, A7, A6, A5of A 4 in dienst zijn bij de Commissie;

b) uiterlijk op 30 september 1996 inbegrepen ten minste drie volle jaren zonder onderbreking als tijdelijke functionaris in dienst zijn bij de Europese Gemeenschappen.

Bij brief van 14 april 1997 wordt verzoeker in kennis gesteld van het besluit van de jury om hem niet tot het schriftelijk examen toe te laten op grond dat hij op 30 september 1996 geen tijdelijk functionaris was.

Op 15 juli 1997 dient verzoeker een klacht in. Die Macht wordt op 14 november 1997 afgewezen.

Ten gronde

De overwegingen op grond waarvan de gemeenschapsrechter heeft geoordeeld, dat tijdelijke functionarissen in beginsel het recht hebben aan de interne vergelijkende onderzoeken van hun instellingen deel te nemen, gelden mutatis mutandis ook voor deelneming van de ambtenaren. Enerzijds maakt noch artikel 4, tweede alinea, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen (Statuut), volgens hetwelk elke vacature ter kennis van het „personeel” van de betrokken instelling wordt gebracht, noch artikel 29, lid 1, sub b, van het Statuut, waarin sprake is van vergelijkende onderzoeken „binnen de instelling”, onderscheid naar gelang van de verschillende categorieën van personeelsleden. Anderzijds betreft de uitdrukking „vergelijkend onderzoek binnen de instelling” in haar letterlijke betekenis al degenen die, in welke hoedanigheid dan ook, in dienst van die instelling staan. Die uitlegging vindt steun in het doel waarop de aanwervingsprocedure volgens artikel 27 van het Statuut dient te zijn gericht, te weten de instelling de medewerking te verzekeren van ambtenaren die uit het oogpunt van bekwaamheid, prestatievermogen en onkreukbaarheid aan de hoogste eisen voldoen, hetgeen impliceert dat de aanwerving van de ambtenaren op de ruimst mogelijke basis plaatsvindt (punten 35-39).

Referentie: Hof 31 maart 1965, Rauch/Commissie, 16/64, Jurispr. blz. 179; Gerecht 8 november 1990, Bataille e.a./Parlement, T-56/89, Jurispr. blz. II-597, punt 48; Gerecht 6 maart 1997, de Kerros en KohnBergé/Commissie, T-40/97enT-55/96, JurAmbt. blz. II-135, punten 40 en 41

De ambtenaren van een instelling moeten in beginsel tot de interne vergelijkende onderzoeken van die instelling worden toegelaten en een bepaling volgens welke alleen de tijdelijke functionarissen die bij de instelling in dienst zijn, tot een dergelijk vergelijkend onderzoek worden toegelaten, verdraagt zich niet met bovengenoemde bepalingen van het Statuut (punt 40).

Onderzocht dient evenwel te worden, of de instelling bij het van het omstreden vergelijkend onderzoek uitsluiten van de ambtenaren niet binnen de grenzen van de ruime beoordelingsvrijheid is gebleven die het Statuut de instellingen ter zake van de organisatie van vergelijkende onderzoeken verleent. De instelling blijft immers binnen de grenzen van deze beoordelingsvrijheid wanneer zij overeenkomstig de artikelen 4 en 29 van het Statuut besluit, bij wege van de organisatie van een intern vergelijkend onderzoek in de vacatures te voorzien. Hetzelfde geldt voor vergelijkende onderzoeken georganiseerd met het oog op de vorming van een aanwervingsreserve (punt 41).

Referentie: Bataille e.a./Parlement, reeds aangehaald, punt 42; Gerecht 28 maart 1996, Noonan/Commissie, T-60/92, Jurispr. blz. II-215, punt 43; de Kerros en Kohn-Bergé/Commissie, reeds aangehaald, punt 39

Het tot aanstelling bevoegd gezag blijft met name binnen de grenzen van deze beoordelingsvrijheid wanneer het overeenkomstig artikel 1 van bijlage III bij het Statuut de aankondiging van het vergelijkend onderzoek vaststelt en de verschillende in die bepaling genoemde punten, waaronder de voorwaarden voor toelating tot het vergelijkend onderzoek, specificeert (punt 42).

Referentie: de Kerros en Kohn-Bergé/Commissie, reeds aangehaald, punt 39

Het gebruik van die beoordelingsvrijheid, inzonderheid voor de vaststelling van de toelatingsvoorwaarden, moet verenigbaar zijn met de dwingende bepalingen van de artikelen 27, eerste alinea, en 29, lid 1, van het Statuut. Het gezag moet zich bij zijn keuze steeds laten leiden door de vereisten voor de te vervullen ambten en, meer algemeen, door het belang van de dienst (punt 43).

Referentie: Noonan/Commissie, reeds aangehaald, punt 43; de Kerros en Kohn-Bergé/Commissie, reeds aangehaald, punten 40 en 42

In dit verband kan het belang van de dienst geen rechtvaardigingsgrond vormen voor het besluit van een instelling om alleen haar tijdelijke functionarissen in categorie A tot een zogenoemd vergelijkend onderzoek „voor aanstelling in vaste dienst” toe te laten op grond dat voor deze personen de kansen op aanstelling in vaste dienst niet mogen worden verminderd en dat de vereiste geschiktheid voor de uitoefening van de betrokken functies in de eerste plaats bij hen te vinden is. Het belang van de dienst mag immers niet worden verward met het belang van een bepaalde categorie van personeelsleden die de instelling van tevoren als de enige begunstigde van de aankondiging van het vergelijkend onderzoek heeft omschreven. Verder kan het verlangen om personen in dienst te houden die hun geschiktheid voor de uitoefening van de te vervullen ambten hebben bewezen, gelet op het feit dat elke aanwervingsprocedure gericht moet zijn op de aanstelling van ambtenaren die uit het oogpunt van bekwaamheid, prestatievermogen en onkreukbaarheid aan de hoogste eisen voldoen, geen rechtvaardigingsgrond vormen om ambtenaren uit te sluiten, aangezien niets erop wijst dat dezen niet een gelijke of zelfs een grotere bekwaamheid bezitten dan de betrokken tijdelijke functionarissen.

Dictum:

De besluiten van de jury van intern vergelijkend onderzoek COM/T/A/97 van 14 april en 12 mei 1997 om M. T. Carrasco Benítez niet tot het examen van dat vergelijkend onderzoek toe te laten, worden nietig verklaard.