Hogere voorziening ingesteld op 1 september 2022 door Anglo Austrian AAB AG in liquidatie tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer — uitgebreid) van 22 juni 2022 in zaak T-797/19, Anglo Austrian AAB AG in liquidatie / Europese Centrale Bank

(Zaak C-579/22 P)

(2022/C 398/22)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Anglo Austrian AAB AG in liquidatie (vertegenwoordiger: O. Behrends, Rechtsanwalt)

Andere partijen in de procedure: Europese Centrale Bank, Belegging-Maatschappij “Far-East” BV

Conclusies

1. het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 22 juni 2022 in zaak T-797/19, Anglo Austrian ABB en Belegging-Maatschappij “Far-East”/EZB, vernietigen.

2. het besluit van 14 november 2019 waarbij de ECB rekwirantes kredietinstellingsvergunning heeft ingetrokken, nietig verklaren.

3. subsidiair, de zaak naar het Gerecht van de Europese Unie terugverwijzen, voor zover het Hof meent de zaak niet zelf te kunnen afdoen.

4. de ECB verwijzen in rekwirantes kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante zeven middelen aan:

Ten eerste heeft het Gerecht de grenzen van zijn bevoegdheid overschreden en het Unierecht, te weten artikel 263 VWEU, geschonden, door uitspraak te doen over uitdrukkelijk betwiste kwesties betreffende de uitlegging en toepassing van nationaal Oostenrijks recht.

Ten tweede had het Gerecht de bevoegdheid van de ECB moeten ontkennen

a) omdat de ECB niet bevoegd is om juridische beslissingen te nemen over witwaspraktijken,

b) omdat de ECB niet bevoegd is om nationaal recht te handhaven,

c) omdat de ECB enkel bevoegd is sancties op te leggen ter handhaving van direct toepasbaar Unierecht,

d) omdat het toezicht van de ECB beperkt blijft tot activiteiten op het gecombineerde terrein van deposito’s en kredietverlening.

Ten derde berust de opvatting van het Gerecht dat is voldaan aan de voorwaarden van § 31, lid 3, nr. 2 FM-GWG (1) en art. 67, lid 1, onder o), CRD IV (2) op een verkeerde voorstelling van de vereisten van deze bepalingen en tevens op een verkeerde voorstelling van de door het Gerecht als uitgangspunt genomen overheidsbesluiten en gerechtelijke beslissingen op nationaal niveau.

Ten vierde geeft de afwijzing van de middelen die ontleend waren aan het standpunt dat er reden was om de vergunning overeenkomstig artikel 67, lid 1, onder d), CRD IV in te trekken en die volgens het bestreden arrest betrekking hadden op overwegingen ten overvloede inzake de intrekking van de vergunning, blijk van onjuiste opvattingen die overeenstemmen met de in het derde middel in hogere voorziening uiteengezette onjuiste opvattingen.

Ten vijfde ontbreekt het bij de behandeling door het Gerecht van het tweede middel dat betrekking heeft op schending van het evenredigheidsbeginsel, aan een concrete beoordeling van dit middel.

Ten zesde berust de afwijzing van het vierde middel, waarmee schending van rekwirantes rechten van verdediging werd aangevoerd, op de onjuiste rechtsopvatting dat alleen vermeende schendingen uit het verleden van belang zijn en het niet aankomt op de situatie ten tijde van de intrekking van de vergunning.

Ten zevende geeft het bestreden arrest blijk van procedurele onjuistheden die inbreuk maken op rekwirantes belangen. Het Gerecht heeft in het bijzonder nagelaten om rekwirante te wijzen op een fundamentele wijziging in zijn eigen rechtsopvatting en haar vervolgens gelegenheid te bieden om een standpunt in te nemen over de volgens deze gewijzigde visie feitelijk en rechtens relevante opvattingen.

(1) Österreichisches Bundesgesetz zur Verhinderung der Geldwäsche und Terrorismusfinanzierung im Finanzmarkt (federale Oostenrijkse wet ter verhindering van witwassen en financiering van terrorisme op de financiële markt).

(2) Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende toegang tot het bedrijf van kredietinstellingen en het prudentieel toezicht op kredietinstellingen en beleggingsondernemingen, tot wijziging van richtlijn 2002/87/EG en tot intrekking van de richtlijnen 2006/48/EG en 2006/49/EG (PB 2013, L 176, blz. 338).