ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 52/26

Hogere voorziening ingesteld op 26 november 2013 door Hansa Metallwerke AG e.a. tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 september 2013 in zaak T-375/10, Hansa Metallwerke AG e.a./Europese Commissie

(Zaak C-611/13 P)

2014/C 52/48

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirantes: Hansa Metallwerke AG, Hansa Nederland BV, Hansa Italiana Srl., Hansa Belgium, Hansa Austria GmbH (vertegenwoordigers: H.-J. Hellmann en S. Cappellari, Rechtsanwälte)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Raad van de Europese Unie

Conclusies

Rekwirantes verzoeken,

I. het arrest van het Gerecht van 16 september 2013, Hansa Metallwerke AG e.a./Commissie (T-375/10) te vernietigen en de zaak af te doen als volgt: 1) de beschikking van verweerster van 23 juni 2010 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/39.092 — Badkameruitrustingen), die op 30 juni 2010 ter kennis is gebracht van rekwirantes, nietig te verklaren, voor zover zij hen betreft, subsidiair, de geldboete te verlagen; 2) verweerster te verwijzen in de kosten.

II. uiterst subsidiair, het bestreden arrest te vernietigen en de zaak terug te verwijzen voor afdoening door het Gerecht.

Middelen en voornaamste argumenten

Om te beginnen betogen rekwirantes dat het Gerecht het door het Unierecht erkende beginsel van het persoonlijke karakter van straffen en sancties heeft geschonden. Het Gerecht is er meer bepaald aan voorbijgegaan dat de nieuwe versie van de richtsnoeren van de Commissie voor de berekening van geldboeten de algemene berekeningsmethode in 2006 ingrijpend heeft gewijzigd, vooral voor ondernemingen met een beperkt productassortiment. Ten gevolge van deze onjuiste rechtsopvatting is het Gerecht zijn verplichting om de door verweerster vastgestelde geldboete aan een grondig onderzoek te onderwerpen niet nagekomen of heeft zij hierbij blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting.

Voorts verwijten rekwirantes het Gerecht dat het zijn overwegingen betreffende het beginsel van het persoonlijke karakter van straffen ontoereikend heeft gemotiveerd. Meer bepaald is het Gerecht niet ingegaan op het belangrijke arrest van de Achtste Kamer in zaak T-211/08 (1) en evenmin op het kennelijk gewijzigde standpunt dat de Commissie in haar beschikking in zaak COMP/39.452 heeft ingenomen, hoewel rekwirantes hier tijdens de mondelinge behandeling uitvoerig over hebben gesproken.

Ten slotte stellen rekwirantes dat het door het Unierecht erkende vertrouwensbeginsel is geschonden. Bij de beoordeling van het gedrag van de Commissie, die ondanks de in de administratieve procedure gedane belofte de geldboete in de beschikking niet heeft verlaagd, is het Gerecht voorbijgegaan aan het doorslaggevende belang dat in het kader van de toepassing van de mededeling betreffende immuniteit tegen geldboetes en vermindering van geldboetes in kartelzaken toekomt aan de samenwerking met de Commissie, die op vertrouwen moet zijn gebaseerd.

(1) Arrest van 16 juni 2011, Putters International/Commissie (Jurispr. blz. II-3729).
4.

Zijn, gelet op de artikelen 109, sub a, 110 en 256, lid 3, van verordening (EEG) nr. 2454/93 (1), bepaalde specifieke administratieve handelingen vereist, zoals de indiening van een aanvraag of de overlegging van het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 aan een bepaalde instantie, opdat daadwerkelijk sprake is de voorwaarden waaronder de douaneautoriteiten de tariefpreferentie van artikel 98 van deze verordening verlenen?
1)

Onjuiste rechtsopvatting (artikel 263, tweede alinea, VWEU juncto artikel 3 van verordening nr. 1 tot regeling van het taalgebruik in de Europese Economische Gemeenschap (1)): wanneer de op een mededingingszaak betrekking hebbende mededeling van punten van bezwaar niet conform de taalregeling is geschied, is er volgens rekwirante sprake van schending van een wezenlijk vormvoorschrift, zodat het uiteindelijke besluit in die zaak nietig moet worden verklaard, ook al wordt daardoor geen afbreuk gedaan aan de rechten van de verdediging van de onderneming. Aangezien in het bestreden arrest de litigieuze beschikking niet nietig is verklaard, zoals door rekwirante was gevorderd, heeft het Gerecht inbreuk gemaakt op artikel 263, tweede alinea, VWEU juncto artikel 3 van verordening nr. 1 tot regeling van het taalgebruik in de Europese Economische Gemeenschap.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 31/6

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Högsta förvaltningsdomstol (Zweden) op 3 december 2013 — Skatteverket/Hilkka Hirvonen

(Zaak C-632/13)

2014/C 31/09

Procestaal: Zweeds

Verwijzende rechter

Högsta förvaltningsdomstolen

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Skatteverket

Verwerende partij: Hilkka Hirvonen

Prejudiciële vraag

Staat artikel 45 VWEU in de weg aan bepalingen in de wetgeving van een lidstaat waarbij degene die in een andere lidstaat woont — die zijn inkomen volledig of nagenoeg volledig uit de eerste lidstaat ontvangt — kan kiezen tussen twee totaal verschillende belastingstelsels, namelijk ofwel worden belast met een bronbelasting met lager belastingtarief, maar zonder recht op de in de algemene belasting toepasselijke belastingaftrek, ofwel worden belast over zijn inkomsten in de algemene belasting en dus met de mogelijkheid om de betrokken belastingaftrek te genieten?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 24/3

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso-Administrativo no 6 de Bilbao (Spanje) op 25 oktober 2013 — Grupo Hospitalario Quirón S.A./Departamento de Sanidad del Gobierno Vasco

(Zaak C-552/13)

2014/C 24/05

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado Contencioso-Administrativo no 6 de Bilbao

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Grupo Hospitalario Quirón S.A.

Verwerende partij: Departamento de Sanidad del Gobierno Vasco

Medeverweerder: Instituto de Religiosas Siervas de Jesús de la Caridad

Prejudiciële vraag

Is de voorwaarde in overheidsopdrachten voor het beheer van openbare gezondheidsdiensten dat de in de aanbesteding aan de orde zijnde gezondheidsdienst UITSLUITEND in een welbepaalde gemeente wordt verricht waarin de patiënten niet noodzakelijk hun woonplaats hebben, verenigbaar met het recht van de Europese Unie?
2)

Is het bij de beantwoording van de eerste vraag van belang of de inburgeringsplicht is opgelegd voordat de langdurig ingezetene-status werd verkregen?
2.

Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van artikel 263, vierde alinea, in fine, VWEU, voor zover het van oordeel is dat besluiten betreffende staatssteunregelingen zoals het litigieuze besluit, uitvoeringsmaatregelen in de zin van de nieuwe verdragsbepaling vereisen.
1.

Is artikel 6, lid 1, van de partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko exclusief in die zin dat uitgesloten is dat communautaire vaartuigen visserijactiviteiten in de Marokkaanse visserijzones mogen verrichten op basis van uitsluitend door de bevoegde Marokkaanse instanties aan Marokkaanse houders van visquota verleende vergunningen?
1)

Dienen de posten 9018 en 9019 van de gecombineerde nomenclatuur in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 (1) van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief aldus te worden uitgelegd dat de volgende, in de geneeskunde gebruikte apparaten daaronder kunnen worden ingedeeld: „UltraPulse Encore laser”-opzetstukken, „Light Sheer ST”, „IPL Quantum SR” en de bijbehorende handtoestellen „HR upgd for IPL Quantum” en „DL upgd for IPL Quantumsystem”, „Ultrashape contour I”-handtoestellen, „IPL Quantum SR 560” met toebehoren en „Ls-Duet” met toebehoren, alsook Lumenis M22?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 352/3

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 9 september 2013 — Sysmex Europe GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Hafen

(Zaak C-480/13)

2013/C 352/04

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht Hamburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Sysmex Europe GmbH

Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Hafen

Prejudiciële vraag

Diende in 2005 als kleurmiddel of kleurstof te worden ingedeeld in post 3212 van de gecombineerde nomenclatuur (1): een goed dat bestaat uit oplosmiddelen en een polymethine-substantie, die weliswaar een bepaalde — op textielstoffen echter niet-bestendige — kleurende werking kan hebben, doch er bij het in te delen goed toe dient informatie te verkrijgen over de in een proefoplossing (voorbehandeld bloed) aanwezige deeltjes (witte bloedlichaampjes), doordat de substantie door ionische verbinding in bepaalde bestanddelen van de deeltjes (nucleïnezuren) moleculaire structuren vormt die bij bestraling met laserlicht van een bepaalde golflengte tijdelijk fluorescerend worden, en deze toestand alsmede de intensiteit hiervan worden gemeten met een speciale fotocel?

(1) De Gecombineerde Nomenclatuur in verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1810/2004 van de Commissie van 7 september 2004 tot wijziging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 327, blz. 1).
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 344/47

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 13 september 2013 — Mohamed Ali Ben Alaya/Bondsrepubliek Duitsland

(Zaak C-491/13)

2013/C 344/82

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgericht Berlin

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Mohamed Ali Ben Alaya

Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

Prejudiciële vraag

Volgt uit richtlijn 2004/114/EG (1) van de Raad van 13 december 2004 betreffende de voorwaarden voor de toelating van onderdanen van derde landen met het oog op studie, scholierenuitwisseling, onbezoldigde opleiding of vrijwilligerswerk een uit een gebonden bevoegdheid voortvloeiend recht op afgifte van een visum voor studiedoeleinden en een daaropvolgende verblijfstitel overeenkomstig artikel 12 van deze zogenoemde studentenrichtlijn, wanneer is voldaan aan de „toelatingsvoorwaarden”, dit wil zeggen de voorwaarden van de artikelen 6 en 7, en geen grond voor weigering van de toelating overeenkomstig artikel 6, lid 1, sub d, van de richtlijn bestaat?

(1) PB L 375, blz. 12.
2)

Moet het begrip „achteruitgang van de toestand” in artikel 4, lid 1, sub a-i, van de kaderrichtlijn water aldus worden uitgelegd dat het enkel ziet op nadelige veranderingen die leiden tot een indeling in een lagere klasse overeenkomstig bijlage V bij de richtlijn?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 336/11

Hogere voorziening ingesteld op 24 september 2013 door Metropolis Inmobiliarias y Restauraciones, SL tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 11 juli 2013 in zaak T-197/12, Metropolis Inmobiliarias y Restauraciones, SL/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

(Zaak C-509/13 P)

2013/C 336/23

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Metropolis Inmobiliarias y Restauraciones, SL (vertegenwoordiger: J. Carbonell Callicó, abogado)

Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG

Conclusies

— het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 11 juli 2013 in zaak T-197/12 vernietigen en zodoende de inschrijving van de aanvraag voor een gemeenschapsbeeldmerk nr. 7585045 METRO voor het verrichten van diensten van klasse 36 weigeren;

— de andere partijen in de procedure verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

De hogere voorziening tegen het genoemde arrest van het Gerecht is in wezen gebaseerd op drie middelen.

Ten eerste verwijt rekwirante het Gerecht schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk (1), omdat de diensten waarop de conflicterende merken betrekking hebben, onjuist zijn uitgelegd, en de in geding zijnde merken niet globaal zijn onderzocht.

Ten tweede is het arrest van het Gerecht in strijd met een ander arrest van het Gerecht in een zaak waarin dezelfde partijen betrokken zijn en waarin dezelfde zaken voor soortgelijke merken worden behandeld. Het arrest in zaak T-284/11, die onlosmakelijk samenhangt met de onderhavige zaak, werd niet in aanmerking genomen, ondanks het feit dat rekwirante tijdig en volgens de vormvereisten het bestaan van bedoeld arrest heeft aangevoerd.

Ten derde worden onregelmatigheden in de procedure voor het Gerecht van de Europese Unie aangevoerd, waardoor rekwirantes belangen zijn geschaad en zij een aantal maal geen rechtsbescherming genoot. Inzonderheid heeft de mondelinge behandeling zonder rekwirante plaatsgehad, hoewel zij om ernstige redenen had verzocht om deze te verplaatsen en dit naar behoren heeft gestaafd.

(1) Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).
1)

Zijn de in artikel 138, lid 1, van de richtlijn gestelde voorwaarden voor belastingvrijstelling vervuld en is er geen sprake van de in artikel 139, lid 1, tweede alinea, van de richtlijn bedoelde uitzondering in een geval als dat van het hoofdgeding, waarin is vastgesteld dat in de databank van de Unie na de levering was aangegeven dat de verwerver van de goederen geen „overeenkomstig de ZDDS geregistreerd persoon” was, en verzoekster aanvoert dat zij zorgvuldig heeft gehandeld, aangezien zij via dit systeem informatie heeft opgevraagd, die echter niet in het systeem was ingevoerd? Dat de hoedanigheid van „overeenkomstig de ZDDS geschrapte persoon” pas later is ingevoerd, blijkt uit de print-outs en informatie van de belastingadministratie.
2.

Indien het antwoord op de eerste vraag ontkennend luidt, valt die bepaling dan buiten de werkingssfeer van artikel 101 VWEU in het geval deze bepaling (mede) bedoeld is ter verbetering van de arbeidsvoorwaarden van de werknemers die onder de werking van de cao vallen en is het daarbij nog van belang of die arbeidsvoorwaarden daardoor rechtstreeks of slechts indirect worden verbeterd.
2.

Indien de eerste vraag in de zin van het tweede alternatief wordt beantwoord: Moet artikel 9, lid 2, sub e, van richtlijn 2004/83/EG aldus worden uitgelegd dat het vervullen van militaire dienst tijdens een (internationaal of nationaal) conflict in overwegende mate of stelselmatig misdrijven of handelingen in de zin van artikel 12, lid 2, van deze richtlijn dan wel het aanzetten daartoe zou moeten inhouden (alternatief 1), of volstaat het dat de asielzoeker aantoont dat de strijdkrachten waartoe hij behoort, zich in het gebied waar zij zijn ingezet incidenteel schuldig hebben gemaakt aan misdrijven in de zin van artikel 12, lid 2, sub a, van richtlijn 2004/83/EG, waarbij het zowel om specifieke militaire acties als om excessen van individuele personen kan gaan (alternatief 2)?
Geen beoordeling van de grief inzake rechtsmisbruik als algemene rechtsfiguur

Het bestreden arrest van het Gerecht geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting; het Gerecht heeft in strijd met de rechtspraak van het Hof waarbij deze hogere voorziening is ingesteld, er geen rekening mee gehouden dat de algemene rechtsfiguur van de grief van rechtsmisbruik, waarbij de omstandigheden van het individuele geval kunnen en moeten worden beoordeeld, ook in het recht inzake het gemeenschapsmerk in acht moet worden genomen. Het Gerecht zag daarentegen de procedure overeenkomstig artikel 52, lid 1, sub a, juncto artikel 56, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009 (1) als een „actio popularis”, en het Gerecht heeft de in casu aangevoerde bijzondere omstandigheden dus niet beoordeeld.

Daarbij ging het Gerecht eraan voorbij dat de wetgever de nietigheidsprocedure tegen een merk overeenkomstig artikel 56, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009 weliswaar heeft opgevat als een „actio popularis”, maar dat zulks zich niet verzet tegen de inachtneming van de grief van rechtsmisbruik als algemeen geldende rechtsfiguur waarmee ook in het Unierecht rekening moet worden gehouden.

De uitsluiting van verzoeken die met misbruik van recht zijn ingediend, is namelijk niet gelijk te stellen met de invoering van de eis van positief bewijs dat de verzoeker rechtsbescherming behoeft, en brengt dienovereenkomstig ook niet mee dat de bevoegdheid om het verzoek in te dienen door de invoering van bepaalde bijkomende voorwaarden wordt beperkt. Dat de wetgever de nietigheidsprocedure als een verzoekprocedure heeft opgevat en een ingeschreven merk juist niet ambtshalve nietig kan worden verklaard, pleit er bovendien voor om de grief van rechtsmisbruik in het kader van artikel 56, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009 in aanmerking te nemen.
3.

Voor het geval dat de vraag sub 1 a, ontkennend wordt beantwoord: Is de intrekking of beëindiging van een aan een persoon met de vluchtelingenstatus verleende verblijfsvergunning (bijvoorbeeld door uitwijzing overeenkomstig het nationale recht) naar Unierecht enkel geoorloofd wanneer is voldaan aan de voorwaarden van artikel 21, lid 3, juncto artikel 21, lid 2, van richtlijn 2004/83/EG (of de gelijkluidende bepalingen van richtlijn 2011/95/EU die in de plaats van richtlijn 2004/83/EG is gekomen)?
A.

Artikel 15, lid 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 (1) (Brussel I-verordening) 1) Moeten de bewoordingen „voor overeenkomsten gesloten door een persoon, de consument, voor een gebruik dat als niet bedrijfs- of beroepsmatig kan worden beschouwd” in artikel 15, lid 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 aldus worden uitgelegd dat 1.1) een verzoeker die als consument op de secundaire markt obligaties aan toonder heeft verworven en thans vorderingen instelt tegen de uitgevende instelling uit hoofde van prospectusaansprakelijkheid, wegens niet-nakoming van informatie- en toezichtverplichtingen en op grond van de voorwaarden van de obligatielening, zich kan beroepen op deze bevoegdheidsgrond wanneer hij, door de effecten van een derde te kopen, indirect is toegetreden tot de overeenkomst tussen de uitgevende instelling en de oorspronkelijke inschrijver op de obligatielening? 1.2) (indien vraag 1.1 bevestigend wordt beantwoord) de verzoeker zich ook kan beroepen op de bevoegdheidsgrond van het bovenvermelde artikel 15 wanneer de derde van wie hij de obligaties aan toonder heeft gekocht, deze obligaties tevoren heeft verworven voor een gebruik dat als bedrijfs- of beroepsmatig kan worden beschouwd, dit wil zeggen dat de verzoeker de obligatieovereenkomst overneemt van een persoon die geen consument is? 1.3) (indien de vragen 1.1 en 1.2 bevestigend worden beantwoord) de verzoeker zich ook kan beroepen op de in het bovenvermelde artikel 15 bedoelde bevoegdheidsgrond voor consumentenovereenkomsten wanneer niet hij zelf de obligatiehouder is maar de derde, die door hem is belast met de verwerving van de effecten en zelf geen consument is, die deze effecten zoals overeengekomen in eigen naam als trustee voor de verzoeker in bewaring neemt en jegens wie de verzoeker enkel een verbintenisrechtelijke aanspraak op levering heeft? 2) (indien vraag 1.1 bevestigend wordt beantwoord) Verleent artikel 15, lid 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 het gerecht waarbij een op de verwerving van obligaties gegronde contractuele vordering is ingesteld, ook een accessoire bevoegdheid voor vorderingen uit onrechtmatige daad die op diezelfde verwerving van obligaties zijn gebaseerd?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 304/5

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Litouwen) op 25 juli 2013 — UAB Vilniaus energija/Lietuvos metrologijos inspekcijos Vilniaus apskrities skyrius

(Zaak C-423/13)

2013/C 304/09

Procestaal: Litouws

Verwijzende rechter

Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: UAB Vilniaus energija

Verwerende partij: Lietuvos metrologijos inspekcijos Vilniaus apskrities skyrius

Prejudiciële vraag

Moeten artikel 34 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en/of richtlijn 2004/22/EG (1) in die zin worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling en praktijk volgens welke een warmwatermeter die aan alle vereisten van richtlijn 2004/22/EG voldoet en is aangesloten op een apparaat voor gegevensoverdracht op afstand (telemetrie), wordt aangemerkt als een meetinstallatie, zodat deze warmwatermeter niet als bedoeld kan worden gebruikt voordat een metrologische verificatie van die meter en dat apparaat voor gegevensoverdracht op afstand (telemetrie) samen, als één meetinstallatie, is verricht?

(1) Richtlijn 2004/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende meetinstrumenten (PB L 135 van 30.4.2004, blz. 1).
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 274/4

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 25 juni 2013 — Minister Finansów/Oil Trading Poland sp. z. o.o., gevestigd te Szczecin

(Zaak C-349/13)

2013/C 274/07

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Naczelny Sąd Administracyjny

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Minister Finansów

Verwerende partij: Oil Trading Poland sp. z. o.o., gevestigd te Szczecin

Prejudiciële vraag

Moeten artikel 3, lid 3, van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop (1) en het daarmee overeenstemmende, thans geldende artikel 1, lid 3, [eerste alinea], sub a, [en tweede alinea], van richtlijn 2008/118/EG van de Raad van 16 december 2008 houdende een algemene regeling inzake accijns en houdende intrekking van richtlijn 92/12/EEG (2) aldus worden uitgelegd dat deze bepalingen niet eraan in de weg staan dat een lidstaat over smeeroliën van de GN-codes 2710 19 71 tot en met 2710 19 99 die voor andere doeleinden dan als verwarmings- of motorbrandstof worden gebruikt, accijns heft overeenkomstig de voorschriften voor de geharmoniseerde accijns op het verbruik van energieproducten?

(1) PB L 76, blz. 1.

(2) PB L 9, blz. 12.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 274/15

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amstgericht Karlsruhe (Duitsland) op 18 juli 2013 — Barbara Huber/Manfred Huber

(Zaak C-408/13)

2013/C 274/26

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amstgericht Karlsruhe

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Barbara Huber

Verwerende partij: Manfred Huber

Prejudiciële vraag

Is het verenigbaar met artikel 3, sub a en b, van verordening (EG) nr. 4/2009 van de Raad van 18 december 2008 betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen, en de samenwerking op het gebied van onderhoudsverplichtingen (1),

dat in § 28, lid 1, eerste alinea, van het Duitse Gesetz zur Geltendmachung von Unterhaltsansprüchen im Verkehr mit ausländischen Staaten (Auslandsunterhaltsgesetz — AUG) (wet inzake de inning van levensonderhoud in de betrekkingen met andere staten) is geregeld,

dat wanneer een deelnemer in een procedure zijn gewone verblijfplaats niet in Duitsland heeft, dan in zaken als bedoeld in artikel 3, sub a en b, van verordening (EG) nr. 4/2009 uitsluitend tot uitspraak bevoegd is het Amtsgericht dat bevoegd is voor de vestigingsplaats van het Oberlandesgericht in wiens ressort de verweerder of de onderhoudsgerechtigde zijn gewone verblijfplaats heeft?

(1) PB L 7, blz. 1
2)

Het Gerecht heeft artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 geschonden door de complementariteit van de waren en diensten uit het oogpunt van het relevante publiek te onderzoeken op basis van het belang van een waar of dienst „voor de aankoop” van een andere waar of dienst. Het Gerecht heeft niet onderzocht of de complementariteit van de waren en diensten is gebaseerd op een interactie van dien aard dat het gecombineerde gebruik ervan zuiver objectief noodzakelijk of wenselijk is.