ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1.

Beroep tot nietigverklaring — Natuurlijke personen of rechtspersonen — Begrip regelgevingshandeling in de zin van artikel 263, vierde alinea, VWEU — Elke handeling van algemene strekking met uitzondering van wetgevingshandelingen — Verordening betreffende voor gebruikers bestemde nalevingsmaatregelen uit het Protocol van Nagoya inzake toegang tot genetische rijkdommen en de eerlijke en billijke verdeling van voordelen voortvloeiende uit hun gebruik in de Unie — Verordening vastgesteld volgens de gewone wetgevingsprocedure — Daarvan uitgesloten (Art. 114 VWEU, 192, lid 1, VWEU en 263, vierde alinea, VWEU; verordening nr. 511/2014 van het Europees Parlement en de Raad) (cf. punten 21‑25)
Beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 23 februari 2015 – Seven for all mankind/BHIM – Seven (SEVEN FOR ALL MANKIND)

(Zaak T‑505/14)

„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk SEVEN FOR ALL MANKIND — Ouder gemeenschapsbeeldmerk en ouder internationaal beeldmerk Seven — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Beroep kennelijk rechtens ongegrond”

Beroep tot nietigverklaring — Middelen — Beroep tegen een nieuwe beslissing van een instelling ter uitvoering van een vernietigingsarrest van het Gerecht — Betwisting van de conclusie van het Gerecht in het vernietigingsarrest dat gezag van gewijsde heeft — Middel kennelijk ongegrond (cf. punten 27, 28, 32)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 9 april 2014 (zaak R 1277/2013‑1) inzake een oppositieprocedure tussen Seven SpA en Seven for all mankind LLC

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.
67

In haar opmerkingen van 21 augustus 2014 in antwoord op een schriftelijke vraag van het Gerecht heeft Makhteshim-Agan Italia in wezen betoogd dat haar belang bij een interventie verband houdt met haar bijzondere situatie. Zij was immers houder van een vergunning voor het in de handel brengen van een vloeibaar product op basis van een van de in de bestreden verordening bedoelde stoffen, die was afgegeven door de Italiaanse autoriteiten en werd ingetrokken na de vaststelling van deze verordening. Volgens haar gold dat niet voor alle leden van ECPA, in het bijzonder wat de vloeibare en niet-vaste vorm van haar product betreft. Met haar belangen kan dus niet op passende wijze rekening worden gehouden via de interventie van ECPA.
BESCHIKKING VAN HET GERECHT (Kamer voor hogere voorzieningen)

18 september 2014

Luigi Marcuccio

tegen

Europese Commissie

„Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Beroep in eerste aanleg kennelijk niet-ontvankelijk — Geen overeenstemming tussen het bij fax ingediende verzoekschrift en het later neergelegde origineel — Beroepstermijn — Termijnoverschrijding — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond”

Betreft:

Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 17 oktober 2013, Marcuccio/Commissie (F‑145/12, JurAmbt., EU:F:2013:162), en strekkende tot vernietiging van die beschikking.

Beslissing:

De hogere voorziening wordt afgewezen. Marcuccio draagt zijn eigen kosten alsmede de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt. Marcuccio wordt krachtens artikel 90 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht veroordeeld tot betaling van het bedrag van 2000 EUR aan het Gerecht.

Samenvatting

Gerechtelijke procedure – Inleidend verzoekschrift – Vormvereisten – Binnen de beroepstermijn per fax ingediend verzoekschrift – Handgeschreven ondertekening van de advocaat die verschilt van die op het per post verzonden originele verzoekschrift – Gevolg – Niet-inaanmerkingneming van de datum van ontvangst van de fax voor de beoordeling van de eerbiediging van de beroepstermijn

(Statuut van het Hof van Justitie, art. 21; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken, art. 34, leden 1 en 6)

Wat de relatie betreft tussen de ondertekening van de advocaat die een verzoeker vertegenwoordigt op een per fax verzonden verzoekschrift en die welke op het uiterlijk tien dagen daarna neergelegde origineel is geplaatst, wanneer de ondertekening onderaan het per fax verzonden verzoekschrift niet identiek is aan de ondertekening op het later toegezonden origineel, kan met het per fax verzonden verzoekschrift geen rekening worden gehouden voor de eerbiediging van de beroepstermijn.

Volgens artikel 34, lid 6, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken wordt de dag waarop een kopie van het ondertekende origineel van een processtuk door middel van enig technisch communicatiemiddel waarover het Gerecht beschikt, ter griffie binnenkomt, slechts voor de berekening van de procestermijnen in aanmerking genomen, indien het ondertekende origineel van het stuk uiterlijk tien dagen later ter griffie wordt neergelegd. Een strikte toepassing van deze bepaling is vereist ter wille van de rechtszekerheid en de noodzaak om elke discriminatie of willekeurige behandeling bij de rechtsbedeling te vermijden.

(cf. punten 11 en 18)

Referentie:

Hof: arrest van 22 september 2011, Bell & Ross/BHIM, C‑426/10 P, Jurispr., EU:C:2011:612, punt 43 en aldaar aangehaalde rechtspraak

Gerecht: beschikkingen van 14 november 2013, Marcuccio/Commissie, T‑229/13 P, JurAmbt., EU:T:2013:608, punten 14‑20; van 19 december 2013, Marcuccio/Commissie, T‑385/13 P, JurAmbt., EU:T:2013:710, punten 13‑21, en van 10 april 2014, Marcuccio/Commissie, T‑57/14 P, EU:T:2014:223, JurAmbt., punt 9
5.

Gemeenschapsmerk — Definitie en verkrijging van het gemeenschapsmerk — Absolute weigeringsgronden — Merken zonder onderscheidend vermogen — Woordmerk MAKING LIFE BETTER AT WORK (Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 7, lid 1, sub b) (cf. punten 24, 27‑37)
Beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 19 maart 2014 – Club Hotel Loutraki e.a./Commissie

(Zaak T‑57/13)

„Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Exploitatie van videoloterijterminals — Toekenning van een exclusieve licentie door de Helleense republiek — Besluit waarbij wordt vastgesteld dat er geen sprake is van staatssteun — Tot klagers gerichte brief — Niet voor beroep vatbare handeling — Niet-ontvankelijkheid”

Beroep tot nietigverklaring — Handelingen waartegen beroep kan worden ingesteld — Handelingen waartegen kan worden opgekomen door de indiener van een klacht betreffende staatssteun — Brief van de Commissie waarbij aan de klager wordt meegedeeld dat de Commissie weigert de in artikel 108, lid 2, VWEU voorziene procedure in te leiden — Daarvan uitgesloten (Art. 108 VWEU, lid 2, en 263, vierde alinea, VWEU) (cf. punten 21‑25)

Voorwerp

Beroep tot nietigverklaring van het besluit dat vervat zou zijn in de brief van de Commissie van 29 november 2012 met betrekking tot verzoeksters’ klacht inzake het bestaan van door de Griekse autoriteiten aan OPAP toegekende staatssteun

Dictum

1) Het beroep is niet-ontvankelijk.

2) Club Hotel Loutraki AE, Vivere Entertainment AE, Theros International Gaming, Inc., Elliniko Casino Kerkyras, Casino Rodos en Porto Carras AE worden verwezen in hun eigen kosten alsook in die van de Europese Commissie en het Organismos Prognostikon Agonon Podosfairou AE (OPAP).

3) De Helleense Republiek zal haar eigen kosten dragen.

Beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 19 maart 2014 – Club Hotel Loutraki e.a./Commissie

(Zaak T‑57/13)

„Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Exploitatie van videoloterijterminals — Toekenning van een exclusieve licentie door de Helleense republiek — Besluit waarbij wordt vastgesteld dat er geen sprake is van staatssteun — Tot klagers gerichte brief — Niet voor beroep vatbare handeling — Niet-ontvankelijkheid”

Beroep tot nietigverklaring — Handelingen waartegen beroep kan worden ingesteld — Handelingen waartegen kan worden opgekomen door de indiener van een klacht betreffende staatssteun — Brief van de Commissie waarbij aan de klager wordt meegedeeld dat de Commissie weigert de in artikel 108, lid 2, VWEU voorziene procedure in te leiden — Daarvan uitgesloten (Art. 108 VWEU, lid 2, en 263, vierde alinea, VWEU) (cf. punten 21‑25)

Voorwerp

Beroep tot nietigverklaring van het besluit dat vervat zou zijn in de brief van de Commissie van 29 november 2012 met betrekking tot verzoeksters’ klacht inzake het bestaan van door de Griekse autoriteiten aan OPAP toegekende staatssteun

Dictum

1) Het beroep is niet-ontvankelijk.

2) Club Hotel Loutraki AE, Vivere Entertainment AE, Theros International Gaming, Inc., Elliniko Casino Kerkyras, Casino Rodos en Porto Carras AE worden verwezen in hun eigen kosten alsook in die van de Europese Commissie en het Organismos Prognostikon Agonon Podosfairou AE (OPAP).
BESCHIKKING VAN HET GERECHT (Kamer voor hogere voorzieningen)

12 december 2013

Zaak T‑486/13 P

Luigi Marcuccio

tegen

Europese Commissie

„Hogere voorziening – Binnen de beroepstermijn per fax ingestelde hogere voorziening – Op fax geplaatste handtekening van de advocaat die verschilt van die welke is geplaatst op het per post neergelegde origineel – Neerlegging van het origineel na afloop van de termijn – Termijnoverschrijding – Kennelijke niet-ontvankelijkheid”

Betreft:

Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 25 juni 2013, Marcuccio/Commissie (F‑28/12), en strekkende tot vernietiging van die beschikking.

Beslissing:

De hogere voorziening wordt afgewezen. Marcuccio draagt zijn eigen kosten.

Samenvatting

Gerechtelijke procedure–Inleidend verzoekschrift–Vormvereisten–Verzoekschrift binnen de beroepstermijn ingediend per fax–Handgeschreven handtekening van de advocaat die verschilt van die op het origineel van het per post verzonden verzoekschrift–Gevolg–Datum van ontvangst van fax die niet in aanmerking kan worden genomen om te beoordelen of de beroepstermijn in acht is genomen (Statuut van het Hof van Justitie, art. 21; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 43, lid 6)

Overeenkomstig artikel 43, lid 6, van het Reglement voor procesvoering van het Gerecht wordt voor de berekening van de procestermijnen de dag in aanmerking genomen waarop een kopie van het ondertekende origineel van een processtuk per telefax of door middel van enig ander technisch communicatiemiddel ter griffie binnenkomt, mits het ondertekende origineel van het stuk uiterlijk tien dagen later bij de griffie wordt neergelegd.

Wanneer de door de advocaat van een verzoeker onderaan op het per fax ingediende verzoekschrift in hogere voorziening geplaatste handtekening niet gelijk is aan die welke is geplaatst op het later verzonden origineel van het verzoekschrift in hogere voorziening, kan het per fax ingediende verzoekschrift in hogere voorziening niet in aanmerking worden genomen voor de berekening van de beroepstermijn. Hieruit volgt dat overeenkomstig artikel 43, lid 6, van het Reglement voor procesvoering van het Gerecht voor de berekening van die termijn enkel de datum van neerlegging van het ondertekende origineel in aanmerking moet worden genomen.

(cf. punten 6, 8 en 9)

Referentie:

Gerecht 29 november 2011, Enisa/EDPS, T‑345/11, niet gepubliceerd in de Jurisprudentie, punten 15‑17; 3 oktober 2012, Tecnimed/BHIM – Ecobrands (ZAPPER-CLICK), T‑360/10, niet gepubliceerd in de Jurisprudentie, punten 15‑17 en aldaar aangehaalde rechtspraak; 14 november 2013, Marcuccio/Commissie, T‑229/13 P, punten 14 en 15
Beroep tot nietigverklaring van het besluit dat zou zijn vervat in de brief van de Commissie van 2 augustus 2011 houdende bevestiging van de conclusies van het financiële auditrapport betreffende de kosten die Technion — Israel Institute of Technology heeft gedeclareerd met betrekking tot vier overeenkomsten die zijn gesloten in het kader van het zesde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie, ter bevordering van de totstandbrenging van de Europese onderzoeksruimte en van innovatie (2002-2006), en waarbij Technion over het vervolg van de procedure wordt ingelicht
Beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 11 januari 2012 — Ben Ali/Raad

(Zaak T‑301/11)

„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen in verband met situatie in Tunesië — Beroep tot nietigverklaring — Beroepstermijn — Tardiviteit — Geen overmacht — Geen verschoonbare dwaling — Vordering tot herziening van aangevochten handeling — Verzoek tot schadevergoeding — Kennelijke niet-ontvankelijkheid”

1. Beroep tot nietigverklaring — Termijnen — Regels van openbare orde — Ambtshalve onderzoek door Unierechter (Art. 263, zesde alinea, VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 102, leden 1 en 2) (cf. punten 15‑16)

2. Beroep tot nietigverklaring — Termijnen — Aanvang — Verordening betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met situatie in Tunesië — Datum van mededeling van gronden van verordening aan deze personen en entiteiten (Art. 263, zesde alinea, VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 102, leden 1 en 2; verordening nr. 101/2011 van de Raad) (cf. punten 17‑20)

3. Procedure — Beroepstermijnen — Verval van recht — Verschoonbare dwaling — Begrip — Toeval of overmacht — Begrip (Statuut van het Hof van Justitie, art. 45, tweede alinea) (cf. punten 29, 32)

4. Beroep tot nietigverklaring — Bevoegdheid van Unierechter — Verordening betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met situatie in Tunesië — Bevoegdheid om andere handeling in plaats te stellen van bestreden handeling of om bestreden handeling te herzien — Geen — Vordering tot vrijgeven of ter beschikking stellen van bepaalde bevroren tegoeden of economische middelen — Niet-ontvankelijkheid (Art. 261 VWEU en 264, eerste alinea, VWEU; verordening nr. 101/2011 van de Raad) (cf. punt 62)

5. Procedure — Inleidend verzoekschrift — Vormvereisten — Vaststelling van voorwerp van geschil — Summiere uiteenzetting van aangevoerde middelen — Verzoek tot herstel van door instelling van Unie veroorzaakte schade — Geen aanwijzingen omtrent geleden schade — Niet-ontvankelijkheid (Statuut van het Hof van Justitie, art. 19; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 44, lid 1, sub c, en 6) (cf. punten 69‑72, 76)

6. Procedure — Gedwongen interventie — Ontoelaatbaarheid (Statuut van het Hof van Justitie, art. 40; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 24, lid 6, 115 en 116) (cf. punten 79‑80)

Voorwerp

Enerzijds, beroep tot nietigverklaring van verordening (EU) nr. 101/2011 van de Raad van 4 februari 2011 betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Tunesië (PB L 31, blz. 1), voor zover deze verordening doelt op verzoeker en, anderzijds, verzoek tot veroordeling van de Raad tot het vaststellen van bepaalde uitzonderingen op de bij deze verordening opgelegde bevriezing van tegoeden, alsook verzoek tot vergoeding van de schade die verzoeker stelt te hebben geleden

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) Mehdi Ben Tijani Ben Haj Hamda Ben Haj Hassen Ben Ali zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van de Raad van de Europese Unie.
Beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 4 juni 2012 — Hüttenwerke Krupp Mannesmann e.a./Commissie

(Zaak T-379/11)

„Beroep tot nietigverklaring — Milieu — Richtlijn 2003/87/EG — Kosteloze toewijzing van broeikasgasemissierechten vanaf 2013 — Besluit van Commissie tot vaststelling van productbenchmarks om toewijzing van emissierechten te berekenen — Artikel 263, vierde alinea, VWEU — Geen individuele geraaktheid — Regelgevingshandeling met uitvoeringsmaatregelen — Niet-ontvankelijkheid”

1. Beroep tot nietigverklaring — Natuurlijke of rechtspersonen — Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken — Individuele geraaktheid — Criteria — Besluit van Commissie tot vaststelling van voor hele Unie geldende overgangsregeling voor geharmoniseerde kosteloze toewijzing van broeikasgasemissierechten — Beroep door vereniging die belangen van Europese staal- en ijzerindustrie vertegenwoordigt — Vertegenwoordigde ondernemingen niet individueel geraakt — Niet-ontvankelijkheid (Art. 263, vierde alinea, VWEU; richtlijn 2003/87 van het Europees Parlement en de Raad, art. 10 bis) (cf. punten 22-23, 26-31)

2. Beroep tot nietigverklaring — Natuurlijke of rechtspersonen — Begrip regelgevingshandeling in zin van artikel 263, vierde alinea, VWEU — Elke handeling van algemene strekking behalve wetgevingshandelingen — Besluit van Commissie tot vaststelling van voor hele Unie geldende overgangsregeling voor geharmoniseerde kosteloze toewijzing van broeikasgasemissierechten — Daaronder begrepen — Handeling die uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengt in zin van deze verdragsbepaling (Art. 263, vierde alinea, VWEU, 267 VWEU en 289, leden 1-3, VWEU; richtlijn 2003/87 van het Europees Parlement en de Raad, art. 10 bis en 11, lid 1) (cf. punten 34-37, 48-50, 52)

Voorwerp

Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2011/278/EU van de Commissie van 27 april 2011 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 130, blz. l)

Dictum

1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
Beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 15 december 2014 –

AQ/Parlement

(Zaak T‑168/11)

„Beroep tot schadevergoeding — Vergoeding van de schade die verzoeker heeft geleden ten gevolge van de beslissing van het Parlement om zijn verzoekschrift niet te behandelen — Verzoek tot instelling van een onderzoek naar gestelde onregelmatigheden in de procedure voor het Europees Hof voor de rechten van de mens — Kennelijke niet-ontvankelijkheid”

Gerechtelijke procedure — Inleiding verzoekschrift — Vormvereisten — Summiere uiteenzetting van de aangevoerde middelen — Rechtsmiddelen die niet in het verzoekschrift zijn aangevoerd — Gewone verwijzing naar de bijlagen — Niet-ontvankelijkheid (Statuut van het Hof van Justitie, art. 21, eerste alinea; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 44, lid 1, sub c) (cf. punten 12‑15)

Voorwerp

Beroep tot vergoeding van de schade die verzoeker stelt te hebben geleden ten gevolge van de beslissing van het Parlement om zijn verzoekschrift betreffende de instelling van een onderzoek naar gestelde onregelmatigheden in de procedure voor het Europees Hof voor de rechten van de mens niet te behandelen

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) AQ wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in die van het Europees Parlement.

3) Het bedrag van de rechtsbijstand ten laste van de kas van het Gerecht wordt vastgesteld op 1653,36 EUR.

Beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 15 december 2014 –

AQ/Parlement

(Zaak T‑168/11)

„Beroep tot schadevergoeding — Vergoeding van de schade die verzoeker heeft geleden ten gevolge van de beslissing van het Parlement om zijn verzoekschrift niet te behandelen — Verzoek tot instelling van een onderzoek naar gestelde onregelmatigheden in de procedure voor het Europees Hof voor de rechten van de mens — Kennelijke niet-ontvankelijkheid”

Gerechtelijke procedure — Inleiding verzoekschrift — Vormvereisten — Summiere uiteenzetting van de aangevoerde middelen — Rechtsmiddelen die niet in het verzoekschrift zijn aangevoerd — Gewone verwijzing naar de bijlagen — Niet-ontvankelijkheid (Statuut van het Hof van Justitie, art. 21, eerste alinea; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 44, lid 1, sub c) (cf. punten 12‑15)

Voorwerp

Beroep tot vergoeding van de schade die verzoeker stelt te hebben geleden ten gevolge van de beslissing van het Parlement om zijn verzoekschrift betreffende de instelling van een onderzoek naar gestelde onregelmatigheden in de procedure voor het Europees Hof voor de rechten van de mens niet te behandelen

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) AQ wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in die van het Europees Parlement.
Beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 16 mei 2013 – BytyOKD/Commissie

(Zaak T-559/11)

„Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Verkoop door Tsjechische Republiek van haar minderheidsparticipatie in kapitaal van vennootschap OKD in het kader van privatisering — Beschikking houdende vaststelling dat geen sprake is van staatssteun — Beroepsvereniging — Geen individuele geraaktheid — Begrip belanghebbende — Niet-ontvankelijkheid”

1. Gerechtelijke procedure — Verplichting voor het Gerecht om mondelinge behandeling aan te vatten alvorens uitspraak te doen op exceptie van niet-ontvankelijkheid — Geen (Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 114, leden 1, 3 en 4) (cf. punt 17)

2. Beroep tot nietigverklaring — Natuurlijke of rechtspersonen — Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken — Beschikking van de Commissie waarin nationale maatregel niet als staatssteun wordt aangemerkt zonder dat formele onderzoeksprocedure is geopend — Belanghebbende in de zin van artikel 108, lid 2, VWEU — Vereniging van huurders — Voorwaarden — Beroep door vereniging bestaande uit categorie van rechtzoekenden die niet zelf individueel betrokken zijn — Niet-ontvankelijkheid (Art. 108, lid 2, VWEU en 263, vierde alinea, VWEU; verordening nr. 659/1999 van de Raad) (cf. punten 20-31, 38, 45, 46)

Voorwerp

Beroep tot nietigverklaring van beschikking C(2011) 4927 van de Commissie van 13 juli 2011 betreffende de verkoop door de Tsjechische Staat van zijn minderheidsparticipatie in het kapitaal van OKD aan Karbon Invest, a.s., waarin wordt verklaard dat deze verkoop geen staatssteun vormt [Staatssteun SA.25076 (2011/NN)] (PB C 225, blz. 1)

Dictum

1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

2) Sdružení nájemníků BytyOKD.cz wordt verwezen in de kosten.
Blijkens artikel 257 VWEU, artikel 11, lid 1, van bijlage I bij het Statuut van het Hof van Justitie en artikel 138, lid 1, eerste alinea, sub c, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht moet een hogere voorziening duidelijk aangeven tegen welke onderdelen van het arrest waarvan de vernietiging wordt gevorderd, zij is gericht, en welke argumenten rechtens die vordering specifiek staven. Een hogere voorziening die geen argumenten naar voren brengt waarmee specifiek wordt aangegeven op welk punt het betrokken arrest of de betrokken beschikking op een onjuiste rechtsopvatting zou berusten, voldoet niet aan dit vereiste.

Uit artikel 11 van bijlage I bij het Statuut van het Hof van Justitie, dat gelijkluidend is aan artikel 58 van dat Statuut, vloeit voort dat de hogere voorziening beperkt is tot rechtsvragen en dat zij moet zijn gebaseerd op middelen ontleend aan onbevoegdheid van het Gerecht voor ambtenarenzaken, onregelmatigheden in de procedure voor dat Gerecht waardoor de belangen van de verzoekende partij zijn geschaad, dan wel schending van het recht van de Unie door datzelfde Gerecht.

Het Gerecht voor ambtenarenzaken is derhalve bij uitsluiting bevoegd om de feiten vast te stellen, behoudens het geval waarin de feitelijke onjuistheid van hetgeen het heeft vastgesteld voortvloeit uit de hem overgelegde processtukken, en om die feiten te beoordelen. De beoordeling van de feiten levert, behoudens het geval van een onjuiste voorstelling van de aan het Gerecht voor ambtenarenzaken overgelegde bewijselementen, dus geen rechtsvraag op die als zodanig vatbaar is voor toetsing door de rechter in hogere voorziening.

Een dergelijke onjuiste opvatting moet duidelijk uit de processtukken blijken, zonder dat de feiten en de bewijzen opnieuw hoeven te worden beoordeeld, of zelfs gebruik moet worden gemaakt van nieuwe bewijzen.

(cf. punten 44‑46)

Gerecht van de Europese Unie: 24 oktober 2011, P/Parlement, T‑213/10 P, punten 46‑48 en aldaar aangehaalde rechtspraak