ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 293/6

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky — Slowakije) — Radosław Szoja/Sociálna poisťovňa

(Zaak C-89/16) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Toepassing van de socialezekerheidsregelingen - Migrerende werknemers - Persoon die werkzaamheden in loondienst en werkzaamheden anders dan in loondienst in twee verschillende lidstaten verricht - Vaststelling van de toepasselijke wetgeving - Verordening (EG) nr. 883/2004 - Artikel 13, lid 3 - Verordening (EG) nr. 987/2009 - Artikel 14, lid 5 ter - Artikel 16 - Gevolgen van de besluiten van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels - Niet-ontvankelijkheid])

(2017/C 293/07)

Procestaal: Slowaaks

Verwijzende rechter

Najvyšší súd Slovenskej republiky

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Radosław Szoja

Verwerende partij: Sociálna poisťovňa

In tegenwoordigheid van: WEBUNG, s.r.o.

Dictum

Artikel 13, lid 3, van verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 465/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2012, moet aldus worden uitgelegd dat met het oog op de vaststelling van de nationale wetgeving die uit hoofde van die bepaling van toepassing is op een persoon als verzoeker in het hoofdgeding, die werkzaamheden in loondienst en werkzaamheden anders dan in loondienst pleegt te verrichten in verschillende lidstaten, rekening moet worden gehouden met de vereisten van artikel 14, lid 5 ter, en artikel 16 van verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening nr. 883/2004, zoals gewijzigd bij verordening nr. 465/2012.

(1) PB C 175 van 17.5.2016.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 300/5

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 20 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Marco Tronchetti Provera SpA e.a./Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob)

(Zaak C-206/16) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Vennootschapsrecht - Richtlijn 2004/25/EG - Openbare overnamebiedingen - Artikel 5, lid 4, tweede alinea - Mogelijkheid om onder welomlijnde omstandigheden en op grond van duidelijk omschreven criteria de biedprijs te wijzigen - Nationale regeling die voorziet in de mogelijkheid voor de toezichthoudende autoriteit om de prijs van een openbaar overnamebod te verhogen in geval van samenspanning tussen de bieder of de in onderling overleg met hem handelende personen en een of meer verkopers))

(2017/C 300/06)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Consiglio di Stato

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Marco Tronchetti Provera SpA, Antares European Fund Limited, Antares European Fund II Limited, Antares European Fund LP, Luca Orsini Baroni, UniCredit SpA, Camfin SpA

Verwerende partij: Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob)

In tegenwoordigheid van: Camfin SpA, Generali Assicurazioni Generali SpA, Antares European Fund Limited, Antares European Fund II Limited, Antares European Fund LP, Luca Orsini Baroni, Marco Tronchetti Provera & C. SpA, UniCredit SpA

Dictum

Artikel 5, lid 4, tweede alinea, van richtlijn 2004/25/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende het openbaar overnamebod moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling als in het hoofdgeding, op grond waarvan de nationale toezichthoudende autoriteit de prijs van een openbaar overnamebod kan verhogen in geval van „samenspanning”, zonder dat daarin de specifieke gedragingen worden genoemd die kenmerkend zijn voor dat begrip, voor zover de uitlegging van dat begrip op voldoende duidelijke, nauwkeurige en voorspelbare wijze uit die regeling kan worden afgeleid door middel van de door het nationale recht erkende uitleggingsmethoden.

(1) PB C 251 van 11.7.2016.
1)

Artikel 67, lid 2, VWEU alsook de artikelen 20 en 21 van verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode), zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 610/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, waarbij aan de politiediensten van de betrokken lidstaat de bevoegdheid wordt toegekend de identiteit van iedere persoon te controleren in een gebied tot 30 km landinwaarts vanaf de landgrens van deze lidstaat met andere staten die partij zijn bij de op 19 juni 1990 te Schengen (Luxemburg) ondertekende Overeenkomst ter uitvoering van het te Schengen gesloten akkoord van 14 juni 1985 tussen de regeringen van de staten van de Benelux Economische Unie, de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek, betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen, om de illegale binnenkomst of het illegale verblijf op het grondgebied van die lidstaat te voorkomen of te bestrijden dan wel om bepaalde strafbare feiten te voorkomen die de veiligheid van de grenzen aantasten, los van het gedrag van de betrokken persoon of van het bestaan van bijzondere omstandigheden, tenzij de regeling in kwestie die bevoegdheid zodanig inkadert dat de feitelijke uitoefening ervan niet hetzelfde effect kan hebben als grenscontroles. Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of aan deze voorwaarde is voldaan.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 239/12

Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 11 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — The Shirtmakers BV/Staatssecretaris van Financiën

(Zaak C-59/16) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Douane-unie - Verordening (EEG) nr. 2913/92 - Communautair douanewetboek - Artikel 32, lid 1, onder e), i) - Douanewaarde - Transactiewaarde - Vaststelling - Begrip „kosten van vervoer”])

(2017/C 239/15)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hoge Raad der Nederlanden

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: The Shirtmakers BV

Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën

Dictum

Artikel 32, lid 1, onder e), i), van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek moet aldus worden uitgelegd dat het begrip „kosten van vervoer” in de zin van die bepaling zich uitstrekt tot de door de expediteur aan de importeur in rekening gebrachte toeslag die overeenkomt met de winst en de kosten van die expediteur in verband met zijn organisatie van het vervoer van de ingevoerde goederen naar het douanegebied van de Unie.

(1) PB C 145 van 25.4.2016.
1)

Het beginsel van gelijke behandeling van de inschrijvers dat is neergelegd in artikel 10 van richtlijn 2004/17/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water en energievoorziening, vervoer en postdiensten moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat de aanbestedende dienst een inschrijver in het kader van een procedure voor het plaatsen van een overheidsopdracht verzoekt de verklaringen of documenten over te leggen die volgens het bestek moesten worden verstrekt, maar die niet binnen de termijn voor het indienen van inschrijvingen zijn ingestuurd. Dat artikel staat er daarentegen niet aan in de weg dat de aanbestedende dienst een inschrijver verzoekt zijn inschrijving nader toe te lichten of een kennelijke materiële fout daarin te verbeteren, mits een dergelijk verzoek wordt gericht aan alle inschrijvers die in dezelfde situatie verkeren, alle inschrijvers gelijk en op loyale wijze worden behandeld en die nadere toelichting of verbetering niet kan worden gelijkgesteld met de indiening van een nieuwe inschrijving. Het is de taak van de verwijzende rechter om dat te verifiëren.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 151/13

Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 16 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Torino — Italië) — Bimotor SpA/Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale II di Torino

(Zaak C-211/16) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Belasting over de toegevoegde waarde - Beginsel van neutrale fiscaliteit - Nationale regeling die voorziet in een vaste maximumgrens die het bedrag van terugbetaling of verrekening van het krediet of overschot van de belasting over de toegevoegde waarde beperkt))

(2017/C 151/17)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Commissione Tributaria Provinciale di Torino

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Bimotor SpA

Verwerende partij: Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale II di Torino

Dictum

Artikel 183, eerste alinea, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, zoals gewijzigd bij richtlijn 2010/45/EU van de Raad van 13 juli 2010, moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale regeling, als die in het hoofdgeding, die de verrekening van bepaalde belastingschulden met kredieten van de belasting over de toegevoegde waarde tot een bepaald maximumbedrag beperkt, voor elk belastingtijdvak, voor zover de nationale rechtsorde hoe dan ook voorziet in de mogelijkheid voor de belastingplichtige om het totale krediet van de belasting over de toegevoegde waarde binnen een redelijke termijn terug te krijgen.

(1) PB C 251 van 11.7.2016.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 14/16

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Amsterdam — Nederland) — Tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd tegen Krzysztof Marek Poltorak

(Zaak C-452/16 PPU) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Prejudiciële spoedprocedure - Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken - Europees aanhoudingsbevel - Kaderbesluit 2002/584/JBZ - Artikel 1, lid 1 - Begrip „rechterlijke beslissing” - Artikel 6, lid 1 - Begrip „uitvaardigende rechterlijke autoriteit” - Europees aanhoudingsbevel dat door de Rikspolisstyrelse (algemeen bestuur van de rijkspolitie, Zweden) is uitgevaardigd met het oog op uitvoering van een tot vrijheidsbeneming strekkende straf])

(2017/C 014/20)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Rechtbank Amsterdam

Partij in het hoofdgeding

Krzysztof Marek Poltorak

Dictum

Het begrip „rechterlijke autoriteit” zoals bedoeld in artikel 6, lid 1, van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299/JBZ van de Raad van 26 februari 2009, is een autonoom begrip van Unierecht, en dit artikel 6, lid 1, moet aldus worden uitgelegd dat een politiedienst zoals de Rikspolisstyrelse (algemeen bestuur van de rijkspolitie, Zweden) niet onder het begrip „uitvaardigende rechterlijke autoriteit” in de zin van die bepaling valt, zodat het Europees aanhoudingsbevel dat door deze politiedienst is uitgevaardigd met het oog op de tenuitvoerlegging van een vonnis waarbij een vrijheidsstraf is opgelegd, niet kan worden aangemerkt als een „rechterlijke beslissing” in de zin van artikel 1, lid 1, van kaderbesluit 2002/584, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299.

(1) PB C 383 van 17.10.2016.
—

gedragingen zoals die in de hoofdzaak, bestaande in de collectieve vaststelling van minimumverkoopprijzen, overleg over de op de markt gebrachte hoeveelheden of uitwisseling van strategische informatie, niet buiten het kartelverbod van artikel 101, lid 1, VWEU kunnen vallen indien deze gedragingen worden overeengekomen door verschillende producentenorganisaties of unies van producentenorganisaties en met entiteiten die niet door een lidstaat zijn erkend als entiteiten belast met het bereiken van een door de wetgever van de Europese Unie in het kader van de gemeenschappelijke ordening van de betreffende markt vastgelegd doel, zoals beroepsorganisaties die niet beschikken over de status van producentenorganisatie, unie van producentenorganisaties of brancheorganisatie in de zin van de regelgeving van de Europese Unie, en
2)

Artikel 2, lid 3, van richtlijn 97/9 moet aldus worden uitgelegd dat de aangezochte rechter in een situatie waarin vorderingen zowel vallen onder de in richtlijn 94/19 voorziene depositogarantiestelsels als onder de in richtlijn 97/9 voorziene beleggerscompensatiestelsels, en waarin de nationale wetgever dergelijke vorderingen niet heeft toegerekend aan een stelsel dat valt onder de ene of de andere richtlijn, op basis van die bepaling niet zelf kan beslissen welk stelsel op de houders van dergelijke vorderingen van toepassing is. In een dergelijke situatie staat het daarentegen aan die houders om te kiezen door welk van beide stelsels waarmee in het nationale recht uitvoering is gegeven aan deze twee richtlijnen zij willen worden gecompenseerd.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 402/2

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 5 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus apygardos teismas — Litouwen) — „LitSpecMet” UAB / „Vilniaus lokomotyvų remonto depas” UAB

(Zaak C-567/15) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten - Richtlijn 2004/18/EG - Artikel 1, lid 9 - Begrip „aanbestedende dienst” - Bedrijf waarvan het kapitaal in handen is van een aanbestedende dienst - Inhousetransacties))

(2017/C 402/02)

Procestaal: Litouws

Verwijzende rechter

Vilniaus apygardos teismas

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij:„LitSpecMet” UAB

Verwerende partij:„Vilniaus lokomotyvų remonto depas” UAB

in tegenwoordigheid van:„Plienmetas” UAB

Dictum

Artikel 1, lid 9, tweede alinea, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 1251/2011 van de Commissie van 30 november 2011, moet aldus worden uitgelegd dat een onderneming die enerzijds volledig in handen is van een aanbestedende dienst die voorziet in behoeften van algemeen belang en anderzijds zowel transacties voor die aanbestedende dienst als transacties op een concurrerende markt verricht, moet worden aangemerkt als een „publiekrechtelijke instelling” in de zin van die bepaling voor zover de aanbestedende dienst zonder de activiteiten van die onderneming zijn eigen activiteit niet kan uitoefenen, en deze onderneming zich bij het vervullen van behoeften van algemeen belang laat leiden door andere dan economische overwegingen. Het staat aan de verwijzende rechter na te gaan of dat zo is. Dienaangaande is het niet van belang dat de waarde van de inhousetransacties in de toekomst mogelijk minder dan 90 % of niet meer het grootste gedeelte van de totale omzet van de onderneming uitmaakt.

(1) PB C 27 van 25.1.2016.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 374/4

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 september 2017 — Slowaakse Republiek (C-643/15) en Hongarije (C-647/15)/Raad van de Europese Unie

(Gevoegde zaken C-643/15 en C-647/15) (1)

((Beroep tot nietigverklaring - Besluit (EU) 2015/1601 - Voorlopige maatregelen op het gebied van internationale bescherming ten gunste van de Helleense Republiek en van de Italiaanse Republiek - Noodsituatie ten gevolge van een plotselinge toestroom van onderdanen van derde landen op het grondgebied van bepaalde lidstaten - Herplaatsing van die onderdanen op het grondgebied van de andere lidstaten - Toegewezen herplaatsingen - Artikel 78, lid 3, VWEU - Rechtsgrondslag - Toepassingsvoorwaarden - Begrip „wetgevingshandeling” - Artikel 289, lid 3, VWEU - Conclusies van de Europese Raad dwingend voor de Raad van de Europese Unie - Artikel 15, lid 1, en artikel 68 VWEU - Wezenlijke vormvoorschriften - Wijziging van het voorstel van de Europese Commissie - Vereiste van nieuwe raadpleging van het Europees Parlement en vereiste van unanimiteit binnen de Raad van de Europese Unie - Artikel 293 VWEU - Rechtszekerheidsbeginsel en evenredigheidsbeginsel))

(2017/C 374/05)

Procestaal: Slowaaks en Hongaars

Partijen

Verzoekende partijen: Slowaakse Republiek (vertegenwoordiger: Ministerstvo spravodlivosti Slovenskej republiky) (C-643/15), Hongarije (C-647/15) (vertegenwoordigers: M. Z. Fehér en G. Koós, gemachtigden)

Interveniënt aan de zijde van verzoekende partijen: Republiek Polen (vertegenwoordigers: B. Majczyna en M. Kamejsza, gemachtigden)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Chavrier, K. Pleśniak, N. Pethő en Z. Kupčová, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: J. Van Holm, M. Jacobs en C. Pochet, gemachtigden), Bondsrepubliek Duitsland [vertegenwoordigers: T. Henze, R. Kanitz en J. Möller (C-647/15), gemachtigden], Helleense Republiek (vertegenwoordigers: M. Michelogiannaki en A. Samoni-Rantou, gemachtigden), Franse Republiek (vertegenwoordigers: D. Colas, F.-X. Bréchot en E. Armoet, gemachtigden), Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door L. D’Ascia, avvocato dello Stato), Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordigers: A. Germeaux, C. Schiltz en D. Holderer, gemachtigden), Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: A. Falk, C. Meyer-Seitz, U. Persson, O. Widgren, E. Karlsson en L. Swedenborg, gemachtigden), Europese Commissie [vertegenwoordigers: M. Condou-Durande en K. Talabér-Ritz (C-647/15), J. Baquero Cruz, A. Tokár (C-643/15) en G. Wils, gemachtigden]

Dictum

1) De beroepen worden verworpen.

2) De Slowaakse Republiek en Hongarije worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Raad van de Europese Unie.

3) Het Koninkrijk België, de Bondsrepubliek Duitsland, de Helleense Republiek, de Franse Republiek, de Italiaanse Republiek, het Groothertogdom Luxemburg, de Republiek Polen, het Koninkrijk Zweden en de Commissie zullen hun eigen kosten dragen.

(1) PB C 38 van 1.2.2016.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 382/6

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 13 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy — Polen) — ENEA S.A./Prezes Urzędu Regulacji Energetyki

(Zaak C-329/15) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Staatssteun - Begrip „steunmaatregelen van de staten of met staatsmiddelen bekostigd” - Verplichting voor een kapitaalvennootschap uit de energiesector die volledig in handen is van de staat tot afname van gelijktijdig met warmteproductie opgewekte elektriciteit))

(2017/C 382/05)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Najwyższy

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: ENEA S.A.

Verwerende partij: Prezes Urzędu Regulacji Energetyki

Dictum

Artikel 107, lid 1, VWEU moet aldus worden uitgelegd dat een nationale maatregel als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, waarbij zowel aan particuliere bedrijven als aan openbare bedrijven de verplichting wordt opgelegd elektriciteit uit warmte-krachtkoppeling af te nemen, niet kan worden aangemerkt als een maatregel van de staat of met staatsmiddelen bekostigd.

(1) PB C 320 van 28.9.2015.
3)

Artikel 34 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een bevel als in het hoofdgeding, waarmee een nationale overheidsinstantie beoogt uit te sluiten dat een marktpartij een massabalanssysteem in de zin van artikel 18, lid 1, van richtlijn 2009/28 kan toepassen met betrekking tot duurzaam biogas dat wordt getransporteerd via gekoppelde nationale gasnetten, op grond van een door die overheidsinstantie vastgestelde bepaling volgens welke een dergelijke massabalans moet worden uitgevoerd „op een duidelijk bepaalde locatie”, terwijl die instantie op grond van die bepaling erkent dat een massabalanssysteem kan worden toegepast met betrekking tot duurzaam biogas dat wordt getransporteerd via het nationale gasnet van de lidstaat waaronder de instantie ressorteert.
2)

Het besluit van de Commissie van 17 januari 2013 houdende weigering van volledige toegang tot de lijst die door de Bondsrepubliek Duitsland aan de Commissie is meegedeeld in het kader van de procedure van artikel 15, lid 1, van besluit 2011/278/EU van de Commissie van 27 april 2011 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad, voor zover dit document over bepaalde installaties van Saint-Gobain Glass Deutschland GmbH die zich op Duits grondgebied bevinden, informatie bevat met betrekking tot de voorlopige toewijzingen, de activiteiten en de capaciteitsniveaus inzake de uitstoot van koolstofdioxide (CO2) tijdens de jaren 2005 tot en met 2010, de efficiëntie van de installaties en de jaarlijkse emissierechten die voorlopig worden toegewezen voor de periode van 2013 tot en met 2020, wordt nietig verklaard.
2)

Yoshida Metal Industry Co. Ltd wordt verwezen in de kosten.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 249/6

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 8 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank van eerste aanleg West-Vlaanderen, afdeling Brugge — België) — Maria Eugenia Van der Weegen, Miguel Juan Van der Weegen, Anna Pot, als rechtsopvolgers van Johannes Van der Weegen, overleden, Anna Pot/Belgische Staat

(Zaak C-580/15) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Artikel 56 VWEU - Artikel 36 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte - Belastingwetgeving - Inkomstenbelasting - Belastingvrijstelling die uitsluitend geldt voor interesten betaald door banken die voldoen aan bepaalde wettelijke voorwaarden - Indirecte discriminatie - Banken die in België zijn gevestigd en banken die in een andere lidstaat zijn gevestigd))

(2017/C 249/08)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Rechtbank van eerste aanleg West-Vlaanderen, afdeling Brugge

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Maria Eugenia Van der Weegen, Miguel Juan Van der Weegen, Anna Pot, als rechtsopvolgers van Johannes Van der Weegen, overleden, Anna Pot

Verwerende partij: Belgische Staat

Dictum

Artikel 56 VWEU en artikel 36 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992 moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale wettelijke regeling als in het hoofdgeding, waarbij wordt voorzien in een nationale belastingvrijstellingsregeling, voor zover deze laatste regeling — hoewel zij zonder onderscheid geldt voor inkomsten uit spaardeposito’s bij aanbieders van bankdiensten die in België zijn gevestigd of in een andere lidstaat van de Europese Economische Ruimte — de toegang van in andere lidstaten gevestigde dienstverrichters tot de Belgische bankenmarkt aan voorwaarden onderwerpt, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

(1) PB C 38 van 1.2.2016.
1)

Artikel 1, lid 1, en artikel 2, lid 1, onder a) en b), van richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2007, moeten aldus worden uitgelegd dat zij, in een situatie als aan de orde in het hoofdgeding, in de weg staan aan een nationale wettelijke regeling op grond waarvan het besluit om een inschrijver toe te laten tot de aanbestedingsprocedure — welk besluit beweerdelijk indruist tegen het recht van de Unie inzake overheidsopdrachten of de nationale wetgeving ter uitvoering ervan — niet behoort tot de voorbereidende handelingen van een aanbestedende dienst die als zodanig vatbaar zijn voor beroep in rechte.