ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Harmonisatie van wetgevingen – Richtlijn 95/46 – Werkingssfeer

(Richtlijn 95/46 van het Europees Parlement en de Raad, art. 3, lid 2; beschikking 2004/535 van de Commissie)

2. Internationale overeenkomsten – Sluiting – Overeenkomst EEG-Verenigde Staten inzake verwerking en overdracht van PNR-gegevens aan Bureau of Customs and Border Protection van Verenigde Staten

(Art. 95 EG; richtlijn 95/46 van het Europees Parlement en de Raad, art. 3, lid 2, en 25; besluit 2004/496 van de Raad)

Samenvatting

1. Beschikking 2004/535 betreffende de passende bescherming van persoonsgegevens in het Passenger Name Record van vliegtuigpassagiers die aan het Bureau of Customs and Border Protection van de Verenigde Staten worden doorgegeven, betreft een verwerking van persoonsgegevens die betrekking heeft op de openbare veiligheid en de activiteiten van de staat op strafrechtelijk gebied, die krachtens artikel 3, lid 2, eerste streepje, van richtlijn 95/46 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, buiten de werkingssfeer van die richtlijn valt.

Dat de persoonsgegevens door particuliere marktdeelnemers voor commerciële doeleinden zijn verzameld en dat het deze laatsten zijn die ze doorgeven naar een derde land, doet aan die conclusie niet af, daar deze doorgifte geschiedt binnen een door de overheid ingesteld kader dat betrekking heeft op de openbare veiligheid, en niet noodzakelijk is voor een dienstverrichting van die marktdeelnemers.

(cf. punten 56‑59)

2. Besluit 2004/496 betreffende de sluiting van een overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Verenigde Staten van Amerika inzake de verwerking en overdracht van PNR‑gegevens (Passenger Name Records) door luchtvaartmaatschappijen aan het Bureau of Customs and Border Protection van het ministerie van Binnenlandse Veiligheid van de Verenigde Staten van Amerika kon niet rechtsgeldig worden vastgesteld op basis van artikel 95 EG juncto artikel 25 van richtlijn 95/46 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens.

De overeenkomst ziet immers op verwerkingen van gegevens die, voorzover zij betrekking hebben op de openbare veiligheid en de activiteiten van de staat op strafrechtelijk gebied, krachtens artikel 3, lid 2, eerste streepje, van richtlijn 95/46 buiten de werkingssfeer van die richtlijn vallen.

(cf. punten 67‑69)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Landbouw – Gemeenschappelijke ordening van markten – Restituties bij uitvoer

(Verordening nr. 3665/87 van de Commissie, art. 11, leden 1, eerste alinea, en 3, eerste alinea)

Samenvatting

Artikel 11, lid 1, eerste alinea, van verordening nr. 3665/87 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2945/94, dient aldus te worden uitgelegd dat de nationale autoriteiten en rechterlijke instanties in het kader van een beroepsprocedure tegen een op deze bepaling gebaseerde sanctiebeschikking gerechtigd zijn, na te gaan of de exporteur een hogere restitutie dan de geldende in de zin van de genoemde bepaling heeft gevraagd, in weerwil van het feit dat een terugvorderingsbeschikking uit hoofde van artikel 11, lid 3, eerste alinea, van die verordening vóór de vaststelling van de sanctiebeschikking definitief is geworden.

Het wettigheidsbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel vereisen immers dat de nationale autoriteiten en rechterlijke instanties in het kader van een toetsing van de wettigheid van een uit hoofde van deze bepaling vastgestelde sanctiebeschikking, kunnen nagaan of de exporteur daadwerkelijk een hogere restitutie dan de geldende in de zin van die bepaling heeft gevraagd, los van het feit dat een vroegere, uit hoofde van lid 3, eerste alinea, van hetzelfde artikel vastgestelde terugvorderingsbeschikking definitief is geworden.

(cf. punten 18‑19 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Vrij verkeer van goederen – Afwijkingen – Bestaan van harmonisatierichtlijnen

(Art. 28 EG en 30 EG; richtlijn 89/104 van de Raad, art. 3)

2. Harmonisatie van wetgevingen – Merken – Richtlijn 89/104 – Weigering van inschrijving of nietigheid

(Richtlijn 89/104 van de Raad, art. 3, lid 1, sub b en c)

3. Vrij verkeer van goederen – Industriële en commerciële eigendom – Merkrecht

(Art. 28 EG en 30 EG)

Samenvatting

1. Een nationale maatregel in een materie die op communautair niveau uitputtend is geharmoniseerd, moet worden getoetst aan de bepalingen van de harmonisatiemaatregel en niet aan de bepalingen van primair recht. Bijgevolg moet aan de hand van de bepalingen van richtlijn 89/104 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, meer bepaald artikel 3 inzake de absolute weigerings‑ of nietigheidsgronden, en niet aan de hand van de artikelen 28 EG en 30 EG worden beoordeeld of het gemeenschapsrecht zich verzet tegen de inschrijving van een nationaal merk.

(cf. punten 20‑21)

2. Artikel 3, lid 1, sub b en c, van richtlijn 89/104 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, verzet zich niet ertegen dat een leenwoord uit een taal van een andere lidstaat, waarin het onderscheidend vermogen mist of beschrijvend is voor de waren of diensten waarvoor de inschrijving is aangevraagd, in een lidstaat als nationaal merk wordt ingeschreven, tenzij de betrokken kringen in de lidstaat waar de inschrijving is aangevraagd, in staat zijn om de betekenis van dat woord vast te stellen.

(cf. punten 26, 32 en dictum)

3. In het kader van de toepassing van het beginsel van het vrije verkeer van goederen laat het Verdrag de door de wetgeving van een lidstaat erkende rechten inzake intellectuele eigendom onverlet, maar beperkt het naar gelang van de omstandigheden alleen de uitoefening van deze rechten. Het beginsel van het vrije verkeer van goederen verbiedt een lidstaat bijgevolg niet om een teken dat in de taal van een andere lidstaat geen onderscheidend vermogen heeft of beschrijvend is voor de in de inschrijvingsaanvraag bedoelde waren of diensten, in te schrijven als nationaal merk.

(cf. punten 28‑30)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door houder van gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor zelfde of soortgelijke waren of diensten

(Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 8, lid 1, sub b)

2. Hogere voorziening – Middelen – Onjuiste beoordeling van feiten – Niet-ontvankelijkheid – Toetsing door Hof van beoordeling van aan Gerecht voorgelegde feitelijke gegevens – Uitgesloten, behoudens geval van verkeerde opvatting

(Art. 225 EG; Statuut van het Hof van Justitie, art. 58, eerste alinea)

Samenvatting

1. Bij de beoordeling van het gevaar voor verwarring, in de zin van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk, van twee tekens die visueel noch begripsmatig overeenstemmen, maar die in bepaalde landen auditief overeenstemmen, kan niet worden uitgesloten dat deze auditieve overeenstemming alleen verwarring kan doen ontstaan in de zin van de genoemde bepaling. Het bestaan van een dergelijk gevaar dient evenwel te worden vastgesteld in het kader van een globale beoordeling wat de begripsmatige, visuele en auditieve overeenstemming van de tekens in kwestie betreft. Dienaangaande is de beoordeling van een eventuele auditieve overeenstemming slechts één van de relevante factoren in het kader van die globale beoordeling, zodat er telkens wanneer er alleen een auditieve overeenstemming tussen twee tekens is, er niet noodzakelijkerwijs een gevaar voor verwarring bestaat.

Bovendien houdt deze globale beoordeling in dat auditieve overeenstemmingen tussen twee tekens kunnen worden geneutraliseerd door de begripsmatige en visuele verschillen daartussen, voorzover ten minste een van deze tekens voor het relevante publiek een duidelijke en vaste betekenis heeft die dit publiek onmiddellijk kan begrijpen.

(cf. punten 19‑22, 35)

2. Volgens artikel 225, lid 1, tweede alinea, EG en artikel 58, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie is de hogere voorziening beperkt tot rechtsvragen. Het Gerecht is dus bij uitsluiting bevoegd om de relevante feiten vast te stellen en te beoordelen, alsook om de bewijselementen te beoordelen. De beoordeling van deze feiten en bewijselementen levert dus, behoudens het geval van een onjuiste opvatting daarvan, geen rechtsvraag op die als zodanig in hogere voorziening vatbaar is voor toetsing door het Hof.

(cf. punten 28, 41)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Harmonisatie van wetgevingen – Beperking van op markt brengen en van gebruik van gevaarlijke stoffen en preparaten – Richtlijn 91/338 – Verbod van op markt brengen van producten met cadmiumgehalte hoger dan toegestaan maximum – Toepassing op speelgoed dat valt onder richtlijn 88/378 – Toelaatbaarheid

(Richtlijnen van de Raad 91/338, art. 1, en 88/378)

Samenvatting

Artikel 1, tweede volzin, van richtlijn 91/338 houdende tiende wijziging van richtlijn 76/769 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten, moet in die zin worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan toepassing van het in deze richtlijn neergelegde verbod op het in de handel brengen van producten met een cadmiumgehalte hoger dan een bepaald toegestaan maximum, op speelgoed dat valt onder richtlijn 88/378 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de veiligheid van speelgoed.

(cf. punt 29 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Harmonisatie van wetgevingen – Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening – Richtlijn 92/50 – Werkingssfeer – Aanbestedende dienst die met één of meer particuliere ondernemingen deelneemt in kapitaal van juridisch van hem onderscheiden vennootschap – Overeenkomst door aanbestedende dienst met die vennootschap gesloten – Daaronder begrepen – Concreet geval – Niet-nakoming

(Richtlijn 92/50 van de Raad, art. 8, 11, lid 1, en 15, lid 2)

Samenvatting

Komt de verplichtingen niet na die krachtens richtlijn 92/50 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening op hem rusten, een lidstaat die toestaat dat een gemeente een overheidsopdracht voor dienstverlening inzake afvalverwijdering plaatst bij een vennootschap die juridisch onderscheiden is van dit lichaam en voor 49 % in handen is van een particuliere onderneming, zonder dat de procedure‑ en bekendmakingsvoorschriften van de artikelen 8, 11, lid 1, en 15, lid 2, van deze richtlijn zijn nageleefd.

Immers, wanneer een aanbestedende dienst van plan is om met een vennootschap die juridisch van hem is onderscheiden en in het kapitaal waarvan hij met één of meer particuliere ondernemingen deelneemt, een overeenkomst onder bezwarende titel te sluiten met betrekking tot diensten die binnen de materiële werkingssfeer van richtlijn 92/50 vallen, moeten de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten waarin die richtlijn voorziet, steeds worden toegepast.

(cf. punten 31, 46, 49-50 en dictum)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Milieu – Behoud van vogelstand – Richtlijn 79/409 – Data van openen en sluiten van jacht – Afwijkingen – Voorwaarden – Ontbreken van andere bevredigende oplossing – Voorwaarde niet vervuld indien afwijkende periode zonder noodzaak samenvalt met in richtlijn voorziene perioden van bijzondere bescherming

(Richtlijn 79/409 van de Raad, art. 7, lid 4, en 9, lid 1, sub c)

Samenvatting

Artikel 9, lid 1, sub c, van richtlijn 79/409 inzake het behoud van de vogelstand laat toe dat met inachtneming van de daarin opgelegde voorwaarden de jacht op de in bijlage II bij deze richtlijn vermelde soorten wordt toegestaan gedurende de in artikel 7, lid 4, van deze richtlijn genoemde perioden van bijzondere bescherming. Tot de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan opdat een dergelijke jacht mag worden toegestaan, behoort de voorwaarde dat er geen andere bevredigende oplossing bestaat. Deze voorwaarde kan niet worden geacht te zijn vervuld wanneer de afwijkende jachtperiode zonder noodzaak samenvalt met de perioden waarin de richtlijn een bijzondere bescherming tot stand beoogt te brengen. Een dergelijke noodzaak ontbreekt met name wanneer de maatregel die de afwijkende jachtperiode toestaat, alleen tot doel heeft de periode te verlengen waarin bepaalde vogelsoorten mogen worden bejaagd in gebieden waarin deze soorten reeds voorkwamen in de overeenkomstig artikel 7 van de richtlijn vastgestelde jachtperioden.

(cf. punten 17‑19)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Harmonisatie van wetgevingen – Auteursrecht en naburige rechten – Richtlijn 93/83 – Satellietomroep en doorgifte via kabel – Gebruikmaking door omroepvennootschap die vanuit lidstaat uitzendt, van zendstation op grondgebied van andere lidstaat – Vergoeding voor gebruik van fonogrammen beheerst door wet van beide staten – Toelaatbaarheid

(Richtlijn 93/83 van de Raad)

2. Harmonisatie van wetgevingen – Auteursrecht en naburige rechten – Verhuurrecht en uitleenrecht voor beschermde werken – Richtlijn 92/100 – Gebruikmaking door omroepvennootschap die vanuit lidstaat uitzendt, van zendstation op grondgebied van andere lidstaat – Vergoeding voor gebruik van fonogrammen – Recht van uitzendende vennootschap om deze vergoeding te verminderen met in staat van grondstation betaalde vergoeding – Geen

(Richtlijn 92/100 van de Raad, art. 8, lid 2)

Samenvatting

1. Wanneer een omroep die vanuit een lidstaat uitzendt, om een deel van zijn nationale publiek te bereiken, gebruik maakt van een nabijgelegen zendstation op het grondgebied van een andere lidstaat, verzet richtlijn 93/83 tot coördinatie van bepaalde voorschriften betreffende het auteursrecht en naburige rechten op het gebied van de satellietomroep en de doorgifte via de kabel, zich er niet tegen dat voor de vergoeding voor het gebruik van fonogrammen niet alleen de wettelijke regeling geldt van de lidstaat op het grondgebied waarvan de uitzendende vennootschap is gevestigd, maar tevens de wettelijke regeling van de lidstaat waarin zich om technische redenen het grondstation bevindt dat de betrokken uitzendingen naar de eerste staat doorgeeft.

(cf. punt 44, dictum 1)

2. Artikel 8, lid 2, van richtlijn 92/100 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom moet aldus worden uitgelegd dat voor de vaststelling van de in deze bepaling genoemde billijke vergoeding de uitzendende vennootschap niet gerechtigd is om het bedrag van de vergoeding die zij verschuldigd is voor het gebruik van fonogrammen in de lidstaat waarin zij is gevestigd, eenzijdig te verminderen met het bedrag dat is betaald of wordt gevorderd in de lidstaat op wiens grondgebied zich het grondstation bevindt dat de uitzendingen naar de eerste staat doorgeeft.

(cf. punt 55, dictum 2)
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Vrij verkeer van personen – Werknemers – Gelijke behandeling – Stage die voorbereidt op bepaalde betrekkingen – Vergoeding van reiskosten beperkt tot deel van traject dat wordt afgelegd op nationaal grondgebied – Ontoelaatbaarheid

[EG-Verdrag, art. 48 (thans, na wijziging, art. 39 EG)]

Samenvatting

Artikel 48 van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG) verzet zich tegen een nationale regeling die, aan een persoon die in het kader van een stage die voorbereidt op bepaalde betrekkingen, reële en daadwerkelijke arbeid in loondienst heeft verricht in een andere lidstaat dan zijn lidstaat van herkomst, slechts recht op vergoeding van zijn reiskosten toekent ter hoogte van het bedrag dat is gemoeid met het deel van de reis dat op nationaal grondgebied is afgelegd, terwijl, indien dergelijke arbeid op nationaal grondgebied was verricht, volgens deze regeling de reiskosten volledig zouden worden vergoed.

(cf. punt 36 en dictum)
Zaak C‑22/03

Optiver BV e.a.

tegen

Stichting Autoriteit Financiële Markten

(verzoek van de Rechtbank te Rotterdam om een prejudiciële beslissing)

„Richtlijn 69/335/EEG – Indirecte belastingen op bijeenbrengen van kapitaal – Heffing over bruto baten van effecteninstellingen”

Conclusie van advocaat-generaal D. Ruiz-Jarabo Colomer van 9 november 2004

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 maart 2005.

Samenvatting van het arrest

Fiscale bepalingen – Harmonisatie van wetgevingen – Indirecte belastingen op bijeenbrengen van kapitaal – Werkingssfeer – Heffing aan effecteninstellingen opgelegd over bruto baten uit aan die effecten gerelateerde activiteiten – Daarvan uitgesloten

(Richtlijn 69/335 van de Raad, art. 4, 10 en 11)

Richtlijn 69/335 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich er niet tegen verzet dat aan effecteninstellingen een heffing over de bruto baten uit aan die effecten gerelateerde activiteiten wordt opgelegd, daar een dergelijke heffing niet binnen de werkingssfeer van de richtlijn valt.

Een dergelijke belasting is immers niet verschuldigd op grond van het verrichten van een specifieke handeling als bedoeld in de artikelen 4, 10 en 11 van de richtlijn, maar op grond van de uitoefening van een ruim scala van effectengerelateerde activiteiten in het algemeen.

Voorts bestaat de heffingsgrondslag uit de bruto baten van de effecteninstellingen uit verschillende activiteiten, zodat de heffing eerder kenmerken vertoont van een directe belasting op de inkomsten en derhalve behoort tot een categorie van belastingen waarop richtlijn 69/335 niet van toepassing is.

(cf. punten 31‑35 en dictum)
Zaak C‑296/03

GlaxoSmithKline SA

tegen

Belgische Staat

[verzoek van de Raad van State (België) om een prejudiciële beslissing]

„Richtlijn 89/105/EEG – Geneesmiddelen voor menselijk gebruik – Verzoek tot opneming op positieve lijst – Aard van antwoordtermijn – Dwingend karakter – Consequenties van overschrijding van termijn in geval van vernietiging van afwijzingsbesluit”

Conclusie van advocaat-generaal A. Tizzano, zie zaak C‑245/03

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 januari 2005

Samenvatting van het arrest

Harmonisatie van wetgevingen – Farmaceutische producten – Richtlijn 89/105 – Geneesmiddelen voor menselijk gebruik – Verzoek tot opneming van geneesmiddel op lijst van geneesmiddelen die onder nationaal stelsel van ziektekostenverzekering vallen – Dwingend karakter van beslissingstermijn – Vernietiging van besluit inzake verzoek – Vaststelling van nieuw besluit – Toelaatbaarheid – Voorwaarden – Inachtneming van beslissingstermijn

(Richtlijn 89/105 van de Raad, art. 6, punt 1, eerste alinea)

De termijn om te beslissen op het verzoek tot opneming van een geneesmiddel op de lijst van geneesmiddelen die onder het nationaal stelsel van ziektekostenverzekering vallen, die is gesteld in artikel 6, punt 1, eerste alinea, van richtlijn 89/105 betreffende de doorzichtigheid van maatregelen ter regeling van de prijsstelling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik en de opneming daarvan in de nationale stelsels van gezondheidszorg, is een dwingende termijn, die de nationale autoriteiten niet mogen overschrijden.

De lidstaten dienen te bepalen of overschrijding van deze termijn niet in de weg staat aan de formele vaststelling van een nieuw besluit door de bevoegde autoriteiten wanneer het vorige besluit is vernietigd door de rechter, met dien verstande evenwel dat een nieuw besluit slechts kan worden genomen binnen een redelijke termijn, die hoe dan ook de termijn van dit artikel niet mag overschrijden.

(cf. punten 30, 39, dictum 1‑2)
Zaak C‑8/03

Bank Brussel Lambert NV (BBL)

tegen

Belgische Staat

(verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel om een prejudiciële beslissing)

„Zesde BTW-richtlijn – Artikelen 4 en 9, lid 2, sub e – Begrip ,belastingplichtige’ – Plaats van diensten – BEVEK”

Samenvatting van het arrest

1. Fiscale bepalingen – Harmonisatie van wetgevingen – Omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde – Economische activiteiten in zin van artikel 4 van Zesde richtlijn – Collectieve belegging in effecten van uit publiek aangetrokken kapitaal – Daaronder begrepen

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 4, lid 2)

2. Fiscale bepalingen – Harmonisatie van wetgevingen – Omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde – Belastingplichtigen – Begrip – Beleggingsvennootschappen met veranderlijk kapitaal (BEVEK) die uitsluitend collectieve belegging in effecten van uit publiek aangetrokken kapitaal tot doel hebben – Daaronder begrepen – Plaats van diensten verleend aan dergelijke in andere lidstaat dan die van dienstverrichter gevestigde instellingen – Zetel van bedrijfsvoering van instellingen

(Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 4 en 9, lid 2, sub e)

1. De activiteit bestaande in de collectieve belegging in effecten van uit het publiek aangetrokken kapitaal, tegen vergoeding, die meer is dan de aankoop en de verkoop van waardepapieren en die duurzame opbrengst beoogt, vormt een economische activiteit in de zin van artikel 4, lid 2, van de Zesde richtlijn (77/388) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting.

(cf. punten 42‑43)

2. Beleggingsvennootschappen met veranderlijk kapitaal (BEVEK’s) die uitsluitend de collectieve belegging in effecten van uit het publiek aangetrokken kapitaal tot doel hebben overeenkomstig richtlijn 85/611 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s) zijn belastingplichtigen in de zin van artikel 4 van de Zesde richtlijn (77/388) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting, zodat de plaats waar de in artikel 9, lid 2, sub e, van deze richtlijn bedoelde diensten aan dergelijke in een andere lidstaat dan die van de dienstverrichter gevestigde BEVEK’s worden verleend, de plaats is waar deze BEVEK’s de zetel van hun bedrijfsvoering hebben gevestigd.

(cf. punt 48 en dictum)