Ik zal beginnen met een samenvatting van de feiten in zaak 6/84. Nicolet Instrument GmbH te Offenbach/Main, een Duitse dochter van de gelijknamige firma uit de Verenigde Staten, voerde in de tweede helft van 1980 uit de Verenigde Staten vier computers genaamd „Nicolet-Data Acquisition System, model MED-80” in de Bondsrepubliek Duitsland in. Twee van deze apparaten waren bestemd voor de Uni-versitäts-Nervenklinik te Erlangen, de beide andere respectievelijk voor het zoölogisch instituut van de Universiteit te Bonn en de Sportärztliche Hauptberatungsstelle van het land Hessen. De firma Nicolet verzocht het bevoegde douanekantoor (Frankfurt-Flughafen) voor deze invoer om vrijstelling van douanerechten. Aanvankelijk verleende het bureau voorlopige vrijstelling doch naderhand, na een onderzoek door de Zolltechnische Prüfungs- und Lehranstalten te Berlijn en München, trok het Hauptzollamt de vrijstelling in en vorderde het bij wijzigingsbeschikkingen van 8 en 30 september en 5 oktober 1981 van Nicolet Instrument alsnog een bedrag van meer dan DM 29000 aan douanerechten. Het overwoog in zijn beschikking, dat het apparaat geen objectieve kenmerken bezat op grond waarvan het „specifiek bestemd was voor wetenschappelijk onderzoek”.

Nicolet Instrument diende daartegen een bezwaarschrift in; nadat de Bondsrepubliek Duitsland de Commissie had verzocht de procedure van artikel 7 van verordening nr. 2784/79 van 12 december 1979 (PB 1979, L 318, biz. 32) in te leiden, gaf de Commissie op 27 juli 1982 beschikking nr. 82/549 (PB 1982, L 237, biz. 41), waarin zij overwoog dat het apparaat niet van wetenschappelijke aard was en derhalve niet met vrijstelling kon worden ingevoerd. Tegen de dienovereenkomstige beschikkingen van de Duitse douane kwam Nicolet Instrument in beroep bij het Finanzgericht Frankfurt, stellende dat de beschikking nietig was daar zij was vastgesteld op grond van een rapport van deskundigen die niet competent waren om het apparaat te beoordelen. Hiertoe legde verzoekster een rapport van professor Peper van de Universiteit van Saarland over, inhoudende dat het apparaat is ontworpen voor gebruik in laboratoria voor wetenschappelijk onderzoek, zodat het weliswaar mogelijk doch niet economisch is het voor andere doeleinden te gebruiken. Het Finanzgericht heeft de behandeling van de zaak bij beschikking van 13 december 1983 geschorst en het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de geldigheid van beschikking 82/549.

Thans de feiten in zaak 30/84. In hetzelfde jaar 1980 voerde Nicolet Instrument een computer genaamd „Nicolet-Data Acquisition and Processing System, model NIC 1180” uit de Verenigde Staten in, bestemd voor het Institut für physikalische Chemie van de Universiteit te Keulen. Ook hier verleende het Zollamt vrijstelling van douanerechten, doch het herriep deze vrijstelling naderhand en vorderde betaling van een bedrag van meer dan DM 6500 aan douanerechten. Nicolet Instrument diende een bezwaarschrift in tegen de wijzigingsbeschikking; dit werd door het Zollamt op 16 juli 1982 afgewezen onder verwijzing naar beschikking 80/716 van 7 juli 1980 (PB 1980, L 191, biz. 31), waarin de Commissie de wetenschappelijke aard van het apparaat bij eerdere invoer in de Gemeenschap had ontkend.

Daarop kwam Nicolet Instrument in beroep bij het Hessische Finanzgericht, waar zij betoogde dat de door de Commissie ingeschakelde deskundigen niet voldoende deskundig waren om de wetenschappelijke aard van de computer te beoordelen. Tot staving van deze bewering legde verzoekster een tweede deskundigenrapport over, opgesteld door professor Schrader van de Universiteit te Essen, waarin deze verklaart dat de computer juist bijzonder geschikt is voor wetenschappelijk onderzoek. Bij beschikking van 16 januari 1984 heeft het Finanzgericht de behandeling van de zaak geschorst en het Hof verzocht om een prejudiciële beslissing over de geldigheid van beschikking 80/716.