Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Landbouw – Gemeenschappelijke ordening van markten – Suiker – Tijdelijke regeling voor herstructurering van suikerindustrie – Tijdelijke, door ondernemingen verschuldigde herstructureringsheffing

(Verordening nr. 320/2006 van de Raad, art. 1, lid 3, tweede alinea, en 11)

2. Landbouw – Gemeenschappelijke ordening van markten – Suiker – Tijdelijke regeling voor herstructurering van suikerindustrie – Tijdelijke, door ondernemingen verschuldigde herstructureringsheffing

(Art. 37 EG; verordening nr. 320/2006 van de Raad, art. 11)

3. Handelingen van de instellingen – Motivering – Verplichting – Omvang – Verordening tot instelling van tijdelijke regeling voor herstructurering van suikerindustrie

(Art. 253 EG; verordening nr. 320/2006 van de Raad, punt 2 van considerans en art. 1, lid 3, tweede alinea, en 11)

4. Landbouw – Gemeenschappelijke ordening van markten – Suiker – Tijdelijke regeling voor herstructurering van suikerindustrie – Tijdelijke, door ondernemingen verschuldigde herstructureringsheffing

(Verordening nr. 320/2006 van de Raad, art. 11)

5. Landbouw – Gemeenschappelijke ordening van markten – Suiker – Tijdelijke regeling voor herstructurering van suikerindustrie – Tijdelijke, door ondernemingen verschuldigde herstructureringsheffing

(Verordening nr. 320/2006 van de Raad, art. 11)

Samenvatting

1. Artikel 11 van verordening nr. 320/2006 tot instelling van een tijdelijke regeling voor de herstructurering van de suikerindustrie in de Europese Gemeenschap en tot wijziging van verordening nr. 1290/2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid moet aldus worden uitgelegd dat de tijdelijke heffing volledig moet worden opgelegd, ook al is er bij het tijdelijke herstructureringsfonds sprake van een ontvangstenoverschot.

Enerzijds bepaalt artikel 11, lid 1, van verordening nr. 320/2006 immers dat de ondernemingen waaraan een quotum is toegekend, per verkoopseizoen een tijdelijke heffing betalen, waarvan het bedrag in het tweede lid van dat artikel is vastgesteld voor de verkoopseizoenen 2006/2007, 2007/2008 en 2008/2009. Anderzijds heeft de wetgever van de Unie de mogelijkheid dat de ontvangsten uit de tijdelijke heffing hoger zouden liggen dan de uitgaven voor de financiering van de herstructureringsmaatregelen waarvoor zij bestemd zijn, voorzien in artikel 1, lid 3, tweede alinea, van die verordening, volgens welke bepaling bedragen die nog in het herstructureringsfonds beschikbaar zijn na de financiering van bedoelde uitgaven, voor het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) worden bestemd. Uit de bewoordingen van dat artikel 11 en uit de opzet van die verordening blijkt dus duidelijk dat de betrokken ondernemingen de tijdelijke heffing tijdens alle vermelde verkoopseizoenen en volledig dienen te betalen.

(cf. punten 20‑22, dictum 1)

2. Artikel 11 van verordening nr. 320/2006 tot instelling van een tijdelijke regeling voor de herstructurering van de suikerindustrie in de Europese Gemeenschap en tot wijziging van verordening nr. 1290/2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, druist niet in tegen het beginsel van bevoegdheidstoewijzing.

De inning van de krachtens dat artikel 11 door de ondernemingen verschuldigde tijdelijke herstructureringsheffing dient bij te dragen tot de herstructurering van de suikerindustrie in de Gemeenschap, en is derhalve een rechtmatig op basis van artikel 37 EG vastgestelde maatregel van gemeenschappelijk landbouwbeleid. Aan de bevoegdheid van de Europese wetgever om die maatregel vast te stellen en aan de omstandigheid dat het daarbij gaat om een landbouwmaatregel, wordt niet afgedaan door het feit dat bij afloop van een dergelijke meerjarige tijdelijke herstructureringsregeling een ontvangstenoverschot bestaat, en dat dit overschot overeenkomstig artikel 1, lid 3, tweede alinea, van verordening nr. 320/2006 voor het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) wordt bestemd. Met het eventuele overschot worden immers nog steeds uitsluitend onder het gemeenschappelijk landbouwbeleid vallende maatregelen gefinancierd.

(cf. punten 29‑30, 32‑33, dictum 2)

3. Artikel 11 van verordening nr. 320/2006 tot instelling van een tijdelijke regeling voor de herstructurering van de suikerindustrie in de Europese Gemeenschap en tot wijziging van verordening nr. 1290/2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, is niet onregelmatig uit het oogpunt van de motiveringsplicht.

Het is juist dat in punt 2 van de considerans, waarin het gaat over de financiële modaliteiten van die regeling, niet wordt uiteengezet waarom, zoals in artikel 1, lid 3, tweede alinea, van verordening nr. 320/2006 wordt bepaald, bedragen die eventueel nog in het herstructureringsfonds beschikbaar zijn na de financiering van de uitgaven, voor het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) worden bestemd. Op het voor de beoordeling van de rechtmatigheid van die handeling relevante tijdstip, dat is het tijdstip van de vaststelling ervan, kon echter slechts rekening worden gehouden met het bestaan van een eventueel overschot binnen het herstructureringsfonds na het verrichten van de herstructureringsuitgaven. De beslissing om dit overschot te bestemmen voor het ELGF, waarvan het herstructureringsfonds deel uitmaakt, is derhalve slechts het resultaat van een technische keuze waarvoor geen specifieke motivering kan worden verlangd.

(cf. punten 37‑39, dictum 2)

4. Artikel 11 van verordening nr. 320/2006 tot instelling van een tijdelijke regeling voor de herstructurering van de suikerindustrie in de Europese Gemeenschap en tot wijziging van verordening nr. 1290/2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, en de oplegging van de tijdelijke heffing ter uitvoering van deze bepaling kunnen niet worden geacht in te druisen tegen het evenredigheidsbeginsel.

Wanneer de wetgever van de Unie de toekomstige gevolgen van een vast te stellen regeling dient te beoordelen en die gevolgen niet met zekerheid zijn te voorzien, kan zijn beoordeling immers slechts worden afgekeurd indien zij, gelet op de gegevens waarover de wetgever ten tijde van de vaststelling van de regeling beschikte, kennelijk onjuist is. Bij de vaststelling van de hierboven bedoelde tijdelijke heffing is uitgegaan van de toekomstige effecten van de bij die verordening ingestelde herstructureringsregeling, zonder dat deze effecten met zekerheid konden worden voorzien. Aangezien de raming van de uitgaven en van de ter dekking daarvan nodige ontvangsten niet kennelijk onjuist was gelet op de gegevens waarover de gemeenschapswetgever ten tijde van de vaststelling van verordening nr. 320/2006 beschikte, waarbij de omvang van het overschot niet volstaat om te bewijzen dat er sprake is van een dergelijke fout, was de vaststelling van de tijdelijke heffing niet kennelijk ongeschikt ter verwezenlijking van de nagestreefde doelstelling van financiering van die tijdelijke regeling door de producenten.

(cf. punten 45‑46, 48, 50‑51, dictum 2)

5. De oplegging van de tweede tranche van de tijdelijke heffing voor het verkoopseizoen 2008/2009, waarin is voorzien bij artikel 11, lid 2, van verordening nr. 320/2006 tot instelling van een tijdelijke regeling voor de herstructurering van de suikerindustrie in de Europese Gemeenschap en tot wijziging van verordening nr. 1290/2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, heeft niettegenstaande het ontstaan van een overschot bij het herstructureringsfonds, een geldige rechtsgrondslag. Zij vormt bijgevolg geen ongerechtvaardigde verrijking van de Unie die grond kan opleveren voor een vordering tot terugbetaling, en kan in elk geval niet worden aangevoerd ter beoordeling van de geldigheid van dat artikel 11 voor zover het de rechtsgrondslag voor de oplegging vormt. Een vordering wegens ongerechtvaardigde verrijking van de Unie kan immers slechts worden toegewezen indien wordt bewezen dat de verrijking van de Unie geen geldige rechtsgrondslag heeft en de verzoeker in verband met die verrijking is verarmd.

(cf. punten 53‑54, dictum 2)