ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
—

verklaren dat het beroep in eerste aanleg waarin de bestreden beschikking is gegeven, volledig ontvankelijk was;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 260/20

Beroep ingesteld op 23 juli 2010 — Yusef/Commissie

(Zaak T-306/10)

()

2010/C 260/28

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Hani El Sayyed Elsebai Yusef (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: E. Grieves, Barrister en H. Miller, Solicitor)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— vaststellen dat het verzuim van de Commissie om te handelen en verzoekers naam van de lijst in bijlage I bij verordening (EG) nr. 881/2002 te schrappen, onrechtmatig is;

— de Commissie gelasten om verzoekers naam onmiddellijk van de lijst in voornoemde bijlage te schrappen;

— de Commissie niet alleen in haar eigen kosten verwijzen, maar ook in die van verzoeker en in de bedragen die ter zake van de kosteloze rechtsbijstand door de kas van het Hof zijn voorgeschoten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeker verzoekt op grond van artikel 265 VWEU om intrekking van verordening (EG) nr. 1629/2005 van de Commissie van 5 oktober 2005 tot 54e wijziging van verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al Qa'ida-netwerk en de Taliban, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 467/2001 van de Raad (1), voor zover deze verordening hem betreft.

Verzoeker baseert zijn beroep op drie middelen.

Ten eerste stelt hij dat de Commissie de grond voor de plaatsing van verzoekers naam op de lijst in bijlage I op geen enkele wijze onafhankelijk heeft onderzocht en ook geen redenen voor die plaatsing heeft verlangd.

Ten tweede stelt hij dat de Commissie hem in strijd met zijn recht op effectieve rechterlijke bescherming, met zijn recht van verweer en met zijn rechten op eigendom krachtens het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, geen redenen voor de plaatsing van zijn naam op de lijst in bijlage I heeft gegeven.

Ten derde voert hij aan dat het verzuim van de Commissie om zijn naam van de lijst in bijlage I te schrappen, onlogisch is omdat er geen redenen voorhanden zijn die voldoen aan de relevante criteria voor opname in bijlage I, en het United Kingdom Foreign and Commonwealth Office van mening is dat verzoeker niet langer aan de relevante criteria voldoet.

(1) PB 2005, L 260, blz. 10.
—

in het bijzonder de teruggave gelasten van alle documenten die in het kader van de uitgevoerde inspecties in beslag werden genomen, op straffe van nietigverklaring door het Gerecht van de later door de Commissie vast te stellen beschikking ten gronde; en
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 234/41

Beroep ingesteld op 8 juni 2010 — Ax/Raad

(Zaak T-259/10)

()

2010/C 234/75

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Thomas Ax (Neckargemünd, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Baumann, advocaat)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

— verordening (EU) nr. 407/2010 van de Raad van 11 mei 2010 houdende instelling van een Europees financieel stabilisatiemechanisme nietig verklaren;

— de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeker komt op tegen verordening (EU) nr. 407/2010. (1)

Ter onderbouwing van zijn beroep voert hij onder meer aan dat de door de bestreden verordening vrijgegeven steun in strijd is met het verbod op grond van artikel 125 VWEU van aansprakelijkheid voor en overname van de verbintenissen van andere lidstaten.

Bovendien wordt verordening nr. 407/2010 niet gedekt door de machtigingsgrondslag van artikel 122 VWEU. Hiertoe voert verzoeker aan dat er in de betrokken lidstaten geen sprake is van ernstige dreiging van grote moeilijkheden in de zin van deze bepaling als gevolg van de speculatieve aanvallen. Voorts berusten de moeilijkheden als gevolg van de speculatieve aanvallen niet op buitengewone gebeurtenissen die de betrokken lidstaten niet zouden kunnen beheersen.

(1) Verordening (EU) nr. 407/2010 van de Raad van 11 mei 2010 houdende instelling van een Europees financieel stabilisatiemechanisme (PB L 118, blz. 1).
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 221/49

Hogere voorziening ingesteld op 9 juni 2010 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 25 maart 2010 in zaak F-102/08, Marcuccio/Commissie

(Zaak T-256/10 P)

()

2010/C 221/80

Procestaal: Italiaans

Partijen

Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

— in elk geval, volledige vernietiging van de bestreden beschikking;

— vaststelling dat het beroep in eerste aanleg waarin de bestreden beschikking is gegeven, volledig ontvankelijk was;

— primair, volledige toewijzing van rekwirants vorderingen in eerste aanleg;

— veroordeling van de verwerende partij tot betaling van alle kosten die rekwirant in eerste aanleg en in de hogere voorziening heeft gemaakt;

— subsidiair, verwijzing van de onderhavige zaak naar het Gerecht voor ambtenarenzaken in een andere samenstelling voor een nieuwe uitspraak.

Middelen en voornaamste argumenten

De hogere voorziening is gericht tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (GVA) van 25 maart 2010. Bij die beschikking is een beroep, strekkende tot een verklaring van non-existentie of althans nietigverklaring van het besluit waarbij de Commissie heeft geweigerd om rekwirant een kopie te geven van de foto’s die zijn gemaakt bij zijn verhuizing in Luanda (Angola) en om alle documenten betreffende die verhuizing te vernietigen, alsmede tot veroordeling van de Commissie tot vergoeding van de schade die rekwirant zou hebben geleden door deze onvrijwillige verhuizing, deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond is verklaard.

Tot staving van de hogere voorziening beroept rekwirant zich op het volledig ontbreken van motivering alsmede op schending van de regels inzake de bewijsvoering, van het beginsel van gelijkheid tussen de partijen, van artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het GVA, van de zorgplicht van de verwerende partij jegens verzoekers en van het beginsel van behoorlijk bestuur.

Voorts stelt rekwirant dat het GVA heeft nagelaten om zich uit te spreken over drie van zijn vorderingen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 179/44

Beroep ingesteld op 20 april 2010 — GEA Group/Commissie

(Zaak T-189/10)

2010/C 179/77

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: GEA Group AG (Bochum, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Kallmayer, I. du Mont en G. Schiffers, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— nietigverklaring van artikel 1 van de wijzigingsbeschikking, voor zover verzoekster daarbij een geldboete wordt opgelegd;

— subsidiair, verlaging van de in artikel 1 van de wijzigingsbeschikking aan verzoekster opgelegde geldboete;

— verwijzing van verweerster in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster komt op tegen beschikking C(2010) 727 def. van 8 februari 2010, waarmee de Commissie haar beschikking C(2009) 8682 def. van 11 november 2009 (zaak COMP/38589 — warmtestabilisatoren) onder andere met betrekking tot verzoekster heeft gewijzigd (hierna: „wijzigingsbeschikking”). De wijziging betreft artikel 2, leden 31 en 32, van beschikking C(2009) 8682 def. van de Commissie inzake verzoeksters hoofdelijke aansprakelijkheid.

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

In de eerste plaats stelt verzoekster schending van de rechten van de verdediging, aangezien zij vóór de vaststelling van de wijzigingsbeschikking niet is gehoord en ook niet in de procedure werd betrokken. Het tweede middel betreft ontoereikende motivering van de wijzigingsbeschikking, aangezien deze alleen is gebaseerd op het verzuim om rekening te houden met de ambtshalve in acht te nemen bovengrens van artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003 (1) en geen individuele motivering ten aanzien van verzoekster bevat. In het kader van het derde middel stelt verzoekster het ontbreken van een rechtsgrondslag voor de wijzigingsbeschikking, die ten opzichte van bepaalde adressaten reeds definitief is of waarvoor bij het Gerecht reeds een zaak aanhangig is gemaakt. In de vierde plaats stelt verzoekster dat de wijziging van de geldboete te haren laste ontoelaatbaar is. Ten slotte voert verzoekster verjaring aan, aangezien de wijzigingsbeschikking werd vastgesteld na het verstrijken van de verjaringstermijn van artikel 25, lid 6, van verordening nr. 1/2003.

(1) Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).
—

een ontoereikende motivering van het bestreden arrest, aangezien het Gerecht voor ambtenarenzaken niet is ingegaan op het feit dat de stukken van het dossier die tot het voor hem bestreden besluit hebben geleid tegenstrijdig zijn, en dit ondanks het feit dat rekwirante in haar beroep in eerste aanleg daarop gewezen had.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 179/51

Beroep ingesteld op 30 april 2010 — Stichting Woonpunt e.a./Commission

(Zaak T-203/10)

2010/C 179/87

Procestaal: Nederlands

Partijen

Verzoekende partijen: Stichting Woonpunt (Beek, Nederland), Stichting Com.wonen (Rotterdam, Nederland), Woningstichting Haag Wonen (‘s-Gravenhage, Nederland), Stichting Woonbedrijf SWS.Hhvl (Eindhoven, Nederland) (vertegenwoordigers: E. Henny, T. Ottervanger en P. Glazener, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies van verzoekende partijen

— Vernietiging van de Beschikking van de Commissie met betrekking tot de bestaande steunregeling in overeenstemming met artikel 263 VWEU;

— vernietiging van de Beschikking van de Commissie met betrekking tot de nieuwe steunmaatregelen in overeenstemming mat artikel 263 VWEU;

— veroordeling van de Commissie in de proceskosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeksters vragen de nietigverklaring van Beschikking C(2009) 9963 final van de Commissie van 15 december 2009 inzake steunmaatregel E 2/2005 en N 642/2009 (Nederland) — bestaande steun en speciale projectsteun aan woningcorporaties.

Ter ondersteuning van hun eerste conclusie roepen verzoeksters 8 middelen in. De middelen in dit verband ingeroepen door verzoeksters komen overeen met deze ingeroepen in zaak T-202/10, Stichting Woonlinie e.a./Commissie.

Ter ondersteuning van hun tweede conclusie roepen verzoeksters 3 bijkomende middelen in.

Ten eerste zou de Commissie de artikelen 107 en 108 VWUE en Verordening 659/1999 (1) geschonden hebben door de projectsteun voor achterstandswijken te beoordelen als onderdeel van een bestaande steunregeling, en voorwaarden bindend op te leggen zonder de procedure van Verordening 659/1999 te volgen.

Ten tweede voeren verzoeksters aan dat de Commissie ten onrechte heeft aangenomen dat niet aan het vierde criterium van het arrest Altmark (2) is voldaan, doordat woningcorporaties niet worden geselecteerd door middel van een openbare aanbestedingsprocedure. Volgens verzoeksters had de Commissie enkel moeten verifiëren dat de maatregel niet leidt tot inefficiënties.

Ten derde voeren verzoeksters aan dat de Commissie had moeten onderzoeken of er sprake was van overcompensatie voor de dienst van algemeen economisch belang.

(1) Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).

(2) Arrest Hof van 24 juli 2003, Altmark Trans en Regierungspräsidium Magdeburg, C-280/00, Jurispr. blz. I-7747
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 179/53

Beroep ingesteld op 6 mei 2010 — Cree/BHIM (TRUEWHITE)

(Zaak T-208/10)

2010/C 179/91

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Cree, Inc. (Durham, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: V. Schiller, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Conclusies

— de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 17 februari 2010 in zaak R 985/2009-2 vernietigen;

— het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „TRUEWHITE” voor waren van de klassen 9 en 11

Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 4, 7, lid 1, sub b, en 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 2007/2009 (1), aangezien het aan de orde zijnde gemeenschapsmerk onderscheidend vermogen heeft;

schending van de artikelen 7, lid 1, sub c, en 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 2007/2009 (2), aangezien het aan de orde zijnde gemeenschapsmerk niet beschrijvend is.

(1) Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).

(2) Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).
Beroep ingesteld op 15 april 2010 — Seven/BHIM — Seven for all mankind (SEVEN FOR ALL MANKIND)

(Zaak T-176/10)

(2010/C 161/80)

Taal van het verzoekschrift: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Seven SpA (Leinì, Italië) (vertegenwoordiger: L. Trevisan, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Seven for all mankind LLC

Conclusies

— de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 28 januari 2010 vernietigen;

— het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: SEVEN FOR ALL MANKIND LLC

Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „SEVEN FOR ALL MANKIND” (aanvraagnr. 4 443 222) voor waren van de klassen 14 en 18

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

Oppositiemerk of -teken: twee gemeenschapsbeeldmerken (nr. 591 206 en nr. 3 489 234, voor waren van de klassen 16, 18 en 25) en een internationaal merk (nr. 731 954, voor waren van de klassen 3, 9, 12, 14, 15, 16, 18, 20, 22, 25 en 28) die het woordelement „SEVEN” bevatten

Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 148/38

Beroep ingesteld op 17 maart 2010 — CBI/Commissie

(Zaak T-137/10)

2010/C 148/64

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Coördinatie van Brusselse Instellingen voor welzijnswerk en gezondheidszorg (CBI) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: D. Waelbroeck, advocaat, en D. Slater, solicitor)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— nietig verklaren de beschikking van de Commissie waarbij krachtens artikel 86, lid 2, EG het geheel van de door België aan bepaalde openbare ziekenhuizen van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest toegekende onrechtmatige staatssteun verenigbaar is verklaard met de gemeenschappelijke markt en waarbij verzoeksters klacht is afgewezen;

— verweerster verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeksters vordert nietigverklaring van beschikking C(2009) 8120 def. COR van de Commissie van 28 oktober 2009 waarbij verenigbaar is verklaard met de gemeenschappelijke markt het geheel van de door de Belgische autoriteiten aan de openbare ziekenhuizen van het Irisnet van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest toegekende financiering als compensatie voor intramurale en extramurale dienstverplichtingen van algemeen economisch belang (DAEB) (Staatssteun NN 54/2009 (ex-CP 244/2005)).

Ter onderbouwing van haar beroep betoogt verzoekster dat de beschikking van de Commissie door kennelijke beoordelingsfouten of althans door een zwaar gebrek aan motivering is aangetast.

Verzoekster voert inzonderheid aan dat de stelling van de Commissie dat zij bij het onderzoek van staatssteun uit hoofde van artikel 86, lid 2, EG de doelmatigheid van de ontvanger van de staatssteun niet hoeft te onderzoeken, door deze bijvoorbeeld met een „gemiddelde, goed beheerde en passend uitgeruste onderneming” te vergelijken, zou impliceren dat de lidstaten alle — ook volstrekt buitensporige en onevenredige — kosten van de onderneming die met de openbaredienstverplichting is belast, kunnen dekken, en dat deze stelling dus moet worden verworpen.

Teneinde elke verstoring van de mededinging op de markt te voorkomen dient volgens verzoekster de compensatie voor de uitvoering van een openbaredienstverplichting beperkt te worden tot hetgeen strikt noodzakelijk is opzichte van de kosten van een doeltreffende marktdeelnemer, hetgeen in casu niet het geval was.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 113/59

Beroep ingesteld op 15 februari 2010 — Inter IKEA Systems/BHIM — Meteor Controls (GLÄNSA)

(Zaak T-88/10)

2010/C 113/91

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Inter IKEA Systems B.V. (Delft, Nederland) (vertegenwoordiger: J. Gulliksson, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Meteor Controls International Limited (Cookstown, Ierland)

Conclusies

— de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 1 december 2009 in zaak R 529/2009-2 vernietigen, en

— verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „GLÄNSA”, voor waren van klasse 11

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk „GLANZ”, voor waren van de klassen 6, 9 en 11

Beslissing van de oppositieafdeling: weigering van het aangevraagde merk in zijn geheel

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad, aangezien de kamer van beroep geen juiste globale beoordeling en vergelijking van de betrokken merken heeft gemaakt en bijgevolg ten onrechte heeft geconcludeerd dat deze merken soortgelijk waren en dus met elkaar konden worden verward.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 113/49

Hogere voorziening ingesteld op 10 februari 2010 door Brigitte Zangerl-Posselt tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 30 november 2009 in zaak F-83/07, Zangerl-Posselt/Commissie

(Zaak T-62/10 P)

2010/C 113/80

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Brigitte Zangerl-Posselt (Merzig, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Paulmann, advocaat)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

— het bestreden arrest vernietigen;

— zelf over de zaak beslissen en, zoals door rekwirante in eerste aanleg gevorderd, het inmiddels bij beslissing op bezwaar van 13 december 2007 bevestigde besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AST/27/06 van 25 juli 2007 om rekwirante niet toe te laten tot het schriftelijke en mondelinge examen van dat vergelijkend onderzoek, nietig verklaren;

— de Commissie verwijzen in alle kosten van de beide procedures.

Middelen en voornaamste argumenten

De hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 30 november 2009 in zaak F-83/07, Zangerl-Posselt/Commissie, waarbij rekwirantes beroep is verworpen.

Tot staving van de hogere voorziening stelt rekwirante dat het Gerecht voor ambtenarenzaken bij het onderzoek van de toelatingsvoorwaarden voor algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AST/27/06 van een onjuiste rechtsopvatting is uitgegaan. In dit verband stelt zij onder meer dat het Gerecht voor ambtenarenzaken zich voor de vraag of rekwirante in het bezit is van een diploma in de zin van de aankondiging van het betrokken vergelijkend onderzoek, heeft gebaseerd op de Franse versie van artikel 5, lid 3, sub a-ii, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen.

Voorts bevat de uiteenzetting van het Gerecht voor ambtenarenzaken waarmee het rekwirantes stellingen wil weerleggen, meerdere juridische fouten. In dit verband stelt rekwirante onder meer dat vaststellingen zijn gedaan waarvan de onjuistheid uit de stukken blijkt en dat het overgelegde bewijsmateriaal is vervalst.

Ook heeft het Gerecht voor ambtenarenzaken weliswaar toegegeven dat er sprake is van de door haar aan de orde gestelde indirecte discriminatie op grond van leeftijd, doch het heeft deze op grond van een ontoereikende en verkeerde motivering als gerechtvaardigd aangemerkt.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 113/71

Beroep ingesteld op 4 maart 2010 — Spanje/Commissie

(Zaak T-106/10)

2010/C 113/105

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. Muñoz Pérez)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— nietigverklaring van beschikking C(2009) 10136 def. van 18 december 2009 betreffende de toepassing van financiële correcties op het deel van het EOGFL, afdeling Oriëntatie, dat betrekking heeft op het communautaire initiatief CCI 2000 ES.06.0.PC.003 (Spanje — Leader+ regio Aragon), en

— verwijzing van de verwerende partij in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie op de door de Spaanse autoriteiten tot 4 juni 2008 aangegeven uitgaven een forfaitaire netto financiële correctie van 2 % toegepast, hetgeen overeenkomt met een verlaging met 652 674,70 EUR van de op grond van beschikking C(2001) 2067 van de Commissie van 31 juli 2001 toegekende bijstand uit het EOGFL, afdeling Oriëntatie, voor de kosten van het bovengenoemde programma.

Volgens het Koninkrijk Spanje moet de beschikking op twee gronden nietig worden verklaard.

De eerste is de onjuiste toepassing van artikel 39 van verordening (EG) nr. 1260/1999 (1), aangezien de mogelijke onregelmatigheden die hebben geleid tot de door de Commissie toegepaste financiële correctie, in werkelijkheid geen schending van artikel 4 van verordening (EG) nr. 438/2001 (2) opleveren, nu het in die bepaling vervatte vereiste dat de aantekeningen betreffende de ter plaatse uitgevoerde verificaties het verrichte werk vermelden, niet noodzakelijkerwijs inhoudt dat die aantekeningen een lijst van de uitgevoerde controles moeten bevatten, wanneer daarvan gemakkelijk kennis kan worden genomen.

De tweede grond is de schending van het evenredigheidsbeginsel waarin artikel 39, lid 3, van verordening (EG) nr. 1260/1999 voorziet, in samenhang met de richtsnoeren inzake de beginselen, criteria en indicatieve percentages die de Commissie dient te hanteren bij de bepaling van de financiële correcties als bedoeld in artikel 39, lid 3, van verordening (EG) nr. 1260/1999. (3) In de eerste plaats is er een correctie van 2 % van de uitgaven toegepast, terwijl uit de door de Spaanse autoriteiten aan de Commissie verstrekte gegevens bleek dat het risico voor het fonds aanzienlijk lager was dan dat percentage. In de tweede plaats is de periode waarover de correctie is toegepast, verlengd, doordat rekening is gehouden met de uitgaven die zijn aangegeven tot het tijdstip van de bilaterale bijeenkomst (4 juni 2008), in plaats van tot de periode waarop het onderzoek van de Commissie betrekking had (17 december 2004).

(1) Verordening van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (PB L 161 van 26.6.1999, blz. 1).

(2) Verordening van de Commissie van 2 maart 2001 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad met betrekking tot de beheers- en controlesystemen voor uit de structuurfondsen toegekende bijstand (PB L 63 van 3.3.2001, blz. 21).

(3) Document C(2001) 476 van 2 maart 2001.