Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Absolute weigeringsgronden – Merken zonder onderscheidend vermogen – Merken die uit reclameslogans bestaan – Onderscheidend vermogen – Toepassing van specifieke beoordelingscriteria – Ontoelaatbaarheid

(Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 7, lid 1, sub b)

2. Gemeenschapsmerk – Definitie en verkrijging van gemeenschapsmerk – Absolute weigeringsgronden – Merken zonder onderscheidend vermogen – Beperking van in artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 bepaalde weigeringsgrond tot merken die onder in artikel 7, lid 1, sub d, van deze verordening bepaalde weigeringsgrond vallen – Ontoelaatbaarheid

(Verordening nr. 40/94 van de Raad, art. 7, lid 1, sub b en d)

Samenvatting

1. Voor de beoordeling van het onderscheidend vermogen in de zin van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk wordt geëist dat het merk – ongeacht tot welke categorie het behoort – geschikt is om de waar als afkomstig van een bepaalde onderneming te identificeren en dus om deze waar van die van andere ondernemingen te onderscheiden. Al zijn de criteria ter beoordeling van het onderscheidend vermogen voor de verschillende categorieën merken dezelfde, bij de toepassing van deze criteria kan blijken dat de perceptie van het relevante publiek niet noodzakelijkerwijs dezelfde is voor alle categorieën merken, en dat het dus voor sommige categorieën merken moeilijker zou kunnen zijn om het onderscheidend vermogen vast te stellen dan voor andere categorieën.

De moeilijkheden die sommige categorieën merken – zoals merken die uit een reclameslogan bestaan – wegens de aard ervan kunnen opleveren om het onderscheidend vermogen ervan vast te stellen, en waarmee rekening mag worden gehouden, vormen evenwel geen rechtvaardigingsgrond om specifieke criteria vast te stellen ter vervanging of afwijking van het criterium van het onderscheidend vermogen zoals dit is uitgelegd in wat voorafgaat. Onjuist is bijgevolg een weigering tot inschrijving waarbij een verschillend en strenger criterium wordt toegepast ter beoordeling van het onderscheidend vermogen van merken die uit reclameslogans bestaan, zoals een „verbeeldingselement”, ja zelfs „een conceptueel spanningsveld met een verrassingseffect dat dan ook blijft aanhaken”.

(cf. punten 33‑34, 36)

2. De in artikel 7, lid 1, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk genoemde weigeringsgronden zijn onafhankelijk van elkaar en vereisen een afzonderlijk onderzoek. Derhalve dient de draagwijdte van artikel 7, lid 1, sub b, betreffende merken die elk onderscheidend vermogen missen, niet te worden beperkt tot merken waarvan de inschrijving wordt geweigerd overeenkomstig artikel 7, lid 1, sub d, van deze verordening, betreffende merken die bestaan uit elementen die in het normale taalgebruik of in het handelsverkeer gebruikelijk zijn geworden, wegens de omstandigheid dat zij gewoonlijk worden gebruikt in commerciële berichten, en in het bijzonder in reclameboodschappen.

Derhalve berust het oordeel dat een merk alleen dan elk onderscheidend vermogen mist, indien is aangetoond dat het gewoonlijk wordt gebruikt in commerciële berichten, en in het bijzonder in reclameboodschappen, op een verkeerde rechtsopvatting, aangezien dit een ander criterium is dan dit van artikel 7, lid 1, sub b.

(cf. punten 39‑40, 46, 48)