BESCHIKKING VAN HET GERECHT (Eerste kamer)

14 oktober 1998

Zaak T-224/97

I. Martínez del Peral Cagigal

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Ambtenaren — Arrest van Gerecht — Verzoek om herindeling in rang — Exceptie van niet-ontvankelijkheid — Nieuw en wezenlijk feit — Ontvankelijkheid”

Volledige Spaanse tekst II-1741

Betreft:

Beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 24 oktober 1996 houdende afwijzing van verzoeksters verzoek om herindeling, en van het besluit van de Commissie van 29 april 1997 houdende afwijzing van de tegen het besluit van 24 oktober 1996 ingediende klacht.

Beslissing:

Verwerping.

Resumé van de beschikking

Verzoekster wordt op 9 november 1993 aangesteld als ambtenaar op proef en ingedeeld in de rang A 7, salaristrap 1. Op 26 november 1993 wordt zij door het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) per 16 oktober 1993 ingedeeld in de rang A 7, salaristrap 3. Op 5 oktober 1995 wijst het Gerecht zijn arrest in de zaak Alexopoulou/Commissie (T-17/95, JurAmbt. blz. II-686). Op 7 februari 1996 wijzigt de Commissie haar besluit van 1 september 1983 inzake de criteria voor de indeling in rang en salaristrap bij aanwerving. Artikel 2, eerste alinea, van dat besluit luidt thans als volgt:

„[Het TABG] stelt de ambtenaar op proef aan in de aanvangsrang van de loopbaan waarvoor hij is aangeworven. Bij wijze van uitzondering kan het tot aanstelling bevoegd gezag besluiten de ambtenaar op proef in een hogere rang van de loopbaan in te delen, wanneer het dienstbelang de aanwerving vereist van een bijzonder gekwalificeerd ambtenaar of wanneer de aangeworven ambtenaar over buitengewone kwalificaties beschikt. ”

Op 21 juni 1996 vraagt verzoekster om herziening van haar indeling in rang bij haar indiensttreding. Dit verzoek wordt op 24 oktober 1996 afgewezen op grond dat het meer dan drie maanden na het aanvankelijke indelingsbesluit is ingediend. Op 23 januari 1997 dient verzoekster een klacht in tegen het besluit van 24 oktober 1996. Op 29 april 1997 wijst de Commissie die Macht af.

De ontvankelijkheid

Verzoekster heeft niet binnen de in artikel 90, lid 2, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen (Statuut) gestelde termijn van drie maanden een klacht ingediend tegen het indelingsbesluit van 26 november 1985. De indeling is dus definitief geworden (punt 26).

Een ambtenaar kan de voorwaarden van zijn aanvankelijke aanwerving niet betwisten nadat deze definitief is geworden. Alleen wezenlijke nieuwe feiten kunnen een rechtvaardiging vormen voor een verzoek om herziening van een besluit waartegen niet binnen de in de artikelen 90 en 91 van het Statuut bepaalde termijnen is opgekomen (punt 27).

Referentie: Hof 1 december 1983, Blomefield/Commissie, 190/82, Jurispr. blz. 3981, punt 10; Gerecht 15 december 1995, Progoulis/Commissie, T-131/95, JurAmbt. blz. II-907, punt 38; Gerecht 11 juli 1997, Chauvin/Commissie, T-16/97, JurAmbt. blz. II-681, punt 37

Het verzoek van 21 juni 1992 beoogt evenwel juist de voorwaarden van de aanvankelijke aanwerving op losse schroeven te zetten aangezien het strekt tot heronderzoek van verzoeksters indeling in rang op de datum van haar indiensttreding (punt 28).

Het besluit van 7 februari 1996 kan naar zijn aard en juridische draagwijdte geen nieuw feit opleveren op grond waarvan na het verstrijken van de klachttermijn een verzoek om herindeling zou kunnen worden ingediend. Het heeft tot doel noch tot gevolg, vóór de inwerkingtreding ervan definitief geworden administratieve besluiten weer in het geding te brengen (punt 29 en 30).

Referentie: Hof 21 februari 1974, Schots-Kortner e.a./Raad, Commissie en Parlement, 15/73-33/73,52/73,53/73,57/73-109/73,116/73, 117/73, 123/73, 132/73, 135/73, 136/73 en 137/73, Jurispr. blz. 177, punt 39; Hof 8 maart 1988, Brown/Hof van Justitie, 125/87, Jurispr. blz. 1619, punt 14; Chauvin/Commissie, reeds aangehaald, punt 46

Artikel 31, lid 2, van het Statuut, dat het TABG een discretionaire bevoegdheid verleent om bij wijze van uitzondering een nieuwe ambtenaar in de hoogste rang van zijn loopbaan aan te stellen, is een uitzondering op de algemene indelingsregels. Het besluit van 7 februari 1996 formuleert een voorbehoud in de zin van die bepaling. Het verschilt daardoor van de besluiten van algemene aard van 6 juni 1973 en 1 september 1983, waarin interne richtlijnen worden vastgesteld die voor alle ambtenaren gelden. De uit het arrest Blomefield, reeds aangehaald, het arrest van het Hof van 26 september 1985, Valentini/Commissie (231/84, Jurispr. blz. 3027) en de beschikking van het Hofvan 19 februari 1987, Mogensen/Commissie (101/86, Jurispr. blz. 825) voortvloeiende rechtspraak kan in casu derhalve niet mutatis mutandis worden gevolgd (punt 32).

Referentie: Blomefield/Commissie, reeds aangehaald, punt 20; Chauvin/Cornmissie, reeds aangehaald, punt 50

Het gebruik van de bij artikel 31, lid 2, van het Statuut aan de instellingen verleende bevoegdheid moet worden verzoend met de eisen die uit het in artikel 5 van en bijlage I bij het Statuut gehanteerde begrip loopbaan voortvloeien. Aanwervingen in de hoogste rang van een loopbaan kunnen derhalve slechts bij wijze van uitzondering plaatsvinden wanneer het dienstbelang de aanwerving vereist van een bijzonder gekwalificeerd ambtenaar of wanneer de aangeworven ambtenaar over buitengewone kwalificaties beschikt en om toepassing van artikel 31, lid 2, verzoekt. Het TABG is in de regel niet verplicht, bij elke aanwerving na te gaan of artikel 31, lid 2, van het Statuut dient te worden toepast, en is in de regel evenmin verplicht, een besluit om die bepaling niet toe te passen met redenen te omkleden (punt 33).

Referentie: Hof 6 juni 1985, De Santis/Rekenkamer, 146/84, Jurispr. blz. 1723; Alexopoulou/Commissie, reeds aangehaald, punt 21

De afwijzing van een te laat ingediend verzoek om herindeling in rang levert derhalve geen schending van artikel 5, lid 3, van het Statuut op (punt 34).

De zorgplicht mag er niet toe leiden, dat de administratie aan een gemeenschapsbepaling een uitlegging geeft die tegen de precieze bewoordingen van die bepaling ingaat. Artikel 31, lid 2, van het Statuut kan slechts in uitzonderlijke gevallen worden toegepast bij de aanwerving van een ambtenaar. De Commissie is derhalve niet in haar verplichtingen tekortgeschoten door te weigeren verzoeksters indeling in rang opnieuw te onderzoeken (punt 35).

Referentie: Gerecht 6 maart 1996, Becker/Rekenkamer, T-93/94, Jurispr. blz. II-141, punt 36, met verwijzing naar de rechtspraak; Chauvin/Commissie, reeds aangehaald, punt 52

Aangezien verzoekster geen nieuwe feiten heeft aangedragen op grond waarvan de termijnen van de artikelen 90 en 91 van het Statuut opnieuw kunnen ingaan, is dit beroep niet-ontvankelijk (punten 37 en 38).

Dictum:

Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.