ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Ambtenaren - Beroep - Voorafgaande administratieve klacht - Identiteit van voorwerp en grond - Middelen niet vermeld in, doch nauw aansluitend bij klacht - Ontvankelijkheid - Middel ontleend aan schending van artikel 24, derde en vierde alinea, van Statuut, dat expliciet noch impliciet in precontentieuze procedure is aangevoerd - Niet-ontvankelijkheid

(Ambtenarenstatuut, art. 24, derde en vierde alinea, 90 en 91)

2. Hogere voorziening - Middelen - Tegenstrijdige motivering - Ontvankelijkheid

3. Ambtenaren - Bevordering - Vergelijking van verdiensten - Automatische bevordering van ambtenaren die op lijst van meest verdienstelijke ambtenaren van jaar voordien stonden - Onwettigheid

(Ambtenarenstatuut, art. 45, lid 1)

Samenvatting

1. In ambtenarenzaken kunnen de voor de gemeenschapsrechter geformuleerde conclusies slechts bezwaren bevatten die op dezelfde grond berusten als die welke in de klacht zijn geformuleerd. Deze bezwaren kunnen voor de gemeenschapsrechter worden gepreciseerd door middelen en argumenten die niet noodzakelijk in de klacht voorkomen, doch er wel nauw bij aansluiten.

Wanneer artikel 24, derde en vierde alinea, van het Statuut niet in de klacht wordt aangehaald en daarin evenmin uitdrukkelijk melding wordt gemaakt van het in die bepalingen gehanteerde begrip bij- en nascholing, maar alleen wordt gesproken over de mobiliteit en het verloop van de loopbaan van de ambtenaren, kan niet worden aangenomen dat de klacht, zelfs bij een ruime interpretatie, elementen bevat waaruit het tot aanstelling bevoegde gezag had kunnen afleiden dat zij een grief inzake schending van artikel 24, derde en vierde alinea, van het Statuut inhield.

( cf. punten 12-13, 16 )

2. De vraag of de motivering van een arrest van het Gerecht tegenstrijdig is, is een rechtskwestie die als zodanig in het kader van een hogere voorziening kan worden aangevoerd.

( cf. punt 20 )

3. Het Statuut verleent geen recht op bevordering, ook niet aan ambtenaren die voldoen aan alle voorwaarden om te worden bevorderd. Een gewoonte om ambtenaren die bij de vorige bevorderingsronde op de lijst van meest verdienstelijke kandidaten stonden, maar niet zijn bevorderd, automatisch te bevorderen tenzij zij zijn tekortgeschoten, is kennelijk in strijd met artikel 45, lid 1, van het Statuut. De bevorderingsbesluiten vooronderstellen immers dat het tot aanstellen bevoegde gezag bij elke bevorderingsprocedure de verdiensten van de voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren en de over hen uitgebrachte beoordelingsrapporten vergelijkt.

( cf. punten 35-36 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. EGKS — Mededingingsregelingen — Verbod — Werkingssfeer — Verenigingen van ondernemingen — (EGKS-Verdrag, art. 65, lid 1)

2. EGKS — Mededingingsregelingen — Onderling samenhangende gedragingen — Begrip — Criteria coördinatie en samenwerking — Uitlegging — Overeenkomst inzake informatie-uitwisseling — (EGKS-Verdrag, art. 65, lid 1; art. 81, lid 1, EG)

3. Hogere voorziening — Middelen — Onjuiste beoordeling van feiten — Niet-ontvankelijkheid — Afwijzing — (Art. 32 quinquies, lid 1, KS; Statuut-EGKS van het Hof van Justitie, art. 51)

Samenvatting

1. Artikel 65, lid 1, EGKS-Verdrag verbiedt specifiek besluiten van verenigingen van ondernemingen die er rechtstreeks of indirect toe zouden kunnen leiden om op de gemeenschappelijke markt de normale werking van de mededinging te beletten, te beperken of te vervalsen. Het is dus van toepassing op verenigingen, voorzover hun eigen activiteiten of die van de aangesloten ondernemingen kunnen leiden tot de in deze bepaling bedoelde gevolgen.

cf. punten 22-23

2. Een overeenkomst inzake informatie-uitwisseling is in strijd met de mededingingsregels wanneer zij de onzekerheid over de werking van de betrokken markt vermindert of wegneemt waardoor de mededinging tussen de ondernemingen wordt beperkt.

De criteria coördinatie en samenwerking, die voorwaarden zijn voor onderling samenhangende gedragingen, houden immers niet in dat er een werkelijk " plan" moet zijn opgesteld, maar dienen te worden verstaan in het licht van de aan de bepalingen van het EG- en het EGKS-Verdrag inzake de mededinging ten grondslag liggende idee dat iedere ondernemer zelfstandig moet bepalen welk beleid hij op de gemeenschappelijke markt zal voeren en welke condities hij zijn klanten zal bieden.

Deze eis van zelfstandigheid sluit weliswaar niet uit dat de ondernemer gerechtigd is zijn beleid intelligent aan het vastgestelde of te verwachten marktgedrag van de concurrenten aan te passen, doch staat onverbiddelijk in de weg aan enigerlei al dan niet rechtstreeks contact tussen zulke ondernemers, dat tot doel of ten gevolge heeft dat mededingingsvoorwaarden ontstaan die, gelet op de aard van de producten of verleende diensten, de grootte en het aantal van de ondernemingen en de omvang van de betrokken markt, niet met de normale voorwaarden van die markt overeenkomen.

cf. punten 41-43, 60

3. Volgens artikel 32 quinquies, lid 1, KS en artikel 51 van het Statuut-EGKS van het Hof van Justitie is hogere voorziening beperkt tot rechtsvragen. Het Gerecht is dus bij uitsluiting bevoegd om de relevante feiten vast te stellen en te beoordelen, alsook om de bewijselementen te beoordelen, behoudens in het geval van een verdraaiing van deze feiten en bewijselementen.

cf. punt 46
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Melk en zuivelproducten - Extra heffing op melk - Regels betreffende overdracht van referentiehoeveelheden bij verstrijken van pachtovereenkomst betreffende bedrijf - Overdracht van referentiehoeveelheid aan verpachter bij teruggave van gepachte gronden - Voorwaarden - Verpachter die producent is - Producent" - Begrip

(Verordening nr. 3950/92 van de Raad, art. 7, lid 2, en 9, sub c)

Samenvatting

$$Artikel 7, lid 2, van verordening nr. 3950/92 tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten moet aldus worden uitgelegd dat bij het verstrijken van een pachtovereenkomst betreffende een melkbedrijf de daaraan verbonden referentiehoeveelheid alleen dan geheel of gedeeltelijk aan de verpachter kan worden overgedragen wanneer deze producent" is in de zin van artikel 9, sub c, van deze verordening dan wel bij het verstrijken van de pachtovereenkomst de beschikbare referentiehoeveelheid overdraagt aan een derde die deze hoedanigheid bezit. Voor de toekenning van de relevante referentiehoeveelheden aan de verpachter overeenkomstig artikel 7, lid 2, van verordening nr. 3950/92 volstaat het dat de verpachter op bedoelde datum het bewijs levert van concrete voorbereidingen om op zeer korte termijn de activiteit van producent" in de zin van artikel 9, sub c, van deze verordening uit te oefenen.

( cf. punt 46 en dictum )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Fiscale bepalingen - Harmonisatie van wetgevingen - Indirecte belastingen op bijeenbrengen van kapitaal - Omzetting van personenvennootschap in kapitaalvennootschap - Heffing van kapitaalrecht benevens heffing van recht op inbrengen in personenvennootschap - Toelaatbaarheid

(Richtlijn 69/335 van de Raad)

Samenvatting

$$De bepalingen van richtlijn 69/335 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal, zoals gewijzigd bij de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan de heffing van kapitaalrecht bij de omzetting van een personenvennootschap in een kapitaalvennootschap in de zin van deze richtlijn, wanneer vóór de inwerkingtreding van deze richtlijn over alle in ruil voor aandelen in de personenvennootschap verrichte inbrengen reeds een recht is geheven, ongeacht of dit dezelfde kenmerken vertoont als het kapitaalrecht in de zin van artikel 10 van de richtlijn. Het in deze bepaling gestelde verbod kan immers niet van toepassing zijn op rechten of belastingen die, ongeacht de kenmerken ervan, worden geheven op inbrengen in vennootschappen die geen kapitaalvennootschappen in de zin van de richtlijn zijn.

( cf. punten 28, 32 en dictum )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Harmonisatie van wetgevingen - Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten - Richtlijn 93/13 - Consument zoals omschreven in artikel 2 - Begrip - Rechtspersonen - Daarvan uitgesloten

(Richtlijn 93/13 van de Raad, art. 2, sub b)

Samenvatting

$$Het begrip consument zoals omschreven in artikel 2, sub b, van richtlijn 93/13 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, moet aldus worden uitgelegd dat het uitsluitend betrekking heeft op natuurlijke personen.

( cf. punt 17 en dictum )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Raad - Recht van toegang van publiek tot documenten van Raad - Besluit 93/731 - Doelstellingen - Beginsel van zo ruim mogelijke toegang - Strikte uitlegging van uitzonderingen op beginsel van toegang

(Besluit 93/731 van de Raad)

2. Raad - Recht van toegang van publiek tot documenten van Raad - Besluit 93/731 - Uitzonderingen op beginsel van toegang tot documenten - Weigering van toegang tot document zonder voorafgaand onderzoek van gedeeltelijke toegang tot gegevens die niet onder uitzonderingen vallen - Schending van evenredigheidsbeginsel

(Besluit 93/731 van de Raad, art. 4, lid 1)

Samenvatting

1. Behalve het verzekeren van de interne werking van de Raad in het belang van een goed bestuur bestaat het door besluit 93/731 betreffende toegang van het publiek tot documenten van de Raad, nagestreefde doel erin, te voorzien in de ruimst mogelijke toegang voor het publiek tot documenten die bij de Raad berusten, zodat elke uitzondering op dat recht dus strikt moet worden uitgelegd en toegepast.

( cf. punt 25 )

2. Het evenredigheidsbeginsel verlangt dat afwijkingen niet verder gaan dan passend en noodzakelijk is ter verwezenlijking van het nagestreefde doel.

Bij gebreke van enige reden ter rechtvaardiging van de geheimhouding door een instelling van in een document vervatte informatie die niet onder de uitzonderingen van artikel 4, lid 1, van besluit 93/731 valt, zou de weigering van gedeeltelijke toegang een maatregel vormen die klaarblijkelijk onevenredig is ter verzekering van de vertrouwelijkheid van informatie die wel onder een van deze uitzonderingen valt. Het doel dat de Raad nastreeft door toegang tot het litigieuze rapport te weigeren, zou ook kunnen worden bereikt indien de Raad zich na onderzoek zou beperken tot schrapping van de passages in het genoemde rapport die schade kunnen toebrengen aan de internationale betrekkingen.

( cf. punten 28-29 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Harmonisatie van wetgevingen - Gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten - Richtlijn 90/435 - Vrijstelling, in lidstaat van dochteronderneming, van inhouding van bronbelasting op winstuitkeringen aan moedermaatschappij - Inhouding van bronbelasting - Begrip - Concreet geval

(Richtlijn 90/435 van de Raad, art. 5, lid 1)

Samenvatting

$$Er is sprake van bronbelasting in de zin van artikel 5, lid 1, van richtlijn 90/435 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten, welke voorziet in de vrijstelling van inhouding van bronbelasting op winstuitkeringen door een dochteronderneming aan haar moedermaatschappij die een minimumdeelneming van 25 % in het kapitaal van de dochteronderneming bezit, wanneer een bepaling van nationaal recht voorschrijft dat bij winstuitkering door een dochteronderneming (een naamloze vennootschap of een soortgelijke vennootschap) aan haar moedermaatschappij voor de bepaling van het belastbare inkomen van de dochteronderneming de totale door haar gerealiseerde zuivere winst, met inbegrip van niet-belastbare inkomsten en inkomsten waarvoor een bijzondere regeling geldt leidend tot het tenietgaan van de belastingschuld, weer in de belastinggrondslag moet worden opgenomen, ofschoon die twee categorieën inkomsten op basis van de nationale wetgeving niet belastbaar zouden zijn wanneer zij bij de dochteronderneming bleven en niet aan de moedermaatschappij werden uitgekeerd.

De uitkering van dividend vormt immers het belastbare feit ter zake van een dergelijke belastingheffing, welke rechtstreeks aan de omvang van de gedane uitkering is gekoppeld.

( cf. punten 28, 33 en dictum )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Hogere voorziening - Middelen - Verkeerde beoordeling van feiten - Niet-ontvankelijkheid - Toetsing door Hof van beoordeling van bewijs - Uitgesloten, behoudens geval van verkeerde opvatting

(Art. 225 EG; Statuut-EG van het Hof van Justitie, art. 51)

Samenvatting

$$Uit de artikelen 225 EG en 51 van het Statuut-EG van het Hof van Justitie volgt dat de hogere voorziening beperkt is tot rechtsvragen. Het Gerecht is derhalve bij uitsluiting bevoegd om de feiten vast te stellen, behoudens het geval waarin de feitelijke onjuistheid van hetgeen het heeft vastgesteld, blijkt uit de hem overgelegde processtukken, en om die feiten te beoordelen. De beoordeling van de feiten levert - behoudens het geval van een onjuiste voorstelling van de aan het Gerecht voorgelegde bewijselementen - geen rechtsvraag op die als zodanig vatbaar is voor toetsing door het Hof in het kader van een hogere voorziening.

( cf. punt 17 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Hogere voorziening - Middelen - Kritiek op rechtsoverwegingen zonder invloed op bestreden dictum - Falend middel

(Statuut-EG van het Hof van Justitie, art. 49, eerste alinea)

2. Hogere voorziening - Middelen - Middel gericht tegen beslissing van Gerecht over kosten - Niet-ontvankelijkheid in geval van afwijzing van alle andere middelen

(Statuut-EG van het Hof van Justitie, art. 51, tweede alinea)

Samenvatting

1. Het middel in hogere voorziening tegen rechtsoverwegingen van een arrest van het Gerecht die niet van invloed zijn op het dictum van dit arrest, is niet ter zake dienend en moet worden afgewezen.

Wanneer de rechtsoverwegingen van een arrest van het Gerecht betrekking hebben op het feit dat een beroep wegens nalaten zonder voorwerp is geraakt ten gevolge van de standpuntbepaling van de instelling na het instellen van het beroep, en zij op zich de beslissing van het Gerecht dat het geding zonder voorwerp is geraakt, rechtens genoegzaam rechtvaardigen, is het middel in hogere voorziening tegen de rechtsoverwegingen van dit arrest inzake de ontvankelijkheid van het beroep wegens nalaten, niet ter zake dienend en moet het worden afgewezen. Deze rechtsoverwegingen zijn immers zonder invloed op het dictum van het bestreden arrest omdat het volgens de rechtspraak van het Hof niet nodig is de ontvankelijkheid te onderzoeken van een beroep waarvan het Hof heeft vastgesteld dat het zonder voorwerp is geraakt, zodat daarover niet behoeft te worden beslist.

( cf. punten 26-29 )

2. Wanneer alle andere middelen in hogere voorziening zijn afgewezen, moeten de conclusies betreffende de beweerde onregelmatigheid van de beslissing van het Gerecht over de kosten niet-ontvankelijk worden verklaard krachtens artikel 51, tweede alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie, naar luid waarvan hogere voorziening niet uitsluitend betrekking kan hebben op de veroordeling in of het bedrag van de proceskosten.

( cf. punt 31 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Beroep wegens niet-nakoming Onderzoek van gegrondheid door Hof In aanmerking te nemen situatie Situatie bij verstrijken van in met redenen omkleed advies gestelde termijn

(Art. 226 EG)

2. Vrij verrichten van diensten Beperkingen gerechtvaardigd door algemeen belang Toelaatbaarheid Voorwaarden

[EG-Verdrag, art. 59 (thans, na wijziging, art. 49 EG) en art. 60 (thans art. 50 EG)]

3. Beroep wegens niet-nakoming Bewijs van niet-nakoming Bewijslast rustend op Commissie Elementen die niet-nakoming aantonen

(Art. 226 EG)

4. Vrij verkeer van personen Vrijheid van vestiging Vrij verrichten van diensten Nationale regeling waarbij toegang van onderdanen van andere lidstaten tot werkzaamheid van vervoersconsultant wordt beperkt Ontoelaatbaarheid

[EG-Verdrag, art. 52 en 59 (thans, na wijziging, art. 43 EG en 49 EG)]

Samenvatting

1. In het kader van een beroep op grond van artikel 226 EG moet het bestaan van een niet-nakoming worden beoordeeld op basis van de situatie waarin de lidstaat zich bevond aan het einde van de in het met redenen omkleed advies gestelde termijn, en kan het Hof met sedertdien opgetreden wijzigingen geen rekening houden.

( cf. punt 12 )

2. De vrijheid van dienstverrichting als grondbeginsel van het Verdrag kan slechts worden beperkt door regelingen die hun rechtvaardiging vinden in redenen van algemeen belang, die gelden voor iedere persoon of onderneming die op het grondgebied van de betrokken lidstaat werkzaam is, voorzover dit belang niet wordt gewaarborgd door de regels waaraan de dienstverrichter is onderworpen in de lidstaat waar hij is gevestigd.

( cf. punt 23 )

3. In het kader van een procedure wegens niet-nakoming op grond van artikel 226 EG staat het aan de Commissie, het gestelde verzuim aan te tonen en het Hof de gegevens te verschaffen die het nodig heeft om te kunnen vaststellen of er inderdaad sprake is van dat verzuim.

( cf. punt 27 )

4. Door de uitoefening van de werkzaamheid van vervoersconsultant op straffe van sancties afhankelijk te stellen van het bezit van een administratieve vergunning en de afgifte van deze vergunning afhankelijk te stellen van de voorwaarde dat de onderdanen van de andere lidstaten op het nationale grondgebied wonen en een waarborg stellen, komt een lidstaat de krachtens de artikelen 52 en 59 van het Verdrag (thans, na wijziging, de artikelen 43 EG en 49 EG) op hem rustende verplichtingen niet na.

( cf. punt 29 en dictum )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Harmonisatie van wetgevingen Kwaliteit van oppervlaktewater bestemd voor productie van drinkwater Richtlijn 75/440 Uitvoering door lidstaten Verplichting om gehalte aan schadelijke stoffen, met inbegrip van nitraten, effectief te verminderen teneinde kwaliteit van water te verbeteren Draagwijdte

(Richtlijn 75/440 van de Raad, art. 4, leden 1 en 2)

2. Harmonisatie van wetgevingen Kwaliteit van oppervlaktewater bestemd voor productie van drinkwater Richtlijn 75/440 Uitvoering door lidstaten Opstellen van actieplan ter sanering van water Organisch actieplan" Begrip

(Richtlijn 75/440 van de Raad, art. 4, lid 2)

Samenvatting

1. De lidstaten zijn krachtens artikel 4, lid 2, van richtlijn 75/440 betreffende de vereiste kwaliteit van het oppervlaktewater dat is bestemd voor productie van drinkwater in de lidstaten, gehouden het gehalte aan schadelijke stoffen, met inbegrip van nitraten, effectief te verminderen teneinde de kwaliteit te verbeteren van het oppervlaktewater dat bestemd is voor de productie van drinkwater. De lidstaten moeten daartoe gebruik maken van passende middelen.

Weliswaar bevat artikel 4, lid 2, van de richtlijn geen uitdrukkelijk kwalitatief of kwantitatief voorschrift met betrekking tot voornoemde verbeteringen, doch het is niettemin duidelijk dat deze bepaling de lidstaten opdraagt om binnen de daarin gestelde termijn van tien jaar lagere kwantitatieve waarden te bereiken dan de grenswaarden die zij voor het verstrijken van de omzettingstermijn van twee jaar bedoeld in artikel 4, lid 1, van de richtlijn dienen te verwezenlijken.

De lidstaten hebben dus de verplichting, gedurende de in artikel 4, lid 2, van de richtlijn voorziene periode van tien jaar, nitraatgehalten te bereiken die in elk geval beneden de grenswaarde van 50 mg/l liggen.

( cf. punten 25-27 )

2. Hoewel verschillende saneringsplannen die tot een bepaalde regio beperkt zijn, in beginsel een plan" in de zin van artikel 4, lid 2, van richtlijn 75/440 betreffende de vereiste kwaliteit van het oppervlaktewater dat is bestemd voor productie van drinkwater in de lidstaten, kunnen vormen, moet het geheel van de door een lidstaat overgelegde stukken hoe dan ook een totaalplan vormen, waarin een totale, samenhangende benadering naar voren komt.

Dit is niet het geval wanneer de door een lidstaat aan de Commissie meegedeelde maatregelen een in materieel of geografisch opzicht beperkt toepassingsgebied hebben, dan wel gewoonweg gerichte acties zijn. Dergelijke maatregelen ontberen de nodige samenhang om een organisch actieplan in de zin van artikel 4, lid 2, van de richtlijn te kunnen vormen.

( cf. punten 29, 31, 40 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Mededinging - Mededingingsregelingen - Aantasting van mededinging - Tankstationcontracten - Beoordelingscriteria - Merkbare invloed van contracten, globaal beschouwd, op afscherming van markt - Beperking van nietigheid van contracten van betrokken leverancier door opsplitsing van netwerk - Toelaatbaarheid - Geldigheid van tankstationcontracten die op elk ogenblik met inachtneming van opzegtermijn van één jaar kunnen worden opgezegd en slechts zeer gering percentage van door leverancier gesloten exclusieve-afnameovereenkomsten vormen

[EG-Verdrag, art. 85, lid 1 (thans art. 81, lid 1, EG)]

Samenvatting

$$Het in artikel 85, lid 1, van het Verdrag (thans artikel 81, lid 1, EG) bedoelde verbod is niet van toepassing op een door een leverancier van brandstoffen gesloten exclusieve-afnameovereenkomst die de wederverkoper op elk ogenblik met inachtneming van een opzegtermijn van één jaar kan opzeggen, wanneer alle door die leverancier gesloten exclusieve-afnameovereenkomsten op zichzelf of samen met het netwerk van de door alle leveranciers gesloten exclusieve-afnameovereenkomsten merkbaar bijdragen tot de afscherming van de markt, doch de overeenkomsten met een vergelijkbare looptijd als de betrokken exclusieve-afnameovereenkomst slechts een zeer gering percentage vormen van alle exclusieve-afnameovereenkomsten van dezelfde leverancier, waarvan het merendeel overeenkomsten voor bepaalde tijd met een looptijd van verschillende jaren zijn.

In dat verband vormt het bij wijze van uitzondering opsplitsen van het netwerk van één en dezelfde leverancier geen willekeur en levert het geen schending van het rechtszekerheidsbeginsel op. Aan een dergelijke opsplitsing ligt namelijk een concrete beoordeling van de positie van de betrokken marktdeelnemer op de relevante markt ten grondslag, die erop is gericht aan de hand van een objectief, bijzonder relevant - want rekening houdend met de bijzondere kenmerken van die markt - criterium te verzekeren, dat alleen die overeenkomsten van een leverancier nietig worden geacht die tezamen de cumulatieve marktafschermende werking aanzienlijk beïnvloeden.

Deze oplossing is niet in strijd met het arrest van 28 februari 1991, Delimitis (C-234/89), waarin weliswaar is gepreciseerd, aan de hand van welke criteria moet worden beoordeeld, hoe groot de bijdrage van de door één en dezelfde leverancier gesloten, niet nader aangeduide overeenkomsten" aan de cumulatieve marktafschermende werking is, doch niet is uitgesloten, dat die bijdrage afzonderlijk kan worden beoordeeld naar gelang van verschillende groepen overeenkomsten die een bepaalde leverancier heeft gesloten.

( cf. punten 37-39 en dictum )