In de tweede plaats is de bijzondere bevoegdheid van het Parlement om te beslissen over de in het kader van het onderzoek van de geloofsbrieven ingebrachte bezwaren ook ratione materiae beperkt tot enkel die bezwaren welke eventueel kunnen worden ingebracht op grond van de bepalingen van de Akte van 1976, met uitsluiting van de nationale bepalingen waarnaar deze Akte verwijst.

Blijkens de bewoordingen van artikel 12 van de Akte van 1976 betreffende de verkiezing van de vertegenwoordigers in het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen komt het Europees Parlement niet de principiële bevoegdheid toe om toe te zien op de eerbiediging van het gemeenschapsrecht door de lidstaten, noch in het algemeen, noch meer bepaald op verkiezingsgebied. Uit de tekst van deze bepaling valt integendeel op te maken dat de onderzoeksbevoegdheid van het Parlement, althans op het eerste gezicht, in tweeërlei opzicht beperkt lijkt.

Het is aan de nationale rechterlijke instanties om zich, in voorkomend geval na een prejudiciële verwijzing naar het Hof overeenkomstig artikel 234 EG, uit te spreken over de wettigheid van de nationale verkiezingswetgeving en -procedures.

Eventuele onregelmatigheden in de officiële bekendmaking van de verkiezingsuitslag door de ter zake bevoegde nationale autoriteit kunnen geen invloed hebben op de wettigheid van het besluit van het Parlement over het onderzoek van de geloofsbrieven van de gekozenen. Wanneer een nationale handeling deel uitmaakt van een communautair besluitvormingsproces en ingevolge de bevoegdheidsverdeling op het betrokken gebied het beslissende gemeenschapsorgaan bindt en derhalve bepalend is voor de inhoud van de op gemeenschapsniveau te nemen beslissing, kunnen eventuele onregelmatigheden van deze nationale handeling immers in geen geval invloed hebben op de geldigheid van het besluit van de gemeenschapsinstelling.

De ernstige en onherstelbare schade, als criterium van spoedeisendheid, is de eerste term van de bij de belangenafweging te maken vergelijking. Bij deze vergelijking dient de kortgedingrechter in het bijzonder te bepalen of de eventuele nietigverklaring van de litigieuze handeling in de hoofdzaak herstel van de door onmiddellijke tenuitvoerlegging van die handeling ontstane situatie mogelijk zal maken en, omgekeerd, of opschorting van de tenuitvoerlegging zou beletten dat de handeling nog volle werking verkrijgt wanneer het beroep in de hoofdzaak wordt verworpen.

Wanneer de belangen van de betrokken particulieren met elkaar in balans zijn, komt bijzondere betekenis toe aan de meer algemene belangen die voor toe- dan wel afwijzing van de gevraagde voorlopige maatregel pleiten.

Dienaangaande heeft de lidstaat die te maken krijgt met een besluit van het Europees Parlement waarbij het mandaat van een van zijn leden op basis van het onderzoek van de geloofsbrieven ongeldig wordt verklaard, er ontegenzeglijk belang bij zijn verkiezingswetgeving door het Parlement geëerbiedigd te zien, aangezien volgens artikel 8 van de Akte van 1976 betreffende de verkiezing van de vertegenwoordigers in het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, voor de verkiezingsprocedure in elke lidstaat de nationale bepalingen gelden. Hiertegenover zou men uiteraard het algemeen belang van het Parlement bij handhaving van zijn besluiten kunnen stellen. Dit laatste belang kan echter bij de afweging van de belangen in de onderhavige procedure niet het zwaarst wegen. Zelfs al zou het Parlement een beroep kunnen doen op zijn bevoegdheid de door de betrokken lidstaat meegedeelde verkiezingsuitslag te negeren wanneer deze uitslag hem in strijd lijkt te zijn met de bepalingen van de Akte van 1976, blijft het namelijk een feit dat slechts in zeldzame, en dus uitzonderlijke, gevallen van deze bevoegdheid gebruik mag worden gemaakt, aangezien in redelijkheid mag worden aangenomen dat de lidstaten in de regel zullen voldoen aan de krachtens artikel 10 EG op hen rustende verplichting om hun verkiezingswetgeving met de eisen van de Akte van 1976 in overeenstemming te brengen.

(cf. punten 106, 109-110, 113)