Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Prejudiciële vragen – Beoordeling van geldigheid – Vaststelling van ongeldigheid van gemeenschapsbepalingen die vergelijkbaar zijn met die welke Hof reeds ongeldig heeft verklaard – Onbevoegdheid van nationale rechterlijke instanties – Verplichting tot verwijzing

(Art. 230 EG, 234, derde alinea, EG en 241 EG)

2. Landbouw – Gemeenschappelijke ordening van markten – Suiker – Handelsverkeer met derde landen – Aanvullende invoerrechten – Vaststelling op basis van cif‑invoerprijs – Verplichting voor importeur om verzoek in te dienen – Vaststelling op basis van representatieve prijs – Ongeldigheid

(Verordening nr. 1484/95 van de Commissie, art. 1, lid 2, en 4, leden 1 en 2)

Samenvatting

1. Artikel 234, derde alinea, EG houdt voor een nationale rechterlijke instantie waarvan de beslissingen volgens het nationale recht niet vatbaar zijn voor hoger beroep, de verplichting in een vraag over de geldigheid van bepalingen van een verordening naar het Hof van Justitie te verwijzen, ook indien het Hof overeenkomstige bepalingen van een vergelijkbare verordening reeds ongeldig heeft verklaard. De nationale rechterlijke instanties zijn namelijk niet bevoegd om zelf de ongeldigheid van handelingen van de gemeenschapsinstellingen vast te stellen.

Hoewel afwijkingen van de regel dat nationale rechterlijke instanties niet bevoegd zijn om zelf de ongeldigheid van gemeenschapshandelingen vast te stellen, in het geval van een kort geding onder bepaalde omstandigheden noodzakelijk kunnen zijn, kan de uitlegging in het arrest Cilfit e.a., met betrekking tot uitleggingsvragen, niet worden uitgebreid tot vragen over de geldigheid van gemeenschapshandelingen.

Deze oplossing is in de eerste plaats geboden met het oog op een uniforme toepassing van het gemeenschapsrecht. Die toepassing is inzonderheid geboden wanneer het gaat om de geldigheid van een gemeenschapshandeling. Verschillen van inzicht tussen de rechterlijke instanties van de lidstaten over de geldigheid van gemeenschapshandelingen zouden de eenheid van de communautaire rechtsorde zelf in gevaar kunnen brengen en afbreuk kunnen doen aan het fundamentele vereiste van rechtszekerheid.

Die oplossing is in de tweede plaats geboden met het oog op de noodzakelijke samenhang van het door het Verdrag geschapen stelsel van bescherming in rechte. Het prejudiciële verzoek om beoordeling van de geldigheid van een handeling is namelijk, evenals het beroep tot nietigverklaring, een vorm van wettigheidscontrole op gemeenschapshandelingen. Bij de artikelen 230 EG en 241 EG enerzijds en artikel 234 EG anderzijds heeft het Verdrag een volledig stelsel van rechtsmiddelen en procedures in het leven geroepen, waarbij aan de gemeenschapsrechter het toezicht op de wettigheid van de handelingen van de instellingen is opgedragen.

(cf. punten 17‑19, 21‑22, 25, dictum 1)

2. Artikel 4, leden 1 en 2, van verordening nr. 1423/95 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen voor de invoer van producten uit de sector suiker, andere dan melasse, is ongeldig voor zover het bepaalt dat het daarin genoemde aanvullende recht in beginsel wordt vastgesteld op basis van de representatieve prijs als bedoeld in artikel 1, lid 2, van deze verordening, en dat dit recht slechts op basis van de cif-invoerprijs van de betrokken zending wordt vastgesteld indien de importeur daarom verzoekt.

(cf. punt 32, dictum 2)