Beroep ingesteld op 15 augustus 2022 — Hongarije/Commissie

(Zaak T-499/22)

(2022/C 368/54)

Procestaal: Hongaars

Partijen

Verzoekende partij: Hongarije (vertegenwoordigers: M. Fehér en G. Koós, gemachtigden)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— Nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (EU) 2022/908 van de Commissie van 8 juni 2022 tot onttrekking aan financiering door de Europese Unie van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo), voor zover daarbij, op basis van de vastgestelde tekortkomingen, de financiële steun die aan Hongarije is toegezegd voor ontkoppelde rechtstreekse steun en vrijwillige gekoppelde steun (begrotingsjaren 2017-2019), en voor onder het GBCS vallende maatregelen en risicobeheer in het kader van plattelandsontwikkeling (Elfpo) (begrotingsjaren 2017-2018), van financiering door de Unie wordt uitgesloten.

— Verwijzing van de Commissie in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De uitsluiting is gebaseerd op vier gronden. Het beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van het bestreden besluit dat door de Hongaarse regering is ingesteld, is gericht ten drie daarvan.

Wat de eerste rechtsgrond voor uitsluiting betreft, baseert de Hongaarse regering haar betoog op het feit dat noch een letterlijke uitlegging, noch een teleologische uitlegging van artikel 9 van verordening (EU) nr. 1307/2013 (1) steun biedt voor het standpunt van de Commissie dat het begrip actieve landbouwer ook verbonden ondernemingen omvat.

Het begrip groep natuurlijke personen of rechtspersonen kan niet op één lijn worden gesteld met het begrip verbonden ondernemingen en het eerste omvat het tweede ook niet. Die uitlegging van de Commissie wordt door verschillende lidstaten afgewezen, en de beschikbaarstelling via CircaBC van de inhoud van het bilateraal overleg met de lidstaten kan niet worden geacht rechtszekerheid te verschaffen aangaande een zo belangrijke kwestie.

De tweede uitsluitingsgrond houdt verband met het standpunt van de Commissie dat artikel 35 van verordening (EU) nr.o 809/2014 (2), waar dit artikel voorziet in een verhoging van het percentage controles ter plaatse, geen onderscheid maakt tussen dergelijke controles naargelang van de bron van het foutenniveau (selectie op basis van risico/willekeurig). Volgens de Commissie is de benadering die wordt gevolgd door de Hongaarse autoriteiten — waarbij enkel rekening wordt gehouden met bepaalde, voor de berekening van de eventueel vereiste verhoging van het percentage controles relevante resultaten van willekeurig geselecteerde controles ter plaatse — niet in overeenstemming met de rechtsvoorschriften.

De relevante rechtsvoorschriften bepalen echter niet uitdrukkelijk dat bij de verhoging van het percentage ook rekening moet worden gehouden met fouten die in de onderdelen van de steekproef aan het licht komen in het kader van een risicoanalyse. Bijgevolg omschrijven de toepasselijke Uniebepalingen niet nader hoe de steekproef met te controleren begunstigden moet worden bepaald. In feite zijn er geen aanwijzingen dat de enige manier om een “verhoging tot een passend niveau” door te voeren, erin bestaat om, in plaats van gebruik te maken van een willekeurige steekproef die een getrouwer beeld geeft van de te controleren populatie, ervoor te kiezen om deze steekproef “in overeenstemming te brengen met” een steekproef die is geselecteerd op basis van een risicoanalyse. Wanneer de resultaten van een steekproef die is geselecteerd op basis van een risicoanalyse worden opgenomen in het globale foutenpercentage levert dat een vertekend resultaat op.

De derde uitsluitingsgrond, tot slot, is gebaseerd op het feit dat kennisgevingen van gebeurtenissen in verband met de dieren in het dierenregister werden opgetekend zonder dat werd vermeld of een kennisgeving te laat was gedaan. Het feit dat in het kader van de administratieve kruiscontroles niet kon worden vastgesteld welke kennisgevingen te laat waren gedaan (na het verstrijken van de maximumtermijnen waarin de sectorale regeling voorziet, wat een noodzakelijke voorwaarde is voor de vrijwillige gekoppelde steun), staat eraan in de weg dat de betalingen voor vrijwillige gekoppelde steun worden verlaagd en dat administratieve sancties worden opgelegd.

Dat betekent echter niet dat de Hongaarse autoriteiten geen sancties opleggen voor te late kennisgevingen: deze worden namelijk bestraft in het kader van de controles op de naleving van de randvoorwaarden. Dergelijke handelingen blijven derhalve niet onbestraft, maar een en dezelfde handeling wordt niet twee keer bestraft.

(1) Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van voorschriften voor rechtstreekse betalingen aan landbouwers in het kader van de steunregelingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot intrekking van verordening (EG) nr. 637/2008 van de Raad en verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad (PB 2013, L 347, blz. 608).

(2) Uitvoeringsverordening van de Commissie van 17 juli 2014 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen voor verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft het geïntegreerd beheers- en controlesysteem, plattelandsontwikkelingsmaatregelen en de randvoorwaarden (PB 2014, L 227, blz. 69).