Zaak C‑546/12 P

Ralf Schräder

tegen

Communautair Bureau voor plantenrassen (CPVO)

„Hogere voorziening — Communautair kwekersrecht — Communautair Bureau voor plantenrassen (CPVO) — Verordening (EG) nr. 2100/94 — Artikelen 20 en 76 — Verordening (EG) nr. 874/2009 — Artikel 51 — Verzoek tot inleiding van de procedure tot nietigverklaring van een communautaire bescherming — Beginsel van het ambtshalve onderzoek — Procedure voor de kamer van beroep van het CPVO — Substantieel bewijsmateriaal”

Samenvatting – Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 mei 2015

De bewoordingen van artikel 76 van verordening nr. 2100/94 inzake het communautaire kwekersrecht beperken de toepassing van het beginsel van het ambtshalve onderzoek van de feiten tot de feiten die aan de orde zijn in het onderzoek waarin is voorzien bij de artikelen 54 en 55 van deze verordening. Krachtens artikel 51 van verordening nr. 874/2009 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening nr. 2100/94 wat betreft de procedures voor het Communautair Bureau voor plantenrassen zijn de bepalingen inzake de procedures voor het Communautair Bureau voor plantenrassen van overeenkomstige toepassing op de beroepsprocedures. Het beginsel van het ambtshalve onderzoek van de feiten geldt dus ook in een dergelijke procedure voor de kamer van beroep. (cf. punten 45, 46)

Ingevolge artikel 20, lid 1, van verordening nr. 2100/94 inzake het communautaire kwekersrecht verklaart het Communautair Bureau voor plantenrassen (CPVO) de communautaire bescherming nietig indien wordt vastgesteld dat de voorwaarden van de artikelen 7 of 10 van deze verordening niet waren vervuld ten tijde van de verlening van die bescherming. In dat verband zijn de voorwaarden die samenhangen met onder meer de onderscheidbaarheid en de nieuwheid, overeenkomstig artikel 6 van die verordening, voorwaarden sine qua non voor de verlening van de communautaire bescherming. Wanneer niet is voldaan aan die voorwaarden, is de verleende bescherming dus onrechtmatig en bestaat er een algemeen belang om deze bescherming nietig te verklaren. Voorts maakt het kandidaatplantenras in de procedure tot verlening van bescherming overeenkomstig de artikelen 54 en 55 van verordening nr. 2100/94 het voorwerp uit van een materieel onderzoek en van een grondig en ingewikkeld technisch onderzoek. Bijgevolg beschikt het CPVO over een ruime beoordelingsbevoegdheid ter zake van de nietigverklaring van een kwekersrecht in de zin van artikel 20 van die verordening, aangezien met betrekking tot het beschermde ras bovengenoemd onderzoek is verricht. Bijgevolg kunnen alleen ernstige twijfels aangaande de vraag of ten tijde van het onderzoek bedoeld in de artikelen 54 en 55 van verordening nr. 2100/94 was voldaan aan de voorwaarden van de artikelen 7 of 10 van deze verordening, grond opleveren voor een nieuw onderzoek van het beschermde ras middels de nietigheidsprocedure op basis van artikel 20 van die verordening. (cf. punten 51, 52, 55, 56)

Het is juist dat een onterecht verleende bescherming ook nietig kan worden verklaard in het belang van een derde, inzonderheid wanneer deze derde een kwekersrecht heeft aangevraagd, maar deze aanvraag is afgewezen op grond dat het kandidaatras niet onderscheidbaar is van het onterecht beschermde ras. Dat kan evenwel niet rechtvaardigen dat het een derde te allen tijde en zonder specifieke redenen zou moeten zijn toegestaan, te verzoeken om nietigverklaring van deze bescherming na de procedure tot verlening van bescherming en na het verstrijken van de termijnen van artikel 59 van verordening nr. 2100/94 inzake het communautaire kwekersrecht waarbinnen derden hun bezwaren kenbaar kunnen maken. Een derde die verzoekt om nietigverklaring van een kwekersrecht, moet substantieel bewijs- en feitenmateriaal aandragen dat ernstige twijfels kan doen rijzen over de rechtmatigheid van de verlening van het kwekersrecht dat is toegekend na het in de artikelen 54 en 55 van verordening nr. 2100/94 bedoelde onderzoek. Bijgevolg staat het in het kader van een beroep tegen een beslissing tot afwijzing van een verzoek tot nietigverklaring van een verleend kwekersrecht aan de verzoekende partij om aan te tonen dat het Communautair Bureau voor plantenrassen, gelet op de feiten en de bewijzen betreffende het materieel en technisch onderzoek die zij bij dat Bureau heeft aangebracht, verplicht was over te gaan tot de toetsing bedoeld in artikel 20, lid 1, onder a), van die verordening. (cf. punten 53, 54, 57, 58)

Zie de tekst van de beslissing. (cf. punt 72)

Overeenkomstig artikel 81 van verordening nr. 2100/94 inzake het communautaire kwekersrecht zijn de in de lidstaten algemeen erkende algemene beginselen van procesrecht van toepassing op de procedures voor het Communautair Bureau voor plantenrassen (CPVO). Ingevolge de in het arrest ILFO/Hoge Autoriteit (51/65, EU:C:1966:21) geformuleerde beginselen, volgens welke aan het verzoek van een partij om instructiemaatregelen te bevelen slechts gevolg kan worden gegeven, indien een begin van bewijs wordt aangedragen op grond waarvan deze maatregelen gerechtvaardigd voorkomen, moet bijgevolg de verzoekende partij voor de kamer van beroep van het CPVO een begin van bewijs aandragen teneinde te verkrijgen dat die kamer een maatregel van instructie vaststelt. Die rechtspraak is immers naar analogie van toepassing op de kamer van beroep omdat deze kamer een semi-rechterlijk orgaan is. (cf. punten 73, 75, 76)

Zie de tekst van de beslissing. (cf. punt 81)