Samenvatting (ambtenarenzaken)



Samenvatting (ambtenarenzaken)

Samenvatting

1. Beroepen van ambtenaren – Termijnen – Verzoek om schadevergoeding gericht aan een instelling – Inachtneming van een redelijke termijn – Beoordelingscriteria

(Art. 270 VWEU; Statuut van het Hof van Justitie, art. 46; Ambtenarenstatuut, art. 91)

2. Beroepen van ambtenaren – Beroep tot schadevergoeding – Nietigverklaring van de bestreden handeling die geen passend herstel van de materiële schade verzekert – Vergoeding van het verlies van een kans om te worden aangeworven – Criteria

(Art. 340 VWEU)

3. Beroepen van ambtenaren – Beroep tot schadevergoeding – Nietigverklaring van het bestreden onwettig besluit – Immateriële schade die van de onwettigheid kan worden losgekoppeld en niet volledig kan worden hersteld door de nietigverklaring

(Art. 340 VWEU)

1. In op artikel 91 van het Statuut en op artikel 270 VWEU gebaseerde geschillen dienen de ambtenaren en functionarissen, maar ook de kandidaten van vergelijkende onderzoeken, binnen een redelijke termijn bij de instelling een verzoek in te dienen strekkende tot verkrijging van een vergoeding van de Unie voor de aan haar toerekenbare schade, en wel vanaf het moment waarop zij kennis hebben gekregen van de situatie waarover zij zich beklagen.

De redelijkheid van de termijn waarbinnen een verzoek om schadevergoeding wordt ingediend moet worden beoordeeld met inachtneming van de omstandigheden van elke zaak, in het bijzonder de belangen die voor de betrokkene op het spel staan in het geschil, de ingewikkeldheid van de zaak en het gedrag van de betrokken partijen.

Ook al is deze niet rechtstreeks van toepassing en kan deze geen strikte en onaantastbare grens vormen waarbinnen elk verzoek, ongeacht de termijn die de betrokkene heeft genomen om zijn verzoek bij de administratie in te dienen en de omstandigheden van de zaak, ontvankelijk is, er moet echter rekening worden gehouden met het aanknopingspunt dat worden geboden door de verjaringstermijn van vijf jaar die in artikel 46 van het Statuut van het Hof van Justitie is voorzien voor vorderingen op het gebied van de niet-contractuele aansprakelijkheid.

(cf. punten 43‑45)

Referentie:

Hof. arrest van 28 februari 2013, Heroverweging Arango Jaramillo e.a./EIB, C‑334/12 RX-II, EU:C:2013:134, punt 28

Gerecht van eerste aanleg: arrest van 5 oktober 2004, Eagle e.a./Commissie, T‑144/02, EU:T:2004:290, punten 65 en 66

Gerecht van de Europese Unie: beschikking van 18 juli 2011, Marcuccio/Commissie, T‑450/10 P, EU:T:2011:399, punt 29

Gerecht voor ambtenarenzaken: arrest van 1 februari 2007, Tsarnavas/Commissie, F‑125/05, EU:F:2007:18, punten 69, 70 en 71 en aldaar aangehaalde rechtspraak, en beschikking van 9 juli 2010, Marcuccio/Commissie, F‑91/09, EU:F:2010:87, punt 35

2. Op het gebied van de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Unie vormt de nietigverklaring van het bestreden besluit, wanneer de gestelde schade materieel is, op zich geen passend of toereikend herstel van de geleden schade. Om vergoeding van een dergelijke materiële schade te krijgen, moet de verzoekende partij echter ook aantonen dat die schade zeker en reëel was.

Houdt de gestelde schade verband met het verlies van een kans om te slagen voor een vergelijkend onderzoek en vervolgens van die om op basis van dat vergelijkend onderzoek te worden aangesteld als ambtenaar van de Unie, dan moet de verloren kans zeker en onherstelbaar zijn.

Het feit dat een persoon op een reservelijst is geplaatst of is opgenomen in een groep van bijzondere verdienste van die lijst, geeft hem geen verworven recht om te worden aangesteld als ambtenaar. Het besluit van de jury tot vaststelling van de reservelijst geeft de geslaagde kandidaten van het vergelijkend onderzoek immers geen recht op een benoeming, maar enkel op de mogelijkheid van benoeming. De mogelijkheid om te worden aangeworven wordt pas een kans vanaf de datum waarop een ambt, ten aanzien waarvan in redelijkheid kan worden gedacht dat de geslaagde kandidaat kan worden aangeworven, vervuld moet worden.

(cf. punten 76‑78)

Referentie:

Hof: arrest van 21 februari 2008, Commissie/Girardot, C‑348/06 P, EU:C:2008:107, punt 54

Gerecht van eerste aanleg: arresten van 5 december 2000, Gooch/Commissie, T‑197/99, EU:T:2000:282, punt 71, en van 11 juli 2007, Centeno Mediavilla e.a./Commissie, T‑58/05, EU:T:2007:218, punt 52

Gerecht voor ambtenarenzaken: arresten van 13 september 2011, AA/Commissie, F‑101/09, EU:F:2011:133, punten 44 en 85; van 11 juli 2013, CC/Parlement, F‑9/12, EU:F:2013:116, punten 114‑116 en aldaar aangehaalde rechtspraak, en van 15 oktober 2014, De Bruin/Parlement, F‑15/14, EU:F:2014:236, punt 53

3. Ook al kan op het gebied van de niet-contractuele aansprakelijkheid de nietigverklaring van een onrechtmatige handeling op zich een passend en in beginsel toereikend herstel vormen van de immateriële schade die deze handeling kan hebben veroorzaakt, dit is niet het geval wanneer de verzoekende partij aantoont dat zij immateriële schade heeft geleden die kan worden losgekoppeld van de aan de nietigverklaring ten grondslag liggende onrechtmatigheid en door die nietigverklaring niet volledig kan worden hersteld.

Bij gebreke van nietigverklaring van de volledige uitslag van een algemeen vergelijkend onderzoek, kan de administratie niet opnieuw de omstandigheden creëren waarbinnen dit vergelijkend onderzoek had moeten worden georganiseerd om de gelijke behandeling van alle kandidaten en de objectiviteit van de beoordeling te waarborgen. Derhalve kan de organisatie van een individuele mondelinge toets op zich niet noodzakelijkerwijs de zekere immateriële schade herstellen die de verzoekende partij heeft geleden als gevolg van het feit dat zij niet de mogelijkheid heeft gehad om onder regelmatige statutaire voorwaarden de oorspronkelijke mondelinge toets af te leggen.

(cf. punten 80‑82)

Referentie:

Gerecht van eerste aanleg: arresten van 6 juni 2006, Girardot/Commissie, T‑10/02, EU:T:2006:148, punt 131, en van 19 november 2009, Michail/Commissie, T‑49/08 P, EU:T:2009:456, punt 88