ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
104

In casu blijkt uit de overwegingen 8, 35 en 38 van de bestreden verordening dat de Commissie heeft verklaard dertien antwoorden op de steekproefprocedure van verwerkers-exporteurs uit Cambodja te hebben ontvangen. Drie van hen waren aanvankelijk geselecteerd op basis van de grootste uitvoerhoeveelheden naar de Unie. Na een grondigere analyse en opmerkingen van de CRF heeft de Commissie twee exporteurs uit Cambodja vervangen en gepreciseerd dat uiteindelijk slechts één enkele onderneming die uit Cambodja exporteerde, de vragenlijst had beantwoord. De hoedanigheid van exporteur van de Cambodjaanse vennootschappen waarop de onderzoeksprocedure en de steekproef betrekking had, wordt dus niet betwist. De Commissie betwist evenmin dat de Cambodjaanse exporteurs die aldus zijn geïdentificeerd en die betrokken waren bij de procedure die tot de vaststelling van de bestreden verordening heeft geleid, lid zijn van de CRF. Onder hen Amru Rice (Cambodia) Co., Ltd die bij naam genoemd is in de bestreden verordening, en Golden Rice (Cambodia) Co., Ltd die de vragenlijst van de Commissie heeft beantwoord.
Beschikking van de president van het Gerecht van 11 november 2020 – Leonardo/Frontex

(Zaak T-849/19 RII)

„Kort geding – Overheidsopdrachten voor diensten – Verzoek om voorlopige maatregelen – Nieuw verzoek – Nieuwe feiten – Geen spoedeisendheid”

1. Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Voorlopige maatregelen – Voorwaarden voor toekenning – Fumus boni juris – Spoedeisendheid – Ernstige en onherstelbare schade – Cumulatieve voorwaarden – Afweging van alle betrokken belangen – Volgorde van onderzoek en wijze van toetsing – Beoordelingsbevoegdheid van de rechter in kort geding (Art. 256, lid 1, 278 en 279 VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 156, lid 4) (zie punten 14-17)

2. Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Afwijzing van het verzoek – Mogelijkheid om een nieuw verzoek in te dienen – Voorwaarde – Nieuwe feiten (Art. 278 en 279 VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 160) (zie punten 19, 20)

3. Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Voorlopige maatregelen – Voorwaarden voor toekenning – Spoedeisendheid – Ernstige en onherstelbare schade – Financiële schade – Belemmeringen voor de deelname aan een aanbestedingsprocedure – Reputatieschade – Schade die niet als onherstelbaar kan worden aangemerkt (Art. 268, 278, 279 en 340 VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 156, lid 4) (zie punten 27, 31)

4. Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Voorlopige maatregelen – Voorwaarden voor toekenning – Spoedeisendheid – Ernstige en onherstelbare schade – Bewijslast – Financiële schade – Verplichting om concrete en nauwkeurige aanwijzingen te verstrekken die worden gestaafd door gedetailleerde documenten – Geen (Art. 278 en 279 VWEU; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 156, lid 4) (zie punten 28, 29)

Voorwerp

Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU tot vaststelling van voorlopige maatregelen bestaande in de opschorting van de tenuitvoerlegging van de op 18 oktober 2019 door Frontex bekendgemaakte aankondiging van opdracht FRONTEX/OP/888/2019/JL/CG, met als opschrift „Systemen van op afstand bestuurde luchtvaartuigen (RPAS) voor langdurige maritieme bewaking op gemiddelde luchthoogte”, en de handelingen in de bijlagen daarbij, de kennisgevingen betreffende aanvullende informatie of rectificaties, de door Frontex bekendgemaakte verduidelijkingen betreffende de lex specialis, de notulen van de Informative Meeting die op 28 oktober 2019 bij Frontex is gehouden, het besluit tot gunning van deze opdracht alsmede elke andere daaraan voorafgaande, daarmee samenhangende of daarop volgende handeling

Dictum

1) Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
52

Tot slot kan verzoekster zich niet beroepen op de oplossing die het Gerecht heeft gekozen in het arrest van 7 oktober 2009, Vischim/Commissie (T‑380/06, EU:T:2009:392). Het klopt dat uit dat arrest en met name uit punt 58 ervan blijkt dat het Gerecht in die zaak heeft erkend dat de verzoekende partij rechtstreeks en individueel door de bestreden richtlijn werd geraakt, voor zover bij die richtlijn een chemische stof was opgenomen in de bijlage bij de basisrichtlijn waarvan de bestreden richtlijn een uitvoeringsmaatregel was. Er zij echter op gewezen dat die rechterlijke vaststelling was gebaseerd op de specifieke hoedanigheden van die verzoekende partij. Die partij had namelijk de kennisgeving opgesteld die zowel had geleid tot het onderzoek van de chemische stof – dat specifiek betrekking had op een van haar producten – als tot de inschrijving ervan. Bovendien was die verzoekende partij houdster van bestaande toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen waarvan die chemische stof een bestanddeel was. Die feitelijke situatie is dus geenszins vergelijkbaar met de onderhavige zaak.
11

Artikel 2 van verordening 2018/1724 bepaalt: „1. De Commissie en de lidstaten richten overeenkomstig deze verordening één digitale toegangspoort op (‚de toegangspoort’). De toegangspoort bestaat uit een door de Commissie beheerde gemeenschappelijke gebruikersinterface (‚de gemeenschappelijke gebruikersinterface’), die geïntegreerd is in het portaal Uw Europa en toegang biedt tot relevante webpagina’s van de Unie en de lidstaten. 2. De toegangspoort biedt toegang tot: a) informatie over de in het recht van de Unie en de lidstaten vastgestelde rechten, verplichtingen en regels die van toepassing zijn op gebruikers die hun op de rechtsorde van de Unie gebaseerde rechten op het gebied van de interne markt op de in bijlage I vermelde terreinen uitoefenen of wensen uit te oefenen; b) informatie over online- en offlineprocedures en links naar onlineprocedures, met inbegrip van onder bijlage II vallende procedures, die op het niveau van de Unie of de lidstaten zijn vastgesteld om de gebruikers in staat te stellen hun rechten uit te oefenen en de verplichtingen en regels op het gebied van de interne markt op de in bijlage I vermelde terreinen na te leven; c) informatie over en links naar de in bijlage III vermelde of in artikel 7 bedoelde diensten voor ondersteuning en probleemoplossing waartoe burgers en bedrijven zich kunnen richten als zij vragen of problemen hebben in verband met de onder a) en b) van dit lid bedoelde rechten, verplichtingen, regels of procedures.”
5.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten – Beoordelingscriteria [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punt 37)
Beschikking van het Gerecht (Tiende kamer) van 29 januari 2020 –

Shindler e.a./Raad

(Zaak T‑541/19)

„Beroep wegens nalaten – Institutioneel recht – Terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de Unie – Burgers van het Verenigd Koninkrijk die in een andere lidstaat van de Unie wonen – Europese verkiezingen van 2019 – Verzoek tot uitstel van de Europese verkiezingen – Geen procesbevoegdheid – Niet-ontvankelijkheid”

Beroep wegens nalaten – Natuurlijke of rechtspersonen – Nalaten dat vatbaar is voor beroep – Nalatigheid van de Raad in het nemen van een besluit over het uitstel van de Europese verkiezingen van 2019 – Beroep dat is ingesteld door burgers van het Verenigd Koninkrijk die in een andere lidstaat van de Unie wonen – Geen procesbevoegdheid – Niet-ontvankelijkheid

(Art. 263, vierde alinea, en art. 265, derde alinea, VWEU)

(zie punten 25‑30, 32‑41)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 265 VWEU dat ertoe strekt dat wordt vastgesteld dat de Raad ten onrechte heeft nagelaten een besluit te nemen waarbij de Europese verkiezingen van 2019 worden uitgesteld teneinde verzoekende partijen de gelegenheid te bieden om te gaan stemmen

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.
18

In dit verband moet worden opgemerkt dat het feit dat González Blanco bevoegd is om voor een rechterlijke instantie van een lidstaat of een staat die partij is bij de EER-Overeenkomst op te treden een noodzakelijke voorwaarde is om bevoegd te zijn om op te treden voor de rechterlijke instanties van de Unie. Volgens de rechtspraak is een dergelijke bevoegdheid echter onvoldoende (beschikking van 18 november 2014, Justice & Environment/Commissie, T‑221/14, niet gepubliceerd, EU:T:2014:1002, punt 8). Uit het feit dat González Blanco bevoegd is om voor de nationale rechterlijke instanties op te treden kan dus niet worden afgeleid dat hij automatisch verzoekster mag vertegenwoordigen voor het Gerecht. Het feit dat verzoekster overeenkomstig artikel 51, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering een machtiging heeft neergelegd die haar vertegenwoordiger machtigt om in de onderhavige procedure in haar naam te handelen, is niet relevant voor de beoordeling van het daarvan losstaande vereiste dat deze vertegenwoordiger de hoedanigheid van derde moet hebben ten opzichte van verzoekster.
Beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 17 december 2019 –

AG/Europol

(Zaak T‑756/18)

„Beroep tot nietigverklaring – Openbare dienst – Besluit (EU) 2015/1889 betreffende de opheffing van het pensioenfonds van Europol – Onregelmatigheid van de precontentieuze procedure – Niet-ontvankelijkheid”

1. Beroepen van ambtenaren – Voorwaarden voor ontvankelijkheid – Eerbiediging van de voorafgaande administratieve procedure (Art. 270 VWEU; Ambtenarenstatuut, art. 90, lid 2, en 91, lid 2) (zie punten 41, 42)

2. Beroepen van ambtenaren – Bezwarende handeling – Begrip – Handelingen die bindende rechtsgevolgen sorteren – Eindverslag van een pensioenfonds met daarin een bijlage die wordt opgevat als een reeks individuele besluiten – Daaronder begrepen – Ontoereikende motivering – Geen invloed [Art. 270 VWEU; Ambtenarenstatuut, art. 25, tweede alinea, 90, lid 2, en 91, lid 1; besluit 2015/1889, art. 3, eerste en derde alinea] (zie punten 43‑45, 47, 49, 50, 53, 55)

3. Beroepen van ambtenaren – Voorafgaande administratieve klacht – Begrip –Kwalificatie die ter beoordeling van de rechter staat (Ambtenarenstatuut, art. 90, lid 2) (zie punt 56)

4. Beroepen van ambtenaren – Voorafgaande administratieve klacht – Termijnen – Regels van openbare orde – Verval van recht – Heropening door een verzoek in de zin van artikel 90, lid 1, van het Statuut – Uitgesloten (Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91) (zie punten 58, 59)

5. Beroepen van ambtenaren – Voorwerp – Bevel aan de administratie – Niet-ontvankelijkheid (Ambtenarenstatuut, art. 91) (zie punt 66)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU tot nietigverklaring van het stilzwijgend besluit van Europol tot afwijzing van de klacht van 2 juli 2018 tegen de stilzwijgende weigering van Europol om een met redenen omkleed besluit te nemen over verzoekers rechten in het onafhankelijke voorlopige pensioenfonds dat is ingesteld bij artikel 37 van bijlage 6 bij het statuut van het Europol-personeel

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) Er behoeft geen uitspraak meer te worden gedaan over het verzoek tot interventie van de Raad van de Europese Unie.

3) AG en het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) dragen hun eigen kosten.
Beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 18 maart 2019 –

SKS Import Export/Commissie

(Zaak T‑239/18)

„Beroep tot nietigverklaring – Vrij verkeer van kapitaal – Voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en terrorismefinanciering (AML/CFT) – Richtlijn (EU) 2015/849 – Gedelegeerde verordening (EU) 2018/212 – Inschrijving van Tunesië op de lijst van derde landen met een hoog risico – Niet rechtstreeks geraakt – Niet-ontvankelijkheid”

Beroep tot nietigverklaring – Natuurlijke personen of rechtspersonen – Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken – Rechtstreeks geraakt – Criteria – Verordening tot aanvulling van een richtlijn betreffende de voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld of terrorismefinanciering, waarbij een bepaald land op de lijst van derde landen met een hoog risico wordt ingeschreven – Beroep van een in dat land gevestigde marktdeelnemer die in het kader van zijn handelsactiviteiten gebruikmaakt van financiële diensten met geldstromen – Niet rechtstreeks geraakt – Niet-ontvankelijkheid

(Artikel 263, vierde alinea, VWEU)

(zie punten 25, 29‑34)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van gedelegeerde verordening (EU) 2018/212 van de Commissie van 13 december 2017 houdende wijziging van gedelegeerde verordening (EU) 2016/1675 tot aanvulling van richtlijn (EU) 2015/849 van het Europees Parlement en de Raad, met betrekking tot de toevoeging van Sri Lanka, Trinidad en Tobago en Tunesië aan de in punt I van de bijlage opgenomen tabel (PB 2018, L 41, blz. 4)

Dictum

1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
3.

Kort geding–Opschorting van tenuitvoerlegging–Voorwaarden voor toekenning–Spoedeisendheid–Beoordeling in een geding betreffende de plaatsing van overheidsopdrachten–Ernstige schade–Toereikend in geval van een bijzonder ernstige fumus boni juris als gevolg van een kennelijke en ernstige onrechtmatigheid–Voorwaarde–Indiening van de vordering in kort geding binnen de opschortende termijn voor sluiting van de overeenkomst met de aanbestedende dienst (Art. 278 VWEU; Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, art. 47; verordening nr. 966/2012 van de Raad, art. 118, leden 2 en 3; verordening nr. 1268/2012 van de Commissie, art. 171, lid 1) (zie punten 37, 38)
7.

Gerechtelijke procedure – Beroep van een natuurlijke of rechtspersoon tegen andere natuurlijke of rechtspersonen of tot nietigverklaring van een zuiver nationaal besluit – Onbevoegdheid van de Unierechter – Niet-ontvankelijkheid (zie punt 50)
De ernst van schade moet worden beoordeeld met inachtneming van met name de omvang en de omzet van de onderneming alsook de kenmerken van de groep waartoe zij behoort. Waar het enerzijds om een omzetverlies van minder dan 10 % gaat in een onderneming die actief is op sterk gereguleerde markten, lijken de financiële moeilijkheden waarmee zij dreigt te worden geconfronteerd niet van dien aard te zijn dat daardoor haar voortbestaan op het spel komt te staan. Waar het anderzijds om een verlies van bijna twee derde van de omzet van die onderneming gaat, kunnen de door haar ondervonden financiële moeilijkheden weliswaar van dien aard zijn dat daardoor haar voortbestaan op het spel komt te staan, maar staat het, in een sterk gereguleerde sector waarin vaak aanzienlijk moet worden geïnvesteerd en waar de bevoegde instanties, om redenen die de betrokken onderneming niet altijd kan voorzien, soms snel moeten ingrijpen wanneer de volksgezondheid wordt bedreigd, aan die onderneming om zich te wapenen tegen de gevolgen van dat ingrijpen door middel van een adequaat beleid, en dient zij anders zelf de daardoor veroorzaakte schade te dragen.

Waar het gaat om een beslissing waarbij het gebruik van een werkzame stof in gewasbeschermingsmiddelen wordt beperkt omdat bepaalde eigenschappen ervan zijn aangetoond na een uitgebreide beoordeling door de lidstaat-rapporteur, de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) en de deskundigen van de lidstaten, kan een verzoeker, wanneer er risico’s voor de menselijke gezondheid zijn vastgesteld, niet als overtuigend argument aanvoeren dat de stof in de Unie gedurende lange tijd in alle veiligheid is gebruikt zonder dat er ooit schadelijke effecten op de menselijke gezondheid zijn gerapporteerd. In de sector gewasbeschermingsmiddelen zijn wetenschappelijke ontwikkelingen immers niet zeldzaam. Zij bieden de gelegenheid om stoffen opnieuw te evalueren in het licht van nieuwe wetenschappelijke kennis en ontdekkingen. Dat is de reden waarom er verlengingsprocedures bestaan en waarom toelatingen voor het op de markt brengen worden beperkt in de tijd. De kortgedingrechter moet bij de belangenafweging dan ook afgaan op de risico’s die bekend zijn. Het staat niet aan hem om een technische beoordeling te verrichten van wetenschappelijke gegevens, waartoe hij niet de bevoegdheid heeft.

(zie punten 105, 106, 108)
5.

Beroep tot schadevergoeding–Bevoegdheid van de Unierechter–Veroordeling van de Unie tot herstel van schade overeenkomstig de algemene beginselen die de rechtsstelsels van de lidstaten op het gebied van de niet-contractuele aansprakelijkheid gemeen hebben–Herstel in natura in de vorm van een bevel om te doen of om niet te doen (Art. 268 VWEU en 340, tweede alinea, VWEU) (zie punten 38, 39)
3.

Handelingen van de instellingen – Toepassing in de tijd – Onmiddellijke toepassing van de nieuwe regel op toekomstige gevolgen van een situatie die onder de oude regel is ontstaan – Vaststelling van verordening nr. 1023/2013 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren en de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden – Schending van verworven rechten – Geen schending (Ambtenarenstatuut, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1023/2013, bijlage V, art. 7) (zie punten 63‑66)
69

In deze omstandigheden is het Gerecht van oordeel dat de uitdrukking „leden van de Europese Raad” en de term „EU” in de verklaring EU‑Turkije, zoals verspreid door middel van persmededeling nr. 144/16, moeten worden opgevat als verwijzingen naar de staatshoofden en regeringsleiders van de Unie die, zoals tijdens de eerste en tweede bijeenkomst van staatshoofden en regeringsleiders op 29 november 2015 en 7 maart 2016, zijn samengekomen met hun Turkse collega en operationele maatregelen zijn overeengekomen om – voornamelijk op Grieks grondgebied – de openbare orde te herstellen, welke maatregelen overeenkomen met die welke reeds eerder ter sprake waren gebracht of waren vermeld in verklaringen die zijn gepubliceerd in de vorm van persmededelingen na afloop van de eerste en de tweede bijeenkomst van de staatshoofden en regeringsleiders van de lidstaten van de Unie met hun Turkse collega. Dit wordt bevestigd door het feit dat in de verklaring die is vastgesteld na afloop van de op 29 november 2015 gehouden tweede bijeenkomst van de staatshoofden en regeringsleiders ook steeds de term „EU” en de uitdrukking „Europese leiders” werden gebruikt om de vertegenwoordigers van de lidstaten van de Unie, handelend in de hoedanigheid van staatshoofden of regeringsleiders van die lidstaten, aan te duiden tijdens die bijeenkomst van 29 november 2015, overeenkomstig de bijeenkomst van 18 maart 2016.
1.

Beroep tot nietigverklaring – Termijnen – Aanvang – Handeling die niet is bekendgemaakt en waarvan aan verzoeker geen kennis is gegeven – Kennis van de exacte inhoud en motivering – Verplichting om, zodra het bestaan van de handeling bekend is, binnen een redelijke termijn om de volledige tekst ervan te verzoeken – Inachtneming van een redelijke termijn – Beoordelingscriteria (Art. 263, zesde alinea, VWEU) (zie punten 36, 42‑44, 49)
Beschikking van het Gerecht (Achtste kamer) van 27 november 2017 –

HeidelbergCement/Commissie

(Zaak T‑902/16)

„Beroep tot nietigverklaring – Mededinging – Concentraties – Markt voor grijs cement in Kroatië – Besluit tot opening van het stadium van grondig onderzoek krachtens artikel 6, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 139/2004 – Niet voor beroep vatbare handeling – Voorbereidende handeling – Niet-ontvankelijkheid”

1. Beroep tot nietigverklaring–Handelingen waartegen beroep kan worden ingesteld–Begrip–Handelingen die bindende rechtsgevolgen sorteren–Voorbereidende handelingen–Daarvan uitgesloten–Besluit van de Commissie om het grondig onderzoek van een concentratie aan te vatten [Art. 263 VWEU; verordening nr. 139/2004 van de Raad, art. 6, lid 1, c)] (zie punten 14‑22, 25)

2. Beroep tot nietigverklaring–Handelingen waartegen beroep kan worden ingesteld–Handelingen die bindende rechtsgevolgen sorteren–Beoordeling van deze gevolgen aan hand van de wezenlijke inhoud van de handeling–Besluit van de Commissie waarbij een aangemelde concentratie verenigbaar met de interne markt wordt verklaard–Besluit dat in beginsel niet bezwarend is–Verplichting voor het Gerecht om de eventuele bindende rechtsgevolgen te onderzoeken (Art. 263 VWEU; verordening nr. 139/2004 van de Raad, art. 8, lid 1) (zie punten 23, 24)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2016) 6591 final van de Commissie van 10 oktober 2016 tot opening van het stadium van grondig onderzoek krachtens artikel 6, lid 1, onder c) van verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad, teneinde de verenigbaarheid met de interne markt na te gaan van de verwerving van de zeggenschap over Cemex Hungária Épitöanyagok Kft. en Cemex Hrvatska d.d. door HeidelbergCement en Schwenk Zement KG via Duna-Dráva Cement Kft.

Dictum

1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
Beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 19 juli 2017 –

De Masi/Commissie

(Zaak T‑423/16)

„Beroep tot nietigverklaring – Toegang tot documenten – Verordening (EG) nr. 1049/2001 – Documenten betreffende de werkzaamheden van de door de Raad opgerichte groep ‚Gedragscode (belastingregeling ondernemingen)’ – Antwoord op de initiële verzoeken nadat een billijke oplossing was gevonden – Geen besluit op een confirmatief verzoek – Niet-ontvankelijkheid”

1. Beroep tot nietigverklaring–Handelingen waartegen beroep kan worden ingesteld–Begrip–Handelingen die bindende rechtsgevolgen sorteren–Voorbereidende handelingen–Daarvan uitgesloten–Eerste standpuntbepaling in het kader van een procedure betreffende de toegang van het publiek tot de documenten van de Commissie–Voorbereidende handeling (Art. 263 VWEU; verordening nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 6 tot en met 8; besluit 2001937 van de Commissie, bijlage, art. 2 tot en met 4) (zie punten 28‑31)

2. Instellingen van de Europese Unie–Recht van toegang van het publiek tot documenten–Verordening nr. 1049/2001–Bijstandsplicht van de instelling in geval van een onvoldoende nauwkeurig verzoek (Verordening nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 6, lid 2) (zie punt 32)

3. Instellingen van de Europese Unie–Recht van toegang van het publiek tot documenten–Verordening nr. 1049/2001–Verzoek betreffende een zeer groot aantal documenten–Recht van de instelling om de termijn voor het nemen van het besluit te verlengen–Uitzonderingskarakter–Mogelijkheid voor de instelling om met de verzoeker een regeling te treffen met het oog op een billijke oplossing (Verordening nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 6, lid 3, 7 en 8) (zie punt 33)

Voorwerp

Verzoek op grond van artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van de beslissingen van de Commissie die vervat zouden liggen in, enerzijds, de brief van 20 mei 2016, en anderzijds, de brief van 13 juli 2016 waarbij is geantwoord op de door verzoeker op grond van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43) ingediende verzoeken om toegang de documenten van de groep Gedragscode (belastingregeling ondernemingen)

Dictum

1) Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.