ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Fiscale bepalingen - Harmonisatie van wetgevingen - Andere belastingen dan omzetbelasting op verbruik van tabaksfabrikaten - Artikel 5 van richtlijn 72/464 - Draagwijdte - Vaststelling door overheid van verkoopprijzen in strijd met artikel 30 EEG-Verdrag - Ontoelaatbaarheid

(EEG-Verdrag, art. 30; richtlijn 72/464 van de Raad)

2. Vrij verkeer van goederen - Kwantitatieve beperkingen - Maatregelen van gelijke werking - Prijsregelingen - Minimumkleinhandelsprijzen voor tabaksfabrikaten, opgelegd via fiscaal instrument ongeacht kostprijs van importeurs - Ontoelaatbaarheid

(EEG-Verdrag, art. 30)

Samenvatting

1. Uit het feit dat artikel 5, lid 1, van richtlijn 72/464 bepaalt, dat de vrijheid van de fabrikanten en importeurs van tabaksfabrikaten om zelf de maximumkleinhandelsprijzen van hun produkten vast te stellen, geen beletsel vormt voor de toepassing van nationale wettelijke bepalingen inzake prijzencontrole of inachtneming van vastgestelde prijzen, volgt geenszins dat de Lid-Staten de prijzen van tabaksfabrikaten mogen vaststellen met voorbijgaan aan de regel dat deze prijzen vrijelijk door de fabrikant of importeur worden bepaald. Immers, in de eerste plaats kan met "prijzencontrole" niets anders zijn bedoeld dan de algemene nationale wettelijke regelingen tot afremming van de prijsstijging, en in de tweede plaats moet de uitdrukking "inachtneming van de vastgestelde prijzen" worden opgevat als doelende op prijzen die - eenmaal door de fabrikant of importeur vastgesteld en door de overheid goedgekeurd - als maximumprijs gelden en als zodanig in alle stadia van de distributieketen tot en met de verkoop aan de verbruiker in acht moeten worden genomen.

Waar artikel 5, lid 2, van de richtlijn de Lid-Staten toestaat voor elke groep van tabaksfabrikaten een schaal voor de kleinhandelsprijzen vast te stellen, heeft het niet tot doel of gevolg, de Lid-Staten toe te staan de marktdeelnemers een minimumkleinhandelsprijs op te leggen op een wijze die een schending van artikel 30 van het Verdrag zou opleveren; genoemde bepaling heeft immers uitsluitend tot doel, de heffing van de tabaksaccijns te vergemakkelijken.

2. Een Lid-Staat treft een door artikel 30 van het Verdrag verboden maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve invoerbeperking, wanneer hij een importeur van tabaksfabrikaten minimumkleinhandelsprijzen oplegt door te weigeren fiscale banderollen af te geven met lagere verkoopprijzen dan waarin de nationale schaal voorziet, zonder in het minst rekening te houden met de kostprijs van de importeur en met zijn mogelijkheden om het daaruit voortvloeiende concurrentievoordeel in zijn verkoopprijzen tot uiting te doen komen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Fiscale bepalingen - Binnenlandse belastingen - Discriminatie - Verbod - Heffing van BTW bij invoer door niet-belastingplichtige van uit andere Lid-Staat afkomstige goederen - Verplichting van Lid-Staten maatregelen vast te stellen waardoor rekening kan worden gehouden met restant van nog in waarde van ingevoerd goed begrepen BTW

( EEG-Verdrag, art . 95 )

Samenvatting

Een Lid-Staat komt de krachtens artikel 95 EEG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet na, wanneer hij niet de nodige maatregelen vaststelt om het voor niet-belastingplichtigen die op zijn nationale grondgebied goederen invoeren waarover in een andere Lid-Staat reeds BTW is geheven, en die daarvan geen terugbetaling hebben kunnen verkrijgen, mogelijk te maken het bedrag van de in de Lid-Staat van uitvoer betaalde en op het moment van invoer nog in de waarde van de goederen begrepen BTW in mindering te brengen op de bij invoer verschuldigde BTW, wanneer de levering van gelijksoortige goederen door niet-belastingplichtigen op zijn nationale grondgebied niet aan BTW is onderworpen .

De volledige en onverkorte toepassing van het discriminatieverbod van artikel 95 is namelijk niet verzekerd door het enkele feit dat op deze bepaling, doordat zij rechtstreeks werkt, voor de nationale rechter een beroep kan worden gedaan, want dit vormt slechts een minimumwaarborg, die geen oplossing biedt voor de problemen die in het licht van de vereisten van rechtszekerheid ontstaan, wanneer in de nationale wetgeving bepalingen worden gehandhaafd waarin geen voorziening is getroffen om rekening te houden met dit restant aan belasting .

Met het verweermiddel, ontleend aan het thans nog ontbreken van een gemeenschappelijk stelsel voor de betrokken invoerhandelingen, of argumenten die steunen op de aard van de BTW en de verdeling van de belastingopbrengsten tussen de Lid-Staten, kan deze nalatigheid niet worden geloochend . Enerzijds doet de aftrek in de Lid-Staat van invoer van de BTW die in de Lid-Staat van uitvoer is betaald en op het tijdstip van de invoer nog in de waarde der goederen is begrepen, namelijk niets af aan de aan de BTW eigen aard van verbruiksbelasting, omdat deze hoedanigheid losstaat van de verdeling van de belasting tussen de Lid-Staat van uitvoer en die van invoer . Anderzijds behoort het weliswaar tot de bevoegdheid van de communautaire wetgever een gemeenschappelijk BTW-stelsel in te voeren dat voor de mededinging volstrekt neutraal is en de volledige ontlasting van de betrokken ingevoerde goederen in het land van uitvoer, alsmede een billijke verdeling van de belastingopbrengsten tussen de Lid-Staten inhoudt, doch zolang een dergelijk stelsel niet is ingevoerd, verzet artikel 95 EEG-Verdrag zich ertegen, dat een Lid-Staat zijn BTW-stelsel op ingevoerde produkten kan toepassen op een wijze die in strijd is met het verbod op fiscale discriminatie .
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1 . Sociale politiek - Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op gebied van sociale zekerheid - Richtlijn 79/7, artikel 4, lid 1 - Verhogingen van sociale-zekerheidsuitkeringen voor ten laste komende personen automatisch toegekend aan gehuwde mannen - Verplichting om gehuwde vrouwen gelijke behandeling te verzekeren, ook indien dit in bepaalde gevallen tot dubbele betaling van die verhogingen aan hetzelfde gezin leidt

( Richtlijn 79/7 van de Raad, art . 4, lid 1 )

2 . Sociale politiek - Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op gebied van sociale zekerheid - Richtlijn 79/7, artikel 4, lid 1 - Compenserende uitkeringen aan gehuwde mannen die recht op verhogingen van sociale-zekerheidsuitkeringen hebben verloren - Verplichting om gehuwde vrouwen gelijke behandeling te verzekeren, niettegenstaande het in nationale wettelijke regeling neergelegd verbod van ongegronde verrijking

( Richtlijn 79/7 van de Raad, art . 4, lid 1 )

Samenvatting

1 . Artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/7, dat op het gebied van de sociale zekerheid iedere vorm van discriminatie op grond van geslacht verbiedt, moet aldus worden uitgelegd, dat wanneer gehuwde mannen na het verstrijken van de termijn voor uitvoering van de richtlijn automatisch verhogingen van sociale-zekerheidsuitkeringen hebben ontvangen voor hun als ten laste beschouwde echtgenote en kinderen, zonder dat zij behoefden aan te tonen dat die personen daadwerkelijk te hunnen laste komen, gehuwde vrouwen zonder werkelijke gezinslasten recht hebben op dezelfde verhogingen, ook indien dit in bepaalde omstandigheden tot dubbele betaling van die verhogingen aan hetzelfde gezin leidt .

2 . Artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/7 moet aldus worden uitgelegd, dat wanneer een Lid-Staat in zijn eerst na het verstrijken van de in de richtlijn gestelde termijn vastgestelde wettelijke regeling ter uitvoering van dat artikel een overgangsbepaling heeft opgenomen, die voorziet in compenserende uitkeringen aan gehuwde mannen die het recht op een verhoging van hun sociale-zekerheidsuitkeringen voor hun als ten laste beschouwde echtgenote hebben verloren doordat zij niet konden aantonen dat deze daadwerkelijk te hunnen laste kwam, gehuwde vrouwen die in een zelfde gezinssituatie verkeren, recht hebben op dezelfde uitkeringen, ook indien dit indruist tegen het in de nationale wettelijke regeling neergelegde verbod van ongegronde verrijking .
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1 . Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Melk en zuivelprodukten - Boter in openbare opslag - Aankoop van boter bestemd voor openbare opslag - Proefperiode van opslag - Controle op houdbaarheid van boter - Controle te verrichten aan einde van proefperiode

( Verordening nr . 685/69 van de Commissie, artikel 6, zoals gewijzigd bij verordeningen nrs . 1829/80 en 1836/86 )

2 . Handelingen van de instellingen - Motivering - Verplichting - Draagwijdte - Beschikking betreffende goedkeuring van rekeningen van door EOGFL gefinancierde uitgaven

( EEG-Verdrag, artikel 190 )

Samenvatting

1 . Gelet op het doel van artikel 6 van verordening nr . 685/69, waarbij een regeling is ingesteld voor de aankoop van voor openbare opslag bestemde boter door de interventiebureaus, welk doel erin bestaat de goede houdbaarheid van de boter vóór de definitieve overneming ervan door het interventiebureau te verzekeren en de koper de gevolgen te laten dragen van een abnormaal kwaliteitsverlies van de boter gedurende de proefperiode van opslag, mag de controle op de houdbaarheid van de opgeslagen boter niet vóór het einde van die proefperiode plaatsvinden .

2 . In de bijzondere context waarin beschikkingen inzake de goedkeuring van de rekeningen betreffende door het EOGFL gefinancierde uitgaven tot stand komen, is de motivering van een beschikking waarbij financiering door het EOGFL van een gedeelte van de gedeclareerde uitgaven wordt geweigerd, als voldoende te beschouwen, wanneer de betrokken Lid-Staat nauw betrokken is geweest bij de voorbereiding ervan en dus bekend is met de redenen waarom de Commissie meent het litigieuze bedrag niet ten laste van het EOGFL te moeten brengen .
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1 . Handelingen van de instellingen - Richtlijnen - Uitvoering door Lid-Staten - Noodzaak doeltreffendheid van richtlijnen te verzekeren - Verplichtingen van nationale rechterlijke instanties

( EEG-Verdrag, artikelen 5 en 189, derde alinea )

2 . Vrij verkeer van personen - Vrijheid van vestiging - Vennootschappen - Richtlijn 68/151/EEG - Regeling inzake nietigheid - Limitatieve opsomming van nietigheidsgronden - Verplichting van nationale rechter om andere nietigheidsgronden af te wijzen - Nietigheid wegens ongeoorloofd doel van vennootschap - Begrip doel van vennootschap

( Richtlijn 68/151/EEG van de Raad, artikel 11 )

Samenvatting

1 . De uit een richtlijn voortvloeiende verplichting der Lid-Staten om het daarmee beoogde doel te verwezenlijken, alsook de verplichting krachtens artikel 5 EEG-Verdrag, om alle algemene of bijzondere maatregelen te treffen die geschikt zijn om de nakoming van die verplichting te verzekeren, geldt voor alle met overheidsgezag beklede instanties in de Lid-Staten, en dus, binnen het kader van hun bevoegdheden, ook voor de rechterlijke instanties . Hieruit volgt dat de nationale rechter bij de toepassing van het nationale recht, ongeacht of het daarbij gaat om bepalingen die dateren van eerdere of latere datum dan de richtlijn, dit zoveel mogelijk moet uitleggen in het licht van de bewoordingen en het doel van de richtlijn, ten einde het hiermee beoogde resultaat te bereiken en aldus aan artikel 189, derde alinea, EEG-Verdrag te voldoen .

2 . De nationale rechter die kennis neemt van een geschil over een materie die binnen het toepassingsgebied valt van richtlijn 68/151/EEG strekkende tot het cooerdineren van de waarborgen, welke in de Lid-Staten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van de tweede alinea van artikel 58 van het Verdrag, om de bepalingen te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen als van derden, zulks ten einde die waarborgen gelijkwaardig te maken, is gehouden om zijn nationale recht uit te leggen in het licht van de bewoordingen en het doel van deze richtlijn, ten einde te voorkomen dat de nietigheid van een naamloze vennootschap wordt uitgesproken op een andere dan de in artikel 11 van de richtlijn genoemde gronden . Deze nietigheidsgronden zelf moeten in het licht van dit doel strikt worden uitgelegd, zodat de nietigheidsgrond : ongeoorloofd of met de openbare orde strijdig doel van de vennootschap, moet worden geacht uitsluitend te zien op het doel van de vennootschap, als omschreven in de oprichtingsakte of de statuten .
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Vrij verkeer van goederen - Kwantitatieve beperkingen - Maatregelen van gelijke werking - Regeling die verkoop van seksartikelen op bepaalde verkooppunten verbiedt - Toelaatbaarheid

( EEG-Verdrag, artikel 30 )

Samenvatting

Artikel 30 EEG-Verdrag moet aldus worden uitgelegd, dat een nationale regeling die de verkoop van legale seksartikelen in sekswinkels zonder vergunning verbiedt, geen maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve invoerbeperking vormt .

Een dergelijke regeling betreffende de verkoopvoorwaarden van bepaalde produkten, die zonder onderscheid van toepassing is op ingevoerde en binnenlandse produkten en niet is bedoeld om de handel tussen de Lid-Staten te regelen, houdt in werkelijkheid geen verband met die handel, daar bedoelde produkten kunnen worden verhandeld in sekswinkels met een vergunning en ook langs andere wegen, namelijk in winkels waar seksartikelen slechts een gering deel van de omzet uitmaken zodat zij geen vergunning behoeven, dan wel via postorderverkoop .
Trefwoorden

Dictum



Trefwoorden

++++

Lid-Staten - Verplichtingen - Uitvoering van richtlijnen - Niet-nakoming - Rechtvaardiging - Ontoelaatbaarheid

( EEG-Verdrag, artikel 169 )

Dictum

1 ) Door in strijd met het bepaalde in richtlijn 83/183/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende de belastingvrijstellingen bij definitieve invoer uit een Lid-Staat van persoonlijke goederen door particulieren, geen vrijstelling van BTW te verlenen bij definitieve invoer door particulieren van motorrijtuigen voor privé-gebruik, aanhangwagens, motorrijwielen, pleziervaartuigen en sportvliegtuigen uit een andere Lid-Staat, is het Koninkrijk Spanje de krachtens het EEG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet nagekomen .

2 ) Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten van de procedure .
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1 . Eigen middelen van de Europese Gemeenschappen - Navordering van rechten bij invoer of bij uitvoer - Bedrag aan niet-geïnde rechten gelijk aan of hoger dan 2 000 ecu - Nationale autoriteiten die tot navordering willen overgaan - Geen verplichting, Commissie om uitspraak te verzoeken

( Verordening nr . 1697/79 van de Raad, artikel 5, lid 2; verordening nr . 1573/80 van de Commissie, artikel 4 )

2 . Eigen middelen van de Europese Gemeenschappen - Navordering van rechten bij invoer of bij uitvoer - Vergissing van de administratie die belastingschuldige redelijkerwijze niet kon ontdekken - Beoordelingscriteria

( Verordening nr . 1697/79 van de Raad, artikel 5, lid 2 )

Samenvatting

1 . Artikel 4 van verordening ( EEG ) nr . 1573/80 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen van artikel 5, lid 2, van verordening nr . 1697/79 inzake navordering van de rechten bij invoer of bij uitvoer, moet aldus worden uitgelegd, dat wanneer het bedrag van de niet-geïnde rechten gelijk is aan of hoger dan 2 000 ecu, de nationale autoriteiten niet verplicht zijn de Commissie te verzoeken om een uitspraak over de vraag of van navordering van die rechten kan worden afgezien, indien zij van oordeel zijn dat niet is voldaan aan de voorwaarden van artikel 5, lid 2 .

2 . Om te beoordelen of er sprake is van "een vergissing die de belastingschuldige redelijkerwijze niet kon ontdekken", als bedoeld in artikel 5, lid 2, van verordening nr . 1697/79 inzake navordering van de rechten bij invoer en bij uitvoer, dient met name te worden gelet op de aard van de vergissing, de beroepservaring van de betrokken ondernemer en de mate van de door hem betrachte zorgvuldigheid . Het staat aan de nationale rechter, op basis van deze uitlegging te beoordelen, of de vergissing ten gevolge waarvan de douanerechten niet zijn geïnd, door de belastingschuldige kon worden ontdekt .
Trefwoorden

Dictum



Trefwoorden

++++

1 . Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Gezinsbijslagen - Begrip - Steun aan gezinnen met werkloze kinderen van 16 tot en met 20 jaar - Daaronder begrepen

( Verordening ( EEG ) nr . 1408/71 van de Raad, artikel 1, sub u,i )

2 . Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Gezinsbijslagen - Werkloze werknemer onderworpen aan wettelijke regeling van een Lid-Staat - Gezinsleden woonachtig in een andere Lid-Staat - Recht op gezinsbijslagen, voorzien in wettelijke regeling waaraan werknemer is onderworpen - Voorwaarden voor ontstaan van recht op gezinsbijslagen gelijkwaardig aan vereiste dat kinderen in uitkerende Lid-Staat wonen - Niet tegen te werpen aan werknemer wiens kinderen in Lid-Staat van hun woonplaats een gelijkwaardige voorwaarde vervullen

( Verordening ( EEG ) nr . 1408/71 van de Raad, artikel 74 )

Dictum

Artikel 74 van verordening ( EEG ) nr . 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, moet aldus worden uitgelegd, dat wanneer de wetgeving van de Lid-Staat die bepaalde gezinsbijslagen uitkeert, als voorwaarde voor toekenning van die bijslagen vereist, dat het gezinslid van de werknemer als werkloze ter beschikking staat van de dienst voor arbeidsbemiddeling op het grondgebied waar die wetgeving van toepassing is, die voorwaarde moet worden geacht te zijn vervuld wanneer het gezinslid als werkloze ter beschikking staat van de dienst voor arbeidsbemiddeling van de Lid-Staat waar het woont .
Zaak C-49/89

Corsica Ferries France

tegen

Direction générale des douanes françaises

verzoek van de Franse Cour de cassation om een prejudiciële beslissing

„Zeevervoer — Vrij verrichten van diensten — Discriminatie”

Rapport ter terechtzitting

Conclusie van advocaat-generaal C. O. Lenz van 8 november 1989 4447

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 december 1989 4453

Samenvatting van het arrest

Vervoer – Zeevervoer – Vrij verrichten van diensten – Verwezenlijking afhankelijk van besluit van Raad – Toepassing van nationale beperkende maatregelen vóór inwerkingtreding van gemeenschapsregeling – Toelaatbaarheid

(EEG-Verdrag, artikelen 59, 61, 62 en 84; verordening nr. 4055/86 van de Raad)

Vóór de inwerkingtreding van de door de Raad op basis van artikel 84, lid 2, van het Verdrag vastgestelde verordening nr. 4055/86 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer tussen de Lid-Staten onderling en tussen de Lid-Staten en derde landen, verzette het EEG-Verdrag, met name de artikelen 59, 61, 62 en 84, zich er niet tegen, dat een Lid-Staat, bij gebruik door een schip van haveninstallaties op een tot zijn grondgebied behorend eiland, belastingen hief bij inscheping en ontscheping van passagiers die van of naar havens in een andere Lid-Staat reisden, terwijl deze belastingen in het geval van vervoer tussen twee op het nationale grondgebied gelegen havens enkel werden geheven bij inscheping in een haven op dat eiland.
ARREST VAN HET HOF (EERSTE KAMER) VAN 27 APRIL 1989. - MARIETTE TURNER TEGEN COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN. - AMBTENAAR - BEOORDELINGSRAPPORT - EXCEPTIE VAN NIET-ONTVANKELIJKHEID. - ZAAK 192/88.



Jurisprudentie 1989 bladzijde 01017

Pub.RJ bladzijde Pub somm



Samenvatting

Partijen

Dictum



Trefwoorden

++++

1 . Ambtenaren - Beroep - Termijnen - Aanvang - Uitdrukkelijke afwijzing van voorafgaande administratieve klacht, na stilzwijgende afwijzing, maar nog binnen de beroepstermijn

( Ambtenarenstatuut, artikel 91, lid 3 )

2 . Ambtenaren - Beroep - Voorwerp - Bevel aan administratie - Niet-ontvankelijkheid

( Ambtenarenstatuut, artikel 91 )

Samenvatting

1 . Ten aanzien van de klacht die de ambtenaar tegen zijn beoordelingsrapport heeft ingediend omdat de beoordeling daarin lager was dan in een voorgaand rapport, vormt de brief waarbij het tot aanstelling bevoegde gezag de betrokkene meedeelt dat het niet van plan is deze beoordelingen te verbeteren, maar dat het wel de gebrekkige motivering van het rapport zal corrigeren, een uitdrukkelijke afwijzing . Waar deze uitdrukkelijke afwijzing volgt op de stilzwijgende afwijzing van de klacht, doch nog binnen de daardoor aangevangen beroepstermijn, gaat door deze uitdrukkelijke afwijzing een nieuwe beroepstermijn in op grond van artikel 91, lid 3, Ambtenarenstatuut .

2 . Het Hof is niet bevoegd in het kader van de wettigheidstoetsing op grond van artikel 91 Ambtenarenstatuut bevelen te geven, zodat een vordering dat een instelling wordt gelast een toezegging om een beoordelingsrapport van een ambtenaar te wijzigen, gestand te doen, niet-ontvankelijk moet worden verklaard . Een dergelijke verplichting tot wijziging zou slechts uit de nietigverklaring van het bestreden rapport kunnen voortvloeien .

Partijen

in zaak 192/88,

M . Turner, vertegenwoordigd door G . Vandersanden, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A . Schmitt, advocaat-aldaar, 62, avenue Guillaume,

verzoekster,

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen, vergegenwoordigd door S . Van Raepenbusch, lid van haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij G . Kremlis, Centre Wagner, Kirchberg,

verweerster,

betreffende een beroep tot nietigverklaring van het beoordelingsrapport over de periode 1983-1985, met last aan de Commissie om haar toezegging om dat rapport te wijzigen, gestand te doen .

HET HOF VAN JUSTITIE ( Eerste kamer ),

samengesteld als volgt : R . Joliet, kamerpresident, Sir Gordon Slynn en G . C . Rodríguez Iglesias, rechters,

( rechtsoverwegingen niet opgenomen )

rechtdoende :

Dictum

1 ) Verwerpt de exceptie van niet-ontvankelijkheid gericht tegen het eerste onderdeel van het beroep 192/88 .

2 ) Verklaart het beroep 192/88 in zijn tweede onderdeel niet-ontvankelijk .

3 ) Houdt de beslissing omtrent de kosten aan .