ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 175/31

Beroep ingesteld op 29 maart 2016 — Caisse régionale de crédit agricole mutuel Nord Midi-Pyrénées/ECB

(Zaak T-134/16)

(2016/C 175/36)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Caisse régionale de crédit agricole mutuel Nord Midi-Pyrénées (Albi, Frankrijk) (vertegenwoordiger: H. Savoie, advocaat)

Verwerende partij: Europese Centrale Bank

Conclusies

— het besluit van de Europese Centrale Bank van 29 januari 2016 (ECB/SSM/2016 — 969500TJ5KRTCJQWXH05/100), dat is vastgesteld op grond van artikel 4, lid 1, onder e), van verordening (EU) nr. 468/2014 van de Europese Centrale Bank en op grond van de artikelen L. 511-13, L. 511-52, L. 511-58, L. 612-23-1 en R. 612-29-3 van het Franse monetaire en financiële wetboek, nietig verklaren.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan, die in wezen identiek zijn aan of overeenstemmen met de middelen die zijn aangevoerd in het kader van de zaak Caisse régionale de crédit agricole mutuel Alpes Provence/ECB (T-133/16).
2.

De raad van beroep van ACER heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door aan te nemen dat het advies geen besluit vormt in de zin van artikel 19 van verordening (EG) nr. 713/2009 (2) De raad van beroep van ACER heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door vast te stellen dat E-Controls beroep tegen het advies niet-ontvankelijk was omdat ACER’s advies geen besluit vormde in de zin van artikel 19 van verordening (EG) nr. 713/2009. Daarmee heeft hij E-Control het recht ontzegd om beroep in te stellen. Het advies waartegen beroep is ingesteld vormt wel een besluit in de zin van artikel 19 van verordening (EG) nr. 713/2009, aangezien het voor E-Control directe rechtsgevolgen heeft. Bijgevolg had E-Control het recht om beroep in te stellen en had de raad van beroep E-Controls beroep ten gronde moeten onderzoeken.
—

verwijzing van het EUIPO en van Doosan Infracore Co. Ltd. in de kosten van de procedure.
—

het BHIM te verwijzen in verzoeksters kosten, daaronder begrepen de kosten die zij in deze zaak heeft gemaakt in de aanvraagprocedure bij het BHIM;
—

nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 19 november 2015 als vastgesteld door de directeur-generaal Concurrentie in verband met de uitvoering van de corrigerende maatregel voor niet-MNO’s in de zaak COMP/M.7018 — Telefónica Deutschland/E-Plus („concentratiebesluit”), waarbij is geoordeeld dat de verbintenissenbrief in overeenstemming is met de definitieve toezeggingen en met het Unierecht;
2.

Tweede middel: onjuiste opvatting van artikel 107 VWEU. Dit middel valt uiteen twee onderdelen: — Eerste onderdeel: toepasselijkheid van de toets van de particuliere investeerder, dat vijf aspecten heeft. — Eerste aspect: de Commissie heeft, zonder enige rechtvaardiging of motivering, geen rekening gehouden met tal van documenten en stukken die naar behoren door Frankrijk en EDF zijn overgelegd; — Tweede aspect: de Commissie heeft de elementen die respectievelijk onder de toepasselijkheid en de toepassing van de toets van de particuliere investeerder vallen, systematisch door elkaar gehaald. — Derde aspect: de Commissie heeft ten onrechte uitgesloten dat het criterium van de voorzichtige particuliere investeerder van toepassing was, enkel op grond dat Frankrijk de maatregel vooral had onderzocht vanuit het oogpunt van haar hoedanigheid van overheid, naast het oogpunt van haar hoedanigheid van aandeelhouder. — Vierde aspect: de Commissie heeft ten onrechte overwogen dat EDF afzonderlijk een officieel business plan moest hebben om te rechtvaardigen dat het criterium van de voorzichtige particuliere investeerder van toepassing was. — Vijfde aspect: de Commissie heeft de aard en het onderwerp van deze maatregel, de context ervan, alsmede de nagestreefde doelstelling en de regels die op deze maatregel van toepassing zijn, onjuist opgevat. — Tweede onderdeel: toepassing van de toets van de particuliere investeerder, dat drie aspecten heeft. — Eerste aspect: de Commissie heeft het Oxera rapport ten onrechte beoordeeld als niet-ontvankelijk bewijs. — Tweede aspect: de methode van de Commissie is duidelijk gebrekkig. In de eerste plaats heeft de Commissie geen rekening gehouden met de context van de betreffende periode, noch met de criteria die de investeerders uit de betreffende periode zouden hebben toegepast. In de tweede plaats is de door de Commissie volgehouden stelling van het „belastingcadeau” niet alleen de uiting van een onjuiste rechtsopvatting, maar ook de bron van fouten in de beoordeling van de relevantie van de investering. In de derde plaats heeft de Commissie in haar werkwijze fout op fout gestapeld, die elk afzonderlijk volstaan om aan te tonen dat de Commissie niet duidelijk heeft aangetoond dat het criterium van de particuliere investeerder niet is toegepast. — Derde aspect: de gevolgen van de fouten die de Commissie in haar werkwijze heeft gemaakt.
—

Het subsidiaire oordeel in het besluit dat verzoeksters afzonderlijke inbreuken naar strekking hebben gemaakt op artikel 101 VWEU is niet met bewijs gestaafd en is in strijd met de rechten van de verdediging van verzoeksters, omdat voor het eerst in het besluit tot dit oordeel is gekomen.
3.

Derde middel, inhoudend dat de Commissie beoordelingsfouten heeft gemaakt door vast te stellen dat de vrijstelling van de aggregaatheffing voor Noord-Ierland verenigbaar was met de communautaire richtsnoeren inzake staatssteun voor milieubescherming (1) (richtsnoeren 2008), en daarmee met artikel 107, lid 3, onder c), VWEU. De Commissie heeft in het bijzonder beoordelingsfouten gemaakt door te oordelen dat was voldaan aan het derde onderdeel van het noodzakelijkheidscriterium overeenkomstig de richtsnoeren van 2008, te weten of de Noord-Ierse groeven de aggregaatheffing al dan niet konden doorberekenen aan klanten zonder dat dit zou leiden tot een aanzienlijke daling van de verkoop.
3.

Derde middel, ontleend aan een verkeerde opvatting van de feiten Volgens rekwirant heeft het GVA het standpunt van de Rekenkamer verkeerd opgevat, doordat het in de bestreden beschikking stelt dat de Rekenkamer heeft vastgesteld dat een vergelijking van rekwirants verdiensten met die van de overige voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren niet tot zijn bevordering heeft geleid, terwijl de Rekenkamer slechts heeft gesteld dat rekwirant niet automatisch was bevorderd, indien er meer beschikbare posten waren geweest.
1.

Met het eerste middel stelt verzoekster dat zij jegens de Europese Unie krachtens de artikelen 268 VWEU en artikel 340, tweede alinea, VWEU aanspraak kan maken op schadevergoeding als gevolg van de schending door het Gerecht van de rechten die zij aan artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 6, lid 1, van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele rechten ontleent op het punt van een uitspraak binnen redelijke termijn. Het verzuim om binnen redelijke termijn uitspraak te doen, heeft voor verzoekster tussen 12 februari 2010 en 27 september 2012 tot drie soorten schade geleid: (1) hogere kosten voor een bankgarantie voor het bedrag van de geldboete dat verzoekster niet meteen na de vaststelling van beschikking C(2007) 5791 definitief van 28 november 2007 in zaak COMP/39165 — Vlakglas aan de Commissie heeft betaald; (2) kosten van gemiste kansen als gevolg van het feit dat de rente over het bedrag van de geldboete dat verzoekster met vertraging is terugbetaald na het arrest van het Hof van Justitie in 2014 veel lager was dan het rendement dat verzoekster had kunnen behalen indien zij dit geld in haar bedrijf zou hebben geïnvesteerd in plaats van het in 2008 aan de Commissie te betalen, en (3) immateriële schade als gevolg van het onterechte besluit om aan verzoekster in november 2007 de hoogste geldboete op te leggen en het feit dat dit, als gevolg van het verzuim van het Gerecht om de zaak binnen redelijke termijn af te doen, slechts met vertraging door het Hof van Justitie is rechtgezet in november 2014.
—

volledige nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 3 september 2015 in zaak 2015/4023, waarbij aan verzoekende partij de toegang tot de niet-vertrouwelijke versie van het besluit van de Commissie van 4 december 2013 in kartelzaak AT/39914 — EIRD en tot de inhoudsopgave van het dossier van de Commissie in deze zaak geheel werd geweigerd, of subsidiair nietigverklaring voor zover de Commissie de toegang tot het gedeelte van de niet-vertrouwelijke versie van dit besluit of van deze inhoudsopgave heeft geweigerd, op de vertrouwelijkheid waarvan door de door het besluit getroffen ondernemingen geen aanspraak was gemaakt of nog werd gemaakt;
—

verwijzing van het BHIM en de andere partij in de procedure in hun eigen kosten en in die van verzoekster.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 414/36

Beroep ingesteld op 14 oktober 2015 — The Art Company B & S/BHIM — G-Star Raw (THE ART OF RAW)

(Zaak T-593/15)

(2015/C 414/47)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: The Art Company B & S, SA (Quel, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Villamor Muguerza en L. Sánchez Calderón, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: G-Star Raw CV (Amsterdam, Nederland)

Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

Aanvrager: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „THE ART OF RAW” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 093 036

Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 9 juli 2015 in zaak R 1980/2014-1

Conclusies

— vernietiging van de bestreden beslissing;

— verwijzing van het BHIM en de aanvrager van het gemeenschapsmerk (indien hij in de procedure intervenieert) in de kosten van het onderhavige beroep.

Aangevoerd middel
3.

Derde middel: onjuiste beoordelingen en schending van het evenredigheidsbeginsel, van het beginsel van behoorlijk bestuur en het motiveringsbeginsel, van artikel 135 van verordening nr. 966/2012 en artikel 208 van verordening nr. 1268/2012 en van de Guide to Financial Issues relating to ICT PSP Grant Agreement. — De Commissie heeft het verschil in belang van de onderscheiden deliverables binnen het project onjuist beoordeeld, en heeft zo de plicht tot behoorlijk bestuur geschonden, alsook de desbetreffende regels voorzien in de Guide to Financial Issues relating to ICT PSP Grant Agreement. De Commissie heeft hiervoor evenmin een specifieke en afdoende motivering aangevoerd.
B —

Begrotingsjaar 2011 1) Schending van het beginsel van loyale samenwerking doordat de Commissie met betrekking tot de tekortkomingen in het LPIS-GIS voor het begrotingsjaar 2011 het door de Portugese autoriteiten verrichte werk onjuist heeft gewaardeerd, meer in het bijzonder met betrekking tot door hen getroffen maatregelen als het door het goedkeuringsorgaan goedgekeurde actieplan, dat speciaal voor het begrotingsjaar 2011 met instemming en met medeweten van de Commissie is uitgevoerd. 2) Schending van het beginsel van hoor en wederhoor doordat in de kennisgeving krachtens artikel 11 van verordening (EG) nr. 885/2006 (2) met betrekking tot het begrotingsjaar 2011 wordt verklaard dat het onderzoek betrekking had op de bij het LPIS vastgestelde onregelmatigheden, terwijl het besluit is gebaseerd op de onrechtmatige consolidering van aanspraken. Dat onderwerp komt echter in strijd met artikel 11 in de brief niet aan de orde, waardoor de Portugese autoriteiten er zich niet over hebben kunnen uitspreken. 3) Schending van artikel 11 van verordening (EG) nr. 885/2006 doordat het besluit niet naar behoren is gemotiveerd en daardoor de ratio en het doel van artikel 11, lid 1, van verordening nr. 885/2006 schendt.
—

nietigverklaring van artikel 1, lid 5, van besluit C(2015) 4336 final van 24 juni 2015 van de Commissie in zaak AT.39563 — Verpakkingen van levensmiddelen voor de detailhandel, voor zover het vaststelt dat de verzoekende partij een inbreuk heeft gemaakt op artikel 101 VWEU door tijdens de in artikel 1, lid 5, onder d), van het besluit van de Commissie vermelde periode, deel te hebben genomen aan één enkele voortgezette inbreuk, bestaande uit verschillende inbreuken, in de sector van de piepschuim schaaltjes voor de verpakking van levensmiddelen voor de detailhandel op het grondgebied van Frankrijk; en
Tweede middel: de door de beoordelingsinstantie gevolgde procedure was niet in overeenstemming met de aanbestedingsdocumenten

Verzoekster stelt in dit verband dat de beoordelingsinstantie niet in overeenstemming met de aanbestedingsdocumenten handelde, aangezien zij over verzoeksters inschrijvingen heeft beschikt zonder haar in te lichten of haar te verzoeken om eventuele ambiguïteiten of onjuistheden te verhelpen.

Verzoekster stelt voorts dat de beoordelingsinstantie haar inschrijvingen afzonderlijk had moeten beoordelen (en er afzonderlijk punten aan had moeten toekennen), zelfs nadat zij tot een enkele inschrijving waren samengevoegd, aangezien enkel door deze procedure te volgen kan worden voldaan aan het beginsel van objectieve evaluatie en beoordeling. De door de beoordelingsinstantie gevolgde procedure, waarbij verzoeksters inschrijvingen samen werden beoordeeld en er bijgevolg ook samen punten voor de beoordelingscriteria aan werden toegekend, is misleidend, discriminatoir en strijdig met het basisbeginsel van de aanbestedingsdocumenten, en maakt het onmogelijk om de beslissing te beoordelen.
—

In de tweede plaats op grond van artikel 272 VWEU verklaren dat de Commissie punt II.14, lid 1, onder a), en punt II.22, lid 5, van de algemene voorwaarden van KP7 heeft geschonden met betrekking tot het eindverslag van audit 11-INFS-025 en van audit 11-BA119-016, die bij Rose Vision zijn uitgevoerd in het kader van haar deelname aan de projecten „Support action to the Integral Satcon Initiative (sISI)”, „Implementing cooperation on Future Internet and ICT Components between Europe and Latin America (FIRST)”, „Supporting the future of the NEM European Technology Platform (FutureNEM)”, „Support Action for the NEM European Technology Platform (4NEM)” en „Structural Funds for Regional Research Advancement (SFERA)”.
—

Verzoekster is weliswaar eigendom van NIOC, maar zij is een afzonderlijke rechtspersoon die is gevestigd in Zwitserland, en zij is legitiem actief als een lokale dienstverlener met een zeer beperkte omzet.
—

De rechtsregels op basis waarvan de Commissie de betalingsplicht heeft opgelegd, werden door haar niet vermeld en gepreciseerd, en de toepassing ervan kon door Roemenië niet worden voorzien. Voordat het de brief van de Commissie ontving, kon Roemenië noch weten noch voorzien dat het verplicht was het gevorderde bedrag ter beschikking te stellen van de begroting van de Unie. Verder is Roemenië van mening dat, door het aannemen van het bestreden besluit en het opleggen van een betalingsplicht ten laste van Roemenië, 5 jaar na de feiten en ondanks de conclusies die de Commissie heeft geformuleerd tijdens de dialoog die tijdens deze periode is gevoerd met de Roemeense autoriteiten, de instelling van de Europese Unie het gewettigd vertrouwen heeft geschonden van Roemenië dat erop mocht vertrouwen dat het niet gebonden was tot betaling van de douanerechten betreffende de transitoperatie in kwestie.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 337/35

Beroep ingesteld op 11 augustus 2015 — Souruh Raad

(Zaak T-468/15)

(2015/C 337/38)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Souruh SA (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: E. Ruchat, advocaat)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

— verzoeksters vordering ontvankelijk en gegrond verklaren;

— dientengevolge besluit (GBVB) 2015/837 van 28 mei 2015 en de uitvoeringshandelingen daarvan nietig verklaren, voor zover zij verzoekster betreffen;

— de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan die in wezen gelijk zijn aan of vergelijkbaar zijn met die welke in zaak T-432/11, Makhlouf/Raad (1) zijn aangevoerd.

(1) PB C 290, blz. 13.
8.

Achtste middel: rechtstreekse onrechtmatigheid van besluit 2015/789 voor zover daarin, in strijd met artikel 5 VEU en het daarin neergelegde beginsel van evenredigheid, de gehele provincie Lecce als „besmet gebied” wordt aangeduid en een gebied met een breedte van minstens 10 kilometer ten noorden van deze provincie als „bufferzone”. De bestreden maatregel is bovendien in strijd met essentiële vormvoorschriften daar zij ontoereikend is gemotiveerd en op onjuiste en onbillijke overwegingen berust.
—

De bestreden beslissing wijzigen en vaststellen dat in casu is voldaan aan de voorwaarden voor de toepassing van de relatieve weigeringsgrond van artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009 of, subsidiair, die beslissing vernietigen, en
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 320/46

Beroep ingesteld op 6 augustus 2015 — Trinity Haircare/BHIM — Advance Magazine Publishers (VOGUE)

(Zaak T-453/15)

(2015/C 320/64)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Trinity Haircare AG (Herisau, Zwitserland) (vertegenwoordigers: J. Kroher en K. Bach, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Advance Magazine Publishers, Inc. (New York, Verenigde Staten)

Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk in zwart-wit met het woordelement „VOGUE” — gemeenschapsmerk nr. 9 944 547

Procedure voor het BHIM: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 27 mei 2015 in zaak R 2426/2014-4

Conclusies

— vernietiging van de bestreden beslissing en nietigverklaring van het onder nr. 009 944 547 ingeschreven gemeenschapsmerkVOGUE;

— verwijzing van het BHIM en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten.

Aangevoerde middelen

— schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009;

— schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;
4.

Vierde middel: schending van artikel 108, lid 1, VWEU en van het rechtszekerheidsbeginsel Ten slotte stelt verzoekster dat verweerster zowel het rechtszekerheidsbeginsel als artikel 108, lid 1, VWEU heeft geschonden doordat zij het bestreden besluit heeft genomen in een procedure inzake nieuwe steun. Aangezien verweerster de vorige regeling tot 2012 had goedgekeurd, had zij in een procedure inzake bestaande steun en niet in een procedure inzake nieuwe steun een besluit moeten nemen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 311/53

Beroep ingesteld op 16 juli 2015 — Perfetti Van Melle Benelux/BHIM — PepsiCo (3D)

(Zaak T-390/15)

(2015/C 311/58)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Perfetti Van Melle Benelux BV (Breda, Nederland) (vertegenwoordiger: P. Testa, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: PepsiCo, Inc. (New York, Verenigde Staten)

Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

Aanvrager: verzoekende partij

Betrokken merk: zwart-wit gemeenschapsbeeldmerk met het woordelement „3D” — inschrijvingsaanvraag nr. 9 384 041

Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 8 mei 2015 in zaak R 465/2014-5

Conclusies

— vernietiging van de bestreden beslissing en toewijzing van inschrijvingsaanvraag nr. 9 384 041 voor de volgende waren: „chocolade; gebak; suikerbakkerswaren; snoep; kauwsnoep; pastilles; gomballen; karamel; kauwgom; klapkauwgom; lolly’s; drop; geleien (banketbakkerij); karamelbrokken; pepermuntjes; zuurtjes

— verwijzing van PepsiCo, Inc. in de kosten.

Aangevoerd middel
1.

Eerste middel: uitvoeringsverordening (EU) 2015/408 van de Commissie van 11 maart 2015 inzake uitvoering van artikel 80, lid 7, van verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en tot vaststelling van een lijst van stoffen die in aanmerking komen om te worden vervangen, is vastgesteld op basis een onrechtmatige grondslag, daar verordening nr. 1107/2009, in het bijzonder artikel 24 en bijlage II, punt 4, ervan, EU-recht schenden. — Verzoeker voert aan dat wetenschappelijk is bewezen dat criteria inzake persistentie, bioaccumulatie en toxiciteit („PBT-criteria”), in het bijzonder criteria inzake persistentie, niet geschikt zijn voor koper. — Verder stelt verzoeker dat de toepassing van PBT-criteria op anorganische stoffen niet spoort met andere regelgeving op het gebied van gereguleerde chemische stoffen. — Ten slotte stelt verzoeker dat, wat voor vervanging in aanmerking komende stoffen betreft, de toepassing van PBT-criteria op koperverbindingen, verder gaat dan noodzakelijk is voor het bereiken van de met verordening nr. 1107/2009 nagestreefde doelstellingen en dat verordening nr. 1107/2007 blijkt geeft van een onjuiste opvatting van het voorzorgsbeginsel.
—

het besluit van de Europese Commissie van 31 maart 2015 [bekendgemaakt onder nummer C(2015) 2230] betreffende de weigering van een financiële bijdrage uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling ten behoeve van het grootschalige project „Opbouw van innovatieve diensten in het gemeenschappelijke dienstencentrum van IBM in Wrocław” als onderdeel van het operationeel programma „Innovatieve economie”, dat valt onder het structuurfonds in het kader van de doelstelling „Convergentie in Polen”, nietig verklaren, en
—

het verzoek om herstel in de vorige toestand dat Pirelli Tyre SpA krachtens artikel 67 van verordening (EG) nr. 6/2002 betreffende gemeenschapsmodellen heeft ingediend, toe te wijzen, en vast te stellen dat de betaling van de vernieuwingstaks voor het tweede tijdvak van vijf jaar regelmatig is verricht via girorekening nr. 000069 op naam van Bugnion SpA, en dat de aan het model verbonden rechten dus nog steeds gelden;
Primair — vaststellen en verklaren dat verzoekster de krachtens Grant Agreement nr. HOME/2011/PPRS/AG/2176 Abac nr. 30-CE-0495809/00-94 op haar rustende contractuele verplichtingen volledig is nagekomen en dientengevolge: — verklaren dat verzoekster het recht heeft om het bedrag van 80 242,78 EUR te behouden, dat zij reeds heeft ontvangen in het kader van de „pre-financing payment” en dat het voorwerp uitmaakt van de debetnota — Directorate General Migration and Home Affairs — Directorate E: Migration and Security Funds — Unit E2: Asylum, Migration and Integration Fund — HOME E2/FL/2015, prot 1520007 van 1 april 2015 betreffende „HOME/2011/PPRS/AG/2176 TORRE — Transnational Observatory for Refugee’s Resettlement in Europe nr. 3241503771” — die de Europese Commissie heeft uitgegeven met het oog op de terugvordering van dat bedrag; — verweerster veroordelen tot betaling van het saldo van 52 146,36 EUR dat nog verschuldigd is als „final payment”, alsmede tot de vertragingsrente, te rekenen tot aan de uitvoering in de zin van artikel II.16.3 van de Grant Agreement, alsmede tot de door verzoekster in het kader van de onderhavige procedure gemaakte kosten.
—

nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 15 oktober 2014 in zaak nr. C(2014) 7280 inzake staatssteun SA.35550 (13/C) (ex 12/CP), die door Spanje ten uitvoer is gelegd;
2.

Het tweede middel is ontleend aan niet-inachtneming van de gunningcriteria. Verzoeksters merken op dat aangezien de offerte van de begunstigde van de opdracht vergeleken met die van de overige inschrijvers abnormaal laag was, verweerder eerstbedoelde offerte terzijde had moeten leggen en de opdracht aan verzoeksters had moeten gunnen.