ARREST VAN HET GERECHT (Kamer voor hogere voorzieningen)

5 juni 2014

Zaak T-269/13 P

Markus Brune

tegen

Europese Commissie

„Hogere voorziening – Openbare dienst – Ambtenaren – Aanwerving – Algemeen vergelijkend onderzoek – Niet-plaatsing op de reservelijst – Nieuw besluit van de Commissie genomen na een nietigverklaring door het Gerecht voor ambtenarenzaken – Geen deelneming aan het mondelinge examen”

Betreft: Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 21 maart 2013, Brune/Commissie (F-94/11), en strekkende tot vernietiging van dat arrest.

Beslissing: De hogere voorziening wordt afgewezen. Brune zal zijn eigen kosten dragen alsmede de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

Samenvatting

1. Beroepen van ambtenaren – Arrest houdende nietigverklaring – Gevolgen – Verplichting om maatregelen ter uitvoering vast te stellen – Nietigverklaring van het besluit van een jury van een vergelijkend onderzoek om een kandidaat niet op de reservelijst te plaatsen – Heropening van het vergelijkend onderzoek alleen ten behoeve van verzoeker – Adequate uitvoeringswijze

(Art. 266 VWEU; Ambtenarenstatuut, art. 27 en 29, lid 1, tweede alinea)

2. Beroepen van ambtenaren – Arrest houdende nietigverklaring – Gevolgen – Verplichting om maatregelen ter uitvoering vast te stellen – Nietigverklaring van het besluit van een jury van een vergelijkend onderzoek om een kandidaat niet op de reservelijst te plaatsen – Heropening van het vergelijkend onderzoek alleen ten behoeve van verzoeker – Verplichtingen van de jury en van het tot aanstelling bevoegd gezag

(Art. 266 VWEU)

3. Beroepen van ambtenaren – Arrest houdende nietigverklaring – Gevolgen – Verplichting om maatregelen ter uitvoering vast te stellen – Beoordelingsbevoegdheid van de administratie – Mogelijkheid van een gesprek met het slachtoffer

(Art. 266 VWEU)

1. Indien na een arrest houdende nietigverklaring de uitvoering van dat arrest bijzondere problemen meebrengt, kan de betrokken instelling voldoen aan de uit artikel 266 VWEU voortvloeiende verplichting door elk besluit te nemen dat een redelijke compensatie kan bieden voor een nadeel dat de betrokkene door het nietig verklaarde besluit heeft geleden.

Indien de examens van een algemeen vergelijkend onderzoek georganiseerd met het oog op de vorming van een aanwervingsreserve gebreken vertonen, kan de organisatie van een nieuw examen de betrokkene onder bepaalde voorwaarden een redelijke compensatie bieden voor de onrechtmatigheid waarvan hij slachtoffer is geweest, ook al wordt hierdoor de onregelmatigheid niet weggenomen.

De rechtstreekse plaatsing van de betrokkene op de reservelijst is daarentegen niet alleen in strijd met het beginsel van gelijke behandeling, het beginsel van de objectiviteit van de beoordeling en met de aankondiging van vergelijkend onderzoek, maar eveneens met artikel 27 van het Statuut, volgens hetwelk de aanwerving erop gericht dient te zijn de medewerking te verzekeren van ambtenaren die uit een oogpunt van bekwaamheid, prestatievermogen en onkreukbaarheid aan de hoogste eisen voldoen. Het is juist dat geen enkele bepaling van het Statuut preciseert op welke wijze de geschiktheid van de kandidaten moet worden beoordeeld. Het Statuut bepaalt echter wel de wijze van aanwerving van de ambtenaren. Artikel 29, lid 1, tweede alinea, van het Statuut bepaalt immers dat de aanwerving van ambtenaren geschiedt op de grondslag van „schriftelijke bewijsstukken, van een examen of op de grondslag van beide”, waarvoor de procedure is vastgesteld in bijlage III bij het Statuut. Uit artikel 27 juncto artikel 29 van het Statuut volgt dus expliciet dat de aanwerving van ambtenaren plaatsvindt op de grondslag van vergelijkende onderzoeken, onder de voorwaarden voorzien in bijlage III bij het Statuut, teneinde de kandidaten te selecteren die uit een oogpunt van bekwaamheid, prestatievermogen en onkreukbaarheid aan de hoogste eisen voldoen.

(cf. punten 25, 29, 60 en 64)

Referentie:

Gerecht 8 oktober 1992, Meskens/Parlement, T-84/91, Jurispr. blz. II-2335, punt 80; Gerecht 26 juni 2006, De Nil en Impens/Raad, T-91/95, JurAmbt. blz. I-A-327 en II-959, punt 34

2. Wanneer de betrokken instelling besluit om ter uitvoering van een arrest waarbij een besluit om de verzoeker niet op de reservelijst te plaatsen nietig is verklaard de procedure van vergelijkend onderzoek ten behoeve van de betrokkene te heropenen en voor hem een nieuw examen te organiseren, dienen het tot aanstelling bevoegd gezag en de jury er nauwkeurig voor te zorgen dat het niveau van de examens en de beoordelingscriteria gelijkwaardig zijn aan die van het oorspronkelijke vergelijkend onderzoek, teneinde de eerbiediging van het beginsel van gelijke behandeling en van de objectiviteit van de beoordeling van de betrokkene ten opzichte van de andere kandidaten van het vergelijkend onderzoek te verzekeren.

(cf. punt 40)

Referentie:

Meskens/Parlement, reeds aangehaald, punt 79

3. Bij de uitoefening van de haar door artikel 266 VWEU verleende beoordelingsbevoegdheid dient de administratie een keuze te maken tussen de verschillende mogelijke maatregelen, die in overeenstemming zijn met de rechtsoverwegingen van het arrest houdende nietigverklaring en met de beginselen en de regels van het Unierecht, teneinde de belangen van de dienst en de noodzaak om de rechten van het slachtoffer van een onrechtmatigheid adequaat te beschermen met elkaar in overeenstemming te brengen. De Unierechter kan zich dus niet in de plaats van het administratief gezag stellen teneinde te bepalen welke concrete maatregelen de administratie had moeten nemen.

Daar het om een eenzijdig optreden van de administratie gaat, is zij bevoegd, doch niet verplicht, om een onderhoud te organiseren met dat slachtoffer teneinde tot een akkoord te komen dat hem een redelijke compensatie biedt.

(cf. punten 51 en 52)

Referentie:

Meskens/Parlement, reeds aangehaald, punten 78 en 79