ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Het is juist, dat een vordering tot toekenning van een niet nader gepreciseerde schadevergoeding onvoldoende nauwkeurig is bepaald en derhalve niet-ontvankelijk moet worden geacht, doch dit geldt niet wanneer in het verzoekschrift het bedrag van de gestelde schade weliswaar niet is becijferd, doch daarin wel gegevens zijn verschaft die het mogelijk maken de aard en de omvang van de schade te bepalen, zodat de instelling zich kan verdedigen, en het Gerecht uitspraak kan doen op het beroep. Het ontbreken van cijfers in het verzoekschrift tast in dat geval de rechten van de verdediging van de verweerder niet aan, op voorwaarde dat verzoeker die cijfers in repliek overlegt en verweerder daardoor in staat stelt die cijfers zowel in dupliek als ter terechtzitting te bestrijden.

Volgens artikel 19, eerste alinea, van's Hofs Statuut en artikel 44, lid 1, sub c, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, moet elk verzoekschrift het voorwerp van het geschil en een summiere uiteenzetting van de aangevoerde middelen bevatten. Deze uiteenzetting dient zo duidelijk en precies te zijn, dat de verweerder zijn verweer kan voorbereiden en het Gerecht uitspraak kan doen op het beroep, eventueel zonder bijkomende informatie. Teneinde de rechtszekerheid en een goede rechtsbedeling te waarborgen, is het voor de ontvankelijkheid van een beroep noodzakelijk, dat de essentiële feitelijke en juridische gronden van het beroep — althans summier, maar coherent en begrijpelijk — uit het verzoekschrift zelf blijken. Om aan deze vereisten te voldoen, moet een beroep tot vergoeding van schade die door een gemeenschapsinstelling zou zijn veroorzaakt, de gegevens bevatten die het mogelijk maken te bepalen, welke gedraging de verzoeker aan de instelling verwijt, de redenen waarom verzoeker meent dat er tussen die gedraging en de gestelde schade een causaal verband bestaat, alsmede de aard en de omvang van die schade.

Wanneer de Rekenkamer in het kader van de vervulling van haar taak erge dysfuncties vaststelt die de wettigheid en de regelmatigheid van de inkomsten of de uitgaven van de Gemeenschap, of de eisen van een goed financieel beheer ernstig aantasten, dient zij deze aan de kaak te stellen. De bevindingen in haar jaarverslag of in speciale verslagen over rechtstreeks betrokken derden, zijn aan een volledige controle door het Gerecht onderworpen. Zij kunnen een onrechtmatige handeling vormen en derhalve in voorkomend geval tot niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap leiden, hetzij omdat de vermelde feiten materieel onjuist zijn, hetzij omdat de uitlegging van materieel juiste feiten onjuist of partijdig is.

Dit is echter niet het geval wanneer de Rekenkamer een belangenverstrengeling aan het licht brengt waarbij de verzoeker betrokken was bij de plaatsing van een overheidsopdracht van de Gemeenschap. Belangenverstrengeling is als zodanig en objectief immers een ernstige dysfunctie, zonder dat voor de kwalificatie ervan rekening moet worden gehouden met de bedoelingen van de betrokkenen en met hun goede of kwade trouw of dat behoeft te worden vastgesteld, dat deze een kwantificeerbare materiële schade heeft veroorzaakt.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Commissie - Recht van toegang tot documenten van Commissie - Besluit 94/90 - Doorzichtigheid - Uitzonderingen op beginsel van toegang tot documenten - Bescherming van algemeen belang - Gerechtelijke procedures - Voorbereidend document betreffende onderzoeksfase van niet-nakomingsprocedure tegen lidstaat

[EG-Verdrag, art. 169 (thans art. 226 EG); besluit 94/90 van de Commissie]

Samenvatting

$$Besluit 94/90 inzake de toegang tot documenten van de Commissie, dat een gedragscode terzake bevat, is een handeling die de burgers een recht op toegang tot de bij haar berustende documenten verleent. Het beoogt uitvoering te geven aan het beginsel van een zo ruim mogelijke toegang van de burger tot informatie, teneinde het democratische karakter van de instellingen en het vertrouwen van het publiek in het bestuur te versterken. Krachtens dit besluit, dat een algemene regeling is, kan eenieder om toegang tot om het even welk niet-bekendgemaakt document van de Commissie verzoeken zonder dat hij zijn verzoek behoeft te motiveren.

Het recht op toegang kent weliswaar uitzonderingen, die in twee categorieën kunnen worden onderscheiden, doch deze moeten strikt worden uitgelegd, zodat de toepassing van het algemene beginsel, dat het publiek zo ruim mogelijk toegang krijgt tot documenten, niet op losse schroeven wordt gezet. De eerste categorie is in de navolgende dwingende bewoordingen gesteld: "de instellingen weigeren de toegang tot een document als de verspreiding daarvan schade kan toebrengen (met name) aan de bescherming van het algemeen belang (openbare veiligheid, internationale betrekkingen, monetaire stabiliteit, gerechtelijke procedures, inspectie- en enquêteactiviteiten)".

Dienaangaande rechtvaardigt de vertrouwelijkheid die de lidstaten van de Commissie mogen verwachten, uit hoofde van de bescherming van het algemeen belang, dat geen toegang wordt verleend tot documenten met betrekking tot onderzoeken die tot een niet-nakomingsprocedure zouden kunnen leiden. Wanneer documenten betreffende de onderzoeksfase van de procedure van artikel 169 van het Verdrag (thans artikel 226 EG) tijdens het overleg tussen de Commissie en de betrokken lidstaat openbaar zouden worden gemaakt, zou namelijk het goede verloop van de niet-nakomingsprocedure in gevaar kunnen worden gebracht, aangezien afbreuk kan worden gedaan aan het doel ervan, namelijk de lidstaat in staat te stellen, zich vrijwillig te voegen naar de eisen van het Verdrag, of hem in voorkomend geval de gelegenheid te bieden, zijn standpunt te verdedigen. Een voorbereidend document betreffende deze fase voldoet dus aan de voorwaarden waaronder de Commissie zich op de uitzondering betreffende de bescherming van het algemeen belang kan beroepen.
De op de beoordelaar rustende verplichting om elke wijziging van de analytische beoordelingen ten opzichte van het vorige beoordelingsrapport met redenen te omkleden, strekt ertoe, de ambtenaar inzicht te geven in de redenen voor die wijziging en hem in staat te stellen de juistheid van de aangevoerde feiten te controleren en, krachtens zijn recht om te worden gehoord, opmerkingen over die motivering te maken. Het beoordelingsrapport is ongeldig wegens een wezenlijk vormgebrek wanneer het recht van de ambtenaar om te worden gehoord, door het ontbreken van motivering wordt aangetast.

Een in de loop van het geding voorgedragen nieuw middel is niet-ontvankelijk tenzij het steunt op gegevens, hetzij rechtens of feitelijk, waarvan eerst in de loop van de behandeling is gebleken, of slechts de nadere uitwerking is van een eerder in het inleidend verzoekschrift rechtstreeks of stilzwijgend aangevoerd middel en daarmee nauw verband houdt. Een nieuw middel dat berust op een aantal gegevens die onder een ander middel zijn vermeld, vormt daarom nog geen nadere uitwerking van dat middel.

(punten 87 en 88)

Referentie: Hof 19 mei 1983, Verros/Parlement, 306/81, Jurispr. blz. 1755, punt 9; Gerecht 5 februari 1997, Ibarra Gil/Commissie, T-207/95, JurAmbt. blz. II-31, punt 51; Gerecht 17 december 1997, Passera/Commissie, T-217/95, JurAmbt. blz. II-1109, punt 87
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Ambtenaren - Regeling welke van toepassing is op andere personeelsleden - Hulpfunctionarissen - Hulpzittingstolken van Europees Parlement - Onderwerping aan gemeenschapsbelasting - Wettigheid

(Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden, art. 52, sub b, en 78; verordening nr. 260/68, art. 2)

Samenvatting

Op grond van artikel 78 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden, kan het Parlement, in afwijking van de bepalingen van titel III van die Regeling, de periode van aanstelling van de voor de organisatie van de zittingen noodzakelijke hulpfunctionarissen beperken tot de duur van die zittingen. Die bepaling wil het de betrokken instelling aldus mogelijk maken, te voldoen aan de specifieke en grote behoefte aan personeel dat voor een vlot verloop van de vergaderingen van zijn verschillende beraadslagende organen nodig is.

Daaruit volgt, dat de in artikel 52, sub b, van de Regeling gestelde beperking van de diensttijd van hulpfunctionarissen per definitie niet relevant is voor dit extra personeel, daar de repetitieve aard en de beperkte duur van hun opeenvolgende overeenkomsten kenmerkend zijn voor het begrip aanstelling in de zin van artikel 78 van de Regeling.

Het Parlement treedt dus niet buiten de perken van de afwijking in artikel 78 van de Regeling, door krachtens die bepaling een interne regeling voor zittingstolken vast te stellen, aangezien die regeling alleen geldt voor zelfstandige tolken die worden aangesteld om deeltijds werkzaamheden te verrichten voor het Europees Parlement tijdens zijn plenaire vergaderingen, commissievergaderingen of vergaderingen van andere organen van het Parlement.

Door zijn aanstelling als functionaris in de zin van artikel 78 van de Regeling verkrijgt een tolk dus noodzakelijkerwijs de hoedanigheid van hulpfunctionaris in de zin van titel III van de Regeling. Daar hulpfunctionarissen krachtens artikel 2 van verordening nr. 260/68 aan de gemeenschapsbelasting zijn onderworpen, handelt het Parlement niet in strijd met die bepaling, wanneer het op grond van zijn interne regeling op de bezoldiging van een dergelijk functionaris de gemeenschapsbelasting inhoudt.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Procedure - Inleidend verzoekschrift - Vormvereisten - Summiere uiteenzetting van aangevoerde middelen - Middelen rechtens niet uiteengezet in verzoekschrift - Verwijzing naar geheel van bijlagen - Niet-ontvankelijkheid

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 44, lid 1, sub c)

2 Handelingen van de instellingen - Motivering - Verplichting - Draagwijdte - Middel betreffende ontbreken of ontoereikendheid van motivering - Middel betreffende onnauwkeurige motivering - Onderscheid

(EG-Verdrag, art. 190)

Samenvatting

3 Ingevolge artikel 44, lid 1, sub c, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht moet het verzoekschrift onder meer een summiere uiteenzetting van de aangevoerde middelen bevatten. Die uiteenzetting moet voldoende duidelijk en nauwkeurig zijn, zodat de rechter zijn rechterlijk toezicht kan uitoefenen en verweerder zijn verweer kan voorbereiden. Zowel de rechtszekerheid als een goede rechtsbedeling vereisen, dat de essentiële feitelijke en juridische gronden van het beroep, althans summier, maar coherent en begrijpelijk, uit het verzoekschrift zelf blijken. Weliswaar kan het verzoekschrift zelf op specifieke punten worden gestaafd en aangevuld met uittreksels uit bijgevoegde stukken, maar een algemene verwijzing naar het geheel van de bijlagen bij het verzoekschrift bij wijze van uiteenzetting van de essentiële elementen van het betoog in rechte, voldoet niet aan de vereisten van het Reglement voor de procesvoering. Aangezien de bijlagen zuiver als bewijsmiddel dienen, is het niet de taak van de rechter om in de bijlagen de middelen te zoeken en te ontdekken die hij als grondslag voor het beroep zou kunnen beschouwen.

4 In de door artikel 190 van het Verdrag vereiste motivering moet de redenering van de instelling die de handeling heeft verricht duidelijk en ondubbelzinnig tot uiting komen, zodat de gemeenschapsrechter zijn toezicht kan uitoefenen en de belanghebbenden de rechtvaardigingsgronden van de genomen maatregel kunnen kennen.

Het middel betreffende ontbreken of ontoereikendheid van de motivering is ontleend aan schending van wezenlijke vormvoorschriften en moet als zodanig worden onderscheiden van het middel betreffende onnauwkeurigheid van de motivering van de bestreden beschikking, waarvan de toetsing dient plaats te vinden bij het onderzoek van de gegrondheid van die beschikking.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

EGKS - Mededingingsregelingen - Geldboeten - Bedrag - Vaststelling - Bepaling van geldboete door gemeenschapsrechter - Volledige rechtsmacht

(EGKS-Verdrag, art. 36, tweede alinea)

Samenvatting

$$De bepaling van de hoogte van een geldboete door het Gerecht in het kader van de uitoefening van zijn volledige rechtsmacht is naar haar aard geen nauwkeurige wiskundige operatie. Overigens is het Gerecht niet gebonden aan de berekeningen van de Commissie, maar dient het met inachtneming van alle omstandigheden van het concrete geval een eigen oordeel te vormen.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Niet-contractuele aansprakelijkheid - Voorwaarden - Onrechtmatige gedraging van instellingen - Melkproducenten aan wie in kader van extra-heffingregeling referentiehoeveelheden zijn onthouden nadat zij hun leveringen hadden opgeschort op grond van stelsel van premies voor omschakeling - Producent die na afloop van omschakelingsverbintenis productie niet heeft hervat - Schending van gewettigd vertrouwen - Geen

[EG-Verdrag, art. 215, tweede alinea (thans art. 288, tweede alinea, EG); verordeningen van de Raad nrs. 1078/77 en 857/84]

Samenvatting

$$De Gemeenschap kan niet wegens de toepassing van verordening nr. 857/84, waarbij in het kader van de regeling inzake de extra heffing op melk de referentiehoeveelheid voor elke producent is vastgesteld op basis van de productie die is geleverd in een referentiejaar, aansprakelijk worden gesteld jegens een producent die na een uit hoofde van verordening nr. 1078/77 voor een periode van vier jaar aangegane verbintenis tot omschakeling van zijn veebestand, niet het bewijs heeft geleverd van zijn voornemen na het verstrijken van zijn omschakelingsperiode melk te produceren.

Hoewel die producent een aantal jaren na die periode een dergelijk voornemen te kennen heeft gegeven, neemt dit niet weg dat hij er niet op mocht vertrouwen dat hij die productie op elk willekeurig moment in de toekomst kon hervatten. Op het gebied van de gemeenschappelijke marktordeningen, waarvan de doelstelling meebrengt dat zij voortdurend worden aangepast aan wijzigingen in de economische situatie, mogen ondernemers er immers niet op vertrouwen dat beperkingen die voortvloeien uit eventuele regels van markt- of structuurbeleid, voor hen niet zullen gelden.

( cf. punten 46, 49-50 )
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Ambtenaren ° Vergelijkend onderzoek ° Vergelijkend onderzoek op grondslag van schriftelijke bewijsstukken en examen ° Toelatingsvoorwaarden ° Vergelijkend onderzoek voor ambten van categorie C ° Uitsluiting van sollicitanten met universitair diploma ° Ontoelaatbaarheid, gelet op beginsel van gelijke behandeling en doel van aanwervingsbeleid

(Ambtenarenstatuut, art. 5, lid 1, en 27, eerste alinea)

Samenvatting

Is onwettig, want onverenigbaar met het beginsel van gelijke behandeling juncto artikel 27, eerste alinea, van het Statuut, dat met name bepaalt dat de aanwerving erop gericht dient te zijn, de instelling de medewerking te verzekeren van ambtenaren die uit een oogpunt van bekwaamheid, prestatievermogen en onkreukbaarheid aan de hoogste eisen voldoen, de voorwaarde van een aankondiging van vergelijkend onderzoek, en bijgevolg het op deze voorwaarde gebaseerde besluit van de jury, dat aan een vergelijkend onderzoek voor ambten van categorie C geen sollicitanten met een universitair diploma mogen deelnemen.

Aan deze vaststelling wordt niet afgedaan door de ruime beoordelingsbevoegdheid waarover het tot aanstelling bevoegd gezag beschikt, wanneer het de voorwaarden voor toelating tot een vergelijkend onderzoek bepaalt. Dat gezag moet bij zijn keuze immers steeds de vereisten voor de te vervullen ambten en, meer in het algemeen, het belang van de dienst in acht nemen. Er bestaat echter geen enkel verband tussen de betwiste voorwaarde en die vereisten en dat belang.

Aan de vaststelling van onwettigheid wordt evenmin afgedaan door de in artikel 5, lid 1, van het Statuut gestelde voorwaarden of de in artikel 1, lid 1, van bijlage III bij het Statuut bedoelde vermeldingen. De eerste van die bepalingen, die voor iedere categorie van het personeel het vereiste minimumniveau van opleiding en ervaring aangeeft, schrijft niet voor en staat niet toe, een criterium toe te passen dat ertoe strekt, bepaalde sollicitanten van deelneming aan een vergelijkend onderzoek uit te sluiten op de enkele grond, dat hun opleidingsniveau hoger is dan een bepaald maximum, dat met name is vastgesteld op basis van het minimale opleidingsniveau voor een hogere personeelscategorie dan die waarop het vergelijkend onderzoek betrekking heeft. Met betrekking tot de tweede van die bepalingen, die de in een aankondiging van vergelijkend onderzoek vereiste vermeldingen aangeeft, staat vast dat zij geen betrekking heeft op diploma' s waarvan het bezit ertoe leidt, dat de betrokkene van het vergelijkend onderzoek wordt uitgesloten, en zich ook niet uitspreekt over de keuze van het tot aanstelling bevoegd gezag ter zake van de precieze aard van de diploma' s die bij een bepaald vergelijkend onderzoek kunnen worden vereist.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Handelingen van de instellingen ° Motivering ° Verplichting ° Draagwijdte ° Beschikking tot toepassing van mededingingsregels ° Beschikking die meer dan één adressaat heeft ° Aanwijzing van onderneming die voor inbreuk aansprakelijk is ° Gebrekkige motivering ° Mogelijkheid gebrekkigheid aan te merken als materiële vergissing ° Voorwaarden

(EEG-Verdrag, art. 190)

Samenvatting

Wanneer een beschikking tot toepassing van de mededingingsregels van het Verdrag meer dan één adressaat heeft en het een probleem is aan wie de inbreuk moet worden toegerekend, moet deze beschikking een toereikende motivering bevatten ten aanzien van alle adressaten, in het bijzonder van degenen die volgens de bewoordingen van deze beschikking voor de inbreuk aansprakelijk zijn.

Deze motivering moet a fortiori uitvoerig zijn, wanneer de vennootschap waaraan bij de uiteindelijke beschikking een geldboete wordt opgelegd, in het kader van de administratieve procedure verschillende redenen heeft aangevoerd waarom de gestelde inbreuk niet aan haar kon worden toegerekend en de Commissie haar standpunt op dit punt niet heeft verduidelijkt.

In het bijzonder kan een beschikking van de Commissie inzake de mededinging, die zich in haar overwegingen ertoe beperkt, als pleger van een inbreuk de rechtspersoon aan te wijzen die vóór de datum van overname van haar activa door een andere onderneming bestond, slechts dan rechtmatig degene die deze onderneming heeft overgenomen voor deze inbreuk aansprakelijk stellen, indien de identiteit van de rechtspersoon die rechtsopvolger is van de pleger van de inbreuk, niet wordt betwist en indien deze rechtspersoon daadwerkelijk de door de betrokken onderneming uitgeoefende activiteit waarover het geschil gaat, voortzet.

De Commissie kan slechts dan stellen dat een motivering die gelet op de vereisten van het Verdrag gebrekkig is, te wijten is aan een materiële vergissing, indien zij deze materiële vergissing met voldoende zekerheid aantoont. Zulks doet zij niet, wanneer zij dit argument eerst in de laatste fase van de instructie van de zaak voor de gemeenschapsrechter voor het eerst aanvoert, en zij heeft nagelaten de adressaat van de beschikking naar behoren een rectificatie te doen toekomen van de instelling waarvan de handeling afkomstig is.

Dit geldt te meer, wanneer de gestelde vergissing betrekking heeft op het dispositief zelf van de bestreden beschikking en op de identiteit van de adressaten van de beschikking, dat wil zeggen op degenen die zijn veroordeeld tot betaling van de opgelegde geldboete, ten aanzien waarvan het rechtszekerheidsbeginsel strikt moet worden geëerbiedigd.

Het dispositief van een beschikking die een vennootschap aansprakelijk stelt voor een inbreuk, ofschoon zij een andere vennootschap als de pleger van de inbreuk aanwijst op de enkele grond dat zij de activa zou hebben overgenomen van een vennootschap die zelf niet als pleger van de gestelde inbreuk wordt geïdentificeerd, is ontoereikend gemotiveerd.
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

Ambtenaren - Loopbaan - Verandering van categorie of groep na deelneming aan algemeen vergelijkend onderzoek - Indeling in salaristrap - Toepassing van regels inzake bevordering - Afwijking wegens noodzaak rekening te houden met vóór indiensttreding verworven beroepservaring - Draagwijdte

(Ambtenarenstatuut, art. 32, tweede alinea, en 46)

Samenvatting

Gelet op de respectieve doelstellingen van de artikelen 32, tweede alinea, en 46 van het Statuut moet de indeling in salaristrap van een ambtenaar die na een algemeen vergelijkend onderzoek naar een andere categorie overgaat, worden gebaseerd op de beginselen van artikel 46 en niet op die van artikel 32, tweede alinea. Deze laatste bepaling beoogt immers met name, het voor het tot aanstelling bevoegd gezag mogelijk te maken om, zij het binnen tamelijk enge grenzen, rekening te houden met de opleiding en beroepservaring die voor de indiensttreding als ambtenaar van de Gemeenschappen zijn verworven. Daartegenover heeft artikel 46 met name tot doel, de ambtenaar in de loop van zijn carrière de grootst mogelijke continuïteit te waarborgen bij de ontwikkeling van zijn anciënniteit en salaris, en dit ook in geval van verandering van categorie of groep na een vergelijkend onderzoek.

Wanneer evenwel toepassing van artikel 46 het op geen enkele manier mogelijk zou maken rekening te houden met de door de ambtenaar vóór zijn indiensttreding verworven specifieke kennis en beroepservaring, móet artikel 32, tweede alinea, worden toegepast, ongeacht de anciënniteit in de dienst die de belanghebbende bezat op het moment van publikatie van de aankondiging van het algemeen vergelijkend onderzoek waaraan hij heeft deelgenomen, aangezien er geen enkele rechtvaardiging bestaat om de voor dat vergelijkend onderzoek geslaagde kandidaten op die grondslag verschillend te behandelen.
41

Ingevolge artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering moet de in het ongelijk gestelde partij in de kosten worden verwezen, voor zover zulks is gevorderd. Aangezien de Commissie in het ongelijk is gesteld, dient zij in de kosten te worden verwezen, daaronder begrepen de kosten van de procedure in kort geding.