Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Harmonisatie van wetgevingen ° Etikettering en presentatie van levensmiddelen ° Richtlijn 79/112 ° Verplichting op etiket van produkten lijst van ingrediënten te vermelden ° Verplichting van Lid-Staat die nadere specifieke vermeldingen op etiket wil voorschrijven, kennisgevingsprocedure in acht te nemen ° Verplichting beperkt tot maatregelen inzake bepaalde produkten en ingrediënten, geldt niet voor algemene maatregelen

(Richtlijn 79/112 van de Raad, art. 6, lid 6)

2. Vrij verkeer van goederen ° Kwantitatieve beperkingen ° Maatregelen van gelijke werking ° Consumentenbescherming ° Eerlijkheid van handelstransacties ° Verplichting om verkoopbenaming van bepaalde levensmiddelen vergezeld te doen gaan van extra vermelding waaruit blijkt dat ingrediënt is gebruikt dat in traditioneel nationaal recept niet voorkomt ° Ontoelaatbaarheid

(EG-Verdrag, art. 30; richtlijn 79/112 van de Raad, art. 6, lid 6)

Samenvatting

1. Uit artikel 6, lid 6, van richtlijn 79/112 inzake etikettering en presentatie van levensmiddelen blijkt duidelijk, dat de kennisgevingsprocedure die is voorgeschreven indien een Lid-Staat, bij gebreke van gemeenschapsbepalingen, voor levensmiddelen naast de verplichte vermelding van de lijst van ingrediënten op het etiket, de vermelding van een of meer ingrediënten in de verkoopbenaming verplicht wil stellen, enkel dan van toepassing is, indien de nationale maatregelen betrekking hebben op bepaalde levensmiddelen en bepaalde ingrediënten, zodat nationale bepalingen van algemene strekking daar buiten vallen, zelfs wanneer de toepassing daarvan ertoe zou leiden dat in de verkoopbenaming extra vermeldingen moeten worden opgenomen.

2. Een Lid-Staat kan zich niet op het algemeen belang van de consumentenbescherming en de eerlijkheid der handelstransacties beroepen ter rechtvaardiging van een bij artikel 30 van het Verdrag verboden belemmering van het vrije verkeer van goederen, welke bestaat in de eis, dat bepaalde levensmiddelen in de samenstelling waarvan een ingrediënt wordt gebruikt dat niet overeenkomt met de voorschriften van een nationaal recept, om op zijn grondgebied te kunnen worden verhandeld, een verkoopbenaming dragen die een extra vermelding bevat waaruit het gebruik van dit ingrediënt blijkt, terwijl dit gebruik reeds blijkt uit de lijst van ingrediënten die is voorgeschreven bij artikel 6 van richtlijn 79/112 betreffende de etikettering en presentatie van levensmiddelen.

Een dergelijk vereiste is immers niet noodzakelijk om deze doeleinden te bereiken. Enerzijds leest de consument, wiens aankoopbeslissing wordt bepaald door de samenstelling van de betrokken produkten, eerst de lijst van ingrediënten, waarvan de vermelding verplicht is. Derhalve is het gevaar dat hij niettemin wordt misleid, gering en kan het de betrokken belemmering niet rechtvaardigen. Anderzijds is het concurrentievoordeel dat voor bepaalde producenten uit het gebruik van goedkopere ingrediënten zou kunnen voortvloeien, niet als ontoelaatbaar te beschouwen op grond dat de consument onvoldoende onderscheid maakt tussen de verschillende bereidingswijzen. De voorlichting van de consument die op de samenstelling van het produkt let, is immers voldoende verzekerd door de lijst van ingrediënten en de andere producenten zijn hoe dan ook vrij om de aandacht van die consument op het gebruik van traditionele produkten te vestigen.