ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
—

Schending van artikel 91, lid 1, sub a, van verordening nr. 1083/2006 (1), voor zover de Commissie, zonder verslag van een nationaal of communautair auditbureau waaruit significante tekortkomingen in de werking van de beheers- en controlesystemen blijken en zonder dat zulke tekortkomingen bestonden, in de bestreden beschikking voor het door Spanje ingediende tussentijdse betalingsverzoek de betaling heeft opgeschort.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 195/28

Beroep ingesteld op 21 mei 2010 — Telefónica/Commissie

(Zaak T-228/10)

2010/C 195/44

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Telefónica, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Ruiz Calzado, M. Núñez Müller, J. Domínguez Pérez, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— artikel 1, lid 1, van de bestreden beschikking nietig verklaren, en

— de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

De in casu aan de orde zijnde beschikking is dezelfde als die welke aan de orde is in de zaken T-219/10, Autogrill España/Commissie, T-221/10, Iberdrola/Commissie, T-225/10, Banco Bilbao Vizcaya/Commissie en T-227/10, Banco Santander/Commissie.

De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke in het kader van die zaken zijn aangevoerd.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 179/48

Beroep ingesteld op 27 april 2010 — DRV/BHIM — Austria Leasing (Austria Leasing Gesellschaft m.b.H. Mitglied der Raiffeisen-Bankengruppe Österreich)

(Zaak T-199/10)

2010/C 179/84

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Deutscher Raiffeisenverband eV (DRV) (Bonn, Duitsland) (vertegenwoordiger: Rechtsanwältin I. Rinke)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Austria Leasing GmbH (Frankfurt, Duitsland)

Conclusies

— de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 3 februari 2010 (beroepsprocedure R 253/2009-1) vernietigen;

— verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Austria Leasing GmbH

Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat de woordelementen „Austria Leasing Gesellschaft m.b.H. Mitglied der Raiffeisen-Bankengruppe Österreich” bevat voor diensten van de klassen 35, 36 en 37

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

Oppositiemerk of -teken: in het bijzonder een in Duitsland ingeschreven beeldmerk dat het woordelement „Raiffeisen” bevat voor diensten van de klassen 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41 en 42

Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1), aangezien er gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.

(1) Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).
Beroep ingesteld op 19 april 2010 — AISCAT/Commissie

(Zaak T-182/10)

(2010/C 161/85)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Associazione Italiana delle Società Concessionarie per la costruzione e l’esercizio di Autostrade e Trafori stradali (AISCAT) (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: M. Maresca, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 10 februari 2010.

Middelen en voornaamste argumenten

Dit beroep strekt tot nietigverklaring van het in de brief van de Europese Commissie van februari 2010 vervatte besluit, waarbij de mogelijkheid wordt uitgesloten dat de Italiaanse Republiek artikel 87 EG-Verdrag (thans artikel 107 VWEU) heeft geschonden door de bouw en het beheer van een gedeelte van de autosnelweg (de „Passante di Mestre”) zonder aanbestedingsprocedure te gunnen aan de gemengde publiek-private vennootschap CAV SpA (naamloze vennootschap waarin ANAS SpA en de regio Veneto voor gelijke delen deelnemen) en die bouw te financieren door een tolverhoging aan de tolpoorten op het parallel lopende en concurrerende gedeelte van de autosnelweg.

Ter onderbouwing van de schending van artikel 87 EG-Verdrag (thans artikel 107 VWEU) door de Italiaanse Republiek worden twee middelen aangevoerd.

In de eerste plaats vormt de rechtstreekse gunning van de bouw en het beheer van de Passante di Mestre door de Italiaanse Republiek aan CAV op grond van artikel 2, lid 290, van wet nr. 244 van 24 december 2007 staatssteun, aangezien, hoewel niet was voldaan aan de voorwaarden voor zogenoemde in house-aanbestedingen de opdracht is gegund aan een gemengde vennootschap die door haar statuten en managementstructuur een ongerechtvaardigd mededingingsvoordeel heeft. CAV is immers voor 50 % eigendom van ANAS, dat een publieke taak als reguleringsorgaan vervult, maar ook activiteiten als onderneming uitoefent (bouw en beheer van autosnelwegen) op een markt die zij zelf reguleert, waarop de regels ook voor haar gelden en waarop zij zelf aanbestedende instantie is.

In de tweede plaats vormt de goedkeuring door de Italiaanse Republiek van de overeenkomst tussen ANAS (als aanbestedende instantie) en CAV voor de financiering van de Passante di Mestre via een tolverhoging aan de tolpoorten op het parallel lopende en concurrerende gedeelte van de autosnelweg staatssteun aan CAV.

Door de tolverhoging werd het verkeer naar het nieuwe gedeelte van de autosnelweg (de Passante di Mestre) geleid en nam tegelijkertijd de hoeveelheid verkeer op het concurrerende gedeelte met verhoogde tolheffing (de „Tangenziale di Mestre”) af. Het voorwerp van de staatssteun is dus niet het bedrag dat voortvloeit uit de tolverhoging zelf, maar wel het mededingingsvoordeel dat CAV daaruit haalt en de schade die de exploitanten van de Tangenziale di Mestre daarentegen lijden.
Tot slot hebben de instellingen van de Unie een kennelijk onjuiste beoordeling gemaakt, de beginselen van zorgvuldigheid, behoorlijk bestuur en non-discriminatie geschonden, en een onjuiste toepassing gegeven aan artikel 2, lid 7, sub b, en artikel 2, lid 7, sub c, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad, door Greenwood Houseware (Zhuhai) Ltd. niet te behandelen als marktgerichte onderneming. De weigering van de instellingen van de Unie om Greenwood Houseware (Zhuhai) Ltd. te behandelen als marktgerichte onderneming is gebaseerd op een onjuiste beoordeling van feiten en overgelegd bewijs. Daarenboven was bij de instellingen van de Unie sprake van gebrek aan zorgvuldigheid en nodige waakzaamheid bij de beoordeling van alle relevante aspecten inzake de toepassing van de criteria 2 en 3 van artikel 2, lid 7, sub c, van de genoemde verordening.
—

voor recht verklaren dat het COB nooit in de plaats is getreden van het CIO en in België juridisch niet bestaat en geen rechtspersoonlijkheid heeft;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 148/34

Beroep ingesteld op 22 maart 2010 — Saupiquet/Commissie

(Zaak T-131/10)

2010/C 148/60

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Saupiquet (Courbevoie Cedex, Frankrijk) (vertegenwoordiger: R. Ledru, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies van de verzoekende partij

— beschikking nr. REM 07/08 van de Europese Commissie van 16 december 2009 in haar geheel nietig verklaren;

— de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Met het onderhavige beroep vordert verzoekster nietigverklaring van beschikking C(2009) 10005 def. van de Commissie van 16 december 2009, waarbij aan de Franse autoriteiten wordt gemeld dat de terugbetaling aan verzoekster van de invoerrechten op tonijnconserven van oorsprong uit Thailand niet gerechtvaardigd is [dossier REM 07/08].

Tot staving van haar beroep voert verzoekster aan dat de Commissie niet heeft voldaan aan haar verplichting om een gelijke en niet-discriminerende toegang tot contingent nr. 09.2005 voor de periode 2007/2008 te verzekeren aan de importeurs die gevestigd zijn in Frankrijk of in andere lidstaten waar de douanekantoren op zondag wettelijk gesloten zijn en die hun douaneaangiften op maandag 2 juli 2007 hebben ingediend,

— door in de omstandigheden van de onderhavige zaak, waar het contingent op zondag 1 juli 2007 werd geopend, niet de regelgevende maatregelen te treffen die het mogelijk zouden hebben gemaakt die importeurs op gelijke en niet-discriminerende wijze te behandelen, en
2.

ongeldigheid van de artikelen 15 en 17 van de bestreden verordening, voor zover die bepalingen voor vissersvaartuigen met een lengte van 12 meter of meer in de verplichting voorzien om bepaalde gegevens dagelijks te verstrekken, en hoe dan ook vóór het binnenlopen in de haven dan wel ten minste vier uur vóór aankomst in de haven. Een dergelijke verplichting is onredelijk, onevenredig en onmogelijk uitvoerbaar. Vooral voor vissersvaartuigen die in de kleinschalige visserij worden ingezet in visserijzones die, uitgedrukt in vaartijd, op korte afstand van de havens zijn gelegen, is die verplichting onmogelijk uitvoerbaar, tenzij de vaartuigen buiten de haven blijven wachten totdat de termijnen zijn verstreken;
—

de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 30 november 2009 in zaak F-54/09, Giorgio Lebedef, woonachtig te 4, Neie Wee, L-1670 Senningerberg, Luxemburg, ambtenaar van de Europese Commissie, vertegenwoordigd en bijgestaan door Frédéric Frabetti, 5, rue Jean Bertels, L-1230 Luxemburg, advocaat bij het Hof, ten kantore van wie domicilie is gekozen, tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door J. Currall en G. Berscheid als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, verwerende partij, betreffende een beroep tot nietigverklaring van de besluiten van 15 februari 2008, 1 april 2008, 10 april 2008, 20 mei 2008 en 14 juli 2008 betreffende de aftrek van 39 dagen van rekwirants verlof over het jaar 2008, vernietigen;
—

in het kader van het tweede onderdeel van het middel betoogt verzoekster dat de Commissie in het licht van de omstandigheid dat het netwerk in twee fasen zou worden uitgerold op zijn minst had moeten vaststellen dat de eerste fase van de uitrol van het netwerk, die voornamelijk plaatsvond in zeer dichtbevolkte en rendabele gebieden, geen staatsteun behoefde;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 100/67

Beroep ingesteld op 23 februari 2010 — Chestnut Medical Technologies/BHIM (PIPELINE)

(Zaak T-87/10)

2010/C 100/98

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Chestnut Medical Technologies, Inc. (Menlo Park, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: R. Kunz-Hallstein, H. Kunz-Hallstein, lawyers)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Conclusies

— de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 10 december 2009 in zaak R 968/2009-2 vernietigen;

— het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „PIPELINE” voor waren van klasse 10

Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009 van de Raad, op grond dat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat het betrokken gemeenschapsmerk onderscheidend vermogen heeft; schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009, op grond dat de kamer van beroep voorbij is gegaan aan door verzoekster aangevoerde argumenten en aldus haar verplichting tot motivering van haar beslissing niet is nagekomen.
—

Schending van verzoeksters rechten van verweer in de loop van de administratieve procedure doordat de Commissie haar niet een nieuwe mededeling van punten van bezwaar heeft toegezonden, maar zich ertoe heeft beperkt om bij brief haar voornemen te kennen te geven om de beschikking opnieuw vast te stellen. De lidstaten zijn niet gehoord en hebben evenmin deelgenomen aan een afsluitende hoorzitting, terwijl verzoekster in de feitelijke onmogelijkheid is gebracht haar eigen standpunt in het licht van de hernieuwde vaststelling van de beschikking kenbaar te maken.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 80/26

Beroep ingesteld op 22 december 2009 — Cañas/Commissie

(Zaak T-508/09)

2010/C 80/46

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Guillermo Cañas (Buenos Aires, Argentinië) (vertegenwoordiger: F. Laboulfie, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— nietigverklaring van de beschikking van de Europese Commissie van 12 oktober 2009 in zaak COMP/39471, Guillermo Cañas/WADA, ATP en ICAS.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeker, een Argentijnse beroepstennisspeler, verzoekt om nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 12 oktober 2009 tot afwijzing wegens ontbreken van voldoende communautair belang van verzoekers klacht tegen het Wereldantidopingagentschap (WADA), de ATP Tour Inc. (ATP) en de International Council of Arbitration for Sport (ICAS; internationale arbitrageraad voor de sport) over schendingen van artikel 81 EG en/of artikel 82 EG, verband houdende met overeenkomsten of onderling afgestemde feitelijke gedragingen van en misbruik van een machtspositie door deze sportorganen.

Ter onderbouwing van zijn beroep voert verzoeker aan dat de door het WADA, de ATP en de ICAS opgestelde, gehanteerde en gevalideerde regels van de wereldantidopingcode discriminerend zijn, aangezien op grond daarvan twee wegens nalatigheid positief geteste atleten die dezelfde fout hebben gemaakt, verschillend kunnen worden gestraft naargelang van de indeling van de in hun lichaamsvloeistoffen aangetroffen stof. In het bijzonder betoogt verzoeker dat deze antidopingregels doping uit nalatigheid met een zogenoemde verboden stof bestraffen met een minimale schorsing van één jaar, terwijl de minimale sanctie voor doping uit nalatigheid met een zogenoemde specifieke (thans gespecificeerde) stof een waarschuwing is.

Volgens verzoeker zijn de betrokken antidopingregels buitensporig, aangezien de daarin vervatte sanctieregeling niet de mogelijkheid biedt rekening te houden met de, in casu nadelige, gevolgen van een per ongeluk ingenomen stof. De antidopingregels en de handhaving daarvan staan niet in verhouding tot de (relatieve) zwaarte van de verweten fout.

Het WADA, de ATP en de ICAS, drie ondernemingen in communautaire zin, hebben overeenkomsten gesloten of blijk gegeven van onderling afgestemde feitelijke gedragingen, waardoor de concurrentie tussen beroepstennisspelers op ongeoorloofde wijze wordt beperkt en de handel tussen de lidstaten ongunstig wordt beïnvloed. De betrokken antidopingregels gelden niet alleen voor verzoeker, maar voor alle atleten van alle, en in elk geval de olympische, sporten, zodat er bij het verbieden daarvan sprake is van een duidelijk communautair belang.

Daarnaast hebben het WADA, de ATP en de ICAS elk afzonderlijk en/of gezamenlijk misbruik gemaakt van hun machtspositie, in de eerste plaats wegens daadwerkelijke en potentiële discriminatie tussen concurrerende beroepssporters, en in de tweede plaats omdat de ATP op grond van de antidopingregels gedurende minimaal één jaar kan weigeren een contract te sluiten met een uit nalatigheid op een verboden stof positief geteste tennisspeler.
—

door te oordelen dat verzoeker regelmatig was ontslagen, terwijl hij geen opmerkingen had kunnen maken over het advies van het beoordelingscomité dat hem niet was toegezonden;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 51/40

Hogere voorziening ingesteld op 21 december 2009 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 7 oktober 2009 in zaak F-122/07, Marcuccio/Commissie

(Zaak T-516/09 P)

2010/C 51/75

Procestaal: Italiaans

Partijen

Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

— in elk geval, de bestreden beschikking volledig vernietigen;

— verklaren dat het beroep in eerste aanleg waarin de bestreden beschikking is gegeven volledig ontvankelijk was;

— primair, de in het verzoekschrift in eerste aanleg geformuleerde vordering van rekwirant volledig toewijzen;

— de verwerende partij veroordelen tot betaling van alle kosten van de procedures die reeds hebben plaatsgevonden en die van de onderhavige procedure;

— subsidiair, de zaak voor een nieuwe uitspraak ten gronde terugverwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken in een andere samenstelling.

Middelen en voornaamste argumenten

Deze hogere voorziening is gericht tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 7 oktober 2009 in zaak F-122/07. Bij die beschikking is een beroep strekkende tot, primair, nietigverklaring van het besluit tot afwijzing door de verwerende partij van rekwirants verzoek om een onderzoek in te stellen naar bepaalde gebeurtenissen waarmee hij in 2001 en 2003 zou zijn geconfronteerd alsmede veroordeling van de verwerende partij tot vergoeding van de schade die hij daardoor zou hebben geleden, deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond verklaard.

Tot staving van zijn vorderingen beroept rekwirant zich op verkeerde opvatting en verdraaiing van de feiten in de bestreden beschikking alsmede een onjuiste uitlegging en toepassing van de verplichting om besluiten te motiveren.
—

nietigverklaring van de beschikking, van onbekende datum en met onbekend nummer, waarbij het EACEA in het kader van het Lifelong Learning Programme de lijst van voor communautaire medefinanciering in aanmerking genomen projecten van het transversale programma „KA3 ICT Multilateral Projects” en de reservelijst heeft goedgekeurd, voor zover het door de vennootschap Se.Ri.Fo. Srl ingediende project „V-3DAS” nr. 505690-2009-LLP-IT-KA3-KA3MP op de reservelijst en niet op de lijst van gefinancierde projecten is ingeschreven;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 11/36

Beroep ingesteld op 13 november 2009 — Slovak Telekom/Commissie

(Zaak T-458/09)

2010/C 11/67

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Slovak Telekom a.s. (Bratislava, Slowaakse Republiek) (vertegenwoordigers: M. Maier, L. Kjølbye en D. Geradin, advocaten)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

— Nietigverklaring van het bestreden besluit;

— verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

In de onderhavige zaak vraagt verzoekster nietigverklaring van besluit C(2009) 6840 van de Commissie van 3 september 2009, waarbij haar overeenkomstig de artikelen 18, lid 3, en 24, lid 1, van verordening nr. 1/2003 (1) wordt gelast, inlichtingen te verstrekken in het kader van zaak COMP/39523 — Slovak Telekom betreffende een procedure op grond van artikel 82 EG en waarbij haar dwangsommen worden opgelegd voor het geval dat zij niet aan dat besluit zou voldoen.

Ter onderbouwing van haar conclusies voert verzoekster drie middelen aan.

Ten eerste is het bestreden besluit in strijd met artikel 18, lid 3, van verordening nr. 1/2003, wat de inlichtingen betreft die betrekking hebben op een tijdvak vóór de toetreding van de Slowaakse Republiek tot de EU. Vóór die datum was de Commissie niet bevoegd, het gemeenschapsrecht toe te passen op gedragingen die op het grondgebied van de Slowaakse Republiek plaatsvonden; bijgevolg is de Commissie niet gerechtigd, haar in dit artikel neergelegde onderzoeksbevoegdheid uit te oefenen ter verkrijging van inlichtingen over dat tijdvak.

Ten tweede schendt het bestreden besluit het in artikel 41, lid 1, van het Handvest van de grondrechten vervatte beginsel van procedurele billijkheid. Het onderzoek van de Commissie naar verzoeksters gedragingen in een tijdvak waarin het gemeenschapsrecht niet van toepassing was en zij niet verplicht was, dit recht na te leven, kan voor verzoekster nadelig zijn.

Ten derde schendt het bestreden besluit het evenredigheidsbeginsel in de zin van artikel 18, lid 3, van verordening nr. 1/2003, volgens hetwelk de Commissie van ondernemingen mag verlangen dat zij alle nodige inlichtingen verstrekken. De Commissie heeft niet het bewijs geleverd van het vereiste verband tussen de gevraagde inlichtingen over een tijdvak vóór de toetreding en de volgens haar onrechtmatige gedragingen van na 1 mei 2004. Inlichtingen of documenten betreffende een tijdvak vóór de toetreding zijn dan ook niet nodig om de Commissie in staat te stellen, te beoordelen of verzoeksters gedragingen na de toetreding met het gemeenschapsrecht in overeenstemming zijn.

(1) Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 297/29

Beroep ingesteld op 6 oktober 2009 — Prinz von Hannover Herzog zu Braunschweig und Lüneburg/BHIM (beeldmerk dat een wapen weergeeft)

(Zaak T-397/09)

2009/C 297/42

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Ernst August Prinz von Hannover Herzog zu Braunschweig und Lüneburg (Hannover, Duitsland) (vertegenwoordigers: R. Stötzel en J. Hilger, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Conclusies

— de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 23 juli 2009 in zaak R 1361/2008-1 betreffende gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5 627 245 vernietigen en gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5 627 245 laten publiceren in het Blad van gemeenschapsmerken;

— het BHIM verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat een wapen weergeeft in kleur voor waren en diensten van de klassen 16, 25, 28, 32, 33, 35, 39, 41 en 43 (aanvraagnr. 5 627 245)

Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: in het bijzonder schending van artikel 7, lid 1, sub h, van verordening nr. 207/2009 (1), aangezien het aangevraagde merk niet gelijk is aan het tegengeworpen embleem en ook niet de nabootsing ervan uit heraldisch oogpunt is.

(1) Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).
In de tweede plaats betoogt verzoekster dat de Commissie ten onrechte op alle partijen een verhoging van het basisbedrag van de geldboete met 17 % had toegepast met het oog op de afschrikkende werking. Volgens verzoekster had de Commissie in aanmerking moeten nemen dat de afschrikkende werking niet te rechtvaardigen is met betrekking tot HSE, aangezien de Commissie heeft besloten de rechtstreekse inbreukmaker TDR (waarvoor een afschrikking passend had kunnen zijn) niet te beboeten, en verzoekster niet rechtstreeks bij mededingingsbeperkend gedrag betrokken was.