ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Beroep ingesteld op 21 augustus 2020 — Interfloat en GMB / Commissie

(Zaak T-530/20)

(2020/C 329/46)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partijen: Interfloat Corp. (Ruggell, Liechtenstein) en GMB Glasmanufaktur Brandenburg GmbH (Tschernitz, Duitsland) (vertegenwoordigers: U. Karpenstein en R. Sangi)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

— nietigverklaring van besluit C(2020) 3287 final van de Commissie van 26 mei 2020 betreffende de maatregelen SA.39990 (2016/C) (ex 2016/NN) (ex 2014/FC) (ex 2014/CP) — door België ten gunste van Ducatt nv ten uitvoer gelegd, en

— verwijzing van verweerster in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters één enkel middel aan.

De Commissie had de op een klacht van verzoeksters gebaseerde formele onderzoeksprocedure niet mogen beëindigen. Verordening (EU) 2015/1589 van de Raad (1) (“verordening inzake staatssteunprocedures”) voorziet in een specifieke en uitputtend geregelde procedure voor het voltooien van het formele onderzoek. In deze verordening wordt in het bijzonder bepaald dat de formele onderzoeksprocedure moet worden beëindigd op grond van één van de vier in artikel 9 — uitputtend — opgesomde soorten beslissingen. Een formele onderzoeksprocedure kan alleen worden stopgezet voor zover de betreffende lidstaat zijn aanmelding intrekt (artikel 10). Met het bestreden besluit veronachtzaamt de Commissie bewoordingen, opzet en doel van artikel 108, lid 2, VWEU alsook de procedureverordening en schendt zij zodoende verzoeksters’ procedurele rechten in formele onderzoeksprocedures. In feite is er geen voldoende rechtvaardiging om de procedure stop te zetten.

(1) Verordening (EU) 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (PB 2015, L 248, blz. 9).
—

Verweerster heeft het besluit bovendien niet gemotiveerd overeenkomstig de vereisten van artikel 296, lid 2, VWEU en artikel 41, lid 2, onder c), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Zij verwijst in het bestreden besluit slechts in abstracto naar afwijkingen in de testmethode. Zij laat zich niet uit over de relevante vraag of en in hoeverre de testmethode een specifieke voorconditionering vereist en of zij een dergelijke testmethode heeft goedgekeurd in uitvoeringsverordening (EU) 2015/158.
3.

Derde middel: in casu is het noodzakelijk artikel 7, lid 2, van de Europese Verkiezingsakte van 1976 niet formeel maar inhoudelijk uit te leggen, voor zover er geen materiële grond van onverenigbaarheid is, aangezien Junqueras te allen tijde was geschorst als lid van het Congreso de los Diputados en ook alle daaraan verbonden rechten en vergoedingen waren geschorst, en hij ook tegen zijn wil in die functie werd gehouden doordat hij tegen zijn wil fysiek en materieel werd verhinderd om ontslag te nemen uit die functie om volwaardig lid van het Europees Parlement te worden.
—

verwijzing van het EUIPO en in voorkomend geval andere partij in de procedure voor het EUIPO in de kosten van dit beroep.
3.

Derde middel: in het bestreden besluit wordt niet uiteengezet waarom de zoektermen enkel documenten opleveren die noodzakelijk en relevant zijn voor het onderzoek van de Commissie of waarom een beoordeling van relevantie niet mag worden uitgevoerd door externe EU-juristen, of worden geen redenen gegeven voor of wordt niet voorzien in een wettelijk bindende data room voor persoonlijke en/of volstrekt irrelevante documenten, zodat dit besluit in strijd met artikel 18, lid 3, van verordening nr. 1/2003 en artikel 296 VWEU ontoereikend is gemotiveerd.
—

vast te stellen dat de Europese Commissie artikel 263 VWEU heeft geschonden, in strijd met de wezenlijke vormvoorschriften die gelden voor de vaststelling van een handeling die een natuurlijke of rechtspersoon — in casu Techniplan — rechtstreeks en individueel raakt, doordat zij geen rekening heeft gehouden met de brief waarin de vooraankondiging en de formele ingebrekestelling krachtens artikel 265 VWEU werden betwist;
C 271/52

Beroep ingesteld op 2 juli 2020 — Landesbank Baden-Württemberg/GAR

(Zaak T-406/20)

(2020/C 271/64)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Landesbank Baden-Württemberg (Stuttgart, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Berger en K. Helle, advocaten)

Verwerende partij: gemeenschappelijke afwikkelingsraad (GAR)

Conclusies

— het besluit van de gemeenschappelijke afwikkelingsraad van 15 april 2020 betreffende de berekening van de voor 2020 vooraf te betalen bijdrage aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds (SRB/ES/2020/24), met inbegrip van de bijlagen, nietig verklaren, voor zover dat besluit, met inbegrip van de bijlagen I en II, verzoeksters bijdrage betreft;

— verweerder verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster elf middelen aan, die in wezen identiek zijn aan of overeenkomen met de middelen die zijn aangevoerd in zaak T-405/20, DZ Hyp/GAR.
C 271/53

Beroep ingesteld op 3 juli 2020 — Bayerische Landesbank/GAR

(Zaak T-411/20)

(2020/C 271/67)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Bayerische Landesbank (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Berger en K. Helle, advocaten)

Verwerende partij: gemeenschappelijke afwikkelingsraad (GAR)

Conclusies

— het besluit van de gemeenschappelijke afwikkelingsraad van 15 april 2020 betreffende de berekening van de voor 2020 vooraf te betalen bijdrage aan het gemeenschappelijke afwikkelingsfonds (SRB/ES/2020/24), met inbegrip van de bijlagen, nietig verklaren, voor zover dat besluit, met inbegrip van de bijlagen I en II, verzoeksters bijdrage betreft;

— verweerder verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster elf middelen aan, die in wezen identiek zijn aan of overeenkomen met de middelen die zijn aangevoerd in zaak T-405/20, DZ Hyp/GAR.
3.

Derde middel: het besluit van de Europese Commissie is in strijd met specifieke VWEU-bepalingen en met de algemene Unierechtelijke beginselen inzake het verbod op discriminatie, het vrij verrichten van diensten en de vrijheid van vestiging, die ten grondslag hebben gelegen aan de liberalisering van het luchtvervoer in de EU sinds het einde van de jaren 1980. De liberalisering van de luchtvervoersmarkt in de EU heeft de groei van werkelijk pan-Europese lowbudgetluchtvaartmaatschappijen mogelijk gemaakt. De Europese Commissie gaat voorbij aan de door dergelijke pan-Europese luchtvaartmaatschappijen geleden schade als gevolg van de COVID 19-crisis en de rol die zij vervullen voor de luchtvaartconnectiviteit van Denemarken door toe te staan dat Denemarken alleen steun verleent aan SAS. Artikel 107, lid 2, onder b), VWEU voorziet in een uitzondering op het verbod op staatssteun van artikel 107, lid 1, VWEU, maar voorziet niet in een uitzondering op de andere regels en beginselen van het VWEU.
2.

Tweede middel: verweerster heeft de feiten onvoldoende onderzocht en had een fase 2-procedure moeten inleiden indien zij de feiten naar behoren had onderzocht. — Bij de analyse van de toenemende marktmacht van RWE is enkel rekening gehouden met de hoeveelheid elektriciteit en met de capaciteit, zonder dat verweerster het noodzakelijke eigen detailonderzoek heeft verricht dat betrekking heeft op aanvullende indicatoren zoals het wegvallen van de rechtstreekse concurrent E.ON, de Residual Supply Index (RSI)-indicator — die de uitdrukking vormt van de mate waarin een aanbieder absoluut noodzakelijk is opdat aan de vraag kan worden voldaan — of de concentratiegraad van de markt. — Verweerster heeft voor de beoordeling van de gevolgen van de concentratie een te korte periode in aanmerking genomen wat zowel de afgelopen als de toekomstige periode betreft, en is aldus voorbijgegaan aan de investeringscycli op lange termijn in de energiesector. — De marktmacht is op onjuiste wijze vastgesteld, aangezien de talrijke verstrengelingen tussen RWE en E.ON op de energiemarkt niet in de beschouwing zijn betrokken, maar in de plaats daarvan capaciteiten uit de Reverse-Carve-out uit zaak M.8870 met elkaar zijn verrekend. — Het onderzoek is in zijn geheel beperkt tot het heden en bij dit onderzoek zijn de gevolgen voor de volgende jaren (bijvoorbeeld door de toenemende opwekking van groene stroom en het uitfaseren van steenkool) buiten beschouwing gelaten, hetgeen onrechtmatig is. Daardoor kon verweerster helemaal niet vaststellen of er een gevaar bestond dat de mededinging blijvende schade zou worden toegebracht.
—

verwijzing van verweerder en andere partij in de procedure voor de kamer van beroep, indien deze in de procedure intervenieert, in de kosten van de procedure voor het Gerecht en voor de kamer van beroep.
5.

Met het vijfde middel, dat met name betrekking heeft op de correctie van maatregel 125A, wordt betoogd dat het bestreden besluit is vastgesteld in strijd met artikel 52 van verordening (EU) nr. 1306/2013, artikel 34 van verordening (EU) nr. 908/2014 en de richtsnoeren C(2015)3675 van 8 juni 2015, het recht om vooraf te worden gehoord en de rechten van verdediging, alsmede de beginselen van gewettigd vertrouwen en evenredigheid. Ook wordt aangevoerd dat het besluit ontoereikend gemotiveerd is en dat er sprake is van een feitelijke vergissing.
1.

Schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en het recht op geheimhouding. X heeft het beginsel van behoorlijk bestuur en het recht op geheimhouding geschonden door in het beoordelingsrapport in te gaan op het vermeend onbehoorlijke gedrag dat verzoekster in juni 2017 had getoond jegens een hooggeplaatste manager.
C 215/56

Beroep ingesteld op 23 april 2020 — JU e.a./Raad

(Zaak T-252/20)

(2020/C 215/64)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: JU, JV, JW, JY, JZ, KA, KB (vertegenwoordigers: P. Tridimas, Barrister, A. von Westernhagen en D. Harrison, Solicitors)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

— besluit (EU) 2020/135 van de Raad van 30 januari 2020 betreffende de sluiting van het Akkoord inzake de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (1) nietig verklaren, voor zover daarin, zonder de toestemming van de verzoekende partijen en zonder een behoorlijke procedure te hebben gevolgd, hun de hoedanigheid van Unieburger en de daaruit voortvloeiende rechten zijn ontnomen;

— verweerder verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De verzoekende partijen stellen dat de Raad, door hun de hoedanigheid van Unieburger en de daaruit voortvloeiende fundamentele rechten te ontnemen, de artikelen 20, 23, en 50 VWEU, de artikelen 39, 40, 45 en 46, alsook 7 en 19 van het Handvest, het evenredigheidsbeginsel, het beginsel van gelijke behandeling en het vertrouwensbeginsel heeft geschonden.

In dat verband stellen de verzoekende partijen dat het burgerschap van de Unie de primaire hoedanigheid van Unieburgers is. Als zodanig is het persoonlijk van aard en eenmaal verworven vervalt het niet automatisch met de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk. De verzoekende partijen betogen dat niemand de status van Unieburger en de daaruit voortvloeiende rechten willekeurig mogen worden ontnomen.

(1) Besluit (EU) 2020/135 van de Raad van 30 januari 2020 betreffende de sluiting van het Akkoord inzake de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (PB 2020, L 29, blz. 1).
5.

Onbevoegdheid: verweerster heeft ultra vires gehandeld, aangezien het Europees agentschap voor chemische stoffen, en niet verweerster, de enige autoriteit is die juridisch verantwoordelijk is voor de classificatie of herclassificatie van stoffen, zoals vastgesteld in verordening nr. 1272/2008 (4).
1.

Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 12 bis van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: “Statuut”), een verkeerde rechtsopvatting bij de beoordeling van het begrip intimidatie en meer in het bijzonder bij de beoordeling ervan in het licht van de nakoming van de bijstandsplicht van de instelling krachtens artikel 24 van het Statuut, alsook onjuiste rechtsopvatting van het TABG in het kader van de afwijzing van de klacht, alvorens een administratief onderzoek in te stellen, voor wat betreft de omvang van de bewijzen die zij ter onderbouwing van haar klacht had aangedragen.
C 201/28

Beroep ingesteld op 19 maart 2020 — IY / Parlement

(Zaak T-154/20)

(2020/C 201/39)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: IY (vertegenwoordigers: T. Bontinck en A. Guillerme, advocaten)

Verwerende partij: Europees Parlement

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

primair:

— het ontslagbesluit van 4 juli 2019 nietig te verklaren;

— het Europees Parlement te veroordelen tot betaling van een bedrag van 20 000 EUR ter vergoeding van de geleden immateriële schade;

— het Europees Parlement te verwijzen in de kosten;

subsidiair:

— de onrechtmatigheid vast te stellen van het besluit tot opheffing van de politieke fractie ENV;

— dientengevolge, het ontslagbesluit van 4 juli 2019 nietig te verklaren;

— het Europees Parlement te veroordelen tot betaling van een bedrag van 20 000 EUR ter vergoeding van de geleden immateriële schade;

— het Europees Parlement te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij primair vijf middelen aan.

1. Eerste middel, ontleend aan een kennelijk onjuiste beoordeling. Het ontslagbesluit, dat uitsluitend is gebaseerd op de vermeende opheffing van de Europese politieke fractie ENV, berust op een kennelijk onjuiste beoordeling.

2. Tweede middel, ontleend aan misbruik van bevoegdheid, aangezien het Europees Parlement zijn bevoegdheden heeft gebruikt om een maatregel van wijziging van de naam van een Europese politieke fractie voor te stellen als een opheffing van een politieke fractie.

3. Derde middel, ontleend aan schending van het recht om te worden gehoord, aangezien haar recht om voorafgaand aan een ontslagbesluit te worden gehoord niet is geëerbiedigd.

4. Vierde middel, ontleend aan schending van het gelijkheidsbeginsel, aangezien het Parlement afzonderlijke procedures heeft toegepast voor personeelsleden van de zogenoemd ontbonden politieke fractie.

5. Vijfde middel, ontleend aan schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en niet-nakoming van de zorgplicht.

Subsidiair beroept zij zich op de onrechtmatigheid van het besluit tot opheffing van de Europese politieke fractie ENL. Het besluit tot opheffing is onwettig, aangezien het op een kennelijk onjuiste beoordeling en op misbruik van bevoegdheid berust. Dit betekent dat het ontslagbesluit dat uitsluitend op die opheffing is gebaseerd, ook onrechtmatig is en nietig moet worden verklaard.
—

verweerder en, mocht de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep interveniëren in de procedure, interveniënte verwijzen in de kosten van de procedure.
—

de Europese Commissie gelasten verzoekster toegang te verlenen tot de niet-vertrouwelijke versies van het document met daarin de lijst van begunstigden van de fiscale rulings (tax rulings), dat op 22 december 2014 door Luxemburg aan de Commissie werd overgelegd in antwoord op haar brief van 19 juni 2013, en waarnaar wordt verwezen in punt 4 van het besluit van de Commissie van 7 maart 2019 tot opening van een formeel staatssteunonderzoek in zaak SA.50400 (2019/NN-2) — Luxemburg — Mogelijke staatssteun, en tot de door de Luxemburgse belastingautoriteiten gegeven fiscale rulings waarnaar de Commissie in de punten 4 en 7 van haar besluit van 7 maart 2019 verwijst;
C 129/10

Beroep ingesteld op 19 februari 2020 — Mutondo/Raad

(Zaak T-103/20)

(2020/C 129/12)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Kalev Mutondo (Kinshasa, Democratische Republiek Congo) (vertegenwoordigers: T. Bontinck, P. De Wolf en A. Guillerme, advocaten)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

— nietigverklaring van besluit (GBVB) 2019/2109 van de Raad van 9 december 2019, voor zover verzoeker daarbij is gehandhaafd onder punt 12 van bijlage II bij besluit 2010/788/GBVB;

— nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) 2019/2101 van de Raad van 9 december 2019, voor zover verzoeker daarbij is gehandhaafd onder punt 12 van bijlage I bis bij verordening (EG) nr. 1183/2005;

— vaststelling van de onwettigheid van artikel 3, lid 2, onder b), van besluit 2010/788/GBVB en artikel 2 ter, lid 1, onder b), van verordening (EG) 1183/2005/EG;

— verwijzing van de Raad in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan die in wezen identiek zijn aan of overeenstemmen met de middelen die in het kader van zaak T-95/20, Kazembe Musonda/Raad, zijn aangevoerd.
2.

Tweede middel: Kennelijke beoordelingsfout bij het onderzoek van de significante belemmering van de daadwerkelijke mededinging door horizontale niet-gecoördineerde effecten op de Duitse “markt voor het aanbieden van televisiesignaaltransmissie via kabel aan huishoudens in eengezinswoningen (klanten in single-dwelling units)”.
1.

Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 41, lid 1, van verordening (EU) nr. 1306/2013 (1) van het Europees Parlement en de Raad (hierna: “verordening nr. 1306/2013”). De Commissie is immers ten onrechte van oordeel dat de subsidies waarop de betrokken uitgaven betrekking hebben, werden toegekend in strijd met het nationale recht. Evenwel kon geen enkele inbreuk op de nationale wetgeving worden vastgesteld aangezien die wetgeving niet van toepassing is op het type subsidies waarop de schorsing van de betalingen ziet.
5.

Vijfde middel, ontleend aan schending van de beginselen van objectiviteit en onpartijdigheid, intimidatie, schending van artikel 41, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, niet-nakoming van de zorgplicht en misbruik van bevoegdheid. Op basis van het feit dat een toereikende, relevante en gegronde rechtvaardiging van de negatieve toelichtingen of de toelichtingen met een negatieve connotatie in het beoordelingsrapport 2016 ontbreekt, stelt verzoeker dat dit rapport onrechtmatig is en wordt gekenmerkt door een duidelijk gebrek aan objectiviteit en onpartijdigheid en veeleer neerkomt op een afrekening door de eindbeoordelaar met behulp van de eerste beoordelaar. Elk beoordelingselement is zonder enige reden slechter in vergelijking met eerdere jaren, met name met 2015. Het rapport bevat geen enkel positief element. Over het merendeel van de resultaten die verzoeker in 2016 heeft bereikt, wordt niets gezegd en al het verrichte werk zou niet worden erkend. Het rapport wordt gekenmerkt door misbruik van bevoegdheid, aangezien het alleen ertoe dient verzoeker te schaden door een onjuiste versie van zijn prestaties te geven, die blijkbaar wordt beschermd door de ruime beoordelingsbevoegdheid van de beoordelaars. Deze onjuiste benadering, die erin bestaat dat het beoordelingssysteem onder het valse mom van een ruime beoordelingsbevoegdheid wordt misbruikt, heeft tot gevolg dat verzoeker zich moeilijk kan verdedigen, aangezien hij lijkt te worden geconfronteerd met waardeoordelen die slechts beperkt worden gecontroleerd. Tot slot is de verwerende partij haar zorgplicht niet nagekomen, aangezien kennelijk geen rekening is gehouden met verzoekers belangen.
—

de beslissing van de nietigheidsafdeling van het EUIPO van 22 februari 2019 (nietigverklaringsprocedure nr. 15 428 C) vernietigen voor zover daarbij Uniemerk nr. 6 206 718 nietig is verklaard voor de waren: — Klasse 5: Teststrookjes voor medisch gebruik; — Klasse 9: Apparaten voor het meten van lichaamstemperatuur en -functies; — Klasse 10: Chirurgische, geneeskundige, tandheelkundige en diergeneeskundige instrumenten en apparaten, met name apparaten voor de behandeling van pijn, elektroden voor elektrische therapieapparatuur, orthopedische artikelen, met name orthopedische schoenen en inlegzolen, spronggewrichtsbandages, lichaamsbandages; orthopedische kousen; insulinepennen; voetrollers, massageapparaten; apparaten voor de stralingstherapie, met name warmte en lichttherapie; — en voor zover daarbij de merkhouder (verzoekster) is verwezen in de kosten;
2.

Verweerster heeft blijk gegeven van een kennelijke beoordelingsfout en artikel 13, lid 3, van de REACH-verordening geschonden, omdat het uitvoeren van proeven op dimethylether (hierna: „stof”) bij de door het bestreden besluit vereiste concentraties technisch onmogelijk is en in strijd is met de testmethoden die zijn vastgesteld bij op grond van artikel 13, lid 3, van de REACH-verordening getroffen maatregelen.
9.

Negende middel: de Commissie heeft gehandeld in strijd met artikel 108, lid 2, VWEU en artikel 6 van verordening (EU) 2015/1589 (2) en in strijd met haar verplichting van behoorlijk bestuur krachtens artikel 41 van het Handvest van de grondrechten. Met name heeft de Commissie in haar inleidende besluit niet aangegeven dat zij twijfels had over de rechtvaardiging van de „75 % vrijstelling”, waarin sectie 371ID van de Taxation (International and Other Provisions) Act 2010 voorziet, om praktische problemen te voorkomen bij de uitvoering van een essentiële persoons-/functieanalyse betreffende leningen binnen een groep, zoals belanghebbende partijen voldoende gelegenheid bieden om opmerkingen te maken. De Commissie heeft in de loop van haar onderzoek verzuimd om belanghebbenden om opmerkingen te verzoeken en zij heeft in het bestreden besluit de door belanghebbenden wel gemaakte opmerkingen genegeerd. Bijgevolg is het bestreden besluit nietig.
C 54/56

Beroep ingesteld op 4 december 2019 – Palírna U Zeleného stromu/EUIPO - Bacardi (BLEND 42 FIRST CZECH BLENDED VODKA)

(Zaak T-831/19)

(2020/C 54/62)

Taal van het verzoekschrift: Tsjechisch

Partijen

Verzoekende partij: Palírna U Zeleného stromu a.s. (Ústí nad Labem, Republiek Tsjechië) (vertegenwoordiger: T. Chleboun, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Bacardi & Co. Ltd (Meyrin, Zwitserland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk BLEND 42 FIRST CZECH BLENDED VODKA in de kleuren wit, rood, grijs, lichtblauw, donkerblauw en oranje – inschrijvingsaanvraag nr. 12 946 182

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 5 september 2019 in zaak R 2533/2018-2

Conclusies

— de beroepsprocedures tegen de beslissingen van verwerende partij van 5 september 2019 in zaken R 2531/2018-2, R 2532/2018-2 en R 2533/2018-2 voegen;

— de bestreden beslissing vernietigen;

— verweerder en interveniënte verwijzen in de kosten van verzoekster.

Aangevoerd middel
—

schending van artikel 59, lid 1, onder a), juncto artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad wegens onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van de huidige uitleggingen van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad op het tijdstip van de aanvraag van het litigieuze Uniemerk en wegens het ontbreken van vaststellingen over de uitlegging van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) 207/2009 van de Raad op het tijdstip van de aanvraag;