ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 232/9

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 16 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach — Republiek Polen) — Logstor ROR Polska Sp z o.o./Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach

(Zaak C-212/10) (1)

(Fiscale bepalingen - Kapitaalrecht - Richtlijn 69/335/EEG - Indirecte belastingen op bijeenbrengen van kapitaal - Belastingheffing over door kapitaalvennootschap afgesloten lening bij persoon die recht heeft op percentage van winst van die vennootschap - Recht van lidstaat om belastingregeling die bij toetreding tot Europese Unie niet meer van kracht was weer in te voeren)

2011/C 232/14

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Logstor ROR Polska Sp z o.o.

Verwerende partij: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach — Uitlegging van artikel 4, lid 2, van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (PB L 249, blz. 25), zoals gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van de Raad van 10 juni 1985 (PB L 156, blz. 23) — Recht van een lidstaat om een bij zijn toetreding tot de Europese Unie afgeschafte belasting opnieuw in te voeren — Kapitaalrecht — Heffing van belasting over een lening die een kapitaalvennootschap afsluit bij een persoon die recht heeft op een aandeel in de winst van die vennootschap

Dictum

Artikel 4, lid 2, van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juni 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal, zoals gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van de Raad van 10 juni 1985, moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een lidstaat een kapitaalrecht opnieuw invoert dat wordt geheven over de lening die een kapitaalvennootschap afsluit, indien de schuldeiser recht heeft op een aandeel in de winst van de vennootschap, wanneer die lidstaat eerder afstand had gedaan van de heffing van dit recht.

(1) PB C 209 van 31.7.2010.
3)

In omstandigheden als die in de hoofdgedingen staat het rechtszekerheidsbeginsel eraan in de weg dat een „langere” verjaringstermijn in de zin van artikel 3, lid 3, van verordening nr. 2988/95 kan voortvloeien uit een gemeenrechtelijke verjaringstermijn die door de rechtspraak is beperkt om de toepassing ervan in overeenstemming te brengen met het evenredigheidsbeginsel, aangezien de verjaringstermijn van vier jaar waarin is voorzien bij artikel 3, lid 1, eerste alinea, van verordening nr. 2988/95 in elk geval kan worden toegepast in dergelijke omstandigheden.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 130/7

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 3 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad — Bulgarije) — Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — Varna/„Auto Nikolovi” OOD

(Zaak C-203/10) (1)

(Richtlijn 2006/112/EG - Belasting over toegevoegde waarde - Gebruikte onderdelen voor motorvoertuigen - Invoer in Unie door belastingplichtige wederverkoper - Winstmargeregeling of normale btw-regeling - Ontstaan van recht op aftrek - Rechtstreekse werking)

2011/C 130/13

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Varhoven administrativen sad

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — Varna

Verwerende partij:„Auto Nikolovi” OOD

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Varhoven administrativen sad — Uitlegging van de artikelen 311, lid 1, punt 1, 314 en 320, lid 1, eerste alinea, en lid 2, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Winstmargeregeling in het geval van een belastingplichtige wederverkoper die gebruikte goederen in de Gemeenschap invoert — Begrip „gebruikte goederen” en relevantie van de individuele bepaalbaarheid van de betrokken goederen voor dit begrip — Tijdstip waarop het recht op aftrek van de btw als voorbelasting ontstaat voor de belastingplichtige wederverkoper — Rechtstreekse werking van artikel 314 van de richtlijn

Dictum

1) Artikel 314 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat de winstmargeregeling niet van toepassing is op leveringen van goederen als gebruikte onderdelen voor motorvoertuigen die de belastingplichtige wederverkoper zelf onder de normale regeling van belasting over de toegevoegde waarde in de Unie heeft ingevoerd.

2) Artikel 320, leden 1, eerste alinea, en 2, van richtlijn 2006/112 moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale bepaling volgens welke het recht van de belastingplichtige wederverkoper op aftrek van de bij invoer van andere goederen dan kunstvoorwerpen, antiquiteiten of voorwerpen voor verzamelingen onder de normale regeling van belasting over de toegevoegde waarde voldane belasting over de toegevoegde waarde wordt uitgesteld tot de latere levering onder deze regeling.

3) De artikelen 314 en 320, leden 1, eerste alinea, en 2, van richtlijn 2006/112 hebben rechtstreekse werking, in die zin dat een particulier zich voor de nationale rechter erop kan beroepen om een met deze bepalingen strijdige nationale regeling buiten toepassing te laten.

(1) PB C 195 van 17.07.2010.
1.

Artikel 267 VWEU verzet zich tegen een wettelijke regeling van een lidstaat die een incidentele procedure voor toetsing van de grondwettigheid van de nationale wetten invoert, voor zover de voorrang van deze procedure ertoe leidt dat noch vóór de toezending van een grondwettigheidsvraag aan de nationale rechter die met de toetsing van de grondwettigheid van de wetten is belast noch, in voorkomend geval, na de beslissing van deze rechter over die vraag, geen van de andere nationale rechters zijn bevoegdheid kan uitoefenen om zich met prejudiciële vragen tot het Hof te wenden dan wel zijn verplichting daartoe kan nakomen. Daarentegen verzet artikel 267 VWEU zich niet tegen een dergelijke nationale wettelijke regeling, voor zover de andere nationale rechters vrij blijven, — op elk ogenblik van de procedure dat zij passend oordelen — ook na de incidentele procedure voor grondwettigheidstoetsing —, het Hof alle prejudiciële vragen voor te leggen die zij noodzakelijk achten, — alle maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om de voorlopige rechterlijke bescherming van de door de rechtsorde van de Unie verleende rechten te verzekeren, en — na een dergelijke incidentele procedure de betrokken nationale wettelijke bepaling buiten toepassing te laten indien zij die in strijd met het recht van de Unie achten. Het staat aan de verwijzende rechter, na te gaan of de in het hoofdgeding aan de orde zijnde nationale wettelijke regeling in overeenstemming met deze eisen van het Unierecht kan worden uitgelegd.
2)

Door de bij de Europese scholen aangestelde of gedetacheerde leerkrachten uit Engeland en Wales gedurende het tijdvak van hun aanstelling of detachering uit te sluiten van toegang tot hogere salarisschalen, met name tot de zogeheten „threshold pay”, het „excellent teacher system” of de „advanced skills teachers”, alsmede van toegang tot andere toeslagen, zoals de „teaching and learning responsibility payments”, die zijn voorzien in het School Teachers Pay and Conditions Document, heeft het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de artikelen 12, punt 4, sub a, en 25, punt 1, van dat verdrag onjuist toegepast.
2)

Dongguan Nanzha Leco Stationery Mfg. Co. Ltd wordt verwezen in haar eigen kosten, alsook in die van de Raad van de Europese Unie en IML Industria Meccanica Lombarda Srl.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 32/4

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 8 december 2011 — KME Germany AG, voorheen KM Europa Metal AG, KME France SAS, voorheen Tréfimétaux SA, KME Italy SpA, voorheen Europa Metalli SpA/Europese Commissie

(Zaak C-272/09 P) (1)

(Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt voor industriële koperen buizen - Geldboeten - Omvang van markt, duur van inbreuk en medewerking die in aanmerking kunnen worden genomen - Effectief rechtsmiddel)

2012/C 32/06

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirantes: KME Germany AG, voorheen KM Europa Metal AG, KME France SAS, voorheen Tréfimétaux SA, KME Italy SpA, voorheen Europa Metalli SpA (vertegenwoordigers: M. Siragusa, avvocato, A. Winckler, avocat, G. Rizza, avvocato, T. Graf, advokat, M. Piergiovanni, avvocato)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Gippini Fournier en J. Bourke, gemachtigden, C. Thomas, solicitor)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer) van 6 mei 2009, KME Germany e.a./Commissie (T-127/04), waarbij is verworpen een beroep strekkende tot verlaging van de geldboete die aan rekwirantes is opgelegd bij beschikking 2004/421/EG van de Commissie van 16 december 2003 in een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-beschikking (Zaak COMP/E-1/38.240 — Industriële buizen) (PB L 125, blz. 50) — Vaststelling van prijzen en verdeling van marken — Concrete weerslag op de markt — Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) KME Germany AG, KME France SAS en KME Italy SpA worden verwezen in de kosten.

(1) PB C 220 van 12.9.2009.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 311/7

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 september 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Østre Landsret — Denemarken) — Lady & Kid A/S, Direct Nyt ApS, A/S Harald Nyborg Isenkram- og Sportsforretning, KID-Holding A/S/Skatteministeriet

(Zaak C-398/09) (1)

(Niet-terugbetaling van onverschuldigd betaalde belasting - Ongerechtvaardigde verrijking wegens verband tussen invoering van deze belasting en afschaffing van andere heffingen)

2011/C 311/08

Procestaal: Deens

Verwijzende rechter

Østre Landsret

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Lady & Kid A/S, Direct Nyt ApS, A/S Harald Nyborg Isenkram- og Sportsforretning, KID-Holding A/S

Verwerende partij: Skatteministeriet

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Østre Landsret — Uitlegging van het arrest van het Hof in zaak C-192/95, Comateb e.a., en van de gemeenschapsrechtelijke beginselen inzake terugvordering van onverschuldigde betaling — Weigering van terugbetaling van een nationale heffing die onverenigbaar met het gemeenschapsrecht is verklaard, wegens ongerechtvaardigde verrijking daar er een rechtstreekse band is tussen de invoering van de onrechtmatige heffing en de opheffing van andere op een andere basis geïnde heffingen — Niet-terugbetaling waardoor marktdeelnemers die producten invoeren, worden benadeeld tegenover marktdeelnemers die soortgelijke nationale producten kopen, doordat eerstgenoemden naar verhouding meer aan onrechtmatige heffing hebben betaald dan laatstgenoemden

Dictum

De regels van het recht van de Unie inzake terugvordering van het onverschuldigd betaalde moeten aldus worden uitgelegd dat terugvordering van het onverschuldigd betaalde alleen tot ongerechtvaardigde verrijking kan leiden wanneer de bedragen die een belastingplichtige ten onrechte heeft betaald aan belasting die een lidstaat in strijd met het recht van de Unie heeft geheven, rechtstreeks op de koper zijn afgewenteld. Het recht van de Unie verzet zich dus ertegen dat een lidstaat terugbetaling van een onrechtmatige belasting weigert op grond dat het door de belastingplichtige ten onrechte betaalde bedrag is gecompenseerd door een besparing als gevolg van de gelijktijdige afschaffing van andere heffingen, aangezien deze compensatie volgens het recht van de Unie niet kan worden aangemerkt als ongerechtvaardigde verrijking met betrekking tot deze belasting.

(1) PB C 312 van 19.12.2009.
1)

De Italiaanse Republiek is de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 249, vierde alinea, EG en de artikelen 2 en 3 van beschikking 2008/697/EG van de Commissie van 16 april 2008 betreffende staatssteun C 13/07 (ex NN 15/06 en N 734/06) die Italië ten uitvoer heeft gelegd ten gunste van New Interline, door niet binnen de gestelde termijn alle maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn ter verzekering van de uitvoering van die beschikking.
1)

De Italiaanse Republiek is de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 5 van beschikking 2005/315/EG van de Commissie van 20 oktober 2004 betreffende de steunregeling die Italië heeft toegepast ten gunste van ondernemingen die in de door natuurrampen in 2002 getroffen gemeenten investeringen hebben gedaan, door niet binnen de gestelde termijn alle maatregelen te hebben genomen die noodzakelijk zijn voor de terugvordering bij de begunstigden van alle steun die ter beschikking is gesteld uit hoofde van de steunregeling die bij deze beschikking onrechtmatig en onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt is verklaard.
1)

Richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappĳ, in het bijzonder artikel 5, leden 2, sub b, en 5 ervan, moet aldus moeten worden uitgelegd dat de eindgebruiker die voor privégebruik een reproductie vervaardigt van een beschermd werk, in beginsel moet worden aangemerkt als de schuldenaar van de in voornoemd lid 2, sub b, bedoelde billijke compensatie. Het staat de lidstaten evenwel vrij een vergoeding voor privégebruik in te voeren die dient te worden betaald door de personen die installaties, apparaten of informatiedragers ter beschikking stellen van de eindgebruiker, wanneer die personen beschikken over de mogelijkheid om het bedrag van die vergoeding door te berekenen in de door de eindgebruiker betaalde prijs van die terbeschikkingstelling.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 179/4

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 april 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bayerische Verwaltungsgerichtshof — Duitsland) — Mensch und Natur AG/Freistaat Bayern

(Zaak C-327/09) (1)

(Artikel 249, vierde alinea, EG - Handelingen van instellingen - Tot particulier gerichte beschikking van Commissie - Verordening (EG) nr. 258/97 - Nieuw voedingsmiddel of nieuw voedselingrediënt - Beschikking 2000/196/EG - „Stevia rebaudiana Bertoni: planten en gedroogde bladeren” - Weigering van vergunning voor in handel brengen - Werking ten aanzien van iemand anders dan adressaat)

2011/C 179/04

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bayerischer Verwaltungsgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Mensch und Natur AG

Verwerende partij: Freistaat Bayern

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bayerische Verwaltungsgerichtshof — Uitlegging van artikel 249, vierde alinea, EG en beschikking 2000/196/EG van de Commissie van 22 februari 2000 houdende weigering van een vergunning voor het in de handel brengen van „Stevia rebaudiana Bertoni: planten en gedroogde bladeren” als nieuw voedingsmiddel of nieuw voedselingrediënt krachtens verordening (EG) nr. 258/97 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 61, blz. 14) — Tot particulier gerichte beschikking van Commissie — Werking ten aanzien van iemand anders dan adressaat

Dictum

Een krachtens artikel 7 van verordening (EG) nr. 258/97 van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 1997 betreffende nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingrediënten gegeven beschikking van de Commissie houdende weigering van een vergunning om een voedingsmiddel of voedselingrediënt in de Unie in de handel te brengen, is niet verbindend voor andere personen dan degenen tot wie deze beschikking uitdrukkelijk is gericht. De bevoegde autoriteiten van een lidstaat moeten daarentegen nagaan of een op het grondgebied van die lidstaat in de handel gebracht product, met kenmerken die lijken overeen te komen met de kenmerken van het product waarop deze beschikking van de Commissie betrekking heeft, een nieuw voedingsmiddel of nieuw voedselingrediënt in de zin van artikel 1, lid 2, van deze verordening is en, in voorkomend geval, moeten zij de betrokkene verplichten deze verordening na te leven.

(1) PB C 282 van 21.11.2009.
3)

Die doelstellingen staan niet in de weg aan een in het kader van het gebruik van die mogelijkheid vastgestelde nationale regeling die producenten die boven de quota hebben geleverd in staat stelt om, wanneer hun in het relevante tijdvak van twaalf maanden een individuele referentiehoeveelheid waarvoor voor dit tijdvak reeds melk was geproduceerd en geleverd door de producent die tevoren over deze hoeveelheid beschikte, is overgedragen overeenkomstig verordening nr. 1788/2003, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2217/2004, deel te nemen in die hertoewijzing door deze referentiehoeveelheid geheel of gedeeltelijk in aanmerking te nemen. De lidstaten dienden er echter op toe te zien dat die regeling geen aanleiding gaf tot overdrachten die weliswaar formeel aan de voorwaarden van die verordening voldeden, maar als enig doel hadden bepaalde producenten die boven de quota hadden geleverd, in staat te stellen een gunstigere positie te verkrijgen bij die hertoewijzing.
2)

Artikel 45 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich bij verplichte toepassing van een collectieve arbeidsovereenkomst verzet tegen: — niet-meetelling van de door een werknemer bij dezelfde werkgever in diens exploitatiezetels in verschillende lidstaten en krachtens eenzelfde algemene arbeidsovereenkomst vervulde dienstjaren voor de bepaling van de periode voor verwerving van definitieve rechten op aanvullende pensioenuitkeringen in een lidstaat; — gelijkstelling met vertrek uit eigen wil door een werknemer van de overplaatsing van deze werknemer van een in een lidstaat gelegen exploitatiezetel van zijn werkgever naar een in een andere lidstaat gelegen exploitatiezetel van dezelfde werkgever.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 152/7

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 31 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Niedersächsische Finanzgericht — Duitsland) — Ulrich Schröder/Finanzamt Hameln

(Zaak C-450/09) (1)

(Vrij verkeer van kapitaal - Directe belastingen - Belasting over inkomsten uit verhuur van onroerende goederen - Aftrekbaarheid van aan ouder wegens voorschot op erfdeel betaalde uitkeringen - Voorwaarde van onbeperkte belastingplicht in betrokken lidstaat)

2011/C 152/11

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Niedersächsisches Finanzgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Ulrich Schröder

Verwerende partij: Finanzamt Hameln

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Niedersächsisches Finanzgericht — Uitlegging van de artikelen 12 EG en 56 EG — Belasting over inkomsten uit verhuur en verpachting van onroerend goed — Regeling van lidstaat volgens welke alleen in die staat onbeperkt belastingplichtigen uitkeringen die in het kader van een overdracht bij leven aan de voormalige eigenaar van dat goed worden betaald, in aftrek kunnen brengen

Dictum

Artikel 63 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een regeling van een lidstaat volgens welke een ingezeten belastingplichtige de uitkeringen die hij heeft betaald aan een ouder die hem op het grondgebied van deze staat gelegen onroerende goederen heeft overgedragen, kan aftrekken van de huurinkomsten uit deze goederen, terwijl deze aftrek niet mogelijk is voor een niet-ingezeten belastingplichtige, voor zover de verbintenis tot betaling van deze uitkeringen voortvloeit uit de overdracht van deze goederen.

(1) PB C 37 van 13.02.2010.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 130/3

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Kakavetsos-Fragkopoulos AE Epexergasias kai Emporias Stafidas, voorheen K. Fragkopoulos kai SIA O.E./Nomarchiaki Aftodioikisi Korinthias

(Zaak C-161/09) (1)

(Vrij verkeer van goederen - Maatregelen van gelijke werking als kwantitatieve beperkingen - Krenten - Nationale regeling ter bescherming van kwaliteit van product - Grenzen naargelang van verschillende productiegebieden aan verhandeling gesteld - Rechtvaardiging - Evenredigheid)

2011/C 130/05

Procestaal: Grieks

Verwijzende rechter

Symvoulio tis Epikrateias

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Kakavetsos-Fragkopoulos AE Epexergasias kai Emporias Stafidas, voorheen K. Fragkopoulos kai SIA O.E.

Verwerende partij: Nomarchiaki Aftodioikisi Korinthias

in tegenwoordigheid van: Ypourgos Georgias, Enosis Agrotikon Synaiterismon Aigialeias tou Nomou Achaïas

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Symvoulio tis Epikrateias — Vrij verkeer van goederen — Kwantitatieve uitvoerbeperkingen — Maatregelen van gelijke werking — Nationale regeling die onderscheidt tussen de productiegebieden voor krenten naargelang van de kwaliteit van de krenten — Verbod om krenten uit gebied B, van lagere kwaliteit, binnen te brengen, te verwerken en te verhandelen in gebied A, van hogere kwaliteit — Verbod om in gebied A krenten van topkwaliteit die uit een bepaald deel van dat gebied afkomstig zijn, binnen te brengen, te verwerken en op te slaan — Verenigbaarheid met de artikelen 29 EG en 30 EG

Dictum

Artikel 29 EG moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die zowel tussen de twee deelgebieden van gebied A als tussen het tweede deelgebied van gebied A en gebied B het voor uitvoer binnenbrengen, opslaan, verwerken en verpakken van krenten volstrekt verbiedt, aangezien deze regeling niet de mogelijkheid biedt de nagestreefde legitieme doelstellingen op coherente wijze te bereiken en verder gaat dan nodig is om die doelstellingen te bereiken.

(1) PB C 153 van 4.7.2009.
—

het aan de verwijzende rechter staat, op grond van de toepasselijke nationale regeling en in voorkomend geval rekening houdend met het cumulatieve effect van verschillende werken of ingrepen die sedert de inwerkingtreding van die richtlijn zijn verricht, te bepalen of deze vergunning past in een uit verschillende fasen bestaande vergunningsprocedure die uiteindelijk gericht is op de uitvoering van activiteiten die een project in de zin van punt 13, eerste streepje, van bijlage II, gelezen in samenhang met punt 7 van bijlage I bij die richtlijn opleveren. Indien in de eerdere fase van de vergunningsprocedure geen beoordeling van de milieueffecten van dergelijke werken of ingrepen heeft plaatsgevonden, staat het aan de verwijzende rechter de nuttige werking van de richtlijn te verzekeren door ervoor te zorgen dat een dergelijke beoordeling tenminste in de fase van de afgifte van de exploitatievergunning wordt uitgevoerd.
2)

In omstandigheden als die in het hoofdgeding, waarin een in een lidstaat gevestigde vennootschap ervoor kiest om via haar in een andere lidstaat gevestigde dochteronderneming goederen te leasen aan een in eerstgenoemde lidstaat gevestigde derde vennootschap teneinde te vermijden dat over de vergoedingen voor deze handelingen belasting over de toegevoegde waarde verschuldigd is daar deze handelingen in eerstgenoemde lidstaat als in laatstgenoemde lidstaat verrichte leasingdiensten en in laatstgenoemde lidstaat als in eerstgenoemde lidstaat verrichte leveringen van goederen worden aangemerkt, staat het beginsel van verbod van misbruik niet in de weg aan het in artikel 17, lid 3, sub a, van richtlijn 77/388 erkende recht van aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde.