Uit artikel 114, lid 4, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, gelezen in samenhang met de artikelen 2, lid 2, 18 en 19 van dat reglement, volgt dat de aanwijzing van een rechter van het Gerecht als advocaat-generaal facultatief is wanneer het Gerecht in kamers zetelt en dat de verwijzingen naar de advocaat-generaal in dat reglement voor de procesvoering alleen van toepassing zijn wanneer ook daadwerkelijk een rechter als advocaat-generaal is aangewezen. Wanneer het Gerecht geen advocaat-generaal aanwijst voor de behandeling van een beroep, bestaat er geen verplichting om een advocaat-generaal te horen alvorens overeenkomstig artikel 113 van dat reglement voor de procesvoering vast te stellen dat er geen uitspraak meer behoeft te worden gedaan.

Overeenkomstig deze bepaling kan een partij, indien zij is verzocht zich schriftelijk uit te laten over de uit de vaststelling van de litigieuze verordening te trekken consequenties, in het bijzonder voor het voorwerp van het beroep, verwachten dat het Gerecht, indien het van oordeel is dat het beroep zonder voorwerp is geraakt, bij beschikking uitspraak doet omdat het om een van de in artikel 113 bedoelde gevallen gaat waarin het Gerecht in elke stand van het geding uitspraak kan doen. In die omstandigheden kan er geen sprake zijn van schending van het door artikel 47 van het Handvest gewaarborgde recht op een eerlijk proces, aangezien het Gerecht de betrokkene heeft verzocht zich uit te laten over het voortbestaan van het voorwerp van het beroep.

De toepassing van artikel 113 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht garandeert niet een mondelinge behandeling, aangezien het Gerecht overeenkomstig artikel 114, lid 3, van dat reglement, waarnaar genoemd artikel 113 verwijst, uitspraak kan doen na een uitsluitend schriftelijke behandeling. Artikel 113 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht verplicht het Gerecht evenwel de partijen te horen alvorens uitspraak te doen op de middelen van niet-ontvankelijkheid die van openbare orde zijn, of vast te stellen dat het beroep zonder voorwerp is geraakt en dat er niet op behoeft te worden beslist.

Het procesbelang van een verzoeker moet, gelet op het voorwerp van het beroep, op straffe van niet-ontvankelijkheid bestaan in het stadium van de instelling van het beroep. Dit voorwerp van het geding moet, evenals het procesbelang, op straffe van afdoening zonder beslissing blijven bestaan tot aan de rechterlijke beslissing, hetgeen onderstelt dat de uitkomst van het beroep in het voordeel kan zijn van de partij die het heeft ingesteld. In dit verband moet het voortbestaan van het procesbelang van een verzoeker in concreto worden beoordeeld, met name rekening houdend met de gevolgen van de gestelde onrechtmatigheid en met de aard van de schade die wordt gesteld te zijn geleden.

Met betrekking tot een vordering tot nietigverklaring van een verordening van de Commissie waarbij verzoekers naam is opgenomen op een lijst van personen en entiteiten waarop beperkende maatregelen van toepassing zijn die zijn vastgesteld tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al-Qa’ida-netwerk en de Taliban, belet de omstandigheid dat de aangevochten handeling na de instelling van het beroep heeft opgehouden effect te sorteren, daar verzoekers naam van die lijst is verwijderd, niet dat een procesbelang bij nietigverklaring blijft voortbestaan, wanneer de erkenning van de beweerde onrechtmatigheid de verzoeker tot voordeel kan strekken. Dat is het geval wanneer de ten aanzien van de verzoeker vastgestelde beperkende maatregelen aanzienlijke negatieve consequenties en een grote invloed op de rechten en vrijheden van de betrokkenen hebben gehad. Behalve met een tegoedenbevriezing met een brede strekking, die zowel het beroeps- als het gezinsleven van de betrokkenen verstoort en het aangaan van een groot aantal rechtshandelingen belemmert, moet ook rekening worden gehouden met het stigma en het wantrouwen waarmee de publiekelijke aanwijzing van de betrokkenen als personen die banden zouden hebben met een terroristische organisatie gepaard gaat.

In die omstandigheden blijft het procesbelang van een verzoeker bestaan met betrekking tot de gevolgen van de bestreden handeling tussen de datum van de inwerkingtreding en de datum van de intrekking ervan, teneinde van de Unierechter te verkrijgen dat deze erkent dat hij niet op die lijst had mogen worden opgenomen of dat dit niet had mogen gebeuren volgens de door de instellingen van de Unie gevolgde procedure. Hoewel de erkenning van de onrechtmatigheid van de aangevochten handeling als zodanig niet materiële schade of een inbreuk op het privéleven kan goedmaken, kan zij immers wel zijn eer en goede naam herstellen of een vorm van vergoeding zijn voor de immateriële schade die hij vanwege die onrechtmatigheid heeft geleden, en aldus het voortbestaan van zijn procesbelang rechtvaardigen. In dit verband blijft het belang om nietigverklaring van een handeling te verkrijgen bestaan los van het feit dat de verwerende instelling geen maatregelen ter uitvoering van het arrest houdende nietigverklaring als bedoeld in artikel 266 VWEU hoeft vast te stellen of deze feitelijk niet kan vaststellen.

(cf. punten 61, 65, 70-72, 79, 80, 82)