Aan deze vaststelling wordt niet afgedaan door het feit dat richtlijn 2009/24 betreffende de rechtsbescherming van computerprogramma’s een lex specialis vormt ten opzichte van richtlijn 2001/29. Overeenkomstig artikel 1, lid 1, ervan is de bescherming van richtlijn 2009/24 immers beperkt tot computerprogramma’s. Videogames vormen echter complexe toestellen die niet alleen een computerprogramma bevatten, maar ook grafische en geluidselementen die, hoewel zij in computertaal zijn gecodeerd, een eigen scheppende waarde hebben die niet tot deze codering kan worden beperkt. Voor zover de delen van een videogame, in casu de grafische elementen en de geluidselementen, bijdragen aan de oorspronkelijkheid van het werk, worden zij samen met het volledige werk auteursrechtelijk beschermd op grond van de bij richtlijn 2001/29 ingestelde regeling.

Uit artikel 1, lid 1, van richtlijn 2001/29 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij blijkt dat die richtlijn betrekking heeft op de rechtsbescherming van het auteursrecht en de naburige rechten, waarbij voor auteurs sprake is van exclusieve rechten op hun werken. Werken zoals computerprogramma’s worden auteursrechtelijk beschermd wanneer zij oorspronkelijk zijn, dit wil zeggen wanneer zij een eigen intellectuele schepping van de maker zijn. Met betrekking tot delen van een werk blijkt uit geen enkele bepaling van richtlijn 2001/29 dat deze delen onder een andere regeling vallen dan die welke geldt voor het volledige werk. Bijgevolg worden zij auteursrechtelijk beschermd zodra zij als dusdanig de oorspronkelijkheid van het volledige werk in zich dragen.

Artikel 6 van richtlijn 2001/29 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij verplicht de lidstaten ertoe, te voorzien in een passende rechtsbescherming tegen het omzeilen van doeltreffende technische voorzieningen, die in lid 3 ervan worden omschreven als technologie, inrichtingen of onderdelen die in het kader van de normale werking ervan dienen voor het voorkomen of beperken van handelingen ten aanzien van werken of ander materiaal, die niet zijn toegestaan door de houders van auteursrechten, wettelijk vastgelegde naburige rechten of het recht sui generis bedoeld in hoofdstuk III van richtlijn 96/9 betreffende de rechtsbescherming van databanken.

Aangezien die handelingen, zoals blijkt uit de artikelen 2 tot en met 4 van richtlijn 2001/29, de reproductie, de mededeling van werken aan het publiek en de beschikbaarstelling ervan voor het publiek omvatten, alsook de distributie van het origineel of kopieën van de werken, geldt de rechtsbescherming van artikel 6 van deze richtlijn alleen om de houder te beschermen tegen de handelingen waarvoor zijn toestemming is vereist.

Dienaangaande kan op grond van geen enkele bepaling van deze richtlijn worden geoordeeld dat artikel 6, lid 3, ervan geen betrekking heeft op technische voorzieningen die ten dele zijn opgenomen in de fysieke dragers van de games en ten dele in de spelcomputer, en die interactie tussen beide vereisen.

Uit die bepaling blijkt immers dat het begrip „doeltreffende technische voorzieningen” ruim is omschreven en dat hieronder ook de toepassing van een controle op de toegang of een beschermingsprocedé zoals encryptie, versluiering of een andere transformatie van het beschermde werk of ander materiaal of een kopieerbeveiliging valt. Een dergelijke omschrijving is bovendien in overeenstemming met het hoofddoel van richtlijn 2001/29 dat, zoals blijkt uit punt 9 van de considerans ervan, erin bestaat een hoog niveau van bescherming ten behoeve van met name auteurs in te stellen, welke bescherming van wezenlijk belang is voor scheppend werk.

In deze omstandigheden moet richtlijn 2001/29 aldus worden uitgelegd dat het begrip „doeltreffende technische voorzieningen” in de zin van artikel 6, lid 3, van deze richtlijn technische voorzieningen kan omvatten waarbij met name niet alleen de drager met het beschermde werk, zoals de videogame, van een herkenningscode wordt voorzien om het tegen door de houder van het auteursrecht niet toegestane handelingen te beschermen, maar ook de draagbare apparaten of spelcomputers waarmee toegang tot deze games wordt verkregen en waarmee deze kunnen worden gebruikt.

(cf. punten 24‑27, 37 en dictum)