61

De kamer van beroep heeft geoordeeld dat, rekening houdend met inzonderheid het arrest van 13 november 2012 (T‑83/11 en T‑84/11, EU:T:2012:592), het begrip van een situatie van verzadiging van de referentiesector in casu niet a priori en op summiere wijze kon worden aangevoerd noch aangetoond, zoals voorheen soms wel het geval was. Zij heeft geoordeeld dat, gelet op het belang en de relevantie van het rechtsbeginsel van de verzadiging van de stand van de techniek, en teneinde te kunnen bepalen of een specifiek model een eigen karakter heeft, de partij die zich daarop beroept, te weten verzoekster, voldoende duidelijke, nauwkeurige, samenhangende en recente bewijzen moet overleggen. In punt 41 van de bestreden beslissingen heeft zij daaraan toegevoegd dat die bewijzen eveneens „actueel” moesten zijn. Zij heeft eraan herinnerd dat zij partijen daartoe een nieuwe termijn heeft verleend om hun argumenten en bewijzen dienaangaande over te leggen. Zij heeft met name geoordeeld dat de door verzoekster als bijlage bij haar opmerkingen van 12 maart 2014 overgelegde documenten, namelijk uittreksels van een van haar catalogi, uittreksels van een catalogus van interveniënte, uittreksels van vijf catalogi van andere ondernemingen van de sector (Tubes, Tubor, The Radiator Company, Metalform en Rondra) en een afbeelding waarop een op basis van een van de betwiste gemeenschapsmodellen vervaardigde radiator en een op basis van de oudere modellen vervaardigde radiator werden vergeleken, onvoldoende omvattend waren, aangezien in de uittreksels van de catalogi louter enkele modellen werden getoond van verwarmingsradiatoren die werden aangeboden door slechts vijf fabrikanten, zonder dat evenwel het volledige assortiment van de door die fabrikanten of door andere ondernemingen aangeboden producten werden getoond. Verder heeft de kamer van beroep gewezen op de zeer slechte kwaliteit van bepaalde afbeeldingen van radiatoren, zodat zij de lijnen en omtrekken daarvan niet naar behoren kon beoordelen, en zij heeft betreurd dat de beelden voortkwamen uit catalogi en niet uit de stukken betreffende de inschrijving van modellen. Ten slotte heeft de kamer van beroep in punt 46 van de bestreden beslissingen onderstreept dat de betrokken catalogi niet gedateerd waren of zelfs, wanneer dat wel het geval was, betrekking hadden op 2004 en 2006. De kamer van beroep heeft ook gepreciseerd dat het bewijs van een hoge mate van verzadiging in de referentiesector had moeten worden geleverd aan de hand van meer samenhangende en nauwkeuriger bewijzen, zoals andere catalogi en bewijsstukken betreffende de producten van een groot aantal concurrerende ondernemingen, verklaringen van deskundigen van de sector, verklaringen van verenigingen van associaties van fabrikanten en consumenten, catalogi en prijslijsten van de grote distributeurs die actief zij in de referentiesector en, ten slotte, de resultaten van onderzoeken en studies van derde vennootschappen. De kamer van beroep heeft hieruit afgeleid dat het samenstel van de overgelegde stukken ontoereikend was om de mate van verzadiging van de stand van de techniek aan te tonen, laat staan om te verifiëren of verzoeksters bewering dat de referentiesector verzadigd was, juist was. De kamer van beroep heeft daaraan toegevoegd dat bepaalde modellen die in de overgelegde bewijzen waren afgebeeld, visueel zelfs verschilden van andere door verzoekster verstrekte voorbeelden.