Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1. Vrij verkeer van goederen ° Kwantitatieve beperkingen ° Maatregelen van gelijke werking ° Artikel 30 van Verdrag ° Werkingssfeer ° Invoerverbod van in Enkelvoudig Verdrag van 1961 bedoelde verdovende middelen, die krachtens verdrag kunnen worden verhandeld ° Daaronder begrepen ° Handhaving van maatregel op grond van artikel 234 van Verdrag ° Irrelevantie

(EEG-Verdrag, art. 30 en 234)

2. Vrij verkeer van goederen ° Kwantitatieve beperkingen ° Maatregelen van gelijke werking ° Artikel 30 van Verdrag ° Rechtstreekse werking ° Taak van nationale rechter in geval van verplichtingen tegenover derde staten, die uit vóór EEG-Verdrag gesloten overeenkomsten voortvloeien en onverenigbaar zijn met verplichtingen ex artikel 30 ° Toepassing van voorrangsregel van artikel 234

(EEG-Verdrag, art. 30 en 234)

3. Vrij verkeer van goederen ° Afwijkingen ° Artikel 36 van Verdrag ° Draagwijdte ° Maatregel om voortbestaan van onderneming te verzekeren ° Daarvan uitgesloten ° Bescherming van volksgezondheid ° Maatregel om middels invoerverbod zekerheid van bevoorrading met verdovende middelen voor medische doeleinden, die gebruikmaking van nationale produktie biedt, te waarborgen ° Toelaatbaarheid ° Voorwaarden

(EEG-Verdrag, art. 36)

4. Harmonisatie van wetgevingen ° Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen ° Richtlijn 77/62 ° Gunning van opdrachten ° Economisch voordeligste aanbieding ° Criteria ° Zekerheid van bevoorrading ° Toelaatbaarheid ° Voorwaarden

(Richtlijn 77/62 van de Raad, art. 25)

Samenvatting

1. Artikel 30 van het Verdrag is van toepassing op een nationale praktijk waarbij de invoer van in het Enkelvoudig Verdrag van 1961 inzake verdovende middelen bedoelde verdovende middelen, die krachtens dit verdrag kunnen worden verhandeld, wordt verboden.

Als voorwerpen die in het kader van handelstransacties over een grens worden vervoerd, vallen deze verdovende middelen immers binnen de werkingssfeer van artikel 30, ongeacht de aard van die transacties. Bovendien heeft het feit dat het invoerverbod kan voortvloeien uit een internationale overeenkomst van vroegere datum dan het Verdrag of de toetreding van een Lid-Staat, en dat de Lid-Staat deze maatregel, hoewel zij het handelsverkeer belemmert, handhaaft op grond van artikel 234, niet tot gevolg, dat de maatregel aan de werkingssfeer van artikel 30 wordt onttrokken, omdat artikel 234 slechts toepassing vindt ingeval de overeenkomst een Lid-Staat een verplichting oplegt die onverenigbaar is met het Verdrag.

2. Artikel 30 van het Verdrag moet aldus worden uitgelegd, dat een Lid-Staat de volle werking van deze bepaling moet verzekeren door een nationale praktijk die hiermee in strijd is, niet toe te passen, behalve indien die praktijk noodzakelijk is om te verzekeren dat de betrokken Lid-Staat verplichtingen jegens derde staten die voortvloeien uit een vóór de inwerkingtreding van het Verdrag of de toetreding van deze Lid-Staat gesloten verdrag, nakomt.

In het kader van een prejudiciële procedure is het echter niet het Hof, maar de nationale rechter die dient na te gaan, welke verplichtingen krachtens een eerder internationaal verdrag op de betrokken Lid-Staat rusten, en die de grenzen ervan dient af te bakenen, om te bepalen in hoeverre die verplichtingen aan de toepassing van de artikelen 30 en 36 van het Verdrag in de weg staan. Wanneer, wat dat betreft, een internationaal verdrag een Lid-Staat toestaat om een maatregel te nemen die in strijd lijkt met het gemeenschapsrecht, zonder evenwel deze Lid-Staat daartoe te verplichten, dient de Lid-Staat zich van een dergelijke maatregel te onthouden.

3. Een nationale praktijk om een invoervergunning voor uit een andere Lid-Staat afkomstige verdovende middelen te weigeren, valt niet onder de uitzondering van artikel 36 van het Verdrag wanneer zij wordt gerechtvaardigd door de noodzaak om het voortbestaan van een onderneming te verzekeren, maar kan daarentegen wel onder deze uitzondering vallen wanneer de bescherming van de gezondheid en het leven van personen vereist, dat een duurzame bevoorrading met verdovende middelen voor essentiële medische doeleinden wordt gewaarborgd, en deze doelstelling niet kan worden bereikt door maatregelen die het intracommunautaire handelsverkeer minder beperken dan de ten behoeve van de nationale produktie ingevoerde exclusiviteit van bevoorrading.

4. Richtlijn 77/62 betreffende de cooerdinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen, zoals gewijzigd bij richtlijn 88/295, moet aldus worden uitgelegd, dat de aldaar bedoelde eenheden die een voor medische doeleinden gebruikt verdovend middel, in casu diacetylmorfine, willen kopen, bij de gunning van de opdracht in aanmerking mogen nemen, dat de inschrijvende ondernemingen een betrouwbare en duurzame bevoorrading van de betrokken Lid-Staat kunnen verzekeren.

Mits duidelijk als gunningscriterium vermeld, kan de zekerheid van bevoorrading immers één van de criteria zijn, die ingevolge artikel 25 van de richtlijn in aanmerking moeten worden genomen bij de bepaling van de economisch voordeligste aanbieding in het kader van een opdracht voor de levering van het betrokken produkt aan de desbetreffende autoriteiten.