ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Beschikking van de president van het Gerecht van 19 oktober 2021 –

Natale/Italië

(Zaak T‑469/21 R)

„Kort geding – Verwerping van het beroep in het hoofdgeding – Afdoening zonder beslissing”

Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Beroep dat in het hoofdgeding is verworpen – Verzoek dat zonder voorwerp is geraakt – Afdoening zonder beslissing

(Art. 278 VWEU)

(zie punten 3, 4)

Voorwerp

Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU tot opschorting van de tenuitvoerlegging van decreto-legge n. 105, emanato il 23 luglio 2021 – Misure urgenti per fronteggiare l’emergenza epidemiologica da COVID-19 e per l’esercizio in sicurezza di attivita’ sociali ed economiche (wetsbesluit nr. 105 van 23 juli 2021 tot vaststelling van dringende maatregelen om het hoofd te bieden aan de epidemiologische crisis ten gevolge van COVID-19 en om een terugkeer naar sociale en economische activiteiten mogelijk te maken, GURI nr. 175 van 23 juli 2021), voor zover dit wetsbesluit in strijd is met verordening (EU) 2021/953 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2021 betreffende een kader voor de afgifte, verificatie en aanvaarding van interoperabele COVID-19-vaccinatie-, test- en herstelcertificaten (digitaal EU-COVID-certificaat) teneinde het vrije verkeer tijdens de COVID-19-pandemie te faciliteren (PB 2021, L 211, blz. 1) en verordening (EU) 2021/954 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2021 betreffende een kader voor de afgifte, verificatie en aanvaarding van interoperabele COVID-19-vaccinatie-, test- en herstelcertificaten (digitaal EU-COVID-certificaat) ten aanzien van onderdanen van derde landen die legaal op het grondgebied van de lidstaten verblijven of wonen tijdens de COVID-19-pandemie (PB 2021, L 211, blz. 24), alsook met verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming) (PB 2016, L 119, blz. 1).

Dictum

1) Op het verzoek in kort geding hoeft niet meer te worden beslist.
Beschikking van het Gerecht (Achtste kamer) van 28 juli 2021 –

Csordas e.a./Commissie

(Zaak T‑146/20)

„Beroep tot nietigverklaring – Openbare dienst – Ambtenaren – Regelmatigheid van de verkiezingen van de lokale afdeling Luxemburg van het personeelscomité van de Commissie – Indiening van een gemeenschappelijke lijst van zes vak- of beroepsorganisaties – Controleplicht van de instelling – Beroep kennelijk rechtens ongegrond”

1. Beroepen van ambtenaren – Personeelscomité – Verkiezingen – Bevoegdheid van de Unierechter – Grenzen (Art. 270 VWEU; Ambtenarenstatuut, art. 90 en 91) (zie punten 41‑47)

2. Ambtenaren – Vertegenwoordiging – Personeelscomité – Verkiezingen – Regelmatigheid – Verplichting van de instellingen om de regelmatigheid van de verkiezingen te verzekeren – Omvang (Ambtenarenstatuut, art. 9, lid 2, 90 en 91) (zie punten 56, 57, 61‑67)

3. Ambtenaren – Vertegenwoordiging – Personeelscomité – Verkiezingen – Personeelscomité van de Commissie te Luxemburg – Indiening van een gemeenschappelijke lijst van meerdere vak- en beroepsorganisaties – Geen vermelding van de naam van de organisatie waartoe de kandidaten behoren – Inbreuk op het beginsel van vrije keuze van de kiezer bij de verkiezing – Geen inbreuk (Ambtenarenstatuut, art. 9, leden 2 en 3, en 24 ter en bijlage II, art. 1, vierde alinea) (zie punten 76, 77, 84‑88)

4. Ambtenaren – Vertegenwoordiging – Personeelscomité – Verkiezingen – Personeelscomité van de Commissie te Luxemburg – Indiening van een gemeenschappelijke lijst van meerdere vak- en beroepsorganisaties – Verplichting tot handhaving van de evenredigheid van het aantal kandidaten dat bij die organisaties is aangesloten tegen de tussen hen overeengekomen representativiteitspercentages – Geen verplichting (Ambtenarenstatuut, art. 24 ter) (zie punten 107‑109)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU strekkende tot 1) nietigverklaring of vaststelling van onrechtmatigheid van het verzuim van de Commissie om verschillende handelingen of nalatigheden te voorkomen of te bestraffen die verband houden met de verkiezingen van de lokale afdeling Luxemburg van het personeelscomité van de Commissie in november 2019; 2) nietigverklaring van de nota van de Commissie van 28 november 2019 over de berekening van de representativiteit van de vak- of beroepsorganisaties binnen de Commissie, en 3) nietigverklaring van elk besluit tot toekenning van aanvullende middelen aan de vak- of beroepsorganisaties die het akkoord inzake de representativiteit van 14 oktober 2019 hebben ondertekend, in vergelijking met de middelen waarover zij beschikten op basis van de representativiteit die hun was toegekend na de verkiezingen van de lokale afdeling Luxemburg van het personeelscomité van 2016

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.
De bestreden verordening bepaalt onder meer:

„Artikel 1

1. Er wordt een voorlopig antidumpingrecht ingesteld op [het betrokken product].

2. Het voorlopige antidumpingrecht dat van toepassing is op de nettoprijs, franco grens Unie, vóór inklaring, van het in lid 1 omschreven en door de hierna vermelde ondernemingen vervaardigde product is als volgt:

Onderneming Voorlopig antidumpingrecht Aanvullende Taric-code Guangdong Haomei New Materials Co., Ltd 30,4 % C562 Guangdong King Metal Light Alloy Technology Co., Ltd 30,4 % C563 Press Metal International Ltd 38,2 % C564 Press Metal International Technology Ltd 38,2 % C565 Andere medewerkende ondernemingen, opgenomen in de bijlage 34,9 % Alle andere ondernemingen 48,0 % C999

3. De individuele rechten die zijn vastgesteld voor de in lid 2 vermelde ondernemingen zijn uitsluitend van toepassing indien aan de douaneautoriteiten van de lidstaten een geldige handelsfactuur wordt overgelegd die een verklaring bevat die is gedateerd en ondertekend door een met naam en functie geïdentificeerde medewerker van de entiteit die deze factuur heeft opgesteld, en die luidt als volgt: ,Ondergetekende verklaart dat de [hoeveelheid] [betrokken product] die naar de Europese Unie is uitgevoerd en waarop deze factuur betrekking heeft, is vervaardigd door [naam en adres van de onderneming] [aanvullende Taric-code] in [betrokken land]. Ondergetekende verklaart dat de in deze factuur verstrekte informatie juist en volledig is.’ Als een dergelijke factuur niet wordt overgelegd, wordt het antidumpingrecht toegepast dat voor alle andere ondernemingen geldt.

4. Bij het in het vrije verkeer brengen in de Unie van het in lid 1 genoemde product wordt een zekerheid gesteld die gelijk is aan het bedrag van het voorlopige recht.

[...]

Artikel 2

1. Belanghebbenden dienen hun schriftelijke opmerkingen over deze verordening binnen 15 kalenderdagen na de datum van inwerkingtreding van deze verordening bij de Commissie in.

2. Belanghebbenden die willen worden gehoord door de Commissie, dienen binnen vijf kalenderdagen na de datum van inwerkingtreding van deze verordening hiertoe een verzoek in.

3. Belanghebbenden die willen worden gehoord door de raadadviseur-auditeur in handelsprocedures, dienen binnen vijf kalenderdagen na de datum van inwerkingtreding van deze verordening hiertoe een verzoek in. De raadadviseur-auditeur beoordeelt buiten deze termijn ingediende verzoeken en kan in voorkomend geval besluiten die verzoeken te aanvaarden.

Artikel 3

1. De douaneautoriteiten wordt opgedragen de registratie van de invoer overeenkomstig artikel 1 van uitvoeringsverordening (EU) 2020/1215 tot onderwerping van de invoer van aluminium extrusies van oorsprong uit de Volksrepubliek China aan registratie, te beëindigen.

2. Gegevens die zijn verzameld met betrekking tot producten die ten hoogste 90 dagen vóór de datum van inwerkingtreding van deze verordening ten gebruike in de EU zijn ingevoerd, moeten worden bewaard tot eventuele definitieve maatregelen in werking treden of tot deze procedure is beëindigd.”
53

Er moet echter onderscheid worden gemaakt tussen de onderhavige zaak en de zaak die heeft geleid tot het arrest van 26 september 2013, PPG en SNF/ECHA (C‑625/11 P, EU:C:2013:594). Allereerst moet erop worden gewezen dat hoewel het Hof in punt 31 van dat arrest heeft kunnen oordelen dat de vermelding van het Publicatieblad in het tweede gedeelte van artikel 102, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van 2 mei 1991 kon worden verklaard door het loutere feit dat ten tijde van de vaststelling van dit Reglement voor de procesvoering alleen aan een bekendmaking in dat publicatieblad kon worden gedacht, dit oordeel niet kan opgaan voor artikel 59 van het Reglement voor de procesvoering, dat is vastgesteld op 4 maart 2015, dat wil zeggen op een datum waarop bekendmaking op internet – in tegenstelling tot bekendmaking in het Publicatieblad, ongeacht of het om de elektronische of om de gedrukte versie ervan gaat – mogelijk was.
Beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 22 oktober 2021 – Fachverband Spielhallen en LM/Commissie

(Zaak T‑510/20)

„Staatssteun – Fiscale behandeling van exploitanten van overheidscasino’s in Duitsland – Klacht – Inleidende onderzoeksfase – Besluit van de Commissie waarbij wordt vastgesteld dat er geen sprake is van staatssteun – Voorwaarden voor inleiden van een formele onderzoeksprocedure – Ernstige moeilijkheden – Begrip ‚staatssteun’ – Winstafroming – Voordeel – Selectiviteit – Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is”

1. Steunmaatregelen van de staten – Begrip – Verlening van een voordeel aan de begunstigden – Onderscheid tussen het selectiviteitsvereiste en het daarmee samengaande bewijs van een economisch voordeel – Belastingmaatregel waarbij de gedeeltelijke aftrekbaarheid van de winstafroming wordt voorbehouden aan exploitanten van overheidscasino’s – Beoordeling in het licht van de voordelen en lasten van de maatregel – Noodzaak om het voordeel dat de maatregel kan opleveren vast te stellen op het ogenblik van de goedkeuring ervan – Geen voordeel (Art. 107, lid 1, VWEU) (zie punten 49‑51, 55‑58, 62, 67)

2. Steunmaatregelen van de staten – Besluit van de Commissie – Beoordeling van de rechtmatigheid aan de hand van de gegevens die beschikbaar waren op het tijdstip van de vaststelling van het besluit (Art. 107, lid 1, VWEU) (zie punt 65)

3. Steunmaatregelen van de staten – Onderzoek door de Commissie – Inleidende fase en contradictoire fase – Verplichting van de Commissie om de contradictoire procedure in te leiden in geval van ernstige moeilijkheden – Omstandigheden waaruit het bestaan van dergelijke moeilijkheden kan blijken – Bewijslast (Art. 107, lid 1, en art. 108, leden 2 en 3, VWEU) (zie punt 68)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2019) 8819 final van de Commissie van 9 december 2019 betreffende steunmaatregelen SA.44944 (2019/C, ex 2019/FC) – Fiscale behandeling van exploitanten van overheidscasino’s in Duitsland en SA.53552 (2019/C, ex 2019/FC) – Vermeende garantie voor exploitanten van overheidscasino’s in Duitsland (rentabiliteitsgarantie), voor zover daarbij de klacht is afgewezen die verzoekers hebben ingediend tegen het feit dat de bedragen die exploitanten van overheidscasino’s aan het Land Nordrhein‑Westfalen (deelstaat Noordrijn-Westfalen, Duitsland) betalen als winstafroming, kunnen worden afgetrokken van de grondslagen voor de heffing van de bedrijfsbelasting en de inkomstenbelasting of vennootschapsbelasting.

Dictum

1) Het beroep wordt verworpen.

2) Fachverband Spielhallen eV en LM dragen hun eigen kosten en die van de Europese Commissie.
2.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar – Begrip – Merk bestaande in een woord of een neologisme dat ontstaat uit een combinatie van elementen [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punten 22, 39)
1.

Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Absolute weigeringsgronden – Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een waar of dienst – Begrip [Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 7, lid 1, c)] (zie punten 14, 15, 17)
4.

Beroep tot nietigverklaring – Natuurlijke personen of rechtspersonen – Procesbelang – Beroep tegen een besluit tot annulering van een oproep tot inschrijving op het gebied van de organisatie van communicatieactiviteiten namens de vertegenwoordiging van de Commissie in Griekenland – Beroep ingesteld door een inschrijver met een financiële offerte die hoger is dan het maximale budget van de aanbesteding dat vrijelijk is vastgesteld door de aanbestedende dienst in het kader van haar beoordelingsbevoegdheid – Niet-ontvankelijkheid (zie punten 39, 43, 45-48)
1.

Beroep tot nietigverklaring – Natuurlijke personen of rechtspersonen – Begrip regelgevingshandeling in de zin van artikel 263, vierde alinea, VWEU – Elke handeling van algemene strekking met uitzondering van wetgevingshandelingen – Besluit van de Commissie inzake de vaststelling van regels voor de verdeling van het luchtverkeer voor nationale luchthavens waarbij in de toewijzing van slots voorrang wordt gegeven aan bepaalde luchtvaartmaatschappijen – Daaronder begrepen (Art. 263, vierde alinea, VWEU; verordening nr. 1008/2008 van het Europees Parlement en de Raad, art. 19; verordening nr. 95/93 van de Raad) (zie punten 33‑35)
Beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 17 december 2019 – Società Agricola Tenuta di Rimale e.a./Commissie

(Zaak T‑210/19)

„Beroep tot nietigverklaring – Gemeenschappelijk landbouwbeleid – Bindende voorschriften tot regulering van het aanbod van kaas met een beschermde oorsprongsbenaming – Afwijzing van het verzoek om uitvoeringshandelingen vast te stellen – Handeling waartegen geen beroep kan worden ingesteld – Niet-ontvankelijkheid”

1. Beroep tot nietigverklaring – Handelingen waartegen beroep kan worden ingesteld – Begrip – Handelingen die bindende rechtsgevolgen sorteren – Handelingen die de rechtspositie van de verzoeker wijzigen – Brief van de Commissie waarbij instemming wordt onthouden aan een verzoek om in de sector melk en zuivelproducten uitvoeringsmaatregelen vast te stellen voor een product met een beschermde oorsprongsbenaming – Daarvan uitgesloten – Niet-ontvankelijkheid van het beroep dat de adressaat heeft ingesteld (Art. 106, lid 3, en art. 263 VWEU; verordening nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad, art. 150, lid 8) (zie punten 35‑39, 48, 49)

2. Landbouw – Gemeenschappelijke ordening van de markten – Melk en zuivelproducten – Bindende voorschriften tot regulering van het aanbod van kaas met een beschermde oorsprongsbenaming – Recht van een natuurlijke of rechtspersoon om te verlangen dat uitvoeringsmaatregelen worden vastgesteld op grond waarvan de betrokken nationale autoriteiten de voorschriften moeten intrekken die met het oog op die regulering zijn aangenomen– Geen (Art. 39 VWEU; verordening nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad, art. 150) (zie punten 42‑46)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit dat zou zijn vervat in de brief van de Commissie van 6 februari 2019 [Ares(2019) 677860] waarbij instemming is onthouden aan het verzoek van verzoekende partijen om, ten eerste, over te gaan tot de vaststelling van de vermeende schending door de Italiaanse autoriteiten van verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van een gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten en tot intrekking van de verordeningen (EEG) nr. 922/72, (EEG) nr. 234/79, (EG) nr. 1037/2001 en (EG) nr. 1234/2007 van de Raad (PB 2013, L 347, blz. 671) en van artikel 101 VWEU, en om, ten tweede, de Commissie te gelasten op de grondslag van artikel 150, lid 8, van voornoemde verordening uitvoeringshandelingen vast te stellen waarbij de Italiaanse Republiek wordt verplicht om de voorschriften tot regulering van het aanbod van parmigiano reggiano-kaas voor de periode 2017‑2019 in te trekken

Dictum

1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
3.

Beroep tot nietigverklaring – Handelingen waartegen beroep kan worden ingesteld – Begrip – Handelingen die bindende rechtsgevolgen sorteren – Gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme voor kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen – Brief aan de verzoekende partij met daarin een besluit van de GAR om geen definitieve waardering ex post van de onderneming uit te voeren – Toepassing van het instrument van verkoop van de onderneming waarbij geen vergoeding na een definitieve waardering wordt uitgekeerd – Verlies van de hoedanigheid van aandeelhouder van de verzoekende partij – Situatie van de verzoekende partij waarop een eventuele definitieve waardering ex post geen invloed heeft – Daarvan uitgesloten [Art. 263 VWEU; verordening nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad, art. 20, leden 11, 12, 16, 17 en 18, art. 76, lid 1, e), en art. 24] (zie punten 40-49, 51, 52, 54-62)
3.

Beroep tot nietigverklaring – Natuurlijke personen of rechtspersonen – Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken – Rechtstreeks geraakt – Criteria – Weigering van de Commissie om een procedure krachtens artikel 7 VEU in te stellen – Door een natuurlijke of rechtspersoon ingesteld beroep – Daarvan uitgesloten (Art. 7 VEU; art. 263, vierde alinea, VWEU) (zie punten 18‑20)
62

Wat betreft in de tweede plaats het verzoek dat ziet op de gevolgen van het feit dat niet meer kon worden beschikt over de ter uitvoering van het besluit van 15 april 2016 betaalde bedragen – welke gevolgen volgens verzoekster behelzen dat zij bepaalde investeringen niet heeft kunnen doen en een beroep heeft moeten doen op externe consultants – zij opgemerkt dat verzoekster met dit verzoek in wezen wenst te worden hersteld in de financiële situatie waarin zij zich zou hebben bevonden indien dat besluit niet was vastgesteld. Dat verzoek heeft dus een nauwe band, in de zin van de in punt 58 hierboven aangehaalde rechtspraak, met het verzoek tot nietigverklaring van het besluit van 15 april 2016. Een dergelijk verzoek is dus eveneens niet-ontvankelijk.
38

Tot slot benadrukt PGNiG het feit dat de OPAL-gasleiding, ondanks, met name, de beschikkingen van de president van het Gerecht van 23 december 2016, PGNiG Supply & Trading/Commissie (T‑849/16 R), en 23 december 2016, Polen/Commissie (T‑883/16 R), werd geëxploiteerd op een peil dat getuigt van het gebruik van capaciteit die was geregeld vóór de opschorting van de tenuitvoerlegging van het bestreden besluit en met inachtneming van de door dat besluit goedgekeurde voorwaarden. In dit verband kan ermee worden volstaan op te merken, ten eerste, dat er weliswaar legitieme vragen kunnen rijzen over het feitelijke verloop van het gebruik van de transportcapaciteit op de OPAL-gasleiding na de uitspraak van voornoemde beschikkingen, maar dat uit de elementen van het dossier – die tijdens de pleitzitting van 5 juli 2017 zijn bevestigd –, met name uit de memorie in interventie van de Bondsrepubliek Duitsland, blijkt dat het huidige gebruik van die gasleiding is onderworpen aan de voorwaarden die golden vóór de vaststelling van het bestreden besluit, en, ten tweede, dat hoewel de Bondsrepubliek Duitsland op die pleitzitting heeft bevestigd dat bepaalde overeenkomsten, die samenhangen met veilingen die zijn georganiseerd vóór de uitspraak van de beschikkingen van 23 december 2016, PGNiG Supply & Trading/Commissie (T‑849/16 R), en 23 december 2016, Polen/Commissie (T‑883/16 R), zijn uitgevoerd in strijd met de gevolgen van de door de kortgedingrechter in zijn beschikkingen gelaste opschortingen, zij erop heeft gewezen dat zij met een verwarrende situatie werd geconfronteerd. Na de uitspraak van die beschikkingen is immers een procedure ingesteld bij het Oberlandesgericht Düsseldorf (hoogste regionale rechter, Düsseldorf, Duitsland), die heeft geleid tot een beslissing van 30 december 2016, waarbij de overeenkomst tussen OGT en de BNetzA van 28 november 2016 werd opgeschort. De Bondsrepubliek Duitsland was aldus – zoals zij tijdens de pleitzitting heeft erkend – ten onrechte van mening dat het enkel ging om de toekomstige veilingen en dat er geen gevolgen waren voor de uitvoering van de overeenkomsten die samenhingen met eerdere veilingen. Gelet op latere communicatie in het kader van de onderhavige procedure, meent de Bondsrepubliek Duitsland dat zij niet opnieuw tot een dergelijke onjuiste uitlegging kan komen indien de kortgedingrechter een nieuwe opschorting zou gelasten of het Gerecht het bestreden besluit nietig zou verklaren. Zij heeft in dit verband verduidelijkt dat zij krachtens de Duitse wetgeving de bevoegdheid heeft om de BNetzA bevelen te geven, hetgeen volstaat om de volle werking van de beslissingen van het Gerecht en zijn kortgedingrechter te verzekeren. Daarom staat het buiten kijf dat zowel een nieuwe opschorting – die wordt gelast in het geval van voorlegging aan de rechter in kort geding krachtens artikel 160 van het Reglement voor de procesvoering – als de nietigverklaring van het bestreden besluit effecten zullen sorteren die verbonden zijn aan dergelijke rechterlijke beslissingen.
4.

Kort geding – Opschorting van tenuitvoerlegging – Voorlopige maatregelen – Voorwaarden voor toekenning – Spoedeisendheid – Ernstige en onherstelbare schade – Financiële schade – Ernst van de schade – Beoordeling bij gebreke van informatie over de omvang van de betrokken onderneming – Door een onderneming geleden financiële schade die objectief gezien aanzienlijk is en beweerdelijk het gevolg is van een verplichting om een commerciële keuze te maken binnen een daartoe ongeschikte termijn – Risico dat normalerwijze moet worden gedragen door een onderneming die actief is op een sterk gereglementeerde markt – Geen spoedeisendheid (Art. 278 VWEU en 279 VWEU) (zie punten 45, 46)
5.

Uniemerk–Definitie en verkrijging van het Uniemerk–Relatieve weigeringsgronden–Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten–Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten–Beoordelingscriteria [Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 8, lid 1, b)] (zie punten 35‑37)
1)

Op de vordering tot opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van het Parlement van 1 december 2017 houdende afwijzing van de offerte die Seco Belgium en Vinçotte in het kader van de oproep tot indiening van offertes 06D 20/2017/M005, „Technische controle en technisch advies in het kader van de aankoop van, projecten voor en werken aan vastgoed in het Europees Parlement te Brussel”, hadden ingediend, en toewijzing van de opdracht aan een andere inschrijver, hoeft niet te worden beslist.