Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Kort geding - Voorwaarden voor ontvankelijkheid - Ontvankelijkheid van beroep in hoofdzaak - Irrelevantie - Grenzen

(Art. 242 EG en 243 EG; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 1, eerste alinea)

2. Beroep tot nietigverklaring - Voor beroep vatbare handelingen - Handelingen die bindende rechtsgevolgen in leven roepen - Handeling door voorzitter van Parlement namens Parlement verricht

(Art. 230 EG; Akte betreffende de verkiezing van de vertegenwoordigers in het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, art. 12, lid 2)

3. Kort geding - Opschorting van tenuitvoerlegging - Voorlopige maatregelen - Voorwaarden - Fumus boni juris" - Ernstige en onherstelbare schade - Handeling waarbij Parlement mandaat van een van zijn leden vervallen verklaart

(Art. 242 EG en 243 EG; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 2)

4. Kort geding - Opschorting van tenuitvoerlegging - Opschorting van tenuitvoerlegging van handeling waarbij Parlement mandaat van een van zijn leden vervallen verklaart - Afweging van betrokken belangen

(Art. 242 EG; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 104, lid 2)

Samenvatting

1. De vraag of het beroep in de hoofdzaak ontvankelijk is, dient in principe niet in het kader van een kort geding te worden onderzocht, teneinde de zaak ten gronde niet te prejudiciëren. Wanneer echter wordt gesteld dat het beroep in de hoofdzaak waarmee het verzoek in kort geding verband houdt, kennelijk niet-ontvankelijk is, kan het noodzakelijk zijn het bestaan van bepaalde elementen vast te stellen die aannemelijk maken dat dat beroep wel ontvankelijk is.

( cf. punt 58 )

2. Als handelingen of besluiten die vatbaar zijn voor beroep tot nietigverklaring in de zin van artikel 230 EG, zijn te beschouwen maatregelen die bindende rechtsgevolgen in het leven roepen welke de belangen van de verzoeker kunnen aantasten doordat zij diens rechtspositie aanmerkelijk wijzigen. De vorm waarin die handelingen of besluiten zijn gegoten, is daarentegen in principe van geen belang voor de vraag of nietigverklaring ervan in rechte kan worden gevorderd. Dat een handeling niet door het Parlement is verricht, maar door zijn voorzitter namens het Parlement, doet derhalve niet af aan verzoekers mogelijkheid, de geldigheid van de handeling te betwisten voorzover zij bindende rechtsgevolgen heeft.

( cf. punt 61 )

3. Het argument dat het Parlement in een vervallenverklaringsprocedure tegen een van zijn leden op grond van artikel 12, lid 2, van de Akte van 1976 geen zuiver gebonden bevoegdheid zou hebben, is ernstig en niet zonder meer van de hand te wijzen. De spoedeisendheid van een verzoek in kort geding moet worden getoetst aan de vraag, of een voorlopige beslissing noodzakelijk is ter voorkoming van ernstige en onherstelbare schade voor de partij die om de voorlopige maatregel verzoekt. Het is deze partij die moet bewijzen dat zij niet op de uitslag van de procedure ten gronde kan wachten zonder een dergelijke schade te lijden. Aangezien de duur van het mandaat van een lid van het Parlement vijf jaar bedraagt en het verval van het mandaat van een lid van het Parlement als gevolg van een handeling van het Parlement het dit lid onmogelijk maakt zijn taak van Europees afgevaardigde verder te vervullen, is het duidelijk, dat indien die handeling door de rechter ten gronde nietig wordt verklaard, de schade die de verzoeker door het niet opschorten van de tenuitvoerlegging van die handeling zou lijden, niet kan worden hersteld.

( cf. punten 63, 85, 95-96 )

4. Wanneer de kortgedingrechter in het kader van een verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van een handeling de verschillende in geding zijnde belangen tegen elkaar afweegt, moet hij bepalen, of het in het geval van nietigverklaring van de omstreden handeling door de rechter ten gronde mogelijk is, de door de onmiddellijke tenuitvoerlegging ontstane situatie ongedaan te maken, en andersom, of opschorting van de tenuitvoerlegging van die handeling de volle werking ervan zou beletten indien het beroep in de hoofdzaak wordt verworpen.

Hoewel het stellig een algemeen belang is, dat het Parlement in overeenstemming met het gemeenschapsrecht is samengesteld, is het eveneens een algemeen belang, dat zijn leden de hun door hun kiezers verstrekte opdracht voor de gehele duur van hun mandaat kunnen vervullen, tenzij dit mandaat overeenkomstig de toepasselijke rechtsvoorschriften wordt beëindigd. Het algemene belang van het Parlement bij handhaving van het verval van het mandaat van een van zijn leden op grond van het nationale recht, kan, gelet op de kwalijke gevolgen die verval voor dat lid heeft, niet opwegen tegen het specifieke belang van dat lid om tot de uitspraak van de rechter ten gronde op het beroep in de hoofdzaak zijn zetel in het Parlement weer in te nemen en de daarmee verbonden publieke taak te vervullen, tenzij het Parlement van dat verval akte neemt met inachtneming van de voorschriften van het gemeenschapsrecht. Hoe gewichtig het belang van de Franse Republiek om haar verkiezingswetgeving door het Parlement geëerbiedigd te zien, ook is, het gaat hier om een algemeen belang dat voor het onmiddellijke specifieke belang van het betrokken lid moet wijken.

( cf. punten 100-104 )