ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1 . Ambtenaren - Beroep - Voorwerp - Bepaling door inleidend verzoekschrift binnen door klacht getrokken kader

( Ambtenarenstatuut, artikelen 90 en 91 )

2 . Procedure - Inleidend verzoekschrift - Conclusies - Wijziging - Verzoek om nietigverklaring voor het eerst in repliek geformuleerd - Niet-ontvankelijkheid

(' s Hofs Statuut-EEG, artikel 19; Reglement voor de procesvoering, artikel 38 )

3 . Ambtenaren - Beroep - Voorwerp - Bevel aan Commissie gebruik te maken van haar door Verdrag verleende bevoegdheden - Niet-ontvankelijkheid

( Ambtenarenstatuut, artikel 91 )

Samenvatting

1 . De instelling van een beroep tegen een besluit waardoor een onder het Statuut vallende persoon zich bezwaard acht, moet noodzakelijkerwijs worden voorafgegaan door de in artikel 90, lid 2, Ambtenarenstatuut bedoelde administratieve klacht . Dit neemt echter niet weg, dat die administratieve klacht los staat van het beroep bedoeld in artikel 91, lid 2, waarvan zij de grond en het voorwerp alleen maar negatief afbakent; daardoor wordt verhinderd, dat het beroep de grond of het voorwerp van de klacht uitbreidt, maar niet dat het beroep deze beperkt . Het voorwerp van een beroep wordt derhalve uitsluitend door het inleidend verzoekschrift bepaald, voor zover dit binnen het in de klacht getrokken kader blijft . Bijgevolg kan de inhoud van de klacht slechts een bestanddeel van het verzoekschrift vormen, indien dit laatste er ondubbelzinnig naar verwijst .

2 . Een verzoek om nietigverklaring dat niet eens stilzwijgend besloten ligt in het verzoekschrift en dat voor het eerst is geformuleerd in repliek, vormt uit dien hoofde een wijziging van de conclusies van het verzoekschrift en is derhalve ingevolge artikel 19 van 's Hofs Statuut-EEG en 38 van het Reglement voor de procesvoering niet-ontvankelijk .

3 . Het Gerecht is niet bevoegd kennis te nemen van een beroep waarvan de conclusies niet ertoe strekken, de wettigheid te bestrijden van een bezwarend besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag, maar de Commissie te doen gelasten, gebruik te maken van de bevoegdheden waarover zij als instelling beschikt uit hoofde van de artikelen 155 EEG-Verdrag en 64 Ambtenarenstatuut enerzijds en de artikelen 173, eerste alinea, en 175, eerste alinea, EEG-Verdrag anderzijds .
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

Beroep tot nietigverklaring - Voor beroep vatbare handelingen - Brief van lid van Commissie aan Lid-Staat, waarin mening wordt geuit omtrent verenigbaarheid van overeenkomst tussen ondernemingen met verdragsregels inzake mededinging - Brief zonder bindende rechtsgevolgen - Daarvan uitgesloten - Inaanmerkingneming door Lid-Staat waarvoor brief bestemd is, voor vaststelling van nationale maatregelen - Irrelevant

( EEG-Verdrag, artikelen 5, 85 en 173; verordening nr . 17 van de Raad )

Samenvatting

Een brief van een lid van de Commissie aan de overheid van een Lid-Staat, die geen bindende rechtsgevolgen in het leven roept zoals die welke voortvloeien uit een ontheffingsbeschikking, een negatieve verklaring of een beschikking waarbij voorlopige maatregelen worden gelast, doch waarin door de diensten van de Commissie enkel een eerste oordeel wordt gegeven over de verenigbaarheid van een overeenkomst tussen ondernemingen met artikel 85 EEG-Verdrag en slechts wijzigingen in deze overeenkomst worden gesuggereerd, terwijl overigens een uitdrukkelijk voorbehoud is gemaakt met betrekking tot de procedurele rechten van de partijen bij de overeenkomst en van degene die een klacht tegen de overeenkomst heeft ingediend, kan niet als een handeling worden beschouwd, die vatbaar is voor beroep tot nietigverklaring in de zin van artikel 173 EEG-Verdrag .

Het feit dat de nationale overheid tot wie de brief is gericht, naar aanleiding van deze brief nationale maatregelen heeft vastgesteld, wijzigt niet het rechtskarakter ervan . Voor het optreden van een nationale overheid ten aanzien van een onder artikel 85 EEG-Verdrag vallende overeenkomst tussen ondernemingen verleent namelijk noch dit artikel, noch verordening nr . 17 of artikel 5 EEG-Verdrag de Commissie de bevoegdheid, een bindende beschikking tot een Lid-Staat te richten .
Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

++++

1 . Ambtenaren - Vergoeding van kosten - Vervoerkosten - Kosten van dienstreizen - Onderscheidingscriteria

( Ambtenarenstatuut, bijlage VII, artikelen 11 tot en met 15 )

2 . Ambtenaren - Vergoeding van kosten - Vervoerkosten - Verplaatsingen binnen gebied van standplaats - Vaste vergoeding

( Ambtenarenstatuut, artikel 71; bijlage VII, artikel 15, 2e alinea )

Samenvatting

1 . Voor de vergoeding van de kosten van vervoer die personeelsleden van de Gemeenschappen in de uitoefening van hun functie maken, heeft de gemeenschapswetgever in afdeling 3 van bijlage VII bij het Statuut twee onderscheiden regelingen getroffen, te weten vergoeding van "kosten van dienstreizen" en een vaste vergoeding van "verplaatsingskosten" in de zin van artikel 15 van die bijlage .

Blijkens de opzet van onderafdeling F (" Kosten van dienstreizen ") van bijlage VII is de regeling van de artikelen 11 tot en met 13 bedoeld voor verplaatsingen - dat wil zeggen reizen - over een zekere afstand, die recht geven op vergoeding van vervoerkosten en op dagvergoedingen . Artikel 15 daarentegen heeft duidelijk betrekking op tamelijk frequente verplaatsingen over korte afstand binnen een geografisch klein gebied . Laatstbedoelde verplaatsingen kunnen aanleiding geven tot vergoeding niet van de exacte kosten op vertoon van bewijsstukken, maar, eenvoudshalve, tot een vaste vergoeding in de vorm van een toelage, zonder overlegging van bewijsstukken .

2 . Regelmatige verplaatsingen van ambtenaren, om dienstredenen en met hun eigen auto, tussen twee in het gebied van hun standplaats gelegen werkplekken, welke verplaatsingen voorts geen recht geven op toekenning van de in artikel 13 van bijlage VII bij het Statuut bedoelde dagvergoedingen, kunnen niet op één lijn worden gesteld met "dienstreizen" in de zin van onderafdeling F (" Kosten van dienstreizen ") van die bijlage, waarvan de toepassing in de regel een reis buiten het gebied van de standplaats onderstelt .

Gelet op het in artikel 71 van het Statuut vervatte grondbeginsel, volgens hetwelk de ambtenaar recht heeft op vergoeding van de kosten die hij in of ter gelegenheid van de uitoefening van zijn functie heeft gemaakt, moet echter de verplaatsingskostenvergoeding krachtens artikel 15, tweede alinea, van bijlage VII ook worden toegekend aan ambtenaren van lagere rang dan A 2, wanneer deze zich om dienstredenen regelmatig moeten verplaatsen tussen twee in het gebied van hun standplaats gelegen werkplekken en hun privé auto daarbij hun enige vervoermiddel is .
Beschikking van de president van het Hof van 13 september 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Research Consorzio Stabile Scarl, handelend in eigen naam en in hoedanigheid van lasthebber van het consortium van ondernemingen in oprichting (Research-Cisa), C.I.S.A. SpA, handelend in eigen naam en in hoedanigheid van lastgever van hetzelfde consortium (Research-Cisa), Debar Costruzioni SpA, handelend in eigen naam en in hoedanigheid van lasthebber van het consortium in oprichting met Consorzio Stabile COM Scarl, C.N. Costruzioni Generali SpA en Edil.Co. Srl, Invitalia — Agenzia Nazionale per l’Attrazione degli Investimenti e lo Sviluppo di Impresa / Invitalia — Agenzia Nazionale per l’Attrazione degli Investimenti e lo Sviluppo di Impresa, Debar Costruzioni SpA, handelend in eigen naam en in hoedanigheid van lasthebber van het consortium in oprichting met Consorzio Stabile COM Scarl, C.N. Costruzioni Generali SpA en Edil.Co. Srl, Research Consorzio Stabile Scarl, handelend in eigen naam en in hoedanigheid van lasthebber van het consortium van ondernemingen in oprichting (Research-Cisa), C.I.S.A. SpA, handelend in eigen naam en in hoedanigheid van lastgever van hetzelfde consortium (Research-Cisa), in tegenwoordigheid van: Invitalia — Agenzia Nazionale per l’Attrazione degli Investimenti e lo Sviluppo di Impresa

(Zaak C-215/22) (1)

(2023/C 15/44)

Procestaal: Italiaans

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

(1) PB C 244 van 27.6.2022.
Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 2 mei 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Alba Iulia — Roemenië) — S.H. / Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Sibiu, Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Braşov

(Zaak C-627/21) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Harmonisatie van de belastingwetgeving - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Aftrek van de voorbelasting met betrekking tot de verwerving, de bouw en de aanpassing van onroerende zaken - Ambtshalve intrekking van de btw-registratie van een belastingplichtige - Herziening van de oorspronkelijk toegepaste aftrek - Antwoord op de prejudiciële vraag dat duidelijk kan worden afgeleid uit de rechtspraak)

(2022/C 368/14)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curtea de Apel Alba Iulia

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: S.H.

Verwerende partijen: Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Sibiu, Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Braşov

Dictum

De artikelen 16, 184, 186 tot en met 188 en 192 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van de belasting over de toegevoegde waarde moeten aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling en praktijk die een belastingplichtige, wiens registratie voor de belasting over de toegevoegde waarde (btw) voor een bepaalde periode is ingetrokken omdat er geen belastbare handelingen waren vermeld in de btw-aangiften die hij zes opeenvolgende maanden had ingediend, verplichten de in aftrek gebrachte voorbelasting met betrekking tot de verwerving van investeringsgoederen te herzien, zonder dat die belastingplichtige mag bewijzen dat is voldaan aan de materiële voorwaarden voor het recht op aftrek, op grond dat het onweerlegbare vermoeden bestaat dat de belastingplichtige die goederen voor andere doeleinden dan economische activiteiten heeft gebruikt.

(1) PB C 191 van 10.5.2022.
C 95/4

Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 13 december 2021 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD) — Portugal] — VX/Autoridade Tributária e Aduaneira

(Zaak C-224/21) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Directe belastingen - Belasting over vermogenswinst op onroerend goed - Artikelen 63 en 65 VWEU - Vrij verkeer van kapitaal - Discriminatie - Hogere belastingdruk op door niet-ingezetenen gerealiseerde vermogenswinst op onroerend goed - Mogelijkheid om op gelijke wijze te worden belast als ingezetenen)

(2022/C 95/06)

Procestaal: Portugees

Verwijzende rechter

Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: VX

Verwerende partij: Autoridade Tributária e Aduaneira

Dictum

Artikel 63 en artikel 65, lid 1, VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een inkomstenbelastingregeling van een lidstaat die niet-ingezetenen waar het gaat om vermogenswinst uit de verkoop van in die lidstaat gelegen onroerend goed, systematisch aan een hogere belasting onderwerpt dan de belasting die bij een soortgelijke transactie zou worden geheven over de door ingezetenen gerealiseerde vermogenswinst, ook al wordt aan niet-ingezetenen de mogelijkheid geboden om te kiezen voor de regeling die op ingezetenen van toepassing is.

(1) PB C 252 van 28.6.2021.
Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 30 maart 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal da Relação de Lisboa — Portugal) — Orbest, SA / CS, QN, OP, e.a.

(Zaak C-659/21) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Luchtvervoer - Verordening (EG) nr. 261/2004 - Gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij annulering of langdurige vertraging van vluchten - Artikel 5, lid 3 - Vrijstelling van de verplichting tot compensatie - Begrip ‚buitengewone omstandigheden’ - Technisch defect aan een vliegtuig, dat is veroorzaakt door de aanrijding van een aan een derde toebehorend cateringvoertuig met dat vliegtuig in parkeerstand op de luchthaven)

(2022/C 198/20)

Procestaal: Portugees

Verwijzende rechter

Tribunal da Relação de Lisboa

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Orbest, SA

Verwerende partijen: CS, QN, OP, e.a.

Dictum

Artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelĳke regels inzake compensatie en bĳstand aan luchtreizigers bĳ instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 moet aldus worden uitgelegd dat het technisch defect aan een vliegtuig, dat is veroorzaakt door de aanrijding van een aan een derde toebehorend cateringvoertuig met dat vliegtuig in parkeerstand op de luchthaven, onder het begrip “buitengewone omstandigheden” in de zin van deze bepaling kan vallen.

(1) Datum van indiening: 2.11.2021.
Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 6 oktober 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg — Duitsland) — TUIfly GmbH / FI, RE

(Zaak C-253/21) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Luchtvervoer - Verordening (EG) nr. 261/2004 - Artikel 5 - Artikel 7 - Artikel 8, lid 3 - Instapweigering, annulering of langdurige vertraging van vluchten - Compensatie en bijstand aan luchtreizigers - Begrip “annulering” - Omleiding van een vlucht naar een luchthaven die niet dezelfde stad of regio bedient als de luchthaven waarvoor was geboekt - Alternatief reisplan voor de passagiers per touringcar)

(2022/C 51/18)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Hamburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: TUIfly GmbH

Verwerende partijen: FI, RE

Dictum

Artikel 5, lid 1, onder c), artikel 7, lid 1, en artikel 8, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91, moeten aldus worden uitgelegd dat wanneer een omgeleide vlucht niet landt op de luchthaven waarvoor was geboekt, maar op een andere luchthaven die niet dezelfde stad of regio bedient, de passagier daaraan een recht op compensatie kan ontlenen wegens annulering van de vlucht.

(1) PB C 289 van 19.7.2021.
C 357/5

Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 3 juni 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Upravno sodišče Republike Slovenije — Slovenië) — J.A. / Republika Slovenija

(Zaak C-186/21 PPU) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Immigratie- en asielbeleid - Internationale bescherming - Richtlijn 2013/33/EU - Artikel 8, lid 3, eerste alinea, onder d) - Bewaring van personen die om internationale bescherming verzoeken - Verzoeker die in bewaring wordt gehouden in het kader van een terugkeerprocedure uit hoofde van richtlijn 2008/115/EG en ten aanzien van wie er redelijke gronden zijn om aan te nemen dat hij het verzoek om internationale bescherming louter heeft ingediend om de uitvoering van het terugkeerbesluit uit te stellen of te verijdelen - Objectieve criteria voor het vaststellen van dergelijke gronden - Verzoeker die reeds de mogelijkheid heeft gehad om toegang tot de asielprocedure te krijgen)

(2021/C 357/07)

Procestaal: Sloveens

Verwijzende rechter

Upravno sodišče Republike Slovenije

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: J.A.

Verwerende partij: Republika Slovenija

Dictum

Artikel 8, lid 3, eerste alinea, onder d), van richtlijn 2013/33/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van normen voor de opvang van verzoekers om internationale bescherming moet aldus worden uitgelegd dat het feit dat een persoon die om internationale bescherming verzoekt reeds de mogelijkheid heeft gehad om toegang tot de asielprocedure te krijgen, een objectief criterium vormt in de zin van die bepaling.

(1) PB C 206 van 31.5.2021.
Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 5 oktober 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Rayonen sad — Pazardzhik — Bulgarije) — SF / Teritorialna direktsia na Natsionalna agentsia za prihodite — Plovdiv

(Zaak C-49/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikelen 53 en 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Richtlijn 2015/849 - Werkingssfeer - Nationale regeling die vereist dat betalingen boven een bepaald bedrag uitsluitend worden verricht per overschrijving of per deposito op een betaalrekening)

(2023/C 24/19)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Rayonen sad — Pazardzhik

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: SF

Verwerende partij: Teritorialna direktsia na Natsionalna agentsia za prihodite — Plovdiv

Dictum

Een regeling van een lidstaat op grond waarvan de betalingen op het nationale grondgebied ten belope van een bedrag gelijk aan of hoger dan een bepaalde vastgestelde drempel uitsluitend mogen gebeuren per overschrijving of storting op een betaalrekening, ongeacht de entiteit en de reden voor de betaling in contanten, en daardoor betrekking heeft op alle betalingen in contanten tussen natuurlijke personen en rechtspersonen, valt niet onder het toepassingsgebied van richtlijn (EU) 2015/849 van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2015 inzake de voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld of terrorismefinanciering, tot wijziging van verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad en richtlijn 2006/70/EG van de Commissie.

(1) PB C 137 van 27.4.2020.
C 64/2

Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 13 oktober 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal da Relação de Coimbra — Portugal) — Liberty Seguros, Compañia de Seguros y Reaseguros, SA — Sucursal em Portugal, voorheen Liberty Seguros SA / DR

(Zaak C-375/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven - Richtlijn 2009/103/EG - Verzekeringsovereenkomst gesloten op basis van valse verklaringen - Internationaal vervoer van personen en goederen zonder vergunning - Nietigheid van de verzekeringsovereenkomst - Tegenwerpbaarheid aan derden die het slachtoffer zijn geworden van een ongeval en aan het orgaan dat verantwoordelijk is voor de schadeloosstelling van slachtoffers)

(2022/C 64/02)

Procestaal: Portugees

Verwijzende rechter

Tribunal da Relação de Coimbra

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Liberty Seguros, Compañia de Seguros y Reaseguros, SA — Sucursal em Portugal, voorheen Liberty Seguros SA

Verwerende partij: DR

In aanwezigheid van: Fundo de Garantia Automóvel, VS, FN, JT, Seguradoras Unidas SA

Dictum

Artikel 3, eerste alinea, en artikel 13, lid 1, van richtlijn 2009/103/EG betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling op grond waarvan aan derden die het slachtoffer zijn geworden van een ongeval met een motorrijtuig de nietigheid kan worden tegengeworpen van een overeenkomst inzake een aansprakelijkheidsverzekering voor motorrijtuigen, wanneer die nietigheid voortvloeit uit het feit dat de verzekeringnemer zonder vergunning een commerciële activiteit op het gebied van internationaal vervoer heeft uitgeoefend en bij het sluiten van de overeenkomst nalatig is geweest of valse verklaringen heeft afgelegd tegenover de verzekeringnemer, zelfs wanneer die derden inzittenden zijn die van dit ontbreken van een vergunning of van deze valse verklaringen niet onkundig konden zijn.

(1) PB C 348 van 19.10.2020.
Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 14 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Parma — Italië) — Casa di Cura Città di Parma SpA / Agenzia delle Entrate

(Zaak C-573/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 53, lid 2, en artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Fiscaliteit - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Zesde richtlijn 77/388/EEG - Artikel 17, lid 2, onder a) - Gemengde belastingplichtige - Evenredige aftrek - Openbare of particuliere gezondheidsinrichtingen die vrijgestelde activiteiten verrichten - Nationale wettelijke regeling waarbij de aftrek van de btw over de aankoop van goederen of diensten die voor die vrijgestelde activiteiten worden gebruikt, wordt uitgesloten)

(2021/C 289/26)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Commissione tributaria provinciale di Parma

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Casa di Cura Città di Parma SpA

Verwerende partij: Agenzia delle Entrate

Dictum

Artikel 17, lid 2, onder a), van de Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling die niet toestaat dat de voorbelasting over de aankoop van goederen en diensten die worden gebruikt ten behoeve van vrijgestelde activiteiten wordt afgetrokken en die bijgevolg bepaalt dat het recht van een gemengde belastingplichtige op btw-aftrek wordt berekend op basis van een pro rata dat overeenkomt met de verhouding tussen enerzijds het bedrag van de verrichtingen waarvoor recht op aftrek bestaat en anderzijds het totale bedrag van de in het betrokken jaar verrichte handelingen met inbegrip van de vrijgestelde medisch-sanitaire prestaties.

(1) PB C 35 van 1.2.2021.