ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 22/41

Beroep ingesteld op 14 november 2016 — N & C Franchise/EUIPO — Eschenbach Optik (ojo sunglasses)

(Zaak T-792/16)

(2017/C 022/56)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: N & C Franchise Ltd (Nicosia, Cyprus) (vertegenwoordigers: C. Chrysanthis, P.-V. Chardalia en A. Vasilogamvrou, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Eschenbach Optik GmbH (Nürnberg, Duitsland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: beeldmerk met de woordelementen „ojo sunglasses” — Uniemerk nr. 13 224 761

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 9 september 2016 in zaak R 32/2016-5

Conclusies

— vernietiging van de bestreden beslissing;

— verwijzing van het EUIPO in verzoeksters kosten en juridische honoraria.

Aangevoerd middel
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 14/37

Beroep ingesteld op 25 oktober 2016 — Vincenti/EUIPO

(Zaak T-747/16)

(2017/C 014/46)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Guillaume Vincenti (Alicante, Spanje) (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

— nietig te verklaren het besluit van het EUIPO houdende weigering om te erkennen dat verzoeker volledig en blijvend arbeidsongeschikt is en houdende weigering om hem te pensioneren

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

1. Eerste middel, ontleend aan schending door de verwerende partij van de relevante bepalingen van het Statuut, namelijk de artikelen 7 tot en met 9, 13, 33 en 78, alsmede de artikelen 13 tot en met 16 van bijlage VIII bij het Statuut en met name artikel 53 van het Statuut.

2. Tweede middel, ontleend aan schending van het vertrouwensbeginsel en van het beginsel van behoorlijk bestuur (artikelen 41, leden 1 en 2, onder a), b) en c), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie) en van verzoekers procedurele rechten, mede door het bestreden besluit te baseren op onjuiste feiten.

3. Derde middel, ontleend aan schending van artikel 3, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

Ter onderbouwing van deze middelen stelt verzoeker met name dat het tot aanstelling bevoegd gezag in de invaliditeitsprocedure volgens de relevante bepalingen van het Statuut geen discretionaire bevoegdheid heeft met betrekking tot de vraag of een ambtenaar al dan niet blijvend arbeidsongeschikt is, aangezien het besluit van de invaliditeitscommissie bindend is en er, zelfs indien ervan wordt uitgegaan dat het gezag wel over een discretionaire bevoegdheid beschikt, in casu geen gegronde reden was om verzoeker niet blijvend arbeidsongeschikt te verklaren.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 475/21

Beroep ingesteld op 25 oktober 2016 — Stips/Commissie

(Zaak T-740/16)

(2016/C 475/32)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Adolf Stips (Besozzo, Italië) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partij vraagt het Gerecht:

te verklaren en vast te stellen,

— de Europese Commissie wordt veroordeeld tot volledige vergoeding van de schade die verzoeker heeft geleden als gevolg van de vertraging bij de organisatie van de herindeling 2013;

— in elk geval, de Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter onderbouwing van het beroep voert de verzoekende partij één middel aan, ontleend aan de schade die zij zou hebben geleden en die uitsluitend te wijten is aan de niet-nakoming door de Commissie van haar verplichting tot behoorlijk bestuur, zoals neergelegd in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten. Ten eerste heeft de Commissie de lijst van heringedeelde functionarissen niet binnen een redelijke termijn vastgesteld, dat wil zeggen vóór 31 december 2013. Ten tweede is de door de verzoekende partij geleden schade reëel en berekenbaar en ten derde bestaat er een oorzakelijk verband tussen de dienstfout van de Commissie en de geleden schade.
2.

Tweede middel: schending van het evenredigheidsbeginsel. Verzoekster stelt dat de bestreden handeling, als wordt aangenomen dat het voorstel is afgewezen op formele gronden, nietig moet worden verklaard omdat zij in strijd is met de gemeenschapsbeginselen van evenredigheid en behoorlijk bestuur.
—

Verzoekster betoogt in dit verband dat zij wil aantonen dat in haar geval is voldaan aan de beginselen die het Hof heeft vastgesteld in de zaak Altmark, C-280/00. Voorts stelt zij dat de Commissie met het bestreden besluit inbreuk heeft gemaakt op de beoordelingsbevoegdheid van de nationale rechterlijke instanties.
1.

Eerste middel: het besluit moet nietig worden verklaard, omdat erin sprake is van onjuiste opvattingen omtrent het recht en de feiten doordat de gestelde staatssteunmaatregel is geïdentificeerd en deze als een steunregeling is gecategoriseerd;
1.

Eerste middel, ontleend aan het feit dat het Gerecht voor ambtenarenzaken (GVA) blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat het beroep tot schadevergoeding niet-ontvankelijk was op grond dat de rekwirerende partijen niet de precontentieuze procedure in acht hadden genomen, die zou hebben moeten beginnen met de indiening van een klacht en vervolgens met de instelling van een eventueel beroep tot nietigverklaring van de besluiten waarbij de extra pensioenjaren in de pensioenregeling van de instellingen van de Unie zijn toegekend.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 402/53

Beroep ingesteld op 5 september 2016 — Dehtochema Bitumat/Europees Agentschap voor chemische stoffen

(Zaak T-630/16)

(2016/C 402/63)

Procestaal: Tsjechisch

Partijen

Verzoekende partij: Dehtochema Bitumat, s. r. o. (Bělá pod Bezdězem, Tsjechië) (vertegenwoordiger: P. Holý, advocaat)

Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

— het besluit van het Europees Agentschap voor chemische stoffen van 7 juli 2016, op grond waarvan verzoekster nog steeds moet worden aangemerkt als een grote onderneming en bijgevolg geen recht heeft op de verlaagde vergoeding voor middelgrote ondernemingen nietig te verklaren, en toe te staan dat de uitvoering van dat besluit wordt opgeschort.

Middelen en voornaamste argumenten

Volgens verzoekster heeft verweerder door voormeld besluit en zijn handelwijze misbruik gemaakt van zijn bevoegdheden en inbreuk gemaakt op het legaliteitsbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel.

Verzoekster stelt dat verweerder bij de verificatie van de status van kleine en middelgrote onderneming (kmo) de onafhankelijkheid van verzoeksters bedrijf onjuist heeft beoordeeld en ten onrechte bij de berekening van het aantal personeelsleden en van de omzet van verzoeksters bedrijf rekening heeft gehouden met vermeende verbonden ondernemingen of partnerondernemingen, die evenwel geen verbonden ondernemingen of partnerondernemingen van verzoeksters onderneming zijn in de zin van verordening (EG) nr. 340/2008 van de Commissie en aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie

Verzoekster stelt dat haar verklaring betreffende de onjuiste omvang van de onderneming, die zij op verweerders verzoek op 2 juni 2016 heeft afgelegd, in wezen werd gedaan met vertrouwen in verweerders beoordeling en met de belofte van een lagere vergoeding.

Verzoekster merkt op dat haar registratie was opgeschort en dat zij verweerder uitdrukkelijk had meegedeeld dat zij de betrokken producten (de te registreren stoffen) niet meer had geproduceerd sinds 2011.

Verzoekster stelt dat uit artikel 13, lid 4, van verordening (EG) nr. 340/2008 van de Commissie voortvloeit dat de aanspraak op een lagere registratievergoeding ontstaat wanneer het recht daarop kan worden aangetoond, en dat verzoekster, anders dan verweerder betoogt, dus in staat moet worden gesteld om dat recht aan te tonen.
—

Europol gelasten het parket in hoger beroep in Athene te vragen welke openbare aanklager in hoger beroep op 23 mei 2016 heeft beslist het EAB te handhaven en aldus verzoekster willekeurige vrijheidsbeneming heeft bevolen, alsook welke van de beide nationale aanhoudingsbevelen — waarvan het EAB een kopie is — rechtskracht heeft. Het voormelde parket dient tevens de vraag te beantwoorden hoe het mogelijk is dat in het EAB verzoeksters adres in Duitsland wordt vermeld, terwijl beide nationale aanhoudingsbevelen — waarvan het EAB een kopie is — juist tegen verzoekster zijn uitgevaardigd omdat de Griekse justitie zogenaamd niet beschikte over een adres van verzoekster;
2.

Tweede middel: doordat in zijn verzoek tot invordering geen rekening is gehouden met het feit dat een overlading van silicium uit China niet bewijst dat het silicium van Chinese oorsprong is, heeft OLAF het beginsel van behoorlijk bestuur geschonden en zijn verplichting om zijn conclusies op concrete bewijzen te baseren, niet nageleefd.
1.

Het eerste middel is ontleend aan schending van het beginsel van de onpartijdigheid van de rechter, het beginsel van het vermoeden van onschuld en het recht van verweer, doordat verweerster in het kader van het jegens Ervin Industries Inc. en Ervin Amasteel, Winoa SA en WHA Holding SAS, Metalltechnik Schmidt GmbH & Co. KG en Eisenwerk Würth GmbH (hierna: „belanghebbenden”) vastgestelde besluit C(2014) 2074 definitief van 2 april 2014 („schikkingsbesluit”) bepaalde vermeende gedragingen van Pometon in aanmerking heeft genomen, waardoor het bestreden besluit is vastgesteld zonder dat het standpunt van Pometon en het door haar ontwikkelde betoog naar behoren en onpartijdig is onderzocht. — In het schikkingsbesluit — dus vóórdat Pometon in staat is gesteld om zich te verweren — heeft de Commissie uitdrukkelijk geoordeeld dat verzoekster zich op dezelfde wijze had gedragen als de andere belanghebbenden, aan wie — in ditzelfde besluit — juist wegens die gedraging een specifieke schending is toegeschreven van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst. Verzoekster stelt dat dit noodzakelijkerwijs en op onherroepelijke wijze afbreuk heeft gedaan aan het vermogen van de Commissie om jegens haar een daadwerkelijk onpartijdige beoordeling te verrichten.
4.

Vierde middel: de bestreden maatregelen beperken op ongerechtvaardigde en onevenredige wijze verzoeksters grondrechten en meer bepaald haar in artikel 1 van het eerste aanvullend protocol bij het EVRM en in artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie vervatte recht op eigendom, en haar in de artikelen 8 en 10, lid 2, EVRM neergelegde recht op eerbiediging van haar eer en goede naam.
C 364/16

Beroep ingesteld op 25 juli 2016 — Omnicom International Holdings/EUIPO — eBay (DATABAY)

(Zaak T-394/16)

(2016/C 364/13)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Omnicom International Holdings, Inc. (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: D. Farnsworth, solicitor)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: eBay, Inc. (San Jose, Californië, Verenigde Staten)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: Uniewoordmerk „DATABAY” — Merkaanvraag nr. 12 353 975

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 12 mei 2016 in zaak R 925/2015-1

Conclusies

— vernietiging van de bestreden beslissing;

— verwijzing van het EUIPO in zijn eigen kosten en in die van verzoekster.

Aangevoerd middel
—

in het kader van haar betoog heeft de kamer van beroep over het hoofd gezien dat zij is uitgegaan van een betekenis van het bestreden merk die het in ieder geval niet had in 2009, omdat de aanduiding in het bijzonder geen verband vertoonde met de ingeschreven waren en diensten;
—

Ten eerste kan ingevolge artikel 5, lid 12, onder b), van verordening (EG) nr. 141/2000 inzake weesgeneesmiddelen een geneesmiddel waarvoor een vergunning voor het in de handel brengen is verleend na de aanvraag voor het in de handel brengen van het weesgeneesmiddel, niet in aanmerking worden genomen in het kader van artikel 3, onder b), van verordening (EG) nr. 141/2000 inzake weesgeneesmiddelen.
7.

Zevende middel: motivering op grond van veronderstellingen en niet op grond van feiten en schending van het recht om te worden gehoord. In de eerste plaats stelt verzoekster dat in de punten 17 tot en met 22 van het bestreden besluit op een aantal vlakken blijk wordt gegeven van een kennelijk onjuiste beoordeling louter op basis van ongefundeerde veronderstellingen. In de tweede plaats is volgens verzoekster haar recht om „effectief” door de Commissie te worden gehoord geschonden omdat in het geheel geen rekening is gehouden met belangrijke en wezenlijke feiten en argumenten die verzoekster had aangevoerd.
—

verwijzing van het EUIPO en van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in hun eigen kosten en in die van verzoekster.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 296/39

Beroep ingesteld op 27 juni 2016 — Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis/Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad (ERCEA)

(Zaak T-348/16)

(2016/C 296/49)

Procestaal: Grieks

Partijen

Verzoekende partij: Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis (Thessaloniki, Griekenland) (vertegenwoordiger: B. Christianos, advocaat)

Verwerende partij: Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad (ERCEA) (Brussel, België)

Conclusies

— vaststellen dat de op debetnota nr. 3241606289 van verwerende partij van 26 mei 2016 voorkomende vordering strekkende tot terugbetaling door het Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis van een deel van de subsidie die deze voor het project MINATRAN heeft ontvangen, te weten 245 525,43 EUR, ongegrond is, en dat dit bedrag beantwoordt aan voor subsidiëring in aanmerking komende uitgaven;

— het Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad verwijzen in de kosten van verzoekende partij.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekende partij verzoekt het Gerecht van de Europese Unie, krachtens artikel 271 VWEU, vast te stellen dat het door ERCEA gevorderde bedrag overeenkomst met voor subsidiëring in aanmerking komende uitgaven.

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij aan dat de door ERCEA betwiste uitgaven, en in het bijzonder de personeelskosten, de verplaatsingskosten en de indirecte uitgaven, voor subsidiëring in aanmerking komen. Dit zou steun vinden in de bewijselementen die verzoekende partij ERCEA tijdens de controle ter plaatse en in het kader van de latere briefwisseling heeft overgelegd en vooral worden bevestigd door het onderzoek van de overgelegde bewijselementen in hun onderling verband beschouwd.
—

de behandeling van zaak R 2492/2014-4 schorsen tot er een definitieve uitspraak is in de parallelle procedure in zaak R 1857/2015-4 (thans aanhangig voor het Gerecht);
6.

Zesde middel (ter ondersteuning van het verzoek tot onrechtmatigverklaring): indien, anders dan in het derde middel wordt betoogd, artikel 1, lid 1, van besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014 (zoals gewijzigd) en artikel 3, lid 1, van verordening (EU) nr. 208/2014 van de Raad van 5 maart 2014 (zoals gewijzigd), aldus moeten worden uitgelegd dat a) daarmee ieder onderzoek door een Oekraïense autoriteit, ongeacht of er een rechterlijke beslissing of procedure aan ten grondslag ligt, dan wel of met een dergelijke beslissing of procedure controle of toezicht op dat onderzoek wordt uitgeoefend en/of b) enig „machtsmisbruik door een openbaar ambtsdrager om een ongerechtvaardigd voordeel te verkrijgen”, ongeacht of sprake is van een gestelde verduistering van overheidsmiddelen, wordt bedoeld, het criterium voor plaatsing op de lijst, gelet op de willekeurige omvang en strekking die uit een dergelijke ruime uitlegging zouden voortvloeien, geen geldige rechtsgrondslag zou hebben en/of onevenredig aan de doelstellingen van artikel 1, lid 1, van besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014 en artikel 3, lid 1, van verordening (EU) nr. 208/2014 van de Raad van 5 maart 2014 zou zijn. Om die reden zouden de bepalingen onrechtmatig zijn
—

het bestreden uitvoeringsbesluit van de Commissie van 17 maart 2016 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo), waarvan kennis is gegeven onder het nummer C(2016) 1509 en dat is bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie van 22 maart 2016, L 75, blz. 16, nietig te verklaren: a) voor zover daarbij aan EU-financiering worden onttrokken uitgaven ten belope van een totaal bedrag van 166 797 866,22 EUR die als ontkoppelde rechtstreekse steun zijn verricht in de boekjaren 2012 en 2013, en met name (1) een forfaitaire financiële correctie van 25 % voor het jaar 2012 en (2) een forfaitaire financiële correctie en een eenmalige financiële correctie voor het jaar 2013 worden toegepast; b) voor zover daarbij aan EU-financiering worden onttrokken uitgaven ten belope van een totaal bedrag van 3 880 460,50 EUR die voor plattelandsontwikkeling Efpo as 1 + 3 — investeringsgerichte maatregelen (2007-2013) zijn verricht, en met name (1) een forfaitaire financiële correctie van 5 % voor de boekjaren 2010-2013 met betrekking tot maatregel 125 en (2) een eenmalige correctie voor de boekjaren 2011-2013 worden toegepast; c) voor zover daarbij niet volledig uitvoering wordt gegeven aan het definitieve arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 19 november 2015 in zaak T-107/14 en aan de Helleense Republiek niet onmiddellijk een bedrag van 29 366 975,06 EUR is terugbetaald;
—

nietig verklaren besluit D (2016)14480 van 27 mei 2016 van het Directoraat-Generaal Infrastructuur en Logistiek van het Europees Parlement waarbij de offerte van de tijdelijke vereniging „ELECTRO KAD”, samengesteld uit de ondernemingen SOLELEC SA, MANNELLI & ASSOCIÉS SA, PAUL WAGNER & FILS SA en SOCOM SA, voor perceel 75 „elektriciteit – sterkstroom”, op 14 januari 2016 ingediend in het kader van de oproep tot inschrijving INLO-D-UPIL-T-15-AO6 betreffende het project voor de uitbreiding en modernisering van Konrad Adenauer-gebouw te Luxemburg, terzijde is gelegd en de opdracht aan een andere inschrijver is gegund;
—

nietig verklaren van uitvoeringsbesluit (EU) 2016/180 van de Commissie van 9 februari 2016 tot wijziging van de bijlage bij uitvoeringsbesluit 2014/709/EU betreffende maatregelen op het gebied van de diergezondheid in verband met Afrikaanse varkenspest in sommige lidstaten, wat betreft de gegevens voor Estland, Litouwen en Polen (PB L 35, blz. 12), voor zover hierbij de gemeente Czyże, het overige deel van de gemeente Zabłudów en de gemeente Hajnówka met de stad Hajnówka zijn opgenomen in deel II van de bijlage bij uitvoeringsbesluit 2014/709/EU.
—

kennisnemen van het beroep tegen de bestreden beslissing, deze beslissing vernietigen en een andere beslissing vaststellen waarbij: 1) wordt geoordeeld dat het verbod van artikel 7, lid 1, onder j), niet van toepassing is op het aangevraagde Uniemerk; 2) subsidiair, en enkel voor het geval dat het Gerecht het verbod van artikel 7, lid 1, onder j), van toepassing acht op het aangevraagde merk, wordt verklaard dat dit verbod enkel van toepassing is op de waar „wijnen”, zodat de weigering enkel wordt gehandhaafd voor deze waar en de geschiktheid of geldigheid van het Uniemerk voor de overige waren van klasse 33 wordt erkend;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 232/25

Beroep ingesteld op 22 april 2016 – NF/Europese Raad

(Zaak T-192/16)

(2016/C 232/33)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: NF (Lesbos, Griekenland) (vertegenwoordiger: B. Burns, solicitor)

Verwerende partij: Europese Raad

Conclusies

— nietigverklaring van de overeenkomst tussen de Europese Raad en Turkije van 18 maart 2016, „Verklaring EU-Turkije, 18 maart 2016”;

— verwijzing van de verzoekende partij in de proceskosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

Eerste middel: de overeenkomst tussen de Europese Raad en Turkije van 18 maart 2016, „Verklaring EU-Turkije, 18 maart 2016” is onverenigbaar met EU-grondrechten, in het bijzonder de artikelen 1, 18 en 19 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

Tweede middel: Turkije is geen Europees veilig derde land in de zin van artikel 36 van richtlijn 2005/85/EG van 1 december 2005 betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus (PB L 326, 13.12.2005, blz. 13-34).

Derde middel: richtlijn 2001/55/EG van 20 juli 2001 betreffende minimumnormen voor het verlenen van tijdelijke bescherming in geval van massale toestroom van ontheemden en maatregelen ter bevordering van een evenwicht tussen de inspanning van de lidstaten voor de opvang en het dragen van de consequenties van de opvang van deze personen (PB L 212, 7.8.2001, blz. 12-23) had moeten worden uitgevoerd.

Vierde middel: de bestreden overeenkomst is in werkelijkheid een bindend verdrag of „handeling” met rechtsgevolgen voor de verzoekende partij. De niet-naleving van artikel 218 VWEU en/of artikel 78, lid 3 VWEU, tezamen of afzonderlijk, leidt tot de ongeldigheid van de bestreden overeenkomst.

Vijfde middel: het verbod op collectieve uitzetting in de zin van artikel 19, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie is geschonden.
2.

Tweede middel: onjuiste vaststelling van de feiten wat betreft Taiwan De Commissie heeft in strijd met artikel 13, lid 1, derde volzin, van de antidumpingbasisverordening de feiten inzake de verandering in de structuur van het handelsverkeer tussen China en Taiwan onjuist vastgesteld. Meer bepaald zijn de op de handelsstatistieken gebaseerde waarden niet sluitend. Uit die waarden kon niet de conclusie worden getrokken dat er sprake was van overlading via Taiwan. Evenmin is er sprake van een aanzienlijke verandering van de structuur van het handelsverkeer wat betreft Taiwan, aangezien de uitvoer uit Taiwan slechts beperkt is toegenomen.
—

tot nietigverklaring van Besluit C(2016) 95 final van de Europese Commissie van 20 januari 2016 inzake dossier REC 07/07(REV) waarbij wordt vastgesteld dat boeking achteraf van de rechten bij invoer gerechtvaardigd is en dat kwijtschelding van die rechten gerechtvaardigd is ten aanzien van een schuldenaar en gedeeltelijk gerechtvaardigd is in het bijzondere geval van een andere schuldenaar maar voor een ander deel niet gerechtvaardigd is ten aanzien van deze specifieke schuldenaar, en tot wijziging van Besluit C(2010)2858 van de Commissie van 6 mei 2010;
3.

Derde middel, ontleend aan schending van het recht op een doeltreffende voorziening in rechte en het transparantiebeginsel aangezien de weigering van de Republiek Cyprus om enkele van de betrokken documenten openbaar te maken met zich brengt dat verzoekster niet in staat is om de inhoud van elk van de niet openbaar gemaakte documenten te begrijpen.
—

het in de brief van 18 december 2015 vervatte besluit van het Parlement, waarbij verzoekster in kennis is gesteld van de afwijzing van de offerte die zij had ingediend in het kader van aanbesteding nr. 06B40/2015/M073 van de concessie voor mediterrane voeding in het door het Europees Parlement in Brussel gebruikte Altiero Spinelligebouw, nietig verklaren;
3.

Derde middel: het bestreden besluit heeft de feiten onjuist beoordeeld omdat het geen rekening houdt met de omstandigheid dat in de periode volgend op de audits van 2005 en 2006, het foutenpercentage letterlijk is ingezakt van 53,13 % tot 3,05 % in 2007 en tot 1,45 % in 2008 en 2009.