Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1. Hogere voorziening – Middelen – Onjuiste beoordeling van feiten – Niet-ontvankelijkheid – Toetsing door Hof van beoordeling van bewijs – Uitgesloten, behoudens geval van onjuiste opvatting

(Art. 225, lid 1, EG; Statuut van het Hof van Justitie, art. 58, eerste alinea)

2. Ambtenaren – Terugvordering van onverschuldigd betaalde – Voorwaarden – Overduidelijke onregelmatigheid van betaling – Ambtenaar die in belang van dienst in land van herkomst is gedetacheerd – Betaling van ontheemdingstoelage en recht op aanpassingscoëfficiënt van vroegere standplaats

(Ambtenarenstatuut, art. 38, sub d, en 85; bijlage VII, art. 4)

3. Hogere voorziening – Middelen – Ontvankelijkheid – Voorwaarden

(Art. 225 EG; Statuut van het Hof van Justitie, art. 58, eerste alinea; Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 112, lid 1, sub c)

Samenvatting

1. Volgens artikel 225, lid 1, EG en artikel 58, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie is de hogere voorziening beperkt tot rechtsvragen en moet zij zijn gebaseerd op middelen ontleend aan onbevoegdheid van het Gerecht, onregelmatigheden in de procedure waardoor de belangen van de verzoekende partij zijn geschaad, dan wel schending van het gemeenschapsrecht door het Gerecht.

Het Gerecht is dus bij uitsluiting bevoegd is om de feiten vast te stellen, behalve wanneer de feitelijke onjuistheid van hetgeen het heeft vastgesteld, voortvloeit uit de hem overgelegde processtukken, en om die feiten te beoordelen. De beoordeling van de feiten levert – behalve wanneer het Gerecht de voorgelegde bewijsstukken verkeerd heeft opgevat – geen rechtsvraag op die als zodanig vatbaar is voor toetsing door het Hof.

(cf. punten 48‑49)

2. Het beginsel dat de totale bezoldiging van de in het belang van de dienst gedetacheerde ambtenaar gelijk moet blijven, mag er niet toe leiden dat de administratie hem vergoedingen en voordelen toekent waarop hij geen recht heeft. Derhalve moeten de bedragen die door de administratie zijn betaald omdat geen rekening is gehouden met de wijziging van zijn standplaats, worden geacht aan de betrokkene onverschuldigd te zijn betaald in de zin van artikel 85 van het Statuut, omdat als standplaats van een gedetacheerde ambtenaar de plaats had moeten worden aangemerkt waar hij de in het kader van zijn detachering uit te oefenen functies uitoefent.

Wat meer bepaald de ontheemdingstoelage betreft, kan een ervaren normaal zorgvuldige ambtenaar van hogere rang, ook al is de instelling aanvankelijk niet duidelijk geweest en heeft zij verscheidene maanden nodig gehad om zich uit te spreken over de rechten van de gedetacheerde ambtenaar, niet onkundig zijn van het feit dat de betaling van de ontheemdingstoelage gekoppeld is aan een ontheemding in de zin van artikel 4 van bijlage VII bij het Statuut, waarvan geen sprake is in het geval van een ambtenaar die voor de uitoefening van functies in zijn land van herkomst wordt gedetacheerd.

De gedetacheerde ambtenaar kan door de bepalingen van het Statuut niet worden gesterkt in de idee dat hij recht heeft op het behoud van zijn standplaats en van alle vergoedingen die hij daar ontving. Ten eerste bevat het Statuut geen uitdrukkelijke bepalingen over de vaststelling van de standplaats van de ambtenaar in geval van detachering en ten tweede verbindt het uitdrukkelijk bepaalde voorwaarden aan de betaling van de betrokken vergoedingen.

(cf. punten 57, 59-60)

3. Uit artikel 225 EG, artikel 58, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie en artikel 112, lid 1, sub c, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof volgt dat een hogere voorziening duidelijk moet aangeven, tegen welke onderdelen van het arrest waarvan de vernietiging wordt gevorderd, zij is gericht, en welke argumenten rechtens die vordering specifiek staven.

(cf. punt 65)