ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 439/12

Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 9 oktober 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso-Administrativo no 1 de Ferrol — Spanje) — Ministerio de Defensa, Navantia SA/Concello de Ferrol

(Zaak C-522/13) (1)

((Verzoek om een prejudiciële beslissing - Mededinging - Staatssteun - Artikel 107, lid 1, VWEU - Begrip „staatssteun” - Onroerendezaakbelasting - Belastingvrijstelling))

(2014/C 439/16)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado Contencioso-Administrativo no 1 de Ferrol

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Ministerio de Defensa, Navantia SA

Verwerende partij: Concello de Ferrol

Dictum

Artikel 107, lid 1, VWEU moet aldus worden uitgelegd dat sprake kan zijn van door die bepaling verboden staatssteun wanneer een aan de staat toebehorend terrein dat ter beschikking is gesteld van een onderneming die volledig in handen is van de staat en die op dat terrein goederen vervaardigt en diensten levert die tussen de lidstaten kunnen worden verhandeld op markten die openstaan voor concurrentie, wordt vrijgesteld van onroerendezaakbelasting. Het staat evenwel aan de verwijzende rechter om na te gaan of die vrijstelling, gelet op alle relevante gegevens van het bij hem aanhangige geding en de in dit verband door het Hof van Justitie van de Europese Unie verstrekte uitleggingsgegevens, moet worden aangemerkt als staatssteun in de zin van die bepaling.

(1) PB C 367 van 14.12.2013.
1)

Artikel 3, lid 1, van verordening (EG) nr. 661/2008 van de Raad van 8 juli 2008 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland naar aanleiding van een nieuw onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen, op grond van artikel 11, lid 2, en een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek, op grond van artikel 11, lid 3, van verordening (EG) nr. 384/96, moet aldus worden uitgelegd dat een in een lidstaat gevestigde onderneming die via een andere, eveneens in een lidstaat gevestigde onderneming ammoniumnitraat van Russische oorsprong heeft gekocht om deze goederen in de Unie in te voeren, niet als de eerste onafhankelijke afnemer in de Unie in de zin van deze bepaling kan worden aangemerkt en dus niet in aanmerking komt voor de vrijstelling van het definitieve antidumpingrecht dat bij deze verordening voor dit ammoniumnitraat is vastgesteld.
2)

De artikelen 56, 193 en 196 van richtlijn 2006/112 moeten aldus worden uitgelegd dat een groep personen in een lidstaat die voor de belasting over de toegevoegde waarde als één belastingplichtige kunnen worden aangemerkt, in een situatie als in het hoofdgeding, waarin een in een derde land gevestigd hoofdkantoor van een vennootschap diensten onder bezwarende titel verricht voor een filiaal van dezelfde vennootschap dat gevestigd is in die lidstaat en lid is van die groep, als afnemer van de diensten de tot voldoening van de verschuldigde belasting over toegevoegde waarde gehouden persoon wordt.
3)

De Europese Commissie wordt zowel in eerste aanleg als in de onderhavige hogere voorziening verwezen in de kosten van het Koninkrijk Spanje en in haar eigen kosten.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 315/23

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 17 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Thi Ly Pham/Stadt Schweinfurt, Amt für Meldewesen und Statistik

(Zaak C-474/13) (1)

((Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Richtlijn 2008/115/EG - Gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van derdelanders die illegaal op hun grondgebied verblijven - Artikel 16, lid 1 - Bewaring met het oog op verwijdering - Bewaring in gevangenis - Mogelijkheid om derdelander die daarmee heeft ingestemd, samen met gewone gevangenen te bewaren))

2014/C 315/34

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Thi Ly Pham

Verwerende partij: Stadt Schweinfurt, Amt für Meldewesen und Statistik

Dictum

Artikel 16, lid 1, tweede zin, van richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven, moet aldus worden uitgelegd dat het een lidstaat niet toestaat om een derdelander met het oog op zijn verwijdering in een gevangenis samen met gewone gevangenen in bewaring te houden, zelfs niet indien die derdelander daarmee instemt.

(1) PB C 336 van 16.11.2013.
1)

Als criterium voor de indeling van een product met kenmerken als die van het product in het hoofdgeding onder post 2707 dan wel onder post 2710 van de gecombineerde nomenclatuur, die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 1006/2011 van de Commissie van 27 september 2011, moet het gewicht aan aromatische bestanddelen in verhouding tot dat van de niet-aromatische bestanddelen in aanmerking worden genomen.
2)

Het feit dat het materiaal waarop de in het hoofdgeding aan de orde zijnde douaneaangifte betrekking heeft, weliswaar voldoet aan de eigenschappen zoals opgenomen in code 7019 59 00 10 van het geïntegreerde tarief van de Europese Gemeenschappen en genoemd in de verordeningen waarbij het aan antidumpingrechten wordt onderworpen, maar niet overeenkomt met de benaming die daaraan wordt gegeven in de versies van die code en die verordeningen die zijn gepubliceerd in de taal van de lidstaat van herkomst van degene die aangifte doet en waarop deze persoon zich bij zijn aangifte uitsluitend heeft gebaseerd, kan niet leiden tot ongedaanmaking van de tariefindeling van dit materiaal onder genoemde code, waartoe de douaneautoriteiten zijn overgegaan op basis van alle andere taalversies van die code en die verordeningen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 129/6

Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 6 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia — Italië) — Cruciano Siragusa/Regione Sicilia — Soprintendenza Beni Culturali e Ambientali di Palermo

(Zaak C-206/13) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Algemene beginselen van Unierecht - Ten uitvoer brengen van Unierecht - Werkingssfeer van Unierecht - Voldoende nauw verband - Geen - Onbevoegdheid van het Hof))

2014/C 129/07

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Cruciano Siragusa

Verwerende partij: Regione Sicilia — Soprintendenza Beni Culturali e Ambientali di Palermo

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia — Uitlegging van artikel 17, lid 1, van het Handvest van de grondrechten — Evenredigheidsbeginsel — Nationale regeling op basis waarvan voor elke wijziging door de eigenaar van goederen die in een landschapsbeschermingsgebied gelegen zijn, een voorafgaande vergunning is vereist — Verplichting, wanneer er geen vergunning is, om het bouwwerk af te breken, zelfs wanneer de eigenaar a posteriori aantoont dat de aangebrachte wijziging niet in strijd is met het landschapsbelang

Dictum

Het Hof van Justitie van de Europese Unie is niet bevoegd om de door het Tribunale aministrativo regionale per la Sicilia (Italië) gestelde vraag te beantwoorden.

(1) PB C 207 van 20.7.2013.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 151/7

Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 27 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana — Spanje) — Ayuntamiento de Benferri/Consejería de Infraestructuras y Transporte en Iberdrola Distribución Eléctrica SAU

(Zaak C-300/13) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 85/337/EEG - Milieueffectbeoordeling van bepaalde projecten - Aanleg van bepaalde bovengrondse hoogspanningsleidingen - Uitbreiding van een onderstation - Niet-onderwerping van het project aan een milieueffectbeoordeling))

2014/C 151/09

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Ayuntamiento de Benferri

Verwerende partijen: Consejería de Infraestructuras y Transporte en Iberdrola Distribución Eléctrica SAU

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana — Uitlegging van de bijlagen I, punt 20, en II, punt 3, sub b, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG (PB L 73, blz. 5) — Aanleg van bovengrondse hoogspanningsleidingen van 220 kV of meer en langer dan 15 km — Begrip — Project ter uitbreiding van een onderstation, los van de bestaande bovengrondse leiding — Nationale regelgeving waarbij een dergelijk project niet aan een milieueffectbeoordeling wordt onderworpen

Dictum

Bijlage I, punt 20, en bijlage II, punt 3, sub b, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997, moeten aldus worden uitgelegd dat een project als dat in het hoofdgeding, waarbij slechts sprake is van uitbreiding van een onderstation, als zodanig niet onder de in die bepalingen bedoelde projecten valt voor zover de uitbreiding geen verband houdt met de aanleg van bovengrondse hoogspanningsleidingen, hetgeen ter beoordeling van de verwijzende rechter staat.

(1) PB C 226 van 3.8.2013.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 93/15

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 6 februari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Directeur général des douanes et droits indirects, Chef de l’agence de la direction nationale du renseignement et des enquêtes douanières/Humeau Beaupréau SAS

(Zaak C-2/13) (1)

(Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefindeling - Gecombineerde nomenclatuur - Hoofdstuk 64 - Invoer van onderdelen die nodig zijn om schoenen voor sportbeoefening te vervaardigen - Post 6404 - Schoeisel, met buitenzool van rubber, van kunststof, van leder of van kunstleder en met bovendeel van textiel - Post 6406 - Delen van schoeisel - Algemene regel 2, sub a, voor interpretatie van gecombineerde nomenclatuur - Niet-compleet of niet-afgewerkt artikel dat „wezenlijke kenmerken van compleet of afgewerkt artikel vertoont” - Artikel „dat in gedemonteerde of in niet-gemonteerde staat wordt aangeboden” - Toelichting voor interpretatie van geharmoniseerd systeem - „Montagehandelingen”, met uitsluiting van „bewerkingshandelingen die fabricage voltooien van onderdelen die bestemd zijn om te worden samengevoegd”)

2014/C 93/24

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour de cassation

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Directeur général des douanes et droits indirects, Chef de l’agence de la direction nationale du renseignement et des enquêtes douanières

Verwerende partij: Humeau Beaupréau SAS

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour de cassation (Frankrijk) — Uitlegging van algemene regel 2, sub a, voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur en punt VII van de toelichting op het geharmoniseerde systeem — Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefindeling — Gecombineerde nomenclatuur — Productieproces van schoeisel — Montagehandelingen, dan wel bewerkingshandelingen die de fabricage voltooien

Dictum

Algemene regel 2, sub a, voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur, die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, in de versie die gold ten tijde van de feiten van het hoofdgeding, moet aldus worden uitgelegd dat een bovendeel, een buitenzool en een binnenzool een in niet-gemonteerde staat aangeboden artikel vormen dat de essentiële kenmerken van een schoen vertoont, en dus onder tariefpost 6404 van deze gecombineerde nomenclatuur vallen, in een geval waarin — na de invoer van deze onderdelen en met het oog op de samenvoeging ervan — een hielstuk nog moet worden ingevoegd in het bovendeel, en de buitenzool en het bovendeel nog moeten worden opgeruwd.

(1) PB C 71 van 9.3.2013.
1)

Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie YKK e.a./Commissie (EU:T:2012:322), wordt vernietigd voor zover daarin ter bepaling van het maximumbedrag van de geldboete in het kader van de samenwerking binnen de werkgroepen Basel-Wuppertal en Amsterdam op de markt voor metalen en kunststofsluitingen en aanzetmachines, een plafond van 10 % is toegepast dat is berekend op basis van de omzet van de YKK-groep in het jaar voorafgaand aan de vaststelling van beschikking C(2007) 4257 definitief van de Commissie van 19 september 2007 inzake een procedure op grond van artikel [81 EG] (Zaak COMP/39.168 — PO/Harde fournituren: kledingsluitingen), wat de inbreukperiode betreft waarvoor YKK Stocko Fasteners GmbH als enige aansprakelijk is gesteld.
1)

Artikel 5 van richtlijn 2001/77/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2001 betreffende de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen op de interne elektriciteitsmarkt moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale steunregeling als aan de orde in de hoofdgedingen, die voorziet in de toekenning door de bevoegde gewestelijke reguleringsinstantie van verhandelbare certificaten voor de op het grondgebied van het betrokken gewest opgewekte stroom uit hernieuwbare energiebronnen en die de elektriciteitsleveranciers, op straffe van een administratieve geldboete, verplicht tot jaarlijkse inlevering bij die reguleringsinstantie van een bepaalde hoeveelheid van deze certificaten die overeenstemt met een bepaald deel van hun totale in dat gewest geleverde elektriciteit en waarbij deze leveranciers niet aan die verplichting kunnen voldoen door garanties van oorsprong te gebruiken die afkomstig zijn uit andere lidstaten van de Europese Unie of uit derde landen die partij zijn bij de EER-Overeenkomst.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 253/7

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 5 juni 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Fermo — Italië) — Strafzaak tegen M

(Zaak C-398/12) (1)

((Overeenkomst ter uitvoering van Schengenakkoord - Artikel 54 - Beginsel ne bis in idem - Werkingssfeer - Beschikking door rechterlijke instantie van overeenkomstsluitende staat houdende ontbreken van grond voor verwijzing naar vonnisgerecht wegens onvoldoende bezwaren - Mogelijkheid tot heropening van gerechtelijk vooronderzoek in geval van nieuwe bezwaren - Begrip persoon die „bij onherroepelijk vonnis [...] is berecht” - Strafvervolging van dezelfde persoon wegens dezelfde feiten in andere overeenkomstsluitende staat - Beëindiging van strafvervolging en toepassing van beginsel ne bis in idem))

2014/C 253/09

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale di Fermo

Partij in de strafzaak

M

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale di Fermo — Uitlegging van artikel 54 van de Schengenuitvoeringsovereenkomst — Beginsel ne bis in idem — Begrip persoon die „bij onherroepelijk vonnis [...] is berecht” — Onherroepelijke beslissing tot buitenvervolgingstelling van een rechterlijke instantie van een lidstaat

Dictum

Artikel 54 van de Overeenkomst ter uitvoering van het tussen de regeringen van de staten van de Benelux Economische Unie, de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek op 14 juni 1985 te Schengen gesloten akkoord betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen, ondertekend te Schengen (Luxemburg) op 19 juni 1990, moet aldus worden uitgelegd dat een beschikking houdende dat er geen grond is om de verdachte naar een vonnisgerecht te verwijzen die, in de overeenkomstsluitende staat waar deze beschikking is gegeven, in de weg staat aan hernieuwde vervolging van de persoon op wie de beschikking betrekking heeft ter zake van dezelfde feiten, tenzij nieuwe bezwaren tegen hem aan het licht komen, moet worden beschouwd als een beslissing die een onherroepelijk vonnis in de zin van dat artikel inhoudt en dientengevolge in de weg staat aan hernieuwde vervolging van dezelfde persoon ter zake van dezelfde feiten in een andere overeenkomstsluitende staat

(1) PB C 355 van 17.11.2012.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 159/8

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 april 2014 — Franse Republiek/Europese Commissie

(Zaak C-559/12 P) (1)

((Hogere voorziening - Staatssteun - Staatssteun in vorm van impliciete onbeperkte garantie ten gunste van La Poste vanwege status van overheidsinstelling - Bestaan van garantie - Aanwezigheid van staatsmiddelen - Voordeel - Bewijslast en bewijsvereisten))

2014/C 159/10

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirante: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues, D. Colas, J. Gstalter en J. Bousin, gemachtigden)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Stromsky en D. Grespan, gemachtigden)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 20 september 2012, Frankrijk/Commissie (T-154/10) waarbij het Gerecht het beroep van de Franse Republiek heeft verworpen strekkende tot nietigverklaring van besluit 2010/605/EU van de Commissie van 26 januari 2010 betreffende steunmaatregel C 56/07 (ex E 15/05) die door Frankrijk is toegekend aan La Poste (PB L 274, blz. 1) — Steunmaatregel die door Frankrijk ten uitvoer zou zijn gelegd in de vorm van een onbeperkte impliciete staatsgarantie ten gunste van La Poste welke voortvloeit uit haar status van overheidsinstelling met een industrieel of commercieel karakter — Instelling die niet is onderworpen aan het gemene recht inzake schuldsanering en vereffening van ondernemingen in moeilijkheden — Bestaan van een voordeel — Bestaan van een overdracht van staatsmiddelen — Bewijslast en bewijsvereisten — Gelijkstelling van de voorwaarden voor overheidsaansprakelijkheid met een garantiemechanisme

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

(1) PB C 32 van 2.2.2013.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 175/9

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 april 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Riigikohus — Estland) — Sintax Trading OÜ/Maksu- ja Tolliamet

(Zaak C-583/12) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Verordening (EG) nr. 1383/2003 - Maatregelen ter voorkoming van op markt brengen van nagemaakte of door piraterij verkregen goederen - Artikel 13, lid 1 - Bevoegdheid van douaneautoriteiten om schending van intellectueel-eigendomsrecht vast te stellen])

2014/C 175/10

Procestaal: Ests

Verwijzende rechter

Riigikohus

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Sintax Trading OÜ

Verwerende partij: Maksu- ja Tolliamet

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Riigikohus — Uitlegging van de artikelen 13, leden 1 en 17, alsook van de punten 1, 2 en 3 van de considerans van verordening (EG) nr. 1383/2003 van de Raad van 22 juli 2003 inzake het optreden van de douaneautoriteiten ten aanzien van goederen waarvan wordt vermoed dat zij inbreuk maken op bepaalde intellectuele-eigendomsrechten en inzake de maatregelen ten aanzien van goederen waarvan is vastgesteld dat zij inbreuk maken op dergelijke rechten (PB L 196, blz. 7) — Maatregelen strekkende tot het verhinderen van het op de markt brengen van nagemaakte goederen en van door piraterij verkregen goederen — Procedure tot vaststelling of sprake is van schending van een intellectueel-eigendomsrecht — Bevoegdheid van de douaneautoriteiten ter zake vaststelling van schending van een intellectueel-eigendomsrecht — Recht van de douaneautoriteiten om ambtshalve een procedure tot vaststelling of sprake is van schending van een intellectueel-eigendomsrecht in te leiden, zonder dat is vereist dat de houder van het recht die procedure heeft ingeleid

Dictum

Artikel 13, lid 1, van verordening (EG) nr. 1383/2003 van de Raad van 22 juli 2003 inzake het optreden van de douaneautoriteiten ten aanzien van goederen waarvan wordt vermoed dat zij inbreuk maken op bepaalde intellectuele-eigendomsrechten en inzake de maatregelen ten aanzien van goederen waarvan is vastgesteld dat zij inbreuk maken op dergelijke rechten, moet aldus worden uitgelegd dat het niet eraan in de weg staat dat de douaneautoriteiten de in die bepaling bedoelde procedure zelf instellen en toepassen wanneer de houder van het intellectueel-eigendomsrecht daartoe geen initiatief neemt, op voorwaarde dat tegen de ter zake door deze autoriteiten genomen beslissingen rechtsmiddelen openstaan waarmee de bescherming wordt verzekerd van de rechten die de justitiabelen aan het Unierecht en met name aan deze verordening ontlenen.

(1) PB C 55 van 23.2.2013.
1)

Artikel 12, lid 2, sub a, van richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten moet aldus worden uitgelegd dat in een situatie als die van het hoofdgeding de houder van een merk de door dit merk verleende rechten kan verliezen voor een waar waarvoor het merk is ingeschreven wanneer het merk door toedoen of nalaten van deze houder louter uit het oogpunt van de eindverbruikers ervan de gebruikelijke benaming voor deze waar is geworden.