Trefwoorden

Samenvatting



Trefwoorden

1 Vrij verrichten van diensten - Televisie-omroepactiviteiten - Richtlijn 89/552 - Televisiereclame - Toezicht op inachtneming van bepalingen van richtlijn - Toezicht door Lid-Staat van oorsprong van uitzendingen - Nationale regeling betreffende bescherming van consumenten tegen misleidende reclame - Maatregelen jegens adverteerder wegens vanuit andere Lid-Staat uitgezonden televisiereclame - Toelaatbaarheid - Voorwaarde - Geen belemmering van eigenlijk doorgeven van uit die andere Lid-Staat afkomstige televisie-uitzendingen

(Richtlijnen 84/450 en 89/552 van de Raad)

2 Vrij verkeer van goederen - Kwantitatieve beperkingen - Maatregelen van gelijke werking - Begrip - Belemmeringen als gevolg van nationale bepalingen die verkoopmodaliteiten op niet-discriminerende wijze regelen - Niet-toepasselijkheid van artikel 30 van Verdrag - Televisiereclame - Regeling betreffende misleidende reclame - Maatregelen jegens adverteerder wegens vanuit andere Lid-Staat uitgezonden televisiereclame - Toelaatbaarheid - Voorwaarden

(EG-Verdrag, art. 30 en 36)

3 Vrij verrichten van diensten - Beperkingen - Televisiereclame - Regeling betreffende misleidende reclame - Maatregelen jegens adverteerder wegens vanuit andere Lid-Staat uitgezonden televisiereclame - Rechtvaardiging uit hoofde van algemeen belang - Voorwaarden

(EG-Verdrag, art. 56 en 59)

4 Vrij verrichten van diensten - Televisie-omroepactiviteiten - Richtlijn 89/552 - Televisiereclame - Toezicht op inachtneming van bepalingen van richtlijn - Toezicht door Lid-Staat van oorsprong van uitzendingen - Nationale bepalingen die specifiek betrekking hebben op toezicht op inhoud van televisiereclame ter bescherming van minderjarigen - Toepassing op uitzendingen uit andere Lid-Staten - Ontoelaatbaarheid

(Richtlijn 89/552 van de Raad, art. 16 en 22)

Samenvatting

5 Richtlijn 89/552 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de Lid-Staten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten, staat niet eraan in de weg, dat een Lid-Staat krachtens een algemene regeling betreffende de bescherming van de consumenten tegen misleidende reclame, jegens een adverteerder maatregelen, zoals ge- of verboden, neemt wegens een vanuit een andere Lid-Staat uitgezonden televisiereclame, mits die maatregelen het eigenlijke op zijn grondgebied doorgeven van uit die andere Lid-Staat afkomstige televisie-uitzendingen niet beletten.

Al wordt in de richtlijn bepaald, dat de Lid-Staten de vrijheid van ontvangst waarborgen en de doorgifte op hun grondgebied van televisie-uitzendingen uit andere Lid-Staten niet belemmeren om redenen die verband houden met televisiereclame en sponsoring, toch volgt daaruit niet, dat de toepassing van andere bepalingen dan die welke specifiek betrekking hebben op de uitzending en de distributie van programma's, en met name de toepassing van een nationale regeling die algemeen de bescherming van de consumenten op het oog heeft, doch de televisie-uitzendingen niet onderwerpt aan een tweede controle naast die welke de Lid-Staat van uitzending dient te verrichten, volledig en automatisch is uitgesloten.

Bovendien dreigt richtlijn 84/450 betreffende het nader tot elkaar brengen van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der Lid-Staten inzake misleidende reclame, in artikel 4, lid 1, waarvan met name wordt bepaald dat de Lid-Staten zorgen voor passende en doeltreffende middelen ter bestrijding van misleidende reclame in het belang van zowel de consumenten als de concurrenten en het publiek in het algemeen, ter zake van televisiereclame volledig te worden uitgehold, indien aan de Lid-Staat van ontvangst elke mogelijkheid zou worden ontnomen om maatregelen te treffen jegens een adverteerder, hetgeen zou ingaan tegen de uitdrukkelijke wil van de gemeenschapswetgever.

6 Nationale maatregelen die bepaalde verkoopmodaliteiten aan banden leggen of verbieden, vallen niet onder artikel 30 van het Verdrag, mits zij, enerzijds, van toepassing zijn op alle marktdeelnemers die op het nationale grondgebied activiteiten ontplooien, en anderzijds, zowel rechtens als feitelijk dezelfde invloed hebben op de verhandeling van nationale producten en op die van producten uit andere Lid-Staten. Een wettelijke regeling die televisiereclame in een bepaalde sector verbiedt, moet worden geacht betrekking te hebben op de wijze van verkoop van de producten uit die sector doordat zij een bepaalde vorm van verkoopbevordering voor een bepaalde vorm van verhandeling van de producten verbiedt.

Bijgevolg moet artikel 30 van het Verdrag aldus moet worden uitgelegd, dat het niet eraan in de weg staat dat een Lid-Staat krachtens de bepalingen van zijn nationale wettelijke regeling betreffende misleidende reclame jegens een adverteerder maatregelen neemt wegens een vanuit een andere Lid-Staat uitgezonden televisiereclame, tenzij die bepalingen zowel rechtens als feitelijk niet dezelfde invloed hebben op de verhandeling van nationale producten als op die van producten uit andere Lid-Staten, niet noodzakelijk zijn om te voldoen aan dwingende vereisten verband houdend met het algemeen belang, zoals de eerlijkheid der handelstransacties en de bescherming van de consumenten, of met een van de in artikel 36 van het Verdrag genoemde doelstellingen, niet in overeenstemming zijn met het evenredigheidsbeginsel of tenzij die doelstellingen kunnen worden bereikt of aan die dwingende vereisten kan worden voldaan met maatregelen die het intracommunautaire handelsverkeer minder belemmeren.

7 Artikel 59 van het Verdrag aldus moet worden uitgelegd, dat het niet eraan in de weg staat dat een Lid-Staat krachtens zijn nationale wettelijke regeling betreffende misleidende reclame jegens een adverteerder maatregelen neemt wegens een vanuit een andere Lid-Staat uitgezonden televisiereclame. Het staat evenwel aan de verwijzende rechter na te gaan, of die bepalingen noodzakelijk zijn om te voldoen aan dwingende vereisten verband houdend met het algemeen belang, zoals de eerlijkheid der handelstransacties en de bescherming van de consumenten, of met een van de in artikel 56 van het Verdrag genoemde doelstellingen, of zij in overeenstemming zijn met het evenredigheidsbeginsel en of die doelstellingen niet kunnen worden bereikt of aan die dwingende vereisten niet kan worden voldaan met maatregelen die het intracommunautaire handelsverkeer minder belemmeren.

8 Richtlijn 89/552 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de Lid-Staten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten moet aldus worden uitgelegd, dat zij eraan in de weg staat dat op televisie-uitzendingen uit andere Lid-Staten een bepaling van een nationale omroepwet wordt toegepast volgens welke een tijdens de reclamezendtijd op de televisie uitgezonden reclamespot niet erop gericht mag zijn de aandacht van kinderen van onder de twaalf jaar te trekken.

Die richtlijn bevat immers een samenstel van specifieke bepalingen ter zake van de bescherming van minderjarigen met betrekking tot televisieprogramma's in het algemeen en televisiereclame in het bijzonder, waarvan de inachtneming door de Lid-Staat van uitzending moet worden verzekerd. Ofschoon die bepalingen geen verbod impliceren van de toepassing van regelingen van de Lid-Staat van ontvangst die algemeen de bescherming van de consumenten of van de minderjarigen tot doel hebben, voor zover de toepassing van die regelingen het eigenlijke doorgeven op zijn grondgebied van televisie-uitzendingen uit een andere Lid-Staat niet belet, staan zij eraan in de weg, dat de Lid-Staat van ontvangst op uit andere Lid-Staten afkomstige uitzendingen bepalingen toepast die specifiek tot doel hebben de inhoud van de televisiereclame te controleren ter bescherming van de minderjarigen, en aldus een tweede controle instelt naast de controle die volgens de richtlijn door de Lid-Staat van uitzending moet worden verricht.