ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1)

Artikel 3, lid 1, van verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend, moet in een situatie als in het hoofdgeding aldus worden uitgelegd dat het zich niet ertegen verzet dat de autoriteiten van een lidstaat een verzoek om internationale bescherming ten gronde behandelen in de zin van artikel 2, onder d), van die verordening, zonder dat zij een uitdrukkelijk besluit hebben genomen waarbij is vastgesteld dat die lidstaat volgens de in die verordening genoemde criteria verantwoordelijk is voor de behandeling van het verzoek.
Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 12 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hamburg — Duitsland) — Dirk Harms e.a. / Vueling Airlines SA

(Zaak C-601/17) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Luchtvervoer - Verordening (EG) nr. 261/2004 - Artikel 8, lid 1 - Terugbetaling van de prijs van een ticket bij annulering van een vlucht - Provisie geïnd door een persoon die bij de aankoop van het ticket als tussenpersoon optreedt tussen de passagier en de luchtvaartmaatschappij - Daaronder begrepen])

(2018/C 408/40)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Hamburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Dirk Harms, Ann-Kathrin Harms, Nick-Julius Harms, Tom-Lukas Harms, Lilly-Karlotta Harms, Emma-Matilda Harms

Verwerende partij: Vueling Airlines SA

Dictum

Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91, en in het bijzonder artikel 8, lid 1, onder a), ervan, moet aldus worden uitgelegd dat de ticketprijs die in aanmerking moet worden genomen bij de vaststelling van het bedrag dat de luchtvaartmaatschappij in geval van annulering van een vlucht aan een passagier dient terug te betalen, het verschil tussen het door de passagier betaalde bedrag en het door de luchtvaartmaatschappij ontvangen bedrag omvat, welk verschil overeenkomt met de provisie ontvangen door een persoon die als tussenpersoon tussen hen is opgetreden, tenzij deze provisie is vastgesteld buiten medeweten van de luchtvaartmaatschappij, hetgeen door de verwijzende rechter dient te worden nagegaan.

(1) PB C 22 van 22.1.2018.
1)

Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, gelezen in samenhang met het gelijkwaardigheidsbeginsel, moet aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een nationale wettelijke regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, op grond waarvan een consumentenorganisatie niet in het belang van de consument kan interveniëren in een betalingsbevelprocedure betreffende een individuele consument en evenmin verzet kan aantekenen tegen een dergelijk bevel wanneer die consument het betalingsbevel niet heeft betwist, indien in die regeling aan de interventie van consumentenorganisaties in door het Unierecht beheerste geschillen daadwerkelijk voorwaarden worden gesteld die minder gunstig zijn dan die welke gelden voor uitsluitend door het nationale recht beheerste geschillen, hetgeen door de verwijzende rechter moet worden nagegaan.
Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 6 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal — Verenigd Koninkrijk) — Grenville Hampshire / The Board of the Pension Protection Fund

(Zaak C-17/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Bescherming van werknemers bij insolventie van de werkgever - Richtlijn 2008/94/EG - Artikel 8 - Aanvullende stelsels van sociale voorzieningen - Bescherming van de rechten op ouderdomsuitkeringen - Gewaarborgd minimumbeschermingsniveau))

(2018/C 399/07)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

Court of Appeal

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Grenville Hampshire

Verwerende partij: The Board of the Pension Protection Fund

in tegenwoordigheid van: Secretary of State for Work and Pensions

Dictum

1) Artikel 8 van richtlijn 2008/94/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever, moet aldus worden uitgelegd dat iedere afzonderlijke werknemer bij insolventie van zijn werkgever aanspraak moet kunnen maken op ouderdomsuitkeringen ten belope van ten minste 50 % van de waarde van zijn bij een aanvullend bedrijfsstelsel van sociale voorzieningen opgebouwde rechten.

2) Artikel 8 van richtlijn 2008/94 heeft in omstandigheden zoals die in het hoofdgeding rechtstreekse werking, zodat een particuliere werknemer zich bij een nationale rechterlijke instantie op dit artikel kan beroepen om op te komen tegen een besluit van een orgaan zoals The Board of the Pension Protection Fund (raad van bestuur van het pensioenbeschermingsfonds, Verenigd Koninkrijk).

(1) PB C 78 van 13.3.2017.
C 408/20

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy w Siemianowicach Śląskich — Polen) — Profi Credit Polska S.A. w Bielsku Białej/Mariusz Wawrzosek

(Zaak C-176/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Consumentenbescherming - Richtlijn 93/13/EG - Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten - Richtlijn 2008/48/EG - Betalingsbevelprocedure op basis van een orderbriefje tot zekerheid van uit een consumentenkredietovereenkomst voortvloeiende verplichtingen))

(2018/C 408/24)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Rejonowy w Siemianowicach Śląskich

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Profi Credit Polska S.A. w Bielsku Białej

Verwerende partij: Mariusz Wawrzosek

Dictum

Artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als aan de orde in het hoofdgeding, die het mogelijk maakt om een betalingsbevel uit te vaardigen op grond van een naar zijn vorm rechtsgeldig orderbriefje, dat als zekerheid dient voor een uit een consumentenkredietovereenkomst voortvloeiende vordering, wanneer het voor de ter uitvaardiging van een betalingsbevel aangezochte rechter niet mogelijk is om het eventueel oneerlijke karakter van de bedingen van deze overeenkomst te beoordelen, aangezien de modaliteiten voor de uitoefening van het recht om verzet aan te tekenen tegen een dergelijk bevel niet kunnen garanderen dat de rechten die de consument aan deze richtlijn ontleent, worden geëerbiedigd.

(1) PB C 300 van 11.9.2017.
2.

Indien de in punt 1 vastgestelde niet-nakoming nog steeds voortduurt op de dag van de uitspraak van het onderhavige arrest, wordt het Koninkrijk Spanje veroordeeld om de Europese Commissie een dwangsom te betalen ten belope van 10 950 000 EUR per half jaar vertraging bij de tenuitvoerlegging van de maatregelen die nodig zijn om gevolg te geven aan het arrest van 14 april 2011, Commissie/Spanje (C-343/10, niet gepubliceerd, EU:C:2011:260), te rekenen vanaf de datum van de uitspraak van het onderhavige arrest tot aan de volledige uitvoering van het arrest van 14 april 2011, Commissie/Spanje (C-343/10, niet gepubliceerd, EU:C:2011:260), waarbij het daadwerkelijke bedrag aan het einde van elk tijdvak van zes maanden moet worden berekend door het totale bedrag voor elk van die tijdvakken te verminderen met een percentage dat overeenkomt met het aandeel van het aantal inwonersequivalenten van de agglomeraties waarvan de systemen voor het opvangen en/of behandelen van stedelijk afvalwater aan het einde van het tijdvak in kwestie in overeenstemming zijn gebracht met het arrest van 14 april 2011, Commissie/Spanje (C-343/10, niet gepubliceerd, EU:C:2011:260), in verhouding tot het aantal inwonersequivalenten van de agglomeraties die op de dag van de uitspraak van het onderhavige arrest niet over dergelijke systemen beschikken.
Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 7 augustus 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Verbraucherzentrale Berlin eV/Unimatic Vertriebs GmbH

(Zaak C-485/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Consumentenbescherming - Richtlijn 2011/83/EU - Artikel 2, punt 9 - Begrip verkoopruimten - Criteria - Verkoopovereenkomst gesloten op de stand van een handelaar tijdens een beurs))

(2018/C 352/18)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Verbraucherzentrale Berlin eV

Verwerende partij: Unimatic Vertriebs GmbH

Dictum

Artikel 2, punt 9, van richtlijn 2011/83/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011 betreffende consumentenrechten, tot wijziging van richtlijn 93/13/EEG van de Raad en van richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van richtlijn 85/577/EEG en van richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad, moet aldus worden uitgelegd dat een stand van een handelaar op een beurs, als aan de orde in het hoofdgeding, waarop deze gedurende enkele dagen per jaar zijn activiteiten uitvoert, moet worden opgevat als „verkoopruimten” in de zin van deze bepaling indien een normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende consument, in het licht van het geheel aan feitelijke omstandigheden van deze activiteiten, en met name van de uiterlijke verschijningsvorm van deze stand en de informatie in de ruimten waar de beurs wordt gehouden, redelijkerwijs kon verwachten dat die handelaar er zijn activiteiten uitvoert en hem aanspreekt om een overeenkomst te sluiten, hetgeen aan de nationale rechter is om na te gaan.

(1) PB C 392 van 20.11.2017.
5)

Bij de beoordeling van de gevolgen van een overtreding als omschreven in artikel 220, lid 6, van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee en artikel 7, lid 2, van richtlijn 2005/35, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/123, moet rekening worden gehouden met alle aanwijzingen die kunnen aantonen dat schade of het risico van schade aan de goederen en daarmee samenhangende belangen van de kuststaat is veroorzaakt, en moet de omvang van de schade worden beoordeeld die aan deze goederen of belangen is toegebracht of dreigt te worden toegebracht, waarbij met name wordt gelet op: — de cumulatieve schade aan sommige of al deze goederen en daarmee samenhangende belangen en de verschillen in kwetsbaarheid van de kuststaat wat de schade aan de verschillende goederen en daarmee samenhangende belangen betreft; — de te voorziene schadelijke gevolgen van de lozing voor deze goederen en daarmee samenhangende belangen, niet alleen op basis van de beschikbare wetenschappelijke gegevens, maar ook op basis van de aard van de schadelijke stof of stoffen in de betrokken lozing en het volume, de richting, de snelheid en de duur van de lozing.
Arrest van het Hof (Derde kamer) van 25 juli 2018 — Société des produits Nestlé SA / Mondelez UK Holdings & Services Ltd, voorheen Cadbury Holdings Ltd, Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (C-84/17 P), Mondelez UK Holdings & Services Ltd, voorheen Cadbury Holdings Ltd / Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), Société des produits Nestlé SA (C-85/17 P), Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) / Mondelez UK Holdings & Services Ltd, voorheen Cadbury Holdings Ltd, Société des produits Nestlé SA (C-95/17 P)

(Gevoegde zaken C-84/17 P, C-85/17 P en C-95/17 P) (1)

([Hogere voorziening - Uniemerk - Driedimensionaal merk dat de vorm van een chocoladereep met vier vingers weergeeft - Hogere voorziening tegen rechtsoverwegingen - Niet-ontvankelijkheid - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 7, lid 3 - Bewijs van door gebruik verkregen onderscheidend vermogen])

(2018/C 328/11)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirantes: Société des produits Nestlé SA (vertegenwoordigers: G. S. P. Vos, advocaat en S. Malynicz QC) (C-84/17 P), Mondelez UK Holdings & Services Ltd, voorheen Cadbury Holdings Ltd (vertegenwoordigers: T. Mitcheson, QC, en J. Lane Heald, barrister, geïnstrueerd door P. Walsh, J. Blum en C. MacLeod, solicitors) (C-85/17 P), Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde) (C-95/17 P)

Andere partijen in de procedure: Mondelez UK Holdings & Services Ltd, voorheen Cadbury Holdings Ltd (vertegenwoordigers: T. Mitcheson, QC, en J. Lane Heald, barrister, geïnstrueerd door P. Walsh en J. Blum, solicitors), Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde) (C-84/17 P), Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde), Société des produits Nestlé SA (vertegenwoordigers: G. S. P. Vos, advocaat, en S. Malynicz, QC) (C-85/17 P), Mondelez UK Holdings & Services Ltd, voorheen Cadbury Holdings Ltd (vertegenwoordigers: T. Mitcheson, QC, en J. Lane Heald, barrister, geïnstrueerd door P. Walsh en J. Blum, solicitors), Société des produits Nestlé SA (vertegenwoordigers: G. S. P. Vos, advocaat, en S. Malynicz, QC) (C-95/17 P)

Interveniënte aan de zijde van de verzoekende partij in de zaak C-84/17 P: European Association of Trade Mark Owners (MARQUES) (vertegenwoordiger: M. Viefhues, Rechtsanwalt)

Dictum

1) De hogere voorzieningen worden afgewezen.

2) Société des produits Nestlé SA, European Association of Trade Mark Owners (MARQUES), Mondelez UK Holdings & Services Ltd alsmede het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) zullen hun eigen kosten dragen.

(1) PB C 178 van 6.6.2017

PB C 161 van 22.5.2017
Zaak C-1/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte di Appello di Torino — Italië) — Petronas Lubricants Italy SpA / Livio Guida [Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Bevoegdheid voor individuele verbintenissen uit arbeidsovereenkomst — Artikel 20, lid 2 — Werkgever die wordt opgeroepen voor de gerechten van de lidstaat waar hij woonplaats heeft — Tegenvordering van de werkgever — Keuze van het bevoegde gerecht]

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte di Appello di Torino — Italië) — Petronas Lubricants Italy SpA / Livio Guida

(Zaak C-1/17) ( 1 )

„[Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Bevoegdheid voor individuele verbintenissen uit arbeidsovereenkomst — Artikel 20, lid 2 — Werkgever die wordt opgeroepen voor de gerechten van de lidstaat waar hij woonplaats heeft — Tegenvordering van de werkgever — Keuze van het bevoegde gerecht]”

Verwijzende rechter

Corte di Appello di Torino

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Petronas Lubricants Italy SpA

Verwerende partij: Livio Guida

Dictum

Artikel 20, lid 2, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat het in een situatie als die in het hoofdgeding de werkgever het recht geeft om bij de rechtbank waar de door een werknemer ingestelde oorspronkelijke vordering regelmatig aanhangig is gemaakt, een tegenvordering in te stellen die is gebaseerd op een overeenkomst tot cessie van een schuldvordering die tussen de werkgever en de oorspronkelijke houder van de schuldvordering is gesloten ná de instelling van die oorspronkelijke vordering.

( 1 ) PB C 112 van 10.4.2017.
Arrest van het Hof (Derde kamer) van 4 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg — Duitsland) — Wolfgang Wirth e.a. / Thomson Airways Ltd.

(Zaak C-532/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Vervoer - Verordening (EG) nr. 261/2004 - Artikel 2, onder b) - Werkingssfeer - Begrip „luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert” - Met bemanning geleaset vliegtuig („wet-lease”)))

(2018/C 301/12)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Hamburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Wolfgang Wirth, Theodor Mülder, Ruth Mülder, Gisela Wirth

Verwerende partij: Thomson Airways Ltd.

Dictum

Het begrip „luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert” in de zin van verordening nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91, en met name artikel 2, onder b), moet aldus worden uitgelegd dat het geen betrekking heeft op het geval van een luchtvaartmaatschappij die, zoals in het hoofdgeding, het toestel inclusief bemanning verhuurt aan een andere luchtvaartmaatschappij („wet-lease”), maar niet de operationele verantwoordelijkheid voor de vluchten draagt, ook wanneer op de aan de passagiers afgegeven boekingsbevestiging voor een plaats op een vlucht staat vermeld dat deze vlucht door deze eerste maatschappij wordt uitgevoerd.

(1) PB C 402 van 27.11.2017.
Zaak C-363/17 P: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 7 juni 2018 — Equipolymers Srl, M&G Polimeri Italia SpA, Novapet SA / Committee of Polyethylene Terephthalate (PET) Manufacturers in Europe (CPME), Cepsa Química SA, Indorama Ventures Poland sp. z o.o., Lotte Chemical UK Ltd, Ottana Polimeri Srl, UAB Indorama Polymers Europe, UAB Neo Group, UAB Orion Global pet, Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, European Federation of Bottled Waters (EFBW), Caiba SA, Coca-Cola Enterprises Belgium (CCEB), Danone, Nestlé Waters Management & Technology, Pepsico International Ltd, Refresco Gerber BV (Hogere voorziening — Dumping — Invoer van bepaald polyethyleentereftalaat van oorsprong uit India, Thailand en Taiwan — Uitvoeringsbesluit 2013/226/EU — Besluit tot beëindiging van de procedure van het nieuwe onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen zonder een definitief antidumpingrecht in te stellen — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Causaal verband — Motiveringsplicht)

Arrest van het Hof (Negende kamer) van 7 juni 2018 — Equipolymers Srl, M&G Polimeri Italia SpA, Novapet SA / Committee of Polyethylene Terephthalate (PET) Manufacturers in Europe (CPME), Cepsa Química SA, Indorama Ventures Poland sp. z o.o., Lotte Chemical UK Ltd, Ottana Polimeri Srl, UAB Indorama Polymers Europe, UAB Neo Group, UAB Orion Global pet, Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, European Federation of Bottled Waters (EFBW), Caiba SA, Coca-Cola Enterprises Belgium (CCEB), Danone, Nestlé Waters Management & Technology, Pepsico International Ltd, Refresco Gerber BV

(Zaak C-363/17 P) ( 1 )

„(Hogere voorziening — Dumping — Invoer van bepaald polyethyleentereftalaat van oorsprong uit India, Thailand en Taiwan — Uitvoeringsbesluit 2013/226/EU — Besluit tot beëindiging van de procedure van het nieuwe onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen zonder een definitief antidumpingrecht in te stellen — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Causaal verband — Motiveringsplicht)”

Partijen

Rekwiranten: Equipolymers Srl, M&G Polimeri Italia SpA, Novapet SA (vertegenwoordigers: L. Ruessmann, avocat, en J. Beck, solicitor)

Andere partijen in de procedure: Committee of Polyethylene Terephthalate (PET) Manufacturers in Europe (CPME), Cepsa Química SA, Indorama Ventures Poland sp. z o.o., Lotte Chemical UK Ltd, Ottana Polimeri Srl, UAB Indorama Polymers Europe, UAB Neo Group, UAB Orion Global pet, Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: H. Marcos Fraile, gemachtigde, bijgestaan door B. O’Connor, solicitor, en S. Gubel, avocat), Europese Commissie, European Federation of Bottled Waters (EFBW), Caiba SA, Coca-Cola Enterprises Belgium (CCEB), Danone, Nestlé Waters Management & Technology, Pepsico International Ltd, Refresco Gerber BV

Dictum

1) De hogere voorziening wordt afgewezen.

2) Equipolymers Srl, M&G Polimeri Italia SpA en Novapet SA worden verwezen in de kosten.

( 1 ) PB C 283 van 28.8.2017.
Zaak C-81/17: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 26 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Suceava — Roemenië) — Zabrus Siret SRL / Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Iaşi — Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Suceava [Prejudiciële verwijzing — Fiscale bepalingen — Richtlijn 2006/112/EG — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Aftrek van de voorbelasting — Recht op teruggaaf van de btw — Handelingen uit een belastingtijdvak waarover reeds een belastingcontrole is uitgevoerd — Nationale wettelijke regeling — Mogelijkheid voor de belastingplichtige om belastingaangiften te verbeteren waarover reeds een belastingcontrole is uitgevoerd — Uitgesloten — Doeltreffendheidsbeginsel — Fiscale neutraliteit — Rechtszekerheid]

Arrest van het Hof (Negende kamer) van 26 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Suceava — Roemenië) — Zabrus Siret SRL / Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Iaşi — Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Suceava

(Zaak C-81/17) ( 1 )

„[Prejudiciële verwijzing — Fiscale bepalingen — Richtlijn 2006/112/EG — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Aftrek van de voorbelasting — Recht op teruggaaf van de btw — Handelingen uit een belastingtijdvak waarover reeds een belastingcontrole is uitgevoerd — Nationale wettelijke regeling — Mogelijkheid voor de belastingplichtige om belastingaangiften te verbeteren waarover reeds een belastingcontrole is uitgevoerd — Uitgesloten — Doeltreffendheidsbeginsel — Fiscale neutraliteit — Rechtszekerheid]”

Verwijzende rechter

Curtea de Apel Suceava

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Zabrus Siret SRL

Verwerende partij: Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Iaşi — Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Suceava

Dictum

De artikelen 167, 168, 179, 180 en 182 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, zoals gewijzigd bij richtlijn 2010/45/EU van de Raad van 13 juli 2010, alsook het doeltreffendheidsbeginsel, het beginsel van fiscale neutraliteit en het evenredigheidsbeginsel moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die in afwijking van de verjaringstermijn van vijf jaar die in het nationale recht is vastgesteld voor de verbetering van aangiften voor de belasting over de toegevoegde waarde (btw), in omstandigheden als die van het hoofdgeding een belastingplichtige niet toestaat een dergelijke verbetering uit te voeren om zijn recht op aftrek uit te oefenen, enkel omdat die verbetering betrekking heeft op een tijdvak waarover reeds een belastingcontrole is uitgevoerd.

( 1 ) PB C 161 van 22.5.2017.