ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 388/5

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Klagenævn for Udbud (Denemarken) op 20 augustus 2014 — MT Højgaard A/S en Züblin A/S/Banedanmark

(Zaak C-396/14)

2014/C 388/06

Procestaal: Deens

Verwijzende rechter

Klagenævnet for Udbud

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: MT Højgaard A/S en Züblin A/S

Verwerende partij: Banedanmark

Prejudiciële vraag

Moet het beginsel van gelijke behandeling als bedoeld in artikel 10 van richtlijn 2004/17/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad, gelezen in samenhang met artikel 51 ervan, aldus worden uitgelegd dat het in een situatie als de onderhavige eraan in de weg staat dat een aanbestedende dienst de opdracht gunt aan een inschrijver die niet aan de preselectie heeft deelgenomen en die bijgevolg niet is gepreselecteerd?

(1) Richtlijn 2004/17/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten (PB L 134, blz. 1).
2.

Ten tweede is het bestreden arrest gebaseerd op onjuist weergegeven feiten. Het Gerecht is eraan voorbijgegaan dat de aanduiding „marineblauw” (in de respectieve landstalen, in het bijzonder in het Italiaans en het Frans) een beschrijvende betekenis heeft voor de betrokken waren van de klassen 18 en 25, hoewel tussen partijen vaststaat dat de conflicterende tekens een zuiver beschrijvend concept, te weten „marineblauw”, in de respectieve talen van de Unie omvatten en het oppositiemerk van het Italiaanse „blu marino” en het aangevraagde merk van het Franse „marine bleu” telkens zeer weinig verschillen. Verder hebben ook de oppositieafdeling en de kamer van beroep van het BHIM in de eraan voorafgaande procedure voor het Bureau vastgesteld dat „marineblauw” (in de respectieve Europese landstalen) een begrip is dat de waren beschrijft. Het Gerecht is daaraan gebonden.
1)

Kan het Unierecht, namelijk artikel 34 VWEU, artikel 31, lid 1, van richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007 tot vaststelling van een kader voor de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en van systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd [(kaderrichtlijn)] (1), en artikel 1, lid 1, sub t en u, van verordening (EG) nr. 1400/2002 van de Commissie [van 31 juli 2002 betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag op groepen verticale overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de motorvoertuigensector] (2), aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale wettelijke regeling als artikel 1, lid 2, van [Ordonanţa Guvernului] nr. 80/2000 [verordening van de regering nr. 80/2000], voor zover hierbij een maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve invoerbeperking wordt ingevoerd aangezien die wettelijke regeling voor het vrije verkeer (verkoop, distributie) van nieuwe verbruiksproducten en -materialen met betrekking tot wegverkeersveiligheid, milieubescherming, energie-efficiëntie en bescherming tegen diefstal van wegvoertuigen de overlegging door de verkoper/distributeur/handelaar van een certificaat van goedkeuring of voor het op de markt brengen en/of verhandelen door de fabrikant vereist, dan wel, wanneer de verkoper/distributeur/handelaar dat certificaat niet heeft verkregen of niet bezit, toepassing van de procedure tot goedkeuring van de betrokken producten door het Registrul Auto Român (Roemeense automobielregister, R.A.R.) en verkrijging van een goedkeuringscertificaat voor het op de markt brengen en/of verhandelen van het R.A.R. vereist, ook al heeft de verkoper/distributeur/handelaar een door de distributeur uit een andere EU-lidstaat afgegeven certificaat van overeenstemming voor het op de markt brengen en/of verhandelen van die onderdelen en verkoopt die distributeur uit een andere EU-lidstaat die onderdelen vrij in die EU-lidstaat, aangezien dat certificaat niet volstaat om het vrije verkeer/de vrije verkoop of verdeling van de betrokken goederen toe te staan?
2)

Moet artikel 6, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, gelezen in samenhang met de artikelen 11, lid 1, en 12, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat het zich er niet tegen verzet dat aan burgers van de Unie de verplichting wordt opgelegd voorschriften van het nationale recht van de lidstaten in acht te nemen als de dwingende bepalingen van artikel 12, lid 1, van de Roemeense wet nr. 60/1991 op het houden van openbare samenkomsten en het verloop daarvan, in verbinding met de in artikel 26, lid 1, sub a, daarvan vervatte sancties?
1.

Valt de rechtsbetrekking van een werkend lid van een werknemerscoöperatie zoals geregeld in artikel 80 van de Ley 27/99 de Cooperativas en artikel 89 van de Ley 8/2003 de Cooperativas de la Comunidad Valenciana, die in de nationale wetgeving en rechtspraak als „vennootschapsrechtelijk” wordt gekwalificeerd maar gemeenschapsrechtelijk als „arbeidsrechtelijk” zou kunnen worden beschouwd, binnen de werkingssfeer van de op de „herziene raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof” betrekking hebbende richtlijn 2010/18 (1), zoals die is omschreven in clausule 1, lid 2, van deze raamovereenkomst? Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, rijst subsidiair een tweede vraag.
Tweede middel: schending van artikel 39, leden 2, sub c, en 3, van verordening nr. 1260/1999 (1), en van artikel 4 van verordening nr. 438/2001 (2); schending van de beginselen betreffende de bewijslast; materiële onnauwkeurigheid van de feitelijke vaststellingen ten opzichte van de feiten in het dossier dat aan het Gerecht is overgelegd; onjuiste opvatting van de voor het Gerecht aangevoerde bewijzen

Rekwirante meent dat het Gerecht de niet-betwiste feiten en de bewijzen die uit het dossier naar voren komen, verkeerd heeft opgevat, inzonderheid het feit dat de Italiaanse autoriteiten de opmerkingen van de controleurs van de Commissie over de tekortkomingen die bij negen controles van het eerste niveau aan het licht waren gekomen, één voor één hebben onderzocht. Volgens rekwirante had het Gerecht moeten erkennen dat het litigieuze besluit onjuist was op het punt van deze negen controles en de middelen moeten aanvaarden waarmee de Italiaanse regering aanvoerde dat de Commissie artikel 39, leden 2 en 3, van verordening nr. 1260/1999 had geschonden door een besluit houdende een forfaitaire correctie van 10 % vast te stellen zonder dat uit de steekproef van controles van het eerste niveau onregelmatigheden bleken en (zelfs in geval van handhaving van de andere onregelmatigheden) hoe dan ook op een manier die buitensporig was ten opzichte van de evenredigheidsmaatstaf in datzelfde artikel 39.

Het Gerecht heeft de bevindingen in het dossier over de reconstructie van de feiten met betrekking tot de voortgang van de controles genegeerd; het heeft namelijk geen rekening gehouden met de daadwerkelijke kwantitatieve (met de Commissie overeengekomen drempel) en kwalitatieve ontwikkeling van de controles van het eerste en tweede niveau die zich in de loop van 2009 hebben voorgedaan.

Tot slot heeft het Gerecht de niet-betwiste feiten en de bewijzen die uit het dossier naar voren komen, verkeerd opgevat, en de aangehaalde artikelen geschonden toen het oordeelde dat het litigieuze besluit gerechtvaardigd was omdat de Italiaanse autoriteiten de vooruitgang bij de betalingsautoriteit niet hadden aangetoond.
1)

Moeten artikel 4, lid 1, punten 2 (beleggingsdiensten en -activiteiten) en 17 (financieel instrument), van en bijlage I, deel C, punt 4 (valutatermijntransactie, afgeleide instrumenten), bij [richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende markten voor financiële instrumenten, tot wijziging van de richtlijnen 85/611/EEG en 93/6/EEG van de Raad en van richtlijn 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad en houdende intrekking van richtlijn 93/22/EEG van de Raad (1)], aldus worden uitgelegd dat het aanbod aan de cliënt van een (wisselkoers)transactie die, in de juridische vorm van een lening in vreemde valuta, bestaat in een contante koop/verkoop op het tijdstip van de betaling en een koop/verkoop op termijn op het tijdstip van de terugbetaling door middel van de omzetting in forint van een geregistreerd bedrag in vreemde valuta, waardoor de lening van de cliënt wordt blootgesteld aan de gevolgen en de risico’s (wisselkoersrisico) van de kapitaalmarkt, een financieel instrument in de zin van die bepalingen vormt?
1)

Is het in strijd met richtlijn 77/388/EEG (1) om belasting over de toegevoegde waarde bij invoer te heffen over goederen die als niet-communautaire goederen wederuitgevoerd zijn, maar waarvoor overeenkomstig artikel 204 CDW (2) een douaneschuld is ontstaan wegens niet-nakoming van een verplichting, in casu: verzuim om tijdig te voldoen aan de verplichting om de uitslag van goederen uit een douane-entrepot uiterlijk op het tijdstip van hun uitslag op te nemen in de daartoe voorziene voorraadadministratie? Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 303/16

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 5 juni 2014 — Gmina Wrocław/Minister Finansów

(Zaak C-276/14)

2014/C 303/20

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Naczelny Sąd Administracyjny

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Gmina Wrocław

Verwerende partij: Minister Finansów

Prejudiciële vraag

Kan tegen de achtergrond van artikel 4, lid 2, juncto artikel 5, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie een organisatorische eenheid van de gemeente (een lokale overheid in Polen) worden beschouwd als een btw-plichtige wanneer zij handelingen verricht in een andere hoedanigheid dan als overheid in de zin van artikel 13 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1), hoewel zij niet voldoet aan de in artikel 9, lid 1, van die richtlijn gestelde voorwaarde van zelfstandigheid (onafhankelijkheid)?

(1) PB L 347, blz. 1.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 292/18

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Firenze (Italië) op 12 juni 2014 — Strafzaak tegen Skerdjan Celaj

(Zaak C-290/14)

2014/C 292/22

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale di Firenze

Partijen in de strafzaak

Skerdjan Celaj.

Prejudiciële vraag

Verzetten de bepalingen van richtlijn 2008/115 (1) zich tegen nationale bepalingen van de lidstaten volgens welke een gevangenisstraf van ten hoogste vier jaar wordt opgelegd aan een onderdaan van een derde land die, na niet als strafrechtelijke sanctie of als gevolg van een strafrechtelijke sanctie te zijn teruggezonden, in strijd met een legitiem inreisverbod opnieuw het grondgebied van de staat is binnengekomen, zonder dat eerst de dwangmiddelen van artikel 8 van richtlijn 2008/115 zijn opgelegd teneinde hem snel en effectief te verwijderen?

(1) Richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven (PB L 348, blz. 98).
4)

Dient artikel 179 van de btw-richtlijn aldus te worden uitgelegd dat het in omstandigheden zoals die in het hoofdgeding in de weg staat aan een nationale regeling die een belastingplichtige op wie de uitzonderingsregeling van toepassing is en die tardief de registratie voor btw-doeleinden heeft aangevraagd, de verplichting oplegt om de belasting te betalen die had moeten worden toegepast, zonder dat hem het recht wordt verleend om de voorbelasting af te trekken die voor elke belastbare periode aftrekbaar was, welk recht van aftrek nadien zal worden uitgeoefend via de btw-aangifte die wordt ingediend nadat de belastingplichtige is geregistreerd voor btw-doeleinden, wat mogelijkerwijs gevolgen heeft voor de berekening van de extra rechten?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 235/8

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoúlio tis Epikrateías (Griekenland) op 7 mei 2014 — Konstantínos Maïstréllis/Ypourgos Dikaiosynis, Diafaneias kai Anthropínon Dikaiomaton

(Zaak C-222/14)

2014/C 235/11

Procestaal: Grieks

Verwijzende rechter

Symvoúlio tis Epikrateías

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Konstantínos Maïstréllis

Verwerende partij: Ypourgos Dikaiosynis, Diafaneias kai Anthropínon Dikaiomaton

Prejudiciële vraag

Moeten de bepalingen van richtlijn 96/34/ΕG (1) en richtlijn 2006/54/ΕG (2), zoals te dezen van toepassing, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling zoals het omstreden artikel 53, lid 3, derde alinea, van wet nr. 3528/2007, volgens welke een werknemer geen recht heeft op ouderschapsverlof wanneer zijn echtgenote niet werkt of geen beroep uitoefent, tenzij de laatste wegens een ernstige aandoening of ernstig letsel geacht wordt niet in staat te zijn om naar behoren voor het kind te zorgen?

(1) Richtlijn 96/34/EG van de Raad van 3 juni 1996 betreffende de door de UNICE, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof (PB L 145, blz. 4).

(2) Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (herschikking) (PB L 204, blz. 23).
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 212/16

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 14 april 2014 — Strafzaak tegen G

(Zaak C-181/14)

2014/C 212/17

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesgerichtshof

Partijen in de strafzaak

G

Prejudiciële vraag

Moet artikel 1, punt 2, sub b, van richtlijn 2001/83/EG (1) van 6 november 2001, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27/EG (2) van 31 maart 2004, aldus worden uitgelegd dat enkelvoudige of samengestelde substanties in de zin van deze bepaling die de menselijke fysiologische functies enkel beïnvloeden — en dus niet herstellen of verbeteren –, enkel dan kunnen worden geacht een geneesmiddel te zijn indien zij therapeutisch nuttig zijn of in ieder geval een positieve invloed hebben op de lichaamsfuncties? Vallen bijgevolg enkelvoudige of samengestelde substanties die louter wegens hun — roesopwekkende — psychoactieve werking worden geconsumeerd en daarbij stellig de gezondheid in gevaar brengen niet onder het in de richtlijn bedoelde begrip geneesmiddel?

(1) Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 311, blz. 67).

(2) Richtlijn 2004/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot wijziging van Richtlijn 2001/83/EG (PB L 136, blz. 34).
2)

Moeten de artikelen 2, lid 1, 14 en 24, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, aldus worden uitgelegd dat het bedrag voor de koopoptie, dat het grootste deel van de verplichtingen uit de financiëleleaseovereenkomsten vertegenwoordigt en de lessee aan de lessor heeft betaald doordat het leaseobject wegens niet-betaling van de verplichtingen in het bezit van de lessor is teruggekeerd, de lessor dat leaseobject aan een derde heeft verkocht en het surplus van de koopsom — na aftrek, in de eindafrekening, van het bedrag van de koopoptie — aan de lessee is uitgekeerd, moet worden beschouwd als tegenprestatie voor de uitvoering van de overeenkomsten en de levering van goederen die als zodanig onderworpen is aan de btw; of als tegenprestatie voor de dienst van verhuur of gebruik van het onroerende goed (en als zodanig onderworpen aan de btw krachtens de wet of op grond van keuze van de belastingplichtige); of als vergoeding van de schade voor de verbreking van de overeenkomst, bedoeld om het nadeel te herstellen dat is veroorzaakt door de niet-nakoming door de lessee, vergoeding die geen rechtstreekse band heeft met welke dienst onder bezwarende titel dan ook en als zodanig niet is onderworpen aan de btw?
1)

Is de nationale bepaling in artikel 75, lid 2, van decreto legge nr. 112/2008, waarbij de anciënniteit die is opgebouwd bij onafhankelijke autoriteiten uit hoofde van overeenkomsten voor bepaalde tijd geheel buiten beschouwing wordt gelaten wanneer de arbeidsverhouding van de betrokken werknemers bij wijze van uitzondering wordt geconsolideerd op basis van selectietests die weliswaar niet geheel kunnen worden gelijkgesteld aan het strengere vergelijkend onderzoek dat door andere werknemers is afgelegd, maar hoe dan ook een wettelijke basis hebben en als middel voor de vaststelling van de geschiktheid voor de toe te wijzen taken in overeenstemming zijn met artikel 97, derde alinea, van de Italiaanse grondwet, in beginsel — bij ongewijzigde taken die volkomen identiek zijn voor personeel met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd en personeel in vaste dienst — in overeenstemming met clausule 4, lid 4, van richtlijn 1999/70/EG (1)?
1)

Moet richtlijn 2001/23/EG (1) van de Raad van 12 maart 2001 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen, meer bepaald artikel 1, lid 1, ervan, aldus worden uitgelegd dat het begrip „overgang van een vestiging” ook betrekking heeft op het geval waarin een onderneming die actief is op de markt voor chartervluchten wordt ontbonden bij een besluit van haar hoofdaandeelhouder, die zelf een luchtvaartmaatschappij is, en de moedermaatschappij in het kader van de vereffening: i) in de plaats treedt van de ontbonden vennootschap bij de uitvoering van overeenkomsten betreffende de huur van vliegtuigen en van lopende charterovereenkomsten met touroperators; ii) de activiteiten uitoefent die voordien door de ontbonden vennootschap werden verricht; iii) sommige werknemers die tot dat ogenblik bij de ontbonden vennootschap in dienst waren weer in dienst neemt en hen dezelfde taken laat uitoefenen; iv) kleine uitrusting overneemt van de ontbonden vennootschap?
1)

Verzetten de artikelen 6, lid 1, en 7, lid 1, van richtlijn 93/13 (1) zich tegen een bepaling zoals de tweede overgangsbepaling van wet 1/2013 van 14 mei 2013, die steeds voorziet in een beperking van de vertragingsrente, ongeacht of het vertragingsrentebeding aanvankelijk nietig was omdat het oneerlijk was?
1)

Moet artikel 193 van richtlijn 2006/112/EG (1) aldus worden uitgelegd dat de btw noch door de belastingplichtige, die goederen belastbaar levert of diensten belastbaar verricht, noch door degene die de goederen verwerft of de diensten ontvangt, uitsluitend verschuldigd is, wanneer de belastbare goederenlevering of de belastbare dienst wordt verricht door een belastingplichtige, die niet is gevestigd in de lidstaat waar de btw verschuldigd is, voor zover de betrokken lidstaat zulks voorschrijft, maar niet door de twee personen tegelijk is verschuldigd?
—

vaststellen dat de Franse Republiek de krachtens artikel 288, vierde alinea, VWEU en de artikelen 3, 4 en 5 van besluit 2013/435/EU van de Commissie van 2 mei 2013 betreffende steunmaatregel SA.22843 die door Frankrijk is toegekend aan de Société Nationale Corse Méditerranée en de Compagnie Méridionale de Navigation (1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, doordat zij niet binnen de gestelde termijnen alle maatregelen heeft genomen die nodig waren om van de begunstigde de staatssteun terug te vorderen die onrechtmatig en onverenigbaar met de interne markt is verklaard bij artikel 2, lid 1, van dat besluit, doordat zij niet binnen de gestelde termijnen alle uitkeringen van de in dit artikel 2, lid 1, bedoelde steun heeft geschrapt, en doordat zij de Commissie niet binnen de gestelde termijn op de hoogte heeft gesteld van de maatregelen die zijn genomen om aan dit besluit te voldoen;
2)

Met betrekking tot de onverenigbaarheid van artikel 10, lid 1, en de laatste zinsnede van de laatste alinea van artikel 132, lid 2, van verordening nr. 73/2009, en van de op de grondslag daarvan genomen Unierechtelijke maatregelen, met de Toetredingsakte en beginselen van Unierecht: a) Zijn de laatste zinsnede van artikel 10, lid 1, van verordening nr. 73/2009 („rekening houdend met op grond van artikel 7, lid 1, toegepaste verlagingen”) en de laatste zinsnede van de laatste alinea van artikel 132, lid 2 („daarbij vanaf 2012 rekening houdend met de toepassing van artikel 7, lid 1, juncto artikel 10”), alsook het op basis daarvan vastgestelde werkdocument DS/2011/14/REV 2 van de Commissie en uitvoeringsbesluit C(2012) 4391 final van de Commissie in strijd met de Toetredingsakte, die niet voorschrijft dat in de nieuwe lidstaten van de Unie de rechtstreekse betalingen worden gemoduleerd en de aanvullende nationale rechtstreekse betalingen worden verlaagd, en evenmin het jaar vaststelt waarin de rechtstreekse betalingen in de nieuwe en de oude lidstaten van de Unie worden geacht gelijk te zijn? b) Zijn artikel 10, lid 1, en de laatste alinea van artikel 132, lid 2, van verordening nr. 73/2009, alsook werkdocument DS/2011/14/REV 2 van de Commissie en uitvoeringsbesluit C(2012) 4391 final van de Commissie, voor zover het volgens de inhoud en doelstellingen ervan in 2012 komt tot een modulatie van de rechtstreekse betalingen en een verlaging van de aanvullende nationale rechtstreekse betalingen in de nieuwe lidstaten van de Unie, die aanzienlijk minder steun ontvangen dan de oude lidstaten van de Unie, in strijd met de beginselen van het recht van de Europese Unie, waaronder de beginselen van bescherming van het gewettigd vertrouwen, van eerlijke mededinging en van non-discriminatie, en met de in artikel 39 VWEU neergelegde doelstellingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, met name de doelstelling om de productiviteit van de landbouw te doen toenemen? c) Maakt de wijziging van de laatste alinea van artikel 132, lid 2, van verordening nr. 73/2009 („daarbij vanaf 2012 rekening houdend met de toepassing van artikel 7, lid 1, juncto artikel 10”) via de corrigendumprocedure (PB 2010, L 43, blz. 7) (welke wijziging niet van technische aard was en waarmee de inhoud van de bepaling fundamenteel werd veranderd doordat werd bepaald dat de rechtstreekse betalingen in de nieuwe en de oude lidstaten van de Unie in 2012 worden geacht gelijk te zijn), inbreuk op beginselen van het recht van de Europese Unie, waaronder de beginselen van bescherming van het gewettigd vertrouwen, van rechtszekerheid, van behoorlijk bestuur en van non-discriminatie? d) Heeft het woord „dydis” [„niveau”] in artikel 1 ter van punt 27, sub b, van hoofdstuk 6.A („Landbouwwetgeving”) van bijlage II bij de Toetredingsakte[...] dezelfde betekenis als het woord „lygis” [„niveau”] in de laatste alinea van artikel 132, lid 2, van verordening nr. 73/2009?
2)

Indien het antwoord op vraag 1 bevestigend luidt, dient bij de beoordeling of de effectieve belastingdruk voor een niet-ingezetene hoger is dan de belastingdruk voor een ingezetene, een vergelijking te worden gemaakt van de ten laste van de niet-ingezetene ingehouden Nederlandse dividendbelasting met de door een ingezetene verschuldigde Nederlandse inkomstenbelasting berekend over het forfaitaire inkomen dat in het jaar van ontvangst van de dividenden kan worden toegerekend aan het totale bezit aan beleggingsaandelen in Nederlandse vennootschappen, of noopt het recht van de Europese Unie ertoe dat een andere vergelijkingsmaatstaf in aanmerking wordt genomen?