ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 30/66

Beroep ingesteld op 12 november 2010 — Van Soest/Commissie

(Zaak F-117/10)

()

2011/C 30/131

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Barry Van Soest (Brussel, België) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Voorwerp en beschrijving van het geding

Nietigverklaring van het besluit van de Commissie tot beëindiging van de aanwervingsprocedure van verzoeker, die is geslaagd voor een vergelijkend onderzoek en op de reservelijst is geplaatst, op grond dat hij niet in het bezit is van een diploma van middelbaar onderwijs dat toegang geeft tot hoger onderwijs

Conclusies van de verzoekende partij

— nietigverklaring van besluit HRB.2/TV/iu (2010) 6293;

— nietigverklaring van besluit HRD.2/AL/db Ares(2010) 511204 tot afwijzing van verzoekers klacht tegen dat besluit;
—

de verwerende partij verzoeken om expliciet een standpunt in te nemen over de tabel die verzoeker heeft opgesteld ter vergelijking van de vooruitgang van zijn daadwerkelijke bezoldiging en die welke hij had moeten ontvangen indien hij vóór 1 mei 2004 niet van categorie was gewijzigd;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 134/55

Beroep ingesteld op 10 maart 2010 — Almeida Campos e.a./Raad

(Zaak F-16/10)

2010/C 134/92

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: Almeida Campos (Brussel, België) e.a. (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Voorwerp en beschrijving van het geding

Nietigverklaring van de besluiten om verzoekers in het kader van de bevorderingsronde 2009 niet tot de rang AD12 te bevorderen en, voor zover nodig, van de besluiten om de ambtenaren wier namen zijn overgenomen op de lijsten van bevorderde personen die zijn bekendgemaakt in CP nr. 97/09 van 27 april 2009 en CP nr. 93/09 van 13 mei 2009, in het kader van diezelfde bevorderingsronde tot die rang te bevorderen

Conclusies van de verzoekende partijen

— nietigverklaring van de besluiten om verzoekers in het kader van de bevorderingsronde 2009 niet tot de rang AD12 te bevorderen;

— voor zover nodig, nietigverklaring van de besluiten om de ambtenaren wier namen zijn overgenomen op de lijsten van bevorderde personen die zijn bekendgemaakt in CP nr. 97/09 van 27 april 2009 en CP nr. 93/09 van 13 mei 2009, in het kader van diezelfde bevorderingsronde tot die rang te bevorderen;
—

veroordeling van het TABG tot betaling aan verzoeker van een ex aequo et bono vastgesteld bedrag van 150 000 EUR ter vergoeding van zijn immateriële schade, vermeerderd met vertragingsrente tegen het wettelijk tarief vanaf de datum waarop dit bedrag opeisbaar wordt, alsmede van een ex aequo et bono vastgesteld bedrag van 50 000 EUR ter vergoeding van zijn loopbaanschade, vermeerderd met vertragingsrente tegen het wettelijk tarief vanaf de datum waarop dit bedrag opeisbaar wordt;
—

bij wijze van maatregelen tot organisatie van de procesgang, de verwerende partij vragen om haar administratief dossier over te leggen en, althans, de van DG-H afkomstige en aan de directie overgelegde documenten betreffende de GSA voor 2009, het voorstel van de directie over de GSA voor 2009, de van DG-H afkomstig en aan de raad van bestuur overlegde documenten betreffende de GSA 2009 en het besluit van de raad van bestuur over de GSA voor 2009;
—

dientengevolge, (i) nietigverklaring van alle besluiten die op basis van de kennisgeving van vacature zijn genomen, daaronder begrepen het na de aanwervingprocedure genomen besluit om L. aan te stellen in het ambt van adviseur van de afdeling OVS en (ii) veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een ex aequo et bono vastgesteld bedrag van 10 000 EUR ter vergoeding van verzoeksters immateriële schade en van 2 500 EUR ter vergoeding van de materiële schade in verband met de inschakeling van adviseurs van verzoekster in het stadium van de precontentieuze procedure;
—

nietigverklaring van de besluiten houdende vaststelling van verzoekers' aanstellingsvoorwaarden als arbeidscontractanten of tijdelijke functionarissen, voor zover de duur van hun overeenkomst of de verlenging daarvan voor bepaalde tijd is;
—

nietigverklaring van het besluit van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 3 december 2007 houdende afwijzing van verzoekers klacht van 8 augustus 2007, alsmede van besluit nr. PERS-01-07 betreffende de toekenning van bevorderingspunten in het kader van de bevorderingsronde 2003, besluit ADM-07-17 dat uitlegging geeft aan besluit ADM 03-35 betreffende de loopbaan en de bevordering van ambtenaren en tijdelijke functionarissen, en de brief van 15 juni 2007, met als titel „Definitive awarding of 2007 promotion points adopted by the Appointing Authority”;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 92/48

Beroep ingesteld op 6 december 2007 — Van Arum/Parlement

(Zaak F-138/07)

(2008/C 92/98)

Procestaal: Nederlands

Partijen

Verzoekende partij: Rinse van Arum (Winksele, België) (vertegenwoordiger: W. van den Muijsenbergh, advocaat)

Verwerende partij: Europees Parlement

Voorwerp en beschrijving van het geding

Verzoeker vraagt om het besluit van het TABG om hem slechts één meritepunt toe te kennen te wijzigen in een besluit tot toekenning van twee meritepunten en, subsidiair, om dat besluit nietig te verklaren en het TABG te gelasten het Gerecht alle stukken en documenten over te leggen op basis waarvan het bestreden besluit is genomen. Voorts vraagt hij om de verwerende partij te veroordelen tot betaling van een symbolische schadevergoeding van 1 EUR.

Conclusies

— het besluit tot toekenning van één punt te wijzigen in een besluit tot toekenning van twee punten;

— subsidiair, het TABG te gelasten het Gerecht alle stukken en documenten over te leggen op basis waarvan de directeur-generaal zijn besluiten van 7 september en 23 november 2006 heeft genomen en die besluiten alsmede het besluit van het paritair comité nietig te verklaren;

— het TABG te veroordelen tot betaling van een symbolische schadevergoeding van 1 EUR aan de verzoekende partij;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 140/47

Beroep ingesteld op 10 mei 2007 — Prieto/Parlement

(Zaak F-42/07)

(2007/C 140/75)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Antonio Prieto (Bousval, België) (vertegenwoordiger: E. Boigelot, advocaat)

Verwerende partij: Europees Parlement

Conclusies

— nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement van 9 juni 2006 om verzoeker bij zijn aanstelling als ambtenaar op proef in te delen in de rang AST 2, salaristrap 3;

— verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeker, die is geslaagd voor intern vergelijkend onderzoek C/348 voor de loopbaan C5-4, was tijdelijk functionaris van de Commissie in de rang AST 3 (voormalige rang C4) toen hij als ambtenaar op proef werd aangesteld en werd ingedeeld in de rang AST 2.

Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker allereerst dat het besluit om hem als ambtenaar aan te stellen in een lagere rang dan de rang die hij als tijdelijk functionaris had, in strijd is met artikel 5, lid 4, van bijlage XIII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen (hierna: „Statuut”).

Voorts stelt hij dat de beginselen van gelijke behandeling en van non-discriminatie zijn geschonden, aangezien alleen geslaagden van het betrokken vergelijkend onderzoek die voordien als tijdelijk functionaris tot de categorie D behoorden, bij hun aanstelling als ambtenaar hun oude, gunstiger indeling hebben kunnen behouden.

Ten slotte stelt hij dat het bestreden besluit ook in strijd is met de beginselen van rechtszekerheid, bescherming van gewettigd vertrouwen alsmede van goed en gezond bestuur.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 69/30

Beroep ingesteld op 29 januari 2007 — Angioi/Commissie

(Zaak F-7/07)

(2007/C 69/61)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Marie-Thèrese Angioi (Valenciennes, Frankrijk) (vertegenwoordiger: M.-A. Lucas, advocaat)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

— nietigverklaring van het besluit van het Europees bureau voor personeelsselectie (EPSO) van 14 maart 2006 houdende vaststelling van verzoeksters resultaten voor de voorselectietests van arbeidscontractanten UE 25;

— nietigverklaring van het besluit van het EPSO en/of het Selectiecomité om verzoekster niet op te nemen in de databank van kandidaten die voor de voorselectietests zijn geslaagd;

— nietigverklaring van het vervolg van de selectiehandelingen;

— verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

In het kader van haar eerste middel stelt zij dat de door het EPSO op 20 juni 2005 bekendgemaakte oproep tot het indienen van blijken van belangstelling in strijd is met artikel 12, lid 1, EG en met artikel 82, leden 1 en 3, sub a, van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden (RAP). Zij levert met name kritiek op het feit dat in die oproep de hoofdtaal van de kandidaten wordt gedefinieerd als die van hun nationaliteit (of, in het geval van lidstaten met meerdere officiële talen, die van hun verplicht onderwijs) en dat deze bepaalt dat de voorselectietests voor elke kandidaat in een andere taal dan hun hoofdtaal worden afgenomen, waarbij tussen Engels, Frans of Duits moet worden gekozen. Deze bepalingen hebben tot gevolg dat de kandidaten, in de eerste plaats, wordt belet om als hoofdtaal een andere taal van de Gemeenschappen te kiezen waarvan zij een grondige kennis, maar niet de bijbehorende nationaliteit hebben en, in de tweede plaats, verplicht zijn om de examens in één van de drie voormelde talen af te leggen. Dit levert een verschil in behandeling op grond van nationaliteit op die niet objectief wordt gerechtvaardigd door de eisen van de te vervullen werkzaamheden.

Het tweede middel is ontleend aan schending van de beginselen van behoorlijk bestuur, gelijke behandeling, objectiviteit en gewettigd vertrouwen, aangezien tijdens verzoeksters voorselectietests een aantal voorvallen plaatsvond, waardoor zij werd gestoord en een deel van de haar gestelde tijd verloor, zonder dat zij opnieuw mocht beginnen of extra tijd kreeg.

In het kader van het derde middel beroept zij zich op, enerzijds, schending van het beginsel van gelijke behandeling, aangezien de gestelde vragen willekeurig zijn uitgezocht uit een bestand met vragen van zeer verschillend niveau en met een soms twijfelachtige geldigheid en, anderzijds, schending van de beginselen van bescherming van gewettigd vertrouwen, transparantie en de motiveringsplicht, aangezien het EPSO haar geen inzage heeft gegeven in de vragen die haar waren gesteld.
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN DE DERDE KAMER VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN VAN DE EUROPESE UNIE

12 november 2015

FL en anderen

tegen

Europese Politieacademie (Cepol)

„Minnelijke regeling — Artikel 90, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering — Akkoord tussen partijen op initiatief van het Gerecht — Doorhaling”

Betreft:

Beroep, ingesteld krachtens artikel 270 VWEU, waarmee FL en twee andere verzoekers, FM en FO, vragen om: nietigverklaring van het besluit van de Europese Politieacademie (Cepol) van 23 mei 2014 waarin werd voorzien in de overplaatsing van die Politieacademie naar Boedapest (Hongarije) en het personeel werd meegedeeld dat elke weigering om in het nieuwe hoofdkantoor te werken „zou worden aangemerkt als ontslag met ingang van 30 september 2014”; nietigverklaring van verschillende besluiten van Cepol van 28 november 2014 tot afwijzing van de individuele klachten die de oorspronkelijke verzoekers hebben ingediend tussen 8 en 21 augustus 2014; nietigverklaring van twee besluiten van 22 december 2014 waarbij Cepol het ontslag van FM respectievelijk FO zou hebben aanvaard; vergoeding van de materiële en de immateriële schade.

Beslissing:

Zaak F‑41/15 DISS I wordt doorgehaald in het register van het Gerecht. Zoals in hun akkoord overeengekomen, draagt Cepol haar eigen kosten in verband met de zaken van FL, FM en FO alsmede de kosten welke FL, FM en FO hebben gemaakt.

Samenvatting

Beroepen van ambtenaren — Minnelijke regeling van het geschil voor het Gerecht voor ambtenarenzaken — Doorhaling in het register

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken, art. 91, lid 1)

(cf. punten 4 en 5)
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN

VAN DE EUROPESE UNIE

(Tweede kamer)

20 juli 2016

Rosalba Polizzi

tegen

Europese Commissie

„Openbare dienst — Ambtenaren — Pensioenen — Overdracht van nationale pensioenrechten — Voorstel voor extra pensioenjaren — Geen bezwarend besluit — Niet-ontvankelijkheid van het beroep — Verzoek om uitspraak te doen zonder daarbij op de zaak ten gronde in te gaan — Artikel 83 van het Reglement voor de procesvoering”

Betreft:

Beroep, ingesteld krachtens artikel 270 VWEU, van toepassing op het EGA-Verdrag op grond van artikel 106 bis ervan, waarmee Rosalba Polizzi hoofdzakelijk vraagt om nietigverklaring van het voorstel van de Europese Commissie van 17 februari 2014 tot vaststelling, op haar verzoek, van het aantal extra pensioenjaren in de pensioenregeling van de Europese Unie volgende uit de overdracht van de pensioenrechten die zij vóór haar indiensttreding bij de Commissie in een nationale pensioenregeling had verworven.

Beslissing:

Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard. Polizzi draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

Samenvatting

Beroepen van ambtenaren – Bezwarend besluit – Begrip – Voorstel voor extra pensioenjaren met het oog op de overdracht aan de regeling van de Unie van pensioenrechten die vóór de indiensttreding bij de Unie zijn verworven – Daarvan uitgesloten

(Ambtenarenstatuut, art. 91, lid 1, en bijlage VIII, art. 11, lid 2)

Een voorstel voor extra pensioenjaren, dat een ambtenaar wordt gedaan met het oog op de overdracht aan de pensioenregeling van de Europese Unie van pensioenrechten die in het kader van een ander stelsel zijn verworven, heeft geen bindende rechtsgevolgen die de rechtspositie van de adressaat ervan rechtstreeks en onmiddellijk raken doordat zij deze kenmerkend wijzigen, en kan niet worden aangemerkt als bezwarend besluit in de zin van artikel 91, lid 1, van het Statuut.

(cf. punt 16)

Referentie:

Gerecht van de Europese Unie: arresten van 13 oktober 2015, Commissie/Verile en Gjergji, T‑104/14 P, EU:T:2015:776, punt 73; Commissie/Cocchi en Falcione, T‑103/13 P, EU:T:2015:777, punt 65, en Teughels/Commissie, T‑131/14 P, EU:T:2015:778, punt 69
Meer bepaald, de verwerping van het beroep bij met redenen omklede beschikking op basis van artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering draagt niet alleen bij tot de proceseconomie, maar bespaart partijen tevens de kosten die het houden van een terechtzitting meebrengt, wanneer bij lezing van het dossier van een zaak het Gerecht, dat zich door de stukken van het dossier voldoende op de hoogte acht, volledig overtuigd is van de kennelijke niet-ontvankelijkheid van het beroep of van het feit dat het rechtens kennelijk ongegrond is en bovendien van oordeel is dat het houden van een terechtzitting niet het minste nieuwe gegeven kan opleveren dat hem van zijn overtuiging kan afbrengen.

Volgens artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken kan het Gerecht, wanneer een beroep geheel of ten dele kennelijk niet-ontvankelijk of kennelijk rechtens ongegrond is, zonder de behandeling voort te zetten, beslissen bij met redenen omklede beschikking.

In het kader van beroepen strekkende tot betwisting van aanwervingsprocedures dient een afgewezen kandidaat, of het nu om een ambtenaar, een functionaris of een kandidaat van buiten de instelling of het agentschap gaat, niet te vragen om zowel de nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van zijn sollicitatie naar een post als de nietigverklaring van het besluit tot plaatsing van een andere kandidaat op de reservelijst of van het besluit tot aanstelling van die andere kandidaat in de begeerde post. De afgewezen kandidaat die, met het oog op het behoud van de rechten van personen die buiten de gerechtelijke procedure staan, overeenkomstig het beginsel van evenredigheid alleen de nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van zijn sollicitatie wil vragen, kan namelijk op geen enkele wijze worden verplicht om gelijktijdig de nietigverklaring van die twee besluiten te vragen.

Bovendien zou een benadering volgens welke, in het geval waarin op het moment van instelling van het beroep reeds in de betrokken post is voorzien, het verzoek om nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van de sollicitatie enkel ontvankelijk zou zijn wanneer de afgewezen kandidaat daarnaast ook verzoekt om nietigverklaring van het aanstellingsbesluit, neerkomen op het invoeren van een voorwaarde voor ontvankelijkheid van beroepen die betrekking hebben op de rechtmatigheid van een bezwarend besluit in de zin van artikel 90, lid 2, van het Statuut waarin dit laatste niet voorziet. Noch artikel 91 van het Statuut, dat betrekking heeft op beroepen die ambtenaren tegen voor hen bezwarende besluiten bij de Unierechter instellen, noch enige andere tekst verplicht de kandidaat die voor een selectieprocedure is afgewezen immers om zijn beroep, op straffe van niet-ontvankelijkheid, zowel tegen het besluit tot afwijzing van zijn sollicitatie als tegen het daarmee samenhangende besluit tot aanstelling van een andere kandidaat in te stellen.

(cf. punten 22 en 23)

Gerecht van de Europese Unie: arrest Commissie/Moschonaki, T‑476/11 P, EU:T:2013:557, punten 35, 44 en 47
Volgens artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken kan het Gerecht, wanneer een beroep geheel of ten dele kennelijk niet-ontvankelijk of kennelijk rechtens ongegrond is, zonder de behandeling voort te zetten, beslissen bij met redenen omklede beschikking.

Meer bepaald, de verwerping van het beroep bij met redenen omklede beschikking op basis van artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering, draagt niet alleen bij tot de proceseconomie, maar bespaart partijen eveneens de kosten die het houden van een terechtzitting met zich zou brengen, wanneer het Gerecht zich bij lezing van het dossier van een zaak voldoende ingelicht acht door de stukken van het dossier en volkomen overtuigd is van de kennelijke niet-ontvankelijkheid van het beroep of van de omstandigheid dat het kennelijk rechtens ongegrond is, en bovendien van mening is dat het houden van een terechtzitting geen nieuwe elementen kan opleveren die hem van zijn overtuiging kunnen afbrengen.

(cf. punten 14 en 15)

Gerecht voor ambtenarenzaken: beschikkingen van 10 juli 2014, Mészáros/Commissie, F‑22/13, EU:F:2014:189, punt 39, en van 23 april 2015, Bensai/Commissie, F‑131/14, EU:F:2015:34, punt 28
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN DE EERSTE KAMER

VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN

VAN DE EUROPESE UNIE

15 januari 2015

Zaak F‑30/14

Herman Speyart

tegen

Europese Commissie

„Openbare dienst – Tuchtprocedure – Tuchtmaatregel – Verzuim om melding te maken van de ontvangst van ‚Kinderbijslag’ als soortgelijke uitkering uit andere bron – Afstand van instantie van de verzoekende partij – Doorhaling”

Betreft: Beroep, ingesteld krachtens artikel 270 VWEU, van toepassing op het EGA-Verdrag op grond van artikel 106 bis ervan, waarmee Speyart vraagt om nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 18 juni 2013 waarbij hem de tuchtmaatregel van definitieve terugzetting in een rang is opgelegd, op grond dat hij niet had opgegeven dat hij, naast de gezinstoelagen voor kinderen ten laste in de zin van artikel 67, lid 2, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, een soortgelijke nationale toelage ontving, namelijk „Kinderbijslag”, en wel sinds 1 april 1997, hetgeen tot gevolg heeft gehad dat verzoeker en zijn echtgenote, eveneens ambtenaar van de Europese Unie, ten onrechte een totaalbedrag van 39 380 EUR hebben ontvangen.

Beslissing: Zaak F‑30/14 wordt doorgehaald in het register van het Gerecht. Speyart draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

Samenvatting

Gerechtelijke procedure – Kosten – Afstand van instantie niet gerechtvaardigd door de houding van de wederpartij

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken, art. 84 en 103, lid 5)
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN DE EERSTE KAMER VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN VAN DE EUROPESE UNIE

28 januari 2016

Wieslawa Goch

tegen

Raad van de Europese Unie

„Overdracht van pensioenrechten — Arresten van het Gerecht van de Europese Unie die in de loop van het geding zijn gewezen — Afstand van instantie door de verzoekende partij — Doorhaling — Respectieve verwijzing in de kosten”

Betreft:

Beroep, ingesteld krachtens artikel 270 VWEU, van toepassing op het EGA-Verdrag op grond van artikel 106 bis ervan, waarmee Goch in wezen vroeg om nietigverklaring van het besluit van het secretariaat-generaal van de Raad van de Europese Unie van 23 mei 2012 waarbij haar een voorstel is gedaan voor de overdracht van pensioenrechten krachtens artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie. Tot staving van haar beroep beriep verzoekster zich met name op de onwettigheid van artikel 9 van de algemene uitvoeringsbepalingen van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Statuut die deze instelling op 11 oktober 2011 heeft vastgesteld.

Beslissing:

Zaak F‑21/13 wordt doorgehaald in het register van het Gerecht. Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

Samenvatting

Gerechtelijke procedure — Afstand van instantie door de verzoekende partij — Doorhaling in het register

(Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken, art. 84 en 103, lid 5)

(cf. punt 6)