Zaak C‑105/13

P. J. Vonk Noordegraaf

tegen

Staatssecretaris van Economische Zaken

(verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven om een prejudiciële beslissing)

„Landbouw — Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Bedrijfstoeslagregeling — Verordening (EG) nr. 73/2009 — Artikelen 34, 36 en 137 — Toeslagrechten — Berekeningsgrondslag — Premies betaald voor het vee en de percelen waarover de landbouwer tijdens de referentieperiode beschikte — Wijziging van de wijze waarop de oppervlakte van percelen landbouwgrond wordt vastgesteld — Verlaging van het aantal subsidiabele hectaren — Verzoek van de landbouwer om verlaging van diens aantal toeslagrechten en verhoging van het bedrag per toeslagrecht — Verordening (EG) nr. 796/2004 — Artikel 73 bis, lid 2 bis — Toelaatbaarheid”

Samenvatting – Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 5 juni 2014

Landbouw – Gemeenschappelijk landbouwbeleid – Regelingen inzake rechtstreekse steunverlening – Gemeenschappelijke voorschriften – Bedrijfstoeslagregeling – Berekening van de toeslagrechten – Inaanmerkingneming van de oppervlakte van het bedrijf – Verplichting om de toeslagrechten opnieuw te berekenen ingeval de oppervlakte onjuist is vastgesteld

(Verordening nr. 73/2009 van de Raad, art. 137; verordening nr. 796/2004 van de Commissie, zoals gewijzigd bij verordening nr. 380/2009, art. 73 bis, lid 2 bis)

Artikel 73 bis, lid 2 bis, van verordening nr. 796/2004 houdende uitvoeringsbepalingen inzake de randvoorwaarden, de modulatie en het geïntegreerd beheers- en controlesysteem waarin is voorzien bij de verordeningen nr. 1782/2003 en nr. 73/2009, en inzake de randvoorwaarden waarin is voorzien bij verordening nr. 479/2008, zoals gewijzigd bij verordening nr. 380/2009, moet aldus worden uitgelegd dat de toeslagrechten van een landbouwer opnieuw moeten worden berekend wanneer het referentiebedrag van die landbouwer bij de aanvankelijke vaststelling van zijn toeslagrechten door een te groot aantal hectaren is gedeeld als gevolg van de toen in de betrokken lidstaat toegepaste wijze van vaststelling van de oppervlakte van percelen landbouwgrond. Artikel 137 van verordening nr. 73/2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, tot wijziging van verordeningen nr. 1290/2005, nr. 247/2006, nr. 378/2007 en tot intrekking van verordening nr. 1782/2003, is niet van toepassing op een correctie op grond van artikel 73 bis, lid 2 bis, van verordening nr. 796/2004.

Wanneer de bevoegde autoriteiten bij de vaststelling van de percelen landbouwgrond van een landbouwer rekening hebben gehouden met landschapselementen zoals bermen, wegen en sloten, moet het aantal aan hem toegekende toeslagrechten immers worden geacht „onjuist” te zijn in de zin van voormeld artikel 73 bis, lid 2 bis. In dat verband moet worden aangenomen dat de betrokken landbouwer een dergelijke fout niet redelijkerwijs kan ontdekken, aangezien deze het directe gevolg is van de door de bevoegde nationale autoriteiten toegepaste methode. Aangezien het doel van artikel 137, lid 1, van verordening nr. 73/2009, om redenen die te maken hebben met het rechtszekerheidsbeginsel, bestaat in de bescherming van landbouwers te goeder trouw die onverschuldigde betalingen hebben ontvangen, en niet in de benadeling in de toekomst van landbouwers die een te groot aantal toeslagrechten hebben verkregen, valt artikel 73 bis, lid 2 bis, van verordening nr. 796/2004 daarenboven niet binnen de werkingssfeer ervan.

(cf. punten 47, 49‑51, 54, 55, 59 en dictum)

Zaak C‑105/13

P. J. Vonk Noordegraaf

tegen

Staatssecretaris van Economische Zaken

(verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven om een prejudiciële beslissing)

„Landbouw — Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Bedrijfstoeslagregeling — Verordening (EG) nr. 73/2009 — Artikelen 34, 36 en 137 — Toeslagrechten — Berekeningsgrondslag — Premies betaald voor het vee en de percelen waarover de landbouwer tijdens de referentieperiode beschikte — Wijziging van de wijze waarop de oppervlakte van percelen landbouwgrond wordt vastgesteld — Verlaging van het aantal subsidiabele hectaren — Verzoek van de landbouwer om verlaging van diens aantal toeslagrechten en verhoging van het bedrag per toeslagrecht — Verordening (EG) nr. 796/2004 — Artikel 73 bis, lid 2 bis — Toelaatbaarheid”

Samenvatting – Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 5 juni 2014

Landbouw — Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Regelingen inzake rechtstreekse steunverlening — Gemeenschappelijke voorschriften — Bedrijfstoeslagregeling — Berekening van de toeslagrechten — Inaanmerkingneming van de oppervlakte van het bedrijf — Verplichting om de toeslagrechten opnieuw te berekenen ingeval de oppervlakte onjuist is vastgesteld

(Verordening nr. 73/2009 van de Raad, art. 137; verordening nr. 796/2004 van de Commissie, zoals gewijzigd bij verordening nr. 380/2009, art. 73 bis, lid 2 bis)

Artikel 73 bis, lid 2 bis, van verordening nr. 796/2004 houdende uitvoeringsbepalingen inzake de randvoorwaarden, de modulatie en het geïntegreerd beheers- en controlesysteem waarin is voorzien bij de verordeningen nr. 1782/2003 en nr. 73/2009, en inzake de randvoorwaarden waarin is voorzien bij verordening nr. 479/2008, zoals gewijzigd bij verordening nr. 380/2009, moet aldus worden uitgelegd dat de toeslagrechten van een landbouwer opnieuw moeten worden berekend wanneer het referentiebedrag van die landbouwer bij de aanvankelijke vaststelling van zijn toeslagrechten door een te groot aantal hectaren is gedeeld als gevolg van de toen in de betrokken lidstaat toegepaste wijze van vaststelling van de oppervlakte van percelen landbouwgrond. Artikel 137 van verordening nr. 73/2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, tot wijziging van verordeningen nr. 1290/2005, nr. 247/2006, nr. 378/2007 en tot intrekking van verordening nr. 1782/2003, is niet van toepassing op een correctie op grond van artikel 73 bis, lid 2 bis, van verordening nr. 796/2004.

Wanneer de bevoegde autoriteiten bij de vaststelling van de percelen landbouwgrond van een landbouwer rekening hebben gehouden met landschapselementen zoals bermen, wegen en sloten, moet het aantal aan hem toegekende toeslagrechten immers worden geacht „onjuist” te zijn in de zin van voormeld artikel 73 bis, lid 2 bis. In dat verband moet worden aangenomen dat de betrokken landbouwer een dergelijke fout niet redelijkerwijs kan ontdekken, aangezien deze het directe gevolg is van de door de bevoegde nationale autoriteiten toegepaste methode. Aangezien het doel van artikel 137, lid 1, van verordening nr. 73/2009, om redenen die te maken hebben met het rechtszekerheidsbeginsel, bestaat in de bescherming van landbouwers te goeder trouw die onverschuldigde betalingen hebben ontvangen, en niet in de benadeling in de toekomst van landbouwers die een te groot aantal toeslagrechten hebben verkregen, valt artikel 73 bis, lid 2 bis, van verordening nr. 796/2004 daarenboven niet binnen de werkingssfeer ervan.

(cf. punten 47, 49‑51, 54, 55, 59 en dictum)