ARREST VAN HET GERECHT (Tweede kamer)

15 september 1998

Zaak T-94/96

M. Hagleitner

tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen

„Ambtenaren — Algemeen vergelijkend onderzoek — Jury — Bijzitters — Correctie van examen”

Volledige Duitse tekst II-1467

Betreft:

Beroep tot nietigverklaring van de maatregelen die de Commissie in het kader van vergelijkend onderzoek COM/A/904 heeft getroffen, of althans van het besluit van de jury van dat vergelijkend onderzoek om verzoeker niet tot het mondeling examen toe te laten.

Beslissing:

Nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 18 september 1995. Verwerping voor het overige.

Resumé van het arrest

Op 13 januari 1995 publiceert de Commissie aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek COM/A/904 met het oog op de aanwerving van administrateurs van Oostenrijkse nationaliteit in de rang A 7/A 6 (PB C 10 A, biz. 8). Verzoeker wordt tot dit vergelijkend onderzoek toegelaten en legt in april 1995 het schriftelijk examen af.

Bij brief van 1 juni 1995 deelt de Commissie hem mee, dat de jury heeft beslist hem niet tot het mondeling examen toe te laten omdat hij niet behoort tot de 150 kandidaten met de beste totaalcijfers.

Bij brief van 7 juni 1995 vraagt verzoeker om verificatie van de beoordeling door de jury van een aantal onderdelen van zijn schriftelijk examen. Bij brief van de voorzitter van de jury van 21 juni 1995 deelt de Commissie hem mee, dat na verificatie het eerdere resultaat is bevestigd.

Bij brief van 7 augustus 1995 deelt verzoeker de heer Liikanen, het lid van de Commissie belast met personeelszaken en algemeen beheer, mee, dat hij heeft vernomen dat een deel van het examen van het vergelijkend onderzoek COM/A/904 door ambtenaren van de Oostenrijkse regering is verbeterd. Hij geeft als zijn mening te kennen, dat die correctoren deskundig noch onpartijdig waren en dat een groot deel van hun correcties niet is gecontroleerd. Bij dezelfde brief vraagt om verificatie en om een onderzoek betreffende de regelmatigheid van het verloop van de procedure en betreffende de resultaten van een aantal onderdelen van het schriftelijk examen van vergelijkend onderzoek COM/A/904.

Bij brief van 18 september 1995 antwoordt de heer Liikanen aan verzoeker, dat zijn proefwerk reeds aan een nieuw onderzoek is onderworpen en dat de Commissie in een aantal gelijklopende vergelijkende onderzoeken voor Finse en Zweedse onderdanen om taairedenen een beroep heeft moeten doen op nationale correctoren en hetzelfde beginsel heeft willen toepassen voor de voor Oostenrijkse onderdanen voorbehouden vergelijkende onderzoeken. Die nationale correctoren hebben voldoende kennis om proefwerken van de kandidaten te beoordelen.

Bij brief van 2 november 1995, die hij als een klacht aanmerkt, vraagt verzoeker onder meer, dat het schriftelijk examen van vergelijkend onderzoek COM/A/904 nogmaals wordt geverifieerd, en, zo nodig, dat de bestreden procedure volledig wordt geannuleerd, dat alle daarop betrekking hebbende besluiten eveneens worden geannuleerd, en dat een nieuwe procedure wordt begonnen. Bij besluit van 8 maart 1996, dat verzoeker op 11 maart 1996 officieel ter kennis wordt gebracht, wijst de Commissie de klacht van 2 november 1995 af.

Ten gronde

Artikel 3, derde alinea, van bijlage III bij het Statuut, volgens hetwelk de jury zich voor bepaalde examens kan doen bijstaan door één of meer bijzitters, die een raadgevende stem hebben, kan met name worden toegepast wanneer de jury, wegens het grote aantal sollicitanten dat zich voor het vergelijkend onderzoek heeft aangemeld, anders niet in staat zou zijn haar werkzaamheden binnen redelijke termijn te voltooien.

Referentie: Hof 26 oktober 1978, Agneessens e.a./Commissie. 122/77. Jurispr. blz. 2085, punt 8; Hof 30 november 1978, Salerno e.a./Commissie, 4/78, 19/78 en 28/78, Jurispr. blz. 2403, punt 14

Aangezien het in de gelijklopende vergelijkende onderzoeken voor Zweedse en Finse onderdanen om taairedenen nodig is geacht een beroep te doen op externe correctoren, heeft de jury de grenzen van haar beoordelingsvrijheid niet overschreden door het enkele feit dat zij, om voor alle betrokken vergelijkende onderzoeken dezelfde werkmethode te volgen, in casu een beroep heeft gedaan op Oostenrijkse correctoren als bijzitters met een raadgevende stem, ook al beschikte de Commissie zelf over voldoende Duitstalige ambtenaren die bekwaam waren om de betrokken proefwerken te verbeteren.

Wanneer een beroep wordt gedaan op bijzitters, moet de jury evenwel de controle op de gang van zaken behouden en moet zij zich de beoordelingsbevoegdheid in laatste instantie voorbehouden.

Referentie: Salerno e.a./Commissie, reeds aangehaald, punt 15; Hof 16 oktober 1975, Deboeck/Commissie, 90/74, Jurispr. blz. 1123, punt 38; Gerecht 16 oktober 1990, Gallone/Raad, T-132/89, Jurispr. blz. II-549, punt 28; Gerecht 21 mei 1996, Kaps/Hof van Justitie, T-153/95, JurAmbt. blz. II-663, punt 26

In de omstreden procedure heeft de jury zich ertoe beperkt, het wiskundige gemiddelde van de door de correctoren toegekende punten over te nemen zonder controle van de door hen verrichte beoordelingen, van de inachtneming van de correctiecriteria of van de eenvormige toepassing van die criteria, behalve in de gevallen waarin de door de twee betrokken correctoren toegekende cijfers meer dan 50 van elkaar verschilden.

Aangezien de resultaten waartoe de twee correctoren voor verzoeker waren gekomen, minder dan 50 % van elkaar verschilden, heeft geen enkel jurylid zijn proefwerk gelezen.

In die omstandigheden is de door de jury gevolgde procedure in strijd met artikel 3, derde alinea, van bijlage III bij het Statuut. De betrokken correctoren hadden immers niet gewoon een „raadgevende” stem, maar hadden in feite een beslissende stem voor alle kandidaten die, zoals verzoeker, van hun twee correctoren cijfers hadden gekregen die minder dan 50 % van elkaar verschilden.

Het beginsel dat de jury de controle op de gang van zaken moet behouden en zich de beoordelingsbevoegdheid in laatste instantie moet voorbehouden, geldt temeer in een geval als het onderhavige, waar de gekozen correctoren geen ervaring hadden in de verbetering van het examen van een communautair vergelijkend onderzoek en zelf behoorden tot de nationale instellingen waarvan een groot aantal kandidaten afkomstig was.

Dictum:

Het in de brief van de heer Liikanen van 18 september 1995 vervatte besluit van de Commissie houdende afwijzing van het door verzoeker op 7 augustus 1995 geformuleerde verzoek om verificatie van en onderzoek naar het regelmatig verloop van de beoordelingsprocedure en het resultaat van vergelijkend onderzoek COM/A/904, wordt nietig verklaard.

Het beroep wordt verworpen voor het overige.