BIJLAGE 7

Methode voor het meten van door elektrische/elektronische subeenheden (ESE’s) uitgestraalde elektromagnetische breedbandemissies

1. Algemeen

1.1. De in deze bijlage beschreven testmethode is van toepassing op ESE’s die achteraf worden gemonteerd in voertuigen die aan de voorschriften van bijlage 4 voldoen.

Deze methoden betreffen beide typen ESE’s:

a) andere ESE’s dan ESE’s die invloed hebben op de “REESS-laadmodus bij koppeling aan het elektriciteitsnet”;

b) ESE’s die invloed hebben op de “REESS-laadmodus bij koppeling aan het elektriciteitsnet”.

1.2. Testmethode

Het doel van de test is het meten van de elektromagnetische breedbandemissies van ESE’s (bv. ontstekingssystemen, elektromotoren, ingebouwde acculaders enz.).

Tenzij in deze bijlage anders is vermeld, wordt de test overeenkomstig CISPR 25 uitgevoerd.

2. Toestand van de ESE tijdens de tests

2.1. De te testen ESE moet in normale bedrijfstoestand verkeren, bij voorkeur onder maximale belasting. ESE’s die invloed hebben op de “REESS-laadmodus bij koppeling aan het elektriciteitsnet”, moeten zich in laadmodus bevinden. Het laadniveau van de tractiebatterij moet over het volledige frequentiebereik bij meting tussen 20 en 80 % van het maximale laadniveau worden gehouden (hierdoor moet de meting mogelijkerwijs in verschillende subbanden worden verdeeld, waarbij de tractiebatterij van het voertuig voor aanvang van volgende subbanden wordt ontladen). Indien de test niet in combinatie met een REESS wordt uitgevoerd, moet de ESE bij nominale stroom worden getest. Indien het stroomverbruik kan worden geregeld, moet de stroomtoevoer minstens 80 % van de nominale waarde voor laden met wisselstroom bedragen. Indien het stroomverbruik kan worden geregeld, moet de stroomtoevoer minstens 80 % van de nominale waarde voor laden met gelijkstroom bedragen, tenzij met de typegoedkeuringsinstanties een andere waarde is overeengekomen.

3. Uitvoering van de test

3.1. Voor andere ESE’s dan ESE’s die invloed hebben op de “REESS-laadmodus bij koppeling aan het elektriciteitsnet”, moet de test overeenkomstig de in punt 6.4 van CISPR 25 beschreven ALSE-methode worden uitgevoerd.

3.2. Voor ESE’s in de configuratie “REESS-laadmodus bij koppeling aan het elektriciteitsnet” moet de testopstelling voldoen aan figuur 2 van het aanhangsel van deze bijlage.

3.2.1. De configuratie van de afscherming wordt op basis van de configuratie van de voertuigserie bepaald. In het algemeen moeten alle afgeschermde onderdelen onder hoogspanning door middel van onderdelen met een lage impedantie met de massa worden verbonden (bv. kunstnetten, kabels, connectoren enz.). ESE’s en ladingen moeten met de massa worden verbonden. De externe hoogspanningsvoeding wordt door middel van een doorvoercondensator aangesloten.

3.2.2. De voedingskabel van de ESE moet via een kunstnet onder hoogspanning (bij ESE met een hoogspanningsvoeding met gelijkstroom) en/of een kunstmatig voedingsnet (bij ESE met wisselstroomvoeding) met de stroomvoorziening worden verbonden. De ESE wordt met een hoogspanningsvoeding met gelijkstroom gevoed via een kunstnet onder hoogspanning van 5 μH/50 Ω (zie punt 2 van aanhangsel 8). De ESE wordt met wisselstroom gevoed via een kunstmatig voedingsnet van 50 μH/50 Ω (zie punt 4 van aanhangsel 8).

3.2.3. Tenzij anders bepaald, moet de lengte van de kabelboom onder laagspanning en van die onder hoogspanning, die parallel aan de voorkant van de massaplaat lopen, 1 500 (± 75) mm bedragen. De totale lengte van de testkabelboom met inbegrip van de connector moet 1 700 (+ 300/- 0) mm bedragen. De afstand tussen de kabelboom onder laagspanning en die onder hoogspanning moet 100 (+ 100/- 0) mm bedragen.

3.2.4. Alle kabelbomen moeten op een niet-geleidend materiaal met een lage relatieve permittiviteit van ε r ≤ 1,4 op een afstand van 50 (± 5) mm boven de massaplaat worden geplaatst.

3.2.5. Afgeschermde stroomtoevoerkabels voor de positieve en negatieve pool van de hoogspanning en driefasekabels mogen coaxiale kabels zijn of zich in een gemeenschappelijke afscherming bevinden, afhankelijk van het gebruikte stekkersysteem. De originele voor gebruik onder hoogspanning bedoelde kabelboom van het voertuig mag ook worden gebruikt.

3.2.6. Tenzij anders bepaald, wordt de behuizing van de ESE direct of door middel van onderdelen met een gedefinieerde impedantie verbonden met de massaplaat.

3.2.7. Bij ingebouwde laders moeten de wissel-/gelijkstroomleidingen zo ver mogelijk van de antenne lopen (achter de kabelboom onder laagspanning en die onder hoogspanning). De afstand tussen de wissel-/gelijkstroomleidingen en de dichtstbijzijnde kabelboom (onder laagspanning of hoogspanning) moet 100 (+ 100/- 0) mm bedragen.

3.3. Alternatieve testruimte

Bij wijze van alternatief voor een met absorptiemateriaal afgeschermde ruimte (ALSE) mag gebruik worden gemaakt van een testruimte in de openlucht (OATS) die aan de voorschriften van CISPR 16-1-4 voldoet (zie figuur 1 in het aanhangsel van deze bijlage).

3.4. Achtergrondstraling

Vóór of na de eigenlijke test wordt de achtergrondstraling gemeten om na te gaan of de metingen niet in significante mate door externe ruis of signalen worden beïnvloed. Het niveau van de externe ruis of signalen moet ten minste 6 dB onder de in punt 6.5.2.1 van dit reglement bepaalde grenswaarden liggen, behalve voor doelbewuste externe smalbandemissies.

4. Testvoorschriften

4.1. De grenswaarden zijn van toepassing in het volledige frequentiebereik 30-1 000 MHz, voor metingen die in een met absorptiemateriaal afgeschermde ruimte (ALSE) of in een testruimte in de openlucht (OATS) worden uitgevoerd.

4.2. De metingen mogen met quasi-piekdetectoren of met piekdetectoren worden verricht. De grenswaarden in de punten 6.5 en 7.10 van dit reglement gelden voor quasi-piekdetectoren. Indien piekdetectoren worden gebruikt, wordt een correctiefactor van 20 dB toegepast, zoals voorgeschreven in CISPR 12.

4.3. De metingen worden met een spectrumanalysator of met een aftastontvanger verricht. De te gebruiken parameters zijn in de tabellen 1 en 2 vermeld.

Tabel 1

Parameters voor de spectrumanalysator

Frequentiebereik MHz Piekdetector Quasi-piekdetector Gemiddelde-waardedetector RBB bij -3 dB Minimale scantijd RBB bij -6 dB Minimale scantijd RBB bij -3 dB Minimale scantijd 30 tot en met 1 000 100/120 kHz 100 ms/MHz 120 kHz 20 s/MHz 100/120 kHz 100 ms/MHz

Noot: Indien voor het meten van de piekwaarde een spectrumanalysator wordt gebruikt, moet de videobandbreedte minstens drie keer de resolutiebandbreedte (RBB) bedragen.

Tabel 2

Parameters voor de aftastontvanger

Frequentiebereik MHz Piekdetector Quasi-piekdetector Gemiddelde-waardedetector BB bij -6 dB Stapgrootte (1) Minimale duur BB bij -6 dB Stapgrootte (1) Minimale duur BB bij -6 dB Stapgrootte (1) Minimale duur 30 tot en met 1 000 120 kHz 50 kHz 5 ms 120 kHz 50 kHz 1 s 120 kHz 50 kHz 5 ms

Noot: Voor het meten van emissies die door borstel-en-commutatormotoren zonder een elektronische regeleenheid worden opgewekt, mag de maximale grootte van de frequentiestappen worden verhoogd tot vijf keer de bandbreedte.

4.4. Metingen

Tenzij anders bepaald, wordt de test uitgevoerd op de kabelboom onder laagspanning in de configuratie waarin hij zo dicht mogelijk bij de antenne loopt.

Voor frequenties tot en met 1 000 MHz moet het fasemiddelpunt van de antenne in een lijn liggen met het middelpunt van de kabelboom in langsrichting.

De technische dienst voert de test uit met de in CISPR 12 gespecificeerde intervallen, over het volledige frequentiebereik 30-1 000 MHz.

Als de fabrikant voor het volledige frequentiebereik meetgegevens verstrekt van een volgens de toepasselijke delen van ISO 17025 geaccrediteerd en door de typegoedkeuringsinstantie erkend testlaboratorium, mag de technische dienst het frequentiebereik in 14 frequentiebanden verdelen, namelijk 30-34, 34-45, 45-60, 60-80, 80-100, 100-130, 130-170, 170-225, 225-300, 300-400, 400-525, 525-700, 700-850 en 850-1 000 MHz, en tests uitvoeren bij de 14 frequenties die het hoogste emissieniveau binnen elke band opleveren om na te gaan of de ESE aan de voorschriften van deze bijlage voldoet.

Indien tijdens de test de grenswaarde wordt overschreden, moet worden nagegaan of dit aan de ESE is toe te schrijven en niet aan achtergrondstraling.

4.5. Meetresultaten

In ieder van de 14 frequentiebanden worden de meetresultaten die de grenswaarden het dichtst benaderen (horizontale en verticale polarisatierichting) als de voor die frequentie karakteristieke meetresultaten beschouwd.

(1) Indien enkel breedbandstoringen worden gemeten, mag de maximale grootte van de frequentiestappen worden verhoogd tot hoogstens de waarde van de bandbreedte (BB).