NL Publicatieblad van de Europese Unie L 250/1

Voor het internationaal publiekrecht hebben alleen de originele VN/ECE-teksten rechtsgevolgen. Voor de status en de datum van inwerkingtreding van dit reglement, zie de recentste versie van VN/ECE-statusdocument TRANS/WP.29/343 op: http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html.

Reglement nr. 19 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) — Uniforme bepalingen voor de goedkeuring van mistvoorlichten voor motorvoertuigen

Bevat de volledige geldige tekst tot en met:

Supplement 6 op wijzigingenreeks 04 - Datum van inwerkingtreding: 9 oktober 2014

INHOUD

Inleiding

Toepassingsgebied

1. Definities

2. Goedkeuringsaanvraag

3. Opschriften

4. Goedkeuring

5. Algemene specificaties

6. Verlichtingssterkte

7. Kleur

8. Vaststelling van hinder (verblinding)

9. Wijzigingen van het type mistvoorlicht en uitbreiding van de goedkeuring

10. Conformiteit van de productie

11. Sancties bij non-conformiteit van de productie

12. Definitieve stopzetting van de productie

13. Naam en adres van de voor de uitvoering van de goedkeuringstests verantwoordelijke technische diensten en van de typegoedkeuringsinstanties

14. Overgangsbepalingen

BIJLAGEN

1. Mededeling

2. Tolerantievoorschriften voor de procedure om de conformiteit van de productie te controleren

3. Voorbeelden van de opstelling van goedkeuringsmerken voor mistvoorlichten van klasse „B” en klasse „F3”

4. Geometrie van het meetscherm en meetrooster

5. Tests van de stabiliteit van de fotometrische prestaties van brandende mistvoorlichten (tests van complete mistvoorlichten)

6. Voorschriften voor lichten met kunststoflens - Tests van lenzen of materiaalmonsters en van complete lichten

7. Minimumvoorschriften voor de procedure om de conformiteit van de productie te controleren

8. Minimumvoorschriften voor de monsterneming door een inspecteur

9. Definitie en scherpheid van de licht-donkergrens en afstelprocedure door middel van deze licht-donkergrens voor mistvoorlichten van klasse „F3”

10. Overzicht van de activeringsperioden voor het testen van de stabiliteit van de fotometrische prestaties

11. Referentiepunt

12. Voorschriften bij het gebruik van ledmodules of lichtgeneratoren

INLEIDING

Dit reglement (1) is van toepassing op mistvoorlichten die lenzen van glas of kunststof kunnen bevatten. Het omvat twee verschillende klassen.

Het oorspronkelijke mistvoorlicht van klasse B is inmiddels gemoderniseerd en omvat thans het hoekcoördinatenstelsel, waardoor de waarden in de desbetreffende fotometrische tabel zijn gewijzigd. Bij deze klasse zijn alleen lichtbronnen toegestaan zoals gespecificeerd in Reglement nr. 37.

Klasse „F3” is bedoeld om de fotometrische prestaties te vergroten. Met name de bundelbreedte en de minimumlichtsterkte onder lijn H-H (punt 6.4.3) zijn vergroot en voortaan wordt de maximumlichtsterkte op de voorgrond gecontroleerd. Boven lijn H-H is de sterkte van het sluierlicht verminderd om de zichtbaarheid te verbeteren. Bovendien mag deze klasse adaptieve bundelpatronen produceren, waarbij de prestaties naar de zichtbaarheidsomstandigheden variëren.

De introductie van klasse „F3” heeft tot gevolg dat bepaalde voorschriften worden gewijzigd om ze in overeenstemming te brengen met de voorschriften voor koplampen, namelijk:

a) de fotometrische waarden worden gespecificeerd als lichtsterkten met gebruikmaking van het hoekcoördinatenstelsel;

b) lichtbronnen kunnen worden gekozen overeenkomstig de bepalingen van Reglement nr. 37 (lichtbronnen met gloeidraad) en Reglement nr. 99 (gasontladingslichtbronnen). Modules met lichtdioden (ledmodules) en systemen voor verdeelde verlichting mogen ook worden gebruikt;

c) de definitie van licht-donkergrens en hellingshoek;

d) de fotometrische voorschriften staan het gebruik van asymmetrische bundelverdelingen toe.

TOEPASSINGSGEBIED

Dit reglement is van toepassing op mistvoorlichten voor voertuigen van de categorieën L3, L4, L5, L7, M, N en T (2).

1. DEFINITIES

In dit reglement wordt verstaan onder:

1.1. de definities van Reglement nr. 48 en van de desbetreffende wijzigingenreeks die op het ogenblik van de typegoedkeuringsaanvraag van kracht is, zijn van toepassing op dit reglement.

1.2. „lens”: het buitenste onderdeel van het mistvoorlicht (de unit) dat via het verlichtingsoppervlak licht doorlaat;

1.3. „coating”: elk product dat in een of meer lagen op de buitenkant van een lens wordt aangebracht;

1.4. „mistvoorlichten van verschillende typen”: mistvoorlichten die van elkaar verschillen op essentiële punten zoals: 1.4.1. de handelsnaam of het merk; 1.4.2. verschillende „klassen” („B” of „F3”), geïdentificeerd aan de hand van specifieke fotometrische bepalingen; 1.4.3. de kenmerken van het optische systeem (fundamenteel optisch ontwerp, type/categorie lichtbron, ledmodule, gerichte lichtbron enz.); 1.4.4. de aanwezigheid van onderdelen die de optische effecten door reflectie, breking, absorptie en/of vervorming tijdens het gebruik kunnen wijzigen en de variabele lichtsterkteregeling, indien aanwezig; 1.4.5. de categorie van de gebruikte gloeilampen zoals aangegeven in de Reglementen nr. 37 en nr. 99, en/of de specifieke identificatiecode van de ledmodule of lichtgenerator, indien van toepassing; 1.4.6. een voorziening die bedoeld is voor installatie aan de linkerkant van het voertuig, en de overeenkomstige voorziening die bedoeld is voor installatie aan de rechterkant van het voertuig, moeten evenwel worden geacht van hetzelfde type te zijn;

1.5. „kleur van het door de voorziening uitgestraalde licht”. De definities van de kleur van het uitgestraalde licht in Reglement nr. 48 en de desbetreffende wijzigingenreeks die op het ogenblik van de typegoedkeuringsaanvraag van kracht is, zijn van toepassing op dit reglement.

1.6. De verwijzingen in dit reglement naar standaardlichtbronnen (referentielichtbronnen) en naar de Reglementen nr. 37 en nr. 99 zijn verwijzingen naar de Reglementen nr. 37 en nr. 99 en de desbetreffende wijzigingenreeks die op het ogenblik van de typegoedkeuringsaanvraag van kracht is.

2. Goedkeuringsaanvraag

2.1. De goedkeuringsaanvraag moet door de houder van de handelsnaam of het merk of door zijn daartoe gemachtigde vertegenwoordiger worden ingediend.

2.2. De goedkeuringsaanvraag voor elk type mistvoorlicht moet vergezeld gaan van: 2.2.1. tekeningen, in drievoud, die voldoende gedetailleerd zijn om het type te kunnen identificeren en die een vooraanzicht geven van het mistvoorlicht met de relevante details van de eventuele optische componenten en de dwarsdoorsnede. Op de tekeningen moet de plaats voor het goedkeuringsmerk zijn aangegeven; 2.2.1.1. als het mistvoorlicht is uitgerust met een verstelbare reflector, een indicatie van de montagestand(en) van het licht ten opzichte van het wegdek en het middenlangsvlak van het voertuig, als het licht uitsluitend bestemd is om in die stand(en) te worden gebruikt; 2.2.2. voor het testen van de kunststof waarvan de lenzen zijn gemaakt: 2.2.2.1. dertien lenzen; 2.2.2.1.1. zes van deze lenzen mogen worden vervangen door zes materiaalmonsters van ten minste 60 × 80 mm met een vlak of bol buitenoppervlak en een nagenoeg vlak middengedeelte (kromtestraal minimaal 300 mm) van ten minste 15 × 15 mm; 2.2.2.1.2. al deze lenzen of materiaalmonsters moeten zijn vervaardigd volgens de bij de massaproductie toegepaste methode; 2.2.2.1.3. een reflector waarop de lenzen volgens de instructies van de fabrikant kunnen worden gemonteerd. 2.2.3. Wanneer de eigenschappen van de materialen waarvan de lenzen en de eventuele coatings zijn vervaardigd al eerder zijn getest, moet het desbetreffende testrapport worden bijgevoegd.

2.3. Bij mistvoorlichten van klasse „B”: 2.3.1. een korte technische specificatie met de categorie van de gebruikte gloeilamp zoals aangegeven in Reglement nr. 37 en de desbetreffende wijzigingenreeks die op het ogenblik van de typegoedkeuringsaanvraag van kracht is, zelfs als de gloeilamp niet kan worden vervangen; 2.3.2. twee monsters van elk type mistvoorlicht, waarvan een bedoeld is voor installatie aan de linkerkant en een voor installatie aan de rechterkant van het voertuig.

2.4. Bij mistvoorlichten van klasse „F3”: 2.4.1. een korte technische specificatie met de categorie van de gebruikte lichtbron(nen); deze lichtbroncategorie(ën) moet(en) zijn opgenomen in Reglement nr. 37 of nr. 99 en de desbetreffende wijzigingenreeks die op het ogenblik van de typegoedkeuringsaanvraag van kracht is, zelfs als de lichtbron niet kan worden vervangen; 2.4.2. bij ledmodules of lichtgeneratoren moet hun specifieke identificatiecode worden vermeld. De tekening moet voldoende gedetailleerd zijn om ze te kunnen identificeren en moet de plaats aangeven die bestemd is voor de specifieke identificatiecode en het handelsmerk van de aanvrager; 2.4.3. in voorkomend geval moeten het merk en type van de ballast(en) en/of het lichtbronregelmechanisme worden vermeld, alsmede: 2.4.3.1. bij een adaptief mistvoorlicht, een beknopte beschrijving van de variabele lichtsterkteregeling; 2.4.3.2. bij gebruik van een lichtbronregelmechanisme dat geen deel uitmaakt van de voorziening, de spanning(en) met toleranties of het totale spanningsbereik bij de aansluitpunten van dat mechanisme; 2.4.4. als het mistvoorlicht met een of meer ledmodules of met een systeem voor verdeelde verlichting is uitgerust, moet een korte technische specificatie worden verstrekt. Deze informatie moet het volgende omvatten: het door de lichtbronfabrikant toegekende onderdeelnummer, een tekening met de afmetingen en de elektrische en fotometrische basiswaarden, de vermelding of de lichtbron voldoet aan de uv-stralingsvoorschriften van punt 4.6 van bijlage 12, een officieel testrapport in verband met punt 5.8 en de objectieve lichtstroom; 2.4.5. als een systeem voor verdeelde verlichting wordt gebruikt, moet worden aangegeven welke deel (delen) bestemd is (zijn) om daarbij de mistvoorlichtbundel te produceren. Voorts moet een korte technische specificatie worden verstrekt met de lijst van de lichtgeleider(s) en aanverwante optische componenten en met informatie waarin de lichtgenerator(en) voldoende wordt (worden) beschreven om te kunnen worden geïdentificeerd. Deze informatie moet het door de lichtgeneratorfabrikant toegekende onderdeelnummer omvatten, een tekening met de afmetingen en de elektrische en fotometrische basiswaarden en een officieel testrapport in verband met punt 5.8; 2.4.6. als een gasontladingslichtbron wordt gebruikt: 2.4.6.1. en de ballast niet met de lichtbron is samengebouwd, één ballast die geheel of gedeeltelijk in het mistvoorlicht mag zijn ingebouwd; 2.4.6.2. voor de goedkeuring van een systeem voor verdeelde verlichting met een niet krachtens Reglement nr. 99 goedgekeurde niet-vervangbare gasontladingslichtbron, twee monsters van het systeem, met inbegrip van de lichtgenerator en één ballast van elk te gebruiken type; 2.4.7. bij ledmodules of bij een systeem voor verdeelde verlichting en als er geen maatregelen zijn genomen om de desbetreffende kunststofonderdelen van het mistvoorlicht of systeem voor verdeelde verlichting bv. met uv-absorberende glasfilters tegen uv-straling van (gasontladings)lichtbronnen te beschermen: één monster van alle gebruikte materialen. Dit monster moet dezelfde geometrie hebben als het mistvoorlicht of systeem voor verdeelde verlichting dat wordt getest. Elk materiaalmonster moet hetzelfde uitzicht hebben en, in voorkomend geval, dezelfde oppervlaktebehandeling hebben ondergaan als het mistvoorlicht waarvoor goedkeuring wordt aangevraagd; 2.4.8. voor de goedkeuring overeenkomstig punt 2.4.8 en/of punt 5.8 van een mistvoorlicht met kunststoflenzen en/of interne optische componenten van kunststof die al eerder zijn getest: moeten de materialen waarvan de lenzen en de eventuele coatings en interne optische componenten zijn vervaardigd, vergezeld gaan van het rapport van de tests van het materiaal tegen uv-straling; 2.4.9. twee monsters van elk type mistvoorlicht, waarvan een bedoeld is voor installatie aan de linkerkant en een voor installatie aan de rechterkant van het voertuig; of een samenhorend paar mistvoorlichten; 2.4.10 één lichtbronregelmechanisme, in voorkomend geval; 2.4.11 één variabele lichtsterkteregeling of een generator die dezelfde signalen produceert, in voorkomend geval.

2.5. Voordat typegoedkeuring wordt verleend, moet de bevoegde instantie nagaan of er afdoende maatregelen zijn genomen om een doeltreffende controle van de conformiteit van de productie te waarborgen.

3. OPSCHRIFTEN

3.1. De monsters van een type mistvoorlicht of systeem voor verdeelde verlichting die voor goedkeuring ter beschikking worden gesteld, moeten voorzien zijn van de volgende goed leesbare en onuitwisbare opschriften: a) de handelsnaam of het merk van de aanvrager; b) de klasse van het mistvoorlicht, en bij mistvoorlichten van klasse „F3”: c) de voor de eventuele ledmodule of lichtgenerator specifieke identificatiecode.

3.2. De lens en de hoofdbehuizing ervan (3) moeten voldoende plaats bieden voor het goedkeuringsmerk en de aanvullende symbolen zoals bedoeld in punt 3; deze plaats moet op de in punt 2.2.1 bedoelde tekeningen worden aangegeven.

3.3. Het goedkeuringsmerk moet worden aangebracht op een (al dan niet transparant) binnen- of buitendeel van de voorziening dat niet van het transparante lichtuitstralende deel van de voorziening kan worden gescheiden; bij een systeem voor verdeelde verlichting met een in de lichtgeleider ingebouwde buitenlens wordt deze voorwaarde geacht te zijn vervuld als het goedkeuringsmerk ten minste op de lichtgenerator en op de lichtgeleider of afscherming ervan is aangebracht. Het goedkeuringsmerk moet in ieder geval zichtbaar zijn wanneer de voorziening op het voertuig is gemonteerd, althans wanneer een beweegbaar deel zoals de motorkap, het kofferdeksel of een deur is geopend.

3.4. Bij mistvoorlichten van klasse „F3”: 3.4.1. bij een systeem voor verdeelde verlichting moet(en) de lichtgenerator(en) voorzien zijn van een opschrift met de nominale spanning en het nominale vermogen en als het elektronische regelmechanisme geen deel uitmaakt van de voorziening, moeten op de lichtgenerator(en) de handelsnaam of het merk van de fabrikant en het onderdeelnummer worden aangebracht. 3.4.2. Lichten met ledmodule(s) moeten voorzien zijn van een opschrift met de nominale spanning, het nominale vermogen en de specifieke identificatiecode van de lichtbronmodule.

3.5. Op de samen met de goedkeuringsaanvraag voor het licht ingediende ledmodule(s) moet: 3.5.1. de handelsnaam of het merk van de aanvrager zijn aangebracht. Dit opschrift moet goed leesbaar en onuitwisbaar zijn; 3.5.2. de specifieke identificatiecode van de module zijn aangebracht. Dit opschrift moet goed leesbaar en onuitwisbaar zijn. De specifieke identificatiecode moet beginnen met de letters MD voor Module, gevolg door het goedkeuringsmerk zonder de in punt 4.2.1 voorgeschreven cirkel; deze specifieke identificatiecode moet op de in punt 2.2.1 bedoelde tekeningen worden aangegeven en, als diverse niet-identieke ledmodules worden gebruikt, gevolgd worden door aanvullende symbolen of tekens. Het goedkeuringsmerk hoeft niet hetzelfde te zijn als dat op het licht waarin de module wordt gebruikt, maar beide opschriften moeten van dezelfde aanvrager zijn.

3.6. Als gebruik wordt gemaakt van een lichtbronregelmechanisme dat geen deel uitmaakt van de ledmodule, moet het worden voorzien van een opschrift met de specifieke identificatiecode(s), de nominale voedingsspanning en het nominale vermogen.

4. Goedkeuring

4.1. Algemeen

4.1.1. Als alle overeenkomstig punt 2 ingediende monsters van een type mistvoorlicht aan de bepalingen van dit reglement voldoen, moet goedkeuring worden verleend.

4.1.2. Wanneer gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten aan de voorschriften van verscheidene reglementen voldoen, mag een enkel internationaal goedkeuringsmerk worden aangebracht op voorwaarde dat elk van die lichten aan de desbetreffende bepalingen voldoet.

4.1.3. Aan elk goedgekeurd type moet een goedkeuringsnummer worden toegekend. De eerste twee cijfers ervan (momenteel 04) moeten de wijzigingenreeks aangeven met de recentste belangrijke technische wijzigingen van het reglement op de datum van goedkeuring. Dezelfde overeenkomstsluitende partij mag hetzelfde nummer niet toekennen aan een ander type mistvoorlicht dat onder dit reglement valt, behalve in geval van uitbreiding van de goedkeuring tot een voorziening die alleen verschilt qua kleur van het uitgestraalde licht.

4.1.4. Van de goedkeuring, de uitbreiding, weigering of intrekking van de goedkeuring of de definitieve stopzetting van de productie van een type mistvoorlicht krachtens dit reglement moet aan de partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, mededeling worden gedaan door middel van een formulier volgens het model in bijlage 1, met de in punt 2.2 bedoelde indicaties.

4.1.5. Behalve de in punt 3.1 voorgeschreven opschriften moet op elk mistlicht dat conform is met een krachtens dit reglement goedgekeurd type, op de in punt 3.2 bedoelde plaats het in de punten 4.2 en 4.3 beschreven goedkeuringsmerk worden aangebracht.

4.2. Samenstelling van het goedkeuringsmerk

Het goedkeuringsmerk moet bestaan uit:

4.2.1. een internationaal goedkeuringsmerk, bestaande uit: 4.2.1.1. een cirkel met daarin de letter „E”, gevolgd door het nummer van het land dat de goedkeuring heeft verleend (4), en 4.2.1.2. het in punt 4.1.3 voorgeschreven goedkeuringsnummer,

4.2.2. het (de) volgende aanvullende symbool (symbolen): 4.2.2.1. op mistvoorlichten die voldoen aan de voorschriften van dit reglement en behoren tot: a) klasse „B”: de letter „B”; b) klasse „F3”: het symbool „F3”; 4.2.2.2. op mistvoorlichten met kunststoflens: de letters PL, dicht bij de in punt 4.2.2.1 voorgeschreven symbolen. 4.2.2.3. In elk geval moeten de tijdens de testprocedure volgens punt 1.1.1 van bijlage 5 toegepaste werkwijze en de volgens punt 1.1.2 van bijlage 5 toegestane spanningen worden vermeld op de goedkeuringsformulieren en op de mededelingenformulieren die worden gezonden naar de landen die partij zijn bij de overeenkomst en dit reglement toepassen. In de dienovereenkomstige gevallen moet de voorziening op de volgende wijze worden gemarkeerd: 4.2.2.3.1. op units die voldoen aan de voorschriften van dit reglement en die zo zijn ontworpen dat de gloeidraad (gloeidraden) van één functie niet tegelijk mag (mogen) worden ontstoken met die van een andere functie waarmee zij kan worden samengebouwd, moet na het symbool in het goedkeuringsmerk van die functie een schuine streep (/) worden geplaatst; 4.2.2.3.2. als echter alleen het mistvoorlicht en het dimlicht niet tegelijk mogen worden ontstoken, moet de schuine streep na het mistlichtsymbool worden geplaatst dat apart of aan het einde van een combinatie van symbolen is geplaatst; 4.2.2.3.3. op units die alleen bij een spanning van 6 of 12 V aan de voorschriften van bijlage 5 voldoen, moet dicht bij de gloeilamphouder een symbool worden aangebracht, bestaande uit het cijfer 24 dat met een andreaskruis (X) is doorgehaald. 4.2.2.4. Het samenbouwen van een dimlicht en een mistvoorlicht is mogelijk als dat in overeenstemming is met Reglement nr. 48. 4.2.2.5. Mistvoorlichten van klasse „F3” met asymmetrische lichtverdeling die niet willekeurig aan beide kanten van het voertuig mogen worden gemonteerd, moeten worden voorzien van een pijl die naar de buitenkant van het voertuig wijst. 4.2.2.6. De twee cijfers van het goedkeuringsnummer (momenteel 04) die de wijzigingenreeks aangeven met de recentste belangrijke technische wijzigingen van het reglement op de datum van goedkeuring, mogen dicht bij de bovenstaande aanvullende symbolen worden aangebracht. 4.2.2.7. De in de punten 4.2.1 en 4.2.2 bedoelde merken en symbolen moeten goed leesbaar en onuitwisbaar zijn, ook wanneer het mistvoorlicht op het voertuig is gemonteerd.

4.3. Opstelling van het goedkeuringsmerk

4.3.1. Afzonderlijke lichten

In bijlage 3 worden voorbeelden gegeven van de opstelling van het goedkeuringsmerk in combinatie met de bovenvermelde aanvullende symbolen.

4.3.2. Gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten

4.3.2.1. Wanneer gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten aan de voorschriften van verscheidene reglementen voldoen, mag een enkel internationaal goedkeuringsmerk worden aangebracht, bestaande uit een cirkel met daarin de letter „E”, gevolgd door het nummer van het land dat de goedkeuring heeft verleend, en een goedkeuringsnummer. Dit goedkeuringsmerk mag op een willekeurige plaats op de gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten worden aangebracht op voorwaarde dat: 4.3.2.1.1. het na de montage van de lichten zichtbaar is; 4.3.2.1.2. geen van de lichtdoorlatende delen van de gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten kan worden verwijderd zonder tegelijkertijd ook het goedkeuringsmerk te verwijderen.

4.3.2.2. Het identificatiesymbool dat voor elk licht aangeeft krachtens welk reglement goedkeuring is verleend, de bijbehorende wijzigingenreeks met de recentste belangrijke technische wijzigingen van het reglement op de datum van goedkeuring en eventueel de voorgeschreven pijl moeten worden aangebracht: 4.3.2.2.1. hetzij op het desbetreffende lichtdoorlatende oppervlak, 4.3.2.2.2. hetzij zodanig gegroepeerd dat elk van de gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten duidelijk kan worden geïdentificeerd.

4.3.2.3. De elementen waaruit een enkel goedkeuringsmerk is opgebouwd, mogen niet kleiner zijn dan de minimumafmetingen waaraan het kleinste afzonderlijke opschrift moet voldoen krachtens het reglement op basis waarvan goedkeuring is verleend.

4.3.2.4. Aan elk goedgekeurd type moet een goedkeuringsnummer worden toegekend. Dezelfde overeenkomstsluitende partij mag hetzelfde nummer niet toekennen aan een ander type gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten dat onder dit reglement valt.

4.3.2.5. In bijlage 3, figuur 3, worden voorbeelden gegeven van de opstelling van goedkeuringsmerken voor gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten in combinatie met alle bovenvermelde aanvullende symbolen.

4.3.3. Op lichten waarvan de lens voor verschillende typen mistvoorlichten wordt gebruikt en die met andere lichten mogen worden samengebouwd of gegroepeerd, zijn de bepalingen van punt 4.3.2 van toepassing.

4.3.3.1. Wanneer dezelfde lens voor verscheidene typen lichten wordt gebruikt, mogen daarop bovendien de verschillende goedkeuringsmerken voor de verschillende typen mistvoorlichten of lichtunits zijn aangebracht op voorwaarde dat de hoofdbehuizing van het mistvoorlicht, ook al kan zij niet van de lens worden gescheiden, tevens de in punt 3.2 beschreven plaats biedt en voorzien is van de goedkeuringsmerken voor de te vervullen functies.

Als verschillende typen mistvoorlichten dezelfde hoofdbehuizing hebben, mogen de verschillende goedkeuringsmerken daarop zijn aangebracht.

4.3.3.2. In bijlage 3, figuur 4, worden voorbeelden gegeven van de opstelling van goedkeuringsmerken voor bovenstaand geval.

5. ALGEMENE SPECIFICATIES

5.1. Elk overeenkomstig punt 2.2 ter beschikking gesteld monster van een mistvoorlicht moet voldoen aan de specificaties van de punten 6 en 7.

5.2. Mistvoorlichten moeten zo zijn ontworpen en geconstrueerd dat zij, ondanks de trillingen die zij bij normaal gebruik kunnen ondergaan, naar behoren blijven functioneren en de door dit reglement voorgeschreven kenmerken behouden. De correcte stand van de lens moet duidelijk zijn aangegeven en de lens en reflector moeten zo zijn bevestigd dat elke verdraaiing tijdens het gebruik wordt voorkomen. De controle van de overeenstemming met de voorschriften van dit punt moet plaatsvinden door visuele keuring en, zo nodig, door een proefmontage.

5.2.1. Mistvoorlichten moeten worden gemonteerd met een voorziening waarmee zij op de voertuigen zo kunnen worden afgesteld dat zij voldoen aan de desbetreffende voorschriften. Een dergelijke voorziening hoeft niet te worden aangebracht op units waarbij de reflector en de lens niet van elkaar kunnen worden gescheiden, op voorwaarde dat dergelijke units enkel worden gebruikt op voertuigen waarbij de mistvoorlichten met andere middelen kunnen worden afgesteld. Wanneer een mistvoorlicht en een ander licht, elk met zijn eigen lichtbron, zijn samengebouwd om een samengestelde unit te vormen, moet elk optisch systeem met de afstelvoorziening afzonderlijk kunnen worden afgesteld.

5.2.2. Deze bepalingen zijn niet van toepassing op samenstellen van voorlichten waarvan de reflectoren niet van elkaar kunnen worden gescheiden. Voor dit type samenstel gelden de voorschriften van punt 6.3.4 of 6.4.3 (naargelang het geval).

5.3. Om ervoor te zorgen dat tijdens het gebruik geen excessieve verandering van de fotometrische prestaties optreedt, moeten aanvullende tests worden uitgevoerd volgens de voorschriften van bijlage 5.

5.4. Als de lens van het mistvoorlicht van kunststof is, moeten volgens de voorschriften van bijlage 6 tests worden uitgevoerd.

5.5. Bij gebruik van niet-vervangbare lichtbronnen:

a) moet de lichtbronhouder conform zijn met de in IEC-publicatie nr. 60061 gespecificeerde kenmerken. Voor de houder geldt het voor de gebruikte categorie lichtbronnen relevante datablad;

b) de lichtbron moet makkelijk in het mistvoorlicht passen;

c) de voorziening moet zo zijn ontworpen dat de lichtbron(nen) enkel en alleen in de correcte stand kan (kunnen) worden gemonteerd.

5.6. Bij klasse „B” moet het mistvoorlicht voorzien zijn van één krachtens Reglement nr. 37 goedgekeurde gloeilamp, ook al kan de gloeilamp niet worden vervangen. Elke krachtens Reglement nr. 37 goedgekeurde gloeilamp mag worden gebruikt op voorwaarde dat:

a) de objectieve lichtstroom ervan 2 000 lumen niet overschrijdt en

b) er geen gebruiksbeperkingen zijn gesteld in Reglement nr. 37 en de desbetreffende wijzigingenreeks die op het ogenblik van de typegoedkeuringsaanvraag van kracht is.

5.6.1. Zelfs als deze gloeilamp niet kan worden vervangen, moet zij voldoen aan de voorschriften van punt 5.6.

5.7. Bij klasse „F3” moeten de lichtbronnen, ongeacht of zij al dan niet kunnen worden vervangen:

5.7.1. een of meer lichtbronnen zijn die zijn goedgekeurd krachtens: 5.7.1.1. Reglement nr. 37 en de desbetreffende wijzigingenreeks die op het ogenblik van de typegoedkeuringsaanvraag van kracht is, op voorwaarde dat er geen gebruiksbeperkingen zijn gesteld, 5.7.1.2. of Reglement nr. 99 en de desbetreffende wijzigingenreeks die op het ogenblik van de typegoedkeuringsaanvraag van kracht is,

5.7.2. en/of een of meer ledmodules zijn waarop de voorschriften van bijlage 12 van toepassing zijn. De naleving van deze voorschriften moet worden getest;

5.7.3. en/of lichtgeneratoren zijn waarop de voorschriften van bijlage 12 van toepassing zijn. De naleving van de voorschriften moet worden getest.

5.8. Bij een ledmodule of lichtgenerator moet worden gecontroleerd of:

5.8.1. het ontwerp van de ledmodule(s) of lichtgenerator(en) zo is dat zij of hij enkel en alleen in de correcte stand kan (kunnen) worden gemonteerd;

5.8.2. niet-identieke lichtbronmodules, indien aanwezig, niet binnen dezelfde lichtbehuizing kunnen worden verwisseld;

5.8.3. de ledmodule(s) of lichtgenerator(en) manipulatieveilig is (zijn).

5.9. Bij mistvoorlichten met een of meer lichtbronnen met een totale objectieve lichtstroom van meer dan 2 000 lumen, moet dat in punt 10 van het mededelingenformulier in bijlage 1 worden vermeld.

5.10. Als de lens van het mistvoorlicht van kunststof is, moeten volgens de voorschriften van bijlage 6 materiaaltests worden uitgevoerd.

5.10.1. De uv-bestandheid van lichtdoorlatende kunststofonderdelen binnen het mistvoorlicht moet worden getest overeenkomstig punt 2.7 van bijlage 6.

5.10.2. De test van punt 5.10.1 is niet noodzakelijk als lichtbronnen van het type met lage uv-straling worden gebruikt zoals gespecificeerd in Reglement nr. 99 of in bijlage 12, of als maatregelen zijn genomen om de desbetreffende onderdelen van het licht bijvoorbeeld met glasfilters tegen uv-straling te beschermen.

5.11. Het mistvoorlicht en zijn ballastsysteem of lichtbronregelmechanisme mogen geen storingen in de straling of stroomvoorziening genereren waardoor andere elektrische of elektronische systemen van het voertuig slecht gaan functioneren (5).

5.12. Mistvoorlichten die ontworpen zijn om permanent te functioneren met een aanvullend regelsysteem voor de sterkte van het uitgestraalde licht of die zijn samengebouwd met een andere functie die dezelfde lichtbron gebruikt en ontworpen is om permanent te functioneren met een dergelijk regelsysteem, zijn toegestaan.

5.13. Bij klasse „F3” moeten de scherpheid en lineariteit van de licht-donkergrens worden getest volgens de voorschriften van bijlage 9.

6. VERLICHTINGSSTERKTE

6.1. Mistvoorlichten moeten zo zijn ontworpen dat zij voor verlichting zorgen en zo weinig mogelijk verblinden.

6.2. De door het mistvoorlicht geproduceerde lichtsterkte moet op 25 m afstand worden gemeten door middel van een foto-elektrische cel met een nuttig oppervlak dat valt binnen een vierkant met zijden van 65 mm.

Het punt HV is het middelpunt van het coördinatenstelsel met verticale poolas. Lijn h is de horizontaal door HV (zie bijlage 4).

6.3. Bij mistvoorlichten van klasse „B”:

6.3.1. moet een kleurloze standaardgloeilamp (referentiegloeilamp) zoals gespecificeerd in Reglement nr. 37, van de door de fabrikant aangegeven categorie worden gebruikt, die door de fabrikant of aanvrager mag worden geleverd. 6.3.1.1. Tijdens de tests van het mistvoorlicht moet de stroomvoorziening van deze gloeilamp zo worden geregeld dat de op het desbetreffende datablad van Reglement nr. 37 aangegeven referentielichtstroom bij 13,2 V wordt verkregen. 6.3.1.2. Tijdens de tests van een mistvoorlicht met niet-vervangbare gloeilamp moet de spanning op de aansluitpunten van het licht op 13,2 V worden geregeld.

6.3.2. Het mistvoorlicht moet aanvaardbaar worden geacht als met ten minste één standaardgloeilamp aan de fotometrische voorschriften wordt voldaan.

6.3.3. Het richtscherm voor visuele afstelling (zie bijlage 4) moet op een afstand van 10 of 25 m vóór het mistvoorlicht worden geplaatst. 6.3.3.1. De bundel moet op dit richtscherm, over een breedte van ten minste 5,0° aan weerskanten van lijn v, een symmetrische en nagenoeg horizontale licht-donkergrens produceren om een visuele verticale afstelling te kunnen uitvoeren. 6.3.3.2. Het mistvoorlicht moet zo worden afgesteld dat de licht-donkergrens op het richtscherm zich 1,15° onder lijn h bevindt.

6.3.4. Wanneer het mistvoorlicht zo is afgesteld, moet het voldoen aan de voorschriften van punt 6.3.5.

6.3.5. De verlichtingssterkte (zie bijlage 4, punt 2.1) moet voldoen aan de volgende voorschriften: Aangegeven lijnen of zones Verticale positie (6) Horizontale positie (6) Lichtsterkte Moet voldoen Lijn 1 15 tot 60°U 0° max. 145 cd De hele lijn Zone A 0 tot 1,75°U 5°L tot 5°R min. 85 cd De hele zone Zone B 0 tot 3,5°U 26°L tot 26°R max. 570 cd De hele zone Zone C 3,5 tot 15°U 26°L tot 26°R max. 360 cd De hele zone Zone D 1,75 tot 3,5°D 12°L tot 12°R min. 1 700 cd max. 11 500 cd Ten minste één punt op elke verticale lijn Zone E 1,75 tot 3,5°D 12°L tot 22°L en 12°R tot 22°R min. 810 cd max. 11 500 cd Ten minste één punt op elke verticale lijn De lichtsterkte moet worden gemeten in wit of selectief geel licht zoals voorgeschreven door de fabrikant voor normaal gebruik van het mistvoorlicht. Afwijkingen die nadelig zijn voor een voldoende zichtbaarheid in de zones B en C, zijn niet toegestaan.

6.3.6. In de lichtverdeling zoals gespecificeerd in de tabel van punt 6.3.5, zijn binnen het gebied boven 15° enkelvoudige smalle vlekken of strepen van niet meer dan 230 cd toegestaan als zij zich niet verder uitstrekken dan een conische hoek met een opening van 2° of een breedte van 1°. Als meerdere vlekken of strepen aanwezig zijn, moeten zij door een hoek van ten minste 10° van elkaar gescheiden zijn.

6.4. Bij mistvoorlichten van klasse „F3”:

6.4.1. gelden, al naargelang de lichtbron, de volgende voorwaarden.

6.4.1.1. Bij lichtbronnen met vervangbare gloeilamp:

6.4.1.1.1. moet het mistvoorlicht voldoen aan de voorschriften van punt 6.4.3 met ten minste één complete set standaardlampen (referentielampen), die door de fabrikant of aanvrager mogen worden geleverd. Bij gloeilampen die direct op de spanning van het voertuig werken: moet het mistvoorlicht worden gecontroleerd met kleurloze standaardgloeilampen (referentiegloeilampen) zoals gespecificeerd in Reglement nr. 37. Tijdens de tests van het mistvoorlicht moet de stroomvoorziening van de gloeilamp(en) zo worden geregeld dat de op het desbetreffende datablad van Reglement nr. 37 aangegeven referentielichtstroom bij 13,2 V wordt verkregen.

6.4.1.1.2. Bij een systeem dat gebruikmaakt van een lichtbronregelmechanisme dat deel uitmaakt van het licht, moet de door de aanvrager aangegeven spanning op de aansluitpunten van dat licht worden toegepast.

6.4.1.1.3. Bij een systeem dat gebruikmaakt van een lichtbronregelmechanisme dat geen deel uitmaakt van het licht, moet de door de aanvrager aangegeven spanning op de aansluitpunten van dat mechanisme worden toegepast. Het testlaboratorium moet van de aanvrager verlangen dat hij het specifieke bedieningsmechanisme voor de lichtbron en de toepasbare functies ter beschikking stelt. De identificatie van dat lichtbronregelmechanisme, indien van toepassing, en/of de toegepaste spanning met de toleranties moeten worden vermeld op het mededelingenformulier in bijlage 1.

6.4.1.2. Bij een gasontladingslichtbron:

moet een standaardlichtbron worden gebruikt zoals gespecificeerd in Reglement nr. 99, die overeenkomstig bijlage 4, punt 4, bij dat reglement gedurende ten minste 15 cycli versneld is verouderd.

Tijdens de tests van het mistvoorlicht moet de spanning op de aansluitpunten van de ballast of op de aansluitpunten van de lichtbron als de ballast met de lichtbron is samengebouwd, zijn geregeld om bij een 12 V-systeem 13,2 V te handhaven, of op de door de aanvrager gespecificeerde voertuigspanning, met een tolerantie van ± 0,1 V.

De objectieve lichtstroom van de gasontladingslichtbron mag verschillen van de in Reglement nr. 99 voorgeschreven waarde. In dat geval moeten de lichtsterktewaarden dienovereenkomstig worden gecorrigeerd.

6.4.1.3. Bij niet-vervangbare lichtbronnen:

Alle metingen aan mistvoorlichten die met niet-vervangbare lichtbronnen zijn uitgerust, moeten worden verricht bij 6,3, 13,2 of 28,0 V of bij een andere, door de aanvrager gespecificeerde voertuigspanning. Het testlaboratorium mag van de fabrikant verlangen dat hij de speciale voeding voor de lichtbronnen ter beschikking stelt. De testspanningen moeten op de aansluitpunten van het licht worden toegepast.

6.4.1.4. Bij ledmodules:

Alle metingen aan mistvoorlichten die met ledmodules zijn uitgerust, moeten bij respectievelijk 6,3 V, 13,2 V of 28,0 V worden verricht, tenzij anders aangegeven in dit reglement. Ledmodules met een elektronisch lichtbronregelmechanisme moeten worden gemeten met de door de aanvrager gespecificeerde voedingsspanning of met een voedings- en bedieningsvoorziening die dat mechanisme bij de fotometrische test vervangt. De relevante inputparameters (bv. bedrijfscyclus, frequentie, pulsvorm, piekspanning) moeten worden gespecificeerd en op het mededelingenformulier in bijlage 1 onder punt 10.6 worden aangegeven.

6.4.1.5. De naleving van het voorschrift van punt 5.8.1 moet ten minste met betrekking tot de waarden voor de lijnen 3 en 4 in de tabel van punt 6.4.3 worden gecontroleerd.

6.4.2. Fotometrische afstelling en meetcondities

6.4.2.1. Het richtscherm voor visuele afstelling (zie bijlage 4, punt 2.2) moet op een afstand van 10 of 25 m vóór het mistvoorlicht worden geplaatst.

6.4.2.2. De bundel moet op dit richtscherm, over een breedte van ten minste 5,0° aan weerskanten van lijn v, een symmetrische en nagenoeg horizontale licht-donkergrens produceren om een visuele verticale afstelling te kunnen uitvoeren. Indien de visuele afstelling problemen of ambigue standen oplevert, moet de meting van de kwaliteit van de licht-donkergrens plaatsvinden en de instrumentele methode worden toegepast zoals gespecificeerd in de punten 4 en 5 van bijlage 9.

6.4.2.3. Het mistvoorlicht moet zo worden afgesteld dat de licht-donkergrens op het scherm zich 1° onder lijn h bevindt volgens de voorschriften van punt 2 van bijlage 9.

6.4.3. Fotometrische voorschriften

Als het mistvoorlicht zo is afgesteld, moet het voldoen aan de fotometrische voorschriften in onderstaande tabel (zie ook bijlage 4, punt 2.2).

Aangegeven lijnen of zones Verticale positie (7) boven h + onder h – Horizontale positie (7) links van v: – rechts van v: + Lichtsterkte (in cd) Moet(en) voldoen Punt 1, 2 (8) + 60° ± 45° max. 85 Alle punten Punt 3, 4 (8) + 40° ± 30° Punt 5, 6 (8) + 30° ± 60° Punt 7, 10 (8) + 20° ± 40° Punt 8, 9 (8) + 20 ± 15° Lijn 1 (8) + 8° – 26 tot + 26° max. 130 De hele lijn Lijn 2 (8) + 4° – 26 tot + 26° max. 150 De hele lijn Lijn 3 + 2° – 26 tot + 26° max. 245 De hele lijn Lijn 4 + 1° – 26 tot + 26° max. 360 De hele lijn Lijn 5 0° – 10 tot + 10° max. 485 De hele lijn Lijn 6 (9) – 2,5° – 10 tot + 10° min. 2 700 De hele lijn Lijn 7 (9) – 6,0° – 10 tot + 10° < 50 % van max. op lijn 6 De hele lijn Lijn 8L en R (9) – 1,5 tot – 3,5° – 22 en + 22° min. 1 100 Een of meer punten Lijn 9L en R (9) – 1,5 tot – 4,5° – 35 en + 35° min. 450 Een of meer punten Zone D (9) – 1,5 tot – 3,5° – 10 tot + 10° max. 12 000 De hele zone

6.4.3.1. De lichtsterkte moet worden gemeten met wit of gekleurd licht zoals voorgeschreven door de fabrikant voor normaal gebruik van het mistlicht. Afwijkingen in de homogeniteit die nadelig zijn voor voldoende zichtbaarheid in de zone boven lijn 5 van 10° links tot 10° rechts, zijn niet toegestaan.

6.4.3.2. Op verzoek van de aanvrager mogen twee mistvoorlichten die een samenhorend paar vormen, overeenkomstig punt 4.2.2.5 afzonderlijk worden getest. In dat geval zijn de voorschriften voor de lijnen 6, 7, 8, 9 en de zone D in de tabel van punt 6.4.3 van toepassing op de helft van de som van de aflezingen voor het rechter- en het linkermistvoorlicht. Elk van beide mistvoorlichten moet echter ten minste 50 % van de voor lijn 6 vereiste minimumwaarde bereiken. Voorts moet elk van beide mistvoorlichten die overeenkomstig punt 4.2.2.5 het samenhorende paar vormen, alleen van 5° naar binnen tot 10° naar buiten voldoen aan de voorschriften van lijn 6 en lijn 7.

6.4.3.3. Binnen het veld tussen de lijnen 1 tot en met 5 in figuur 3 van bijlage 4 moet het lichtbundelpatroon nagenoeg gelijkmatig zijn. Onderbrekingen in de lichtsterkte die nadelig zijn voor voldoende zichtbaarheid tussen de lijnen 6, 7, 8 en 9, zijn niet toegestaan.

6.4.3.4. In de lichtverdeling zoals gespecificeerd in de tabel van punt 6.4.3, zijn binnen het gebied dat de meetpunten 1 tot en met 10 en lijn 1 omvat, of binnen het gebied van de lijnen 1 en 2 afzonderlijke smalle vlekken of strepen van niet meer dan 175 cd toegestaan als zij zich niet verder uitstrekken dan een conische hoek met een opening van 2° of een breedte van 1°. Als meerdere vlekken of strepen aanwezig zijn, moeten zij door een hoek van ten minste 10° van elkaar gescheiden zijn.

6.4.3.5. Als aan de voorschriften inzake lichtsterkte niet wordt voldaan, mag de licht-donkergrens binnen ± 0,5° verticaal en/of ± 2° horizontaal opnieuw worden afgesteld. In deze nieuwe positie moet aan alle fotometrische voorschriften worden voldaan.

6.4.4. Andere fotometrische voorschriften

6.4.4.1. Bij mistvoorlichten met gasontladingslichtbronnen waarbij de ballast niet met de lichtbron is samengebouwd, moet de lichtsterkte meer dan 1 080 cd bedragen in het meetpunt op 0° horizontaal en 2°D verticaal, vier seconden na activering van het mistlicht dat al 30 minuten of langer niet heeft gebrand.

6.4.4.2. Ter aanpassing aan dichte mist of soortgelijke condities van beperkte zichtbaarheid is het toegestaan de lichtsterkten automatisch te variëren op voorwaarde dat:

a) een actief elektronisch lichtbronregelmechanisme in het functiesysteem van het mistvoorlicht is ingebouwd;

b) alle lichtsterkten verhoudingsgewijs worden gevarieerd.

Bij de controle van de naleving van de voorschriften volgens de bepalingen van punt 6.4.1.1.3 wordt het systeem aanvaardbaar geacht als de lichtsterkten tussen 60 % en 100 % blijven van de waarden die in de tabel van punt 6.4.3 zijn aangegeven.

6.4.4.2.1. Een en ander moet op het mededelingenformulier (bijlage 1, punt 10) worden aangegeven.

6.4.4.2.2. De voor de typegoedkeuring verantwoordelijk technische dienst moet verifiëren dat het systeem zodanige automatische wijzigingen biedt, dat een goede verlichting van de weg wordt verkregen die noch de bestuurder, noch andere verkeersdeelnemers hindert.

6.4.4.2.3. De fotometrische metingen moeten volgens de beschrijving van de aanvrager worden verricht.

7. KLEUR

De kleur van het door het mistvoorlicht uitgestraalde licht moet naar keuze van de aanvrager wit of selectief geel zijn. De selectief gele kleur, in voorkomend geval, van de lichtbundel mag worden verkregen door de kleur van de lichtbron, door de lens van het mistvoorlicht of met gelijk welk ander passend middel.

7.1. De colorimetrische kenmerken van het mistvoorlicht moeten worden gemeten bij de in de punten 6.3 en 6.4 aangegeven spanningen.

8. VASTSTELLING VAN HINDER (VERBLINDING)

De door het mistvoorlicht veroorzaakte hinder door verblinding moet worden vastgesteld (10).

9. WIJZIGINGEN VAN HET TYPE MISTVOORLICHT EN UITBREIDING VAN DE GOEDKEURING

9.1. Elke wijziging van het type mistvoorlicht moet worden meegedeeld aan de typegoedkeuringsinstantie die het type mistvoorlicht heeft goedgekeurd. Die instantie kan dan: 9.1.1. oordelen dat de wijzigingen waarschijnlijk geen noemenswaardig nadelig effect zullen hebben en dat het mistvoorlicht in ieder geval nog steeds aan de voorschriften voldoet; of 9.1.2. de voor de uitvoering van de tests verantwoordelijke technische dienst om een aanvullend testrapport verzoeken.

9.2. De bevestiging of weigering van de goedkeuring, met vermelding van de wijzigingen, moet volgens de procedure van punt 4.1.4 worden meegedeeld aan de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen.

9.3. De bevoegde instantie die de goedkeuring uitbreidt, moet aan die uitbreiding een volgnummer toekennen en de andere partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, daarvan in kennis stellen door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1.

10. CONFORMITEIT VAN DE PRODUCTIE

10.1. Krachtens dit reglement goedgekeurde mistvoorlichten moeten zo zijn vervaardigd dat zij conform zijn met het goedgekeurde type door te voldoen aan de voorschriften van de punten 6 en 7 en van bijlage 7.

10.2. Om na te gaan of aan de voorschriften van punt 10.1 is voldaan, moeten passende controles van de productie worden uitgevoerd.

10.3. De houder van de goedkeuring moet met name: 10.3.1. garanderen dat er procedures voor de doeltreffende controle van de productkwaliteit bestaan; 10.3.2. toegang hebben tot de vereiste apparatuur om de conformiteit met elk goedgekeurd type te controleren; 10.3.3. ervoor zorgen dat de testresultaten worden geregistreerd en dat de desbetreffende documenten beschikbaar blijven gedurende een periode die in overleg met de administratieve instantie wordt vastgesteld; 10.3.4. de resultaten van elk type test analyseren om de bestendigheid van de productkenmerken te verifiëren en te waarborgen, rekening houdend met afwijkingen die inherent zijn aan industriële productie; 10.3.5. erop toezien dat voor elk producttype ten minste de in bijlage 7 voorgeschreven tests met de in bijlage 2 voorgeschreven toleranties worden uitgevoerd; 10.3.6. ervoor zorgen dat, als bij het desbetreffende type test monsters niet-conform blijken te zijn, er nieuwe monsters worden genomen en een nieuwe test wordt uitgevoerd. Alle nodige maatregelen moeten worden genomen om de conformiteit van de desbetreffende productie te herstellen.

10.4. De bevoegde instantie die de typegoedkeuring heeft verleend, mag op elk tijdstip de in elke productie-eenheid toegepaste conformiteitscontrolemethoden verifiëren. 10.4.1. Bij elke inspectie moeten de testrapporten en productiestaten aan de bezoekende inspecteur worden voorgelegd. 10.4.2. De inspecteur mag willekeurig monsters nemen die in het laboratorium van de fabrikant moeten worden getest. Het minimumaantal monsters mag worden bepaald aan de hand van de resultaten van de eigen controles door de fabrikant. 10.4.3. Als het kwaliteitsniveau onbevredigend lijkt of als het nodig blijkt de geldigheid van de overeenkomstig punt 10.4.2 uitgevoerde tests te verifiëren, selecteert de inspecteur monsters die moeten worden toegezonden aan de technische dienst die de typegoedkeuringstests heeft uitgevoerd, waarbij de criteria van bijlage 7 worden gehanteerd met de in bijlage 2 voorgeschreven toleranties. 10.4.4. De bevoegde instantie mag elke in dit reglement voorgeschreven test uitvoeren. Deze tests zullen worden uitgevoerd op willekeurig geselecteerde monsters zonder afbreuk te doen aan de leveringsverplichtingen van de fabrikant en met inachtneming van de criteria van bijlage 7 met de in bijlage 2 voorgeschreven toleranties. 10.4.5. De bevoegde instantie moet ernaar streven de inspecties om de twee jaar te laten plaatsvinden. Dit wordt evenwel aan het oordeel van de bevoegde instantie overgelaten en hangt af van haar vertrouwen in de maatregelen om een effectieve controle van de conformiteit van de productie te waarborgen. Bij negatieve resultaten moet de bevoegde instantie ervoor te zorgen dat alle nodige maatregelen worden genomen om de conformiteit van de productie zo snel mogelijk te herstellen.

10.5. Mistvoorlichten met zichtbare defecten worden buiten beschouwing gelaten.

11. SANCTIES BIJ NON-CONFORMITEIT VAN DE PRODUCTIE

11.1. De krachtens dit reglement verleende goedkeuring voor een type parkeerlicht kan worden ingetrokken als niet aan bovenstaande voorschriften is voldaan of als een van het goedkeuringsmerk voorzien mistvoorlicht niet conform is met het goedgekeurde type.

11.2. Als een overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast een eerder verleende goedkeuring intrekt, moet zij de andere overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen daarvan onmiddellijk in kennis stellen door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1.

12. DEFINITIEVE STOPZETTING VAN DE PRODUCTIE

Als de houder van de goedkeuring de productie van een krachtens dit reglement goedgekeurd mistvoorlicht definitief stopzet, moet hij de instantie die de goedkeuring heeft verleend daarvan in kennis stellen. Zodra deze instantie de kennisgeving heeft ontvangen, moet zij de andere partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, daarvan in kennis stellen door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1.

13. NAAM EN ADRES(SEN) VAN DE VOOR DE UITVOERING VAN DE GOEDKEURINGSTESTS VERANTWOORDELIJKE TECHNISCHE DIENSTEN EN VAN DE TYPEGOEDKEURINGSINSTANTIES

De partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, moeten het secretariaat van de Verenigde Naties de naam en het adres meedelen van de technische diensten die voor de uitvoering van de goedkeuringstests verantwoordelijk zijn, en van de administratieve instanties die goedkeuring verlenen en waaraan de in andere landen afgegeven certificaten betreffende de goedkeuring, de uitbreiding, weigering of intrekking van de goedkeuring en de definitieve stopzetting van de productie moeten worden toegezonden.

14. OVERGANGSBEPALINGEN

14.1. Vanaf de datum van inwerkingtreding van wijzigingenreeks 04 (9 december 2010) mag een overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast, niet weigeren VN/ECE-typegoedkeuring te verlenen krachtens dit reglement zoals gewijzigd bij wijzigingenreeks 04.

14.2. Vanaf de datum van inwerkingtreding van supplement 2 op wijzigingenreeks 04 moeten de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, weigeren goedkeuring te verlenen voor nieuwe typen mistvoorlichten van klasse „B”. De overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, moeten echter goedkeuring blijven verlenen voor mistvoorlichten van klasse „B” op basis van de wijzigingenreeksen 02, 03 en 04 op voorwaarde dat deze alleen bedoeld zijn om mistvoorlichten op in gebruik zijnde voertuigen te vervangen.

14.3. Tot 60 maanden na de datum van inwerkingtreding van wijzigingenreeks 04 (9 december 2015) wat de daardoor ingevoerde wijzigingen met betrekking tot de fotometrische tests bij de referentielichtstroom bij circa 13,2 V betreft, en om de technische diensten in staat te stellen hun testapparatuur te updaten, mag een overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast, niet weigeren goedkeuringen te verlenen krachtens dit reglement zoals gewijzigd bij wijzigingenreeks 04, wanneer bestaande testapparatuur wordt gebruikt en de waarden tot tevredenheid van de voor de typegoedkeuring verantwoordelijke instantie op passende wijze worden omgezet.

14.4. Bestaande goedkeuringen voor mistvoorlichten die al krachtens de vorige wijzigingenreeks van dit reglement zijn verleend, moeten onbeperkt geldig blijven.

14.5. Vanaf 60 maanden na de datum van inwerkingtreding van wijzigingenreeks 03 (11 juli 2013) moeten de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, weigeren uitbreidingen toe te staan van goedkeuringen voor alle mistvoorlichten van klasse „B”, tenzij die bedoeld zijn om mistvoorlichten op in gebruik zijnde voertuigen te vervangen. De overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, moeten voor alle mistvoorlichten van klasse „F3” uitbreidingen van goedkeuringen blijven toestaan.

(1) Niets in dit reglement mag een overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast, beletten om de combinatie van een krachtens dit reglement goedgekeurd mistvoorlicht dat een kunststoflens bevat, met een mechanische schoonmaakvoorziening voor koplampen (met wissers) te verbieden.

(2) Zoals gedefinieerd in de Geconsolideerde resolutie betreffende de constructie van voertuigen (R.E.3), document ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.2, punt 2.

(3) Als de lens niet van de hoofdbehuizing van het mistvoorlicht kan worden verwijderd, is een plaats op de lens of de behuizing voldoende..

(4) De nummers van de partijen bij de Overeenkomst van 1958 zijn aangegeven in bijlage 3 bij de Geconsolideerde resolutie betreffende de constructie van voertuigen (R.E.3), document TRANS/WP.29/78/Rev.2.

(5) Naleving van de voorschriften inzake elektromagnetische compatibiliteit is van belang voor het voertuigtype.

(6) De hoekcoördinaten zijn aangegeven in graden op een bol met verticale poolas.

(7) De hoekcoördinaten zijn aangegeven in graden op een bol met verticale poolas.

(8) Zie punt 6.4.3.4.

(9) Zie punt 6.4.3.2.

(10) De administratieve instanties zullen hierover een aanbeveling ontvangen.

BIJLAGE 1 MEDEDELING (Maximumformaat: A4 (210 × 297 mm))

BIJLAGE 2 TOLERANTIEVOORSCHRIFTEN VOOR DE PROCEDURE OM DE CONFORMITEIT VAN DE PRODUCTIE TE CONTROLEREN 1. Bij mistvoorlichten van klasse „B”: 1.1. bij het testen van de fotometrische prestaties van een willekeurig gekozen mistvoorlicht dat van een standaardgloeilamp is voorzien, mag geen gemeten waarde in ongunstige zin meer dan 20 % afwijken van de in dit reglement voorgeschreven waarde; 1.2. voor de periodieke rapporten wordt de aflezing beperkt tot punt B50 (1) en de linker- en rechterbenedenhoek van zone D (zie figuur 2 in bijlage 4). 2. Bij mistvoorlichten van klasse „F3”: 2.1. bij het testen van de fotometrische prestaties van een willekeurig gekozen mistvoorlicht overeenkomstig punt 6.4 van dit reglement mag geen gemeten waarde van de lichtsterkte in ongunstige zin meer dan 20 % afwijken; 2.2. wat de gemeten waarden in de tabel van punt 6.4.3 van dit reglement betreft, mogen de respectieve maximumafwijkingen als volgt zijn: Aangegeven lijnen of zones Verticale positie (2) boven h + onder h – Horizontale positie (2) links van v: – rechts van v: + Lichtsterkte in candela’s Moet(en) voldoen Equivalent 20 % Equivalent 30 % Punt 1, 2 (3) + 60° ± 45° max. 115 max. 130 Alle punten Punt 3, 4 (3) + 40° ± 30° Punt 5, 6 (3) + 30° ± 60° Punt 7, 10 (3) + 20° ± 40° Punt 8, 9 (3) + 20° ± 15° Lijn 1 (3) + 8° – 26 tot + 26° max. 160 max. 170 De hele lijn Lijn 2 (3) + 4° – 26 tot + 26° max. 180 max. 195 De hele lijn Lijn 3 + 2° – 26 tot + 26° max. 295 max. 320 De hele lijn Lijn 4 + 1° – 26 tot + 26° max. 435 max. 470 De hele lijn Lijn 5 0° – 10 tot + 10° max. 585 max. 630 De hele lijn Lijn 6 (4) – 2,5° van 5° naar binnentot 10° naar buiten min. 2 160 min. 1 890 De hele lijn Lijn 8 L en R (4) – 1,5 tot – 3,5° – 22 en + 22° min. 880 min. 770 Een of meer punten Lijn 9 L en R (4) – 1,5 tot – 4,5° – 35 en + 35° min. 360 min. 315 Een of meer punten Zone D – 1,5 tot – 3,5° – 10 tot + 10° max. 14 400 max. 15 600 De hele zone 2.3. Wat de periodieke rapporten betreft, moeten de fotometrische metingen voor de verificatie van de conformiteit ten minste gegevens verschaffen voor de punten 8 en 9 en de lijnen 1, 5, 6, 8 en 9 zoals gespecificeerd in punt 6.4.3 van dit reglement. (1) Punt B50 komt overeen met de coördinaten horizontaal 0°, verticaal 0,86° U. (2) De hoekcoördinaten zijn aangegeven in graden op een bol met verticale poolas. (3) Zie punt 6.4.3.4 van dit reglement. (4) Zie punt 6.4.3.2 van dit reglement.

BIJLAGE 3 VOORBEELDEN VAN DE OPSTELLING VAN GOEDKEURINGSMERKEN VOOR MISTVOORLICHTEN VAN KLASSE „B” EN KLASSE „F3” Figuur 1 De voorziening met bovenstaand goedkeuringsmerk is een mistlicht van klasse „B” dat in Duitsland (E1) krachtens Reglement nr. 19 is goedgekeurd onder nummer 221. Het nummer dicht bij het symbool B geeft aan dat de goedkeuring werd verleend volgens de voorschriften van Reglement nr. 19, wijzigingenreeks 04. Figuur 1 geeft aan dat de voorziening een mistvoorlicht is dat tegelijk kan worden ontstoken met een ander licht waarmee het mag worden samengebouwd. Figuur 2a Figuur 2b De figuren 2a en 2b geven aan dat de voorziening een mistvoorlicht is dat in Frankrijk (E2) krachtens Reglement nr. 19 is goedgekeurd onder nummer 222, een kunststoflens bevat en niet tegelijk kan worden ontstoken met een ander licht waarmee het mag worden samengebouwd. Opmerking: Het goedkeuringsnummer en de aanvullende symbolen moeten dicht bij de cirkel en hetzij boven of onder de letter E, hetzij rechts of links van die letter worden geplaatst. De cijfers van het goedkeuringsnummer moeten zich aan dezelfde kant van de letter E bevinden en in dezelfde richting wijzen. Het gebruik van Romeinse cijfers in goedkeuringsnummers moet worden vermeden om verwarring met andere symbolen te voorkomen. Figuur 3 Voorbeelden van mogelijke opschriften voor gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten die zich aan de voorkant van het voertuig bevinden Model A Model B Model C Model D De verticale en horizontale lijnen zijn een schematische voorstelling van de vorm van de lichtsignaalinrichting. Zij maken geen deel uit van het goedkeuringsmerk. Op de voorzieningen in de modellen A en B van figuur 3 is een goedkeuringsmerk aangebracht voor een mistlicht dat in Italië (E3) krachtens Reglement nr. 19 is goedgekeurd onder nummer 17120. Op de voorzieningen in de modellen C en D van figuur 3 is een goedkeuringsmerk aangebracht voor een mistlicht dat in Nederland (E4) krachtens Reglement nr. 19 is goedgekeurd onder nummer 17122. Opmerking: De vier voorbeelden in figuur 3 hebben betrekking op een verlichtingsinrichting met een goedkeuringsmerk voor: een breedtelicht, goedgekeurd krachtens Reglement nr. 7, wijzigingenreeks 02; een koplamp met een voor rechts en links verkeer ontworpen dimlicht en een grootlicht met een maximumlichtsterkte tussen 86 250 en 101 250 candela (aangegeven door het nummer 30), die is goedgekeurd krachtens Reglement nr. 112, wijzigingenreeks 00, en een kunststoflens bevat; een mistvoorlicht dat is goedgekeurd krachtens Reglement nr. 19, wijzigingenreeks 04, en een kunststoflens bevat; een voorrichtingaanwijzer van categorie 1a, goedgekeurd krachtens Reglement nr. 6, wijzigingenreeks 02. Figuur 4 Met een koplamp samengebouwd licht Figuur 4 geeft een voorbeeld van het opschrift van een kunststoflens die bestemd is voor gebruik in verschillende typen koplampen, namelijk: ofwel: een koplamp met een voor rechts en links verkeer ontworpen dimlicht en een grootlicht met een maximumlichtsterkte tussen 86 250 en 101 250 candela, goedgekeurd in Zweden (E5) krachtens Reglement nr. 112, wijzigingenreeks 00, die is samengebouwd met een mistvoorlicht, goedgekeurd krachtens Reglement nr. 19, wijzigingenreeks 04; ofwel: een koplamp met een voor rechts en links verkeer ontworpen dimlicht en een grootlicht, goedgekeurd in Zweden (E5) krachtens Reglement nr. 98, wijzigingenreeks 00, en samengebouwd met hetzelfde mistvoorlicht als hierboven; of zelfs: beide bovengenoemde koplampen die als een enkel licht zijn goedgekeurd. Op de hoofdbehuizing van de koplamp moet het enige geldige goedkeuringsnummer worden aangebracht. Voorbeelden van geldige opschriften worden gegeven in figuur 5. Figuur 5 Verlichtingsinrichting die als mistvoorlicht of als achteruitrijlicht wordt gebruikt De voorziening met het in figuur 6 afgebeelde goedkeuringsmerk is een licht dat in België (E6) onder de nummers 17120 en 17122 is goedgekeurd krachtens de Reglementen nr. 19 en nr. 23 (achteruitrijlichten). Figuur 6 Een van de bovenstaande lichten is als een enkel licht goedgekeurd en kan alleen als mistvoorlicht of als achteruitrijlicht worden gebruikt. Figuur 7 Voorbeelden van opstellingen van goedkeuringsmerken voor mistvoorlichten van klasse „F3” De voorziening met het in figuur 7 afgebeelde goedkeuringsmerk is een mistlicht van klasse „F3” dat in Duitsland (E1) krachtens Reglement nr. 19 is goedgekeurd onder nummer 221. Het nummer dicht bij het symbool F3 geeft aan dat de goedkeuring werd verleend volgens de voorschriften van Reglement nr. 19, wijzigingenreeks 03. Het opschrift in figuur 7 geeft aan dat de voorziening een mistvoorlicht is dat tegelijk kan worden ontstoken met een ander licht waarmee het mag worden samengebouwd. Figuur 8 a Figuur 8b De voorziening met het in de figuren 8a en 8b afgebeelde goedkeuringsmerk is een mistlicht van klasse „F3” met kunststoflens dat in Frankrijk (E2) krachtens Reglement nr. 19 is goedgekeurd onder nummer 222. Het nummer dicht bij het symbool „F3” geeft aan dat de goedkeuring werd verleend volgens de voorschriften van Reglement nr. 19, wijzigingenreeks 04. De figuren 8a en 8b geven aan dat de voorziening een mistvoorlicht met kunststoflens is en dat zij niet tegelijk kan worden ontstoken met een ander licht waarmee zij mag worden samengebouwd. Opmerking: Het goedkeuringsnummer en de aanvullende symbolen moeten dicht bij de cirkel en hetzij boven of onder de letter „E”, hetzij rechts of links van die letter worden geplaatst. De cijfers van het goedkeuringsnummer moeten zich aan dezelfde kant van de letter „E” bevinden en in dezelfde richting wijzen. Het gebruik van Romeinse cijfers in goedkeuringsnummers moet worden vermeden om verwarring met andere symbolen te voorkomen. Figuur 9 Voorbeelden van mogelijke opschriften voor gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten die zich aan de voorkant van het voertuig bevinden Model A Model B Model C Model D De verticale en horizontale lijnen zijn een schematische voorstelling van de vorm van de lichtsignaalinrichting. Zij maken geen deel uit van het goedkeuringsmerk. De voorziening met het in de modellen A en B van figuur 9 afgebeelde goedkeuringsmerk is een mistlicht dat in Italië (E3) is goedgekeurd onder nummer 17120 en bestaat uit: een breedtelicht, goedgekeurd krachtens Reglement nr. 7, wijzigingenreeks 02; een koplamp met een voor rechts en links verkeer ontworpen dimlicht en een grootlicht met een maximumlichtsterkte tussen 86 250 en 101 250 candela (aangegeven door het nummer 30), die is goedgekeurd krachtens Reglement nr. 112, wijzigingenreeks 00, en een kunststoflens bevat; een mistvoorlicht dat is goedgekeurd krachtens Reglement nr. 19, wijzigingenreeks 04, en een kunststoflens bevat; een voorrichtingaanwijzer van categorie 1a, goedgekeurd krachtens Reglement nr. 6, wijzigingenreeks 02. De voorziening met het in de modellen C en D van figuur 9 afgebeelde goedkeuringsmerk is in Nederland (E4) goedgekeurd onder nummer 17122; de opstelling van het goedkeuringsmerk verschilt enigszins van die in de modellen A en B. Verlichtingsinrichting die als mistvoorlicht of als achteruitrijlicht wordt gebruikt De voorziening met het in figuur 10 afgebeelde goedkeuringsmerk is een licht dat in Zweden (E5) onder de nummers 17120 en 17122 is goedgekeurd krachtens de Reglementen nr. 19 en nr. 23 (achteruitrijlichten). Figuur 10 Een van de bovenstaande lichten is als een enkel licht goedgekeurd en kan alleen als mistvoorlicht of als achteruitrijlicht worden gebruikt. Met een koplamp samengebouwd mistvoorlicht De voorzieningen met het in figuur 11 afgebeelde goedkeuringsmerk zijn in België (E6) krachtens de desbetreffende reglementen goedgekeurd onder nummer 17120 of 17122. Figuur 11 Dit is een voorbeeld van het opschrift van een kunststoflens die in verschillende typen koplampen kan worden gebruikt, namelijk: ofwel: een koplamp met een voor recht en links verkeer ontworpen dimlicht en een grootlicht met een maximumlichtsterkte tussen 86 250 en 101 250 candela, goedgekeurd in België (E6) krachtens Reglement nr. 112 (tabel B), wijzigingenreeks 00, die is samengebouwd met een mistvoorlicht, goedgekeurd krachtens Reglement nr. 19, wijzigingenreeks 04; ofwel: een koplamp met een voor rechts en links verkeer ontworpen dimlicht en een grootlicht, goedgekeurd in België (E6) krachtens Reglement nr. 98, wijzigingenreeks 00, en samengebouwd met hetzelfde mistvoorlicht als hierboven; of zelfs: beide bovengenoemde koplampen die als een enkel licht zijn goedgekeurd. Op de hoofdbehuizing van de koplamp moet het enige geldige goedkeuringsnummer worden aangebracht. Voorbeelden van geldige opschriften worden gegeven in figuur 12. Figuur 12 Dit voorbeeld heeft betrekking op voorzieningen die in Tsjechië (E8) zijn goedgekeurd. Ledmodules Figuur 13 De ledmodule met de in figuur 13 afgebeelde identificatiecode is goedgekeurd samen met een licht dat in Tsjechië (E8) is goedgekeurd onder nummer 17325. Mistvoorlichten die een samenhorend paar vormen Onderstaand goedkeuringsmerk identificeert mistvoorlichten die een samenhorend paar vormen en voldoen aan de voorschriften van dit reglement. De voorziening met het in figuur 14 afgebeelde goedkeuringsmerk is een mistvoorlicht dat in Japan (E43) is goedgekeurd onder nummer 321. Figuur 14

BIJLAGE 4 GEOMETRIE VAN HET MEETSCHERM EN MEETROOSTER 1. MEETSCHERM De hoekcoördinaten zijn aangegeven in graden op een bol met verticale poolas (zie figuur 1). Figuur 1 2. MEETROOSTER (zie figuur 2) Het meetrooster is symmetrisch rond lijn v-v (zie de tabel in punt 6.4.3 van dit reglement). Eenvoudigheidshalve wordt het hoekcoördinatenstelsel weergegeven in de vorm van een rechthoekig rooster. 2.1. Voor mistvoorlichten van klasse „B” wordt het meetrooster afgebeeld in figuur 2. Figuur 2 Lichtverdeling van mistvoorlichten van klasse B 2.2. Voor mistvoorlichten van klasse „F3” wordt het meetrooster afgebeeld in figuur 3. Figuur 3 Lichtverdeling van mistvoorlichten van klasse F3

BIJLAGE 5 TESTS VAN DE STABILITEIT VAN DE FOTOMETRISCHE PRESTATIES VAN BRANDENDE MISTVOORLICHTEN (TESTS VAN COMPLETE MISTVOORLICHTEN) Zodra de fotometrische waarden volgens de voorschriften van dit reglement op het punt van de maximumverlichtingssterkte in zone D (Emax) en op punt HV zijn gemeten, moet een monster van een compleet mistvoorlicht op de stabiliteit van de fotometrische prestaties tijdens de werking worden getest. Onder „compleet mistvoorlicht” wordt verstaan het gehele licht zelf, inclusief omringende carrosseriedelen en lichten die de warmtedissipatie ervan kunnen beïnvloeden. De tests moeten worden uitgevoerd: a) in een droge en rustige omgeving bij een temperatuur van 23 ± 5 °C, waarbij het testmonster wordt gemonteerd op een steun die de correcte installatie op het voertuig simuleert; b) bij vervangbare lichtbronnen, met lichtbronnen met gloeidraad uit massaproductie die al ten minste één uur hebben gebrand, gasontladingslichtbronnen uit massaproductie die al ten minste 15 uur hebben gebrand, of ledmodules uit massaproductie die al ten minste 48 uur hebben gebrand en zijn afgekoeld tot omgevingstemperatuur voordat wordt begonnen met de in dit reglement voorgeschreven tests. Hierbij moet gebruik worden gemaakt van de door de aanvrager geleverde ledmodules. De meetapparatuur moet gelijkwaardig zijn aan die welke bij typegoedkeuringstests van koplampen wordt gebruikt. Het testmonster moet worden ontstoken zonder dat het van zijn testopstelling wordt genomen of ten opzichte daarvan wordt bijgesteld. De gebruikte lichtbron moet behoren tot de voor dat mistvoorlicht voorgeschreven categorie. 1. TEST VAN DE STABILITEIT VAN DE FOTOMETRISCHE PRESTATIES 1.1. Schoon mistvoorlicht Het mistvoorlicht moet 12 uur lang op de in punt 1.1.1 aangegeven wijze branden en worden gecontroleerd zoals voorgeschreven in punt 1.1.2. 1.1.1. Testprocedure Het mistvoorlicht moet in werking worden gesteld als volgt: 1.1.1.1. als maar één verlichtingsfunctie (mistvoorlicht) moet worden goedgekeurd, laat men de desbetreffende lichtbron gedurende de voorgeschreven tijd branden (1), 1.1.1.2. bij meer dan een verlichtingsfunctie (bv. een koplamp met een of meer grote lichten en/of een mistvoorlicht) moet de koplamp aan de volgende cyclus worden onderworpen totdat de voorgeschreven tijd is verstreken: a) 15 minuten, mistvoorlicht aan; b) 5 minuten, alle gloeidraden aan. Als de aanvrager verklaart dat maar één verlichtingsfunctie tegelijk mag worden gebruikt (bv. alleen het dimlicht of alleen het grootlicht (de grote lichten) of alleen het mistvoorlicht aan (1), moet de test ook zo worden uitgevoerd door achtereenvolgens het mistvoorlicht en een van de andere verlichtingsfuncties gedurende de helft van de in punt 1.1 aangegeven tijd te activeren. 1.1.1.3. bij een mistvoorlicht met een dimlichtbundel en een of meer verlichtingsfuncties (waarvan één een mistvoorlicht is): a) moet het mistvoorlicht aan de volgende cyclus worden onderworpen totdat de aangeven tijd is verstreken: i) 15 minuten, dimlichtbron(nen) aan; ii) 5 minuten, alle lichtbron(nen) aan; b) als de aanvrager verklaart dat het mistvoorlicht moet worden gebruikt met alleen het dimlicht of alleen het mistvoorlicht tegelijk aan (2), moet de test ook zo worden uitgevoerd door achtereenvolgens het dimlicht en het mistvoorlicht gedurende de helft van de in punt 1.1 aangegeven tijd te activeren (3). Het grootlicht (de grote lichten) wordt (worden) onderworpen aan een cyclus van 15 minuten uit en 5 minuten aan gedurende de helft van de tijd en terwijl het dimlicht brandt; c) als de aanvrager verklaart dat het mistvoorlicht kan worden gebruikt met alleen het dimlicht of alleen het grootlicht (de grote lichten) (2) of alleen het mistvoorlicht (2) tegelijk aan, moet de test ook zo worden uitgevoerd door achtereenvolgens het dimlicht, het grootlicht (de grote lichten) en het mistvoorlicht telkens een derde van de in punt 1.1 aangegeven tijd te activeren (2). 1.1.2. Testspanning De spanning moet op de aansluitpunten van het testmonster als volgt worden toegepast: a) bij vervangbare lichtbronnen met gloeidraad die direct op de spanning van het voertuig werken, moet de test bij respectievelijk 6,3, 13,2 of 28,0 V worden uitgevoerd, behalve als de aanvrager vermeldt dat het testmonster bij een andere spanning mag worden gebruikt. In dat geval moet de test met de lichtbron met gloeidraad bij de hoogste toegelaten spanning worden uitgevoerd; b) bij vervangbare gasontladingslichtbronnen bedraagt de testspanning voor het elektronische lichtbronregelmechanisme 13,2 ± 0,1 V voor voertuigen met 12 V-systeem of anders zoals aangegeven in de goedkeuringsaanvraag; c) bij niet-vervangbare lichtbronnen die direct op de spanning van het voertuig werken, moeten alle metingen aan verlichtingseenheden met niet-vervangbare lichtbronnen (lichtbronnen met gloeidraad en/of andere lichtbronnen) bij 6,3, 13,2 of 28,0 V of bij een andere, door de aanvrager aangegeven voertuigspanning worden verricht; d) bij vervangbare of niet-vervangbare lichtbronnen die onafhankelijk van de voedingsspanning van het voertuig in werking worden gesteld en door het systeem volledig worden gecontroleerd, of bij lichtbronnen met een eigen voedings- en bedieningsvoorziening moeten bovengenoemde testspanningen op de ingangsklemmen van die voorziening worden toegepast. Het testlaboratorium mag van de fabrikant verlangen dat hij de voedings- en bedieningsvoorziening of een speciale voeding voor de lichtbronnen ter beschikking stelt; e) ledmodules moeten bij respectievelijk 6,75, 13,2 of 28,0 V worden gemeten, tenzij anders aangegeven in dit reglement. Ledmodules met elektronisch lichtbronregelmechanisme moeten volgens de specificaties van de aanvrager worden gemeten; f) wanneer signaallichten gegroepeerd, gecombineerd of samengebouwd zijn in het testmonster en zij op een andere spanning dan de nominale spanning van respectievelijk 6, 12 of 24 V werken, moet de spanning worden aangepast zoals aangegeven door de fabrikant voor de correcte fotometrische werking van die lichten; g) bij een gasontladingslichtbron bedraagt de testspanning voor de ballast of voor de lichtbron als de ballast met de lichtbron is samengebouwd, 13,2 ± 0,1 V bij een 12 V-netwerksysteem, tenzij anders aangegeven in de goedkeuringsaanvraag. 1.1.3. Testresultaten 1.1.3.1. Visuele controle Nadat de temperatuur van het mistvoorlicht zich op de omgevingstemperatuur heeft gestabiliseerd, moeten de lens van het mistvoorlicht en in voorkomend geval de buitenlens met een schone en vochtige katoenen doek worden gereinigd. Bij de daaropvolgende visuele controle mogen noch in de lens van het mistvoorlicht, noch in de eventueel aanwezige buitenlens vervormingen, barsten of kleurveranderingen worden geconstateerd. 1.1.3.2. Fotometrische test Volgens de voorschriften van dit reglement moeten de fotometrische waarden worden gecontroleerd op de volgende punten: bij mistvoorlichten van klasse „B”: op punt HV en het punt van Imax in zone D; bij mistvoorlichten van klasse „F3”: op lijn 5 op punt h = 0 en het punt van Imax in zone D. Er mag een nieuwe afstelling plaatsvinden ter compensatie van eventuele vervorming van de mistvoorlichtsteun als gevolg van de warmte (de verplaatsing van de licht-donkergrens wordt behandeld in punt 2). Een afwijking van 10 % tussen de fotometrische kenmerken en de vóór de test gemeten waarden, met inbegrip van de toleranties als gevolg van de meetmethode, is toegestaan. 1.2. Vuil mistvoorlicht Nadat het mistvoorlicht overeenkomstig punt 1.1 is getest, moet het één uur blijven branden zoals beschreven in punt 1.1.1. Na de in punt 1.2.1 voorgeschreven voorbereiding moet het worden gecontroleerd volgens de voorschriften van punt 1.1.3. 1.2.1. Voorbereiding van het mistvoorlicht 1.2.1.1. Testmengsel 1.2.1.1.1. Bij mistvoorlichten met glazen buitenlens: Het mengsel van water en vuil dat op het mistvoorlicht wordt aangebracht, moet bestaan uit: a) 9 gewichtsdelen kiezelzand met een korrelgrootte tussen 0 en 100 μm, b) 1 gewichtsdeel plantaardig kolenstof (beukenhout) met een korrelgrootte tussen 0 en 100 μm, c) 0,2 gewichtsdeel NaCMC (4), en d) een geschikte hoeveelheid gedestilleerd water met een soortelijke geleiding S < 1 μS/m. Het mengsel mag niet meer dan 14 dagen oud zijn. 1.2.1.1.2. Bij mistvoorlichten met kunststof buitenlens: Het mengsel van water en vuil dat op het mistvoorlicht wordt aangebracht, moet bestaan uit: a) 9 gewichtsdelen kiezelzand met een korrelgrootte tussen 0 en 100 μm, b) 1 gewichtsdeel plantaardig kolenstof (beukenhout) met een korrelgrootte tussen 0 en 100 μm, c) 0,2 gewichtsdeel NaCMC (4), d) 13 gewichtsdelen gedestilleerd water met een soortelijke geleiding S < 1 μS/m, en e) ± 1 gewichtsdeel oppervlakteactieve stof (5). Het mengsel mag niet meer dan 14 dagen oud zijn. 1.2.1.2. Aanbrengen van het testmengsel op het mistvoorlicht Het testmengsel moet gelijkmatig op het volledige lichtuitstralende oppervlak van het mistvoorlicht worden aangebracht, waarna men het laat drogen. Deze procedure moet worden herhaald tot de verlichtingssterkte gedaald is tot 15 à 20 % van de waarden die onder de in deze bijlage beschreven omstandigheden zijn gemeten voor het volgende punt: punt van Emax in zone D. 2. TEST VOOR DE VERTICALE VERPLAATSING VAN DE LICHT-DONKERGRENS ONDER INVLOED VAN DE WARMTE Bij deze test wordt geverifieerd of de verticale verplaatsing van de licht-donkergrens van een brandend mistvoorlicht onder invloed van de warmte de aangegeven waarde niet overschrijdt. Na de test van punt 1 moet het mistvoorlicht aan de in punt 2.1 beschreven test worden onderworpen zonder dat het van zijn testopstelling wordt genomen of ten opzichte daarvan wordt bijgesteld. 2.1. Test De test moet in een droge en rustige omgeving bij een omgevingstemperatuur van 23 ± 5 °C worden uitgevoerd. Met behulp van een lichtbron uit massaproductie die al ten minste één uur heeft gebrand, moet het mistvoorlicht worden ontstoken zonder dat het van zijn testopstelling wordt genomen of ten opzichte daarvan wordt bijgesteld. (Voor deze test moet de spanning op de in punt 1.1.2 aangegeven wijze worden ingesteld.) De positie van de licht-donkergrens tussen een punt 3,0° links en een punt 3,0° rechts van lijn v-v (zie bijlage 4) moet worden geverifieerd nadat het licht 3 minuten (r3), respectievelijk 60 minuten (r60) heeft gebrand. De meting van de hierboven beschreven verplaatsing van de licht-donkergrens moet worden uitgevoerd met gelijk welke methode die voldoende nauwkeurigheid en reproduceerbare resultaten oplevert. 2.2. Testresultaten 2.2.1. Het resultaat, uitgedrukt in milliradialen (mrad), moet aanvaardbaar worden geacht wanneer de bij dit mistvoorlicht geregistreerde absolute waarde niet meer dan 2 mrad bedraagt (Δ r I ≤ 2 mrad). 2.2.2. Bedraagt deze waarde echter meer dan 2 mrad, maar niet meer dan 3 mrad (2 mrad < ΔrI ≤ 3 mrad), moet een tweede mistvoorlicht worden getest volgens de beschrijving in punt 2.1. Dit moet gebeuren nadat het mistvoorlicht driemaal na elkaar aan de hieronder beschreven cyclus is onderworpen om de positie van de mechanische delen van het mistvoorlicht dat is bevestigd op een steun die de correcte installatie ervan op het voertuig simuleert, te stabiliseren: a) het mistvoorlicht één uur lang laten branden (de spanning moet op de in punt 1.1.2 aangegeven wijze worden ingesteld); b) één uur laten rusten. 2.2.3. Het mistvoorlichttype moet aanvaardbaar worden geacht als het gemiddelde van de absolute waarden Δ rI, gemeten bij het eerste monster, en Δ rII, gemeten bij het tweede monster, niet meer bedraagt dan 2 mrad. mrad. (1) Als het geteste mistvoorlicht signaallichten omvat, moeten deze tijdens de hele test blijven branden, behalve als het om een dagrijlicht gaat. Gaat het om een richtingaanwijzer, dan moet deze knipperen, waarbij de tijd dat hij oplicht ongeveer gelijk moet zijn aan de tijd dat hij gedoofd is. (2) Als twee of meer gloeidraden tegelijk gaan branden wanneer met de koplampen wordt geknipperd, mag dat niet als normaal gelijktijdig gebruik van de gloeidraden worden beschouwd. (3) Als de geteste koplamp signaallichten omvat, moeten deze tijdens de hele test blijven branden. Gaat het om een richtingaanwijzer, dan moet deze knipperen, waarbij de tijd dat hij oplicht ongeveer gelijk moet zijn aan de tijd dat hij gedoofd is. (4) NaCMC is het natriumzout van carboxymethylcellulose, dat gewoonlijk wordt aangeduid als CMC. Het in het vuilmengsel gebruikte NaCMC moet een substitutiegraad (DS) van 0,6-0,7 hebben en een viscositeit van 200-300 μP voor een 2 %-oplossing bij een temperatuur van 20 °C. (5) Voor de hoeveelheid geldt een tolerantie, omdat vuil moet worden verkregen dat zich op de juiste wijze over de hele kunststoflens verspreidt.

BIJLAGE 6 VOORSCHRIFTEN VOOR LICHTEN MET KUNSTSTOFLENS — TESTS VAN LENZEN OF MATERIAALMONSTERS EN VAN COMPLETE LICHTEN 1. ALGEMENE SPECIFICATIES 1.1. De overeenkomstig punt 2.2.2 van dit reglement verstrekte monsters moeten voldoen aan de specificaties van de punten 2.1 tot en met 2.5. 1.2. De twee overeenkomstig punt 2.3 van dit reglement (of punt 2.4 van dit reglement in voorkomend geval) verstrekte monsters van complete lichten met kunststoflens moeten, wat het lensmateriaal betreft, voldoen aan de specificaties van punt 2.6. 1.3. De monsters van kunststoflenzen of de materiaalmonsters moeten met de reflector waarvoor zij zijn bestemd (voor zover van toepassing), aan goedkeuringstests worden onderworpen in de chronologische volgorde die in aanhangsel 1, tabel A, van deze bijlage is aangegeven. Als de fabrikant van het licht echter kan aantonen dat het product de in de punten 2.1 tot en met 2.5 beschreven tests of gelijkwaardige tests krachtens een ander reglement al met succes heeft doorstaan, hoeven die tests niet te worden herhaald; alleen de in aanhangsel 1, tabel B, voorgeschreven tests zijn verplicht. 2. TESTS 2.1. Bestandheid tegen temperatuurveranderingen 2.1.1. Tests Drie nieuwe monsters (lenzen) moeten aan vijf cycli van temperatuur- en vochtigheidsverandering (RV = relatieve vochtigheid) worden onderworpen volgens het onderstaande programma: 3 uur bij 40 ± 2 °C en 85-95 % RV; 1 uur bij 23 ± 5 °C en 60-75 % RV; 15 uur bij – 30 ± 2 °C; 1 uur bij 23 ± 5 °C en 60-75 % RV; 3 uur bij 80 ± 2 °C; 1 uur bij 23 ± 5 °C en 60-75 % RV. Vóór deze test moeten de monsters ten minste vier uur lang op 23 ± 5 °C en 60-75 % RV worden gehouden. Opmerking: De perioden van één uur bij 23 ± 5 °C moeten de overgangsperioden van de ene temperatuur naar de andere omvatten die nodig zijn om thermische schokken te vermijden. 2.1.2. Fotometrische metingen 2.1.2.1. Methode Vóór en na de test moeten op de monsters fotometrische metingen worden verricht. Deze metingen moeten onder de in punt 6.3 of 6.4 van dit reglement gespecificeerde omstandigheden plaatsvinden op de volgende punten: Bij mistvoorlichten van klasse „B”: a) punt HV en b) punt h = 0, v = 2° in zone D. Bij mistvoorlichten van klasse „F3”: a) snijpunt van lijn v-v met lijn 6 en b) snijpunt van lijn v-v met lijn 4. 2.1.2.2. Resultaten Het verschil tussen de bij elk monster gemeten fotometrische waarden vóór en na de test mag, met inbegrip van de toleranties als gevolg van de meetmethode, niet meer dan 10 % bedragen. 2.2. Bestandheid tegen stoffen in de atmosfeer en tegen chemische stoffen 2.2.1. Bestandheid tegen stoffen in de atmosfeer Drie nieuwe monsters (lenzen of materiaalmonsters) moeten worden blootgesteld aan straling van een bron met een spectrale energiedistributie zoals die van een zwart voorwerp bij een temperatuur tussen 5 500 en 6 000 K. Tussen de bron en de monsters moeten passende filters worden geplaatst om straling met een golflengte van minder dan 295 nm en meer dan 2 500 nm zoveel mogelijk te beperken. De monsters moeten zolang aan een verlichtingssterkte van 1 200 ± 200 W/m2 worden blootgesteld dat de lichtenergie die zij ontvangen, gelijk is aan 4 500 ± 200 MJ/m2. Binnen de opstelling moet de op de zwarte plaat ter hoogte van de monsters gemeten temperatuur 50 ± 5 °C bedragen. Voor een gelijkmatige blootstelling moeten de monsters met een snelheid van 1 tot 5 omw/min rond de stralingsbron draaien. De monsters moeten met gedestilleerd water met een soortelijke geleiding van minder dan 1 μS/m bij een temperatuur van 23 ± 5 °C worden besproeid volgens de onderstaande cyclus: besproeien: 5 minuten; drogen: 25 minuten. 2.2.2. Bestandheid tegen chemische stoffen Na de in punt 2.2.1 beschreven test en de in punt 2.2.3.1 beschreven meting moet de buitenkant van de drie monsters op de in punt 2.2.2.2 beschreven wijze met het in punt 2.2.2.1 gedefinieerde mengsel worden behandeld. 2.2.2.1. Testmengsel Het testmengsel moet bestaan uit 61,5 % n-heptaan, 12,5 % tolueen, 7,5 % ethyltetrachloride, 12,5 % trichloorethyleen en 6 % xyleen (vol. %). 2.2.2.2. Aanbrengen van het testmengsel Doordrenk een stuk katoenen doek (conform ISO 105) tot verzadiging met het in punt 2.2.2.1 gedefinieerde mengsel en breng dit binnen 10 seconden gedurende 10 minuten op de buitenkant van het monster aan met een druk van 50 N/cm2, wat overeenkomt met een kracht van 100 N die op een testoppervlak van 14 × 14 mm wordt uitgeoefend. Gedurende deze 10 minuten moet het doek opnieuw met het mengsel worden doordrenkt, zodat de samenstelling van de aangebrachte vloeistof steeds gelijk blijft aan die van het voorgeschreven testmengsel. Tijdens het aanbrengen mag de op het monster uitgeoefende druk worden gecompenseerd om het ontstaan van barsten te voorkomen. 2.2.2.3. Wassen Na het aanbrengen van het testmengsel moeten de monsters in de open lucht worden gedroogd en vervolgens met de in punt 2.3 (bestandheid tegen detergentia) beschreven oplossing worden gewassen bij 23 ± 5 °C. Daarna moeten de monsters zorgvuldig worden gespoeld met gedestilleerd water dat niet meer dan 0,2 % verontreinigingen bevat bij 23 ± 5 °C, en vervolgens met een zachte doek worden afgedroogd. 2.2.3. Resultaten 2.2.3.1. Na de test van de bestandheid tegen stoffen in de atmosfeer mag de buitenkant van de monsters geen barsten, krassen, afschilferingen of vervormingen vertonen en mag het verschil in lichtdoorlating , gemeten bij de drie monsters volgens de procedure van aanhangsel 2 van deze bijlage, niet meer bedragen dan 0,020 (Δ tm ≤ 0,020). 2.2.3.2. Na de test van de bestandheid tegen chemische stoffen mogen de monsters geen sporen vertonen van chemische aanslag die een afwijking van de lichtstroomverstrooiing kan veroorzaken. Het gemiddelde verschil in lichtverstrooiing , gemeten bij de drie monsters volgens de procedure van aanhangsel 2 van deze bijlage, mag niet meer bedragen dan 0,020 (Δ dm ≤ 0,020). 2.3. Bestandheid tegen detergentia en koolwaterstoffen 2.3.1. Bestandheid tegen detergentia De buitenkant van drie monsters (lenzen of materiaalmonsters) moet tot 50 ± 5 °C worden verwarmd en vervolgens gedurende vijf minuten worden ondergedompeld in een mengsel dat op een temperatuur van 23 ± 5 °C wordt gehouden en dat bestaat uit 99 delen gedestilleerd water met niet meer dan 0,02 % verontreinigingen en één deel alkylarylsulfonaat. Aan het eind van de test moeten de monsters bij 50 ± 5 °C worden gedroogd. Het oppervlak van de monsters moet met een vochtige doek worden schoongemaakt. 2.3.2. Bestandheid tegen koolwaterstoffen Daarna moet met een katoenen doek die in een mengsel van 70 % n-heptaan en 30 % tolueen (vol. %) is gedrenkt, gedurende één minuut zachtjes over de buitenkant van deze drie monsters worden gewreven. Vervolgens moeten de monsters in open lucht worden gedroogd. 2.3.3. Resultaten Nadat achtereenvolgens beide bovengenoemde tests zijn uitgevoerd, mag het gemiddelde verschil in lichtdoorlating , gemeten bij de drie monsters volgens de procedure van aanhangsel 2 van deze bijlage, niet meer bedragen dan 0,010 (Δ tm ≤ 0,010). 2.4. Bestandheid tegen mechanische slijtage 2.4.1. Testmethode voor mechanische slijtage De buitenkant van drie nieuwe monsters (lenzen) moet volgens de in aanhangsel 3 van deze bijlage beschreven methode aan de uniforme mechanische-slijtagetest worden onderworpen. 2.4.2. Resultaten Na deze test moet het verschil: in lichtdoorlating : , en in lichtverstrooiing : , in het in punt 2.1.2.1 gespecificeerde gebied worden gemeten volgens de procedure van aanhangsel 2. De gemiddelde waarde bij de drie monsters moet zo zijn dat: Δ tm ≤ 0,010; Δ dm ≤ 0,050. 2.5. Test van de hechting van eventuele coatings 2.5.1. Prepareren van het monster Een oppervlak van 20 mm × 20 mm van de coating van een lens moet met een scheermesje of een naald in een rasterpatroon worden gesneden, waarbij elk vierkantje ongeveer 2 mm × 2 mm meet. De druk op het mesje of de naald moet voldoende zijn om ten minste door de coating heen te snijden. 2.5.2. Beschrijving van de test Gebruik plakband met een hechtvermogen van 2 N/(cm breedte) ± 20 %, gemeten onder de genormaliseerde omstandigheden die zijn beschreven in aanhangsel 4. Deze plakband, die minstens 25 mm breed moet zijn, moet ten minste 5 minuten lang op het overeenkomstig punt 2.5.1 geprepareerde oppervlak worden gedrukt. Vervolgens moet het uiteinde van de plakband zodanig worden belast dat het hechtvermogen op het desbetreffende oppervlak door een kracht loodrecht op dat oppervlak in evenwicht wordt gehouden. Op dat ogenblik moet de plakband met een constante snelheid van 1,5 ± 0,2 m/s worden losgetrokken. 2.5.3. Resultaten Het gerasterde oppervlak mag niet noemenswaardig zijn aangetast. Beschadigingen op de snijpunten van het raster of aan de rand van de insnijdingen zijn toegestaan mits het aangetaste gebied niet groter is dan 15 % van het gerasterde oppervlak. 2.6. Tests van het complete licht met kunststoflens 2.6.1. Bestandheid van het lensoppervlak tegen mechanische slijtage 2.6.1.1. Tests De lens van lichtmonster nr. 1 moet aan de in punt 2.4.1 beschreven test worden onderworpen. 2.6.1.2. Resultaten Na de test mogen de resultaten van de in zone B, bij mistvoorlichten van klasse „B”, en op de lijnen 2 en 5, bij mistvoorlichten van klasse „F3”, voorgeschreven fotometrische metingen de voorgeschreven maximumwaarden met niet meer dan 30 % overschrijden. 2.6.2. Test van de hechting van eventuele coatings De lens van lichtmonster nr. 2 moet aan de in punt 2.5 beschreven test worden onderworpen. 2.7. Bestandheid tegen straling van de lichtbron 2.7.1. Om bij gasontladingslichtbronnen de bestandheid van lichtdoorlatende kunststofonderdelen tegen uv-straling binnen het mistvoorlicht te testen: 2.7.1.1. worden vlakke monsters van elk lichtdoorlatend kunststofonderdeel van het mistvoorlicht blootgesteld aan het licht van de gasontladingslichtbron. De parameters zoals hoeken en afstanden van deze monsters moeten dezelfde zijn als in het mistvoorlicht; 2.7.1.2. moet na 1 500 uur continue blootstelling met een nieuwe standaard gasontladingslichtbron aan de colorimetrische specificaties van het doorgelaten licht worden voldaan en mag het oppervlak van de monsters geen barsten, krassen, afschilferingen of vervormingen vertonen. 3. VERIFICATIE VAN DE CONFORMITEIT VAN DE PRODUCTIE 3.1. Met betrekking tot de voor de fabricage van lenzen gebruikte materialen moeten de lichten van een serie worden geacht aan dit reglement te voldoen als: 3.1.1. na de test van de bestandheid tegen chemische stoffen en de test van de bestandheid tegen detergentia en koolwaterstoffen, de buitenkant van de monsters geen met het blote oog waarneembare barsten, afschilferingen of vervormingen vertoont (zie de punten 2.2.2, 2.3.1 en 2.3.2); 3.1.2. na de in punt 2.6.1.1 beschreven test de fotometrische waarden op de in punt 2.6.1.2 vermelde meetpunten binnen de grenzen vallen die in dit reglement voor de conformiteit van de productie zijn voorgeschreven. 3.2. Als de testresultaten niet aan de voorschriften voldoen, moeten de tests met een ander willekeurig gekozen monster van de mistvoorlichten worden herhaald. Aanhangsel 1 CHRONOLOGISCHE VOLGORDE VAN DE GOEDKEURINGSTESTS A. Tests van kunststoffen (overeenkomstig punt 2.2.2 van dit reglement verstrekte lenzen of materiaalmonsters) Tests Monsters Lenzen of materiaalmonsters Lenzen 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 1.1. Beperkte fotometrie (punt 2.1.2) X X X 1.1.1. Temperatuurverandering (punt 2.1.1) X X X 1.1.2. Beperkte fotometrie (punt 2.1.2) X X X 1.2.1. Meting van de lichtdoorlating X X X X X X X X X 1.2.2. Meting van de lichtverstrooiing X X X X X X 1.3. Stoffen in de atmosfeer (punt 2.2.1) X X X 1.3.1. Meting van de lichtdoorlating X X X 1.4. Chemische stoffen (punt 2.2.2) X X X 1.4.1. Meting van de lichtverstrooiing X X X 1.5. Detergentia (punt 2.3.1) X X X 1.6. Koolwaterstoffen (punt 2.3.2) X X X 1.6.1. Meting van de lichtdoorlating X X X 1.7. Slijtage (punt 2.4.1) X X X 1.7.1. Meting van de lichtdoorlating X X X 1.7.2. Meting van de lichtverstrooiing X X X 1.8. Hechting (punt 2.5) X B. Tests van complete mistvoorlichten (verstrekt overeenkomstig punt 2.3.2 van dit reglement) Tests Compleet mistvoorlicht Monster nr. 1 2 2.1. Slijtage (punt 2.6.1.1) X 2.2. Fotometrie (punt 2.6.1.2) X 2.3. Hechting (punt 2.6.2) X Aanhangsel 2 METHODE VOOR HET METEN VAN DE LICHTVERSTROOIING EN -DOORLATING 1. APPARATUUR (zie figuur) De bundel van een collimator K met een halve divergentie β/2 = 17,4 × 10-4 rd wordt tot 6 mm gediafragmeerd door middel van een diafragma DT waartegen de monsterstander wordt geplaatst. Een achromatische convergerende lens L2, gecorrigeerd voor sferische aberraties, verbindt diafragma DT met ontvanger R; de diameter van lens L2 moet zo zijn dat het door het monster verstrooide licht niet wordt gediafragmeerd in een kegel met een halvetophoek van ß/2 = 14°. Een ringvormig diafragma DD met hoeken αa/2 = 1° en αmax/2 = 12°, wordt in een beeldbrandpuntsvlak van lens L2 geplaatst. Het niet-transparante middengedeelte van het diafragma is noodzakelijk om het licht dat rechtstreeks van de lichtbron komt, te elimineren. Het moet mogelijk zijn het middengedeelte van het diafragma zo van de lichtbundel te verwijderen dat het precies naar zijn oorspronkelijke stand terugkeert. De afstand L2 DT en de brandpuntslengte F2 (1) van lens L2 moeten zo worden gekozen dat het beeld van DT ontvanger R volledig bedekt. Wanneer de eerste invallende lichtstroom op 1 000 eenheden wordt gesteld, moet de absolute nauwkeurigheid van elke afgelezen waarde beter zijn dan 1 eenheid. 2. METINGEN De volgende waarden moeten worden afgelezen: Aflezing Bij monster Bij middengedeelte van DD Weergegeven hoeveelheid T1 neen neen Invallende lichtstroom bij eerste aflezing T2 ja (vóór de test) neen Door het nieuwe materiaal doorgelaten lichtstroom in een gebied van 24° T3 ja (na de test) neen Door het geteste materiaal doorgelaten lichtstroom in een gebied van 24° T4 ja (vóór de test) ja Door het nieuwe materiaal verstrooide lichtstroom T5 ja (na de test) ja Door het geteste materiaal verstrooide lichtstroom (1) Voor L2 wordt een brandpuntsafstand van circa 80 mm aanbevolen. Aanhangsel 3 SPUITTESTMETHODE 1. TESTAPPARATUUR Spuitpistool Het gebruikte spuitpistool moet voorzien zijn van een spuitopening met een diameter van 1,3 mm voor een vloeistofdebiet van 0,24 ± 0,02 l/min bij een bedrijfsdruk van 6,0 – 0/+ 0,5 bar. Onder deze bedrijfsomstandigheden moet het verkregen waaierpatroon een diameter van 170 ± 50 mm hebben op het aan slijtage blootgestelde oppervlak, op 380 ± 10 mm afstand van de spuitopening. Testmengsel Het testmengsel moet bestaan uit: kiezelzand met hardheid 7 op de schaal van Mohs, een korrelgrootte tussen 0 en 0,2 mm en een bijna normale verdeling, met een hoekfactor van 1,8 tot 2; water met een hardheid van niet meer dan 205 g/m3 voor een mengsel dat 25 g zand per liter water bevat. 2. TEST Het buitenoppervlak van de lichtlenzen moet eenmaal of meermaals aan de inwerking van een op de hierboven beschreven wijze voortgebrachte zandstraal worden blootgesteld. De straal moet vrijwel loodrecht op het te testen oppervlak worden gericht. De slijtage moet worden gecontroleerd aan de hand van een of meer glasmonsters die als referentie dicht bij de te testen lenzen zijn geplaatst. Het mengsel moet worden gespoten totdat het verschil in lichtverstrooiing op het monster (de monsters), gemeten volgens de in aanhangsel 2 beschreven methode, zo is dat: Er mogen meerdere referentiemonsters worden gebruikt om na te gaan of het volledige te testen oppervlak homogeen gesleten is. Aanhangsel 4 PLAKBANDHECHTINGSTEST 1. DOEL Deze methode maakt het mogelijk onder genormaliseerde omstandigheden het lineaire hechtvermogen van plakband op een glasplaat te bepalen. 2. PRINCIPE Meting van de kracht die nodig is om plakband onder een hoek van 90° van een glasplaat los te maken. 3. GESPECIFICEERDE ATMOSFERISCHE OMSTANDIGHEDEN Als omgevingscondities gelden 23 ± 5 °C en 65 ± 15 % relatieve luchtvochtigheid (RV). 4. TESTSTUKKEN Vóór de test moet de rol met de te onderzoeken plakband gedurende 24 uur in de gespecificeerde atmosfeer worden bewaard (zie punt 3). Van elke rol moeten vijf teststukken van 400 mm lang worden getest. Deze teststukken moeten van de rol worden genomen nadat de eerste drie wikkelingen zijn verwijderd. 5. PROCEDURE De test moet onder de in punt 3 vermelde omgevingscondities plaatsvinden. Neem de vijf teststukken terwijl de plakband radiaal wordt ontrold met een snelheid van circa 300 mm/s; breng ze vervolgens binnen 15 seconden op de volgende wijze aan. Breng de plakband in een vloeiende beweging aan op de glasplaat en wrijf hem met de vinger lichtjes in lengterichting vast zonder al te veel druk op de plakband en de glasplaat uit te oefenen. Laat het geheel 10 minuten in de gespecificeerde atmosferische omstandigheden rusten. Maak ongeveer 25 mm van het teststuk los van de plaat in een vlak loodrecht op de as van het teststuk. Zet de plaat vast en vouw het vrije uiteinde van de plakband om in een hoek van 90°. Oefen op zodanige wijze kracht uit dat de scheidingslijn tussen de plakband en de plaat loodrecht op deze kracht en loodrecht op de plaat staat. Trek los met een snelheid van 300 ± 30 mm/s en noteer de vereiste kracht. 6. RESULTATEN De vijf verkregen waarden moeten worden gerangschikt en de mediaan moet als resultaat van de meting worden genomen. Deze waarde moet worden uitgedrukt in Newton per centimeter breedte van de plakband.

BIJLAGE 7 MINIMUMVOORSCHRIFTEN VOOR DE PROCEDURE OM DE CONFORMITEIT VAN DE PRODUCTIE TE CONTROLEREN 1. ALGEMEEN 1.1. Uit mechanisch en geometrisch oogpunt moet worden aangenomen dat aan de conformiteitsvoorschriften is voldaan als de verschillen niet groter zijn dan onvermijdelijke fabricageafwijkingen binnen de in dit reglement gestelde grenzen. 1.2. Met betrekking tot de fotometrische prestaties geldt dat de conformiteit van in massa geproduceerde mistvoorlichten niet mag worden betwist als aan de fotometrische prestaties volgens de voorschriften in bijlage 2 bij dit reglement voor de desbetreffende categorie mistvoorlichten is voldaan. Als de resultaten van de hierboven beschreven tests niet aan de voorschriften voldoen, moeten de tests worden herhaald met lichtbronnen zoals gespecificeerd in punt 6.3 of 6.4 van dit reglement, al naargelang het geval. 1.2.1. Als de resultaten van de hierboven beschreven tests niet aan de voorschriften voldoen, mag de oriëntatie van het mistvoorlicht worden gewijzigd op voorwaarde dat de as van de lichtbundel niet meer dan 0,5° naar rechts of naar links en niet meer dan 0,2° naar boven of naar onder wordt gedraaid. In deze nieuwe positie moet aan alle fotometrische voorschriften worden voldaan. 1.3. Voor de verificatie van de verticale verplaatsing van de licht-donkergrens onder invloed van de warmte geldt de volgende procedure. 1.3.1. Een van de als monster genomen mistvoorlichten moet volgens de in punt 2.1 van bijlage 5 beschreven procedure worden getest nadat het driemaal na elkaar aan de in punt 2.2.2 van bijlage 5 beschreven cyclus is onderworpen. 1.3.2. Het mistvoorlicht moet aanvaardbaar worden geacht als Δr niet meer dan 3,0 mrad bedraagt. Als deze waarde meer dan 3,0 mrad, maar niet meer dan 4,0 mrad bedraagt, moet een tweede mistvoorlicht aan de test worden onderworpen, waarna het gemiddelde van de voor beide monsters geregistreerde absolute waarden niet meer dan 3,0 mrad mag bedragen. 1.4. De kleurcoördinaten moeten voldoen aan punt 7 van dit reglement. De fotometrische prestaties van een mistvoorlicht dat, wanneer het voorzien is van een kleurloze lichtbron, breder selectief geel licht uitstraalt, moet gelijk zijn aan de waarden in dit reglement, vermenigvuldigd met 0,84. 2. MINIMUMVOORSCHRIFTEN VOOR DE VERIFICATIE VAN DE CONFORMITEIT DOOR DE FABRIKANT Voor elk type mistvoorlicht moet de houder van het goedkeuringsmerk op gezette tijden ten minste de volgende tests uitvoeren. Deze tests moeten volgens de voorschriften van dit reglement worden uitgevoerd. Indien bij het desbetreffende type test een monster niet conform blijkt te zijn, moeten extra monsters worden genomen en worden getest. De fabrikant moet maatregelen nemen om de conformiteit van de desbetreffende productie te waarborgen. 2.1. Aard van de tests De in dit reglement bedoelde conformiteitstests moeten betrekking hebben op de fotometrische kenmerken en op de verificatie van de verticale verplaatsing van de licht-donkergrens onder invloed van de warmte. 2.2. Toegepaste testmethoden 2.2.1. De tests moeten over het algemeen volgens de in dit reglement beschreven methoden worden uitgevoerd. 2.2.2. Bij elke door de fabrikant uitgevoerde conformiteitstest kunnen met het akkoord van de voor de goedkeuringstests verantwoordelijke bevoegde instantie gelijkwaardige methoden worden toegepast. Het is de taak van de fabrikant om aan te tonen dat de toegepaste methoden gelijkwaardig zijn met de in dit reglement vastgelegde methoden. 2.2.3. De toepassing van de punten 2.2.1 en 2.2.2 vereist regelmatige kalibratie van de testapparatuur en vergelijking van de meetresultaten met die van een bevoegde instantie. 2.2.4. In alle gevallen gelden de in dit reglement vastgestelde methoden als referentiemethoden, met name ten behoeve van de administratieve verificatie en de monsterneming. 2.3. Aard van de monsterneming Monsters van mistvoorlichten moeten willekeurig worden genomen uit de productie van een uniforme partij. Onder uniforme partij wordt een reeks mistvoorlichten van hetzelfde type verstaan, gedefinieerd volgens de productiemethoden van de fabrikant. De beoordeling moet in het algemeen betrekking hebben op de serieproductie van individuele fabrieken. Een fabrikant mag echter gegevens over hetzelfde type uit verscheidene fabrieken samenvoegen op voorwaarde dat deze volgens hetzelfde kwaliteitssysteem en onder hetzelfde kwaliteitsbeheer werken. 2.4. Gemeten en geregistreerde fotometrische kenmerken Het als monster genomen mistvoorlicht moet op de in dit reglement voorgeschreven punten aan fotometrische metingen worden onderworpen, waarbij de aflezing wordt beperkt tot de in bijlage 2 bij dit reglement voor de desbetreffende categorie mistvoorlichten aangegeven punten. 2.5. Aanvaardbaarheidscriteria De fabrikant moet de testresultaten statistisch onderzoeken en in overleg met de bevoegde instantie criteria vaststellen voor de aanvaardbaarheid van zijn producten, om te voldoen aan de specificaties die voor de verificatie van de conformiteit van de productie in punt 10.1 van dit reglement zijn vastgelegd. De aanvaardbaarheidscriteria moeten zo zijn dat, met een betrouwbaarheid van 95 %, de kans dat een steekproef overeenkomstig bijlage 8 (eerste monsterneming) met goed gevolg wordt doorstaan, minimaal 0,95 is.

BIJLAGE 8 MINIMUMVOORSCHRIFTEN VOOR DE MONSTERNEMING DOOR EEN INSPECTEUR 1. ALGEMEEN Uit mechanisch en geometrisch oogpunt moet worden aangenomen dat aan de conformiteitsvoorschriften is voldaan als de verschillen niet groter zijn dan onvermijdelijke fabricageafwijkingen binnen de in dit reglement gestelde grenzen. 1.2.1. Met betrekking tot de fotometrische prestaties geldt dat de conformiteit van in massa geproduceerde mistvoorlichten niet mag worden betwist als aan de fotometrische prestaties volgens de voorschriften in bijlage 2 bij dit reglement voor de desbetreffende categorie mistvoorlichten is voldaan. Als de resultaten van d