RESOLUTIE VAN DE RAAD EN VAN DE VERTEGENWOORDIGERS VAN DE REGERINGEN VAN DE LID-STATEN, IN HET KADER VAN DE RAAD BIJEEN, betreffende een gedragscode tegen doping in de sport (92/C 44/01)

DE RAAD EN DE VERTEGENWOORDIGERS VAN DE REGERINGEN VAN DE LID-STATEN, IN HET KADER VAN DE RAAD BIJEEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Verwijzend naar hun resolutie van 3 december 1990 betreffende een communautaire actie ter bestrijding van doping, misbruik van geneesmiddelen daaronder begrepen, in sportactiviteiten (1),

Voorts verwijzend naar de verklaring van 4 juni 1991 over dit onderwerp (2),

Met belangstelling kennis nemend van de mededeling van de Commissie aan de Raad over doping in de sport, inzonderheid van de analyse van het verschijnsel doping en de gevolgen daarvan voor de gezondheid;

Overwegende dat de in die mededeling vervatte ontwerp-gedragscode tegen doping in de sport aan de doelstellingen van eerder genoemde resolutie beantwoordt en bijzonder gelegen komt met het oog op de Olympische Spelen van 1992 te Albertville en Barcelona,

KEUREN de gedragscode als weergegeven in de bijlage GOED als een instrument tot voorlichting en kennisoverdracht aan het publiek in het algemeen en aan de jeugd in het bijzonder, alsmede aan de betrokken milieus;

VERZOEKEN de Commissie en de Lid-Staten:

- er zorg voor te dragen dat deze code, met name aan de vooravond van de sportevenementen die in 1992 zullen plaatsvinden, in samenwerking met de Lid-Staten die meer in het bijzonder bij de organisatie ervan betrokken zijn, zo ruim mogelijk wordt verspreid;

- deze code te gebruiken om vormings-, voorlichtings- en onderwijsinitiatieven op het gebied van de strijd tegen doping te versterken.

(1) PB nr. C 329 van 31. 12. 1990, blz. 2.

(2) PB nr. C 170 van 29. 6. 1991, blz. 1.

BIJLAGE

GEDRAGSCODE TEGEN DOPING IN DE SPORT 1. Jongeren moeten worden aangemoedigd om bij het bevorderen van een dopingvrije sportbeoefening een voortrekkersfunctie te vervullen en een dergelijke attitude bij hun leeftijdgenoten te propageren.

2. Ouders moeten worden gestimuleerd om bij hun kinderen een positieve houding ten opzichte van de sport aan te kweken, hen moreel te ondersteunen bij hun sportbeoefening en hen het fundamentele belang van een goede gezondheid, fair play en teamgeest te doen inzien.

3. Scholen, universiteiten en andere opleidingscentra moeten stimuleren dat succes in de sport wordt nagestreefd door middel van fair play en zonder gebruik te maken van dopingprodukten en -methoden.

4. Sportbeoefenaars moeten, gezien hun voorbeeldfunctie, trachten het vertrouwen in een dopingvrije sport en een dopingvrije samenleving te herstellen.

5. Gezondheidswerkers hebben de plicht zich volledig op de hoogte te stellen van de werking van dopingprodukten en -methoden, en advies te verlenen aan hen met wie zij beroepshalve in aanraking komen.

6. Begeleiders (met name managers en trainers) moeten een actieve rol spelen bij het voorkomen van doping en het bevorderen van fair play.

7. Organisaties die betrokken zijn bij sportevenementen, onder meer in het kader van de Olympische Spelen, moeten weer de nadruk leggen op een geest van eerlijke competitie.

8. Sportorganisaties op nationaal en internationaal niveau moeten samenwerken om het dopingprobleem aan te pakken en in te dammen.

9. Testlaboratoria moeten blijven zorgen voor betrouwbare dopingtestprocedures van hoge kwaliteit. Tevens moeten zij waakzaam blijven voor nieuwe stoffen met een stimulerende werking en in voorkomend geval de desbetreffende autoriteiten hiervan in kennis stellen, opdat dezen de noodzakelijke maatregelen kunnen nemen.

10. De media moeten het grote publiek niet uitsluitend informeren over de uitslagen van sportwedstrijden, maar ook over de trainingsprogramma's van sportbeoefenaars, evenals over de negatieve gevolgen van dopinggebruik voor de gezondheid.