89/535/EEG: Verdrag inzake de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek tot het Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, alsmede tot het Protocol betreffende de uitlegging daarvan door het Hof van Justitie, zoals deze zijn gewijzigd bij het Verdrag inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en bij het Verdrag inzake de toetreding van de Helleense Republiek



Publicatieblad Nr. L 285 van 03/10/1989 blz. 0001 - 0098



( 1 ) VERDRAG inzake de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek tot het Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, alsmede tot het Protocol betreffende de uitlegging daarvan door het Hof van Justitie, zoals deze zijn gewijzigd bij het Verdrag inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannie en Noord-Ierland en bij het Verdrag inzake de toetreding van de Helleense Republiek ( 89/535/EEG ) PREAMBULE DE HOGE VERDRAGSLUITENDE PARTIJEN BIJ HET VERDRAG TOT OPRICHTING VAN DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAP, OVERWEGENDE dat het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek, door lid te worden van de Gemeenschap, zich verplicht hebben om toe te treden tot het Verdrag van Brussel betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken en tot het Protocol betreffende de uitlegging van dat Verdrag door het Hof van Justitie, zoals deze zijn gewijzigd bij het Verdrag inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en bij het Verdrag inzake de toetreding van de Helleense Republiek, en te dien einde onderhandelingen met de Lid-Staten van de Gemeenschap te beginnen om daarin de noodzakelijke aanpassingen aan te brengen, ZICH ERVAN BEWUST dat de Lid-Staten van de Gemeenschap en de Lid-Staten van de Europese Vrijhandelsassociatie op 16 september 1988 te Lugano het Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken hebben gesloten, waardoor de beginselen van het Verdrag van Brussel worden uitgebreid tot de Staten die partij zijn bij dit Verdrag; HEBBEN BESLOTEN dit Verdrag te sluiten en hebben te dien einde als hun gevolmachtigden aangewezen : Het verslag van Almeida Cruz, Desantes Real, Jenard betreffende het onderhavige Verdrag inzake de toetreding van Spanje en Portugal wordt eveneens in hetzelfde nummer van het Publikatieblad bekendgemaakt . ZIJNE MAJESTEIT DE KONING DER BELGEN : de heer Jacques de LENTDECKER, Kabinetschef van de Minister van Justitie; HARE MAJESTEIT DE KONINGIN VAN DENEMARKEN : mevrouw Jette Birgitte SELSOE, Zaakgelastigde bij de Ambassade van Denemarken te Madrid; DE PRESIDENT VAN DE BONDSREPUBLIEK DUITSLAND : Dr . Georg TREFFTZ, Gevolmachtigd Minister bij de Ambassade van de Bondsrepubliek Duitsland te Madrid; Dr . Klaus KINKEL, Staatssecretaris van Justitie; DE PRESIDENT VAN DE HELLEENSE REPUBLIEK : de heer Giannis SKOULARIKIS, Minister van Justitie; ZIJNE MAJESTEIT DE KONING VAN SPANJE : de heer Enrique MUGICA HERZOG, Minister van Justitie; DE PRESIDENT VAN DE FRANSE REPUBLIEK : de heer Pierre ARPAILLANGE, Zegelbewaarder, Minister van Justitie; DE PRESIDENT VAN IERLAND : de heer Patrick WALSHE, Buitengewoon en gevolmachtigd Ambassadeur van Ierland in Spanje; DE PRESIDENT VAN DE ITALIAANSE REPUBLIEK : de heer Giuliano VASSALLI, Minister van Justitie; ZIJNE KONINKLIJKE HOOGHEID DE GROOTHERTOG VAN LUXEMBURG : de heer Ronald MAYER, Buitengewoon en gevolmachtigd Ambassadeur van Luxemburg in Spanje; HARE MAJESTEIT DE KONINGIN DER NEDERLANDEN : de heer Frits KORTHALS ALTES, Minister van Justitie; de heer J . SPOORMAKER, Eerste Ambassadesecretaris; DE PRESIDENT VAN DE PORTUGESE REPUBLIEK : de heer Fernando NOGUEIRA, Minister van Algemene Zaken en van Justitie; HARE MAJESTEIT DE KONINGIN VAN HET VERENIGD KONINKRIJK VAN GROOT-BRITTANNIË EN NOORD-IERLAND : de heer John PATTEN, Onderminister van Buitenlandse Zaken, DIE, in het kader van de Raad bijeen, na overlegging van hun in goede en behoorlijke vorm bevonden volmachten, OMTRENT DE VOLGENDE BEPALINGEN OVEREENSTEMMING HEBBEN BEREIKT : TITEL I Algemene bepalingen Artikel 1 Het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek treden toe tot het Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, ondertekend te Brussel op 27 september 1968, hierna te noemen "het Verdrag van 1968", en tot het Protocol betreffende de uitlegging daarvan door het Hof van Justitie, ondertekend te Luxemburg op 3 juni 1971, hierna te noemen "het Protocol van 1971", zoals deze zijn gewijzigd : - bij het op 9 oktober 1978 te Luxemburg ondertekende Verdrag, hierna te noemen "het Verdrag van 1978", inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland tot het Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, alsmede tot het Protocol betreffende de uitlegging daarvan door het Hof van Justitie, - bij het op 25 oktober 1982 te Luxemburg ondertekende Verdrag, hierna te noemen "het Verdrag van 1982", inzake de toetreding van de Helleense Republiek tot het Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, alsmede tot het Protocol betreffende de uitlegging daarvan door het Hof van Justitie, zoals deze zijn gewijzigd bij het Verdrag inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland . Artikel 2 De fundamentele aanpassingen die bij het onderhavige Verdrag worden aangebracht in het Verdrag van 1968 en het Protocol van 1971, zoals deze zijn gewijzigd bij het Verdrag van 1978 en bij het Verdrag van 1982, zijn opgenomen in de titels II tot en met V . De formele aanpassingen van het Verdrag van 1968, zoals dat gewijzigd is bij het Verdrag van 1978 en het Verdrag van 1982, zijn voor elke betrokken authentieke versie afzonderlijk opgenomen in bijlage I, die een integrerend deel van dit Verdrag uitmaakt . TITEL II Aanpassingen van het Verdrag van 1968 Artikel 3 In artikel 3, tweede lid, van het Verdrag van 1968, als gewijzigd bij artikel 4 van het Verdrag van 1978 en artikel 3 van het Verdrag van 1982, wordt tussen het negende en het tiende streepje ingevoegd : "- in Portugal : de artikelen 65, lid 1, onder c ), 65, lid 2, en 65A, onder c ), van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering ( Código de Processo Civil ) en artikel 11 van het Wetboek van Rechtsvordering in Arbeidszaken ( Código de Processo do Trabalho ),". Artikel 4 Artikel 5, punt 1, van het Verdrag van 1968, als gewijzigd bij artikel 5 van het Verdrag van 1978, wordt als volgt gelezen : "1 . ten aanzien van verbintenissen uit overeenkomst : voor het gerecht van de plaats waar de verbintenis die aan de eis ten grondslag ligt, is uitgevoerd of moet worden uitgevoerd; ten aanzien van individuele verbintenissen uit arbeidsovereenkomst is dit de plaats waar de werknemer gewoonlijk zijn arbeid verricht; wanneer de werknemer niet in een zelfde land gewoonlijk zijn arbeid verricht, kan de werkgever tevens worden opgeroepen voor het gerecht van de plaats waar zich de vestiging bevindt of bevond die de werknemer in dienst heeft genomen ;". Artikel 5 Artikel 6 van het Verdrag van 1968 wordt aangevuld met onderstaand punt 4 : "4 . ten aanzien van een verbintenis uit overeenkomst, indien de vordering vergezeld kan gaan van een zakelijke vordering betreffende een onroerend goed tegen dezelfde verweerder : voor de gerechten van de Verdragsluitende Staat waarin het onroerend goed gelegen is .". Artikel 6 Artikel 16, punt 1, van het Verdrag van 1968 wordt als volgt gelezen : "1 . a ) ten aanzien van zakelijke rechten op en huur en verhuur, pacht en verpachting van onroerende goederen : de gerechten van de Verdragsluitende Staat waar het onroerend goed gelegen is, b ) ten aanzien evenwel van huur en verhuur, pacht en verpachting van onroerende goederen voor tijdelijk particulier gebruik voor ten hoogste zes opeenvolgende maanden : eveneens de gerechten van de Verdragsluitende Staat waar de verweerder woonplaats heeft, mits de eigenaar en de huurder of pachter natuurlijke personen zijn en zij woonplaats in dezelfde Verdragsluitende Staat hebben ;". Artikel 7 In artikel 17 van het Verdrag van 1968, als gewijzigd bij artikel 11 van het Verdrag van 1978, - wordt het eerste lid als volgt gelezen : "Wanneer de partijen, van wie er ten minste één woonplaats heeft op het grondgebied van een Verdragsluitende Staat, een gerecht of de gerechten van een Verdragsluitende Staat hebben aangewezen voor de kennisneming van geschillen welke naar aanleiding van een bepaalde rechtsbetrekking zijn ontstaan of zullen ontstaan, is dit gerecht of zijn de gerechten van die Staat bij uitsluiting bevoegd . Deze overeenkomst tot aanwijzing van een bevoegde rechter dient te worden gesloten : a ) hetzij bij een schriftelijke overeenkomst, hetzij bij een schriftelijk bevestigde mondelinge overeenkomst; b ) hetzij in een vorm die wordt toegelaten door de handelwijzen die tussen de partijen gebruikelijk zijn geworden; c ) hetzij, in de internationale handel, in een vorm die overeenstemt met een gewoonte waarvan de partijen op de hoogte zijn of hadden behoren te zijn en die in de internationale handel algemeen bekend is en door partijen bij dergelijke overeenkomsten in de betrokken handelsbranche doorgaans in acht wordt genomen . Wanneer een dergelijke overeenkomst wordt gesloten door partijen die geen van allen woonplaats op het grondgebied van een Verdragsluitende Staat hebben, kunnen de gerechten van de andere Verdragsluitende Staten van het geschil geen kennis nemen, zolang het aangewezen gerecht of de aangewezen gerechten zich niet onbevoegd hebben verklaard ."; - wordt onderstaande tekst toegevoegd als laatste lid : "Ten aanzien van geschillen inzake individuele arbeidsovereenkomsten heeft de overeenkomst tot aanwijzing van een bevoegde rechter alleen gevolg indien deze laatste overeenkomst is gesloten na het ontstaan van het geschil of indien de werknemer zich daarop beroept om andere gerechten aan te zoeken dan dat van de woonplaats van de verweerder of het in artikel 5, punt 1, bedoelde gerecht .". Artikel 8 Artikel 21 van het Verdrag van 1968 wordt als volgt gelezen : "Artikel 21 Wanneer voor gerechten van verschillende Verdragsluitende Staten tussen dezelfde partijen vorderingen aanhangig zijn, welke hetzelfde onderwerp betreffen en op dezelfde oorzaak berusten, houdt het gerecht waarbij de zaak het laatst is aangebracht zijn uitspraak ambtshalve aan totdat de bevoegdheid van het gerecht waarbij de zaak het eerst is aangebracht, vaststaat . Wanneer de bevoegdheid van het gerecht waarbij de zaak het eerst is aangebracht, vaststaat, verklaart het gerecht waarbij de zaak het laatst is aangebracht, zich onbevoegd .". Artikel 9 Artikel 31, eerste lid, van het Verdrag van 1968 wordt als volgt gelezen : "De beslissingen die in een Verdragsluitende Staat gegeven zijn en daar uitvoerbaar zijn, kunnen in een andere Verdragsluitende Staat ten uitvoer worden gelegd, nadat zij aldaar, ten verzoeke van iedere belanghebbende partij, uitvoerbaar zijn verklaard .". Artikel 10 In artikel 32, eerste lid, van het Verdrag van 1968, als gewijzigd bij artikel 16 van het Verdrag van 1978, en bij artikel 4 van het Verdrag van 1982, wordt tussen het vierde en het vijfde streepje ingevoegd: "- in Spanje, tot de Juzgado de Primera Instancia," en wordt tussen het negende en het tiende streepje ingevoegd : "- in Portugal, tot het Tribunal Judicial de Círculo ,". Artikel 11 1 . In artikel 37, eerste lid, van het Verdrag van 1968, als gewijzigd bij artikel 17 van het Verdrag van 1978, en bij artikel 5 van het Verdrag van 1982, wordt tussen het vierde en het vijfde streepje ingevoegd : "- in Spanje, voor de Audiencia Provincial," en wordt tussen het negende en het tiende streepje ingevoegd : "- in Portugal, voor het Tribunal da Relaçao ,". 2. Artikel 37, tweede lid, eerste streepje, van het Verdrag van 1968, als gewijzigd bij artikel 17 van het Verdrag van 1978 en bij artikel 5 van het Verdrag van 1982, wordt als volgt gelezen : "- in België, Griekenland, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Nederland en Spanje slechts een beroep in cassatie worden ingesteld ,". Tussen het vierde en het vijfde streepje wordt ingevoegd : "- in Portugal slechts het rechtsmiddel van beroep inzake een rechtsvraag worden ingesteld ,". Artikel 12 In artikel 40, eerste lid, van het Verdrag van 1968, als gewijzigd bij artikel 19 van het Verdrag van 1978 en bij artikel 6 van het Verdrag van 1982, wordt tussen het vierde en het vijfde streepje ingevoegd : "- in Spanje, voor de Audiencia Provincial," en wordt tussen het negende en het tiende streepje ingevoegd : "- in Portugal, voor het Tribunal da Relaçao ,". Artikel 13 Artikel 41, eerste streepje, van het Verdrag van 1968, als gewijzigd bij artikel 20 van het Verdrag van 1978 en bij artikel 7 van het Verdrag van 1982, wordt als volgt gelezen : "- in België, Griekenland, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Nederland en Spanje slechts een beroep in cassatie worden ingesteld ,". Tussen het vierde en het vijfde streepje wordt ingevoegd : "- in Portugal slechts het rechtsmiddel van beroep inzake een rechtsvraag worden ingesteld ,". Artikel 14 Artikel 50, eerste lid, van het Verdrag van 1968 wordt als volgt gelezen : "Authentieke akten, verleden en uitvoerbaar in een Verdragsluitende Staat, worden op verzoek, overeenkomstig de in de artikelen 31 en volgende bedoelde procedure, in een andere Verdragsluitende Staat uitvoerbaar verklaard . Het verzoek kan alleen worden afgewezen indien de tenuitvoerlegging van de authentieke akte strijdig is met de openbare orde van de aangezochte Staat .". Artikel 15 In artikel 52 van het Verdrag van 1968 wordt het derde lid geschrapt . Artikel 16 Artikel 54 van het Verdrag van 1968 wordt als volgt gelezen : "Artikel 54 De bepalingen van dit Verdrag zijn slechts van toepassing op rechtsvorderingen ingesteld en authentieke akten verleden na de inwerkingtreding van het Verdrag in de Staat van herkomst en, indien de erkenning of tenuitvoerlegging van een beslissing of authentieke akte wordt verzocht, na de inwerkingtreding in de aangezochte Staat . Evenwel worden beslissingen, gegeven na de dag van inwerkingtreding van dit Verdrag in de betrekkingen tussen de Staat van herkomst en de aangezochte Staat naar aanleiding van vóór deze dag ingestelde vorderingen, erkend en ten uitvoer gelegd overeenkomstig de bepalingen van titel III, indien de toegepaste bevoegdheidsregels overeenkomen met de regels voorzien in titel II, of neergelegd in een Verdrag dat tussen de Staat van herkomst en de aangezochte Staat van kracht was toen de vordering werd ingesteld . Indien de partijen in een geschil over een overeenkomst vóór 1 juni 1988 wat Ierland betreft of vóór 1 januari 1987 wat het Verenigd Koninkrijk betreft schriftelijk waren overeengekomen op deze overeenkomst het Ierse recht of het recht van een deel van het Verenigd Koninkrijk toe te passen, blijven de gerechten van Ierland of van dit deel van het Verenigd Koninkrijk bevoegd om van dit geschil kennis te nemen .". Artikel 17 Titel VI van het Verdrag van 1968 wordt aangevuld met het volgende artikel : "Artikel 54 bis Gedurende drie jaar, te rekenen vanaf 1 november 1986 voor Denemarken en vanaf 1 juni 1988 voor Ierland, wordt in elk van deze Staten de bevoegdheid in zaken van zeerecht niet alleen bepaald overeenkomstig titel II, maar ook overeenkomstig de bepalingen nr . 1 tot en met nr . 6 hierna . Deze bepalingen zijn in elk van deze Staten evenwel niet langer van toepassing zodra het op 10 mei 1952 te Brussel ondertekende Internationale Verdrag tot eenmaking van enkele bepalingen inzake conservatoir beslag op zeeschepen voor die Staat in werking is getreden . 1 . Degene die zijn woonplaats heeft in een Verdragsluitende Staat, kan in de volgende gevallen voor de gerechten van een van de hierboven genoemde Staten worden gedaagd ter zake van een zeerechtelijke vordering, wanneer op het schip waarop de vordering betrekking heeft of op enig ander schip waarvan hij eigenaar is, op het grondgebied van laatstgenoemde Staat gerechtelijk beslag is gelegd als zekerheid voor de vordering, of wanneer aldaar beslag had kunnen worden gelegd, maar er borgtocht dan wel enige andere zekerheid is gesteld : a ) indien de eiser zijn woonplaats in die Staat heeft; b ) indien de vordering in die Staat is ontstaan; c ) indien de vordering is ontstaan op een reis tijdens welke het beslag is gelegd of had kunnen worden gelegd; d ) indien de vordering voortspruit uit een aanvaring of schade die, hetzij door het uitvoeren of nalaten van een manoeuvre, hetzij door niet-naleving der reglementen, een schip heeft toegebracht aan een ander schip dan wel aan de zich aan boord van een van deze schepen bevindende zaken of personen; e ) indien de vordering is ontstaan uit hulp of berging; f ) indien de vordering betrekking heeft op een hypotheek of een andere vorm van zekerheid betreffende het schip waarop beslag is gelegd . 2 . Beslag kan worden gelegd op elk schip waarop de zeerechtelijke vordering betrekking heeft of op elk ander schip dat toebehoort aan degene die op het tijdstip van het ontstaan van de vordering eigenaar was van het schip waarop deze vordering betrekking heeft . Ter zake van de in nr . 5, onder o ), p ) of q ), bedoelde vorderingen kan evenwel alleen beslag worden gelegd op het schip waarop de vordering betrekking heeft . 3 . Schepen worden geacht dezelfde eigenaar te hebben wanneer alle aandelen in handen zijn van dezelfde persoon of personen . 4 . In geval van bevrachting waarbij de zeggenschap over het schip is overgedragen, kan, wanneer alleen de bevrachter aansprakelijk is voor een zeerechtelijke vordering ter zake van het schip, op dit schip of op enig ander schip van deze bevrachter beslag worden gelegd, doch kan ter zake van deze vordering geen beslag worden gelegd op enig ander schip van de eigenaar . Dit geldt ook in alle gevallen waarin een ander dan de eigenaar aansprakelijk is voor een zeerechtelijke vordering ter zake van het schip . 5 . Onder "zeerechtelijke vordering" wordt verstaan een vordering voortvloeiend uit : a ) schade veroorzaakt door een schip door aanvaring of anderszins; b ) dood of persoonlijk letsel veroorzaakt door een schip of voortspruitend uit de exploitatie van een schip; c ) hulp en berging; d ) overeenkomsten betreffende het gebruik of de huur van een schip bij wijze van bevrachting of anderszins; e ) overeenkomsten betreffende goederenvervoer per schip bij wijze van bevrachting, cognossement of anderszins; f ) verlies van of schade aan goederen, met inbegrip van de bagage, vervoerd per schip; g ) avarij-grosse; h ) bodemerij; i ) slepen; j ) loodsen; k ) aan een schip geleverde goederen of materiaal ten behoeve van de exploitatie of het onderhoud van het schip, ongeacht de plaats van de levering; l ) bouw, herstelling of uitrusting van een schip, of havengelden; m ) de lonen van kapitein, officieren of bemanning; n ) uitgaven van de kapitein, met inbegrip van uitgaven gedaan door verschepers, bevrachters, of agenten voor rekening van het schip of zijn eigenaar; o ) geschillen over de eigendom van een schip; p ) geschillen tussen medeëigenaars van een schip over eigendom, bezit, exploitatie of opbrengsten van dat schip; q ) elke hypotheek of andere vorm van zekerheid betreffende een schip . 6 . In Denemarken dekt de uitdrukking "beslag", wat de in nr . 5, onder o ) en p ), bedoelde zeerechtelijke vorderingen betreft, ook de "forbud", voor zover ingevolge de artikelen 646 tot en met 653 van de Wet op de burgerlijke rechtsvordering ( lov om rettens pleje ) alleen deze procedure ter zake is toegelaten .". Artikel 18 Artikel 55 van het Verdrag van 1968, als gewijzigd bij artikel 24 van het Verdrag van 1978 en bij artikel 8 van het Verdrag van 1982, wordt aangevuld met de volgende Verdragen, die op de chronologisch juiste plaats in de lijst worden opgenomen : "- het Verdrag tussen Spanje en Frankrijk betreffende de erkenning en tenuitvoerlegging van vonnissen en scheidsrechterlijke uitspraken in burgerlijke en handelszaken, ondertekend te Parijs op 28 mei 1969, "- het Verdrag tussen Spanje en Italië betreffende de rechtsbijstand en erkenning en tenuitvoerlegging van vonnissen in burgerlijke en handelszaken, ondertekend te Madrid op 22 mei 1973, "- het Verdrag tussen Spanje en de Bondsrepubliek Duitsland betreffende de erkenning en tenuitvoerlegging van vonnissen, rechterlijke schikkingen en executoriale authentieke akten in burgerlijke en handelszaken, ondertekend te Bonn op 14 november 1983 .". Artikel 19 Artikel 57 van het Verdrag van 1968, gewijzigd bij artikel 25 van het Verdrag van 1978, wordt als volgt gelezen : "Artikel 57 1 . Dit Verdrag laat onverlet de verdragen waarbij de Verdragsluitende Staten partij zijn of zullen zijn en die, voor bijzondere onderwerpen, de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen regelen . 2 . Ten einde de eenvormige uitlegging van lid 1 te waarborgen wordt dit lid als volgt toegepast : a ) Dit Verdrag staat er niet aan in de weg dat een gerecht van een Verdragsluitende Staat die partij is bij een verdrag over een bijzonder onderwerp, overeenkomstig dat verdrag kennis neemt van een zaak, ook indien de verweerder zijn woonplaats heeft op het grondgebied van een Verdragsluitende Staat die geen partij is bij dat verdrag . Het gerecht past in ieder geval artikel 20 van dit Verdrag toe . b ) Beslissingen die een gerecht van een Verdragsluitende Staat heeft gegeven uit hoofde van rechterlijke bevoegdheid die ontleend wordt aan een verdrag over een bijzonder onderwerp, worden in de andere Verdragsluitende Staten overeenkomstig het onderhavige Verdrag erkend en ten uitvoer gelegd . Indien een verdrag over een bijzonder onderwerp, waarbij zowel de Staat van herkomst als de aangezochte Staat partij zijn, voorwaarden vaststelt voor de erkenning of tenuitvoerlegging van beslissingen, vinden die voorwaarden toepassing . In elk geval kunnen de bepalingen van het onderhavige Verdrag betreffende de procedures voor erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen, worden toegepast . 3 . Dit Verdrag laat onverlet de toepassing van de bepalingen die, voor bijzondere onderwerpen, de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning of de tenuitvoerlegging van beslissingen regelen en die opgenomen zijn of zullen worden in de besluiten van de Instellingen van de Europese Gemeenschappen of in de nationale wetgevingen die ter uitvoering van deze besluiten geharmoniseerd zijn .". Artikel 20 Artikel 58 van het Verdrag van 1968 wordt als volgt gelezen : "Artikel 58 Totdat het Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, ondertekend te Lugano op 16 september 1988, rechtsgevolgen zal hebben voor Frankrijk en de Zwitserse Bondsstaat, laten de bepalingen van dit Verdrag de rechten onverlet welke aan Zwitserse onderdanen zijn toegekend bij het verdrag tussen Frankrijk en de Zwitserse Bondsstaat betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van vonnissen in burgerlijke zaken, ondertekend te Parijs op 15 juni 1869 .". Artikel 21 Artikel 60 van het Verdrag van 1968, als gewijzigd bij artikel 27 van het Verdrag van 1978, wordt geschrapt . Artikel 22 De tekst onder c ) van artikel 64 van het Verdrag van 1968 wordt geschrapt . TITEL III Aanpassingen van het Protocol bij het Verdrag van 1968 Artikel 23 Artikel V ter, aan het Protocol bij het Verdrag van 1968 toegevoegd bij artikel 29 van het Verdrag van 1978 en gewijzigd bij artikel 9 van het Verdrag van 1982, wordt als volgt gelezen : "Artikel V ter Bij geschillen tussen de kapitein en een bemanningslid van een in Denemarken, Griekenland, Ierland of Portugal geregistreerd zeeschip over de beloning of andere arbeidsvoorwaarden moet het gerecht van een Verdragsluitende Staat nagaan of de ten aanzien van het schip bevoegde diplomatieke of consulaire vertegenwoordiger van het geschil in kennis is gesteld . Zolang deze vertegenwoordiger niet van het geschil in kennis is gesteld, moet het gerecht zijn uitspraak aanhouden . Het gerecht moet zich, zelfs ambtshalve, onbevoegd verklaren, indien deze vertegenwoordiger, na naar behoren van het geschil in kennis te zijn gesteld, gebruik heeft gemaakt van de bevoegdheden die hij krachtens een consulaire overeenkomst bezit, dan wel, bij gebreke van een dergelijke overeenkomst, binnen de gestelde termijn bezwaar heeft gemaakt tegen de bevoegdheid .". TITEL IV Aanpassingen van het Protocol van 1971 Artikel 24 Aan artikel 1 van het Protocol van 1971, als gewijzigd bij artikel 30 van het Verdrag van 1978 en artikel 10 van het Verdrag van 1982, wordt het volgende lid toegevoegd : "Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is ook bevoegd om uitspraak te doen over de uitlegging van het Verdrag inzake de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek tot het Verdrag van 27 september 1968 en tot dit Protocol, zoals deze zijn gewijzigd bij de Verdragen van 1978 en 1982 .". Artikel 25 In artikel 2, punt 1, van het Protocol van 1971, als gewijzigd bij artikel 31 van het Verdrag van 1978 en artikel 11 van het Verdrag van 1982, wordt tussen het vierde en het vijfde streepje ingevoegd : "- in Spanje : el Tribunal Supremo," en wordt tussen het negende en tiende streepje ingevoegd : "- in Portugal : o Supremo Tribunal de Justiça en o Supremo Tribunal Administrativo ,". Artikel 26 Artikel 6 van het Protocol van 1971, als gewijzigd bij artikel 32 van het Verdrag van 1978, wordt geschrapt . Artikel 27 De tekst onder d ) van artikel 10 van het Protocol van 1971, als gewijzigd bij artikel 33 van het Verdrag van 1978, wordt geschrapt . TITEL V Aanpassingen van het Verdrag van 1978 en van het Verdrag van 1982 Artikel 28 1 . Artikel 25, lid 2, en de artikelen 35 en 36 van het Verdrag van 1978 worden geschrapt . 2 . Artikel 1, lid 2, van het Verdrag van 1982 wordt geschrapt . TITEL VI Overgangsbepalingen Artikel 29 1 . Het Verdrag van 1968 en het Protocol van 1971, als gewijzigd bij het Verdrag van 1978, bij het Verdrag van 1982 en bij dit Verdrag, zijn slechts van toepassing op rechtsvorderingen ingesteld en op authentieke akten verleden na de inwerkingtreding van dit Verdrag in de Staat van herkomst en, wanneer wordt verzocht om erkenning of tenuitvoerlegging van een beslissing of een authentieke akte, in de aangezochte Staat . 2 . Evenwel worden de beslissingen, gegeven na de dag van inwerkingtreding van dit Verdrag in de betrekkingen tussen de Staat van herkomst en de aangezochte Staat naar aanleiding van vóór deze dag ingestelde vorderingen, erkend en ten uitvoer gelegd overeenkomstig de bepalingen van titel III van het Verdrag van 1968, als gewijzigd bij het Verdrag van 1978, bij het Verdrag van 1982 en het onderhavige Verdrag, indien de bevoegdheid berustte op regels die overeenkomen met de bepalingen van de gewijzigde titel II van het Verdrag van 1968, of met de bepalingen neergelegd in een verdrag dat tussen de Staat van herkomst en de aangezochte Staat van kracht was op het ogenblik dat de vordering werd ingesteld . TITEL VII Slotbepalingen Artikel 30 1 . De Secretaris-generaal van de Raad der Europese Gemeenschappen zendt aan de Regeringen van het Konink - rijk Spanje en de Portugese Republiek een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift in de Deense, de Duitse, de Engelse, de Franse, de Griekse, de Ierse, de Italiaanse en de Nederlandse taal toe van het Verdrag van 1968, van het Protocol van 1971, van het Verdrag van 1978 en van het Verdrag van 1982 . 2 . De teksten van het Verdrag van 1968, van het Protocol van 1971, van het Verdrag van 1978 en van het Verdrag van 1982 in de Portugese en de Spaanse taal zijn opgenomen in de bijlagen II, III, IV en V van dit Verdrag . De teksten in de Portugese en de Spaanse taal zijn op gelijke wijze authentiek als de overige teksten van het Verdrag van 1968, het Protocol van 1971, het Verdrag van 1978 en het Verdrag van 1982 . Artikel 31 Dit Verdrag wordt door de ondertekenende Staten bekrachtigd . De akten van bekrachtiging worden nedergelegd bij de Secretaris-generaalvan de Raad der Europese Gemeenschappen . Artikel 32 1 . Dit Verdrag treedt in werking op de eerste dag van de derde maand die volgt op de datum waarop twee ondertekenende Staten, waarvan er een het Koninkrijk Spanje of de Portugese Republiek is, hun akten van bekrachtiging nederleggen . 2 . Dit Verdrag wordt met betrekking tot elke andere ondertekenende Staat van kracht op de eerste dag van de derde maand volgende op het nederleggen van de akte van bekrachtiging van die Staat . Artikel 33 De Secretaris-generaal van de Raad der Europese Gemeenschappen stelt de ondertekenende Staten in kennis van : a ) het nederleggen van iedere akte van bekrachtiging; b ) de data van inwerkingtreding van dit Verdrag voor de Verdragsluitende Staten . Artikel 34 Dit Verdrag, opgesteld in één exemplaar, in de Deense, de Duitse, de Engelse, de Franse, de Griekse, de Ierse, de Italiaanse, de Nederlandse, de Portugese en de Spaanse taal, welke tien teksten gelijkelijk authentiek zijn, zal worden nedergelegd in het archief van het Secretariaat van de Raad der Europese Gemeenschappen . De Secretaris-generaal zendt een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift daarvan toe aan de Regering van elke ondertekenende Staat . ( 1 ) Het Secretariaat-generaal van de Raad zal binnenkort in reeks C van het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen een gecodificeerde versie zonder dwingend karakter van het Verdrag van Brussel betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken alsmede van het Protocol betreffende de uitlegging daarvan door het Hof van Justitie bekendmaken . De codificatie omvat de wijzigingen en aanvullingen die zijn ingevoerd bij de drie toetredingsverdragen ( Verdrag van 1978 inzake de toetreding van Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk, Verdrag van 1982 inzake de toetreding van Griekenland en het onderhavige Verdrag van 1989 inzake de toetreding van Spanje en Portugal ). BIJLAGE I FORMELE AANPASSINGEN ALS BEDOELD IN ARTIKEL 2 a ) Deense versie 1 . Artikel 3, stk . 2, andet led, affattes saaledes : »- i Danmark : paragraf 246, stk . 2 og 3, i lov om rettens pleje «. 2 . Artikel 4, stk . 2, in fine : I stedet for : ». . . der er naevnt i artikel 3, andet afsnit« laeses : ». . . der er naevnt i artikel 3, stk . 2 «. 3 . Artikel 6, nr . 2, affattes saaledes : »2 . som tredjemand i sager om opfyldelse af en forpligtelse eller som tredjemand i andre tilfaelde, ved den ret . . . ( reste uaendret )«. 4 . Artikel 11, stk . 1 : I stedet for : ». . . artikel 10, tredje afsnit . . .« laeses : ». . . artikel 10, stk . 3 . . .«. 5 . Artikel 13, nr . 3, affattes saaledes : ». . . eller loesoeregenstande, og saafremt «. 6 . Artikel 15, nr . 1, affattes saaledes : ». . . er indgaaet, efter at tvisten . . .«. 7 . Artikel 28, stk . 3: I stedet for : »Med forbehold af bestemmelserne i foerste afsnit . . .« laeses : »Med forbehold af bestemmelserne i stk . 1 . . .«. 8 . Artikel 32, andet led : I stedet for : ». . . underretten« laeses : ». . . byretten «. 9 . Artikel 32, stk . 2, in fine : I stedet for : ». . . ved anvendelsen af foerste afsnit« laeses : ». . . ved anvendelsen af stk . 1 «. 10 . Artikel 40, stk . 2 : I stedet for : ». . . i artikel 20, andet og tredje afsnit, . . .« laeses : ». . . i artikel 20, stk . 2 og 3, . . .«. 11 . Artikel 46, nr . 2 : I stedet for : ». . . eller en tilsvarende retsakter . . .« laeses : ». . . eller en tilsvarende retsakt . . .«. 12 . Artikel 49 : I stedet for : ». . . og artikel 48, andet afsnit, . . .« laeses : ». . . og artikel 48, stk . 2, . . .«. 13 . Artikel 55, stk . 1 : I stedet for : ». . . i artikel 54, andet afsnit, . . .« laeses : ». . . i artikel 54, stk . 2, . . .«. 14 . Artikel 59, stk . 1, in fine : I stedet for : ». . . i artikel 3, andet afsnit« laeses : ». . . i artikel 3, stk . 2 «. PROTOKOLLEN 15 . Artikel V, stk . 1, foerste punktum : I stedet for : ». . . i sager om opfyldelse af en forpligtelse eller ved intervention . . .« laeses : ». . . i sager om opfyldelse af en forpligtelse eller i andre tilfaelde . . .«. 16 . Artikel V, stk . 1, andet punktum : I stedet for : »I denne stat . . ., inddrages i sagen . . .« laeses : »I denne stat . . ., sagsoeges ved dens domstole . . .«. PROTOKOLLEN VEDROERENDE DOMSTOLENS FORTOLKNING 17 . Artikel 2, nr . 1, sidste led : I stedet for : ». . . artikel 37, andet afsnit, . . .« laeses : ». . . artikel 37, stk. 2, . . .«. b ) Duitse versie 1 . Artikel 3 : Der zweite Gedankenstrich muss wie folgt lauten : "- in Daenemark : Artikel 246 Absaetze 2 und 3 der Zivilprozessordnung ( Lov om rettens pleje );" 2 . Artikel 12 : Am Ende der Nummern 1, 2 und 3 wird das Wort "oder" gestrichen und durch ein Komma ersetzt . 3 . Artikel 13 : Unter Nummer 2 muss es statt "oder um ein anderes Kreditgeschaeft handelt, die zur Finanzierung eines Kaufs derartiger Sachen bestimmt sind" heissen : "oder ein anderes Kreditgeschaeft handelt, das zur Finanzierung eines Kaufs derartiger Sachen bestimmt ist ". 4 . Artikel 14 : In Absatz 1 muss es statt "gegen die andere Vertragspartei . . ., in dessen Hoheitsgebiet diese Vertragspartei ihren Wohnsitz hat" heissen : "gegen den anderen Vertragspartner . . ., in dessen Hoheitsgebiet dieser Vertragspartner seinen Wohnsitz hat ". 5 . Artikel 14 : In Absatz 2 muss es statt "der anderen Vertragspartei" heissen : "des anderen Vertragspartners ". 6 . Artikel 15 : Am Ende von Nummer 1 wird das Wort "oder" gestrichen und durch ein Komma ersetzt . 7 . Artikel 16 : Unter Nummer 2 muss es statt "die Gueltigkeit, Nichtigkeit" heissen : "die Gueltigkeit, die Nichtigkeit ". 8 . Artikel 20: In Absatz 3 muss es statt "fuer Zivil - und Handelssachen" heissen : "in Zivil - oder Handelssachen ". 9 . Artikel 22 : In Absatz 1 muss es statt "die Entscheidung aussetzen" heissen : "das Verfahren aussetzen ". 10 . Artikel 27 : Unter Nummer 2 muss es statt "ordnungsmaessig" heissen : "ordnungsgemaess ". 11 . Artikel 27 : Unter Nummer 4 muss es statt "wenn das Gericht des Urteilsstaats . . . die ehelichen Gueterstaende, das Gebiet des Erbrechts" heissen : "wenn das Gericht des Ursprungsstaats . . . die ehelichen Gueterstaende oder das Gebiet des Erbrechts . . .". 12 . Artikel 28 : In den Absaetzen 2 und 3 muss es statt "des Urteilsstaats" jeweils heissen : "des Ursprungsstaats ". 13 . Artikel 29 : Statt "auf ihre Gesetzmaessigkeit" muss es heissen : "in der Sache selbst ". 14 . Artikel 30 : In Absatz 2 muss es statt "im Urteilsstaat" heissen : "im Ursprungsstaat ". 15 . Artikel 32 : In Absatz 1 muss der zweite Gedankenstrich wie folgt lauten : "- in Daenemark an das "byret";" 16 . Artikel 32 : In Absatz 1 muss es unter den Nummern 1, 2 und 3 des das Vereinigte Koenigreich betreffenden Gedankenstrichs statt "im Falle von Entscheidungen" jeweils heissen : "fuer Entscheidungen ". 17 . Artikel 34 : In Absatz 2 muss es statt "in Artikel 27 und 28" heissen : "in den Artikeln 27 und 28 ". 18 . Artikel 34 : In Absatz 3 muss es statt "auf ihre Gesetzmaessigkeit" heissen : "in der Sache selbst ". 19 . Artikel 37: In Absatz 1 muss es unter den Nummern 1, 2 und 3 des das Vereinigte Koenigreich betreffenden Gedankenstrichs statt "im Falle von Entscheidungen" jeweils heissen : "fuer Entscheidungen ". 20 . Artikel 38 : In Absatz 1 muss es statt "seine Entscheidung aussetzen, wenn gegen die Entscheidung im Urteilsstaat" heissen : "das Verfahren aussetzen, wenn gegen die Entscheidung im Ursprungsstaat ". 21 . Artikel 38 : In Absatz 2 muss es statt "im Urteilsstaat" heissen : "im Ursprungsstaat ". 22 . Artikel 39 : In Absatz 1 muss es statt "Massregeln zur Sicherung" heissen : "Massnahmen zur Sicherung ". 23 . Artikel 39 : In Absatz 2 muss es statt "Massregeln zu betreiben" heissen : "Massnahmen zu veranlassen ". 24 . Artikel 40 : In Absatz 1 muss es unter den Nummern 1, 2 und 3 des das Vereinigte Koenigreich betreffenden Gedankenstrichs statt "im Falle von Entscheidungen" jeweils heissen : "fuer Entscheidungen ". 25 . Artikel 43 : Statt "des Urteilsstaats" muss es heissen : "des Ursprungsstaats ". 26 . Artikel 44 : In Absatz 1 muss es statt "ist dem Antragsteller in dem Staat, in dem die Entscheidung ergangen ist, ganz oder teilweise das Armenrecht . . . nach den Artikeln 32 bis 35 hinsichtlich des Armenrechts" heissen : "ist dem Antragsteller im Ursprungsstaat ganz oder teilweise Prozesskostenhilfe . . . nach den Artikeln 32 bis 35 hinsichtlich der Prozesskostenhilfe ". 27 . Artikel 44 : In Absatz 2 muss es statt "Bewilligung des Armenrechts" heissen : "Bewilligung der Prozesskostenhilfe ". 28 . Artikel 47 : Unter Nummer 1 muss es statt "nach dem Recht des Urteilsstaats" heissen : "nach dem Recht des Ursprungsstaats ". 29 . Artikel 47 : Unter Nummer 2 muss es statt "das Armenrecht im Urteilsstaat geniesst" heissen : "Prozesskostenhilfe im Ursprungsstaat erhaelt ". 30 . Artikel 56 : In Absatz 2 muss es statt "die Urkunden" heissen : "die oeffentlichen Urkunden ". 31 . Artikel Vb des dem UEbereinkommen beigefuegten Protokolls : In Satz 2 muss es statt "Sie haben die Entscheidung auszusetzen" heissen : "Sie haben das Verfahren auszusetzen ". c ) Griekse versie 1 . ^Arthro 3 I defteri periptosi tis paragrafoy 2 echei os exis : «- sti Dania : to arthro 246 paragrafoi 2 kai 3 toy Lon om rettens pleje ( nomoy politikis dikonomias ). 2. ^Arthro 4, defteri paragrafos Stin proti seira, i lexi «enagomenoy» ginetai «enagomenoy ». 3 . ^Arthro 5 To simeio 7 stoicheio v ) ligei se teleia kai to arthro «i» sto epomeno edafio metatrepetai se kefa - leio I . To diazefktiko «i» metaxy ton stoicheion a ) kai v ) grafetai se choristi grammi . 4 . ^Arthro 6 Ta simeia 1, 2 kai 3 ligoyn se ano teleia . 5 . ^Arthro 6a Stin teleftaia seira, meta ti lexi «periorismo» prostithetai i lexi «aftis ». 6 . ^Arthro 8 Ta dyo diazefktika moria grafontai se choristi seira metaxy ton simeion 1 kai 2, 2 kai 3 . 7. ^Arthro 12 iOla ta diazefktika moria grafontai se choristi seira metaxy ton simeion . Sto simeio 1, i lexi «genesi» ginetai «gennisi ». 8 . ^Arthro 12a Sto simeio 2 a ), triti seira, to «1 a )» ginetai «1^a )». Sto simeio 2 v ), to «1 ypo v )» ginetai «1^v )». Sto simeio 3, to «1 ypo a )» ginetai «1^a )» kai i lexi «schetika» ginetai «schetiki ». 9 . ^Arthro 15 Sto simeio 1, i lexi «genesi» ginetai «gennisi ». Ta diazefktika moria grafontai se choristi seira metaxy ton simeion 1 kai 2, 2 kai 3 . 10 . ^Arthro 16 Sto simeio 2, anti «se thema egkyrotitas, kyroys i .^.^.» grafetai «se themata kyroys, akyrotitas i ^.^.^.». 11 . ^Arthro 17 Sto simeio 1 to diazefktiko i tithetai sto telos ton ypoparagrafon a, v, g, d kai e . 12 . ^Arthro 27 Ta simeia 1, 2, 3 kai 4 ligoyn se ano teleia . Sto simeio 4, proti seira, i lexi «ekdosei» grafetai «ekdosei ». Sto simeio 5, tetarti seira, i frasi «i apofasi afti» antikathistatai apo ti frasi «i teleftaia afti apofasi ». 13 . ^Arthro 31 Sti defteri paragrafo, tithetai komma meta tis lexeis «proigoymenos» kai «endiaferomenoy ». 14 . ^Arthro 32 I defteri periptosi tis protis paragrafoy echei os exis : «- sti Dania : sto byret ». 15 . ^Arthro 34 Stin proti paragrafo, sto telos, i lexi «paratiriseon» antikathistatai apo ti lexi «protaseon ». 16 . ^Arthro 52 Stin proti paragrafo, sto telos, i antonymia «toy» metatithetai meta ti lexi «esoteriko ». 17 . ^Arthro 54 I proti paragrafos diatyponetai os exis : «Oi diataxeis tis paroysas symvaseos efarmozontai mono stis agoges poy askoyntai, kathos kai sta dimosia engrafa poy ekdidontai, meta tin enarxi ischyos tis .» I defteri paragrafos diatyponetai os exis : «Apofaseis, pantos poy ekdidontai meta tin enarxi ischyos tis paroysas symvaseos, katopin agogis poy echei askithei prin apo tin imerominia afti, anagnorizontai kai ekteloyntai symfona me tis diataxeis toy titloy III, an oi efarmosthentes kanones diethnoys dikaiodosias einai symfonoi i me tis diataxeis toy titloy II i me symvasi poy, kata tin imerominia askiseos tis agogis, ischye metaxy toy kratoys proelefseos kai toy kratoys anagnoriseos i ekteleseos .» 18 . ^Arthro 56 I defteri paragrafos diatyponetai os exis : «Synechizoyn na paragoyn apotelesmata os pros tis apofaseis poy ekdothikan kai ta engrafa poy syntachthikan prin ^.^.^.». 19 . ^Arthro 57 Stin paragrafo 1, proti seira, oi lexeis «ton opoion» antikathistantai apo tis lexeis «stis opoies ». To stoicheio v ), stin archi, diatyponetai os exis : «Apofaseis poy ekdidontai apo dikastirio symvallomenoy kratoys kata tin askisi diethnoys dikaiodosias toy vasei symvaseos schetikis ^.^.^.». 20 . ^Arthro 59 Stin paragrafo 1, triti seira, antikathistantai oi lexeis «diethnoys dikaiodosias» apo ti lexi «anagnoriseos ». I defteri paragrafos, stin archi, diatyponetai os exis : «Pantos, symvallomeno kratos den borei na desmefthei ^.^.^.». Stin idia paragrafo, triti seira, meta ti lexi «kratos» tithetai komma kai stin teleftaia seira, i lexi «enagomenoy» grafetai «enagomenoy ». d ) Engelse versie 1 . Article 3 Read second indent of second paragraph as follows : '- in Denmark : Article 246 ( 2 ) and ( 3 ) of the law on civil procedure ( Lov om rettens pleje ),'. 2 . Article 27 Read beginning of point 4 as follows : '4 . if the court of the State of origin, in order . . .'. Read beginning of point 5 as follows : '5 . if the judgment is irreconcilable with an earlier judgment given in a non-contracting State involving . . .'. 3 . Article 28 Read end of second paragraph as follows : '. . . on which the court of the State of origin based its jurisdiction .'. Read beginning of third paragraph as follows : 'Subject to the provisions of the first paragraph, the jurisdiction of the court of the State of origin may not be reviewed; . . .'. 4 . Article 30 Read end of second paragraph as follows : '. . . if enforcement is suspended in the State of origin by reason of an appeal .'. 5 . Article 32 Read second indent as follows : '- in Denmark, to the byret,'. 6 . Article 38 Read beginning of first paragraph as follows : 'The court with which the appeal under Article 37 ( 1 ) is lodged may, on the application of the appellant, stay the proceedings if an ordinary appeal has been lodged against the judgment in the State of origin or if the time . . .'. Read beginning of second paragraph as follows : 'Where the judgment was given in Ireland or the United Kingdom, any form of appeal available in the State of origin shall be treated . . .'. 7 . Article 43 Read end of Article as follows : '. . . by the courts of the State of origin .'. 8 . Article 44 Read first paragraph as follows : 'An applicant who, in the State of origin, has benefited from complete or partial legal aid or exemption from costs or expenses, shall be entitled, in the procedures provided for in Articles 32 to 35, to benefit from the most favourable legal aid or the most extensive exemption from costs or expenses provided for by the law of the State addressed .' 9 . Article 47 Read point 1 as follows : '1 . documents which establish that, according to the law of the State of origin, the judgment is enforceable and has been served ;'. Read end of point 2 as follows : '. . . legal aid in the State of origin .'. 10 . Article 51 Read end of Article as follows : '. . . enforceable in the State addressed under the same conditions as authentic instruments .'. e ) Franse versie 1 . Article 3 second alinéa Le deuxième tiret est remplacé par le texte suivant : «- au Danemark : l'article 246 paragraphes 2 et 3 de la loi sur la procédure civile ( Lov om rettens pleje )». 2 . Article 32 premier alinéa Le deuxième tiret est remplacé par le texte suivant : «- au Danemark, au byret ». 3 . Article 44 premier alinéa L'expression «l'État où la décision a été rendue» est remplacée par «l'État d'origine ». f ) Ierse versie 1 . Airteagal 3 : Cuirfear an méid seo a leanas in ionad an dara fleasc : '- sa Danmhairg : Airteagal 246 ( 2 ) agus ( 3 ) den dlí ar nós imeachta sibhialta ( Lov om rettens pleje ),' 2 . Airteagal 12 : Cuirfear an méid seo a leanas in ionad phointe 3 : '3 . a chuirfear i gcrích idir sealbhóir polasaí agus árachóir, a bhfuil sainchónaí nó gnáthchónaí orthu araon sa Stát Conarthach céanna tráth an chonartha a chur i gcrích agus arb é is éifeacht dó dlínse a thabhairt do chúirteanna an Stáit sin fiú i gcás an teagmhas díobhálach a tharlú ar an gcoigrích, ar an gcoinníoll nach bhfuil an comhaontú sin contrártha do dhlí an Stáit sin,' 3 . Airteagal 25 : Cuirfear na focail 'ar chostais nó chaiteachais' in ionad na bhfocal 'ar chostais nó caiteachais' ag deireadh an Airteagail . 4 . Airteagal 27 : Cuirfear na focail 'cúirt an Stáit tionscnaimh' in ionad na bhfocal 'cúirt an Stáit inar tugadh an breithiúnas' i bpointe 4 . 5 . Airteagal 28 : - Cuirfear na focail 'forálacha Roinn 3, 4 nó 5 de Theideal II' in ionad na bhfocal 'forálacha alt 3, 4 nó 5 de Theideal II' sa chéad mhír . - Cuirfear na focail 'an Stáit tionscnaimh' in ionad na bhfocal 'an Stáit inar tugadh an breithiúnas' sa dara agus satríu mír . 6 . Airteagal 30 : Cuirfear na focail 'sa Stát tionscnaimh' in ionad na bhfocal 'sa Stát inar tugadh an breithiúnas' sa dara mír . 7 . Airteagal 31 : Cuirfear na focail 'nuair a bheidh sé dearbhaithe, ar iarratas ó aon pháirtí leasmhar, go bhfuil sé infhorghníomhaithe sa Stát eile sin' in ionad na bhfocal 'nuair a bheidh, ar iarratas ó aon pháirtí leasmhar, ordú a fhorghníomhaithe eisithe sa Stát eile sin' ag deireadh na chéad mhíre . 8 . Airteagal 32 : Cuirfear na focail 'an tribunal de première instance nó rechtbank van eerste aanleg' in ionad na bhfocal 'an 'tribunal première instance' nó an 'rechtbank van eerste aanleg' sa chéad fhleasc . - Cuirfear an méid seo leanas in ionad an dara fleasc : '- sa Danmhairg, an byret ,'. 9 . Airteagal 38 : - Cuirfear na focail 'sa Stát tionscnaimh' in ionad na bhfocal 'sa Stát inar tugadh an breithiúnas' sa chéad mhír . - Cuirfear na focail 'sa Stát tionscnaimh' in ionad na bhfocal 'sa Stát inar tugadh é' sa dara mír . 10 . Airteagal 43 : Cuirfear na focail 'cúirteanna an Stáit tionscnaimh' in ionad na bhfocal 'cúirteanna an Stáit inar tugadh an breithiúnas '. 11 . Airteagal 44 : Cuirfear na focail 'sa Stát tionscnaimh' in ionad na bhfocal 'sa Stát inar tugadh an breithiúnas'. 12 . Airteagal 47 : Cuirfear na focail 'de réir dhlí an Stáit tionscnaimh' in ionad na bhfocal 'de réir dlí an Stáit inar tugadh an breithiúnas' i bpointe 1 . 13 . Airteagal 50 : - Cuirfear na focail 'a dhearbhú, i Stát conarthach eile, go bhfuil sé infhorghníomhaithe ann' in ionad na bhfocal 'ordú a fhorghníomhaithe a eisiúint i Stát Conarthach eile' agus na focail 'sa Stát chun a ndéantar an t-iarratas' in ionad na bhfocal 'sa Stát a n-iarrtar forghníomhú ann' sa chéad mhír . - Cuirfear na focail 'a barántúlacht' in ionad na bhfocal 'a bharántúlacht' sa dara mír . 14 . Airteagal 51 : Cuirfear na focail 'an Stát chun a ndéantar an t-iarratas' in ionad na bhfocal 'an Stát a n-iarrtar forghníomhú ann '. 15 . Airteagal 55 : - Cuirfear an focal 'fhorghníomhú' in ionad an fhocail 'forghníomhú' sa chéad fhleasc, sa dara, sa séu, sa seachtú agus san ochtú fleasc, sa chéad fhleasc déag, sa daran fleasc déag agus sa chúigiú fleasc déag . - Cuirfear an focal 'cómhalartach' in ionad an fhocail 'frithpháirteach' sa cheathrú, sa chúigiú, sa naoú agus sa deichiú fleasc, sa tríu fleasc déag agus sa cheathrú fleasc déag . - Cuirfear an focal 'frithpháirteach' in ionad an fhocail 'cómhalartach' sa seachtú fleasc agus sa dara fleasc déag . 16 . Airteagal 56 : Cuirfear na focail 'i leith breithiúnas a tugadh agus doiciméad a tarraingíodh suas go foirmiúil nó a cláraíodh mar ionstraimí barántúla' in ionad na bhfocal 'i leith breithiúnas a tugadh agus ionstraimí barántúla a tarraingíodh suas go foirmiúil nó a cláraíodh mar ionstraimí barántúla' sa dara mír . 17 . Airteagal 59 : Cuirfear na focail 'i gcoinbhinsiún um aithint agus fhorghníomhú breithiúnas' in ionad na bhfocal 'i gcoinbhinsiún um aithint agus forghníomhú breithiúnas' sa chéad mhír . 18 . Prótacal, Airteagal IV : Cuirfear na focail 'oifigeach an Stáit tionscnaimh' in ionad na bhfocal 'oifigeach Stát a thionscanta' sa dara mír . g ) Italiaanse versie 1 . Articolo 3, secondo comma : - secondo trattino : leggi : «- in Danimarca : l'articolo 246, paragrafi 2 e 3 della legge sulla procedura civile ( Lov om rettens pleje ).»; - ultimo trattino, lettera c ): anziché : «c ) sul sequestro, ottenuto dall'attore, di beni esistenti nel Regno Unito .», leggi : «c ) sul sequestro, ottenuto dall'attore, di beni situati nel Regno Unito ». 2 . Articolo 12 bis, prima frase : anziché : «I rischi di cui all'articolo 12, 5°, sono i seguenti :», leggi : «I rischi di cui all'articolo 12, punto 5, sono i seguenti :». 3 . Articolo 28, ultimo comma : anziché : «Salva l'applicazione . . . contemplato dall'articolo 27, 1 °.», leggi : «Salva l'applicazione . . . contemplato dall'articolo 27, punto 1 ». 4 . Articolo 32, primo comma, secondo trattino : leggi : «- in Danimarca, al byret ,». 5 . Articolo 38, primo comma : anziché : «il giudice dell'opposizione . . .», leggi : «Il giudice davanti al quale è proposta l'opposizione . . .». 6 . Articolo 44, primo comma : anziché : «L'istante che, nello Stato in cui è stata resa la decisione, ha beneficiato . . .», leggi : «L'istante che, nello Stato di origine, ha beneficiato . . .». 7 . Articolo 51 : anziché : «Le transazioni . . . nello Stato di origine sono tali nello Stato richiesto . . .», leggi: «Le transazioni . . . nello Stato di origine hanno efficacia esecutiva nello Stato richiesto . . .». PROTOCOLLO 8 . Articolo I : anziché : «Qualsiasi persona . . . in applicazione dell'articolo 5, 1°, . . .», leggi : «Qualsiasi persona . . . in applicazione dell'articolo 5, punto 1, . . .». 9 . Articolo V, secondo comma : anziché : «Le decisioni rese negli Stati contraenti in virtù dell'articolo 6, 2°, e . . .», leggi: «Le decisioni rese negli Stati contraenti in virtù dell'articolo 6, punto 2, e . . .». 10 . Articolo V quinquies : anziché : «Fatta salva . . . sul brevetto europeo per mercato comune, . . .», leggi : «Fatta salva . . . sul brevetto europeo per il mercato comune, . . .». h ) Nederlandse versie 1 . Artikel 1, eerste lid, tweede zin : in plaats van : "Het omvat inzonderheid niet-fiscale zaken, zaken van douane of administratiefrechtelijke zaken ." leze men : "Het heeft inzonderheid geen betrekking op fiscale zaken, douanezaken of administratiefrechtelijke zaken .". 2 . Artikel 2, tweede lid : in plaats van: "Voor hen, die" leze men : "Voor degenen die ". 3 . Artikel 3 - eerste lid : in plaats van : "Zij, die" leze men : "Degenen die"; - tweede lid : het tweede streepje wordt als volgt gelezen : "- in Denemarken : artikel 246, leden 2 en 3, van de wet op de burgerlijke rechtsvordering ( lov om rettens pleje )". 4 . Artikel 5 - punt 2 : in plaats van : ". . . eis is welke verbonden is . . ." leze men : ". . . eis is die verbonden is . . ."; - punt 7 : in plaats van : ". . . het gerecht in wiens rechtsgebied . . ." leze men : ". . . het gerecht in het rechtsgebied waarvan . . .". 5 . Artikel 6, punt 2 : in plaats van : ". . . de afgeroepene" leze men : ". . . de opgeroepene". 6 . Artikel 6 bis : in plaats van : ". . . de interne wet van deze Staat" leze men : ". . . het nationale recht van deze Staat ". 7 . Afdeling 3 ( titel ): in plaats van : "Bevoegdheid bij geschillen inzake verzekeringen" leze men : "Bevoegdheid in verzekeringszaken ". 8 . Artikel 8, punt 2 : in plaats van : ". . . het gerecht van de plaats waar de verzekeringsnemer zijn woonplaats heeft," leze men : ". . . het gerecht van de woonplaats van de verzekeringnemer ,". 9 . Artikel 11, eerste lid : in plaats van : ". . . op welk grondgebied de verweerder" leze men : ". . . op het grondgebied waarvan de verweerder ". 10 . Artikel 12, punt 3 : in plaats van : "waarbij een verzekeringsnemer en een verzekeraar, die op het tijdstip van het sluiten van de overeenkomst" leze men : "waarbij een verzekeringnemer en een verzekeraar die, op het tijdstip waarop de overeenkomst wordt gesloten ". 11 . Artikel 12 bis - punt 2, aanhef : in plaats van : ". . . met uitzondering van de . . ." leze men: ". . . met uitzondering van die . . ."; - punt 2, onder a ): in plaats van : ". . . voor zover bevoegdheid toekennende overeenkomsten ter zake niet zijn verboden . . ." leze men : ". . . voor zover ter zake overeenkomsten tot aanwijzing van een bevoegde rechter niet zijn verboden . . .". 12 . Artikel 13, punt 3, onder a ): in plaats van : "publiciteit" leze men : "reclame ". 13 . Artikel 14, derde lid : in plaats van : "het gerecht, voor hetwelk" leze men : "het gerecht, waarvoor ". 14 . Artikel 16, punt 4 : in plaats van : "de Verdragsluitende Staat, op welks grondgebied" leze men : "de Verdragsluitende Staat op het grondgebied waarvan ". 15 . Artikel 18 : in plaats van : "Buiten de gevallen dat zijn bevoegdheid voortspruit" leze men: "Buiten de gevallen waarin zijn bevoegdheid voortvloeit ". 16 . Artikel 20, derde lid in fine : in plaats van : "strekt ter uitvoering van dat verdrag" leze men : "overeenkomstig het bepaalde in dat Verdrag moest geschieden .". 17 . Artikel 22 - tweede lid : in plaats van : ". . . het gerecht bij hetwelk de zaak het eerst is aangebracht bevoegd is . . ." leze men : ". . . het gerecht waarbij de zaak het eerst is aangebracht, bevoegd is . . ."; - derde lid : in plaats van : ". . . haar gelijktijdige behandeling . . ." leze men : ". . . hun gelijktijdige behandeling ". 18 . Artikel 23 : in plaats van : ". . . het gerecht bij hetwelk . . ." leze men : ". . . het gerecht waarbij . . .". 19 . Artikel 27, punt 2 : in plaats van : ". . . nodig was aan de verweerder, tegen wie . . ." leze men : ". . . nodig was, aan de verweerder tegen wie . . .". 20 . Artikel 30, tweede lid : in plaats van : "De rechterlijke autoriteit van een Verdragsluitende Staat, bij wie de erkenning van een in Ierland of het Verenigd Koninkrijk gegeven beslissing, waarvan de tenuitvoerlegging door een daartegen aangewend rechtsmiddel in de Staat van herkomst is geschorst, wordt ingeroepen, kan zijn uitspraak aanhouden ." leze men : "De rechterlijke autoriteit van een Verdragsluitende Staat, bij wie de erkenning wordt ingeroepen van een in Ierland of het Verenigd Koninkrijk gegeven beslissing, waarvan de tenuitvoerlegging door een daartegen aangewend rechtsmiddel in de Staat van herkomst is geschorst, kan haar uitspraak aanhouden .". 21 . Artikel 31, tweede lid : in plaats van : ". . . op verzoek van elke belanghebbende partij in dat deel van het Verenigd Koninkrijk . . ." leze men : ". . . ten verzoeke van iedere belanghebbende partij in het betrokken deel van het Verenigd Koninkrijk . . .". 22 . Artikel 32, eerste lid : - zevende streepje : in plaats van : "de "corte d'appello" " leze men : "het "corte d'appello" "; - het tweede streepje wordt als volgt gelezen : "- in Denemarken, tot de "byret ";". 23 . Artikel 32, tweede lid : in plaats van : "Het betrokken bevoegde gerecht" leze men : "Het relatief bevoegde gerecht ". 24 . Artikel 36, tweede lid in fine : in plaats van : ". . . met het oog op . . ." leze men : ". . . op grond van . . .". 25 . Voetnoot ( 2 ), artikel 36, punt 4 : in fine toevoegen na het woord "vordering", de woorden "ter zake van het schip .". 26 . Artikel 37, eerste lid : - eerste streepje : het woord "het" schrappen; - vijfde streepje : in plaats van : "de "cour d'appel" " leze men : "het "cour d'appel" "; - zevende streepje : in plaats van : "de "corte d'appello" " leze men : "het "corte d'appello" "; - achtste streepje : in plaats van: "de "Cour supérieure . . ." " leze men : "het "Cour supérieure . . ." "; - tweede lid, tweede streepje : in plaats van : "het "hoejesteret" " leze men : "de "hoejesteret" ". 27 . Artikel 38, tweede lid, derde regel : een komma invoegen tussen de woorden "ingesteld" en "voor ". 28 . Artikel 40, eerste lid, eerste streepje : het woord "de" schrappen . 29 . Artikel 40 - vijfde streepje : in plaats van : "de "cour d'appel" " leze men : "het "cour d'appel" "; - zevende streepje : in plaats van : "de "corte d'appello" " leze men : "het "corte d'appello" "; - achtste streepje : in plaats van : "de "Cour supérieure . . ." " leze men : "het "Cour supérieure . . ." ". 30 . Artikel 41, vierde streepje : in plaats van : "een "Supreme Court" " leze men : "het "Supreme Court" ". 31 . Artikel 44, tweede lid, negende regel : in plaats van : ". . . om hem voor gehele of gedeeltelijke kosteloze rechtsbijstand . . ." leze men : ". . . om hem geheel of gedeeltelijk voor kosteloze rechtsbijstand . . .". 32 . Artikel 45 : in plaats van : "De partij, die . . ." leze men : "Aan de partij die . . .". 33 . Artikel 59, tweede lid, punt 2 : de woorden "die gesteld is" schrappen . 34 . Artikel II, eerste lid : in plaats van : ". . . welks onderdaan zij niet zijn . . ." leze men : ". . . waarvan zij geen onderdaan zijn . . .". 35 . Artikel II, tweede lid, in fine : in plaats van : ". . . noch te worden ten uitvoer gelegd ." leze men : ". . . noch ten uitvoer worden gelegd .". 36 . Artikel IV, eerste lid : in plaats van : "voorzien" leze men : "bepaald ". j37 . Artikel IV, tweede lid : in plaats van : ". . . de Staat op welks grondgebied . . ." leze men : ". . . de Staat op het grondgebied waarvan . . .". 38 . Artikel IV, tweede lid : in plaats van : ". . . het stuk aan degene, voor wie het bestemd is uit te reiken ." EWG:L666UMBA02.92 27 . 9 . 1989 En fe de lo cual, los abajo firmantes, debidamente autorizados a tal efecto, han firmado el presente Convenio . Til bekraeftelse heraf har undertegnede behoerigt befuldmaegtigede underskrevet denne konvention . Zu Urkund dessen haben die hierzu gehoerig befugten Unterzeichneten dieses UEbereinkommen unterschrieben . Se pístvsh tvn anvtérv, oi zpográfontew plhrejozsioi, deóntvw ejozsiodothménoi prow tozto, éuesan thn zpografh tozw kátv apó thn parozsa szmbash . In witness whereof the undersigned, being duly authorized thereto, have signed this Convention . En foi de quoi, les soussignés, dûment autorisés à cet effet, ont signé la présente convention . Dá fhianú sin, chuir na daoine thíos-sínithe, arna n-údarú go cuí chiuge sin, a lámh leis an gCoinbhinsiún seo . In fede di che, i sottoscritti, debitamente autorizzati a tal fine, hanno firmato la presente convenzione . Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd, hun handtekening onder dit Verdrag hebben gesteld . Em fé do que, os signatários, devidamente autorizados para o efeito, apuseram as suas assinaturas no final da presente convençao . Hecho en Donostia - San Sebastián, a veintiseis de mayo de mil novecientos ochenta y nueve . Udfaerdiget i Donostia - San Sebastián, den seksogtyvende maj nitten hundrede og niogfirs . Geschehen zu Donostia - San Sebastián am sechsundzwanzigsten Mai neunzehnhundertneunundachtzig . iEgine sth Donostia - San Sebastián, stis eikosi exi Maioy chilia enniakosia ogdonta ennea . Done at Donostia - San Sevastian, on tie tsentz-sichti daz of Maz in tie zear one tiothsand nine ithndred and eigitz-nine. Fait a Donostia - San Sevastian, le oingt-sich mai mil nethf psent qthatre-oingt-nethf . Arna dieanami in Donostia - San Sevastian, an se la is fipsie de Viealtaine sa viliain mle naoi gpsead opsito a naoi . Fatto a Donostia - San Sevastian, addi oentisei mangio millenooepsentottantanooe . Gedaan te Donostia - San Sevastian, de yesentsintigste mei negentienionderd negenentapsitig . Feito em Donostia - San Sevastian, em ointe e seis de Maio de mil nooepsentos e oitenta e nooe . Pothr Sa Maxeste le Roi des Velges Ooor Yixne Maxesteit de Koning der Velgen For Iendes Maxest t Danmarks Dronning Fthr den Pr sidenten der Vthndesrepthvlik Dethtspsiland Gia ton Proedro tis Ellinikis Dimokratias Por Sth Maxestad el Rez de Espana Pothr le president de la Repthvliqthe fran aise Tiar pseann Thapsitaran na iEireann Per il presidente della Repthvvlipsa italiana Pothr Son Altesse Rozale le Grand-Dthps de Lthchemvothrg Ooor Iare Maxesteit de Koningin der Nederlanden Pelo Presidente da Repvlipsa Portthgthesa For Ier Maxestz tie Qtheen of tie Thnited Kingdom of Great Vritain and Nortiern Ireland ANEXO II CONVENIO relativo a la competencia judicial y a la ejecución de resoluciones judiciales en materia civil y mercantil PREÁMBULO LAS ALTAS PARTES CONTRATANTES DEL TRATADO CONSTITUTIVO DE LA COMUNIDAD ECONÓMICA EUROPEA, Deseando aplicar las disposiciones del artículo 220 de dicho Tratado en virtud del cual se comprometían a garantizar la simplificación de las formalidades a las que están sometidos el reconocimiento y la ejecución recíprocos de las resoluciones judiciales, Preocupadas por fortalecer en la Comunidad la protección jurídica de las personas establecidas en la misma, Considerando que es importante, a este fin, determinar la competencia de sus jurisdicciones en el orden internacional, facilitar el reconocimiento y establecer un procedimiento rápido al objeto de garantizar la ejecución de las resoluciones judiciales, de los documentos públicos con fuerza ejecutiva y de las transacciones judiciales, Han decidido celebrar el presente Convenio y han designado con tal fin como plenipotenciarios : SU MAJESTAD EL REY DE LOS BELGAS : al Señor Pierre HARMEL, Ministro de Asuntos Exteriores; EL PRESIDENTE DE LA RÉPUBLICA FEDERAL DE ALEMANIA : al Señor Willy BRANDT, Vicecanciller, Ministro de Asuntos Exteriores; EL PRESIDENTE DE LA REPÚBLICA FRANCESA : al Señor Michel DEBRE, Ministro de Asuntos Exteriores; EL PRESIDENTE DE LA REPÚBLICA ITALIANA : al Señor Giuseppe MEDICI, Ministro de Asuntos Exteriores; SU ALTEZA REAL EL GRAN DUQUE DE LUXEMBURGO : al Señor Pierre GREGOIRE, Ministro de Asuntos Exteriores; SU MAJESTAD LA REINA DE LOS PAÍSES BAJOS : al Señor J . M . A . H . LUNS, Ministro de Asuntos Exteriores; QUIENES, reunidos en el seno del Consejo, después de haber intercambiado sus plenos poderes, reconocidos en buena y debida forma, HAN CONVENIDO LAS DISPOSICIONES SIGUIENTES : TÍTULO I ÁMBITO DE APLICACIÓN Artículo 1 El presente Convenio se aplicará en materia civil y mercantil con independencia de la naturaleza del órgano jurisdiccional . Se excluirá del ámbito de aplicación del presente Convenio : 1 . el estado y la capacidad de las personas físicas, los regímenes matrimoniales, los testamentos y las sucesiones; 2 . la quiebra, los convenios entre quebrado y acreedores y demás procedimientos análogos; 3 . la Seguridad Social; 4 . el arbitraje . TÍTULO II COMPETENCIA JUDICIAL Sección 1 Disposiciones generales Artículo 2 Salvo lo dispuesto en el presente Convenio, las personas domiciliadas en un Estado contratante estarán sometidas, sea cual fuere su nacionalidad, a los órganos jurisdiccionales de dicho Estado . A las personas que no tuvieren la nacionalidad del Estado en que estén domiciliadas les serán de aplicación las reglas de competencia judicial que se aplicaren a los nacionales . Artículo 3 Las personas domiciliadas en un Estado contratante sólo podrán ser demandadas ante los tribunales de otro Estado contratante en virtud de las reglas establecidas en las Secciones 2 a 6 del presente Título . En particular, no podrá invocarse frente a ellas : - en Bélgica : el artículo 15 del Código Civil y las disposiciones de los artículos 52, 52bis y 53 de la ley de 25 de marzo de 1876 sobre la competencia; - en la República Federal de Alemania : el artículo 23 de la Ley de Enjuiciamiento Civil; - en Francia : los artículos 14 y 15 del Código Civil; - en Italia : el artículo 2 y los apartados 1 y 2 del artículo 4 de la Ley de Enjuiciamento Civil; - en Luxemburgo : los artículos 14 y 15 del Código Civil; - en los Países Bajos : el párrafo tercero del artículo 126 y el artículo 127 de la Ley de Enjuiciamiento Civil . Artículo 4 Si el demandado no estuviere domiciliado en un Estado contratante la competencia judicial se regirá, en cada Estado contratante, por la ley de este Estado, sin perjuicio de la aplicación de lo dispuesto en el artículo 16 . Toda persona, sea cual fuere su nacionalidad, domiciliada en el territorio de un Estado contratante podrá invocar contra dicho demandado, del mismo modo que los nacionales de este Estado, las reglas de competencia judicial vigentes en el mismo y, en particular, las previstas en el párrafo segundo del artículo 3 . Sección 2 Competencias especiales Artículo 5 Las personas domiciliadas en un Estado contratante podrán ser demandadas en otro Estado contratante : 1 . en materia contractual, ante el tribunal del lugar en el que hubiere sido o debiere ser cumplida la obligación; 2 . en materia de alimentos, ante el tribunal del lugar del domicilio o de la residencia habitual del acreedor de alimentos; 3 . en materia delictual o cuasidelictual, ante el tribunal del lugar donde se hubiere producido el hecho dañoso; 4 . si se tratare de acciones por daños y perjuicios o de acciones de restitución fundamentadas en un acto que diere lugar a un procedimiento penal, ante el tribunal que conociere de dicho proceso, en la medida en que, de conformidad con su ley, dicho tribunal pudiere conocer de la acción civil; 5 . si se tratare de litigios relativos a la explotación de sucursales, agencias o cualquier otro establecimiento, ante el tribunal en que se hallaren sitos . Artículo 6 Las personas a las que se refiere el artículo anterior podrán también ser demandadas : 1 . si hubiere varios demandados, ante el tribunal del domicilio de cualquiera de ellos; 2 . si se tratare de una demanda sobre obligaciones de garantía o para la intervención de terceros en el proceso, ante el tribunal que estuviere conociendo de la demanda principal, salvo que ésta se hubiere formulado con el único objeto de provocar la intervención de un tribunal distinto del correspondiente al demandado; 3 . si se tratare de una reconvención derivada del contrato o hecho en que se fundamentare la demanda inicial, ante el tribunal que estuviere conociendo de esta última . Sección 3 Competencia en materia de seguros Artículo 7 En materia de seguros, se determinará la competencia con arreglo a las disposiciones de la presente Sección, sin perjuicio de lo dispuesto en el artículo 4 y en el apartado 5 del artículo 5 . Artículo 8 El asegurador domiciliado en un Estado contratante podrá ser demandado ante los tribunales de dicho Estado, o, en otro Estado contratante, ante el tribunal del lugar donde tuviere su domicilio el tomador del seguro, o, si varios aseguradores fueren demandados, ante los tribunales del Estado contratante en el que uno de ellos tuviere su domicilio . Si la ley del tribunal que conozca del supuesto estableciere dicha competencia, el asegurador podrá, asimismo, ser demandado, en un Estado contratante distinto del de su domicilio, ante el tribunal del lugar donde el intermediario que hubiere intervenido en la celebración del contrato de seguro tuviere su domicilio, siempre que dicho domicilio figurare en la póliza o en la propuesta de seguro . Cuando el asegurador no estuviere domiciliado en un Estado contratante pero tuviere sucursales, agencias o cualquier otro establecimiento en un Estado contratante, se le considerará, para los litigios relativos a su explotación, domiciliado en dicho Estado . Artículo 9 El asegurador podrá, además, ser demandado ante el tribunal del lugar en que se hubiere producido el hecho dañoso cuando se tratare de seguros de responsabilidad o de seguros relativos a inmuebles . La misma regla será de aplicación cuando se tratare de seguros que se refirieren a inmuebles y a bienes muebles cubiertos por una misma póliza y afectados por el mismo siniestro. Artículo 10 En materia de seguros de responsabilidad civil, el asegurador podrá ser demandado igualmente ante el tribunal que conociere de la acción de la persona perjudicada contra el asegurado, cuando la ley de este tribunal lo permitiere . Las disposiciones de los artículos 7, 8 y 9 serán aplicables en los casos de acción directa entablada por el perjudicado contra el asegurador cuando la acción directa fuere posible . El mismo tribunal será competente cuando la ley reguladora de esta acción directa previere la posibilidad de demandar al tomador del seguro o al asegurado . Artículo 11 Salvo lo dispuesto en el párrafo tercero del artículo 10, la acción del asegurador sólo podrá ser ejercitada ante los tribunales del Estado contratante en cuyo territorio estuviere domiciliado el demandado, ya sea tomador del seguro, asegurado o beneficiario . Las disposiciones de la presente Sección no afectarán al derecho de interponer una reconvención ante el tribunal que estuviere conociendo de una demanda inicial de conformidad con la presente Sección . Artículo 12 Únicamente prevalecerán sobre las disposiciones de la presente Sección los convenios : 1 . posteriores al nacimiento del litigio, o 2 . que permitieren al tomador del seguro, al asegurado o al beneficiario formular demandas ante tribunales distintos de los indicados en la presente Sección, o 3 . que, habiéndose celebrado entre un tomador de seguro y un asegurador domiciliados en un mismo Estado contratante, atribuyeren, aunque el hecho dañoso se hubiere producido en el extranjero, competencia a los tribunales de dicho Estado, a no ser que la ley de éste prohibiere tales convenios . Sección 4 Competencia en materia de venta y préstamos a plazos Artículo 13 En materia de venta a plazos de mercaderías o de un préstamo a plazos directamente vinculado a la financiación de la venta de tales bienes, la competencia quedará determinada por la presente Sección, sin perjuicio de lo dispuesto en el artículo 4 y en el punto 5 del artículo 5 . Artículo 14 El vendedor y el prestamista domiciliados en un Estado contratante podrán ser demandados ante los tribunales de dicho Estado o ante los tribunales del Estado contratante en el que tuviere su domicilio el comprador o el prestatario . La acción del vendedor contra el comprador y la del prestamista contra el prestatorio sólo podrá interponerse ante los tribunales del Estado en el que el demandado tuviere su domicilio . Estas disposiciones no afectarán al derecho de presentar una reconvención ante el tribunal que entendiere de una demanda principal de conformidad con la presente Sección . Artículo 15 Únicamente prevalecerán sobre las disposiciones de la presente Sección los convenios : 1 . posteriores al nacimiento del litigio, o 2 . que permitieren al comprador o al prestatario formular demandas ante tribunales distintos de los indicados en la presente Sección, o 3 . que habiéndose celebrado entre el comprador y el vendedor o entre el prestatario y el prestamista, domiciliados o con residencia habitual en el mismo Estado contratante, atribuyeren competencia a los tribunales de dicho Estado, a no ser que la ley de éste prohibiere tales convenios. Sección 5 Competencias exclusivas Artículo 16 Son exclusivamente competentes, sin consideración del domicilio : 1 . en materia de derechos reales inmobiliarios y de contratos de arrendamiento de bienes inmuebles, los tribunales del Estado contratante donde el inmueble se hallare sito; 2 . en materia de validez, nulidad o disolución de sociedades y personas jurídicas que tuvieran su domicilio en un Estado contratante, o de decisiones de sus órganos, los tribunales de dicho Estado; 3 . en materia de validez de las inscripciones en los registros públicos, los tribunales del Estado contratante en que se encontrare el registro; 4 . en materia de inscripciones o validez de patentes, marcas, diseños o dibujos y modelos, y demás derechos análogos sometidos a depósito o registro, los tribunales del Estado contratante en que se hubiere solicitado, efectuado o tenido por efectuado el depósito o registro en virtud de lo dispuesto en algún convenio internacional; 5 . en materia de ejecución de las resoluciones judiciales, los tribunales del Estado contratante del lugar de la ejecución . Sección 6 Prórroga de la competencia Artículo 17 Si, mediante un convenio escrito o mediante un convenio verbal confirmado por escrito, las partes, cuando al menos una de ellas tuviere su domicilio en un Estado contratante, hubieren acordado que un tribunal o los tribunales de un Estado contratante fueren competentes para conocer de cualquier litigio que hubiere surgido o que pudiere surgir con ocasión de una determinada relación jurídica, tal tribunal o tales tribunales serán los únicos competentes . No surtirán efectos los convenios atributivos de competencia si fueren contrarios a las disposiciones de los artículos 12 y 15 o si excluyeren la competencia de tribunales exclusivamente competentes en virtud del artículo 16 . Cuando se celebrare un convenio atributivo de competencia en favor de una sola de las partes, ésta conservará su derecho de acudir ante cualquier otro tribunal que fuere competente en virtud del presente Convenio . Artículo 18 Con independencia de los casos en los que su competencia resultare de otras disposiciones del presente Convenio, será competente el tribunal de un Estado contratante ante el que compareciere el demandado . Esta regla no será de aplicación si la comparecencia tuviere por objeto impugnar la competencia o si existiere otra jurisdicción exclusivamente competente en virtud del artículo 16 . Sección 7 Comprobación de la competencia judicial y de la admisibilidad Artículo 19 El tribunal de un Estado contratante, que conociere a título principal de un litigio para el que los tribunales de otro Estado contratante fueren exclusivamente competentes en virtud del artículo 16, se declarará de oficio incompetente . Artículo 20 Cuando el demandado domiciliado en un Estado contratante fuere emplazado por un tribunal de otro Estado contratante y no compareciere, dicho tribunal se declarará de oficio incompetente si su competencia no estuviere fundamentada en las disposiciones del presente Convenio . Este tribunal estará obligado a suspender el procedimiento en tanto no se acreditare que el demandado ha podido recibir la cédula de emplazamiento con tiempo suficiente para defenderse o que se ha tomado toda diligencia a tal fin . La disposiciones del párrafo precedente se sustituirán por las del artículo 15 del Convenio de La Haya, de 15 de noviembre de 1965, relativo a la notificación o traslado en el extranjero de documentos judiciales y extrajudiciales en materia civil o mercantil, si la cédula de emplazamiento hubiere de ser remitida al extranjero, en cumplimiento del presente Convenio . Sección 8 Litispendencia y conexidad Artículo 21 Cuando se formularen demandas con el mismo objeto y la misma causa entre las mismas partes ante tribunales de Estados contratantes distintos, el tribunal ante el que se formulare la segunda demanda deberá, incluso de oficio, inhibirse en favor del tribunal ante el que se interpuso la primera . El tribunal que debería inhibirse podrá suspender el procedimiento si fuere impugnada la competencia del otro tribunal . Artículo 22 Cuando se presentaren demandas conexas ante tribunales de Estados contratantes diferentes y estuvieren pendientes en primera instancia, el tribunal ante el que se hubiere presentado la demanda posterior podrá suspender el procedimiento . Este tribunal podrá de igual modo inhibirse, a instancia de una de las partes, a condición de que su ley permita la acumulación de asuntos conexos y de que el tribunal ante el que se hubiere presentado la primera demanda fuere competente para conocer de ambas demandas . Se considerarán conexas, a los efectos del presente artículo, las demandas vinculadas entre sí por una relación tan estrecha que sería oportuno tramitarlas y juzgarlas al mismo tiempo a fin de evitar resoluciones que podrían ser inconciliables si los asuntos fueren juzgados separadamente . Artículo 23 Cuando en demandas sobre un mismo asunto los tribunales de varios Estados contratantes se declararen exclusivamente competentes, el desistimiento se llevará a cabo en favor del tribunal ante el que se hubiere presentado la primera demanda . Sección 9 Medidas provisionales y cautelares Artículo 24 Podrán solicitarse medidas provisionales o cautelares previstas por la ley de un Estado contratante a las autoridades judiciales de dicho Estado, incluso si, en virtud del presente Convenio, un tribunal de otro Estado contratante fuere competente para conocer sobre el fondo . TÍTULO III RECONOCIMIENTO Y EJECUCIÓN Artículo 25 Se entenderá por «resolución», a los efectos del presente Convenio, cualquier decisión adoptada por un tribunal de un Estado contratante con independencia de la denominación que recibiere, tal como auto, sentencia, providencia o mandamiento de ejecución, así como el acto por el cual el secretario judicial liquidare las costas del proceso . Sección 1 Reconocimiento Artículo 26 Las resoluciones dictadas en un Estado contratante serán reconocidas en los demás Estados contratantes, sin que fuere necesario recurrir a procedimiento alguno. En caso de oposición, cualquier parte interesada que invocare el reconocimiento a título principal podrá solicitar, por el procedimiento previsto en las Secciones 2 y 3 del presente Título, que se reconozca la resolución . Si el reconocimiento se invocare como cuestión incidental ante un tribunal de un Estado contratante, dicho tribunal será competente para entender del mismo . Artículo 27 Las resoluciones no se reconocerán : 1 . si el reconocimiento fuere contrario al orden público del Estado requerido; 2 . cuando se dictaren en rebeldía del demandado, si no se hubiere entregado o notificado al mismo la cédula de emplazamiento, de forma regular y con tiempo suficiente para defenderse; 3 . si la resolución fuere inconciliable con una resolución dictada en un litigio entre las mismas partes en el Estado requerido; 4 . si el tribunal del Estado de origen, para dictar su resolución, hubiere desconocido, al decidir de una cuestión relativa al estado o capacidad de las personas físicas, a los regímenes matrimoniales, a los testamentos o a las sucesiones, una regla de Derecho internacional privado del Estado requerido, a menos que se hubiere llegado al mismo resultado mediante la aplicación de las normas de Derecho internacional privado del Estado requerido . Artículo 28 Asimismo, no se reconocerán las resoluciones si se hubiere desconocido las disposiciones de las Secciones 3, 4 y 5 del Título II, así como el caso previsto en el artículo 59 . En la apreciación de las competencias mencionadas en el párrafo anterior, el tribunal requerido quedará vinculado por las apreciaciones de hecho sobre las cuales el tribunal del Estado de origen hubiere fundamentado su competencia . Sin perjuicio de las disposiciones del párrafo primero, no podrá procederse a la fiscalización de la competencia del tribunal del Estado de origen; el orden público contemplado en el punto 1 del artículo 27 no afectará a las reglas relativas a la competencia judicial . Artículo 29 La resolución extranjera en ningún caso podrá ser objeto de una revisión en cuanto al fondo . Artículo 30 El tribunal de un Estado contratante ante el que se hubiere solicitado el reconocimiento de una resolución dictada en otro Estado contratante podrá suspender el procedimiento si dicha resolución fuere objeto de un recurso ordinario . Sección 2 Ejecución Artículo 31 Las resoluciones dictadas en un Estado contratante que allí fueren ejecutorias se ejecutarán en otro Estado contratante cuando, a instancia de cualquier parte interesada, sean revestidas de la fórmula ejecutoria en este último Estado . Artículo 32 La solicitud se presentará : - en Bélgica ante el «Tribunal de première instance» o «Rechtbank van eerste aanleg», - en la República Federal de Alemania, ante el Presidente de una sala del «Landgericht», - en Francia, ante el Presidente del «Tribunal de grande instance», - en Italia, ante la «Corte d'appello», - en Luxemburgo, ante el Presidente del «Tribunal d'arrondissement», - en los Países Bajos, ante el Presidente del «Arrondissementsrechtbank ». La competencia territorial se determinará por el domicilio de la parte contra la que se solicitare la ejecución . Si dicha parte no estuviere domiciliada en el Estado requerido, la competencia se determinará por el lugar de ejecución . Artículo 33 Las modalidades de presentación de la solicitud se determinarán con arreglo a la ley del Estado en el que se solicitare la ejecución . El solicitante deberá elegir domicilio para la notificación del procedimiento en un lugar que correspondiere a la competencia judicial de la autoridad que conociere de la solicitud . No obstante, si la ley del Estado en el que se solicitare la ejecución no conociere la elección de domicilio, el solicitante designará un mandatario ad litem . Se adjuntarán a la solicitud los documentos mencionados en los artículos 46 y 47 . Artículo 34 El tribunal ante el que se presentare la solicitud se pronunciará en breve plazo sin que la parte contra la cual se solicitare la ejecución pueda, en esta fase del procedimiento, formular observaciones . La solicitud sólo podrá desestimarse por alguno de los motivos previstos en los artículos 27 y 28 . La resolución extranjera en ningún caso podrá ser objeto de una revisión en cuanto al fondo . Artículo 35 El secretario judicial notificará de inmediato la resolución al solicitante de conformidad con las modalidades determinadas por la ley del Estado requerido . Artículo 36 Si se otorgare la ejecución, la parte contra la cual se hubiere solicitado podrá interponer recurso contra la resolución dentro del mes siguiente a la fecha de su notificación . Si dicha parte estuviere domiciliada en un Estado contratante distinto de aquél en el que se dictare la resolución por la que se otorgare la ejecución, el plazo será de dos meses a partir del día en que tuviere lugar la notificación, ya fuere personal, ya en su domicilio . Dicho plazo no admitirá prórroga en razón de la distancia . Artículo 37 El recurso contra la resolución que otorgare la ejecución se presentará, según las normas que rigen el procedimiento contradictorio : - en Bélgica ante el «Tribunal de première instance» o «Rechtbank van eerste aanleg», - en la República Federal de Alemania, ante el «Oberlandesgericht», - en Francia, ante la «Cour d'appel», - en Italia, ante la «Corte d'appello», - en Luxemburgo, ante la «Cour supérieure de Justice» reunida para entender en materia de apalación civil, - en los Países Bajos, ante el «Arrondissementsrechtbank ». La resolución dictada sobre el recurso sólo podrá ser objeto de un recurso de casación y, en la República Federal de Alemania, de una «Rechtsbeschwerde ». Artículo 38 El tribunal que conociere del recurso podrá, a instancia de la parte que lo hubiese interpuesto, suspender el procedimiento si la resolución extranjera hubiese sido objeto de recurso ordinario en el Estado de origen o si el plazo para interponerlo no hubiere expirado; en este último caso, el tribunal podrá conceder un aplazamiento a efectos de la interposición de dicho recurso . Dicho tribunal podrá igualmente subordinar la ejecución a la constitución de una garantía que él mismo determinará . Artículo 39 Durante el plazo del recurso previsto en el artículo 36 y hasta que se hubiere resuelto sobre el mismo, solamente se podrán adoptar medidas cautelares sobre los bienes de la parte contra la que se hubiere solicitado la ejecución . La resolución que otorgare la ejecución incluirá la autorización para adoptar tales medidas cautelares . Artículo 40 Si la solicitud fuere desestimada, el solicitante podrá interponer recurso : - en Bélgica, ante la «Cour d'appel» o el «Hof van Beroep»; - en la República Federal de Alemania, ante el «Oberlandesgericht»; - en Francia, ante la «Cour d'appel»; - en Italia, ante la «Corte d'appello»; - en Luxemburgo, ante la «Cour supérieure de justice» reunida para entender en materia de apelación civil, - en los Países Bajos, ante el «Gereschtshof ». La parte contra la que se hubiere solicitado la ejecución será citada de comparecencia ante el tribunal que conociere del recurso . En caso de incomparecencia se aplicarán las disposiciones de los párrafos segundo y tercero del artículo 20, aunque dicha parte no estuviere domiciliada en uno de los Estados contratantes . Artículo 41 La resolución que decidiere del recurso previsto en el artículo 40 sólo podrá ser objeto de un recurso de casación y, en la República Federal de Alemania, de un «Rechtsbeschwerde ». Artículo 42 Cuando la resolución extranjera se hubiere pronunciado sobre varias pretensiones de la demanda y la ejecución no pudiere otorgarse para la totalidad de ellas, el tribunal concederá la ejecución para una o varias de las mismas . El solicitante podrá instar una ejecución parcial . Artículo 43 Las resoluciones extranjeras que condenaren el pago de multas coercitivas solamente podrán ejecutarse en el Estado requerido cuando la cuantía hubiere sido fijada definitivamente por el tribunal del Estado de origen . Artículo 44 El solicitante que hubiere obtenido el beneficio de justicia gratuita en el Estado en el que se hubiere dictado la resolución gozará del mismo, sin nuevo examen, en el procedimiento previsto en los artículos 32 a 35 . Artículo 45 A la parte que instare en un Estado contratante la ejecución de una resolución dictada en otro Estado contratante no podrá exigírsele caución o depósito alguno, sea cual fuere su denominación, por su condición de extranjero o por no estar domiciliado o no ser residente en el Estado requerido . Sección 3 Disposiciones comunes Artículo 46 La parte que invocare el reconocimiento o instare la ejecución de una resolución deberá presentar : 1 . una copia auténtica de dicha resolución; 2 . si se tratare de una resolución dictada en rebeldía, el original o una copia auténtica del documento que acreditare la entrega o notificación de la demanda o de documento equivalente a la parte declarada en rebeldía . Artículo 47 La parte que instare la ejecución deberá presentar además : 1 . cualquier documento que acreditare que, según la ley del Estado de origen, la resolución es ejecutoria y ha sido notificada; 2 . un documento justificativo de que el solicitante goza, en su caso, de beneficio de justicia gratuita en el Estado de origen . Artículo 48 De no presentarse los documentos mencionados en el apartado 2 del artículo 46 y en el apartado 2 del artículo 47, el tribunal podrá fijar un plazo para la presentación de los mismos, aceptar documentos equivalentes o dispensar de ellos si se considerare suficientemente ilustrado . Si el tribunal lo exigiere, se presentará una traducción de los documentos; la traducción estará certificada por una persona autorizada a tal fin en uno de los Estados contratantes . Artículo 49 No se exigirá legalización ni formalidad análoga alguna en lo que se refiriere a los documentos mencionados en los artículos 46, 47 y en el párrafo segundo del artículo 48, y en su caso, al poder para pleitos . TÍTULO IV DOCUMENTOS PÚBLICOS CON FUERZA EJECUTIVA Y TRANSACCIONES JUDICIALES Artículo 50 Los documentos públicos con fuerza ejecutiva, formalizados en un Estado contratante, serán, a instancia de parte, revestidos de la fórmula ejecutoria en otro Estado contratante, con arreglo al procedimiento previsto en los artículos 31 y siguientes . La solicitud sólo podrá desestimarse cuando la ejecución del documento fuere contraria al orden público del Estado requerido . El documento presentado deberá reunir las condiciones necesarias de autenticidad en el Estado de origen . Serán aplicables, en la medida en que fuere necesario, las disposiciones de la Sección 3 del Título III . Artículo 51 Las transacciones celebradas ante el tribunal durante un proceso y ejecutorias en el Estado de origen serán ejecutorias en el Estado requerido, en las mismas condiciones que los documentos públicos con fuerza ejecutiva . TÍTULO V DISPOSICIONES GENERALES Artículo 52 Para determinar si una parte está domiciliada en el Estado contratante cuyos tribunales conocieren del asunto, el tribunal aplicará su ley interna . Cuando una parte no estuviere domiciliada en el Estado cuyos tribunales conocieren del asunto, el tribunal, para determinar si dicha parte lo está en otro Estado contratante, aplicará la ley de dicho Estado . No obstante, para determinar el domicilio de una parte, se aplicará su ley nacional si, según ésta, su domicilio dependiere del de otra persona o de la sede de una autoridad . Artículo 53 A los efectos del presente Convenio, la sede de las sociedades y de otras personas jurídicas quedará asimilada al domicilio . Sin embargo, para determinar dicha sede, el tribunal que conociere del asunto aplicará las reglas de su Derecho internacional privado . TÍTULO VI DISPOSICIONES TRANSITORIAS Artículo 54 La disposiciones del presente Convenio solamente serán aplicables a las acciones judiciales ejercitadas y a los documentos públicos con fuerza ejecutiva formalizados con posterioridad a su entrada en vigor . Sin embargo, las resoluciones dictadas después de la fecha de entrada en vigor del presente Convenio como consecuencia de acciones ejercitadas con anterioridad a esta fecha serán reconocidas y ejecutadas en el Estado requerido con arreglo a las disposiciones del Título III, si las reglas de competencia aplicadas se ajustaren a las prevista en el Título II o en un Convenio en vigor entre el Estado de origen y el Estado requerido al ejercitarse la acción . TÍTULO VII RELACIONES CON LOS DEMÁS CONVENIOS Artículo 55 Sin perjuicio de lo dispuesto en el párrafo segundo del artículo 54, y en el artículo 56, el presente Convenio sustituirá, entre los Estados que son partes del mismo, a los convenios celebrados entre dos o más de estos Estados, a saber : - el Convenio entre Bélgica y Francia sobre competencia judicial y sobre valor y ejecución de las resoluciones judiciales, laudos arbitrales y documentos públicos con fuerza ejecutiva, firmado en Paris el 8 de julio de 1899; - el Convenio entre Bélgica y los Países Bajos sobre competencia judicial territorial, quiebra, y sobre valor y ejecución de resoluciones judiciales, laudos arbitrales y documentos públicos con fuerza ejecutiva, firmado en Bruselas el 28 de marzo de 1925; - el Convenio entre Francia e Italia sobre ejecución de sentencias en materia civil y mercantil, firmado en Roma el 3 de junio de 1930; - el Convenio entre Alemania e Italia sobre reconocimiento y ejecución de resoluciones judiciales en materia civil y mercantil, firmado en Roma el 9 de marzo de 1936; - el Convenio entre la República Federal de Alemania y el Reino de Bélgica relativo al conocimiento y la ejecución recíprocos en materia civil y mercantil de las resoluciones judiciales, laudos arbitrales y documentos públicos con fuerza ejecutiva, firmado en Bonn el 30 de junio de 1958; - el Convenio entre el Reino de los Países Bajos y la República Italiana sobre reconocimiento y ejecución de resoluciones judiciales en materia civil y mercantil firmado en Roma el 17 de abril de 1959; - el Convenio entre el Reino de Bélgica y la República Italiana relativo al reconocimiento y la ejecución de resoluciones judiciales y otros títulos ejecutivos en materia civil y mercantil, firmado en Roma el 6 de abril de 1962; - el Convenio entre el Reino de los Países Bajos y la República Federal de Alemania sobre reconocimiento y ejecución mutuos de resoluciones judiciales y otros títulos ejecutivos civil y mercantil, firmado en La Haya el 30 de agosto de 1962, - y en tanto esté en vigor : - el Tratado entre Bélgica, los Países Bajos y Luxemburgo sobre competencia judicial, quiebra y valor y ejecución de resoluciones judiciales, laudos arbitrales y documentos públicos con fuerza ejecutiva, firmado en Bruselas el 24 de noviembre de 1961 . Artículo 56 El Tratado y los Convenios mencionadas en el artículo 55 continuarán surtiendo sus efectos en las materias a las que no se aplicare el presente Convenio . Dicho Tratado y dichos Convenios continuarán surtiendo sus efectos en lo relativo a las resoluciones dictadas y los documentos públicos con fuerza ejecutiva formalizados antes de la entrada en vigor del presente Convenio . Artículo 57 El presente Convenio no afectará a los convenios en que los Estados contratantes fueren o llegaren a ser parte y que, en materias particulares, regularen la competencia judicial, el reconocimiento o la ejecución de las resoluciones . Artículo 58 Lo dispuesto en el presente Convenio no afectará los derechos reconocidos a los nacionales suizos por el Convenio celebrado el 15 de junio de 1869 entre Francia y la Confederación Suiza sobre competencia judicial y ejecución de sentencias en materia civil . Artículo 59 El presente Convenio no impedirá que un Estado contratante se comprometa con un Estado tercero, en virtud de un Convenio sobre reconocimiento y ejecución de resoluciones judiciales, a no reconocer una resolución dictada en otro Estado contratante contra un demandado que tuviere su domicilio o su residencia habitual en un Estado tercero cuando, en el caso previsto en el artículo 4, la resolución sólo hubiere podido fundamentarse en un criterio de competencia contemplado en el párrafo segundo del artículo 3 . TÍTULO VIII DISPOSICIONES FINALES Artículo 60 El presente Convenio se aplicará en el territorio europeo de los Estados contratantes y en los departamentos y territorios franceses de Ultramar . El Reino de los Países Bajos podrá declarar en el momento de la firma o de la ratificación del presente Convenio, o en cualquier momento posterior, mediante notificación al Secretario General del Consejo de las Comunidades Europeas, que el presente Convenio será aplicable en Surinam y en las Antillas neerlandesas . En ausencia de tal declaración, en lo relativo a las Antillas neerlandesas, los procedimientos que se desarrollaren en el territorio europeo del Reino como consecuencia de un recurso de casación contra las resoluciones de los tribunales de las Antillas neerlandesas se considerarán como procedimientos desarrollados ante esos tribunales . Artículo 61 El presente Convenio será ratificado por los Estados signatarios . Los instrumentos de ratificación se depositarán ante el Secretario General del Consejo de las Comunidades Europeas . Artículo 62 El presente Convenio entrará en vigor el primer día del tercer mes siguiente al del déposito del instrumento de ratificación del Estado signatario que realice esta formalidad en último lugar . Artículo 63 Los Estados contratantes reconocen que todo Estado que se convierta en miembro de la Comunidad Económica Europea tendrá la obligación de aceptar que el presente Convenio se tome come base para las negociaciones necesarias con objeto de asegurar la aplicación del último párrafo del artículo 220 del Tratado constitutivo de la Comunidad Económica Europea en las relaciones entre los Estados contratantes y ese Estado . Las adaptaciones necesarias podrán ser objeto de un convenio especial entre los Estados contratantes, por una parte, y ese Estado, por otra . Artículo 64 El Secretario General del Consejo de las Comunidades Europeas notificará a los Estados signatorios : a ) el depósito de cada uno de los instrumentos de ratificación; b ) la fecha de entrada en vigor del presente Convenio; c ) las declaraciones recibidas en aplicación del párrafo segundo del artículo 60; d ) las declaraciones recibidas en aplicación del artículo IV del Protocolo; e ) las comunicaciones hechas en aplicación del artículo VI del Protocolo . Artículo 65 El Protocolo que, de común acuerdo entre los Estados contratantes, se adjunta como anejo al presente Convenio, forma parte integrante del mismo . Artículo 66 El presente Convenio tendrá una duración ilimitada . Artículo 67 Cada Estado contratante podrá solicitar la revisión del presente Convenio . En tal caso, el Presidente del Consejo de las Comunidades Europeas convocará una conferencia de revisión . Artículo 68 El presente Convenio, redactado en un solo ejemplar en lengua alemana, en lengua francesa, en lengua italiana y en lengua neerlandesa, cuyos cuatro textos son igualmente auténticos, será depositado en los archivos de la Secretaría del Consejo de las Comunidades Europeas . El Secretario General remitirá una copia autenticada conforme a cada uno de los Gobiernos de los Estados signatarios . En fe de lo cual, los plenipotenciarios abajo firmantes suscriben el presente Convenio . Zu Urkund dessen haben die unterzeichneten Bevollmaechtigten ihre Unterschrift unter dieses UEbereinkommen gesetzt . En foi de quoi les plénipotentiaires soussignés ont apposé leur signature au bas de la présente convention . In fede di che i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce alla presente convenzione . Ten blijke waarvan de onderscheiden gevolmachtigden hun handtekening onder dit Verdrag hebben gesteld . Hecho en Bruselas, el veintisiete de septiembre de mil novecientos sesenta y ocho . Geschehen zu Bruessel am siebenundzwanzigsten September neunzehnhundertachtundsechzig . Fait à Bruxelles, le vingt-sept septembre mil neuf cent soixante-huit . Fatto a Bruxelles, addì ventisette settembre millenovecentosessantotto . Gedaan te Brussel, op zevenentwintig september negentienhonderd achtenzestig . Por Su Majestad el Rey de los Belgas, Pierre HARMEL Por el Presidente de la República Federal de Alemania, Willy BRANDT Por el Presidente de la República Francesa, Michel DEBRÉ Por el Presidente de la República Italiana, Giuseppe MEDICI Por Su Alteza Real el Gran Duque de Luxemburgo, Pierre GRÉGOIRE Por Su Majestad la Reina de los Países Bajos, J . M . A . H . LUNS PROTOCOLO As altas partes contratantes acordaram nas disposições seguintes que ficam anexas à convençao : Artigo Ig . Qualquer pessoa domiciliada no Luxemburgo, demandada perante o tribunal de um outro Estado contratante nos termos do ponto 1 do artigo 5g ., pode arguir a incompetência desse tribunal . O tribunal em causa declarar-se-á oficiosamente incompetente se o requerido nao comparecer . Qualquer pacto atributivo de jurisdiçao na acepçao do artigo 17g ., só produzirá efeitos em relaçao a uma pessoa domiciliada no Luxemburgo se esta expressa e especificamente o aceitar . Artigo IIg . Sem prejuízo de disposições nacionais mais favoráveis, as pessoas domiciliadas num Estado contratante e contra quem corre processo por infracçao involuntária nos tribunais com competência penal de outro Estado contratante de que nao sejam nacionais podem entregar a sua defesa a pessoas para tanto habilitadas, mesmo que nao compareçam pessoalmente . Todavia, o tribunal a que foi submetida a questao pode ordenar a comparência pessoal; se tal nao ocorrer, a decisao proferida na acçao cível sem que a pessoa em causa tenha tido a possibilidade de assegurar a sua defesa pode nao ser reconhecida nem executada nos outros Estados contratantes . Artigo IIIg . Nenhum imposto, direito ou taxa, proporcional ao valor do litígio, será cobrado no Estado requerido no processo de concessao da fórmula executória . Artigo IVg . Os actos judiciais e extrajudiciais praticados no território de um Estado contratante e que devam ser objecto de notificaçao ou citaçao a pessoas que se encontrem no território de outro Estado contratante serao transmitidos na forma prevista em convenções ou acordos celebrados entre os Estados contratantes . Desde que o Estado destinatário a tal nao se oponha mediante declaraçao dirigida ao secretário-geral do Conselho das Comunidades Europeias, esses actos podem também ser transmitidos directamente pelos o