NL Publicatieblad van de Europese Unie L 330/214

Reglement nr. 113 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) — Uniforme voorschriften voor de goedkeuring van koplichten van motorvoertuigen met symmetrisch dimlicht en/of groot licht en voorzien van gloeilampen (1)

A. ADMINISTRATIEVE BEPALINGEN

0. TOEPASSINGSGEBIED

Dit reglement is van toepassing op koplichten van motorvoertuigen met symmetrisch dimlicht en/of groot licht, waarin lenzen van glas of kunststof zijn verwerkt en die voorzien zijn van verwisselbare gloeilampen (2) (3).

1. DEFINITIES

In dit reglement wordt verstaan onder:

1.1. „lens”: het buitenste lichtdoorlatende gedeelte van het koplicht (de unit);

1.2. „coating”: elk product dat in een of meer lagen op de buitenzijde van een lens wordt aangebracht;

„koplichten van verschillende „types””: koplichten die verschillen op essentiële punten zoals:

1.3.1. handelsnaam of merk;

1.3.2. de eigenschappen van het optische systeem;

1.3.3. de aan- of afwezigheid van aanvullende onderdelen die de optische effecten door reflectie, breking, absorptie en/of vervorming tijdens het gebruik kunnen wijzigen;

1.3.4. de aard van de geproduceerde lichtbundel (dimlicht en/of groot licht);

1.3.5. de materialen waarvan de lenzen en eventuele coatings zijn gemaakt;

1.3.6. de categorie van de gebruikte gloeilamp;

1.4. „koplichten van verschillende „klassen” (A, B, C of D)”: koplichten die aan specifieke fotometrische voorschriften voldoen.

2. GOEDKEURINGSAANVRAAG VOOR EEN KOPLICHT

De goedkeuringsaanvraag wordt door de houder van de handelsnaam of het merk of door zijn gemachtigde vertegenwoordiger ingediend. In de aanvraag wordt vermeld:

2.1.1. of het koplicht zowel dimlicht als groot licht moet leveren, of slechts één van beide;

2.1.2. of het een koplicht van klasse A, B, C of D betreft;

2.1.3. de categorie van de gebruikte gloeilamp(en), zoals bedoeld in Reglement nr. 37.

Elke goedkeuringsaanvraag gaat vergezeld van:

2.2.1. tekeningen (in drievoud) die voldoende gedetailleerd zijn om het type te kunnen identificeren, en die het koplicht weergeven zowel van voren gezien, met een gedetailleerde weergave van de eventuele ribbels in de lens, als in dwarsdoorsnede; op de tekeningen moet de plaats voor het goedkeuringsmerk worden aangegeven;

2.2.2. een korte technische beschrijving;

2.2.3. twee monsters van het type koplicht;

alleen voor koplichten van klasse B, C of D, voor het testen van de kunststof waarvan de lenzen zijn gemaakt:

dertien lenzen;

2.2.4.1.1. zes van deze lenzen mogen worden vervangen door zes materiaalmonsters van ten minste 60 × 80 mm met een vlak of bol buitenoppervlak en een overwegend vlak middengedeelte (kromtestraal minimaal 300 mm) van ten minste 15 × 15 mm;

2.2.4.1.2. deze lenzen of materiaalmonsters moeten zijn vervaardigd volgens de bij de massaproductie toegepaste methode;

2.2.4.2. een reflector waarop de lenzen overeenkomstig de instructies van de fabrikant kunnen worden gemonteerd.

2.3. Wanneer de eigenschappen van de materialen waarvan de lenzen en de eventuele coatings zijn vervaardigd reeds eerder zijn getest, wordt het desbetreffende testrapport meegeleverd.

3. MARKERINGEN

3.1. Koplichten die ter goedkeuring worden aangeboden, moeten voorzien zijn van de handelsnaam of het merk van de aanvrager.

3.2. De lens en de behuizing van deze koplichten (4) (5) moeten voldoende ruimte bieden voor het goedkeuringsmerk en de aanvullende symbolen als bedoeld in punt 4; deze ruimten moeten op de in punt 2.2.1 bedoelde tekeningen worden aangegeven.

3.3. Op de achterzijde van de koplichten wordt de categorie van de gebruikte gloeilamp vermeld.

4. GOEDKEURING

4.1. Algemeen

4.1.1. Indien alle uit hoofde van punt 2 ingediende monsters van een type koplicht aan de voorschriften van dit reglement voldoen, wordt goedkeuring verleend.

4.1.2. Indien gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten aan de voorschriften van meer dan één reglement voldoen, mag een enkel internationaal goedkeuringsmerk worden aangebracht op voorwaarde dat elk van deze lichten aan de toepasselijke voorschriften voldoet.

4.1.3. Aan elk goedgekeurd type wordt een goedkeuringsnummer toegekend. De eerste twee cijfers (momenteel 00) geven de wijzigingenreeks aan met de recentste belangrijke technische wijzigingen van het reglement op het ogenblik dat de goedkeuring wordt verleend. Dezelfde overeenkomstsluitende partij mag hetzelfde nummer niet aan een ander onder dit reglement vallend type koplicht toekennen.

4.1.4. Van de goedkeuring, de uitbreiding, weigering of intrekking van de goedkeuring of de definitieve stopzetting van de productie van een type koplicht krachtens dit reglement wordt aan de partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, mededeling gedaan door middel van een formulier volgens het model in bijlage 1 bij dit reglement.

4.1.5. Behalve de in punt 3.1 beschreven markering moet op elk koplicht dat met het krachtens dit reglement goedgekeurde type overeenstemt, binnen de in punt 3.2 bedoelde ruimte het in de punten 4.2 en 4.3 beschreven goedkeuringsmerk worden aangebracht.

4.2. Samenstelling van het goedkeuringsmerk

Het goedkeuringsmerk bestaat uit:

een internationaal goedkeuringsmerk, bestaande uit:

4.2.1.1. een cirkel met daarin de letter „E”, gevolgd door het nummer van het land dat de goedkeuring heeft verleend (6);

4.2.1.2. het in punt 4.1.3 beschreven goedkeuringsnummer;

het volgende aanvullende symbool:

4.2.2.1. een horizontale pijl die naar links en rechts wijst;

4.2.2.2. op koplichten die enkel wat het dimlicht betreft aan de voorschriften van dit reglement voldoen, de letters „C-AS” voor koplichten van klasse A, „C-BS” voor koplichten van klasse B, „WC-CS” voor koplichten van klasse C en „WC-DS” voor koplichten van klasse D;

4.2.2.3. op koplichten die enkel wat het groot licht betreft aan de voorschriften van dit reglement voldoen, de letters „R-BS” voor koplichten van klasse B, „WR-CS” voor koplichten van klasse C en „WR-DS” voor koplichten van klasse D;

4.2.2.4. op koplichten die zowel wat het dimlicht als het groot licht betreft aan de voorschriften van dit reglement voldoen, de letters „CR-BS” voor koplichten van klasse B, „WCR-CS” voor koplichten van klasse C en „WCR-DS” voor koplichten van klasse D;

4.2.2.5. op koplichten met een lens van kunststof worden de letters „PL” aan de in de punten 4.2.1 en 4.2.2 voorgeschreven symbolen toegevoegd;

4.2.2.6. op koplichten van klasse D die wat het groot licht betreft aan de voorschriften van dit reglement voldoen, een indicatie van de maximale lichtsterkte in de vorm van de in punt 6.3.2.1.2 gedefinieerde referentiemarkering die in de nabijheid van de cirkel om de letter „E” wordt aangebracht;

In elk geval worden de relevante werkwijze tijdens de testprocedure volgens punt 1.1.1.1 van bijlage 4 en de toegestane spanning(en) volgens punt 1.1.1.2 van bijlage 4 vermeld op de goedkeuringsformulieren en op de mededelingenformulieren die worden gezonden naar alle landen die partij zijn bij de overeenkomst en die dit reglement toepassen.

In de dienovereenkomstige gevallen moet de inrichting op de volgende wijze worden gemarkeerd:

4.2.3.1. op koplichten die voldoen aan de voorschriften van dit reglement en die zodanig zijn ontworpen dat de gloeidraad van het dimlicht niet tegelijk kan worden ontstoken met die van een andere lichtfunctie waarmee het is samengebouwd, moet een schuine streep (/) worden geplaatst achter het symbool voor het dimlicht in het goedkeuringsmerk.

4.2.4. De twee cijfers van het goedkeuringsnummer (momenteel 00), die de wijzigingenreeks aangeven met de recentste belangrijke technische wijzigingen van het reglement op het ogenblik dat de goedkeuring wordt verleend, en de in punt 4.2.2.1 bedoelde pijl mogen in de nabijheid van bovenstaande aanvullende symbolen worden aangebracht.

4.2.5. De in de punten 4.2.1 tot en met 4.2.3 bedoelde markeringen en symbolen moeten goed leesbaar en onuitwisbaar zijn. Zij mogen zijn aangebracht op een binnen- of buitendeel (al dan niet transparant) van het koplicht dat niet kan worden gescheiden van het transparante gedeelte van het koplicht dat het licht uitstraalt. Zij moeten in elk geval zichtbaar zijn wanneer het koplicht in het voertuig is gemonteerd of wanneer een beweegbaar onderdeel zoals de motorkap geopend is.

4.3. Opstelling van het goedkeuringsmerk

4.3.1. In bijlage 2, figuren 1 tot en met 10, bij dit reglement staan voorbeelden van de opstelling van het goedkeuringsmerk in combinatie met bovenstaande aanvullende symbolen.

Gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten:

Indien gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten aan de voorschriften van verschillende reglementen voldoen, mag een enkel internationaal goedkeuringsmerk worden aangebracht, bestaande uit een cirkel met daarin de letter „E”, gevolgd door het nummer van het land dat de goedkeuring heeft verleend, en een goedkeuringsnummer. Dit goedkeuringsmerk mag op een willekeurige plaats op de gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten worden aangebracht, op voorwaarde dat:

4.3.2.1.1. het na de montage van de lichten zichtbaar is;

4.3.2.1.2. geen enkel lichtdoorlatend deel van de gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten kan worden verwijderd zonder tegelijkertijd ook het goedkeuringsmerk te verwijderen.

Het identificatiesymbool dat voor elk licht aangeeft krachtens welk reglement goedkeuring is verleend, de bijbehorende wijzigingenreeks met de recentste belangrijke technische wijzigingen van het reglement op het ogenblik dat de goedkeuring wordt verleend, en eventueel de voorgeschreven pijl worden aangebracht:

4.3.2.2.1. hetzij op het desbetreffende lichtdoorlatende oppervlak,

4.3.2.2.2. hetzij zodanig gegroepeerd dat elk van de gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten duidelijk kan worden geïdentificeerd.

4.3.2.3. De elementen waaruit een enkel goedkeuringsmerk is opgebouwd, mogen niet kleiner zijn dan de minimumafmetingen waaraan het kleinste afzonderlijke merkteken moet voldoen volgens het reglement op basis waarvan goedkeuring is verleend.

4.3.2.4. Aan elk goedgekeurd type wordt een goedkeuringsnummer toegekend. Dezelfde overeenkomstsluitende partij mag hetzelfde nummer niet aan een ander onder dit reglement vallend type gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten toekennen.

4.3.2.5. In bijlage 2, figuur 11, bij dit reglement staan voorbeelden van de opstelling van goedkeuringsmerken voor gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten met alle bovenstaande aanvullende symbolen.

Lichten waarvan de lens voor verschillende koplichttypes wordt gebruikt en die samengebouwd of gegroepeerd kunnen worden met andere lichten:

De bepalingen van punt 4.3.2 zijn van toepassing.

4.3.3.1. Wanneer dezelfde lens wordt gebruikt, mogen daarop bovendien de verschillende goedkeuringsmerken voor de verschillende types koplichten of units zijn aangebracht, op voorwaarde dat de behuizing van het koplicht, ook al kan zij niet van de lens kan worden gescheiden, tevens de in punt 3.2 beschreven ruimte biedt en voorzien is van de goedkeuringsmerken voor de te vervullen functies. Als verschillende types koplichten dezelfde behuizing hebben, mogen de verschillende goedkeuringsmerken daarop zijn aangebracht.

4.3.3.2. In bijlage 2, figuur 12, bij dit reglement staan voorbeelden van de opstelling van goedkeuringsmerken voor bovenstaand geval.

B. TECHNISCHE VOORSCHRIFTEN VOOR KOPLICHTEN (7)

5. ALGEMENE SPECIFICATIES

5.1. Elk monster moet voldoen aan de in de punten 6 tot en met 8 vermelde specificaties.

Koplichten moeten zodanig zijn geconstrueerd dat zij onder normale gebruiksomstandigheden de voorgeschreven fotometrische eigenschappen behouden en goed blijven functioneren ondanks de trillingen waaraan zij worden blootgesteld.

5.2.1. Koplichten worden voorzien van een inrichting waarmee zij op het voertuig zodanig kunnen worden afgesteld dat ze aan de toepasselijke voorschriften voldoen. Een dergelijke inrichting mag horizontale afstelmogelijkheden bieden, op voorwaarde dat de koplichten zodanig zijn ontworpen dat zij zelfs na verstelling in verticale richting een goede horizontale richting kunnen behouden. Een dergelijke inrichting hoeft niet te worden aangebracht op units waarbij reflector en strooilens niet van elkaar kunnen worden gescheiden, op voorwaarde dat dergelijke units enkel worden gebruikt op voertuigen waarbij de koplichten op andere wijze kunnen worden afgesteld.

Indien een koplicht dat het dimlicht levert en een koplicht dat het groot licht levert, elk met een eigen gloeilamp, zijn samengebouwd zodat zij een samengestelde unit vormen, moet elk optisch systeem afzonderlijk met de verstelinrichting correct kunnen worden afgesteld.

5.2.2. Deze voorschriften zijn evenwel niet van toepassing op samenstellen van koplichten waarvan de reflectoren niet van elkaar kunnen worden gescheiden. Voor dit type samenstel gelden de voorschriften van punt 6.3 van dit reglement.

5.3. Het koplicht wordt uitgerust met een of meer gloeilampen die zijn goedgekeurd overeenkomstig Reglement nr. 37. Elke overeenkomstig Reglement nr. 37 goedgekeurde gloeilamp mag worden gebruikt, op voorwaarde dat:

a) in de inhoudsopgave van dat reglement geen beperkingen aan het gebruik ervan zijn gesteld;

b) voor de klassen A en B, de referentielichtstroom voor dimlicht niet meer dan 600 lm bedraagt;

c) voor de klassen C en D, de objectieve lichtstroom voor dimlicht niet meer dan 2 000 lm bedraagt.

5.4. De onderdelen waarmee een gloeilamp aan de reflector wordt bevestigd, moeten zodanig zijn vervaardigd dat de gloeilamp zelfs in het donker uitsluitend in de juiste positie kan worden bevestigd (8).

5.5. De lamphouder moet voldoen aan de voorschriften van IEC-publicatie 61-2, derde uitgave, 1969. Voor de lamphouder geldt het datablad voor de gebruikte categorie gloeilampen.

5.6. Voor koplichten van klasse B, C of D worden bovendien aanvullende tests overeenkomstig de voorschriften van bijlage 4 uitgevoerd om ervoor te zorgen dat er tijdens het gebruik geen excessieve verandering van het fotometrische gedrag optreedt.

5.7. Als de lens van een koplicht van klasse B, C of D van kunststof is, worden overeenkomstig de voorschriften van bijlage 6 tests uitgevoerd.

Op koplichten die zijn ontworpen om afwisselend dimlicht en groot licht te leveren, moet elke mechanische, elektromechanische of andere inrichting waarmee het koplicht is uitgerust om van de ene lichtbundel op de andere over te schakelen, zodanig zijn vervaardigd dat:

5.8.1. de inrichting 50 000 keer kan worden gebruikt zonder beschadigd te raken, ondanks de trillingen waaraan zij bij normaal gebruik wordt blootgesteld;

5.8.2. de inrichting bij defect automatisch de dimlichtpositie inneemt;

5.8.3. het mechanisme nooit tussen twee posities in stopt maar altijd hetzij de dimlichtpositie, hetzij de grootlichtpositie inneemt;

5.8.4. de gebruiker de vorm of positie van de bewegende delen niet met gewoon gereedschap kan wijzigen.

6. VERLICHTINGSSTERKTE

6.1. Algemene bepalingen

6.1.1. Koplichten moeten zo worden vervaardigd dat zij voor voldoende verlichting zonder verblinding zorgen bij dimlicht en voor goede verlichting bij groot licht.

6.1.2. De lichtopbrengst van het koplicht wordt bepaald met behulp van een verticaal scherm dat op een afstand van 25 m voor het koplicht wordt geplaatst, loodrecht op de assen ervan, zoals getoond in bijlage 3 bij dit reglement.

6.1.3. Het koplicht wordt gecontroleerd met behulp van een kleurloze standaardgloeilamp (referentiegloeilamp) die bestemd is voor een nominale spanning als aangegeven op het desbetreffende datablad van Reglement nr. 37. Tijdens de controle van het koplicht wordt de spanning op de aansluitpunten van de gloeilamp geregeld, zodat de op het betrokken datablad van Reglement nr. 37 bedoelde referentiewaarde voor de lichtstroom wordt verkregen.

6.1.4. Het koplicht wordt aanvaardbaar geacht indien het aan de voorschriften van dit punt 6 voldoet voor ten minste één referentiegloeilamp, die samen met het koplicht mag worden aangeboden.

6.2. Voorschriften inzake het dimlicht

6.2.1. Het dimlicht moet een voldoende scherpe afbakening produceren zodat hiermee een bevredigende afstelling mogelijk is. De afbakening moet zo goed als horizontaal en zo recht mogelijk zijn over een horizontale lengte van ten minste ± 3° voor koplichten van klasse A en ten minste ± 5° voor koplichten van klasse B.

Het koplicht moet zodanig zijn gericht dat:

6.2.2.1. zijdelings, de lichtbundel zo symmetrisch mogelijk is ten opzichte van de lijn V-V, behalve voor koplichten van klasse A en B die geen mechanisme hebben om de horizontale richting af te stellen. Dergelijke koplichten moeten zo worden gericht dat de stand ervan dezelfde is als op het voertuig;

6.2.2.1. verticaal, de afbakening zich 250 mm onder de lijn H-H bevindt. Deze moet zo horizontaal mogelijk zijn.

6.2.3. Als het koplicht alleen moet worden goedgekeurd om dimlicht te leveren (9), moet het, wanneer het zo is gericht, alleen aan de voorschriften van de punten 6.2.5 tot en met 6.2.6 voldoen; als het koplicht bedoeld is om zowel dimlicht als groot licht te leveren, moet het aan de voorschriften van de punten 6.2.5, 6.2.6 en 6.3 voldoen.

6.2.4. Wanneer een koplicht dat zo is gericht, niet aan de voorschriften van de punten 6.2.5, 6.2.6 en 6.3 voldoet, mag de afstelling worden gewijzigd, behalve voor koplichten die geen mechanisme hebben om de horizontale richting af te stellen, op voorwaarde dat de as van de lichtbundel zijdelings niet meer dan 1 graad (= 44 cm) naar links of rechts wordt verplaatst (10). Om de afstelling aan de hand van de afbakening te vergemakkelijken, mag het koplicht gedeeltelijk worden bedekt om tot een scherpere afbakening te komen. De afbakening mag de lijn H-H echter niet overschrijden.

De verlichtingssterkte van het dimlicht op de schermen in bijlage 3 moet aan de volgende voorschriften voldoen:

6.2.5.1. voor koplichten van klasse A:

Elk punt op en boven de lijn H-H: ≤ 0,32 lux Elk punt op de lijn 25L-25R: ≥ 1,28 lux Elk punt op de lijn 12,5L-12,5R: ≥ 0,64 lux

6.2.5.2. voor koplichten van klasse B:

Elk punt op en boven de lijn H-H: ≤ 0,7 lux Elk punt op de lijn 50L-50R, behalve 50V (11) ≥ 1,5 lux Punt 50V: ≥ 3 lux Elk punt op de lijn 25L-25R: ≥ 3 lux Elk punt in zone IV: ≥ 1,5 lux

6.2.5.3. voor koplichten van klasse C of D:

Test-punt/-lijn/-zone Positie in B-β-rooster in hoekgraden Verticaal β** Horizontaal B** Vereiste verlichtingssterkte in lux op 25 m Minimum Maximum Klasse D Klasse C Klasse D Klasse C > 125 cc ≤ 125 cc > 125 cc ≤ 125 cc 1 0,86 D 3,5 R 2,3 15,4 2 0,86 D 0 5,8 2,9 — 3 0,86 D 3,5 L 2,3 15,4 4 0,50 U 1,50 L & 1,50 R — 1,08 6 2,00 D 15 L & 15 R 1,28 0,64 — 7 4,00 D 20 L & 20 R 0,38 0,19 — 8 0 0 — 1,92 Lijn 11 2,00 D 9 L tot 9 R 1,6 — Lijn 12 7,00 U 10 L tot 10 R — 0,3; maar 0,96 indien binnen kegelhoek van 2° Lijn 13 10,00 U 10 L tot 10 R — 0,15; maar 0,64 indien binnen kegelhoek van 2° Lijn 14 10 U tot 90 U 0 — 0,15; maar 0,64 indien binnen kegelhoek van 2° 15* 4,00 U 8,0 L 0,1* 1,08 16* 4,00 U 0 0,1* 1,08 17* 4,00 U 8,0 R 0,1* 1,08 18* 2,00 U 4,0 L 0,2* 1,08 19* 2,00 U 0 0,2* 1,08 20* 2,00 U 4,0 R 0,2* 1,08 21* 0 8,0 L & 8,0 R 0,1* — 22* 0 4,0 L & 4,0 R 0,2* 1,08 Zone 1 1U/8L-4U/8L-4U/8R-1U/8R-0/4R-0/1R-0,6U/0-0/1L-0/4L-1U/8L — 1,08 Zone 2 >4U tot <10 U 10 L tot 10 R — 0,3; maar 0,96 indien binnen kegelhoek van 2° Zone 3 10 U tot 90 U 10 L tot 10 R — 0,15; maar 0,64 indien binnen kegelhoek van 2°

Noten:

„D” betekent onder de lijn H-H. „U” betekent boven de lijn H-H. „R” betekent rechts van de lijn V-V. „L” betekent links van de lijn V-V.

* Tijdens het meten van deze punten moet het overeenkomstig ECE-Reglement nr. 50 goedgekeurde breedtelicht branden, ongeacht of het om gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten gaat.

** Tenzij anders vermeld, is voor elk fotometrisch testpunt een tolerantie van 0,25° toegestaan.

Andere algemene tekst:

ECE-typegoedkeuring bij referentielichtstroom overeenkomstig Reglement nr. 37 of bij objectieve lichtstroom voor gasontladingslichtbronnen overeenkomstig Reglement nr. 99.

Nominale afstelling voor de fotometrie:

Verticaal: 1 procent D (0,57 °D) Horizontaal: 0°

Toegestane toleranties voor de fotometrie:

Verticaal: 0,3 °D tot 0,8 °D Horizontaal: ± 0,5 °D L-R

6.2.6. Het licht moet zo gelijkmatig mogelijk verdeeld zijn over de zones 1, 2 en 3 voor koplichten van klasse C en D.

6.3. Voorschriften inzake het groot licht

6.3.1. Bij koplichten die zowel dimlicht als groot licht moeten leveren, wordt de door het groot licht op het scherm geproduceerde verlichtingssterkte gemeten bij dezelfde afstelling van het koplicht als in punt 6.2; indien het koplicht uitsluitend voor groot licht is bestemd, wordt het zodanig afgesteld dat het centrum van het gebied waarin de verlichtingssterkte maximaal is, samenvalt met het snijpunt van de lijnen H-H en V-V; een dergelijk koplicht moet enkel aan de voorschriften van punt 6.3 voldoen.

Behalve voor koplichten van klasse A moet de verlichtingssterkte van het groot licht op het scherm aan de volgende voorschriften voldoen:

Het snijpunt (HV) van de lijnen H-H en V-V moet zich binnen de isolux van 80 % van de maximale verlichtingssterkte bevinden. Deze maximumwaarde (EM) moet ten minste 32 lux bedragen voor koplichten van klasse B en C en 51,2 lux voor koplichten van klasse D. De maximumwaarde mag nooit meer dan 240 lux bedragen in het geval van koplichten van klasse B en nooit meer dan 180 lux in het geval van koplichten van klasse C en D.

6.3.2.1.1. De maximale lichtsterkte (IM) van het groot licht, uitgedrukt in duizenden candela’s, wordt als volgt berekend:

6.3.2.1.2. De referentiemarkering (I'M) van deze maximale lichtsterkte, als bedoeld in punt 4.2.2.6, wordt als volgt verkregen:

Deze waarde wordt afgerond op de waarden 7,5 – 10 – 12,5 – 17,5 – 20 – 25 – 27,5 – 30 – 37,5 – 40 – 45 – 50.

6.3.2.2. Uitgaande van punt HV, horizontaal naar rechts en naar links, moet de verlichtingssterkte ten minste 12 lux bedragen voor koplichten van klasse B en C en 24 lux voor koplichten van klasse D tot op een afstand van 1 125 mm en ten minste 3 lux voor koplichten van klasse B en C en 6 lux voor koplichten van klasse D tot op een afstand van 2 250 mm.

In het geval van koplichten van klasse C en D moet de lichtsterkte aan de waarden in tabel A of B in bijlage 3 voldoen. Tabel A is van toepassing als het primaire groot licht door een enkele lichtbron wordt geproduceerd. Tabel B is van toepassing als het groot licht wordt geproduceerd door een koplicht dat secundair groot licht produceert, samen met een koplicht dat geharmoniseerd dimlicht produceert of een koplicht dat primair groot licht produceert.

6.4. In het geval van koplichten met verstelbare reflector worden bijkomende tests uitgevoerd nadat de reflector met behulp van de koplichtverstelinrichting ± 2 graden in verticale richting is verschoven ten opzichte van zijn oorspronkelijke stand, of ten minste in de uiterste stand is geplaatst als die minder dan 2 graden bedraagt. Vervolgens moet het koplicht in zijn geheel worden verplaatst (bijvoorbeeld met behulp van een goniometer) door het evenveel graden in de tegenovergestelde richting van de verplaatsing van de reflector te bewegen. De volgende metingen moeten worden uitgevoerd en de punten moeten binnen de voorgeschreven grenswaarden liggen:

dimlicht : punten HV en 0,86 D-V groot licht : IM en punt HV (percentage van IM).

6.5. De in de punten 6.2 en 6.3 bedoelde waarden van de verlichtingssterkte op het scherm worden gemeten met behulp van een foto-elektrische cel met een nuttig oppervlak dat valt binnen een vierkant met zijden van 65 mm.

7. KLEUR

7.1. De kleur van het uitgestraalde licht moet wit zijn. Uitgedrukt in coördinaten van de CIE-kleurendriehoek, moet het licht van de bundels binnen de volgende grenzen liggen:

grens aan blauwzijde x ≥ 0,310 grens aan geelzijde x ≤ 0,500 grens aan groenzijde y ≤ 0,150 + 0,640 x grens aan groenzijde y ≤ 0,440 grens aan purperzijde y ≥ 0,050 + 0,750 x grens aan roodzijde y ≥ 0,382

C. NADERE ADMINISTRATIEVE BEPALINGEN

8. WIJZIGING VAN HET KOPLICHTTYPE EN UITBREIDING VAN DE GOEDKEURING

Elke wijziging van het koplichttype moet worden gemeld aan de administratieve instantie die de goedkeuring voor het koplichttype heeft verleend. Deze instantie kan dan:

8.1.1. oordelen dat de aangebrachte wijzigingen waarschijnlijk geen noemenswaardige nadelige effecten zullen hebben en dat het koplicht in ieder geval nog steeds aan de voorschriften voldoet; of

8.1.2. de voor de uitvoering van de tests verantwoordelijke technische dienst om een aanvullend testrapport verzoeken.

8.2. De overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, worden volgens de procedure van punt 4.1.4 in kennis gesteld van de bevestiging of weigering van de goedkeuring, met vermelding van de wijzigingen.

8.3. De bevoegde instantie die de goedkeuring uitbreidt, kent een volgnummer toe aan elk mededelingenformulier dat voor een dergelijke uitbreiding wordt opgesteld en stelt de andere partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, hiervan in kennis door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1 bij dit reglement.

9. OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUCTIE

Voor de controle van de overeenstemming van de productie gelden de procedures van aanhangsel 2 van de overeenkomst (E/ECE/324-E/ECE/TRANS/505/Rev.2), met inachtneming van de volgende bepalingen:

9.1. Krachtens dit reglement goedgekeurde koplichten moeten zodanig zijn vervaardigd dat zij met het goedgekeurde type overeenstemmen en aan de voorschriften van de punten 6 en 7 voldoen.

9.2. De in bijlage 5 bij dit reglement vermelde minimumvoorschriften voor de controle van de overeenstemming van de productie moeten worden nageleefd.

9.3. De in bijlage 7 bij dit reglement vermelde minimumvoorschriften voor monsterneming door een inspecteur moeten worden nageleefd.

9.4. De instantie die de typegoedkeuring heeft verleend, kan op elk tijdstip de in elke productie-eenheid toegepaste methoden voor de controle van de overeenstemming verifiëren. Deze verificaties vinden gewoonlijk om de twee jaar plaats.

9.5. Koplichten met zichtbare defecten worden buiten beschouwing gelaten.

10. SANCTIES IN GEVAL VAN NIET-OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUCTIE

10.1. De krachtens dit reglement verleende goedkeuring voor een type koplicht kan worden ingetrokken indien niet aan de voorschriften is voldaan of indien een koplicht met het goedkeuringsmerk niet met het goedgekeurde type overeenstemt.

10.2. Indien een overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast een eerder door haar verleende goedkeuring intrekt, stelt zij de andere overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen daarvan onmiddellijk in kennis door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1 bij dit reglement.

11. DEFINITIEVE STOPZETTING VAN DE PRODUCTIE

Indien de houder van een goedkeuring de productie van een krachtens dit reglement goedgekeurd koplichttype definitief stopzet, stelt hij de instantie die de goedkeuring heeft verleend daarvan in kennis. Zodra deze instantie de desbetreffende mededeling heeft ontvangen, stelt zij de andere partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, daarvan in kennis door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1 bij dit reglement.

12. NAAM EN ADRES VAN DE VOOR DE UITVOERING VAN DE GOEDKEURINGSTESTS VERANTWOORDELIJKE TECHNISCHE DIENSTEN EN VAN DE ADMINISTRATIEVE INSTANTIES

De partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, delen het secretariaat van de Verenigde Naties de naam en het adres mee van de technische diensten die voor de uitvoering van de goedkeuringstests verantwoordelijk zijn en van de administratieve instanties die de goedkeuring verlenen en waaraan de in andere landen afgegeven formulieren waarmee een goedkeuring wordt verleend, uitgebreid, geweigerd of ingetrokken of waarmee mededeling wordt gedaan van de definitieve stopzetting van de productie, moeten worden toegezonden.

(1) Bevat:

Supplement 1 op de originele versie van het reglement — Datum van inwerkingtreding: 11 augustus 2002.

Corrigendum 1 op de originele versie van de reglementen — Datum van inwerkingtreding: 13 november 2002.

Supplement 2 op de originele versie van het reglement — Datum van inwerkingtreding: 27 februari 2004.

Corrigendum 1 op supplement 2 op de originele versie van de reglementen — Datum van inwerkingtreding: 10 maart 2004.

(2) Voor het aanbrengen van koplichten wordt verwezen naar de desbetreffende reglementen over de installatie van verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen.

(3) Niets in dit reglement belet de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, om de combinatie van een koplicht met een op basis van dit reglement goedgekeurde kunststof lens en mechanische schoonmaakinrichting voor koplichten (met wissers) te verbieden.

(4) De reflector wordt als behuizing beschouwd.

(5) Als de lens niet van de behuizing kan worden gescheiden, volstaat een enkele markering overeenkomstig punt 4.2.5.

(6) 1 voor Duitsland, 2 voor Frankrijk, 3 voor Italië, 4 voor Nederland, 5 voor Zweden, 6 voor België, 7 voor Hongarije, 8 voor de Tsjechische Republiek, 9 voor Spanje, 10 voor Joegoslavië, 11 voor het Verenigd Koninkrijk, 12 voor Oostenrijk, 13 voor Luxemburg, 14 voor Zwitserland, 15 (niet gebruikt), 16 voor Noorwegen, 17 voor Finland, 18 voor Denemarken, 19 voor Roemenië, 20 voor Polen, 21 voor Portugal, 22 voor de Russische Federatie, 23 voor Griekenland, 24 voor Ierland, 25 voor Kroatië, 26 voor Slovenië, 27 voor Slowakije, 28 voor Wit-Rusland, 29 voor Estland, 30 (niet gebruikt), 31 voor Bosnië en Herzegovina, 32 voor Letland, 33 (niet gebruikt), 34 voor Bulgarije, 35 (niet gebruikt), 36 voor Litouwen, 37 voor Turkije, 38 (niet gebruikt), 39 voor Azerbeidzjan, 40 voor de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, 41 (niet gebruikt), 42 voor de Europese Gemeenschap (goedkeuring wordt verleend door de lidstaten door middel van hun respectieve ECE-symbool), 43 voor Japan, 44 (niet gebruikt), 45 voor Australië, 46 voor Oekraïne, 47 voor Zuid-Afrika en 48 voor Nieuw-Zeeland. De daaropvolgende nummers zullen worden toegekend aan andere landen in de chronologische volgorde waarin zij de Overeenkomst betreffende het aannemen van eenvormige technische voorschriften die van toepassing zijn op voertuigen op wielen, uitrustingsstukken en onderdelen die in een voertuig op wielen kunnen worden gemonteerd of gebruikt en de voorwaarden voor wederzijdse erkenning van overeenkomstig deze voorschriften verleende goedkeuringen ratificeren of tot deze overeenkomst toetreden en de aldus toegekende nummers zullen door de secretaris-generaal van de Verenigde Naties aan de overeenkomstsluitende partijen worden meegedeeld.

(7) Zie Reglement nr. 37 voor de technische voorschriften voor gloeilampen.

(8) Een koplicht wordt geacht aan de voorschriften van dit punt te voldoen als de gloeilamp gemakkelijk in de koplamp kan worden gemonteerd en de richtplaatjes zelfs in het donker op de juiste wijze in de gleuven kunnen worden aangebracht.

(9) Een dergelijk speciaal koplicht voor dimlicht kan een groot licht omvatten dat niet aan voorschriften is onderworpen.

(10) De grenswaarde van 1° voor de verplaatsing naar rechts of naar links is niet onverenigbaar met een verticale verandering van de afstelling. Deze laatste wordt alleen beperkt door de voorschriften van punt 6.3 (de bepalingen van punt 6.3 zijn niet van toepassing op koplichten voor dimlicht).

(11) lichtsterkte

BIJLAGE 1 MEDEDELING (maximumformaat: A4 (210 × 297 mm))

BIJLAGE 2 VOORBEELDEN VAN DE OPSTELLING VAN GOEDKEURINGSMERKEN Het koplicht met een van de bovenstaande goedkeuringsmerken is in Nederland (E4) goedgekeurd overeenkomstig Reglement nr. … onder nummer 243 en voldoet aan de voorschriften van dit reglement in zijn oorspronkelijke versie (00). De letters C-AS (Figuur 1) wijzen erop dat het een dimlicht van klasse A betreft en de letters CR-BS (Figuur 2) wijzen erop dat het een dimlicht en groot licht van klasse B betreft. Opmerking: Het goedkeuringsnummer en de eventuele aanvullende symbolen moeten dicht bij de cirkel en hetzij boven of onder de letter „E”, hetzij links of rechts van die letter worden geplaatst. De cijfers van het goedkeuringsnummer moeten aan dezelfde zijde van de letter „E” staan en in dezelfde richting wijzen. Het gebruik van Romeinse cijfers als goedkeuringsnummers moet worden vermeden om verwarring met andere symbolen te voorkomen. Het koplicht met het bovenstaande goedkeuringsmerk is een koplicht met een lens van kunststof: Figuur 3: van klasse B, die alleen wat het dimlicht betreft aan de voorschriften van dit reglement voldoet; Figuur 4: van klasse B, die wat het dimlicht en het groot licht betreft aan de voorschriften van dit reglement voldoet. Het koplicht met het bovenstaande goedkeuringsmerk is een koplicht: Figuur 5: van klasse B, die wat het dimlicht en het groot licht betreft aan de voorschriften van dit reglement voldoet; Figuur 6: van klasse B, die alleen wat het dimlicht betreft aan de voorschriften van dit reglement voldoet. Het dimlicht mag niet tegelijk met het groot licht en/of een ander samengebouwd koplicht branden. Het koplicht met het bovenstaande goedkeuringsmerk is een koplicht met een lens van kunststof: Figuur 7: van klasse C, die alleen wat het dimlicht betreft aan de voorschriften van dit reglement voldoet; Figuur 8: van klasse C, die wat het dimlicht en het groot licht betreft aan de voorschriften van dit reglement voldoet. Het koplicht met het bovenstaande goedkeuringsmerk is een koplicht: Figuur 9: van klasse D, dat wat het dimlicht en het groot licht betreft aan de voorschriften van dit reglement voldoet; Figuur 10: van klasse D, dat alleen wat het dimlicht betreft aan de voorschriften van dit reglement voldoet. Het dimlicht mag niet tegelijk met het groot licht en/of een ander samengebouwd koplicht branden. Vereenvoudigde markeringen voor gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten Figuur 11 (De verticale en horizontale lijnen stellen de vorm van de lichtsignaalinrichting schematisch voor. Zij maken geen deel uit van het goedkeuringsmerk.) Model A Model B Model C Model D Opmerking: de vier bovenstaande voorbeelden hebben betrekking op een verlichtingsinrichting met een goedkeuringsmerk voor: een breedtelicht, goedgekeurd overeenkomstig Reglement nr. 50 in zijn oorspronkelijke versie (00); een koplicht van klasse D met een dimlicht en een groot licht met een maximale lichtsterkte tussen 86 250 en 101 250 candela (aangegeven door het getal 30), goedgekeurd overeenkomstig de voorschriften van dit reglement in zijn oorspronkelijke versie (00) en uitgerust met een lens van kunststof; een mistlicht voor, goedgekeurd overeenkomstig Reglement nr. 19, wijzigingenreeks 02, en uitgerust met een lens van kunststof; een richtingaanwijzer aan de voorzijde van categorie 11, goedgekeurd overeenkomstig Reglement nr. 50, wijzigingenreeks 01. Met een koplicht samengebouwd licht Dit is de markering van een lens van kunststof die in verschillende koplichttypes kan worden gebruikt, namelijk: hetzij een koplicht van klasse D met een dimlicht en een groot licht met een maximale lichtsterkte tussen 86 250 en 101 250 candela (aangegeven door het getal 30), goedgekeurd in Duitsland (E1) overeenkomstig de voorschriften van dit reglement in zijn oorspronkelijke versie (00), dat is samengebouwd met een breedtelicht dat is goedgekeurd overeenkomstig Reglement nr. 50 in zijn oorspronkelijke versie (00), hetzij een koplicht van klasse C met een dimlicht en een groot licht met een maximale lichtsterkte tussen 33 750 en 45 000 candela (aangegeven door het getal 12,5), goedgekeurd in Duitsland (E1) overeenkomstig de voorschriften van dit reglement in zijn oorspronkelijke versie (00), dat is samengebouwd met hetzelfde breedtelicht als hierboven.

BIJLAGE 3 MEETSCHERM voor koplichten van klasse A (afmetingen in mm, scherm op 25 m afstand) MEETSCHERM voor koplichten van klasse B (afmetingen in mm, scherm op 25 m afstand) MEETSCHERM voor koplichten van klasse C en D (afmetingen in mm, scherm op 25 m afstand) Tabel A Koplicht voor primair groot licht Zie figuur D voor de exacte positie van de testpunten Nr. test-punt Positie testpunt Vereiste verlichtingssterkte in lux Klasse D Klasse C > 125 cc ≤ 125 cc Min. Max. Min. Max. 1 H-V (1) (1) — (1) — 2 H–3R & 3L 19,2 — 12,8 — 3 H–6R & 6L 6,4 — 4,16 — 4 H-9R & 9L 3,84 — 2,56 — 5 H-12R & 12L 1,28 — 0,8 — 6 2U-V 1,92 — 1,28 — 7 4D-V — (2) — (2) Minimale lichtsterkte van het maximum 51,2 — 32 — Maximale lichtsterkte — 180,0 — 180,0

Tabel B Koplicht voor secundair groot licht, samen met een koplicht dat geharmoniseerd dimlicht produceert of een koplicht dat primair groot licht produceert Zie figuur E voor de exacte positie van de testpunten Nr. test-punt Positie testpunt Vereiste verlichtingssterkte in lux Klasse D Klasse C > 125 cc ≤ 125 cc Min. Max. Min. Max. 1 H-V (3) (3) — (3) — 2 H-3R & 3L 19,2 — 12,8 — 3 H-6R & 6L 6,4 — 4,16 — 6 2U-V 1,92 — 1,28 — 7 4D-V — (4) — (4) Minimale lichtsterkte van het maximum 51,2 — 32 — Maximale lichtsterkte — 180,0 — 180,0 (1) De lichtsterkte in punt H-V moet minstens gelijk zijn aan 80 % van de maximale lichtsterkte in het patroon van de lichtbundel. (2) De lichtsterkte in punt 4D-V mag hoogstens gelijk zijn aan 30 % van de maximale lichtsterkte in het patroon van de lichtbundel. (3) De lichtsterkte in punt H-V moet minstens gelijk zijn aan 80 % van de maximale lichtsterkte in het patroon van de lichtbundel. (4) De lichtsterkte in punt 4D-V mag hoogstens gelijk zijn aan 30 % van de maximale lichtsterkte in het patroon van de lichtbundel.

BIJLAGE 4 TESTS VAN DE STABILITEIT VAN HET FOTOMETRISCHE GEDRAG VAN KOPLICHTEN IN BEDRIJF TESTS MET COMPLETE KOPLICHTEN VAN DE KLASSEN B, C EN D Nadat de fotometrische waarden overeenkomstig de voorschriften van dit reglement op het punt van Emax voor het groot licht en op de punten HV, 50R, 50L en B50 voor het dimlicht zijn gemeten, wordt bij een monster van een compleet koplicht de stabiliteit van het fotometrische gedrag in bedrijf getest. Onder „compleet koplicht” wordt verstaan het koplicht zelf, met inbegrip van de aangrenzende carrosseriedelen en lichten die de warmtedissipatie kunnen beïnvloeden. 1. TEST VAN DE STABILITEIT VAN HET FOTOMETRISCHE GEDRAG De tests worden uitgevoerd in een droge en rustige omgeving bij een temperatuur van 23 °C ± 5 °C. Het complete koplicht wordt zodanig op een meetopstelling bevestigd dat de juiste plaatsing op het voertuig wordt nagebootst. 1.1. Schoon koplicht Het koplicht moet gedurende twaalf uur op de in punt 1.1.1 aangegeven wijze branden en wordt gecontroleerd zoals voorgeschreven in punt 1.1.2. 1.1.1. Testprocedure (1) Men laat het koplicht gedurende de voorgeschreven tijd op de volgende wijze branden: a) als het om de goedkeuring van een enkele lichtfunctie gaat (groot licht of dimlicht of mistlicht voor), laat men de overeenkomstige gloeidraad gedurende de voorgeschreven tijd branden (2), b) indien het gaat om een koplicht met een dimlicht en een of meer grote lichten of om een koplicht met een dimlicht en een mistlicht voor: i) wordt het koplicht gedurende de voorgeschreven tijd aan de volgende cyclus onderworpen: 15 minuten: dimlicht ontstoken; 5 minuten: alle gloeidraden ontstoken. ii) indien de aanvrager verklaart dat het koplicht alleen met het dimlicht ontstoken of alleen met het groot licht (de grote lichten) ontstoken (3) mag worden gebruikt, wordt de test in overeenstemming hiermee uitgevoerd en laat men (2) achtereenvolgens het dimlicht en het groot licht (de grote lichten tegelijkertijd) gedurende de helft van de in punt 1.1 aangegeven tijd branden. c) indien het een koplicht met een mistlicht voor en een of meer grote lichten betreft: i) wordt het koplicht gedurende de voorgeschreven tijd aan de volgende cyclus onderworpen: 15 minuten: mistlicht voor ontstoken; 5 minuten: alle gloeidraden ontstoken. ii) indien de aanvrager verklaart dat het koplicht alleen met het mistlicht voor ontstoken of alleen met het groot licht (de grote lichten) ontstoken (3) mag worden gebruikt, wordt de test in overeenstemming hiermee uitgevoerd en laat men (2) achtereenvolgens het mistlicht voor en het groot licht (de grote lichten tegelijkertijd) gedurende de helft van de in punt 1.1 aangegeven tijd branden. d) indien het een koplicht met een dimlicht, een of meer grote lichten en een mistlicht voor betreft: i) wordt het koplicht gedurende de voorgeschreven tijd aan de volgende cyclus onderworpen: 15 minuten: dimlicht ontstoken; 5 minuten: alle gloeidraden ontstoken. ii) indien de aanvrager verklaart dat het koplicht alleen met het dimlicht ontstoken of alleen met het groot licht (de grote lichten) ontstoken (3)mag worden gebruikt, wordt de test in overeenstemming hiermee uitgevoerd en laat men (2) achtereenvolgens het dimlicht en het groot licht (de grote lichten) gedurende de helft van de in punt 1.1 aangegeven tijd branden, terwijl het mistlicht voor wordt onderworpen aan een cyclus van 15 minuten uit en 5 minuten ontstoken gedurende de helft van de tijd en terwijl het groot licht brandt; iii) indien de aanvrager verklaart dat het koplicht alleen met het dimlicht ontstoken of alleen met het mistlicht voor ontstoken (3) mag worden gebruikt, wordt de test in overeenstemming hiermee uitgevoerd en laat men (2) achtereenvolgens het dimlicht en het mistlicht voor gedurende de helft van de in punt 1.1 aangegeven tijd branden, terwijl het groot licht (de grote lichten) wordt (worden) onderworpen aan een cyclus van 15 minuten uit en 5 minuten ontstoken gedurende de helft van de tijd en terwijl het dimlicht brandt; iv) indien de aanvrager verklaart dat het koplicht alleen met het dimlicht ontstoken of alleen met het groot licht (de grote lichten) ontstoken (3)of alleen met het mistlicht voor ontstoken mag worden gebruikt, wordt de test in overeenstemming hiermee uitgevoerd en laat men (2) achtereenvolgens het dimlicht, het groot licht (de grote lichten) en het mistlicht voor telkens een derde van de in punt 1.1 aangegeven tijd branden. 1.1.1.2. Testspanning De spanning moet zo worden ingesteld dat 90 % wordt geleverd van het maximumvermogen dat in Reglement nr. 37 voor de gebruikte gloeilamp(en) is opgegeven. Het toegepaste vermogen moet steeds gelijk zijn aan de waarde die betrekking heeft op een gloeilamp met een nominale spanning van 12 V, behalve indien de aanvrager van de goedkeuring opgeeft dat het koplicht bij een daarvan afwijkende spanning kan worden gebruikt. 1.1.2. Testresultaten 1.1.2.1. Visuele controle Nadat de temperatuur van het koplicht zich op de omgevingstemperatuur heeft gestabiliseerd, worden de lens van het koplicht en, indien aanwezig, de buitenlens met een schoon en vochtig katoenen doek gereinigd. Bij de daaropvolgende visuele controle mogen noch bij de lens van het koplicht, noch bij de eventuele buitenlens vervormingen, breuken of kleurveranderingen worden geconstateerd. 1.1.2.2. Fotometrische test Overeenkomstig de voorschriften van dit reglement worden de fotometrische waarden op de volgende plaatsen gecontroleerd: voor koplichten van klasse B: dimlicht: 50R, 50L, B50, HV; groot licht: punt van Emax. voor koplichten van de klassen C en D: dimlicht: 0,86D/3,5R – 0,86D/3,5L – 0,50U/1,5L & 1,5R – HV; groot licht: punt van Emax. Een licht mag opnieuw worden afgesteld om rekening te houden met eventuele vervormingen van de meetopstelling van het koplicht ten gevolge van de hitte (zie punt 2 van deze bijlage voor de verplaatsing van de afbakeningslijn). De fotometrische eigenschappen mogen, met inbegrip van de toleranties ten gevolge van de meetmethode, maximaal 10 % afwijken van de vóór de test gemeten waarden. 1.2. Vuil koplicht Nadat het koplicht op de in punt 1.1 voorgeschreven wijze is getest, moet het op de in punt 1.2.1 beschreven manier worden geprepareerd. Vervolgens laat men het licht gedurende één uur branden zoals beschreven in punt 1.1.1, waarna het gecontroleerd wordt volgens de methode van punt 1.1.2. 1.2.1. Prepareren van het koplicht 1.2.1.1. Testmengsel 1.2.1.1.1. Voor een koplicht met een buitenlens van glas: Op het koplicht moet een mengsel van water en vuil worden aangebracht dat bestaat uit: 9 gewichtsdelen kiezelzand met een korrelgrootte tussen 0 en 100 μm, 1 gewichtsdeel plantaardig kolenstof (beukenhout) met een korrelgrootte tussen 0 en 100 μm, 0,2 gewichtsdeel NaCMC (4) en een geschikte hoeveelheid gedestilleerd water met een soortelijke geleiding van ≤ 1 mS/m. Het mengsel mag niet ouder zijn dan 14 dagen. 1.2.1.1.2. Voor een koplicht met een buitenlens van kunststof: Op het koplicht moet een mengsel van water en vuil worden aangebracht dat bestaat uit: 9 gewichtsdelen kiezelzand met een korrelgrootte tussen 0 en 100 μm, 1 gewichtsdeel plantaardig kolenstof (beukenhout) met een korrelgrootte tussen 0 en 100 μm, 0,2 gewichtsdeel NaCMC (4), 13 gewichtsdelen gedestilleerd water met een soortelijke geleiding van ≤ 1 mS/m, en 2 ± 1 gewichtsdelen oppervlakteactieve stof (5). Het mengsel mag niet ouder zijn dan 14 dagen. 1.2.1.2. Aanbrengen van het testmengsel op het koplicht Het testmengsel wordt gelijkmatig op het volledige lichtdoorlatende oppervlak van het koplicht aangebracht waarna men het laat drogen. Deze bewerking wordt herhaald tot de verlichtingssterkte op elk van onderstaande punten gedaald is tot een waarde tussen 15 en 20 % van de waarde die is gemeten onder de in deze bijlage beschreven omstandigheden: voor koplichten van klasse B: dimlicht/groot licht en apart groot licht: punt van Emax; apart dimlicht: B50 en 50V. voor koplichten van de klassen C en D: dimlicht/groot licht en apart groot licht: punt van Emax; apart dimlicht: 0,50U/1,5L & 1,5R en 0,86D/V. 1.2.1.3. Meetapparatuur De meetapparatuur moet gelijkwaardig zijn aan die welke gebruikt wordt voor de goedkeuringstests van de koplichten. Voor de fotometrische controle wordt gebruikgemaakt van een standaardgloeilamp (referentiegloeilamp). 2. CONTROLE VAN DE VERTICALE VERPLAATSING VAN DE AFBAKENINGSLIJN ONDER INVLOED VAN DE WARMTE Bij deze test wordt gecontroleerd of de verticale verplaatsing van de afbakeningslijn van een brandend dimlicht ten gevolge van de warmte een voorgeschreven waarde niet overschrijdt. Na de in punt 1 beschreven tests wordt het koplicht onderworpen aan de in punt 2.1 beschreven test. Het koplicht mag hierbij noch van zijn meetopstelling worden genomen, noch ten opzichte hiervan worden bijgesteld. 2.1. Test De test wordt uitgevoerd in een droge en rustige omgeving bij een temperatuur van 23 °C ± 5 °C. Een gloeilamp uit serieproductie die al ten minste één uur heeft gebrand, wordt, zonder van de meetopstelling te zijn genomen of ten opzichte hiervan te zijn bijgesteld, als dimlicht ingeschakeld. (Voor deze test wordt de spanning op de in punt 1.1.1.2 voorgeschreven wijze ingesteld.) De positie van het horizontale deel van de afbakeningslijn (het deel tussen de verticale lijnen door de punten 50L en 50R voor koplichten van klasse B en door de punten 3,5L en 3,5R voor koplichten van de klassen C en D) wordt 3 minuten (r3), respectievelijk 60 minuten (r60) na het inschakelen gecontroleerd. Voor de meting van de hierboven beschreven verplaatsing van de afbakeningslijn is iedere methode toegestaan die voldoende nauwkeurigheid en reproduceerbare resultaten oplevert. 2.2. Testresultaten 2.2.1. Het resultaat, uitgedrukt in milliradiaal (mrad), is voor een dimlicht enkel aanvaardbaar wanneer de absolute waarde ΔrI = |r3 - r60| voor dit koplicht niet hoger is dan 1,0 mrad (ΔrI ≤ 1,0 mrad). 2.2.2. Is deze waarde evenwel hoger dan 1,0 mrad, maar lager dan of gelijk aan 1,5 mrad (1,0 mrad < ΔrI ≤ 1,5 mrad), dan wordt een tweede koplicht aan de in punt 2.1 beschreven test onderworpen. Eerst moet dit koplicht evenwel driemaal na elkaar onderstaande cyclus doorlopen, zodat de positie van de mechanische delen van het koplicht op de meetopstelling waarmee de juiste plaatsing op het voertuig wordt nagebootst, zich kan stabiliseren: dimlicht ingeschakeld gedurende één uur (de spanning wordt ingesteld zoals bepaald in punt 1.1.1.2), dimlicht uitgeschakeld gedurende één uur. Het koplichttype wordt aanvaard, indien het gemiddelde van de absolute waarden ΔrI, zoals gemeten bij het eerste monster, en ΔrII, zoals gemeten bij het tweede monster, lager is dan of gelijk is aan 1,0 mrad. (1) Zie bijlage 8 van dit reglement voor het testoverzicht. (2) Als het geteste koplicht signaallichten omvat, moeten deze laatste branden gedurende de test. Als de inrichting een richtingaanwijzer omvat, moet deze knipperen met een aan/uit-verhouding van ongeveer 1. (3) Het gelijktijdig branden van twee of meer gloeidraden bij gebruik van het koplicht als waarschuwingslicht wordt niet beschouwd als normaal gelijktijdig gebruik van de gloeidraden. (4) NaCMC is het natriumzout van carboxymethylcellulose, gewoonlijk CMC genoemd. Het in het testmengsel gebruikte NaCMC moet een substitutiegraad (SG) van 0,6-0,7 hebben en een viscositeit van 200-300 cP voor een 2 %-oplossing bij 20 °C. (5) Voor de hoeveelheid geldt een tolerantie omdat vuil moet worden verkregen dat zich op de juiste wijze over de gehele kunststoflens verspreidt.

BIJLAGE 5 MINIMUMEISEN VOOR DE CONTROLE VAN DE OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUCTIE 1. ALGEMEEN 1.1. Uit mechanisch en geometrisch oogpunt wordt aangenomen dat aan de overeenstemmingseisen is voldaan wanneer de verschillen niet groter zijn dan onvermijdelijke fabricageafwijkingen binnen de door dit reglement gestelde grenzen. Deze voorwaarde geldt eveneens voor kleuren. Met betrekking tot de fotometrische eigenschappen geldt dat de overeenstemming van in massa geproduceerde koplichten niet wordt betwist wanneer bij het testen van de fotometrische eigenschappen van een willekeurig gekozen koplicht dat van een standaardgloeilamp is voorzien: 1.2.1. voor koplichten van klasse A, geen gemeten waarde in ongunstige zin meer dan 20 % afwijkt van de in dit reglement voorgeschreven waarde; voor koplichten van de klassen B, C en D: 1.2.2.1. geen gemeten waarde in ongunstige zin meer dan 20 % afwijkt van de in dit reglement voorgeschreven waarde. Voor waarden in zone III (voor koplichten van klasse B) en in zone I (voor koplichten van de klassen C en D) mag de maximale ongunstige afwijking respectievelijk het volgende bedragen: 0,3 lux ofwel 20 %; 0,45 lux ofwel 30 %; 1.2.2.2. en indien voor het groot licht, terwijl HV zich binnen de isolux 0,75 Emax bevindt, een tolerantie van +20 % voor maximumwaarden en –20 % voor minimumwaarden in acht wordt genomen voor de fotometrische waarden op elk meetpunt, zoals vermeld in de punten 6.2.3.2 en 6.3.2.2 van dit reglement. 1.2.3. Indien de resultaten van de hierboven beschreven tests niet aan de voorschriften voldoen, worden de tests herhaald met een andere standaardgloeilamp. 1.3. Voor de controle van de verticale verplaatsing van de afbakeningslijn onder invloed van de warmte wordt als volgt te werk gegaan (alleen koplichten van de klassen B, C en D): één van de testkoplichten wordt aan de in punt 2.1 van bijlage 4 beschreven test onderworpen, nadat het driemaal na elkaar de in punt 2.2.2 van bijlage 4 beschreven cyclus heeft doorlopen. Het koplicht wordt aanvaard indien Δr niet meer dan 1,5 mrad bedraagt. Indien deze waarde meer dan 1,5 mrad maar niet meer dan 2,0 mrad bedraagt, wordt een tweede koplicht aan de test onderworpen; het gemiddelde van de absolute waarden die voor beide koplichten zijn verkregen, mag niet hoger zijn dan 1,5 mrad. 1.4. Koplichten met zichtbare defecten worden buiten beschouwing gelaten. 2. MINIMUMEISEN VOOR DE CONTROLE VAN DE OVEREENSTEMMING DOOR DE FABRIKANT Voor elk type koplicht dient de houder van het goedkeuringsmerk geregeld ten minste de volgende tests overeenkomstig de bepalingen van dit reglement uit te voeren. Indien een of meer monsters bij het desbetreffende type test niet in overeenstemming blijken te zijn, moeten extra monsters worden genomen en getest. De fabrikant dient maatregelen te nemen om de overeenstemming van de desbetreffende productie te waarborgen. 2.1. Aard van de tests De in dit reglement bedoelde overeenstemmingstests moeten betrekking hebben op de fotometrische eigenschappen en, voor koplichten van de klassen B, C en D, op de controle van de verticale verplaatsing van de afbakeningslijn onder invloed van de warmte. 2.2. Toegepaste testmethoden 2.2.1. De tests moeten in het algemeen volgens de in dit reglement beschreven methoden worden uitgevoerd. 2.2.2. Bij elke door de fabrikant uitgevoerde overeenstemmingstest mogen gelijkwaardige methoden worden toegepast wanneer de bevoegde instantie die met de goedkeuringstests is belast, daarvoor toestemming heeft verleend. Het is de taak van de fabrikant aan te tonen dat de toegepaste methoden gelijkwaardig zijn met de in dit reglement vastgelegde methoden. 2.2.3. De toepassing van de punten 2.2.1 en 2.2.2 vereist regelmatige kalibratie van de testapparatuur en onderlinge vergelijking van de meetresultaten met die van een bevoegde instantie. 2.2.4. In alle gevallen gelden de in dit reglement vastgestelde methoden als referentiemethoden, met name ten behoeve van de administratieve controle en de monsterneming. 2.3. Aard van de monsterneming Monsters van koplichten worden willekeurig gekozen uit een uniforme partij. Onder uniforme partij wordt een reeks koplichten van hetzelfde type verstaan, zoals gedefinieerd volgens de productiemethoden van de fabrikant. De beoordeling dient in het algemeen betrekking te hebben op de serieproductie van verschillende fabrieken. Een fabrikant mag echter gegevens over hetzelfde type afkomstig van verscheidene fabrieken bij elkaar voegen, op voorwaarde dat deze volgens hetzelfde kwaliteitssysteem en onder hetzelfde kwaliteitsbeheer werken. 2.4. Gemeten en geregistreerde fotometrische eigenschappen De bemonsterde koplichten worden onderworpen aan fotometrische metingen op de punten als bepaald in het reglement, waarbij alleen de waarden van de volgende punten in aanmerking worden genomen: 2.4.1. voor koplichten van klasse A: HV, LH, RH, 12,5L en 12,5R; 2.4.2. voor koplichten van klasse B: bij groot licht Emax en HV (1) en bij dimlicht de punten HV, 50R en 50L; 2.4.3. voor koplichten van de klassen C en D: bij groot licht Emax en HV (1) en bij dimlicht de punten HV, 0,86D/3,5R en 0,86D/3,5L. 2.5. Aanvaardbaarheidscriteria De fabrikant moet de testresultaten statistisch onderzoeken en in overleg met de bevoegde instantie criteria vaststellen voor de aanvaardbaarheid van zijn producten, teneinde te voldoen aan de specificaties die voor de controle van de overeenstemming van de producten in punt 9.1 van dit reglement zijn vastgelegd. De aanvaardbaarheidscriteria moeten zo zijn dat, met een betrouwbaarheid van 95 %, de kans dat een steekproef overeenkomstig bijlage 7 (eerste monsterneming) met goed gevolg wordt doorstaan, minimaal 0,95 is. (1) Wanneer het groot licht is samengebouwd met het dimlicht, is bij het groot licht HV hetzelfde meetpunt als bij het dimlicht.

BIJLAGE 6 VOORSCHRIFTEN VOOR LICHTEN MET EEN LENS VAN KUNSTSTOF — TESTS VAN LENZEN OF MATERIAALMONSTERS EN VAN COMPLETE LICHTEN 1. ALGEMENE SPECIFICATIES 1.1. De overeenkomstig punt 2.2.4 van dit reglement verstrekte monsters moeten voldoen aan de specificaties van de onderstaande punten 2.1 tot en met 2.5. 1.2. De twee overeenkomstig punt 2.2.3 van dit reglement verstrekte monsters van complete lichten met een lens van kunststof moeten, wat het lensmateriaal betreft, voldoen aan de specificaties van onderstaand punt 2.6. 1.3. De monsters van lenzen van kunststof of materiaalmonsters worden met de reflector waarvoor zij zijn bestemd (voorzover van toepassing), aan goedkeuringstests onderworpen in de chronologische volgorde die in aanhangsel 1, tabel A, van deze bijlage is aangegeven. 1.4. Indien de fabrikant van de lichten evenwel kan aantonen dat het product reeds aan de tests van de onderstaande punten 2.1 tot en met 2.5 of aan gelijkwaardige tests overeenkomstig een ander reglement heeft voldaan, hoeven deze tests niet te worden herhaald; alleen de in aanhangsel 1, tabel B, voorgeschreven tests zijn verplicht. 2. TESTS 2.1. Bestandheid tegen temperatuurveranderingen 2.1.1. Tests Drie nieuwe monsters (lenzen) worden aan vijf cycli van temperatuur- en vochtigheidsverandering (RV = relatieve vochtigheid) onderworpen volgens het onderstaande programma: 3 uur bij 40 °C ± 2 °C en 85-95 % RV; 1 uur bij 23 °C ± 5 °C en 60-75 % RV; 15 uur bij –30 °C ± 2 °C; 1 uur bij 23 °C ± 5 °C en 60-75 % RV; 3 uur bij 80 °C ± 2 °C; 1 uur bij 23 °C ± 5 °C en 60-75 % RV; Vóór deze test worden de monsters gedurende ten minste vier uur op een temperatuur van 23 °C ± 5 °C en 60-75 % RV gehouden. NB: De perioden van één uur bij 23 °C ± 5 °C omvatten de overgangsperioden van de ene temperatuur naar de andere die nodig zijn om thermische schokken te vermijden. 2.1.2. Fotometrische metingen 2.1.2.1. Methode Voor en na de test worden op de monsters fotometrische metingen verricht. Deze metingen, waarbij gebruik wordt gemaakt van een standaardgloeilamp (referentiegloeilamp), worden uitgevoerd op de volgende punten: B50, 50L en 50R voor koplichten van klasse B, 0,86D/3,5R, 0,86D/3,5L, 0,50U/1,5L en 1,5R voor koplichten van de klassen C en D voor de dimlichtbundel van een dimlicht/groot licht; Emax voor de grootlichtbundel van een groot licht of een dimlicht/groot licht. 2.1.2.2. Resultaten Het verschil tussen de fotometrische waarden bij elk monster voor en na de test mag, met inbegrip van de toleranties ten gevolge van de meetmethode, niet meer dan 10 % bedragen. 2.2. Bestandheid tegen stoffen in de atmosfeer en chemische stoffen 2.2.1. Bestandheid tegen stoffen in de atmosfeer Drie nieuwe monsters (lenzen of materiaalmonsters) worden blootgesteld aan straling van een bron met een spectrale energiedistributie die overeenstemt met die van een zwart voorwerp bij een temperatuur tussen 5 500 K en 6 000 K. Tussen de bron en de monsters worden filters opgesteld die stralingen met golflengten van minder dan 295 nm en meer dan 2 500 nm zoveel mogelijk beperken. De monsters worden zolang aan een verlichtingssterkte van 1 200 W/m2 ± 200 W/m2 blootgesteld dat de lichtenergie die zij ontvangen gelijk is aan 4 500 MJ/m2 ± 200 MJ/m2. Binnen de opstelling moet de op de zwarte plaat ter hoogte van de monsters gemeten temperatuur 50 °C ± 5 °C bedragen. Voor een gelijkmatige blootstelling moeten de monsters met een snelheid van 1 tot 5 omw./min. rond de stralingsbron draaien. De monsters worden met gedestilleerd water met een soortelijke geleiding van minder dan 1 mS/m bij een temperatuur van 23 °C ± 5 °C besproeid volgens de onderstaande cyclus: 5 minuten sproeien; 25 minuten drogen. 2.2.2. Bestandheid tegen chemische stoffen Na uitvoering van de in punt 2.2.1 beschreven test en de in punt 2.2.3.1 beschreven meting wordt het buitenoppervlak van de drie genoemde monsters op de in punt 2.2.2.2 beschreven wijze behandeld met het in punt 2.2.2.1 omschreven mengsel. 2.2.2.1. Testmengsel Het testmengsel bestaat uit 61,5 % n-heptaan, 12,5 % tolueen, 7,5 % ethyltetrachloride, 12,5 % trichloorethyleen and 6 % xyleen (volumepercentage). 2.2.2.2. Aanbrengen van het testmengsel Doordrenk een katoenen doek (volgens ISO 105) tot volledige verzadiging met het in punt 2.2.2.1 omschreven mengsel en breng het binnen 10 seconden gedurende 10 minuten op het buitenoppervlak van het monster aan met een druk van 50 N/cm2, hetgeen overeenkomt met een kracht van 100 N die op een testoppervlak van 14 × 14 mm wordt uitgeoefend. Gedurende deze 10 minuten wordt het doek opnieuw met het mengsel doordrenkt, zodat de samenstelling van de aangebrachte vloeistof steeds gelijk blijft aan die van het voorgeschreven testmengsel. Tijdens het aanbrengen mag de op het monster uitgeoefende druk worden gecompenseerd om het ontstaan van scheuren te voorkomen. 2.2.2.3. Schoonmaken Na het aanbrengen van het testmengsel worden de monsters in de open lucht gedroogd en vervolgens met de in punt 2.3 (bestandheid tegen detergentia) beschreven oplossing gewassen bij 23 °C ± 5 °C. Daarna worden de monsters zorgvuldig gespoeld met gedestilleerd water dat niet meer dan 0,2 % verontreinigingen bevat bij 23 °C ± 5 °C en vervolgens met een zachte doek afgedroogd. 2.2.3. Resultaten 2.2.3.1. Na het testen van de bestandheid tegen stoffen in de atmosfeer moet het buitenoppervlak van de monsters vrij zijn van scheuren, krassen, afschilferingen en vervormingen. Het gemiddelde verschil in lichtdoorlating , gemeten bij de drie monsters volgens de procedure van aanhangsel 2 van deze bijlage, mag niet meer bedragen dan 0,020 (Δtm ≤ 0,020). 2.2.3.2. Na het testen van de bestandheid tegen chemische stoffen mogen de monsters geen sporen vertonen van chemische aanslag die een afwijking van de lichtstroomverstrooiing kan veroorzaken. Het gemiddelde verschil in lichtverstrooiing , gemeten bij de drie monsters volgens de procedure van aanhangsel 2 van deze bijlage, mag niet meer bedragen dan 0,020 (Δdm ≤ 0,020). 2.3. Bestandheid tegen detergentia en koolwaterstoffen 2.3.1. Bestandheid tegen detergentia Het buitenoppervlak van drie monsters (lenzen of materiaalmonsters) wordt verwarmd tot 50 °C ± 5 °C en vervolgens gedurende vijf minuten ondergedompeld in een mengsel dat op een temperatuur van 23 °C ± 5 °C wordt gehouden en dat bestaat uit 99 delen gedestilleerd water met niet meer dan 0,02 % verontreinigingen en één deel alkylarylsulfonaat. Aan het eind van de test worden de monsters gedroogd bij 50 °C ± 5 °C. Het oppervlak van de monsters wordt met een vochtig doek gereinigd. 2.3.2. Bestandheid tegen koolwaterstoffen Daarna wordt met een katoenen doek dat in een mengsel van 70 % n-heptaan en 30 % tolueen (volumepercentage) is gedrenkt, gedurende één minuut zachtjes gewreven over het buitenoppervlak van deze drie monsters. Vervolgens worden de monsters in de open lucht gedroogd. 2.3.3. Resultaten Nadat achtereenvolgens beide bovengenoemde tests zijn uitgevoerd, mag het gemiddelde verschil in lichtdoorlating , gemeten bij de drie monsters volgens de procedure van aanhangsel 2 van deze bijlage, niet meer bedragen dan 0,010 (Δtm ≤ 0,010). 2.4. Bestandheid tegen mechanische slijtage 2.4.1. . Testmethode voor mechanische slijtage Het buitenoppervlak van drie nieuwe monsters (lenzen) wordt aan de uniforme mechanische-slijtagetest onderworpen volgens de methode in aanhangsel 3 van deze bijlage. 2.4.2. Resultaten Na deze test wordt het verschil: in lichtdoorlating : en in lichtverstrooiing : in het in punt 2.2.4.1.1 van dit reglement omschreven gebied gemeten volgens de procedure van aanhangsel 2. De gemiddelde waarde van de drie monsters moet zodanig zijn dat: Δtm ≤ 0,100; Δdm ≤ 0,050 2.5. Test van de hechting van eventuele coatings 2.5.1. Prepareren van het monster Een oppervlak van 20 mm × 20 mm van de coating van een lens wordt met een scheermesje of een naald in een rasterpatroon gesneden, waarbij de vierkantjes elk circa 2 mm × 2 mm meten. De druk op het mesje of de naald moet voldoende zijn om ten minste door de coating heen te snijden. 2.5.2. Beschrijving van de test Gebruik plakband met een hechtvermogen van 2 N/(cm breedte) ± 20 %, gemeten onder de genormaliseerde omstandigheden zoals vermeld in aanhangsel 4 van deze bijlage. Dit plakband, dat ten minste 25 mm breed moet zijn, wordt gedurende ten minste vijf minuten op het overeenkomstig punt 2.5.1 geprepareerde oppervlak gedrukt. Vervolgens wordt het uiteinde van het plakband zodanig belast dat het hechtvermogen op het desbetreffende oppervlak in evenwicht wordt gehouden door een kracht loodrecht op dat oppervlak. In dit stadium wordt het plakband met een constante snelheid van 1,5 m/s ± 0,2 m/s losgetrokken. 2.5.3. Resultaten Het gerasterde oppervlak mag niet aanmerkelijk zijn aangetast. Beschadigingen aan de snijpunten tussen de vierkantjes of aan de randen van de insnijdingen zijn toegestaan, mits het aangetaste gebied niet groter is dan 15 % van het gerasterde oppervlak. 2.6. Test van een compleet koplicht met een lens van kunststof 2.6.1. Bestandheid van het lensoppervlak tegen mechanische slijtage 2.6.1.1. Tests De lens van koplichtmonster nr. 1 wordt aan de in punt 2.4.1 beschreven test onderworpen. 2.6.1.2. Resultaten Na de test mogen de resultaten van de fotometrische metingen die overeenkomstig dit reglement aan het koplicht zijn verricht, niet meer dan 30 % hoger zijn dan de maximumwaarden die voor punt HV zijn voorgeschreven, en niet meer dan 10 % lager dan de minimumwaarden die voor de punten 50L en 50R (voor koplichten van klasse B), respectievelijk 0,86D/3,5R en 0,86D/3,5L (voor koplichten van de klassen C en D) zijn voorgeschreven. 2.6.2. Test van de hechting van eventuele coatings De lens van koplichtmonster nr. 2 wordt aan de in punt 2.5 beschreven test onderworpen. 3. CONTROLE VAN DE OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUCTIE Met betrekking tot de voor de fabricage van lenzen gebruikte materialen worden de koplichten van een serie geacht aan dit reglement te voldoen, indien: 3.1.1. na het testen van de bestandheid tegen chemische stoffen en van de bestandheid tegen detergentia en koolwaterstoffen, het buitenoppervlak van de monsters geen met het blote oog waarneembare scheuren, afschilferingen of vervormingen vertoont (zie de punten 2.2.2, 2.3.1 en 2.3.2); 3.1.2. na de in punt 2.6.1.1 beschreven test de fotometrische waarden op de in punt 2.6.1.2 vermelde meetpunten binnen de grenzen vallen die in dit reglement voor de overeenstemming van de productie zijn voorgeschreven. 3.2. Indien de testresultaten niet aan de voorschriften voldoen, worden de tests met een ander willekeurig gekozen monster van koplichten herhaald. AANHANGSEL 1 CHRONOLOGISCHE VOLGORDE VAN DE GOEDKEURINGSTESTS A. Tests van kunststoffen (overeenkomstig punt 2.2.4 van dit reglement verstrekte lenzen of materiaalmonsters). Monsters — Tests Lenzen of materiaalmonsters Lenzen 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 1.1. Beperkte fotometrie (punt 2.1.2) x x x 1.1.1. Temperatuur- verandering (punt 2.1.1) x x x 1.1.2. Beperkte fotometrie (punt 2.1.2) x x x 1.2.1. Meting van de lichtdoorlating x x x x x x x x x 1.2.2. Meting van de lichtverstrooiing x x x x x x 1.3. Stoffen in de atmosfeer (punt 2.2.1) x x x 1.3.1. Meting van de lichtdoorlating x x x 1.4. Chemische stoffen (punt 2.2.2) x x x 1.4.1. Meting van de lichtverstrooiing x x x 1.5. Detergentia (punt 2.3.1) x x x 1.6. Koolwaterstoffen (punt 2.3.2) x x x 1.6.1. Meting van de lichtdoorlating x x x 1.7. Slijtage (punt 2.4.1) x x x 1.7.1. Meting van de lichtdoorlating x x x 1.7.2. Meting van de lichtverstrooiing x x x 1.8. Hechting (punt 2.5) x B. Tests van complete koplichten (overeenkomstig punt 2.2.3 van dit reglement verstrekt). Tests Compleet koplicht Monster nr. 1 2 2.1. Slijtage (punt 2.6.1.1) x 2.2. Fotometrie (punt 2.6.1.2) x 2.3. Hechting (punt 2.6.2) x AANHANGSEL 2 METHODE VOOR HET METEN VAN DE LICHTVERSTROOIING EN DE LICHTDOORLATING 1. APPARATUUR (zie figuur) De bundel van een collimator K met een halve divergentie β/2 = 17,4 × 104 rd wordt beperkt door middel van een diafragma Dτ met een opening van 6 mm waartegen de monsterstander wordt geplaatst. Een achromatische convergerende lens L2, gecorrigeerd voor sferische aberraties, verbindt het diafragma Dτ met de ontvanger R; de diameter van de lens L2 moet zodanig zijn dat het door het monster verstrooide licht niet wordt gediafragmeerd in een kegel met een halvetophoek van β/2 = 14°. Een ringvormig diafragma DD, met hoeken αo/2 = 1° en αmax/2 = 12°, wordt in een beeldbrandvlak van lens L2 geplaatst. Het niet-transparante middengedeelte van het diafragma is noodzakelijk om het licht dat rechtstreeks van de lichtbron komt, te elimineren. Het moet mogelijk zijn het middengedeelte van het diafragma zodanig van de lichtbundel te verwijderen dat het precies naar zijn oorspronkelijke stand terugkeert. De afstand L2 Dτ en de brandpuntslengte F2 (1) van lens L2 worden zodanig gekozen dat het beeld van Dτ de ontvanger R volledig bedekt. Wanneer de eerste invallende lichtstroom op 1 000 eenheden wordt gesteld, moet de absolute nauwkeurigheid van elke afgelezen waarde beter zijn dan 1 eenheid. 2. METINGEN De volgende waarden moeten worden afgelezen: Aflezing Met monster Met midden-gedeelte van DD Weergegeven hoeveelheid T1 neen neen Invallende lichtstroom bij eerste aflezing T2 ja (vóór test) neen Door het nieuwe materiaal doorgelaten lichtstroom in een gebied van 24° T3 ja (na test) neen Door het geteste materiaal doorgelaten lichtstroom in een gebied van 24° T4 ja (vóór test) ja Door het nieuwe materiaal verstrooide lichtstroom T5 ja (na test) ja Door het geteste materiaal verstrooide lichtstroom (1) Voor L2 wordt een brandpuntsafstand van circa 80 mm aanbevolen. AANHANGSEL 3 SPUITTESTMETHODE 1. TESTAPPARATUUR 1.1. Spuitpistool Het gebruikte spuitpistool moet voorzien zijn van een spuitopening met een diameter van 1,3 mm voor een doorstromingssnelheid van 0,24 ± 0,02 l/minuut bij een bedrijfsdruk van 6,0 bar – 0/+0,5 bar. Onder deze bedrijfsomstandigheden moet het verkregen waaierpatroon een diameter van 170 mm ± 50 mm hebben op het aan slijtage blootgestelde oppervlak, op een afstand van 380 mm ± 10 mm van de spuitopening. 1.2. Testmengsel Het testmengsel bestaat uit: kiezelzand met een hardheid van 7 op de schaal van Mohr, met een korrelgrootte tussen 0 en 0,2 mm en een bijna normale verspreiding, met een hoekfactor van 1,8 tot 2; water met een hardheid van niet meer dan 205 g/m3 voor een mengsel dat 25 g zand per liter water bevat. 2. TEST Het buitenoppervlak van de koplichtlenzen wordt een of meerdere malen aan de inwerking van een op de hierboven beschreven wijze voortgebrachte zandstraal blootgesteld. De straal wordt vrijwel loodrecht op het te testen oppervlak gericht. De slijtage wordt gecontroleerd aan de hand van een of meer glasmonsters die als referentie vlak bij de te testen lenzen worden geplaatst. Het mengsel wordt gespoten totdat het verschil in de lichtverstrooiing op het monster of de monsters, gemeten met behulp van de in aanhangsel 2 beschreven methode, zodanig is dat: Er kunnen meerdere referentiemonsters worden gebruikt om na te gaan of het gehele te testen oppervlak homogeen gesleten is. AANHANGSEL 4 PLAKBANDHECHTINGSTEST 1. DOEL Deze methode maakt het mogelijk onder genormaliseerde omstandigheden het lineaire hechtvermogen van plakband op een glasplaat te bepalen. 2. BEGINSEL Meting van de kracht die nodig is om plakband onder een hoek van 90° van een glasplaat los te maken. 3. SPECIFIEKE ATMOSFERISCHE OMSTANDIGHEDEN Als omgevingscondities gelden 23 °C ± 5 °C en 65 ± 15 % relatieve luchtvochtigheid (RV). 4. TESTSTUKKEN Vóór de test wordt het te onderzoeken plakband gedurende 24 uur in de gespecificeerde atmosfeer bewaard (zie punt 3). Van elke rol worden vijf teststukken van elk 400 mm lang getest. Deze teststukken worden van de rol genomen nadat de eerste drie wikkelingen zijn verwijderd. 5. WERKWIJZE De test vindt plaats onder de in punt 3 vermelde omgevingscondities. Neem de vijf teststukken terwijl het plakband radiaal wordt ontrold met een snelheid van circa 300 mm/s; breng ze vervolgens binnen 15 seconden op de volgende wijze aan: Breng het plakband in een vloeiende beweging aan op de glasplaat en wrijf het met de vinger lichtjes in lengterichting vast zonder al te veel druk uit te oefenen en wel op zodanige wijze dat er tussen het plakband en de glasplaat geen luchtbellen meer voorkomen. Laat het geheel gedurende 10 minuten rusten in de gegeven atmosferische omstandigheden. Maak ongeveer 25 mm van het teststuk los van de plaat in een vlak loodrecht op de as van het teststuk. Zet de plaat vast en vouw het vrije uiteinde van het plakband om in een hoek van 90°. Oefen zodanig kracht uit dat de scheidingslijn tussen het plakband en de plaat loodrecht op deze kracht en loodrecht op de plaat staat. Trek los met een snelheid van 300 mm/s ± 30 mm/s en noteer de vereiste kracht. 6. RESULTATEN De vijf verkregen waarden worden gerangschikt en de mediaan wordt als resultaat van de meting genomen. Deze waarde wordt uitgedrukt in Newton per centimeter breedte van het plakband.

BIJLAGE 7 MINIMUMEISEN VOOR MONSTERNEMING DOOR EEN INSPECTEUR 1. ALGEMEEN 1.1. Uit mechanisch en geometrisch oogpunt wordt aangenomen dat overeenkomstig dit reglement aan de desbetreffende overeenstemmingseisen is voldaan wanneer de verschillen niet groter zijn dan onvermijdelijke fabricageafwijkingen. Deze voorwaarde geldt eveneens voor kleuren. Met betrekking tot de fotometrische eigenschappen geldt dat de overeenstemming van in massa geproduceerde koplichten niet wordt betwist wanneer bij het testen van de fotometrische eigenschappen van een willekeurig gekozen koplicht dat van een standaardgloeilamp is voorzien: 1.2.1. voor koplichten van klasse A, geen gemeten waarde in ongunstige zin meer dan 20 % afwijkt van de in dit reglement voorgeschreven waarde; voor koplichten van de klassen B, C en D: 1.2.2.1. geen gemeten waarde in ongunstige zin meer dan 20 % afwijkt van de in dit reglement voorgeschreven waarde. Voor waarden in zone III (voor koplichten van klasse B) en in zone I (voor koplichten van de klassen C en D) mag de maximale ongunstige afwijking respectievelijk het volgende bedragen: 0,3 lux ofwel 20 %; 0,45 lux ofwel 30 %; 1.2.2.2. en indien voor het groot licht, terwijl HV zich binnen de isolux 0,75 Emax bevindt, een tolerantie van +20 % voor maximumwaarden en –20 % voor minimumwaarden in acht wordt genomen voor de fotometrische waarden op elk meetpunt, zoals vermeld in de punten 6.2.3.2 en 6.3.2.2 van dit reglement. 1.2.3. Indien de resultaten van de hierboven beschreven tests niet aan de voorschriften voldoen, worden de tests herhaald met een andere standaardgloeilamp. 1.2.4. Koplichten met zichtbare defecten worden buiten beschouwing gelaten. 2. EERSTE MONSTERNEMING Bij de eerste monsterneming worden vier koplichten willekeurig gekozen. Het eerste monster van twee wordt met A aangeduid, het tweede monster van twee met B. 2.1. Geen betwisting van de overeenstemming De overeenstemming van in massa geproduceerde koplichten wordt niet betwist wanneer na de monsternemingsprocedure volgens figuur 1 van deze bijlage de afwijkingen van de gemeten waarden van de koplichten in ongunstige zin als volgt zijn: 2.1.1.1. monster A A1: één koplicht 0 % één koplicht niet meer dan 20 % A2: beide koplichten meer dan 0 % maar niet meer dan 20 % ga naar monster B 2.1.1.2. monster B B1: beide koplichten 0 % 2.2. Betwisting van de overeenstemming De overeenstemming van in massa geproduceerde koplichten wordt betwist en de fabrikant wordt verzocht zijn productie aan te passen om aan de eisen te voldoen (aanpassing), wanneer na de monsternemingsprocedure volgens figuur 1 van deze bijlage de afwijkingen van de gemeten waarden voor de koplichten als volgt zijn: 2.2.1.1. monster A A3: één koplicht niet meer dan 20 % één koplicht meer dan 20 % maar niet meer dan 30 % 2.2.1.2. monster B B2: in geval A2 één koplicht meer dan 0 % maar niet meer dan 20 % één koplicht niet meer dan 20 % B3: in geval A2 één koplicht 0 % één koplicht meer dan 20 % maar niet meer dan 30 % 2.3. Intrekking van de goedkeuring De overeenstemming wordt betwist en punt 11 wordt toegepast indien na de monsternemingsprocedure volgens figuur 1 van deze bijlage de afwijkingen van de gemeten waarden van de koplichten als volgt zijn: 2.3.1. monster A A4: één koplicht niet meer dan 20 % één koplicht meer dan 30 % A5: beide koplichten meer dan 20 % 2.3.2. monster B B4: in geval A2 één koplicht meer dan 0 % maar niet meer dan 20 % één koplicht meer dan 20 % B5: in geval A2 beide koplichten meer dan 20 % B6: in geval A2 één koplicht 0 % één koplicht meer dan 30 % 3. NIEUWE MONSTERNEMING In de gevallen A3, B2 en B3 moet binnen twee maanden na de kennisgeving een nieuwe monsterneming plaatsvinden waarbij een derde monster C van twee koplichten wordt genomen uit de voorraad die na de aanpassing is geproduceerd. 3.1. Geen betwisting van de overeenstemming De overeenstemming van in massa geproduceerde koplichten wordt niet betwist wanneer na de monsternemingsprocedure volgens figuur 1 van deze bijlage de afwijkingen van de gemeten waarden voor de koplichten als volgt zijn: 3.1.1.1. monster C C1: één koplicht 0 % één koplicht niet meer dan 20 % C2: beide koplichten meer dan 0 % maar niet meer dan 20 % ga naar monster D 3.1.1.2. monster D D1: in geval C2 beide koplichten 0 % 3.2. Betwisting van de overeenstemming De overeenstemming van in massa geproduceerde koplichten wordt betwist en de fabrikant wordt verzocht zijn productie aan te passen om aan de eisen te voldoen (aanpassing), wanneer na de monsternemingsprocedure volgens figuur 1 van deze bijlage de afwijkingen van de gemeten waarden van de koplichten als volgt zijn: 3.2.1.1. monster D D2: in geval C2 één koplicht meer dan 0 % maar niet meer dan 20 % één koplicht niet meer dan 20 % 3.3. Intrekking van de goedkeuring De overeenstemming wordt betwist en punt 11 wordt toegepast indien na de monsternemingsprocedure volgens figuur 1 van deze bijlage de afwijkingen van de gemeten waarden van de koplichten als volgt zijn: 3.3.1. monster C C3: één koplicht niet meer dan 20 % één koplicht meer dan 20 % C4: beide koplichten meer dan 20 % 3.3.2. monster D D3: in geval C2 één koplicht 0 of meer dan 0 % één koplicht meer dan 20 %