Ve rdr a g 
tot oprichting van de 
Europese Gemeenschap 
voor Kolen en Staal 

INHOUD 
VEBDRAG 
Bladzijd' 
PREAMBULE 11 
Eerste titel. — VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAP VOOR 
KOLEN EN STAAL 13 
Txoeede titel. — VAN DE INSTELLINGEN VAN DE GEMEEN­
SCHAP. 
Hoofdstuk 1. — Van de Hoge Autoriteit 21 
Hoofdstuk II. — Van de Vergadering 30 
Hoofdstuk III. — Van de Raad 33 
Hoofdstuk IV. — Van het Hof 36 
Derde titel. — ECONOMISCHE EN SOCIALE BEPALINGEN. 
Hoofdstuk I — Algemene bepalingen 45 
Hoofdstuk II. — Financiële bepalingen 49 
Hoofdstuk III. — Investeringen en financiële hulp 53 
Hoofdstuk IV. — Productie 57 
Hoofdstuk V. — Prijzen 62 
Hoofdstuk VI. — Afspraken en concentraties . . 68 
Hoofdstuk VII. — Aantasting van de concurren­
tieverhoudingen 78 
Hoofdstuk VIII. — Lonen en migratie van werk­
nemers 80 
Hoofdstuk IX. — Vervoer 84 
Hoofdstuk X. —■ Handelspolitiek 86 
Vierde titel., — ALGEMENE BEPALINGEN 91 
BIJLAGEN: 
Bijlage I. 
Bijlage II. 
Bijlage III. Bladzijde 
— Omschrijving van de termen 
kolen en staal 107 
— Schroot 111 
—■ Speciaal staal 114 
PROTOCOL BETREFFENDE VOORRECHTEN 
EN IMMUNITEITEN VAN DE GEMEENSCHAP 
PROTOCOL BETREFFENDE HET STATUUT 
VAN HET HOF VAN JUSTITIE 
PROTOCOL BETREFFENDE DE BETREKKINGEN 
MET DE RAAD VAN EUROPA 
BRIEFWISSELING 
TUSSEN DE REGERING 
VAN DE BONDSREPUBLIEK DUITSLAND 
EN DE REGERING 
VAN DE FRANSE REPUBLIEK 
BETREFFENDE HET SAARGEBIED 
OVEREENKOMST 
MET BETREKKING TOT DE OVERGANGSBEPALINGEN 
Bladzijde 
DOEL VAN DE OVEREENKOMST 159 
Eerste deel. — HET IN TOEPASSING BRENGEN VAN HET 
VERDRAG. 
Hoofdstuk I. — Oprichting van de instellingen 
van de Gemeenschap 165 
Hoofdstuk II. —· Instelling van de gemeenschap­
pelijke markt 171 
Txoeede deel. — BETREKKINGEN VAN DE GEMEENSCHAP 
MET DERDE LANDEN 
Hoofdstuk I. — Onderhandelingen met derde 
landen 181 
Hoofdstuk II. — Uitvoer 184 
Hoofdstuk III. —■ Afwijking van de meestbegun­
stigingsclausule 186 
Hoofdstuk IV. — Vrijmaking van het handelsver­
keer 187 
Hoofdstuk V. —· Bijzondere bepalingen 187 
Derde deel. — ALGEMENE BESCHERMINGSMAATREGELEN. 
Hoofdstuk I. —· Algemene bepalingen 191 
Hoofdstuk II. — Bijzondere bepalingen met be­
trekking tot de kolen 194 
Hoofdstuk III. —■ Bijzondere bepalingen voor de 
staalindustrie 202 
/ 

Ve r d r ag 

DE PRESIDENT VAN DE BONDSREPUBLIEK DUITSLAND, ZIJNE 
KONINKLIJKE HOOGHEID DE KONINKLIJKE PRINS VAN BELGIË, DE 
PRESIDENT VAN DE FRANSE REPUBLIEK, DE PRESIDENT VAN DE ITA­
LIAANSE REPUBLIEK, HARE KONINLIJKE HOOGHEID DE GROOTHER­
TOGIN VAN LUXEMBURG, HARE MAJESTEIT DE KONINGIN DER NEDER­
LANDEN, 
OVERWEGENDE, dat de wereldvrede slechts kan worden 
beschermd door een krachtsontplooiing evenredig aan de 
gevaren die hem bedreigen; 
ERVAN OVERTUIGD, dat de bijdrage, die een georganiseerd 
en levend Europa tot de beschaving kan leveren, onont­
beerlijk is voor het handhaven van vreedzame betrek­
kingen; 
ZICH ERVAN BEWUST, dat Europa zich slechts kan vormen 
door daden, die allereerst een feitelijke saamhorigheid 
scheppen, en door het leggen van gemeenschappelijke 
grondslagen voor de economische ontwikkeling; 
VERLANGEND door uitbreiding van de productie hunner 
basisindustrieën gezamenlijk bij te dragen tot een verhoging 
van het levenspeil en tot het voortgaan van de werken des 
vredes; 
VASTBESLOTEN voor eeuwenoude wedijver een samen­
smelting hunner wezenlijke belangen in de plaats te stellen, 
door het instellen van een economische gemeenschap de 
eerste grondstenen te leggen voor een grotere en hechtere 
gemeenschap tussen volkeren, die lange tijd door bloedige 
strijd verdeeld zijn geweest en de grondslagen te leggen 
voor instellingen, die in staat zijn richting te geven aan 
een voortaan gezamenlijke bestemming; 
il 
HEBBEN BESLOTEN een Europese Gemeenschap voor Kolen 
en Staal in het leven te roepen en hebben te dien einde als 
hun gevolmachtigden aangewezen: 
DE PRESIDENT VAN DE BONDSREPUBLIEK DUITSLAND : 
De Heer Dr. Konrad ADENAUER, Kanselier en Minister 
van Buitenlandse Zaken ; 
ZIJNE KONINKLIJKE HOOGHEID DE KONINKLIJKE PRINS VAN BELGIË: 
De Heer Paul VAN ZEELAND, Minister van Buitenlandse 
Zaken, 
De Heer Joseph MEURICE, Minister van Buitenlandse 
Handel ; 
DE PRESIDENT VAN DE FRANSE REPUBLIEK : 
De Heer Robert SCHUMAN, Minister van Buitenlandse 
Zaken ; 
DE PRESIDENT VAN DE ITALIAANSE REPUBLIEK : 
De Heer Carlo SFORZA, Minister van Buitenlandse Za­
ken ; 
HARE KONINKLIJKE HOOGHEID DE GROOTHERTOGIN VAN LUXEM­
BURG : 
De Heer Joseph BECH, Minister van Buitenlandse Za­
ken ; 
HARE MAJESTEIT DE KONINGIN DER NEDERLANDEN : 
De Heer Dirk Udo STIKKER, Minister van Buitenlandse 
Zaken ; 
De Heer Johannes Roelof Maria VAN DEN BRINK, Minister 
van Economische Zaken ; 
DIE, na overlegging van hunne in goede en deugdelijke 
vorm bevonden volmachten, 
omtrent de volgende bepalingen zijn overeengekomen : 
12 
EEESTE TITEL 
Van de Europese Gemeenschap 
voor Kolen en Staal 

Artikel 1 
De HOGE VERDRAGSLUITENDE PARTIJEN komen bij dit Ver­
drag onderling overeen op te richten een EUROPESE GE­
MEENSCHAP VOOR KOLEN EN STAAL, gebaseerd op een 
gemeenschappelijke markt, gemeenschappelijke doelstellin­
gen en gemeenschappelijke instellingen. 
Artikel 2 
De Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal heeft 
ten doel in harmonie met de algemene economie 'der deel­
nemende Staten, en daartoe in staat gcste'ld door de instel­
ling van een gemeenschappelijke markt overeenkomstig de 
bepalingen van artikel 4, bij te dragen tot de economische 
ontwikkeling, de uitbreiding van do werkgelegenheid en de 
verhoging van het levenspeil in de deelnemende Staten. 
De Gemeenschap moet in toenemende mate de omstan­
digheden scheppen, die uit zichzelf de meest rationele ver­
deling van de productie op een zo hoog mogelijk peil ver­
zekeren en daarbij zowel de continuïteit van de werk­
gelegenheid waarborgen als vermijden, dat in de economie 
van de deelnemende Staten fundamentele en duurzame 
moeilijkheden worden veroorzaakt. 
Artikel 3 
De instellingen van de Gemeenschap moeten in het 
kader van hun onderscheidene bevoegdheden en in het 
gemeenschappelijk belang : 
α) waken voor een regelmatige voorziening van de ge­
meenschappelijke markt, rekening houdende met de behoef­
ten van derde landen ; 
15 
b) aan allen, die in het gemeenschappelijk marktgebied 
als verbruiker optreden en in vergelijkbare omstandigheden 
verkeren, op voet van gelijkheid de toegang tot de produc­
tiebronnen waarborgen ; 
c) waken voor een zo laag mogelijke prijsstelling, mits 
daaruit geen verhoging voortvloeit van de door dezelfde 
ondernemingen bij andere transacties berekende prijzen, 
noch van het prijspeil in een ander tijdvak, terwijl ruim­
te gelaten moet worden voor de noodzakelijke afschrijvingen 
en voor een normale beloning van de geïnvesteerde kapi­
talen; 
d) waken voor het handhaven van omstandigheden, 
welke de ondernemingen aansporen tot bet vergroten en 
verbeteren van hun productiemogelijkheden en tot het 
bevorderen van een rationeel beleid bij het ontginnen van 
de natuurlijke hulpbronnen, waardoor een niet verant­
woorde uitputting daarvan wordt voorkomen ; 
e) de verbetering bevorderen van het levenspeil en van 
de arbeidsvoorwaarden der werknemers, zodat een geleide­
lijke egalisatie daarvan in elk der industrieën, welke aan 
haar zorg zijn toevertrouwd, mogelijk wordt ; 
f) de ontwikkeling van het internationale ruilvcrkeer 
bevorderen en waken voor het in acht nemen van billijke 
grenzen ten aanzien van de op buitenlandse markten be­
rekende prijzen ; 
·■■■ : g) een regelmatige uitbreiding en modernisering van 
de productie, alsmede een verbetering;van de kwaliteit be­
vorderen, met dien verstande, dat elke bescherming tegen 
concurrerende industrieën, die niet zoü­ zijn gerechtvaardigd 
door een ongeoorloofde handeling hunnerzijds of te hunnen 
gunste verricht, is uitgeschakeld. '■■'■'■ '■ 
16 
Artikel 4 
Als zijnde onverenigbaar met de gemeenschappelijke 
markt voor kolen en staal worden afgeschaft en zijn ver­
boden binnen de Gemeenschap overeenkomstig de bepalingen 
van dit Verdrag : 
o) in- of uitvoerrechten of heffingen met daaraan ge­
lijke werking en kwantitatieve beperkingen van het goe­
derenverkeer ; 
b) maatregelen of practijken, die een discriminatie 
tussen producenten, tussen kopers of tussen verbruikers 
inhouden, met name die, welke betrekking hebben op prijzen 
of leveringsvoorwaarden en vervoerstarieven, alsmede 
maatregelen of practijken, die de koper belemmeren in de 
vrije keus van zijn leverancier ; 
c) door de Staten verleende subsidies of hulp, of door 
deze opgelegde bijzondere lasten, in welke vorm ook ; 
d) beperkende practijken, die strekken tot verdeling 
of uitbuiting van markten. 
Artikel 5 
Bij het vervullen van haar taak overeenkomstig de 
bepalingen van dit Verdrag grijpt de Gemeenschap zo weinig 
mogelijk rechtstreeks in. 
Te dien einde : 
— licht zij de belanghebbenden bij hun optreden voor 
en vergemakkelijkt zij dit door het verzamelen van gege­
vens, door het organiseren van overleg en door het om­
schrijven van algemene doelstellingen ; 
— stelt zij financieringsmiddelen ter beschikking van 
do ondernemingen voor hun investeringen en draagt zij bij 
in de kosten van wederaanpassing ; 
— verzekert zij de vestiging, de handhaving en de 
inachtneming van normale concurrentieverhoudingen en 
gaat zij slechts dan over tot een rechtstreekse beïnvloeding 
van de productie en de markt, wanneer de omstandigheden 
zulks vereisen ; 
— maakt zij de beweegredenen voor haar handelingen 
openbaar en neemt zij de nodige maatregelen ter verzeke­
ring van de naleving van do bepalingen van dit Verdrag. 
De instellingen van de Gemeenschap verrichten deze 
taak met een beperkt administratief apparaat in nauwe 
samenwerking met do belanghebbenden. 
Artikel 6 
De Gemeenschap bezit rechtspersoonlijkheid. 
In het internationale verkeer bezit de Gemeenschap de 
handelingsbevoegdheid die nodig is voor het uitoefenen van 
haar taak en voor het bereiken van haar doelstellingen. 
In elk dor deelnemende Staten bezit de Gemeenschap 
de meest omvattende handelingsbevoegdheid, die aan na­
tionale rechtspersonen is toegekend ; mot name kan zij 
roerende en onroerende goederen verworven en vervreem­
den en in rechten optreden. 
De Gemeenschap wordt vertegenwoordigd door haar 
instellingen, elk in het kader van haar bevoegdheden. 
18 
TWEEDE TITEL 
Van de Instellingen van de Gemeenschap 

Artikel 7 
De Instellingen van de Gemeenschap zijn : 
— een HOGE AUTORITEIT, bijstaan door een Raadgevend 
Comité ; 
— een GEMEENSCHAPPELIJKE VERGADERING, hierna genoemd 
de « Vergadering » ■ 
— een BIJZONDERE RAAD VAN MINISTERS, hierna genoemd 
de « Raad » ; 
■— een HOF VAN JUSTITIE, hierna genoemd het « Hof ». 
HOOFDSTUK I 
VAN DE HOGE AUTORITEIT 
Artikel 8 
De Hoge Autoriteit is ermede belast de in dit Verdrag 
vervatte doelstellingen, overeenkomstig de bepalingen daar­
van te verwezenlijken. 
Artikel 9 
De Hoge Autoriteit bestaat uit negen leden, benoemd 
voor zes jaren en gekozen op grond van hun algemene 
bekwaamheid. 
De aftredende leden kunnen worden herbenoemd. Het 
aantal leden van de Hoge Autoriteit kan door een besluit 
van de Raad, bij eenstemmigheid genomen, worden ver­
minderd. 
Alleen zij die het staatsburgerschap van een van de 
deelnemende Staten bezitten kunnen lid van de Hoge Auto­
riteit zijn. 
In de Hoge Autoriteit kunnen niet meer dan twee leden 
van dezelfde nationaliteit zitting hebben. 
De leden van de Hoge Autoriteit oefenen hun ambt vol­
komen onafhankelijk uit, in het algemeen belang van de 
Gemeenschap. Bij de vervulling van hun plicht vragen noch 
aanvaarden zij instructies van een Regering of enig lichaam. 
Zij onthouden zich van iedere handeling welke onverenig­
baar is met het boven-nationalc karakter van hun ambt. 
Iedere deelnemende Staat verbindt zich dit boven-natio-
nale karakter te eerbiedigen en niet te trachten de leden 
van de Hoge Autoriteit te beïnvloeden bij de uitvoering 
van hun taak. 
De leden van do Hoge Autoriteit kunnen geen enkele 
beroepswerkzaamheid al of niet tegen vergoeding verrich­
ten, noch direct of indirect enig belang verwerven of be­
houden in bedrijven of ondernemingen kolen en staal be­
treffende, tijdens de uitoefening van hun ambt en gedu­
rende drie jaren na het einde daarvan. 
Artikel 10 
De Regeringen van de deelnemende Staten benoemen 
in onderlinge overeenstemming acht leden. Dezen gaan over 
tot de benoeming van het negende lid, dat gekozen is wan­
neer het ten minste vijf stemmen verkrijgt. 
22 
De aldus benoemde leden blijven in functie gedurende 
een tijdvak van zes jaren, te rekenen van het tijdstip van 
instelling van de gemeenschappelijke markt. 
In het geval dat zich gedurende dit eerste tijdvak een 
vacature voordoet ingevolge één van de oorzaken bedoeld 
in artikel 12, wordt daarin voorzien volgens de bepalingen 
van de derde alinea van dat artikel, in onderlinge overeen­
stemming tussen de Regeringen van de deelnemende Staten. 
In geval van toepassing van de derde alinea van ar­
tikel 24 in do loop van ditzelfde tijdvak, wordt in de ver­
vanging van de leden van de Hoge Autoriteit voorzien 
overeenkomstig de bepalingen van de eerste alinea van 
dit artikel. 
Na afloop van dit tijdvak vindt een algemene vernieu­
wing plaats ; de aanwijzing van de negen leden geschiedt 
dan als volgt : de Regeringen van de deelnemende Staten 
gaan over tot de benoeming van acht leden met een meer­
derheid van 5/6 indien geen eenstemmigheid wordt bereikt, 
terwijl het negende lid aangewezen wordt door coöptatie 
volgens het bepaalde in de eerste alinea van dit artikel. 
Dezelfde procedure wordt gevolgd bij de algemene vernieu­
wing welke nodig is in geval van toepassing van artikel 24. 
Om de twee jaren wordt een derde van de leden van 
de Hoge Autoriteit vervangen. Telkenmale wanneer een 
algemene vernieuwing heeft plaatsgevonden, wordt de volg­
orde van aftreden onmiddellijk door het lot bepaald door 
de bemoeiingen van de voorzitter van de Raad. 
De periodieke vernieuwingen na afloop van iedere twee­
jarige periode vinden afwisselend plaats, in de volgende 
volgorde : 
benoeming door de Regeringen van de deelnemende 
Staten volgens het bepaalde in de vijfde alinea van dit 
23 
artikel, en coöptatie overeenkomstig het bepaalde in de 
eerste alinea. 
In het geval dat vacatures optreden door een der oor­
zaken bedoeld in artikel 12, wordt daarin voorzien volgens 
de bepalingen van de derde alinea van bedoeld artikel, af­
wisselend in de volgende volgorde : 
benoeming door de Regeringen van de deelnemende 
Staten volgens het bepaalde in de vijfde alinea van dit 
artikel, en coöptatie overeenkomstig het bepaalde in de 
eerste alinea. 
In alle gevallen voorzien in dit artikel waarbij een 
benoeming gedaan wordt door middel van een besluit van 
de Regeringen bij oen meerderheid van 5/6 of door middel 
van coöptatie, beschikt iedere Regering over een veto-recht 
overeenkomstig de volgende bepalingen : 
Wanneer een Regering gebruik gemaakt heeft van haar 
veto-recht ten aanzien van twee personen indien het een 
individuele vernieuwing betreft en ten aanzien van vier 
personen, wanneer het een algemene of een twee-jaarlijkse 
vernieuwing betreft, kan iedere verdere uitoefening van 
genoemd recht ter gelegenheid van dezelfde vernieuwing 
door een andere Regering aan het Hof worden voorgelegd ; 
het Hof kan het veto van nul en gener waarde verklaren 
indien zij misbruik aanwezig acht. 
Behalve in het geval van ontheffing als bedoeld in de 
tweede alinea van artikel 12 blijven de leden van de Hoge 
Autoriteit hun ambt vervullen totdat in hun vervanging is 
voorzien. 
Artikel 11 
De voorzitter en de vice-voorzitter van de Hoge Auto­
riteit worden benoemd uit de leden van dit lichaam voor 
twee jaren en op dezelfde wijze als voorzien voor de be­
noeming van de leden van de Hoge Autoriteit door de 
Regeringen van de deelnemende Staten. Hun mandaat kan 
worden vernieuwd. 
Behalve in het geval van algemene vernieuwing, ge­
schiedt de benoeming na raadpleging van de Hoge Auto­
riteit. 
Artikel 12 
Behalve door periodieke vervanging eindigt de ambts­
vervulling van een lid van de Hoge Autoriteit door over­
lijden of ontslag. 
Op verzoek van de Hoge Autoriteit of van de Raad 
kunnen de loden van de Hoge Autoriteit, die niet meer 
voldoen aan de voor de uitoefening van hun ambt nood­
zakelijke vereisten of die op ernstige wijze zijn tekort ge­
schoten, door het Hof van hun ambt ontheven worden 
verklaard. 
In de gevallen bij dit artikel voorzien, wordt het des­
betreffende lid voor de verdere duur van zijn amtsperiode 
vervangen overeenkomstig de bepalingen van artikel 10. 
Er zal niet tot vervanging worden overgegaan, indien 
de duur van de nog overblijvende amtsperiode korter dan 
drie maanden is. 
Artikel 13 
De besluiten van de Hoge Autoriteit worden genomen 
door de meerderheid van haar leden. 
Het reglement van orde bepaalt het quorum. Dit quorum 
moet echter groter zijn dan de helft van het aantal leden, 
waaruit de Hoge Autoriteit bestaat. 
S5 
Artikel 14 
Ter uitvoering van de haar opgedragen taken en over­
eenkomstig de bepalingen van dit Verdrag geeft de Hoge 
Autoriteit beschikkingen, doet zij aanbevelingen en geeft 
zij adviezen. 
De beschikkingen zijn verbindend in al hun onderdelen. 
De aanbevelingen zijn verbindend ten aanzien van de 
daarin gestelde doeleinden, doch laten degenen, tot wie zij 
zijn gericht, de keuze van de middelen ter bereiking daar­
van. 
De adviezen zijn niet verbindend. 
Wanneer do Hoge Autoriteit bevoegd is een beschikking 
te geven, kan zij zich bopalen tot het doen van een aan­
beveling. 
Artikel 15 
De beschikkingen, aanbevelingen en adviezen van de 
Hoge Autoriteit worden met redenen omkleed on vermelden 
de adviezen, welke zij verplicht heeft ingewonnen. 
Wanneer de beschikkingen en aanbevelingen van indi­
viduele aard zijn, binden zij de belanghebbende uit krachte 
van hem daarvan gedane kennisgeving. 
In alle andere gevallen worden zij van kracht door het 
enkele feit van hun openbaarmaking. 
De wijze van uitvoering van dit artikel wordt door de 
Hoge Autoriteit vastgesteld. 
26 
Artikel 16 
De Hoge Autoriteit neemt alle interne maatregelen ter 
verzekering van het goed functionneren van haar diensten. 
Zij kan studiecommissies instellen, met name een eco­
nomische studiecommissie. 
In het kader van een door de Hoge Autoriteit vast­
gesteld algemeen huishoudelijk reglement is de voorzitter 
van de Hoge Autoriteit belast met het beheer der diensten 
en met de zorg voor het ten uitvoer leggen van de be­
sluiten van de Hoge Autoriteit. 
Artikel 17 
Jaarlijks, tenminste één maand voor de opening van 
de zitting van de Vergadering, publiceert de Hoge Autoriteit 
een algemeen verslag van de werkzaamheden van de Ge­
meenschap en van haar administratieve uitgaven. 
Artikel 1S 
Een Raadgevend Comité wordt ingesteld om de Hoge 
Autoriteit bij te staan. Het bestaat uit tenminste 30 en ten 
hoogste 51 leden en is samengesteld uit gelijke aantallen 
producenten, werknemers en verbruikers en handelaren. 
De leden van het Raadgevend Comité worden door de 
Raad benoemd. 
Wat de producenten en werknemers betreft wijst de 
Raad de representatieve organisaties aan, waartussen hij 
de beschikbare zetels verdeelt. Iedere organisatie wordt uit­
genodigd een lijst samen te stellen bevattende tweemaal 
zoveel namen als het aantal zetels, dat haar is toegewezen. 
De benoeming geschiedt uit deze lijst. 
De leden van het Raadgevend Comité worden in hun 
persoonlijke hoedanigheid en voor twee jaren benoemd. Zij 
zijn niet gebonden door enigerlei last of instructie van de 
organisaties, die hen hebben aangewezen. 
Het Raadgevend Comité wijst uit zijn midden de voor­
zitter en het bureau aan voor de duur van één jaar. Het 
Comité stelt zijn reglement van orde vast. 
De vergoedingen voor de leden van het Raadgevend 
Comité worden door de Raad, op voorstel van de Hoge 
Autoriteit, vastgesteld. 
Artikel 19 
De Hoge Autoriteit kan het Raadgevend Comité raad­
plegen in alle gevallen, waarin zij zulks nuttig oordeelt. Zij 
is gehouden dit te doen in die gevallen, waarin deze raad­
pleging door dit Verdrag is voorgeschreven. 
Do Hogo Autoriteit legt aan het Raadgevend Comité de 
op grond van artikel 46 opgestelde algemene doelstellingen 
βΛ programma's voor en houdt dit Comité op de hoogte van 
de richtlijnen voor haar optreden op grond van de artikelen 
54, 65 en 66. 
Indien de Hoge Autoriteit zulks nodig acht, stelt zij 
het Raadgevend Comité een termijn voor het uitbrengen 
van zijn advies. Deze termijn zal tenminste 10 dagen be­
dragen, te rekenen van de datum van de mededeling, welke 
te dien einde aan de voorzitter wordt gedaan. 
28 
Het Raadgevend Comité wordt door zijn voorzitter 
bijeengeroepen, hetzij op verzoek van de Hoge Autoriteit, 
hetzij op verzoek van de meerderheid van zijn leden om 
te beraadslagen over een bepaald omschreven vraag. 
Het proces-verbaal van de beraadslagingen wordt tege­
lijkertijd met het advies van het Comité aan de Hoge 
Autoriteit en aan de Raad toegezonden. 
2-9 
HOOFDSTUK II 
VAN DE VERGADERING 
Artikel 20 
De Vergadering, samengesteld uit vertegenwoordigers 
van de volkeren van de Staten die in de Gemeenschap zijn 
verenigd, oefent het toezicht uit, waartoe haar de bevoegd­
heid bij dit Verdrag is verleend. 
Artikel 21 
De Vergadering is samengesteld uit afgevaardigden, die 
de Parlementen uit hun midden één keer per jaar aan­
wijzen of die door rechtstreekse algemene verkiezingen 
worden aangewezen, overeenkomstig de door iedere Hoge 
Verdragsluitende Partij vastgestelde procedure. 
Het aantal van deze afgevaardigden is als volgt vast­
gesteld : 
Duitsland 18 
België 10 
Frankrijk IS 
Italië 18 
Luxemburg 4 
Nederland 10 
De vertegenwoordigers van de bevolking van het Saar-
gebied zijn begrepen in het aantal aan Frankrijk toegewe­
zen afgevaardigden. 
30 
Artikel 22 
De Vergadering houdt jaarlijks een zitting. Zij komt 
van rechtswege de tweede Dinsdag in Mei bijeen. De zitting 
kan niet langer duren dan tot het einde van het lopende 
boekjaar. 
De Vergadering kan op verzoek van de Raad in buiten­
gewone zitting worden bijeengeroepen voor het geven van 
een advies over vraagstukken, die haar door de Raad zijn 
voorgelegd. 
Zij kan eveneens in buitengewone zitting bijeenkomen 
op verzoek van de meerderheid van haar leden of op ver­
zoek van de Hoge Autoriteit. 
Artikel 23 
De Vergadering wijst uit haar midden haar voorzitter 
en haar bureau aan. 
De leden van de Hoge Autoriteit zijn bevoegd alle zit­
tingen bij te wonen. De voorzitter of de leden van de Hoge 
Autoriteit die door haar zijn aangewezen, worden op hun 
verzoek gehoord. 
De Hoge Autoriteit antwoordt mondeling of schriftelijk 
op de haar door de Vergadering of door de leden daarvan 
gestelde vragen. 
De leden van de Raad zijn bevoegd alle zittingen bij 
te wonen en worden op hun verzoek gehoord. 
31 
Artikel 24 
De Vergadering beraadslaagt in openbare zitting over 
het algemeen verslag, dat haar door de Hoge Autoriteit 
wordt voorgelegd. 
Indien aan de Vergadering een motie van afkeuring 
betreffende het verslag wordt voorgelegd, kan zij zich over 
deze motie niet eerder uitspreken dan tenminste 3 dagen 
nadat de motie is nedergelegd on door een openbare stem­
ming. 
Indien de motie van afkeuring is aangenomen met een 
meerderheid van 2/3 der uitgebrachte stemmen en tevens 
met een meerderheid van de leden, die in de Vergadering 
zitting hebben, moeten de leden van de Hoge Autoriteit 
gezamenlijk aftreden. Zij blijven de lopende zaken behar­
tigen tot in hun vervanging is voorzien overeenkomstig 
artikel 10. 
Artikel 25 
De Vergadering stelt haar reglement van orde vast met 
een meerderheid van de leden, die in de Vergadering zitting 
hebben. 
De handelingen van de Vergadering worden overeen­
komstig de in dit reglement voorziene bepalingen openbaar 
gemaakt. 
HOOFDSTUK III 
VAN DE RAAD 
Artikel 26 
De Raad oefent zijn bevoegdheden uit in de gevallen 
en op de wijze, in dit Verdrag voorzien, met name met het 
doel het beleid van de Hoge Autoriteit en dat van de voor 
de algemene economische politiek van hun landen verant­
woordelijke Regeringen met elkaar te doen harmoniëren. 
Te dien einde wisselen de Raad en de Hoge Autoriteit 
inlichtingen uit en plegen zij wederzijds overleg. 
De Raad kan de Hoge Autoriteit verzoeken over te gaan 
tot het bestuderen van alle voorstellen en maatregelen, die 
hij nuttig of nodig acht ter bereiking van de gemeenschap­
pelijke doelstellingen. 
Artikel 27 
De Raad is samengesteld uit vertegenwoordigers van 
do deelnemende Staten. Iedere Staat vaardigt één lid van 
zijn Regering af. 
Het voorzitterschap wordt door de leden van do Raad 
bij toerbeurt uitgeoefend in de alfabetische volgorde der 
deelnemende Staten voor een tijdsduur van drie maanden. 
33 
Artikel 28 
De Raad wordt door zijn voorzitter op verzoek van een 
deelnemende Staat of op verzoek van de Hoge Autoriteit in 
vergadering bijeengeroepen. 
Wanneer de Raad geraadpleegd wordt door de Hoge 
Autoriteit, beraadslaagt hij zonder noodzakelijkerwijze tot 
stemming over te gaan. Het proces-verbaal van de beraad­
slagingen wordt aan de Hoge Autoriteit overgelegd. 
In het geval dat dit Verdrag instemming van de Raad 
eist, wordt deze geacht te zijn verkregen indien het voor­
stel van de Hoge Autoriteit de goedkeuring verkrijgt : 
— van de volstrekte meerderheid van de vertegenwoor­
digers van de deelnemende Staten, met inbegrip van de 
stem van de vertegenwoordiger van een Staat die over ten 
minste 20 % van de totale waarde van de kolen- en staal-
productie van de Gemeenschap beschikt ; 
— of, ingeval van gelijke verdeling van stemmen, en 
indien de Hoge Autoriteit haar voorstel na een tweede be­
raadslaging handhaaft, van de vertegenwoordigers van twee 
deelnemende Staten welke elk over ten minste 20 % van 
de totale waarde van de kolen- on staalproductie van de 
Gemeenschap beschikken. 
In het geval dat dit Verdrag een besluit met eenstem­
migheid of instemming met algemene stemmen eist, is dit 
besluit genomen of deze instemming verkregen, indien 
daarop de stemmen van alle leden van de Raad zijn ver­
kregen. 
De besluiten van de Raad, andere dan die welke een 
gequalificeerde meerderheid of eenstemmigheid vereisen, 
worden genomen door de meerderheid van de leden die 
in de Raad zitting hebben ; deze meerderheid wordt geacht 
34 
te zijn verkregen indien zij de volstrekte meederheid 
van de vertegenwoordigers der deelnemende Staten omvat, 
met inbegrip van de stem van de vertegenwoordiger van 
een Staat welke over ten minste 20 % van de totale waarde 
van de kolen- en staalproductie van de Gemeenschap bes­
chikt. 
In geval van stemming kan ieder lid van de Raad door 
één enkel ander lid gemachtigd worden. 
De Raad stelt zich met de deelnemende Staten in ver­
binding door tussenkomst van zijn voorzitter. 
De besluiten van de Raad worden openbaar gemaakt 
overeenkomstig de bepalingen, welke hij vaststelt. 
Artikel 29 
De Raad stelt de salarissen, vergoedingen en pensioenen 
van de voorzitter en de leden van de Hoge Autoriteit en 
van de voorzitter, de rechters, de advocaten-generaal en de 
griffier van het Hof vast. 
Artikel 30 
De Raad stelt zijn reglement van orde vast. 
35 
HOOFDSTUK IV 
VAN HET HOF 
Artikel 31 
Het Hof verzekert de eerbiediging van het recht bij de 
uitleg en toepassing van dit Verdrag en deszelfs uitvoerings-
voorschriften. 
Artikel 32 
Het Hof is samengesteld uit zeven rechters voor zes 
jaar door de Regeringen der deelnemende Staten benoemd 
in onderlinge overeenstemming uit personen, die alle waar­
borgen voor onafhankelijkheid en bekwaamheid bieden. 
Iedere drie jaar vindt een gedeeltelijke vervanging 
plaats. Deze heeft beurtelings betrekking op drie leden en 
op vier loden. Aan het einde van de eerste periode van drie 
jaar worden drie leden, die moeten aftreden, door het lot 
aangewezen. 
Do aftredende rechters kunnen opnieuw worden be­
noemd. 
Het aantal rechters kan, op voorstel van het Hof, door 
de Raad bij eenstemmig besluit worden uitgebreid. 
De rechters wijzen uit hun midden de voorzitter van 
het Hof voor drie jaren aan. 
36 
Artikel 33 
Het Hof is bevoegd uitspraak te doen op elk door een 
deelnemende Staat of de Raad ingesteld beroep tot nietig­
verklaring van beschikkingen en aanbevelingen van de Hoge 
Autoriteit op grond van onbevoegdheid, schending van 
wezenlijke vormvoorschriften, schending van het Verdrag 
of van enige uitvoeringsregeling daarvan dan wel van mis­
bruik van bevoegdheid. Het onderzoek door het Hof kan 
echter geen betrekking hebben op een beoordeling van de 
toestand, die voortvloeit uit economische feiten of omstan­
digheden, met het oog op welke toestand de beschikkingen 
zijn gegeven of de aanbevelingen zijn gedaan, tenzij de 
Hoge Autoriteit het verwijt wordt gemaakt, dat zij haar 
bevoegdheden heeft misbruikt of de bepalingen van het 
Verdrag of enige op de uitvoering daarvan betrekking heb­
bende rechtsregel klaarblijkelijk heeft miskend. 
Voor de ondernemingen en verenigingen, bedoeld in 
artikel 48, staat onder dezelfde voorwaarden beroep open 
tegen de hen individueel betreffende beschikkingen en aan­
bevelingen of tegen algemene beschikkingen en aanbeve­
lingen, die volgens hun mening te hunnen opzichte misbruik 
van bevoegdheid inhouden. 
Het beroep, bedoeld in de eerste twee alinea's van dit 
artikel, moot worden ingesteld binnen een termijn van een 
maand te rekenen onderscheidenlijk van do dag van kennis­
geving of van die van openbaarmaking van de beschikking 
of de aanbeveling. 
Artikel 34 
In geval van vernietiging wijst het Hof de zaak terug 
naar de Hoge Autoriteit. Deze is gehouden de maatregelen 
te nemen, die de tenuitvoerlegging van de beslissing tot 
vernietiging met zich medebrengt. Indien een onderneming 
of een groep van ondernemingen onmiddellijk en bijzonder 
nadeel heeft geleden van een beschikking of aanbeveling, 
waaraan naar het oordeel van het Hof een fout kleeft van 
zodanige aard dat zij een aansprakelijkheid voor de Gemeen­
schap medebrengt, is de Hoge Autoriteit gehouden, daarbij 
gebruik makende van de bevoegdheden welke haar door dit 
Verdrag zijn toegekend, de maatregelen te nemen, die op 
een billijke wijze het nadeel herstellen dat het onmiddellijk 
gevolg is van de vernietigde beschikking of aanbeveling, en 
zonodig een rechtvaardige schadevergoeding toe te kennen. 
Indien de Hoge Autoriteit in gebreke blijft binnen een 
redelijke termijn de maatregelen te nemen, die de tenuit­
voerlegging van een beslissing tot vernietiging mede brengt, 
staat een beroep tot schadevergoeding op het Hof open. 
Artikel 35 
Indien de Hoge Autoriteit overeenkomstig de bepalingen 
van dit Verdrag of van zijn uitvoeringsvoorschriften, ge­
houden is een beschikking te geven of eon aanbeveling te 
doen, en zich niet aan deze verplichting houdt, zijn, al naar 
het geval zich voordoet, de Staten, de Raad of de onder­
nemingen en verenigingen bevoegd zich terzake tot haar te 
wenden. 
Hetzelfde geldt indien de Hoge Autoriteit, hoewel zij 
ingevolge een bepaling van dit Verdrag of deszelfs uitvoe­
ringsvoorschriften bevoegd is een beschikking te geven of 
een aanbeveling te doen, zich hiervan onthoudt en deze 
onthouding misbruik van bevoegdheid betekent. 
Indien na verloop van een termijn van twee maanden 
de Hoge Autoriteit geen beschikking heeft gegeven of geen 
aanbeveling heeft gedaan, kan binnen een termijn van een 
maand bij het Hof in beroep worden gekomen tegen de 
stilzwijgende weigering, die in dit nalaten is besloten. 
38 
Artikel 36 
De Hoge Autoriteit is verplicht de belanghebbenden in 
staat te stellen opmerkingen te maken vóórdat zij de geld­
straffen of dwangsommen oplegt, welke in dit Verdrag zijn 
voorzien. 
Tegen op grond van de bepalingen van dit Verdrag 
opgelegde geldstraffen en dwangsommen staat in volle om­
vang beroep open. 
De verzoekers kunnen, ter ondersteuning van hun 
beroep overeenkomstig de bepalingen van de eerste alinea 
van artikel 33 van dit Verdrag, de onrechtmatigheid van 
beschikkingen of aanbevelingen, waarvan niet-opvolging hun 
is ten laste gelegd, aanvoeren. 
Artikel 37 
Indien een deelnemende Staat van oordeel is, dat in 
een bepaald geval een handelen of nalaten van de Hoge 
Autoriteit van dien aard is, dat daaruit fundamentele en 
duurzame moeilijkheden voor zijn economie ontstaan, kan 
hij zich tot de Hoge Autoriteit wenden. 
Indien daartoe aanleiding bestaat, erkent de Hoge Auto­
riteit, na raadpleging van de Raad, het bestaan van een 
dergelijke toestand en geeft zij een beschikking over de 
maatregelen, welke overeenkomstig de bepalingen van dit 
Verdrag genomen moeten worden om onder waarborging 
van de wezenlijke belangen van de Gemeenschap aan deze 
toestand een einde te maken. 
Indien, op grond van de bepalingen van dit artikel, bij 
het Hof beroep wordt ingesteld tegen deze beschikking of 
tegen een beschikking welke uitdrukkelijk of stilzwijgend 
het bestaan van de hierboven bedoelde toestand ontkent, 
39 
kan het Hof onderzoeken of het beroep op goede gronden 
berust, 
In geval van vernietiging is de Hoge Autoriteit, binnen 
het kader van de uitspraak van het Hof, gehouden te be­
slissen omtrent de maatregelen, welke moeten worden ge­
nomen om de in de tweede alinea van dit artikel voorziene 
doeleinden te bereiken. 
Artikel 38 
Het Hof kan op verzoek van één der deelnemende 
Staten of van de Hoge Autoriteit de besluiten van de Ver­
gadering of van de Raad vernietigen. 
Het daartoe strekkende verzoek moet worden gedaan 
binnen een maand na het openbaar maken van het besluit 
van de Vergadering of van de mededeling van het besluit 
van de Raad aan de deelnemende Staten of aan de Hoge 
Autoriteit. 
Dit beroep kan alleen worden gegrond op onbevoegdheid 
of schending van wezenlijke vormvoorschriften. 
Artikel 39 
Beroep op het Hof heeft geen opschortende werking. 
Hot Hof kan echter, indien hot van oordeel is dat de 
omstandigheden zulks vereisen, opschorting van de naleving 
van de aangevochten beschikking of aanbeveling gelasten. 
Het kan alle nodige andere voorlopige maatregelen voor­
schrijven. 
40 
Artikel 40 
Onder voorbehoud van de bepalingen van artikel 34, 
eerste alinea, is het Hof bevoegd op verzoek van de be­
nadeelde partij een geldelijke vergoeding toe te kennen ten 
laste van de Gemeenschap, in geval schade is ontstaan 
bij de uitvoering van dit Verdrag door een dienstfout van 
de Gemeenschap. 
Het Hof is eveneens bevoegd schadeloosstelling toe te 
kennen ten laste van een functionaris van de Gemeenschap, 
in geval de schade het gevolg is van een persoonlijke fout 
van deze functionaris in de uitoefening zijner bediening. 
Indien de benadeelde partij deze schadeloosstelling niet van 
de functionaris heeft kunnen verkrijgen, kan het Hof een 
billijke schadevergoeding toekennen ten laste van de Ge­
meenschap. 
Alle andere geschillen, ontstaan tussen de Gemeenschap 
en derden, waarop de artikelen van dit Verdrag en do 
daarop betrekking hebbende uitvoeringsvoorschriften niet 
van toepassing zijn, worden aan de nationale rechter voor­
gelegd. 
Artikel 41 
Alleen het Hof is bevoegd, bij \vege van prejudiciële 
beslissing, een uitspraak te doen over de geldigheid van 
besluiten van de Hoge Autoriteit en van de Raad, indien 
een geschil dat aan een nationale rechter is voorgelegd, 
deze geldigheid in het geding brengt. 
Artikel 42 
Het Hof is bevoegd uitspraak te doen krachtens een 
arbitrageclausule, vervat in een door of namens de Ge­
meenschap gesloten publiekrechtelijke of privaatrechtelijke 
overeenkomst. 
41 
Artikel 43 
Het Hof is bevoegd uitspraak te doen in alle andere 
gevallen, voorzien in aanvullende bepalingen van dit Ver­
drag. 
Het kan eveneens een uitspraak doen in alle gevallen, 
die met de materie van dit Verdrag verband houden en 
waarin de wetgeving van een deelnemende Staat hem 
daartoe de bevoegdheid toekent. 
Artikel 44 
De uitspraken van het Hof kunnen ten uitvoer worden 
gelegd op het grondgebied der deelnemende Staten, overeen­
komstig de bepalingen van artikel 92. 
Artikel 45 
Het Statuut van het Hof is vastgesteld bij een aan dit 
Verdrag toegevoegd protocol. 
42 
DERDE TITEL 
Economische en Sociale Bepalingen 

HOOFDSTUK I 
ALGEMENE BEPALINGEN 
Artikel 46 
De Hoge Autoriteit kan, te allen tijde, de Regeringen, 
de onderscheidene belanghebbenden (ondernemingen, werk­
nemers, verbruikers en handelaren) en hun verenigingen, 
alsmede alle deskundigen raadplegen. 
De ondernemingen, de werknemers, de verbruikers en 
handelaren en hun verenigingen zijn bevoegd de Hoge 
Autoriteit alle voorstellen of opmerkingen voor te leggen, 
welke betrekking hebben op de voor hen van belang zijnde 
vraagstukken. 
Ten einde in het kader van de doestellingen van de 
Gemeenschap richting te geven aan het optreden van alle 
belanghebbenden en ter bepaling van haar eigen beleid 
overeenkomstig de bepalingen van dit Verdrag, moet de 
Hoge Autoriteit mot behulp van bovenbedoelde raadple­
gingen : 
Io. een voortdurende studie van de marktontwikkeling 
en het prijsverloop maken ; 
2°. met regelmatige tussenpozen programma's opstellen, 
welke aanwijzingen inhouden omtrent de vooruitzichten van 
de productie, het verbruik, de uitvoer en de invoer ; 
45 
3°. met regelmatige tussenpozen algemene doelstellin­
gen omschrijven betreffende de modernisering, de richting 
van de productie op lange termijn en de uitbreiding van de 
productiecapaciteit ; 
4°. op verzoek van de belanghebbende Regeringen deel­
nemen aan het bestuderen van de mogelijkheden tot het 
opnieuw te werk stellen van de arbeidskrachten, die ter 
beschikking zijn gekomen tengevolge van de ontwikkeling 
van de markt of van technische omschakeling, in de be­
staande industrieën of door middel van het scheppen van 
nieuwe bedrijvigheid ; 
5°. gegevens verzamelen, welke noodzakelijk zijn voor 
de beoordeling van de mogelijkheden tot verbetering van 
het levenspeil en de arbeidsvoorwaarden van de werknemers 
in de industrieën welke aan haar zorg zijn toevertrouwd, 
en van de govaren, welke dat levenspeil bedreigen. 
Zij maakt de algemene doelstellingen en de programma's 
openbaar, nadat deze zijn voorgelegd aan het Raadgevend 
Comité. 
Zij kan de hierboven bedoelde studies en gegevens open­
baar maken. 
Artikel 47 
De Hoge Autoriteit kan de voor de vervulling van haar 
taak noodzakelijke inlichtingen inwinnen. Indien nodig kan 
zij deze doen verifiëren. 
De Hoge Autoriteit is gehouden geen ruchtbaarheid te 
geven aan de inlichtingen, die krachtens hun aard zijn 
onderworpen aan het beroepsgeheim en met name aan de 
inlichtingen, welke betrekking hebben op de ondernemingen 
en hun handelsbetrekkingen of de elementen van hun kost­
prijs. Onder dit voorbehoud is zij verplicht de gegevens, die 
46 
voor de Regeringen of voor andere belanghebbenden van 
nut zouden kunnen zijn, openbaar te maken. 
De Hoge Autoriteit kan aan ondernemingen, die zich 
onttrekken aan de verplichtingen, welke voor hen voort­
vloeien uit de op grond van de bepalingen van dit artikel 
gegeven beschikkingen, of die willens en wetens onjuiste 
gegevens verstrekken, boeten tot een bedrag van ten hoogste 
1 % van de jaaromzet en dwangsommen tot een bedrag van 
ten hoogste 5 % van de gemiddelde dagomzet per dag ver­
traging opleggen. 
Op grond van schending van het beroepsgeheim door de 
Hoge Autoriteit, waardoor een onderneming schade heeft 
geleden, kan met inachtneming van het bepaalde in ar­
tikel 40 een eis tot schadevergoeding bij het Hof worden 
aanhangig gemaakt. 
Artikel 48 
Het recht van de ondernemingen tot het oprichten van 
verenigingen wordt door dit Verdrag niet aangetast. De 
toetreding tot deze verenigingen moet vrijelijk kunnen ge­
schieden. Zij kunnen elke werkzaamheid verrichten, die niet 
strijdig is met de bepalingen van dit Verdrag of met de 
beschikkingen of aanbevelingen van de Hoge Autoriteit. 
Iedere vereniging heeft, in de gevallen, waarin dit Ver­
drag de raadpleging van het Raadgevend Comité voor­
schrijft, het recht de opmerkingen van haar leden betref­
fende de beoogde maatregelen aan de Hoge Autoriteit voor 
te leggen, met inachtneming van de door deze vastgestelde 
termijn. 
Voor het verkrijgen van de voor haar noodzakelijke 
gegevens of ter vergemakkelijking van de uitvoering van 
de haar opgedragen taken doet de Hoge Autoriteit in de 
41 
regel een beroep op de verenigingen van producenten, mits 
deze, hetzij de aangewezen vertegenwoordigers van de werk­
nemers en verbruikers zitting doen hebben in hun besturen 
of in de hieraan toegevoegde raadgevende comité's, hetzij 
op enigerlei andere wijze in hun vereniging voor de werk­
nemers en de verbruikers de mogelijkheid openen op een 
bevredigende wijze hun belangen tot uitdrukking te brengen. 
De in de voorgaande alinea bedoelde verenigingen zijn 
gehouden de Hoge Autoriteit de door deze noodzakelijk 
geachte gegevens betreffende hun werkzaamheden te ver­
strekken. Do in de tweede alinea van dit artikel bedoelde 
opmerkingen, benevens de gegevens, welke worden verstrekt 
op grond van de vierde alinea, worden door de verenigingen 
eveneens aan de betrokken Regering medegedeeld. 
48 
HOOFDSTUK II 
FINANCIËLE BEPALINGEN 
Artikel 49 
De Hoge Autoriteit is bevoegd zich de nodige middelen 
voor de uitvoering van haar taak te verschaffen : 
— door het instellen van heffingen op de productie van 
kolen en staal ; 
— door het opnemen van leningen. 
Zij kan schenkingen ontvangen. 
Artikel 50 
1. De heffingen dienen tot het dekken van : 
— de administratieve uitgaven, voorzien in artikel 78 ; 
— de niet-terugvorderbare hulp mot betrekking tot de 
wederaanpassing, als bedoeld in artikel 56 ; 
— het gedeelte van de dienst der door de Hoge Autoriteit 
opgenomen leningen met betrekking tot de financierings­
faciliteiten, als bedoeld in de artikelen 54 en 56, dat moge­
lijk nog niet gedekt is door de dienst der verstrekte lenin­
gen, alsmede de mogelijke gevolgen van haar garantie van 
rechtstreeks door de ondernemingen opgenomen leningen, 
49 
een en ander nadat een beroep op het reservefonds is 
gedaan ; 
— de uitgaven bestemd voor de aanmoediging van het 
technisch en economisch onderzoek overeenkomstig het 
bepaalde in het tweede lid van artikel 55. 
2. De heffingen worden jaarlijks op de verschillende pro­
ducten gelegd, berekend naar hun gemiddelde waarde met 
dien verstande, dat behoudens voorafgaande machtiging van 
de Raad, gegeven met een meerderheid van 2/3, de heffing 
niet meer dan 1 % kan bedragen. De wijze van vaststelling 
en inning wordt door de Hoge Autoriteit na raadpleging 
van de Raad bij een algemene beschikking vastgesteld, 
waarbij zoveel mogelijk cumulatieve belasting wordt ver­
meden. 
3. De Hoge Autoriteit kan do bijdragen van ondernemin­
gen, die haar op grond van dit artikel gegeven beschik­
kingen niet naleven, verhogen met ten hoogste 5 % per 
kwartaal vertraging. 
Artikel 51 
1. Gelden verkregen uit opgenomen leningen kunnen door 
de Hoge Autoriteit slechts worden aangewend ΛΌΟΓ het 
verstrekken van leningen. 
Het plaatsen van leningen van de Hoge Autoriteit op 
de markten van de deelnemende Staten is onderworpen aan 
de voorschriften, die op deze markten gelden. 
Indien de Hoge Autoriteit de garantie van deelnemende 
Staten voor het aangaan van bepaalde leningen nodig 
oordeelt, wendt zij zich tot de betrokken Regering of Rege­
ringen na raadpleging van de Raad; geen Staat is verplicht 
zijn garantie te geven. 
50 
2. De Hoge Autoriteit kan overeenkomstig de bepalingen 
van artikel 54 leningen, welke door derden rechtstreeks aan 
de ondernemingen worden verstrekt, garanderen. 
3. De Hoge Autoriteit kan haar lenings- of garantievoor-
waarden zodanig vaststellen, dat op deze wijze een reserve­
fonds wordt gevormd, hetwelk uitsluitend bestemd is voor 
de verlaging van de heffingen, bedoeld in artikel 50, eerste 
lid, derde volzin, met dien verstande dat de aldus bijeen­
gebrachte gelden niet kunnen worden gebruikt voor het 
verstrekken van leningen aan ondernemingen, in welke 
vorm dan ook. 
4. De Hoge Autoriteit verricht niet zelf de met de uitvoering 
van haar financiële taken samenhangende bankierswerk-
zaamheden. 
Artikel 52 
De deelnemende Staten nemen alle passende maatregelen 
om binnen het grondgebied, bedoeld in de eerste alinea van 
artikel 79, en binnen het kader van de modaliteiten aanvaard 
voor de financiële afwikkeling van het handelsverkeer, het 
overmaken van gelden, afkomstig uit heffingen, geldboeten 
en dwangsommen en uit het reservefonds, te verzekeren, 
voorzover zulks nodig is voor hun besteding ten behoeve 
van de doeleinden, waartoe zij krachtens dit Verdrag zijn 
bestemd. 
De modaliteiten voor het overmaken van gelden — 
zowel tussen de deelnemende Staten als naar derde landen 
— op grond van andere door de Hoge Autoriteit of onder 
haar garantie uitgevoerde financiële operaties, maken bet 
onderwerp uit van overeenkomsten, welke door de Hoge 
Autoriteit worden afgesloten met de belanghebbende deel­
nemende Staten of de bevoegde instellingen, met dien ver­
stande dat geen deelnemende Staat, die het deviezenverkeer 
aan wettelijke bepalingen heeft onderworpen, gehouden is 
51 
overmakingen te verrichten, waartoe hij zich niet uit­
drukkelijk heeft verplicht. 
Artikel 53 
Onverminderd het bepaalde in artikel 58 en in Hoofd­
stuk V van de Derde Titel kan de Hoge Autoriteit : 
a. na raadpleging van het Raadgevend Comité en de 
Raad goedkeuren, dat op door haar te stellen voorwaarden 
en onder haar toezicht, door verscheidene ondernemingen 
gemeenschappelijk financiële voorzieningen worden getrof­
fen, welke naar haar oordeel noodzakelijk zijn voor de uit­
voering van de taken, omschreven in artikel 3 en verenig­
baar met de bepalingen van dit Verdrag, in het bijzonder 
met artikel 65 ; 
b. met instemming van de Raad, bij eenstemmigheid 
bepaald, zelve alle financiële voorzieningen met hetzelfde 
doel treffen. 
Soortgelijke voorzieningen, getroffen of in stand ge­
houden door de deelnemende landen, worden ter kennis 
gebracht van de Hoge Autoriteit, die na raadpleging van 
het Raadgevend Comité en de Raad, aan de belanghebbende 
Staten de noodzakelijke aanbevelingen doet, indien derge­
lijke voorzieningen in haar geheel of gedeeltelijk strijdig 
zijn met de toepassing van dit Verdrag. 
HOOFDSTUK ΠΙ 
INVESTERINGEN EN FINANCIËLE HULP 
Artikel 54 
De Hoge Autoriteit kan de uitvoering van investerings­
programma's vergemakkelijken door het verstrekken van 
leningen aan ondernemingen of door het geven van haar 
garantie voor andere door de ondernemingen aangegane 
leningen. 
Op dezelfde wijze kan de Hoge Autoriteit, met instem­
ming van de Raad, door deze bij eenstemmigheid bepaald, 
medewerken aan de financiering van werken en inrichtin­
gen, die rechtstreeks en in hoofdzaak bijdragen tot het 
verhogen van de productie, het verlagen van de kostprijzen 
of het vergemakkelijken van de afzet van de producten, 
welke aan haar rechtsmacht zijn onderworpen. 
Teneinde een gecoördineerde ontwikkeling van de 
investeringen te bevorderen, kan de Hoge Autoriteit zich, 
overeenkomstig de bepalingen van artikel 47, de afzonder­
lijke programma's vooraf doen voorleggen, hetzij door een 
afzonderlijk tot de belanghebbende onderneming gericht 
verzoek, hetzij door middel van een beschikking, welke de 
aard en het belang van de voor te leggen programma's 
omschrij ft. 
Zij kan, na de belanghebbenden in de gelegenheid te 
hebben gesteld hun opmerkingen te maken, een met redenen 
53 
omkleed advies geven over deze programma's in het kader 
van de in artikel 46 bedoelde algemene doelstellingen. Op 
verzoek van de belanghebbende onderneming is zij gehouden 
een dergelijk advies te geven.. De Hoge Autoriteit deelt 
het advies aan de belanghebbende onderneming mede en 
brengt het ter kennis van de betrokken Regering. De lijst 
van adviezen wordt openbaar gemaakt. 
Indien de Hoge Autoriteit van oordeel is, dat de finan­
ciering van een programma of de exploit&tie van inrichtin­
gen, welke het programma omvat, subsidies, hulp, bescher­
ming of discriminaties met zich mede brengen, welke in 
strijd zijn met dit Verdrag, geldt het op deze gronden 
gegeven afwijzend advies als een beschikking in de zin van 
artikel 14 en houdt voor de betrokken onderneming het 
verbod in tot het uitvoeren van dit programma met andere 
dan eigen middelen. 
De Hoge Autoriteit kan aan ondernemingen, welke het in 
de vorige alinea bedoelde verbod overtreden, boeten opleggen 
ten hoogste gelijk aan de bedragen, welke onrechtmatig zijn 
aangewend voor de uitvoering van het desbetreffende pro­
gramma. 
Artikel 55 
1. De Hoge Autoriteit is verplicht het technisch en econo­
misch onderzoek met betrekking tot de productie en de ont­
wikkeling van het verbruik van kolen en staal, alsmede de 
bedrijfsveiligheid in deze industrieën, aan te moedigen. 
Zij legt te dien einde alle passende verbindingen tussen 
de bestaande instellingen van onderzoek. 
2. Na raadpleging van het Raadgevend Comité kan de 
Hoge Autoriteit de ontwikkeling van dit onderzoek bevor­
deren on vergemakkelijken, hetzij : 
a. door een gemeenschappelijke financiering door de 
belanghebbende ondernemingen te bevorderen ; 
54 
b. door uit schenkingen verkregen middelen hiervoor 
beschikbaar te stellen ; 
c. door met instemming van de Raad middelen ter 
beschikking te stellen, die afkomstig zijn uit de heffingen, 
bedoeld in artikel 50, met dien verstande evenwel dat het 
hoogst toelaatbare percentage van de heffing, vastgesteld 
in het tweede lid van bedoeld artikel, niet wordt over­
schreden. 
De uitkomsten van de onderzoekingen, welke gefinan­
cierd zijn overeenkomstig de bepalingen sub b en sub c, 
worden ter beschikking gesteld van alle belanghebbenden 
in de Gemeenschap. 
3. De Hoge Autoriteit geeft alle adviezen, welke dienstig 
zijn voor de verbreiding van technische verbeteringen, met 
name met betrekking tot het uitwisselen van octrooien en 
het verstrekken van exploitatie-licenties. 
Artikel 56 
Indien de invoering van nieuwe technische werkwijzen 
of van een nieuwe industriële uitrusting in het kader van 
de algemene doelstellingen van de Hoge Autoriteit een 
uitzonderlijk belangrijke vermindering van de behoefte 
aan arbeidskrachten in de kolenmijn- of staalindustrie 
veroorzaakt, welke tot gevolg heeft, dat in een of meer 
gebieden bijzondere moeilijkheden ontstaan bij de herplaat­
sing van beschikbaar gekomen arbeidskrachten, is de Hoge 
Autoriteit, op verzoek van de betrokken Regeringen : 
a. verplicht advies te vragen aan het Raadgevend 
Comité ; 
b. bevoegd, overeenkomstig de voorschriften van arti­
kel 54, hetzij in industrieën, welke aan de rechtsmacht van 
de Hoge Autoriteit zijn onderworpen, hetzij met instemming 
van de Raad in enige andere industrie, de financiering te 
55 
vergemakkelijken van door haar goedgekeurde programma's, 
die voorzien in het scheppen van nieuwe bedrijvigheid, 
welke economisch gezond is te achten en de mogelijkheid 
biedt tot een productieve wederinschakeling van de beschik­
baar gekomen werkkrachten ; 
c. verplicht een niet­terugvorderbare hulp te verlenen, 
ten einde bij te dragen in de kosten van : 
— de vergoedingen, welke het de werknemers mogelijk 
maken op herplaatsing te wachten ; 
—■ de vergoedingen voor verplaatsingskosten aan werk­
nemers ; 
— de financiering van herscholing van werknemers, die 
zich genoodzaakt zien van beroep te veranderen. 
De Hoge Autoriteit stelt de toekenning van de niet­terug­
vorderbare hulp afhankelijk van een ton minste gelijk­
waardige bijzondere bijdrage door de betrokken Staat, 
tenzij de Raad met een meerderheid van 2/3 een afwijking 
van deze laatste bepaling toestaat. 
56 
HOOFDSTUK IV 
PRODUCTIE 
Artikel 57 
Met betrekking tot de productie maakt de Hoge Auto­
riteit bij voorkeur gebruik van de indirecte middelen die 
haar ter beschikking staan, zoals : 
— de samenwerking met de Regeringen ter regeling of 
beïnvloeding van het algemene verbruik, in het bijzonder 
dat van de openbare diensten ; 
—· het ingrijpen op het gebied van de prijzen en de 
handelspolitiek, zoals in dit Verdrag wordt voorzien. 
Artikel 58 
1. Indien de Hoge Autoriteit, bij het afnemen van de vraag, 
meent, dat de Gemeenschap zich in een uitgesproken crisis­
periode bevindt en dat de maatregelen, voorzien in arti­
kel 57, niet voldoende zijn om aan deze toestand het hoofd 
te bieden, moet de Hoge Autoriteit na raadpleging van het 
Raadgevend Comité en met instemming van de Raad een 
stelsel van productiequota invoeren, vergezeld voorzover 
nodig van de maatregelen, bedoeld in artikel 74. 
Bij gebrek aan een initiatief van de Hoge Autoriteit kan 
een deelnemende Staat zich tot de Raad wenden. Deze 
laatste kan bij eenstemmigheid aan de Hoge Autoriteit het 
invoeren van een quotastelsel voorschrijven. 
2. De Hoge Autoriteit stelt, op grondslag van de in samen­
werking met de ondernemingen en de verenigingen van 
ondernemingen gemaakte studies, de quota op een billijke 
grondslag vast, daarbij rekening houdend met de beginselen 
omschreven in de artikelen 2, 3 en 4. Zij kan met name de 
bezettingsgraad van de ondernemingen regelen door het 
leggen van daartoe geschikte heffingen op de hoeveelheden, 
waarmede de productie een bij algemene beschikking vast­
gesteld peil overschrijdt. 
De aldus verkregen bedragen zijn bestemd voor het 
ondersteunen van die ondernemingen, welker productie ge­
daald is heneden het voorziene peil, ten einde met name 
zoveel mogelijk de werkgelegenheid in die ondernemingen 
te handhaven. 
3. Het quotastelsel wordt opgeheven op voorstel van de 
Hoge Autoriteit na raadpleging van het Raadgevend Comité 
aan de Raad gedaan, behoudens tegengestelde beslissing bij 
eenstemmigheid door de Raad genomen, of op voorstel van 
de Regering van een dor deelnemende Staten, behoudens 
tegengestelde beslissing van de Raad bij eenvoudige meer­
derheid genomen. De opheffing van het quotastelsel wordt 
openbaar gemaakt door do zorg van de Hoge Autoriteit. 
4. De Hoge Autoriteit kan aan ondernemingen, die haar 
beschikkingen gegeven ter uitvoering van dit artikel over­
treden, booten opleggen tot ten hoogste een bedrag gelijk 
aan de waarde van de ongeoorloofde productie. 
Artikel 59 
1. Indien de Hoge Autoriteit na raadpleging van het Raad­
gevend Comité vaststelt, dat de Gemeenschap verkeert in 
een periode van ernstige schaarste aan bepaalde of alle aan 
58 
haar rechtsmacht onderworpen producten en dat de mid­
delen, voorzien in artikel 57, het niet mogelijk maken hier­
aan het hoofd te bieden, moet zij de Raad hiervan op de 
hoogte stellen en, tenzij deze bij eenstemmigheid anders 
beslist, de Raad de noodzakelijke maatregelen voorstellen. 
Bij gebrek aan een initiatief van de Hoge Autoriteit 
kan een deelnemende Staat zich tot de Raad wenden. Deze 
laatste kan door een beslissing, bij eenstemmigheid ge­
nomen, vaststellen dat de vorenbedoelde toestand bestaat. 
2. De Raad, besluitende bij eenstemmigheid op voorstel van 
on in overleg met de Hoge Autoriteit, beslist enerzijds aan­
gaande de verbruiksprioriteiten en anderzijds aangaande de 
verdeling van de beschikbare hoeveelheden kolen en staal 
van do Gemeenschap over de industrieën, welke aan haar 
rechtsmacht zijn onderworpen, de uitvoer en het overige 
verbruik. 
Op grondslag van de aldus bepaalde verbruikspriori­
teiten stelt de Hoge Autoriteit, nadat zij de belanghebbende 
ondernemingen heeft geraadpleegd, de productieprogramma's 
op, welke de ondernemingen moeten uitvoeren. 
3. Indien geen eenstemmigheid in de Raad wordt bereikt 
betreffende de maatregelen, bedoeld in het tweede lid, stelt 
de Hoge Autoriteit zelve, op grondslag van het verbruik 
en de uitvoer en onafhankelijk van de plaats waar do pro­
ductie geschiedt, de verdeling van de beschikbare hoeveel­
heden kolen en staal van de Gemeenschap tussen de deel­
nemende Staten vast. 
In ieder der deelnemende Staten geschiedt de verdeling 
der door de Hoge Autoriteit toegewezen hoeveelheden onder 
verantwoordelijkheid van de Regering, met dien verstande, 
dat dezo \'erdeling de leveringen, bestemd voor andere deel­
nemende Staten niet kan aantasten on wat betreft de gc-
5.9 
deelten bestemd voor de uitvoer en voor het handhaven 
van de bedrijvigheid in de kolenmijn- en staalindustrie 
onder voorbehoud van overleg met de Hoge Autoriteit. 
Indien het gedeelte, door een Regering bestemd voor de 
uitvoer, verminderd is ten opzichte van de grondslagen, 
welke zijn aangehouden bij de totale toewijzing aan een 
deelnemende Staat, zal de Hoge Autoriteit bij een volgende 
verdeling, voorzover nodig, de aldus voor verbruik beschik­
baar gekomen hoeveelheden opnieuw tussen de deelnemende 
Staten verdelen. 
Indien een zodanige vermindering van het gedeelte, dat 
door een Regering bestemd wordt voor het aan de gang 
houden van de kolenmijn- of staalindustrie, tot gevolg heeft 
een vermindering van de productie van de Gemeenschap, 
zal de toewijzing van overeenkomstige producten aan de 
belanghebbende deelnemende Staat bij een volgende ver­
deling verminderd worden met een hoeveelheid, overeen­
komende met de aan hem te wijten productievermindering. 
4. In alle gevallen is de Hoge Autoriteit belast met de 
verdeling op billijke grondslag over de ondernemingen van 
de hoeveelheden, bestemd voor de aan haar rechtsmacht 
onderworpen industrieën op basis van de in samenwerking 
met de ondernemingen en de verenigingen van ondernemin­
gen gemaakte studies. 
5. In de toestand bedoeld in het eerste lid van dit artikel, 
kan de Hoge Autoriteit overeenkomstig de bepalingen van 
artikel 57 na raadpleging van het Raadgevend Comité en 
met instemming van de Raad, besluiten tot het instellen 
van beperkingen van de uitvoer naar derde landen, geldende 
voor alle deelnemende Staten ; bij gebrek aan een initiatief 
van de Hoge Autoriteit kan de Raad, besluitende bij een­
stemmigheid, deze beperkingen op voorstel van een Regering 
instellen. 
60 
6. De Hoge Autoriteit kan het stelsel, ingesteld op grond 
van dit artikel, opheffen na raadpleging van het Raad­
gevend Comité en de Raad. Indien de Raad zich met een­
stemmigheid hiertegen uitspreekt, kan de Hoge Autoriteit 
deze uitspraak niet terzijde leggen. 
Bij gebrek aan een initiatief van de Hoge Autoriteit 
kan de Raad de opheffing van dit stelsel doen geschieden 
door een besluit bij eenstemmigheid. 
7. De Hoge Autoriteit kan de ondernemingen die de be­
schikkingen, gegeven ter uitvoering van dit artikel over­
treden, boeten opleggen tot een bedrag van ten hoogste het 
dubbele van de waarde van de voorgeschreven producties 
of leveringen, welke niet hebben plaats gevonden of ont­
trokken zijn aan hun geoorloofde bestemming. 
61 
HOOFDSTUK V 
PRIJZEN 
Artikel 60 
1. Met betrekking tot de prijzen zijn verboden de gedra­
gingen strijdig met de artikelen 2, 3 en 4, met name : 
— oneerlijke concurrentiepractijken, in het bijzonder 
zuiver tijdelijke of zuiver plaatselijke prijsverlagingen, 
welke strekken tot het verkrijgen van een monopolie 
positie op de gemeenschappelijke markt ; 
— discriminerende practijken, die op de gemeenschap­
pelijke markt het toepassen door een verkoper van ongelijke 
voorwaarden bij gelijksoortige transacties met name naar 
gelang van de nationaliteit van de kopers, inhouden. 
De Hoge Autoriteit kan bij beschikking, gegeven na 
raadpleging van het Raadgevend Comité en de Raad, de 
gedragingen, welke onder dit verbod vallen omschrijven. 
2. Teneinde het bovenstaande te bereiken : 
a) moeten de prijsschalen en verkoopvoorwaarden, wel­
ke door de ondernemingen op de gemeenschappelijke markt 
worden toegepast, openbaar worden gemaakt in de mate en 
in de vorm, zoals deze door de Hoge Autoriteit na raad­
pleging van het Raadgevend Comité worden voorgeschreven; 
indien de Hoge Autoriteit van oordeel is, dat de door een 
62 
onderneming gedane keuze van het punt, dat als grondslag 
dient voor het opstellen van haar prijsschaal, een abnor­
maal karakter draagt en het met name mogelijk maakt de 
bepalingen van het onder punt b vermelde te ontduiken, 
doet zij passende aanbevelingen aan deze onderneming. 
b) mag de toegepaste wijze van prijsnotering niet tot 
gevolg hebben, dat de prijzen, welke een onderneming op 
de gemeenschappelijke markt berekent, teruggerekend op 
de grondslag gekozen voor het opstellen van haar prijs­
schaal, leiden tot : 
— verhogingen vergeleken met de prijs voorzien in de 
bedoelde prijsschaal voor een gelijksoortige transactie ; 
— of kortingen op deze prijs, waarvan de grootte over­
schrijdt : 
— hetzij het bedrag, dat het mogelijk maakt de aan­
bieding in overeenstemming te brengen met de prijsschaal, 
opgesteld op grondslag van een ander punt, dat aan de 
koper de gunstigste voorwaarden biedt op de plaats van 
levering ; 
—■ hetzij de grenzen, vastgesteld voor elke categorie van 
producten bij beschikking van de Hoge Autoriteit na raad­
pleging van het Raadgevend Comité, waarbij eventueel re­
kening wordt gehouden met oorsprong en bestemming. 
Deze beschikkingen worden te baat genomen, wanneer 
de noodzakelijkheid hiertoe blijkt, teneinde verstoringen op 
de gehele of een gedeelte van de gemeenschappelijke markt 
te voorkomen of om onevenwichtigheden te vermijden, die 
zouden optreden ten gevolge van een verschillende wijze 
van notering voor enig eindproduct en voor de ter ver­
vaardiging daarvan benodigde grondstoffen. Het recht van 
de ondernemingen hun aanbiedingen in overeenstemming 
63 
te brengen met die van buiten de Gemeenschap gevestigde 
ondernemingen wordt hierdoor niet aangetast, onder voor­
waarde echter, dat deze transacties worden medegedeeld aan 
de Hoge Autoriteit, die in geval van misbruik het voordeel 
aan deze afwijking verbonden, voor de betrokken onder­
nemingen kan beperken of teniet doen. 
Artikel 61 
Op grondslag van de in samenwerking met de onder­
nemingen en de verenigingen van ondernemingen, overeen­
komstig de bepalingen van de eerste alinea van artikel 46 
en de derde alinea van artikel 48, gemaakte studies en na 
raadpleging van het Raadgevend Comité en de Raad, zowel 
betreffende de wenselijkheid van onderstaande maatregelen 
als betreffende het prijspeil dat hierdoor wordt vastgesteld, 
kan de Hoge Autoriteit voor een of meer producten, welke aan 
haar rechtsmacht zijn onderworpen, vaststellen : 
a) maximumprijzen, geldende op de gemeenschappelijke 
markt, indien naar haar oordeel een dergelijke beschikking 
vereist is voor het bereiken van de in artikel 3, met name 
onder c, omschreven doelstellingen ; 
b) minimumprijzen, geldende op de gemeenschappelijke 
markt, indien naar haar oordeel een uitgesproken crisis 
bestaat of dreigt te ontstaan, en zij een dergelijke beschik­
king nodig acht voor het bereiken van do in artikel 3 om­
schreven doelstellingen ; 
c) na raadpleging van de verenigingen van de belang­
hebbende ondernemingen of van deze ondernemingen zelve, 
en op een wijze welke aansluit aan de aard van de bij 
buitenlandse markten aangepaste minimum of maximum 
exportprijzen, indien een dergelijke regeling vatbaar is voor 
een doeltreffende controle en noodzakelijk blijkt, zowel 
wegens de gevaren, welke voor de ondernemingen uit de 
64 
toestand van de markt voortvloeien, als om in de inter­
nationale economische betrekkingen de doelstelling, om­
schreven in artikel 3, onder f, tot haar recht te doen komen; 
onverminderd, in geval van het vaststellen van minimum­
prijzen, de toepassing van de bepalingen van de laatste 
alinea van het tweede lid van artikel 60. 
Bij de vaststelling van de prijzen moet de Hoge Auto­
riteit rekening houden met de noodzakelijkheid het concur­
rentievermogen zowel van de kolenmijn- of staalindustrie 
als van de verwerkende industrieën in stand te houden, 
overeenkomstig de in artikel 3 onder c omschreven begin­
selen. 
Bij gebrek aan een initiatief van de Hoge Autoriteit in 
de bovengenoemde omstandigheden, kan de Regering van 
een deelnemende Staat zich tot de Raad wenden. Deze kan 
door een beslissing, genomen bij eenstemmigheid, de Hoge 
Autoriteit uitnodigen dergelijke maxima of minima vast 
te stellen. 
Artikel 62 
Wanneer de Hoge Autoriteit van oordeel is, dat een 
dusdanige handelwijze het meest geschikt is om te ver­
mijden, dat de kolenprijs tot stand komt op het peil van de 
productiekosten van de met de hoogste kosten werkende 
mijnen waarvan het tijdelijk noodzakelijk wordt geoordeeld 
dat zij in bedrijf blijven ter vervulling van de in artikel 3 
omschreven taken, kan de Hoge Autoriteit na raadpleging 
van het Raadgevend Comité, compensaties goedkeuren: 
1— tussen ondernemingen in hetzelfde bekken gelegen, 
waarvoor dezelfde prijsschalen gelden; 
— na raadpleging van de Raad tussen ondernemingen, 
gelegen in verschillende bekkens. 
Bedoelde compensatieregelingen kunnen bovendien wor­
den ingesteld overeenkomstig de bepalingen van artikel 53. 
65 
Artikel 63 
1. Indien de Hoge Autoriteit vaststelt, dat kopers stelsel­
matig discriminaties toepassen met name op grond van 
voorschriften, welke gelden voor aankopen door van de 
overheid afhankelijke instellingen, doet zij de belangheb­
bende Regeringen de nodige aanbevelingen. 
2. Voorzover zij zulks noodzakelijk oordeelt, kan de Hoge 
Autoriteit beschikken, dat: 
a. de ondernemingen hum verkoopvoorwaarden zodanig 
moeten vaststellen, dat hun kopers en commissionnairs zich 
verbinden de voorschriften van de Hoge Autoriteit ter uit­
voering van de bepalingen van dit artikel in acht te nemen; 
b. de ondernemingen worden verantwoordelijk gesteld 
voor inbreuk op de aldus aangegane verplichtingen, door 
hun directe vertegenwoordigers of door commissionnairs, 
welke voor rekening van deze ondernemingen handelen. 
Zij kan in geval van inbreuk op de aldus aangegane 
verplichtingen door een koper het recht van de onder­
nemingen van de Gemeenschap om met deze koper handel 
te drijven, beperken en wel zodanig, dat in geval van 
herhaling een tijdelijk verbod tot handel drijven kan worden 
opgelegd. In dat geval, en onverminderd het bepaalde in 
artikel 33, staat de koper beroep bij het Hof open. 
3. Bovendien is de Hoge Autoriteit bevoegd aan de belang­
hebbende deelnemende Staten iedere passende aanbeveling 
te doen, teneinde de naleving van de ter uitvoering van de 
bepalingen van het eerste lid van artikel 60 gegeven voor­
schriften te verzekeren door iedere onderneming of instel­
ling, welke zich bezig houdt met de distributie van kolen 
of staal. 
66 
Artikel 64 
De Hoge Autoriteit kan aan ondernemingen, die de 
bepalingen van dit Hoofdstuk of de ter uitvoering hiervan 
gegeven beschikkingen overtreden, boeten opleggen tot een 
bedrag van het dubbele van de waarde van de ongeoor­
loofde verkopen. In geval van herhaling wordt dit maximum 
verdubbeld. 
67 
HOOFDSTUK VI 
AFSPRAKEN EN CONCENTRATIES 
Artikel 65 
1. Verboden zijn: alle overeenkomsten tussen ondernemin­
gen, alle besluiten van verenigingen van ondernemingen en 
alle onderling samenhangende gedragingen, welke er direct 
of indirect toe zouden kunnen leiden om op de gemeenschap­
pelijke markt de normale werking van de mededinging te 
beletten, te beperken of te vervalsen en in het bijzonder: 
a. de prijzen vast te leggen of te bepalen; 
b. de productie, de technische ontwikkeling of de inves­
teringen te beperken of te beheersen; 
c. de markten, producten, afnemers of voorzienings­
bronnen te verdelen. 
2. De Hoge Autoriteit verleent evenwel voor bepaalde 
producten ontheffing voor specialisatie-overeenkomsten en 
overeenkomsten tot gemeenschappelijke aankoop of verkoop, 
indien zij van oordeel is: 
a. dat deze specialisatie, deze gemeenschappelijke aan­
kopen of verkopen tot een duidelijke verbetering van de 
productie of de verdeling van de bedoelde producten zullen 
bijdragen; 
68 
b. dat de overeenkomst onmisbaar is voor het bereiken 
van deze doeleinden en niet van een meer beperkende aard 
is dan voor het doel van de overeenkomst noodzakelijk is, en 
c. dat de overeenkomst niet aan de belanghebbende 
ondernemingen de macht zou kunnen geven om voor een 
belangrijk gedeelte van de betrokken producten op de 
gemeenschappelijke markt de prijzen vast te stellen, de pro­
ductie of de afzet te beheersen of te beperken, noch deze 
ondernemingen zou kunnen onttrekken aan een daadwer­
kelijke mededinging van andere ondernemingen op de 
gemeenschappelijke markt. 
Indien de Hoge Autoriteit, in het bijzonder rekening 
houdend met de toepassing van het onderhavige lid op de 
ondernemingen die zich met distributie bezig houden van 
oordeel is, dat bepaalde overeenkomsten wat haar aard en 
werking betreft volstrekt analoog zijn aan de hierboven 
bedoelde overeenkomsten, verleent zij voor deze eveneens 
ontheffing, indien zij van mening is, dat deze overeen­
komsten aan de zelfde voorwaarden voldoen. 
De ontheffingen kunnen worden verleend op bepaalde 
voorwaarden en voor een beperkte tijd. In dat geval ver­
nieuwt de Hoge Autoriteit de ontheffing één of meerdere 
malen, indien zij vaststelt, dat op het ogenblik van de 
vernieuwing nog steeds voldaan wordt aan de hiervoor 
genoemde voorwaarden a t/m c. 
De Hoge Autoriteit trekt de ontheffing in of wijzigt de 
voorwaarden hiervan, indien zij van oordeel is, dat als 
gevolg van een verandering in de omstandigheden de 
overeenkomst niet meer beantwoordt aan de hierboven 
gestelde voorwaarden, of dat de werkelijke gevolgen van 
deze overeenkomst of van haar toepassing strijdig zijn met 
de voorwaarden, welke voor het verlenen van de ontheffing 
vereist zijn. 
69 
De beschikkingen, houdende verlening, vernieuwing, 
verandering, weigering of intrekking van de ontheffing, 
alsmede de beweegredenen hiervoor, moeten openbaar ge­
maakt worden ; de in de tweede' alinea van artikel 47 ge­
noemde beperkingen zijn in dit geval niet van toepassing. 
3. De Hoge Autoriteit kan overeenkomstig de bepalingen 
van artikel 47 alle voor de toepassing van het onderhavige 
artikel noodzakelijke inlichtingen inwinnen, hetzij door 
een afzonderlijk tot de belanghebbenden gericht verzoek, 
hetzij door middel van een reglement, dat de aard van de 
overeenkomsten, besluiten of gedragingen welke te harer 
kennis moeten worden gebracht, omschrijft. 
4. De krachtens het eerste lid van dit artikel verboden 
overeenkomsten of besluiten zijn van rechtswege nietig ; 
voor geen enkele rechterlijke instantie van de deelnemende 
Staten kan op dezelve een beroep gedaan worden. 
Alleen de Hoge Autoriteit heeft de bevoegdheid, onder 
voorbehoud van beroep bij het Hof, om zich uit te spreken 
over het al of niet strijdig zijn van de genoemde overeen­
komsten of besluiten met de bepalingen van dit artikel. 
5. De Hoge Autoriteit kan aan ondernemingen, die een 
van rechtswege nietige overeenkomst hebben gesloten, die 
door arbitrage, uitkoop, boycot of enig ander middel oen 
van rechtswege nietige overeenkomst of een zodanig besluit 
of eon overeenkomst, waarvoor de ontheffing is geweigerd 
of ingetrokken, hebben toegepast of gepoogd hebben toe 
te passen, of die door middel van willens en wetens onjuist 
of misleidend gestelde inlichtingen, een ontheffing hebben 
verkregen, of die zich aan gedragingen schuldig maken, 
welke in strijd zijn met de bepalingen van het eerste lid, 
boeten en dwangsommen opleggen tot ten hoogste het dub­
bele van de bereikte omzet van de producten, welke het 
voorwerp uitmaken van de overeenkomst, het besluit of de 
70 
gedraging, strijdig met de bepalingen van het onderhavige 
artikel, onverminderd een verhoging van dit aldus bepaalde 
maximum tot een bedrag van 10 % van de jaaromzet der 
betrokken ondernemingen voorzover het de boete betreft en 
tot een bedrag van 20 % van de dagomzet, voorzover het de 
dwangsommen betreft, indien de bedoeling heeft voorgezeten 
de productie, de technische ontwikkeling of de investeringen 
te beperken. 
Artikel 66 
1. Behoudens de bepalingen van het derde lid is aan 
voorafgaande goedkeuring van de Hoge Autoriteit onder­
worpen iedere handeling, die als zodanig en door toedoen 
van een persoon of een onderneming of van een groep per­
sonen of een groep ondernemingen binnen het grondgebied, 
bedoeld in de eerste alinea van artikel 79, tot direct of 
indirect gevolg heeft een concentratie van ondernemingen 
waarvan er tenminste een valt onder de toepassing van 
artikel 80, onafhankelijk van de omstandigheid of deze han­
deling betrekking heeft op eenzelfde product of op ver­
schillende producten, en of zij geschiedt door een fusie, 
verwerving van aandelen of andere vermogensbestanddelen, 
leningen, overeenkomsten, of enig ander middel tot beheer­
sing. Voor de toepassing van de bovenvermelde bepalingen 
omschrijft de Hoge Autoriteit in een reglement, opgesteld 
na raadpleging van de Raad, de factoren welke kenmerkend 
zijn voor de beheersing van een onderneming. 
2. De Hoge Autoriteit verleent de in het vorige lid bedoelde 
goedkeuring indien zij van oordeel is, dat de beoogde han­
deling aan de betrokken personen of ondernemingen, voor­
zover het betreft dat product of die producten, welke aan 
haar rechtsmacht zijn onderworpen, niet de macht geeft : 
— de prijs te bepalen, de productie of de distributie te 
beheersen of te beperken, of de handhaving van een daad-
71 
werkelijke mededinging voor een belangrijk deel van de 
markt van genoemde producten, te belemmeren ; 
— of zich te onttrekken aan de regels van de mede­
dinging, zoals deze voortvloeien uit de toepassing van dit 
Verdrag, met name door een kunstmatig bevoorrechte positie 
te scheppen, welke leidt tot een aanmerkelijk voordeel met 
betrekking tot de voorziening of de afzet. 
Bij deze beoordeling houdt de Hoge Autoriteit overeen­
komstig het beginsel van non-discriminatie, vermeld in arti­
kel 4, onder b, rekening met de belangrijkheid van de onder­
nemingen van dezelfde aard welke in de Gemeenschap be­
staan, voorzover zij zulks gerechtvaardigd acht om de nade­
len, welke uit een ongelijkheid in de concurrentieverhou­
dingen voortvloeien, te vermijden of op te heffen. 
De Hoge Autoriteit kan de goedkeuring binden aan elke 
voorwaarde, die zij passend acht ter bereiking van de doel­
einden van dit lid. 
Voordat zij zich uitspreekt over een handeling, welke 
betrekking heeft, op ondernemingen waarvan er tenminste 
één buiten de toepassing van artikel 80 valt, verschaft de 
Hoge Autoriteit zich de opmerkingen van de belanghebbende 
Regering. 
3. De Hoge Autoriteit stelt van de verplichting tot vooraf­
gaande goedkeuring vrij de groepen handelingen, welke 
naar haar oordeel door het belang van de activa of onder­
nemingen, waarop zij betrekking hebben, beschouwd in ver­
band met de aard van de concentratie welke zij tot stand 
brengen, geacht moeten worden te voldoen aan de voor­
waarden vereist in het tweede lid. Het reglement, dat te 
dien einde met instemming van de Raad wordt opgesteld, 
stelt eveneens de voorwaarden vast, waaraan deze vrijstel­
ling wordt onderworpen. 
72 
4. Onverminderd de toepassing van artikel 47 met betrek­
king tot de ondernemingen, welke aan haar rechtsmacht zijn 
onderworpen, kan de Hoge Autoriteit hetzij door een regle­
ment, opgesteld na raadpleging van de Raad en hetwelk de 
aard van de handelingen, die aan haar moeten worden mede­
gedeeld, nader omschrijft, hetzij door een binnen het kader 
van dit reglement afzonderlijk tot de belanghebbenden 
gericht verzoek, van natuurlijke of rechtspersonen, welke 
de betrokken rechten of activa hebben verkregen of opnieuw 
gegroepeerd of zullen verkrijgen of opnieuw groeperen, alle 
voor de toepassing van dit artikel noodzakelijke inlichtingen 
verkrijgen met betrekking tot handelingen, waarvan ver­
wacht kan worden, dat zij de in het eerste lid bedoelde 
uitwerking zullen hebben. 
5. Indien een concentratie is tot stand gebracht welke naar 
het oordeel van de Hoge Autoriteit is voltrokken in strijd 
met de bepalingen van het eerste lid, doch niettemin voldoet 
aan de voorwaarden, voorzien in het tweede lid, stelt zij de 
goedkeuring van deze concentratie afhankelijk van de stor­
ting door de personen, welke de betrokken rechten of activa 
hebben verkregen of opnieuw gegroepeerd, van de boete, 
voorzien in de tweede volzin van het zesde lid, met dien 
verstande dat in de gevallen, waarin duidelijk blijkt, dat de 
toestemming had moeten worden gevraagd, het bedrag hier­
van niet lager kan zijn dan de helft van het maximum, 
voorzien in genoemde alinea. Bij gebreke van deze storting 
past de Hoge Autoriteit de maatregelen toe, welke hierna 
voorzien zijn ten aanzien van als ongeoorloofd aangemerkte 
concentraties. 
Indien oen concentratie is tot stand gebracht, welke naar 
het oordeel van de Hoge Autoriteit niet kan voldoen aan de 
algemene of bijzondere voorwaarden, waaraan een goed­
keuring uit hoofde van het tweede lid zou zijn onderworpen, 
stelt zij door een met redenen omklede beschikking het 
ongeoorloofde karakter van deze concentratie vast en gelast, 
na de belanghebbenden in staat gesteld te hebben hun op-
73 
merkingen naar voren te brengen, de scheiding van de 
ondernemingen of activa, welke onrechtmatig verenigd zijn 
of de beëndiging van de gemeenschappelijke beheersing en 
al datgene, dat zij passend acht om de onafhankelijke 
exploitatie van de betrokken ondernemingen of activa te 
herstellen en de normale concurrentieverhoudingen te doen 
herleven. Iedere rechtstreeks belanghebbende kan tegen deze 
beschikkingen beroep instellen overeenkomstig de bepalingen 
van artikel 33. In afwijking van genoemd artikel heeft het 
Hof volledige bevoegdheid om te beoordelen, of de voltrok­
ken handeling het karakter heeft van een concentratie in 
de zin van het eerste lid van dit artikel en de ter toepassing 
daarvan uitgevaardigde reglementen. Het beroep heeft op­
schortende werking. Het kan slechts ingesteld worden, nadat 
de hierboven voorziene maatregelen gelast zijn, behoudens 
toestemming van de Hoge Autoriteit, voor het instellen van 
een afzonderlijk beroep tegen de beschikking, welke do 
handeling ongeoorloofd verklaart. 
De Hoge Autoriteit kan te allen tijde en behoudens 
mogelijke toepassing van de bepalingen van de derde alinea 
van artikel 39, die conservatoire maatregelen nemen of uit­
lokken, welke zij noodzakelijk acht om de belangen van 
mededingende ondernemingen en van derden te beschermen 
en om iedere actie te voorkomen, welke moeilijkheden in 
de weg zou kunnen leggen aan de uitvoering van haar be­
schikkingen. Tenzij het Hof anders beslist, heeft een beroep 
geen opschortende werking t.a.v. de aldus getroffen conser­
vatoire maatregelen. 
De Hoge Autoriteit staat aan de belanghebbenden voor 
de uitvoering van haar beschikkingen een redelijke termijn 
toe, bij overschrijding waarvan zij dwangsommen tot een 
bedrag van 1 °/oo van de waarde der betrokken rechten of 
activa per dag kan opleggen. 
Indien de belanghebbenden in gebreke blijven hun ver­
plichtingen na te komen, neemt de Hoge Autoriteit boven· 
14 
dien zelf maatregelen van tenuitvoerlegging ; zij kan met 
name : 
in de ondernemingen, welke aan haar rechtsmacht zijn 
onderworpen, de uitoefening van de aan de onregelmatig 
verkregen activa verbonden rechten opschorten, 
de gerechtelijke benoeming van een beheerder over deze 
activa uitlokken. 
de gedwongen verkoop ervan doen plaatsvinden onde 
voorwaarden, welke de rechtmatige belangen van hu der 
hun 
eigenaars beschermen, en 
met betrekking tot natuurlijke of rechtspersonen, welke 
door middel van de ongeoorloofde handeling de rechten of 
activa hebben verkregen, de handelingen, beslissingen, reso­
luties of besluiten van de besturende organen der onder­
nemingen, welke onderworpen zijn aan een onregelmatig 
tot stand gekomen beheersing, vernietigen. 
De Hoge Autoriteit is bovendien bevoegd aan de belang­
hebbende deelnemende Staten de noodzakelijke aanbeveling 
te doen, teneinde in het kader van de nationale wetgevingen 
de uitvoering van de maatregelen voorzien in de vooraf­
gaande alinea's te verkrijgen. 
Bij de uitoefening van haar bevoegdheden houdt de 
Hoge Autoriteit rekening met de te goeder trouw verkregen 
rechten van derden. 
6. De Hoge Autoriteit kan boeten opleggen tot een bedrag 
van : 
3 % van de waarde van de verkregen of opnieuw gegroe­
peerde of te verkrijgen of opnieuw te groeperen activa, aan 
natuurlijke of rechtspersonen, die zich onttrokken hebben 
aan de verplichtingen voortvloeiende uit het vierde lid ; 
75 
10 % van de waarde van de verkregen of opnieuw ge­
groepeerde activa aan de natuurlijke of rechtspersonen, die 
zich onttrokken hebben aan de verplichtingen voort­
vloeiende uit het eerste lid welk maximum na de twaalfde 
maand, welke op , de voltrekking van de handeling volgt, 
wordt verhoogd met een 24e voor elke vanaf dat tijdstip 
tot aan de vaststelling van de overtreding door de Hoge 
Autoriteit verstreken maand ; 
10 % van de waarde van de verkregen of opnieuw ge­
groepeerde of te verkrijgen of opnieuw te groeperen activa 
aan natuurlijke of rechtspersonen, die door middel van 
onjuiste of misleidende gegevens voordcel van de bepalingen 
van het tweede lid hebben verkregen of getracht te ver­
krijgen ; 
s 
15 % van de waarde van de verkregen of opnieuw 
gegroepeerde activa aan ondernemingen, welke aan haar 
rechtsmacht zijn onderworpen en die deelgenomen hebben 
aan of zich geleend hebben tot het voltrekken van hande­
lingen, strijdig met de bepalingen van dit artikel. 
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 36 staat 
aan personen, die getroffen zijn door de in dit lid genoemde 
straffen, beroep open bij het Hof. 
7. Indien de Hoge Autoriteit van oordcel is, dat onderne­
mingen van publiekrechtelijke lichamen of van particulieren 
in rechte of in feite op de markt van een der producten 
welke aan haar rechtsmacht zijn onderworpen een overheer­
sende positie innemen of verkrijgen, welke hen aan een 
daadwerkelijke mededinging op een belangrijk gedeelte van 
de gemeenschappelijke markt onttrekt en deze positie ge­
bruiken voor doeleinden, strijdig met de doelstellingen 
van dit Verdrag, richt zij tot hen alle aanbevelingen dien­
stig om te bereiken, dat deze positie niet gebruikt wordt voor 
die doeleinden. Bij gebreke van een bevredigende uitvoering 
76 
van genoemde aanbeveling binnen een redelijke tijd, stelt 
de Hoge Autoriteit door middel van in overleg met de 
betrokken Regering gegeven beschikkingen de prijzen en 
verkoopvoorwaarden, welke de bedoelde onderneming moet 
toepassen, vast, of stelt de- productie- of afleveringspro­
gramma's op, welke deze onderneming moet uitvoeren; een 
en ander onder de strafbedreigingen voorzien onderschei­
denlijk in de artikelen 58, 59 en 64. 
HOOFDSTUK VII 
AANTASTING 
VAN DE CONCURRENTIEVERHOUDINGEN 
Artikel 67 
1. Iedere maatregel van een deelnemende Staat, welke een 
merkbare terugslag te weeg zou kunnen brengen in de 
concurrentieverhoudingen van de kolenmijn- of staalindus­
trie, moet door de belanghebbende Regering ter kennis van 
de Hoge Autoriteit worden gebracht. 
2. Indien een dergelijke maatregel van zodanige aard is, 
dat hij een ernstige verstoring van het evenwicht kan 
veroorzaken door een belangrijke vergroting van de ver­
schillen tussen de productiekosten, anders dan door een 
wijziging in het rendement der productiefactoren, kan de 
Hoge Autoriteit na raadpleging van het Raadgevend Comité 
en de Raad de volgende maatregelen nemen: 
Indien de overheidsmaatregel schade toebrengt aan de 
ondernemingen in de kolenmijn- of staalindustrie, welke 
aan de rechtsmacht van de bedoelde Staat zijn onderworpen, 
kan de Hoge Autoriteit de Staat machtigen deze onderne­
mingen steun te verlenen, waarvan grootte, voorwaarden 
en duur in overeenstemming met haar worden vastgesteld. 
Dezelfde bepalingen zijn van toepassing in geval van wijzi­
gingen van lonen en arbeidsvoorwaarden, die hetzelfde gevolg 
hebben, zelfs indien deze niet door overheidsingrijpen zijn 
veroorzaakt. 
78 
Indien de overheidsmaatregel schade toebrengt aan 
ondernemingen in de kolenmijn- of staalindustrie, welke aan 
de rechtsmacht van andere deelnemende Staten zijn onder­
worpen, doet de Hoge Autoriteit een aanbeveling aan die 
Staat, teneinde hierin te voorzien door maatregelen, welke 
deze Staat het meest verenigbaar acht met zijn eigen econo­
misch evenwicht. 
3. Indien de overheidsmaatregel de verschillen in pro­
ductiekosten vermindert, doordat zij bijzondere voordelen 
verleent of bijzondere lasten oplegt aan de ondernemingen 
in de kolenmijn- en staalindustrie welke aan haar rechts­
macht zijn onderworpen, vergeleken met de andere indus­
trieën van hetzelfde land, is de Hoge Autoriteit, na raadple­
ging van het Raadgevend Comité en de Raad, bevoegd de 
noodzakelijke aanbevelingen aan de desbetreffende Staat te 
doen. 
79 
HOOFDSTUK VIII 
LONEN EN MIGRATIE VAN WERKNEMERS 
Artikel 68 
1. De wijze van tot standkomen van lonen en sociale voor­
zieningen, gebruikelijk in de onderscheidene deelnemende 
Staten, wordt voorzover het betreft de kolenmijn- en staalin­
dustrie, door de toepassing van dit Verdrag niet aangetast, 
behoudens de volgende bepalingen. 
2. Indien de Hoge Autoriteit van oordeel is, dat abnormaal 
lage prijzen, welke door een of meer ondernemingen worden 
berekend, een gevolg zijn van door deze ondernemingen 
vastgestelde lonen, welke in vergelijking met het gebruike­
lijke loonpeil in het betrokken gebied abnormaal laag zijn, 
doet zij aan deze ondernemingen, na raadpleging van het 
Raadgevend Comité, de nodige aanbevelingen. Indien de 
abnormaal lage lonen een gevolg zijn van overheidsmaat­
regelen, treedt de Hoge Autoriteit in overleg mot do belang­
hebbende Regering; bij gebrek aan overeenstemming kan 
zij na raadpleging van het Raadgevend Comité aan deze 
Regering een aanbeveling doen. 
3. Indien de Hoge Autoriteit van oordeel is, dat een loons­
verlaging een verlaging van de levensstandaard van de 
werknemers met zich medebrengt en tevens gebruikt wordt 
als middel voor een blijvende economische aanpassing der 
ondernemingen of als concurrentiemiddel tussen de onder­
nemingen, doet zij, na raadpleging van het Raadgevend 
80 
Comité, aan de belanghebbende onderneming of Regering 
een aanbeveling, teneinde aan de betrokken werknemers ter 
compensatie van deze verlaging bepaalde voordelen te 
verzekeren ten laste van de onderneming. 
Deze bepaling is niet van toepassing : 
a. op de algemene maatregelen, die door een deelne­
mende Staat worden toegepast om zijn evenwicht ten 
opzichte van het buitenland te herstellen, onverminderd in 
dit laatste geval de eventuele toepassing van de bepalingen 
van artikel 67; 
b. op de loonsverlagingen voortvloeiende uit de toepas­
sing van een glijdende loonschaal, welke wettelijk of bij 
overeenkomst is vastgesteld; 
c. op de loonsverlagingen, welke het gevolg zijn van 
een daling van de kosten van levensonderhoud; 
d. op de loonsverlagingen, toegepast ter correctie van 
vroegere abnormale verhogingen opgetreden onder buiten­
gewone omstandigheden, welke opgehouden hebben te be­
staan. 
4. Afgezien van de gevallen, voorzien onder a en b in het 
voorafgaande lid, moet iedere loonsverlaging, welke alle 
of een belangrijk gedeelte van de werknemers van een 
onderneming betreft, medegedeeld worden aan de Hoge 
Autoriteit. 
5. De aanbevelingen, welke in de voorafgaande leden zijn 
voorzien, kunnen door de Hoge Autoriteit slechts worden 
gedaan na raadpleging van de Raad, tenzij deze worden 
gericht tot ondernemingen, die niet een bepaalde, in overeen­
stemming met de Raad vast te stellen, betekenis hebben. 
Indien in een van de deelnemende Staten een wijziging 
van de voorschriften met betrekking tot de financiering van 
81 
de sociale voorzieningen, of de middelen ter bestrijding van 
de werkloosheid en de gevolgen daarvan of een wijziging 
in de lonen de gevolgen heeft, welke in het tweede en derde 
lid van artikel 67 zijn bedoeld, is de Hoge Autoriteit bevoegd 
de bepalingen van dat artikel toe te passen. 
6. Indien de ondernemingen niet handelen overeenkomstig 
de aanbevelingen, die hun zijn gedaan in verband met de 
toepassing van dit artikel, kan de Hoge Autoriteit hun 
boeten en dwangsommen opleggen tot het dubbele van het 
bedrag van het op de kosten van de arbeid ten onrechte 
bespaarde bedrag. 
Artikel 69 
1. De deelnemende Staten verbinden zich, ten aanzien van 
de werknemers die de nationaliteit van een der deelnemende 
Staten bezitten en geschoold zijn voor een beroep in de 
kolenmijn- en staalindustrie, elke op de nationaliteit van 
deze werknemers gegronde beperking met betrekking tot 
hun tewerkstelling in deze industrieën op te heffen, behou­
dens de uit de noodzakelijke zorg voor de openbare orde 
en de volksgezondheid voortvloeiende beperkingen. 
2. Voor de toepassing van deze bepaling zullen zij gemeen­
schappelijk de verschillende soorten van vakarbeid en de 
kenmerken van vakbekwaamheid omschrijven, bij onderlings 
overeenstemming de beperkingen, voorzien in het vooraf­
gaande lid, vaststellen en onderzoeken, op welke wijze het 
technisch mogelijk gemaakt kan worden het aanbod en de 
vraag op de arbeidsmarkt in de gehele Gemeenschap tot 
elkaar te brengen. 
3. Bovendien zullen de deelnemende Staten voor de andere 
categorieën werknemers, dan die bedoeld in het voorgaande 
lid, in het geval dat de ontwikkeling van de productie in de 
kolenmijn- en staalindustrie geremd zou worden, door een 
82 
tekort aan daartoe geschikte werknemers, hun immigratie­
bepalingen zodanig aanpassen, dat een einde aan deze 
toestand wordt gemaakt; in het bijzonder zullen zij de 
herplaatsing van werknemers uit de kolenmijn- en staalin­
dustrie van andere deelnemende Staten vergemakkelijken. 
4. De deelnemende Staten zullen met betrekking tot lonen 
en arbeidsvoorwaarden iedere discriminatie tussen nationale 
werknemers en geïmmigreerde werknemers verbieden, 
onverminderd bijzondere maatregelen met betrekking tot 
grensarbeiders; in het bijzonder zullen zij onderling nagaan 
welke regelingen noodzakelijk blijven teneinde te voor­
komen, dat de bepalingen met betrekking tot de sociale 
zekerheid een belemmering vormen voor de verplaatsing van 
werknemers. 
5. De Hoge Autoriteit moet aan de handelingen van de 
deelnemende Staten, bij de toepassing van de in dit artikel 
voorziene maatregelen, richting geven en deze vergemak­
kelijken. 
6. Dit artikel tast de internationale verplichtingen van de 
deelnemende Staten niet aan. 
83 
HOOFDSTUK IX 
VERVOER 
Artikel 70 
Erkend wordt, dat de instelling van de gemeenschap­
pelijke markt noopt tot het toepassen van zodanige vervoer-
tarieven voor kolen en staal, dat aan verbruikers, die in 
overeenkomstige omstandigheden verkeren, overeenkom­
stige tarieven worden berekend. 
Met betrekking tot het vervoer tussen de deelnemende 
Staten zijn met name verboden discriminaties in vracht­
prijzen en vervoersvoorwaarden, van welke aard dan ook, 
welke zijn gebaseerd op het land van oorsprong of bestem­
ming van de producten. De opheffing van deze discrimi­
naties brengt in het bijzonder de verplichting mede om 
ten aanzien van het vervoer van kolen en staal, afkomstig 
uit of bestemd voor een ander land van de Gemeenschap, 
de schalen, vrachtprijzen en tariefbcpalingen van welke 
aard dan ook toe te passen, welke geldig zijn voor het bin­
nenlandse vervoer van dezelfde producten, wanneer deze 
over het zelfde traject worden vervoerd. 
De schalen, vrachtprijzen en tariefbepalingen, van welke 
aard dan ook, welke van toepassing zijn op het vervoer van 
kolen en staal binnen ieder land afzonderlijk en tussen de 
landen van de Gemeenschap, worden openbaar gemaakt of 
ter kennis gebracht van de Hoge Autoriteit. 
84 
De toepassing van bijzondere binnenlandse vervoerta-
rieven, in het belang van een of meeijfproducenten van kolen 
of staal, is onderworpen aan voorafgaande goedkeuring van 
de Hoge Autoriteit, die zich ervan overtuigt, dat zij overeen­
stemmen met de beginselen van dit Verdrag; zij kan haar 
goedkeuring tijdelijk of voorwaardelijk verlenen. 
Onder voorbehoud van de bepalingen van dit artikel, 
alsmede van de overige bepalingen van dit Verdrag, blijft 
het vervoerbeleid, met name de opstelling en wijziging van 
de vrachtprijzen en vervoersvoorwaarden, van welke aard 
dan ook, alsmede de bemoeienis met de vrachtprijzen ter 
verzekering van' het financiële evenwicht van de vervoers­
ondernemingen, onderworpen aan de wettelijke bepalingen 
of uitvoeringsvoorschriften van elk der deelnemende Staten ; 
dit geldt eveneens voor de maatregelen met betrekking tot 
coördinatie of mededinging tussen de verschillende takken 
van vervoer of tussen de verschillende vervoerswegen. 
HOOFDSTUK Χ 
HANDELSPOLITIEK 
Artikel 71 
Op de bevoegdheid van de Regeringen der deelnemende 
Staten met betrekking tot de handelspolitiek wordt door 
de toepassing van dit Verdrag geen inbreuk gemaakt, tenzij 
dit Verdrag anders bepaalt. 
De bevoegdheden op het gebied van de handelspolitiek 
met betrekking tot derde landen, welke door dit Verdrag 
aan de Gemeenschap worden verleend, kunnen niet verder 
gaan dan de bevoegdheden, welke zijn toegekend aan de 
deelnemende Staten in de internationale overeenkomsten 
waarbij zij partij zijn, behoudens de toepassing van de 
bepalingen van artikel 75. 
De deelnemende Staten verplichten zich elkaar weder­
kerig die bijstand te verlenen, welke nodig is voor de toe­
passing van maatregelen, die door de Hoge Autoriteit in 
overeenstemming worden geacht met dit Verdrag en met de 
geldende internationale overeenkomsten. De Hoge Autoriteit 
is bevoegd voorstellen aan de belanghebbende deelnemende 
Staten te doen met betrekking tot de wijze, waarop deze 
wederzijdse bijstand kan worden verleend. 
Artikel 72 
Op voorstel van de Hoge Autoriteit of op verzoek van 
een deelnemende Staat kunnen, bij eenstemmig besluit van 
86 
de Raad, worden vastgesteld : minimum tarieven, beneden 
welke de deelnemende Staten zich verbinden hun douane­
rechten op kolen en staal tegenover derde landen niet te 
verlagen en maximum tarieven, boven welke zij zich ver­
binden deze rechten niet te verhogen. 
Binnen de grenzen, welke bij een dergelijk besluit zijn 
vastgesteld, kan iedere Regering haar tarieven bepalen vol­
gens haar nationale wettelijke voorschriften. De Hoge Auto­
riteit kan op eigen initiatief of op verzoek van een deel­
nemende Staat een advies geven tot wijziging van de tarie­
ven van de desbetreffende Staat. 
Artikel 73 
Het beheer over de in- en uitvoervergunningen in de 
betrekkingen met derde landen berust bij de Regering, op 
wier grondgebied de plaats van bestemming van de invoer 
of de plaats van oorsprong van de uitvoer is gelegen. 
De Hoge Autoriteit is bevoegd toezicht te houden op het 
beheer van en de controle op bedoelde vergunningen, voor­
zover deze betrekking hebben op kolen en staal. Zij doet, 
voorzover nodig na raadpleging van de Raad, aanbevelingen 
aan de deelnemende Staten zowel om te vermijden dat de 
genomen maatregelen verdergaande beperkingen met zich 
medebrengen dan de toestand, die het instellen of' hand­
haven daarvan rechtvaardigt, nodig maakt, als om een 
coördinatie van de maatregelen, welke genomen zijn op 
grond van de derde alinea van artikel 71 en op grond van 
artikel 74, te verzekeren. 
Artikel 74 
In de hieronder vermelde gevallen is de Hoge Autoriteit 
bevoegd alle maatregelen te nemen overeenkomstig dit Ver­
drag en met name in overeenstemming met de in artikel 3 
87 
omschreven doelstellingen benevens aan de Regeringen alle 
aanbevelingen te doen overeenkomstig de bepalingen van de 
tweede alinea van artikel 71 : 
1. Indien wordt vastgesteld, dat dumping of andere prac­
tijken, welke door het Handvest van Havana zijn veroor­
deeld, worden toegepast door landen, welke geen lid van de 
Gemeenschap zijn of < door ondernemingen in die landen ; 
2. Indien er een verschil bestaat tussen de aanbiedingen 
van ondernemingen, welke niet aan de rechtsmacht van de 
Gemeenschap zijn onderworpen, en de aanbiedingen van 
die ondernemingen, welke wel hieraan zijn onderworpen, 
terwijl dit verschil uitsluitend toe te schrijven is aan het 
feit, dat de aanbiedingen van de eerstgenoemden berusten 
op concurrentieverhoudingen, welke strijdig zijn met de 
bepalingen van dit Verdrag ; 
3. Indien een van de producten, vermeld in artikel 81 
van dit Verdrag, in het gebied van een of meer deelnemende 
Staten wordt ingevoerd in verhoudingsgewijs toegenomen 
hoeveelheden en onder zodanige voorwaarden, dat daardoor 
ernstig nadeel wordt of dreigt te worden berokkend aan de 
productie van overeenkomstige of rechtstreeks concurre­
rende artikelen in het gemeenschappelijke marktgebied. 
Aanbevelingen tot het instellen van kwantitatieve be­
perkingen krachtens het hierboven onder 2 vermelde, kunnen 
echter niet worden gedaan, dan met instemming van de 
Raad en krachtens het hierboven onder 3 vermelde slechts, 
indien aan de bepalingen van artikel 58 is voldaan. 
Artikel 75 
De deelnemende Staten verplichten zich de Hoge Auto­
riteit in kennis te stellen van te sluiten handelsovereen­
komsten, of regelingen met een soortgelijke strekking, voor­
zover deze betrekking hebben op kolen en staal of de invoer 
88 
van andere grondstoffen en speciale uitrusting voor de pro­
ductie van kolen en staal in de deelnemende Staten. 
Indien het ontwerp van een overeenkomst of regeling 
bepalingen bevat, welke de toepassing van dit Verdrag be­
lemmeren, doet de Hoge Autoriteit binnen tien dagen na de 
ontvangst van de haar gedane mededeling de noodzakelijke 
aanbevelingen aan de belanghebbende Staat ; in alle andere 
gevallen kan zij een advies geven. 
S.9 

VIERDE TITEL 
Algemene bepalingen 

Artikel 76 
De Gemeenschap geniet op het grondgebied der deel­
nemende Staten de voor de uitoefening van haar taken 
nodige immuniteiten en voorrechten, overeenkomstig de be­
palingen, die in een bij dit Verdrag gevoegd Protocol zijn 
omschreven. 
Artikel 77 
De zetel van de instellingen der Gemeenschap wordt in 
onderlinge overeenstemming door de Regeringen der deel­
nemende Staten vastgesteld. 
Artikel 78 
1. Het boekjaar van de Gemeenschap loopt van 1 Juli tot 
30 Juni. 
2. De administratieve uitgaven van de Gemeenschap om­
vatten de uitgaven van de Hoge Autoriteit met inbegrip 
van die, welke de werkzaamheden van het Raadgevend 
Comité, het Hof, het Secretariaat van de Vergadering en het 
Secretariaat van de Raad met zich medebrengen. 
3. Elk der instellingen van de Gemeenschap stelt een be­
groting op van haar administratieve uitgaven, ingedeeld 
naar artikelen en hoofdstukken. 
Het aantal functionarissen, de schalen voor salarissen, 
vergoedingen en pensioenen, voorzover niet vastgesteld op 
grond van een andere bepaling van het Verdrag of van de 
uitvoeringsvoorschriften, evenals de buitengewone uitgaven, 
worden echter van tevoren vastgesteld door een Commissie, 
waarin de voorzitter van het Hof, de voorzitter van de Hoge 
Autoriteit, de voorzitter van de Vergadering en de voorzitter 
93 
van de Raad zitting hebben. Deze Commissie wordt voor­
gezeten door de voorzitter van het Hof. 
De afzonderlijke begrotingen worden samengevoegd tot 
een algemene begroting, waarin voor de uitgaven van elk 
van deze instellingen een afdeling voorkomt ; de algemene 
begroting wordt vastgesteld door de Commissie van Voor­
zitters, welke in de voorafgaande alinea is voorzien. 
De vaststelling van de algemene begroting geldt als 
machtiging en verplichting voor de Hoge Autoriteit om 
zich het bedrag der daarmede overeenkomende inkomsten 
te verschaffen, overeenkomstig de bepalingen van artikel 49. 
De Hoge Autoriteit stelt de middelen, voorzien voor het 
uitvoeren van de werkzaamheden van elk der instellingen, 
ter beschikking van de bevoegde voorzitter, die kan over­
gaan of doen overgaan tot het aangaan van geldelijke ver­
plichtingen of het doen van uitgaven. 
De Commissie van Voorzitters kan machtiging verlenen 
tot het doen van overboekingen binnen elk hoofdstuk en 
tussen de hoofdstukken onderling. 
4. De algemene begroting maakt deel uit van het jaar­
verslag, dat door de Hoge Autoriteit aan de Vergadering 
overeenkomstig artikel 17 wordt aangeboden. 
5. Indien de werkzaamheden van de Hoge Autoriteit of 
van het Hof zulks vereisen, kan haar voorzitter bij de Com­
missie van Voorzitters een aanvullende begroting indienen, 
waarvoor dezelfde voorschriften gelden als voor de algemene 
begroting. 
6. De Raad benoemt voor een tijd van drie jaar een finan­
cieel commissaris, wiens benoeming kan worden hernieuwd 
en die zijn werkzaamheden geheel onafhankelijk uitvoert. 
De positie van financieel commissaris is onverenigbaar met 
enige andere werkzaamheid bij een instelling of dienst van 
de Gemeenschap. 
H 
De financiële commissaris is belast met het jaarlijks 
uitbrengen van een verslag over de juistheid der reken-
plichtige handelingen en over het financieel beleid der ver­
schillende instellingen. Hij stelt dit verslag samen uiterlijk 
zes maanden na het einde van het boekjaar waarop het 
betrekking heeft, en brengt het uit aan de Commissie van 
Voorzitters. 
De Hoge Autoriteit legt dit verslag, tegelijk met het 
verslag bedoeld in artikel 17, aan de Vergadering over. 
Artikel 79 
Dit Verdrag is van toepassing op de grondgebieden in 
Europa van de Hoge Verdragsluitende Partijen. Het is even­
eens van toepassing op de grondgebieden in Europa waar­
voor een ondertekenende Staat de buitenlandse betrekkingen 
behartigt ; met betrekking tot het Saargebied is een brief­
wisseling tussen de Regering van de Bondsrepubliek Duits­
land en de Regering van de Franse Republiek aan dit Ver­
drag toegevoegd. 
Iedere Hoge Verdragsluitende Partij verbindt zich echter 
preferenties, die zij voor kolen en staal in de aan haar 
rechtsmacht onderworpen gebiedsdelen buiten Europa geniet, 
mede toe te kennen aan de andere deelnemende Staten. 
Artikel 80 
Ondernemingen in de zin yan dit Verdrag zijn die, welke 
zich binnen de gebieden, bedoeld in de eerste alinea van 
artikel 79, bezig houden met de productie van kolen en staal, 
en voorts wat betreft de toepassing van de artikelen 65 
en 66, alsmede het verschaffen van inlichtingen, noodza­
kelijk voor de toepassing van de genoemde bepalingen en 
95 
het beroep naar aanleiding van deze bepalingen ingesteld : 
de ondernemingen of instellingen, die hun bedrijf maken 
van de distributie, anders dan in de vorm van verkoop voor 
huishoudelijk verbruik of aan het ambacht. 
Artikel 81 
De termen kolen en staal zijn omschreven in de bij dit 
Verdrag behorende bijlage I. 
De in deze bijlage opgenomen lijsten kunnen worden 
aangevuld bij eenstemmig besluit van de Raad. 
Artikel 82 
Als omzet, dienende tot grondslag voor de berekening 
van boeten en dwangsommen, welke de ondernemingen 
overeenkomstig dit Verdrag kunnen worden opgelegd, geldt 
de omzet in die producten, welke aan de rechtsmacht van 
de Hoge Autoriteit zijn onderworpen. 
Artikel 83 
De oprichting van de Gemeenschap raakt in geen enkel 
opzicht de regeling van de eigendom van ondernemingen, 
welke aan de bepalingen van dit Verdrag zijn onderworpen. 
Artikel 84 
In de bepalingen van dit Verdrag moet onder de woor­
den « dit Verdrag » worden verstaan : de inhoud van het 
Verdrag en de bijlagen daarvan, van de bijgevoegde proto­
collen en van de Overeenkomst met betrekking tot de over­
gangsbepalingen. 
96 
Artikel 85 
De maatregelen in verband met het in werking treden 
van het Verdrag en met betrekking tot de overgangsperiode, 
die tussen de Hoge Verdragsluitende Partijen zijn overeen­
gekomen teneinde de toepassing van dit Verdrag mogelijk 
te maken, zijn in een bijgevoegde Overeenkomst vastgesteld. 
Artikel 86 
De deelnemende Staten verbinden zich alle algemene of 
bijzondere maatregelen te treffen, welke dienen tot het verze­
keren van de nakoming der verplichtingen, die voor hen uit 
de beschikkingen en aanbevelingen der instellingen van do 
Gemeenschap voortvloeien en om de Gemeenschap de ver­
vulling van haar taak te vergemakkelijken. 
De deelnemende Staten verbinden zich, zich te onthou­
den van alle maatregelen welke onverenigbaar zijn met het 
bestaan van de in do artikelen 1 en 4 bedoelde gemeenschap­
pelijke markt. 
Zij nemen, binnen de grenzen van hun bevoegdheid, alle 
maatregelen, nodig voor de internationale betalingen ver­
band houdende met het verkeer van kolen en staal op do 
gemeenschappelijke markt, en verlenen elkaar wederzijdse 
bijstand teneinde deze betalingen te vergemakkelijken. 
De functionarissen van de Hoge Autoriteit, die door 
haar mot controlewerkzaamheden zijn belast, beschikken in 
het gebied der deelnemende Staten on naar do mate, waarin 
dit nodig is voor de vervulling van hun taak, over dezelfde 
rechten en bevoegdheden, als door de wetevingen van deze 
Staten aan ambtenaren van de belastingdiensten zijn ver­
leend. De controletaken en de hoedanigheid der met de 
controlewerkzaamheden belaste functionarissen, worden of­
ficieel ter kennis gebracht van de belanghebbende Staat. 
97 
Ambtenaren van de desbetreffende Staat kunnen op verzoek 
van deze of van de Hoge Autoriteit de functionarissen van 
de Hoge Autoriteit in de vervulling van hun taak bijstaan. 
Artikel 87 
De Hoge Verdragsluitende Partijen verbinden zich geen 
beroep te doen op verdragen, overeenkomsten of verklarin­
gen, welke tussen hen van kracht zijn met het doel om 
een geschil betreffende de uitleg of toepassing van dit Ver­
drag te onderwerpen aan een andere wijze van regeling dan 
die, welke bij dit Verdrag zijn voorzien. 
Artikel 88 
Indien de Hoge Autoriteit van oordeel is, dat een Staat 
een voor hem uit dit Verdrag voortvloeiende verplichting-
niet heeft nagekomen, stelt zij, nadat zij deze Staat de gele­
genheid heeft gegeven zijn opmerkingen te maken, bij een 
met redenen omklede beschikking dit verzuim vast. Zij stelt 
de desbetreffende Staat een termijn om aan zijn verplichting 
te voldoen. · ι 
Deze Staat kan, binnen oen termijn van twee maanden, 
te rekenen van de kennisgeving van de beschikking, in de 
volle omvang beroep aantekenen bij het Hof. 
Indien de Staat niet hoeft voorzien in het nakomen van 
zijn verplichting binnen de door de Hoge Autoriteit gestelde 
termijn, of ingeval van beroep, indien dit is verworpen, kan 
de Hoge Autoriteit met instemming van de Raad, door deze 
bepaald met een meerderheid van 2/3 : 
a) de betaling van gelden opschorten, die zij ten bate 
van de desbetreffende Staat krachtens dit Verdrag ver­
schuldigd is ; 
98 
b) maatregelen nemen, die afwijken Van de bepalingen 
van artikel 4, of andere deelnemende Staten toestaan der­
gelijke maatregelen te nemen, teneinde de gevolgen van het 
vastgestelde verzuim te compenseren. 
Een beroep in volle omvang tegen de beschikkingen, 
welke zijn gegeven ter toepassing van de alinea's a en b, 
staat open, gedurende twee maanden, gerekend van de 
kennisgeving. 
Indien bovenbedoelde maatregelen geen resultaat opleve­
ren, stelt de Hoge Autoriteit de Raad hiervan in kennis. 
Artikel 89 
Geschillen tussen deelnemende Staten met betrekking 
tot de toepassing van dit Verdrag, welke niet geregeld 
kunnen worden volgens een andere in dit Verdrag voor­
ziene procedure, kunnen op verzoek van één der Staten, 
die partij zijn bij het geschil aan het Hof worden voor­
gelegd. 
Het Hof is eveneens bevoegd een uitspraak te doen in 
elk geschil tussen deelnemende Staten, samenhangend met 
dit Verdrag, indien dit geschil aan hem wordt voorgelegd 
uit hoofde van een compromis. 
Artikel 90 
Indien een onderneming verzuimt te voldoen aan een 
uit dit Verdrag voortvloeiende verplichting en dit feit te­
vens een verzuim betekent met betrekking tot een ver­
plichting, voortvloeiende uit de wetgeving van de Staat aan 
welks rechtsmacht zij is onderworpen, en indien een rechts-
of administratieve vervolging op grond van deze wetgeving 
99 
tegen haar wordt ingesteld, is de belanghebbende Staat 
verplicht hiervan de Hoge Autoriteit in kennis te stellen ; 
deze kan haar uitspraak opschorten. 
Indien de Hoge Autoriteit haar uitspraak opschort, 
wordt zij op de hoogte gehouden van het verloop van de 
vervolging, en in de gelegenheid gesteld alle terzake die­
nende geschriften, deskundigen- en getuigenverklaringen 
over te leggen. Zij zal tevens in kennis worden gesteld van 
de uiteindelijke beslissing, die wordt genomen. Zij moet 
met deze uitspraak rekening houden bij het bepalen van 
de straf, die zij eventueel oplegt. 
Artikel 91 
Indien een onderneming een betaling, waartoe zij jegens 
de Hoge Autoriteit verplicht is, hetzij op grond van de 
bepalingen van dit Verdrag of van een uitvoeringsvoor­
schrift, hetzij op grond van een geldstraf of een door de 
Hoge Autoriteit opgelegde dwangsom, niet binnen de voor­
geschreven termijn verricht, is de Hoge Autoriteit bevoegd 
de betaling van gelden, die zijzelve aan bedoelde onder­
noming is verschuldigd, op te schorten tot ten hoogste het 
bedrag der door de onderneming verschuldigde betaling. 
Artikel 92 
De beschikkingen van de Hoge Autoriteit, die geldelijke 
verplichtingen voor een onderneming inhouden, vormen titel 
van tenuitvoerlegging. 
De gedwongen tenuitvoerlegging op het grondgebied van 
de deelnemende Staten wordt voltrokken overeenkomstig 
de rechtsgang van kracht in elk dor deelnemende Staten 
en nadat daarop, in de Staat op welks grondgebied de 
beschikking ten uitvoer moet worden gelegd, het gebruike­
lijke bevel tot tenuitvoerlegging is gesteld, zonder enige 
100 
andere contrôle dan de verificatie van de authenticiteit 
dezer beschikkingen. Het vervullen van deze formaliteit 
geschiedt door bemiddeling van de daartoe door elk der 
Regeringen aangewezen Minister. 
De gedwongen tenuitvoerlegging kan slechts worden 
opgeschort op grond van een beslissing van het Hof. 
Artikel 93 
De Hoge Autoriteit onderhoudt alle dienstige betrek­
kingen met de Verenigde Naties en met de Organisatie voor 
Europese Economische Samenwerking en houdt deze regel­
matig op de hoogte van de werkzaamheden van de Gemeen­
schap. 
Artikel 94 
De betrekkingen tussen de instellingen van de Gemeen­
schap en de Raad van Europa worden onderhouden volgens 
de bepalingen van een bijgevoegd Protocol. 
Artikel 95 
In de gevallen, niet in dit Verdrag voorzien, waarin 
een beschikking of aanbeveling van de Hoge Autoriteit 
noodzakelijk blijkt tot het verwerkelijken, in de gemeen­
schappelijke markt voor kolen en staal en overeenkomstig 
de bepalingen van artikel 5, van een der doelstellingen van 
de Gemeenschap zoals deze zijn omschreven in de artike­
len 2, 3 en 4, kan zij een dergelijke beschikking geven of 
aanbeveling doen met instemming van de Raad, bij een­
stemmigheid bepaald en na raadpleging van het Raad­
gevend Comité. 
Dezelfde beschikking of aanbeveling, gegeven of gedaan 
volgens het hierboven gestolde, bepaalt de eventueel op te 
leggen straffen. 
101 
Na afloop van de overgangsperiode, als voorzien in de 
Overeenkomst met betrekking tot de overgangsbepalingen, 
kunnen, indien onvoorziene moeilijkheden in de wijze van 
toepassing van dit Verdrag, door de ervaring aan het licht 
gekomen, of een ingrijpende wijziging van de economische 
of technische omstandigheden welke rechtstreeks de gemeen­
schappelijke markt voor kolen en staal beïnvloedt, een aan­
passing noodzakelijk maken van de bepalingen met betrek­
king tot de uitoefening door de Hoge Autoriteit van de haar 
toegekende bevoegdheben, passende wijzigingen in deze be­
palingen worden aangebracht ; deze wijzigingen kunnen 
noch de bepalingen van de artikelen 2, 3 en 4 noch de ver­
houding tussen de bevoegdheden welke onderscheidenlijk 
zijn toegekend aan de Hoge Autoriteit en de andere instel­
lingen van de Gemeenschap aantasten. 
Deze wijzigingen vormen het voorwerp van voorstellen 
vastgesteld in overeenstemming tussen 'de Hoge Autoriteit 
enerzijds en de Raad besluitende bij meerderheid van 5/6 
van zijn leden anderzijds en worden onderworpen aan de 
beoordeling van het Hof. Bij zijn onderzoek is het Hof 
volledig bevoegd alle feitelijke en rechtsoverwegingen bij 
de beoordeling te betrekken. Indien op grond van dit onder­
zoek het Hof vaststelt dat do voorstellen in overeenstem­
ming zijn met de bepalingen van de voorafgaande alinea, 
worden deze voorstellen aan de Vergadering voorgelegd, en 
treden zij in werking indien zij "aangenomen worden met 
een meerderheid van 3/4 van de uitgebrachte stemmen en 
een meerderheid van 2/3 van het aantal leden die zitting 
hebben in de Vergadering. 
Artikel 96 
Na afloop van de overgangsperiode kunnen de Regering 
van elke deelnemende Staat en de Hoge Autoriteit wijzi­
gingen van dit Verdrag voorstellen. Dit voorstel wordt voor­
gelegd aan de Raad. Indien deze met een meerderheid van 
2/3 zich uitspreekt ten gunste van de bijeenroeping van 
102 
een conferentie van de Vertegenwoordigers van de Rege­
ringen der deelnemende Staten, wordt deze conferentie 
terstond bijeengeroepen door de voorzitter van de Raad, 
teneinde in onderlinge overeenstemming de in de bepalingen 
van het Verdrag aan te brengen wijzigingen vast te stellen. 
Deze wijzigingen treden in werking nadat zij door alle 
deelnemende Staten zijn geratificeerd overeenkomstig hun 
onderscheidene grondwettelijke bepalingen. 
Artikel 97 
Dit Verdrag wordt gesloten voor en tijdsduur van vijf­
tig jaren, te rekenen van het tijdstip van zijn in werking 
treding. 
Artikel 98 
Elke Europese Staat kan verzoeken tot dit Verdrag te 
mogen toetreden. Hij richt zijn verzoek tot de Raad, die na 
ingewonnen advies van de Hoge Autoriteit bij eenstemmig­
heid terzake een besluit neemt en eveneens bij eenstemmig­
heid de voorwaarden van toetreding vaststelt. De toetreding 
wordt van kracht met ingang van de dag, dat de acte van 
toetreding is ontvangen door de regering, bij welke de 
ratificatie-oorkonden moeten worden gedeponeerd. 
Artikel 99 
Dit Verdrag zal worden geratificeerd door alle deel­
nemende Staten overeenkomstig hun onderscheidene grond­
wettelijke bepalingen ; de ratificatie-oorkondon worden ge­
deponeerd bij de Regering van de Franse Republiek. 
Het Verdrag treedt in werking op de dag, dat die 
ondertekenende Staat, die het laatste de ratificatie-oorkonde 
deponeert, deze handeling verricht. 
Indien alle ratificatie-oorkonden niet binnen een ter­
mijn van zes maanden te rekenen van de ondertekening 
103 
van dit Verdrag zijn gedeponeerd, zullen de Regeringen der 
Staten, die deze gedeponeerd hebben, zich beraden over de 
te nemen maatregelen. 
Artikel 100 
Dit Verdrag, opgesteld in één enkel exemplaar, zal wor­
den nedergelegd in het archief van de Regering van de 
Franse Republiek, die daarvan een voor eensluidend gewaar­
merkt afschrift zendt aan elke andere Regering welke dit 
Verdrag heeft ondertekend. 
Ten blijke waarvan de Ondertekenende Gevolmachtigden 
dit Verdrag hebben ondertekend en van hun zegel hebben 
voorzien. 
Gedaan te Parijs, de achttiende April 
negentienhonderd een en vijftig. 
ADENAUER 
Paul VAN ZEELAND 
J. MEURICE 
SCHUMAN 
SFORZA 
Jos. BECH 
STIKKER 
VAN DEN BRINK 
lul, 
Bijlagen 

BIJLAGE I 
OMSCHRIJVING VAN DE TERMEN 
KOLEN EN STAAL 
1. De termen « kolen » en « staal » omvatten de producten, 
welke op de navolgende lijst voorkomen. 
2. De Hoge Autoriteit moet bij haar optreden met betrek­
king tot de producten van speciaal staal, cokes en schroot, 
rekening houden met de bijzondere omstandigheden, waar­
onder zij worden voortgebracht of verhandeld. 
3. De Hoge Autoriteit treedt met betrekking tot gascokes 
en bruinkool, niet bestemd voor de vervaardiging van bri­
ketten en half-cokes, slechts op voor zover zulks is vereist 
wegens de door deze producten veroorzaakte ernstige ver­
storingen op de brandstoffenmarkt. 
4. De Hoge Autoriteit moet bij haar optreden rekening 
houden met het feit, dat de voortbrenging van zekere pro­
ducten, die op deze lijst voorkomen, rechtstreeks verbonden 
is met de voortbrenging van bijproducten, die er niet op 
voorkomen, maar waarvan de verkoopprijzen die van de 
hoofdproducten kunnen beïnvloeden. 
107 
O.E.E.S. 
code 
No. 
3.000 
3.100 
3.200 
3.300 
3.400 
3.500 
4.000 
4.100 
4.200 OMSCHRIJVING VAN DE PRODUCTEN 
VASTE BRANDSTOFFEN 
Steenkool. 
Geperste steenkool. 
Cokes, uitgezonderd cokes voor electroden en 
petroleumcokes. 
Half-cokes. 
Bruinkoolbriketten. 
Bruinkool. 
Half-cokes van bruinkool. 
IJZER EN STAAL 
Grondstoffen voor de productie van ruwijzer 
en staal (1). 
Ijzererts (uitgezonderd pyriet). 
Schroot. 
Mangaanerts. 
Ruwijzer en ferro-legeringen. 
Ruwijzer voor vervaardiging van staal. 
Gieterij-ijzer en andere ruwijzersoorten. 
Spiegelijzer en ferro-mangaan carbu­
ré (2). 
(1) Niet inbegrepen zijn de grondstoffen bedoeld in code no. 4190 
van de naamlijst van de O.E.E.S. (andere grondstoffen, niet elders 
genoemd, voor de vervaardiging van ruw ijzer en staal). Met name 
zijn niet inbegrepen de vuurvaste bekledingsmaterialen. 
(2) Niet inbegrepen zijn de andere ferro-legeringen. 
108 
O.E.E.S. 
code 
No. 
4.300 
4.400 OMSCHRIJVING VAN DE PRODUCTEN 
Ruwe producten en halffabrikaten van ijzer, 
van gewoon staal of van speciaal staal, met 
inbegrip van producten bestemd voor her­
gebruik of herwalsing. 
Vloeibaar staal al dan niet gegoten tol 
blokken, waaronder smeedblokken (1). 
Halffabrikaten: bloemen, knuppels, plak­
ken, plaatstrippen, warmgewalst breed­
band op rollen (voor zover dit nog niet 
als eindproduct beschouwd kan wor­
den). 
Warmgewalste walscrijproduclen van ijzer, 
van gewoon staal of van speciaal staal (2). 
Rails, dwarsliggers, onderlcgplaten, klem-
platen, balken, zware profielen en sta­
ven van 80 mm en meer, damwand-
staal. 
Staven en profielen van minder dan 
80 mm en platstaal van minder dan 
150 mm breedte. 
Walsdraad. 
(1) De Hoge Autoriteit treedt met betrekking tot de productie 
van gegoten staal voor de vervaardiging van staalgietwerk slechts op 
in het geval, dat deze productie moet worden geacht een onderdeel uit 
te maken van de eigenlijke ijzer- en staalindustrie. 
De overige productie van gegoten staal voor staalgietwerk, zoals 
die van kleine en middelgrote zelfstandige gieterijen, is slechts onder­
worpen aan statistische controle zonder dat dit ten opzichte van deze 
productie tot discriminerende maatregelen leidt. 
(2) Niet inbegrepen zijn staalgietwerk. smeedstukken en produc­
ten van de poedermetallurgie. 
109 
O.E.E.S. code No. 
4.500 OMSCHRIJVING VAN DE PRODUCTEN 
Rond en vierkant stafmateriaal voor 
buizen. 
Warmgewalst bandstaai en warmge-
walste strippen (met inbegrip van 
buizenstrip). 
Warmgewalste platen van minder dan 
3 mm, al dan niet met bekleed opper­
vlak. 
Platen met een dikte van 3 mm en meer, 
universaalstaal van 150 mm en meer. 
Walserijproducten van ijzer, van gewoon 
staal of van speciaal staal (1). 
Blik, verlode plaat, zwarte plaat, gegal­
vaniseerde platen, andere platen met 
bekleed oppervlak. 
Koudgewalste platen van minder dan 
3 mm dikte. 
Dynamo- en transformatorplaat. 
Band bestemd voor het maken van blik. 
(1) Niet inbegrepen zijn stalen buizen (naadloos of gelast), koud-
gewalst bandstaai met een breedte van minder dan 500 mm (ander dan 
bestemd voor de vervaardiging van blik), draadproducten, blanke 
staven en ijzergietwerk (buizen, pijpen en hulpstukken, gietstukken). 
110 
BIJLAGE Π 
SCHROOT 
De bepalingen van dit Verdrag zijn van toepassing op 
schroot, rekening houdende met de navolgende practische 
voorzieningen, die nodig zijn in verband met de omstandig­
heden, eigen aan de schrootinzameling en schroothandel : 
a. de vaststelling van de prijzen door de Hoge Autoriteit, 
overeenkomstig de bepalingen van Hoofdstuk V van de 
derde titel, heeft betrekking op de aankopen door de onder­
nemingen van de Gemeenschap ; de deelnemende Staten 
verlenen de Hoge Autoriteit bijstand teneinde te waken 
voor de eerbiediging van gegeven beschikkingen door de 
verkopers ; 
b. van de toepassing van artikel 59 zijn uitgesloten : 
— gegoten schroot, waarvan het gebruik door zijn aard 
wordt beperkt tot gietcrijbedrijven, die niet aan de rechts­
macht van de Gemeenschap zijn onderworpen ; 
— omloopschroot, dat rechtstreeks door de onderne­
mingen wordt gebruikt ; met het beschikbaar zijn van dit 
soort afval wordt rekening gehouden bij het vaststellen van 
de verdelingssleutel voor gekocht schroot ; 
c. ter uitvoering van de bepalingen van artikel 59 met 
betrekking tot gekocht schroot, verzamelt de Hoge Autori­
teit in samenwerking met de Regeringen der deelnemende 
lil 
Staten de nodige gegevens, zowel met betrekking tot de 
beschikbare hoeveelheden als met betrekking tot de behoef­
ten, waaronder de uitvoer naar derde landen is begrepen 
Op grond van de aldus verzamelde gegevens verdeelt 
de Hoge Autoriteit de beschikbare hoeveelheden onder de 
deelnemende Staten, waarbij zij de bepalingen van artikel 
59 in acht neemt en waarbij rekening wordt gehouden 
zowel met oen zo economisch mogelijk gebruik van de 
beschikbare hoeveelheden, als met het geheel der omstandig­
heden, waaronder de exploitatie en de voorziening, eigen 
aan de verschillende sectoren van de aan haar rechtsmacht 
onderworpen ijzer- en staalindustrie, plaatsvinden. 
Teneinde te voorkomen, dat de leveringen, die uit hoofde 
van deze verdeling door een deelnemende Staat aan een 
andere deelnemende Staat zijn voorzien, of de uitoefening 
van het recht tot kopen door do ondernemingen van een 
deelnemende Staat op de markt van een andere deelnemende 
Staat, discriminaties tengevolge hebben, die nadelig zijn 
voor de ondernemingen, welke aan de rechtsmacht van een 
van beide Staten onderworpen zijn, worden de volgende 
maatregelen genomen : 
1. Iedere deelnemende Staat verleent vergunning tot 
uitvoer uit zijn gebied naar de andere deelnemende Staten 
van hoeveelheden, die overeenstemmen met de door de Hoge 
Autoriteit vastgestelde verdeling ; daartegenover zal iedere 
deelnemende Staat gerechtigd zijn het toezicht uit te 
oefenen, dat nodig is om er voor te zorgen, dat de uitvoer 
niet groter is dan de aldus voorziene hoeveelheden. De Hoge 
Autoriteit is bevoogd er voor te waken, dat de maatregelen, 
die de Staten toepassen, niet meer beperkingen inhouden 
dan voor dit doel nodig is. 
2. De verdeling tussen de deelnemende Staten zal met 
zo korte tussenpozen herzien als nodig is om zowel voor do 
plaatselijke kopers als voor do kopers uit andere deel-
112 
nemende Staten, een billijke verhouding te handhaven 
tussen do in iedere deelnemende Staat beschikbare voorraden 
en de aan deze Staat opgedragen leveringen aan andere 
deelnemende Staten. 
3. De Hoge Autoriteit zal er voor waken, dat de door 
iedere deelnemende Staat ten aanzien van de aan zijn 
rechtsmacht onderworpen verkopers getroffen uitvoerings­
voorschriften, geen ongelijke voorwaarden bij gelijksoortige 
transacties scheppen ; met name zal op grond van de natio­
naliteit van de kopers geen discriminatie mogen plaats­
vinden. 
113 
8 
BIJLAGE ΠΙ 
SPECIAAL STAAL 
Speciaal staal en koolstofstaal, zoals deze zijn gedefinieerd 
in het ontwerp vor een Europese douane­nomenclatuur op­
gesteld te Brussel door het Comité voor de Tarieven in zijn 
zitting van 15 Juli 1950, zullen worden behandeld met inacht­
neming van hun indeling in een van de drie hieronder 
genoemde groepen : 
a. speciaal staal, gewoonlijk constructiestaai genoemd 
en gekenmerkt door een koolstofgehalte van minder dan 
0,6 % en door legeringselementen, die gezamenlijk niet meer 
bedragen dan 8 %, indien er tenminste twee zijn en niet 
meer dan 5 %, indien er slechts één is (1). 
b. koolstofstaal, waarvan het koolstofgehalte ligt tussen 
0,6 % en door legeringselementen, die gezamenlijk niet meer 
schreven onder a en waarvan het gehalte aan legerings­
elementen lager is dan 40 %, indien er tenminste twee zijn 
en lager dan 20 %, indien er slechts één is (1). 
c. speciaal staal, dat niet valt onder de onder α en b 
gegeven omschrijvingen. 
De producten behorende tot de groepen α en b vallen 
onder de bevoegdheid van de Hoge Autoriteit ; teneinde 
(1) Tot de legeringselementen worden niet gerekend: zwavel, 
phosphor, silicium en mangaan met een gehalte, dat gewoonlijk voor 
de gangbare staalsoorten wordt aanvaard. 
114 
echter met betrekking tot de hierbedoelde producten de 
studie mogelijk te maken van de meest geschikte wijze, 
waarop het Verdrag, rekening houdende met de bijzondere 
omstandigheden van de voortbrenging van en de handel 
in deze producten, kan worden toegepast, zal het tijdstip, 
waarop de in- en uitvoerrechten of heffingen met daaraan 
gelijke werking, benevens alle kwantitatieve beperkingen 
met betrekking tot hot verkeer van deze producten binnen het 
gebied van de deelnemende Staten worden afgeschaft, wor­
den verschoven tot een jaar na het tijdstip van instelling 
van de gemeenschappelijke markt voor staal. 
Voor de producten, behorende tot groep e, zal de Hoge 
Autoriteit na haar ambtsaanvaarding studies ondernemen, 
teneinde de meest geschikte wijze vast te stellen, waarop 
het Verdrag, rekening houdende met de bijzondere om­
standigheden van de voortbrenging van en de handel in 
deze producten kan worden toegepast ; naar gelang van 
het resultaat van deze studies en uiterlijk binnen een 
termijn van drie jaren na de instelling van de gemeen­
schappelijke markt, zullen de voor elk der betrokken pro­
ducten ontworpen maatregelen door de Hoge Autoriteit 
worden voorgelegd aan de Raad, die overeenkomstig de 
bepalingen van artikel 81 een beslissing zal nemen. Gedu­
rende deze periode zullen de producten, behorende tot 
groep c uitsluitend onderworpen zijn aan statistische con­
trole van de Hoge Autoriteit. 
115 

PROTOCOL 
BETREFFENDE VOORRECHTEN 
EN IMMUNITEITEN 
VAN DE GEMEENSCHAP 

DE HOGE VERDRAGSLUITENDE PARTIJEN : 
OVERWEGENDE dat overeenkomstig de bepalingen van arti­
kel 76 van het Verdrag, de Gemeenschap op de grondge­
bieden van de deelnemende Staten de immuniteiten en 
voorrechten geniet, welke nodig zijn voor de vervulling van 
haar taak overeenkomstig de bepalingen van een bijgevoegd 
Protocol, 
ZIJN OMTRENT het volgende overeengekomen : 
EERSTE HOOFDSTUK 
EIGENDOMMEN, FONDSEN EN BEZITTINGEN 
Artikel 1 
De gebouwen en terreinen van de Gemeenschap zijn 
onschendbaar. Zij zijn vrijgesteld van huiszoeking, vor­
dering, verbeurdverklaring of onteigening. De eigendommen 
en bezittingen van de Gemeenschap kunnen zonder toestem­
ming van het Hof niet getroffen worden door enige dwang­
maatregel van administratieve of gerechtelijke aard. 
Artikel 2 
Hat archief van de Gemeenschap is onschendbaar. 
Artikel 3 
De Gemeenschap kan alle soorten deviezen en rekenin­
gen in iedere geldsoort aanhouden. 
119 
Artikel 4 
De Gemeenschap, haar bezittingen, inkomen en andere 
eigendommen zijn vrijgesteld van : 
a) allo directe belastingen ; de Gemeenschap zal even­
wel geen aanspraak maken op vrijstelling van belastingen 
heffingen en rechten, die niet anders zijn dan eenvoudige 
vergoedingen voor diensten van openbaar nut ; 
b) alle douanerechten, in- en uitvoerverboden en -beper­
kingen mot betrekking tot artikelen, die de Gemeenscha): 
voor officieel gebruik nodig heeft ; de aldus vrij ingevoerde 
goederen mogen in hot land, waarin zij zijn ingevoerd, niel 
worden verkocht, tenzij op voorwaarden, waaromtrent mot 
de Regering van dat land overeenstemming is bereikt ; 
c) alle douanerechten, in- en uitvoerverboden en beper­
kingen mot betrekking tot haar publicaties. 
TWEEDE HOOFDSTUK 
MEDEDELINGEN EN LAISSEZ-PASSER 
Artikel 5 
De instellingen van de Gemeenschap genieten op het 
grondgebiet van iedere deelnemende Staat voor haar officiële 
mededelingen die behandeling, welke door deze Staat aan 
diplomatieke missies wordt toegestaan. 
De officiële correspondentie en andere officiële mede­
delingen van de instellingen van de Gemeenschap zijn niet 
aan censuur onderworpen. 
120 
Artikel 6 
De Voorzitter van de Hoge Autoriteit voorziet de leden 
van de Hoge Autoriteit en de hogere functionarissen van 
de instellingen van de Gemeenschap van laissez-passer. Deze 
laissez-passer worden door de autoriteiten van de deel­
nemende Staten erkend als geldige reispapieren. 
DERDE HOOFDSTUK 
LEDEN VAN DE VERGADERING 
Artikel 7 
De vrijheid van beweging van de leden van de Ver­
gadering, die zich naar de plaats van bijeenkomst dor Ver­
gadering begeven of daarvan terugkomen, wordt op geen 
enkele wijze beperkt door voorschriften van administratieve 
of andere aard. 
Aan de leden van de Vergadering worden, wat betreft 
douane- en deviezencontrôle, toegekend : 
a) door hun eigen Regering dezelfde faciliteiten, als 
zijn toegekend aan hoge ambtenaren, die zich, belast met 
een tijdelijke officiële zending, naar hot buitenland be­
geven ; 
b) door de Regeringen van andere deelnemende Staten 
dezelfde faciliteiten, als zijn toegekend aan vertegenwoor­
digers van buitenlandse Regeringen, belast mot oen tijdelijke 
officiële zending. 
Artikel 8 
Die leden van de Vergadering kunnen niet worden onder­
worpen aan opsporing, gevangenhouding of vervolging we-
121 
gens hetgeen zij in de uitoefening van hun ambt hebben 
gezegd of op grond van de stem, die zij als zodanig hebben 
uitgebracht. 
Artikel 9 
Tijdens de zittingduur van de Vergadering genieten de 
leden : 
a) op hun eigen grondgebied de immuniteiten, welke 
aan de leden van de volksvertegenwoordiging in hun land 
zijn verleend ; 
b) op het grondgebied van elke andere deelnemende 
Staat, vrijstelling van gevangenhouding en gerechtelijke 
vervolging in welke vorm ook. 
De immuniteit beschermt hen eveneens, wanneer zij 
zich naar de plaats van do bijeenkomst van de Vergadering 
begeven of daarvan terugkeren. Op deze immuniteit kan 
geen beroep worden gedaan in geval van ontdekking op 
heterdaad, terwijl zij evenmin kan verhinderen, dat de Ver­
gadering het recht uitoefent de immuniteit van een harer 
loden op te heffen. 
VIERDE HOOFDSTUK 
VERTEGENWOORDIGERS IN DE RAAD 
Artikel 10 
De naar de Raad afgevaardigde vertegenwoordigers en 
do hen officieel begeleidende personen genieten gedurende 
de uitoefening van hun functie en op hun reizen naar en 
van de plaats van bijeenkomst de gebruikelijke voorrechten 
en immuniteiten. 
122 
VIJFDE HOOFDSTUK 
LEDEN VAN DE HOGE AUTORITEIT 
EN FUNCTIONARISSEN 
VAN DE INSTELLINGEN DER GEMEENSCHAP 
Artikel 11 
De leden van de Hoge Autoriteit en de functionarissen 
van do Gemeenschap zijn op het grondgebiet van iedere 
deelnemende Staat en welke nationaliteit zij ook bezitten, 
a) behoudens het bepaalde in de tweede alinea van 
artikel 40 van het Verdrag, vrijgesteld van rechtsvervolging 
wegens hetgeen zij in hun officiële hoedanigheid hebben 
gedaan, gezegd of geschreven ; zij blijven tegen dergelijke 
rechtsvervolgingen gevrijwaard nadat zij hun ambt hebben 
neergelegd ; 
b) vrijgesteld van alle belastingen op hun salarissen 
on emolumenten, door de Gemeenschap uitbetaald ; 
c) tezamen met hun echtgenoten en van hen afhanke­
lijke verwanton vrijgesteld van immigratiebeperkingen en 
vreemdelingenregistratie ; 
d) gerechtigd om de eerste maal dat zij hun post be­
zetten in het desbetreffende land hun huisraad en goederen 
voor persoonlijk gebruik vrij van rechten in te voeren en 
bij het neerleggen van hun ambt deze vrij van rechten 
weder uit te voeren naar het land, waar zij domicilie 
hebben. 
123 
Artikel 12 
De voorzitter van de Hoge Autoriteit bepaalt op wel­
ke categorieën van functionarissen de bepalingen van dit 
hoofdstuk geheel of ten dele van toepassing zijn. Hij onder­
werpt een lijst van deze categorieën aan het oordeel van 
de Raad en brengt deze daarna ter kennis van alle deel­
nemende Staten. De namen van de functionarissen van elke 
categorie worden met regelmatige tussenpozen aan de Re­
geringen van de deelnemende Staten bekend gemaakt. 
Artikel 13 
De voorrechten, immuniteiten en faciliteiten worden 
aan de loden van de Hoge Autoriteit en aan de functiona­
rissen van de instellingen uitsluitend in het belang van de 
Gemeenschap verleend. 
De voorzitter van de Hoge Autoriteit is gehouden de 
aan een functionaris verleende immuniteit op te heffen in 
alle gevallen, waarin zulks naar zijn mening niet strijdig 
is met de belangen van de Gemeenschap. 
ZESDE HOOFDSTUK 
ALGEMENE BEPALINGEN 
Artikel 14 
De Hoge Autoriteit kan met één of meerdere deel­
nemende Staten aanvullende overeenkomsten sluiten ter 
nadere regeling van het.bepaalde in dit Protocol. 
124 
Artikel 15 
De voorrechten, immuniteiten en faciliteiten aan rech­
ters, griffier en personeel van het Hof verleend, worden 
door diens Statuut geregeld. 
Artikel 16 
Alle geschillen, betrekking hebbende op de uitleg of de 
toepassing van dit Protocol, worden aan het oordeel van 
het Hof onderworpen. 
Gedaan te Parijs, de achttiende April 
negentienhonderd een en vijftig. 
ADENAUER 
Paul VAN ZEELAND 
J. MEURICE 
SCHUMAN 
SFORZA 
Jos. BECH 
STIKKER 
VAN DEN BRINK 
125 

PROTOCOL 
BETREFFENDE HET STATUUT 
VAN HET HOF VAN JUSTITIE 

DE HOGE VERDRAGSLUITENDE PARTIJEN : 
WENSEND het Statuut van het Hof van Justitie, bedoeld 
bij artikel 45 van het Verdrag, vast te stellen, 
ZIJN OMTRENT het volgende overeengekomen : 
Artikel 1 
Het Hof van Justitie, ingesteld bij artikel 7 van het 
Verdrag, is samengesteld en oefent zijn functies uit overeen­
komstig de bepalingen van het Verdrag en van dit Statuut. 
TITEL I 
STATUS VAN DE RECHTERS 
EED 
Artikel 2 
ι 
Iedere rechter moet, alvorens zijn ambt te aanvaarden, 
in openbare zitting de eed afleggen, dat hij zijn functie 
zal uitoefenen in volkomen onpartijdigheid en geheel ove­
reenkomstig zijn geweten en niets zal bekend maken van 
het geheim der beraadslagingen. 
129 
VOORRECHTEN EN IMMUNITEITEN 
Artikel 3 
De rechters zijn vrijgesteld van rechtsvervolging. Met 
betrekking tot hetgeen zij in hun officiële hoedanigheid 
hebben gedaan, gezegd of geschreven, blijven zij de im­
muniteit van rechtsvervolging genieten nadat zij hun ambt 
hebben neergelegd. 
Het Hof kan, in voltallige zitting, de immuniteit op­
heffen. 
In geval, nadat de immuniteit is opgeheven, een straf­
vervolging tegen een rechter wordt ingesteld, kan deze, in 
elk der deelnemende Staten, slechts berecht worden door 
de instantie welke bevoegd is tot berechting van de leden 
van de hoogste nationale rechterlijke colleges. 
De rechters, van welke nationaliteit zij ook zijn, ge­
nieten bovendien op het grondgebiet van elk der deel­
nemende Staten do voorrechten welke zijn opgesomd onder 
b, c en d van artikel 11 van het Protocol betreffende do 
voorrechten en immuniteiten van de Gemeenschap. 
ONVERENIGBAARHEID 
Artikel 4 
De rechters mogen geen enkele politieke of administra­
tieve functie uitoefenen. 
Zij mogen geen enkele beroepswerkzaamheid al dan 
niet tegen vergoeding verrichten, tenzij van deze bepaling 
bij uitzondering afwijking is toegestaan door do Raad, 
beslissende mot 2/3 meerderheid. 
130 
Zij mogen, noch direct, noch indirect, enig belang ver­
werven of behouden in ondernemingen kolen en staal be­
treffende tijdens de uitoefening van hun ambt en gedurende 
een tijdvak van driei jaren na het einde daarvan. 
FINANCIËLE RECHTEN 
Artikel 5 
De salarissen, vergoedingen en pensioenen van de voor­
zitter en de rechters worden door de Raad vastgesteld op 
voorstel van de Commissie, bedoeld in het derde lid van 
artikel 78 van het Verdrag. 
BEËINDIGING VAN DE AMBTSVERVULLING 
Artikel 6 
Behalve door periodieke vervanging eindigt de ambts­
vervulling van een rechter door overlijden of ontslag. 
In geval van ontslag van een rechter, moet de ontslag­
brief gericht worden tot de voorzitter van het Hof ter door­
zending aan de voorzitter van de Raad. Door laatstgenoemde 
kennisgeving valt de zetel open. 
Behalve in de gevallen waarin artikel 7 wordt toegepast, 
blijft elke rechter zitting hebben, tot zijn opvolger in func­
tie treedt. 
Artikel 7 
Geen rechter kan van zijn ambt worden ontheven, 
tenzij hij, naar het eenstemmig oordeel van de andere 
rechters heeft opgehouden aan de vereiste voorwaarden 
te voldoen. 
131 
De voorzitter van de Raad, de voorzitter van de Hoge 
Autoriteit en de voorzitter van de Vergadering worden hier­
van door de griffier in kennis gesteld. 
Door deze mededeling valt de zetel open. 
Artikel 8 
Een rechter, die benoemd is ter vervanging van een lid 
wiens ambtstermijn niet afgelopen is, blijft in functie voor 
de verdere duur van de ambtstermijn van zijn voorganger. 
TITEL Π 
ORGANISATIE 
Artikel 9 
De rechters, de advocaten-generaal en de griffier zijn 
verplicht verblijf te houden in de plaats waar het Hof is 
gevestigd. 
Artikel 10 
Het Hof wordt terzijde gestaan door twee advocaten-
generaal en een griffier. 
ADVOCATEN-GENERAAL 
Artikel 11 
Do advocaat-generaal heeft tot taak in het openbaar in 
volkomen onpartijdigheid on onafhankelijkheid, mondelinge 
132 
en met redenen omklede conclusies over te leggen aangaande 
zaken, welke aan het Hof zijn voorgelegd, ten einde dit ter 
zijde te staan bij de vervulling van zijn taak, gelijk deze 
is omschreven in artikel 31 van het Verdrag. 
Artikel 12 
De advocaten-generaal worden voor zes jaren volgens 
de bepalingen geldende voor de benoeming van de rechters 
benoemd. Om de drie jaren heeft een gedeeltelijke vervan­
ging plaats. De advocaat-generaal wiens aanstelling aan het 
einde van de eerste periode van drie jaar moet worden 
vernieuwd wordt door het lot aangewezen. De bepalingen 
van de derde en vierde alinea van artikel 32 van het Ver­
drag benevens die van artikel 6 van dit Statuut zijn van 
toepassing op de advocaten-generaal. 
Artikel 13 
De bepalingen van de artikelen 2 tot 5 en 8 zijn van 
toepassing op do advocaten-generaal. 
De advocaten-generaal kunnen niet van hun ambt 
ontheven worden, tenzij zij hebben opgehouden aan de 
vereiste voorwaarden te voldoen. De beslissing hieromtrent 
wordt door de Raad eenstemmig genomen, nadat advies van 
het Hof is ingewonnen. 
GRIFFIER 
Artikel 14 
De griffier wordt benoemd door het Hof, dat zijn status 
vaststelt, rekening houdend met de bepalingen van het 
hieronder vermelde artikel 15. Hij legt voor het Hof de eed 
133 
af dat hij zijn functie zal uitoefenen in volkomen onpar­
tijdigheid en geheel overeenkomstig zijn geweten en niets 
zal bekend maken van het geheim dor beraadslagingen. 
De bepalingen van de artikelen 11 en 13 van het Pro­
tocol nopens de voorrechten en immuniteiten van de Ge­
meenschap zijn van toepassing op de griffier ; de taak 
welke door genoemde artikelen wordt opgedragen aan de 
voorzitter van de Hoge Autoriteit wordt evenwel door de 
voorzitter van het Hof uitgeoefend. 
Artikel 15 
Het salaris, de vergoedingen en het pensioen van de 
griffier worden vastgesteld door de Raad op voorstel van 
de Commissie, bedoeld in het derde lid van artikel 78 van 
het Verdrag. 
PERSONEEL VAN HET HOF 
Artikel 16 
Aan het Hof worden ambtenaren of beambten toege­
voegd teneinde een goede gang van zaken te waarborgen. 
Zij ressortéren onder de griffier, onder gezag van de voor­
zitter. Hun status wordt door het Hof bepaald. Eén van 
hen wordt door het Hof aangewezen om ingeval van ver­
hindering de griffier te vervangen. 
Toegevoegde rapporteurs, die do nodige bewijzen van 
bekwaamheid kunnen overleggen, kunnen worden geroepen 
om, in geval dit nodig is en overeenkomstig de bepalingen 
welke in het reglement voor de procesvoering bedoeld bij 
artikel 44 worden vastgesteld, deel te nemen aan het onder­
zoek van de zaken welke bij het Hof aanhangig zijn ge­
maakt en om met de rechter-rapporteur samen te werken. 
154 
Hun status wordt door de Raad op voorstel van het Hof 
vastgesteld. Zij worden door de Raad benoemd. 
De bepalingen van de artikelen 11, 12 en 13 van het 
Protocol nopens de voorrechten en immuniteiten van de 
Gemeenschap zijn van toepassing op de ambtenaren en 
beambten van het Hof, alsmede op de toegevoegde rappor­
teurs ; do taak welke door genoemde artikelen wordt op­
gedragen aan de voorzitter van de Hoge Autoriteit wordt 
evenwel door de voorzitter van het Hof uitgeoefend. 
WERKWIJZE VAN HET HOF 
Artikel 17 
Het Hof is voortdurend in zitting. De duur van de 
rechterlijke vacanties wordt door het Hof, met inachtneming 
van de eisen van de dienst, vastgesteld. 
SAMENSTELLING VAN HET HOF 
Artikel 18 
Het Hof houdt voltallig zitting. Het kan evenwel uit 
zijn midden twee kamers vormen, elk samengesteld uit drie 
rechters, teneinde hetzij bepaalde maatregelen van onder­
zoek te nemen, hetzij bepaalde groepen van zaken te be­
rechten volgens de bepalingen van een tot dat doel door het 
Hof opgesteld reglement. 
Het Hof kan slechts geldig zitting houden, indien een 
oneven aantal rechters aanwezig is. De beslissingen van 
het Hof in voltallige zitting zijn geldig, indien vijf rechters 
aanwezig zijn. De beslissingen van de kamers zijn slechts 
geldig, indien zij door drie rechters zijn genomen; in geval 
van verhindering van één der rechters, waaruit de kamer 
135 
bestaat, kan een beroep gedaan worden op een rechter, die 
deel uitmaakt van de andere kamer, volgens de bepalingen 
welke bij het bovenbedoelde reglement worden vastgesteld. 
Op een beroep, ingesteld door een Staat of door de Raad 
moet in elk geval in voltallige zitting uitspraak worden 
gedaan. 
BIJZONDERE BEPALINGEN 
Artikel 19 
De rechters en de advocaten-generaal mogen niet deel­
nemen aan de berechting van enige zaak, waarin zij vroeger 
zijn opgetreden als gemachtigde, raadsman of advocaat van 
één van beide partijen, of waarover zij geroepen zijn geweest 
zich uit te spreken als lid van een rechtbank, van een 
commissie van onderzoek of in enige andere functie. 
Indien om een bijzondere reden een rechter of een 
advocaat-generaal meent niet te kunnen deelnemen aan de 
berechting of het onderzoek van een bepaalde zaak, deelt hij 
dit aan de voorzitter mede. In geval de voorzitter meent, 
dat een rechter of een advocaat-generaal om een bijzondere 
reden over een bepaalde zaak niet. moet zitting nemen of 
concluderen, geeft hij de betrokkene hiervan kennis. 
In geval van moeilijkheden nopens de toepassing van 
dit artikel, beslist het Hof. 
Partijen kunnen zich noch op de nationaliteit van een 
rechter, noch op de afwezigheid uit het Hof of een van zijn 
kamers van een rechter van haar nationaliteit beroepen 
om een wijziging van de samenstelling van het Hof van 
een van zijn kamers te verzoeken. 
136 
TITEL III 
PROCEDURE 
VERTEGENWOORDIGING EN BIJSTAND VAN PARTIJEN 
Artikel 20 
Staten zowel als instellingen van de Gemeenschap 
worden voor het Hof vertegenwoordigd door gemachtigden, 
die voor elke zaak worden benoemd; de gemachtigde kan 
worden bijgestaan door een bij de balie van een van de 
deelnemende Staten ingeschreven advocaat. 
Ondernemingen en alle andere natuurlijke of rechts­
personen moeten worden bijgestaan door een advocaat, die 
is ingeschreven bij de balie van een der deelnemende Staten. 
De gemachtigden en advocaten, die voor het Hof ver­
schijnen, genieten de rechten en waarborgen, nodig voor de 
onafhankelijke uitoefening van hun functies, volgens de 
bepalingen vastgesteld bij een door het Hof op te stellen 
en door de Raad goed te keuren reglement. 
Met betrekking tot de advocaten, die voor het Hof 
optreden, bezit het Hof de bevoegdheden welke gewoonlijk 
op dit gebied aan hoven en rechtbanken worden toegekend, 
volgens de bepalingen welke worden vastgesteld bij hetzelfde 
reglement. 
Hoogleraren, die onderdaan zijn van een der deelnemen­
de Staten welker wetgeving hun het rocht toekent te pleiten, 
137 
genieten voor het Hof de rechten welke bij dit artikel aan 
advocaten worden toegekend. 
PHASEN VAN DE PROCEDURE 
Artikel 21 
De procedure voor het Hof bestaat uit twee phasen : de 
schriftelijke en de mondelinge procedure. 
De schriftelijke procedure omvat het overleggen aan 
partijen en aan de instellingen van de Gemeenschap wier 
beslissingen in het geding zijn, van de verzoekschriften, 
memoriën, verdedigingen en opmerkingen en, eventueel, 
van de replieken alsmede van alle bewijsstukken ter onder­
steuning daarvan of van voor eensluidend gewaarmerkte 
afschriften dezer stukken. 
De overlegging geschiedt door tussenkomst van de 
griffier in de volgorde en binnen de termijnen, bepaald door 
het reglement voor de procesvoering. 
De mondelinge procedure omvat de voorlezing van het 
rapport dat door de rechter-rapporteur is ingediend, als­
mede het horen door het Hof van getuigen, deskundigen, 
gemachtigden en advocaten, en van de conclusies van de 
advocaat-generaal. 
VERZOEKSCHRIFT 
Artikel 22 
Elke zaak wordt voor het Hof aanhangig gemaakt door 
middel van een tot de griffier gericht verzoekschrift. Het 
verzoekschrift moet inhouden een aanduiding van naam 
en woonplaats van de partij on de hoedanigheid van de 
ondertekenaar, het onderwerp van het geschil, de conclusies 
en een summiere uiteenzetting van de aangevoerde gronden. 
138 
Het moet, zo nodig, vergezeld gaan van de beslissing 
waarvan vernietiging wordt gevraagd, of, in geval van 
beroep tegen een stilzwijgende beslissing, van een bewijsstuk 
van de datum van indiening van het verzoek. Indien deze 
stukken niet bij het verzoekschrift zijn ingesloten, nodigt 
de griffier de betrokkene uit deze binnen een redelijke 
termijn over te leggen, zonder dat enig verval van rechts­
vordering kan worden tegengeworpen indien het verzuim 
eerst hersteld wordt na het verloop van de voor het beroep 
gestelde termijn. 
OVERDRACHT VAN STUKKEN 
Artikel 23 
Indien beroep wordt aangetekend tegen een beslissing 
welke is genomen door een van de instellingen van de 
Gemeenschap, is deze instelling gehouden het Hof alle 
stukken over te leggen welke op de zaak die voor het Hof 
is gebracht betrekking hebben. 
MAATREGELEN VAN ONDERZOEK 
Artikel 24 
Het Hof kan partijen, haar vertegenwoordigers of ge­
machtigden, alsmede de Regeringen van de deelnemende 
Staten verzoeken alle bewijsstukken over te leggen en alle 
inlichtingen te verstrekken, welke het wenselijk acht. In 
geval dit geweigerd wordt, neemt het Hof hiervan akte. 
Artikel 23 
Te alle tijde is het Hof bevoegd een gerechtelijk of 
deskundig onderzoek op te dragen aan een of ander per-
139 
soon, lichaam, bureau, commissie of orgaan te zijner keuze ; 
te dien einde kan het Hof een lijst opstellen van personen 
of organisaties die als deskundigen worden erkend. 
OPENBAARHEID DER ZITTINGEN 
Artikel 26 
De zitting is openbaar, tenzij het Hof om ernstige 
redenen anders beslist. 
PROCES-VERBAAL 
Artikel 27 
Van iedere zitting wordt een proces-verbaal opgemaakt, 
getekend door de voorzitter en de griffier. 
ZITTING 
Artikel 28 
De rol der zittingen wordt vastgesteld door de voor­
zitter. 
Getuigen kunnen worden gehoord volgens de bepalingen 
van het reglement voor do procesvoering. Zij kunnen onder 
ede gehoord worden. 
Eveneens kan het Hof in de loop van de debatten de 
deskundigen en de personen die belast zijn met een gerech­
telijk onderzoek horen, alsook de partijen zelf, deze laatsten 
kunnen evenwel slechts pleiten door middel van haar ver­
tegenwoordiger of advocaat. 
Wanneer wordt bewezen, dat oen getuige of deskundige 
feiten waarover hij heeft getuigd of is gehoord door het 
Hof, verborgen gehouden of onjuist weergegeven heeft, is 
140 
het Hof bevoegd deze tekortkoming ter kennis te brengen 
van de Minister van Justitie van de Staat waarvan de 
getuige of deskundige onderdaan is, teneinde op hem de 
strafmaatregelen te doen toepassen welke de nationale wet 
voor dat geval bepaalt. 
Met betrekking tot niet verschenen getuigen geniet het 
Hof de bevoegdheden welke op dit gebied algemeen worden 
toegekend aan hoven en rechtbanken, volgens bepalingen 
welke worden vastgesteld bij een door het Hof opgesteld 
en door de Raad goedgekeurd reglement. 
GEHEIM DER BERAADSLAGINGEN 
Artikel 29 
De beraadslagingen van het Hof zijn en blijven geheim. 
VONNISSEN 
Artikel 30 
De vonnissen worden met redenen omkleed. Zij ver­
melden de namen van de rechters, die over de zaak hebben 
gezeten. 
Artikel 31 
De vonnissen worden getekend door de voorzitter, de 
de rechter-rapporteur en de griffier. Zij worden in open­
bare zitting voorgelezen. 
KOSTEN 
Artikel 32 
Het Hof beslist over de kosten. 
141 
KORT GEDING 
Artikel 33 
De voorzitter van het Hof kan, volgens een summiere 
procedure, welke voorzover nodig afwijkt van sommige der 
bepalingen vervat in dit Statuut en welke wordt vastgesteld 
door het reglement voor de procesvoering, uitspraak doen 
op de conclusies, welke strekken ofwel ter verkrijging van 
de opschorting, bedoeld in de tweede alinea van artikel 39 
van het Verdrag, ofwel tot toepassing van de voorlopige 
maatregelen krachtens de derde alinea van hetzelfde ar­
tikel, ofwel tot opschorting van de gedwongen tenuitvoerleg­
ging overeenkomstig de derde alinea van artikel 92. 
Bij verhindering van de voorzitter wordt deze vervan­
gen door een andere rechter volgens de bepalingen van het 
in artikel 18 van dit Statuut bedoelde reglement. 
De door de voorzitter of zijn plaatsvervanger gedane 
uitspraak heeft slechts een voorlopig karakter en loopt niet 
vooruit op de beslissing van het Hof, uitspraak doende in 
de hoofdzaak. 
TUSSENKOMST 
Artikel 34 
Natuurlijke of rechtspersonen die kunnen bewijzen, dat 
zij belang hebben bij de oplossing van een geschil dat aan 
het Hof is voorgelegd, kunnen in het geding tussenkomen. 
De conclusies van het verzoekschrift tot tussenkomst 
kunnen slechts ten doel hebben de conclusies van een der 
partijen te ondersteunen of te verwerpen. 
11,2 
VONNIS BIJ VERSTEK 
Artikel 35 
Wanneer bij een beroep in volle omvang, de gedaagde 
partij ofschoon regelmatig in het geding geroepen, nalaat 
schriftelijke conclusies in te dienen, wordt het vonnis tegen 
haar bij verstek gewezen. Het is vatbaar voor verzet binnen 
een maand na de betekening van het vonnis. Tenzij het Hof 
het tegendeel bepaalt, schort het verzet de tenuitvoerlegging 
van het bij verstek gewezen vonnis niet op. 
VERZET DOOR DERDEN 
Artikel 36 
Natuurlijke of rechtspersonen, alsmede de instellingen 
van de Gemeenschap kunnen, in de gevallen en volgens de 
bepalingen'welke worden vastgesteld bij het reglement voor 
de procesvoering, derden verzet aantekenen tegen de von­
nissen gewezen in rechtsgedingen, waarin zij niet geroepen 
zijn geweest. 
INTERPRETA TIE 
Artikel 37 
Ingeval zich moeilijkheben voordoen over de betekenis 
en de draagwijdte van een vonnis, is het Hof bevoegd, op 
verzoek van een der partijen of van een instelling van de 
Gemeenschap die bewijst dat zij hierbij belang heeft, een 
uitlegging van het vonnis te geven. 
HERZIENING 
Artikel 38 
Herziening van een vonnis kan alleen aan het Hof 
worden gevraagd op grond van de ontdekking van een feit 
dat een beslissende invloed zou kunnen uitoefenen en dat, 
143 
voordat het vonnis werd uitgesproken, onbekend was aan 
het Hof en aan de partij, die de herziening vraagt. 
De herzieningsprocedure begint met een uitspraak van 
het Hof, waarin uitdrukkelijk het bestaan van het nieuwe 
feit wordt vastgesteld, waarin wordt erkend, dat dit grond 
tot herziening oplevert en waarbij deswege de aanvrage 
ontvankelijk wordt verklaard. 
Geen aanvrage tot herziening zal kunnen worden ge­
daan na verloop van een termijn van tien jaren na de dag­
tekening van het vonnis. 
TERMIJNEN 
Artikel 39 
Het beroep bedoeld in de artikelen 36 en 37 van het 
Verdrag moet geschieden binnen de in de laatste alinea 
van artikel 33 voorgeschreven termijn van een maand. 
Het reglement voor de procesvoering stelt de termijnen 
voor uitstel vast. 
Verval van instantie wegens het verstrijken van ter­
mijnen kan geenszins worden tegengeworpen wanneer de 
betrokkene het bestaan aantoont van toeval of overmacht. 
VERJARING 
Artikel 40 
De vorderingen bedoeld in de eerste twee alinea's van 
artikel 40 van het Verdrag verjaren door het verloop van 
vijf jaren nadat het feit, waarop zij berusten, heeft plaats 
gehad. De verjaring wordt onderbroken, hetzij door het bij 
het Hof ingediende verzoekschrift, hetzij door het daaraan 
voorafgaande verzoek, dat de benadeelde kan richten tot de 
bevoegde instelling van de Gemeenschap. In het laatste 
geval moet het verzoekschrift worden ingediend binnen de 
144 
termijn van een maand bedoeld in de laatste alinea van 
artikel 33 ; de bepalingen van de laatste alinea van ar­
tikel 35 zijn in voorkomend geval van toepassing. 
BIJZONDERE BEPALINGEN VAN TOEPASSING 
OP GESCHILLEN TUSSEN DEELNEMENDE STATEN 
Artikel 41 
Wanneer een geschil tussen deelnemende Staten wordt 
voorgelegd aan het Hof krachtens artikel 89 van het Ver­
drag, worden de andere deelnemende Staten terstond dooi­
de griffier in kennis gesteld met het onderwerp van geschil. 
Ieder van deze Staten heeft het recht in het geding 
tussen te komen. 
De geschillen bedoeld in dit artikel moeten door het 
Hof in voltallige zitting worden berecht. 
Artikel 42 
Indien een Staat volgens de bepalingen van het voor­
gaande artikel tussenkomt in een zaak welke aan het Hof is 
voorgelegd, is hij gebonden door de uitleg welke in het 
vonnis gegeven wordt. 
BEROEP VAN DERDEN 
Artikel 43 
De beschikkingen welke door de Hoge Autoriteit worden 
gegeven met toepassing van het tweede lid van artikel 63 
van het Verdrag, moeten worden medegedeeld aan de koper, 
alsmede aan de betrokken ondernemingen; indien de be­
schikking betrekking heeft op alle of op een belangrijke 
groep van ondernemingen, kan de mededeling te hunnen 
aanzien worden vervangen door een openbare bekend­
making. 
145 
10 
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 36 van het 
Verdrag staat beroep open voor een ieder, aan wie een 
dwangsom is opgelegd krachtens de vierde alinea van het 
vijfde lid van artikel 66. 
REGLEMENT VOOR DE PROCESVOERING 
Artikel 44 
Het Hof stelt zelf zijn reglement voor de procesvoering 
vast. Dit reglement bevat alle bepalingen welke nodig zijn 
voor de toepassing en, zo nodig, de aanvulling van dit 
Statuut. 
OVERGANGSBEPALING 
Artikel 45 
De voorzitter van de Raad gaat, terstond na de eedaf­
legging, over tot de aanwijzing bij loting van de rechters 
en advocaten-generaal wier ambtstermijn aan het einde van 
de eerste periode van drie jaar vernieuwd moet worden 
overeenkomstig artikel 32 van het Verdrag. 
Gedaan te Parijs, de achttiende April negentienhonderd 
een en vijftig. 
ADENAUER 
Paul VAN ZEELAND 
J. MEURICE 
SCHUMAN 
SFORZA 
Jos. BECH 
STIKKER 
VAN DEN BRINK 
146 
PROTOCOL 
BETREFFENDE DE BETREKKINGEN 
MET DE RAAD VAN EUPOPA 

DE HOGE VERDRAGSLUITENDE PARTIJEN : 
ZICH VOLKOMEN BEWUST van de noodzaak zo nauw 
mogelijke banden tussen de Europese Gemeenschap voor 
Kolen en Staal en de Raad van Europa, met name tussen 
de beide Vergaderingen, tot stand te brengen ; 
KENNIS NEMENDE van de aanbevelingen van de Vergade­
ring van de Raad van Europa, 
ZIJN OMTRENT de navolgende bepalingen overeenge­
komen : 
Artikel 1 
De Regeringen der deelnemende Staten worden uitge­
nodigd aan hun onderscheidene Parlementen aan te bevelen, 
dat de leden van de Vergadering die zij moeten aanwijzen, 
bij voorkeur gekozen zullen worden uit de vertegenwoor­
digers in de Raadgevende Vergadering van de Raad van 
Europa. 
Artikel 2 
De Vergadering van de Gemeenschap biedt telkenjare 
de Raadgevende Vergadering van de Raad van Europa een 
verslag aan van haar werkzaamheden. 
Artikel 3 
De Hoge Autoriteit zendt telken jare het Comité van 
Ministers en de Raadgevende Vergadering van de Raad van 
Europa het algemeen verslag bedoeld in artikel 17 van hot 
Verdrag toe. 
149 
Artikel A 
De Hoge Autoriteit stelt de Raad van Europa in kennis 
van het gevolg, dat zij heeft kunnen geven aan de aanbe­
velingen, welke haar door het Comité van Ministers van de 
Raad van Europa, op grond van artikel 15(b) van het Statuut 
van de Raad van Europa, gedaan mochten zijn. 
Artikel 5 
Het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen­
schap voor Kolen en Staal en zijn bijlagen zullen worden 
geregistreerd bij het Secretariaat-Generaal van de Raad van 
Europa. 
Artikel 6 
Overeenkomsten tussen de Gemeenschap en de Raad 
van Europa kunnen onder andere voorzien in iedere andere 
vorm van wederzijdse bijstand en samenwerking van de 
beide organisaties en eventueel in de gepaste vorm van een 
en ander. 
Gedaan te Parijs, de achttiende April 
negentienhonderd een en vijftig. 
ADENAUER 
Paul VAN ZEELAND 
J. MEURICE 
SCHUMAN 
SFORZA 
Jos. BECH 
STIKKER 
VAN DEN BRINK 
150 
BRIEFWISSELING 
TUSSEN 
DE REGERING VAN DE BONDSREPUBLIEK 
DUITSLAND 
EN DE REGERING VAN DE FRANSE REPUBLIEK 
BETREFFENDE HET SAARGEBIED 

DE BONDSKANSELIER 
ΕΝ 
MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKEN 
Parijs, 18 Aprü 1951. 
Aan Zijne Excellentie 
de Heer Voorzitter Robert Schuman 
Minister van Buitenlandse Zaken 
Parijs 
Mijnheer der Voorzitter, 
De vertegenwoordigers der Bondsregering hebben bij de 
onderhandelingen over de Europese Gemeenschap voor Kolen 
en Staal verscheidene malen verklaard, dat de uiteindelijke 
regeling van de status van het Saargebied slechts door het 
Vredesverdrag of een daaraan gelijk te stellen Verdrag tot 
stand kan komen. Zij hebben voorts bij de onderhande­
lingen verklaard, dat de Bondsregering door het onderte­
kenen van het Verdrag in geen enkel opzicht tot uitdruk­
king brengt de huidige status van het Saargebied te er­
kennen. 
Ik herhaal deze verklaring en verzoek U mij te bevestigen, 
dat de Franse Regering het mot de Bondsregering er over 
eens is, dat de uiteindelijke regeling van de status van het 
Saargebied slechts door het Vredesverdrag of een daaraan 
gelijk te stellen Verdrag tot stand kan komen on dat de 
Franse Regering in de ondertekening van het Verdrag be­
treffende de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal 
door de Bondsregering geen erkenning door de Bondsrege­
ring van de huidige status van het Saargebied ziet. 
Gelieve, Mijnheer de Voorzitter, de verzekering van mijn 
bijzondere hoogachting te aanvaarden. 
w.g. ADENAUER. 
?5S 
Parijs, 18 April 1951. 
Mijnheer de Kanselier, 
In antwoord op Uw brief van 18 April 1951 deelt de 
Franse Regering U mede, dat zij er goede nota van heeft 
genomen, dat de Bondsregering, door het ondertekenen van 
het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap 
voor Kolen en Staal niet de bedoeling heeft de huidige 
status van het Saargebied te erkennen. 
De Franse Regering verklaart, in overeenstemming met 
haar eigen standpunt, dat zij in naam van het Saargebied 
optreedt krachtens de huidige status daarvan, maar dat zij 
in de ondertekening van het Verdrag door de Bondsregering 
geen erkenning van de huidige status van het Saargebied 
door do Bondsregering ziet. Zij is niet van mening, dat 
het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap 
voor Kolen en Staal vooruitloopt op de uiteindelijke status 
van het Saargebied, waarvan de regeling toekomt aan het 
Vredesverdrag of een Verdrag dat daarvoor in de plaats 
treedt. 
Gelieve, Mijnheer de Kanselier, de verzekering van mijn 
bijzondere hoogachting te aanvaarden. 
w.g. SCHUMAN. 
De Heer Dr. Konrad Adenauer, 
Kanselier en Minister van Buitenlandse Zaken 
van de Bondsrepubliek Duitsland. 
15* 
Ov ereenkomst 
met betrekking tot de 
Overgangsbepalingen 

Overeenkomst 

DE HOGE VERDRAGSLUITENDE PARTIJEN : 
VERLANGEND de Overeenkomst met betrekking tot de 
overgangsbepalingen bedoeld in artikel 85 van het Verdrag 
tot stand te brengen, 
ZIJN OMTRENT het volgende overeengekomen : 
DOEL VAN DE OVEREENKOMST 
§1. 
1. Deze Overeenkomst, welke is opgesteld ter uitvoering 
van artikel 85 van het Verdrag, voorziet in de maatregelen, 
die nodig zijn voor de instelling van de gemeenschappelijke 
markt en voor de geleidelijke aanpassing van de productie 
aan de nieuwe omstandigheden, waarvoor zij wordt gesteld 
waarbij tegelijkertijd het doen verdwijnen van de oneven­
wichtigheden, die tengevolge van vroegere omstandigheden 
zijn ontstaan, wordt vergemakkelijkt. 
2. Te dien einde zal het in toepassing brengen van het 
Verdrag in twee phasen geschieden, de z.g. voorbereidings­
periode en de z.g. overgangsperiode. 
3. De voorbereidingsperiode loopt van het tijdstip van het 
inwerking treden van het Verdrag tot aan het tijdstip "van 
de instelling van de gemeenschappelijke markt. 
In de loop van deze periode : 
a. worden alle instellingen van de Gemeenschap opgericht 
en wordt de samenwerking tussen deze instellingen, de 
159 
ondernemingen en hun verenigingen, de verenigingen van 
werknemers, verbruikers en handelaren georganiseerd om 
de Gemeenschap op een grondslag van voortdurend overleg 
te doen functionneren en aan alle belanghebbenden een 
gemeenschappelijk inzicht en wederzijdse kennis van zaken 
te verschaffen ; 
b. zullen de werkzaamheden van de Hoge Autoriteit 
omvatten : 
Io. het verrichten van studies en het plegen van 
overleg ; 
2°. het voeren van onderhandelingen met derde landen. 
De studies en het overleg hebben ten doel om het, in 
voortdurend contact met de Regeringen, de ondernemingen 
en hun verenigingen, de werknemers en de verbruikers en 
handelaren mogelijk te maken een algemeen inzicht te 
verkrijgen in de toestand van de kolenmijn- en staalindustrie 
in de Gemeenschap en in de vraagstukken die uit deze 
toestand voortvloeien, alsmede om het mogelijk te maken 
de concreto maatregelen, die moeten worden genomen om 
deze vraagstukken in de overgangsperiode aan te vatten, 
voor te bereiden. 
De onderhandelingen mot derde landen hebben ten doel : 
—· enerzijds, het leggen van grondslagen voor een 
samenwerking tussen de Gemeenschap en deze landen; 
— anderzijds, het verkrijgen vôôr het opheffen van de 
douanerechten en de kwantitatieve beperkingen 
binnen de Gemeenschap, van de noodzakelijke vrij­
stelling van ; 
— de meestbegungstigings clausule, in het kader van 
de Algemene Overeenkomst inzake Tarieven en 
Handel en van de bilaterale overeenkomsten ; 
160 
— de non-discriminatie bepaling geldende voor de vrij­
making van het handelsverkeer in het kader van de 
Organisatie voor Europese Economische Samen­
werking. 
4. De overgangsperiode begint op het tijdstip van de 
instelling van een gemeenschappelijke markt en neemt een 
einde na afloop van een tijdvak van 5 jaren, te rekenen van 
het tijdstip van de instelling van de gemeenschappelijke 
markt voor kolen. 
5. Van het tijdstip af van het in werking treden van het 
Verdrag, overeenkomstig het gestelde in artikel 99, zijn de 
bepalingen daarvan van toepassing, onder voorbehoud van 
de afwijkingen en onverminderd de aanvullende voor­
schriften voorzien in deze Overeenkomst voor het bereiken 
van de hierboven omschreven doelstellingen. 
Behoudens de uitzonderingen, die uitdrukkelijk in deze 
Overeenkomst zijn vermeld, houden deze afwijkingen en 
aanvullende voorschriften benevens de maatregelen ter 
uitvoering daarvan, op van toepassing te zijn na afloop 
van de overgangsperiode. 
ifl 
11 

EERSTE DEEL 
Het in toepassing brengen van het Verdrag 

HOOFDSTUK I 
OPRICHTING VAN DE INSTELLINGEN 
VAN DE GEMEENSCHAP 
DE HOGE AUTORITEIT 
§2 
1. De Hoge Autoriteit treedt in functie op het tijdstip van 
do benoeming harer leden. 
2. Met het oog op de taak die haar is opgedragen · in § 1 
van deze Overeenkomst, verricht zij onverwijld de werk­
zaamheden met betrekking tot het verzamelen van gegevens 
en het verrichten van studies, welke haar door het Verdrag 
zijn toevertrouwd, zulks met inachtneming van de bepalin­
gen en met gebruikmaking van de bevoegdheden, vastgesteld 
in de artikelen 46, 47, 48 en 54, derde alinea. Ván het 
tijdstip van de aanvang harer werkzaamheden af, zullen 
de Regeringen haar overeenkomstig artikel 67 mededeling 
doen van iedere maatregel, die een wijziging van de concur­
rentieverhoudingen kan teweeg brengen en, overeenkomstig 
artikel 75, van bepalingen betreffende kolen en staal in 
handelsovereenkomsten of regelingen met een soortgelijke 
strekking. 
Zij stelt op grond van do ontvangen inlichtingen over 
de uitrustingen en de programma's, bet tijdstip vast waarop 
de bepalingen van artikel 54, die niet zijn bedoeld.in de 
voorgaande alinea, van toepassing zullen worden,; zowel ten 
165 
aanzien vau üe investeringsprogramma's als ten aanzien 
van de op dat tijdstip in uitvoering zijnde plannen. Van 
de toepassing van de voorlaatste alinea van genoemd artikel 
zijn echter uitgezonderd de plannen, voor welker uitvoering-
de bestellingen vóór 1 Maart 1951 zijn geplaatst. 
Zij oefent voor zover zulks nodig is van het tijdstip 
van haar ambtsaanvaarding af, in overleg met de Regerin­
gen, de bevoegdheden uit, welke zijn voorzien in het derde 
lid van artikel 59. 
Zij verricht de andere werkzaamheden, die haar door 
het Verdrag zijn toevertrouwd, niet vóór het tijdstip, 
waarop voor elk der desbetreffende producten de overgangs­
periode een aanvang neemt. 
3. Op de hierboven bedoelde tijdstippen doet de Hoge 
Autoriteit aan de deelnemende Staten mededeling van elk 
der werkzaamheden, die zij in staat is op zich te nemen. 
Tot op het tijdstip van deze mededeling blijven de deel­
nemende Staten de overeenkomstige bevoegdheden uitoe­
fenen. 
Echter zal er, van een door de Hoge Autoriteit na haar 
ambtsaanvaarding vastgesteld tijdstip af, overleg tussen 
haar en deze Staten plaatsvinden, vóór het uitvaardigen 
van enigerlei wettelijke bepaling of uitvoeringsvoorschrift, 
welke zij voornemens zijn te treffen met betrekking tot de 
vraagstukken ten aanzien waarvan het Verdrag de Hoge 
Autoriteit bevoegd verklaart. 
4. Onverminderd het bepaalde in artikel 67 met betrek­
king tot het gevolg van nieuwe maatregelen zal de Hoge 
Autoriteit met de belanghebbende Regeringen een onderzoek 
instellen naar de uitwerking op de kolenmijn- en staal­
industrie van de bestaande wettelijke bepalingen en uit-
voeringsvoorschriften, met name van de prijsvaststelling 
van de bijproducten, die niet aan haar rechtsmacht zijn 
166 
onderworpen, alsmede van de bij overeenkomst vastgestelde 
regelingen terzake van de sociale zekerheid,. voorzover de 
gevolgen daarvan met die van uitvoeringsvoorsehriften ter­
zake kunnen worden gelijkgesteld. Indien zij van oordeel 
is, dat bepaalde voorschriften, hetzij door het enkele feit 
van hun bestaan, hetzij door het feit, dat terzake ongelijk­
heid bestaat tussen twee of meer deelnemende Staten, kun­
nen leiden tot een ernstige verstoring van de concurrentie­
verhoudingen in de kolenmijn- of staalindustrie, hetzij op 
de markt van het betrokken land, hetzij op de rest van de 
gemeenschappelijke markt, hetzij op de uitvoermarkten, zal 
zij, na overleg met de Raad, aan de belanghebbende Rege­
ringen voorstellen doen tot het treffen van zodanige maat­
regelen, als zij geschikt acht voor het verbeteren van zoda­
nige voorschriften of voor het vereffenen van de gevolgen 
ervan. 
5. Teneinde in staat te zijn haar optreden te funderen op 
grondslagen die onafhankelijk zijn van de verschillende 
gebruiken der ondernemingen, zal de Hoge Autoriteit in 
overleg met de Regeringen, de ondernemingen en hun ver­
enigingen, de werknemers en de verbruikers en handelaren 
nagaan door middel van welke methode het mogelijk zal 
zijn om vergelijkbaar te maken : 
— de prijsgradaties voor de verschillende qualiteiten 
ten opzichte van de gemiddelde prijs der producten of voor 
de opeenvolgende stadia van bewerking de producten ; 
— de berekeningswijze van de afschrijvingen. 
6'. Gedurende de voorbereidingsperiode zal de belangrijkste 
taak van de Hoge Autoriteit bestaan uit het in verbinding 
treden met de ondernemingen, hun verenigingen, de vereni­
gingen van werknemers en van verbruikers en handelaren 
teneinde concrete kennis te verkrijgen, zowel van de toestand 
van het geheel, als van de bijzondere omstandigheden in 
de Gemeenschap. 
167 
Met behulp van de gegevens, die zij verkrijgt ten aan­
zien van de markten, de voorziening, de productie-omstan-
digheden der ondernemingen, het levenspeil van de werk­
nemers en de moderniseringsen uitrustingsprogramma's, zal 
zij in samenwerking met alle belanghebbenden, teneinde 
een leidraad te geven voor hun gemeenschappelijk optreden, 
eén algemeen overzicht van de toestand van de Gemeen­
schap opstellen. 
Op grond van dit overleg en deze kennis van het geheel 
zullen de noodzakelijke maatregelen voor de instelling van 
de gemeenschappelijke markt en voor het vergemakkelijken 
van de aanpassing der productie worden voorbereid. 
DE RAAD 
§ 3 
De Raad komt bijeen in de maand volgende op die, 
waarin de Hoge Autoriteit in functie treedt. 
HET RAADGEVEND COMITE 
§ 4 
Met het oog op de instelling van het Raadgevend Comité, 
overeenkomstig artikel 18 van het Verdrag, verstrekken de 
Rogeringen aan de Hoge Autoriteit na haar ambtsaanvaar­
ding alle inlichtingen over de positie van de organisaties 
van producenten, van werknemers en van verbruikers, die 
in elk land bestaan voor kolen enerzijds en voor staal ander­
zijds, met name over de samenstelling, het geografische 
werkterrein, de statuten, do bevoegdheden en de rol van 
deze organisaties. 
168 
Op basis van de aldus verzamelde hinlichtingeh zal de 
Hoge- Autoriteit, binnen twee maanden na haar ambtsaan­
vaarding, de Raad verzoeken een beslissing te nemen tot 
het aanwijzen van de organisaties van producenten en van 
werknemers, die belast zullen worden met het voordragen 
van de candidatem 
Het Raadgevend Comité moet worden ingesteld in de 
maand volgende op deze beslissing. 
HET HOF 
§ 5 
Het Hof treedt in functie op het tijdstip van de be­
noeming van zijn leden. De benoeming van de Voorzitter 
geschiedt voor de eerste maal op dezelfde wijze als die van 
de Voorzitter van de Hoge Autoriteit. 
Binnen een termijn van ten hoogste drie maanden stelt 
het Hof een reglement voor de procesvoering vast. 
Beroep kan eerst worden ingesteld van het tijdstip van 
het openbaar maken van dit reglement af. De oplegging van 
dwangsommen en de inning van boeten zullen tot aan dat 
tijdstip worden opgeschort. 
De termijnen voor het instellen van beroep beginnen 
eerst te lopen van dit zelfde tijdstip af. 
DE VERGADERING 
§ 6 
De Vergadering komt een maand na hot tijdstip van 
de ambtsaanvaarding van do Hoge Autoriteit bijeen op 
169 
uitnodiging van de voorzitter van deze instelling, teneinde 
haar bureau te kiezen en haar reglement van orde vast te 
stellen. Tot aan de verkiezing van het bureau zal zij worden 
voorgezeten door de oudste in jaren. 
Zij zal vijf maanden na het tijdstip van de ambtsaan­
vaarding van de Hoge Autoriteit een tweede zitting houden 
om kennis te nemen van een uiteenzetting over de algemene 
toestand van de Gemeenschap vergezeld van de eerste 
begroting. 
FINANCIËLE EN ADMINISTRATIEVE BEPALINGEN 
§ 7 
1. Het eerste boekjaar loopt van het tijdstip van de 
ambtsaanvaarding van de Hoge Autoriteit tot 30 Juni van 
het volgende jaar. 
2. De heffing voorzien in artikel 50 van het Verdrag 
kan worden geïnd van het vaststellen van de eerste be­
groting af. Als overgangsmaatregel en met het doel om 
de eerste administratieve onkosten te dekken verstrekken 
de deelnemende Staten terugvorderbare renteloze voorschot­
ten, naar rato van hun bijdragen aan de Organisatie voor 
Europese Economische Samenwerking. 
3. In afwachting van het feit, dat de Commissie, voor­
zien in artikel 78 van het Verdrag, hot aantal functionaris­
sen en hun status heeft vastgesteld, wordt het noodzakelijke 
personeel op arbeidsovereenkomst aangenomen. 
170 
HOOFDSTUK II 
INSTELLING VAN DE GEMEENSCHAPPELIJKE 
MARKT 
De instelling van de gemeenschappelijke markt, voor­
bereid door het oprichten van alle instellingen van de 
Gemeenschap, door het overleg tussen de Hoge Autoriteit, 
de Regeringen, de ondernemingen en hun verenigingen, de 
werknemers en de verbruikers, en door het algemene over­
zicht van de toestand van de Gemeenschap, zoals die zal 
blijken uit de aldus verzamelde gegevens, zal voortvloeien 
uit de maatregelen ter toepassing van artikel 4 van het 
Verdrag. 
Deze maatregelen worden van kracht, onverminderd 
de bijzondere bepalingen voorzien in deze Overeenkomst : 
a. wat betreft kolen: zodra de Hoge Autoriteit heeft 
bekend gemaakt, dat de voorzieningen voor de prijsaan­
passing, bedoeld in het derde deel — Hoofdstuk II van deze 
Overeenkomst — zijn getroffen ; 
b. wat betreft ijzererts en schroot op hetzelfde tijdstip 
als voor kolen geldt ; 
c. wat betreft staal, twe maanden na het hierboven 
voorziene tijdstip. 
171 
De voorzieningen voor de prijsaanpassing voor kolen, 
in overeenstemming met de bepalingen van het derde deel 
van deze Overeenkomst, moeten worden getroffen binnen 
een termijn van zes maanden na de ambtsaanvaarding van 
de Hoge Autoriteit. 
Voor het geval dat verlenging van de termijnen nodig 
mocht zijn, wordt deze bepaald door de Raad op voorstel 
van de Hoge Autoriteit. 
OPHEFFING VAN DE DOUANERECHTEN 
EN DE KWANTITATIEVE BEPERKINGEN 
§ 9 
Onder voorbehoud van de bijzondere bepalingen van 
deze Overeenkomst zullen de deelnemende Staten op de 
tijdstippen vastgesteld voor de instelling van de gemeen­
schappelijke markt, overeenkomstig de bepalingen van § 8 
voor kolen, ijzererts en schroot enerzijds en voor staal 
anderzijds, alle in- en uitvoerrechten of heffingen met 
daaraan gelijke werking en alle kwantitatieve beperkingen 
op het verkoer van kolen en staal binnen de Gemeenschap 
opheffen. 
VERVOER 
§ 10 
Een Commissie van door do Regeringen der deelnemende 
Staten aangewezen deskundigen wordt door de Hoge Auto­
riteit onverwijld samengeroepen en door haar belast met 
het bestuderen van do aan do Regeringen met betrekking 
tot het vervoer van kolen en staal voor te stellen voor­
schriften voor het bereiken van de doelstellingen omschreven 
in artikel 70 van het Verdrag. 
172 
De onderhandelingen, welke nodig zijn voor het bereiken 
van een overeenkomst tussen de Regeringen over de ver­
schillende voorgestelde maatregelen zullen, onverminderd 
de bepalingen van de! laatste alinea van artikel 70, een 
aanvang nemen op initiatief van de Hoge Autoriteit, die 
eveneens het initiatief neemt tot de eventueel noodzakelijke 
onderhandelingen met belanghebbende derde Staten. 
De maatregelen welke door de Commissie van deskun­
digen moeten worden bestudeerd zijn de volgende : 
Io. Opheffing van de discriminaties welke in strijd zijn 
met het bepaalde in de tweede alinea van artikel 70 ; 
2°. Instelling voor het vervoer binnen de Gemeenschap 
van directe internationale tarieven, waarbij rekening wordt 
gehouden met de totale afstand en welke een degressief 
karakter dragen, zonder dat vooruitgelopen wordt op de 
verdeling der opbrengsten tussen de belanghebbende ver­
voersondernemingen ; 
3°. Een onderzoek bij de verschillende takken van ver­
voer naar de vrachtprijzen en vervoersvoorwaarden van 
welke aard dan ook, welke voor het vervoer van kolen en 
staal worden toegepast, met het oogmerk om een harmoni­
satie daarvan in het kader van de Gemeenschap te ver­
wezenlijken, en voorzover dit noodzakelijk is voor de goede 
werking van de gemeenschappelijke markt, daarbij reke­
ning houdende o.a. met de kostprijs van het vervoer. 
De Commissie van deskundigen zal voor deze studies 
ten hoogste over de volgende termijnen beschikken : 
— drie maanden voor de maatregelen bedoeld onder Io; 
— twee jaren voor de maatregelen bedoeld onder 2° 
en 3°. 
De maatregelen bedoeld onder Io zullen op zijn laatst 
bij de instelling van de gemeenschappelijke markt voor 
kolen van kracht worden. 
173 
De maatrelegen bedoeld onder 2o en 3° zullen gelijktijdig 
van kracht worden, zodra overeenstemming tussen de Re­
geringen is bereikt. Indien echter twee en een half jaar na 
het instellen van de Hoge Autoriteit geen overeenstemming 
tussen de Regeringen der deelnemende Staten over de onder 
3° bedoelde maatregelen zou zijn bereikt, treden op een door 
de Hoge Autoriteit vastgesteld tijdstip de maatregelen 
bedoeld onder 2° alleen in werking. In dat geval zal de Hoge 
Autoriteit op voorstel van de Commissie van deskundigen 
de aanbevelingen doen, die zij nodig acht, teneinde ernstige 
verstoringen op het gebied van het vervoer te voorkomen. 
De vervoertaricvcn bedoeld in de vierde alinea van 
artikel 70, welke van kraft zijn bij de instelling van de 
Hoge Autoriteit, zullen te harer kennis worden gebracht ; 
deze zal voor de eventuele wijziging de noodzakelijke ter­
mijnen toestaan, teneinde elke ernstige economische ver­
storing te voorkomen. 
De Commissie van deskundigen zal een onderzoek in­
stellen naar on voorstellen aan de belanghebbende Re­
geringen doen voor de afwijkingen van de hierboven om­
schreven maatregelen en beginselen, welke aan de Luxem­
burgse Regering zullen worden toegestaan, teneinde reke­
ning te houden met de bijzondere positie van de Luxem­
burgse spoorwegen. 
De belanghebbende Regeringen zullen, na overleg met 
de Commissie van deskundigen, de 'Luxemburgse Regering 
machtigen om voorzover deze bijzondere positie dit nodig 
maakt do aanvaarde regeling in de definitieve periode te 
blijven toepassen. 
Zolang geen overeenstemming over de maatregelen 
voorzien in de voorgaande alinea's tussen de belanghebbende 
Regeringen is bereikt, is de Luxemburgse Regering ge­
machtigd om de beginselen, omschreven in artikel 70 van 
het Verdrag en in de onderhavige paragraaf, niet toe te 
passen. 
114 
SUBSIDIES, DIRECTE OF INDIRECTE HULP, 
BIJZONDERE LASTEN 
§11 
De Regeringen der deelnemende Staten doen aan de 
Hoge Autoriteit na haar ambtsaanvaarding mededeling van 
de hulp en subsidies van welke aard dan ook, die ten goede 
komen aan de kolenmijn- en staalindustrie in hun landen 
of van de bijzondere lasten, die aan haar zijn opgelegd. 
Behoudens toestemming van de Hoge Autoriteit ten aanzien 
van het handhaven van genoemde hulp, subsidies of bij­
zondere lasten en de voorwaarden, waaraan dit handhaven 
is onderworpen, moeten zij ophouden op de tijdstippen en 
onder de voorwaarden, die worden vastgesteld door de 
Hoge Autoriteit, na raadpleging van de Raad, zonder dat 
dit verplicht kan worden gesteld vóór het tijdstip van 
het begin van de overgangsperiode voor de desbetreffende 
producten. 
AFSPRAKEN EN MONOPOLISTISCHE ORGANISATIES 
§12 
Alle gegevens over de afspraken of organisaties, bedoeld 
in artikel 65, moeten ter kennis worden gebracht van de 
Hoge Autoriteit overeenkomstig de bepalingen van het 
derde lid van genoemd artikel. 
In de gevallen, dat de Hoge Autoriteit niet de ontheffing 
verleent, welke is voorzien in het tweede lid van genoemd 
artikel, stelt zij redelijke termijnen vast na afloop waarvan 
de verboden, voorzien in hetzelfde artikel van kracht 
worden. 
175 
Teneinde de liquidatie van op grond van artikel 65 
verboden organisaties te vergemakkelijken, kan de Hoge 
Autoriteit liquidateuren aanstellen, die tegenover haar 
verantwoordelijk zijn en die volgens haar instructies 
handelen. 
Met medewerking van deze liquidateuren zal zij de 
vraagstukken, die zich voordoen en de te treffen maatregelen 
bestuderen, teneinde : 
—■ de meest economische wijze van verdeling en ver­
bruik van de producten te verzekeren, met name ten aanzien 
van de verschillende soorten en kwaliteiten kolen ; 
— in geval van vermindering van do vraag elke 
aantasting van de productiecapaciteit te voorkomen met 
name van de mijnen, welke noodzakelijk zijn voor de 
voorziening van de gemeenschappelijke markt in normale 
tijden en in tijden van hoogconjunctuur; 
— een onbillijke spreiding van de vermindering van 
werkgelegenheid, tengevolge van een vermindering van 
de vraag, over de loontrekkers te voorkomen. 
Op grond van deze studies on in overeenstemming met 
de haar opgedragen taken stelt de Hoge Autoriteit, zonder 
dat het voortbestaan daarvan beperkt behoeft te blijven tot 
de overgangsperiode, zodanige werkwijzen of organisaties 
waartoe het Verdrag haar ruimte laat in, als zij geschikt 
acht om deze vraagstukken tot een oplossing te brengen 
bij de uitoefening van haar bevoegdheden met name op 
grond van de artikelen 53, 57, 58 en van Hoofdstuk V van 
de derde titel. 
§13 
De bepalingen van het vijfde lid van artikel 66 zijn 
van toepassing van het in werking treden van het Verdrag 
af. Zij kunnen bovendien worden toegepast op concentratie­
handelingen, welke zijn voltrokken tussen het tijdstip van 
ondertekening en het tijstip van in werking treden van het 
276 
Verdrag, indien de Hoge Autoriteit het bewijs levert, dat 
deze handelingen zijn voltrokken, teneinde te ontkomen 
aan de toepassing van artikel 66. 
Tot aan het tijdstip, dat het reglement voorzien in het 
eerste lid van genoemd artikel is vastgesteld, behoeven de 
handelingen, welke bedoeld zijn in dit lid, niet aan vooraf­
gaande goedkeuring te worden onderworpen. De Hoge Auto­
riteit is niet gehouden onmiddellijk een beslissing te nemen 
naar aanleiding van de aanvragen tot goedkeuring, die haar 
worden voorgelegd. 
Tot aan het tijdstip, dat het reglement voorzien in het 
vierde lid van hetzelfde artikel is vastgesteld, kunnen de 
inlichtingen, welke bedoeld zijn in dit lid, alleen van de 
ondernemingen, die aan de rechtsmacht van de Hoge Auto­
riteit zijn onderworpen overeenkomstig het bepaalde in 
artikel 47 worden geëist. 
De reglementen voorzien in het eerste en vierde lid van 
artikel 66 moeten worden opgesteld binnen een termijn van 
vier maanden na het tijdstip van de ambtsaanvaarding van 
de Hoge Autoriteit. 
De Hoge Autoriteit verzamelt bij de Regeringen, de 
verenigingen van producenten en de ondernemingen, alle 
gegevens, met betrekking tot de bestaande toestand in de 
verschillende gebieden van de Gemeenschap, welke dienstig 
zijn voor de toepassing van de bepalingen, vervat in het 
tweede en zevende lid van artikel 66. 
De bepalingen van hot zesde lid van artikel 66 worden 
toegepast al naar gelang van het in werking treden van de 
bepalingen, welker niet naleving zij met straf bedreigen. 
De bepalingen van het zevende lid van artikel 66 zijn 
van toepassing van het tijdstip van de instelling van de 
gemeenschappelijke markt af, overeenkomstig de bepalingen 
van § 8 van deze Overeenkomst. 
/77 
12 

TWEEDE DEEL 
Betrekkingen van de Gemeenschap 
met derde landen 

HOOFDSTUK 1 
ONDERHANDELINGEN MET DERDE LANDEN 
§ 14 
Terstond na de ambtsaanvaarding van de Hoge Auto­
riteit zullen de deelnemende Staten onderhandelingen ope­
nen met de Regeringen van derde landen, en in het bijzonder 
met die van Groot-Britannië, over alle economische en com­
merciële betrekkingen ten aanzien van kolen en staal tussen 
de Gemeenschap en die landen. In deze onderhandelingen 
zal de Hoge Autoriteit, handelend volgens instructies die 
door de Raad bij eenstemmige beslissing zijn vastgesteld, 
optreden als gemeenschappelijk lasthebber van de Rege­
ringen der deelnemende Staten. Vertegenwoordigers der 
deelnemende Staten kunnen deze onderhandelingen bij-
§ 15 
Teneinde de deelnemende Staten alle vrijheid te laten 
om te onderhandelen over concessies van de zijde van derde 
landen, met name in ruil voor een verlaging der rechten op 
stilai in het kader van een harmonisatie op grondslag van 
de minst beschermende tarieven in de Gemeenschap, komen 
de deelnemende Staten met ingang van het tijdstip van 
instelling van de gemeenschappelijke markt voor staal het 
volgende overeen : 
181 
In het kader van tariefcontingenten behouden de Bene-
luxlanden, voor de invoeren afkomstig uit derde landen en 
bestemd voor hun eigen markt, het voordeel van de rechten, 
die zij toepassen bij het van kracht worden van het Verdrag. 
Zij onderwerpen de invoeren, welke boven dit contingent 
uitgaan, en die kennelijk bestemd zijn voor andere landen 
van de Gemeenschap, aan rechten, gelijk aan het minst 
hoge recht, dat volgens de indeling van de Nomenclatuur 
van Brussel van 1950 in de andere deelnemende Staten, ten 
tijde van het in werking treden van het Verdrag wordt 
toegepast. 
Het tariefcontingent wordt voor elke rubriek van het 
Beneluxtarief telkens voor een periode van een jaar vast­
gesteld, onder voorbehoud van een driemaandelijkse her­
ziening door de Regeringen'van do Beneluxlanden in over­
eenstemming met de Hoge Autoriteit on rekening houdend 
met de ontwikkeling der behoeften en van het handelsver­
keer. De eerste contingenten worden vastgesteld op basis 
van de gemiddelde invoeren der Beneluxlanden uit derde 
landen gedurende een daartoe geschikte basisperiode. In 
voorkomend geval wordt daarbij rekening gehouden met de 
productie, bestemd ter vervanging van invoeren en afkomstig 
van nieuwe installaties, welker inbedrijfstelling wordt ver­
wacht. Do overschrijdingen die noodzakelijk zijn door on­
voorziene behoeften worden onmiddellijk ter konnis ge­
bracht van de Hoge Autoriteit. Tenzij een tijdelijke controle 
wordt toegepast op de leveringen der Beneluxlanden naar 
de andere deelnemende Staten, zal de Hoge Autoriteit over­
schrijdingen kunnen verbieden, wanneer zij een aanzien­
lijke verhoging van die leveringen vaststelt, welke uit­
sluitend een gevolg is van deze overschrijdingen. Het voor­
deel van het laagste recht wordt slechts verleend aan die 
importeurs in de Beneluxlanden, die zich verbinden niet 
naar de andere landen van de Gemeenschap te zullen weder-
uitvoeren. 
182 
De verplichting van de Beneluxlanden tot het instellen 
van een douane-contingent zal ophouden te bestaan overeen­
komstig de bepalingen van de overeenkomt, die de onder­
handelingen met Groot-Britannië zal afsluiten en op zijn 
laatst na afloop van de overgangsperiode. 
In het geval dat de Hoge Autoriteit na afloop van de 
overgangsperiode of bij een eerder plaatsvindende afschaf­
fing van het tarief-contingent zou vaststellen, dat het ge­
rechtvaardigd is dat één of meer deelnemende Staten ten 
opzichte van derde landen douane-rechten toepassen, die 
hoger zijn dan die, welke zouden voortvloeien uit een har­
monisatie op grondslag van de minst beschermende tarieven 
die in de Gemeenschap worden toegepast, kan zij hen over­
eenkomstig de bepalingen van § 29 machtigen zelf passende 
maatregelen te nemen om ten opzichte van hun indirecte 
invoer via de deelnemende Staten met een minder hoog 
tarief, een gelijke bescherming te verzekeren als die, welke 
voortvloeit uit de 'toepassing van het cigon tarief op hun 
directe invoer. 
Om de harmonisatie van de douane-tarieven te verge­
makkelijken stemmen de Beneluxlanden er in toe, hun 
huidige tarieven op staal te verhogen in de omvang, welke 
door de Hoge Autoriteit na overleg met hun Regeringen 
noodzakelijk wordt geacht, doch ten hoogste met twee punten. 
Deze verplichting wordt eerst van kracht op het tijdstip, dat 
het tariefcontingent bedoeld in de tweede, derde en vierde 
alinea is afgeschaft en dat tenminste één der naburige 
deelnemende Staten van de Beneluxlanden afziet van de 
toepassing van compenserende maatregelen, als bedoeld in 
de voorgaande alinea. 
§ 16 
Behoudons toestemming van de Hoge Autoriteit brengt 
de uit artikel 72 van het Verdrag voortvloeiende verplichting 
voor de deelnemende Staten het verbod met zich mede om 
183 
door middel van internationale overeenkomsten de douane­
rechten, die gelden op het tijdstip van het in werking treden 
van het Verdrag, te consolideren. 
Vroegere consolidaties, voortvloeiende uit bilaterale of 
multilaterale overeenkomsten, worden ter kennis gebracht 
van de Hoge Autoriteit, die zal nagaan, of het handhaven 
ervan verenigbaar is met een goede werking van de Gemeen­
schap. Zij kan in voorkomend geval aan de deelnemende 
Staten passende aanbevelingen doen om aan deze consoli­
daties een einde te maken overeenkomstig de procedure, 
voorzien in de desbetreffende overeenkomsten. 
§ 17 
De handelsovereenkomsten, die nog voor langer dan een 
jaar na het in werking treden van het Verdrag van toepas­
sing zijn, of die een clausule van stilzwijgende verlenging 
inhouden, worden ter ' kennis gebracht van de Hoge Auto­
riteit, die de belanghebbende deelnemende Staat passende 
aanbevelingen] kan doen om te bereiken, dat, in voorkomend 
geval, de bepalingen van deze overeenkomsten volgens de 
daarin vastgestelde procedure in overeenstemming worden 
gebracht met artikel 75. 
HOOFDSTUK II 
UITVOER 
§ 18 
Zolang de bepalingen van de deviezenregelingen van de 
verschillende deelnemende Staten met betrekking tot de 
deviezen die aan de exporteurs ter beschikking worden ge-
184 
laten niet gelijk gemaakt zijn, zullen bijzondere maatregelen 
moeten worden getroffen om te voorkomen, dat door de 
opheffing van de douanerechten en de kwantitatieve beper­
kingen tussen de deelnemende Staten aan bepaalde Staten 
de opbrengst aan deviezen van derde landen, verkregen door 
uitvoeren van hun ondernemingen ontgaat. 
Ter toepassing van dit beginsel verplichten de deel­
nemende Staten zich om aan de exporteurs van kolen en 
staal in het kader van de hierboven vermelde bepalingen 
slechts zodanige voordelen bij het gebruik van deviezen 
toe te staan, dat deze ten hoogste even groot zijn als die, 
welke worden toegestaan door de deelnemende Staat van 
welke het product afkomstig is. 
De Hoge Autoriteit is bevoegd te waken voor het toe­
passen van genoemde maatregelen en daartoe aanbevelingen 
aan de Regeringen te doen na raadpleging van de Raad. 
§ 19 
Indien naar het oordeel van de Hoge Autoriteit de in­
stelling van de gemeenschappelijke markt tot gevolg heeft, 
dat door het vervangen van rechtstreeks uitvoeren door we-
der-uitvoeren een verschuiving in het handelsverkeer met 
derde landen optreedt, die een belangrijke schade toebrengt 
aan één der deelnemende Staten, kan zij op verzoek van de 
belanghebbende Regering aan de producenten van deze Staat 
voorschrijven, dat zij in hun verkoopovereenkomsten een 
clausule met betrekking tot de bestemming opnemen. 
185 
HOOFDSTUK 111 
AFWIJKING 
VAN DE MEESTBEGUNSTIGINGSCLAUSULE 
§ 20 
Ten opzichte van die landen die voordeel genieten van 
de mcestbegunstigingsclausulc op grond van artikel I van 
de Algemene Overeenkomst inzake Tarieven en Handel, zul­
len de deelnemende Staten bij de Verdragsluitende Partijen 
van de Overeenkomst een gemeenschappelijke actie voeren 
om het hiervoor genoemde artikel I niet van toepassing te 
doen verklaren op de bepalingen van dit Verdrag. 
Zo nodig zal worden verzocht een speciale zitting van 
het G.A.T.T. voor dit doel bijeen te roepen. 
Met de landen, die hoewel z¡j geen lid zijn van de 
Algemene Overeenkomst inzake Tarieven en Handel toch 
krachtens geldende bilaterale overeenkomsten voordeel ge­
nieten van de meestbegunstigingsclausule zullen, onmid­
dellijk na de tekening van het Verdrag onderhandelingen 
worden geopend. Indien de belanghebbende landen geen 
toestemming geven zullen do verbintenissen worden ge­
wijzigd of opgezegd in overeenstemming met do daarin 
vervatte bepalingen. 
In geval een land zou weigeren zijn toestemming te gevon 
aan do deelnemende Staten of aan één van hen, verplichten 
de andere deelnemende Staten zich om daadwerkelijk hulp 
te verlenen, die zover kan gaan dat do met het desbetref­
fende land gesloten overeenkomsten door alle deelnemende 
Staten worden opgezegd. 
186 
HOOFDSTUK IV 
VRIJMAKING VAN HET HANDELSVERKEER 
§21 
De deelnemende Staten van de Gemeenschap stellen vast, 
dat tussen hen een bijzonder douane-stelsel bestaat in de 
zin van artikel 5 van de Code inzake de vrijmaking van het 
handelsverkeer van de Organisatie voor Europese Econo­
mische Samenwerking, zoals deze van kracht is op het 
tijdstip van de ondertekening van het Verdrag. Zij komen 
dientengevolge overeen om hiervan te zijner tijd mededeling 
te doen aan de Organisatie. 
HOOFDSTUK V 
BIJZONDERE BEPALINGEN 
§ 22 
Onverminderd het aflopen van de overgangsperiode 
wordt het handelsverkeer met betrekking tot kolen en staal 
tussen de Bondsrepubliek Duitsland en de Sowjet-Russische 
bezettingszone, voor zover het de Bondsrepubliek betreft, 
door haar Regering in overeenstemming met de Hoge Auto­
riteit geregeld. 
1ST 

DERDE DEEL 
Algemene beschermingsmaatregelen 

HOOFDSTUK I 
ALGEMENE BEPALINGEN 
WEDERAANPASSING 
§ 23 
1. Voor het geval dat de gevolgen, die de instelling van de 
gemeenschappelijke markt met zich mede brengt, bepaalde 
ondernemingen of gedeelten daarvan zouden noodzaken in 
do loop van de overgangsperiode, omschreven in § 1 van deze 
Overeenkomst, hun werkzaamheden te staken of te wijzigen, 
verleent de Hoge Autoriteit, op verzoek van de belangheb­
bende Regeringen en met inachtneming van de hieronder 
vastgestelde bepalingen, haar medewerking teneinde de 
werknemers te beveiligen tegen de nadelige gevolgen van 
de wederaanpassing en hun een productieve werkgelegenheid 
te verzekeren, terwijl zij voorts een niet-terugvorderbare 
hulp aan bepaalde ondernemingen kan verlenen. 
2. Op verzoek van de belanghebbende Regeringen en over­
eenkomstig de bepalingen van artikel 46 neemt de Hoge 
Autoriteit deel aan de bestudering van de mogelijkheden 
tot wedertewerkstelling· van de beschikbaar gekomen werk­
krachten in de bestaande ondernemingen of door middel van 
het scheppen van nieuwe bedrijvigheid. 
3. Zij zal overeenkomstig do voorschriften van artikel 54 
de financiering vergemakkelijken van de door de belang­
hebbende Regering voorgelegde en door de Hoge Autoriteit 
191 
goedgekeurde programma's, die voorzien in de omschakeling 
van ondernemingen of in het scheppen van nieuwe gezonde 
economische bedrijvigheid, die een productieve tewerkstel­
ling aan de beschikbaar gekomen werkkrachten kan ver­
zekeren, hetzij in de industrieën welke aan haar rechtsmacht 
zijn onderworpen, hetzij met instemming van de Raad in 
enige andere industrie. Onder voorbehoud van een gunstig 
advies van de belanghebbende Regering zal de Hoge Auto­
riteit deze faciliteiten bij voorkeur verlenen aan de program­
ma's, die zijn voorgelegd door de ondernemingen, die ten­
gevolge van de instelling van de gemeenschappelijke markt 
hun werkzaamheden hebben moeten staken. 
4. De Hoge Autoriteit zal een niet-terugvorderbare hulp 
verlenen voor de navolgende doeleinden: 
a. het bijdragen, in geval van algehele of gedeeltelijke 
sluiting van ondernemingen, in de vergoedingen, welke het 
de werknemers mogelijk maken op herplaatsing te wachten; 
b. het bijdragen, door middel van het doen van uitke­
ringen aan de ondernemingen, om de betaling van hun 
personeel te verzekeren, voor het geval een tijdelijk ontslag 
noodzakelijk is door de wijziging in de werkzaamheden van 
die ondernemingen; 
c. het bijdragen in de uitkeringen voor verplaatsings­
kosten aan werknemers; 
d. het bijdragen in de financiering van herscholing van 
werknemers, die zich genoodzaakt zien van beroep te veran­
deren. 
5. De Hoge Autoriteit kan eveneens een niet-terugvorder­
bare hulp verlenen aan de ondernemingen, die door de 
instelling van de gemeenschappelijke markt hun werk­
zaamheden hebben moeten staken, op voorwaarde, dat deze 
192 
toestand rechtstreeks en uitsluitend is toe te schrijven aan de 
beperking van de gemeenschappelijke markt tot de kolen­
mijn- en staalindustrie en dat deze toestand een relatieve 
vergroting van de productie in andere ondernemingen van 
de Gemeenschap met zich mede brengt. Deze hulp zal wor­
den beperkt tot het bedrag, dat nodig is om de ondernemin­
gen in staat te stellen aan hun onmiddellijk opeisbare ver­
plichtingen te voldoen. 
De belanghebbende ondernemingen moeten alle ver­
zoeken tot het verkrijgen van deze hulp indienen door 
bemiddeling van hun Regering. De Hoge Autoriteit kan elke 
hulp weigeren aan een onderneming, die haar Regering en 
de Hoge Autoriteit er niet van op de hoogte heeft gesteld, 
dat zich een toestand ontwikkelt die kan leiden tot het 
staken of het wijzigen van haar werkzaamheden. 
6. De Hoge Autoriteit stelt de toekenning van een niet-
terugvorderbare hulp, overeenkomstig de bepalingen van het 
vierde en vijfde lid, afhankelijk van een ten minste gelijk­
waardige bijzondere bijdrage, door de belanghebbende Staat, 
tenzij de Raad met een meerderheid van 2/3 een afwijking 
van deze bepaling toestaat. 
7. De wijze van finanzierung voorzien voor de toepassing 
van artikel 56 is ook op deze paragraaf van toepassing. 
8. De belanghebbenden kunnen het voordeel, voortvloeien­
de uit de bepalingen van deze paragraaf op grond van een 
beschikking van de Hoge Autoriteit, genomen met instem­
ming van de Raad, gedurende twee jaren na afloop van de 
overgangsperiode genieten. 
193 
13 
HOOFDSTUK Π 
BIJZONDERE BEPALINGEN MET BETREKKING 
TOT DE KOLEN 
§ 24 
Gedurende de overgangsperiode zullen stelsels van 
beschermingsmaatregelen nodig zijn om te voorkomen, dat 
zich plotselinge en gevaarlijke productieverschuivingen 
voordoen. Deze stelsels moeten rekening houden met de op 
het tijdstip van de instelling van de gemeenschappelijke 
markt bestaande toestand. 
Anderzijds zullen voorzorgsmaatregelen moeten worden 
genomen indien blijkt, dat in een of meerdere gebieden 
zich zekere door hun omvang en hun plotseling optreden 
schadelijke prijsstijgingen dreigen voor te doen, zulks om 
deze gevolgen te vermijden. 
Om het hoofd te bieden aan deze vraagstukken zal de 
Hoge Autoriteit toestaan dat gedurende de overgangsperiode, 
voorzover nodig en onder haar toezicht : 
o. het tweede lid van artikel 60, onder b, alsmede zône­
prijzen in niet in Hoofdstuk V van de derde titel voorziene 
gevallen worden toegepast; 
b. nationale compensatiekassen of ­systemen, gevoed 
door een heffing op de nationale productie worden gehand­
haafd of ingesteld, ongeacht de hieronder bedoelde bijzon­
dere voorzieningen. 
194 
§ 25 
De Hoge Autoriteit stelt voor de aanpassing der prijzen 
op de productie van kolen van die landen, waar de gemid­
delde kostprijzen lager zijn dan het gewogen gemiddelde 
van de Gemeenschap een heffing per ton verkocht product 
in, welke een gelijk percentage uitmaakt van de ontvang­
sten der producenten. 
Deze heffing zal voor het eerste jaar na de instelling 
van de gemeenschappelijke markt 1 % % van genoemde 
ontvangsten niet overschrijden; dit maximum zal elk jaar 
worden verminderd met 20 % van het maximum voor liet 
eerste jaar. 
De Hoge Autoriteit rekening houdend met de door haar 
overeenkomstig §§ 26 en 27 erkende behoeften en met 
uitsluiting van de bijzondere lasten, welke de uitvoer naar 
derde landen eventueel met zich medebrengt, bepaalt met 
regelmatige tussenpozen het bedrag van de feitelijke heffing 
en van de regeringssubsidies, die daarmee verbonden zijn 
overeenkomstig de volgende bepalingen: 
1. Met inachtneming van het hierboven omschreven 
maximum zal zij het bedrag van de feitelijke heffing zodanig 
berekenen, dat de werkelijk uitbetaalde regeringssubsidies 
tenminste gelijk zijn aan deze heffing; 
2. Zij zal het hoogst toelaatbare bedrag der regerings-
subsidics vaststellen, met dien verstande, dat: 
— de Regeringen bevoegd maar niet verplicht zijn deze 
subsidies tot dat bedrag te verlenen; 
— de van buiten ontvangen hulp in geen geval het 
bedrag van de werkelijk verleende subsidie mag over­
schrijden. 
195 
De extra lasten voortvloeiende uit de uitvoer naar derde 
landen zullen niet in aanmerking worden genomen, noch 
bij de berekening van de noodzakelijke betalingen voor de 
aanpassing der prijzen, noch bij het berekenen van de sub­
sidies, die even groot zijn als de heffingen. 
BELGIË 
§ 26 
1. Erkend wordt, dat de netto kolenproductio van België: 
— cl jaar vergeleken hij het voorafgaande jaar geen 
grotere achteruitgang behoeft te vertonen dan 3 %, indien 
de totale productie van de Gemeenschap gelijk is aan of 
groter is dan die van het voorafgaande jaar; 
— of niet lager behoeft te zijn dan de productie van het 
voorafgaande jaar verminderd met 3 %, terwijl het aldus 
verkregen cijfer in geval van vermindering der totale 
productie van de Gemeenschap wordt vermenigvuldigd met 
de productie-index van de Gemeenschap zelf in vergelijking 
met het voorafgaande jaar (}). 
De Hoge Autoriteit, verantwoordelijk voor de regelma­
tige en voortdurende voorziening van de Gemeenschap, 
raamt de productie en de afzet op lange termijn en doet 
na overleg met het Raadgevend Comité en de Raad, zolang 
(1) Voorbeeld: in 1952 totale productie van de Gemeenschap 
250.000.000 ton, van België: 30.000.000 ton. In 1953 totale productie 
van de Gemeenschap: 225.000.000 ton, d.w.z. een productie-index 
van 0,9. De Belgische productie in 1953 moet niet lager zijn dan: 
30 X 0,97 X 0,9 = 26,19 millioen ton. 
Deze productievermindering komt overeen met 900.000 ton als een 
blijvende verplaatsing en voor de rest, d.w.z, 2.910.000 ton, als een 
conjuncturele vermindering. 
196 
de afsluiting van de Belgische markt voorzien in het hierna­
volgende derde lid van kracht is, aan de Belgische Regering 
een aanbeveling in zake de door haar op grond van do 
aldus gemaakte ramingen mogelijk geachte productiever-
schuivingen. Deze Regering beslist met goedkeuring van de 
Hoge Autoriteit over de maatregelen, die nodig zijn om 
eventuele verplaatsingen van de productie binnen de hier­
boven omschreven grenzen tot stand te brengen. 
2. Het stelsel van prijsaanpassing is van het begin van 
do overgangsperiode af bestemd: 
a. om het mogelijk te maken, dat de verschillen tussen 
de prijzen van de Belgische kolen en die geldend op de 
gemeenschappelijke markt zodanig verminderen, dat de 
prijzen van de Belgische kolen voor alle verbruikers daarvan 
op de gemeenschappelijke markt worden verlaagd tot onge­
veer de productiekosten, zoals die naar mag worden ver­
wacht aan hot einde van do overgangsperiode zullen zijn. 
De prijsschaal die op deze grondslagen wordt vastgesteld 
kan niet zonder toestemming van de Hoge Autoriteit worden 
gewijzigd; 
b. om te voorkomen, dat de Belgische ijzer- en staalin­
dustrie door de speciale regeling voor de Belgische kolen 
wordt verhinderd haar prijzen te verlagen tot het op de 
gemeenschappelijke markt voor staal geldende peil en 
daardoor niet in die markt kan worden opgenomen. 
De Hoge Autoriteit zal met regelmatige tussenpozen het 
bedrag vaststellen van do door haar noodzakelijk geachte 
aanvullende compensatie voor de Belgische kolen, die gele­
verd worden aan de Belgische ijzer- en staalindustrie, 
rekening houdend met alle factoren van de exploitatie van 
deze industrie, waarbij zij er voor moet waken, dat deze 
compensatie geen nadelige gevolgen kan hebben voor ijzer- en 
staalindustrieën van naburige landen. Bovendien mag, 
197 
rekening houdend met de bepalingen van het hierboven 
onder a. gestelde, deze compensatie er in geen geval toe 
leiden, dat de prijzen van de door de Belgische ijzer- en 
staalindustrie gebruikte cokes lager worden dan de prijs, 
die zij zou kunnen bedingen, indien zij cokes van de Ruhr 
kocht ; 
c. om voor de uitvoeren van Belgische kolen binnen de 
gemeenschappelijke markt welke door de Hoge Autoriteit, 
rekening houdend met de vooruitzichten van de productie 
en behoeften van de Gemeenschap nodzakelijk worden 
geacht, een aanvullende compensatie toe te staan van 80 % 
van het door de Hoge Autoriteit vastgestelde verschil tussen 
de af-mijn prijzen, vermeerderd met de vervoerkosten tot 
aan de plaatsen van bestemming van de Belgische kolen en 
van de kolen van de andere landen van de Gemeenschap. 
3. De Belgische Regering kan in afwijking van het 
bepaalde in § 9 van deze Overeenkomst onder toezicht van 
de Hoge Autoriteit voorzieningen handhaven of treffen om 
de Belgische markt af te scheiden van de gemeenschap­
pelijke markt. 
De invoeren van kolen uit derde landen zijn onder­
worpen aan de goedkeuring van de Hoge Autoriteit. 
Dit bijzondere stelsel zal een einde nemen op de wijze 
als hieronder omschreven. 
4. De Belgische Regering verbindt zich om, op zijn laatst 
na afloop van de overgangsperiode, de voorzieningen ter 
afscheiding van de Belgische markt voor kolen, als bedoeld 
in het derde lid op te heffen. Indien zij van oordeel is, dat 
buitengewone omstandigheden die thans niet voorzien 
kunnen worden zulks nodig maken, zal de Hoge Autoriteit 
na overleg met het Raadgevend Comité en met instemming 
van de Raad aan de Belgische Regering tweemaal een bij­
komend uitstel van een jaar kunnen verlenen. 
198 
De aldus voorziene integratie zal plaats vinden na 
overleg tussen de Belgische Regering en de Hoge Autoriteit, 
die de geschikte middelen en wijze van uitvoering zullen 
vaststellen om haar te verwezenlijken; deze wijze van uit­
voering zal voor de Belgische Regering, ongeacht het in 
artikel 4, onder c. bepaalde, de bevoegdheid kunnen mede­
brengen om subsidies te verlenen overeenkomende met de 
bijkomende exploitatiekosten, die het gevolg zijn van de 
natuurlijke gesteldheid der steenkolenlagen, en waarbij 
rekening wordt gehouden met de lasten, welke eventueel een 
gevolg zijn van uitgesproken onevenwichtigheden, welke 
deze exploitatiekosten zouden verhogen. De wijze waarop 
de subsidies worden toegekend en het maximum bedrag er­
van, zijn onderworpen aan de goedkeuring van de Hoge 
Autoriteit, die er voor moeten waken, dat het maximum 
bedrag der subsidies en de gesubsidieerde hoeveelheden zo 
spoedig mogelijk worden verminderd, daarbij rekening hou­
dend met de middelen ter vergemakkelijking van de weder­
aanpassing en met de uitbreiding van de gemeenschap­
pelijke markt tot andere producten dan kolen en staal en 
daarbij vermijdende, dat de grootte van de eventuele 
productieverminderingen fundamentele moeilijkheden in de 
Belgische economie te weeg brengt. 
De Hoge Autoriteit moet elke twee jaar voorstellen met 
betrekking tot de hoeveelheid, die voor subsidie in aanmer­
king komt, aan de Raad ter goedkeuring voorleggen. 
ITALIE 
§27 
1. Het voordeel van de bepalingen van § 25 zal worden 
toegekend aan de mijnen van Sulcis, teneinde het hun 
mogelijk te maken om in afwachting van de voltooiing van 
de lopende moderniseringswerkzaamheden, de concurrentie 
van de gemeenschappelijke markt te doorstaan ; de Hoge 
199 
Autoriteit zal met regelmatige tussenpozen het bedrag van 
de noodzakelijke hulp vaststellen, zonder dat de hulp van 
buiten langer dan twee jaren kan duren. 
2. Rekening houdend met de bijzondere omstandigheden 
waarin de Italiaanse cokesfabrieken verkeren, is de Hoge 
Autoriteit bevoegd aan de Italiaanse Regering toe te staan, 
voorzover nodig gedurende de overgangsperiode omschreven 
in § 1 van deze Overeenkomst de douane-rechten op cokes, 
afkomstig van de andere deelnemende Staten te handhaven, 
met dien verstande dat zij in het eerste jaar van genoemd 
tijdvak niet hoger kunnen zijn dan die, welke voortvloeien 
uit bet Besluit van de president no. 442 van 7 Juli lfiöü, 
terwijl dit maximum het tweede jaar met 10%, het derde 
jaar met 25 %, het vierde jaar met 45 %, het vijfde jaar met 
70 % wordt verlaagd, om tenslotte op de volledige opheffing 
van deze rechten aan het eind van de overgangsperiode uit 
te lopen. 
FRANKRIJK 
§28 
1. Erkend wordt dat de kolenproductio van de Franse 
mijnen : 
-— elk jaar vergeleken bij het voorafgaande jaar geen 
grotore achteruitgang behoeft te vertonen dan 1 millioen 
ton, indien de totale productie van de Gemeenschap gelijk 
is aan of groter dan die van het voorafgaande jaar ; 
— of niet lager behoeft te zijn dan de productie van het 
voorafgaande jaar, verminderd met 1 millioen ton, terwijl 
het aldus verkregen cijfer in geval van vermindering der 
totale productie van de Gemeenschap zelf wordt vermenig­
vuldigd met de productie-index van de Gemeenschap in 
vergelijking met het voorafgaande jaar. 
200 
2. Teneinde do verplaatsingen van de productie binnen de 
hierboven genoemde grenzen te houden, zal aan de maat­
regelen bedoeld in § 24 kracht kunnen worden bijgezet door 
middel van een door de Hoge Autoriteit ingestelde bijzon­
dere heffing op de vergroting van de netto leveringen door 
andere kolenmijnen, zoals dozo blijken uit de Franse 
handelsstatistiek, voorzover deze vergroting een productie-
verschuiving betekent. 
Dientengevolge zullen voor de instelling van deze heffing 
in aanmerking worden genomen do hoeveelheden, die uit­
gaan boven de netto leveringen, welke verricht zijn in de 
loop van elk tijdvak, vergeleken bij die van 1950, binnen de 
grenzen van de in de kolenproductie van de Franse mijnen 
vastgestelde vermindering ten opzichte van 1950, welke 
grenzen bij een vermindering van de totale productie der 
Gemeenschap worden gecorrigeerd door middel van de pro­
ductieindex van de Gemeenschap. Deze bijzondere heffing 
bedraagt ten hoogste 10 % van de ontvangsten der producen­
ten op de betrokken hoeveelheden en zal in overeenstemming 
met de Hoge Autoriteit in daarvoor in aanmerking komende 
gebieden worden gebruikt ter verlaging van de prijzen van 
bepaalde kolensoorten, door de Franse mijnon voortgebracht. 
SOI 
HOOFDSTUK ΠΙ 
BIJZONDERE BEPALINGEN VOOR 
DE STAALINDUSTRIE 
§ 29 
1. Erkend wordt, dat gedurende de overgangsperiode bij­
zondere beschermingsmaatregelen noodzakelijk kunnen zijn 
met betrekking tot de staalindustrie om te voorkomen, dat 
productieverschuivingen als gevolg van de instelling van 
de gemeenschappelijke markt, ertoe leiden dat ondernemin­
gen, die na de aanpassing voorzien in § 1 van deze Overeen­
komst in staat zouden zijn om de concurrentie vol te houden, 
in moeillijkheden worden gebracht, of dat werknemers wor­
den uitgeschakeld in grotere aantallen dan die, welke voo­
rdeel kunnen trekken uit de bepalingen van § 23. Voorzover 
de Hoge Autoriteit van oordeel is, dat de bepalingen van 
het Verdrag, in het bijzonder die van de artikelen 57, 58, 59, 
en het tweede lid van artikel 60 onder b niet kunnen wor­
den toegepast, is zij bevoegd gebruik te maken van de hieron­
der omschreven maatregelen in de rangorde waarin zij zijn 
opgesomd : 
a) Het, na raadpleging van het Raadgevend Comité en 
de Raad direct of indirect beperken van de netto­verhoging 
der leveringen van het ene gebied van de gemeenschappelijke 
markt naar het andere ; 
b) Het, na raadpleging van het Raadgevend Comité en 
met instemming van de Raad zowel ten aanzien van de 
202 
wenselijkheid als van de wijze van uitvoering van deze 
maatregelen, gebruik maken van de mogelijkheden tot in­
grijpen, overeenkomstig artikel 61 onder b, zonder dat, zulks 
in afwijking van het bepaalde in dat artikel, het bestaan of 
de dreiging van een uitgesproken crisis hiervoor vereist is ; 
c) Het, na raadpleging van het Raadgevend Comité en 
met instemming van de Raad, instellen van een stelsel van 
productiequotering, zonder dat dit de productie bestemd voor 
de uitvoer kan beïnvloeden ; 
d) Het, na raadpleging van het Raadgevend Comité en 
met instemming van de Raad, machtiging verlenen aan een 
deelnemende Staat tot het toepassen van de maatregelen, 
bedoeld in de zesde alinea van § 15 volgens de in genoemde 
alinea gestelde bepalingen. 
2. De Hoge Autoriteit zal voor de toepassing van boven­
genoemde bepalingen gedurende de voorbereidingsperiode, 
omschreven in § 1 van deze Overeenkomst, in overleg met 
de verenigingen van producenten, het Raadgevend Comité 
en de Raad, de technische criteria voor de toepassing van 
de eerder genoemde beschermingsmaatregelen vaststellen. 
3. Indien gedurende een deel van de overgangsperiode, de 
aanpassing of de noodzakelijke omschakeling van de pro­
ductie, hetzij door een toestand van schaarste, hetzij door 
het niet toereiken van de finanziële middelen, die de onder­
nemingen in hun bedrijf hebben kunnen verwerven of die 
hun ter beschikking zijn gesteld, hetzij door buitengewone 
en thans niet zoorziene omstandigheden, niet heeft kunnen 
plaatsvinden, zullen na het einde van de overgangsperiode 
de bepalingen van deze paragraaf na raadpleging van het 
Raadgevend Comité en met instemming van de Raad kunnen 
worden toegepast gedurende een aanvullende periode, welke 
ten hoogste gelijk is aan de tijd, gedurende welke de bove­
nomschreven toestand heeft bestaan, zonder dat deze periode 
de twee jaren te boven kan gaan. 
203 
ITALIE 
§ 30 
/. Rekening houdend mot de bijzondere omstandigheden 
waarin de Italiaanse ijzer- en staalindustrie verkeert, is de 
Hoge Autoriteit bevoegd aan de Italiaanse Regering toe to 
staan, voorzover nodig, gedurende de overgangsperiode om­
schreven in § 1 van deze Overeenkomst, de douanerechten 
op ijzer- en staalproducten afkomstig uit de andere deel­
nemende Staten te handhaven, met dien verstande, dat zij 
in het eerste jaar van genoemd tijdvak niet hoger kunnen 
zijn dan die, welke voortvloeien uit. de Conventie van An­
necy van 10 October 1949, terwijl dit maximum het tweede 
jaar met 10%, het dorde jaar met 25%, hot vierde jaar 
met 45 %, hot vijfde jaar mot 70 % wordt verlaagd, om 
tenslotte op de volledige opheffing van deze rechten aan 
het einde van de overgangsperiode uit te lopen. 
2. De prijzen, welke door de ondernomingen in rekening 
worden gebracht voor de verkopen van staal op de Italiaanse 
markt, herleid op hef voor de opstelling van hun prijsschaal 
gekozen uitgangspunt, zullen niet lager mogen zijn dan de 
prijs volgens genoemde prijsschaal voor gelijksoortige trans­
acties, behoudens goedkeuring door de Hoge Autoriteit in 
overeenstemming met de Italiaanse Regering, onverminderd 
de bepalingen van de laatste alinea van het tweede lid van 
artikel 60 onder b. 
LUXEMBURG 
§ 31 
Bij de toepassing van de in § 29 van dit hoofdstuk voor­
ziene beschermingsmaatregelen zal de Hoge Autoriteit reke­
ning moeten houden met de bijzondere betekenis van de ijzer-
204 
en staalindustrie voor de algemene economische verhoudin­
gen in Luxemburg, en met de noodzakelijkheid, ernstige 
verstoringen te voorkomen onder de bijzondere omstandig­
heden welke voor de afzet van de Luxemburgse ijzer- en 
staalproductie voortvloeien uit de Belgisch-Luxemburgse 
Eoconomische Unie. 
Zonodig kan de Hoge Autoriteit, bij gebrek aan andere 
maatregelen, gebruik maken van de middelen, waarover zij 
uit hoofde van artikel 49 van dit Verdrag beschikt, doch 
ten hoogste voor zover als nodig is voor hot teniet doen van 
do nadelige gevolgen, welke de Luxemburgse ijzer- en staal­
industrie eventueel van de in § 26 van deze Overeenkomst 
vervatte regelingen mocht ondervinden. 
Gedaan te Parijs, do achttiende April negentienhonderd 
een en vijftig. 
ADENAUER 
Paul VAN ZEELAND 
J. MEURICE 
SCHUMAN 
SFORZA 
Jos. BECH 
STIKKER 
VAN DEN BRINK 
sos