ES (...PICT...)|COMISIÓN EUROPEA| Bruselas, 8.12.2010 SEC(2010) 1511 final DOCUMENTO DE TRABAJO DE LOS SERVICIOS DE LA COMISIÓN RESUMEN DE LA EVALUACIÓN DE IMPACTO Documento adjunto a la Propuesta de REGLAMENTO DEL PARLAMENTO EUROPEO Y DEL CONSEJO sobre la integridad y la transparencia del mercado de la energía {COM(2010) 726 final} {SEC(2010) 1510 final} Unos precios fiables en los mercados líquidos mayoristas envían señales fundamentales a corto plazo para un funcionamiento óptimo de las instalaciones de producción de energía y de las unidades de consumo. También ofrecen orientaciones a largo plazo sobre si se necesita invertir en infraestructuras energéticas. Permiten a las empresas confiar en que podrán adaptarse a los cambios del mercado. Todo ello será vital en un futuro próximo, cuando la economía de baja emisión de carbono requiera una visibilidad a largo plazo a la hora de suscribir elevadas inversiones de capital para nuevas instalaciones de producción. Por último, cabe señalar que los resultados en los mercados mayoristas constituyen un punto de referencia fiable para los precios al por menor que han de abonar los hogares y los usuarios industriales, lo que fomenta un uso eficiente de la energía. Dado que los mercados de la energía son cruciales para el bienestar de los ciudadanos europeos y para la competitividad de sus empresas, resulta imprescindible que los ciudadanos, las empresas y las autoridades nacionales puedan confiar en la integridad de dichos mercados. Si no se ataca con firmeza, la posibilidad de que existan prácticas comerciales no equitativas perjudica a la confianza del público, disuade las inversiones, aumenta la volatilidad de los precios de la energía y puede provocar una subida general de los mismos. Esto, a su vez, reduce la competitividad de otros sectores y de las industrias con un uso intensivo de energía. La normativa financiera a escala de la UE (la Directiva sobre abuso del mercado) solo cubre en parte los mercados de la energía, ya que fue elaborada con los mercados financieros en mente. Aunque sus medidas están siendo revisadas, sus características generales no le permiten abarcar plenamente los abusos específicos de los mercados de la energía (por ejemplo, la retención estratégica de activos de producción). La legislación sobre el mercado interior de la energía no establece normas para garantizar su integridad. Pueden existir otras normas en los Estados miembros, pero limitadas en cuanto a su alcance, a menudo relacionadas con una sola plataforma de negociación y referidas a un solo Estado miembro. En resumidas cuentas, las normas que regulan los mercados de la energía son insuficientes para garantizar su funcionamiento estable y metódico. No pueden controlarse los mercados de forma exhaustiva y son difíciles de detectar los abusos específicos, como los abusos transfronterizos, los abusos referidos a varios productos básicos o los abusos en varios mercados. Este punto de vista ha quedado respaldado tanto por los reguladores de la energía, que presentaron un dictamen a la Comisión al respecto, como por las personas que participaron en la consulta de la Comisión. Objetivos (1) Es preciso disponer de un marco eficiente y eficaz para garantizar que los mercados europeos de la energía negociada funcionen de forma adecuada, es decir, que sus resultados no se vean falseados por un comportamiento abusivo en el mercado y sean un reflejo fiel de los principios fundamentales del mercado. Aumentará así el nivel de confianza de todos los participantes, lo que redundará a su vez en un aumento de la participación, de la profundidad y de la liquidez, y en una reducción de los costes de transacción. (2) Las normas deben permitir contrarrestar de forma eficaz los abusos específicos que se registren en los mercados de la energía. Esas normas deben ser las mismas en toda Europa para garantizar que los operadores puedan cumplirlas del mismo modo y no se hallen ante normas y requisitos divergentes cuando ejerzan su actividad en varios Estados miembros. Además, deben ser completas y abarcar todas las transacciones pertinentes. Por otra parte, deben ser compatibles con la normativa financiera vigente. Así pues, la presente iniciativa introducirá los conceptos de operaciones con abuso de información privilegiada y manipulación de mercado, consagrados por la Directiva sobre abuso del mercado, para aplicarlos a los mercados mayoristas de la energía. Ahora bien, las normas detalladas se especificarán en actos delegados. (3) Para que puedan detectarse los abusos del mercado, es preciso controlar de forma periódica los mercados mayoristas de la energía. Para ello es necesario un controlador del mercado eficaz que pueda acceder de manera oportuna a los datos transaccionales completos y comprobados. Cuando se detecte un abuso, deberá exigirse el cumplimiento de las normas adoptadas. Con tal fin deberán definirse autoridades de ejecución competentes que puedan investigar con eficacia y demostrar los casos de abuso en los mercados de la energía. Esas autoridades deberán disponer de poderes de sanción efectivos para disuadir a los participantes en el mercado de cometer más abusos. Para poder tratar unos abusos del mercado complejos, que pueden afectar a mercados transfronterizos y a transacciones entre productos básicos, se requiere la creación de un mecanismo de coordinación adecuado entre los reguladores de la energía y los reguladores financieros. Opciones de actuación política Aparte de la opción del statu quo, se han considerado siete opciones con las siguientes características: Opción 0: Statu quo No se adopta ninguna iniciativa específica para el sector y las autoridades reguladoras solo supervisan algunas partes del mercado de negociación. No existen normas de conducta en el mercado, concertadas a escala de la UE, que puedan ser aplicadas de forma coherente en los Estados miembros. Los marcos de supervisión son distintos en cada Estado miembro y, aunque las autoridades reguladoras nacionales de la energía cooperarán cada vez más con la Agencia de Cooperación de los Reguladores de la Energía (ACER, por sus siglas en inglés), no habrá un proceso establecido de acceso a los datos e intercambio de los mismos para fines de control del mercado. Por consiguiente, los abusos de mercado que se produzcan en varios mercados e impliquen a productos o productos básicos distintos pero interrelacionados serán difíciles, cuando no imposibles, de detectar. El hecho de que no se adopten medidas a escala de la UE no significa que los Estados miembros no adopten medidas nacionales. Los legisladores nacionales ya han empezado a colmar esta laguna y han introducido medidas nacionales, como por ejemplo la recopilación de los datos sobre las transacciones y los regímenes reglamentarios en materia de control e información. Ahora bien, es inevitable que estos regímenes, aunque aumenten claramente el ámbito de la supervisión reglamentaria, permanezcan incompletos. Controlando las transacciones relacionadas con un solo Estado miembro, no se abarcan los aspectos transfronterizos ni la implicación de varios productos básicos en los mercados de negociación de la energía, y podrán pasar desapercibidas algunas manipulaciones del mercado. Opción 1a – Normas definidas a escala de la UE, control y aplicación por parte de los Estados miembros Esta opción prevé la definición de normas sobre abuso del mercado a escala de la UE. Los mercados se controlan sobre una base nacional, en función de una información descentralizada sobre las transacciones facilitada a las autoridades reguladoras competentes. Los reguladores nacionales asumen la responsabilidad del control de las transacciones relativas a un suministro en el Estado miembro de su jurisdicción (o relacionadas con dicho Estado miembro) Si un operador establecido en un país A inicia una transacción con otro operador establecido un país B para un suministro de electricidad en un país C, el regulador del país C asumirá la responsabilidad del control. . Cada regulador recibe por separado información sobre las transacciones, por medio del operador o de terceras partes. Los operadores y/o los intermediarios comunican al regulador de su país de establecimiento todas sus transacciones energéticas al por mayor, con independencia del lugar de suministro Si un operador establecido en un país A inicia transacciones para suministro en un país B, C y D (o relacionadas con ellos), deberá informar de esas transacciones al regulador competente en el país A. . Los detalles sobre las transacciones notificadas y los formatos en que han de presentarse los datos se definen a escala de la UE. Los datos sobre las transacciones se almacenan de varios modos, en sistemas separados de las 27 autoridades reguladoras nacionales. Los reguladores aplican un mecanismo descentralizado de intercambio de datos que les permite controlar todas las transacciones relacionadas con un suministro en su jurisdicción y aplicar unas normas de conducta en el mercado hechas a medida. Si las transacciones se refieren a varios Estados miembros (por ejemplo, contratos suscritos en función de las diferencias de precios entre países), deberán establecerse normas y mecanismos de coordinación adecuados. Estas normas y mecanismos también definirán las responsabilidades de ejecución y las obligaciones de cooperación. La cooperación en materia reglamentaria puede ser respaldada por un organismo de la UE (por ejemplo, la ACER). [1][2] Si un operador establecido en un país A inicia una transacción con otro operador establecido un país B para un suministro de electricidad en un país C, el regulador del país C asumirá la responsabilidad del control. Si un operador establecido en un país A inicia transacciones para suministro en un país B, C y D (o relacionadas con ellos), deberá informar de esas transacciones al regulador competente en el país A. Opción 1b – Las normas se definen a escala de la UE; los Estados miembros informan, controlan y velan por la aplicación; una Agencia de la UE procesa los datos y controla los abusos transfronterizos o que afecten a varios productos básicos En esta opción, como en la anterior, se definen a escala de la UE las normas sobre los comportamientos abusivos, las obligaciones de informar, el formato de los datos y las obligaciones de control y ejecución. Ahora bien, existen dos diferencias con respecto a la opción anterior. Por un lado, si bien es cierto que las autoridades competentes del Estado miembro siguen controlando las transacciones para las que asumen la responsabilidad, se establece una segunda capa de control a escala de la UE. Esa función de control se centraría en la detección de los abusos de mercado transfronterizos o que afecten a varios productos básicos. Por otro lado, en lugar de aplicar un mecanismo de intercambio de datos descentralizado, los reguladores envían directamente los datos sobre las transacciones a la Agencia de la UE, que los desglosa por lugar de suministro. Los datos desglosados se devuelven a continuación a los reguladores competentes respectivos. La Agencia de la UE mantiene una copia de todos los datos recibidos, lo que le permite controlar los abusos de mercado detectados. Opción 2 – Las normas se definen a escala de la UE, los Estados miembros y una Agencia única de la UE ejercen un control compartido y los Estados miembros se encargan de la ejecución La diferencia con la opción 1b radica en que las transacciones se notifican a la Agencia de la UE. No se prevé ninguna información directa a los reguladores, pero las autoridades nacionales disponen de un acceso a los datos que mantenga el organismo de la UE. Como en la opción 1b, la Agencia de la UE desglosa las transacciones y envía los conjuntos de datos específicos a los reguladores respectivos. Eso les permite controlar las transacciones de su jurisdicción sin tener que proceder a la recopilación de datos. Opción 3 – Las normas se definen a escala de la UE, la ACER y los Estados miembros comparten el control, la ejecución compete a los Estados miembros Esta opción es equivalente a la opción 2. Ahora bien, todas las funciones y competencias a escala de la UE incumben a la ACER. Opción 4 – Las normas se definen a escala de la UE, el control y ejecución incumben a la ACER o a una Agencia única de la UE para los asuntos transfronterizos Esta opción es equivalente a las opciones 2 y 3, con la salvedad de que, en los asuntos transfronterizos en que se sospeche un abuso del mercado, la ACER o una Agencia única de la UE asumirán la responsabilidad en materia de ejecución. Sin embargo, esta opción ha sido descartada, ya que la Comisión no tiene motivos para pensar que, en caso de detectarse un abuso, los Estados miembros no podrían ejecutar las normas con la misma eficacia que la Agencia o la ACER. De conformidad con el principio de subsidiariedad, si se detecta un abuso, las autoridades nacionales deberían adoptar las medidas de ejecución oportunas. Opción 5 – Autorregulación de los mercados Con esta opción, los poderes públicos nacionales o de la UE no adoptan medida alguna, ni para la definición de normas ni para el control. Se considera que el propio sector llegará a un acuerdo sobre algunas normas de integridad del mercado. En caso de descubrirse un abuso, los tribunales o los poderes públicos nacionales encargados de la supervisión general del mercado podrían implicarse en la ejecución de dichas normas. No puede excluirse que, en cierto modo, el sector pueda alcanzar un acuerdo para establecer normas sobre los comportamientos abusivos. Ahora bien, es probable que el control y la ejecución de dichas normas sean ineficaces a priori , dado que el incentivo será limitado para los participantes en el mercado a la hora de comunicar sus datos y de aceptar que sean controlados por otros participantes en el mercado o por empresas privadas, que no ofrecerán el nivel de independencia que puede esperarse de los poderes públicos. Un control débil podría dar lugar a un régimen ineficaz en materia de integridad del mercado. Así pues, se descarta esta opción. Opción 6 – Ampliación de la Directiva sobre abuso del mercado (sin medidas sectoriales específicas) La ampliación de la legislación sobre los mercados financieros para abarcar a todos los mercados de la energía incluiría a dichos mercados en el marco regulador financiero. Pese a los vínculos estrechos entre los mercados de la energía y algunos mercados financieros, no es deseable incluir en la Directiva sobre abuso del mercado los mercados físicos de la energía, ni definir en ella las condiciones en materia de comportamientos abusivos específicos del sector de la energía (por ejemplo, la retención de los activos de producción, la definición de la información privilegiada), ya que ello afectaría al carácter general de la Directiva. Así lo reconocieron el Comité de Responsables Europeos de Reglamentación de Valores (CERV) y el Grupo de organismos reguladores europeos de la electricidad y el gas (ERGEG) en sus dictámenes a la Comisión. En efecto, declararon que no era recomendable la mera ampliación a los productos físicos del alcance de las normas sobre abuso del mercado de la Directiva, ya que se correría el riesgo de una aplicación inadecuada de la misma en otros ámbitos Dictámenes del CERV y del ERGEG a la Comisión Europea – Respuesta a la pregunta F.20 – Abuso del mercado. . A la luz de esa recomendación firme, y del alcance distinto de la Directiva sobre abuso del mercado, esta opción no se examinó con detalle.[3] Dictámenes del CERV y del ERGEG a la Comisión Europea – Respuesta a la pregunta F.20 – Abuso del mercado. Evaluación de las distintas opciones En general, las opciones 1 a 3 se consideraron mejores que el statu quo , ya que permiten, en diverso grado, detectar mejor y disuadir los comportamientos abusivos, reduciendo los gastos correspondientes para la sociedad. Ahora bien, todas estas opciones suponen mayores gastos administrativos. Las opciones 1b, 2 y 3 tienen la ventaja significativa sobre la opción 1a de permitir detectar mejor los abusos transfronterizos y que afecten a varios productos básicos. Las opciones 2 y 3 presentan la ventaja sobre la opción 1b de poder aumentar la eficacia del ejercicio de control global. La introducción directa y central de datos simplificaría y aceleraría la tramitación global de los mismos, disminuyendo las vías de transmisión. También se reducirían así los errores de transmisión y tramitación de los datos. Es probable que la opción 3 sea la que mejor detecte y prevenga los abusos en los mercados específicos de la energía, por la experiencia reguladora general de la ACER y su especialización en temas energéticos. Dado que esta Agencia ya existe, los costes administrativos de ese control del mercado serían menos elevados que en la opción 2, en que se requiere la creación de una nueva Agencia. Así pues, la opción 3 es la que mejor corresponde a los objetivos planteados. Aunque resulta difícil cuantificar las ventajas generales de las medidas propuestas, parecen rebasar con creces el coste de las cargas administrativas que supondrían. Otros aspectos Elaboración de normas sectoriales específicas – forma jurídica Dado que la Directiva sobre abuso del mercado ya cubre plataformas de negociación importantes en el ámbito de la energía, es importante que las definiciones sobre los comportamientos abusivos referidos específicamente a los mercados físicos de la energía interactúen ágilmente con dicha Directiva. Lógicamente, y en la medida de lo posible, las normas deberían inspirarse en los conceptos que sustentan las definiciones de la Directiva sobre abuso del mercado. Ahora bien, es fundamental que un régimen hecho a medida tenga en cuenta las características específicas de los mercados de la energía, en particular su alto nivel de susceptibilidad a los cambios significativos en los precios como consecuencia de una retención económica o física de la capacidad. En aras de la flexibilidad y de la seguridad jurídica, las normas deberían elaborarse en forma de directrices, previa consulta de los participantes en el mercado. A continuación podría dárseles un carácter vinculante mediante actos delegados adoptados por la Comisión. Esta sugerencia consta en muchas de las respuestas formuladas por el sector. Se trata de un enfoque razonable para cada una de las opciones que requieren normas a escala de la UE. Además, coincide con el enfoque adoptado en la regulación del sector financiero a raíz del «proceso Lamfalussy», lo que facilitaría la interacción entre la regulación financiera y esta regulación sectorial específica. Si se encarga a la Agencia de la UE el control y la elaboración de directrices más detalladas, la forma más adecuada para el acto de base es el Reglamento. Alcance de los productos básicos Los mercados de la electricidad y del gas están interconectados con otros mercados de productos básicos, especialmente con los mercados de materias primas energéticas y los mercados de derechos de emisión del Régimen de Comercio de Derechos de Emisión de la UE. El carbón es un combustible primario importante para la producción de electricidad, mientras que los precios del petróleo y de los productos petrolíferos influyen en los precios de la electricidad pues sirven de referencia en los contratos de suministro de gas a largo plazo. Ahora bien, suelen participar en estos mercados mundiales operadores importantes establecidos en terceros países. Un control del mercado aislado, a escala de la UE, sería incompleto y las normas sobre los comportamientos abusivos permanecerían en parte inaplicadas. Las personas que participaron en la consulta compartieron esta opinión. No obstante, la situación es diferente en lo que se refiere a los derechos de emisión. El alcance de los derechos de emisión del RCDE de la UE es europeo por definición. Con la creación de ese régimen, el carbono pasó a ser un elemento central de los mercados europeos de la electricidad. El sector de producción eléctrica es el primer responsable de las emisiones de la UE, con un 40 % aproximadamente de las emisiones registradas en el RCDE de la UE. La oferta de derechos de emisión influye en la elección del combustible por parte de los productores y, por ende, en la demanda de los distintos combustibles, al igual que la evolución del precio relativo de los combustibles influye en el reparto de las instalaciones y, por tanto, determina la demanda de carbono. Así pues, los dos mercados son mutuamente interdependientes. Reconociendo estas interrelaciones y la importancia cada vez mayor de los mercados de negociación del carbono, la Comisión ha decidido iniciar un análisis pormenorizado para determinar cómo se podría garantizar mejor la integridad de estos mercados. Los resultados de ese análisis deberían presentarse en el año 2011. Control y evaluación Deberán incluirse varios ámbitos en la evaluación y seguimiento continuos de la aplicación de un régimen hecho a medida para garantizar la integridad de los mercados de la energía: adecuación de las normas sobre los abusos de mercado a los mercados de la energía, interacción con la regulación de los mercados financieros, impacto en la supervisión del mercado por parte de los Estados miembros y en el funcionamiento práctico de la coordinación en materia de ejecución, eficacia del control a escala de la UE, impacto real para los participantes en el mercado de la información sobre las transacciones, etc. Se ha previsto un calendario de control y revisión que se ajuste a las líneas siguientes: Cuando hayan transcurrido dos años, la ACER presentará a la Comisión un informe sobre el impacto del nuevo régimen en la supervisión por parte de los Estados miembros, sobre la experiencia adquirida en la cooperación entre autoridades nacionales, especialmente en materia de ejecución, y sobre el impacto de las nuevas disposiciones en los participantes en el mercado, sobre todo en lo que se refiere a la información sobre las transacciones. En función del informe de la Agencia, la Comisión examinará la eficacia del control a escala de la UE. Transcurridos cinco años, la ACER y los reguladores financieros presentarán un análisis conjunto sobre la interacción entre este régimen de integridad hecho a medida para el mercado de la energía y la regulación financiera en general, tanto a escala nacional como de la UE. En función del análisis conjunto de la ACER y de los reguladores financieros, la Comisión evaluará la eficacia general del régimen. [1] Si un operador establecido en un país A inicia una transacción con otro operador establecido un país B para un suministro de electricidad en un país C, el regulador del país C asumirá la responsabilidad del control. [2] Si un operador establecido en un país A inicia transacciones para suministro en un país B, C y D (o relacionadas con ellos), deberá informar de esas transacciones al regulador competente en el país A. [3] Dictámenes del CERV y del ERGEG a la Comisión Europea – Respuesta a la pregunta F.20 – Abuso del mercado. NL (...PICT...)|EUROPESE COMMISSIE| Brussel, 8.12.2010 SEC(2010) 1511 definitief WERKDOCUMENT VAN DE DIENSTEN VAN DE COMMISSIE SAMENVATTING VAN DE EFFECTBEOORDELING Begeleidend document bij de Voorstel voor een VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende de integriteit en transparantie van de energiemarkt {COM(2010) 726 definitief) {SEC(2010) 1510 definitief) Betrouwbare prijzen die tot stand komen op liquide groothandelsmarkten zenden cruciale signalen op korte termijn uit voor een optimaal beheer van energieproductiefaciliteiten en verbruikseenheden. Op lange termijn geven zij ook aanwijzingen over waar toekomstige investeringen in energie-infrastructuur vereist zijn. Bedrijven kunnen er dan op vertrouwen dat zij in staat zijn om op veranderingen op de markten te reageren. Dit zal in de toekomst uiterst belangrijk zijn aangezien in een koolstofarme economie ver vooruit moet kunnen worden gekeken om hoge kapitaalinvesteringen in nieuwe productiefaciliteiten aan te durven. Ten slotte en niet in het minst zijn de resultaten op groothandelsmarkten een betrouwbare maatstaf voor de kleinhandelsprijzen voor huishoudelijke afnemers en industriële gebruikers en moedigen zij een efficiënt gebruik van energie aan. Aangezien zij heel belangrijk zijn voor het welzijn van de Europese burgers en voor het concurrentievermogen van de Europese bedrijven, is het van cruciaal belang dat burgers, bedrijven en nationale overheden kunnen vertrouwen op de integriteit van de energiemarkten. Potentiële oneerlijke handelspraktijken moeten doeltreffend worden aangepakt, zo niet ondermijnen zij het vertrouwen van het publiek, ontmoedigen zij investeringen, vergroten zij de volatiliteit van de energieprijzen en kunnen zij in het algemeen tot hogere energieprijzen leiden. Dit kan ook een negatieve invloed hebben op het concurrentievermogen van andere sectoren en energie-intensieve sectoren. De financiële regulering op EU-niveau, meer bepaald de richtlijn betreffende marktmisbruik, is specifiek ontworpen voor financiële markten en behandelt dus slechts gedeeltelijk de energiemarkten. Hoewel de maatregelen in deze richtlijn momenteel worden herzien, zal de richtlijn te overkoepelend zijn om ook specifiek wangedrag op de energiemarkt (bv. strategische inhouding van activa voor energieproductie) volledig te behandelen. In de wetgeving betreffende de interne energiemarkt zijn geen normen opgenomen die de integriteit van dergelijke markten waarborgen. Er kunnen op lidstaatniveau andere regels bestaan, maar die hebben een beperkt toepassingsgebied; zij hebben vaak betrekking op uitsluitend één handelsplatform en op één lidstaat. Samenvattend kan worden gesteld dat de regelgeving betreffende energiemarkten ontoereikend is om een stabiele en ordentelijke werking van de energiemarkten te waarborgen. De markten kunnen niet grondig worden gemonitord en specifiek wangedrag, zoals grensoverschrijdend, productoverschrijdend of marktoverschrijdend wangedrag, is moeilijk op te sporen. In hun advies aan de Commissie ondersteunen de sectorale regulators, alsook de respondenten van de raadpleging van de Commissie, dit standpunt. Doelstellingen (1) Er moet een efficiënt en doeltreffend kader komen dat ervoor zorgt dat de Europese handelsmarkten voor energie correct functioneren, d.w.z. dat de resultaten niet worden verstoord door marktmisbruik, maar getrouw de fundamentele marktontwikkelingen weergeven. Hierdoor zal het vertrouwen van alle belanghebbenden toenemen, wat op zijn beurt zal leiden tot een hogere deelname, meer diepte en liquiditeit en lagere transactiekosten. (2) De regels moeten specifiek wangedrag op de energiemarkt doeltreffend aanpakken. Ze moeten in heel Europa consistent zijn zodat alle handelaars dezelfde normen toepassen en niet worden geconfronteerd met afwijkende regels en eisen wanneer zij handel drijven in verschillende lidstaten. De regels moeten bovendien volledig zijn en betrekking hebben op alle relevante transacties. Dit houdt eveneens in dat de regels verenigbaar moeten zijn met de bestaande financiële wetgeving. Om dit te bereiken zal het onderhavige initiatief de in de marktmisbruikrichtlijn gedefinieerde begrippen "handel met voorwetenschap" en "marktmanipulatie" ook introduceren met betrekking tot de groothandelsmarkt voor energie. De volledig uitgewerkte regelgeving zal echter worden opgenomen in gedelegeerde handelingen. (3) Om wangedrag op de markt op te sporen, moeten groothandelsmarkten voor energie regelmatig worden gemonitord. Deze marktmonitoring kan enkel doeltreffend zijn als men tijdig toegang heeft tot volledige en geverifieerde gegevensreeksen over transacties. Na de vaststelling van wangedrag op de markt, moet men de naleving van de regels afdwingen. Hiertoe moeten bevoegde handhavingsautoriteiten worden ingesteld die op een doeltreffende wijze gevallen van marktmisbruik op de energiemarkten kunnen onderzoeken en bewijzen. Zij moeten beschikken over effectieve sanctiebevoegdheden om toekomstig wangedrag door marktdeelnemers te ontmoedigen. Om complex grensoverschrijdend en productoverschrijdend marktmisbruik aan te pakken moet er een goed coördinatiemechanisme worden ingesteld tussen financiële regulators en energieregulators. Beleidskeuzes Naast het scenario met ongewijzigd beleid stellen wij zeven opties met de volgende kenmerken voor: Optie 0: Ongewijzigd beleid In deze optie wordt geen sectorspecifiek initiatief genomen; regelgevende instanties houden slechts toezicht op enkele delen van de handelsmarkt. Er bestaan geen gedragsregels voor de markt op EU-niveau die de lidstaten op een coherente manier ten uitvoer kunnen leggen. De lidstaten hebben verschillende toezichtskaders en hoewel nationale regelgevende instanties op het gebied van energie steeds meer zullen samenwerken binnen het Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators (ACER), is er geen procedure voor toegang tot en uitwisseling van gegevens ten behoeve van marktmonitoring. Daarom is wangedrag dat op verschillende markten plaatsvindt en betrekking heeft op verschillende, maar onderling verbonden producten moeilijk, zelfs onmogelijk, op te sporen. Dat er geen acties op EU-niveau zijn, impliceert niet dat lidstaten op hun niveau geen acties ondernemen. Nationale wetgevers hebben al de eerste stappen gezet om dit tekort aan te vullen en hebben nationale maatregelen ingevoerd, zoals maatregelen voor het verzamelen van transactiegegevens, monitoring op basis van regelgeving en rapporteringsprogramma's. Deze programma's verhogen wel het toepassingsgebied van het geregelde toezicht, maar zullen sowieso onvolledig blijven. Door monitoring toe te spitsen op transacties die betrekking hebben op een enkele lidstaat, blijven product- en grensoverschrijdende aspecten van handelsmarkten voor energie ongecontroleerd en zullen bepaalde marktmanipulaties verborgen blijven. Optie 1a – Regels op EU-niveau, de lidstaten monitoren en zien toe op de naleving Deze optie voorziet in op EU-niveau vastgestelde regels betreffende wangedrag op markten. De monitoring van de markten gebeurt op lidstaatniveau en is gebaseerd op een gedecentraliseerde rapportering van transacties aan de bevoegde regelgevende instanties. De nationale regulators zijn verantwoordelijk voor de monitoring van de transacties die worden uitgevoerd in (of met betrekking tot) de lidstaten waarin zij over jurisdictie beschikken Als een handelaar die in land A is gevestigd een transactie aangaat met een andere handelaar die in land B is gevestigd voor elektriciteit die in land C moet worden geleverd, is de regulator van land C verantwoordelijk voor de monitoring. . Transacties worden door handelaars of derde partijen aan elke regulator afzonderlijk gerapporteerd. Handelaars en/of tussenpersonen rapporteren al hun transacties op de groothandelsmarkt voor energie aan de regulator van de plaats waar zij gevestigd zijn, ongeacht de plaats van levering Als een handelaar die in land A is gevestigd, transacties aangaat in (of met betrekking tot) land B, C en D, moet hij deze transacties rapporteren aan de regulator met jurisdictie in land A. . De details en gegevensformaten voor de rapportering van transacties zijn op EU-niveau vastgesteld. De transactiegegevens worden op verschillende manieren opgeslagen; de 27 nationale regelgevende instanties hebben elk een eigen systeem. De regulators beheren een gedecentraliseerd gegevensuitwisselingsmechanisme waardoor zij alle transacties die in hun rechtsgebied worden uitgevoerd, kunnen monitoren en de op maat gemaakte gedragsregels voor markten kunnen afdwingen. Wanneer bij transacties meerdere lidstaten zijn betrokken (bv. contracten voor locatiegerelateerde prijsverschillen), moeten passende regels en coördinatiemechanismen worden ingevoerd. In dergelijke regels en mechanismen moeten ook de verantwoordelijkheden voor handhaving en de samenwerkingsplichten worden omschreven. De samenwerking op regelgevend gebied kan ook door een EU-orgaan (bv. ACER) worden ondersteund.[1][2] Als een handelaar die in land A is gevestigd een transactie aangaat met een andere handelaar die in land B is gevestigd voor elektriciteit die in land C moet worden geleverd, is de regulator van land C verantwoordelijk voor de monitoring. Als een handelaar die in land A is gevestigd, transacties aangaat in (of met betrekking tot) land B, C en D, moet hij deze transacties rapporteren aan de regulator met jurisdictie in land A. Optie 1b – Regels op EU-niveau, de lidstaten rapporteren, monitoren en zien toe op de naleving, het EU-agentschap verwerkt gegevens en monitort grensoverschrijdend en productoverschrijdend wangedrag Net zoals bij optie 1a zijn bij deze optie regels betreffende wangedrag op markten, rapporteringsplichten, gegevensformaten en monitorings- en handhavingsplichten op EU-niveau bepaald. Er zijn echter twee verschillen met optie 1. Ten eerste is er in deze optie, bovenop de monitoring door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten van de transacties waarvoor zij verantwoordelijk zijn, ook aanvullende monitoring op EU-niveau. Deze aanvullende monitoring moet voornamelijk betrekking hebben op het vaststellen van marktmisbruik van grensoverschrijdende en productoverschrijdende aard. Ten tweede zenden de regulators, in plaats van zelf een gedecentraliseerd gegevens uitwisselingsmechanisme te beheren, de transactiegegevens rechtstreeks toe aan het EU-agentschap, dat de gegevens op basis van plaats van levering sorteert. De gesorteerde gegevens worden vervolgens naar de respectieve bevoegde regulators teruggestuurd. Een kopie van alle ontvangen gegevens blijft in het bezit van het EU-agentschap zodat het de vastgestelde marktmisbruiken kan monitoren. Optie 2 – Regels op EU-niveau, gezamenlijke monitoring door een uniek EU-agentschap en de lidstaten, de lidstaten zorgen voor de naleving In tegenstelling tot optie 1b worden transacties aan het EU-agentschap gerapporteerd. Er wordt niet rechtstreeks aan de regulators gerapporteerd, maar de nationale autoriteiten hebben toegang tot de gegevens van het EU-orgaan. Overeenkomstig de procedure van optie 1b sorteert het EU-agentschap de transacties en verstuurt het de gegevens naar de respectieve regulators. Hierdoor kunnen zij de transacties in hun rechtsgebied monitoren zonder zelf gegevens te verzamelen. Optie 3 – Regels op EU-niveau, gezamenlijke monitoring door ACER en de lidstaten, de lidstaten zorgen voor de naleving Deze optie is gelijkwaardig aan optie 2, maar alle functies en bevoegdheden van het orgaan op EU-niveau worden door ACER uitgeoefend. Optie 4 – Regels op EU-niveau, monitoring en handhaving door ACER of een uniek EU-agentschap in grensoverschrijdende gevallen Deze optie is gelijkwaardig met opties 2 en 3, maar in alle gevallen van grensoverschrijdend wangedrag, wordt ACER of het EU-agentschap verantwoordelijk voor de handhaving. Deze optie wordt echter niet verder uitgediept, want de Commissie heeft geen redenen om aan te nemen dat in het geval van wangedrag lidstaten niet in staat zouden zijn om even doeltreffend als het EU-agentschap of ACER de naleving van de regels af te dwingen. Overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel moeten nationale autoriteiten in het geval van misbruik de naleving van de regels afdwingen. Optie 5 – Zelfregulering van de markten Deze optie impliceert dat noch overheidsinstanties op EU-niveau, noch lidstaten acties ondernemen voor het vaststellen van regels of voor monitoring, maar dat de sector zelf marktintegriteitsregels opstelt. Wanneer wangedrag wordt vastgesteld, kunnen nationale rechtbanken of overheidsinstanties op het gebied van markttoezicht een rol spelen bij de handhaving van dergelijke regels. Men kan niet uitsluiten dat de sector op een of andere manier regels betreffende wangedrag op de markt zou vaststellen. De monitoring en handhaving van deze regels worden echter a priori als ondoeltreffend beschouwd aangezien er voor marktdeelnemers weinig beweegredenen zijn om de gegevens door te sturen en deze gegevens door andere marktdeelnemers of privébedrijven te laten monitoren als geen onafhankelijkheid gegarandeerd is, zoals bij overheidsinstanties het geval is. Het is aannemelijk dat een zwakke monitoring leidt tot een ondoeltreffende marktintegriteits structuur. Om deze redenen wordt deze optie niet in overweging genomen. Optie 6 – Uitbreiding van de richtlijn betreffende marktmisbruik (geen sectorspecifieke acties) Door de wetgeving betreffende financiële markten uit te breiden tot alle relevante energiemarkten, vallen deze markten voortaan onder het financiële regelgevingskader. Ondanks de nauwe banden tussen de energiemarkten en bepaalde financiële markten, inclusief fysieke energiemarkten, is het opnemen van verbodsbepalingen inzake energiespecifiek wangedrag (bv. inhouding van productieactiva, omschrijving van voorwetenschap) binnen de marktmisbruikrichtlijn ongewenst en brengt dit de overkoepelende aard van de richtlijn in het gedrang. Dit is ook de mening die CEER/ERGEG in hun advies aan de Commissie hebben geformuleerd, namlijk dat "een gewone uitbreiding in de marktmisbruikrichtlijn van het toepassingsgebied van de voorschriften inzake marktmisbruik tot fysieke producten niet wordt aanbevolen … omdat dit kan leiden tot een ongepaste toepassing van de marktmisbruikrichtlijn op andere gebieden" Advies van CEER/ERGEG aan de Europese Commissie – antwoord op Vraag F.20 – Marktmisbruik. . Gezien dit sterke advies en het specifieke toepassingsgebied van de marktmisbruikrichtlijn, werd deze optie niet verder onderzocht.[3] Advies van CEER/ERGEG aan de Europese Commissie – antwoord op Vraag F.20 – Marktmisbruik. Evaluatie van de opties In het algemeen kan worden gesteld dat de onderzochte opties 1-3 beter zijn dan het scenario met ongewijzigd beleid aangezien deze opties in verschillende mate wangedrag op de markt beter kunnen opsporen en ontmoedigen, en de bijhorende kosten voor de maatschappij kunnen verlagen. Tegelijk brengen al deze opties echter hogere administratiekosten met zich mee. Beleidsopties 1b, 2 en 3 hebben het duidelijke voordeel ten opzichte van optie 1a dat zij een betere opsporing van grensoverschrijdende en productoverschrijdende misbruiken mogelijk maken. Opties 2 en 3 hebben het voordeel ten opzichte van optie 1b dat zij kunnen bijdragen tot een meer doeltreffende algemene monitoring. Gegevens die rechtstreeks en centraal worden verzameld zorgen voor een eenvoudigere en snellere gegevensverwerking omdat het aantal kanalen waarlangs de gegevens binnenkomen, beperkt is. Dit zou ook leiden tot een kleinere foutenmarge bij het doorsturen en verwerken van de gegevens. Het is aannemelijk dat optie 3 energiespecifieke marktmisbruiken het meest doeltreffend opspoort en ontmoedigt dankzij de algemene deskundigheid van ACER op wetgevend gebied en zijn speciale aandacht voor energie. Aangezien ACER al bestaat, zullen de administratieve kosten van dit agentschap voor het monitoren van de markt ook lager liggen dan wanneer een nieuw agentschap moet worden opgericht, zoals voor optie 2 vereist is. Daarom stemt optie 3 het best overeen met de geïdentificeerde doelstellingen. Hoewel de algemene voordelen van de voorgestelde maatregelen moeilijk kunnen worden bepaald, blijkt het dat zij duidelijk opwegen tegen het nadeel van de desbetreffende de administratieve kosten. Andere kwesties Opstelling van sectorspecifieke regels – rechtsvorm Omdat de marktmisbruikrichtlijn al van toepassing is op belangrijke handelsplatformen voor energie, moeten omschrijvingen betreffende wangedrag op de specifieke fysieke energiemarkten heel goed in het kader van die richtlijn passen. In de mate van het mogelijke en voor zover het logisch is, moeten de regels worden opgesteld aan de hand van de concepten die aan de basis liggen van de definities in de marktmisbruikrichtlijn. Het is echter belangrijk dat bij een op maat gemaakte regeling rekening wordt gehouden met de specifieke eigenschappen van energiemarkten, met name het feit dat zij zeer vatbaar zijn voor enorme prijsschommelingen als gevolg van economische of fysieke capaciteitsinhouding. Om redenen van flexibiliteit en rechtszekerheid moeten de regels in overleg met marktdeelnemers worden vastgelegd in richtsnoeren. Deze kunnen vervolgens via door de Commissie vastgestelde gedelegeerde handelingen bindend worden gemaakt. In hun antwoorden hebben de meeste ondernemingen deze procedure voorgesteld. Dit is een zinnig uitgangspunt voor elke optie waarbij regels op EU-niveau worden geëist. Het past in de benadering van de regeling voor de financiële sector onder de Lamfalussy-overeenkomsten en zal daarom ook de wisselwerking tussen de financiële regeling en de sectorspecifieke regeling ondersteunen. Wanneer een EU-agentschap verantwoordelijk is voor monitoring en voor de uitwerking van meer gedetailleerde richtsnoeren, is een verordening de meest geschikte vorm voor het basisbesluit. Toepassingsgebied qua producten Elektriciteits- en gasmarkten zijn onderling verbonden met andere productmarkten, met name markten voor primaire energieproducten en voor emissierechten in het kader van het EU- emissiehandelssysteem (EU-EHS). Steenkool is een belangrijke primaire brandstof voor het opwekken van energie, terwijl de prijzen van olie en olieproducten een invloed hebben op de elektriciteitstarieven omdat zij als referentie dienen bij langetermijngasleveringscontracten. Deze markten zijn echter mondiaal met belangrijke deelnemers uit derde landen. Een geïsoleerde marktmonitoring op EU-niveau zou onvolledig zijn en men zou de regels betreffende wangedrag slechts gedeeltelijk kunnen afdwingen. De respondenten van de raadpleging sluiten zich aan bij dit standpunt. Bij emissierechten is de situatie echter anders. Emissiehandel in het kader van het EU-EHS heeft bij definitie een Europees toepassingsgebied. Door de invoering van dit systeem werd koolstof belangrijk voor de Europese elektriciteitsmarkten. De energieopwekkingsector is goed voor ongeveer 40% van de emissies onder het EU-EHS en is daarmee de grootste emissiesector in de EU. Het verstrekken van emissierechten heeft een invloed op de brandstofkeuze van de elektriciteitsproducenten, en daardoor ook op de vraag naar verschillende brandstoffen. Zo ook hebben relatieve prijsontwikkelingen van brandstoffen een invloed op de spreiding van de productiefaciliteiten en bepalen zij bijgevolg de vraag naar koolstofrechten. De twee markten zijn dus onderling verbonden. Omdat de Commissie deze verbondenheid en het toenemend belang van verhandelde koolstofmarkten inziet, heeft zij besloten een diepgaand onderzoek te starten naar de beste manier om de integriteit van deze markten te waarborgen. De resultaten van dit onderzoek worden in 2011 verwacht. Monitoring en evaluatie Een permanente evaluatie en monitoring van de uitvoering van een op maat gemaakte regeling voor de integriteit van energiemarkten moet betrekking hebben op een aantal gebieden zoals: de geschiktheid van regels betreffende marktmisbruik voor energiemarkten, de wisselwerking met de regelingen voor de financiële markt, de gevolgen voor markttoezicht op lidstaatniveau en de wijze waarop de coördinatie van handhaving in de praktijk werkt, de doeltreffendheid van de monitoring op EU-niveau, en de werkelijke gevolgen van transactierapportering voor de marktdeelnemers. Wij stellen het volgende monitoring- en evaluatieschema voor: Na twee jaar zendt ACER de Commissie een verslag toe over de gevolgen van een nieuwe regeling betreffende toezicht op lidstaatniveau, de ervaring met de samenwerking tussen nationale instanties bij bijvoorbeeld de handhaving en de gevolgen van nieuwe afspraken betreffende marktdeelnemers, met name inzake de rapportering van transacties. Op basis van het ACER-verslag herbekijkt de Commissie de doeltreffendheid van monitoring op EU-niveau. Na vijf jaar maken ACER en de financiële regulators een evaluatie van de wisselwerking tussen de op maat gemaakte integriteitsregeling voor energie en de algemenere financiële regeling op EU- en nationaal niveau. Op basis van die gezamenlijke evaluatie door ACER en de financiële regulators, buigt de Commissie zich dan opnieuw over de algemene doeltreffendheid van de op maat gemaakte marktintegriteitsregeling. [1] Als een handelaar die in land A is gevestigd een transactie aangaat met een andere handelaar die in land B is gevestigd voor elektriciteit die in land C moet worden geleverd, is de regulator van land C verantwoordelijk voor de monitoring. [2] Als een handelaar die in land A is gevestigd, transacties aangaat in (of met betrekking tot) land B, C en D, moet hij deze transacties rapporteren aan de regulator met jurisdictie in land A. [3] Advies van CEER/ERGEG aan de Europese Commissie – antwoord op Vraag F.20 – Marktmisbruik. MT (...PICT...)|IL-KUMMISSJONI EWROPEA| Brussel 8.12.2010 SEG(2010) 1511 finali DOKUMENT TA’ ĦIDMA TAL-PERSUNAL TAL-KUMMISSJONI SOMMARJU TAL-VALUTAZZJONI TAL-IMPATT Dokument li jakkumpanja l- Proposta għal REGOLAMENT TAL-PARLAMENT EWROPEW U TAL-KUNSILL dwar l-integrità u t-trasparenza tas-swieq tal-enerġija {KUMM(2010) 726 finali} {SEG(2010) 1510 finali} Prezzijiet affidabbli bbażati fuq swieq likwidi tal-operaturi jibagħtu sinjali kruċjali fuq perjodu qasir ta’ żmien għat-tħaddim ottimali tal-faċilitajiet tal-produzzjoni u tal-unitajiet tal-konsum tal-enerġija. Huma jagħtu wkoll gwida fuq perjodu ta’ żmien twil fejn ikunu meħtieġa investimenti futuri fl-infrastruttura tal-enerġija. Huma jagħtu fiduċja lin-negozji li jkunu jistgħu jirreaġixxu għall-bidliet fis-swieq. Dan ikun vitali, għaliex l-ekonomija b’livell baxx ta’ emissjonijiet ta' karbonju ta’ għada se teżiġi viżibilità fuq perjodu ta’ żmien twil sabiex ikunu sottoskritti investimenti kapitali kbar f’faċilitajiet ta’ ġenerazzjoni ġodda. L-aħħar, imma mhux l-inqas, l-eżiti fis-swieq tal-operaturi jservu bħala punt ta' riferiment affidabbli għall-prezzijiet għall-konsumaturi fid-djar u għall-utenti industrijali, u jinkoraġġixxu użu effiċjenti tal-enerġija. Minħabba li huma kruċjali għall-benesseri taċ-ċittadini tal-Ewropa u għall-kompetittività tan-negozji tal-Ewropa, huwa ta’ importanza kruċjali li ċ-ċittadini, in-negozji u l-awtoritajiet nazzjonali jkun jista' jkollhom fiduċja fl-integrità tas-swieq tal-enerġija. Sakemm ma jkunx indirizzat b’mod effettiv, il-potenzjal għal prattiki kummerċjali żleali jdgħajjef il-fiduċja tal-pubbliku, jiskoraġġixxi l-investiment, iżid il-volatilità tal-prezzijiet tal-enerġija u jista’ jwassal għal prezzijiet ogħla tal-enerġija b’mod ġenerali. Dan, min-naħa tiegħu, jista’ jnaqqas il-kompetittività ta’ setturi oħrajn u tal-industriji li jiddependu ħafna fuq l-enerġija. Ir-regolament finanzjarju fil-livell tal-UE, id-Direttiva dwar l-Abbuż tas-Suq (MAD), ikopri biss parzjalment is-swieq tal-enerġija peress li kien maħsub għas-swieq finanzjarji. Għalkemm il-miżuri tiegħu bħalissa qed jiġu riveduti, minħabba n-natura globali tiegħu mhuwiex se jaqbad b’mod sħiħ l-imġiba ħażina fis-suq speċifika għall-enerġija (eż. ritenzjoni strateġika ta’ assi ta’ ġenerazzjoni). Il-leġiżlazzjoni dwar is-suq intern tal-enerġija ma tistabbilixxix standards sabiex tkun żgurata l-integrità ta’ swieq ta’ din ix-xorta. Jistgħu jeżistu xi regoli oħrajn fil-livell tal-Istati Membri imma dawn għandhom biss ambitu limitat, u ta’ spiss ikunu relatati biss ma’ pjattaforma ta’ negozjar unika u jkopru biss Stat Membru wieħed. Fi ftit kliem, ir-regoli li jirregolaw is-swieq tal-enerġija mhumiex suffiċjenti sabiex ikun żgurat il-funzjonament stabbli u ordnat tagħhom. Is-swieq ma jistgħux jiġi mmonitorjati b’mod komprensiv u huwa diffiċli li tiġi individwata mġiba ħażina speċifika, bħal imġiba ħażina transkonfinali kif ukoll dik li timplika komoditajiet differenti u swieq differenti. Din il-fehma hija appoġġata mir-regolaturi settorjali fil-parir li taw lill-Kummissjoni, u minn dawk li taw tweġiba fil-konsultazzjoni tal-Kummissjoni. Għanijiet (1) Għandu jkun hemm qafas effiċjenti u effettiv li jiżgura li s-swieq ta' negozjar tal-enerġija fl-Ewropa jiffunzjonaw b’mod xieraq, jiġifieri l-eżiti tagħhom ma jkunux mgħawġa minn imġiba abbużiva fis-suq, imma jirriflettu tassew il-prinċipji fundamentali tas-suq. Dan għandu jiġġenera livell ikbar ta’ fiduċja tal-partijiet kollha interessati, li konsegwentement iwassal għal parteċipazzjoni akbar, iktar fond u likwidità kif ukoll kostijiet tranżazzjonali aktar baxxi. (2) Ir-regoli jeħtieġ li jaqbdu b’mod effettiv l-imġiba ħażina fis-suq speċifika għall-enerġija. Dawn jeħtieġ li jkunu konsistenti mal-Ewropa kollha sabiex ikun żgurat li n-negozjanti jkunu jistgħu japplikaw l-istess standards ta’ konformità u ma jiffaċċjawx regoli u rekwiżiti diverġenti meta jkunu qed jinnegozjaw fi Stati Membri differenti. Barra minn hekk, iridu wkoll ikunu kompluti u jkopru t-tranżazzjonijiet kollha rilevanti. Dan ifisser ukoll li r-regoli jridu jkunu kompatibbli mal-leġiżlazzjoni finanzjarja eżistenti. Għal dan il-għan, din l-inizjattiva se tintroduċi l-kunċetti ta’ abbuż minn informazzjoni privileġġata u ta’ manipulazzjoni tas-suq, inklużi fl-MAD, fir-rigward tas-swieq tal-enerġija tal-operaturi. Il-ktieb tar-regoli dettaljat, madankollu, se jkun speċifikat fl-atti delegati. (3) Sabiex tiġi individwata mġiba ħażina fis-suq, is-swieq tal-enerġija tal-operaturi jeħtieġ li jiġu mmonitorjati b’mod regolari. Għal dan il-għan, osservatorju tas-swieq li jiffunzjona b’mod effettiv jeħtieġ li jkollu aċċess f’waqtu għal settijiet kompluti u vverifikati ta’ dejta tranżazzjonali. Malli tiġi individwata mġiba ħażina fis-suq, il-konformità mar-regoli jeħtieġ li tiġi infurzata. Għal dan il-għan, jeħtieġ li jiġu ddefiniti awtoritajiet kompetenti tal-infurzar li jistgħu jinvestigaw u jipprovaw b’mod effettiv każijiet ta’ abbużi tas-suq fis-swieq tal-enerġija. Dawn jeħtieġ li jkollhom setgħat effettivi biex jimponu sanzjonijiet ħalli jiskoraġġixxu lil parteċipanti fis-suq minn imġiba ħażina futura. Sabiex jittrattaw abbużi kumplessi fi swieq transkonfinali u dawk ta' komoditajiet differenti, jeħtieġ li jkun stabbilit mekkaniżmu xieraq ta’ koordinazzjoni bejn ir-regolaturi finanzjarji u dawk tal-enerġija. Għażliet tal-politika Minbarra x-xenarju ta’ 'żamma tal-istatus quo', ikkunsidrajna seba’ għażliet bil-karatteristiċi li ġejjin: Għażla 0: Żamma tal-istatus quo Taħt din l-għażla, ma tittieħed l-ebda inizjattiva speċifika għas-settur u l-awtoritajiet regolatorji jissorveljaw biss uħud mill-partijiet tas-suq ta' negozjar. Ma hemm l-ebda regola dwar l-imġiba fis-suq miftiehma fil-livell tal-UE li tista' tiġi implimentata b’mod koerenti fl-Istati Membri. L-oqfsa ta’ sorveljanza huma differenti minn Stat Membru għall-ieħor, u għalkemm l-awtoritajiet regolatorji nazzjonali tal-enerġija se jikkooperaw dejjem iktar fi ħdan l-Aġenzija għall-Kooperazzjoni tar-Regolaturi tal-Enerġija (ACER), ma hemm l-ebda proċess stabbilit ta’ aċċess għal u ta’ skambju ta’ dejta sabiex jiġu mmonitorjati s-swieq. Għalhekk, ikun diffiċli, jekk mhux impossibbli, li tiġi individwata mġiba ħażina fis-suq li sseħħ f’diversi swieq u li tinvolvi prodotti/komoditajiet differenti imma relatati ma’ xulxin. L-ebda azzjoni min-naħa tal-UE ma tfissirx li mhumiex se jittieħdu azzjonijiet fil-livell tal-Istati Membri. Il-leġiżlaturi nazzjonali diġà bdew jimlew dan il-vojt u introduċew miżuri nazzjonali inklużi skemi ta' ġbir ta’ dejta tranżazzjonali, ta’ monitoraġġ regolatorju u ta’ rappurtar. Dawn l-iskemi, għalkemm iżidu b’mod ċar l-ambitu tas-sorveljanza regolatorja, inevitabbilment se jibqgħu inkompluti. Bil-monitoraġġ tat-tranżazzjonijiet relatati ma’ Stat Membru wieħed, l-aspetti transkonfinali u dawk li jimplikaw komoditajiet differenti ta' swieq ta' negozjar tal-enerġija jibqgħu mhux koperti u ċerti manipulazzjonijiet tas-suq se jibqgħu mhux individwati. Għażla 1a – Regoli ddefiniti fil-livell tal-UE, l-Istati Membri jimmonitorjaw u jinfurzaw Din l-għażla tipprevedi regoli dwar imġiba ħażina fis-suq iddefiniti fil-livell tal-UE. Is-swieq jiġu mmonitorjati fil-livell tal-Istati Membri abbażi ta’ rappurtar deċentralizzat dwar it-tranżazzjonijiet lill-awtoritajiet regolatorji kompetenti. Ir-Regolaturi Nazzjonali għandhom jassumu r-responsabbiltà tal-monitoraġġ għal tranżazzjonijiet li jiġu fornuti fi (jew ikunu relatati ma’) l-Istat Membru fejn ikollhom ġurisdizzjoni Jekk negozjant stabbilit fil-Pajjiż A jwettaq tranżazzjoni ma’ negozjant ieħor stabbilit fil-Pajjiż B li tikkonċerna l-elettriku li għandu jiġi kkonsenjat fil-Pajjiż Ċ, ir-Regolatur tal-Pajjiż Ċ għandu jassumi r-responsabbiltà għall-monitoraġġ. . It-tranżazzjonijiet jiġu rrapportati lil kull Regolatur b’mod separat minn negozjanti jew minn partijiet terzi. In-negozjanti u/jew l-intermedjarji għandhom jirrapportaw it-tranżazzjonijiet tal-operaturi tal-enerġija kollha tagħhom lir-Regolatur fejn ikunu stabbiliti irrispettivament minn fejn issir il-konsenja Jekk negozjant stabbilit fil-Pajjiż A jipparteċipa fi tranżazzjonijiet li jiġu kkonsenjati fi (jew ikunu relatati ma’) il-Pajjiżi B, Ċ u D, huwa jkollu jirrapporta dawn it-tranżazzjonijiet lir-Regolatur li jkollu ġurisdizzjoni fil-Pajjiż A. . Id-dettalji tat-tranżazzjonijiet u l-formati tad-dejta rrapportati jiġu ddefiniti fil-livell tal-UE. Id-dejta dwar it-tranżazzjonijiet tinħażen b’modi differenti, fis-sistemi separati tas-27 awtorità regolatorja nazzjonali. Ir-regolaturi joperaw mekkaniżmu ta’ skambju tad-dejta deċentralizzat li jagħtihom il-possibbiltà li jimmonitorjaw it-tranżazzjonijiet kollha li jiġu kkonsenjati fil-ġurisdizzjoni tagħhom u li jinfurzaw regoli dwar l-imġiba fis-suq li jkunu tfasslu apposta. F’każ li t-tranżazzjonijiet jikkonċernaw għadd ta’ Stati Membri (eż. kuntratti għal differenzi fil-prezzijiet skont il-post), ikollhom jiġu stabbiliti regoli u mekkaniżmi ta’ koordinazzjoni xierqa. Regoli u mekkaniżmi ta’ din ix-xorta għandhom jiddefinixxu wkoll ir-responsabbiltajiet tal-infurzar u l-obbligi li jkun hemm kooperazzjoni. Il-kooperazzjoni regolatorja tista’ tiġi appoġġata minn korp tal-UE (eż. l-ACER). [1][2] Jekk negozjant stabbilit fil-Pajjiż A jwettaq tranżazzjoni ma’ negozjant ieħor stabbilit fil-Pajjiż B li tikkonċerna l-elettriku li għandu jiġi kkonsenjat fil-Pajjiż Ċ, ir-Regolatur tal-Pajjiż Ċ għandu jassumi r-responsabbiltà għall-monitoraġġ. Jekk negozjant stabbilit fil-Pajjiż A jipparteċipa fi tranżazzjonijiet li jiġu kkonsenjati fi (jew ikunu relatati ma’) il-Pajjiżi B, Ċ u D, huwa jkollu jirrapporta dawn it-tranżazzjonijiet lir-Regolatur li jkollu ġurisdizzjoni fil-Pajjiż A. Għażla 1b – Regoli ddefiniti fil-livell tal-UE, l-Istati Membri jirrapportaw, jimmonitorjaw u jinfurzaw, l-Aġenzija tal-UE tipproċessa d-dejta u timmonitorja l-imġiba ħażina transkonfinali u dik li timplika komoditajiet differenti F’din l-għażla, l-istess bħal fl-Għażla 1a, ir-regoli dwar imġiba ħażina fis-suq, l-obbligi ta’ rappurtar, il-formati tad-dejta kif ukoll l-obbligi ta’ monitoraġġ u ta’ infurzar huma ddefiniti fil-livell tal-UE. Madankollu, meta jsir paragun mal-Għażla 1, hemm żewġ differenzi. L-ewwel nett, filwaqt li l-awtoritajiet kompetenti tal-Istati Membri jkomplu jimmonitorjaw it-tranżazzjonijiet li jassumu r-responsabbiltà għalihom, hemm stadju addizzjonali ta’ monitoraġġ introdott fil-livell tal-UE. Din il-funzjoni ta’ monitoraġġ tikkonċentra fuq l-individwazzjoni ta’ abbużi tas-suq ta’ natura transkonfinali u dawk li jimplikaw komoditajiet differenti. It-tieni nett, minflok ma jħaddmu mekkaniżmu ta’ skambju tad-dejta deċentralizzat, ir-Regolaturi jibagħtu direttament id-dejta tranżazzjonali lill-Aġenzija tal-UE li tagħżilha skont il-post tal-konsenja. Is-settijiet tad-dejta magħżula mbagħad jintbagħtu lura lir-Regolatur kompetenti rispettiv. Kopja tad-dejta kollha riċevuta tibqa’ mal-Aġenzija tal-UE li b’hekk tkun tista’ timmonitorja l-abbużi tas-suq imsemmija. Għażla 2 – Regoli ddefiniti fil-livell tal-UE, monitoraġġ kondiviż f’Aġenzija tal-UE waħda u fl-Istati Membri, infurzar mill-Istati Membri B’differenza għall-Għażla 1b, it-tranżazzjonijiet jiġu rrapportati lill-Aġenzija tal-UE. Mhuwa previst l-ebda rappurtar dirett lir-Regolaturi, imma l-awtoritajiet nazzjonali jkollhom aċċess għad-dejta miżmuma mill-korp tal-UE. Fl-istess proċess kif ġie deskritt fl-Għażla 1b, l-Aġenzija tal-UE tagħżel it-tranżazzjonijiet u tibgħat is-settijiet tad-dejta magħżula apposta lir-regolaturi rispettivi. Dan jagħtihom il-possibbiltà li jimmonitorjaw it-tranżazzjonijiet fil-ġurisdizzjoni tagħhom mingħajr ma jiġbru d-dejta huma stess. Għażla 3 – Regoli ddefiniti fil-livell tal-UE, monitoraġġ kondiviż mill-ACER u mill-Istati Membri, infurzar mill-Istati Membri Din l-għażla hija ekwivalenti għall-Għażla 2, madankollu, il-funzjonijiet u l-kompetenzi kollha tal-korp fil-livell tal-UE tassumihom l-ACER. Għażla 4 – Regoli ddefiniti fil-livell tal-UE, monitoraġġ u infurzar mill-ACER jew minn Aġenzija unika tal-UE f’każijiet transkonfinali Din l-għażla hija ekwivalenti għall-Għażliet 2 u 3; madankollu, fil-każijiet transkonfinali kollha ta’ mġiba ħażina individwata, l-ACER jew l-Aġenzija tal-UE tassumi r-responsabbiltà għall-infurzar. Din l-għażla, madankollu, tiġi skartata għal analiżi ulterjuri għaliex il-Kummissjoni ma għandha l-ebda raġuni biex temmen li f’każ li tiġi individwata mġiba ħażina, l-Istati Membri ma jkunux jistgħu jinfurzaw ir-regoli b’mod li jkun effiċjenti daqs dak tal-Aġenzija jew tal-ACER. Skont il-prinċipju ta’ sussidjarjetà, fejn jiġi individwat abbuż, l-awtoritajiet nazzjonali għandhom jieħdu azzjoni ta’ infurzar. Għażla 5 – Awtoregolamentazzjoni tas-swieq. Din l-għażla tassumi li l-awtoritajiet pubbliċi fil-livell tal-UE jew l-Istati Membri mhuma se jieħdu l-ebda azzjoni, la rigward id-definizzjoni tar-regoli u lanqas rigward il-monitoraġġ. Jiġi preżunt li l-industrija stess se taqbel rigward xi regoli dwar l-integrità tas-suq. F’każ li mġiba ħażina ssir magħrufa, il-Qrati nazzjonali jew l-awtoritajiet pubbliċi fil-livell ta’ sorveljanza ġenerali tas-suq jistgħu jiġu involuti fl-infurzar ta’ regoli ta’ din ix-xorta. Ma jistax jiġi eskluż li f’ċerti modi l-industrija taqbel li jkunu stabbiliti regoli dwar imġiba ħażina fis-suq. Huwa mistenni, madankollu, li l-monitoraġġ u l-infurzar ta’ regoli ta’ din ix-xorta jkunu a priori ineffettivi peress li l-inċentiv li d-dejta tiġi ttrasferita mill-parteċipanti fis-suq u li dawn ikunu mmonitorjati minn parteċipanti oħrajn fis-suq jew minn kumpaniji privati mingħajr il-livell ta’ indipendenza tal-awtoritajiet pubbliċi se jkun limitat. Huwa probabbli li monitoraġġ dgħajjef jirriżulta f’sistema ta’ integrità tas-swieq ineffettiva. Għal dawn ir-raġunijiet, din l-għażla qed tiġi skartata. Għażla 6 – Estensjoni tal-MAD (L-ebda azzjoni speċifika għas-settur) L-estensjoni tal-leġiżlazzjoni dwar is-swieq finanzjarji sabiex ikunu koperti s-swieq tal-enerġija kollha rilevanti għandha ddaħħal lil dawn is-swieq fi ħdan il-qafas regolatorju finanzjarju. Minkejja r-rabtiet mill-qrib bejn is-swieq tal-enerġija u wħud mis-swieq finanzjarji, inklużi s-swieq fiżiċi tal-enerġija u d-definizzjoni tal-projbizzjonijiet ta’ mġiba ħażina speċifika għall-enerġija (eż. ir-ritenzjoni ta’ assi tal-produzzjoni, id-definizzjoni ta’ informazzjoni privileġġata) fi ħdan l-MAD mhijiex mixtieqa u għandha tifframmenta l-karattru globali tagħha. Dan kien irrikonoxxut mill-KRTE/ERGEG fil-parir li taw lill-Kummissjoni fejn jiddikjaraw li “Estensjoni sempliċi tal-ambitu tar-regolamenti dwar l-abbuż tas-suq...fl-MAD għal prodotti fiżiċi mhuwiex rakkomandat... [dan] iġib miegħu r-riskju li jkun hemm applikazzjoni mhux xierqa tal-MAD f’oqsma oħrajn” Il-parir tal-KRTE u tal-ERGEG lill-Kummissjoni Ewropea – it-tweġiba għall-Mistoqsija F.20 – Abbuż tas-Suq. . Fid-dawl ta’ dan il-parir ċar, u tal-ambitu distint tal-MAD, din l-għażla ma ġietx ikkunsidrata b’mod dettaljat.[3] Il-parir tal-KRTE u tal-ERGEG lill-Kummissjoni Ewropea – it-tweġiba għall-Mistoqsija F.20 – Abbuż tas-Suq. Evalwazzjoni tal-għażliet B’mod ġenerali, l-għażliet 1-3 eżaminati wrew li kienu aħjar mix-xenarju ta’ żamma tal-istatus quo peress li jistgħu, fi gradi differenti, jindividwaw aħjar u jiskoraġġixxu mġiba ħażina fis-suq u jnaqqsu l-kostijiet relatati għas-soċjetà. Fl-istess ħin, dawn l-għażliet kollha jinvolvu żieda fil-kostijiet amministrattivi. L-għażliet ta’ politika 1b, 2 u 3 għandhom il-vantaġġ sinifikanti fuq l-għażla 1a li jippermettu aħjar li jiġu individwati l-abbużi transkonfinali u dawk li jimplikaw komoditajiet differenti. L-għażliet 2 u 3 għandhom il-vantaġġ fuq l-għażla 1b li għandhom il-potenzjal li jżidu l-effiċjenza tal-eżerċizzju ta’ monitoraġġ kumplessiv. Dejta maqbuda direttament u ċentralment għandha tissemplifika u tħaffef il-ġestjoni kumplessiva tad-dejta billi tnaqqas l-għadd ta’ rotot ta’ provvista tad-dejta. Dan għandu jnaqqas ukoll l-okkorrenza ta' żbalji fit-trażmissjoni u fil-ġestjoni tad-dejta. Huwa probabbli li l-għażla 3 tindividwa u tiskoraġġixxi abbużi tas-suq speċifiċi għall-enerġija bl-iktar mod effettiv minħabba l-għarfien regolatorju kumplessiv tal-ACER u minħabba li hija tiffoka l-attenzjoni tagħha b’mod speċjali fuq l-enerġija. Peress li l-ACER diġà teżisti, il-kost amministrattiv għall-ġestjoni tal-osservatorju tas-swieq marbut ma’ din l-aġenzija se jkun ukoll iktar baxx meta pparagunat mal-għażla 2 fejn ikollha titwaqqaf Aġenzija ġdida. Għalhekk, l-għażla 3 hija l-iktar waħda li taqbel mal-għanijiet identifikati. Għalkemm huwa diffiċli li jiġu kkwantifikati l-benefiċċji kumplessivi tal-miżuri proposti, jidher b’mod ċar li dawn huma ferm ikbar mill-kost tal-piż amministrattiv li jiġġeneraw. Kwistjonijiet Oħrajn Elaborazzjoni ta’ regoli speċifiċi għas-settur – forma legali Minħabba li mkejjen importanti għan-negozjar tal-enerġija diġà huma koperti mill-MAD, se jkun hemm il-ħtieġa li d-definizzjonijiet relatati mal-imġiba ħażina fis-suq li jkopru speċifikament is-swieq fiżiċi tal-enerġija jinteraġixxu tajjeb ħafna mal-MAD. Sakemm ikun possibbli u loġiku, ir-regoli għandhom ikunu ispirati mill-kunċetti sottostanti d-definizzjonijiet fl-MAD. Madankollu, huwa essenzjali li sistema mfassla apposta tqis il-karatteristiċi speċifiċi tas-swieq tal-enerġija, b’mod partikolari l-livell għoli tagħhom ta’ suxxettibilità għal bidliet sinifikanti fil-prezz bħala riżultat ta' ritenzjoni ekonomika jew fiżika tal-kapaċità. Sabiex ikun hemm lok għall-flessibilità u għaċ-ċertezza legali, ir-regoli għandhom ikunu elaborati f’linji gwida b’konsultazzjoni mal-parteċipanti fis-suq. Dawn imbagħad jistgħu jsiru vinkolanti permezz ta’ atti delegati adottati mill-Kummissjoni. Dan is-suġġeriment kien rifless fil-maġġoranza tat-tweġibiet tal-industrija. Dan jirrappreżenta approċċ sensibbli għal kull waħda mill-għażliet li jeżiġu regoli fil-livell tal-UE. Jaqbel mal-approċċ li ttieħed fir-regolament dwar is-settur finanzjarju taħt l-arranġamenti Lamfalussy, u għalhekk għandu jgħin ukoll l-interazzjoni bejn ir-regolament finanzjarju u r-regolament speċifiku għas-settur. Fejn aġenzija tal-UE tkun responsabbli għall-monitoraġġ, u għall-elaborazzjoni ta’ linji gwida iktar dettaljati, l-iktar forma xierqa għall-att bażiku għandha tkun Regolament. Ambitu tal-komoditajiet Is-swieq tal-elettriku u tal-gass huma interkonnessi ma’ swieq oħrajn ta’ komoditajiet, b’mod partikolari mas-swieq għall-prodotti tal-enerġija primarja u għall-kwoti tal-emissjonijiet (EUAs) fi ħdan is-Sistema tal-UE għall-Iskambju tal-Emissjonijiet (EU ETS). Il-faħam huwa fjuwil primarju importanti li jintuża fil-ġenerazzjoni tal-enerġija, filwaqt li l-prezzijiet taż-żejt u tal-prodotti taż-żejt jinfluwenzaw il-prezzijiet tal-elettriku minħabba r-rwol tagħhom bħala referenza fil-kuntratti tal-provvista tal-gass fuq medda twila ta’ żmien. Madankollu, atturi ewlenin stabbiliti f’pajjiżi terzi jipparteċipaw f'dawn is-swieq globali. Monitoraġġ tas-swieq iżolat fil-livell tal-UE jibqa’ mhux komplut u r-regoli dwar l-imġiba ħażina parzjalment mhux infurzabbli. Din il-fehma kienet kondiviża wkoll minn dawk li taw tweġiba fil-konsultazzjoni. Madankollu, dan huwa differenti fil-każ tal-kwoti tal-emissjonijiet. L-iskambju tal-emissjonijiet taħt l-EU ETS għandu, skont id-definizzjoni, ambitu Ewropew. Bl-introduzzjoni tiegħu, il-karbonju sar essenzjali għas-swieq tal-elettriku Ewropej. Is-settur tal-ġenerazzjoni tal-enerġija huwa l-ikbar settur emittenti fl-UE, u jirrappreżenta madwar 40% tal-emissjonijiet taħt l-EU ETS. Il-provvista ta' kwoti ta' emissjonijiet tħalli impatt fuq l-għażla tal-fjuwil min-naħa tal-produtturi kif ukoll id-domanda għal fjuwils differenti; hekk kif żviluppi relattivi fil-prezzijiet tal-fjuwils jinfluwenzaw ir-ripartizzjoni tal-impjanti u b'riżultat ta' dan jiddeterminaw id-domanda għall-karbonju. Iż-żewġt iswieq għalhekk jiddependu fuq xulxin. Filwaqt li għarfet dawn l-interkonnessjonijiet u l-importanza dejjem akbar ta' swieq ta' negozjar tal-karbonju, il-Kummissjoni ddeċidiet li tagħti bidu għal analiżi fil-fond dwar kif tista' tiżgura bl-aħjar mod l-integrità ta' dawn is-swieq. Ir-riżultati tal-analiżi huma mistennija fl-2011. Monitoraġġ u evalwazzjoni Se jkun meħtieġ li l-evalwazzjoni u l-monitoraġġ kontinwi tal-implimentazzjoni ta’ sistema magħmula apposta għal dan il-għan, sabiex tkun żgurata l-integrità tas-swieq tal-enerġija, ikopru għadd ta’ oqsma, inklużi kemm huma xierqa r-regoli dwar l-abbuż tas-suq li jkopru s-swieq tal-enerġija, l-interazzjoni mar-regolament dwar is-swieq finanzjarji, l-impatt fuq is-sorveljanza tas-swieq fil-livell tal-Istati Membri u kif taħdem fil-prattika l-koordinazzjoni tal-infurzar, l-effikaċja tal-monitoraġġ fil-livell tal-UE u l-impatt reali tar-rappurtar tat-tranżazzjonijiet fuq il-parteċipanti fis-suq. Qed nipprevedu skeda ta’ monitoraġġ u ta’ analiżi skont dan li ġej: Wara sentejn, rapport mill-ACER lill-Kummissjoni dwar l-impatt ta’ sistema ġdida fuq is-sorveljanza fil-livell tal-Istati Membri, l-esperjenza tal-kooperazzjoni bejn l-awtoritajiet fil-livell nazzjonali, inkluż fl-infurzar, u l-impatt ta' arranġamenti ġodda fuq il-parteċipanti fis-suq, b’mod partikolari rigward ir-rappurtar tat-tranżazzjonijiet. Fuq il-bażi tar-rapport tal-ACER, il-Kummissjoni għandha tanalizza l-effikaċja tal-monitoraġġ fil-livell tal-UE. Wara ħames snin, analiżi konġunta mill-ACER u mir-regolaturi finanzjarji tal-interazzjoni bejn is-sistema ta’ integrità magħmula apposta għall-enerġija u regolament finanzjarju iktar wiesa' fil-livell tal-UE u f'dak nazzjonali. Fuq il-bażi tal-analiżi konġunta mill-ACER u mir-regolaturi finanzjarji, il-Kummissjoni mbagħad għandha tanalizza l-effikaċja kumplessiva tas-sistema ta’ integrità tas-swieq magħmula apposta għal dan il-għan. [1] Jekk negozjant stabbilit fil-Pajjiż A jwettaq tranżazzjoni ma’ negozjant ieħor stabbilit fil-Pajjiż B li tikkonċerna l-elettriku li għandu jiġi kkonsenjat fil-Pajjiż Ċ, ir-Regolatur tal-Pajjiż Ċ għandu jassumi r-responsabbiltà għall-monitoraġġ. [2] Jekk negozjant stabbilit fil-Pajjiż A jipparteċipa fi tranżazzjonijiet li jiġu kkonsenjati fi (jew ikunu relatati ma’) il-Pajjiżi B, Ċ u D, huwa jkollu jirrapporta dawn it-tranżazzjonijiet lir-Regolatur li jkollu ġurisdizzjoni fil-Pajjiż A. [3] Il-parir tal-KRTE u tal-ERGEG lill-Kummissjoni Ewropea – it-tweġiba għall-Mistoqsija F.20 – Abbuż tas-Suq. LV (...PICT...)|EIROPAS KOMISIJA| Briselē, 8.12.2010 SEC(2010) 1511 galīgā redakcija KOMISIJAS DIENESTU DARBA DOKUMENTS IETEKMES NOVĒRTĒJUMA KOPSAVILKUMS Pavaddokuments Priekšlikums EIROPAS PARLAMENTA UN PADOMES REGULA par enerģijas tirgus integritāti un pārredzamību {COM(2010) 726 galīgā redakcija} {SEC(2010) 1510 galīgā redakcija} Likvīdā vairumtirgū noteiktām ticamām cenām ir būtiska īstermiņa nozīme enerģijas ražošanas iekārtu un patēriņa vienību optimālā darbībā. Turklāt tās sniedz ilgtermiņa norādījumu par to, kur nepieciešamas nākotnes investīcijas enerģijas infrastruktūrā. Tās sekmē uzņēmumu paļāvību, ka tie spēs attiecīgi reaģēt uz pārmaiņām tirgos. Tas būs ārkārtīgi būtiski, jo rītdienas ekonomikai ar zemu oglekļa dioksīda emisijas līmeni būs nepieciešams ilgtermiņa redzējums, lai paredzētu lielas kapitāla investīcijas jaunas paaudzes iekārtās. Visbeidzot, bet ne mazāk nozīmīgi — vairumtirgu darbības rezultāti noderīgi kā ticams kritērijs attiecībā uz mazumtirdzniecības cenām mājsaimniecību patērētājiem un rūpnieciskajiem lietotājiem un veicina efektīvu enerģijas izmantošanu. Tā kā enerģijas tirgiem ir būtiska nozīme Eiropas iedzīvotāju labklājības un Eiropas uzņēmumu konkurētspējas nodrošināšanā, ir ārkārtīgi būtiski nodrošināt, lai iedzīvotāji, uzņēmumi un valstu iestādes var paļauties uz enerģijas tirgu integritāti. Netaisnīgas tirdzniecības metodes, ja vien tās netiek efektīvi apkarotas, mazina sabiedrības uzticību, kavē investīcijas, palielina enerģijas cenu nestabilitāti un var kopumā paaugstināt enerģijas cenas. Tas savukārt var samazināt arī citu sektoru un energoietilpīgu rūpniecības nozaru konkurētspēju. ES mēroga finanšu regulējums, Direktīva par tirgus ļaunprātīgu izmantošanu, tikai daļēji aptver enerģijas tirgus, jo tā ir paredzēta finanšu tirgiem. Lai gan direktīvas pasākumi pašlaik tiek pārskatīti, tās visaptverošās būtības dēļ tā pilnībā neaizkavēs ar enerģiju saistītus pārkāpumus tirgū, piemēram, ražošanas resursu stratēģisku aizturēšanu. Iekšējā enerģijas tirgus tiesību akti neparedz standartus šādu tirgu integritātes nodrošināšanai. Iespējams, ka dalībvalstu mērogā pastāv vēl kādi citi noteikumi, taču to darbības joma ir ierobežota, un tie bieži attiecas uz vienu tirdzniecības platformu un aptver vienu dalībvalsti. Kopumā enerģijas tirgus regulējošie noteikumi nav pietiekami, lai nodrošinātu stabilu un kārtīgu šo tirgu darbību. Nav iespējama visaptveroša tirgu uzraudzība, un ir grūti atklāt specifiskus pārkāpumus, piemēram, pārrobežu, dažādu preču kategoriju tirgus un dažādus tirgus aptverošus pārkāpumus. Šo uzskatu atbalsta sektoru regulatori Komisijai sniegtajā ieteikumā, kā arī Komisijas rīkotās sabiedriskās apspriešanas respondenti. Mērķi (1) Nepieciešams efektīvs un iedarbīgs regulējums, lai nodrošinātu Eiropas enerģijas tirdzniecības tirgu pienācīgu darbību, proti, tādu, ko nedeformē ļaunprātīga rīcība tirgū un kas patiesi atspoguļo tirgus pamatprincipus. Tas radītu un vairotu visu ieinteresēto personu uzticēšanos, un tas savukārt sekmētu lielāku līdzdalību, lielāku piesātinātību un likviditāti un zemākas darījumu izmaksas. (2) Ar šiem noteikumiem jānodrošina ar enerģiju saistītu tirgus pārkāpumu efektīva atklāšana. Tiem jābūt saskaņotiem visā Eiropā, lai nodrošinātu, ka tirgotāji var piemērot tos pašus atbilstības standartus un nesaskaras ar atšķirīgiem noteikumiem un prasībām, tirgojoties dažādās dalībvalstīs. Turklāt šiem noteikumiem jābūt pilnīgiem un jāaptver visi attiecīgie darījumi. Tas nozīmē arī to, ka šiem noteikumiem jābūt saderīgiem ar esošajiem finanšu tiesību aktiem. Šim nolūkam pašreizējā iniciatīva enerģijas vairumtirgū ieviesīs iekšējās informācijas ļaunprātīgas izmantošanas un tirgus manipulāciju jēdzienus, kas ir ietverti Direktīvā par tirgus ļaunprātīgu izmantošanu. Tomēr sīki izstrādāts noteikumu kopums tiks precizēts deleģētajos aktos. (3) Lai atklātu pārkāpumus tirgū, enerģijas vairumtirgus ir regulāri jāuzrauga. Šim nolūkam būtu jānodrošina, ka efektīvi notiekošai tirgus uzraudzībai ir savlaicīga piekļuve pilnīgiem un pārbaudītiem darījumu datu kopumiem. Tiklīdz tiek atklāts pārkāpums tirgū, jāpanāk atbilstība noteikumiem. Tādēļ jānosaka tās kompetentās izpildiestādes, kas var efektīvi izmeklēt un pierādīt instancēm enerģijas tirgu ļaunprātīgas izmantošanas gadījumus. Tām būtu nepieciešams piešķirt iedarbīgas sankciju piemērošanas pilnvaras, lai atturētu tirgus dalībniekus no turpmākiem pārkāpumiem. Problēmu risināšanai saistībā ar sarežģītiem pārrobežu un dažādu preču kategoriju tirgos izdarītiem pārkāpumiem nepieciešams izveidot piemērotu mehānismu finanšu un enerģijas regulatoru koordinēšanai. Politikas risinājumi Papildus „parastajam scenārijam” izskatīti septiņi risinājumi ar šādām iespējām. 0. variants. Parastais scenārijs Šajā variantā netiek veikta nekāda nozares iniciatīva un regulatīvās iestādes uzrauga tikai dažas tirdzniecības tirgus daļas. ES mērogā nav tādu saskaņotu noteikumu attiecībā uz rīcību tirgū, ko varētu saskaņoti ieviest dalībvalstīs. Katrā dalībvalstī ir atšķirīgs uzraudzības regulējums, un, lai gan pieaugs valstu regulatīvo iestāžu sadarbība ar Energoregulatoru sadarbības aģentūru (ESA), nav izveidots tirgus uzraudzības mērķiem paredzēts datu apstrādes un apmaiņas process. Tāpēc ir grūti vai pat neiespējami atklāt vairākos tirgos izdarītus pārkāpumus, kas attiecas uz atšķirīgiem, taču savstarpēji saistītiem produktiem/precēm. Tas, ka nav paredzēta ES mēroga rīcība, nenozīmē, ka netiks veikta rīcība dalībvalstu mērogā. Valstu likumdevēji jau ir uzsākuši darbu šīs nepilnības novēršanai un ieviesuši valsts pasākumus, tostarp darījumu datu apkopošanu, regulatīvo uzraudzību un ziņošanas shēmas. Lai gan šīs shēmas acīmredzami paplašina regulatīvās uzraudzības darbības jomu, tās nenovēršami paliks nepilnīgas. Uzraugot darījumus, kas attiecas uz vienu dalībvalsti, dažādu preču kategoriju un pārrobežu aspekti enerģijas tirdzniecības tirgos paliek neuzraudzīti, un tādējādi netiks atklātas arī noteiktas tirgus manipulācijas. 1.a variants — ES mērogā definēti noteikumi, ko uzrauga un īsteno dalībvalstis Šis variants paredz ES mērogā definētus noteikumus par pārkāpumiem tirgū. Tirgus uzrauga dalībvalstu mērogā, pamatojoties uz kompetentajām regulatīvajām iestādēm iesniedzamo decentralizētu darījumu pārskatu. Valstu regulatori uzņemtos atbildību par darījumiem, kas ir veikti to jurisdikcijā esošajā dalībvalstī (vai saistīti ar to) Ja A valstī reģistrēts tirgotājs veic darījumu ar B valstī reģistrētu tirgotāju par elektroenerģijas piegādi uz C valsti, uzraudzības atbildību uzņemtos C valsts regulators. . Tirgotāji vai trešās personas ziņo par darījumiem katram regulatoram atsevišķi. Tirgotāji un/vai brokeri ziņotu par visiem to veiktajiem enerģijas vairumtirdzniecības darījumiem savas reģistrācijas valsts regulatoriem neatkarīgi no produkta piegādes vietas Ja A valstī reģistrēts tirgotājs veic darījumus, kā rezultātā piegāde tiek veikta uz B, C un D valsti (vai ir ar tām saistīta), tas ziņo par šiem darījumiem regulatoram, kura jurisdikcijā ir A valsts. . Darījumu ziņojumos iekļaujamo informāciju un to datu formātu nosaka ES mērogā. Darījumu datus uzglabā dažādos veidos 27 valstu regulatīvo iestāžu atsevišķās sistēmās. Regulatori pārvalda decentralizētu datu apmaiņas mehānismu, kas ļauj tiem uzraudzīt visus darījumus, kuru rezultātā piegāde notiek to jurisdikcijā esošajā valstī, un piemēro pielāgotus noteikumus par pārkāpumiem tirgū. Ja darījumi attiecas uz vairākām dalībvalstīm (piemēram, līgumi par cenu atšķirībām atkarībā no atrašanās vietas), būtu jāpiemēro attiecīgi noteikumi un saskaņošanas mehānismi. Šādi noteikumi un mehānismi noteiktu arī atbildību par izpildi un sadarbības pienākumu. Regulatīvo sadarbību var atbalstīt kāda ES struktūra (piemēram, ESA). [1][2] Ja A valstī reģistrēts tirgotājs veic darījumu ar B valstī reģistrētu tirgotāju par elektroenerģijas piegādi uz C valsti, uzraudzības atbildību uzņemtos C valsts regulators. Ja A valstī reģistrēts tirgotājs veic darījumus, kā rezultātā piegāde tiek veikta uz B, C un D valsti (vai ir ar tām saistīta), tas ziņo par šiem darījumiem regulatoram, kura jurisdikcijā ir A valsts. 1.b variants — ES mērogā definēti noteikumi, dalībvalstis ziņo, uzrauga un izpilda, ES aģentūra apstrādā datus un uzrauga pārkāpumus, kas saistīti ar pārrobežu darbību un dažādu preču kategoriju tirgu Šajā variantā, tieši tāpat kā 1.a variantā, noteikumus par pārkāpumiem tirgū, ziņošanas pienākumu, datu formātiem un izpildes pienākumu definē ES mērogā. Tomēr salīdzinājumā ar 1.a variantu šajā variantā ir divas atšķirības. Pirmkārt, lai gan kompetentās dalībvalstu iestādes turpina uzraudzīt darījumus, attiecībā uz kuriem tās ir uzņēmušās atbildību, ir ieviesta papildu uzraudzības funkcija ES mērogā. Šo uzraudzības funkciju koncentrētu uz tādu pārkāpumu atklāšanu, kas saistīti ar pārrobežu un dažādu preču kategoriju tirgiem. Otrkārt, decentralizēta datu apmaiņas mehānisma pārvaldīšanas vietā regulatīvās iestādes sūta darījumu datus tieši ES aģentūrai, kas tos sašķiro atkarībā no piegādes vietas. Sašķirotos datus pēc tam nosūta attiecīgajam kompetentajam regulatoram. Visu saņemto datu kopija paliek ES aģentūras rīcībā, kas ļauj tai uzraudzīt attiecīgos pārkāpumus tirgū. 2. variants — ES mērogā definēti noteikumi, uzraudzības funkciju kopīgi veic ES aģentūra un dalībvalstis, savukārt izpildi īsteno dalībvalstis Atšķirībā no 1.b varianta par darījumiem ziņo ES aģentūrai. Tieša ziņošana regulatoriem nav paredzēta, bet valstu iestādēm ir piekļuve ES struktūras rīcībā esošajiem datiem. Izmantojot tādu pašu procedūru kā 1.b variantā, ES aģentūra šķiro darījumus un sūta atbilstīgās datu kopas attiecīgajiem regulatoriem. Tas ļauj regulatoriem uzraudzīt darījumu to jurisdikcijā esošajās valstīs, pašiem neveicot datu apkopošanu. 3. variants — ES mērogā definēti noteikumi, uzraudzības funkciju kopīgi veic ESA un dalībvalstis, savukārt izpildi īsteno dalībvalstis Šis variants ir ekvivalents 2. variantam, taču visas ES mēroga funkcijas un kompetences uzņemas ESA. 4. variants — ES mērogā definēti noteikumi, uzraudzību un izpildi īsteno ESA vai unikāla ES aģentūra pārrobežu lietu gadījumā Šis variants ir ekvivalents 2. un 3. variantam, taču visos atklātajos pārrobežu pārkāpumu gadījumos ESA vai ES aģentūra uzņemtos atbildību par izpildi. Tomēr šis variants ir uzskatāms par nepiemērotu turpmākai analīzei, jo Komisijai nav iemesla uzskatīt, ka pārkāpuma atklāšanas gadījumā dalībvalstis nespētu īstenot noteikumus tikpat efektīvi kā aģentūra vai ESA. Saskaņā ar subsidiaritātes principu pārkāpuma atklāšanas gadījumā izpildes pasākumi būtu jāveic valstu iestādēm. 5. variants — tirgu pašregulācija Šajā variantā pieņem, ka ES vai dalībvalstu mēroga valstu institūcijas neveiks darbības saistībā ar noteikumu definēšanu vai uzraudzību. Tiek pieņemts, ka nozares pārstāvji paši vienosies par tirgus integritātes noteikumiem. Pārkāpuma atklāšanas gadījumā valstu tiesas vai publiskās iestādes varētu tikt iesaistītas šādu noteikumu izpildē attiecībā uz vispārēju tirgus uzraudzību. Nevar izslēgt, ka kaut kādā ziņā nozares pārstāvji vienotos par tirgus pārkāpumu noteikumu izstrādi. Tomēr gaidāms, ka šādu noteikumu uzraudzība un izpilde a priori būtu neefektīva, jo tirgus dalībniekiem bez publiskajām iestādēm raksturīgās neatkarības nebūs pietiekama stimula sūtīt datus, ko uzraudzītu citi tirgus dalībnieki vai privāti uzņēmumi. Visticamāk, ka nepietiekamas uzraudzības rezultātā tirgus integritātes režīms būtu neefektīvs. Šo iemeslu dēļ minētais variants netiks izskatīts sīkāk. 6. variants — Direktīvas par tirgus ļaunprātīgu izmantošanu darbības jomas paplašināšana (bez atsevišķas darbības šajā nozarē) Finanšu tirgu tiesību aktu darbības jomas paplašināšana, ietverot tajā visus attiecīgos enerģijas tirgus, nodrošinātu finanšu jomas reglamentējošo noteikumu piemērošanu šiem tirgiem. Tomēr nav vēlams cieši saistīt enerģijas tirgu un dažus finanšu tirgus, tostarp fiziskos enerģijas tirgus, un Direktīvā par tirgus ļaunprātīgu izmantošanu noteikt aizliegumu enerģijas tirgum raksturīgiem pārkāpumiem (piemēram, ražošanas līdzekļu aizturēšana, iekšējās informācijas definēšana), jo tas sadrumstalotu direktīvas visaptverošo būtību. Šāds atzinums ietverts EVRK un EEGRG ieteikumā Komisijai, kur tās apgalvo, ka nav ieteicams paplašināt darbības jomu Direktīvas par tirgus ļaunprātīgu izmantošanu noteikumiem par pārkāpumiem tirgū .., [tas] radītu Direktīvas par tirgus ļaunprātīgu izmantošanu nepareizas piemērošanas risku citās jomās EVRK un EEGRG ieteikums Eiropas Komisijai — atbilde uz F.20 jautājumu — tirgus ļaunprātīga izmantošana. . Ņemot vērā šo pamatoto ieteikumu un skaidri noteikto Direktīvas par tirgus ļaunprātīgu izmantošanu darbības jomu, šis variants detalizētāk netika izskatīts.[3] EVRK un EEGRG ieteikums Eiropas Komisijai — atbilde uz F.20 jautājumu — tirgus ļaunprātīga izmantošana. Variantu izvērtēšana Kopumā izskatītais 1.–3. variants izrādījās labāks par parasto scenāriju, jo, izmantojot šos variantus, atšķirīgās pakāpēs var labāk atklāt un apturēt pārkāpumus tirgū un samazināt ar tiem saistītās izmaksas sabiedrībai. Tajā pašā laikā visi šie varianti ir saistīti ar augstākām administratīvajām izmaksām. 1.b, 2. un 3. variants ir pārāki par 1.a risinājumu, jo tie nodrošina labāku ar pārrobežu un dažādu preču kategoriju tirgu saistītu pārkāpumu atklāšanu. 2. un 3. variants ir pārāki par 1.b variantu, jo tiem ir potenciāls paaugstināt vispārējās uzraudzības veikšanas efektivitāti. Tieši un centralizēti iegūti dati atvieglotu un paātrinātu vispārējo datu apstrādi, samazinot datu piegādes posmus. Turklāt tas samazinātu datu pārraides un datu apstrādes kļūdu rašanos. Izmantojot 3. variantu, iespējams, varētu visefektīvāk atklāt un novērst enerģijas tirgum raksturīgus pārkāpumus, ņemot vērā ESA vispārējo regulatīvo pieredzi un īpašo specializāciju enerģētikas jautājumos. Tā kā ESA jau ir izveidota, administratīvās izmaksas saistībā ar tai piešķirto tirgus uzraudzības veikšanas funkciju būtu zemākas salīdzinājumā ar 2. variantu, saskaņā ar kuru būtu jāizveido jauna aģentūra. Tāpēc 3. variants vislabāk atbilst noteiktajiem mērķiem. Lai gan ir sarežģīti skaitliski aprēķināt ierosināto pasākumu vispārējos ieguvumus, šķiet, ka tie skaidri pārsniedz to radīto administratīvo izmaksu slogu. Citi jautājumi Nozarei raksturīgu noteikumu izstrāde — juridiskā forma Tā kā svarīgi jautājumi attiecībā uz enerģijas tirdzniecību jau ir ietverti Direktīvā par tirgus ļaunprātīgu izmantošanu, definīcijas saistībā ar pārkāpumiem tirgū, kas īpaši attiecas uz fiziskajiem enerģijas tirgiem, ļoti labi jāsaskaņo ar Direktīvu par tirgus ļaunprātīgu izmantošanu. Šiem noteikumiem cik vien iespējams un pēc loģikas jāatbilst Direktīvā par tirgus ļaunprātīgu izmantošanu definētajiem jēdzieniem. Tomēr ir būtiski, lai pielāgotā režīmā tiktu ņemtas vērā enerģijas tirgum raksturīgas pazīmes, jo īpaši to augstais jutīgums pret ievērojamām cenas izmaiņām, ko izraisa ekonomiska vai fiziska jaudas apturēšana. Lai nodrošinātu elastību un juridisku noteiktību, noteikumi būtu jāizstrādā vadlīnijās pēc konsultēšanās ar tirgus dalībniekiem. Tad šos noteikumus varētu noteikt par saistošiem, izmantojot Komisijas pieņemtos deleģētos aktus. Šis ieteikums tika atbalstīts vairumā atbilžu, ko iesniedza nozares pārstāvji. Tā būtu racionāla pieeja katram risinājumam, kur nepieciešami ES mēroga noteikumi. Tas atbilst pieejai, kas izmantota finanšu nozares regulējumā saskaņā ar Lamfalisī procedūru, tāpēc tā sekmētu arī finanšu regulējuma un nozarei raksturīga regulējuma mijiedarbību. Ja ES aģentūra ir atbildīga par uzraudzību un detalizētāku vadlīniju izstrādi, vispiemērotākais pamatdokumenta veids būtu regula. Ietvertās preces Elektroenerģijas un gāzes tirgi ir savstarpēji saistīti ar citu preču tirgiem, jo īpaši ar primārās enerģijas produktu tirgiem un emisijas kvotu tirgiem, kas ietverti ES Emisiju kvotu tirdzniecības sistēmā (ES ETS). Akmeņogles ir svarīga primārā degviela, ko izmanto elektroenerģijas ģenerēšanai, savukārt naftas un naftas produktu cenas ietekmē elektroenerģijas cenas, jo tās izmanto kā atsauci ilgtermiņa gāzes piegādes līgumos. Tomēr šajos tirgos notiek globāla tirdzniecība, kuras lielākie dalībnieki ir reģistrēti trešās valstīs. Izolēta ES mēroga tirgus uzraudzība būtu nepilnīga, un noteikumi par pārkāpumiem daļēji nebūtu piemērojami. Arī šo uzskatu pauda apspriešanas respondenti. Tomēr emisiju kvotu gadījumā situācija ir atšķirīga. Emisiju kvotu tirdzniecība saskaņā ar ES ETS savā būtībā notiek Eiropas mērogā. Pēc tās ieviešanas ogleklis kļuva īpaši nozīmīgs Eiropas elektroenerģijas tirgos. Elektroenerģijas ģenerēšanas nozare ir lielākā ES nozare emisiju ziņā — tās emisijas veido aptuveni 40 % no ES ETS emisijām. Emisijas kvotu piegāde ietekmē ģeneratora degvielas izvēli un līdz ar to arī pieprasījumu pēc dažādām degvielām; tieši tāpat kā degvielas cenu relatīvais kāpums ietekmē ražotņu darbību un tā rezultātā nosaka pieprasījumu pēc oglekļa. Tāpēc šie divi tirgi ir savstarpēji saistīti. Ņemot vērā minēto savstarpējo saistību un arvien pieaugošo oglekļa tirdzniecības tirgu nozīmi, Komisija ir nolēmusi uzsākt sīku pārskatu par labāko veidu šo tirgu integrēšanai. Plānots, ka pārskats būs gatavs 2011. gadā. Uzraudzība un novērtēšana Būs nepieciešams pastāvīgi novērtēt un uzraudzīt, kā tiek ieviests pielāgots enerģijas tirgu integritātes nodrošināšanas režīms, ņemot vērā vairākus aspektus, tostarp, cik piemēroti ir noteikumi par pārkāpumiem tirgū, kas attiecas uz enerģijas tirgiem, režīma saistība ar finanšu tirgu regulējumu, ietekme uz dalībvalstu mēroga tirgus pārskatu un izpildes darbu praktiskā koordinēšana, ES mēroga uzraudzības efektivitāte un darījumu pārskatu faktiskā ietekme uz tirgus dalībniekiem. Uzraudzības un pārskata grafiks tiek plānots ar šādi. Pēc diviem gadiem ESA iesniedz ziņojumu Komisijai par jaunā režīma ietekmi uz dalībvalstu mēroga pārskatu, par pieredzi valstu iestāžu savstarpējā sadarbībā, tostarp izpildē, un jauno pasākumu, jo īpaši darījumu pārskata, ietekmi uz tirgus dalībniekiem. Pamatojoties uz ESA ziņojumu, Komisija pārskata ES mēroga uzraudzības efektivitāti. Pēc pieciem gadiem ESA un finanšu regulatori kopīgi iesniedz pārskatu par mijiedarbību starp enerģijas tirgum pielāgotu integritātes režīmu un ES un valstu mēroga finanšu regulējumu ar plašāku darbības jomu. Pamatojoties uz ESA un finanšu regulatoru kopīgo ziņojumu, Komisija pārskata pielāgota tirgus integritātes režīma vispārējo efektivitāti. [1] Ja A valstī reģistrēts tirgotājs veic darījumu ar B valstī reģistrētu tirgotāju par elektroenerģijas piegādi uz C valsti, uzraudzības atbildību uzņemtos C valsts regulators. [2] Ja A valstī reģistrēts tirgotājs veic darījumus, kā rezultātā piegāde tiek veikta uz B, C un D valsti (vai ir ar tām saistīta), tas ziņo par šiem darījumiem regulatoram, kura jurisdikcijā ir A valsts. [3] EVRK un EEGRG ieteikums Eiropas Komisijai — atbilde uz F.20 jautājumu — tirgus ļaunprātīga izmantošana. SV (...PICT...)|EUROPEISKA KOMMISSIONEN| Bryssel den 8.12.2010 SEK(2010) 1511 slutlig ARBETSDOKUMENT FRÅN KOMMISSIONENS AVDELNINGAR SAMMANFATTNING AV KONSEKVENSBEDÖMNINGEN Följedokument till förslaget till EUROPAPARLAMENTETS OCH RÅDETS FÖRORDNING om integritet och öppenhet på energimarknaderna {KOM(2010) 726 slutlig} {SEK(2010) 1510 slutlig} Pålitliga priser som sätts på likvida grossistmarknader sänder ut positiva signaler på kort sikt, så att produktionsanläggningar och förbrukningsenheter på energiområdet kan skötas på ett optimalt sätt. De ger även vägledning på lång sikt om var det kommer att behövas framtida investeringar i infrastruktur på energiområdet. De ger företag trygg förvissning om att de kan anpassa sig till ändrade marknadsvillkor på ett flexibelt sätt. Detta är nödvändigt eftersom aktörerna i framtidens ekonomi med låga koldioxidutsläpp måste kunna planera långsiktigt för att kunna göra stora kapitalinvesteringar i nya produktionsanläggningar. Sist men inte minst utgör villkoren på grossistmarknaderna ett tillförlitligt mått på hushållens och industriernas slutpriser och uppmuntrar till effektiv energianvändning. Det är mycket viktigt att medborgare, företag och myndigheter har förtroende för energimarknadernas integritet eftersom de är så viktiga för EU-medborgarnas väl samt för konkurrenskraften hos Europas företag. Om de inte motarbetas effektivt kan otillbörliga handelsmetoder undergräva allmänhetens förtroende, försvåra investeringar, öka energiprisernas volatilitet och leda till generellt högre energipriser. Det kan i sin tur leda till att konkurrenskraften för andra sektorer och för energiintensiva industrier försämras. Finanslagstiftningen på EU-nivå, direktivet om marknadsmissbruk, omfattar endast energimarknaderna till viss del, eftersom det är utformat för finansmarknaderna. Direktivet ses för närvarande över, men på grund av det är så övergripande kommer det inte att omfatta marknadsmissbruk på just energimarknaderna (till exempel av strategiska skäl hålla inne med produktionstillgångar). Lagstiftningen på den inre energimarknaden innehåller inga regler som garanterar dessa marknaders integritet. Vissa andra medlemsstater kan ha ytterligare bestämmelser, men de är då begränsade, rör oftast en enda handelsplattform och omfattar bara en medlemsstat. Sammanfattningsvis ger lagstiftningen som rör energimarknaderna inte tillräcklig garanti för att de fungerar på ett stabilt och välordnat sätt. Marknaderna kan inte övervakas på ett heltäckande sätt och visst marknadsmissbruk som är gränsöverskridande, marknadsöverskridande och som rör olika typer av produkter är svårt att upptäcka. Tillsynsmyndigheterna och stöder denna uppfattning i sina rekommendationer till kommissionen, och det gör även de berörda parterna i kommissionens samråd. Mål (1) Det ska finnas en effektiv rättslig ram som säkerställer att Europas energimarknader fungerar väl, det vill säga att villkoren på dem inte snedvrids på grund av marknadsmissbruk, utan återspeglar de verkliga marknadsprinciperna. På så sätt stärks alla intressenters förtroende för marknaderna, vilket i sin tur öppnar för större deltagande, större djup och likviditet samt lägre transaktionskostnader. (2) Bestämmelserna ska fånga upp marknadsmissbruk på just energimarknaderna. De ska vara enhetliga i hela Europa så att handlare kan tillämpa enhetliga krav och slipper tampas med motsägande bestämmelser och krav när de handlar i olika medlemsstater. De ska även vara heltäckande och ska omfatta alla relevanta transaktioner. Det betyder även att bestämmelserna ska vara förenliga med befintlig finanslagstiftning. Därför tillämpas begreppen insiderhandel och otillbörlig marknadspåverkan enligt direktivet om marknadsmissbruk i detta initiativ på grossistmarknaderna för energi. Detaljbestämmelserna specificeras dock i delegerade akter. (3) För att marknadsmissbruk ska kunna upptäckas måste grossistmarknaderna för energi övervakas regelbundet. I detta syfte behövs en effektiv marknadsövervakningsfunktion som har tillgång till fullständiga, kontrollerade och aktuella transaktionsuppgifter. När marknadsmissbruk väl har upptäckts ska bestämmelserna verkställas. I detta syfte ska de behöriga verkställande myndigheter fastställas som på ett effektivt sätt kan utreda och bevisa fall av marknadsmissbruk på energimarknaderna. De behöver ha effektiva sanktionsbefogenheter så att de kan avskräcka marknadsaktörerna från framtida marknadsmissbruk. För att kunna åtgärda komplext marknadsmissbruk som är gränsöverskridande eller rör olika typer av produkter behövs en mekanism för att samordna finans- och energitillsynsmyndigheterna. Alternativ Utöver scenariot där inget ändras föreslår vi följande sju alternativ som innebär följande: Alternativ 0 – Ingen ändring I det här alternativet tas inga sektorsspecifika initiativ, och tillsynsmyndigheterna övervakar endast vissa delar av handelsmarknaden. Inga bestämmelser om uppförande på marknaden införs på EU-nivå som kan genomföras på ett enhetligt sätt i medlemsstaterna. Medlemsstaternas tillsynsregelverk skiljer sig åt, och även om de nationella tillsynsmyndigheterna samarbetar mer i och med byrån för samarbete mellan energitillsynsmyndigheter (Acer) finns det ingen fastställd process för tillgång och utbyte av uppgifter i syfte att övervaka marknaden. Därför är det svårt, för att inte säga omöjligt, att upptäcka marknadsmissbruk som inträffar på flera marknader eller som rör olika men liknande produkter. Inga åtgärder på EU-nivå betyder inte att inga åtgärder vidtas på medlemsstatsnivå. Nationella lagstiftare har redan börjat fylla denna lucka genom att införa åtgärder på nationell nivå, vilka omfattar insamling av transaktionsuppgifter, övervakning av tillsynsmyndigheter och rapporteringsåtgärder. Även om övervakningen stärks genom dessa åtgärder kvarstår bristerna i den. Genom att endast transaktioner som rör en enskild medlemsstat övervakas förblir handeln med olika produkter samt den gränsöverskridande handeln oövervakad, och viss otillbörlig marknadspåverkan upptäcks inte. Alternativ 1a – Bestämmelser införs på EU-nivå, medlemsstaterna övervakar och verkställer I detta alternativ införs bestämmelser mot marknadsmissbruk på EU-nivå. Marknaderna övervakas på medlemsstatsnivå genom decentraliserad rapportering av transaktioner till behöriga tillsynsmyndigheter. De nationella tillsynsmyndigheterna har övervakningsansvar för de transaktioner som levereras i (eller som rör) den medlemsstat där de har jurisdiktion Om en handlare i land A utför en transaktion med en handlare i land B om leverans av el i land C har tillsynsmyndigheten i land C övervakningsansvaret för transaktionen. . Transaktionerna rapporteras enskilt till varje tillsynsmyndighet genom handlare eller tredje män. Handlarna och/eller mäklarna rapporterar samtliga transaktioner på grossistmarknaderna för energi till tillsynsmyndigheten i deras medlemsstat, oavsett var transaktionerna levereras Om en handlare i land A utför transaktioner som levereras i (eller som rör) land B, C och D måste handlaren rapportera transaktionerna till tillsynsmyndigheten som har jurisdiktion i land A. . De rapporterade transaktionsuppgifterna och uppgiftsformaten fastställs på EU-nivå. Transaktionsuppgifterna sparas på olika sätt i separata system hos de 27 nationella tillsynsmyndigheterna. Tillsynsmyndigheterna driver en decentraliserad mekanism för datautbyte, med vilken de kan övervaka alla transaktioner som levereras i deras jurisdiktion och verkställa de särskilt utformade bestämmelserna om uppförande på marknaden. Om transaktionerna rör ett flertal medlemsstater (till exempel avtal om lokala prisskillnader), behöver motsvarande bestämmelser och samordningsmekanismer inrättas. I dessa bestämmelser och mekanismer behöver även verkställighetsansvar och skyldigheter att samarbeta fastställas. Ett EU-organ (till exempel Acer) kan hjälpa tillsyndsmyndigheterna med samarbetet. [1][2] Om en handlare i land A utför en transaktion med en handlare i land B om leverans av el i land C har tillsynsmyndigheten i land C övervakningsansvaret för transaktionen. Om en handlare i land A utför transaktioner som levereras i (eller som rör) land B, C och D måste handlaren rapportera transaktionerna till tillsynsmyndigheten som har jurisdiktion i land A. Alternativ 1b – Bestämmelser införs på EU-nivå, medlemsstaterna övervakar och verkställer, EU-byrå bearbetar uppgifterna och övervakar marknadsmissbruk som är gränsöverskridande och som rör olika typer av produkter I detta alternativ, precis som i alternativ 1a, införs bestämmelser mot marknadsmissbruk, rapporteringskrav, uppgiftsformat och övervaknings- och verkställighetsansvar på EU-nivå. Det finns dock två skillnader jämfört med alternativ 1. Den första skillnaden är att övervakning även utförs på EU-nivå, utöver de behöriga nationella tillsynsmyndigheternas övervakning av de transaktioner de har ansvar för. Denna övervakningsfunktion koncentrerar sig på att upptäcka marknadsmissbruk som är gränsöverskridande och som rör olika typer av produkter. Den andra skillnaden är att tillsynsmyndigheterna, i stället för att driva en decentraliserad mekanism för datautbyte, skickar transaktionsuppgifterna direkt till EU-byrån, vilken sorterar dem efter leveransställe. De sorterade uppgifterna skickas sedan tillbaka till respektive behörig tillsynsmyndighet. EU-byrån behåller en kopia på alla mottagna uppgifter, vilket gör att den kan övervaka de aktuella marknadsmissbruken. Alternativ 2 – Bestämmelser införs på EU-nivå, övervakningsansvaret delas av en särskild EU-byrå och medlemsstaterna, medlemsstaterna har verkställighetsansvar Transaktionerna rapporteras till EU-byrån, till skillnad från i alternativ 1b. Ingen direktrapportering till tillsynsmyndigheterna utförs, men de nationella myndigheterna har tillgång till EU-byråns uppgifter. Enligt samma förfarande som beskrivs i alternativ 1b sorterar EU-byrån uppgifterna och skickar sedan tillbaka dem till respektive tillsynsmyndigheter. På så sätt kan de övervaka transaktionerna i deras jurisdiktion utan att själva behöva samla in uppgifterna. Alternativ 3 – Bestämmelser införs på EU-nivå, övervakningsansvaret delas av Acer och medlemsstaterna, medlemsstaterna har verkställighetsansvar Detta alternativ är utformat på samma sätt som alternativ 2, utom att Acer övertar alla funktioner och befogenheter från EU-byrån. Alternativ 4 – Bestämmelser införs på EU-nivå, Acer eller en särskild EU-byrå har övervaknings- och verkställighetsansvar i gränsöverskridande fall Detta alternativ är utformat på samma sätt som alternativ 2 och 3, men i alla upptäckta fall av gränsöverskridande marknadsmissbruk har Acer eller EU-byrån verkställighetsansvar. Det här alternativet läggs dock åt sidan för vidare analys eftersom kommissionen tror att medlemsstaterna kan genomföra bestämmelserna lika effektivt som byrån eller Acer om de upptäcker marknadsmissbruk. I enlighet med subsidiaritetsprincipen ska de nationella myndigheterna vidta verkställighetsåtgärder när marknadsmissbruk upptäcks. Alternativ 5 – Självreglerande marknader I detta alternativ vidtas inga åtgärder av offentliga myndigheter på EU-nivå eller medlemsstatsnivå, varken när det gäller införande av bestämmelser eller övervakning. Det förutsätts att branschen själv inför vissa bestämmelser för marknadsintegritet. Om marknadsmissbruk upptäcks kan nationella domstolar eller offentliga myndigheter med övergripande marknadstillsyn verkställa bestämmelserna. Det kan inte uteslutas att branschen på något sätt skulle komma överens om att inrätta bestämmelser mot marknadsmissbruk. Övervakningen och verkställandet av sådana bestämmelser kan dock inte förväntas ha någon verkan a priori , eftersom det knappast finns något incitamentet för marknadsaktörerna att överföra data och låta dem övervakas av andra marknadsaktörer eller privata företag utan offentliga myndigheters oberoende ställning. Bristfällig övervakning leder troligen till att bestämmelserna för marknadsintegritet blir verkningslösa. Av dessa skäl överges detta alternativ. Alternativ 6 – Utvidgning av direktivet om marknadsmissbruk (ingen sektorsspecifik åtgärd) Den befintliga finanslagstiftningen kan utvidgas så att den omfattar alla berörda energimarknader. Men även om energimarknaderna och vissa finansmarknader är nära sammanlänkade, är det inte önskvärt att i direktivet om marknadsmissbruk införliva de fysiska energimarknaderna och fastställa specifika förbud mot marknadsmissbruk på energimarknaderna (till exempel återhållande av produktionstillgångar, definition av insiderinformation), eftersom det skulle fragmentisera direktivets övergripande karaktär. Detta angav CESR/ERGEG i sina rekommendationer till kommissionen, där de inte rekommenderade att tillämpningsområdet för det nuvarande direktivet mot marknadsmissbruk skulle utökas till att omfatta fysiska produkter, eftersom det kunde medföra en risk för att direktivet mot marknadsmissbruk inte tillämpas korrekt på andra områden CESR:s och ERGEG:s rekommendationer till Europeiska kommissionen – svar på fråga F.20 – marknadsmissbruk. . Med tanke på dessa starka rekommendationer och det tydliga tillämpningsområde som direktivet om marknadsmissbruk har övervägdes inte detta alternativ noggrannare.[3] CESR:s och ERGEG:s rekommendationer till Europeiska kommissionen – svar på fråga F.20 – marknadsmissbruk. Utvärdering av alternativen I allmänhet visade sig alternativen 1–3 vara bättre än scenariot där inget ändras, eftersom de i varierande utsträckning gör att marknadsmissbruk kan upptäckas och förhindras på ett effektivare sätt, samt eftersom de medför lägre kostnader för samhället. Samtidigt leder alla dessa